කෘමි කර්මාන්තයේ දී කෘමීන් ජිව විද්‍යාත්මක පාලනය යනු විලෝපිකතාව, පරපෝෂිතතාව, ශාක භක්ෂකතාව හෝ අනෙකුත් ස්වාභාවික යාන්ත්‍රණ මත රඳා පවතින පලිබෝධ (කෘමීන්, වේයන්,වල් පැල හා ශාක රෝග ඇතුළුව) පාලන ක්‍රමයකි. එය සංගෘහිත පලිබෝධ කළමනාකරණය (IPM) වැඩසටහනක වැදගත් අවයවයක් විය හැක.

දළ විශ්ලේෂණය

ගෝවා පලිබෝධකයන්ගේ ස්වාභාවික සතුරන් නිරූපණය කරන රූප සටහන.

ජීව විද්‍යාත්මක පාලනය අර්ථ දක්වා ඇත්තේ ක්‍රියාකාරී මනුෂ්‍ය මැදිහත් වීමක් ඇතුළත්, ස්වාභාවික සතුරන් මඟින් පලිබෝධ ජනගහනය පාලනය කිරීමක් ලෙසය. ජිව විද්‍යාත්මක පාලනය කිරීමේ නියෝජිතයන් ලෙස ද හඳුන්වන කෘමි පලිබෝධකයන්ගේ ස්වාභාවික සතුරන්ට විලෝපිකයන්, පරපෝෂිතයන් හා රෝගකාරක බීජ ඇතුළත් වේ. ශාක රෝගවල ජීව විද්‍යාත්මක පාලන නියෝජිතයන් බොහෝ විට හඳුන්වනු ලබන්නේ විරෝධකයන් ලෙසය. වල් පැළවල ජීව විද්‍යාත්මක පාලන නියෝජිතයන්ට ශාක භක්ෂකයන් හා ශාක පරපෝෂිතයන් ඇතුළත් වේ. විලෝපික ප්‍රධාන වශයෙන් නිදහසේ ජීවත් වන වර්ග වන අතර ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ දී විශාල ප්‍රමාණයක් අනුභව කරනු ලබයි. පරපෝෂිතයන් යනු ඔවුන්ගේ නොමේරූ අවධියේ තනි කෘමි ධාරකයක් මත‍හෝ තුළ වර්ධනය වී එම ධාරකය ජීවිතක්ෂයට පත් කරන වර්ගයකි. රෝග කාරක බීජ යනු බැක්ටීරියා, දිලීර හා වෛරස් ඇතුළුව රෝග ඇති කරන පටකයි. ඔවුන් විසින් ඔවුන්ගේ ධාරකයන් මරා දැමීම් හෝ අඩ පණ කිරීම් සිදු කරන අතර සාපේක්ෂව යම් කෘමි කාණ්ඩයකට විශේෂිත වේ. ජීව විද්‍යාත්මක පාලන ක්‍රමවේද මූලිකව ආකාර 3ක් පවතී. ඒවා සංරක්ෂණය, සාම්ප්‍රදායික ජීව විද්‍යාත්මක පාලනය හා වර්ධනය. ඒවා වඩා විස්තර සහිතව පහත සාකච්ඡා කර ඇත.

ජීව විද්‍යාත්මක පලිබෝධ පාලනයේ ආර්ථික විද්‍යාව

ජීව විද්‍යාත්මක පාලනය ආර්ථික විද්‍යාත්මක වශයෙන් ඉතා සාර්ථක ලෙස ඔප්පු වී ඇති අතර ක්‍රමය එතරම් සාර්ථක නොවන විට පවා ලාභයට වියදම අනුපාතය 11:1 තත්වයේ පවතී. එක් අධ්‍යයනයක් තක්සේරු කර ඇත්තේ සාර්ථක ජෛව පාලන වැඩසටහනක් වැඩසටහන වැඩි දියුණු කිරීමට හා ක්‍රියාත්මක කිරීමට යොදන ලද සෑම එක් £1කටම. £32ක ලාභයක් නැවත ලබා දෙන බවයි. (ලාභයට වියදම අනුපාතය 32:1) එම අධ්‍යයනයම පෙන්වා සිටින්නේ මධ්‍යන්‍ය රසායනික පලිබෝධනාශක වැඩසටහනක් ලාභ ආපසු එවන්නේ 13:1 අනුපාතයකින් බවයි.

ජීව විද්‍යාත්මක පලිබෝධ පාලනයේ ගුණාත්මක ප්‍රතිඵල

සමහරක් අවස්ථාවල දී ජීව විද්‍යාත්මක පලිබෝධ පාලනයට එහි සියලු වාසි නිෂ්ඵල සෘණාත්මක ප්‍රතිඵල තිබිය හැක. උදාහරණයක් ලෙස මී ජනගහනය පාලනය කිරීම සඳහා හවායි දූපත්වලට මුගටියන් හඳුන්වා දුන් විට ඔවුන් මීයන් මරා දමනවාට වඩා හවායි හි ඒකදේශික කුරුල්ලන් හා ඔවුන්ගේ බිත්තර අනුභව කිරීම සිදු කරන ලදී.

1930 දශකයේ දී සීනි වේවැල් වගාවේ පලිබෝධකයකු වන වේවැල් කුරුමිණියා පාලනය කිරීම සඳහා අසාර්ථක උත්සාහයක් ලෙස වේවැල් ගෙම්බන් (Bufo marinus) ඕස්ට්‍රේලියාවට හඳුන්වාදෙන ලදී. හවායි දූපත්වලින් ගෙම්බන් 102ක් අල්ලාගෙන ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීම සඳහා ඔවුන්ට ආහාර ලබා දීම සිදු කර උතුරු නිවර්තනයට 1935 දී මුදා හරින ලදී. පසුව අනාවරණය වූයේ ගෙම්බන්ට අධික උසකට පැනිය නොහැකි බව හා එම නිසා වේවැල් ශාකවල උඩු කොටස්වල සිටි වේවැල් කෘමීන් අනුගමනය කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකි බවත්ය. ගෙම්බන් ගණන ඉතා වේගයෙන් වැඩි වූ අතර දේශීය ජීවී විශේෂ සමඟ කරට කර තරඟ වැදුණු අතර ඉක්මනින්ම ඕස්ට්‍රේලියානු පරිසරයට අතිශයින් තර්ජනාත්මක විය. ඔවුන් දේශීය සර්පයින් වැනි විලෝපිකයන්ට ද අතිශයින් විෂ සහිත විය.

ඍජුව ජෛව පාලන ක්‍රම ක්ෂේත්‍රයට එවීම

මෙහි දැක්වෙන්නේ Greenhouse whitefly ලෙස හැඳින්වෙන පලිබෝධකයාගේ ජීවන චක්‍රය සහ එම විශේෂය පාලනය කිරීමට භාවිතා කරන Encarsia formosa  නම් පරපෝෂී  දෙබර විශේෂයේ ජීවන චක්‍රයයි.

ඉහත සඳහන් කරඇති බොහෝ ජෛව පලිබෝධ පාලන ක්‍රම වේදයන් හි පදනම වනුයේ අදාල වගාව වෙත ස්වභාවිකවම වඩාත් ප්‍රයෝජනවත් කෘමීන් ආකර්ෂණය කර ගැනීමෙන් ක්‍රමවේදයන් වේ. කෙසේ නමුත් ඍජුව ක්ෂේත්‍රය වෙත ජෛව පාලක හඳුන්වා දීම සිදුකෙරෙන අවස්ථාද පවතී. පොදුවේ මෙසේ භාවිතා කරන ජෛව පාලන සත්ව ආකාර අතරට පරපෝෂීන් , විලෝපීන් , රෝගකාරකයින් සහ වල්පැළෑටි ආහාරයට ගන්නා සත්ව විශේෂ අයත් වේ. මෙම ක්‍රමය බොහෝ විට විශාල කෘතිමව පාලනය වන පරිසර පද්ධතීන් වන හරිතාගාර වැනි ඒවා සඳහා භාවිතාවන අතර බොහෝවිට අදාල සත්ව විශේෂ තැපෑලෙන් ගෙන්වා ගනු ලැබේ.

පහත දැක්වෙන්නේ මෙසේ භාවිතා කළ හැකි ජෛව පාලක විශේෂ කිහිපයකි.

 Encarsia formosa - මෙම විශේෂය කුඩා විලෝපී චැල්සිඩ් දෙබර විශේෂයක් වන අතර මොවුන් whitefly නම් ශාකවල යුෂ උරා බොන කෘමි විශේෂය සඳහා පරපෝෂිතයෙක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. Whitefly කෘමීන්ගේ හානියට ලක් වූ ශාක මැළවී යාම සහ කළු පැහැති දිලීර වැඩීම යන රෝග ලක්ෂණ පෙන්ණුම් කරයි. මෙම ජෛව පාලන උපක්‍රමය පහළ මට්ටමේ පළිබෝධක ආක්‍රමණ සඳහා වඩාත් යෝග්‍යය වන අතර දිගු කාලීනව ආරක්ෂාව සැපයීමේ ක්‍රම වේදයක් වේ. මෙහිදී අදාල දේපල විශේෂය පලිබෝධක කෘමියාගේ ශරීරයේ කොරපොතු මත බිත්තර දැමීම සිදු කරන අතර අදාල බිත්තර පිපිරී පිළවුන් එළියට පැමිණෙන විට එම කොර පොතු කළු පැහැයට හැරේ. මෙම ජෛව පාලක විශේෂය මුල්වරට සුහුඹුල් Whitefly කෘමීන් නිරීක්ෂණය කළ වහාම හැකිතාක් ඉක්මණින් ක්ෂේත්‍රයට හඳුන්වා දිය යුතු  අතර ඒ සමගම කෘමි නාශක සබන් භාවිත කළ යුතුය.
 Red spider mite නම් පලිබෝධක විශේෂයද හරිතාගාර තුළ හමුවන අතර ඔවුන් පාලනය සඳහා Phytoseilus persimilis නම් විලෝපී කීඩෑ විශේෂය භාවිතා කළ හැක. මෙම විශේෂය තම ගොදුරු විශේෂයට වඩා තරමක් විශාල වන අතර තැඹිලි පැහැති ශරීරයකින් යුක්ත වේ. පලිබෝධක විශේෂයට සාපේක්ෂව ජෛව පාලක විශේෂය බිත්තරවල සිට සුහුඹුල් තත්වයට වර්ධනය වීම දෙගුණයක පමණ සීඝ්‍රතාවයකින් සිදුවන අතර මේ හේතුවෙන් පාලක විශේෂය ක්ෂේත්‍රයේ ස්ථාවර වීමත් සමග ඉතා සීඝ්‍රයෙන් හානිකර විශේෂය විනාශවීම සිදු වේ.
	හම්බෙල්ලන් පාලනය සඳහා  නූතනව හඳුන්වා දුන් සත්තු විශේෂයක් වන්නේ නෙමාස්ලග් (Nemaslug) ලෙස හැඳින්වෙන ක්ෂුද්‍ර නෙමටෝඩා විශේෂයයි.(Phasmarhabditis  hermaphrodita) මෙම විශේෂය හම්බෙල්ලන් සොයා ගොස් ඔවුන් තුළට ඇතුළු වී ප්‍රජනනය කරන අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස හම්බෙල්ලන් විනාශයට පත් වේ. මෙම ජෛව පාලක විශේෂය ක්ෂේත්‍ර‍ය වෙත යොදනු ලබන්නේ ජලය සමග මුසු කොට තෙත පස මත විසුරුවා හැරීමෙනි. ඉතා යෝග්‍යය පරිසර තත්ව පවතින අවස්ථාවලදී මෙමගින් සති 6 ක කාලයක් දක්වා ආරක්ෂාව සැපයෙන නමුත් මෙම ක්‍රමය වඩාත් යෝග්‍යය වන්නේ පස තුළ ජීවත් වන කුඩා සහ තරුණ හම්බෙල්ලන් විනාශ කිරීම සඳහායි.
	දළඹුවන් පාලනය සඳහා භාවිතා කළ හැකි ජෛව පාලක බැක්ටීරිය‍ා විශේෂය Bacillus thuringiensis නම් වේ. මෙම බැක්ටීරියා විශේෂය කුඩා පැකට් හෝ වියළන ලද බීජානු ලෙස හෝ ලබා ගත හැකි අතර අනතුරුව එය ජලය සමග මුසු කොට අබ සහ පළතුරු ශාක වැනි දළඹුවන්ගෙන් පහර දීමට ලක්වන ශාක මතට ඉසිනු ලැබේ. බැක්ටීරියා ආසාදනය වීම නිසා දළඹුවන් විනාශ වන නමුත් අනෙකුත් කෘමි විශේෂවලට හානියක් සිදු නොවේ. Bacillus thuringiensis විශේෂයේ ඇතැම් ආකාරයේ වෙනත් කෘමි විශේෂවල පිළවුන් පාලනය සඳහා යොදා ගත හැක.උදාහරණයක් ලෙස Bacillus thuringiensis israelensis විශේෂයෙන් මදුරුවන්ගේ පිළවු අවස්ථාව සහ ඇතැම් හෝ හපුටුවන් වර්ගවලට එරෙහිව යොදා ගත හැක.
	වෛරස් ආශ්‍රීතව ජෛව පාලක ක්‍රම වේදයක් සඳහා උදාහරණයක් ලෙස ඔස්ට්‍රේලියාව තුළ යුරෝපීය හාවන් විශාල වශයෙන් පැතිරයාම වැළැක්වීම සඳහා භාවිතාවන හාවුන් තුළ අභ්‍යන්තර රුධිර වහනයන් ඇතිකරවන රෝගයට හේතුවන වෛරසය පෙන්වා දිය හැකිය.
	දැනට පර්යේෂණ අවධියේ පවතින ශාක රෝග වළක්වන ජෛව පාලකයක් ලෙස Trichoderma viride නම් දිලීර විශේෂය පෙන්වා දිය හැක. මෙම දිලීර විශේෂය Dutch Elm disease නම් රෝගයට එරෙහිව භාවිතා කර ඇති අතර ශාක පොත්තට හානි වූ ස්ථානවල සිදුවන  දිලීර සහ බැක්ටීරියා වර්ධනය පාලනය කිරීම සඳහා ද මෙම දිලීර විශේෂය භාවිතා කරයි. මෙම දිලීර විශේෂය Silver leaf disease නම් රෝගය පාලනය කිරීම සඳහාද යොදා ගත හැකි වෙතැයි විශ්වාස කෙරේ.
	පරපෝෂීන් විශේෂයක් වන Gonetocerus ashmeadi (හයිමනොට්පෙරා: මිමැරිඩේ) විශේෂය Glassy – Winged sharpshooter ( Homalodisca vitripennis) (හෙමිප්ටෙරා: සිකැඩෙලිඩේ ) නම් පලිබෝධක විශේෂය පාලනය කිරීම සඳහා ප්‍රංශ පොලිනීසියාවේ භාවිතා කර ඇති අතර එමගින් සාර්ථක ලෙස පලිබෝධක ඝනත්වය 95% පමණ පාලනය කිරීමට හැකි වී ඇත.

කෘමි පලිබෝධකයන් පාලනය කිරීමට ශාක

ගෙවත්ත සඳහා විවිධත්වයකින් යුත් ශාක පරාසයක් තෝරා ගැනීමෙන් විවිධ ක්‍රමවලට කෘමි පලිබෝධකයන් පාලනය කිරීමට ඉඩ සැලසේ. එම ක්‍රමවලට පහත ඒවා ඇතුළත් වේ.

	වගා ශාක පලිබෝධකයන්ගෙන් ආවරණය කිරීම, අභ්‍යන්තර වගාවේ සමීපත්වය මත පදනම්ව
	ගඳ සුවඳ නිශේධක නිපදවීම, පලිබෝධකයන් විමතියට පත් කරන සුවඳවල්
	පලිබෝධකයන් වගාවලින් ඉවතට ගෙන යන ආකර්ශනීය කෑම සපයන උගුළු ශාක ලෙස ක්‍රියා කරන ශාක
	පාත්ති ශාක ලෙස සේවය සැපයීම, ඵලදායී කෘමීන් සඳහා බිහිවීමේ ප්‍රදේශ ලෙස හැසිරේ.
	විකල්ප වාස භූමියක් සැපයීම, සාමාන්‍යයෙන් ෂෙල්ටර් බෙල්ට්, පැලඉනි හෝ මී මැසි වද වැනි ආකාරවලින් ඵලදායී කෘමීන්ට ජීවත් වීමට හා ප්‍රජනනය කිරීම සඳහා ස්ථානයක් ලෙස මේවා හැසිරේ. විශාල කාලයක් පුරාවට විකසිත වී ඇති පැණිවලින් පිරුණු ශාක විශේෂයෙන් මේ කර්තව්‍ය සඳහා සුදුසු වේ. බොහෝමයක් ඵලදායී කෘමීන් වැඩිහිටි අවධියේ දී පැණි බී වැඩෙන නමුත් දළඹුවන් ලෙස ශාක භක්ෂක වේ. මේ සඳහා හොඳ උදාහරණයක් වන්නේ සෙබල මී මැස්සාය. වැඩිහිටි අවධියේ දී මල් ගොමු මත දැක ගත හැකි මොහු දළඹු අවධියේ දී කුඩිත්තන්, දළඹුවන්, තණකොළ පෙත්තන්ගේ බිත්තර හා අනෙක් මී මැස්සන් අනුභව කරයි.

විලෝපිකයන් සදහා උදාහරණ

උතුරු අර්ධ ගෝලයෙහි මැයි හා ජුලි මාස අතර තුරදි ක්‍රියාකාරී වන ලේඩිබග් හා ඔවුන්ගේ දළඹුවන් තණකොළ පෙත්තන් හා බ්ලැක් ෆ්ලයි වැනි කූඩිත්තන්ගේ දරුණු විලෝපිකයන් වන අතර ඔවුන් විසින් වේයන්, මිනුම් කෘමීන් හා කුඩා දළඹුවන් ද ආහාරයට ගනියි. ලේඩිබග් යනු විවිධ වර්න වල සලකුණු වලින් යුත් ඉතා සුලභ කෘමියෙකි. එහි පිලවා ආරම්භයේදී කුඩා හා ඉතා කෘෂ වන අතර මිලිමීටර් 13 ක් දිගට වැඩෙයි. පිලවාට සිහින් අළු / කළු කොටස් වලින් හා තැඹිලි / කහ සලකුණු වලින් යුත් දේහයක් හා රෞද්‍ර මුඛ කොටස් අයත් වෙයි. ගෙවත්තෙහි නෙට්ල් වැවීම තුළින් ඔවුන් බෝ කර ගත හැකි අතර කුහර වලින් යුත් කදන් හා යම් ශාක සුන්බුන් ශීත සෘතුව පුරා තැබීම ඔවුන්ගේ පැවැත්ම ආරක්ෂා කළ හැක. බමන මැස්සා කළු කුරුමිණියන්ට හෝ බමරුන්ට ආසන්නව සමාන වන අතර ඔවුන් එසවීමේ, පහරදීමේ හා පියාසර කිරීමේ ලාක්ෂණික රටා වලින් යුක්ත වෙයි. බමන මැස්සන් ප්‍රභේද 100 කට වඩා පවතින අතර ඔවුන්ගේ පිලවුන් මූලිකවම තණකොළ පෙත්තන් තම ආහාරය ලෙස ගනියි. එක් පිලවෙකු විසින් දවසකට තණකොළ පෙත්ත්නන් 50 ක් හෝ ජීවිත කාලයට 1000 ක් පරිභෝජනයට ගනියි. ඔවුන් විසින් පළතුරු ශාක මකුළු වේයන් හා කුඩා දළඹුවන් ද ආහාරයට ගනියි. වැඩිහිටියන් පැණි හා පරාග මත ජීවත් වෙයි. ඔවුන්ගේ බිත්තර නිෂ්පාදන සදහා ඒවා අත්‍යවශ්‍ය සාධක වෙයි. බිත්තර කුඩා (1 මිලිමීටර්), ලා කහ වන අතර තණ කොළ පෙත්තන්ගේ ජනපද අසල දැමීම සිදු කරනු ලැබේ. පිලවා මිලිමීටර් 8 – 17 පමණ දිගකින් යුක්ත වන අතර කුරුළු වසුරු වලට හැඩයෙන් සමාන වන නිසා ගොදුරු මුලා කිරීමට සමත් වෙයි. ඔවුන්ට පාද හා වෙන් වු හිසක් නොමැති වෙයි. ඔවුන් අර්ධව විනිවිද පෙනෙන අතර කොළ, සුදු, දුඹුරු හා කළු වර්ණ පරාසයකින් යුක්ත වෙයි.

බමන මැස්සන්ගේ වර්ධන සෘතුව පුරාවට Poached egg plant (limnanthes douglasii) , මැරිගෝල්ඩ් හෝ Phacalia වැනි ආකර්ෂණිය මල් වැවීම තුළින් වැඩි කර ගත හැක.

කූරන් යනු මදුරුවන්ගේ වැදගත් විලෝපිකයෙක් වෙයි. ජලයේදී කූරන් විසින් මදුරු පිලවුන් අනුභව කරන අතර වාතයේදී වැඩිහිටි කූරන් විසින් වැඩිහිටි මදුරුවන් අල්ලා ආහාරයට ගනු ලැබේ. වැඩිහිටි මදුරුවන් විදිනු ලබන සමාජය පුරා පැතිරුණු මදුරු පාලන වැඩසටහන් මගින් කූරන් මරණයට පත්විය හැකි අතර එමනිසා වැදගත් ජෛව පාලන නියෝජිතයෙකු නැතිවී යා හැකි අතර කාලයත් සමග මදුරු ජනගහනය වැඩිවී යා හැක.

අනෙකුත් වැදගත් ගෙවතු විලෝපිකයන්ට Lacewing, pirate bugs, rove and ground beetles , aphid midge , පත්තෑයා, විලෝපික වේයන් මෙන්ම ගෙම්බන්, මැඩියන්, කටුස්සන්, ඉත්තෑවන්, පනුවන් හා කුරුල්ලන් වැනි විශාල සතුන් ද අයත් වෙයි. පූසන් හා සමහර බලු වර්ග වගා ප්‍රදේශයේ මීයන් විශාල කුරුමිනියන් හා කුරුල්ලන් ආහාරයට ගනී. බල්ලන් විසින් බොහෝමයක් වර්ග වල පලිබෝධක සත්වයන් පන්නා දමනු ලැබේ. Dachshund වර්ගයේ බල්ලන්ට  පොලව යට පිහිටි උමන් මාර්ග වල‍ට ගැලපෙන පරිදි ආහාර ලබාදීම සිදු කරනු ලැබේ. එමගින් බැජර් සත්ත්වයන් මරා දැමිය හැක.

ජීව විද්‍යාත්මක පළිබෝධක පාලනය වර්ධනය කිරීම.

මෙම ක්‍රමයේදී ස්වභාවික පළිබෝධක සතුරන් මුදාහැරීම සිදුකරයි. සාපේක්ෂ ලෙස පලමුව ස්වභාවික සතුරන් කීපයක් පමණක් කන්නයේ සුදුසුම කා‍ලයේදී මුදාහැරීම සිදුකරයි. ඊට අමතරව බෝග පද්ධතියේ වෙනස් කිරීමක් ස්වභාවික සතුරන් වර්ධනය සදහා සිදුකරනු ලබයි.

කාලාවර්තව සිදුකරන පරපෝෂී එන්කාසියා ෆෝමෝසා නම් ස්වභාවික සතුරා හරිතාගර වයිට්ෆිලයි ප‍ාලනයටද කීඩෑවක වන ෆයිටෝසීලස් පර්සිමිලිස් නම් ස්වභාවික සතුරා දිවි-ශබල මකුළු කීඩෑවා පාලනයටත් යොදාගනි.

ලේඩි බීටල්ස්, ලේස්වින්ග්ස් හා ට්‍රිකෝගැමා නිරන්තරයෙන්ම විශාල ගණන් වලින් මුදාහැරිම සිදුකරයි. මෙසේ මුදාහරින ප්‍රමාණ වගාවේ පළිබෝධක මට්ටම මත රදා පවති.

තව උපක්‍රමයක් වන්නේ බෝග පද්ධතිය වෙනස්කිරිම තුලින් ස්වභාවික සතුරන්ගේ සඵලතාවය වෙනස්කිරිම හෝ වර්ධනය කිරිම බොහෝ වැඩිහිටි පරපෝෂිතයන් හා විලෝපිතයන් මධු සහිත ප්‍රභව තුලින් හා බඩවැටි, ආරක්ෂණ වගා හා වල්පැලෑටි සීමාවන්ගේ යැපීම සිදුවේ. මේ සදහා මල් බදුන්, දැව පෙට්ටි, හෙරඩු වැනි ස්වභාවික ආවරණ සැපයීමද සිදුකරයි.

මිශ්‍ර බෝග වගාව හා මල් වගාවන්ගෙන් සීමා ඇතිකිරිම මගින් ජෛව විවිධත්වය වර්ධනය කිරිම හා අතිරේක ආහාර ප්‍රභව නිර්මාණ කල හැක. මේවා පහසුවෙන් ගෘහස්ථ වතු වලට හා සුළු පරිමාණ වාණිජ වගාවන්ට ඈදා ගත හැකි අතර මහා-පරිමාණ වගා නිෂ්පාදනයට යොදාගැනිමට දුෂ්කර වේ.

තවත් ක්‍රමවේදයක් වන්නේ මල් පැල වගාවන් බෝග ආසන්නයේ යෙදිම තුලින් ස්වභාවික සතුරන් බෝග කරා ආකර්ෂණය කර තබා ගැනීමයි.

පරපෝෂිත කෘමීන්

බොහෝමයක් කෘමි පරපෝෂිතයන් වන්නේ දෙබරු/ බඹරු හෝ මැස්සන්ය. පරපෝෂිතයන් විවිධ පරාසයක කෘමීන්ගෙන් සමන්විත වන අතර ඔවුන් ඔවුන්ගේ බිත්තර කෘමි ධාරකයක් තුළ හෝ මත තැන්පත් කරන අතර ඉන්පසු එය වර්ධනය වන පිළවුන්  සඳහා ආහාර ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ. පරපෝෂිත දෙබරුන්/ බඹරුන් ඔවුන්ගේ ගොදුරු පරිභෝජනය සඳහා විලෝපිකයන්ට වඩා වැඩි කාලයක් ගන්නා අතර පිලවුන් විසින් වඩා වැඩි වේගයකින් ආහාර ගත හොත් ඔවුන් වැඩිහිටියන් වීමට පෙර ඔවුන්ට ආහාර නැති වී යනු ඇත. එවැනි පරපෝෂිතයන් කාබනික උද්‍යානවල දී වඩා ප්‍රයෝජනවත් වේ. මන්ද යත් ඔවුන් සැමවිටම පලිබෝධ ආක්‍රමණිකයන් සොයමින් ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රියාශීලී දඩයම්කරුවන් වන නිසාය. වැඩිහිටියන් ලෙස ඔවුන් ස්ථානයෙන් ස්ථානයට යෑමේ දී ඔවුන්ට අධි ශක්ති ඉන්ධන අවශ්‍ය වන අතර ඔවුන් ජීවත් වන්නේ මල් පැණි, රේණු හා යුෂ ආහාරයට ගනිමිනි. එමනිසා සාමාන්‍යයෙන් බඩ ඉරිඟු, අම්බෙලිෆර් (Umbellifer) හා ඒවායේ සංයුක්ත වැනි මල් සහිත ශාක වැවීම තුළින් ඔවුන්ගේ පැමිණීම වඩාත් සුලභ වනු ඇත.

වඩාත් වැදගත් කාණ්ඩ 4 වන්නේ
ඉච්නියුමොනිඩ් (Icneumonid) දෙබරුන් : (5-10mm). සමනලයන්ගේ සළඹයින්ගේ දළඹුවන් මත ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු කරයි.
බ්‍රැකොනිඩ් (Braconid) දෙබරුන්  : කුඩා දෙබර විශේෂයක් වන මොවුන් (5mm දක්වා) දළඹුවන්ට හා තණකොළ පෙත්තන්ට අනෙකුත් කෘමීන් විශාල පරාසයකට පහර දෙනු ලබයි. ගෝවාහි සුදු දළඹුවාගේ බහුල පරපෝෂිතයෙකි. බිඳ වැටුණු දළඹු සමෙහි සල්ෆර් කහ පැහැති දළඹු කෝෂ ලෙස දිස්වේ.
චැල්සිඩ් (chalcid) දෙබරුන් : කුඩාතම කෘමීන් අතර සිටී (<3mm). තණකොළ පෙත්තන්, සුදු මැස්සන්, ගෝවා දළඹුවන්, මිනුම් කෘමීන් හා ස්ට්‍රෝබෙරි ටොට්‍රික්ස් සළඹයන්ගේ බිත්තර/ පිළවුන් පරපෝෂිත කරයි.
ටැචිනිඩ් (tachinid) මැස්සන් : දළඹුවන්, වැඩිහිටි හා පිලා මී මැස්සන් හා අනෙකුත් කෘමීන් ඇතුළුව විශාල කෘමි පරාසයකට පහර දෙයි.

ක්ෂුද්‍ර ජීවින්ගෙන් ජෛව පාලනය

ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගෙන් විවිධ රෝග ඇතිවුනද, ඒවා ජෛව-කෘමිනාශ ද්‍රව්‍යය ලෙසද භාවිත කල හැක. ස්වභාවිකව ඇතිවන කල මෙම පැතිරීම් ජෛව ඝනත්වය මත බලපාන අතර, සාමාන්‍යයෙන් ජෛව ඝනත්වය වැඩිවන විට ඇතිවේ.

බැක්ටීරියා හා ජෛව පාලනය

ජෛව පාලනයට යොදාගන්නා බැක්ටීරියා ඔවුන්ගේ දිරවීමේ කාර්යය (tracts) ඔස්සේ කෘමීන්ට රෝග පැතිරවීම සිදුකරයි. එනිසා සිවි කෘමීයන් (scale insects) හා කූඩිත්තන් මෙම ක්‍රමයෙන් පාලනය කල නොහැක. ''බැසිලස් තුරින්ජියෙන්සිස්" යනු වැඩිපුරම ව්‍යවහාරයේ පවතින ජෛව ජාලන බැක්ටීරියා කුලයයි. එහි උප කුල 4 ක් පමණ ලෙයිඩොප්ටෙරාන්, කොලියොප් ටෙරාන් හා ඩයැප්ටෙරාන් නම් කෘමි වසංගත පාලනයට භාවිතා කරයි.

දිලීර හා ජෛව පාලනය

කෘමීන්ගේ ලෙඩ රෝග දිලීර එන්ටොමො පැතොගනික් දිලීර ලෙස හඳුන්වන අතර අඩුමතරමින් එම දිලීරයේ වර්ග 4 ක් පමණ කූඩිත්තන්ට පහර දේ.
ට්‍රිකොඩර්මා හා බැසිලස් සබ්ටිලිස් වර්ග රෝගකාරක බීජ පාලනයට භාවිතා කරයි.

පලිබෝධ
ජීව විද්‍යාව

ජීව විද්‍යාත්මක පලිබෝධ පාලනය


Nogay Ordası (Nogayca: Noğay ordası, Ногай ордасы, Tatarca: Nuğay urdası, Нугай урдасы, Kırım Tatarca: Noğay ordası), Altın Orda yıkıldıktan sonra 14. yüzyılın sonlarında Kafkasya ve Deşt-i Kıpçak bölgesinde Cengiz Han'ın sülalesinden olmayan Moğol Mangıt boyunun önderi Edige tarafından kurulmuş bir Türk devleti.

Edige liderliğindeki boyların konfederasyonuna Mangıt dışında Kongirat başta olmak üzere çeşitli boylar katılmaktaydı.

Edige önce Timur'un desteğini alan Cuci ulusunun hanı Toktamış ile mücadele etmiş ancak Toktamış'ın Timur'a karşı meydan okumasından sonra Timur ile işbirliği yaparak Toktamış'ı yenmiştir.

Ancak Edige, Cengiz Han'ın soyundan gelmediği için dönemin töresine göre Han olamamıştır. 1398'de Cuci ulusunun Toka Temür sülalesinden Timur Kutluk'u han olarak seçmiş ve kendisi tarafından emirlerin başına tayin edilmiştir. Edige'nin torunları da "Biy" (Bey) ya da "Emir" unvanlarını kullanmıştır.

İdil ve Ural Nehirleri arasındaki bölgede hakimiyeti kuran Edige 1419'de öldürülmüş ve konfederasyon Nureddin önderliğinde devam etmiştir. Nureddin Azak Denizi'nden Aral Gölü'ne kadar toprağını genişletmiştir. Bu konfederasyonun desteğiyle Astrahan Hanlığı kurulmuştur.

15. yüzyılda bu konfederasyona Nogay olarak hitap edilmeye başlamıştır. Nogay adının Cengiz Han'ın oğullarından Boal'ın oğlu Nogay Han'dan geldiği düşünülmektedir.

Doğudan gelen Oyrat ve Turgut boylarının (günümüzdeki Kalmıklar) Nogay ovasına yerleşmesiyle oradan kovulmuş olan Nogaylar, 1642'de Rusya'ya itaat etmişler ve Nogay Orda ortadan kalkmıştır.

Yusuf'un sülalesi Yusupov (Юсупов), Urus'un sülalesi Urusov (Урусов) adlı Çarlık Rusyası'nın Dük aileleri olmuştur.

Nogay Orda yıkıldıktan sonra da Kuban Nogay, Cedisikul Nogay, Bucak Nogay, Canboyluk Nogay, Yedisan Nogay adıyla bilinen Nogaylar varlığını korumuştur. Bunlardan bir kısmı Kırım Hanlığı'nın askeri gücü olarak kullanılmışlardır. Geri kalanlar ise bir müddet aşağı İdil boyunda yaşamışlardır.

Günümüzde Nogay adını kullanan etnik grup sadece Dağıstan'daki sülaleden olanlardır. Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye'de Nogay adı tıpkı Kuzey Kafkasya Halkları gibi Çerkes olarak nitelendirilir. Sultan II. Abdülhamit döneminde 1882 yılında kaleme alınan Çerkesistan Tarih-i Umûmiyesinin Sûret-i Tanzîmine Dair Lâyihadır başlıklı kapsamlı bir Çerkes Tarihi tasarısında kıt'a-i mezkûrede sâkin olub lisân ve ahlâk ve ahvâl ve kavmiyetce biri birine mübâyin bulunan Adiga, Abaza, Lezgi, Çeçan, Nogay, Dağıstan vesâire gibi akvâm ve kabâil-i müte'addide kisvelerinin müşâbeheti cihetiyle ecânib nazarında umûmen Çerkes zann olunmuşdur denmekte ve görüldüğü üzere bütün Kuzey Kafkasya Halkları için Çerkes nitelemesi yapılmaktadır.

Nogay Ordası hükümdarları

Nogay Ordası
 Edige Biy, Biy 1392-1412, ö. 1419
 Nureddin Batur Biy, Edige'nin oğlu, Biy 1412-1419
 Mansur Biy, Edige'nin oğlu, Biy 1419-1427
 Gazi Biy, Edige'nin oğlu, Biy 1427-1428
 Vakkas Biy, Nureddin'in oğlu, Biy 1428-1447
 Horazmi Biy, Vakkas'ın oğlu, Biy 1447-1473
 Abbas Biy, Nureddin'in oğlu, Biy 1473-1491
 Musa Biy, Vakkas'ın oğlu, Biy 1491-1502
 Yağmurçi Biy, Vakkas'ın oğlu, Biy 1502-1504
 Hasan Biy, Vakkas'ın oğlu, Biy 1504-1508
 Şeyh Muhammed Biy, Musa'nın oğlu, Biy 1508-1510, 1516-1519
 Alçagir Biy, Musa'nın oğlu, Biy 1508-1516
 Agiş Biy, Yağmurçi'nin oğlu, Biy 1521-1524
 Sayid Ahmed Biy, Musa'nın oğlu, Biy 1524-1541
 Hacı Muhammed Mirza, Musa'nın oğlu, Nuraddin 1537-1541
 Şeyh Mamai Biy, Musa'nın oğlu, Kekobat 1537-1541, Biy 1541-1549
 Yusuf Biy, Musa'nın oğlu, Biy 1549-1554, ö. 1556
 Uras Ali Mirza, Şeyh Muhammed'in oğlu, Kekobat 1549-1554

Mansur'un ordası
 Din Sufi Biy, Mansur'un oğlu, Biy
 Timur Biy, Mansur'un oğlu, Biy 1440-1486
 Can Kubad Biy, Din Sufi'nin oğlu, Biy 1486-1490
 Hacı Ahmed Biy, Din Sufi'nin oğlu, Biy 1490-
 Baki Biy, Hasan Mirza'nın oğlu, Biy 1532-1535, 1540-1542
 Hoca Ahmed Biy, Hasan Mirza'nın oğlu, Biy 1535-1540
 Divey Biy, Hasan Mirza'nın oğlu, Biy 1542-1573
 İsanay Biy, Divey'ın oğlu, Biy 1573-1588
 Arclanay Biy, Divey'in oğlu, Biy 1588-1595
 Muhammed Biy, Arslanay'ın oğlu, Biy 1595-

Altülis'in ordası
 Kasım Biy, Şeyh Mamai'nin oğlu, Kekobat 1541-1549, Biy 1549-1555

Büyük Nogay Ordası
 İsmail Biy, Musa'nın oğlu, Nuraddin 1541—1554, Biy 1554-1557, 1557-1563
 Yunus Biy,Yusuf'un oğlu, Nuraddin 1556-1557, Biy 1557, ö. 1561
 Ali Ekrem Mirza, Yusuf'un oğlu, Nuraddin 1557
 Muhammed Mirza, İsmail'in oğlu, Nuraddin 1557-1562
 Din Ahmed Biy, İsmail'in oğlu, Nuraddin 1562-1563, Biy 1563-1578
 Urus Biy, İsmail'in oğlu, Nuraddin 1563-1578, Biy 1578-1590
 Dinbay Mirza, İsmail'in oğlu, Nuraddin 1578-1584
 Said Ahmed Mirza, Muhammed Mirza'nın oğlu, Nuraddin 1584-1587
 Uraz Muhammed Biy, Din Ahmed'in oğlu, Taybuga 1584-1590, Biy 1590-1598
 Din Muhammed Biy, Din Ahmed'in oğlu, Nuraddin 1590-1598, Biy 1598-1600
 Yaş Tarak Biy, Din Ahmed'in oğlu, Biy 1600-1619
 Küçük Mirza, Din Ahmed'in oğlu, Buraddin 1600-1604
 Yaş Tarak Mirza, Küçük Mirza'nın oğlu, Kekobat 1600-1619
 Şay Tarak Mirza, Küçük Mirza'nın oğlu, Nuraddin 1604-1619
 Karakuli Muhammed Mirza, Uraz Muhammed'in oğlu, Taybuga 1604-1622, Nuraddin 1622-1631
 Kanay Biy, Dinbay Mirza'nın oğlu, Biy 1622-1634

Küçük Nogay Ordası (Azak Denizi tarafı)
 Gazi Biy, Urak Mirza'nın oğlu, Mirza 1554-1569, Biy 1569-1576
 Yahşisaad Biy, Mamai Mirza'nın oğlu, Biy 1576-1590
 Bapan Gazi Biy, Said Ahmed Mirza'nın oğlu, Biy 1600-1621
 Kasım Biy, İslam Mirza'nın oğlu, Biy 1621-1639

Ayrıca bakınız

Kaynakça

 *
Ural tarihi
Avrupa tarihindeki devletler
1440'larda kurulan bölgeler ve ülkeler
Tatar devletleri
Tarihteki Türk devletleri
Hanlıklar
Nogaylar

Nogay Ordası


ذو القدم الكبيرة أو بيغ فوت  والمعروف أيضًا باسم ساسكواتش ، هو الاسم الذي يطلق على كائن مجهول يشبه القرد، ويقال أنه يسكن الغابات في شمال غرب المحيط الهادئ. وعادة ما يوصف بيغ فوت في فلكلور أمريكا الشمالية على أنه كائن شبه بشري كبير ومشعر ويمشي على قدمين. أتى مصطلح ساسكواتش من كلمة sásq'ets من لغة هالكوميليم.

لا يعترف العلماء بوجود بيغ فوت ويعتبرونه مزيجًا من التراث الشعبي والتحديدات الخاطئة والخدع المتقنة، بدلًا من اعتباره كائنًا حيًا، وذلك لعدم وجود أدلة مادية أو أعداد كبيرة من المخلوق والضرورية للحفاظ على النوع. في العادة يتم التبليغ عن مشاهدات جديدة من قبل مجموعات صغيرة وفرق تحقيق شخصية. وتعزى معظم التقارير إلى حيوانات مختلفة، ولا سيما الدببة السوداء.

وصف
يوصف بيغ فوت على أنه مخلوق كبير يشبه القرد، مشعر ذو عضلات ويمشي على قدمين، يبلغ ارتفاعه 2-3 متر يغطيه شعر وصف بأن لونه أسود، بني داكن أو محمر داكن.

يصف الناس الذين زعموا أنهم رأوا بيغ فوت أن له عيونًا كبيرة، وبروز عظمي عند الحواجب، وجبهته منخفضة وكبيرة؛ وقد وصف الجزء العلوي من الرأس أنه مستدير وله عرف على غرار قمة السهمية لدى ذكر الغوريلا، وله رائحة قوية وكريهة. أما آثار أقدامه الهائلة والتي سمي عليها فيزعم أن حجمها يبلغ 24 بوصة (60 سم) طولا و 8 بوصات (20 سم) عرضا. تتضمن بعض الآثار أيضا علامات مخالب، ما يرجح أنها جاءت من حيوانات معروفة مثل الدببة، والتي تملك خمس أصابع ومخالب. يزعم المصدقون بوجوده أنه عاشب ولاحم وهو كائن ليلي.

التاريخ
قصص الإنسان البري موجودة بين قبائل الهنود الحمر في ساحل شمال غرب المحيط الهادئ. يذكر الباحث غروفر كرانتز أن قصص السكان الأصليين التي تتعلق بساسكواتش موجودة في أنحاء شمال غرب المحيط الهادئ. ويتوافق توزيعها مع المنطقة التي تتركز فيها سجلات الرجل الأبيض. كما يرى الباحث ديفيد دايغلينغ أن الأسطورة كانت موجودة قبل أن يعرفه الناس باسمه الحالي؛  وتختلف التفاصيل على المستويين الإقليمي وبين العائلات في المجتمع نفسه؛ كما أن قصصا مماثلة عن الإنسان البري موجودة في كل القارات باستثناء القارة القطبية الجنوبية. يقول عالم البيئة روبرت بايل أن معظم الثقافات لديها فكرة البشر العمالقة في تاريخها الشعبي. كل لغة لديها اسم للمخلوق يرد في الأساطير المحلية. أغلب الأسماء تعني أشياء مثل «الرجل البري» أو «الرجل المشعر»، إلا أن هناك أسماء أخرى تصف أفعالا يقوم بها، مثل آكل المحار.

يروي أفراد قبيلة لومي حكايات عن حيوان يدعى تسيميكويس Ts'emekwes. وتتشابه القصص مع بعضها في أوصافه العامة، ولكن التفاصيل حول نظامه الغذائي وأنشطته تختلف بين القصص المتوارثة.

تروي بعض الحكايات الإقليمية عن كائنات أكثر بشاعة. مثل ستياها أو كوي-كوياي وهو كائن ليلي لا ينبغي للأطفال ذكر اسمه كي لا يأتيهم ويخطفهم. وفي عام 1847، أفاد رجل يدعى بول كين عن قصص من السكان الأصليين عن كائن يدعى سكوكوم: وهو عرق بين البشر البريين الذين يعيشون على قمة جبل سانت هيلين. وقد اعتبر السكوكوم كائنا خارق للطبيعة، بدلا من أن يكون طبيعيا.

كما أفاد مبشر بروتستانتي يدعى إلكانا ووكر، في عام 1840، عن قصص عن العمالقة بين الهنود الذين يعيشون قرب منطقة سبوكين في ولاية واشنطن الحالية. وقال الهنود أن هؤلاء العمالقة يعيشون في الجبال القريبة وسرقوا السلمون من شباك الصيادين.

قام الوكيل الهندي جيه دبليو بيرنز بجمع القصص المحلية في سلسلة من المقالات الصحفية الكندية في عشرينات القرن العشرين وسرد قصصا رواها له شعب ستسايليس من منطقة تشيهاليس في كولومبيا البريطانية. ويذكر أفراد القبيلة، مثل غيرهم من قبائل المنطقة، أن الساسكواتش حقيقي جدا وامتعضوا جدا من قول الناس أنه أسطوري. يروي الشهود أنه يتجنب الرجل الأبيض، ويتحدث «لغة دوغلاس»، أو لغة ليلويت، وهي لغة الهنود في منطقة بورت دوغلاس على بحيرة هاريسون. وكان بيرنز أول من وضع مصطلح ساسكواتش حيث أخذه من كلمة ساسكيتس من لغة هالكوميليم  واستخدمه في مقالاته لوصف نوع واحد مفترض من المخلوق والذي تكلم عنه في قصصه.

مشاهدات

حوالي الثلث من جميع المشاهدات المزعومة للمخلوق تقع في شمال غرب المحيط الهادئ، وتنتشر التقارير المتبقية في بقية أنحاء أمريكا الشمالية. تعتبر معظم التقارير إما أخطاء أو خدع، حتى من قبل الباحثين الذين يعتقدون بوجود بيغ فوت.

في الوقت الذي أصبح فيه بيغ فوت ظاهرة معروفة في الثقافة الشعبية، انتشرت مشاهداته في جميع أنحاء أمريكا الشمالية. فبالإضافة إلى منطقة شمال غرب المحيط الهادئ، فقد سجلت مشاهدات منطقة البحيرات العظمى وجنوب شرق الولايات المتحدة. وصل الجدل حول شرعية المشاهدات إلى ذروته في السبعينات، فقد كان ينظر إلى بيغ فوت بأنه أول مثال عن العلوم الزائفة في الثقافة الأمريكية.

التفسيرات المقترحة للمشاهدات
تم وضع أنواع مختلفة من المخلوقات كنظريات تشرح مشاهدات وفصيلة بيغ فوت. عادة ما يصنف المجتمع العلمي هذه المشاهدات إما كخدعة أو تعريف خاطئ لحيوانات معروفة وآثارها، وبالأخص الدببة السوداء. في حين يفسر علماء الحيوانات الخفية الأمر بشكل عام على أنه قرد مجهول، وينسب بعضهم الظاهرة إلى أسباب أخرى.

تعريفات خاطئة
ذكرت مفوضية الصيد في بنسلفانيا عام 2007 أن الصور التي قالت منظمة أبحاث بيغ فوت أنها تخص الكائن هي في الأصل تخص دبا مصابا بالجرب. من ناحية أخرى قال الباحث جيفري ميلدروم أن الآثار لا تشبه آثار الدب، وذكر أنها كانت «أشبه بآثار الشمبانزي».

الخدع
يتفق كل من المصدقين بوجود بيغ فوت والمكذبين به على أن العديد من المشاهدات هي خدعة أو حيوانات أخطأ الشهود في وصفها.

وفي بعض الحالات، ظهر أن المشاهدات أو آثار الأقدام كانت خدعة. يقول الكاتب جيروم كلارك أن قضية جاكو، وهي تقرير نشر في صحيفة من عام 1884 حول مخلوق يشبه القرد قبض عليه في كولومبيا البريطانية، وتبين أنه خدعة. في بحث أجراه جون غرين، الذي وجد أن العديد من صحف كولومبيا البريطانية المعاصرة اعتبرت عملية الصيد هذه مشكوكا فيها جدا، لاحظ جيروم كلارك عبارة في صحيفة مينلاند جارديان من نيو وستمنستر، كولومبيا البريطانية، «السخافة مكتوبة على وجهها».

في 9 تموز 2008، نشر ريك داير وماثيو ويتون شريط فيديو على يوتيوب زاعمين أنهم اكتشفوا جثة كائن غريب ميت في غابة في شمال جورجيا. تم الاتصال بأحد أتباع نظرية بيغفوت ويدعى توم بيسكاردي للتحقيق. تلقى داير وويتون 50,000 دولار من منظمة بيسكاردي كبادرة حسن نية. وقد تناقلت عدة شبكات إخبارية رئيسية هذه القصة، بما في ذلك بي بي سي،  وسي إن إن، وأيه بي سي نيوز،  فوكس نيوز. بعد فترة قصيرة من المؤتمر الصحفي، تم جلب جثة بيغ فوت مزعومة وضعت في كتلة من الثلج في مبرد مع أفراد من منظمة بيسكاردي. عندما تمت إذابة محتويات، اكتشف أن الشعر لم يكن حقيقيا، وكان الرأس أجوف، أما القدم فكانت من المطاط. اعترف داير وويتون لاحقا أن الأمر كان خدعة بعد أن قابلهم لها ستيف كولز، المدير التنفيذي لموقع SquatchDetective.com.

في أغسطس 2012، قتل رجل في ولاية مونتانا بعد أن صدمته سيارة وهو يحاول تنفيذ خدعة عن المخلوق قرب بلدة غيلي.

في يناير 2014، وقال ريك داير، منفذ خدعة بيغ فوت السابقة أنه قتل مخلوق بيغ فوت بالفعل في سبتمبر 2012 خارج سان أنطونيو، تكساس. وقال انه أجرى اختبارات علمية على الجثة، «من اختبارات الحمض النووي إلى عمليات الفحص البصرية ثلاثية الأبعاد، وهو حقيقي. إنه بيغ فوت، وأنا أطلقت النار عليه، والآن وسنثبت للعالم هذا». وذكر أنه يعتزم أخذ الجثة، والتي تحفظ عليها في مكان مخفي، في جولة في أمريكا الشمالية في عام 2014. وأصدر صورا للجثة وشريط فيديو يظهر ردود فعل عدد من الأفراد عند مشاهدتهم للموضوع،  ولكن لم يكشف عن أي اختبارات أو أشعة. ورفض الكشف عن نتائج الاختبار أو تقديم عينات بيولوجية، رغم أنه ذكر أن نتائج فحص الحمض النووي، التي أجريت من قبل مختبر غير معلوم، لم تظهر علاقته بأي حيوان معروف. وقال داير أنه سيكشف عن الجثة والاختبارات في 9 فبراير في مؤتمر صحفي في جامعة واشنطن،  ولكنه لم يعرض نتائج الاختبار أبدا. وبعد جولة فينيكس، رحل داير بالجثة إلى هيوستن. وفي 28 مارس 2014، اعترف داير على صفحته على الفيسبوك أن الجثة كانت خدعة أخرى. وقال انه صنع الجثة من المطاط والرغوة ووبر الإبل. جمع داير ما يقرب من 60,000 دولار من جولته مع جثة بيغ فوت الوهمية الثانية. وأكد أنه قتل بيغ فوت بالفعل، ولكن لم يأخذ الجثة الحقيقية في الجولة خوفا عليها من السرقة.

جيغانتوبيثيكوس

يعتقد أنصار نظرية بيغ فوت جروفر كرانتز وجيوفري بورن أن بيغ فوت يمكن أن يكون من أثريات حيوان جيغانتوبيثيكوس. وفقا لنظرية بورن، فإن جميع حفريات جيغانتوبيثيكوس عثر عليها في آسيا، وبما عدة كائنات (من بينها الإنسان) هاجرت عبر جسر بيرنغ البري، فليس من المستبعد أن نفترض أن جيغانتوبيثيكوس عبر نفس الطريق.

لم يعثر على حفريات جيغانتوبيثيكوس في الأمريكتين. الحفريات المستخرجة كانت الفك السفلي والأسنان فقط، ما ترك النظرية موضع شك. وقد جادل كرانتز، استنادا إلى استقرائه لشكل الفك السفلي، أن الجيغانتوبيثيكوس قد يكون من ذوات القدمين. ومع ذلك، فإن الجزء ذي الصلة من الفك السفلي غير موجود في أي من الحفريات الأخرى. وجهة نظر بديلة تقول أن الجيغانتوبيثيكوس كان رباعي الأرجل، وأن بنيته الهائلة تجعل من الصعب عليه أن يعتمد في مشيه على قدمين.

يقدم مات كارتميل رأيا آخر بشأن فرضية جيغانتوبيثيكوس: «المشكلة في هذه الفرضية أن جيغانتوبيثيكوس لم يكن من أشباه البشر ولا حتى من الرئيسيات العليا، إلا أن الأدلة المادية تقول أن بيغ فوت هو من ذوات القدمين ومنتصب القامة والأرداف وله إبهام طويل وثخين وبارز. وهي خصائص لدى أشباه البشر، لا توجد في غيرها من الثدييات أو ذوات القدمين الأخرى. ويبدو من المستبعد أن جيغانتوبيثيكوس قد طور هذه الصفات بشكل منفصل في نفس الوقت».

كتب برنارد كامبل: «نظرية انقراض جيغانتوبيثيكوس تم التشكيك بها من قبل من يعتقدون أنه على قيد الحياة مثل اليتي في جبال الهيمالايا والساسكواتش من الساحل الأمريكي الشمالي الغربي لكن الأدلة على وجود هذه المخلوقات ليست مقنعة.»

قردة عليا منقرضة
هناك أنواع من قردة بارانثروبوس، مثل بارانثروبوس روبوستوس، له جمجمة متوجة ويمشي على قدمين، واقترح علماء القردة العليا والأنثروبولوجيا جون نابير غوردون ستراسنبرغ أنه مرشح محتمل لهوية بيغ فوت،  رغم أن حفريات المخلوق عثر عليها في أفريقيا فقط.

عرض مايكل راغ من متحف بيغ فوت ديسكفري، مقارنة بين جماجم الإنسان والجيغانتوبيثيكوس والميغانثروبوس (أعيد بناؤها من قبل جروفر كرانتز) في الحلقات 131 و 132 من برنامج متحف بيغ فوت ديسكفري. ويقارن الأسنان الحديثة التي يشتبه أنها تخص بيغ فوت مع الأسنان الأحفورية لمخلوق ميغانثروبوس، مشيرا إلى المينا المهترئة على سطح الإطباق. وجدت حفريات ميغانثروبوس في آسيا، بينما وجدت الأسنان بالقرب من سانتا كروز، كاليفورنيا.

يقترح البعض أن النيانداثال، أو إنسان منتصب، أو إنسان هايدلبيرغ قد يكون هو المخلوق، ولكن لم يتم العثور على آثار لأي من تلك الأنواع في الأمريكتين.

النظرة العلمية
أغلب الأدلة التي تدعم وجود المخلوق تم إرجاعها إلى خدع أو توهمات عوضا عن رؤية مخلوق حقيقي. وقال عالم الحيوان من ولاية واشنطن جون كرين وفي مقال في جريدة يو إس أيه توداي عام 1996 «لا يوجد شيء يسمى بيغ فوت. لم تقدم أي بيانات أكثر من التي تم اختلاقها». بالإضافة إلى ذلك، فإن العلماء يستشهدون بحقيقة أن بيغ فوت يعيش في مناطق غير اعتيادية بالنسبة للرئيسيات غير البشرية، أي المناطق المعتدلة في نصف الكرة الشمالي. إذ أن جميع القرود المعروفة تعيش في المناطق المدارية في أفريقيا وآسيا.

لا ينظر جمهور العلماء إلى موضوع بيغ فوت إلى أنه يدخل ضمن خانة العلوم الموثوقة ولم يجرى إلا عدد محدود من الدراسات العلمية الرسمية حول بيغ فوت.

أما بالنسبة للأدلة مثل فيلم باترسون وغيملين عام 1967 فلم تقدم «بيانات تدعم أي قيمة علمية».

وكما هو الحال مع الحيوانات الخفية الضخمة الأخرى، فإن مشكلة المناخ والغذاء تجعل من حياة المخلوق في المنطقة بعيد الاحتمال. لم يعثر على القردة العليا في السجلات الأحفورية في الأمريكتين. كما أن معدل توالد هذه الحيوانات كبير بحيث أن عدد المشاهدات يجب أن يكون أكثر من المشاهدات المزعومة حاليا، ما يجعل وجوده استحالة شبه مؤكدة. تلقى العديد من خبراء بيغ فوت تغطية إعلامية واسعة في السبعينات، إلا أن المجتمع العلمي تجنب مناقشة النظريات كي لا يضفي عليها المصداقية.

الباحثون
قضى الباحثان إيفان ساندرسون وبرنارد هوفلمانز سنوات من حياتهما وهما يبحثان عن بيغ فوت. كما بحث علماء آخرون في الموضوع مثل كارلتون كون وجورج ألان أغوجينو وويليام هيل، رغم أنهم لم يصلوا إلى استنتاجات محددة وتخلوا عن أبحاثهم لاحقا.

وقال جيفري ميلدروم أن القرد العملاق القديم المسمى جيغانتوبويثيكوس يمكن أن يكون من أسلاف بيغ فوت المعروف اليوم. ويؤكد جون نابير أن موقف المجتمع العلمي تجاه بيغ فوت ينبع في المقام الأول من عدم كفاية الأدلة. أظهر علماء آخرون درجات متفاوتة في اهتمامهم بالمخلوق مثل ديفيد دايغلينغ،  جورج شالر،  رسل ميترماير، داريس سويندلر، استيبان سارمينتو،  كارلتون كون.

دراسات رسمية
أجريت أول دراسة علمية حول الأدلة المتاحة من قبل جون نابير ونشرها في كتابه، «بيغ فوت: اليتي والساسكواتش في الأسطورة والواقع»، في عام 1973. كتب نابير أنه إذا وجب الوصول لاستنتاج فسيتم على أساس الأدلة الضئيلة فعلى العلم أن يعلن أن «بيغ فوت لا وجود له». ومع ذلك، ذكر أنه وجد صعوبة في رفض آلاف الآثار المزعومة المنتشرة على مدى 125,000 ميل مربع أو إسقاط عدة مئات من روايات شهود العيان. اختتم نابير كلامه «أنا واثق أن الساسكواتش موجود، ولكن وجوده بالشكل المعروف لدينا هو مسألة أخرى تماما. هناك شيء يعيش في شمال غرب أمريكا ويحتاج إلى شرح، وأن شيئا ما ترك تلك الآثار».

في عام 1974، قام الاتحاد الوطني للحياة البرية بتمويل دراسة ميدانية في البحث عن أدلة لوجود بيغ فوت. لم يشارك أحد من أعضاء الاتحاد الرسمي ولم تعثر الدراسة على أي اكتشافات بارزة.

نشر عالم الأنثروبولوجيا المادية غروفر كرانتز عدة مقالات وأربعة أبحاث طويلة حول الساسكواتش. ومع ذلك، عثر في أعماله على عدة نواقص علمية مثل تصديقه للخدع.

نشرت دراسة في مجلة الجغرافيا الحيوية في عام 2009 من قبل جي دي لوزير وآخرون، واستخدموا النمذجة البيئية على تقارير مشاهدات بيغ فوت، وذلك باستخدام مواقع المشاهدات لاستنتاج مؤشرات الحياة البيئية لبيغ فوت. ووجد الباحثون صلات بيئية قريبة جدا مع حياة الدب الأسود الأمريكي. وأشاروا أيضا إلى أن الدب المنتصب يشبه مظهر بيغ فوت المزعوم، وخلصت إلى أن مشاهدات بيغ فوت المحتملة قد تخص الدببة السوداء.

في أول تحليل جيني منهجي لثلاثين عينة شعر يشتبه أن تخص البيغ فوت واليتي والساسكواتش وألماستي أو غيرها من الرئيسيات الشاذة، وجد أن عينة واحدة فقط تخص الرئيسيات في الأصل، وأنها تخص إنسانا بالتحديد. أجريت دراسة مشتركة بين جامعة أكسفورد ومتحف علم الحيوان في لوزان، ونشرت في سجلات الجمعية الملكية في عام 2014، حيث قام الفريق بتنظيف التلوث السطحي والجزيئات الريبوسومية وميتوكوندريا الحمض النووي 12S من العينة، ثم مقارنتها مع بنك الجينات لتحديد أصل النوع. قدمت العينات من مختلف أنحاء العالم، بما في ذلك الولايات المتحدة، وروسيا، وجبال الهيمالايا، وسومطرة. عينة واحدة أتت من أصل بشري، ولكن كلها إلا اثنين أتت من حيوانات شائعة. أغلب العينات أتت من الدببة السوداء والبنية، وشملت الحيوانات الأخرى الأبقار، والخيول، والكلاب والذئاب والقيوط والغنم والماعز، والراكون، والشيهم والغزلان والتابير. هناك عينتان طابقتا عينة وراثية متحجرة لدب قطبي عمره 40,000 سنة من عصر البليستوسين.

مزاعم بيغ فوت
بعد دراسة استمرت لخمس سنوات لعينات من الحمض النووي لبيغ فوت المزعوم"،  أعلنت الطبيبة البيطرية من تكساس ميلبا كيتشوم وفريقها أنها وجدت دليلا على أن الساسكواتش "هو أحد أقرباء الإنسان التي نشأ منذ حوالي 15,000 سنة كما أنه مزيج من الإنسان العاقل الحديث مع رئيسيات أخرى غير معروفة". وطالبت كيتشوم بالاعتراف بهذا رسميا، قائلة انه "يجب على الحكومة على كافة المستويات أن تعترف بهم كسكان أصليين وتحمي حقوقهم الإنسانية والدستورية ضد أولئك الذين يرون في اختلافاتهم الجسدية والثقافية" رخصة "لمطاردتهم وصيدهم وقتلهم". لم تنجح كيتشم في نشر نتائج بحثها على دورية علمية، وأعلنت في 13 فبراير 2013 أنها نشرت أبحاثها في مجلة دينوفو للعلوم. اكتشف موقع هافينغتون بوست الإخباري أن نطاق المجلة على الإنترنت تم تسجيل بشكل مجهول قبل تسعة أيام فقط من إعلان البحث: تم إدراج النسخة الوحيدة من مجلة بشكل المجلد 1، العدد 1، وكان مضمونها الوحيد بحث بيغ فوت.

منظمات بيغ فوت
هناك العديد من المنظمات المكرسة للبحث والتحقيق في مشاهدات بيغ فوت في الولايات المتحدة. أقدم وأكبر منظمة هي منظمة الباحثين الميدانيين عن بيغ فوت (BFRO). وتوفر المنظمة قاعدة بيانات مجانية للأفراد والمنظمات الأخرى. ويشمل موقعهم على الإنترنت تقارير من جميع أنحاء أمريكا الشمالية والتي تم التحقيق فيها من قبل الباحثين لتحديد مصداقيتها.

مراجع

مصادر

 شكوك حول صحة مزاعم اكتشاف المخلوق ذي القدمين الكبيرتين

ألغاز
الثقافة في كاليفورنيا
ثقافة أوريغن
ثقافة ساسكاتشوان
ثقافة شمال غرب المحيط الهادئ
ثقافة كولومبيا البريطانية
ثقافة مانيتوبا
ثقافة ولاية واشنطن
علم دراسة الحيوانات الخفية
عمالقة
تراث شعبي أمريكي
تراث شعبي كندي
مخلوقات خفية

ذو القدم الكبيرة


Josef Meinrad Bisig (nascido em 2 de setembro de 1952) é um padre católico romano suíço e co-fundador e primeiro superior geral da Fraternidade Sacerdotal de São Pedro. Ele era originalmente um membro da Fraternidade São Pio X, mas saiu quando o fundador Arcebispo Marcel Lefebvre consagrou quatro bispos.

Ex-reitor de seminário na Europa, Bisig foi nomeado vice-reitor e professor de teologia do Seminário Nossa Senhora de Guadalupe em 2005. Bisig tornou-se reitor em 2006 e também é conselheiro de sua ordem. É licenciado em Teologia Sacra e está a preparar o Doutoramento em Teologia. Ele fala alemão, francês, inglês e italiano.

Ligações externas
 Fraternidade Sacerdotal de São Pedro - site internacional com páginas em inglês, francês, alemão, espanhol, português, italiano, polonês e latim
 Organograma da liderança do FSSP

Fundadores de ordens religiosas
Nascidos em 1952
Pessoas vivas
Padres católicos da Suíça

Josef Bisig


Þetta er listi yfir ríkisstjórnir Svíþjóðar og forsætisráðherra Svíþjóðar frá aðskilnaði Svíþjóðar og Noregs árið 1905 fram til seinni heimsstyrjaldar árið 1939.

Ríkisstjórnir Svíþjóðar á 20 öld

Sænsk stjórnmál

Ríkisstjórnir Svíþjóðar


Claves (; ) are a percussion instrument consisting of a pair of short, wooden sticks about 20–25 centimeters (8–10 inches) long and about 2.5 centimeters (1 inch) in diameter. Although traditionally made of wood (typically rosewood, ebony or grenadilla) many modern manufacturers offer claves made of fiberglass or plastic.

When struck, claves produce a bright, penetrating clicking noise. This makes them useful when playing in large dance bands. Claves are sometimes hollow and carved in the middle to amplify the sound.

History

Claves have been very important in the development Afro-Cuban music, such as the son and guaguancó. They are often used to play an ostinato, or repeating rhythmic figure, throughout a piece known as the clave.

Many examples of clave-like instruments can be found around the world.

Technique

The basic principle when playing claves is to allow at least one of them to resonate. The usual technique is to hold one lightly with the thumb and fingertips of the non-dominant hand, with the palm up. This forms the hand into a resonating chamber for the clave. Holding the clave on top of fingernails makes the sound clearer. The other is held by the dominant hand at one end with a firmer grip, much like how one normally holds a drumstick. With the end of this clave, the player strikes the resting clave in the center.

Traditionally, the striking clave is called el macho ("the male") and the resting clave is called la hembra ("the female"). This terminology is used even when the claves are identical.

A roll can be achieved on the claves by holding one clave between the thumb and first two fingers, and then alternating pressure between the two fingers to move the clave back and forth. This clave is then placed against the resonating clave to produce a roll.

Use in popular music
Among the bands to have used claves are the Beatles in their recording "And I Love Her" and The Who in their song "Magic Bus".

Claves are also utilized in the interstitial spaces of the Night Court theme.

Use in classical music
Many composers looking to emulate Afro-Cuban music will often use claves such as Arturo Márquez with Danzón No. 2 or George Gershwin with his Cuban Overture.

Steve Reich's Music for Pieces of Wood is written for five pairs of claves.

See also
 Clapsticks
 Lummi stick

References

Sources
 F. Ortiz, La Clave, Editorial Letras Cubanas, La Habana, Cuba, 1995.
 D. Peñalosa, The Clave Matrix – Afro-Cuban Rhythm: Its Principles and African Origins, Bembe Books, Redway California, U.S.A., 2009.
 O. A. Rodríguez, From Afro-Cuban Music to Salsa, Piranha, Berlin, 1998.
 E. Uribe, The Essence of Afro-Cuban Percussion and Drum Set, Warner Brothers Publications, Miami, Florida, 1996.

Cuban musical instruments
Central American and Caribbean percussion instruments
Stick concussion idiophones
Hand percussion
Orchestral percussion instruments
Unpitched percussion instruments
Australian musical instruments
Oceanian percussion instruments

Claves


إن صدى سندرلاند هي صحيفة (جريدة) إقليمية مسائية تخدم وتصدر في (سندرلاند، جنوب تينسايد، مناطق دورهام الشرقية) شمال شرق إنجلترا.
تأسست الصحيفة على يد سامويل ستوري، إدوارد باكهاوس، إدوارد تيمبرلي جولري، تشارلز بالمير، ريتشارد رادوك، توماس جالهوم وتوماس سكوت عام 1873.
كصدى سندرلند اليومي وجريدة الشحن اليومية تم تصميم هذ الصحيفة لتزويد القراء بوجهات النظر الراديكالية (الجذرية) التي كان يعتنقها ستوي وشركاؤه وقد كانت الجريدة أيضاً جريدة سندرلاند المحلية اليومية الأولى.
الطبعة الافتتاحية الأولى طُبعت بمطابع بريس لين في 22 ديسمبر 1873 وقد طُبع منها ألف نسخة وبيعت بنصف بنس لكل نسخة.
نجت الجريدة من المنافسة الحادة في سنواتها الأولى بالإضافى إلى كآبة الثلاثينات والحربين العالميتين حيث أن الصحيفة قُصفت بشدة خلال الحرب العالمية الثانية ومع أن مبنى الصحيفة لم يتضرر وبقي سليماً إلا أن الجريدة أُرغمت على طبع جرائد وأوراق منافسيها تحت مظلة قوانين الحرب.
والآن مع بداية تموز/يوليو عام 2008 أصبحت الجريدة تطبع يومياً بعدد يبلغ أكثر من 40,000 نسخة مع أكثر من 100,000 قارئ بالإضافة إلى موقع إنترنت شبكي نشيط جداً، تُباع النسخة حالياً ب 42 بنس.

المصادر

 Echo founding fathers. Sunderland Daily Echo. 22 December 1923. p. 7.
 How the Echo came to be. Sunderland Daily Echo. 3 April 1902. p. 3.
 Stuart Miller (1990). Sunderland: River, Town and People. Borough of Sunderland Council. pp. 126, 128, 132, 133, 134, 135, 138, 146. ISBN 0-947637-06-0.

وصلات خارجية
 الجوائز التي حصلت عليها الجريدة بالإضافة إلى قصص عنها
 التاريخ المختصر للجريدة

تأسيسات سنة 1873 في إنجلترا
صحف بريطانية
مدينة سندرلاند
مقاطعة دورهام
منشورات أسست في 1873
صحف نشرت في تاين ووير
صحف أسست في 1873

صدى سندرلاند


Le château de Villars est un château  situé à Dompierre-en-Morvan (Côte-dOr) en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation
Le château se situe au hameau de Villars-Dombes au sud-est du village, en rive ouest de la RD 70.

Historique

Issu du démembrement de la seigneurie de Courcelles-lès-Semur au  pour doter une fille de Jean de La Trémouille, le domaine de Villars n'acquiert son autonomie qu'à la fin du  quand il revient à Marie-Jacqueline Desgeorges, épouse de François Damoiseau.

Vendu à plusieurs reprises au cours du , il est racheté en 1767 par François de Chastenay qui entreprend la construction d'une modeste demeure seigneuriale. Ruiné, il doit la céder dès 1791 à Marie-Claude Champion, maire d'Avallon. Le domaine change de mains à plusieurs reprises au cours du  avant de revenir en 1921 à René de Burtel de Chassey.

Architecture
Selon le cadastre de 1823, où le château lui-même présente son plan actuel, une grande dépendance, une pièce d'eau et les jardins ont disparu. Le château lui-même est un édifice classique de plan rectangulaire à un étage carré sous toit à la Mansart pour les ailes et un fronton en milieu de façade.

Les façades et les toitures, l'escalier principal avec sa rampe en fer forgé, l'antichambre et le salon au rez-de-chaussée avec leur décor, la cheminée de la chambre deux au premier étage sont inscrits aux monuments historiques par arrêté du 30 mars 1979.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or

Liens externes

Villars
Villars
Monument historique dans la Côte-d'Or
Monument historique inscrit en 1979

Château de Villars (Côte-d'Or)


7252 Kakegawa este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7252 Kakegawa este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Oohira de Takeshi Urata. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,29 și o înclinație de 13,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

7252 Kakegawa


هذه قائمة المنظمات الإقليمية حسب عدد السكان مرتبة حسب النسبة المئوية.

القائمة

انظر أيضًا
قائمة القارات حسب عدد السكان
قوائم البلدان في مناطق مختلفة حسب عدد السكان:
قائمة عدد سكان الدول ذات الحكم الذاتي والأقاليم التابعة في الأمريكتين
قائمة الدول العربية حسب عدد السكان
Asia
جنوب آسيا
قائمة الدول الأوروبية حسب عدد السكان
قائمة دول الشرق الأوسط حسب عدد السكان
قائمة التعداد الديني
جغرافيا بشرية
تعداد السكان في العالم

المراجع

وصلات خارجية

 جدول الساعة السكانية مع النمو المتوقع لجميع الدول

قوائم حسب عدد السكان

قائمة المنظمات الإقليمية حسب عدد السكان


Carnide, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 4,02 km2 yüzölçümüne sahip, 21.097 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia). 1279 yılında bucak statüsü verilmiştir.

Lizbon'ın bucakları

Carnide (Lizbon)


BSH (B/S/H/ Hausgeräte GmbH; Türkçe; B/S/H/ Ev Aletleri) Avrupa'daki en büyük ev aletleri üreticisidir. Grup, 1967 yılında Robert Bosch GmbH Stuttgart ile Siemens AG Munich'in ortak girişimiyle kurulmuş ve 2015 yılında yıllık satışları 12.6 milyar € değerine ulaşmıştır. Bugün, BSH dünya genelinde yaklaşık 40 fabrika işletmektedir. BSH GmbH, global bir satış ve müşteri hizmetleri ağıyla birlikte 50 ülkede yaklaşık 80 şirketten oluşmakta ve toplam 56.000 kişinin üzerinde işgücüne sahiptir. Eylül 2014'te Robert Bosch GmbH, ortak girişimdeki Siemens'in %50 hissesini 3 milyar € karşılığında satın almıştır.

B/S/H/ Hausgerate'nin Türkiye'deki iştiraki B/S/H/ Ev Aletleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. , 1992 yılından bu yana faaliyet göstermektedir. Ana markaları Bosch  ve Siemens , özel markası Gaggenau ve yerel markası Profilo  ile Türkiye'nin yabancı yatırımlı beyaz eşya şirketidir.

Türkiye'deki idari merkez Ümraniye / İstanbul'dadır. Üretim ise 550.000 metre kare alana sahip Çerkezköy fabrikalarında soğutucu, çamaşır makinesi, fırın, gardrop tipi buzdolabı, ve bulaşık makinesi olarak beş ana grupta yapılmaktadır. Fabrikada Türk-Metal Sendikası  bulunmaktadır.

BSH Markaları
Ana Markalar:
 Bosch
 Siemens
 Gaggenau
 Neff
Bölgesel Markalar:
Profilo (Türkiye)
Thermador (ABD)
Balay (İspanya)
Coldex (Peru)
Constructa (Almanya)
Pitsos (Yunanistan)
Ufesa (Portekiz)
Zelmer (Polonya)
Etiket Markaları:
Junker
Viva

Kaynakça

Almanya merkezli şirketler
1967'de kurulan şirketler
Almanya merkezli elektronik şirketleri
Almanya merkezli beyaz eşya üreticileri

BSH


Hüsamlar, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Kızılca köyüne bağlı bir mahalle iken, 29 Mart 1946'da yine aynı köye bağlı Alacabelen, Bakırlı ve Hanay mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Muğla il merkezine 109 km, Milas ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Milas'ın mahalleleri

Hüsamlar, Milas


La  est une gare ferroviaire situé sur le territoire de la commune suisse de Montreux, dans le canton de Vaud.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare de Sendy-Sollard est située au point kilométrique  de la ligne de Montreux à Lenk im Simmental.

Elle est dotée de deux voies dont une en impasse, formant ainsi un point de croisement sur la ligne. Un quai latéral se situe le long de l'une des deux voies.

Histoire
La gare de Sendy-Sollard a été mise en service en même temps que la section de Montreux aux Avants de la ligne de Montreux à Lenk im Simmental en .

Service des voyageurs

Accueil
La gare de Sendy-Sollard est dotée d'un distributeurs automatiques de titres de transport.

Desserte
La gare de Sendy-Sollard est desservie toutes les heures par les trains Regio du MOB reliant Montreux aux Les Avants, prolongés jusqu'à Zweisimmen en début et fin de service à la place des trains reliant Montreux à Zweisimmen de journée.

Intermodalité
La gare de Sendy-Sollard n'est desservie par aucune autre ligne de transports publics.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en Suisse
 Chemin de fer Montreux Oberland bernois

Liens externes

 .

Gare dans le canton de Vaud
Gare du Montreux Oberland bernois
Gare mise en service en 1901
Gare de Sendy-Sollard

Gare de Sendy-Sollard


حب وكاراتيه فيلم سوري من مجموعة أفلام الفنان زياد مولوي، تمثيل مديحة كامل وخالد تاجا وهاني الروماني، تم إنتاجه عام 1974.

القصة
تدور قصة الفيلم عن شاب يواجه الفشل في كل عمل يقدم علية وتلاحقه خطيبته أو يحقق النجاح في حياته أو تتركه، فيقرر ان يتعلم رياضة الكاراتيه ويتدرب في أحد اندية دمشق وفعلا ينجح ويصبح بطلآ مشهورآ

طاقم العمل
 فيصل الياسري (مخرج)
 اسامة ملكاني (مخرج)
 عدنان مراد (قصة وسيناريو وحوار)
 مديحة كامل
 خالد تاجا
 هاني الروماني
 لينا باتع
 أحمد عداس
 عدنان بركات
 عمر حجو
 غادة كيلاني
 نعمت حمدي
 موفق بقوش
 شارلوت رشدى
 نهاد بربر

روابط خارجية

مراجع

 بيانات الفيلم على موقع السينما

أفلام سورية إنتاج سنة 1974

حب وكاراتيه (فيلم)


Caulerpa taxifolia vrsta je zelene alge iz roda Caulerpa. Autohtona je vrsta tropskih mora, ali se loza koja je otpornija na hladnoću rasprostranila i u umjernim morima. Caulerpa taxifolia je svojom pojavom u Sredozemnom moru stekla nadimak alga ubojica zahvaljujući sposobnosti osvajanja morskog dna brzim razmnožavanjem kojim potiskuje lokalnu morsku floru i faunu. Nalazi se na IUCN-ovom popisu 100 najgorih invazivnih vrsta na svijetu.

Rasprostranjenost u Jadranu
Alga je u Sredozemlju prvi put primijećena 1984. u Monaku, odakle se pretpostavlja da se raširila nakon što je slučajno ispuštena pri čišćenju akvarija tamošnjeg Oceanografskog muzeja. Širila se sidrima i ribarskim mrežama te je sljedećih godina njezina prisutnost zabilježena na više od 130 lokaliteta u podmorjima Monaka, Francuske, Španjolske, Tunisa, Italije i Hrvatske.

U Hrvatskoj je devedestih godina alga pronađena na tri lokaliteta - pokraj Staroga Grada na Hvaru, Malinske na otoku Krku i u Barbatskom kanalu pokraj otoka Raba. Zbog izrazito negativnog utjecaja na bioraznolikost podmorja, algu se moralo aktivno iskorijeniti. Metode su uključivale ručno otklanjanje ili usisavanje alginih kolonija pumpama od strane ronioca ili pokrivanje površine kolonije crnom folijom na tri mjeseca, nakon čega bi kolonija iščezla. Tako se zaustavilo nekontrolirano širenje iako je alga i dalje prisutna pokraj Staroga Grada na Hvaru.

U posljednje je vrijeme primjećeno da se alga, iz nepoznatih razloga, počela i sama povlačiti iz Sredozemlja, što su potvrdili i francuski znanstvenici. Međutim isti, ako ne i veći problem, sada uzrokuje također invazivna vrsta Caulerpa racemosa.

Izvori

Vanjske poveznice

Bryopsidales

Caulerpa taxifolia


Dippelsdorf ist ein Ortsteil von Nobitz im Landkreis Altenburger Land in Thüringen.

Lage
Der im Kern aus drei Vierseithöfen bestehende Weiler liegt vier Kilometer (Luftlinie) südlich vom Hauptort Nobitz und sieben Kilometer südöstlich der Kreisstadt Altenburg an der Kreisstraße 204 im Lösshügelland um Altenburg am Rande der Leipziger Tieflandsbucht. Die geographische Höhe des Ortes beträgt .

Geschichte
Die urkundliche Ersterwähnung des Ortes fand zwischen 1181 und 1214 statt. Dippelsdorf gehörte zum wettinischen Amt Altenburg, welches ab dem 16. Jahrhundert aufgrund mehrerer Teilungen im Lauf seines Bestehens unter der Hoheit folgender Ernestinischer Herzogtümer stand: Herzogtum Sachsen (1554 bis 1572), Herzogtum Sachsen-Weimar (1572 bis 1603), Herzogtum Sachsen-Altenburg (1603 bis 1672), Herzogtum Sachsen-Gotha-Altenburg (1672 bis 1826). Bei der Neuordnung der Ernestinischen Herzogtümer im Jahr 1826 kam der Ort wiederum zum Herzogtum Sachsen-Altenburg.
Nach der Verwaltungsreform im Herzogtum gehörte er bezüglich der Verwaltung zum Ostkreis (bis 1900) bzw. zum Landratsamt Altenburg (ab 1900). Das Dorf gehörte ab 1918 zum Freistaat Sachsen-Altenburg, der 1920 im Land Thüringen aufging. 1922 kam es zum Landkreis Altenburg.

Im späten 19. Jahrhundert wurde am nördlichen Ortsrand kurzzeitig Braunkohle abgebaut, die benachbarte Braunkohlegrube Winterfeld wurde nach 1900 am Ortsrand von Garbus eröffnet. Heute leben im Ortsteil 57 Einwohner.

Am 1. Juli 1950 wurde Dippelsdorf nach Oberleupten eingemeindet. Bei der zweiten Kreisreform in der DDR wurden 1952 die bestehenden Länder aufgelöst und die Landkreise neu zugeschnitten. Somit kam der Ort mit dem Kreis Altenburg an den Bezirk Leipzig, der seit 1990 als Landkreis Altenburg zu Thüringen gehörte und 1994 im Landkreis Altenburger Land aufging. Am 1. Januar 1973 wurde Dippelsdorf nach Ehrenhain umgemeindet, mit dem das Dorf am 8. März 1994 zur Gemeinde Nobitz kam.

Weblinks

 Dippelsdorf auf der Webseite der Gemeinde Nobitz

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Altenburger Land
Geographie (Nobitz)
Ersterwähnung im 12. Jahrhundert
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Altenburger Land)
Gemeindeauflösung 1950

Dippelsdorf (Nobitz)


Dúbrava este o comună slovacă, aflată în districtul Liptovský Mikuláš din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.222 de locuitori.

Istoric
Localitatea Dúbrava este atestată documentar din 1372.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dúbrava, Liptovský Mikuláš


Corriere della Sera (hr. Večernji kurir, kratko Corriere) su talijanske  dnevne novine. Izdaje ih izdavačka grupa RCS MediaGroup (Rizzoli Corriere della Sera (RCS MediaGroup)) sa sjedištem u Milanu s različitim lokalnim i tjednim dodacima. Prosječna dnevna naklada je preko 800.000 primjeraka, i računa se da ih dnevno čita oko 2,5 milijuna osoba.

Novine je 5. ožujka 1876. pokrenuo Eugenio Torelli Viollier, a kasnije pod upravom Luigija Albertinija i njegovog brata Alberta u periodu između 1910. i 1930. postaju najutjecajnije i najprodavanije talijanske dnevne novine. Dobitnici su mnogobrojnih nagrada, između ostalog 2003. European Newspaper Award. Najpoznatije konkurentske novine su torinska La Stampa i rimska La Repubblica.

Uredništvo u Milanu nalazi se u istim prostorijama kao i početkom 20. stoljeća, zbog čega se Corriere zbog svoje adrese nekada nazivaju i  Via Solferino-novine. Iz samog naslova novina može se zaključiti da su prvo izlazile kao večernje novine.

Bivši izdavač je 2006. izjavio da je Corriere della Sera za parlamentne izbore u Italiji 2006. službeno bio na strani koalicije lijevog centra (L'Unione).

Poveznice
 Corriere dei Piccoli, dječji strip časopis koji je počeo kao podlistak Corriere della Sera

Vanjske poveznice
 www.corriere.it/ Službene stranice

Talijanske dnevne novine
Gospodarstvo Milana

Corriere della Sera


Auto klub Ragusa Racing, hrvatski automobilistički klub iz Mokošice. Organizira utrku autoslalom i na kronometar Nagrada Ragusa Racinga koja se održava u poslovno-industrijskoj zoni u Banićima kod Slanog. Za klub su vozili od uspješnijih vozača Đuro Žmirak i drugi.

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook AK Ragusa Racing
Racing.hr

Hrvatski automobilistički klubovi
Ragusa

AK Ragusa Racing


Munschwitz ist ein Ortsteil der Stadt Leutenberg im Landkreis Saalfeld-Rudolstadt in Thüringen.

Geografie
Die Kreisstraße 166 führt durch das Lemnitztal und verbindet das Hochplateau um das Dorf Munschwitz mit der östlich nach dem Dorfende liegenden Ansiedlung St. Jakob und mit der Bundesstraße 90 im westlich liegenden Sormitztal. Auch diese Hochfläche wird von Wald umrahmt. Die Gemarkungen von Munschwitz und St. Jacob gehören dem Südostthüringer Schiefergebirge an und weisen die gleichen Qualitäten vor wie in den Nachbarorten.

Geschichte
1340 wurde Munschwitz erstmals urkundlich erwähnt. Für den benachbarten und von jeher verbundenen Weiler St. Jacob konnte in der vorliegenden Literatur keine urkundliche Ersterwähnung ermittelt werden. Munschwitz gehörte zur Grafschaft Schwarzburg-Leutenberg und nach dessen Erlöschen von 1564 bis 1918 zur Oberherrschaft der Grafschaft bzw. des Fürstentums Schwarzburg-Rudolstadt.

Munschwitz, das Dorf der Mönche, und St. Jacob haben ein gemeinsames Ortssiegel, weil sie immer schon eine Gemeinde bildeten. Auf dem Siegel sind das Pfarrhaus und das Schulhaus sowie drei Linden dargestellt. Die landwirtschaftlich geprägten Orte gingen zur Zeit der DDR den Weg der ostdeutschen Agrarpolitik und setzten ebenso auf den Tourismus.

Einzelnachweise

Weblinks

Geographie (Leutenberg)
Ort im Landkreis Saalfeld-Rudolstadt
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Saalfeld-Rudolstadt)
Ersterwähnung 1340
Gemeindeauflösung 1997

Munschwitz


Diese Liste zeigt die 22 Fernstraßen in Paraguay (Rutas Nacionales) auf. Sie beruht auf einer Neu-Klassifizierung des Fernstraßennetzes in Paraguay im Jahr 2019. Ab Ruta Nr. 13 sind die Straßen nicht nach Persönlichkeiten aus der Landesgeschichte benannt.

Nationalstraßen

Nachweise

!Paraguay
!
Fernstrassen Paraguay

Liste der Fernstraßen in Paraguay


Le 846 Naval Air Squadron ou 846 NAS est un escadron aéronaval du Fleet Air Arm de la Royal Navy. Il est basé à la Royal Naval Air Station Yeovilton (RNAS Yeovilton) dans le Somerset. L'escadron a été formé en 1943, dissout plusieurs fois et reformé nouvellement en 2014.

Entre décembre 1979 et l'été 2013, le 846 Naval Air Squadron a exploité l' hélicoptère Westland Sea King HC4 pour fournir un soutien au transport de troupes et au levage de charge à la 3 Commando Brigade des Royal Marines. À l'été 2013 l'escadron et son personnel, ses bâtiments et son équipement ont été fusionnés au sein du 845 Naval Air Squadron.

L'escadron a été recréé le 30 septembre 2014 avec l'Merlin HC4 et il détient maintenant le rôle de vol de conversion opérationnelle et de lutte contre le terrorisme maritime.

Historique

Seconde guerre mondiale
Le 846 NAS a été créé en avril 1943 à la Quonset Point Air National Guard Station. Il était équipé de 12 bombardiers torpilleurs Grumman Avenger I. L'escadron embarqua sur le porte-avions d'escorte  et fut transféré au Royaume-Uni. Avant d'être affecté au  en janvier 1944, quatre chasseurs Grumman Wildcat V sont ajoutés au 846 NAS. Le HMS Tracker fut d'abord affecté aux convois allant à Gibraltar, puis à Mourmansk. Lors de ce dernier voyage, des avions du 846 NAS ont attaqué huit U-Boats allemands.

Le HMS Tracker a été endommagé en juin 1944 lors d'une collision avec la frégate canadienne  alors qu'il faisait partie de l'écran naval pour le débarquement de Normandie. L'escadron a rejoint le 15 Group RAF Coastal Command, en Irlande du Nord. Plus tard, il fut affecté au , posant principalement des mines au large de la Norvège jusqu'en septembre 1944. En décembre, un détachement fut formé et transféré au  pendant quelques jours. Le reste de l'escadron vola avec le HMS Trumpeter ou du RNAS Hatston dans les Orcades jusqu'en mai 1945. Le 4 mai 1945, douze avions Avenger et quatre Wildcat de l'escadron participèrent à l', le dernier raid aérien de la guerre en Europe.

L'aviation de chasse a été dissoute après la fin des hostilités en Europe. Le 846 NAS est alors affecté au 4th Carrier Group et doit se déployer en Extrême-Orient à bord du porte-avions . Cependant, un changement de plans a conduit l'escadron à devenir une unité d'essais. Il a été renuméroté 751 NAS et a été dissout à Machrihanish, en septembre 1945.

Bornéo
Le 846 NAS a été reformé en 1962 en tant qu'escadron Commando équipé du Westland Whirlwind HAS7. Il a été déployé à Bornéo à bord du porte-avions commando  et a volé en soutien d'actions contre la guérilla lors de l' affrontement Indonésie-Malaisie. Les unités de l'armée britannique ont donné au 846 NAS le surnom de « Junglies » à Bornéo, que l'escadron a conservé jusqu'à aujourd'hui.

Après son retour de l'Extrême-Orient, le 846 NAS a de nouveau été dissout, pour être reformé en 1968 au RNAS Culdrose et équipé du Westland Wessex HU5. Il s'est déployé à bord du LPD  et a mené des essais par temps froid en Norvège. En mai 1972, l'escadron a été transféré au RNAS Yeovilton en tant que quartier général et escadron d'essais du Wessex. En février 1979, l'escadron est déployé à bord du porte-avions commando  et a commencé à se convertir au Westland Sea King HC4.

Guerre des Malouines
En avril 1982, Le 846 NAS embarque à bord du porte-avions  dans le cadre de la force opérationnelle de la Royal Navy lors de la guerre des Malouines. Il effectua, sur le Sea King , plus de 2.800 heures de vol  et 10.000 mouvements de troupes individuelles et transporté plus de 81.600 tonnes de fret. En 1983, des détachements sont déployés à bord des porte-avions HMS Hermes et . À la fin de 1983, un détachement a été déployé à bord du HMS Fearless sur la côte libanaise pour le retrait éventuel des ressortissants britanniques et des troupes de Beyrouth pendant la guerre civile libanaise.

Guerre du Golfe

En 1990, Le 846 NAS ont participé à la guerre du Golfe. En six semaines, l'escadron a effectué un total de 1.200 heures de vol en appui aux forces terrestres alliées. Après la fin des hostilités, l'escadron s'est déplacé vers le nord de l'Irak pour apporter une aide humanitaire aux Kurdes.

Un élément du 846 NAS est également resté sur le théâtre après la guerre du Golfe pour aider aux opérations de déminage, aux côtés d'un élément du 845 NAS. Puis ils ont ensuite été déployés au Bangladesh à bord de RFA Fort Grange pour aider à l'effort de secours après le cyclone Gorky de 1991 dans le cadre de l'Opération Manna.

Guerre en Yougoslavie
En janvier 1993, le 846 NAS s'est déployé jusqu'en mars à bord du porte-avions  vers l'Adriatique dans le cadre des opérations de l'ONU en Yougoslavie. Peu de temps après son retour au Royaume-Uni, l'escadron a été déployé en Irlande du Nord pour remplacer le  afin de fournir un soutien aux forces de sécurité. Il retourna dans les Balkans pour fournir un appui aérien à la Division multinationale-SW (SFOR), alors commandée par les Britanniques, en Bosnie. Ce déploiement a duré jusqu'en 2002.

Afghanistan
Depuis 2007, les 10 hélicoptères Sea King HC4+ du 846 NAS sont fortement engagés dans les provinces de Kandahar et de Helmand en Afghanistan en soutien à la 3 Commando Brigade du Royal Marines.

Aujourd'hui
Le 846 NAS a été rééquipé de l'AgustaWestland Merlin HC3 le 30 septembre 2014 à .L'escadron est retourné à son domicile habituel de RNAS Yeovilton en mars 2015. Au 12 mars 2019, le 846 NAS avaient reçu le premier de ses hélicoptères Merlin HC4, marquant une autre étape majeure dans la transition de la Royal Air Force à la domination de la Royal Navy pour le transport de Commando en casde conflit.

Aéronefs exploités
L'escadron, durant sa carrière, a exploité une variété d'avions et de versions différentes :
Grumman Avenger I & II
Grumman Wildcat V & VI
 Westland Whirlwind HAS.7
 Westland Wessex HU.5
Westland Sea King HC.4 & HC.6
AgustaWestland Merlin HC3/13 & HC13/HC4

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Fleet Air Arm
 Histoire de la Royal Navy

Liens externes
 846 NAS - Royal Navy
  846 Squadron - Site helis.com

Unité ou formation militaire créée en 1943
Escadron aéronaval de la Royal Navy

846 Naval Air Squadron


Goran Bunjevčević (în , ; n. 17 februarie 1973 - d. 28 iunie 2018) a fost un fotbalist sârb care a jucat pe postul de fudnaș în Serbia, Anglia și Olanda.

Cariera

Tottenham Hotspur
Bunjevčević a ajuns la Tottenham Hotspur în mai 2001 de la Steaua Roșie Belgrad pentru o sumă de transfer raportată de 5 milioane de lire sterline. El și-a făcut debutul în Premier League pe 18 august împotriva lui Aston Villa într-o remiză de 0-0. În sezonul 2001-2002, Tottenham a jucat cu Chelsea în campionat, iar Bunjevčević a suferit o accidentare la pomete care l-a scos din echipă până în decembrie.

Jucând doar în meciurile din Cupa Ligii, în timpul sezonului 2004-2005 a marcat singurele sale goluri (două) pentru club (în victoria din deplasare scor 6-0 cu Oldham Athletic la 22 septembrie, și golul prin care a egalat la trei în victoria cu 4-3 împotriva lui Bolton Wanderers pe 29 octombrie, meci care a intrat în prelungiri). Pe 26 mai 2006 și-a reziliat contractul după cinci ani pe White Hart Lane și a jucat în total 58 de meciuri în toate competițiile.

ADO Den Haag
După ce Tottenham i-a reziliat contractul, Bunjevčević a ajuns la ADO Den Haag din Olanda. A jucat la club pentru un sezon înainte de a se retrage.

Cariera internațională
Bunjevčević a făcut parte din lotul Iugoslaviei la UEFA Euro 2000, dar nu a jucat în niciun meci. În total, a strâns șaptesprezece selecții între 1998 și 2003 pentru echipa națională.

Cariera administrativă
La începutul lunii martie 2008 a fost numit ca director sportiv al Stelei Roșii din Belgrad, în locul lui Stevan Stojanović. Bunjevčević a colaborat în această funcție cu președintele clubului, Toplica Spasojević. La 2 septembrie 2008, Bunjevčević a părăsit-o pe Steaua Roșie Belgrad împreună cu președintele clubului, Spasojević.

În 2011 a devenit președinte al FK Zemun.

În mai 2016, Bunjevčević a fost ales într-un consiliu executiv al Asociației de Fotbal din Serbia, sub un nou președinte, Slaviša Kokeza.

A devenit directorul sportiv al asociației, gestionând printre altele numirea antrenorului echipei naționale.

Viața personală
Fratele său mai mic, Mirko, a fost, de asemenea, fotbalist.

Moartea
La 20 mai 2018, Bunjevčević a suferit un anevrism urmat de un accident vascular cerebral și a trebuit să sufere o intervenție chirurgicală de urgență. În timpul în care a fost internat, echipa națională a Serbiei  de la Campionatul Mondial a învins-o pe Costa Rica cu 1-0, iar căpitanul echipei și singurul marcator Aleksandar Kolarov i-a dedicat lui Bunjevčević golul și victoria. La 28 iunie 2018, Bunjevčević a murit la vârsta de 45 de ani după ce a stat timp de mai mult de o lună într-o comă.

Referințe

Legături

 Goran Bunjevčević la reprezentacija.rs
 FootballDatabase - Goran Bunjevčević

Decese cauzate de accident vascular
Fotbaliști sârbi
Fotbaliști ai Premier League
Fotbaliști ai Tottenham Hotspur FC
Fundași
Decese în 2018
Nașteri în 1973

Goran Bunjevčević


Leones es un equipo de béisbol de la Liga Colombiana de Béisbol Profesional, con participación desde la temporada 2003-2004 y su última participación fue en la temporada 2019-20, entrando en hiato desde entonces.

Obtuvo su primer título de la liga en la temporada 2014-2015 clasificando a la Serie Latinoamericana 2015 jugada en Panamá donde obtuvo el título para Colombia.

Historia
En el año 2003 debutó en la Liga en la ciudad de Cartagena de Indias logrando ocupar el primer lugar de la temporada regular por encima de los populares Tigres de Cartagena y Caimanes de Barranquilla logrando así el paso directo a la final que disputaría con su rival de patio y que perdería con resultado final 4-2 en la serie. El estadounidense Tony Motta fue el jugador más valioso del torneo quien anotó 6 homerunes, impulso 35 carreras y bateó 4 triples en 30 juegos.

Reaparición
Luego de la salida de los Cardenales de Montería en 2008, los Leones volvieron a aparecer esta vez en la capital cordobesa y nuevamente obtiene el liderato de la temporada regular, avanzando así al Round Robin con Tigres y Caimanes donde finalizaron con un triple empate en las posiciones obligando a realizarse un sorteo que favoreció a los barranquilleros, ambos equipos felinos debieron jugar el desempate para acceder a la final el cual se disputó en el Estadio Dieciocho de Junio de Montería saliendo victorioso los locales 4-2, sin embargo el título le fue esquivo por segunda vez luego de ir liderando la serie Final 3-2 ante Caimanes el cierre se disputó en el Estadio Tomás Arrieta de Barranquilla perdieron los dos juegos 2-9 y 7-10 finalizando nuevamente subcampeón con la serie en contra 3-4. El jugador más valioso del torneo fue Reynaldo Rodríguez con porcentaje de bateo .378 en temporada regular.

Primer título
Luego de perder las finales de las temporadas 2009-2010 ante Caimanes y 2011-2012 ante Toros
de manera consecutiva, un tercer lugar en 2012-2013 y otro subcampeonato frente a Tigres en 2013-2014, lograría llegar a su primero título en la edición 2014-2015 clasificando de tercero en la temporada regular, superó a los Tigres 3-1 en el Pre-Play Off y arrazaría con Caimanes en la final 4-1 perdiendo únicamente el primer juego de la serie en Barranquilla obtuvo el título con una victoria 13-1 en Montería

Serie Latinoamericana
El título de Liga le permitió participar en tercera edición de la Serie Latinoamericana realizada en Panamá la cual disputó frente a los campeones de Nicaragua, Panamá y Veracruz (México), luego de superar la serie regular enfrentó a los Indios del Bóer con gran victoria 10-0 para llegar a la final frente al local Caballos de Coclé con una victoria 1-0 en la parte baja del noveno se alzó con el título Latinoamericano.

Doble campeonato
Luego de su primer título local e internacional se enfrentaría a tres finales en el torneo completando una racha de 5 finales consecutivas entre 2013-2014 y 2017-2018, los Caimanes tomaron revancha en la edición 2015-2016 venciendo al actual campeón 4-2 en la serie que cerró en Lorica resaltando la participación de Adrián Sánchez en el equipo felino. El doble campeonato llegaría bajo la dirección de Luis Felipe Urueta venciendo a Toros en la edición 2016-2017 4-2 cerrando en casa y al año siguiente 2017-2018 nuevamente a los Toros luego de ir perdiendo la serie final 3-2 le dio vuelta a la serie en Sincelejo llegando así al bicampeonato y su tercer título en la Liga, cuarto en su historia.

Traslado a Santa Marta
En la edición 2018-2019 hizo su peor participación en el torneo finalizando en cuarto lugar. Con apenas 12 victorias en 41 juegos, se despidió de la ciudad de Montería encontrando una nueva plaza en Santa Marta, jugando sus partidos como local en el Estadio La Esperanza, iniciando así una nueva historia para el club en la edición 2019-2020 llevando además el Béisbol Profesional por primera vez a la ciudad samaria.

Posibilidad de nueva sede

En la edición 2021-2022 hubo la posibilidad de que el equipo regresara con un cambio de sede, trasladándose a la ciudad de Villavicencio, así lo anunció el Gobernador del departamento del Meta, Juan Guillermo Zuluaga, durante la presentación del equipo de fútbol Club Llaneros para la temporada 2021. "Hoy presentamos el equipo de futbol, pero esto no es solo futbol, es una marca que tendrá futbol masculino y femenino, baloncesto y béisbol". puntualizó Zuluaga. Sin embargo, el equipo no participó de la Liga Profesional de Béisbol Colombiano 2021-22.

Rivalidad con Toros
El juego entre Leones y Toros es considerado el Clásico de La Sabana debido a la cercanía de las ciudades de Montería y Sincelejo que comparten la sabana, Toros de Sincelejo quedó campeón ante Leones de Montería con serie final de 5-3 en el 2011-12, para las temporada de 2013-14 y 2015-16 nuevamente se enfrentan en semifinales clasificando Leones a final en ambas ocasiones, finalmente la revancha del título perdido ante Toros se daría en la temporada 2016-17, Leones se consagró campeón en serie de 4-2. En las últimas 6 temporadas Leones ha ganado 82 juegos mientras Toros ha ganado 69.

Resumen de enfrentamientos y serie desde el 2009-2010:

Rivalidad con Caimanes
El juego entre Caimanes y Leones tiene un antecedente importante en la temporada 2014-2015 donde Leones dominó a Caimanes sobre el final de la temporada regular y tras una agónica clasificación a los pre play off superó en la final a Caimanes ganando 4 juegos por 1. Además tras el traslado por remodelaciones del Estadio Tomás Arrieta de Barranquilla en la temporada siguiente, Caimanes jugó en la ciudad de Santa Cruz de Lorica municipio cercado a Montería casa de Leones donde alcanzó a llamarse El Clásico del Sinú en honor al Río Sinú que recorre estas ciudades del departamento de Córdoba, ambos llegaron a la final, donde los Caimanes tomaron revancha, saliendo campeones. Nuevamente el la temporada siguiente 2016-2017 se enfrentaron pero en el pre-play off donde esta vez la revancha fue para Leones ganando 3-2. En las últimas siete temporadas Caimanes ha ganado 82 juegos mientras Leones ha ganado 62.

Resumen de enfrentamientos y serie desde el 2009-2010:

Roster 2019-2020
Estos son los refuerzos confirmados hasta el momento.
{| class="toccolours" style="font-size: 95%;"
|-
! colspan="7" style="background-color: #022452; color: #FFFFFF; text-align: center;" | Roster de Leones de Montería
|-
| colspan="4" style="background-color: #022452; color: #FFFFFF; text-align: center;" | Jugadores activos| colspan="2" style="background-color: #022452; color: #FFFFFF; text-align: center;" | Jugadores inactivos| colspan="1" style="background-color: #022452; color: #FFFFFF; text-align: center;" | Cuerpo técnico|-
| valign="top" |

| width="20px" |
| valign="top" |
| width="25px" |
| valign="top" |

| width="25px" |
| valign="top" |
|}

 Palmarés
Estos son los títulos ganados por el equipo en su historia.

 Liga Colombiana de Béisbol Profesional
 Campeón (3): 2014-15, 2016-17 y 2017-18

 Subcampeón (5): 2008-09, 2009-10, 2011-12, 2013-14, 2015-16

 Series latinoamericanas
 Campeón''' (1):  Panamá 2015
 Subcampeón (1):  Montería 2017

Jugadores premiados
Estos son los jugadores que han sido premiados en los diferentes torneo de la liga:

Véase también
 Liga Colombiana de Béisbol Profesional
 Serie Latinoamericana
 Béisbol

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web Liga Colombiana de Béisbol Profesional

Equipos de béisbol de Colombia
Deporte en Montería

Leones de Santa Marta


Festivalul de Film de la Telluride (Telluride Film Festival) este un festival de film care are loc anual de Ziua Muncii  la Telluride, Colorado, SUA. Ziua Muncii în SUA are loc în prima zi de luni a lunii septembrie.

Referințe și note

Legături externe

 Telluride Film Festival records, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Festivaluri de film din Statele Unite ale Americii

Festivalul de Film de la Telluride


Cápila (), um rixi (sábio), foi o décimo filho do sábio Cárdama e Devauti. De acordo com os Vedas, Cárdama recebeu uma bênção do Senhor Naraiana de que ele próprio nasceria como seu filho, alcançando o que Cárdama decidiu partir para a floresta para penitência e pesquisa sobre estudos védicos. Cárdama teve nove filhas muito instruídas e se casou com grandes sábios. Cápila nasceu então com grande conhecimento e sabedoria. Quando ele atingiu a maioridade, ele era mais conhecido como o fundador da escola Sânquia de filosofia hindu. Cápila é considerado um sábio védico, cuja vivência estima-se no século VI a.C, ou no século VII a.C. Sua influência no Buda e no budismo tem sido objeto de estudos acadêmicos. Ele é um dos estudiosos mais reverenciados da Índia antiga.

Muitas personalidades históricas do hinduísmo e do jainismo, figuras míticas, locais de peregrinação na religião indiana, bem como uma antiga variedade de vacas são chamadas de Cápila.

Bibliografia

Filósofos da Índia

Cápila


හින්දු ධර්මය තුළ  මනුෂ්‍යයාට ආත්මයක් ඇත  යන දැඩි අදහස දැකගත හැකිය. මෙය පුද්ගල ආත්මය සහ පරමාත්මය යනුවෙන් කොටස් දෙකක් වේ. සාංඛ්‍ය නම් ගුරුකුලයට අයත් හින්දු දර්ශනිකයෝ පුරුෂ යන සංකල්පය යටතේ ද, වේදාන්ත දර්ශනිකයෝ බ්‍රහ්මන් යන පුළුල් සංකල්පය යටතේද ආත්මය අර්ථ දැක්වූහ.

පුදගලයෙකු ජීවත්ව සිටින විට ඔහුගේ ආත්මය විවිධ කටයුතු කීරිමට ඔහු මෙහෙයවයි. හෙතම මිය ගිය විට ඔහුගේ ශරීරය ඉතිරිව තිබෙනු දැක ගත හැකිය. එහෙත් ඒ තුළ ආත්මයක් නොමැති බැවින් ඊට ක්‍රියාත්මක වීමට නොහැකිය. බෞතික ශරීරයට ලිංගයක් තිබෙනමුත් ආත්මයට ලිංගයක් නැත. ඇස බඳු ඉන්ද්‍රියයක්ද ආත්මය සේ ගත නොහැකිය. මන්ද තවත් ඉන්ද්‍රියයන් පහක් ඇති නිසාය. ඇස ආබාධිත වුව ද කන, නාසය, දිව සහ මනස ආදි ඉන්ද්‍රියයන්  ක්‍රියාත්මකවන නිසාය. පුද්ගලයා කවර ස්ථානයක සිටියත් සැප, දුක, කැමැත්ත, ක්‍රෝධය සහ ස්වෝත්සාහය ආදිය ඔහු තුළ ක්‍රියාත්මක වන ගහෙයින්, ආත්මය පැතිර පවතින්නකි. පුද්ගලයා විශාල වූවත්, කුඩා වූවත්, ආත්මය ශරීරයට අදාළ වන සේ ලොකු හෝ කුඩා ආදි වශයෙන් වෙනස් ස්වරූප නොගනී. එය නිත්‍ය සියලු තැන්හී කල්හී පවතින්නකි. පුද්ගලයෙකුට ඔහුගේ ආත්මය "අහං" (මම) යන හැඟීම මගින් ඔහුගේ මනසට ප්‍රත්‍යක්ෂ වේ. ආත්මයේ සමස්ථය වන්නෙ පරමාත්මයයි.

ආත්මන් (හින්දු ආගම)


Biblioteka dlea citenia (în , în traducere "Biblioteca pentru lectură") a fost o revistă lunară rusă fondată de Aleksandr Smirdin în 1834 în orașul Sankt Petersburg din Imperiul Rus.

Istoric
Revista "de literatură, științe, arte, industrie, actualități și modă" a fost lansată în anul 1834 de către editorul și comerciantul Aleksandr Filippovici Smirdin care l-a invitat pe profesorul Osip Senkovski de la Universitatea din Sankt Petersburg să preia conducerea publicației pentru un salariu neobișnuit de mare de 15.000 de ruble pe an. Pentru prima dată în istoria jurnalismului rus Smirdin a introdus distincția între editorul proprietar și redactorul angajat și a fixat o listă de onorarii pentru autori (de la minimum 200 de ruble pentru un autor până la 1.000 de ruble pentru autori celebri). Biblioteka dlea citenia a devenit revista cea mai cumpărată din Rusia deoarece s-a adresat masei largi de cititori din clasa de mijloc și nu doar elitei intelectuale a imperiului.

Revista a avut mai multe secțiuni regulate: literatură rusă, literatură străină, știință și arte, industrie și agricultură, critică, istoria literaturii și diverse. Fiecare număr conținea un raport ilustrat cu privire la tendința recentă a modei. După al doilea an de existență revista avea 5.000 de abonați, pentru ca doi ani mai târziu să ajungă la 7.000 de abonați. Prețul unui abonament era modest: 50 de ruble pe an.

Anii 1830 au reprezentat epoca de aur a revistei Biblioteka dlea citenia care în primii doi ani a publicat scrieri ale lui Aleksandr Pușkin. În anii 1840 a apărut un rival puternic: revista Otecestvennîe zapiski, aflată sub conducerea lui Andrei Kraievski. Creșterea concurenței și schimbările sociale care au avut loc în Rusia au contribuit la declinul BDC. În 1847, când numărul abonaților a scăzut la 3.000, Smirdin a ajuns falit. Un an mai târziu, revista a fost achiziționată de comerciantul de carte V. P. Peciatkin care l-a invitat pe Albert Starcevski să preia conducerea revistei. În 1856 Aleksandr Drujinin a devenit redactor șef, alăturându-i-se Alexei Pisemski. Ca urmare a faptului că Drujinin s-a retras din cauza sănătății precare, Pisemski a devenit în noiembrie 1860 redactor-șef al revistei. El a părăsit revista în 1863 și i-au succedat în funcție Piotr Boborîkin și Nikolai Voskoboinikov. Ultimul număr al revistei Biblioteka dlea citenia a apărut în aprilie 1865.

Note

Reviste literare din Rusia

Biblioteka dlea citenia


محمد عبد الوهاب عبد الفتاح فنان متعدد المواهب، وأول مؤلف موسيقى مصري يكتب أعمالا فنية تجمع بين الصوت والصورة تعرض في وقت واحد وتقدم بشكل غير تقليدى من خلال تقنيات المسرح الحديث.

نبذة عن حياته

الدكتور  محمد عبد الوهاب من مواليد عام 1962م بمدينة القاهرة بجمهورية مصر العربية، وقد حصل على عدة درجات علمية، حيث حصل على ثلاث درجات من البكالوريوس الأولى في الفنون التطبيقبة من جامعة حلوان بالقاهرة والثانية والثالثة من المعهد العالى الموسيقى "الكونسيرفتوار" في التأليف الموسيقى والتربية الموسيقية عام 1987م، كما حصل على درجة الماجستير من أكبر جامعة للفنون في الشرق الأوسط وهى أكاديمية الفنون بالقاهرة في مصر عام 1990م، كما حصل على دبلومتين عالتين في الموسيقى الالكتروصوتية والتجريبية بالنمسا، وأخيرا دكتوراه في الفنون من جامعة الفنون التعبيرية بفيينا عام 1997م.
ومن أهم الاساتذة التي درس على أيديهم المؤلف الموسيقى المصري الشهير جمال عبد الرحيم والمؤلف النمساوى المعروف ديتر كاوفمان.

أعماله الفنية

تجمع أعمال الدكتور محمد عبد الوهاب الفنية بين عدة فنون مختلفة، يبتكرها بنفسه مثل: الشعر، التصوير الفوتوغرافى، المونتاج السينمائى، بالإضافة إلى عناصر الفرجة المسرحية من ضوء وحركة وحوار وصوت ليظهر هذا المزيج في أعماله التي فدمها على مسارح دار الاوبرا المصرية منذ عام 1997م.

وللدكتور عبد الوهاب عبد الفتاح نظرية فنية جديدة اصطلح هو على تسميتها بتقنية مسرحة الصوت، وهو مايعنى أن نقطة انطلاق إخراج العرض الموسيقى المسرحى، تبدأ من عنصر الصوت، كماأبدع أعمال موسيقية تقوم على تحضير المادة المرتية أولا وهو ما أطلق عليه أفلمة الموسيقى.

ويعتبر د.محمد عبالوهاب عبد الفتاح هو أول موسيقى عربى يستخدم مفهوم موسيقى الالكتروصوتية إليكتروكوستيك، على انها تقنية تخدم الفكر الفلسفى في أعماله الفنية، كما أن النقاد يعتبرونه رائد اتجاه فنى جديد أطلق عليه بمدرسة الوسائط الالكترونية المتعددة التي تعتمد على استخدام تكنولوجيا الكومبيوتر بشكل لحظى أثناءالعرض أمام الجمهور، وقد استخدم هذه النظرية لأول مرة عندما كلف بأخراج عرض مسرحى من تأليفه بعنوان فقاقيع هوى في مهرجان القاهرة الدولي للمسرح التجريبى عام 2004م.

مؤلفاته الموسيقية

ألف الدكتور عبد الوهاب عددا كبيرا من الأعمال الموسيقية لمؤلفات الأوركسترا والباليه وموسيقى الفيلم، عزف أغلبها أوركسترا القاهرة السيمفوني، 123كان من أهمها قصيد سيفونى وادي الملوك، رؤية فنية جديدة للاوركسترا بعنوان بولكا شحاته، منمنمات للاوركسترا الوترى، و«لقطات» للاوركسترا الوترى مع الفلوت والإيقاع العربي، هذا بالإضافة إلى موسيقى الحجرة، من أهمها قطعة للكلارينيت والبيانو بعنوان: أغنية مصرية وورقصة للكلارينيت والإيقاع الشرقي بعنوان ملاية لف، وإلى جانب ذلك كتب عدد ضخم من الموسيقى المصاحبة للافلام والتي تعتمد على تقنية أفلمة الموسيقى، والتي تقوم على أعداد المادة الفيلمية قبل تأليف الموسيقى مثل قصر الشوق، دعاء الكروان، ورسالة من العالم الاخر.

وللدكتور محمد عبد الوهاب عبد الفتاح تجربة رائدة في مجال الموسيقى التجريبية، وابداع ألحان من الضجيج الصوتى، كان أهمها ابداع موسيقى مبتكرة من أصوات خرير الماء، تسمع على انهاألحان طبية، قام بتاليفها خصيصا لمرضى الاكتئاب النفسى، وقدمت تجربته المسماة الموسيقى العلاجية في إحدى المستشفيات بحى المعادي الواقع جنوب مدينة القاهرة.

وبجانب ابداعاته الموسيقية والمسرحية، يهتم الدكتور محمد الفتاح بكتابة المقالات النقدية التي تربط بين فلسفة جمال الموسيقى ودورها التطبيقى في المجتمع، ومن أهم كتبه المنشورة كتاب «التوزيع الاوركسترالى»، وكتاب «مشاهدة الصوت»، كما نشر له أسطوانتين مدمجدتين عام 1997م، الأولى بعنوان "Alea" والثانية بعنوان "Conserved".

التدريس

والدكتور محمد عبد الوهاب عبد الفتاح، أستاذ وبروفسير ، قام بالتدريس في أكثر من جامعة في مصر وأوروبا وأمريكا، حيث يقوم بتدريس العلوم الموسيقية والإنسانية والثقافية، مثل التأليف والهارمونى والتوزيع الاوركسترالى والصوتيات كما يقوم بتدريس نظريته الرائدة التي تربط بين السمع والمشاهدة والتي قدمها كتجربة تربوية رائدة للصم والبكم في أمريكا، حيث قام بابتكار طريقة خاصة لتدوين الموسيقى لهم تعتمد على الالوان والأشكال الهندسية والخطية. ومن المعروف ان الدكتور عبد الفتاح قام بتكوين اوركسترا من طلبة مدرسة العباسية للصم والبكم بالقاهرة، حيث قدموا أعمالا موسيقة بقيادته في حفل تاريخي على المسرح الصغير ب دار الاوبرا المصرية 30 مارس عام 2005م.
وبالإضافة إلى ذلك يقوم د. محمد عبد الوهاب عبد الفتاح برئاسة قسم التأليف الموسيقى بمعهد كونسيرفتوار القاهرة

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الجيزة
خريجو جامعة حلوان
مقالات مع مصادر باللغة الألمانية (de)
ملحنون كلاسيكيون
ملحنون مصريون
مواليد 1962
موسيقيون ذكور في القرن 20
موسيقيون ذكور في القرن 21
موسيقيون ذكور مصريون في القرن 20
موسيقيون ذكور مصريون في القرن 21
موسيقيون من القاهرة
مؤلفون موسيقيون في القرن 21
مؤلفون موسيقيون في القرن ال20
مؤلفون موسيقيون مصريون

محمد عبد الوهاب عبد الفتاح


Putnički prijevoz je grana prijevozništva koja se odnosi na skupni, rijetko pojedinačni, javni ili tržišni prijevoz ljudi (putnika) do željenoga odredišta prometnim sredstvom. S obzirom na vrstu prometala kojime se prevoze putnici, može biti cestovni, željeznički, zračni, riječni ili pomorski. Predmet je proučavanja logistike, ekonomije, prometnih i tehničkih znanosti, turističke geografije te znanosti o okolišu.

U gradovima i njihovim predgrađima, velegradovima i urbaniziranim područjima razvijeniji su cestovni (taksi) i javni prijevoz (cestovni i tračnički), dok su na većim udaljenostima zastupljeniji prijevoz putničkim zrakoplovima i vlakovima, a na prekomorskim udaljenostima i dužobalnom prijevozu brodovima za krstarenje. Priobalni prijevoz najčešće se vrši trajektima i katamaranima.

Važna je sastavnica gospodarstva, posebice turizma, ali i nekih negospodarskih procesa (pr. obrazovanja).

Putnički prijevoz može se ostvarivati i s više prometala (multimodalni prijevoz), što je česta pojava u javnom gradskom prijevozu. Promjena prometala pritom se obično naziva "presjedanje".

Izvori

Logistika

Putnički prijevoz


Raymond Roche (Ollioules, 21. februar 1957) er en tidligere fransk motorcykel racer.

I 1990 vandt han på en Ducati 851 vm-titlen i superbike world championship. I løbet af sin karriere var han også kendt som "Raymond le rapide".

Eksterne links

Motocrosskørere
Sportsfolk fra Frankrig

Raymond Roche


"Underwater" is a single by Canadian electronic music group Delerium, featuring Australian singer Rani Kamal (daughter of Kamahl) on vocals. It was the second single released from the album, Poem, and reached number nine on the Billboard Hot Dance Club Play chart in the U.S.

Song
The album version of the song has a slow, ambient arrangement focused primarily on strings performances. Like nearly all Delerium singles to date since "Silence", the single release put greater emphasis on a number of trance remixes commissioned by Nettwerk Music Group to promote the song through club play.

Notable remixers featured on the various releases of the single include Above & Beyond, Rank 1, Hydrogen Rockers (an alias of Dirty Vegas), and Peter Luts (of Ian Van Dahl and Lasgo).

The music video for the song was directed by directors collective Twobigeyes. It was aired in two different edits, which were set to the Above & Beyond remix (the more common version) and the Rank 1 remix.

Track listing
UK CD Single 1 – 2001
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix Edit)" – 3:50
 "Underwater (MaUVe's Dark Vocal Mix)" – 8:32
 "Underwater (Album Version Edit)" – 3:59

UK CD Single 2 – 2001
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix)" – 8:17
 "Underwater (Hydrogen Rockers Vocal Mix)" – 8:15
 "Underwater (Jim Skreech Remix Edit)" – 3:20

UK Vinyl 1 – 2001
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix)" – 8:17
 "Underwater (Hydrogen Rockers Vocal Mix)" – 8:15

UK Vinyl 2 – 2001
 "Underwater (MaUVe's Dark Vocal Mix)" – 8:32
 "Underwater (Hydrogen Rockers Dub Mix)" – 7:40
 "Underwater (MaUVe's Reprise)" – 4:15

Benelux CD Single – 2001
 "Underwater (Rank 1 Radio Edit)" – 4:05
 "Underwater (Rank 1 Remix)" – 9:16

Benelux CD Maxi – 2001
 "Underwater (Rank 1 Remix)" – 9:16
 "Underwater (MaUVe's Dark Vocal Mix)" – 8:32
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix)" – 8:17
 "Underwater (Hydrogen Rockers Vocal Mix)" – 8:15
 "Underwater (Jim Skreech Remix)" – 6:39

Spain CD Maxi – 2001
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix Edit)" – 3:50
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix)" – 8:17
 "Underwater (Hydrogen Rockers Vocal Mix)" – 8:15
 "Underwater (MaUVe's Dark Vocal Mix)" – 8:32
 "Underwater (Jim Skreech Remix)" – 6:39
 "Underwater (Hydrogen Rockers Dub Mix)" – 7:40
 "Underwater (Album Version Edit)" – 3:59

German CD Maxi – 2003
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix Edit)" – 3:50
 "Underwater (Rank 1 Radio Edit)" – 4:08
 "Underwater (Peter Luts Mix)" – 7:56
 "Underwater (Above & Beyond 21st Century Mix)" – 8:17
 "Underwater (Rank 1 Remix)" – 9:16

Charts

References

Delerium songs
2002 singles
2000 songs
Nettwerk Records singles
Songs written by Bill Leeb

Underwater (Delerium song)


චන්ද්‍ර දිනදසුන් වලට අනුව මැදින් මාසයේ 28වන තිථියයි. මැදින් මාසයේ අව පක්‍ෂයේ 13වන තිථියයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 චන්ද්‍ර මාස
 පෝය

මැදින්
චන්ද්‍ර දිනදසුනේ අව පක්‍ෂයේ දින

මැදින් අව තෙළෙස්වක


The voiced palatal plosive or stop is a type of consonantal sound in some vocal languages. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is , a barred dotless  that was initially created by turning the type for a lowercase letter . The equivalent X-SAMPA symbol is J\.

If the distinction is necessary, the voiced alveolo-palatal plosive may be transcribed ,  (both symbols denote an advanced ) or  (retracted and palatalized ), but they are essentially equivalent since the contact includes both the blade and body (but not the tip) of the tongue. The equivalent X-SAMPA symbols are J\_+ and d_-' or d_-_j, respectively. There is also a non-IPA letter ;  ("d" with the curl found in the symbols for alveolo-palatal sibilant fricatives ) is used especially in Sinological circles.

 is a less common sound worldwide than the voiced postalveolar affricate  because it is difficult to get the tongue to touch just the hard palate without also touching the back part of the alveolar ridge. It is also common for the symbol  to be used to represent a palatalized voiced velar plosive or palato-alveolar/alveolo-palatal affricates, as in Indic languages. That may be considered appropriate when the place of articulation needs to be specified, and the distinction between plosive and affricate is not contrastive.

There is also the voiced post-palatal plosive in some languages, which is articulated slightly more back than the place of articulation of the prototypical palatal consonant but not as back as the prototypical velar consonant. The IPA does not have a separate symbol, which can be transcribed as ,  (both symbols denote a retracted ),  or  (both symbols denote an advanced ). The equivalent X-SAMPA symbols are J\_- and g_+, respectively.

Especially in broad transcription, the voiced post-palatal plosive may be transcribed as a palatalized voiced velar plosive ( in the IPA, g' or g_j in X-SAMPA).

Features

Features of the voiced palatal stop:

 The otherwise identical post-palatal variant is articulated slightly behind the hard palate, making it sound closer to the velar .
 Alveolo-palatal variant is articulated also with the blade of the tongue at or behind the alveolar ridge.

Occurrence

Palatal or alveolo-palatal

Post-palatal

See also
 Index of phonetics articles

Notes

References

External links

Palatal consonants
Plosives
Central consonants
Voiced oral consonants
Pulmonic consonants

Voiced palatal plosive


The Hollywood Freeway is one of the principal freeways of Los Angeles, California (the boundaries of which it does not leave) and one of the busiest in the United States.  It is the principal route through the Cahuenga Pass, the primary shortcut between the Los Angeles Basin and the San Fernando Valley.  It is considered one of the most important freeways in the history of Los Angeles and instrumental in the development of the San Fernando Valley.  It is the second oldest freeway in Los Angeles (after the Arroyo Seco Parkway). From its southern end at the Four Level Interchange to its intersection with the Ventura Freeway in the southeastern San Fernando Valley (the Hollywood Split), it is signed as part of U.S. Route 101. It is then signed as State Route 170 (SR 170) north to its terminus at the Golden State Freeway (Interstate 5).

Route description

The freeway runs from the Four Level Interchange in downtown Los Angeles to the Golden State Freeway in the Sun Valley district of Los Angeles in the San Fernando Valley. From the Four Level Interchange to its intersection with the Ventura Freeway in the southeastern San Fernando Valley (also known as the Hollywood Split), the freeway is signed as part of U.S. Route 101. Afterwards, it is signed as State Route 170 until its northern terminus at Interstate 5.

The intersection of the Hollywood and Pasadena Freeways, known as the Four Level Interchange, is one of the major landmarks in Los Angeles and a symbol of the city's post-World War II development.

California State Route 170
SR 170 begins its northbound route at the junction with the Ventura Freeway, continuing the freeway northwards. US 101 leaves the freeway, merging onto the Ventura Freeway and heads west. SR 134 continues the Ventura Freeway, heading east. On the southbound side, a sign indicates "END Route 170". Curiously, there is no interchange from SR 134 West to US 101 South. This connector route was put on hold pending the construction of the Laurel Canyon Freeway, which never came to fruition. Motorists intending to go in that direction must exit SR 134 at Cahuenga Boulevard, make a left, continue on Lankershim Blvd. and follow the signs near Universal Studios to re-enter on US 101. Likewise, there is no interchange from US 101 North to SR 134 East. Motorists intending to go in that direction must exit US 101 at Vineland Ave., make a right, make another right on Riverside Dr. and enter SR 134 on the left. This interchange is also known as the "Hollywood Split".

SR 170 then continues through the northeastern portion of the San Fernando Valley, finally merging onto northbound I-5. There is no connector route to I-5 South because the angle between the two freeways is too acute.

There are HOV lanes in operation 24 hours a day in each direction of SR-170 between I-5 and the Hollywood Split interchange. There is a direct connection from the northbound SR-170 HOV lanes onto the northbound I-5 HOV lanes, as well as from the southbound I-5 HOV lanes onto the southbound SR-170 HOV lanes. This makes it possible to connect with the I-5 HOV lanes as well as the SR-14 HOV lanes (from the I-5) without merging into regular lanes.

Both this portion of US 101 and the entirety of SR 170 are part of the California Freeway and Expressway System, and are part of the National Highway System, a network of highways that are considered essential to the country's economy, defense, and mobility by the Federal Highway Administration.

As of 2018, Caltrans is planning to add soundwalls to SR-170 in both directions between Sherman Way and the Hollywood Split. There are currently some neighborhoods located near the freeway, which cause noise pollution. Now that soundwalls are in place, it can reduce the noise and reduces smog.

History
Plans for the Hollywood Freeway officially began in 1924 when Los Angeles voters approved a "stop-free express highway" between Downtown Los Angeles and the San Fernando Valley.  The first segment of the Hollywood Freeway built was a one and a half mile stretch through the Cahuenga Pass.  That segment opened on June 15, 1940.  It was then known as the "Cahuenga Pass Freeway".  Pacific Electric Railway trolleys ran down the center of this freeway until 1952.  The next section of the freeway that stretched from the San Fernando Valley to Downtown Los Angeles opened on April 16, 1954 at a cost of $55 million.  The final section, north of the Ventura Freeway to the Golden State Freeway was completed in 1968.

A year after the Hollywood Freeway opened, it was used by an average of 183,000 vehicles a day, almost double the capacity it was designed to carry.  Actor Bob Hope called it the "biggest parking lot in the world" in his routine.

The segment through Hollywood was the first to be built through a heavily populated area and requiring the moving or demolition of many buildings, including Rudolph Valentino's former home in Whitley Heights.  The freeway was also designed to curve around KTTV Studios and Hollywood Presbyterian Church.  Much of the rubble and debris from the buildings removed for the freeway's construction was dumped into Chávez Ravine, the current home to Dodger Stadium.

In 1967, the Hollywood Freeway was the first freeway in California that had ramp meters.

Near the Vermont Avenue exit, there's a seemingly over-wide center strip now filled with trees.  This is where the never-built Beverly Hills Freeway was to merge with the Hollywood Freeway.  Plans for the Beverly Hills Freeway were halted in the 1970s.

The Hollywood Freeway is an expansion of the original Cahuenga Parkway, a short six-lane freeway that ran through the Cahuenga Pass between Hollywood and Studio City.  The Cahuenga Parkway featured Pacific Electric Railway "Red Car" tracks in its median, but by the 1950s these tracks were out of service due to radical reductions in Red Car service.  The Pacific Electric right-of-way later accommodated an additional lane in each direction.

The second location of Los Angeles High School was in the path of the freeway.   The school moved to its third and current location in 1917.  The school buildings were converted into a school for boys with truancy problems until 1948, when it was demolished to make way for the freeway.

SR 170 was originally supposed to run from the I-5 interchange to I-405 near the Los Angeles International Airport as the Laurel Canyon Freeway under the Laurel Canyon Boulevard, Crescent Heights Boulevard and La Cienega Boulevard alignments of today. In fact, much of La Cienega Blvd. between Manchester Avenue and Venice Blvd. was constructed to freeway standards, with several grade-separated interchanges, although it is now an expressway maintained by Los Angeles County.

California's legislature has relinquished state control of the segment of SR 170 along Highland Avenue, and thus that portion is now maintained by the City of Los Angeles.

Exit list

See also

Hollywood Freeway chickens
Suggestion of rail transit along freeway, 1948

References

External links

California @ AARoads - State Route 170
California Highways: SR 170
La Cienega Freeway
Builders Of The Broad Highway Film showing Cahuenga Parkway c1940 construction (~4:22 onwards)
LAistory: Pilgrimage Bridge Cahuenga Parkway completion details
Image of the by-pass built temporarily to ease the traffic during construction of the Hollywood Freeway, California, 1949. Los Angeles Times Photographic Archive (Collection 1429). UCLA Library Special Collections, Charles E. Young Research Library, University of California, Los Angeles.

U.S. Route 101
Named freeways in California
Roads in Los Angeles County, California
Southern California freeways
Transportation in the San Fernando Valley
State highways in California

Hollywood Freeway