Olimpijski centar za vodene sportove bio je privremeni olimpijski bazen u Rio de Janeiru, izgrađen za potrebe Olimpijskih i Paraolimpijskih igara 2016., u Olimpijskom parku Barra. U bazenu se se održavala plivačka natjecanja Olimpijskih i Paraolimpijskih igara te završna utakmica vaterpola na Olimpijskim igrama.

Budući da je bio izgrađen za izlučna natjecanja u svibnju i lipnju 2016. te za Olimpijske i Paraolimpijske igre, vanjskim izgledom nalikovao je na montažni objekt (poput nomadskih kuća). Završetkom Igara, svi iskoristivi dijelovi, od konstrukcije do unutrašnjeg uređenja, iskorišteni su u svrhu izgradnje dva manja olimpijska bazena s kapacitetima od 6.000 i 3.000 mjesta.

Unutar centra nalazila su se dva olimpijska bazena: jedan za utrke i utakmice te jedan za treninge. Svaki bazen sadržavao je 3,7 milijuna litara vode, a prvi red sjedala oko bazena nalazio se na 10 metara udaljenosti od ruba bazena. Uz poseban mehanizam pročišćavanja vode, u bazenima je udio kemikalija (uglavnom klora) bio smanjen za 25%. Prema pravliniku FINA-e, u bazenu se stalno održavala temperatura vode između 25 i 28 stupnjeva.

Vanjska konstrukcija bazena sastojala se od 66 sunčevih ploča, svake visoke 27 metara, koje su činile umjetničju instalaciju umjetnice Adriane Varejão. Za potrebe hlađenja unutrašnjosti u zidove je bilo ugrađeno 10.000 zračnica i isto toliko klima uređaja, koji su bazen, gdledalište i prateće prostorijeodržavale hladnima i suhima.

Centar su 8. travnja 2016. svečano otvorili tadašnja brazilska predsjednica Dilma Rousseff, gradonačelnik Rija Eduardo Paes, guverner države Francisco Dornelles i predsjednik Brazilskog olimpijskog odbora Carlos Arthur Nuzman .

Izvori

Borilišta OI 2016.
Športski objekti u Rio de Janeiru

Olimpijski centar za vodene sportove (Rio de Janeiro)


La isla San José es una isla de México localizada en el golfo de California frente a las costas del estado de Baja California Sur.

La isla está situada al sur del golfo de California y al norte de la bahía de La Paz, a unos 80 km al norte de la localidad de La Paz. Está separada de la península de Baja California por un canal de 6 a 10 km de ancho.  a isla tiene unos 31 km de largo y 10 km de ancho máximo con superficie total que alcanza los 182.96 km².
La isla tiene diversas especies endémica como destaca el cacomixtle norteño de la isla san jose subespecie de la especie del mismo nombre.

Véase también
 Geografía de México
 Geografía de América

Enlaces externos
 Mapa de localización de la Isla

Referencias

Archipiélagos e islas de Baja California Sur
Archipiélagos e islas del océano Pacífico de México
Islas y áreas protegidas del Golfo de California

Isla San José (Baja California Sur)


Mogranj (nar, granat, šipak, lat. Punica), maleni biljni rod s dvije vrste listopadnog grmlja i drveća iz porodice vrbičevki, najvažniji predstavnik je obični mogranj (Punica granatum), koje potječe iz jugozapadne Azije, odakle proširio po Sredozemlju, a zatim i po cijelome svijetu.

Druga vrsta, P. protopunica, raste na otoku Sokotra, ali tamo nema večeg značaja za prehranu.

Ime roda dano je po nekadašnjem području koje se nalazilo na mjestu današnjeg Tunisa, jer su prema Pliniju, plodovi mogranja iz Punije (Kartaga) bili najbolji, a nazivali su ih  malum punicum (kartažanska jabuka).

Vanjske poveznice

Izvori

Vrbičevke

Mogranj


Amt Moorrege er et amt i det nordlige Tyskland, beliggende i den sydvestlige del af Kreis Pinneberg. Kreis Pinneberg ligger i den sydlige del af delstaten Slesvig-Holsten. Administrationen er beliggende i byen Moorrege og det grænser mod nord til Amt Elmshorn-Land, mod vest til Amt Haseldorf, mod syd og øst til byerne Wedel og Uetersen.

Ind til 1. juli 2006 havde kommunen Appen amtsfrihed, men slog sig da sammen med Amt Moorrege. Der er planlagt en sammenlægning med Amt Haseldorf.

Kommuner i amtet
 Appen
 Groß Nordende
 Heidgraben
 Heist
 Holm
 Moorrege
 Neuendeich

Eksterne kilder/henvisninger

 Amt Moorrege
 Oprettet efter ver. 159644618 på tysk wikipedia

Moorrege

Amt Moorrege


4-Methylimidazol (kurz 4-MEI) ist eine heterocyclische organische Verbindung aus der Gruppe der Imidazole mit der Summenformel C4H6N2.

Vorkommen
4-Methylimidazol kann bei der Fermentierung oder beim Bräunen von Lebensmitteln durch die Maillard-Reaktion entstehen. Es kommt in Ammoniak-Zuckercouleur (E 150c) vor, da es als Nebenprodukt bei dessen Herstellung entsteht. Da Zuckercouleur auch als Farbstoff in Cola eingesetzt wird, ist es dort ein umstrittener Bestandteil.

Gewinnung und Darstellung
Synthetisiert wird 4-Methylimidazol durch die Reaktion von Methylglyoxal mit Ammoniak und Formaldehyd in der Radziszewski-Synthese.

Verwendung
4-Methylimidazol ist ein wichtiges Zwischenprodukt bei der Herstellung von pharmazeutischen Produkten. Es ist Ausgangsmaterial für Arzneistoffe und antiseptische Mittel sowie für Foto-Entwicklerflüssigkeit.

Toxizität
4-Methylimidazol kann bei Kaninchen, Mäusen und Hühnern Krämpfe auslösen. Des Weiteren konnte bei Ratten und Mäusen eine krebserregende Wirkung festgestellt werden.

Einzelnachweise

Imidazol
Alkylsubstituierter Heteroaromat

4-Methylimidazol


El Real Oviedo Rugby es un equipo de rugby de Oviedo, Principado de Asturias (España). Compite en la División de Honor B.

Ha militado durante cuatro temporadas en la División de Honor de rugby (1990-91, 1998-99, 1999-2000 y 2000-01) y más de 30 en la División de Honor B.

Historia
El Club se fundó como Oviedo Rugby Club el 26 de agosto de 1983 por la unión del Club Atlético Universitario (CAU) y del Económicas, ambos equipos de Oviedo. Su primer presidente fue Tomás Lago (hasta la temporada 1991/1992) y Emilio Cilleros fue su primer entrenador (que prestaría sus servicios hasta la temporada 1990/91). En estos años se logró subir al equipo senior desde la categoría regional a División de Honor. El primer domicilio social fue la Cervecería Prost. En esta época, por la falta de campos de juego en Oviedo, el equipo se desplaza a jugar sus partidos a Gijón, a los campos de la Universidad Laboral.

En la temporada 1986/1987, asciende a Primera Nacional logrando un 4.º puesto en su primer año, un 2.º puesto en el siguiente y el campeonato en la tercera temporada ascendiendo directamente a División de Honor en la temporada 1989/90. Durante todas estas temporadas el Club disputa su partidos en Tudela de Agüeria, en el concejo ovetense.

Debuta en la temporada 1990/91 en la máxima categoría con la denominación comercial de Tradehi Oviedo Rugby Club, quedando en última posición y descendiendo nuevamente a la Primera División Nacional. El equipo sufre un nuevo desplazamiento fuera del concejo de Oviedo y durante esta temporada juega sus partidos en el Campo de la Morgal en Llanera. En la temporada 1991/1992, es elegido Presidente del Club, Don Enrique Casares Fernández, que continuó hasta la Temporada 2005/2006. En esa temporada alcanza el 8.º puesto de la Primera Nacional, en la 1992/93 el 5.º, en la 1993/94 el 3.º puesto, en la 1994/95 el 1.º puesto del Grupo A quedando 3.º en la Fase Final, en la 1995/1996 el 1.º puesto del Grupo A quedando 3.º en la Fase Final, en la 1996/1997 el 2.º puesto del Grupo A, y en la 1997/1998 el 1.º puesto del Grupo A quedando 1.º en la Fase Final, por lo que asciende nuevamente a División de Honor.

En la temporada 1992/1993, se incorpora al equipo Xabier Guerediaga como jugador y entrenador del primer equipo hasta la temporada 2007/2008 a excepción de las temporadas 1999/2000, cuyo entrenador fue el inglés, Jeremy, y la temporada 2006/2007, en la que el entrenador fue Tomás Martín. En la temporada 1994/1995, el Club vuelve nuevamente a disputar sus partidos en Oviedo, en el Campo de San Lázaro, hasta el año 1998, en el que se termina el Campo de Rugby El Naranco, donde actualmente disputa sus partidos. En División de Honor obtiene en la 1998/99 el 9.º puesto, en la 1999/2000 el 7.º puesto y en la 2000/01 el 10.º puesto descendiendo a División de Honor B en la que permanece desde entonces. En septiembre de 2006 es elegido Presidente del Club Jaime Martínez Gónzalez Río.

En agosto de 2014 el Real Oviedo, el Oviedo Rugby Club y el Ayuntamiento de Oviedo llegaron a un acuerdo por el que el 'quince del oso' pasó a llamarse Real Oviedo Rugby, utilizando las marcas del Real Oviedo desde la temporada 2014/15.

Su última temporada en División de Honor B hasta la actualidad fue la temporada 2017/18, en la que terminaron al final de la tabla del Grupo A (Norte), lo que supuso un descenso matemático directo a falta de jugar el último partido contra el Vigo RC, que fue cancelado debido al estado del campo del Naranco.

La siguiente temporada 2018/2019 hay un cambio en la directiva, llegando al mando de la entidad Pipo botas, veterano del club. El objetivo dicho año era claro; conseguir el retorno a la categoría de plata del rugby Nacional.

Se trajo de vuelta a Alejandro fortea para estar al frente del proyecto de retorno a la División de honor B. Desde un primer momento, se apostó por la gente joven de la casa. El equipo consiguió consagrarse campeón invicto de la liga AON Norte, venciendo en la final, a un Belenos rugby club repleto de fichajes a sueldo. Tras esto, disputaría los cruces para el ascenso contra Ordicia, Universidad de Bilbao y Gaztedi, saliendo airoso de todos los cruces y consiguiendo el ansiado y merecido ascenso.

Trayectoria
La siguiente tabla muestra la trayectoria del primer equipo senior masculino en competiciones ligueras nacionales

La División de Honor B existe desde la temporada 1998-99. Anteriormente la Primera Nacional era el 2.º nivel del rugby español. .

Terreno de juego

El terreno de juego del Real Oviedo Rugby es el Campo de Rugby El Naranco, situado en la Avenida de los Monumentos s/n (Oviedo). A lo largo de su historia el club también ha disputado sus encuentros como local en el campo de la Universidad Laboral de Gijón, el Campo de La Morgal (Llanera), el campo de Tudela de Agüeria (Oviedo) y el Campo de San Lázaro (Oviedo).

Uniforme
El Oviedo Rugby Club viste con camiseta y medias azules  con pantalón blanco en su primer uniforme, cambiando a camiseta y medias blancas en la segunda equipación.

Palmarés
 Campeón de Primera Nacional (4): 1989-90 (grupo Centro-Sur-Noroeste), 1994-95 (grupo A), 1995-96 (grupo A) y 1997-98 (grupo A y fase final)
 Subcampeón de Primera Nacional (2): 1988-89 (grupo Centro-Sur-Noroeste) y 1996-97 (grupo A)
 Campeón Regional de Asturias
 Campeón Liga AON Norte

Referencias

Real Oviedo Rugby
Deporte en España en 1983

Real Oviedo Rugby


Alain Robert, rođen kao Robert Alain Philippe (Digoin, 7. kolovoza 1962.) francuski je slobodni penjač poznat po usponima na najviše građevine svijeta. Poznat je pod nadimcima Čovjek pauk i Francuski Spiderman.

Među najpoznatije svjetske nebodera na koje se uspeo ističu se Burj Khalifa, Sydneyska opera, Taipei 101 i Petronas Twin Towers. Ističu se i njegovi penjački pothvati na povijesnim građevinama kao što su Eiffelov toranj i Luxor obelisk u Parizu.

Više puta bio je uhićen i kažnjen zbog neovlaštenog penjanja po neboderima. O svojim penjačkim pothvatima napisao je  autobiografiju S vlastitim rukama, u kojoj je u 12 poglavlja opisao svoje najveće pothvate i svoju životnu filozofiju. Knjiga je doživjela veliki uspjeh na europskom i azijskom tržištu.

Dobitnik je japanske međunarodne nagradu Faust A.G. u kategoriji najboljeg izazivača za 2011. godinu.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Francuski športaši
Športsko penjanje

Alain Robert


An Holothrix incurva in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Holothrix incurva in nahilalakip ha genus nga Holothrix, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Holothrix

Holothrix incurva


O sitio fossilífero de Chengjiang (em chinêsː 澄江化石遗址) é um sítio paleontológico de um conjunto de fósseis de espécies marinhas do período Cambriano Inferior, os mais antigos e bem preservados cordados fósseis já encontrados. O sítio abrange uma área de 512 hectares, com uma zona tampão de 220 hectares, na região de montanhas da província de Yunnan, na China. Foi declarado como Patrimônio Mundial pela Organização das Nações Unidas para a Educação, a Ciência e a Cultura (UNESCO), no ano de 2012.

História
No período Cambriano, a região de Chengjiang era um golfo raso localizado na latitude tropical de 11° S, onde havia uma boa incidência de luz solar, material orgânico e oxigênio suficiente para a proliferação de vida marinha. No final do período Paleozoico, o antigo Oceano de Tétis se encerrou devido as atividades orogênicas ocorridas na época, e com isso finalizou o período marinho da região de Chengjiang. Até o final do período Permiano, a região passou por vários episódios deposicionais, com acúmulo de cerca de 1.500 metros de rochas sedimentares. No período Quaternário, a falha crostal norte-sul de Xiaojiang tornou-se ativa, ocorrendo subsequentes elevações na região. Com os diversos períodos de elevações e erosões, as rochas paleozoicas ficaram expostas.

Há mais de 3.000 anos, a região é ocupada pelo ser humano, que desmatou gradativamente as florestas primárias, expondo as camadas do Cambriano inferior.

Entre os anos de 1907 e 1912, os franceses Lantenois, Deprat e Mansuy pesquisaram a região de Chengjiang e proximidades, estudando sobre a geologia e paleontologia da região e descobriram novos fósseis de trilobitas e artrópodes.

Em 1981, D. Shu e sua equipe da Northwest University (NWU) encontraram um grande número de fósseis de conchas, incluindo trilobitas, bradoriids e os apêndices de um artrópode bivalve.

No dia 1 de julho de 1984, o paleontólogo Hou Xianguang, do Instituto de Geologia e Paleontologia de Nanjing, descobre fósseis multicelulares, bem preservados, de cordados de corpo mole na região da colina de Maotianshan. Com essa descoberta, a região passou a despertar interesse científico mundial, onde diversas instituições acadêmicas passaram a fazer pesquisas no local.

Em 1997, a propriedade foi declarada como a Reserva Natural Provincial da Fauna de Chengjiang, e no ano de 2001, passou a ser o Geoparque Nacional Fóssil Yunnan Chengjiang.

Descrição
O sítio está localizado a 156 metros acima do nível do mar, dentro de uma área protegida de um Geoparque Nacional Chinês, ao redor da colina de Maotianshan. Possui uma área de 512 hectares, com uma zona tampão de 220 hectares, majoritariamente coberta por floresta secundária e arbusto. A propriedade pertence ao Estado e é gerenciado pelo Comitê de Gerenciamento do Geoparque Nacional Fóssil de Chengjiang.

O sítio fóssil apresenta um ecossistema completo com uma biota prolífica e muito bem preservada. Foram encontrados fósseis moles e duros de espécies marinhas, datados de mais de 530 milhões de anos. Registraram pelo menos 16 filos e mais de 196 espécies, como algas, esponjas, ctenóforos, priapulídeos e vertebrados. Foi encontrado o mais antigo cordado conhecido, o Yunnanozoon; e os primeiros vertebrados que surgiram no mundo, o Myllokunmingia e o Haikouichthys.

Os fósseis estão incrustados em camadas de lama amarelada e xistos cinza-esverdeados da parte superior do membro Yu'anshan da Formação Heilinpu. Este membro tem 200 metros de espessura de xisto e lama misturados com dolomita siltosa e siltito calcário e camadas sucessivas de arenito de quartzo fino de 1 a 3 centímetros de espessura, em planos de cama transparentes, sendo a parte inferior de cada camada siltosa e a parte superior lamacenta.

Turismo
O sítio fóssil está aberto para visitação. Há uma passarela sobre as primeiras escavações feitas no sítio, por onde o visitante visualiza os fósseis; e há dois locais que expõe alguns fósseis encontrados no sítioː um museu no local e um museu na cidade de Chengjiang. Anualmente, cerca de 80.000 pessoas visitam o local.
Patrimônio Mundial da UNESCO na China
Paleontologia na China

Sítio fossilífero de Chengjiang


La plaza Bolívar de Valencia es un parque urbano ubicado en plena zona céntrica en el municipio homónimo de Venezuela. Fue inicialmente inaugurada en 1555 con la fundación de la ciudad, llamándose posteriormente Plaza Mayor, luego Plaza del Mercado y siendo finalmente reinaugurada para homenajear al Libertador Simón Bolívar el 24 de junio de 1889 bajo el nombre que se le conoce actualmente.

Historia

La plaza comenzó como un cuadrilátero cercado con caña en el centro de la ciudad, siendo utilizado en un principio como mercado y matadero. De acuerdo a las Leyes de Indias, sirvió como punto de partida para la cuadrícula que se fijaría para las posteriores construcciones que se realizaran en la recién fundada localidad.

En el  recibe oficialmente el nombre de Plaza Mayor, nomenclatura que cambia posteriormente a Plaza del Mercado por los distintos usos que se le daba. Más tarde, con la llegada de la Época Republicana al país en 1830, pasa a llamarse Plaza Bolívar como muchas otras plazas del país que buscaban homenajear al Libertador.

El 21 de septiembre de 1887, Antonio Guzmán Blanco (presidente de Venezuela) en una decisión en conjunto del general Hermógenes López (presidente del estado Carabobo), deciden remodelar la plaza, dotándola de un monolito de mármol con una estatua pedestre en bronce del Libertador. Dicha obra corrió bajo la dirección del Arquitecto Antonio Malaussena, la cual una vez culminada constaba de gradas, un pedestal de 4,5 metros y una columna de mármol amarillo sobre la cual se ubica la estatua vaciada en bronce, que en total mide 18,5 metros apuntando hacia el Campo de Carabobo. En los cuatro lados del pedestal se representan en bajorrelieve cuatro escenas de la Batalla de Carabobo: el Libertador a caballo ordenando la batalla, la actuación de la Legión Británica, la retirada del batallón Valencey y el escudo del estado Carabobo a modo de alegoría del enfrentamiento. La reinauguración tuvo lugar el 24 de junio de 1889.

Véase también
 Plaza Bolívar

Referencias

Enlaces externos

Plazas de Valencia (Venezuela)
Monumentos de Valencia (Venezuela)
Columnas monumentales de Venezuela
Valencia

Plaza Bolívar de Valencia


Pain of Salvation is a Swedish progressive metal band led by Daniel Gildenlöw, who is the band's main songwriter, lyricist, guitarist, and vocalist. Pain of Salvation's sound is characterised by riff-oriented guitar work, a broad vocal range, oscillation between heavy and calm passages, complex vocal harmonies and the structures of their albums,  syncopation, and polyrhythms. Thus far, every album released by the band has been a concept album. Lyrically, the band tends to address contemporary issues, such as sexuality, war, the environment, and the nature of God, humanity, and existence.

Their music is inspired by The Beatles, Faith No More, Jeff Buckley, Jesus Christ Superstar, also other musical genres like jazz, classical music and ethnic music; Sometimes hip hop, soul and funk elements can be heard in their songs. The band has also covered songs by Leonard Cohen, Stevie Wonder, Kiss, Lou Reed, Dio, The Moody Blues, The Beatles, Simon & Garfunkel and Elton John.

Etymology
The name "Pain of Salvation" was devised by Daniel Gildenlöw, who interpreted the name as having "the meaning of balance. Taking the good with the bad. It is also a good expression in everyday use: when something does not go the way you planned, [the phrase 'pain of salvation'] indicates that this is just a slight setback on an otherwise painless journey towards your goal".

Biography

Reality and early Pain of Salvation (1984–1996)
In 1984, an eleven-year-old Daniel Gildenlöw founded the band "Reality" in Eskilstuna, Sweden. One of the early members was Daniel Magdic, who would remain with the band until after Entropia was recorded in 1997. In 1987, Reality participated in the Swedish Annual Music Contest, "Rock-SM", and were the youngest competitors ever to enter the competition.  Daniel Gildenlöw won the category of "Best Vocalist".  In 1990, drummer Johan Langell and bassist Gustaf Hielm joined the band.

Daniel Gildenlöw renamed the band to "Pain of Salvation" in 1991, having reportedly conceived the band's name during math class. During the next 3 years, the band competed in contests and competitions while earning national recognition in the process.

In 1994, Kristoffer Gildenlöw, Daniel's younger brother, replaced Hielm on bass. The line-up of the Gildenlöw brothers, Magdic and Langell entered a local studio and recorded the Hereafter demo, which the band actively shopped to  record companies. Fredrik Hermansson learned of the band through the Hereafter demo and successfully auditioned to become the band's keyboardist.

Entropia and One Hour by the Concrete Lake (1997–1999)
In early 1997, Pain of Salvation entered the Roasting House Studio to record their debut album, Entropia, which was released in Asia on Avalon Records.  Entropia was described as "a well-needed breath of fresh air for a genre that was full of self-parody and self-indulgence," as it was "delivered with emotion, intelligence, integrity, passion, and poignancy". A Sea of Tranquility reviewer also defined the album as Pain of Salvation's most "eclectic" release because of the varied song structures and arrangements. The album was also praised for sounding "crisp and fresh." In 1999, the album was released in Europe by InsideOut Music and in South America by Hellion Records.

Preparations for the band's second album were disrupted by the amicable departure of Magdic, who reportedly was unprepared to commit to the increasing demands associated with the band's initial success. Magdic was replaced by Johan Hallgren, who had previously played with Daniel Gildenlöw in Crypt of Kerberos. One Hour by the Concrete Lake was released in Asia on Avalon Records in July 1998. This album was considered a darker and more complex effort than Entropia, with one reviewer noting that "in a world that demands instant gratification, those things for which one must labor to reach usually give greater satisfaction in the end. That is certainly true with this CD". Another reviewer remarked that it was a more focused effort compared to its predecessor while also noting that it was a concept album which "contains several independent subtopics and, instead of directly telling a story, combines [interesting] lyrical themes in a very unusual and successful way." Some of the concepts explored are the impact of nuclear waste on the environment and life, in particular at Lake Karachay in the former USSR; indigenous peoples rights, displacement, and beliefs; and war and firearms. Pain of Salvation signed with InsideOut Music and later American sibling, InsideOut Music America.  The band embarked on a European tour supporting fellow progressive metal bands Threshold and Eldritch. They also played at their first ProgPower festival in Tilburg on 14 November 1999.

The Perfect Element, Part I and Remedy Lane (2000–2003)
After a short break to regroup, Pain of Salvation recorded their third album, The Perfect Element, Part I from March to July 2000.  Conceptually, The Perfect Element, Part I examined an individual's formative events during the transition from adolescence to adulthood.  Released in October 2000, the album was noted for being more straightforward and melodic than the two previous albums, yet retaining the complexity of arrangement and concept. Also, it was defined as "a landmark in the history of prog metal music. It is original, ground-breaking, fresh, and the definitive prog release of the new millennium." The reviewer stated that Perfect Element I marked the beginning of a completely new era for the band and praised the bold experimentation in the songwriting and conceptual development. In support of the album, the band toured Europe from September to October 2000 with Arena. In February 2001 the band headlined ProgPower USA alongside Symphony X and Evergrey.

In late 2001, Pain of Salvation recorded their fourth album, Remedy Lane, which was almost entirely written during a two-month period from August to September 2001 by Daniel Gildenlöw. The album, which was described as the band's "breakthrough", was recorded at Roasting House Studio in Sweden. Remedy Lane is Daniel Gildenlöw's semi-autobiographical meditation on love, lust, and life.  The album was released in January 2002. During the Remedy Tour, Pain of Salvation opened for Dream Theater.

On 12 May 2003, Pain of Salvation recorded an acoustic concert in their hometown of Eskilstuna before a crowd of 80. The concert was released as 12:5 in early 2004. It featured dramatically rearranged versions of the band's past material. As a result, the band considers the album as a stand-alone work and not merely a live album.

BE and Scarsick (2004–2008)
For much of 2003 and 2004, the band worked on their most ambitious conceptual undertaking to date: a concept album about the nature of God and humanity, which Daniel Gildenlöw had been working on intermittently since 1996. The recording of the album was preceded by a number of live shows in Eskilstuna, where the band performed the album in its entirety. The shows were full productions replete with costumes, stage props, screen projections and the nine-part Orchestra of Eternity.  After the conclusion of the string of performances, the material was further refined by Daniel Gildenlöw prior to commencing the recording in February 2004.

In September 2004, BE was released. The album proved divisive for critics and fans, with Allmusic remarking that "It may be safe to say that never in the history of rock & roll has an album creaked so alarmingly under the weight of such a ponderous concept". Sea of Tranquility commented that "[the album] BE too holds so many undiscovered treasures, and only after a good many spins will it disclose itself to its listeners." BE included a song featuring samples culled from a special phone line that the band set up for fans to record their messages on "God's answering machine". The messages were compiled and presented with a relaxed instrumental accompaniment, resulting in what the band considers to be one of their most touching tracks.

Pain of Salvation did not play in the United States from 2004 to 2013. In 2004, Daniel Gildenlöw expressed his refusal to take part in the U.S. policy of fingerprinting all out-of-country visitors, as well as his contempt for the Bush administration.  On 22 January 2009, he announced his support for the newly elected Barack Obama and lifted his embargo on the country.  On 21 February 2006, Kristoffer Gildenlöw, unable to attend rehearsals due to his relocation to the Netherlands, was asked to leave the band.

Scarsick was released on 22 January 2007. The album again met with mixed reviews. Daniel Gildenlöw said that Scarsick is a thematic continuation of The Perfect Element, Part I, drawing listeners' attention to the CD inlay where it reads: The Perfect Element, Part II - "He".   Because of his brother's departure, Daniel Gildenlöw recorded the bass guitar parts for the album.  The band toured Europe and played select international shows, including one in Egypt. Simon Andersson was recruited as touring bassist and, on 10 March 2007, he was made a full member of the band.

On 29 April 2007 the band announced that Johan Langell would depart at the end of the tour due to family commitments. On 6 October 2007, at the "Motstøy" festival in Notodden, the band announced that Langell's replacement would be Leo Margarit. Both drummers performed during the show, with Margarit doing a three-minute solo at the end of "Nightmist". Late in 2008, Simon Andersson left the band to pursue his side projects and recover from the Scarsick tour. The band relied on touring musicians Per Schelander (2008–2010) and Daniel Karlsson (2011) for the next three years.

On 13 February 2009, the band announced that they would take part in Dream Theater's "Progressive Nation 2009" tour.  However, the recent bankruptcy of SPV forced both Pain of Salvation and Beardfish to back out of the tour because of a lack of financial backing.

The Ending Themes (On the Two Deaths of Pain of Salvation) DVD was released on 24 March 2009 and featured the band performing in Amsterdam performance.  The DVD included a cover of the Leonard Cohen song, "Hallelujah".

Road Salt One and Two (2008–2013)
On 1 November 2008, the band debuted a new song, "Mortar Grind", from their upcoming studio album and EP. Pain of Salvation described its next project as a two album concept.  However, the project was delayed due to the bankruptcy of SPV, subsidiary InsideOut Music was acquired by Century Media, which allowed the band to finish the albums.  By the time that Daniel Gildenlöw returned to the album, he had re-evaluated the double album concept and ultimately decided to split the project into two separate releases.

In December 2009, it was confirmed that the song "Road Salt" would be an entry in the 2010 edition of Melodifestivalen, Sweden's national final for the 2010 Eurovision Song Contest. The band performed during the first semi-final and qualified for the runners-up broadcast; however, they lost to Pernilla Wahlgren by a slim margin and did not progress to the finals.

Road Salt One was released on 17 May 2010 in most of Europe and on 8 June 2010 in the North America while Road Salt Two was released in September 2011. A music video for "Where It Hurts" was also released.  The Road Salt albums featured a concept that was in sharp contrast to previous undertakings, as Daniel Gildenlöw discusses:

In late 2011 and early 2012, the band's lineup underwent significant turmoil, with Johan Hallgren and Fredrik Hermansson leaving at the end of the year,  touring bassist Daniel Karlsson joining the band on keyboards, Gustaf Hielm returning on bass guitar, and Ragnar Zolberg joining on guitars.

Falling Home, In the Passing Light of Day and Panther (2014–present)

In 2014, the band released Falling Home, an acoustic album containing re-imagined versions of their songs, two cover songs, and a brand new song (the title track, "Falling Home"). Around that time, Daniel Gildenlöw contracted a life-threatening flesh eating bacteria. Hospitalized in Uppsala, Sweden, he was forced to sit out of Transatlantic's KaLIVEoscope tour.

In 2016, the band released a remixed version of Remedy Lane, as well as Remedy Lane Re:lived, a live recording of the album played in its entirety from their appearance at ProgPower USA. During the same year, the band announced a new album, In the Passing Light of Day, based upon Gildenlöw's hospitalization with a life-threatening streptococcal infection. It was released on 13 January 2017. On 1 May 2017, the band announced the departure of Ragnar Zolberg from the band and the return of previous band member Johan Hallgren.

In 2020, the band announced the release of a new album, Panther, set for late August. A single from the album was released in advance titled "Accelerator". It was also the last album with longtime bassist Gustaf Hielm who had recently departed the band.

Musical style
AllMusic describes Pain of Salvation's music as "melding metal, orchestral, and more traditional progressive elements".

Personnel

Current members

 Daniel Gildenlöw – lead vocals, guitars, lute, mandolin, bass, keyboards, piano, sampling, drums, percussion (1984−present)
 Johan Hallgren – guitar, vocals, mandolin (1997–2011, 2017–present)
 Léo Margarit – drums, vocals, percussion, mandolin (2007−present)
 Daniel "D2" Karlsson – keyboard, percussion, bass, backing vocals (2011 (touring), 2011–present)

Former members

 Joakim Strandberg – bass (1984–1990)
 Mikael Pettersson – drums (1984–1989)
 Daniel Magdic – guitar, backing vocals (1986−1997)
 Johan Langell – drums, percussion, backing vocals (1989−2007)
 Magnus Johansson – bass (1990–1992)
 Gustaf Hielm – bass, double bass, backing vocals (1992–1994, 2011–2020)
 Kristoffer Gildenlöw – bass, cello, backing vocals (1994−2006)
 Fredrik Hermansson – keyboards, synthesizers (1996−2011)
 Simon Andersson – bass, backing vocals (2007–2008)
 Ragnar Zolberg – guitar, vocals, mandolin (2011–2013, 2014–2017)

Current touring musicians
 Vikram Shankar – keyboards, vocals (2022-present)

Former touring musicians
 Per Schelander – bass, backing vocals (2008–2010)
 Roger Öjersson – guitar, vocals (2013)
 Clay Withrow – guitar, vocals (2014)

Timeline

Discography

Studio albums

EPs
Linoleum (2009)

Live albums
12:5 (2004)
"BE" (Original Stage Production) (2005)
Ending Themes (On the Two Deaths of Pain of Salvation) (2009)
 Remedy Lane Re:lived (2016)

Singles
"Ashes" (2000)
"Road Salt" (2010)
"Sisters" (2010)
"Where It Hurts" (2011)
"Accelerator" (2020)

Demos
Repent (1991–92)
Unknowing (1993)
Hereafter (1996)

Videography
"BE" (Original Stage Production) (2005, live DVD)
Ending Themes (On the Two Deaths of Pain of Salvation) (2009, live DVD)

References

External links

 Official website (archived)

Swedish progressive metal musical groups
Musical groups established in 1984
1984 establishments in Sweden
Eskilstuna
Inside Out Music artists
Melodifestivalen contestants of 2015
Melodifestivalen contestants of 2010

Pain of Salvation


Bruicedo (llamada oficialmente Santiago de Bruicedo) es una parroquia y una aldea española del municipio de Fonsagrada, en la provincia de Lugo, Galicia.

Organización territorial

La parroquia está formada por seis entidades de población, constando cinco de ellas en el nomenclátor del Instituto Nacional de Estadística español:
 Bruicedo
 Os Carrís
 Pastoriza
 Pin
 Rieiro
 Souto

Demografía

Parroquia

Aldea

Referencias

Bibliografía

Parroquias de Fonsagrada
Localidades de Fonsagrada
Localidades de la provincia de Lugo

Bruicedo


Suur Munamägi ("Büyük Yumurta Dağı"), Estonya'nın ve Baltık Devletleri'nin en yüksek noktasıdır. Deniz seviyesinden 318 metre yükseklikte bulunan tepe Estonya'nın güneydoğusunda bulunan, Rusya ve Letonya sınırları yakınındaki Haanja kasabası sınırları içerisinde bulunmaktadır.

Estonya'daki yeryüzü şekilleri
Võru (il)

Suur Munamägi


A siesta (from Spanish, pronounced  and meaning "nap") is a short nap taken in the early afternoon, often after the midday meal. Such a period of sleep is a common tradition in some countries, particularly those in warm-weather zones. The "siesta" can refer to the nap itself, or more generally to a period of the day, generally between 2–5p.m. This period is used for sleep, as well as leisure, mid-day meals, or other activities.

Siestas are historically common throughout the Mediterranean and Southern Europe, the Middle East, mainland China, and the Indian subcontinent. The siesta is an old tradition in Spain and, through Spanish influence, most of Latin America. The Spanish word  derives originally from the Latin word  ('sixth hour', counting from dawn, hence "midday rest").

Factors explaining the geographical distribution of the modern siesta are warm temperatures and heavy intake of food at the midday meal. Combined, these two factors contribute to the feeling of post-lunch drowsiness. In many countries that practice the siesta, the summer heat can be unbearable in the early afternoon, making a midday break at home welcome.

Biological need for naps
The timing of sleep in humans depends upon a balance between homeostatic sleep propensity, the need for sleep as a function of the amount of time elapsed since the last adequate sleep episode, and circadian rhythms which determine the ideal timing of a correctly structured and restorative sleep episode. The homeostatic pressure to sleep starts growing upon awakening. The circadian signal for wakefulness starts building in the (late) afternoon. As professor of sleep medicine Charles Czeisler notes, "The circadian system is set up in a beautiful way to override the homeostatic drive for sleep."

Thus, in many people, there is a dip when the drive for sleep has been building for hours and the drive for wakefulness has not yet started. This is, again quoting Czeisler, "a great time for a nap". The drive for wakefulness intensifies through the evening, making it difficult to get to sleep 2–3 hours before one's usual bedtime when the wake maintenance zone ends.

In different countries

Taking a long lunch break including a nap is common in a number of Mediterranean, tropical, and subtropical countries. The Washington Post of 13 February 2007 reports at length on studies in Greece that indicate that those who nap have less risk of heart attacks.

In the United States, the United Kingdom, and a growing number of other countries, a short sleep has been referred to as a "power nap", a term coined by Cornell University social psychologist James Maas and recognized by other research scientists such as Sara Mednick as well as in the popular press. Siesta is also practiced in some still colder regions, such as Patagonia. The power nap is called riposo in Northern Italy and pennichella or pisolino in Southern Italy.

It used to be the custom in Russia, with Adam Olearius stating such was "the custom of the Countrey, where sleep is as necessary after Dinner as in the Night". One source of hostility toward False Dmitriy I was that he did not "...indulge in the siesta."

In Southern Italy the siesta is called controra (from contro ("counter") + ora "hour"), that is believed as a magical moment of the day, in which the world comes back in possession of ghosts and spirits. In Dalmatia (coastal Croatia), the traditional afternoon nap is known as pižolot (from Venetian pixolotto). In Egypt, as with other Middle Eastern countries, government workers typically work for six hours a day ,six days a week. Due to this schedule, workers do not eat lunch at work, but instead leave work around 2 pm and eat their main meal, which is the heaviest, at lunchtime. Following the heavy lunch, they take a taaseela or nap and have tea upon waking up. For dinner, they usually have a smaller meal.

Einhard's Life of Charlemagne describes the emperor's summertime siestas: "In summer, after his midday meal, he would eat some fruit and take another drink; then he would remove his shoes and undress completely, just as he did at night, and rest for two or three hours."

In China, taking a nap after lunch, known as 午睡 (noon sleep), is a common practice among people. Surveys indicate that about two-thirds of the Chinese population habitually takes afternoon naps, with the average duration being approximately 30 minutes.

Spain

In modern Spain, the midday nap during the working week has largely been abandoned among the adult working population. According to a 2009 survey, 16.2 percent of Spaniards polled claimed to take a nap "daily", whereas 22 percent did so "sometimes", 3.2 percent "weekends only" and the remainder, 58.6 percent, "never". The share of those who claimed to have a nap daily had diminished by 7 percent compared to a previous poll in 1998. Nearly three out of four siesta-takers claimed to take siestas on the sofa rather than the bed.

The habit is more likely among the elderly or during summer holidays, in order to avoid the high temperatures of the day and extend social life until the cooler late evenings and nights.

English-language media often conflates the siesta with the two to three hour lunch break that is characteristic of Spanish working hours, even though the working population is less likely to have time for a siesta and the two events are not necessarily connected. In fact, the average Spaniard works longer hours than almost all their European counterparts (typically 11-hour days, from 9 am to 8 pm).

As for the origins of the practice in Spain, the scorching summer heat predominant mostly in the South is thought to have motivated those doing agrarian work to take a break to avoid the hottest part of the day and be able to work longer hours when it is cooler. In cities, the dismal economic situation in Spain in the post-Spanish Civil War years coincided with the advent of both a modern economy and urbanization. At that time, a long midday break—with or without siesta—was necessary for those commuting between the part-time jobs which were common in the sputtering economy.

Canada

Some Canadian hotels and motels advertise "siesta" rates for occupancy of a room for a few hours.

Cardiovascular benefits

The siesta habit has been associated with a 37 percent reduction in coronary mortality, possibly due to reduced cardiovascular stress mediated by daytime sleep.

Epidemiological studies on the relations between cardiovascular health and siesta have led to conflicting conclusions, possibly because of poor control of confounding variables, such as physical activity. It is possible that people who take a siesta have different physical activity habits, for example, waking earlier and scheduling more activity during the morning. Such differences in physical activity may lead to different 24-hour profiles in cardiovascular function. Even if such effects of physical activity can be discounted in explaining the relationship between siesta and cardiovascular health, it is still not known whether the daytime nap itself, a supine posture, or the expectancy of a nap is the most important factor.

References

Works cited

Further reading

External links

 Why we could all do with a Siesta – An article about research results from the University of Manchester.
 Is there a decline in Siesta – An article about the decline in siesta.
 Medical disadvantages correlated with Siesta – An article from the Oxford Journal.

Sleep
Culture of Spain

Siesta


رينيه غاليس (13 أبريل 1919 في فوركالكوير – ) في بوردو)  لاعب كرة قدم فرنسي راحل كان يجيد اللعب في خط الوسط .

لعب غاليس في أندية مرسيليا (1937-1938) بوردو (1938-1956) غيروند سور دروبت (1956-1957) .

شارك غاليس مع منتخب فرنسا في مباراة دولية واحدة في سنة 1951 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
مواليد 1919
وفيات 1999
وفيات في بوردو

رينيه غاليس


شكري بن علي بن محمد بن عبد الكريم بن طالب العسلي (1868 - 1916) أديب وسياسي عربي سوري.

أسرته ونشأته
ولد في دمشق عام 1868. وأصل العسليين من قرية يلدا في ضواحي دمشق، كانوا يعرفون بآل الشرقطلي. وانتقلوا إلى دمشق سنة 1062هـ ولا تزال لهم أوقاف في يلدا.

دراسته وعلومه
تلقى شكري العسلي دراسته الأولى في المدرسة البطريكية، ثم في المدرسة البستانية، ومنها إلى المدرسة الكلية الأمريكية ثم مدرسة عين تورا في لبنان، وأتم دراسته العليا في المدرسة الملكية في الأستانة، عاد إلى دمشق ليتدرب على الأعمال الإدارية في ديوان الحكومة. وكان والي دمشق آنذاك (ناظم باشا) فأظهر احتراماً وتقديراً لما وجد فيه من النبوغ والتفوق، كما اعتمد عليه اعتماداً كبيراً في المسائل الداخلية الدقيقة، وفي النواحي الإدارية والمالية، لتكون السنوات الثلاث التي قضاها في ملازمة الوالي مدرسة عملية كبرى استفاد منها الشيء الكثير، فأخذت معارفه وثقافته تنضج، خصوصاً أنه كان يلازم شيوخ عصره، وانتظم في حلقة دمشق الكبرى المعروفة بحلقة الشيخ طاهر الجزائري، وكانت هذه الحلقة تضم نخبة متميزة من رجال الفكر والأدب في دمشق يتدارسون ويتناقشون في قضايا الفكر والأدب، ويدعون إلى تعليم العلوم الحديثة مع الاهتمام بتاريخ العرب وتراثهم الفكري والعلمي، إضافة إلى الاقتباس من العلوم الغربية.

معارضته لجمعية الاتحاد والترقي
وقد شارك شكري العسلي مشاركة فعالة في هذه الحلقة يستمع ويناقش فيما يدور من نقد لسوء الإدارة، والدعوة إلى المساواة والعدالة والحرية، والتنديد بالحكام واستبدادهم. وعندما أعلن الدستور العثماني عام 1908 كان العسلي في مقدمة المؤيدين لهذه الحركة الفكرية، وقد انتدبته الحكومة لإخماد ثورة في قضاء الطفيلة آنذاك. وولي قضاء الناصرة، ثم انتخب نائباً عن دمشق في مجلس المبعوثان العثماني بالرغم من معارضة الحكومة الإتحادية. وقد بقي العسلي محافظاً على اتحاديته وكان يحسن الظن بهم حتى انكشفت له الأمور على حقيقتها، ورأى بعينيه المؤامرات التي تحيكها زمرة الاتحاد والترقي على العرب، فكان جريئاً في نقد عنصريتهم، ونشر مقالاً شديد اللهجة في صحيفة النبراس ضد الحكومة الإتحادية وآخر في مجلة المقتبس.

كان العسلي من أشد خصوم الصهيونية، ونبه إلى خطرها مبكراً، وقد رفض اقتراح الإتحاديين ببيع ثلاثة ملايين دونم لليهود في فلسطين بمساعدة وزير المالية جاويد، فسقط المشروع بعد أن عارضه العسلي وكشف غاياته وأخطاره. وازداد نقد العسلي للاتحاديين، فضيقوا عليه الخناق في دورة المجلس النيابي التالية حتى أخفق.

وبعدما أعلنت حرب البلقان الناشئة عن طيش الاتحاديين وعدم تمكنهم وترويهم، ظهرت حركة الإصلاح في سوريا وانضم إليها الكتاب والعلماء والأعيان في عامة الأقطار، وكان في مقدمتهم العسلي. وعندما شعرت الحكومة الإتحادية بخطورة مقالات العسلي التي كان ينشرها في جريدة المقتبس، أغلقت الجريدة فاضطر العسلي إلى إصدار صحيفة أخرى أسماها (القبس) والذي يطالع مواد هذه الصحيفة يدرك غزارة المواد التي نشرها العسلي وسعة ثقافته وغزارة علمه.

وقد عُرف عن شكري العسلي أنه لا يحابي في مبدأ، ولا يهادن في الحق، ولا ينظر إلى الأمور من باب الربح والخسارة، إذ رفض تعيينه متصرفاً لمدينة اللاذقية بسبب عدم تنفيذ الحكومة الإصلاحات التي طالب بها أعضاء الجمعيات العربية الإصلاحية، وافتتح مع صديقيه فايز الغصين وعبد الوهاب المليحي مكتباً للمحاماة. ثم عرضت عليه وظيفة مفتشاً ملكياً لولاية حلب ومتصرفية الزور، فأرغمه رجال الإصلاح على القبول بها، وقد تميز بهذا العمل.

كان العسلي آية في الذكاء وقوة الذاكرة، يحفظ القصائد الطوال متى تليت على مسمعه مرة أو مرتين فقط. وكان مثالاً للإخلاص والصدق والمحافظة على الآداب غيوراً على المصلحة الوطنية. وقد أجمع كل من رآه بعد الحرب العالمية الأولى أنه كان أخلص الناس للجامعة العثمانية، و يشهد بذلك ليس العرب فحسب، بل كل من عرفه من الأتراك.

إعدامه
نقم غلاة الأتراك على شكري العسلي بسبب رفضه اعتماد بيع قرية في فلسطين لليهود عندما كان يشغل منصب قائم مقام لمدينة الناصرة و تم اعدامه بفتوى ظالمة من أحد مشايخ دمشق الحاسدين لدى الباب العالي، فساقوه إلى الديوان العرفي بعاليه في لبنان، ونفذ فيه حكم الإعدام في ساحة الشهداء في دمشق في 6 أيار 1916، وكان آخر كلام نطق به على سدة المشنقة قوله تعالى: (ولا تحسبن الله غافلاً عما يعمل الظالمون).

بعد إعدام العسلي، نفى جمال باشا السفاح زوجته إلى أقصى بلاد الأناضول، وبعث سائر أعضاء أسرته إلى مجاهيل البلاد التركية.

كتبه ومؤلفاته
كان شكري العسلي أديباً وروائياً وشخصية نادرة في عالم الإبداع والسياسة والفكر والإدارة، نبغ منذ فجر شبابه بما يمتلك من ملكات ومواهب وقدرات فائقة جعلته في طليعة رجال عصره. ترك عدداً من الأعمال هي:
 (القضاء والنواب ـ ط ) رسالة.
 (الخراج في الإسلام ـ ط) رسالة.
 (المأمون العباسي ـ خ) قصة.

نشر كثيراً من المقالات في الصحف والمجلات تعالج قضايا اجتماعية وأدارية وتربوية وأدبية، وكان يحب الرسم والمسرح ويشجعه.

مراجع

 فوزي الخطبا (شهداء النهضة العربية، مطبعة الصفدي، عمان، ص(103ـ 110).
 خير الدين الزركلي (موسوعة الأعلام، دار العلم للملايين، بيروت، الطبعة العاشرة 1992، الجزء الثالث، ص(172).

أشخاص أعدموا من قبل الدولة العثمانية بالشنق
أشخاص من دمشق
أعلام النهضة
ساسة عثمانيون
قوميون سوريون
قوميون عرب
محامون سوريون
مسلمون سوريون
مواليد 1868
مؤسسو صحف سوريون
وفيات 1334 هـ
وفيات 1916
محامون سوريون في القرن 20
قائمو مقامات

شكري العسلي


Dendropicos é um género de aves da família dos pica-paus.

Lista de espécies
O género Dendropicos compreende actualmente 12 espécies:

 Pica-pau-saheliano, Dendropicos elachus
 Pica-pau-de-peito-malhado, ou pica-pau-do-peito-pintado, Dendropicos poecilolaemus
 Pica-pau-abissínio, Dendropicos abyssinicus
 Pica-pau-cardeal, Dendropicos fuscescens
 Pica-pau-gabonês, Dendropicos gabonensis
 Pica-pau-lúgubre, ou pica-pau-de-listras-pretas, Dendropicos lugubris
 Pica-pau-de-stierling ou pica-pau-do-miombo-oriental, Dendropicos stierlingi
 Pica-pau-de-elliot, ou pica-pau-do-barrete-preto, Dendropicos elliotii
 Pica-pau-de-peito-cinzento ou pica-pau-cinzento-ocidental, Dendropicos goertae
 Pica-pau-etíope ou pica-pau-cinzento-oriental, Dendropicos spodocephalus
 Pica-pau-de-cabeça-cinzenta, Dendropicos griseocephalus
 Pica-pau-de-dorso-castanho ou pica-pau-de-costas-pardas, Dendropicos obsoletus

Géneros de aves
Picidae
Dendropicos

Dendropicos


අව පෑලවිය, යනු චන්ද්‍ර මාසයක අව පක්‍ෂයේ වන තිථියක් වෙයි. අව පෑලවිය යනු සිංහල මාස ක්‍රමයේ දී මාසයේ දහසය (16) වන තිථිය යි. එසේම මෙය පසළොස්වක තිථියට පසු සහ අව දියවක තිථියට පෙර තිථිය වෙයි.

මූලාශ්‍ර

සිංහල මාස
චන්ද්‍ර මාසයක අව පක්‍ෂයේ දින

අව පෑලවිය


Amanda Brandao Armelau, mais conhecida como Índia Armelau (Rio de Janeiro, 20 de janeiro de 1988), é deputada estadual eleita pelo estado do Rio de Janeiro, obteve 57.582 mil votos, é filiada ao Partido Liberal (PL).

Índia Armelau, filha única de Izolda Armelau e Armando Armelau, nasceu em 20 de janeiro de 1988, na cidade de Manaus, Estado do Amazonas e com 4 anos de idade descobriu sua paixão pela natação.

Iniciou sua trajetória como atleta aos 9 anos, no Atlético Rio Negro (ARNC), clube de sua cidade natal, se destacando nos campeonatos do eixo Norte-Nordeste, em especial, como tricampeã da competição "Travessia Almirante Tamandaré", com êxito em medalhas em todos os torneios e modalidades de nados até seus 12 anos.

Quando em participação do campeonato "Travessia do Negro", então com 13 anos, foi descoberta por Eurico Miranda, então presidente do Clube de Regatas Vasco da Gama, vindo para o Rio de Janeiro à seu convite, passando a competir profissionalmente no esporte, acumulando diversos recordes, além de medalhas em competições cariocas, paulistas, em nível nacional, sul-americano e europeu, merecendo destaque aos títulos de vice-campeã Brasileira Absoluta e 8° lugar geral na Copa do Mundo de Natação, ambos no ano de 2005, de bicampeã Europeia nos torneios Multinations International Swimming Meet, na Bélgica em 2002 e na Polônia em 2004, Campeã Sul-Americana Juvenil em 2003, sendo convocada para integrar 09 seleções brasileiras, 05 seleções cariocas e 03 seleções paulistas.

Encerrou sua carreira profissional no ano de 2008, com 20 anos de idade, dando início ao curso superior de licenciatura e bacharelado em Educação Física, se formando em 2011. Também é pós-graduada em Educação Física Escolar pela Universidade Estadual do Rio de Janeiro (UERJ), em Treinamento e Força pela Faculdade Gama Filho e em Esportes Aquáticos pela Faculdade AVM.

Diferentemente do que muitos acreditam, ela não se autodenomina indígena, apesar de sua descendência, carregando seu apelido com muito carinho desde a infância, por remeter à sua origem familiar e às suas características físicas.

Índia Armelau é deputada estadual de primeiro mandato na ALERJ, eleita com 57.582 votos pelo Partido Liberal (PL), e tem como bandeiras principais a defesa da família, a luta em favor das Pessoas com Deficiência, pelo fomento do Esporte, pela melhoria da Segurança Pública no seu estado, e a defesa dos cidadãos de bem.

É firmemente contra a ideologia de gênero nas escolas, contra a censura, contra o sistema de cotas raciais (pois acredita ser uma questão socioeconômica, e não relativa à etnia), e acredita que todos são iguais perante a lei, independente de gênero, raça, credo ou classe social.

É membro titular das Comissões da Segurança Pública, do Combate às Discriminações, do Esporte e Lazer e da Defesa dos Direitos da Mulher, e membro suplente da Comissões da Pessoa Com Deficiência, da Defesa do Consumidor, da Segurança Alimentar, além de 1ª Vogal da Mesa Diretora.

Sua visibilidade se deu por sua atuação nas suas redes sociais, onde defende seu posicionamento político conservador, bem como os princípios cristãos, onde se mantém atuante, divulgando também seu cotidiano parlamentar, com informações de projetos de lei apresentados, sua agenda de compromissos oficiais, prestação de contas mensal e suas conquistas como deputada estadual.

Vida pessoal
É de ascendência indígena e italiana.

Deputados estaduais do Rio de Janeiro
Brasileiros de ascendência indígena
Brasileiros de ascendência italiana
Indígenas do Brasil na política
Membros do Partido Liberal (2006)
Naturais da cidade do Rio de Janeiro
Mulheres do Rio de Janeiro na política

Índia Armelau


මාතර වෙහෙරහේන පූර්වාරාම රජමහා විහාරස්ථානය මේ වනවිට ලෝකයේ තිබෙන උමං විහාරයක් සහිත විශාලතම බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයයි. මෙම විහාරස්ථානයේ නිර්මාතෘවරයාණන් වහන්සේ වනුයේ  කෝට්ටේ ශ්‍රී කල්‍යාණී සාමශ්‍රී ධර්ම මහා සංඝ සභාවේ අනුනායක ධුරන්ධර පරවාහැර රේවත නාහිමිපාණන්වහ්නසේයි. රේවත නාහිමිපාණන් වහන්සේ වෙහෙරහේනට වැඩම වන විට වෙහෙරහේන සතුව සතුව තිබුනේ අක්කර භාගයක් තරම් වූ බිම් ප්‍රමාණයකි.  උන්වහන්සේ වෙහෙරහේනට ආවේ හිස් අතිනි. ඓතිහාසික ග්‍රන්ථවල සඳහන් ආකාරයට උන්වහන්සේ මෙහි වැඩම වන විට රැගෙන ආවේ බ්ලැන්කේට්ටුවත් පැදුරත් පාත්‍රයත් පමණි. මෙහි වැඩම කළ උන්වහන්සේ දකින්නට ලැබුණේ දස අතම කැලෑව පමණි. කැලෑව හෙලි පෙහෙලි කළ උන්වහන්සේ ප්‍රදේශවාසීන්ගේ සහාය ඇතිව කටු මැටියෙන් කුඩා ආරාමයක් තනවා ගත්හ. එහි කාලය ගත කළ උන්වහන්සේ වෙහෙරහේන පූර්වාරාම රජමහා විහාරස්ථානය නිර්මාණය කිරීමේ කටයුතු කර ගෙන යෑම ආරම්භ කරන ලදි. මේ සඳහා උන්වහන්සේට අදහසක් පහළ වූයේ එවකට බෞද්ධ පුනරුදය වෙනුවෙන් විශාල මෙහෙයක් කළ අනගාරික ධර්මපාල තුමන් සමග දෙස් විදෙස්හි ධර්මප්‍රචාරක කටයුතුවල නිරතව සිට්ද්දී ලබන ලද අත්දැකිම්වලිනි. ඒ අනුව වර්ෂ 1939 මාර්තු මස 05 වන දින අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ පින්බර සුරතින් මුල්ගල් තබා මෙහි නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භ කරන ලදි. සාරිපුත්‍ර නම් ප්‍රතිමා නෙලීමේ සම්ප්‍රදාය අනුව මෙහි පිළිම වහන්සේ නිර්මාණය කර තිබෙන අතර, පන්සිය පනස් ජාතක පොතේ සඳහන් වන උම්මග්ග ජාතකයේ එන උමංදාව සිහි ගන්වමින් උමං විහාරය නිර්මාණය කර තිබේ. උමං විහාරයේ හා පිළිම වහන්සේගේ ආරක්ෂාවට තනන ලද නවමහල් විහාර මන්දිරයේ පන්සිය පනස් ජාතක කතා චිත්‍රයට නගා තිබේ.  මෙසේ රේවත නාහිමිපාණන් වහන්සේ විසින් ඉදි කිරිම් කටයුතු කරගෙන ගියහ නමුත් උන්වහන්සේට මෙම නිර්මාණයේ කටයුතු අවසන් කරගැනිමට නොහැකි විය. පිළිම වහන්සේගේත් නවමහල් විහර මන්දිරයේත් මහල් දෙකක කටයුතු අවසන් කළ උන්වහ්නසේ 1968 දී තරමක් රෝගාතූර විය. මෙම නිසා මෙහි කටයුතු අතරමඟ නවතා දමන ලදි. මෙසේ රෝගාතූර වූ උන්වහ්සේ 1968 අගොස්තු මස 13 වන දින අපවත් වී වදාලහ.

රජමහා විහාර
මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන

වෙහෙරහේන විහාරය


الحروب الروسية الفارسية هي سلسلة من الحروب التي خاضتها الإمبراطورية الروسية ضد فارس في القرنين الثامن عشر والتاسع عشر.

الحرب الروسية الفارسية
العلاقات الإيرانية الروسية
تاريخ أذربيجان العسكري
تاريخ أرمينيا العسكري
تاريخ القوقاز
تاريخ جورجيا
تاريخ جورجيا العسكري
تاريخ داغستان
تنافس جيوسياسي
حرب القوقاز
حروب إيران
حروب روسيا
شركس
مجموعات مفهرسة

الحروب الروسية الفارسية (توضيح)


Hewett Cottrell Watson (* 9. April 1804 in Firbeck, England; † 27. Juli 1881 in Thames Ditton, England) war Botaniker, Arzt und Phrenologe; sein botanisches Autorenkürzel lautet "".

Leben und Wirken
Hewett Watson war der erstgeborene Sohn von seiner Mutter, Harriet, Tochter von Richard Powell von Heaton-Norris (nahe Stockport, England) und seinem Vater Holland Watson, Friedensrichter und Bürgermeister von Congleton in der Grafschaft Cheshire, in welche sie 1810 umziehen. Er hatte sieben ältere Schwestern und zwei jüngere Brüder. In Congleton besucht er das erste Mal das Gymnasium, dort wo er den Ruf eines Dummkopfs hatte. Danach besuchte er die Schule in Alderley, Cheshire, auf dieser Schule lernte er seinen Rektor Edward Stanley kennen, welcher in seinem späteren Leben Bischof von Norwich wurde. Dieser ermutigte ihn zur Botanik und unterstützte ihn. Während seiner Zeit in Alderley war er Mitschüler von Arthur Penrhyn Stanley, dem Sohn vom Rektor, der später ein Dekan von Westminster wurde. Als Teenager erlitt er beim Cricketspielen eine so starke Knieverletzung, die ihn den Eintritt in die Armee unmöglich machte. Zudem starb seine Mutter, welche ihn auf die Botanik aufmerksam gemacht hatte, als er fünfzehn war und so musste er ab da an mit seinem konservativen Vater zusammenleben, zu dem er eine schreckliche Beziehung hatte. Nach der Schule, im Jahr 1821, begann er mit der Arbeit bei einem liverpooler Anwalt. Jedoch interessierte er sich nicht für das Gesetz, vielmehr galt sein Interesse der Phrenologie. Daher beschloss er Medizin und Naturgeschichte an der University of Edinburgh (1828 bis 1832) zu studieren. Als Student wurde er 1831-2 Senior-Präsident der Royal Medical Society of Edinburgh, doch er musste wegen seiner Gesundheit das Studium ohne Abschluss abbrechen. Neben der Phrenologie, widmete er sich der Ornithologie, Entomologie und der Botanik. In dieser Zeit erbte er von einem Verwandten seiner Mutter ein Gut in Derbyshire. In Edinburgh freundete er sich mit dem Botaniker Robert Graham, der sein Interesse an der Biogeographie förderte, und mit dem Phrenologen George Combe an. 1829 trat er in die Gesellschaft Edinburgh Phrenological ein. 1831 gewann er einen botanischen Wettbewerb durch einen Aufsatz über die geographische Verbreitung von Pflanzen. Nachdem er 1833 einige Monate bei einem Bekannten in der Nähe von Barnstaple wohnte, kaufte er sich ein kleines Haus in Thames Ditton in der Grafschaft Surrey, im welchen er den Rest seines Lebens verbrachte. 1842 machte er auf eigne Kosten mit der Styx, welches unter dem Kommando von Captain Vidal fuhr, eine Reise auf die größten vier Azoreninseln von denen er einige neue Pflanzen mitbrachte. Er blieb drei Monate auf den Azoren und beschrieb dort heimische Pflanzen wie zum Beispiel die Azorenglockenblume.

1843 wurde er in die Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina aufgenommen. Sein akademischer Beiname lautete Ramond.

Obwohl er schon einen guten Ruf als geographischer Botaniker hatte, bewarb er sich erfolglos für einen Lehrstuhl an dem neu gegründeten Queen's Collage in Dublin. Er starb in seinem Haus am 27. Juli 1881.

Evolutionstheoretiker

Durch seinen Freund Robert Chambers angestoßen sammelte er Beweise für die Transmutation der Arten und verteidigte diese auch. Er korrespondierte mit Charles Darwin, der in Downe lebte, etwa 20 km von Thames Ditton. Watson half Darwin durch sein einzigartiges Verständnis von der Verteilung der britischen Pflanzenarten. Im Jahr 1856 wurde er persönlich von Darwin und Joseph Hooker eingeladen um die Evolutionstheorie zu diskutieren, aber weil er zu beschäftigt war und nicht reisen mochte, sagte er ab. Dennoch machte Charles Darwin in "On the Origin of Species" großzügige Anerkennung von Watson als eine äußerst wichtige Quelle für wissenschaftliche Informationen. So war Watson auch einer der Ersten, der am 21. November 1859 Charles Darwin zu seinem Werk gratulierte.

Ehrungen
Nach ihm benannt wurde die Zeitschrift Watsonia, 1949 ff.  Auch die Pflanzengattung Hewittia  aus der Familie der Windengewächse (Convolvulaceae) ist nach ihm benannt.

Werke
Als Herausgeber:
 Statistics of Phrenology; being a Sketch of the Progress and Present State of that Science in the British Islands
 An Examination of Mr. Scott's attack upon Mr. George Combe
 Die Zeitschrift: The Phrenological Journal (1837 bis 1840)
 Den Katalog: The London Catalogue of British Plants from (1844 bis 1874)
 Den botanischen Teil von Frederick Ducane Godman: Natural History of the Azores (1870)
 Stark beteiligt an: London Catalogue of British Plants
Eigene Werke:
 Cybele Britannica (1847)
Fortsetzungen:
 1849
 1852
 1859
   Ergänzung(1860)
 Public Opinion, or Safe Revolution through Self-representation (1848)
 Kompendium der Cybele Britannica (1870)
 Nachtrag (1872)
 Topographical Botany (1873-4), 2. Auflage 1883

Weblinks

 Chronologie seines Lebens, Literaturvorschläge
 Leben
 Briefwechsel mit Charles Darwin

Einzelnachweise

Evolutionsbiologe
Botaniker (19. Jahrhundert)
Mitglied der Leopoldina (19. Jahrhundert)
Autor
Geboren 1804
Gestorben 1881
Mann

Hewett Watson


Kocatarla, Kırklareli ilinin Kofçaz ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1877'den beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 37 km, Kofçaz ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kofçaz belde ve köyleri

Kocatarla, Kofçaz


NK Vrbas je bivši bosanskohercegovački nogometni klub iz Bugojna.

Povijest

Vrbas je najstariji nogometni klub iz Bugojna osnovan 1919. godine na inicijativu Nikole Grgića, Jakova Šandrka i Nedeljka Praljka, bugojanskih studenata koji su iz Zagreba u Bugojno donijeli prvu nogometnu loptu i opremu. Klub je djelovao do 1941. godine, a više puta je mijenjao ime. Godine 1923. je preimenovan u Ahil, 1935. u Građanski, a od 1937. nosi naziv Sloga.

Prvu utakmicu, Vrbas je odigrao s momčadi iz Travnika, a kasnije je često znao igrati prijateljske utakmice s klubovima iz susjednih gradova.

Poznati igrači

 Stipo Pejak

Izvori

Nogometni klubovi u Županiji Središnja Bosna
Bivši bosanskohercegovački nogometni klubovi
Šport u Bugojnu

NK Vrbas Bugojno


Ringvejen  er en tosporet ringvej, der går igennem det sydlige Grenaa. Vejen er en del af primærrute 15 og primærrute 16, der går fra Grenaa til Søndervig og fra Holstebro til Ringkøbing, Vejen er med til at lede den tunge trafik til færgen uden om Grenaa Centrum, så byen ikke bliver belastet af så meget gennemkørende trafik.

Vejen forbinder Hovedvejen i vest med Kattegatvej i øst og har forbindelse til Kanalvej, Vestermarken, Lergravsvej, Kærvej, Næsgårdvej, Kolbrovej, Dalsgårdevej, Århusvej, Fasanvej, N P Josiassens Vej og Kystvej.

Kilder

Transport i Grenaa
Ringveje i Danmark

Ringvejen (Grenaa)


In communications, transactive communication occurs when sources transmit messages to one another simultaneously and send back acknowledgment messages.

References

See also
 Interactive communication

Telecommunication theory

Transactive communication


هنا قائمة ببطولات ويمبلدون سنة 1996:

الكبار

فردي رجال

 ريتشارد كراجايكك هزم  ماليفاي واشنطن 6-3 6-4 6-3

فردي سيدات

 شتيفي غراف هزم  أرنتكسا سانشيز فيكاريو 6-3 7-5

زوجي رجال

 تود وودبريدج و مارك وودفورد هزم  بايرون بلاك و غرانت كونيل 4-6 6-1 6-3 6-2

زوجي سيدات

 مارتينا هينغيز و هيلينا سوكوفا هزم  ميريديث ماكغراث و لاريسا نايلاند 5-7 7-5 6-1

زوجي مختلط

 سيريل سوك و هيلينا سوكوفا هزم  مارك وودفورد و لاريسا نايلاند 1-6 6-3 6-2

الشباب

فردي أولاد
 فلاديمير فولطشكوف هزم  إيفان لوبيتتش 3-6 6-2 6-3

فردي بنات
 إميلي موريسمو هزم  ماغوي سيرنا 4-6 6-3 6-4

زوجي أولاد
 دانييلي براشييلي و Jocelyn Robichaud هزم  داميان روبرتس و ويلسي وايتهاوس 6-2, 6-4

زوجي بنات
 أولغا بارابانشيكوفا و إيميلي موريسمو هزم  ليليا أوسترلوه و سامانثا ريفز 5-7 6-3 6-1

مراجع

بطولة ويمبلدون 1996
أحداث 1996 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1996 الرياضية في المملكة المتحدة
أحداث يونيو 1996 الرياضية في المملكة المتحدة
كرة المضرب في 1996

بطولة ويمبلدون 1996


464 (CDLXIV) çarşamba günü başlayan bir artık yıldır.

Olaylar
 Olybrius Roma konsülü seçildi.

Doğumlar
 Haşim bin Abdümenaf (ö. 497)

Ölümler
 Aegidius, Romalı general
 Xiaowu, Çin imparatoru (d. 430)

464


M2M may refer to:

Entertainment
 Mission to Mars (attraction) at Walt Disney World's Magic Kingdom, Florida USA
 Mission to Mars (2000), a  science fiction film inspired by the attraction
 M2M (band), Norwegian pop duo

Technology
 M2M (Eclipse), an implementation of the Object Management Group's QVT standard for model transformation
 Machine to machine, direct communication between devices
 Many-to-many (data model), as an entity-relationship model
 Mobile-to-mobile convergence
 Mobile-to-mobile, a classification of phone call on some mobile phone plans

Other uses
 Man-to-man defense, a defensive tactic used in a variety of sports
 mothers2mothers, an international nonprofit organization dedicated to preventing mother-to-child transmission of HIV

See also
 MTM (disambiguation)

ja:M2M

M2M


Noul val se poate referi la:
 Curent cinematografic:
 Noul val britanic (cinematografie)
 Noul val cehoslovac (cinematografie)
 Noul val francez (cinematografie)
 Noul val românesc

 Muzică:
 Noul val al heavy metal-ului american

Noul val


Erno Rubik (Budimpešta, 13. lipnja 1944.) mađarski je arhitekt i izumitelj. Njegov najpoznatiji izum jest Rubikova kocka.

Iako je Rubik postao poznat po izumu Rubikove kocke i njegovim drugim mehaničkim zagonetkama, veliki dio njegovog nedavnog rada uključuje promicanje znanosti u obrazovanju. Rubik je uključen u nekoliko organizacija kao što su Beyond Rubikova kocka, Inicijativa za učenje Rubik i Zaklada Judit Polgar čiji je cilj ulaganje studenata u znanost, matematiku i rješavanje problema u mladoj dobi.

Izvori

mađarski arhitekti

Ernő Rubik


Die Jarrahdahle-Bauxitmine wurde 1963 eröffnet und war der erste industrielle Bauxitbergbau in Australien. Nach 35 Jahren Abbau wurde sie 1998 geschlossen, damit wurde ein frühes Geschichtskapitel der australischen Großindustrie geschlossen.

Geschichte

Bauxit wurde in der Darling Range in Western Australia in den frühen 1940er Jahren gefunden. Das 1957 gegründete australische Bergbauunternehmen Western Australian Mining Corporation erkundete diese Lagerstätte und 1963 begann Alcoa mit dem Bergwerksbetrieb.

Das abgebaute Bauxiterz wurde mit der Eisenbahn zur Schmelzflusselektrolyse-Anlage nach Kwinawa transportiert, wo es zu Aluminium weiterverarbeitet wurde.

Das Erz aus diesem Bergwerk hatte einen ausreichenden Bauxitgehalt. Es wurden 160 Millionen Tonnen Erz gefördert.

Nach der Beendigung des Bergwerkbetriebs dauerte der Abbau der Anlagen und die Rekultivierung des Geländes weitere drei Jahre bis ins Jahr 2001. Heute ist das ehemalige Minengelände ein Park an der Nettleton Road in Jarrahdahle, der Longford Park genannt wird.

Siehe auch
 Bauxitbergbau in Australien
 Aluminiumhütte

Einzelnachweise

Bauxitbergwerk in Australien
Stillgelegtes Bergwerk
Geologie Australiens
Geographie (Western Australia)
Bergwerk in Australien und Ozeanien

Jarrahdahle-Bauxitmine


Das Journal of Consulting and Clinical Psychology (JCCP)  ist eine der international einflussreichsten wissenschaftlichen Fachzeitschriften im Bereich der klinischen Psychologie.

Die Zeitschrift wird von der American Psychological Association (APA) herausgegeben und erscheint sechs Mal im Jahr. Chefredakteur ist Arthur M. Nezu. 2012 betrug der Impact Factor 5,011 (2017: 4,536). Die Zeitschrift lag damit auf Rang 6 von 114 im Social Sciences Citation Index indexierten Zeitschriften in der Kategorie klinische Psychologie.

Geschichte
Die Zeitschrift erschien von 1937 bis 1967 als Journal of Consulting Psychology. Seit 1968 (32. Jahrgang) erscheint die Zeitschrift unter dem jetzigen Namen Journal of Consulting and Clinical Psychology.

Siehe auch
 Liste psychotherapeutischer Fachzeitschriften

Weblinks
 Journal of Consulting and Clinical Psychology. In: apa.org, abgerufen am 31. Juli 2020.

Einzelnachweise

Psychologische Fachzeitschrift
Englischsprachige zweimonatliche Zeitschrift
Ersterscheinung 1937


Guillaume Cardascia (* 31. Juli 1914 in Siena; † 27. September 2006) war ein französischer Rechtshistoriker.

Nach dem Besuch des Lycée Charlemagne in Paris studierte Cardascia ab 1932 an der juristischen Fakultät der Universität Paris, u. a. bei François Olivier Martin und André Fliniaux. Bei diesem kam er zuerst mit dem Keilschriftrecht in Berührung und lernte Sumerisch und Akkadisch an der École pratique des hautes études. Nach dem Diplom 1939 nahm er als Offizier am Zweiten Weltkrieg teil. 1946 wurde er promoviert.

Ab 1949 lehrte er an der Universität Saarbrücken und ab 1954 an der Universität Caen. Von 1965 bis 1983 war er Professor für Rechtsgeschichte an der juristischen Fakultät der Universität Paris II. Sein Forschungsschwerpunkt war das Recht des antiken Vorderen Orients.

Schriften
  Les archives des Murasu. Une famille d'hommes d'affaires babyloniens a l'epoque perse (455–403 av. J.-C.). Paris, Imprimerie nationale 1951 (= Dissertation)
 Les lois assyriennes. Introduction, traduction, commentaire. Paris, Editions du Cerf 1969
 Gesetze B. Assyrien. In: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie

Literatur
 Hommage à Guillaume Cardascia . Nanterre 1995 (mit Schriftenverzeichnis)
 Sophie Démare-Lafont:  Guillaume Cardascia (1914-2006) . In: Revue d'assyriologie et d'archéologie orientale  101, 2007, S. 1–2 Volltext

Rechtshistoriker (20. Jahrhundert)
Keilschriftrechtler
Hochschullehrer (Universität des Saarlandes, Saarbrücken)
Hochschullehrer (Universität Caen)
Hochschullehrer (Universität Paris II Panthéon-Assas)
Franzose
Geboren 1914
Gestorben 2006
Mann

Guillaume Cardascia


Natura 2000-område nr. 125 Vestlige del af Avernakø  er et Natura 2000-område der ligger syd for Faaborg Fyn. Natura 2000-området har et areal på 124 hektar Det består af et habitatområde H 109. Naturpleje i området knytter sig til sikre de sammenhængende, lysåbne naturarealer og forbedre levestederne for klokkefrø.

Områdebeskrivelse
Avernakø er en ø syd for Fyn, og den nordvestlige del består hovedsageligt af agerjord, strandeng og strandsøer med strandvolde, som efterhånden har afsnøret dele af havet. De to største strandsøer er Hovedsø og Skanodde Sø. Bag strandvoldene aflejres fint materiale, og her ses udbredte strandenge.

Natura 2000-området består af Habitatområde nr. H109 og
ligger i Faaborg-Midtfyn Kommune i Vandområdedistrikt Jylland og Fyn i vandplanopland Vandplan 1.15 Det sydfynske Øhav

Fredning
Tre af de 11 vandhuller der i 1956 blev fredet på Avernakø, med henblik på at bevare en lokal bestand af de sjældne klokkefrøer, ligger i Natura 2000-området.

Se også
 Internationale naturbeskyttelsesområder i Danmark
 Naturtyper i Danmark

Eksterne kilder og henvisninger

 Kort over området på miljoegis.mim.dk
 Naturplanen
 Basisanalysen 2016-21

Natura 2000-planer
EU-habitatområder i Danmark
Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Faaborg-Midtfyn Kommune


La Ligue européenne féminine de volley-ball 2022 est la  édition de la Ligue d'or et la  édition de la Ligue d'argent. Organisée par la CEV, elle se déroule du  au  pour la  division et du  au  pour la division inférieure.

Ligue d'or européenne 2022

Sélections participantes

Format de la compétition
Les  qui participent au tournoi sont réparties en  et s'affrontent à domicile et à l'extérieur lors d'un tournoi toutes rondes. Les vainqueurs de chaque groupe ainsi que le meilleur deuxième accèdent à la phase finale. La meilleure équipe du tour préliminaire rencontre le meilleur deuxième, et l'équipe classée deuxième joue celle classée troisième. La sélection vainqueure de la compétition se qualifie pour la Challenger Cup 2022 (avec l'équipe ayant le meilleur classement CEV), afin de disputer une qualification pour la Ligue des nations 2023. L'équipe classée dernière est reléguée en Ligue d'argent européenne 2023.

Initialement programmée en Ukraine, la phase finale est délocalisée  et se tient pour les demi-finales dans les  du tour préliminaire. La meilleure sélection du  tour accueille également la finale.

Composition des groupes
Les équipes sont réparties dans les poules avec le , en fonction du classement CEV de .

Effectifs

Critères de départage
Le classement général se fait de la façon suivante :
 plus grand nombre de victoires ;
 plus grand nombre de points ;
 plus grand ratio de sets pour/contre ;
 plus grand ratio de points pour/contre ;
 Résultat de la confrontation directe ;
 si, après l'application des critères 1 à 5, plusieurs équipes sont toujours à égalité, les critères 1 à 5 sont à nouveau appliqués exclusivement aux matches entre les équipes concernées afin de déterminer leur classement final.

Légende du classement

Rappel – Une équipe marque :

- 3 points pour une victoire sans tie-break (colonne G) ;

- 2 points pour une victoire au tie-break (Gt) ;

- 1 point pour une défaite au tie-break (Pt) ;

- 0 point pour une défaite sans tie-break (P) ;

Tour préliminaire

Poule A
Classement

|}

* Les horaires des rencontres sont indiquées en heure locale.

|}
L'équipe de France se qualifie pour les demi-finales avant le dernier match de la poule A. Avec 4 victoires en autant de matchs joués, elle termine meilleure équipe du  tour devant la Tchéquie et gagne le droit de recevoir lors de la phase finale (demi-finale + éventuelle finale).

Poule B
Classement

|}

* Les horaires des rencontres sont indiquées en heure locale.

|}
La Tchéquie est qualifiée pour la phase finale avant le dernier match de la poule B. Les Tchèques reçoivent lors de la demi-finale. Grâce à sa victoire lors du dernier match face la Tchéquie (3-1), la Croatie se qualifie en terminant meilleure deuxième du  tour et se déplace lors de la demi-finale.

Poule C
Classement

|}

* Les horaires des rencontres sont indiquées en heure locale.

|}
L'équipe de Roumanie se qualifie pour la phase finale en tant que première de la poule C, grâce à son plus grand nombre de victoires (3) vis-à-vis de l'Ukraine (2).

Meilleur deuxième
Classement

|}

Phase finale
 Lieux :  Orléans, Palais des sports Prostějov, Sport Centrum
 Fuseau horaire : UTC+02:00 (CEST)

La phase finale est programmée du  au .

Demi-finales

|}

Finale

|}
Pour sa neuvième participation à la compétition, l'équipe de France remporte son premier titre lors de la finale disputée à domicile.

Classement final

Ligue d'argent européenne 2022

Sélections participantes

Format de la compétition
Les  se rencontrent lors d'un mini-championnat en phase aller-retour. Les  se qualifient pour la finale. Cette dernière se dispute en un match simple sur le terrain de l'équipe arrivant en tête à l'issue du tour préliminaire. La sélection vainqueure se qualifie pour la Ligue d'or européenne 2023.

Composition du groupe
Entre parenthèse : le classement CEV de .

Effectifs

Critères de départage
Le classement général se fait de la façon suivante :
 plus grand nombre de victoires ;
 plus grand nombre de points marqués ;
 plus grand ratio de sets pour/contre ;
 plus grand ratio de points pour/contre ;
 Résultat de la confrontation directe ;
 si, après l'application des critères 1 à 5, plusieurs équipes sont toujours à égalité, les critères 1 à 5 sont à nouveau appliqués exclusivement aux matches entre les équipes concernées afin de déterminer leur classement final.

Légende du classement

Rappel – Une équipe marque :

 3 points pour une victoire sans tie-break (colonne G) ;

 2 points pour une victoire au tie-break (Gt) ;

 1 point pour une défaite au tie-break (Pt) ;

 0 point pour une défaite sans tie-break (P) ;

Tour préliminaire

Poule A
Classement

|}

* Les horaires des rencontres sont indiquées en heure locale.

|}

Phase finale
 Lieu :  Lund, Lunds Idrottshall
 Fuseau horaire : UTC+02:00 (CEST)
 Affluence :

La phase finale est programmée le .

Finale

|}
La Suède remporte à domicile son deuxième titre dans cette division après l'édition 2018.

Classement final

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Liens internes
 Challenger Cup féminine de volley-ball 2022
 Ligue européenne masculine de volley-ball 2022

Articles connexes
 Ligue européenne féminine de volley-ball
 Confédération européenne de volley-ball

Liens externes
  Données sur Volleybox, Ligue d'or européenne 2022
   Données sur Volleybox, Ligue d'argent européenne 2022

2022
Compétition de volley-ball en France
Compétition de volley-ball en Tchéquie
Volley-ball en 2022
2022 en Europe
Volley-ball en France en 2022
Sport en Tchéquie en 2022
Sport en mai 2022
Sport en juin 2022
Événement sportif à Orléans


Kashiwa Reysol er et japansk fodboldhold, der har spillet i J1 League siden 2011. Holdet blev grundlagt i 1940 og har base i Kashiwa, Chiba, på Hitachi Kashiwa Soccer Stadium.

Historiske slutplaceringer

Nuværende trup
Pr. 9. september 2019.

Noter

Eksterne henvisninger
 J.League

Fodboldklubber i Japan

Kashiwa Reysol


Tatsuhiko Seta (født 25. januar 1952) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1973||2||0
|-
|1974||3||0
|-
|1975||5||0
|-
|1976||14||0
|-
|1977||0||0
|-
|1978||0||0
|-
|1979||0||0
|-
|1980||1||0
|-
!Total||25||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Tatsuhiko Seta


Absolution, İngiliz rock müzik grubu Muse tarafından çıkarılmış üçüncü stüdyo albümüdür. 29 Eylül 2003'te Birleşik Krallık'ta, neredeyse altı ay sonra 23 Mart 2004'te ise ABD'de piyasaya sürülmüştür.

Şarkı listesi
(Tüm şarkılar Matthew Bellamy, Dominic Howard, ve Chris Wolstenholme tarafından yazılmıştır.)
 "Intro" – 0:22
 "Apocalypse Please" – 4:12
 "Time Is Running Out" – 3:56
 "Sing for Absolution" – 4:54
 "Stockholm Syndrome" – 4:58
 "Falling Away with You" – 4:40
 "Interlude" – 0:37
 "Hysteria" – 3:47
 "Blackout" – 4:22
 "Butterflies and Hurricanes" – 5:01
 "The Small Print" – 3:28
 "Fury" (Japon versiyonundaki ek şarkı) – 5:02
 "Endlessly" – 3:49
 "Thoughts of a Dying Atheist" – 3:11
 "Ruled by Secrecy" – 4:54

Konsept albümler
Muse albümleri
2003 albümleri
Mushroom Records albümleri

Absolution (albüm)


Spheric Universe Experience ist eine französische Progressive-Metal-Band aus Nizza, die im Jahr 1999 unter dem Namen Gates of Delirium gegründet wurde.

Geschichte
Die Band wurde im Jahr 1999 von Gitarrist Vince Benaim, Schlagzeuger Sam und Bassist John Drai unter dem Namen Gates of Delirium gegründet. Zusammen spielten sie ihre ersten Auftritte im Süden Frankreichs. Im Jahr 2001 kam Keyboarder Fred Colombo mit Sänger Alex zur Band. Sie änderten ihren Namen in Amnesya um, hielten weitere Auftritte und veröffentlichten ihr erstes Demo. Im August 2002 trennten sich leaving Vince Benaim, John Drai und Fred Colombo vom Rest der Band und änderten den Bandnamen in Spheric Universe Experience um.

In den folgenden acht Monaten arbeitete die Band an ihrem Debütalbum und veröffentlichte im April 2003 mit Sänger Franck Garcia ein Demo. Das Demo namens The Burning Box wurde zu Intromental Management in Dänemark geschickt, wodurch die Band einen Managementrtrag mit diesem erreichte. Die Aufnahmen zum Debütalbum Mental Torments begann mit Schlagzeuger Volodia Brice im August 2003. Das Cover des Albums wurde vom schwedischen Künstler Mattias Norén erstellt. Anfang 2004 verließ Schlagzeuger Volodia Brice die Band wieder und fand im Frühling 2004 mit Guillaume Morero einen passenden Ersatz. Gegen Ende des Jahres wurde dieser wiederum durch Nicolas "Ranko" Muller ersetzt. Das zweite Album namens Anima wurde im Sommer 2006 von Charles Massabo im Coxinhell Studio und im Kallaghan Studio in Frankreich aufgenommen und in Dänemark in den Jailhouse Studios von Tommy Hansen gemastert. Das Cover wurde von Killustrations Media in Deutschland gestaltet. Das Album wurde im April 2007 weltweit über Sensory Records und exklusiv in Frankreich über Replica Records veröffentlicht.

Die Band begrüßte danach ihren neuen Schlagzeuger namens Christophe Briand. Im September 2008 trat die Band auf dem ProgPower USA in Atlanta auf. Danach begab sich die Band ins Studio, um ein weiteres Album aufzunehmen, das im Frühling 2009 veröffentlicht wurde. Im Herbst spielte die Band als Eröffnungsgruppe für Threshold durch Europa.

Stil
Die Band spielt technisch anspruchsvollen Progressive Metal, der mit anderen Bands des Genres wie Dream Theater, Savatage, Symphony X und Pain of Salvation verglichen wird.

Diskografie
 The Burning Box (Demo, 2003, Eigenveröffentlichung)
 Mental Torments (Album, 2005, Replica Records)
 Anima (Album, 2007, Sensory Records (weltweit), Replica Records (Frankreich))
 Unreal (Album, 2009, Sensory Records)
 The New Eve (Album, 2012, Nightmare Records)

Weblinks
 Homepage der Band
 Myspace-Seite der Band

Einzelnachweise

Französische Band
Progressive-Metal-Band

Spheric Universe Experience


عبد السميع عبد الله (1916 - 1986) رائد المدرسة الحديثة في الكاريكاتير المصري. بدأ العمل عام 1945 في صحف ومجلات: الشعلة، وروز اليوسف، وأخبار اليوم، والجمهورية، ودار الهلال. كان له دور في الحملة ضد الفساد السياسي والاجتماعي قبل ثورة يوليو، ونقد الثورة في مواضع.

رسام وزعيم شعبي
ولد في 25 أكتوبر عام 1916م، بحي السيدة زينب، وظهرت موهبته منذ كان في المدرسة الابتدائية.

تأثر برسوم "صاروخان"، وهو يمثل جيل الرواد في مدرسة فن الكاريكاتير في روزاليوسف، وكان قد عمل في بداية حياته مصمما أو رساماً في هيئة الطرق والكباري والأنفاق، ثم بدأ في رسم الكاريكاتير في مجلة «الشعلة» عام 1944م والتي أصدرها محمد على حماد. عندما رأى إحسان عبد القدوس رسوم الرسام عبد السميع، أعجب بها، فطلب منه الرسم لروزاليوسف، خاصة بعد رحيل «صاروخان» و«رخا» إلى جريدة الأخبار برفقة الأستاذ محمد التابعي. ومما يجذب الانتباه في الفنان عبد السميع هو التزامه السياسي، فقبل هذا الفنان الساخر كان بعض الرسامين، مثل عبد المنعم رخا، يرسم في خمس عشرة مجلة وصحيفة متباينة الاتجاهات السياسية، بل إن رخا كان ينتقد الوفد في «روزاليوسف»، ثم يخرج ليمتدحه في «الشعلة»، لأن فكر الكاريكاتير قبل قدوم عبد السميع إلى روزاليوسف؛ كان مبنياً على فكر رئيس التحرير، والذي كان يقوم بإمداد الرسام بالأفكار ليرسمها. وهذا هو نهج الأستاذ محمد التابعي في كاريكاتير روزاليوسف؛ فقد كان صاروخان ورخا ينفذان أفكاره لسنوات طويلة، لكن عبد السميع وقف يحاجي إحسان عبد القدوس، حين طلبه للعمل في «روزاليوسف» في عام 1946م، واشترط، وهو ألا يهاجم الوفد لمجرد أن ذلك الهجوم من سياسة «روزاليوسف»، بل إنه لم يعمد إلى هذا الهجوم إلا بعد اقتناعه شخصياً بضرورة مهاجمته لأنه أصبح حزباً تقليدياً. كذلك يحسب لهذا الفنان أنه سبق كلاً من صلاح جاهين، وجورج البهجوري، في تصميم غلاف مجلة روزاليوسف، المطبوع باللونين الأحمر والأسود حين بدأ ظهوره على غلافها وصفحاتها منذ عام 1946م. ولم يكن عبد السميع مجرد رسام كاريكاتير، بل كان أقرب إلى الزعيم الشعبي المحرض، والمحرك لمشاعر وأحاسيس الموظفين البسطاء من الشعب المصري. وبعد قيام الثورة في عام 1952 اتجهت رسوم عبد السميع لمهاجمة الإخوان المسلمين بقسوة؛ وهدد بالقتل، مما استدعى الأمر إلى تعيين مخبر له يتبعه ويقوم بحراسته. جمع لوحاته الكاريكاتيرية في كتاب حمل عنوان «أبيض وأسود»

مراجع

رسامو كاريكاتير مصريون
مواليد 1917
وفيات 1986

عبد السميع عبد الله


Barselona (İspanyolca ve Katalanca: Barcelona), İspanya'nın kuzeydoğu kıyısında bulunan bir kent. Katalonya özerk bölgesinin başkenti ve en büyük kenti, ayrıca İspanya'nın nüfus bakımından ikinci en büyük kentidir. Şehir merkezi sınırları içindeki nüfusu 1,6 milyon, komşu ilçelerle birlikte Barselona ilinin nüfusu 4,8 milyondur. Avrupa Birliği sınırları içindeki beşinci en büyük metropoliten alandır. Kent, İspanya-Fransa sınırının yaklaşık 150 km güneyinde yer alır. İspanya'nın Akdeniz kıyısındaki en önemli limanı ve ticaret merkezidir. Kendine özgü kültürü ve güzelliğiyle ün yapan Barselona'nın, Gaudi'nin başını çektiği modernizm akımıyla planlanmış, 1900'lerden kalma ızgara planlı modern bölümü ilgi çekmektedir. Yaygın dil Katalanca'dır.

Zengin bir kültürel mirasa sahip olan Barselona, günümüzde önemli bir kültür merkezi ve önemli bir turizm destinasyonudur. Özellikle Antoni Gaudí ve Lluís Domènech i Montaner'in UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan mimari eserleri ünlüdür. Şehir, İspanya'nın en prestijli iki üniversitesine ev sahipliği yapmaktadır: Barselona Üniversitesi ve Pompeu Fabra Üniversitesi. Akdeniz için Birlik'in genel merkezi Barselona'da bulunmaktadır. Şehir, 1992 Yaz Olimpiyatları'nın yanı sıra dünya çapında konferans ve fuarlara ve ayrıca birçok uluslararası spor turnuvasına ev sahipliği yapmasıyla tanınmaktadır.

Barselona, Avrupa'nın başlıca limanlarından biri ve Avrupa'nın en işlek yolcu limanı olan Barselona Limanı, yılda 50 milyondan fazla yolcuya hizmet veren Barselona Uluslararası Havalimanı, geniş bir otoyol ağı ve Fransa ile Avrupa'nın geri kalanına bağlantı sağlayan yüksek hızlı tren hattı ile bir ulaşım merkezidir.

Tarih

Barselona söylentiye göre MÖ 3. yüzyılda Kartacalılar tarafından eski bir İberya kenti üzerine kurulmuştur. Kentin adı, eski İberce Barkeno sözcüğünden gelir. Latince kaynaklarda ise  Barcino, Barcilonum ve Barcenona olarak anılır.

MÖ 218'de Romalılar tarafından fethedildi ve MÖ I. yüzyılda sömürge statüsü aldı. Kent Roma döneminde Colonia Faventia Julia Augusta Pia Barcino adını almış, Magriplilerce de Barcaluna olarak adlandırılmıştır. 415'te Vizigotların işgal ettiği kent, 717 dolaylarında Endülüs Emevi Devletinin topraklarına katıldı. 801'de Karolenj Hanedanı'ndan I. Louis (Dindar Louis) kenti Endülüs devletinden alarak kendi topraklarına kattı. Barselona kontları bu dönemde özerkleştiler ve 10.-11. yüzyıllarda Katalonya'nın geri kalan bölgelerini de denetimleri altına aldılar. 1137'de Katalonya ve Aragon'un birleşmesiyle kentte ticaretle uğraşan varlıklı sınıfların siyasi gücü arttı. Kısa sürede Barselona, Akdeniz ticaretinde Cenova ve Venedik'le boy ölçüşür hale geldi.

  14. yüzyılda veba salgınları nüfusu önemli ölçüde azaltınca kent bir duraklama dönemine girdi. Napoli'nin 1442'de Barselona'nın yerine Katalonya-Aragon monarşisinin merkezi olması kentin önemini daha da azalttı. 16. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nun Akdeniz'de artan gücü ve Amerika'nın keşfi de Barselona'nın Akdeniz ticaretindeki konumunu gölgeledi. 1615'ten sonraki dönemde Madrid'deki yöneticilerle ilişkiler bozuldu ve Katalonya'nın Amerikan kolonileriyle ticaret yapması tümüyle engellendi. 1705'te İspanya Veraset Savaşı sırasında Avusturyalı arşidük III. Karl Barselona'da krallığını ilan etti. Ama V. Felipe savaşı kazanınca kent 1714'te ele geçirildi ve özerkliğine son verildi.

1808-13 arasında Napoléon'un egemenliği altında kalan kent, bundan sonraki dönemde hızla sanayileşmeye başladı. Buhar gücüyle çalışan ilk dokuma fabrikası 1832'de açıldı. Kısa sürede Barselona, İspanya Krallığı'nın en önemli kenti haline geldi. İşçi sayısının hızla artmasıyla siyasi ve toplumsal çatışmalar da baş gösterdi. Bunların en önemlileri 1835'te 11 manastırın tahrip olmasına ve 1909'da 60'tan fazla kiliseyle dinsel yapının bütünüyle yakılmasına yol açan olaylardı.

Barselona, Katalan ayrılıkçı hareketinin de merkeziydi. 1936'da İspanya İç Savaşı'nın başlamasıyla kent Özerk Katalonya hükûmetinin ve Cumhuriyetçi güçlerin merkezi durumuna geldi. Temmuz 1936'da, şehri Francisco Franco'ya teslim etmeyi amaçlayan askeri ayaklanma, sendikacı milislerin kitle halinde harekete geçmeleriyle bastırıldı. Mart 1938'de İtalyan hava kuvvetleri tarafından şiddetli biçimde bombalandı. Ocak 1939'da kentin işgali Cumhuriyetçi hükûmetin yenilgiyi kabul etmesine yol açtı.

Franco kuvvetlerinin eline geçmesinden sonra Katalonya'nın özerk kurumları feshedildi. İç Savaş sırasında uğradığı yıkıma rağmen Barselona, sanayileşmiş ve zengin bir bölgenin merkezi olarak gelişimini devam ettirdi.

1978'de yeni anayasa uyarınca Katalonya Özerk Topluluğu'nun (Generalitat de Catalunya) merkezi oldu. Bölgede Barselona'yla birlikte Gerona ve Lérida ve Tarragona illeri yer alır. 1992 Yaz Olimpiyatları'na ev sahipliği yaptı.

Coğrafya ve İklim

Barselona İber Yarımadası'nın kuzeydoğu kıyısında yer alır. Güneydoğu yönünde Akdeniz'e doğru inen hafif eğimli bir arazi üstünde kurulmuştur. Kuzeydoğuda Besôs, güneybatıda Llobregat nehirlerinin arasında kalan verimli ovada yer alır. Kuzeybatıdan, en yüksek tepesi Tibidabo (532 m) olan dağlarla çevrilidir. Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü Barselona'da iklim yumuşaktır.

Kentin Yapısı

Barselona kent planı düzenli ve uyumludur. Ticaret ve yerleşme alanları eski kentin merkeziyle çevresinde yoğunlaşmıştır. Sanayi bölgeleri bunların dışından çevreye doğru yayılır. Eski kentin ana ekseni, kuzeyde büyük ticaret merkezi Plaza de Cataluña, güneyde ise Paseo Marítimo ve kıyı şeridi arasında uzanan bir dizi bulvardan oluşan Ramblas'tır. Geniş kaldırımları, ağaçlar altındaki bankları ve kitap, gazete, el sanatı ürünleri, özellikle de başta kuşlar olmak üzere ev hayvanları ve çiçek satılan küçük dükkanlarıyla Ramblas sevilen bir gezinti alanıdır.

Yeni kent Ensanche (Uzantı), birbirini dikine kesen geniş caddeleriyle kuzeye doğru uzanır. Eski kenti ve Ramblas'ın batısını yarım daire biçiminde çevreleyen Rondas'ın kuzey ucunda Üniversite Meydanı yer alır. Bu meydan geçen geniş Jose Antonio caddesinin her iki başında birer boğa güreşi arenası vardır. Kentteki öbür ana cadde kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan Avinguda Diagonal'dır (1979'a kadar Avenida del Generalismo Franco).

Demografi
Barselona'nın nüfusu 20. yüzyılın ilk yarısında yavaş bir artış hızı göstermiştir. 1950'lerden 1980'lerin başlarına kadar İspanya'nın daha az gelişmiş yörelerinde gelen göçle nüfusu hızla artmış, 1980'ler ve 1990'lar boyunca yüksek yaşam standartları nedeniyle nüfus artışı yavaşlamaya başlamıştır.

Barselona kentinin nüfusu 2006 yılı itibarıyla 1.673.075, metropoliten alanının nüfusu 3.218.071'tür. Nüfusun üçte ikiye yakını Katalonya doğumludur.

Resmi dil olan İspanyolca Berselona'nın hemen hemen her yerinde anlaşılır. Bununla birlikte Barselona'nın yerel dili olan Katalanca nüfusun ezici bir kesimi tarafından konuşulur. Yine nüfusun büyük bir kısmı Katolik Hristiyandır, bununla birlikte Evanjelist, Ortodoks, Müslüman, Yahudi ve Budist azınlıklar da yaşar. İspanya'daki en büyük Yahudi nüfusa ev sahipliği yapar.

Ekonomi

Katalonya'daki sanayi kuruluşlarının dörtte üçü Barselona ve çevresindedir. Buradaki üretim, toplam ülke üretiminin önemli bir kısmını oluşturur. 18. yüzyılın ikinci yarısından başlayarak en önemli sanayi kolu olan dokumacılık, sonraları yerini metalurji ve makine sanayilerine bırakmıştır. Ama Avrupa Birliği'ne üye olması dokumacılığın modernleşmesine ivme kazandırmıştır. Başlıca imalat ürünleri otomobil, ağır makineler, kimyasal maddeler, ilaç, kozmetik ve deri ürünleridir. Barselona, borsası ve kentteki yerli ve yabancı bankacılık kuruluşlarıyla önemli bir finans merkezidir.

Deniz taşımacılığı da kent ekonomisinde önemli yer tutar. Yüzden fazla denizcilik şirketinin gemileri kenti dünya limanlarına bağlar. Bunların yanı sıra turizm de Barselona'nın önde gelen gelir kaynakları arasındadır.

Kültür ve Eğitim

Barselona, bütün İspanya için bir kültür merkezi olmasının yanı sıra, Katalan dili ve kültürünün zenginleştirdiği özgün bir tarihsel geleneğe de sahiptir. Katalonya'nın siyasi ve toplumsal tarihinde belirleyici olan Katalan kültürü kapalı ve yerel bir kimliğe bürünmemiş, tersine dünyadaki öbür akımlarla, özellikle Avrupa'ya açılarak gelişmiştir.

1450'de kurulmuş olan Barselona Üniversitesi ve 1968'de kurulan Özerk Barselona Üniversitesi kentin önde gelen bilim ve araştırma kurumlarındandır. Kentte büyük önem taşıyan müzeler arasında romanesk ve gotik ressamların yapıtlarını barındıran Katalonya Güzel Sanatlar Müzesi, 12-18. yüzyıl heykellerinin sergilendiği Federico Marés Müzesi ve gençliğinde dokuz yıl burada yaşamış olan Pablo Picasso'nun pek çok yapıtının bulunduğu Picasso Müzesi, Deniz Müzesi ve Joan Miró Vakfı önemli yer tutar.

Ünlü ressam Picasso da 1895-1900 yıllarında Barselona'da yaşamıştır ve 1900 yılında ayrıldığı Barselona'ya 1901 yılında dönen Picasso 1904 yılına kadar tekrar Barselona'da yaşamış ve "Mavi Dönemim" dediği ürünlerini yaratmış, fakat 1904 yılından sonra Fransa'ya yerleşmiştir. 1973 yılında Fransa'da ölmüştür. Museo Picasso (Picasso Müzesi), 1981 yılında eşinin de Picasso'nun yaptığı seramik çalışmalarını bağışlamasıyla bugünkü halini almıştır. Ünlü ressamın 2.500'den fazla eserini bu şehirde özellikle de Museo Picasso'da görmek mümkündür.

1847'de kurulan Teatro del Liceo kent opera ve balesinin barındırır. Kentte saygın bir senfoni orkestrası da vardır. Geleneksel Katalan halk oyunları yörenin önemli sanat gösterilerindendir. Kentte 130 sinema ve 14 tiyatrodan başka eğlence parkları bulunur.

Spor

Barselona, uzun spor geleneğine sahip bir şehir olarak 1992 Yaz Olimpiyatları ile İspanya'da düzenlenen 1982 FIFA Dünya Kupası'na iki stadyumuyla ev sahipliği yapmıştır. Şehir, 1899'da kurulan, dünyanın en çok tanınan futbol takımı ve dünyanın en zengin ikinci futbol kulübü olan Barcelona Futbol Kulübü'nün (FC Barcelona) evidir. FC Barcelona'nın ayrıca basketbol (Barcelona (basketbol takımı)), hentbol (FC Barcelona (hentbol)), rink hokey (FC Barcelona Hoquei) ve buz hokeyi (FC Barcelona (buz hokeyi)), futsal (FC Barcelona Futsal) ve ragbi (FC Barcelona (ragbi)) takımları da vardır.  Kentin diğer önemli futbol takımı Espanyol'dur.

Popüler spor olayları arasında uluslararası otomobil yarışları, yüzme, tenis ve futbol karşılaşmaları sayılabilir. 10 binden fazla kişinin katıldığı Barselona Maratonu mart ayında düzenlenir.

Şehirde UEFA'nın beş yıldız kategorisindeki iki stadyum bulunur. Bunlar, FC Barcelona'nın maçlarını oynadığı ve 100 bin kişilik kapasitesiyle Avrupa'nın en büyük stadyumu olan Camp Nou ile 1992 Yaz Olimpiyatları'nın düzenlendiği 55.000 kapasiteli Lluís Companys Olimpiyat Stadyumu'dur.

Yapılar
Kentin en eski yerleşim alanı, küçük bir tepe olan Monte Taber'dir. Roma dönemi surlarının kalıntıları buradaki bazı sokaklarda hala görülür. Eski kentin ortasındaki Barselona Katedrali'nin yapımına 1289'da kuzey cephesi ile başlanmış büyük bölümü 14. yüzyılda yapılmasına karşın ancak 15. yüzyıl sonlarında tamamlanmıştır. Batı cephesi ise 19. yüzyılda eklenmiştir. Geç gotik kiliselerde görülen mekansal bütünlük endişesi bu yapıda da kendini gösterir. Neflerin genişliği, yüksekliği, geniş aralıklı taşıyıcı ayakların inceliği ve transeptin ana nefe göre çok az dışarı taşması ile iç mekan bütün uzunluğu ve genişliğiyle tek bir hacim olarak kavranmaktadır. İç payandalar arasında şapeller yer alır. Bezemelerde zarif, gösterişli ve egzotik bir üslup egemendir; ışık kullanımı ise kısıtlıdır. Katedralin yakınlarındaki Plaza del Rey'de, büyük bölümü 14. yüzyılda inşa edilen Barselona kontlarının sarayı Palacio Real Mayor ve Aragon krallık arşivinin korunduğu 16. yüzyıl sarayı yer alır. Plaza de San Jaime'de 15. ve 16. yüzyıllrda inşa edilen Kongre Sarayı ve gotik Belediye Meclisi Binası vardır. Puerta de la Paz'daki 65 m'lik Kristof Kolomb Anıtı ve hemen yakınında bugün deniz müzesi olarak kullanılan 14. yüzyıl tersanesi Reales Atarazanas, kentin ilgi çekici yapılarındandır.

Barselona'nın belki de en önemli mimari yapısı ve kentin simgesi olan devasa Sagrada Familia Kilisesi'nin yapımına 1882 yılında mimar Villar başladı. Bir yıl sonra ünlü Katalan mimar Antoni Gaudi görevi devraldı. Gaudi'nin ömrü ancak kilisenin ön cephesi ve planlanan on sekiz kuleden sekizini tamamlamak için yetti. Gotik tarzın örneği olan ünlü kilise hâlâ tamamlanamadığı için 'Bitmeyen Kilise' olarak da bilinir. Kilisenin 2026-2028 yılında tamamlanması bekleniyor.

Kente damgasını vuran yerlerden birisi de Akdeniz'in en hareketli limanı olan Barcelona Limanıdır. Bu limana yılda 700.000'den fazla gemi uğradığı söylenir. Limana çıkan ana yollardan biri, ünlü kâşif Kristof Kolomb Anıtı'na gider.

Kent Meydanında yer alan arena, Katalanlar ve turistler için ilgi çekici bir yerdir. Flamenko dansının izlenebileceği gece kulüpleri çok sayıdadır. Aslında Barcelona daha çok bir eğlence şehridir; kentin her yerinde eğlenilebilecek yerler bulmak mümkündür.

Ulaşım
Kentteki ulaşım otobüs, troleybüs, metro ve banliyö trenleri ile sağlanır. Tramvaylar 1971'de kaldırılmıştır. 1970'lerde hızlı ulaşıma olanak veren çevre yolları ve Tibidabo Tepesinin altından geçen tünellerle kentin çevredeki tepelerin ötesine doğru genişlemesi sağlanmıştır.

1747'de inşa edilen dalgakıran 17. yüzyılda bir liman haline gelmiştir. Sonraları genişletilen Barselona limanı giderek bugünkü dev boyutlarına ulaşmıştır.

Havalimanları
Barcelona Uluslararası Havalimanı, kentin 10 km dışında, Llobregat Ovası'nda kurulmuştur. Şehir merkezinden 17 km uzaklıkta yer alan havalimanı, yıllık 35 milyonun üzerindeki yolcu trafiğiyle İspanya'nın ikinci, Akdeniz kıyısındaki en büyük havalimanıdır. Havalimanı çoğunlukla İspanya içine ve Avrupa'ya yapılan seferlerde kullanılır, bunun dışında havalimanını, Latin Amerika, Asya ve ABD'deki destinasyonlara uçan havayolları da kullanır.

Barselona'ya 20 km uzaklıktaki Sabadell Havalimanı ise adını aldığı Sabadell kasabasının yakınındadır ve uçuş eğitimi ile özel uçaklar için kullanılır. Barselona'dan 90 km uzakta bulunan, Fransa sınırı yakınındaki Girona-Costa Brava Havalimanı düşük maliyetli havayolları tarafından tercih edilir.

Kardeş şehirler

  Montpellier, Fransa (1963)
  Rio de Janeiro, Brezilya (1972)
  Monterrey, Meksika (1977)
  Boston, Massachusetts, Amerika Birleşik Devletleri (1983)
  Busan, Güney Kore (1983)
  Köln, Almanya (1984)
  Sao Paulo, Brezilya (1985)
  İstanbul, Türkiye (1985)
  Montevideo, Uruguay (1985)
  Sankt-Peterburg, Rusya (1985)
  Havana, Küba (1993)
  Kobe, Japonya (1993)
  Anvers,Belçika (1997)
  Tel Aviv, İsrail (1998)
  Gaza, Filistin (1998)
  Dublin, İrlanda (1998)
  Atina, Yunanistan (1999)
  İsfahan, İran (2000)
  Sarayova, Bosna-Hersek (2000)
  Valparaíso, Şili (2001)
  Şanghay, Çin (2001)
  Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri (2006)

Galeri

Barselona

Ayrıca bakınız
 1992 Yaz Olimpiyatları
 Barselona metrosu
 Yüz Üye Meclisi

Kaynakça
Özel

Genel

Dış bağlantılar

Barselona


جاك روبي  (25 مارس 1911 في شيكاغو - 3 يناير 1967 في دالاس) أصبح معروفا من خلال قتله لي هارفي أوزوالد الذي كان بدوره متهما باغتيال جون كينيدي عام 1963.

حياته الشخصية
ولد جاك لمهاجر يهودي بولندي. عاش مع إخوته السبعة. بدأ في أنشطته الإجرامية وهو في سن صغيرة. عند بلوغة السادسة عشر من عمره انضم إلى عصابة آل كابوني. كان جاك يتقاضى النقود في البداية من خلال السوق السوداء وعن طريق الغش أيضا وفي الأخير من خلال الملاهي الليلية. أصبح عام 1937 منظم أسلحة في شيكاغو، من خلال تعليمات المافيا. في 24 نوفمبر 1963 أطلق جاك النار على المشتبه في اغتيال جون كندي لي هارفي أوزوالد في الطابق السفلي لمبنى الشرطة في دالاس. تمت إدانته في 14 مارس 1964 وأُصدر حكم الإعدام في حقه لكنه لم يعدم .

وفاته
توفي جاك عام 1967 وكان ذلك بعد وقت قصير من إعادة فتح قضيته من جديد من طرف المدعي العام لمقاطعة نيو أورلينز جيم غاريسون.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص اشتهروا لكونهم موضوع صور محددة
أشخاص مرتبطون باغتيال جون كينيدي
أصحاب أعمال أمريكيون
أصحاب أعمال من شيكاغو
أفراد الجيش الأمريكي في الحرب العالمية الثانية
أفراد عسكريون من إلينوي
أمريكيون توفوا في السجن
أمريكيون من أصل بولندي يهودي
إدانات مسقطة في الولايات المتحدة
عسكريون أمريكيون يهود
مافيا
مجرمون من تكساس
مجرمون ومجرمات أمريكيون
مدافن في إلينوي
مسجونون أمريكيون حكم عليهم بالإعدام
ملاك نادي ليلي
مواليد 1911
مواليد في شيكاغو
وفيات 1967
وفيات السرطان في تكساس
وفيات بسبب انصمام رئوي
وفيات بسبب سرطان الرئة
وفيات بسبب سرطان الكبد
وفيات بسبب ورم الدماغ
وفيات سرطان الدماغ في الولايات المتحدة
وفيات في دالاس (تكساس)
يهود أمريكيون

جاك روبي