رمزي صالح (مواليد 8 أغسطس 1980) لاعب كرة قدم فلسطيني، ولد بالقاهرة لأسرة متكونة من أب فلسطيني وأم مصرية. يجيد اللعب في مركز حراسة المرمى مع منتخب فلسطين الوطني ونادي المصري في الدوري المصري الممتاز.

ألقاب شرفية

فلسطين
 كأس التحدي الآسيوي: 2014

المريخ
 كأس السودان: 2011

مراجع

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من غزة
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رياضيون فلسطينيون مغتربون في مصر
رياضيون من القاهرة
لاعبو الدوري السوداني الممتاز لكرة القدم
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو النادي الأهلي (مصر)
لاعبو النادي المصري
لاعبو كأس آسيا 2015
لاعبو كرة قدم رجالية فلسطينيون
لاعبو كرة قدم رجالية فلسطينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في مصر
لاعبو كرة قدم فلسطينيون
لاعبو كرة قدم في دورة الألعاب الآسيوية 2002
لاعبو كرة قدم مغتربون فلسطينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في مصر
لاعبو مصر المقاصة
لاعبو منتخب فلسطين لكرة القدم
لاعبو نادي الجونة
لاعبو نادي المريخ (السودان)
لاعبو نادي بيراميدز
لاعبو نادي سموحة
منافسون في الألعاب الآسيوية من فلسطين
مواليد 1400 هـ
مواليد 1980
مواليد في القاهرة

رمزي صالح


An Setaria incrassata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Eduard Hackel. An Setaria incrassata in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Setaria

Setaria incrassata


Lonnie Rashid Lynn, Jr. (), mai bine cunoscut prin numele său de scenă Common (în trecut Common Sense),  un rapper, actor, producător de film și poet american din  Chicago, Illinois, recunoscut pentru versurile lui despre dragoste și spiritualitate.

Common a debutat in 1992 cu albumul Can I borrow a dollar? și a câștigat notorietate în Underground hip hop  dupa care a început să fie cunoscut publicului larg alături de grupul neo-soul Soulquarians.. Muzica sa a fost privită ca o formă de protest față de stilul , predominant pe scena hip-hop în anii 1990.

A câștigat primul său Premiu Grammy în 2003, câștigând la categoria "cel mai bun cântec R&B". pentru "Love of My Life", cu Erykah Badu.

Common a mai câștigat Premiul Globul de Aur pentru cel mai bun cântec original și în 2015 Premiul Oscar pentru cel mai bun cântec original, pentru piesa "Glory" din filmul Selma din 2014, în care el l-a jucat pe James Conice.

Pe lângă activitatea muzicală, Common a avut mai multe roluri în filme precum American Gangster, Suicide Squad , Terminatorul: Salvarea  sau Smokin' Aces.

Copilăria și primele activități artistice
Common s-a născut în Chicago, unde a crescut în cartierul Calumet Heights. El este fiul profesoarei Mahalia Ann Hines și al fostului jucător de baschet din NBA, Lonnie Lynn care a activat la echipa Denver Rockets. Părinții săi au divorțat când Common avea șase ani, tatăl său mutându-se în Denver.Tatăl său a avut un rol activ în creșterea sa, ajuntându-l să obțină un loc de muncă la clubul de baschet Chicago Bulls, în perioada adolescenței.
Common a urmat cursurile universității Florida A&M University tip de doi ani obținând o diplomă în economia afacerilor.
În timpul liceului, Common a făcut parte dintr-un trio, numit C.D.R cântând înainte concertelor celor de la N.W.A sau Big Daddy Kane.
După ce a apărut în paginile revistei The Source, Common a debutat cu single-ul Take It EZ,care avea să fie inclus pe albumul de debut Can I borrow a dollar?, lansat sub pseudonimul de Common Sense.

Cariera muzicala

1992-1996: Începutul
Lansarea albumului Ressurection în anul 1994 ,a fost primită de aplauzele publicului underground și alternative hip-hop din acea periodă.
Ressurection avea să fie ultimul album al lui Common produs în totalitate de către No I.D., care avea să devină un mentor pentru tânărul Kanye West.
Piesa "I Used to Love H.E.R." de pe albumul Ressurection a declanșat o dispută între Common și gruparea Westside Connnection. Versurile lui Common, criticau calea pe care o luase muzica hip-hop, și au fost interpretate de mulți ca fiind un afront adus genului Gangsta rap, extrem de popular în acea perioadă. Westside Connection a lansat în 1995 piesa "Westside Slaughterhouse", prin care îl atacau în mod direct pe Common. Disputa lor a continuat o lungă perioadă, până când o reconciliere a fost făcută de către activistul Louis Farrakhan.

În 1996, Common avea să apară alturi de alți artiști, precum Wu-Tang Clan sau Fat Joe, într-o compilație realizată de  Red Hot Organization, care avea drept scop conștientizarea opiniei publice cu privire la riscurile virusului HIV.

Lonny Rashid Lynn a fost forțat să renunțe la o parte a numelui său, mai exact la Sense, în urma unui proces câștigat de o formație cu același nume.

1996–1999: One Day It'll All Make Sense

Deși iniția albumul One Day It'll All Make Sense  a fost prevăzut pentru lansare în octombrie 1996, Common l-a lansat în in septembrie 1997. Producția albumului a durat aproape 2 ani și include colaborări cu artiști precum Lauryn Hill, De La Soul, Q-Tip, Canibus, Black Thought, Chantay Savage sau Questlove-viitor component al grupului Soulquarians. Albumul a fost bine primit de către critici și i-a adus lui Common un contract cu casa de discuri MCA Records. Ca și fapt divers, primul copil al rapperului, Omoye Assat Lynn s-a născut la scurt timp după lansarea albumului.
Așa cum reiese dintr-un interviu acordat jurnalistului Raquel Cepede, nașterea primei fiice a avut un efect spiritual și mental profund asupra lui Common, dându-i un imbold creativ și permițându-i să crească ca și artist.

Perioada The Soulquarians

După ce a semnat un contract cu casa de discuri MCA Records, Common s-a mutat din Chicago-ul natal în New York City, în anu 1999. Aici a început să înregistreze cu un grup de artiști cunoscuți sub numele de The Soulqarians, grupați în jurul persoanei lui Questlove. În perioada următoare, Common a avut câteva apariții sporadice pe albumul Things Fall Apart al celor de la The Roots, formație care îl are ca lider pe același Questlove.
Anul 2000 avea să marcheze apariția unuia dintre cele mai apreciate albume ale lui Common, Like Water for Chocolate.
Produs executiv de Questlove și de DJ Premier, Like Water for Chocolate, a fost albumul care i-a adus lui Common primul disc de aur din carieră, și i-a extins totodată nucleul de fani, dincolo de Marile Lacuri.

În această perioadă Common îl cunoaște pe J Dilla, un producător muzical și rapper care a devenit cunoscut în anii '90 pe scena underground a hip hopului din Detroit, Michigan. Cei doi vor colabora în mai multe proiecte, printre care și realizarea piesei  "Thelonius", inclusă atât pe albumul Fantastic, Vol.2 al lui J Dilla cât și pe Like Water like Chocolate, al lui Common. Pritenia celor doi avea să fie oprită brusc de moartea de Lupus a lui J Dilla, în anul 2006.

Cel mai popular single de pe album, "The Light" a fost nominalizat la Premiile Grammy.

În anul 2002, Common a lansat cel de al cincelea album de studio, Electric Circus. Albumul a primit recenzii bune de la critici, fiind apreciat pentru viziunea ambițioasă. Albumul conține elemente din diverse genuri muzicale precum, hip-hop,pop,rock,muzică electronică dar și neo soul. Albumul este considerat drept unul experimental pentru rapperul american, fiind diferit față de lansările anterioare.

1999-2011 GOOD Music
La începutul anului 2004, Common a anunțat semnarea unui contract cu casa de discuri nou înființată GOOD Music, aparținănd unui Kanye West aflat la început de drum. Cei doi au colaborat la următorul album de studio al lui Common, Be, album produs de Kanye West (și de J Dilla ). Albumul i-a adus lui Common un nou de disc de aur, atingând 800.000 de copii vândute. Be a primit nota 8.6 de la prestigiosul site de critică muzicală Pitchfork Media și a fost de asemenea nominalizat la Premiile Grammy.

Al șaptelea album al lui Common, Finding Forever a fost lansat la data de 31 iulia 2007, și a continuat seria colaborării cu Kanye West, fiind unul dintre favoritele la premiile Grammy, categoria cel mai bun album rap. Chiar dacă albumul nu a câștigat premiul pentru cel mai bun album, piesa  "Southside," a fost desemnată drept cea mai bună  interpretare rap a unui duo în 2008. La realizarea albumul au contribuit will.i.am, Devo Springsteen, Derrick Hodge,Karriem Riggins, Dwele, Bilal, D'Angelo și Lily Allen.

În 2007, Common și solistul trupei A Tribe Called Quest, Q-Tip au anunțat o posibilă colaborare în cadrul unui grup muzical numit The Standard, alături de Kanye West.

Al optulea album de studio al lui Common, a fost lansat pe 24 iunie 2008 sub numele de Invincible Summer, însă a fost schimbat la scurt timp în Universal Mind Control. Albumul a fost de asemenea nominalizat la premiile Grammy din acel an, inclusiv la categoria cea mai bună performanță rap ("Make Her Say").

2011-2014:The Dreamer/The Believer și disputa cu Drake

Noul album de studio al lui Common,  The Dreamer/The Believer a fost lansat în anul 2011 și l-a avut producător pe cunoscutul No I.D.. Albumum a avut în general recenzii favorabile , fiind notat cu 7.4 de către site-ul Metacritic.
Common a colaborat în unele piese cu artiști precum Nas (rapper)  pe melodia "Ghetto Dreams" scrisă de George Clinton, John Legend pe  cântecul "The Believer" sau Maya Angelou pe "The Dreamer".
Anterior Premiilor Grammy din 2012, Common a avut o scurtă altercație cu rapperul Drake, cei doi adresându-și reciproc mai multe diss-uri, datorare unor versuri dintr-o piesă interpretată de Drake, Rick Ross și French Montana

Despre cel de al nouălea album, artistul a declarat:

2014:Nobody's Smiling
Cel de al zecelea album de studio al lui Common a fost lansat în anl 2014, de către casa de discuri americană Def Jam Recordings.
Numele și conceptul albumul sunt inspirate din probleme sociale (rata mare a criminalității și a violenței) din Chicago, orașul natal al lui Common.

Ca și marea majoritate a albumelor lui Common, și acesta a fost primit pozitiv atât de către critici cât și de către public, obținând 78 de puncte de la Metacritic, nota 7.7 de la Pitchfork și  3 stele și jumătate de la Rolling Stone.

2016: Black America Again
Ultimul album de studiu al rapperului Common, a fost lansat pe data de 4 noiembrie 2016, fiind produs de către ARTium Recordings și Def Jam Recordings.
Albumul a debutat pe poziția a 25-a în Billboard 200 și a vândut în primele zile după lansare 15923 de copii. În medie albumul a primit un rating de 87 din 100, în urma a 11 recenzii.

Alături de Common, în realizarea albumului au mai colaborat artiști precum Stevie Wonder, Gucci Mane, Pusha T, sau românul Vladimir Cosma care a compus partea instrumentală a melodiei "Red Wine" (interpretată alături de Syd și Elena).

Cariera de actor și de poet

Common a debutat în sitcomul Girlfriends, în anul 2003, interpretănd rolul lui Omar, un poet care încerca să dobândească afecțiunea personalui Lynn Searcy. Deaseamenea el a apărut într-un episod al serialului One on One, unde a jucat rolul unui instructor de teatru numit Darius. Un alt rol al lui Common a fost în serialul de televiziune Scrubs.

Ca și actor de film, Common a jucat alături de Ryan Reynolds și Alicia Keys în Smokin' Aces, făcându-și debutul în lumea filmului în rolul lui Sir Ivy.
În 2007 a apărut alături de Russel Crowe și Denzel Washington în thrillerul American Gangster, în regia britanicului Ridley Scott.

În 2016, a jucat rolul  gangsterului Mr.T în filmul cu super-eroi Suicide Squad.

Lirica lui Common este influențată puternic de operele activistei și scriitoarei Maya Angelou.

El a fost invitat de către Michelle Obama la Casa Albă cu ocazia unui eveniment cultural, în cadrul căruia a recitat melodia "A song for Assata",în care se face referire la Assata Shakur (o fostă membră a formațiunii politice Panterele Negre care a militat pentru măsurile antirasiste și care a ucis un polițist în 1973 ), stârnind controverse în rândul polițiștilor americani.

Viața personală
Common a avut pe parcursul anilor relații cu cântăreața Erykah Badu și cu jucătoarea de tenis Serena Williams.
A fost vegan o lungă perioadă însă acum este pescetarian. Este un susținător al drepturilor animalelor și al PETA, apărând chiar și într-un videoclip de promovare al organizației.

Rapperul este fan al echipei de baschet Chicago Bulls și al echipei de fotbal american  Chicago Bears.

Revista Complex l-a clasat pe locul 33 în topul celor mai bine îmbrăcați rapperi ai tuturor timpurilor
A fost unul dintre susținătorii lui Barack Obama la alegerile ezidențiale din 2008.

Discografie
Albume de studio
 Can I Borrow a Dollar? (1992)
 Resurrection (1994)
 One Day It'll All Make Sense (1997)
 Like Water for Chocolate (2000)
 Electric Circus (2002)
 Be (2005)
 Finding Forever (2007)
 Universal Mind Control (2008)
 The Dreamer/The Believer (2011)
 Nobody's Smiling (2014)
 Black America Again (2016)
 Let Love (2019)
 A Beautiful Revolution (Pt. 1) (2020)
 A Beautiful Revolution (Pt. 2) (2021)

Filmografie

Film

Televiziune

Jocuri video

Documentare

Note

Legături externe

 Common: Geffen

Nașteri în 1972
Memorialiști americani
Câștigători ai premiului Globul de Aur pentru cea mai bună coloană sonoră
Câștigătorii premiilor Grammy
Americani în viață
Nașteri pe 13 martie
Muzicieni din Chicago, Illinois
Actori din statul Illinois
Muzicieni afro-americani
Actori de film americani

Common


التغذية الراجعة (التغذية المرتدة، أو ردود الفعل التصحيحية- Corrective feedback) في الميدان التعليمي تهدف إلى إخبار المتعلم بنتائج ردوده وآلية تصحيح أخطائه. فهي تساهم في تعديل السلوك عند المتعلم من خلال تقويم نتائجه. وللتغذية الراجعة دور بالغ الأهمية في عملية التعلم الذاتي، فهي تؤدي إلى تسهيل عملية التعلم؛ وتساهم في زيادة الكفاءة العلمية التعليمية ورفع جودة التعلم وتحسين الإنتاج كما ونوعا وسرعة.

التعريفات
للتغذية الراجعة عدة تعريفات حسب النظرة إليها:
 التغذية الراجعة كونها معلومات: إن التغذية الراجعة هي مجموعة معلومات يتلقاها الفرد عن أدائه ونتائجه بحيث توضح له الأخطاء التي وقع فيها ومقدار تقدمه ومقدار ما تعلمه ومدى ملاءمة أدائه للهدف الذي ينبغي الوصول إليه.
 التغذية الراجعة كونها صورة للتفاعل: التغذية الراجعة تفاعل بين المثيرات والاستجابات أي بين التوجيهات المتعلقة بالأداء والأداء الذي يقوم به المتعلم، وهذا التفاعل يؤدي إلى إعادة توجيه المتعلم نحو أدائه لتحقيق الأهداف المرجوة.
 التغذية الراجعة كونها صورة تقويم: التغذية الراجعة من خلال الوظيفة التقويمية التي تؤديها، تقوم السلوك عند المتعلم مما يساعد على تعديل الخطأ الذي وقع فيه.

تلك التعريفات السابقة وفق التصنيفات المختلفة توصلنا إلى أن التغذية الراجعة تزود المتعلم بمعلومات عن أدائه وتؤدي إلى إعادة توجيهه مما يؤدي إلى تقويم السلوك والحكم عليه .

الأهمية
يمكن تصنيف بإيجاز أهمية التغذية الراجعة كالتالي:
 الإخبار: إعلام المتعلم بنتائج استجابته من حيث الصحة والخطأ، فيصحح المتعلم خطأه.
 التعزيز: إعلام المتعلم بنتائج استجابته الصحيحة، فتقوي ثقته بنفسه.
 الدافع: إعلام المتعلم بنتائج استجابته الصحيحة، فتحفزه إلى زيادة جهده وسرعة تعلمه.
 التقييم: إعلام المتعلم بنتائج استجابته، فيقيم سلوكه وأداءه.
 للتّغذية الرّاجعة علاقة وثيقة بموضوعات التلاؤُم، والتكيُّف، والتّعليم والتعلُّم، والاتّصال، وغيرها من النّشاطات المُوجَّهة بشكل ذاتيّ. تُعدّ سرّ الحياة، وسرّ الانتظام العامّ فيها. تُعدّ من أهمّ العوامل المُؤثّرة في عمليّة التعليم؛ فهي تسمح للمُتعلِّم أن يُدخِل التّعليمات اللازمة للاستجابة، وتصبح هذه الاستجابة أفضل بفضل التّغذية الرّاجعة، كما تُصحِّح الأخطاء، وتُوضّح المفاهيم غير الواضحة. تزيد ثقة المُتعلِّم بصحّة نتائج تعلُّمه، كما تُوحِّد جوانب العمليّة التعليميّة وتجعلها أكثر عُمقاً.
ومع ذلك، فإن التغذية الراجعة لا تعمل تلقائيًا على تحسين تعلم الطلاب. من المهم أن نفهم كيف يدرك الطلاب ذلك وكيف يقومون بتحويل المعلومات التي حصلوا عليها للعمل.

مثال

(من كتاب فليمنج وليفي بتصرف.)

التصنيف
يمكن تصنيف التغذية الراجعة كالتالي:
 التغذية الراجعة الساكنة والديناميكية
 مصدر التغذية الراجعة
 الداخلي
 الخارجي
 عن طريق التلميذ
 عن طريق المدرس
 شكل التغذية الراجعة (الوسيط المستخدم في التعبير)
 اللفظية والشفوية
 رمزية
 محسوسة
 مكتوبة
 توقيت التغذية الراجعة
 متزامنة أو فورية
 مرجأة أو ختامية
 نوعي متلقي التغذية الراجعة
 فرد
 الجماعة
 حجم التغذية الراجعة
 الكلية
 الجزئية

الفرق بين التغذية الراجعة والتعزيز
يخلط البعض بين التغذية الراجعة والتعزيز: وهنا لابد من بيان عدد من الفروق بينهما، التغذية الراجعة أدَقُّ من التعزيز، وفي التغذية الراجعة تراكم معرفي أما في التعزيز فهو تراكم وجداني، التعزيز هو نتيجة مترتبة على الأداء أما التغذية الراجعة فهي معلومات متعلقة بالأداء.

مصادر وهوامش
 التغذية الراجعة - موقع المقاتل.

تقدير وتقييم التعليم

تغذية راجعة (تعليم)


Interstate (Dwight D. Eisenhower National System of Interstate and Defense Highways veya Interstate Highway System; "Eyaletler Arası Kara Yolu Sistemi"), Amerika Birleşik Devletleri'nde eyaletler arası bir otoyol ağı sistemidir. Sistem 1956 tarihli Federal Kara Yolu Yardımı Kanunu ile kurulmuş olup adını dönemin ABD Başkanı Dwight D. Eisenhower'dan almaktadır.

2013 yılı itibarı ile Interstate'in toplam uzunluğu 77,017 km'dir (47,856 mil). Şehir içinde dört şerite kadar çıkan şehirler arasında iki veya üç şerit olan ABD'yi kuzey-güney ve batı-doğu arasında gezen bu sistemin bakımı, eyaletler değil federal hükûmet tarafından yapılır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Dwight D. Eisenhower National System of Interstate and Defense Highways, Federal Highway Administration (FHWA)

Interstate


أنتاركتيكا ليس فيها سكان أصليون لكن هناك من يسكنها دائما أو موسميا في محطات الابحاث ومعسكرات البحث. أكبر هده المحطات هي قاعدة ماك موردو ويصل عدد سكانها في الصيف إلى 1200 شخص. هناك حوالي 29 دولة تملك محطة أو أكثر وكل تلك الدول موقعة على معاهدة أنتاركتيكا ترسل إليها اشخاص في الصيف أو على مدار السنة في القارة أو على المحيطات المحيطة. معظم سكان أنتاركتيكا هم من العلماء أو من يساعدهم يصلون في الصيف إلى 4000 في الأرض الانتارتيكية و 1000 شخص البحر القطبي. يصل هدا العدد إلى 1000 في الشتاء.

هناك على الاقل عشرة أطفال ولدوا في غربي انتاركتيكا. واولهم هو ايميليو بالما في 7 يناير 1978 من أبوين أرجنتينيين في قاعدة إسبيرانزا. في 1984 ولد خوان بابلو كاماشو في قاعدة إدواردو مونتالافا وأصبح بذلك أول تشيلي يولد في انتاركتيكا. ولدت فتاة اسمها جيزيلا في نفس المحطة. الجغرافيا الوطنية اعطت تقريرا ان ثمانية أطفال على الاقل ولدوا في قاعدة إسبيرانزا.

اللغات

اللغة الأكثر انتاشارا في انتاركتيكا هي الإنجليزية متبوعة بالإسبانية ثم الفرنسية

مراجع

انظر أيضا

أشخاص من القارة القطبية الجنوبية
التركيبة السكانية حسب القارة

ديموغرافية القارة القطبية الجنوبية


Podul Giurgeni-Vadu Oii a fost realizat în perioada august 1966 - decembrie 1970. Acesta traversează Dunărea legând comuna Giurgeni (județul Ialomița) și satul Vadu Oii din orașul Hârșova (județul Constanța).

Construirea sa a fost impusă cu necesitate de dezvoltarea economică a țării și creșterii traficului turistic către litoral. În anul 1960 transbordarea peste Dunăre se făcea cu o navă ce asigura transbordarea a max. 300 de vehicule zilnic, pentru ca după 5-10 ani să se facă simțită necesitatea sporirii de 4-5 ori a capacității de transbordare. La finalul anilor '60 soluția transbordării cu vase nu a mai făcut față, astfel că s-a realizat un pod plutitor. Condițiile hidrometeorologice făceau imposibilă utilizarea acestui sistem circa 3 luni pe an, plus faptul că noaptea nu se făceau transbordări.

Lucrările de organizare a șantierului au început în august 1966, pentru ca în martie 1967 să se treacă la execuția propriu-zisă. Podul a fost terminat și dat în circulație la 22 decembrie 1970.

Colaboratori
Primele studii pentru realizarea unui pod de cale ferată în această zonă au început încă din anul 1915, dar importanța adevărată a fost acordată de Direcția Generală de Poduri după anul 1959. În 1961 Institutul de Proiectări pentru Transporturi (IPT) elaborează un prim proiect de ansamblu, sub conducerea ing. Teodor Popovici.

Funcția de proiectant general pentru activitatea de studii, proiectare și asistență tehnică în realizarea podului a fost preluată de Institutul de Proiectări Transporturi Auto, Navale și Aeriene (IPTANA). Mai exact, la sugestia ministrului Ion Baicu, responsabil a fost nominalizat ing. Gheorghe Buzuloiu, șeful Secției Poduri. Șeful Atelierului de proiectare a fost numit ing. Vasile Juncu.

În afară de șeful atelierului, care a răspuns suprastructura metalică peste albia minoră, au mai participat numeroși specialiști, printre care: ing. Tiberiu Dumitrescu - infrastructura podului peste albia minoră, ing. Nicolae Dumitrescu - viaductele de acces, ing. Ștefan Grămescu - montaj și tehnologie de execuție, ing. Traian Gafencu - utilaje și dispozitive de execuție, și numeroși alți proiectanți pentru lucrările de drumuri, construcții și instalații, utilaje, documentații etc.

Pe parcursul proiectării și realizării au fost consultate cadre universitare de la Institutul de Construcții din București, precum și de la Institutul de Studii și Cercetări Transporturi, Institutul de Cercetări Metalurgice, Centrul de Sudură și Încercări la Oboseală, Institutul de Cercetări Hidrotehnice sau Institutul de Fizică Atomică.

Execuția lucrărilor a fost încredințată către Trustul de Construcții Drumuri, Poduri, Porturi și Aeroporturi din cadrul Ministerului Transporturilor Auto, Navale și Aeriene, director al grupului de șantiere fiind numit ing. Constantin Țintea de la Întreprinderea de Construcții Poduri București. La începutul anului 1970 conducerea a fost preluată de ing. Constantin Popescu, consilier al ministrului.

Suprastructura metalică a fost realizată din oțel  din clasa OL52, elaborat la Combinatul Siderurgic de la Reșița, laminarea tablelor fiind făcută la Combinatul Siderurgic de la Galați. Uzinarea subansamblurilor s-a realizat la Uzina de Construcții de Mașini și Mașini Agricole Bocșa.

În fapt, această realizare a presupus numeroase premiere în domeniu și la ea a contribuit unii dintre cei mai buni specialiști de la cele mai reprezentative uzine de construcții de mașini din România.

Variante
Pentru realizarea traversării Dunării au fost analizate mai multe variante de poziționare a podului:
 la Galați, în zona Țiglina - comuna "23 August". Amplasarea era prevăzută în aval de confluența cu Siretul, cu racordare la ieșirea din Barboși de 2 km pe malul stâng și 15 km pe malul drept, în zona comunei Grvăn de pe DN22.
 la Brăila, în zona Brăilița - Smârdanul Nou. Amplasarea era prevăzută în aval de confluența Măcin-Dunăre, cu racordare de 1 km spre Brăila și 2,5 km spre Smârdanul Nou, rezultând un pod de 2005 metri.
 zona Giurgeni - Vadu Oii. Racordările proiectate aveau 1,5 km pe malul stâng și 6 km pe malul drept, lungimea podului rezultând de 1455 metri.
 zona Fetești - Cernavodă. Această variantă presupunea mai multe poduri și viaducte cu lungime de 4138 metri, plus un alt pod de 700 metri și modernizări de cale ferată de câțiva zeci de km.
 zona Călărași - Ostrov (variantă introdusă mai târziu). La rândul ei, această variantă avea 3 sub-variante.
Practic, varianta Giurgeni - Vadu Oii a rezultat ca fiind cea care se termină în cel mai scurt timp, cu valori ale investiției cu peste 25 % mai mici decât ale următoarei variante, și cu cea mai scurtă lungime a podului.

Date tehnice
Podul are lungimea totală de 1.456 m și o lățime de 17 m. Distanța maximă intre stâlpii de susținere este de 160 m.

Galerie imagini

Referințe

Bibliografie
 Buzuloiu, Gh., Podul peste Dunăre la Giurgeni - Vadu Oii, Editura INEDIT, 1995
 Buzuloiu, Gh., Podurile viitorului pe Dunărea de Jos, Editura S.C. Media Drumuri -Poduri S.R.L., 2006

Giurgeni–Vadu Oii
Giurgeni–Vadu Oii
Giurgeni–Vadu Oii
Giurgeni–Vadu Oii
Giurgeni–Vadu Oii

Podul Giurgeni–Vadu Oii


Programmet for udvikling af vestlige Kina ( engelsk: China's Western Development, Western China Development, Great Western Development Strategy, eller Open Up the West Program) er et program som blev vedtaget for Kina's vestlige regioner:
6 provinser (Gansu, Guizhou, Qinghai, Shaanxi, Sichuan, og Yunnan)
5 autonome regioner (Guangxi, Inner Mongolia, Ningxia, Tibet, og Xinjiang)
1 (provins-lignende) kommune (Chongqing)

Planen begyndte at gælde i 2000.

Kilder

Kinas økonomi


Homosexualität wird in Paraguay gesellschaftlich und verfassungsrechtlich tabuisiert. Die enge Verknüpfung von Politik und katholischer Kirche in Paraguay verhindert die Anerkennung von Homosexualität und eine Öffnung für Reformen. Anders als in den Nachbarländern Argentinien und Brasilien ist das Land von einer liberalen Gesetzgebung bezüglich der Gleichberechtigung von Schwulen und Lesben noch sehr weit entfernt.

Gesetzeslage

Homosexuelle Handlungen sind in Paraguay seit 1880 legal. Das Schutzalter ist nicht einheitlich. Es liegt bei 17 Jahren für homosexuelle Handlungen und bei 14 Jahren für eheliche heterosexuelle Handlungen und bei Außerehelichen 16 Jahre § 137.

Gleichgeschlechtliche Paare werden staatlicherseits nicht anerkannt. In Paraguay ist weder eine gleichgeschlechtliche Ehe noch eine eingetragene Partnerschaft gesetzlich zugelassen. Die Verfassung von 1992 verankert in Artikel 50 und 51 das Recht, eine Familie zu bilden, egal ob in einer Ehe oder Partnerschaft, einzig als das Recht für Heterosexuelle.

Ein Antidiskriminierungsgesetz zum Schutz der sexuellen Orientierung existiert nicht.

Seit 2009 erlaubt Paraguay homosexuellen Menschen den Militärdienst.

Nach Öffnung der Ehe im Nachbarland Argentinien kündigte die LGBT-Organisation SOMOSGAY im Juli 2010 ihre Absicht an, einen Gesetzentwurf zur gleichgeschlechtliche Ehe dem Parlament vorzulegen. Die römisch-katholische Kirche, der über 80 % der Bevölkerung angehören, kündigte daraufhin sofort ihren Widerstand gegen ein solches Gesetz an.

Gesellschaftliche Situation
Paraguay ist nach Bolivien das zweitärmste Land in Südamerika. Die Menschenrechtslage ist schlecht. Es gibt Berichte über Tötungen durch Polizei und Regierungsbeamte, gegen die nicht ermittelt wird sowie über Misshandlungen in den überfüllten Gefängnissen. Politische Einflussnahme durch Korruption in Regierung und Behörden und Ineffizienz in der Justiz sind an der Tagesordnung. Gewalt gegen Frauen, Menschenhandel, Ausbeutung von Kinderarbeit und Verletzungen der Rechte der Arbeitnehmer werden fortgesetzt. Die Diskriminierung von Frauen, Menschen mit Behinderungen, indigener Personen und Homosexueller und Transgender bleibt auch weiterhin ein schwerwiegendes Problem.

Eine kleine LGBT-Community findet sich in der Hauptstadt Asunción.

Siehe auch
 Gesetze zur Homosexualität

Weblinks
 Homepage von SOMOSGAY
 GlobalGayz: Gay Life in Paraguay

Einzelnachweise

Paraguay
Gesellschaft (Paraguay)

Homosexualität in Paraguay


الإمام الحجة أبو شجرة الحضرمي الرهاوي الشامي الحمصي الأعرج ويكنى أبا القاسم. حدث مرسلا عن النبي وحدث عن معاذ بن جبل وعمر بن الخطاب وتميم الداري وعبادة بن الصامت وعوف بن مالك وأبي الدرداء ونعيم بن همار وأبي هريرة وعقبة بن عامر وأبي فاطمة الأزدي وشرحبيل بن السمط وعبد الله بن عمرو وابن عمر وعدة.

حدث عنه أبو الزاهرية حدير بن كريب وخالد بن معدان وصالح بن أبي عريب ومكحول وشريح بن عبيد وعبد الرحمن بن جبير بن نفير ولقمان بن عامر ونصر بن علقمة وعبد الرحمن بن عائذ وآخرون وروى عنه زيد بن واقد مرسلا. وثقه ابن سعد وأحمد العجلي وغيرهما وقال ابن خراش صدوق وقال النسائي لا بأس به.

روي أن عبد العزيز بن مروان كتب إلى كثير بن مرة وكان قد أدرك بحمص سبعين بدريا قال الليث وكان يسمى الجند المقدم قال فكتب إليه أن يكتب إليه بما سمع من أصحاب رسول الله من أحاديثهم إلا حديث أبي هريرة فإنه عندنا. وعن كثير بن مرة قال دخلت المسجد يوم الجمعة فمررت بعوف بن مالك الأشجعي وهو باسط رجليه فضمهما ثم قال يا كثير أتدري لم بسطت رجلي بسطتهما رجاء أن يجيء رجل صالح فأجلسه وإني لأرجو أن تكون رجلا صالحا.

قال أبو زرعة الدمشقي قلت لدحيم فمن يكون مع جبير بن نفير وأبي إدريس الخولاني في طبقتهما قال كثير بن مرة فذاكرته سنة ومناظرة أبي الدرداء إياه في القراءة خلف الإمام وقول عوف فيه إني لأرجو أن تكون صالحا فرآه معهما في طبقة قال أبو مسهر بقي كثير إلى خلافة عبد الملك.

قال الذهبي: عداده في المخضرمين ومات مع أبي أمامة الباهلي أو قبله، أخبرنا أحمد بن إسحاق أنبأنا أكمل بن أبي الأزهر أنبأنا سعيد بن أحمد بن البناء أنبأنا أبو نصر الزينبي أنبأنا محمد بن عمر الوراق حدثنا عبد الله بن أبي داود حدثنا الحسن بن عرفه حدثنا إسماعيل بن عياش عن بحير بن سعد الكلاعي عن خالد بن معدان عن كثير بن مرة عن معاذ بن جبل عن النبي قال لا تؤذي امرأة زوجها في الدنيا إلا قالت زوجته من الحور العين لا تؤذيه قاتلك الله فإنما هو عندك دخيل يوشك أن يفارقك إلينا أخرجه الترمذي عن الحسن فوافقناه بعلو وإسناده صحيح متصل.

أشخاص من حمص
محدثو التابعين

كثير بن مرة


Carlisle, ABD'nin Pensilvanya eyâletindeki Cumberland County'de bir mahalledir. Eyâletin güneybatısındaki başkenti Harrisburg'un 29 km batısındadır. Carlisle son derece verimli tarım arazisi olan Cumberland Vadisi boyunca kurulmuştur. 2000 yılında yapılan nüfus sayımına göre bölgenin nüfusu 17.970'dir.

Carlisle'da ilk yerleşimle 1751 yılında İskoç ve İrlandalı göçmenlerin bölgeye gelip yerleşmesi ile başlamıştır ve bir süre sonra Cumberland Vadisi'nin merkezi yerleşim birimi olmuştur.

Dış bağlantılar
 Carlisle resmi sitesi

Pensilvanya'daki şehirlerin ilçeleri

Carlisle, Pensilvanya


An Dichanthium oliganthum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter ngan Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Thomas Arthur Cope. An Dichanthium oliganthum in nahilalakip ha genus nga Dichanthium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dichanthium

Dichanthium oliganthum


Une inspection du travail est un service de contrôle chargé de veiller à la bonne application du droit du travail par les entreprises privées et publiques dans différents pays. En particulier :
 en Algérie, l'inspection générale du travail est placée sous la tutelle du Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Sécurité Sociale ;
 en Belgique, l'inspection du travail fait partie du Service public fédéral Emploi, Travail et Concertation sociale ;
 au Cameroun, l'inspection du travail ;
 en France, l'inspection du travail ;
 en Suisse, l'inspection fédérale du travail et les inspections cantonales du travail.

Notes et références

Inspection du travail


Mujercitas (título original en inglés: Little Women) es la primera ópera compuesta por Mark Adamo sobre libreto propio, basado en la novela de Louisa May Alcott Mujercitas, sobre un grupo de jóvenes que crecen en Nueva Inglaterra durante la Guerra Civil Estadounidense. La ópera incluye también texto de John Bunyan (el conjunto de Beth de El progreso del peregrino), de Johann Wolfgang von Goethe (Dr. Bhaer canta "Kensst du das Land"), y la propia Alcott (un extracto de uno de sus thrillers a comienzos del Acto II, que es hablada y en su mayor parte omitida en la grabación en audio).

Fue un encargo de la Opera Studio de la Grand Opera de Houston (Houston Grand Opera en inglés, o HGO), entonces bajo la guía del director general David Gockley. Se estrenó el 13 de marzo de 1998 en una producción a menor escala. El éxito de su primera producción impulsó a Gockley a decir que estaba "destinado a ser un gran clásico estadounidense" y programó la ópera para un gran estreno de diez representaciones en marzo de 2000 — haciendo de ella el primero de los veintitantos encargos de la HGO que fue tan repuesta. En las estadísticas de Operabase aparece con sólo 10 representaciones en el período 2005-2010, siendo la primera de Mark Adamo.

Personajes

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Mark Adamo
Óperas de 1998
Óperas en inglés
Óperas estrenadas en Houston

Mujercitas (ópera)


Nicola Fontanive (* 25. Oktober 1985 in Agordo) ist ein ehemaliger italienischer Eishockeyspieler.

Karriere
Nicola Fontanive begann seine Karriere als Eishockeyspieler beim HC Alleghe, für dessen Profimannschaft er von 2002 bis 2010 in der Serie A1, der höchsten italienischen Spielklasse, aktiv war. Die Saison 2010/11 verbrachte der Center bei Frisk Asker aus der norwegischen GET-ligaen. Für die Norweger erzielte er in insgesamt 36 Spielen 25 Scorerpunkte, davon neun Tore. Zur Saison 2011/12 kehrte er nach Italien zum HC Alleghe zurück. 2013 wechselte er zu Hockey Milano Rossoblu in die lombardische Metropole, die er nach zwei Jahren wieder verließ, um sich der SG Cortina anzuschließen. Nach der Saison 2016/17 beendete er seine aktive Karriere.

International
Für Italien nahm Fontanive im Juniorenbereich an den U18-Junioren-Weltmeisterschaften der Division I 2002 und 2003 sowie den U20-Junioren-Weltmeisterschaften der Division I 2003, 2004 und 2005 teil. Im Seniorenbereich stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften der Division I 2005, 2009, 2011 und 2013 sowie der Top-Division 2006, 2008, 2010, 2012 und 2014.

Zudem vertrat er Italien bei den Olympischen Winterspielen 2006 in Turin und den Qualifikationsturnieren für die Winterspiele in Vancouver 2010 und in Sotschi 2014.

Erfolge und Auszeichnungen
 2005 Aufstieg in die Top-Division bei der Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe B
 2009 Aufstieg in die Top-Division bei der Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe B
 2011 Aufstieg in die Top-Division bei der Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe A
 2013 Aufstieg in die Top-Division bei der Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe A

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Italien)
Olympiateilnehmer (Italien)
Eishockeyspieler (SG Cortina)
Italiener
Geboren 1985
Mann
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2006
Eishockeyspieler (HC Alleghe)
Eishockeyspieler (Frisk Asker)
Eishockeyspieler (Hockey Milano Rossoblu)

Nicola Fontanive


Matt Cohen  () este un actor american de film și televiziune. Este cel mai cunoscut pentru interpretarea tânărului John Winchester și a arhanghelului Mihail în seria Supernatural, a lui Aiden Dennison în seria dramatică South of Nowhere sau ca Griffin Munro în General Hospital.

Biografie
Cohen s-a născut în Miami, Florida.

Filmografie

Film

Televiziune

Alte lucrări

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de actori americani

Nașteri în 1982
Actori americani

Matt Cohen (actor)


A International Ornithologists' Union, conhecida nos países de língua portuguesa por União Ornitológica Internacional, e anteriormente conhecida pelo nome International Ornithological Committee (português: Comité ou Comitê Ornitológico Internacional) é uma sociedade científica formada por um grupo de cerca de 200 ornitólogos que é, ainda, responsável pelo Congresso Ornitológico Internacional, além de outras atividades ornitológicas internacionais relacionadas, geridas por comitês subordinados. É conhecida por publicar a IOC Bird List. Também procura a criação de uma lista catalogada que inclua todas as aves do mundo em diferentes taxonomias.

Congresso Ornitológico Internacional
O Congresso Ornitológico Internacional é o maior e primeiro encontro de ornitólogos e pesquisadores. O congresso seria realizado primeiramente em 1884, e depois seria continuado irregularmente até 1926, a partir de quando se reúne periodicamente a cada quatro anos, com exceção dos dois correspondentes no período da Segunda Guerra Mundial e seu período pós-guerra imediato. O Congresso de 2022 seria organizado virtualmente, sendo o primeiro a fazê-lo, devido aos impactos causados pela pandemia de COVID-19.

Ligações externas

 Website oficial
 Proceedings of IOCongress
 IOC Bird List
 IOC Classification

Ornitologia
Universidade do Estado da Luisiana
Organizações fundadas no século XIX
Organizações dos Estados Unidos

International Ornithologists' Union


Willy Dobbe, nacida el 2 de enero de  1944, era una presentadora de la televisión holandesa de los años 70. Trabajó en la cadena TROS, principalmente como locutora, aunque también fue presentadora de programas como Zevensprong (que presentó junto a Jan Theys).

También trabajó en la cadena VPRO, donde participó en series como Het is weer zo laat! (serie de Wim T. Schippers donde muchas escenas eran grabadas en un pequeño jardín al aire libre). El 27 de noviembre de 1997, se inauguró en la ciudad de Olst un parque llamado Willy Dobbeplantsoen. Willy Dobbe estuvo en el día de la apertura de este parque junto con Wim T.Schippers. El parque estaba inspirado en la serie de televisión Het is weer zo laat!, basado en la idea de Wim. T. Schippers y diseñado por el escenógrafo Jaap de Groote.

En 1970 Willy Dobbe fue la encargada de presentar para toda Europa el Festival de la Canción de Eurovisión, celebrado ese año en Ámsterdam, Países Bajos.

Referencias

Véase también
Anexo:Presentadores del Festival de la Canción de Eurovisión

Presentadores de Eurovisión
Nacidos en La Haya

Willy Dobbe


A Seleção Argentina de rugby sevens representa a Argentina nos torneios de rugby sevens. É uma das seleções mais renomadas das Américas, seu continente, que compete na Série Mundial de Rugby Sevens, na Copa do Mundo de Rugby Sevens e nos Jogos Olímpicos.

A equipe já conquistou o terceiro lugar na Série Mundial de 2003-04 e venceu USA Sevens em duas ocasiões. Seu melhor desempenho na Copa do Mundo foi o vice-campeonato na edição de 2009. Além disso, conseguiu a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio.

Desempenho

Jogos Olímpicos

Copa do Mundo

Ligações externas

Argentina
Rugby

Seleção Argentina de Rugby Sevens Masculino


Tvrdimići su naseljeno mjesto u općini Istočno Novo Sarajevo, Republika Srpska, BiH.

Stanovništvo

Nacionalni sastav stanovništva prema popisnim godinama bio je sljedeći:

{|
| valign="top" |

Pri popisu stanovništva u BiH 2013. godine u Tvrdimićima je upisano 18 stanovnika što je značajan pad u odnosu na razdoblje prije rata u BiH.

Izvori

Naselja u Republici Srpskoj

Tvrdimići


ميت يزيد إحدى قرى مركز السنطة التابع لمحافظة الغربية بجمهورية مصر العربية.

التاريخ
قرية ميت يزيد من القرى القديمة، حيث وردت باسم «تلبنت بارة ومنية يزيد» في أعمال السمنودية ضمن قرى الروك الصلاحي التي أحصاها ابن مماتي في كتاب قوانين الدواوين، كما وردت باسم «منية يزيد تلبنت» في أعمال الغربية ضمن قرى الروك الناصري التي أحصاها ابن الجيعان في كتاب «التحفة السنية بأسماء البلاد المصرية». وفي العصر العثماني اندمجت لاحقًا مع تلبنت بارة، وصار اسم منية يزيد هو الغالب، فوردت باسم «منية يزيد» في التربيع العثماني الذي أجراه الوالي العثماني سليمان باشا الخادم في عصر السلطان العثماني سليمان القانوني ضمن قرى ولاية الغربية، وفي تاريخ 1228هـ/1813م الذي عدّ قرى مصر بعد المسح الذي قام به محمد علي باشا باسم «ميت يزيد» ضمن قرى مديرية الغربية.

السكان
بلغ عدد سكان ميت يزيد 19,806 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضًا
 قائمة قرى محافظة الغربية

مصادر

الوحدة المحلية لقرية القرشية (السنطة)

ميت يزيد (الغربية)


Ein anarchistischer Bankier (er Originaltitel ) ist eine satirische Erzählung von Fernando Pessoa aus dem Jahr 1922.

Inhalt
Nach einem Abendessen im Hause eines erfolgreichen Geschäftsmannes und Bankiers fragt ihn der geladene Gast, ob es der Wahrheit entspräche, dass er früher Anarchist gewesen sei. Dieser entgegnet, er sei es noch immer. Im Anschluss folgt ein weitgehend als Monolog des Gastgebers geführtes Gespräch. Darin legt der Bankier dem verwunderten Gast dar, warum er als überzeugter Anarchist gezwungen sei, zu Reichtum zu kommen. Die logisch aufeinander aufbauenden Argumente sind vordergründig nur auf das Ziel gerichtet, eine herrschaftsfreie Gesellschaft zu erreichen. Tatsächlich aber stellt Pessoas Erzählung eine Kritik sowohl des bedingungslosen Kapitalismus als auch seiner fanatisierten Gegner dar.

Hintergrund
Pessoas Erzählung gehört zu den wenigen zu seinen Lebzeiten veröffentlichten Werken. Sie entstand auch unter dem Eindruck der politischen Unruhen, die die portugiesische Republik seit dem Sturz der Monarchie und dem Gang von König Manuel II. ins Exil 1910 begleiteten. Reaktionäre monarchistische Kräfte, republikanische und anarchosyndikalistische Gruppen lieferten sich bürgerkriegsähnliche Auseinandersetzungen. In diese Zeit der Attentate und gewalttätigen Konfrontationen fiel die Veröffentlichung von Ein anarchistischer Bankier 1922. Erst im Oktober 1921 hatten sich Truppen der Republikanischen Nationalgarde (GNR) und Marineeinheiten am Sturz der Regierung versucht. In deren Folge kam es zur Lissabonner Blutnacht, der eine erneute Welle der Gewalt folgte.

Pessoa waren diese ideologisch motivierten Gewaltexplosionen ein Gräuel. Sie widersprachen der für ihn unantastbaren individuellen Freiheit. Gegensätze und Unterschiede nicht aushalten zu können, galt ihm als Zeichen von Dummheit.

Pessoa hatte eine Abneigung sowohl gegen den Kapitalismus, der bei Abweichung existenzbedrohende Zwänge auf die Menschen ausübt und ihre geistige Freiheit beeinträchtigt, als auch gegen seine erbittertsten Gegner, die keine abweichenden Ansichten auf ihrem Weg der angestrebten Befreiung akzeptieren konnten.

Vor diesen historischen Zusammenhängen und persönlichen Überzeugungen ist Ein anarchistischer Bankier 1922 von Fernando Pessoa veröffentlicht worden. Die Erzählung ist seither auch häufiger auf die Bühne gebracht worden, beispielsweise 2010 vom Theater Dortmund, mit Claus Dieter Clausnitzer als Bankier.

Ausgaben
 Fernando Pessoa: Ein anarchistischer Bankier. Wagenbach, Berlin 2006, ISBN 978-3803112361. Gebunden, übersetzt von Reinhold Werner
 Fernando Pessoa: Ein anarchistischer Bankier. Fischer Taschenbuch, Frankfurt am Main 1992, ISBN 978-3596103065.
 Fernando Pessoa: Der anarchistische Bankier. minifanal, Bonn 2017, ISBN 978-3954211357. Taschenbuch, übersetzt von Dirk Friedrich
 Fernando Pessoa: Ein anarchistischer Bankier. Wagenbach, Berlin 2006, ISBN 978-3803140906. Hörbuch, gelesen von Hanns Zischler

Weblinks
 Ausführliche Kritik mit separater Inhaltsangabe
 Nah am Inhalt orientierte Buchkritik bei lyrikwelt.de

Einzelnachweise

Literarisches Werk
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Portugiesisch)
Literatur (Portugal)
Erzählung
Politische Literatur
Fernando Pessoa

Ein anarchistischer Bankier


Neon (também estilizado em letras maiúsculas NEON) é uma empresa americana de produção e distribuição de filmes independentes fundada em 2017 pelo CEO Tom Quinn e Tim League, que também foi cofundador da cadeia Alamo Drafthouse Cinema.

Empresas fundadas em 2017
Distribuidores e exibidores de cinema dos Estados Unidos

Neon (empresa)


Auweyida (Boe, i 1850 - omkring 1921, ved Gababkanal) var en konge på øen Nauru. Før Nauru kom under europæisk herredømme, blev det styret af kongen der lavede love som blev opretholdt af stammehoveder. Da Tyskland annekterede Nauru til Tysk Ny Guinea, bevarede Auweyida sin suverænitet som Høvding for Nauruanen. Han blev gift med Eigamoiya. Der er ikke yderlige mere kendt om ham.

Personer fra Nauru

Auweyida


Sveinn Óskar Sigurðsson (f. 27. júlí 1968) er íslenskur stjórnmálamaður, sveitastjórnarmaður og fyrrum bæjarfulltrúi Miðflokksins.

Menntun
Sveinn fæddist 27. júlí 1968 á Selfossi. Hann lauk grunnskólaprófi frá Grunnskólanum á Hellu í Rangárvallarsýslu og síðar studentsprófi af eðlisfræðibraut frá Menntaskólanum við Hamrahlíð árið 1990. Árið 1995 útskrifaðist hann með BA gráðu frá Háskóla Íslands í hagfræði og heimspeki. Lokaverkefni hans í hagfræði fjallaði um sparnað og fjárfestingu í Asíu með áherslu á Kína og í heimspeki ritaði hann lokaverkefni um fjölskyldugildin annars vegar hjá Konfúsíus og hins vegar hjá Aristóteles og bar þau saman í fræðilegu samhengi. Leiðbeinandi hans í hagfræðiverkefninu var dr. Guðmundur Magnússon hagfræðiprófessor og í heimspekiverkefninu dr. Mikael M. Karlsson heimspekiprófessor. Árin 1996-1997 stundaði hann rannsóknir og nám við Peking University. Árið 1997 lauk hann námi í löggildingu til eignaskipta á vegum Félagsmálaráðuneytisins. Árið 2000 lauk hann námi í löggildingu sem fasteignasali á vegum Dómsmálaráðuneytisins. Árið 2004 lauk hann MBA meistaranámi í viðskiptafræði við Háskóla Íslands og árið 2011 MSc meistaranámi í fjármálum fyrirtækja frá Háskóla Íslands.

Ferill í stjórnmálum

Sveinn var varaformaður Fjölnis FUS (félag ungra sjálfstæðismanna) í Rangárvallasýslu frá 1990 til 1991, síðar formaður félagsins frá 1991 til 1994 og kjörinn varamaður í stjórn Sambands ungra sjálfstæðismanna (SUS) 1991. Árið 1993 var hann kjörinn aðalmaður í stjórn SUS og sat í þeirri stjórn til ársins 1995.

Árið 2010 var Sveinn Óskar kjörinn sem formaður Sjálfstæðisfélags Mosfellinga, sat um tíma í umhverfisnefnd Mosfellsbæjar fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Hann tók þátt í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi árið 2016 og sat á lista flokksins fyrir Alþingiskosningarnar sem fram fóru 26. október 2016.

Árið 2018 gekk Sveinn Óskar úr Sjálfstæðisflokknum yfir í Miðflokkinn og skipaði oddvitasæti Miðflokksins í sveitarstjórnarkosningunum það ár á lista flokksins í Mosfellsbæ. Hann hefur setið þar sem aðalmaður í bæjarráði Mosfellsbæjar og verið 1. varaforseti bæjarstjórnar um hríð. Sveinn átti sæti í svæðisskipulagsnefnd SSH (Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarssvæðinu).

Æfi og störf

Sveinn hefur ritað um félags- og réttindamál almennings um árabil. Gaf hann m.a. út ritið Fjölni og fjallaði um atvinnumál í Rangárvallasýslu á þeim tíma sem áform voru uppi um að höfuðstöðvar Sláturfélags Suðurlands flytti að Hvolsvelli. Einnig barðist hann gegn því að meðferðarheimilið að Gunnarsholti yrði lagt niður en það var gert í tíð Guðmundar Árna Stefánssonar þáverandi heilbrigðisráðherra, fv. sendiherra og núverandi varaformanns Samfylkingarinnar. Að Gunnarsholti var rekið vistheimili fyrir langlegusjúklinga, m.a. fólk sem átti afar erfitt og lenti síðar m.a. götum höfuðborgarinnar. Var almenn óánægja með þessi áform ráðherrans í samfélaginu.

Árið 2020 benti Sveinn Óskar á að héraðsdómarinn Ástráður Haraldsson, sem starfaði við kennslu í Grunnskólanum á Hellu á sínum tíma þar sem Sveinn stundaði skyldunám í grunnskóla, hafi slegið sig flötum lófa þegar Sveinn var barn í kennslustofu þar sem verið var að kenna börnum. Sveinn sagðist þetta ekki hafa verið talið tiltökumál að þetta hafi gerst á þessum árum.

Heimildir

Íslenskir stjórnmálamenn

Sveinn Óskar Sigurðsson


La  Copa Ciudad de La Serena es un torneo amistoso de fútbol, que se disputa en la ciudad nortina de La Serena.

En el año 1998, entre el 27 de enero y el 1 de febrero, se disputó la Copa Ciudad de la Serena, también denominada, en esa oportunidad, «Copa UFA Ciudad de La Serena», y que contó con la participación de cuatro equipos europeos, dos de Croacia, uno de Hungría, uno de Polonia y dos equipos chilenos: el local Deportes La Serena y el campeón del Torneo de Clausura 1997, Colo-Colo.

Con posterioridad, entre los años 2008 y 2009, participaron clubes profesionales, tanto chilenos como argentinos; mientras que en la más reciente versión, disputada en 2011, lo hicieron las selecciones nacionales de Chile y de Paraguay.

En enero de 2017, tras seis años, se disputó nuevamente el certamen; esta vez, en un triangular especial, cuyo campeón resultó ser Universidad de Chile.

Historial
Esta tabla muestra las principales posiciones de la Copa Ciudad de La Serena. Para más información sobre un torneo en particular, véase la página especializada de ella en Detalle.

Palmarés

Véase también
 Club de Deportes La Serena
 La Serena (Chile)

Referencias

Copa Ciudad de La Serena
Torneos amistosos de fútbol de Chile

Copa Ciudad de La Serena


Donji Korićani su naseljeno mjesto u općini Travnik, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Zemljopis

Spada u naselja s najvišom nadmorskom visinom u BiH. Nalaze se na zaravni planine Vlašića (1943 m) nedaleko od ušća Ilomske u Ugar. Donjim Korićanima je donja granica na 1250 metara nadmorske visine.

Smješteni su na strateški važnom zemljopisnom položaju, na dodiru šumovitog i livadsko–pašnjačkog otvorenog dijela najvišeg vrha Vlašića Paljenika. Geostratešku ulogu pojačava obližnji prijevoj i križanje puteva prema Banjoj Luci, Kotor Varošu, Travniku i Jajcu, te između dolina rijeka Bosne, Lašve, Vrbasa, Ugra i Vrbanje. Radi nadziranja toga svaka je vojska koja je prošla ovuda nastojala zauzeti ovaj dio Vlašića.

Povijest

Do 1918. upravno je bilo u općini Vlahovići sa sjedištem u Turbetu i kotaru Travnik.

Nakon potpisivanja Daytonskog mirovnog sporazuma izdvojeno je istoimeno naseljeno mjesto koje je pripalo općini Skender Vakuf koja je ušla u sastav Republike Srpske.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 657

 Srbi - 477
 Hrvati - 173
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 7

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 10

 Srbi - 10

Poznate osobe

 Ilija Slavnić

Izvori

Naselja u županiji Središnja Bosna
Travnik

Donji Korićani (Travnik, BiH)


زريبة الوادي بلدية بدائرة زريبة الوادي ولاية بسكرة الجزائرية.

أصل التسمية

يرجع تسمية زريبة الوادي إلى وادي العرب والذي سمي بوادي العرب نسبة إلى القبائل العربية التي كانت تقطن على جانبيه

الموقع والمساحة

تقع مدينة زريبة الوادي في دولة الجزائر في أقصى شرق ولاية بسكرة، وهي تتربع علي رقعة جغرافية تقدر مساحتها بحوالي 501.34 كلم2 ،ويحدها شمالا بلدية المزيرعة وجنوبا بلدية الفيض وشرقا بلدية خنقة سيدي ناجي وغربا بلدية عين الناقة.

السكان
يبلغ عدد سكان بلدية زريبة الوادي حسب الإحصائيات التي أجريت عام 2006 وموزعين حسب الجنس وحسب التجمعات السكانية الحضرية والريفية كالآتي :

الذكور: 10662.
الإناث: 10581.
المجموع: 21243.
تجمع حضري: 14710.
تجمع ريفي: 6533.
المجموع: 21243.

عدد الأسر قدر بحوالي 3135 أسرة.

الأحياء والشوارع
تنقسم بلدية زريبة الوادي على عدة أحياء وشوارع نذكر منها :

الأحياء القديمة
 حي صبرة
 حي السوق
 حي الحرملية الشمالية
 حي الحرملية الجنوبية
 حي الحرملية الوسطى.

الأحياء الجديدة
 حي تجزئة 174 مسكن.
 حي تجزئة 462 مسكن.
 حي تجزئة 325 مسكن.
 حي تجزئة 52 مسكن.
 حي تجزئة 48 مسكن.
 حي تجزئة 38 مسكن.
 حي تجزئة 29 مسكن.
 حي تجزئة 100 مسكن.
 حي تجزئة 18 مسكن.
 حي تجزئة 20 مسكن.
 حي تجزئة 30 مسكن.
 الـحي الجديد.

السياحة
يوجد ببلدية زريبة الوادي عدة معالم سياحية وتاريخية نذكر منها على سبيل المثال الآثار الرومانية المتواجدة في كل من زريبة الوادي وقرية بادس.

الاقتصاد
يشتمل نشاط بلدية زريبة الوادي الاقتصادي على الفلاحة أو الزراعة بالدرجة الأولى والتي يتمثل إنتاجها في الحبوب كالقمح والشعير، وبعض الخضر كالفول والجلبانة واليقطينة والفلفل والطماطم والبصل والثوم...الخ، هذا إضافة إلى منتجات أخرى كالتبغ.

اما النشاط الصناعي فيأتي بالدرجة الثانية ويتمثل في بعض الصناعات والحرف التقليدية ويوجد بالمنطقة مؤسسة صناعية للدقيق وتغذية الأنعام والتي تعرف باسم مطاحن البركة .

التسلية والترفيه

ويتمثل في قطاع الشباب والرياضة والذي يعتبر من القطاعات الهامة في بلدية زريبة الوادي لدوره الفعال في تنشيط وخدمة المجتمع وخاصة الشباب، وتضم البلدية عدة منشآت شبانية ورياضية متعددة منها :

 دار الشباب الشهيد لوصيف مسعود.
 المركب الرياضي المجاور الشهيد بادي بادي.

وصلات خارجية
 زريبة الوادي

المصادر

زريبة الوادي

زريبة الوادي


Elitedivisionen 2015-16 (eller 3F-ligaen af sponsorårsager) er den bedste kvindelige fodboldrække for kvinder i Danmark. Den styres af DBU

Hold

Grundspil

Stilling

Resultater
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|width="120" align="center" |Hjemme \ Ude
|
|
|
|
|
|
|
|

|-
| align="right" | ASA Aarhus

|-
| align="right" | Brøndby

|-
| align="right" | BSF

|-
| align="right" | Fortuna Hjørring

|-
| align="right" | KoldingQ

|-
| align="right" | OB

|-
| align="right" | Skovbakken

|-
| align="right" | Vejle

Slutspil

Mesterskabsslutspil
Mesterskabsslutspillet blev spillet mellem de første seks hold fra grundspillet. De spiller mod hinanden to gange, og pointene fra grundspillet halveres og tilføjes til denne runde.

Kvalifikationsrunde
Kvalifikationsrunden blev spillet af nummer syv og otte fra grundspillet, samt top fire fra 1. division 2015-16. De spiller mod hinanden to gange hver.

Topscorere

Referencer

Fodboldsæson 2015-16
Elitedivisionen (fodbold)

Elitedivisionen 2015-16


Guverntul Salvării Naționale a fost un guvern marionetă pro-nazist întemeiat pe teritorii ale Serbiei după năvălirea forțelor Axei în Regatul Iugoslaviei. Primul ministru al statului pe parcursul vremii sale a fost generalul Milan Nedić.

Adăpostirea refugiaților

Guvernul Salvării Naționale a primit mai mulți refugiați sârbi care doreau să scape de persecutarea din Statul Independent Croat sau alte țări.

 Istoria Serbiei

Guvernul Salvării Naționale


هِنري هُدسون  مستكشف إنجليزي. (1565م - 1611م)

البحر الداخلي الكبير في كندا المعروف باسم خليج هندسون سمي باسم البحار الإنجليزي هنري هندسون الذي اكتشفه سنة 1609م. وكان يبحث عن ممر شمالي غربي عبر كندا إلى الشرق الأقصى في حملة مولتها شركة الهند الشرقية الهولندية. وأثناء عودة هدسون من حملته إلى بلاده قام بعض بحارته بعصيان مسلح، ووضعوه على متن قارب صغير بمجاذيف وطردوه منها. ولم يعرف عنه شيء بعد ذلك، ولم ير هندسون بعدها مرة أخرى.

سيرته
هنري هدسون (1565 - 1611)، مكتشف وبحار إنجليزي، ولد في لندن سنة 1565، وتوفي في خليج هدسون (كندا) سنة 1611.

قام بأربع رحلات بحرية في محاولة لاكتشاف طريق شمالي بين أوروبا وآسيا. ولم يكتشف هدسون أبدًا مثل هذا الطريق البحري، ولكنه أبحر شمالاً أبعد من أي مكتشف سابق له. فحدث أن كشف ثلاث طرق مائية لشمال أمريكا، وقد سُميت فيما بعد باسمِهِ وهي نهر هدسون وخليج هدسون ومضيق هدسون.

الرحلات البحرية الشمالية
لا يعرف المورخون شيءًا عن حياة هدسُون إلا في المدة بين عامي (1607، 1611م)، وقتما أتمَّ رحلاته الأربع. وفي عام (1607م)، أستأجرت الشركة المسكوبية (وهي مؤسسة تجارية إنجليزية) هدسون بُغية أن يكشف طريقًا بحريًا شماليًا يؤدِّي إلى آسيا، وكان التجار وعلماء الجغرافيا يعتقدون أن أية سفينة يمكن أن تصل إلى الشرق إذا ما أبحرت شمالا، أو شمال شرق أو شمال غرب. وكانوا يظنون أن مثل هذا الطريق سيكون أقصرَ من أيِّ طريق آخر. ولم تكن قد اكتُشفت المنطقة القطبية الشمالية بعدُ ولم يصل إلى علم الناس أن الجليد كان يعوق ويسُّد كل المساحة المحيطة بالقطب الشمالي.

بدأ هدسون رحلته من إنجلترا في سفينة تدعى هوبويل وبصحبته ابنه الصغير وطاقم بحارة من عشرة رجال. وأبحر تجاه الشمال الشرقي على طول ساحل جرينلاند ووصل إلى سبتزبرجن وتبعد هذه الجزر حوالي 1,100كم عن القطب الشمالي، ولم يحدث أن أبحر أي مكتشف هكذا بعيدًا تجاه الشمال من قبل. وقد أعاقت كتل ضخمة من الجليد الطافي على سطح البحر السفينة وقد اضطر هدسون أن يعود إلى إنجلترا. وقرر أنه رأى حيتانًا كثيرة في المياه الشمالية، فأدّى تقريره هذا إلى ظهور حرفة صيد الحيتان الإنجليزية والهولندية بالقرب من سبتزبرجن. وفي عام 1608م حاول هدسون للمرة الثانية أن يجد طريقًا شماليا، ولكن الجليد عاق السفينة هوبويل مرة أخرى.
رحلات بحرية لأمريكا الشمالية.

فقدت الشركة المسكوبية اهتمامها باكتشافات شمالية أبعد، ولكن حدث أن استأجرت الشركة الهولندية لشرق الهند، هدسون لكي يقوم بإحدى الحملات وسلمته الشركة سفينة، واسمها هاف مون، وطاقمًا من حوالي 20 بحارًا. فاتجه هدسون مرة ثانية نحو الشمال الشرقي، ولكن بحارته أعلنوا عصيانهم بسبب الجو البارد. فغيّر هدسون خط سير السفينة إلى أمريكا الشمالية، وعبر المحيط الأطلسي، ثم أبحر جنوبًا موازيًا للساحل الشرقي.
وأخذ هدسون في الإبحار جنوبًا حتى وصل إلى ما يُطلق عليها الآن كارولينا الشمالية. وبعد ذلك استدار شمالاً واكتشف على مدى وجيز خليج تشيسابيك وخليج ديلاوير وسافر هدسون إلى أعالي ما أصبح معروفًا باسم نهر هدسون وإلى الموقع الحالي اليوم لمدينة ألبني، بنيويورك. وقد أسست هولندا حقها ومطالبها في أن ترسو وتهبط في أمريكا الشمالية على رحلة هدسون الثالثة. وفي عام 1610م، كونت مجموعة من التجار الإنجليز شركة زودت هدسون بسفينة كانت تسمى ديسكفري. وقد عبر المحيط الأطلسي ووصل أمام الساحل الشمالي لشبه جزيرة لبرادور وبعدئذ وصلت ديسكفري إلى كتلة من المياه الهائجة، عرف مكانها فيما بعد باسم مضيق هدسون، الذي يؤدي إلى خليج هدسون. وكان هدسون يظن أنه قد وصل أخيرًا إلى المحيط الهادئ، فأبحر جنوبًا إلى ما يعرف الآن بخليج جيمس، ولكنه فشل في العثور على مخرج من الطرف الجنوبي لهذا الخليج. وقد اضطر الرجال أن يقضوا الشتاء هناك بسبب الجليد، وعانى هدسون وبحارته من شدة البرد، والجوع والمرض.
وفي ربيع عام 1611م، اتجهت عناية هدسون إلى البحث عن مخرج غربي من خليج جيمس. ولكن البحارة أعلنوا الثورة والعصيان ودفعوا بهدسون في قارب صغير بلا هدف مع ابنه جون وسبعة من رجاله البحارة المخلصين. ولم يعثر أحد على أثر لهدسون أو جماعته بعد ذلك. أمَّا الثائرون فقد أبحروا عائدين إلى إنجلترا، وأعطى تقريرهم أملاً مستمرًا بأن رحلة بحرية كان لها وجود بين خليج هدسون والمحيط الهادئ. ولقد أسَّست إنجلترا مطالبتها بحقها في منطقة خليج هدسون الواسعة على رحلة هدسون البحرية الأخيرة. كما أن اكتشاف المنطقة أدَّى إلى إنشاء شركة خليج هدسون في عام 1670م، وهي مؤسسة لتجارة الفراء.

وصلات خارجية

مصادر
 صانعو التاريخ - سمير شيخاني .
 1000 شخصية عظيمة - ترجمة د . مازن طليمات .
 مشاهير العالم في العلوم والفنون والأدب والسياسة - دار الرشيد.

مراجع

أشخاص فقدوا في البحر
أشخاص في عهد أسرة تيودور
أشخاص من شركة الهند الشرقية الهولندية
أشخاص من لندن
إنجليز في القرن 16
إنجليز في القرن 17
بحارة في سفن شركة الهند الشرقية الهولندية
بحارة من لندن
حالات أشخاص مفقودين في العقد 1610
عصر الاستكشاف
مستكشفو القطب الشمالي
مستكشفو سفالبارد
مستكشفو كندا
مستكشفون إنجليز من أمريكا الشمالية
مستكشفون في القرن 17
مستكشفون مفقودون
مستكشفون من الولايات المتحدة
مواليد 1565
مواليد عقد 1560
مواليد في بريطانيا العظمى
وفيات 1611
وفيات عقد 1610
وفيات في خليج هدسون

هنري هدسون


Et regeringsgrundlag er en mere eller mindre konkret beskrivelse af den politik, en regering vil føre. Regeringsgrundlaget udformes i forhandlingerne om regeringsdannelsen og afspejler således, hvad regeringen forventer at kunne gennemføre i den kommende valgperiode. Hvis der er tale om en koalitionsregering, vil regeringsgrundlaget naturligvis også afspejle regeringspartiernes indbyrdes styrke.

Et regeringsgrundlag er i Danmark hverken parlamentarisk eller juridisk påkrævet og heller ikke bindende.

Regeringsgrundlag i Danmark

Formuleringen af et regeringsgrundlag har været kutyme i dansk politik siden 1993. Før dette tidspunkt har der ikke været nogen egentlig tradition for, at regeringerne har offentliggjort et samlet dokument om deres ambitioner. Lejlighedsvis har de dog ved tiltrædelsen udsendt politiske hensigtseklæringer, der minder om moderne tiders regeringsgrundlag. Det gælder således den koalitionsregering, som Socialdemokratiet og Radikale Venstre dannede i 1929. Her formulerede partierne et "Arbejdsprogram" med de tiltag, som begge kunne tilslutte sig. Det fyldte dog kun 200 ord, og ordlyden blev først offentliggjort i 1964.

I alt har mellem fire og seks danske regeringer i perioden 1929-1993 formuleret et regeringsgrundlags-lignende dokument. Kun tre af dem blev dog offentliggjort - og den ene offentliggørelse var endda utilsigtet.

I 1993 blev den moderne tradition med regeringsgrundlag i dansk politik grundlagt som følge af et krav fra den radikale leder Marianne Jelved, da Regeringen Poul Nyrup Rasmussen I blev dannet. Jelveds krav udsprang efter hendes eget senere udsagn af en frustration over, at hun ikke havde nogen klar samlet idé om indholdet og retningen for den politik, hun skulle forsvare i Folketinget som formand for den radikale folketingsgruppe under den tidligere KVR-regering fra 1988 til 1990. Siden da har alle danske regeringer frem til og med dannelsen af Regeringen Lars Løkke Rasmussen III i 2016 offentliggjort et regeringsgrundlag. Indholdet og detaljeringsgraden har været stærkt stigende siden 1993 - Helle Thorning-Schmidt offentliggjorde det hidtil længste grundlag i 2011.

Da Mette Frederiksen dannede regering i 2019, skete det på baggrund af et dokument, som hun og hendes støttepartier underskrev. Frederiksen udsendte imidlertid ikke et egentligt regeringsgrundlag, men kaldte dokumentet for "en politisk forståelse mellem de fire partier".

Kilder

Politik

Regeringsgrundlag


La Comisión Asesora de Investigación Científica y Técnica (CAICYT) de España fue un organismo público del gobierno español creado en 1958 con la función de planificar la política científica y tecnológica. Su primer presidente fue Manuel Lora-Tamayo. La CAICYT se extinguió en 1987 y su lugar fue ocupado por la Comisión Interministerial de Ciencia y Tecnología (CICYT).

Objetivos
 Promover la ciencia de base en el sector público: CSIC, universidades, etc.
 Fomentar la investigación en el sector privado: empresas y corporaciones.

Para contribuir al desarrollo de estos objetivos llevaba a cabo la financiación de proyectos de investigación y desarrollo (I+D) en colaboración con investigadores del sector público, en forma de "proyectos concertados de investigación".

Historia
La comisión se crea el 7 de febrero de 1958, adscrita a la Presidencia del Gobierno, para impulsar y modernizar la política científica española, hasta entonces planificada desde el Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC), organismo al que estaría muy conectada: inicialmente el secretario general del CSIC actuaba como secretario de la Comisión Asesora. Esta primera etapa se caracteriza por la práctica ausencia de presupuesto.

En 1964, dentro del primer Plan de desarrollo, se creó el Fondo Nacional para la Investigación Científica y Técnica que dotaba de recursos económicos a la CAICYT para desarrollar su labor. Estos fondos permitieron subvencionar proyectos de investigación públicos, y contribuyeron a la financiación de infraestructuras y equipamiento científico en las universidades.

No consigue logros importantes y sufre sucesivas reformas en 1978, cuando pasa a depender del Ministerio de Universidades e Investigación, y a primeros de los años 80 pasando definitivamente a depender del Ministerio de Educación y Ciencia.

La CAICYT fue extinguida el 25 de marzo de 1987 y su labor pasó a ser llevada a cabo en gran medida por la Comisión Interministerial de Ciencia y Tecnología (CICYT) junto a otros organismos posteriores como la Agencia Nacional de Evaluación y Prospectiva (ANEP) y el Centro para el Desarrollo Tecnológico Industrial (CDTI).

Presidentes
 Manuel Lora-Tamayo (1958-1962)
 Juan Manuel Martínez Moreno (1967-1968)
 Enrique Gutiérrez Ríos (1968-1973)
 Federico Mayor Zaragoza (1974-1978)
 Carlos Sánchez del Río (1978-1983)
Desde mayo de 1983, el presidente sería el ministro de educación y ciencia.

Véase también
 Comisión Interministerial de Investigación Científica y Técnica
 Plan Nacional de Investigación Científica, Desarrollo e Innovación Tecnológica

Referencias

Organismos públicos extintos de España
Ciencia y tecnología de España
Ministerio de Ciencia (España)
Órganos de la Presidencia del Gobierno de España


El arroyo del Soldado es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Lavalleja, perteneciente a la cuenca del Plata.

Nace en la Cuchilla Grande, desemboca en el río Santa Lucía tras recorrer alrededor de 27 km.

Santa Lucía
Santa Lucía
Cuenca del río Santa Lucía (Uruguay)

Arroyo del Soldado


MX vs. ATV é uma série de jogos eletrônicos de corrida fora de estrada da THQ Nordiq, sendo uma união das séries MX, da THQ, que teve três jogos com a série ATV Offroad Fury, da Sony, que teve quatro jogos, onde os jogadores podem jogar principalmente com motocicletas, quadriciclos e buggys, além de outros veículos em jogos específicos da série.

Jogos da série

Ligações externas
 Página oficial

Séries de jogos eletrônicos

MX vs. ATV


Olivengrå tinamu () er en fugleart, der lever i det østlige Sydamerika.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Brasiliens fugle
Tinamuer

Olivengrå tinamu


In cricket, a yorker is a ball bowled (a delivery) which hits the cricket pitch around the batsman's feet. When a batsman assumes a normal stance, this generally means that the cricket ball bounces on the cricket pitch on or near the batsman's popping crease. A batsman who advances down the pitch to strike the ball (typically to slower or spin bowlers) may by so advancing cause the ball to pitch (or land) at or around his feet and may thus cause himself to be "yorked". Yorkers are considered to be one of the most difficult deliveries to bowl.

Etymology

The Oxford English Dictionary gives the derivation of the term as originating in Yorkshire, a notable English cricketing county.

According to Oxford dictionaries, the term was coined because players from York bowled these deliveries. Another theory attributes the name to the other meaning of yorker which is a cheater. However, other derivations have been suggested. The term may derive from the 18th and 19th century slang term "to pull Yorkshire" on a person meaning to trick or deceive them, although there is evidence to suggest that the Middle English word yuerke (meaning to trick or deceive) may have been the source.

Play

A batsman who has been beaten by a yorker is said to have been yorked. "Beaten" in this context does not mean that the batsman is bowled or given out lbw but can include the batsman missing the ball with the bat. A delivery which is intended to be a yorker but which does not york the batsman is known as an attempted yorker.

A batsman in his normal stance will raise his bat (backlift) as the bowler bowls which can make the yorker difficult to play when it arrives at the batsman's feet. A batsman may only realise very late that the delivery is of yorker length and will jam his bat down to "dig out" the yorker.

Use

A yorker is a difficult delivery to bowl as a mistimed delivery can either result in a full toss or half-volley which can easily be played by the batsman. Bowling yorkers is a tactic used most often by fast bowlers. A fast yorker is one of the most difficult types of delivery in cricket to play successfully, as the bat must be swung down right to the pitch to intercept the ball—if any gap remains between the bat and the pitch, the ball can squeeze through and potentially go on to hit the wicket. The yorker might miss the bat but hit the pads in front of the wicket, resulting in the batsman getting out lbw. When the batsman blocks such a ball, it is referred to as "dug out". A bowler who achieves swing when bowling yorkers can be even more dangerous, as the ball will deviate sideways as it travels towards the batsman, making it even harder to hit.

Yorkers can also be aimed directly at the batsman's feet, forcing the batsman to shift his feet while attempting to play the ball, or risk being hit. Inswinging yorkers have a reputation for being particularly hard to defend and difficult to score runs off. Such a delivery is colloquially known as a sandshoe crusher, toe crusher, cobbler's delight or nail breaker. A recent variation is the wide yorker, which is delivered wide of the batsman on the off side. This is particularly useful in Twenty20 cricket as a ploy to restrict runs rather than to get the batsman out.

Despite the effectiveness of yorkers, they are notoriously difficult to bowl correctly and usually will be attempted only a handful of times during a sequence of several overs. Yorkers are best used to surprise a batsman who has become accustomed to hitting shorter-pitched balls and not with the bat speed necessary to defend against a yorker. As such, a yorker is frequently bowled quickly to give the batsman less time to react and position his bat.

The yorker is regarded as particularly effective against weak tail-end batsmen, who often lack the skill to defend even a non-swinging yorker and who are sometimes less susceptible to other bowling tactics. It is also particularly effective in the later stages of an innings in one-day cricket, because it is the most difficult of all deliveries to score off even if defended successfully. Runs will often only be scored off edges or straight down the ground.

The most notable bowlers in delivering yorkers are Pakistanis Waqar Younis, Wasim Akram, and Shoaib Akhtar, Sri Lankan Lasith Malinga, Australians Brett Lee, Mitchell Starc, Pat Cummins and Mitchell Johnson, New Zealanders Trent Boult, Shane Bond and Tim Southee, South Africans Dale Steyn and Alan Donald, West Indians Patrick Patterson, Malcolm Marshall, Courtney Walsh, Curtly Ambrose and Jerome Taylor, Indians  Zaheer Khan, Bhuvneshwar Kumar, Jasprit Bumrah, T. Natarajan and Englishmen Andrew Flintoff and Chris Jordan.

Bowling a yorker

A yorker is usually delivered very late in the bowling action with the hand pointing almost vertically. The aim is both to get more pace and to deliver it later so as to deceive the batsman in flight. It is usually recommended to deliver the ball with some inswing but an away-swinging yorker aimed at the pads can be just as effective. Because yorkers are quite difficult to bowl they require substantial practice in order to achieve consistent success.

References

External links
 How did the term 'yorker' originate – ESPNcricinfo
 How to bowl a yorker in cricket – wisdomtalkes
 How to bowl a yorker – pitchvision

Bowling (cricket)
Cricket terminology

Yorker


සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරකයක් (සම්ප්‍රේෂකය-ප්‍රතිචාරකය සඳහා කෙටි නම සහ සමහරවිට XPDR, XPNDR, TPDR හෝ TP ලෙසින් කෙටි කර දැක්වෙන) යනු, රේඩියෝ-සංඛ්‍යාත පරිප්‍රශ්නනයක්  ලැබුණු කල ප්‍රතිචාරයක් නිකුත්කරන ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණයකි. ගුවන් ගමන් පාලන  රේඩාරය මතදී ඒවා හඳුනාගැනීමට උපකාරී වීම‍ට ගුවන්යානා තුල සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක ඇත; එලෙසම, ගුවන්යානා එකිනෙකා සමග ගැටීමේ අවදානම අනාවරණය කරගැනීමේ උපක්‍රමයක් ලෙසින් සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක  සම්ප්‍රේෂණ භාවිතා කරන ගැටුම් වැළැකුම් පද්ධති ප්‍රවර්ධනය කර ඇත.

ඔවුන් විසින් ගුවන්යානයකට සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක කේතයක් පවරාදෙන විට,  ගුවන් ගමන් පාලන ඒකක විසින් "squawk" "ස්ක්වාක්" යන පදය භාවිතා කරනු ලැබෙයි, නිද., "ස්ක්වාක්7421".  ස්ක්වාක් යන පදයෙහි අර්ථය මෙනයින් "සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක කේතයක් තෝරාගැනුම" වන අතර "ස්ක්වාකින්" යනු "මම  xxxx යන සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක කේතය තෝරාගතිමි" අර්ථය ගෙන දෙයි.

ආශ්‍රිත

සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරකය (ගුවන් තරණය)


Rosa Chutor (; engl. transkribiert Roza Khutor) ist ein Skigebiet im Westkaukasus mit den für die Olympischen Winterspiele 2014 in Sotschi angelegten Abfahrtsstrecken, deren Premiere im Alpinen Skiweltcup am 11. Februar 2012 stattfand.

Architektur
Der Schweizer Bernhard Russi gilt als Architekt der Herren-Abfahrtpiste bei Krasnaja Poljana. Der Start befindet sich auf 2045 m, das Ziel auf 970 m. Die Höhendifferenz 1075 m ergibt dort eine Abfahrtslänge von 3495 m. Die Höchstgeschwindigkeit liegt bei über 130 km/h. Die Bestzeit des Schweizers Beat Feuz von 2:14:10 min aus der ersten Weltcupabfahrt 2012 wurde zuvor im Training von dem Österreicher Hannes Reichelt mit 2:12:91 min unterboten.

Bernhard Russi beschreibt seine Strecke im Schweizer Fernsehen wie folgt: "Die Strecke beginnt mit einer relativ steilen Startpartie, die dann aber sofort in ein kurvenreiches, mittelsteiles Gelände übergeht. Danach folgt ein vor allem für die Zuschauer attraktiver Abschnitt mit einem steilen Couloir namens 'Accola-Valley'. Die Sprünge 'Russian Trampoline', 'Bears Brow', 'Lake Jump' und 'Deer Jump' sind die Highlights der Strecke und lassen die Fahrer teilweise bis 70 Meter fliegen. Die Strecke ist recht lang und geht in die Beine. Vor allem, weil sie den Fahrer ununterbrochen fordert."

Im Skigebiet befindet sich auch der Rosa Chutor Extreme Park, wo während den Olympischen Winterspielen 2014 die Freestyle-Skiing- und Snowboardwettbewerbe stattfanden.

Internationale Wettbewerbe
Genannt werden alle von der FIS organisierten Alpinbewerbe.

Weblinks

 Offizielle Website (russisch)

Einzelnachweise

Piste des Alpinen Skiweltcups
Sport (Sotschi)
Wettkampfstätte der Olympischen Winterspiele 2014
Wintersportgebiet in Russland

Rosa Chutor


Petunia veya petunya, Solanaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.

Taksonomi
Petunia cinsine bağlı türler (2022):

 Petunia axillaris - (Lam.) Britton, Sterns & Poggenb.
 Petunia hybrida - Vilm.
 Petunia integrifolia - (Hook.) Schinz & Thell.

Melezler:
 Petunia × atkinsiana - D. Don ex Louden

Dış bağlantılar

Kaynakça

Solanaceae

Petunya


Râul Urlieșu este un toponim românesc, care se poate referi la,

 Râul Urlieșu, Olteț — afluent de stânga al râului Olteț, care este - la rândul său - un afluent de dreapta râului Olt.
 Râul Urlieșu, Sebeș — curs de apă, afluent de stânga al râului Sebeș, care este, la rândul său, afluent de stânga al râului Mureș.

Toponime românești

Râul Urlieșu


Franjo Lavrenčić (Ljubljana, 1904. – Austrija, 1965.), arhitekt. Jedan je od značajnih projektanata moderne u razdoblju između dva svjetska rata u Bosni i Hercegovini.

Životopis
Rodio se u Ljubljani 1904. godine. Studirao arhitekturu u Češkoj. U Pragu je upisao Arhitektonski fakultet 1928. godine. Nakon prve godine studija napustio ga je "u želji da stvara arhitekturu". Od 1932. do 1942. godine projektirao je nekoliko značajnih objekata u Sarajevu nekoliko značajnih objekata, u duhu moderne. Poslije rata bila je druga stvaralateljska faza. Bila je osobito plodna i izveo je gradnju niza objekata u Zagrebu i Tuzli. Graditeljska Graditeljska cjelina – stambeno naselje Crni Vrh u Sarajevu proglašena je 2012. godine nacionalnim spomenikom BiH. Zgrada Muzičke škole u Tuzli jedno je od njegovih najboljih ostvarenja, ali zbog ruševnosti objekta nije proglašena za nacionalni spomenik, premda je bila predložena.

Izvori

Životopisi, Ljubljana
Arhitekti

Franjo Lavrenčić


91898 Margnetti este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
91898 Margnetti este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Gnosca de Stefano Sposetti. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,97 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 4,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 91001-92000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

91898 Margnetti


Die Straßenbahn in Liepāja existiert seit dem Jahr 1899. Die lettische Stadt Liepāja besitzt damit das älteste elektrische Straßenbahnnetz in den baltischen Staaten. Seit 1972 existiert in Liepāja nur noch eine einzige Straßenbahnlinie Metallurgie (Grobiņas iela) – Zentralfriedhof (Vaiņodes iela) mit 6,9 km Länge. Die Straßenbahn Liepāja ist das einzige meterspurige Straßenbahnsystem in Lettland. Im Gegensatz zu den anderen lettischen Straßenbahnen (Rīga, Daugavpils), die Stangenstromabnehmer verwenden, verwendet die Straßenbahn Liepāja seit 1961 Bügelstromabnehmer. Am 29. Mai 2013 ging eine Streckenverlängerung vom Zentralfriedhof zum Vorort Ezerkrast 2 in Betrieb.

Geschichte

|}

Am 22. August 1896 beschloss der Rat der Stadt Libau, eine elektrische Straßenbahnlinie zu bauen. Den Wettbewerb zum Bau der Straßenbahn gewann die Nürnberger Continental-Gesellschaft für Elektro-Unternehmen. Am 14. Dezember 1896 unterzeichneten der Bürgermeister Adolphi und der Vertreter der Nürnberger Continental-Gesellschaft Manaschewitsch den Vertrag, gemäß dem die Gesellschaft für 40 Jahre das Recht auf den Betrieb der Straßenbahn bekam. Die Stadt erhielt das Recht, das Straßenbahnsystem nach 20 Jahren zu kaufen. Die Gesamtlänge der beiden zu bauenden Linien war 10,42 km.

Die Probefahrten der Straßenbahn Libau begannen am 14. September 1899, der fahrplanmäßige Betrieb wurde am 26. September 1899 aufgenommen. Ab dem 14. Oktober 1899 wurden zwei Linien betrieben: die weiße Linie zum Militärhafen (Karosta) und die grüne Linie zum Bahnhof. Im November 1899 wurden beide Linien nach Alt-Libau (Siena tirgus) verlängert.

Ende Juni 1941 wurde der Straßenbahnbetrieb in Liepāja vorübergehend eingestellt, weil die vorrückenden deutschen Truppen die Stadt bombardierten. Mitte Juli 1941 wurde der Straßenbahnverkehr wieder aufgenommen. Der Abschnitt entlang der Peldu iela (Peldu-Straße) wurde jedoch geschlossen und das Oberbaumaterial zur Reparatur der anderen Strecken verwendet. Im Jahr 1944 musste die Fahrleitung des Straßenbahnnetzes auf Anordnung der deutschen Besatzungsmacht abgebaut werden, da sie am Kupfer interessiert war. Infolgedessen musste der Straßenbahnbetrieb ein zweites Mal eingestellt werden, aber am 7. November 1945 konnte der Straßenbahnverkehr wieder beginnen.

Im Jahr 1950 begann der Bau einer neuen Strecke, die das Stadtzentrum mit der Zuckerfabrik an der Ventspils iela verband. Die dafür eingerichtete Linie erhielt die Liniennummer 3. Wegen mangelnder Wirtschaftlichkeit wurde sie jedoch bereits 1953 wieder stillgelegt.

Im Jahr 1961 wurden die Stangen- durch Scherenstromabnehmer ersetzt. Innerhalb eines Tages, am 17. Dezember 1961, wurde die Oberleitung angepasst, so dass am 18. Dezember 1961 die Züge mit Scherenstromabnehmern verkehren konnten.

Am 23. Juni 1972 wurde die Straßenbahnstrecke von der Altstadt über die Klaipēdas iela (Klaipėda-Straße) bis zum Zentralfriedhof (Centrālie kapi) erweitert, wodurch das Streckennetz deutlich wuchs. Die Linien 1 und 2 wurden bis zur neuen Endstelle verlängert. Durch die Zunahme der Fahrzeugkilometer entstand ein Wagenmangel, weshalb am 6. Oktober 1972 der Betrieb auf der Linie 4 zum Militärhafen (Karosta) eingestellt wurde.

Am 15. März 1976 wurde in Liepāja das System der Fahrscheine eingeführt. Fahrscheine konnten in den Zeitschriftenläden "Союзпечать" und in der Straßenbahn beim Schaffner erworben werden.

Am 3. September 2009 fing zum ersten Mal in der Geschichte der Straßenbahn Liepāja ein Straßenbahnwagen Feuer. Der Wagen vom Typ KT4 Nr. 242 (ex Erfurt) brannte komplett aus.

Am 29. Mai 2013 ging eine Streckenverlängerung vom Zentralfriedhof zum Vorort Ezerkrast 2 (durch die Straßen Tukuma, Vaiņodes und Mirdzas Ķempes) in Betrieb.

Fahrzeuge

Die Straßenbahn Liepāja setzte in ihrer Geschichte Wagen folgender Hersteller ein: Herbrand, Fenix, Gotha, Tatra und CroTram. Die ersten Wagen trugen die Nummern 1 bis 9 und wurden bei der Waggonfabrik P. Herbrand & Cie. in Köln gebaut. Im Jahr 1903 wurden sieben weitere Triebwagen (Nr. 10–16) bei Herbrand erworben, 1907 noch einmal zwei (Nr. 17 und 18). Bis 1914 wurde ein weiterer Triebwagen erworben (Nr. 19). Außerdem wurden 14 Beiwagen eingesetzt, sechs von ihnen offen und acht geschlossen.

Nach Ausbruch des Ersten Weltkriegs konnten keine weiteren Wagen beschafft werden. Zum Zeitpunkt der Unabhängigkeit Lettlands, als Libau seinen heutigen Namen Liepāja erhielt, wurden immer noch die Fahrzeuge aus der Anfangszeit genutzt. Ihr Zustand verschlechterte sich jedoch trotz regelmäßiger Unterhaltung. Nach dem Zweiten Weltkrieg bestand der Fahrzeugpark der sowjetischen Stadt weiterhin aus den Herbrand-Wagen (jetzt mit den Nummern 101 bis 119 versehen). Zwölf von ihnen erhielten einen neuen Wagenkasten in zeitgenössischem Design. Außerdem wurden von 1949 bis 1956 einige Wagen unter Verwendung von Wagenkästen und Laufwerksteilen aus Kaliningrad neu gebaut (insbesondere Wagen 122). Alle Triebwagen verkehrten mit Stangenstromabnehmer, ebenso wie in Rīga und Daugavpils.

Zwischen 1957 und 1962 wurden Gothawagen mit Scherenstromabnehmern nach Liepāja geliefert. Neben acht Triebwagen T57 (Stück, Nr. 125–132), 13 T59E (Nr. 133–145) und acht T2-62 (Nr. 146–153) kamen acht Beiwagen V57 (Nr. 15–22), drei V59E (Nr. 23–25) und sieben B2-62 (Nr. 26–32) nach Liepāja.

KT4SU/KT4D

Nach der Einstellung der Straßenbahnproduktion in Gotha im Jahr 1966 wurde der Wagenpark der Straßenbahn Liepāja durch Wagen aus tschechoslowakischer Produktion erweitert. Von 1976 bis 1979 wurden 15 Tatra-Wagen T4SU (Nr. 201–215) geliefert, von 1983 bis 1988 22 Wagen des Typs KT4 SU (Nr. 216–235, die Nummern 220 und 221 wurden doppelt vergeben).

Im Jahr 2000 begann der Kauf von Gebrauchtfahrzeugen aus der ehemaligen DDR. Insgesamt wurden zwölf Wagen des Typs Tatra KT4 D erworben, die zu Beginn der 1990er Jahre gebaut worden waren: im Jahr 2000 drei Wagen aus Cottbus (Nr. 236–238), im Jahr 2001 einer aus Gera (Nr. 239), in den Jahren 2003 und 2005 jeweils vier aus Erfurt (Nr. 240–247).

Zurzeit sind bei der Straßenbahn Liepāja 17 Wagen des Typs Tatra KT4 im Einsatz, darunter zwölf gebraucht in Deutschland erworbene. Es wird ausschließlich mit Solowagen gefahren, Doppeltraktionen sind nicht im Einsatz. Für den fahrplanmäßigen Betrieb werden nur sieben Kurse benötigt.

CroTram TMK 2300 LT

Am 23. November 2020 traf der erste vom kroatischen Konsortium CroTram hergestellte dreiteilige Niederflurgelenkwagen vom Typ TMK 2300 in Liepāja ein. Die Fahrzeuge werden ab der Nummer 250 geführt (250–256, Stand 21. September 2021). Ausgeschrieben wurden insgesamt 7 bis 14 Fahrzeuge für die Lieferung innert 4 Jahren. Probefahrten des ersten Fahrzeuges für Liepāja erfolgten unter anderem im Zagreber Straßenbahnnetz.

Fahrscheine
Fahrscheine für die Straßenbahn Liepāja müssen bei Antritt der Fahrt entwertet werden, ebenso ist ein elektronisches Ticketing per SMS möglich. Im Jahr 2019 kostete die einfache Fahrt 0,70 Euro. Entwerter drucken die Wagennummer, Datum und Uhrzeit auf den Fahrschein. Nach Entwertung beträgt die Gültigkeit 24 Minuten – diese Zeit reicht für das Befahren der gesamten Streckenlänge aus. Fahrausweise können im Vorverkauf in Kiosken, Geschäften und anderen Verkaufsstellen oder bei Fahrtantritt beim Fahrer erworben werden.

Weblinks

 Offizielle Webseite des Betreibers (lettisch)
 Inoffizielle Seite der Straßenbahn Liepāja (lettisch)
 Liepāja — die alten Straßenbahnen (estnisch/russisch)
 Die Straßenbahn Liepāja im Forum Verkehr in Russland (russisch)

 Fotoserie der Straßenbahn Liepāja (deutsch, englisch), zugehöriges Video

Einzelnachweise

Liepaja
Liepāja
Liepaja

Straßenbahn Liepāja


آي نوناكا (野中藍 نوناكا آي) هي مؤدية أصوات يابانية ولدت في 8 يونيو 1981 في ساوارا-كو, فوكوكا.

أدوارها في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 المعلم الساحر نيغيما! - كونوكا كونوي
 نيغيما!؟ - كونوكا كونوي
 يوكيو هولدر! - كونوكا كونوي
 كلاند - فوكو إيبوكي
 كلاند بعد القصة - فوكو إيبوكي
 سايونارا زتسبو سينسيه - كافوكا فورا
 زوكو سايونارا زِتسبو سينسيه - كافوكا فورا
 زان سايونارا زِتسبو سينسيه - كافوكا فورا
 طوكيو ماغنيتود 8.0 - أيا كاواساكي
 ناتسو نو أراشي! - يايوي فوشيمي
 ناتسو نو أراشي! أكينايتشو - يايوي فوشيمي
 باني بوني داش! - إيتشيجو
 أسورا كراين - كانادي تاكاتسوكي
 السحر الحديث المبسط - كويومي موريشيتا
 حجرة أبحاث RD - يوكينو
 تورادورا! - مايا كيهارا
 بينتشو-تان - بينتشو-تان
 كامينوميزو شيرو سيكاي - فوجيديرا
 كامينوميزو شيرو سيكاي فصل الحارسات - فوجيديرا
 الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا - كيوكو ساكورا
 فتاة الأمواج و فتى الشباب - ميمي توا
 أناذر - يوكاري ساكوراغي
 مهما فكرت في الموضوع, إنعدام شهرتي هو خطأكم أنتم! - ميغومي إيماي
 غوغوري! كوكوري-سان - نويل
 أسوماتسو-سان - تشيبيمي
 فيت/أبوكريفا - بيرسيركر السوداء
 فيت/إكسترا Last Encore - كاستر
 شينيا! تينساي باكابون - هاجيمي
 أماغي بريليانت بارك - تيرامي
 كاميتشو! - ميكو سايغوسا

أوفا أنمي
 المعلم الساحر نيغيما!: الربيع - كونوكا كونوي
 المعلم الساحر نيغيما!: الصيف - كونوكا كونوي
 المعلم الساحر نيغيما!: الجناح الأبيض ALA ALBA - كونوكا كونوي
 المعلم الساحر نيغيما!:عالم آخر - كونوكا كونوي
 غوكو سايونارا زِتسبو سينسيه - كافوكا فورا

أفلام أنمي
 سلسلة أفلام الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا
 الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا: البداية - كيوكو ساكورا
 الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا: الأبدية - كيوكو ساكورا

أدوارها في ألعاب الفيديو
 نير - يونا
 فيت/إكسترا - أليس، كاستر
 الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا بورتبل - كيوكو ساكورا
 الفتاة الساحرة مادوكا ماجيكا: ذا باتل بنتاغرام - كيوكو ساكورا
 ديد أور ألايف 5 لاست راوند - هونوكا

أدوارها في الدبلجة اليابانية
 جيسي - زوري روس

وصلات خارجية

مراجع

 ويكيبيديا اليابانية

أشخاص على قيد الحياة
مشاهير يوتيوب يابانيون
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 21
ممثلات أداء صوتي من محافظة فوكوكا
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات يابانيات في القرن 21
ممثلو أداء صوتي من فوكوكا
مواليد 1981
موسيقيون من فوكوكا

آي نوناكا


بلدية أنتشوراس ، هي إحدى بلديات مقاطعة سيوداد ريال إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 376 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

أراض مطوقة ومعزولة
أماكن مأهولة في ثيوداد ريال
بلديات سيوداد ريال

أنتشوراس (سيوداد ريال)


En mathématiques, en particulier en théorie de l'homotopie en topologie algébrique, la propriété de relèvement des homotopies est une condition technique sur une fonction continue d'un espace topologique E dit total à un autre, B dit espace de base. Moralement, cette propriété énonce que toute homotopie dans l'espace de base se relève en une homotopie dans l'espace total E.

Par exemple, un revêtement a une propriété de relèvement local unique des chemins vers un ouvert de la fibre donnée ; l'unicité est due au fait que les fibres d'un revêtement sont des espaces discrets. La propriété de relèvement des homotopies existe dans de nombreuses situations, telles que la projection dans un fibré vectoriel, ou dans une fibration, où l'unicité du relèvement n'est plus assurée.

Définition formelle
Supposons désormais que toutes les cartes sont des fonctions continues d'un espace topologique à un autre. Étant donné une application , et un espace , on dit que  a la propriété de relèvement des homotopies, si:

 pour toute homotopie , et
 pour n'importe quelle application  relevant  (c'est-à-dire que l'on a ),

il existe une homotopie  relevant  (c'est-à-dire ) qui satisfait également .

Le carré extérieur (sans la flèche en pointillé) commute si et seulement si les hypothèses de la propriété de relèvement sont vérifiée. Un relèvement  correspond à une flèche en pointillé faisant commuter le diagramme.

Si l'application  satisfait la propriété de relèvement des homotopies par rapport à tout espace X, alors  s'appelle une fibration.

Une notion plus faible de fibration est la fibration de Serre, pour laquelle le relèvement d'homotopie n'est requis que pour tous les CW-complexes .

Généralisation : propriété d'extension de relèvement des homotopies
Il existe une généralisation commune de la propriété de relèvement des homotopies et de la propriété de prolongement des homotopies. Étant donné une paire d'espaces , on note simplement. Soit de plus une application , on dit que  a la propriété d'extension de relèvement des homotopies si :

 Pour toute homotopie , et
 Pour tout relèvement  de , il existe une homotopie  qui couvre  (i.e. tel que  ) et prolonge  (i.e. tel que  ).

La propriété de relèvement des homotopies de  est obtenue en prenant , de sorte que  soit simplement .

La propriété d'extension d'homotopie de  est obtenue en prenant  constante.

Articles connexes

 propriété de prolongement des homotopies
 Fibration

Remarques

Références

 Jean-Pierre Marquis (2006) "A path to Epistemology of Mathematics: Homotopy theory", pages 239 à 260 dans The Architecture of Modern Mathematics, J. Ferreiros & JJ Gray, éditeurs, Oxford University Press

Liens externes

Topologie algébrique
Théorie de l'homotopie

Propriété de relèvement des homotopies


Juca Sampaio foi um empresário e político alagoano. Durante sua carreira, foi Deputado Estadual, Vice-governador do Estado de Alagoas e mais de uma vez prefeito em Palmeira dos Índios. Ele faleceu aos 76 anos, em Maceió, no dia 13 de março de 1976.

Biografia
Manoel Sampaio Luz, que mais tarde ficaria conhecido apenas como Juca Sampaio, nasceu em Olho D'água do Acioli, atualmente, a cidade de Igaci. O apelido de cacique veio anos depois, em função das características físicas que tinha e da liderança que exercia, mas "Juca" foi o apelido que o acompanhou sempre*.

Filho biológico de Justino Pereira da Luz e Maria Amélia Sampaio Luz, começou a trabalhar cedo por causa da morte do pai e pela necessidade de cuidar da mãe e dos irmãos*.  Contrariando todas as dificuldades, Juca Sampaio se fez político, líder, chefe, conselheiro e cacique.

Em uma ocasião que se mostrou um marco em sua vida, ele cedeu seu lugar em uma barbearia ao coronel Lauro de Almeida Lima. Este, inteirado de sua condição, o convidou para morar em sua casa e também intercedeu ao governador do Estado em favor de sua mãe, professora, conseguindo sua nomeação no Grupo Escolar Municipal. Juca Sampaio aceitou a proposta do coronel e mudou-se para Palmeira dos Índios, lugar onde deu início a suas atividades comerciais e políticas.

Apesar da falta de tempo para estudar, ele se mostrou um líder nato e, ao longo de sua vida, conseguiu criar em torno de si uma significativa corrente de opinião. Possuía uma extraordinária acuidade política e  um excelente desenvolvimento quando ficava sobre um pleito. Raramente deixava de opinar e, por isso, ficou conhecido por seu senso de presença.

Vida política

Aos 19 anos ingressou na carreira política como vereador, e aos 21 foi vice-prefeito de Lauro Almeida. Porém, o coronel morreu após um desentendimento político, vítima de um Fiscal de Tributos chamado João Ferreira de Gusmão e Melo. É de conhecimento popular que após o assassinato do então prefeito, João Ferreira foi fuzilado pelo Delegado de Polícia da cidade. Após o assassinato do pai adotivo em pleno mandato, coube a Juca Sampaio assumir a prefeitura.

Ele ficou no cargo até a posse de Graciliano Ramos, que foi nomeado prefeito em 1928, renunciando em 1929. Em 1930, Juca Sampaio assumiu mais uma vez a prefeitura do município para concluir o mandato iniciado por Graciliano Ramos, em meio a um cenário conturbado no país e no mundo, sobretudo em virtude das consequências da Grande Depressão Americana, que afetou o mercado nacional.

Dessa forma, Juca Sampaio viu o país passar por um dos colapsos do capitalismo e do liberalismo econômico. No auge da crise, o país enfrentou transformações políticas profundas com a Revolução de 1930, seguida da Era Vargas, que pôs fim ao predomínio das oligarquias no cenário político  nacional.

Vinte anos mais tarde, em 1950, Juca Sampaio retornou ao cargo de prefeito de Palmeira dos Índios, dessa vez eleito pelo povo. Por ter crescido na região, era conhecido em todo o município, e sempre foi lembrado por muitos como um homem justo, capaz de entender e atuar nas mais diversas situações, tratando a todos com a mesma cortesia. Como político, acompanhou as mudanças, adaptando-se e influenciando outros a adotar novas formas de comportamento político.

Em 1966, foi Vice-Governador do Estado de Alagoas na gestão do usineiro Antônio Simeão de Lamenha Filho (ARENA), que venceu por eleição indireta da Assembleia Legislativa. Junto com Lamenha, Juca Sampaio inaugurou obras importantes para o estado de Alagoas, como o Estádio Rei Pelé, o Matadouro Frigorífico de Satuba, a sede do Centro de Aperfeiçoamento de Pessoal e a Secretaria de Saúde. Além disso, ajudou a implantar a Escola de Ciências Médicas e a Secretaria de Planejamento do Estado. Sua última campanha em vida foi pela conquista de um canal de televisão para o Estado de Alagoas: a TV Alagoas.

Em um discurso em homenagem a Juca Sampaio, proferido no dia 23 de março de 1976, o político Teotônio Vilela o descreveu como um homem magro, rijo e de uma morenidade ligeiramente pálida, que possuía a face aberta e os olhos agudos de curiosidade. Teotônio contou que na época em que Alagoas estava caminhando ao lado do armamento, ele fez uma visita a Juca Sampaio em seu Armazém. Segundo ele, após a conversa que tiveram, Juca lhe disse algo que nunca havia esquecido: "só tenho duas coisas, a palavra e a vida. Enquanto não me tirarem esta não acabarão com aquela."

Vida pessoal

Além da carreira política, Juca Sampaio também foi empresário, agricultor, comerciante, empreendedor, pioneiro e um visionário. Foi em Palmeira dos Índios que ele iniciou suas atividades empresariais, com a instalação de um armazém no centro da cidade. Lá, Juca comercializava  mercadorias como couro e algodão.

Além da carreira política, Juca Sampaio também foi empresário, agricultor, comerciante, empreendedor, pioneiro e um visionário. Foi em Palmeira dos Índios que ele iniciou suas atividades empresariais, com a instalação de um armazém no centro da cidade. Lá, Juca comercializava  mercadorias como couro e algodão.

O título de o "Velho Cacique", foi cunhado, em boa medida, por residir em um casarão construído às margens da "Lagoa dos Caboclos", propriedade comprada dos indígenas palmeirenses. A casa está localizada em frente ao atual Colégio Estadual Humberto Mendes.

Em 31 julho 1924, Juca Sampaio casou-se com Heloísa Costa Sampaio e com ela teve nove filhos, sendo cinco homens e quatro mulheres: Maria do Carmo, Maria das Graças, Izabel Sampaio Melo, Maria Heloísa, Gilberto (que faleceu ainda criança), José Sampaio, Geraldo, George (falecido aos 21 anos) e Gileno.

José Sampaio foi deputado federal e suplente de senador. Geraldo Sampaio foi fundador do Grupo Parque das Flores junto com Mário Melro, fundador da extinta TV Alagoas (hoje TV Ponta Verde), deputado estadual, deputado federal e vice-governador*.  Gileno Sampaio foi prefeito de Palmeira dos Índios e assumiu a gestão da Rádio Educadora Sampaio, antiga Rádio Cacique.

Juca Sampaio comprou os equipamentos da rádio  de Amarílio Sabino, um pernambucano de Caruaru que faliu no início dos anos 60. A Rádio Educadora Sampaio (ex-Rádio Cacique) foi inaugurada em 31 de Dezembro de 1964 e ficou popularmente conhecida como "Princesinha do Agreste".

Políticos de Alagoas

Juca Sampaio


Fenerbahçe (futbol takımı) 1959-60 sezonu, Fenerbahçe'nin kuruluşundan itibaren 53. ve ulusal ligdeki 2. sezonudur.

1959-60 Sezonu Fenerbahçe'nin Kadrosu ve Golcüleri

Fenerbahçe'nin 1 golünü de Altaylı Kazım kendi kalesine atmıştır.

Transferler

Gelenler
Selahattin Torkal, Gürcan Berk, Güneş, Turgut Yelmen, Ali Soydan, Levent Dinçcan.

Gidenler

Özel karşılaşmalar

 Millî Ligin ilk şampiyonu Fenerbahçe 9 Ağustos 1959 tarihinde seyircisinin önüne çıktı. İki takıma bölünen sarı-lacivertliler aynı gün Defterdar ve Kasımpaşa ile karşılaştılar.
 13 Ağustos'ta da Fenerbahçe bu defa aynı gün Hacettepe ve Anadolu ile; 16 Ağustos'ta da Karagümrük ve Hasköy ile oynadı.
 Fenerbahçe, ligde şampiyonluk için çekiştiği Beşiktaş'a 1-0 yenildikten sonra İzmir deplasmanında Göztepe'yle de 0-0 berabere kaınca avantaj kaybetti. Hazırlık maçında Çekoslovak Ligi dördüncüsü Spartak Trnava'ya alınan 1-0'lık yenilgi sonrası teknik direktör Molnar'a 1 ay mecburi izin ve 2.000 TL para cezası, ayrıca futbolcular Özcan, Akgün, Gürcan, Yüksel, Şeref ve Mustafa'ya 300'er TL para cezası kesildi. Maçı 13.035 kişi izledi. Cezaya karşı çıkan Molnar'ın sözleşmesi 18 Ocak 1960 tarihinde feshedildi, daha önce 1951-53 ve 1956-57 dönemlerinde sarı-lacivertli takımı çalıştıran Laszlo Szekely ile anlaşıldı. Ahmet Erol'dan boşalan menajerlik görevine Niyazi Sel getirildi.
 Devre arasında kongre tartışmaları nedeniyle huzursuz Fenerbahçe tek maçlık turnuvada Ankara'da Hasan Polatkan Kupası'nda Galatasaray'a 2-1 boyun eğdi.
 20 Mart 1960'taki Adapazarı Güneşspor karşılaşmasının ilk yarısı 6-0 bitince, ikinci yarı rakibin kalesini Fenerbahçeli Şükrü Ersoy korudu.
 3 Nisan 1960 tarihli Hasköy maçında da ikinci yarıda rakibin kalesini Fenerbahçeli Özcan Arkoç korudu.

Türkiye Ligi

Puan durumu

Cemal Gürsel Kupası

Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası

1959 yılında ilk Türkiye Ligi'nin şampiyonluğuna ulaşan Fenerbahçe 1959-60 yılında tarihinde ilk kez Avrupa Kupalarına katıldı.

Fenerbahçe'ye kurada Macar takımı Csepel çıktığında Macar futbolu, 1956'daki Macar Devrimi sonrasında 1954'teki Dünya ikinciliği günlerindeki şaşasını arayan, ancak hala 1960'ta Olimpiyat üçüncüsü, 1964'te'de Olimpiyat şampiyonu ve Avrupa üçüncüsü olacak kadar gücünü koruyan bir hüviyete sahipti. Fenerbahçe, Macar takımlarıyla hepsi de özel olmak üzere ve İstanbul'da oynanan 14 maç yapmış, 4 galibiyet, bir de beraberlik almış; 19 gol atıp 31 gol yemişti. 20 Ocak 1940 ve 20 Şubat 1947'de o dönem Hungaria adını taşıyan MTK Budapest karşısında alınan galibiyetler uzun yıllar hatırlanan başarılar olarak zihinlerde kalmıştı

İlk maçta dezavantajlı bir sonuç almasına rağmen deplasmanda son 15 dakikayı 10 kişi oynamasına rağmen 3-2 galip gelerek Avrupa Kupalarında tur atlayan ve deplasmanda galip gelen ilk Türk takımı unvanlarını kazanan  Fenerbahçe'nin bu başarıya imza atan onbiri şu şekildedir: Özcan Arkoç-Naci Erdem (kaptan), Basri Dirimlili-Akgün Kaçmaz, Osman Göktan, Avni Kalkavan, Lefter Küçükandonyadis, Can Bartu, Şeref Has, Ergun Öztuna, Yüksel Gündüz .

Fenerbahçe'ye ikinci turda Fransa şampiyonu Olympique Gymnase Club de Nice takımı çıkmıştır. Bu yıllarda Fransa millî futbol takımı 1958 FIFA Dünya Kupası'nda yarı finalde Peleli Brezilya'ya elenerek üçüncü olan, 1960'ta ilk  Avrupa Futbol Şampiyonası'nda dördüncü sırayı alan bir takımdı. Fenerbahçe, o tarihe dek Fransız takımlarıyla toplam 14 maç yapmıştı. İstanbul'un işgali döneminde yaptığı 9 maçın hepsini kazanan, 7'ye karşı 46 gol atan Fenerbahçe, sonraki dönemde Fransız takımlarıyla 5 maç yapmış; 2 galibiyet, 2 beraberlik, 1 de yenilgi almıştı . 1957 yılında kulübün 50. kuruluş yıldönümünde 12 Haziran 1957'de Toulouse'u 2-0 yenmişti .

Fenerbahçe 29.656 biletli seyirciyle rekor kırılan maçta Nice'i 2-1 yenerek avantaj sağlamış, bu önemli galibiyet 19 Kasım 1959 akşamı Paris-Soir gazetesine taze baskı yaptırmıştır  Rövanşta Can Bartu ve Lefter Küçükandonyadis'in Fransızların sert futbolu sonucu sakatlanmalarıyla Nice 2-1 galip gelmiş, o dönemki uygulamada uzatma olmadığı için tur atlayan takım tarafsız sahada üçüncü
maçta belirlenmiştir. Bir anlamda Fransa'nın sahası sayılabilecek Cenevre'de oynanan maçın sahanın şiddetli yağış nedeniyle göle dönmesi nedeniyle ertelenmesi teklif edilmiş, ancak öneri bu sahanın avantaj olacağını düşünen Fenerbahçeli yöneticiler tarafından reddedilmiştir . Saha, fiziği güçlü ve uzun paslarla oynayan Fransızlara yaramış ve maçın İsviçre'de oynanması sayesinde dost Servette takımının teknik yardımıyla kaygan zenminde kaymayan kramponlarla maça çıkan Nice, maç boyunca kayan Fenerbahçe'yi 5-1 mağlup etmiştir .

Ancak, Nice de kupada fazla ilerleyememiş, bir sonraki tur olan çeyrek finalde ilk beş Şampiyon Kulüpler Kupası sezonu şampiyonu Real Madrid'e 3-2 ve 0-4'lük sonuçlarla elenmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Türkiye Futbol Federasyonu resmi sitesi 1959-60 sezonu sayfası

Fenerbahçe (futbol takımı) sezonları
1960'ta Türkiye'de futbol
1959'da Türkiye'de futbol


Kate
aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Kişi adları
 Kate Beckinsale, İngiliz aktris
 Kate Bosworth, Amerikalı aktris
 Kate Braverman, Amerikalı yazar
 Kate Bush, İngiliz müzisyen
 Kate Chopin, Amerikalı öykü yazarı
 Kate Hudson, Amerikalı aktris
 Kate Mara, Amerikalı aktris
 Kate Moss, İngiliz model
 Kate Mosse, İngiliz yazar ve televizyoncu
 Kate Price, Amerikalı müzisyen
 Kate Rusby, İngiliz müzisyen
 Kate Winslet, İngiliz aktris
 Mary Kate Olsen, Amerikalı aktris

Diğer
 Kate (metin editörü), KDE için yazılmış bir metin editörü
 Kate Austen, Lost dizisinde bir karakter
 Kate Lockley (Buffy Evreni), Angel dizisinde bir karakter
 Kate, Nakajima B5N'in müttefik çağrı kodu

Kate