Henri Charles Louis Romagnesi (n. 7 februarie 1912, Paris – d. 18 ianuarie 1999, Draveil) a fost un profesor de gramatică și studii clasice precum și un renumit micolog francez cu rădăcini italiene. El a fost secretar general și președinte al Société mycologique de France (Societății Micologice a Franței) care distribuie anual, din 1999, "Premiul Romagnesi" în onoarea lui. Abrevierea numelui său în cărțile științifice este Romagnesi.

Biografie

Romagnesi, un descendent unei vechi familii italiene (strămoșul lui a fost un naturalist la curtea cunoscutului [[cardinal] Jules Mazarin, născut Giulio Raimondo Mazzarino) a studiat la Universitatea din Paris și a predat apoi pentru mulți ani ca profesor gramatica și limbi vechi la liceul Marcelin-Berthelot din Saint-Maur-des-Fossés, dar pasiunea lui a fost micologia. Astfel, deja la vârsta de 11 ani a descoperit în timpul unei plimbări la Yerres], domiciliul familia, u burete pe care l-a numit bizarre . Dornic să-l determine, a cercetat intensiv identificându-l corect ca un Paxillus involutus. În urmare a convins părinții să-i cumpere cărți de ciuperci contemporane franceze, ca de exemplu cele ale micologilor Léon Marie Dufour (1861-1942) sau Julien Noël Constantin (1857-1936).

Posibilitatea de a începe două cariere în paralel, una deosebită în științe literare, iar alta, astăzi mult mai cunoscută, în micologie, a fost desigur cauzată acestei epoci.

Deși plin ocupat ca profesor de liceu în Sens și în Saint-Maur-des-Fossés, el nu a ratat să investească tot mai mult timp pentru Société mycologique de France (SMF). Astfel a publicat din 1931 anual în "Buletinul SMF", unde a fost ales în consiliu în martie 1937 (apoi membru pe viață în 1945, secretar general și președinte 1967-1970), iar în 1948 a devenit atașat și profesor la Muzeul de Istorie Naturală la propunerea lui Roger Heim, directorul acestei instituții. Mai departe a scris pentru "Jurnalul Micologic" și alte reviste străine articole de renume.

Henri Romagnesi s-a interesat pentru aproape toate ciupercile superioare, cu lucrări foarte profunde suplimentare cu privire la unele familii, conținând genul Russula, despre care a scris o carte de renume mondial din 1963, Les Russules d'Europe et d'Afrique du Nord. Essai durla valeur tainomique et spécifique des caractères morphologiques et microchimiques des spores et des revêtements, cu peste 1000 de pagini și 1130 figuri. Cu această operă a revoluționat sistematica Russula și a creat un sistem care este până în prezent baza tuturor sistemelor moderne de clasificare ale acestui gen. Multe specii au fost descrise în această lucrare pentru prima dată valabil. O variantă a metodei de colorație Ziehl-Neelsen a fost folosită de Romagnesi pentru a diferenția depunerile acido-alcoolo-rezistente din cuticula hifelor ale anumitor specii de ciuperci din genul Russula. Monografiile sale cuprinzătoare despre ciupercile Rhodophyllus (Entoloma), ca de exemplu Les Fondements de la Taxonomie des Rhodophylles et Leur Classification (1978) sau Les rhodophylles du Gabon et de la Côte d'Ivoire cu 649 de pagini și multe ilustrații (1979) sunt de autoritate egală, de asemenea, cărțile și articolele sale despre genurile de ciuperci Amanita, Armillaria, Coprinus, Hebeloma, Inocybe, Lactarius sau Psathyrella. O altă lucrare importantă a fost Flore Analytique des Champignons Supérieurs, pe care a editat-o împreună cu prietenul lui Robert Kühner în 1953. Pentru o lungă perioadă de timp această carte a fost cea mai importantă sursă bibliografică micologică în limba franceză.

În timp de aproape 70 de ani, munca lui Henri Romagnesi a fost originală, făcută prin descrieri personale și schițe cu detalii microscopice, și nu prin compilare, cum este adesea cazul în prezent. Dar deși a stăpânit limba latină perfect, a refuzat să publice, ca obișnuit în acest domeniu, identificația inițială în ea. Astfel mulți alți mitologi au folosit lucrarea sa extraordinară, transcriind-o în latină și adăugând taxoni noi, creați de ei. De acea faptul, că multe denumiri ale marelui micolog se găsesc astăzi numai sub domeniul sinonime, nu este surprinzător. Totuși Romagnesi nu a vrut să scrie în limba latină până la sfârșitul vieții lui.

Scurt timp după ce s-a mutat la un cămin pentru infirmi din Draveil a murit acolo.

Onoruri

 Președinte de onoare al Asociației La Sylve Coyet-la Foret (1993)
 Atașat al Muséum d'Histoire Naturelle de Paris (1948)
 Membru corespondent al Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon
 Membru (martie 1937), membru pe viață (1945), secretar general și președinte (martie1967-1970) al Société mycologique de France
 "Premiul Romagnesi" (1999)

Genuri și specii denumite de Romagnesi (mică selecție)

Specii de ciuperci denumite după Romagnesi

În onoarea lui au fost denumite 24 de specii de bureți:

Publicații (selecție)

Note

Bibliografie
 Heinrich Dörfelt & Heike Heklau: "Die Geschichte der Mykologie", Editura Dietenberger, Schwäbisch Gmünd 1998, ISBN 3-927654-44-2

Nașteri în 1903
Nașteri pe 7 februarie
Decese în 1999
Decese pe 18 ianuarie
Botaniști cu abreviere de autor
Biologi din secolul al XX-lea
Micologi francezi
Profesori francezi

Henri Romagnesi


Three Doors er en kortfilm instrueret af Josefine Moody efter manuskript af Ida Åkerstrøm Knudsen, Linda Nørgaard Madsen, William Smed.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011

Kortfilm fra Danmark

Three Doors


ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලය (University of London)

දළ විශ්ලේෂණය(overview)

පිහිටි ස්ථානය

ඉතිහාසය

Organisation

Recognised bodies

Listed bodies

Colleges no longer in existence

ශිෂ්‍ය දිවිය (Student life)

Sports, clubs, and traditions

University of London people

Trivia

References

අමතරව බලන්න

බාහිර පුරුක්

Educational institutions established in 1836
ලන්ඩනය
එංගලන්තය
මහා බ්‍රිතාන්‍යය
යුරෝපය
විශ්වවිද්‍යාල

ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලය


La Zone d'Activité Kennedy est un quartier de la ville de Tarbes, dans le département français des Hautes-Pyrénées, situé sud-est de la ville.

Géographie
Le quartier est situé sud-est de la ville, entre Laloubère au sud, Soues à l'ouest, et les quartiers de  Mouysset et d'Ormeau-Figarol au nord.

Morphologie urbaine
Le secteur comprend différentes zones d'activités, entreprises logistiques, activités technologiques, négoces de services, commerces et services du quotidien, sans aucun pavillons ou maisons traditionnelles.

La rocade sud de Tarbes passe au nord de la zone industrielle Kennedy et la sépare de la partie résidentielle de Tarbes.

Évolution démographique

Noms de certaines rues du quartier
Nom des rues en hommage aux héros de l'espace :
 Boulevard Kennedy
 Rue Neil Armstrong
 Rue Buzz Aldrin
 Rue Youri Gagarine
 Rue Patrick Baudry
 Rue Jean-Loup Chrétien
 Place Kennedy

Infrastructures

Edifices publics
 Parc des Expositions, une partie étant sur la commune de Laloubère, inauguré le .
 Chambre de commerce et d'industrie depuis le .
 Siège de l'office national des forêts.

Transports
Siège de Keolis qui exploite les lignes urbaines de bus de Tarbes, depuis le .

Événements
 Salon régional de l'agriculture de Tarbes.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Tarbes
 Dictionnaire des rues

Liens externes

Zone d'Activité Kennedy

Quartier Zone d'Activité Kennedy (Tarbes)


Axel Schaumann (* 4. Juli 1961 in Stuttgart) ist ein ehemaliger deutscher Hürdenläufer, der sich auf die 110-Meter-Distanz spezialisiert hatte.

Werdegang
Schaumann entstammt einer Sportlerfamilie. Sein Vater Walter Schaumann war in den 1950er-Jahren mehrfach württembergischer Weitsprungmeister und später Autorennfahrer, der jedoch bei einem Rennen später ein Bein verlor.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften wurde Schaumann 1982 in Mailand und 1983 in Budapest jeweils Vierter über 60 m Hürden. Bei den Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1983 in Helsinki schied er im Vorlauf aus.

Bei den Deutschen Meisterschaften 1983 in Bremen wurde er Deutscher Meister über die 110 m Hürden, nachdem er im Jahr zuvor in München bereits Bronze gewonnen hatte. In der Halle wurde er von 1982 bis 1984 dreimal in Folge Deutscher Meister. Schaumann startete bis 1983 für die LG Kappelberg, danach für den MTV Stuttgart.

Nach seiner aktiven Sportlerzeit studierte er Wirtschaftswissenschaften an der Universität Hohenheim und arbeitete im dortigen Marketingclub. Nach dem Studium arbeitete er im Bereich Unternehmensberatung, bei einer Investment Bank, im Venture Capital-Geschäft und war als Vorstand eines Unternehmens im Telekommunikationsbereich tätig. Im Anschluss machte er sich als Berater selbstständig.

Auch während seiner Berufszeit betrieb Schaumann im Seniorenbereich Leichtathletik beim MTV Stuttgart. So startete er bis 2011 im 100-Meter-Lauf.

Persönliche Bestzeiten
 60 m Hürden (Halle): 7,64 s, 6. März 1983, Budapest
 110 m Hürden: 13,73 s, 8. Juni 1983, Berlin
 200 m: 21,31 s, 5. September 1982, Pliezhausen

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Hürdenläufer (Deutschland)
Deutscher Meister (Leichtathletik)
Deutscher
Geboren 1961
Mann

Axel Schaumann


ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජනගහනයෙන් 70%ක ප්‍රතිශතයක් ග්‍රාමීය වන අතර නූතන ග්‍රාමිය අංශයේ ආර්ථික වැඩ කටයුතු අතරින් වැඩි බිම් සංඛ්‍යා ප්‍රතිශතයක් යෙදවී ඇත්තේ ද, සාපේක‍්ෂ වශයෙන් වැඩි ජන සංඛ්‍යා ප්‍රතිශතයක් නියැලී සිටින්නේ ද කෘෂිකාර්මික අංශයේ ය. ග්‍රාමීය ආර්ථිකයේ වැදගත් තැනක් හිමි වන්නේ යැපුම් කෘෂිකාර්මික අංශයටයි. යැපුම් කෘෂිකාර්මික කටයුතු අතර වී ගොවිතැනට ප්‍රධාන ස්ථානයක් හිමිවන අතර ඊට අමතරව අතිරේක බෝග වගාව ප්‍රධාතැනක් උසුලයි. යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේ දී වාරිමාර්ග මගින් ජලය සම්පාදනය කරන ප්‍රදේශවල වගා කරන ප්‍රධාන බෝගය වී වන අතර එසේ නොවන ප්‍රදේශවල අතිරේක  බෝග වෙත යොමුවීම වැඩි වශයෙන් දැකගත හැක. වර්තමානය වනවිට ශ්‍රී ලංකාවේ යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තය තම ජීවිකාව වශයෙන් කරගෙන යන ගොවීන්ට  විවිධ ගැටළුවලට මුහුණ පෑමට සිදු වී තිබේ. මේ සඳහා රජය මැදිහත් වී විවිධ විසඳුම් ගෙන ඒමට උත්සාහ  කර ඇති ආකාරය ද දැක ගත හැකි වේ.

යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තය යනු

වාර්ෂික වර්ෂාපතනය සෙ.මී. 50.8ට වඩා අඩු ප්‍රදේශවල ඇති සුළු ජල ප්‍රමාණය කාර්‍යක‍්ෂම ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් එදිනෙදා ජීවිතයේ ජීවත්වීම උදෙසා බෝග වගා කිරීමක් වශයෙන් හැඳින්විය හැක.

යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේ ලක‍ෂණ
ප්‍රධාන වශයෙන් අහස් දියෙන් කෘෂි කටයුතු කරන අතර මේ සඳහා වැඩි මුදලක් වැය කිරීමක් දක්නට නොලැබේ. මෙම ඉඩම් කුඩා ඒකකවලින් යුක්ත ය. යැපුමි කෘෂීකර්මාන්තයේ ප්‍රධාන බෝගය වන්නේ වී ගොවිතැන ය. අනෙකුත් බෝග වන්නේ ධාන්‍ය වර්ග, අල වර්ග, පළතුරු වර්ග, එළවළු වර්ග ආදිය යි. මෙම බෝග වගා කිරීමේදී එක භූමි ඒකකයක විවිධ බෝග වර්ග සංඛ්‍යාවක් වගා කිරීම බොහෝවිට දක්නට ලැබේ.

යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තය ප්‍රධාන කොටස් දෙකකි.
 වී ගොවිතැන
 අනෙකුත් බෝග (අතිරේක බෝග)

වී ගොවිතැන
ධරසිි් ි්ඒසඩ්  යන උද්භිද විද්‍යාත්මක නාමයෙන් වී ශාකය හඳුන්වනු ලැබේ. කෘෂි බෝග අතර ප්‍රධාන ස්ථානයක් වී වගාවට හිමි වේ. භූමි පරිභෝජනය සහ ආහාර වර්ගයක් වශයෙන් ඇති වැදගත්කම අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධානම බෝගය වන්නේ ද මෙය යි. වර්තමාන ඒක පුද්ගල සහල් පරිභෝජනය කි.ග්‍රෑ.101ක් වන අතර ශ්‍රී ලංකාවේ මුළු ජන සංඛ්‍යාවට මුළු නිෂ්පාදනය ප්‍රමාණවත් නොවන බැවින් මුළු සහල් අවශ්‍යතාවෙන් 10%ක ප්‍රමාණයක් ආනයනය කිරීමට ද සිදු වේ.

තාක‍ෂණ්‍ය අතින් ලෝකයේ රටවල් කොතෙක් දියුණු වුවත් ශ්‍රී ලංකාව වැනි සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් පසුවනුයේ තම රටට අවශ්‍ය ආහාර ප්‍රමාණයවත් නිෂ්පාදනය කරගත නොහැකි මට්ටමක ය. ශී ලාංකිකයින් වන අපගේ ප්‍රධාන ආහාරය බත් වුව ද අපරටට අවශ්‍ය වන සහල් ප්‍රමාණය නිෂ්පාදනය කර ගැනීමට තවමත් නොහැකි වී ඇත. වරින් වර බලයට පත්වන රජයන් විසින් කොතෙකුත් කෘෂිකාර්මික ප්‍රතිපත්ති හඳුන්වා දුන්නත් ඒවායේ අපේක‍ෂිත ප්‍රතිඵල මේ වනතෙක් ලැබී නැත. ඒ නිසාම රටේ ජාතික ආදායමෙන් විශාල ප්‍රතිශතයක් වාර්ෂිකව සහල් ආනයනය කිරීමට වැය කරයි. මෙසේ වර්ෂයක් පාසා අපට සහල් නිෂ්පාදන ඉලක්ක කරා ළඟා වීමට නොහැකි වී ඇත්තේ වී වගාව සම්බන්ධයෙන් පැන නැගී ඇති ගැටලූ නිසා ය.

වී ගොවිතැනේ පවතින ගැටලූ
පෙරදිග ධාන්‍යාගාරය ලෙස විරුදාවලිය ලත් ශ්‍රී ලංකාව අද ගොවිතැනට සමු දෙන්නට තරම් තත්ත්වයට පත්ව තිබේ. අනාගතයේදී මෙම තත්ත්වය තවත් උග්‍ර විය හැකි ය. ජාත්‍යන්තර සහ සාක් රටවල නිදහස් වෙළඳාම නිසා අපේ ප්‍රධාන ආහාරය වන සහල් සහ අනෙකුත් ආහාර ද්‍රව්‍ය අඩු මිළට මෙරටට ගලා ඒම අනිවාර්යයෙන්ම සිදු වේ.
'
ජල ප්‍රශ්නයඉතාමත් වැදගත් සාධකය වන්නේ ජලය යි. පැළෑටි සඳහා ජලය කීපාකාරයකට වැදගත් වේ. බීජ රෝපණය, පැළෑටි වැඩීම, අස්වනු නෙලන තෙක් පැළෑටි ක්‍රියාකාරීලෙස ජීවත්වීම ආදියට ජලය අත්‍යවශ්‍යම සාධකයක් වේ. නියමිත ආකාරයට ජලය නොලැබී යාම ගැටලූවකි. වර්ෂා ජල පෝෂිත ඉඩම්වල වර්ෂාව අඩු වන විට විවිධ ගැටලූ පැන නගී. වාරිමාර්ග ජලය ලබා ගෙන වගා කරන වී ගොවිතැනේදී ද වර්ෂාව නොමැති වීමෙන් ගැටලූ පැන නගී. එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය වන්නේ අස්වනු අඩු වී ආදායම අඩු වීම යි.
 අධික නියගයස්ථීර ජල පදනමක් නොමැති වීමෙන් වී වගාව විනාශවීම මෙහිදී සිදු වේ. ප්‍රමාණාත්මක වශයෙන් අවශ්‍ය තරම් වර්ෂාපතනයක් නොලැබීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අධික වාෂ්පීකරණය නිසා වියලි සුළඟත් ප්‍රදේශයේ භෞතික පිහිටීමත් පදනම් කොටගෙන ප්‍රදේශයේ සාමාන්‍ය  උෂ්ණත්වය ඉහල මට්ටමක පැවතීමෙන් අධික වියලි දේශගුනික තත්වයක් ඇති වේ. මෙය බීජ රෝපණයට, පැළෑටි වර්ධනයට, ආයුෂ අඩු වීමට, අස්වැන්න අඩු වීමට බලපායි.
 අධික වියදමක් දැරීමට සිදුවීමඅධික වියදමක් දැරීමට සිදුවීම ප්‍රධාන ගැටලූවකි. රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිතයට, පොහොර භාවිතයට, යන්ත්‍ර සූත්‍ර භාවිතයට හා ශ්‍රමයට අධික වියදමක් දැරීමට සිදු වේ. නමුත් ඔවුන්ට ලැඛෙන ආදායම අඩු ය. නියමිත පරිදී නවීන තාක‍ෂණය භාවිත කළත් ඇතැම් අවස්ථාවල අසාර්ථක ප්‍රථීඵල ලැබී තිබේ. එක් කන්නයක් සඳහා ලබා ගන්නා ණය මුදල් ගෙවීමට ගොවීන්ට ආදායම ප්‍රමාණවත් නොවේ. බොහෝ අවස්ථාවලදී පෞද්ගලික ආයතනවලින් ණය ලබා ගැනීමට පෙළඹීමෙන් ඒවා ගෙවීමට සම්පූර්ණ අස්වැන්න ඔවුන්ට ලබාදීම නිසා ගොවීන් ණය චක්‍රයට හසුව තිබේ. මේ ණය ගෙවා ගැනීමට අපහසු අවස්ථාවලදී ගොවීන් දිවිනසා ගැනීමට ද පෙළඹෙන අවස්ථා ඇත. 2003 වසර වනවිට  වී අක්කරයක් වගා කිරීමේ නිෂ්පාදන මිළ රුපියල් 21,000.00 පමණ දක්වා වැඩි වී ඇත. මෙයින් ආසන්න ලෙස 47% කම්කරු වියදම ද, 34% යෙදවුම් සඳහා ද, 19% බලය (ට්‍රැක්ටර් හා යන්ත්‍ර සූත්‍ර ගාස්තු) සඳහා ද යෙදවී ඇත. (ගොවිකම් සඟරාව- 42 කාණ්ඩය)
 ප්‍රවාහන අපහසුතානිෂ්පාදන අලෙවියේදී ප්‍රවාහන අපහසුතා පැන නැගීම ද ප්‍රධාන ගැටලූවක් වී ඇත. වෙළඳ පොළට තම නිෂ්පාදන රැගෙන යාම බොහෝවිට සිදු වන්නේ ට්‍රැක්ටර් සහ අත් ට්‍රැක්ටර් මගිනි. ඉඳහිට ලොරි රථ යොදා ගන්නා අවස්ථා ඇත. මේ සඳහා විශාල මුදලක් අය කරනු ලබයි. වෙළඳ පොළ නිෂ්පාදන භූමියේ සිට ඉතා ඈතින් පිහිටියේනම් ඉතා විශාල මුදලක් දීමට සිදු වේ. තව ද ග්‍රාමීය මාර්ග බොහෝමයක් අබලන් තත්ත්වයේ පැවතීම ද මෙම තත්ත්වයට හේතු වී ඇත. බෝග විනාශයසතුන්ගෙන්, කෘමීන්ගෙන් හා රෝගවලින් වන විනාශය වැදගත් වේ. අධික නියගය, අධික වර්ෂාව, තද සුළං ආදිය නිසා ද සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක බෝග විනාශයක් සිදු වේ.
 ආයතනික ගැටලූකෘෂිකාර්මිකකටයුතු සඳහා අවශ්‍ය ද්‍රව්‍යාත්මක භාණ්ඩ ලබා ගැනීමට නොහැකිකම (බීජ, ගොවි උපකරණ, පොහොර, කෘමිනාශක). කෘෂි උපදෙස් ලබා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් නිළධාරීන් නොමැතිවීම හා කෘෂිකර්ම ආයතනවල ව්‍යාප්තියේ පවතින දුර්වලතා, ගොවීන් හා නිලධාරීන් අතර කිට්ටු සම්බන්ධතාවක් නොමැතිකම, ගොවීන්ට ඛෙදා හැරීමට ලබා දෙන සහනාධාර ආදියේ සිදුවන දූෂණ හා වංචා ආදිය ද අයතනික ගැටලූ ලෙස දැක්විය හැක.
 සමාජයීය හා සංස්කෘතික බාධකයල් පැනගිය අදහස්වල එල්බගෙන සිටීම කෘෂිකර්මාන්තය දියුණු කිරීමට බාධාවකි.
 ආර්ථීක සාධකප්‍රාග්ධන හිඟකම, ආදායම හා ඉතිරි කිරීම පහත් මට්ටමක පැවතීම, ආදායම් ලැබීමට වෙනත් විකල්ප නොමැතිවීම, ගොවි උපකරණ ලබා ගැනීමට හා අවශ්‍ය ශ්‍රමය ලබා ගැනීමට විශාල මුදලක් වැයවීම ශ්‍රමය ලබා ගැනීමේ අපහසුතා වී ගොවිතැනේ දී අහස් දියෙන් වගා කළත් වාරිමාර්ග ජලයෙන් වගා කළත් කන්න තුළ එක වර වගා කිරීම සිදු කරනු ලබයි. වාරි ජලය මුර ක්‍රමයට ලබා දීමත්, වර්ෂාව සීමාසහිත වීමත් නිසා, ගොවීන් සියලූ දෙනාම මෙම කාලය තුළ තම පෞද්ගලික කෘෂිකාර්මික කටයුතුවල නිරත වී සිටියි. එබැවින් ශ්‍රමය විකිණීම අපහසු ය.
 කුඹුරු ඉඩම් සම්බන්ධයෙන් පවතින ගැටලූඉඩම් සාරවත් නොවීම හා සාරවත් කර ගැනීමට අවශ්‍ය දැනුම නොමැතිකම, ඉඩම් කැබලිවීම, ඉඩම්වල අයිතිය පිළිබඳව පවතින ගැටලූ (ඔප්පු හො බලපත්‍ර නොමැතිවීම), ඉඩම් ආරවුල් යන හේතු ද පවතින ගැටලූ වේ.
 වී සහ සහල් වල ගුණාත්මය අඩු වීමලංකාවේ නිෂ්පාදනය කරන සහල් වලින් 80% ක් ගුණාත්මක බවින් අඩු ය. පාරිභෝගිකයාට උසස් ගුණාත්මයේසහල් ලබා ගත හැකි පරිදී අන්තර්ජාතික පිරිවිතරයන්ට ගැලපෙන ආකාරයට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රමිති ආයනය මගින් වී සහ සහල් වලට ගුණාත්මක ප්‍රමිතියක් ඉදිරිපත් කර තිබේ. මෙය කාණ්ඩ 4කට බලන අතර තෙතමන ප්‍රතිශතය, අපද්‍රව්‍ය ප්‍රතිශතය, වෙනත් වර්ග වල වී/සහල් ප්‍රතිශතය, නොමේරු බීජ/හානි වූ ඇට ප්‍රතිශතය, කැඩුණු සහල් ප්‍රතිශතය, වී ඇට ප්‍රමාණය සලකා බලයි. වී සහ සහල් වල ගුණාත්මය දියුණු කිරීම අප ඉදිරියේ ඇති අභියෝගයකි.
 පොහොර හා කෘමිනාශක භාවිත කිරීමේ ගැටලූගොවීන් පොහොර, කෘමිනාශක හා වල්නාශක භාවිතා කිරීමේ දී නියමිත මාත්‍රාව අනුගමනය නොකිරීම, කෘෂි ව්‍යාප්ත නිළධාරීන් සිටියත් කෘෂී උපදෙස් ලබා නොගැනීම හා කෘමිනාශක අලෙවිසලේ උපදෙස් පිළිපැදීම.

ගැටලූ අවම කිරීමට ගතහැකි පිළියම්

ප්‍රදේශයේ දේශගුණය හා පසට ගැලපෙන වී ප්‍ර‍භේද හඳුන්වාදීම. බිත්තර වී නිෂ්පාදන වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කර බීජ වා්‍යාප්ත කිරීම. නිර්දේශිත වී ප්‍රභේදයකින් බිත්තර වී වල පිරිසිදු බව සහ ගුණාත්මක තත්ත්වය එලෙසින්ම ආරක‍ෂාවෙන පරිදී ගොවීන්ගේ අතට පත් කිරීම.ජල සම්පාදනය කිරීමවර්ෂා ජලයෙන් පමණක් ගොවිතැන් කරන ප්‍රදේශවල වාරිමාර්ග ක්‍රම ආරම්භ කිරීම. කුඩා වැව් සෑදීම හා අත්හැර දැමූ වැව් පිළිසකර කිරීම,
 ආයතනික පහසුකම් ලබා දීමසේවා අංශයේ ආයතනික පහසුකම් දියුණු කළ යුතු ය. ගොවීන්ට අවශ්‍ය උපදෙස් අවශ්‍ය ආකාරයට අවශ්‍ය මොහොතේ ලබා දීම සිදු කළ යුතු ය. කෘෂිකාර්මික කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ගොවීන්ට අවබෝධය ලබා දී නවීන විද්‍යාත්මක ක්‍රම මගින් භූමිය භාවිත කරගැනීමේ ක්‍රම, බෝග තේරීමේ ක්‍රම, උපකරණ, පොහොර, කෘමිනාශක ආදිය නියමිත ආකාරයට භාවිතා කිරීම පිළිබඳව ගොවීන් පුහුණු කළ යුතු ය.
 ඉඩම් ප්‍රශ්න විසඳීමබලපත්‍ර නොමැති ඉඩම්වලට ඔප්පු සහ බලපත්‍ර ලබාදීමෙන් අයිතිය තහවුරු කිරීම. මෙමගින් ගොවීන් උනන්දුවෙන් ඵලදායී ආකාරයෙන් තම කෘෂී කටයුතුවලට දායකත්වය ලබා දෙයි.මෙය අස්වැන්න වැඩි කරගැනීමට හේතුවන සාධකයකි.
 කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීමේ පහසුකම් සැලසීමආර්ථීකමය ගැටලූවක් වශයෙන් කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීම සඳහා පවතින බාධාවන් මගහරවා ගත යුතු ය. ගොවීන්ට කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීමට ස්ථීර වෙලඳ පොලක් ඇති කළ යුතු ය.කෘෂිකර්මය සඳහා රජයේ මැදිහත්වීම පුළුල් කිරීමකෘෂිකර්මය සඳහා රජයේ මැදිහත්වීම වඩාත් පුළුල් කිරීම හා අඛණ්ඩව පවත්වා ගැනීම මගින් කෘෂිකාර්මික සංවර්ධනය සඳහා රට තුළ වඩාත් සුබවාදී පරිසරයක් ඇතිවනු නිසැක ය. එසේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීමකින් තොර කෘෂිකාර්මික දියුණුවක් කිසිදු රටකින් අපේක‍ෂා කල නොහැක.
 ගොවි සංවිධාන, නිෂ්පාදන ගොවි සමිති පිහිටුවීමගොවීන්ට අවශ්‍ය පිළිගැනීම, ගොවිතැනට අවශ්‍ය බීජ. පොහොර, කෘෂී රසායනික ද්‍රව්‍ය ආදිය තොග වශයෙන් අඩු මිළට ලබා ගැනීම, ඒවා ප්‍රවාහනය කිරීම, කෘමි පළිබෝධ හානි ජය ගැනීම, අපහසුවකින් තොරව නිෂ්පාදන අලෙවි කර ගැනීම ගොවීන් හට ඇති පොදු අරමුණු කිහිපයකි. ඉහත පරමාර්ථ සපුරා ගැනීම සඳහා පොදු අරමුණක් ඇති ගොවි සමිති පිහිටුවීම ශක්තියකි. ගොවි යන්ට බාධා, ගැටලූ, අසාධාරණකම්වලට මුහුණ පෑමේදී තනිව මුහුණ දෙනවාට වඩා පිරිසක් හා එකතුව මුහුණ දීමේදී ඉක්මනට සහ සාර්ථකව විසඳුම් ලබාගත හැකි වේ. මෙහිදී ගොවි සංවිධාන හරහා තම ගැටලූ ඉදිරිපත් කළ හැකි ය.
 කෘෂි රක‍ෂණ ක්‍රම ඇති කිරීමස්වභාවික බාධක, ප්‍රාග්ධන ගැටලූ, ණය සහ නිෂ්පාදන අලෙවි කරගැනීමේ ගැටලූ සහ බාධා ඇති බැවින් යැපුම් කෘෂිකාර්මික අංශයේ ස්ථීර ආදායම් මට්ටමක් කෙරෙහි විශ්වාසයක් තැබිය නොහැක. මෙනිසා මොවුන්ට ආරක‍ෂණයක් අවශ්‍ය ය. මෙනිසා කෘෂි රක‍ෂණ ඇති කිරීම කළ යුතු ය.
 වී සහ සහල් වල ගුණාත්මය දියුණු කිරීමරසායනික පොහොර භාවිතයට පමණක් නොව කාබනික පොහොර භාවිතයට ගොවියා යොමු කිරීම.

ආයතන අතර සම්බන්ධතාවක් ඇති කිරීම හෝ ඒවා අතර කාර්‍යක‍ෂමතාව වැඩි කිරීම.
වී අස්වනු සඳහා ලබා දී තිඛෙන සහතික මිළ ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කිරීම.
වී වගාව සම්බන්ධ නීතිමය පසුබිම ක්‍රීයාත්මක කිරීම.(ඉඩම් ගොඩ කිරීම, වී වගා ඉඩම්වල වෙනත් බෝග වගා කිරීම ආදියේදී එය වැලැක්වීම)
වී වගාව සම්බන්ධ ආකල්පය වෙනස් කිරීම.

අතිරේක බෝග
ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථීකය අතීතයේ සිටම කෘෂිකර්මය පදනම් කොටගත් ආර්ථීකයක් වන අතර ශත වර්ෂ ගණනාවකටම පෙර සිටම විශිෂ්ට තාක‍ෂණයෙන් නිර්මාණය වූ වාරි පද්ධතියකට ද උරුමකම් හිමි ය. ශත වර්ෂ ගණනාවක් තුළ සම්ප්‍රදායික දැනුම්  සම්භාරයකින් යුක්ත වී වගාව මෙහි ප්‍රධාන  වන අතර යැපුමි කෘෂිකර්මාන්තයේ අනෙක් වැදගත් අංශය වන්නේ අතිරේක බෝග වගාව යි.
ශ්‍රී ලංකාව තුළ වගා කරන ප්‍රධානම අතිරේක ආහාර බෝග ලෙස රතු ළූණූ,

ලොකු ළූණු, මුං, සෝයා බෝංචි, බඩ ඉරිඟ, උඳු, රටකජු, තල, කුරක්කන්, මිරිස් හා පළතුරු හඳුනාගත හැක. වර්තමානය වන විට ආහාර බෝග සඳහා පවත්නා ඉල්ලූම දිනෙන් දින ඉහළ යයි. ඒ අනුව ජාතික අවශ්‍යතාවයෙන් විශාල  ප්‍රමාණයක් ආනයනය කිරීමට සිදු වේ.

අතිරේක ආහාර බෝග ආනයනය - 2008
බෝගය	      ආනයනික ප්‍රමාණය (මෙ.ටො)
බඩ ඉරිඟු	          85606
ලොකු  ළූණු	147150
වියලි මිරිස්	  35169
මුං ඇට	          13523
උඳු	                    7597
රටකජු	            2680
අර්තාපල්         103754
රතු ළූණු	        266114
රතු පරිප්පු	  67241

මූලය - ශ්‍රී ලංකා රේගුව

බඩ ඉරිඟු අතිරේක ආහාර බෝග කාණ්ඩය තුළ මෑතකදී ඉහළ ප්‍රවණතාවක් පවතින බෝගයක් ලෙස බඩ ඉරිඟු හැඳින්විය හැක. බඩ ඉරිඟු වියලි කලාපයේ කුඩා සහ මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ ගොවිතැන් කටයුතු කරන ගොවියා මහා පරිමාණයෙන් වගා කරන ප්‍රධානතම ආර්ථීක බෝගය ලෙස හඳුන්වා දිය හැකි ය. මහ කන්නයේ බඩ ඉරිඟු නිෂ්පාදනයේ 80%ක් පමණ වැසි ජලය මුල් කරගෙන වගා කෙරේ. 2007/2008 මහ කන්නය තුළ බඩ ඉරිඟු හෙක්ටයාර 52,000ක් සියලූම නිෂ්පාදන ප්‍රදේශවල වගා කරන ලදි. 2009 අපේක‍ෂිත නිෂ්පාදනය මෙ.ටො. 130,000ක් වේ. 2009 අපේක‍ෂා කළ බඩ ඉරිඟු වගා ඉලක්කය හෙක්ටයාර 57,000ක් වුවද එය හෙක්ටයාර 72,000 ඉක්මවා ඇත. මෙය බඩ ඉරිඟු අලෙවියේදි අලෙවි ගැටලූ ඇති වීමට හේතු විය.
 රතු ළූණූවියලි කලාපයට හොඳින් අනුවර්තනය වී ඇති යල මහ කන්න දෙකෙහිම වර්ෂා ජලයෙන් වගා කරන ප්‍රධාන බෝගයකි. අතීතයේ යාපනය අර්ධද්වීපය තුළ වගා කෙරුණු මෙම බෝගය වර්තමානය වනවිට කල්පිටිය ප්‍රදේශය මූලික කොටගෙන වගා කටයුතු සිදුවේ.

1980 දශකයේ සිට වර්තමානය දක්වා රතු ළූණු වගා බිමිවල පැහැදිලි අඩ්වක් දක්නට ලැබුණු අතර එය හෙක්ටයාර 8500 සිට 5000 දක්වා පහළ ගෝස් ඇත. අස්ථායි වෙළඳ පොළක් සහිත රතු ළුෑණු වගාව උතුරු නැගෙනහිර ගොවීන්ට ඉහළ විභවයක් ඇති ආර්ථීක බෝගයක් නිසා රාජ්‍ය ප්‍රත්පත්ති ඒ සඳහා යොමුවීම අත්‍යවශ්‍ය ය.
 මුං ඇටමුං ඇට වියලි කලාපයේ බහුලව වගා කෙරෙන බෝගයකි. විශේෂයෙන්ම නියගයට ඔරෝත්තු දීමේ හැකියාව ඇති ජලය ඇද ගැනීමේ ස්වභාවයෙන් යුක්ත බෝගයක් වන මෙය හම්බන්තොට, මොණරාගල, කැරුණෑගල, අනුරාධපුර හා අම්පාර ප්‍රදේශවල බහුලව වගා කෙරේ. පසුගිය දශකයක පමණ කාලය ගත්විට මුං ඇට වගා බිම් ප්‍රමාණය පහළ යාමක් දක්නට ලැඛෙන අතර වගා බිම් ඉහල  නැංවීමට දැවැන්ත ජාතික ප්‍රතිපත්තියක අවශ්‍යතාව මතු වී ඇත. පසු ගිය දස වසර තුළ (1999-2008) මුං ඇට දේශිය අවශ්‍යතාවයෙන් 50%ක් පමණ ආනයනය කර අත. වර්තමානයේ දේශීය මුං ඇට වගා බිම් ප්‍රමාණය පහළ යාම සඳහා බලපා ඇති ප්‍රධාන හේතුව ආනයනය බව සඳහන් කළ යුතු ය.

වර්තමානයේ 90%ක් ඔස්ටේ්‍රලියාවෙන් ආනයනය කරන අතර එහි ප්‍රමිතිය ඉතා උසස් ය. නිෂ්පාදනය පහළ වැටීමට බලපෑ හේතු හඳුනාගෙන වගාවට මෙන්ම අලෙවියට ද පවතින ගැටලූ සඳහා විසඳුම් ලබා දීම කාලීන අවශ්‍යතාවයකි.

   මිරිස් වගාවපෝෂණ ගුණය සම්බන්ධයෙන් සුවිශේෂි වැදගත්කමක් හිමි නොවුන ද ආහාර සැකසීමේදි අත්‍යවශ්‍ය කුළු බඩුවක් වශයෙන් සුවිශෙෂී ස්ථානයක් හිමි කර ගෙන ඇත. මිරිස් වගාව සිදු කෙරන ප්‍රධානම නිෂ්පාදන ප්‍රදේශය වශයෙන් වියලි කලාපය හැඳින්විය හැකි වුව ද මෙම බෝගය ශ්‍රී ලංකාව පුරාම වගා කළ හැකි බෝගයක් වශයෙන් හැඳින්විය හැකි ය. 1994දී දියත් කළ කෘෂි කාර්මික ක‍්ෂේත්‍රයේ අත්තනෝමතික නිදහස් කිරීම හේතු කොට ගෙන මිරිස් ආනයනය සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස් කරන ලද අතර ඉන්දියාව ඇතුලූ විදෙස් රටවල බෝග පිරී යාමෙන් මිරිස් ඇතුලූ බොහොමයක් බෝගවල සිග්‍ර පසුබෑමක් ඇති විය. මේ හේතුවෙන් නිසි කලට නිසි මිලට අලෙවි කර ගැනීමේ අපහසුතාවය මත බොහෝ ගොවීන් මිරිස් වගාවෙන් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඉවත් වී ඇත.

වගා කළ හැකි හැම බිම් අඟලක්ම වගා කිරීමේ පරමාර්ථය සහිතව 2000-2010 දේශිය නිෂ්පාදන දිරි ගැනිවීමේ ජාතික මෙහෙයුම "අපි වවමු රට නගමු" යන තේමාව යටතේ ක්‍රියාත්මක කිරීම මගින් මිරිස් වගාවට ද සුවිශේෂී තැනක් හිමිව ඇත. මේ යටතේ පුත්තලම, මොණරාගල, කුරුණෑගල, අම්පාර හා අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කවල මිරිස් වගාව නැංවීමට විවිධ වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කර ඇත. පළතුරු වගාව
ඝර්ම කලාපීය රටක් වන ශ්‍රී ලංකාවේ ඝර්ම හා සෞම්‍ය කලාපයන්ට අයත් පළතුරු ප්‍රභෙAද 55ක් පමණ පහසුවෙන් වගා කළ හැක.ඉන් විශෙAෂ 12කට පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතු සඳහා ප්‍රමුඛත්වය දී තිබේ. එම පළතුරු වර්ග නම් කෙසෙල්, අන්නාසි, පැපොල්, වැල් දොඩම්, අඹ, පැණි දොඩම්, මැන්ඩරීන්, අලිගැට පේර, කොමඩු, දිවුල්, පේර, දෙලූම් හා පෙයාර්ස් ය. ශ්‍රී ලංකාවේ පළතුරු වගාව සුලභ ලෙස ගෙවතු ආශ්‍රීතව සිදු වන අතර (85-90%) 10%ක් පමණ ගොවිපලවල වගා කරයි. ලංකාවේ පළතුරු නිෂ්පාදනය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට 1%කින් දායකත්වය සපයයි.

අතිරේක බෝග වගාවේදී බලපාන ගැටලූ
 ජල ප්‍රශ්නයඅතිරේක බෝග වගාවේදී මතු වී ඇති ප්‍රධාන ගැටලූවක් වශයෙන් ජල ප්‍රශ්නය දෙයාකාරයකින් බලපා ඇත. එනම් තෙත් කලාපයේ දී ජල අතිරික්තයක් සහ වියලි කලාපයේ දී ජල හිඟයකට මුහුණ පෑමට සිදු වීම යි.
 බෝග විනාශයසතුන්ගෙන්, කෘමීන්ගෙන් හා රෝගවලින් වන විනාශය වැදගත් වේ. අධික නියගය, අධික වර්ෂාව, තද සුළං ආදිය නිසා ද සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක බෝග විනාශයක් සිදු වේ.
 රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබීම ප්‍රමාණවත් නොවීමයැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේ ප්‍රධාන බෝගය වන්නේ වී වගාව යි. එම නිසා රාජ්‍ය අනුග්‍රහයයෙන් විවිධ කෘෂිකාර්මික සංවර්ධන ව්‍යාපෘති හා වැඩසටහන් වී ගොවිතැන පාදක කොට ගෙන සිදු කළත් අතිරේක බෝග වගාව ඉලක්ක කරගෙන එසේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති නොමැතිවීම ගැටලූවකි.ආර්ථීක සාධකප්‍රාග්ධන හිඟකම, ආදායම හා ඉතිරි කිරීම පහත් මට්ටමක පැවතීම, ආදායම් ලැබීමට වෙනත් විකල්ප නොමැතිවීම, ගොවි උපකරණ ලබා ගැනීමට හා අවශ්‍ය ශ්‍රමය ලබා ගැනීමට විශාල මුදලක් වැයවීම
 වෙළඳපොල ගැටලූනිෂ්පාදන අලෙවියේදී ගැනුම් කරුවන් විසින් කෙරෙන මිල පහත හෙලීමේ උපක්‍රමවලට දුර්වල ආර්ථීකයකයෙන් පීඩාවට පත් වී සිටින ගොවීහු ගොදුරු වෙති. තවද අස්වනු විකිණීමේදී තැරැව්කරුවන්ට හසුවීම. මේ හේතු නිසා සිදු වන්නේ ගොවියාට සොච්චම් මුදලකට තම දාඩිය මහන්සියෙන් ලබා ගත් අස්වැන්න අලෙවි කිරීමට සිදුවීම.
 ඉඩම් ප්‍රශ්නඉඩම් සාරවත් නොවීම හා සාරවත් කර ගැනීමට අවශ්‍ය දැනුම නොමැතිකම, ඉඩම් කැබලිවීම, ඉඩම් අයිතිය පිළිබඳ ගැටලූ, ඉඩම් ආරවුල් ගැටලූ මැඩපැවැත්වීමට ගතහැකි ක්‍රියාමාර්ග ථ-
 ජල සම්පාදනය කිරීමවර්ෂා ජලයෙන් පමණක් ගොවිතැන් කරන ප්‍රදේශවල වාරිමාර්ග ක්‍රම ආරම්භ කිරීම. කුඩා වැව් සෑදීම හා අත්හැර දැමූ වැව් පිළිසකර කිරීම, වගා ලිං සෑදීමට ආධාර කිරීම හා නවීන ජල සම්පාදන ක්‍රම පිළිබඳව ගොවීන් දැනුවත් කිරීම හා ආධාර කිරීම.
 නිසි ලෙස භූමිය භාවිතා කිරීමකෘෂි භෝගයට අවශ්‍ය පරිදී භූමිය සකසා ගැනීම සහ වෙනස් කිරීම, භූමියේ ස්වභාවයට උචිත බෝග වගා කිරීම.
 ආයතනික පහසුකම් ලබා දීමසේවා අංශයේ ආයතනික පහසුකම් දියුණු කළ යුතු ය. ගොවීන්ට අවශ්‍ය උපදෙස් අවශ්‍ය ආකාරයට අවශ්‍ය මොහොතේ ලබා දීම සිදු කළ යුතු ය. කෘෂිකාර්මික කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ගොවීන්ට අවබෝධය ලබා දී නවීන විද්‍යාත්මක ක්‍රම මගින් භූමිය භාවිත කරගැනීමේ ක්‍රම, බෝග තේරීමේ ක්‍රම, උපකරණ, පොහොර, කෘමිනාශක ආදිය නියමිත ආකාරයට භාවිතා කිරීම පිළිබඳව ගොවීන් පුහුණු කළ යුතු ය.
 ඉඩම් ප්‍රශ්න විසඳීමබලපත්‍ර නොමැති ඉඩම්වලට ඔප්පු සහ බලපත්‍ර ලබාදීමෙන් අයිතිය තහවුරු කිරීම. මෙමගින් ගොවීන් උනන්දුවෙන් ඵලදායී ආකාරයෙන් තම කෘෂී කටයුතුවලට දායකත්වය ලබා දෙයි. මෙය අස්වැන්න වැඩි කරගැනීමට හේතුවන සාධකයකි.
 කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීමේ පහසුකම් සැලසීමආර්ථීකමය ගැටලූවක් වශයෙන් කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීම සඳහා පවතින බාධාවන් මගහරවා ගත යුතු ය. ගොවීන්ට කෘෂි නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීමට ස්ථීර වෙලඳ පොලක් ඇති කළ යුතු ය. නව බෝග ප්‍රභේද හඳුන්වා දීම විවිධ කෘෂි තත්ත්වයන්ට ගැලපෙන, රෝග පළිබෝධවලට ඔරොත්තු දෙන, වැඩි අස්වැන්නක් ලබා දෙන බෝග ප්‍ර‍භේද හඳුන්වා දීම. විශේෂයෙන් විදේශයෙන් ආනයනය කරන පළතුරු සඳහා තරඟ කළ හැකි ප්‍රභේද නිපදවීම යුගයේ අවශ්‍යතාවයකි.

දේශීය ආහාර බෝග සඳහා වන ඉල්ලූම වැඩි කිරීමට කටයුතු කිරීම

දේශීය ආහාර භෝග සඳහා වන ඉල්ලූම වැඩි කිරීම සම්බන්ධයෙන් රජයට මැදිහත්විය හැකි ක්‍රම කිහිපයකි. එකක් නම්, මුං, කව්පි, කුරක්කන් වැනි දේශීය ආහාරවල ඇති සෞඛ්‍යමය වැදගත්කම පිළිබඳව ජනතාවගේ දැනුවත්භාවය වර්ධනය කර ඒවා පරිභෝජනය සඳහා ඔවුන් උනන්දු කරවීම යි. තවත් ක්‍රමයක් වන්නේ රාජ්‍ය උත්සව, සම්මන්ත්‍රණ, වැඩමුළු හා පුහුණු පාඨමාලා යනාදී අවස්ථාවලදී හැකි තරම් දේශීය ධාන්‍ය හා අනෙකුත් ආහාරවලින් සකස් ක්රන ලද කෑම බීම පරිභෝජනය සඳහා උන්නදු කිරීම යි.
 සංචාරක කර්මාන්තය ආශ්‍රිතව දේශීය ආහාර ප්‍රචලිත කිරීමසංචාරක කර්මාන්තය ආශ්‍රිතව ද දේශීය ආහාර ප්‍රචලිත කළ හැක. මෙරට බොහොමයක් සංචාරක මධ්‍යස්ථාන හා අවන්හල්වල දේශීය ආහාර භාවිතය අඩු ය. එහෙත් බොහොමයක් ආසියානු රටවල අවන්හල් හා සංචාරක මධ්‍යස්ථානවල දේශීය ආහාර ප්‍රචලිතව පවතී. එමනිසා අවන්හල්වල දේශීය ආහාර ප්‍රචලිත කිරීමෙන් විදේශීක සංචාරකයින් ද අද්දවා ගැනීමට හැකි වේ.
 කෘෂිකර්මය සඳහා රජයේ මැදිහත්වීම පුළුල් කිරීමකෘෂිකර්මය සඳහා රජයේ මැදිහත්වීම වඩාත් පුළුල් කිරීම හා අඛණ්ඩව පවත්වා ගැනීම මගින් කෘෂිකාර්මික සංවර්ධනය සඳහා රට තුළ වඩාත් සුබවාදී පරිසරයක් ඇතිවනු නිසැක ය. එසේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීමකින් තොර කෘෂිකාර්මික දියුණුවක් කිසිදු රටකින් අපේක‍ෂා කල නොහැක.
 ගොවි සංවිධාන, නිෂ්පාදන ගොවි සමිති පිහිටුවීමගොවීන්ට අවශ්‍ය පිළිගැනීම, ගොවිතැනට අවශ්‍ය බීජ. පොහොර, කෘෂී රසායනික ද්‍රව්‍ය ආදිය තොග වශයෙන් අඩු මිළට ලබා ගැනීම, ඒවා ප්‍රවාහනය කිරීම, කෘමි පළිබෝධ හානි ජය ගැනීම, අපහසුවකින් තොරව නිෂ්පාදන අලෙවි කර ගැනීම ගොවීන් හට ඇති පොදු අරමුණු කිහිපයකි. ඉහත පරමාර්ථ සපුරා ගැනීම සඳහා පොදු අරමුණක් ඇති ගොවි සමිති පිහිටුවීම ශක්තියකි. ගොවි යන්ට බාධා, ගැටලූ, අසාධාරණකම්වලට මුහුණ පෑමේදී තනිව මුහුණ දෙනවාට වඩා පිරිසක් හා එකතුව මුහුණ දීමේදී ඉක්මනට සහ සාර්ථකව විසඳුම් ලබාගත හැකි වේ. මෙහිදී ගොවි සංවිධාන හරහා තම ගැටලූ ඉදිරිපත් කළ හැකි ය.
 කෘෂි රක‍ෂණ ක්‍රම ඇති කිරීම'

ස්වභාවික බාධක, ප්‍රාග්ධන ගැටලූ, ණය සහ නිෂ්පාදන අලෙවි කරගැනීමේ ගැටලූ සහ බාධා ඇති බැවින් යැපුම් කෘෂිකාර්මික අංශයේ ස්ථීර ආදායම් මට්ටමක් කෙරෙහි විශ්වාසයක් තැබිය නොහැක. මෙනිසා මොවුන්ට ආරක‍ෂණයක් අවශ්‍ය ය. මෙනිසා කෘෂි රක‍ෂණ ඇති කිරීම කළ යුතු ය. යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේ පවතින ගැටලූ මැඩලීමට රජය හා වෙනත් ආයතන

මේ වනවිට ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග
ර්‍ණඅපි වවමු රට නගමු" යන තේමාව යටතේ දේශිය ආහාර නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමේ ජාතික මෙහෙයුමක් ලෙස අරඔා ඇති එම මැදිහත්වීමෙහි මූලික අපේක‍ෂාව වී ඇත්තේ නැවතත් දේශීයව වැවිය හැකි ආහාරවලින් රට ස්වයංපෝෂිත කර ඒ ඔස්සේ රැකියා ආදායම් හා පෝෂණ මට්ටම ඉහල දැමීම යි. කෙසේ වුව ද මෙරට කෘෂිකර්මය දියුණු කිරීම සඳහා ඉතිහාසය තුළදී රාජ්‍ය මැදිහත්වීම සිදු වු පරිද්දෙන් නැවතත් රාජ්‍ය ක්‍රියාකාරී ලෙස මැදිහත්වීම කෘෂිකාර්මික ෙක‍ෂAත්‍රයේ පුනර්ජීවනය සඳහා කිහිප ආකාරයකින්ම වැදගත් වේ.

මීට අමතරව පහත සඳහන් යෝජනා ක්‍රම හා සංවර්ධන ව්‍යාපෘති මගින් දේශීය කෘෂිකර්මාන්තය නැංවීමට හා යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේ පවතින ගැටලූ අවම කිරීමට අපේක‍ෂා කරයි.

 මොරගහකන්ද, රඹකැන්ඔය, වෙහෙරගල වැනි වාරිමාර්ග යෝජනාක්‍රම ක්‍රීයාත්මක කිරීම.
 පොහොර සහනාධාර වැඩසටහන හඳුන්වාදීම
 කෘෂි ද්‍රව්‍ය මිලදී ගැනීමේ අධිකාරිය පිහිටුවා වී මිලදී ගැනීමේ නව වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කිරීම.
 නැගෙනහිර නවෝදය වැඩසටහන යටතේ අම්පාර, මඩකලපුව, ත්‍රීකුණාමලය දිස්ත්‍රීක්ක සඳහා කෘෂිකාර්මික වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කිරීම.
 විශේෂිත ආර්ථීක මධ්‍යස්ථාන පිහිටුවීමේ ජාතික වැඩපිළිවෙල
 පුරන් කුඹුරු අස්වැද්දීමේ වැඩසටහන
 කාබනික පොහොර භාවිත කිරීමේ වැඩසටහන් හඳුන්වාදීම
 ගම නැගුම හා මග නැගුම වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කිරීම.

ආශ්‍රි‍ත ග්‍රන්ථ
 ගොවිකම සඟරාව (42 වන කාණ්ඩය, 2 කලාපය), කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රකාශනයකි.
  ගොව් ජනතා (12 වෙළුම, 2009 ජනවාරි- මාර්තු), හෙක්ටර් කොබිබෑකඩුව ගොවි කටයුතු පර්යේෂණ හා පුහුණු කිරීමේ ආයතනයේ ප්‍රකාශනයකි.
 ගොව් ජනතා (13 වෙළුම, 2009 අප්‍රේල් - ජුනි), හෙක්ටර් කොබිබෑකඩුව ගොවි කටයුතු පර්යේෂණ හා පුහුණු කිරීමේ ආයතනයේ ප්‍රකාශනයකි.
 සෞභාග්‍ය (10 වන කලාපය ජ් 2006 ඔක්තොම්බර්), ශ්‍රී ලංකා බීජ නිෂ්පාදකයිනගේ සංගමයේ ප්‍රකාශනයකි.
 ස්වාධීන නිබන්ධන :A 2544-ල යැපුම් කෘෂිකර්මාන්තයේදී ගොවීන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන සිදුවන ගැටළු සහ යෙදිය යුතු පිළියම් 1986.
 ස්වාධීන නිබන්ධන :A 8158-ල කුඹුරු ඉඩම් පුරන්වීම කෙරෙහි බලපාන භෞතික හා මානව  සාධක පිළිබඳ අධ්‍යයනයක් (2001).

කෘෂිකර්මය - ශ්‍රී ලංකා

යැපුම් කෘෂිකර්මය - ශ්‍රී ලංකා


Morisonia, biljni rod u porodici kaparovki. Sastoji se od dvije vrste iz Antila i Južne Amerike.

U rod Morisonia neki uključuju brojne vrste čiji se rodovi danas vode kao njegovi sinonimi.

Vrste
 Morisonia americana L.
 Morisonia oblongifolia Britton

Sinonimi
 Acanthocapparis Cornejo
 Anisocapparis Cornejo & Iltis
 Atamisquea Miers ex Hook. & Arn.
 Belencita H.Karst.
 Breynia L.
 Calanthea (DC.) Miers
 Caphexandra Iltis & Cornejo
 Capparicordis Iltis & Cornejo
 Capparidastrum (DC.) Hutch.
 Colicodendron Mart.
 Cynophalla J.Presl
 Hermupoa Loefl.
 Hispaniolanthus Cornejo & Iltis
 Intutis Raf.
 Linnaeobreynia Hutch.
 Mesocapparis (Eichler) Cornejo & Iltis
 Monilicarpa Cornejo & Iltis
 Muco Loefl.
 Neocapparis Cornejo
 Octanema Raf.
 Pleuteron Raf.
 Preslianthus Iltis & Cornejo
 Quadrella (DC.) J.Presl
 Roemera Tratt.
 Sarcotoxicum Cornejo & Iltis
 Stephania Willd.
 Steriphoma Spreng.
 Stuebelia Pax
 Uterveria Bertol.

Izvori

Kaparovke

Morisonia


«باد» هو الألبوم الموسيقي السابع من قبل مغني البوب الأمريكي مايكل جاكسون. أُصدرَ الألبوم في 31\8\1987 من قبل تسجيلات إيبك/سي بي اس، تقريباً بعد 5 سنوات من صدور البومه السابق ثريلر والذي أصبح ثاني أكثر البوم مبيعاً في التاريخ بعد البومه ثريلر. «باد» نفسه حقق مبيعات تجاوزت ال45 مليون نسخة حول العالم و10 ملايين نسخة في الولايات المتحدة وحدها. لقد كان الألبوم الأول والوحيد الذي صدر منه 5 أغاني احتّلت المرتبة الأولى في سوق الموسيقى الأمريكي بيلبورد هوت 100.
كان لجاكسون حٌريّة أكبر بتسجيل هذا الألبوم، أكثر من ألبوماته السابقة، Off The Wall وثريلر، حيث كَتبَ ولحّن 9 من 11 أغنية احتواها الألبوم وأنتج أغنية أخرى هي Man In The Mirror.
تابع الألبوم، الذي شَهِدَ تبّني مايكل جاكسون لصورة رجل الشارع قاسي الملامح، مسيرة جاكسون الناجحة خلال أواخر الثمانينات وربح جائزتا جرامي، واحدة لأفضل فيديو كليب قصير، لأغنية Leave Me Alone، وواحدة لأفضل هندسة ألبوم - غير كلاسيكي. صُنف «باد» في المركز 43 في قائمة أعظم 100 ألبوم في عصرإم تي في، في عام 2009 من قبل قناة في إتش وَن. وصنّف أيضاً في المركز 202 في قائمة أصدرتها مجلة رولينج ستون لأعظم 500 ألبوم في التاريخ.

تسجيل الألبوم
بدأ جاكسون بتسجيل عيّنات للالبوم المتوقع إصداره بعد Thriller، حيث أنه قضى ساعاتِ طويلة في الاستوديو بعد عدة شهور من انتهائه من من جولته الموسيقية Victory Tour عام 1984 مع اخوته الجاكسون 5. استمر التسجيل من 5 كانون الثاني 1987 وحتى 9 أيار 1987, باستثناء "Another Part Of Me" حيثُ أنها سُجلت لفيلم Captain EO في عام 1986.
قيل أن مايكل كتب أكثر من 60 أغنية لهذا الألبوم وسجّل 30, ولقد أراد أن يصدرهم جميعاً في ألبوم مكون من ثلاثة أسطوانات. لكن المنتج كوينسي جونز، ذو الباع الطويل، اختصرهم ل10, واضيفت أغنية أخرى بعنوان "Leave Me Alone" ليصبح المجموع 11 أغنية.
كتب جاكسون 9 من ال11 أغنية بنفسه. تيري بريتن وجراهام ليل كتبوا "Just Good Friends" سييدة جاريت وجلين بلارد كتبوا معاً Man In The Mirror. وستيفي وندر شارك في غناء Just Good Friends، وقدّم «ستيف ستيفنس» عزف جيتار منفرد لـ"Dirty Diana".

كان من المقرر أن تكون أغنية "Bad" مشتركة بين برينس ومايكل، حيث أن روح التحدي والمنافسة كبرت في السنوات، التي سبقت صدور الألبوم، بين الاثنين. وكانت نيّة جاكسون أنّ يُسرّب إلى وسائط الإعلام تصاعد التوتر بينه وبين «برينس». في آخر الأمر، برينس رفض المشروع معللاً أنّ الأغنية ستكون ناجحة بدونه.

وكان من المقرر أيضاً أن تكون أغنية «آي جست كانت ستوب لوفين يو» مشتركة مع مغنية مشهورة. وفقاً للتقارير، كلٌ من باربرا سترايساند، أريثا فرانكلين وويتني هيوستن رفضوا المشروع معللين أنهم كانوا مشغولين جداً وأن موعد التسجيل لا يتناسب مع الجدول الزمني لإصدار الأغنية في وقتها. لذلك اختار «جونز» المغنية وكاتبة الأغاني، ساييدة جاريت.

القبول
في الوقت الذي أُصدِرَ فيه هذا الألبوم، كان سابقه، ثريلر، قد باع ملايين النسخ بالفعل، رافعاً في ذلك آمالاً كبيرة ل باد. أصبح باد ألبوم جاكسون الأول ليظهر في المرتبة الأولى في بيلبورد 200, حيث بقي في الصدارة ل6 أسابيع متتالية. وصدّقت جمعية شركات التسجيل الأمريكية على أنّ «باد» قدّ باع 8 ملايين نسخة في الولايات المتحدة وحدها. ولقد باع الألبوم في المملكة المتحدة أكثر من 500 ألف نسخة خلال ال5 أيام الأولى من صدوره وهو الآن قدّ صُدّق ب11 قرص بلاتيني من أجل مبيعات تجاوزت ال3 ملايين و500 ألف نسخة، جاعلاً منه ثاني أكثر ألبوم من حيث المبيعات بالنسبة لجاكسون في المملكة المتحدة. وعلى النطاق العالمي، يعتبر الألبوم رابع أكثر ألبومات جاكسون مبيعاً، بعد ثريلر، دانجورس وهيستوري مع 30 مليون نسخة مباعاة.

حقق جاكسون رقماً قياسياً آخر مع هذا الألبوم، جاعلاً منه الفنان الأول والذكر الوحيد ليحقق 5 أغاني وصلت للمرتبة الأولى في الولايات المتحدة. في تموز 2006, أعلنت المؤسسة الرسمية لجداول سباق الموسيقى هناك أن باد هو تاسع أفضل ألبوم من حيث المبيعات في تاريخ بريطانيا.
صرّحت مجلة رولينغ ستون: "حتى بدون أغنية أساسية مثل "بيلي جين" لكن «باد» أفضل كألبوم من "ثريلر".

Chart performance

Certifications

U.S. sales

روابط خارجية

المراجع

ألبومات 1987
ألبومات باللغة الإنجليزية
ألبومات مايكل جاكسون
ألبومات من إنتاج كوينسي جونز
ألبومات من إنتاج مايكل جاكسون
استخدامات الرسم البياني للألبوم في السويد
استخدامات مخطط الألبوم لألمانيا 4

باد (ألبوم)


The sheltopusik  (Pseudopus apodus), also commonly called Pallas's glass lizard, the European legless lizard, or the European glass lizard, is a species of large glass lizard found from Southern Europe to Central Asia.

Etymology
 comes from Greek , literally meaning "fake-legged" or without legs.

The common name "sheltopusik" comes from Russian  (zheltopuzik), which translates most directly as "yellow-bellied".

Taxonomy
The sheltopusik was previously included in the genus Ophisaurus, but has since been placed in its own genus Pseudopus. It was originally described in 1775 by Peter Simon Pallas as Lacerta apoda.

There are three subspecies:

 P. a. apodus (Pallas, 1775) - the type subspecies, ranging from Crimea through Transcaucasia, east to Central Asia as far as Kazakhstan
 P. a. levantinus Jablonski, Ribeiro-Junior, Meiri, Maza, Mikulíček & Janzik, 2021 - restricted to the Levant, from southern Turkey south to Israel and Palestine
 P. a. thracicus (Obst, 1978) - the westernmost subspecies, ranging from Croatia to Greece, east to western Turkey

Despite only being described in 2021, P. a. levantinus is the largest and most genetically diverse of the subspecies, indicating an older and more complex evolutionary history compared to its sister subspecies.

Description
The sheltopusik can reach a length of . It is tan colored, paler on the ventral surface and the head, with a ring-like/segmented appearance that makes it look like a large earthworm with a distinctive fold of skin down each side called a lateral groove. Small (2-mm) rear legs are sometimes visible near the cloaca. Though the legs are barely discernible, the sheltopusik can be quickly distinguished from a snake by its ears, eyelids, and ventral scales.

Habitat and behaviour
P. apodus inhabits open country, such as short grassland or sparsely wooded hills. It consumes arthropods and small mammals. Snails and slugs appear to be its favorite prey, which may explain why it is particularly active in wet weather, although it prefers a dry habitat. Breaking through the shells of snails is an especially easy task due to their teeth and jaw structure.

Defensive behaviour
Due to its size, the sheltopusik tends to respond to harassment by hissing, biting, and musking. It is less likely to drop off its tail than some other species that display caudal autotomy. However, these occasional displays of caudal autotomy are responsible for the name "glass lizard" (or "glass snake"). The released tail may break into pieces, leading to the myth that the lizard can shatter like glass and reassemble itself later. In reality, if the tail is lost, it grows back slowly, but is shorter and darker. The replacement tail may grow back to full length after an extended period of time.

In captivity
Sheltopusiks are frequently available in the exotic pet trade, though rarely captive-bred. They do not typically tolerate a large amount of handling, but they adapt to captivity well, feeding on crickets, meal worms, small mice, eggs, snails, or pieces of meat. They are even known to accept these meals from a keeper's tweezers, or even from their hands once they become used to captivity.  However, sheltopusiks do get excited around food and have surprisingly powerful jaws. They make hardy captives, capable of living up to 50 years.

Reproduction
About 10 weeks after mating, the female P. apodus lays about eight eggs, which she hides under bark or a stone, and often guards them. The young hatch after 45 to 55 days. They are typically about  long and usually start to eat after four days.

Relationship with humans
Remains of the Levant subspecies (P. a. levantinus) are known from Natufian sites in Israel, suggesting that it was eaten by the local population at the time.

References

External links

Further reading
Arnold EN, Burton JA (1978). A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe. London: Collins. 272 pp. + Plates 1-40. (Ophisaurus apodus, pp. 175, 178 + Plate 33, figures 1a-1b + Map 94).
Boulenger GA (1885). Catalogue of the Lizards in the British Museum Natural History). Second Edition. Volume II. ... Anguidæ ... London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xiii + 497 pp. + Plates I-XXIV. (Ophisaurus apus, new combination, pp. 280–281).
Pallas PS (1775). "Lacerta apoda, descripta ". Novi Comentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae 19: 435-454 + Plates IX-X. (Lacerta apoda, new species). (in Latin).

Anguids
Legless lizards
Reptiles of Central Asia
Lizards of Asia
Lizards of Europe
Reptiles described in 1775
Taxa named by Peter Simon Pallas
Articles containing video clips

Sheltopusik


Mennesker I Kina er en film instrueret af Svend Heering.

Handling
Strandtur, skovtur, togrejse. Almindelige bykinesere når de holder fri.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1984

Kina
Dokumentarfilm fra Danmark

Mennesker I Kina


Siôn Llewelyn Simon (born 23 December 1968) is a British Labour Party politician who served as the Member of Parliament (MP) for Birmingham Erdington from 2001 to 2010 and as a Member of the European Parliament (MEP) for the West Midlands from 2014 to 2019.

Simon was the Parliamentary Under-Secretary of State for Further Education from 2008 to 2009 and Parliamentary Under-Secretary of State for Creative Industries from 2009 to 2010. He stood down at the 2010 general election to campaign for a directly elected mayor of Birmingham, with the intent of running in the first election. In 2014 Simon was elected a Member of the European Parliament for the West Midlands. In 2016 he was selected as the Labour Party candidate for Mayor of the West Midlands but was defeated in the 2017 election by 50.4% to 49.6% of the vote in the final round. In 2019, he lost his seat at the European Parliament election.

Early life
Simon was born in Doncaster to Welsh-speaking parents, and was raised in Birmingham, where he lived in Great Barr, Handsworth and Handsworth Wood. His parents were both teachers in Birmingham. He attended Handsworth Grammar School, where he joined the Labour Party at the age of 16. Simon enrolled at Magdalen College, Oxford, in 1987, where he read Philosophy, Politics and Economics. He was elected President of the college Junior Common Room in his second year.

After university, he was a research assistant for George Robertson MP for three years. He worked for two years in the Guinness management team at Diageo, then a FTSE top 20 company. He then freelanced at speechwriting, policy and advice. His clients included Tony Blair while in opposition, Microsoft UK, the International Duty Free Confederation and various charities and communication companies. He then became a journalist, working for The Daily Telegraph, the Daily Express and the News of the World. He was also an associate editor at The Spectator. His columns varied from restaurant reviews to politics.

In the 1992 election campaign, Simon ran the European desk for the Labour Party and then, during the 1997 election campaign, the foreign press department at Labour Party headquarters.

Member of Parliament
Simon was first elected in the 2001 general election for Birmingham Erdington with a majority of 9,962. He retained the seat in 2005 with a slightly reduced majority of 9,575.

As a backbencher he served on the Public Accounts Committee, Treasury Select Committee, chaired the All-Party Parliamentary Group on Private Equity and Venture Capital and the All-Party Parliamentary Group on Business Services.

Shortly after Gordon Brown became Prime Minister in July 2007, Simon became Vice-Chair of the Labour Party, with special responsibility to draft the "Law and Order" manifesto for the upcoming 2010 general election.

Following the October 2008 reshuffle, Simon was appointed Parliamentary Under-Secretary of State for Further Education in the Department for Innovation, Universities and Skills. In June 2009 he became Parliamentary Under Secretary of State for Creative Industries in the Department for Culture, Media and Sport.

On 3 February 2010 he announced he would not stand for re-election to Parliament, in order to campaign for a directly elected mayor of Birmingham, and stand in a subsequent election. A referendum was held in Birmingham on 3 May 2012, but the proposal was defeated with 57.8% of the vote.

After leaving parliament, Simon founded the website Labour Uncut in May 2010. In 2011, he wrote a cover story for Newsweek about the August riot disturbances. He also supported HS2 in an article for Progress. He wrote a chapter in What Next for Labour? Ideas for a new generation titled "Why Mayors Matter and Why Labour Should Support them".

Member of the European Parliament
Placed second on Labour's candidate list, Simon was elected as a Member of the European Parliament for the West Midlands in the 2014 European Parliament elections alongside Neena Gill. In 2014 he joined the European Parliament Committee on Employment and Social Affairs. He lost his seat at the 2019 election.

During the 2016 EU membership referendum vote, Simon participated in the Labour in for Britain pro-EU campaign.

Mayoral candidate
In 2016, Simon was selected as the Labour candidate for Mayor of the West Midlands. He was defeated in the 2017 mayoral election by Conservative candidate Andy Street by 50.4% of the vote to 49.6% in the final round.

Controversies
On 5 September 2006, he and Chris Bryant co-ordinated a letter, signed by 17 Labour backbenchers, calling for Tony Blair to resign as prime minister. The MPs failed to force Blair out of office, but Blair publicly pledged to stand down within 12 months.

In October 2006, Simon created a YouTube spoof of Conservative Party leader David Cameron's video blog, in which, pretending to be Cameron, he offered viewers one of his children and the opportunity to sleep with his wife. This led to criticism from both parties, with the stunt being called "tasteless". In an interview on Sky News the same day, Simon defended himself and described Cameron's attempts to reach out to the youth culture as "shallow" and "pathetic". The video was removed on 13 October by Tom Watson, whom he described as a "proppa blogga".

In 2009, it was revealed that Simon had breached parliamentary rules by renting his "second home" in London from his sister, Ceri Erskine, and paying her more than £40,000 in taxpayer-funded expenses. Simon claimed that he had inadvertently broken the rules and agreed to repay £21,000. He apologised "unreservedly". Six weeks later Simon announced that he would resign from the government and stand down as MP for Birmingham Erdington.

Personal life
Simon was the boyfriend of former Labour and Change UK MP Luciana Berger in 2009-2010.
Simon suffers from the rare genetic disorder choroideremia: a condition that leads to progressive deterioration in eyesight, and in its later stage, blindness. He co-founded, and works as a trustee for, the Choroideremia Research Foundation. In January 2014, Simon donated a kidney to Labour MP Khalid Mahmood.

Simon lives in Birmingham, is a member of the Royal Shakespeare Company, and a season ticket holder at West Bromwich Albion F.C.

References

External links
Guardian Unlimited Politics – Ask Aristotle: Sion Simon MP
BBC Interview with Sion Simon MP, Minister for Further Education
TheyWorkForYou.com – Sion Simon MP
Siôn Simon: championing an elected Mayor for Birmingham – campaign website

1968 births
Living people
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
UK MPs 2001–2005
UK MPs 2005–2010
Alumni of Magdalen College, Oxford
Politicians from Birmingham, West Midlands
English people of Welsh descent
Erdington
People educated at Handsworth Grammar School
MEPs for England 2014–2019
People from Great Barr
People from Handsworth, West Midlands

Siôn Simon


هيث بيرس ، من مواليد 13 أغسطس 1984، لاعب كرة قدم أمريكي.

يلعب مع نادي هانزا روستوك الألماني.

بدأ باللعب مع منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم في عام 2005.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الدنمارك
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون أمريكيون مغتربون في الدنمارك
رياضيون أمريكيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون من موديستو (كاليفورنيا)
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو إمباكت مونتريال
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس الكونكاكاف الذهبية 2009
لاعبو كرة قدم أمريكيون
لاعبو كرة قدم أمريكيون مغتربون
لاعبو كرة قدم أمريكيون مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية أمريكيون
لاعبو كرة قدم رجالية أمريكيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السويد
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في كندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في الدنمارك
لاعبو كرة قدم مغتربون في السويد
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في كندا
لاعبو كرة قدم من كاليفورنيا
لاعبو كوبا أمريكا 2007
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم للرجال تحت 20 سنة
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي دالاس
لاعبو نادي شيفاز يو إس أي
لاعبو نادي غوتبورغ
لاعبو نادي نوردشيلاند
لاعبو نادي نيويورك ريدبولز
لاعبو هانزا روستوك
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1984
مواليد في موديستو (كاليفورنيا)

هيث بيرس


Helgi, príncipe de Lejre, Dinamarca, apodado el Temerario (n. 631) (nórdico antiguo: Helgi Hvassi). Según Sögubrot af nokkrum fornkonungum, era el hermano de Hrœrekr slöngvanbaugi, monarca de Lejre (hoy Selandia) en el . Hrœrekr casó con Auðr, hija fugitiva de Ivar Vidfamne, pero Auðr y Helgi sentían atracción entre ellos. El rey Ivar aprovechó la oportunidad y confesó a Hrœrekr que su esposa le era infiel con su hermano y el rey lo mató, debilidad que aprovechó Ivar para invadir Lejre y ampliar sus dominios.

Enlaces externos
 The Chronicle of the Kings of Lejre Trad. Peter Tunstall (en inglés)
 Northvegr: The Saga of Hrolf Kraki: The Chronicle of the Kings of Lejre (en inglés)
 Gesta Danorum Online Medieval and Classical Library (en inglés)
 Sacred Texts: Appendix A: Fl. Book 1.21,22: How Norway was inhabited a translation of Hversu Noregr byggðist. (La genealliogía y ascendencia de Nór y Ættartolur no aparecen en esta versión.)
 Sögubrot af nokkrum fornkonungum. (en nórdico antiguo)

Príncipes de Dinamarca
Caudillos vikingos legendarios de Dinamarca

Helgi el Temerario (Lejre)


ඔක්තෝබර් 22 යනු ග්‍රෙගරි දින දසුන අනුව මෙය මෙම වසරේ 294 වන දිනය යි. වසර අවසන්වීමට තව දින 71ක් ඇත.

ඔක්තෝබර්
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ඔක්තෝබර් 22


Software engineers form part of the workforce around the world. There are an estimated 26.9 million professional software engineers in the world as of 2022, up from 21 million in 2016.

By Country

United States
In 2022, there were an estimated 4.4 million professional software engineers in North America. There are 152 million people employed in the US workforce, making software engineers 2.54% of the total workforce. The total above is an increase compared to around 3.87 million software engineers employed in 2016.

Summary

Based on data from the U.S. Bureau of Labor Statistics from 2002, about 612,000 software engineers worked in the U.S.  about one out of every 200 workers. There were 55% to 60% as many software engineers as all traditional engineers. This comparison holds whether one compares the number of practitioners, managers, educators, or technicians/programmers. Software engineering had 612,000 practitioners; 264,790 managers, 16,495 educators, and 457,320 programmers.

Software Engineers Vs. Traditional Engineers
The following two tables compare the number of software engineers (611,900 in 2002) versus the number of traditional engineers (1,157,020 in 2002).

There are another 1,500,000 people in system analysis, system administration, and computer support, many of whom might be called software engineers. Many systems analysts manage software development teams and analysis is an important software engineering role, so many of them might be considered software engineers in the near future. This means that the number of software engineers may actually be much higher.

It's important to note that the number of software engineers declined by 5-to-10 percent from 2000 to 2002.

Computer Managers Versus Construction and Engineering Managers
Computer and information system managers (264,790) manage software projects, as well as computer operations. Similarly, Construction and engineering managers (413,750) oversee engineering projects, manufacturing plants, and construction sites. Computer management is 64% the size of construction and engineering management.

Software Engineering Educators Versus Engineering Educators

Until now, computer science has been the main degree to acquire, whether for making software systems (software engineering) or studying the theoretical and mathematical facts of software systems (computer science). The data shows that the number of chemistry and physics educators (29,610) nearly equals the number of engineering educators (29,310). It is estimated that similarly,  of computer science educators emphasize the practical (software engineering) (16,495) and  of computer science educators emphasize the theoretical (computer science) (16,495). This means that software engineering education is 56% the size of traditional engineering education. Computer science is larger than software engineering, and larger than physics and chemistry.

Other Software and Engineering Roles

Relation to IT demographics
Software engineers are part of the much larger software, hardware, application, and operations community. In 2000 in the U.S., there were about 680,000 software engineers and about 10,000,000 IT workers.

There are no numbers on testers in the BLS data.

India
There has been a healthy growth in the number of India's IT professionals over the past few years. From a base of 6,800 knowledge workers in 198586, the number increased to 522,000 software and services professionals by the end of 200102. It is estimated that out of these 528,000 knowledge workers, almost 170,000 are working in the IT software and services export industry; nearly 106,000 are working in the IT enabled services and over 230,000 in user organizations.

References

See also
 Software engineering
 List of software engineering topics
 Software engineering economics
 Software engineering professionalism

Software engineering
Demographics

Software engineering demographics


القربينة (بالإنكليزية Arquebus) سلاح ناري مبكر يـُعبئ من الفوهة استخدم بين القرنين الخامس عشر إلى السابع عشر .
تتميـّز عن سابقها المدافع اليدوي بأن لها فتيل .
كخليفتها المسكيت (Musket) هي سلاح ناري أملس الماسورة، إلا أنها أخف وأسهل في الحمل ويتراوح عيارها بين 15 - 18 مم.
تعتبر سلف البندقية وغيرها من الأسلحة النارية بعيدة المدى .
الكاليفر هي نسخة محسنة من القربينة أنتجت أوائل القرن السادس عشر .

يمكن أن يعتبر أول سلاح ناري يمكن حمله نحو مماثل للبنادق الحالية معطياً بعض الدقة في التسديد .
المدى المؤثر محدود بحوالى 50 م بسبب ارتدات القذيفة الكروية على الجدران الماسورة الملساء معطية إيـّها مساراً غير دقيق.

معرض صور

مراجع

أسلحة نارية
أسلحة نارية مبكرة
التاريخ العسكري في القرن 15

قربينة


O Instituto de Tecnologia e Liderança (Inteli) é uma instituição de ensino privada e sem fins lucrativos, localizada em São Paulo, que visa a formação de lideranças em tecnologia. Foi fundado em 2021 pelos empresários André Esteves e Roberto Sallouti, com o intuito de oferecer formação superior para estudantes na área de Tecnologia, com ênfase em Computação, Negócios e Liderança.

A sede é no Instituto de Pesquisas Tecnológicas (IPT), do Governo do estado de São Paulo, no Bairro Butantã, Zona Oeste da capital, integrando o projeto do Centro Internacional de Tecnologia e Inovação.

História
A ideia do projeto surgiu em 2019, quando Roberto Sallouti e André Esteves estavam no Brazil at Silicon Valley e conversaram com o empresário Doug Leone sobre a escassez de engenheiros no Brasil. Em apenas 9 meses após essa conversa, fizeram um estudo de viabilidade e desenharam os planos para a estruturação do Inteli.

Depois do projeto no papel, convidaram Maíra Habimorad, ex-CEO da Cia de Talentos e ex-diretora acadêmica do Ibmec, para liderar a empreitada. Para o primeiro ano, estão previstas 250 vagas e a meta é ter 1 mil alunos matriculados até 2025 — incluindo estudantes bolsistas e pagantes.

A família Esteves patrocinou a iniciativa com uma doação de R$ 200 milhões; e o banco BTG Pactual oferece apoio institucional. O Inteli oferece quatro cursos de graduação presenciais, com duração de 4 anos: Engenharia da Computação, Engenharia de Software, Ciência da Computação e Sistemas de Informação.

Metodologia de Ensino
O Inteli possuí um sistema baseado em metaprojetos que tem como finalidade a captação e desenvolvimento de projetos a partir das necessidades reais de parceiros do mercado, incluindo empresas públicas e privadas, organizações não governamentais (ONGs) e outras entidades como Dell, Faculdade de Medicina da USP, Rappi, BTG Pactual, Ambev, Gerdau, MRV, entre outros. Essa abordagem é concebida para promover a interação ativa dos estudantes na aplicação prática dos conhecimentos teóricos.

De maneira periódica, o Escritório de Projetos emite um edital convidando parceiros comerciais a submeter propostas destinadas ao desenvolvimento de projetos por meio dos alunos. Esse edital explicita os tipos de projetos passíveis de submissão, os quais estão alinhados aos módulos do currículo a serem ministrados aos alunos. Cada módulo possui um tipo específico de projeto associado.

Os projetos elaborados têm como objetivo primordial a concepção de protótipos, caracterizando-se, portanto, como projetos de pesquisa científica e tecnológica. Na prática, cada módulo do curso assume o papel de um projeto de extensão e pesquisa, abrangendo uma perspectiva ampla.

Ao longo da execução dos projetos, os alunos têm a oportunidade de desenvolver competências profissionais específicas, além de adquirir habilidades em áreas relacionadas aos negócios, como administração, economia e empreendedorismo, e também habilidades socioemocionais, que englobam o autoconhecimento, a comunicação, a colaboração e o pensamento crítico.

As competências socioemocionais são abordadas de forma não apenas curricular, mas também de maneira interdisciplinar em diversas atividades promovidas pelo Centro de Desenvolvimento de Liderança (CDL).

Os alunos são organizados em turmas e divididos em grupos, para os quais são disponibilizadas salas de aula denominadas "ateliês". Cada ateliê possui cinco mesas equipadas de acordo com esse modelo. Em cada turma, um parceiro de negócios é designado, e ao término do projeto, esse parceiro recebe protótipos desenvolvidos pelos grupos de alunos.

Cada turma conta com um professor dedicado, conhecido como "professor-orientador", responsável por orientar e apoiar o progresso dos projetos conduzidos pelos alunos. Por sua vez, os "professores-instrutores" conduzem atividades relacionadas às suas disciplinas, buscando integrar os conteúdos curriculares com o desenvolvimento contínuo dos projetos em execução.

Através dos módulos, os alunos participam de três tipos distintos de atividades: encontros, autoestudo e desenvolvimento. Os encontros envolvem interações diretas com os professores nos ateliês, enquanto o autoestudo consiste na revisão prévia de materiais didáticos. A etapa de desenvolvimento compreende a aplicação prática dos conceitos aprendidos na elaboração dos projetos.

Programa de Bolsas
O Programa de Bolsas da Faculdade proporcionava um amplo suporte aos estudantes ao longo de suas trajetórias educacionais. Para atender às necessidades individuais dos alunos, o programa oferecia bolsas integrais e parciais, além de assistência para moradia, alimentação, transporte, cursos de idiomas e equipamentos, como notebooks. Além de focar na formação acadêmica, a faculdade também valorizava o bem-estar emocional e a preparação profissional dos alunos, buscando oferecer uma experiência completa.

O programa de bolsas fora estruturado para atrair talentos excepcionais de todo o Brasil, independentemente de suas condições financeiras. Através dessa iniciativa, a instituição buscava se destacar como um centro de excelência educacional, promovendo a inclusão e criando oportunidades. No primeiro ano do programa, resultados notáveis já haviam sido alcançados: 66% dos alunos receberam algum tipo de bolsa de estudos e, dentro desse grupo, impressionantes 81% foram contemplados com bolsas integrais.

A realização desse ambicioso programa só fora possível graças ao comprometimento de doadores-parceiros que compartilhavam o sonho de investir no futuro dos líderes tecnológicos do país. A contribuição significativa, que ultrapassou os R$45 milhões para o fundo de bolsas nas turmas de 2022, refletia a força do espírito filantrópico de indivíduos, empresas e organizações comprometidas em transformar a educação no Brasil.

A filosofia subjacente às bolsas era que os benefícios concedidos eram irrevogáveis, permitindo que os alunos bolsistas focassem inteiramente em seus estudos sem a preocupação de acumular dívidas futuras. Essa abordagem também incentivava os beneficiários a, eventualmente, contribuírem de volta ao programa, ampliando seu impacto ao longo do tempo e capacitando novas gerações de líderes comprometidos com a transformação do Brasil.

Processo Seletivo
O processo seletivo empregado pelo Inteli é caracterizado por três abordagens distintas que visam a avaliação abrangente dos candidatos. A metodologia adotada pelo Inteli destaca-se pelo seu propósito diferenciado em relação aos convencionais exames vestibulares das universidades brasileiras. Nesse contexto, reconhece-se a insuficiência de um único exame como critério de seleção dos alunos. Por conseguinte, é implementada uma avaliação holística dos candidatos, que combina os resultados obtidos nas avaliações com o histórico escolar, realizações pessoais, contribuições à comunidade e aspirações futuras. Essa abordagem foi influenciada pelo modelo de inscrição utilizado nos processos seletivos das instituições de ensino dos Estados Unidos, em que a aprovação dos estudantes considera uma variedade de fatores, incluindo o desempenho acadêmico e pessoal ao longo de suas trajetórias educacionais.

O Inteli mantém a convicção de que somente uma avaliação personalizada é capaz de identificar as características essenciais de um líder, como resiliência, foco e empatia.

O processo seletivo, estruturado em torno de três pilares - perfil, prova e projeto - tem como objetivo compreender o candidato para além de suas notas. A etapa inicial, chamada de Prova, consiste em um teste eliminatório com 24 questões de lógica e matemática. Aqueles que obtêm sucesso nessa fase progridem para a etapa de Perfil.

A etapa de Perfil exige a redação de duas composições e representa a oportunidade para o candidato descrever seus sonhos, conquistas e metas de vida. Nesse contexto, a avaliação se concentra na motivação do indivíduo em buscar o conhecimento. O Inteli enfatiza a importância da aspiração de ser parte das mudanças, tendo a tecnologia como parceira, como um dos diferenciais significativos do profissional do futuro.

Referências

Pesquisa e desenvolvimento
Instituições de pesquisa do Brasil
Ciência e tecnologia em São Paulo

Instituto de Tecnologia e Liderança


بني يزقن هي منطقة في مزاب، تقع بالقرب من غرداية شمال الصحراء الجزائرية جنوب الجزائر العاصمة. تم تصنيفها على أنها من التراث العالمي للبشرية من قبل اليونسكو.

معنى الاسم
اسم بني يزقن يعني أبناء أولئك الذين يحملون الإيمان.

تعداد السكان
في أوائل العقد الأول من القرن الحادي والعشرين، كانت المدينة تضم ما بين سبعة آلاف وثمانية آلاف نسمة داخل الأسوار، وقد زاد التعداد ليصل حوالي 28000 نسمة حاليا 2022م في المدينة الحديثة.

ينقسم السكان إلى عدة أجزاء لكل منها لجنة اجتماعية ويتحدثون اللغة المزابية.

منع التدخين
منذ الاستقلال يمنع التدخين في المدينة للمقيم والزائر. حيث تعرف المنطقة توافدا كبيرا للسياح حتى من السلك الدبلوماسي المعتمد في الجزائر، ورغم مكانتهم الرفيعة إلا أن قرار منع التدخين لم يتم خرقه. ويتعاون سكان «بني يزقن»، ويبلغ عددهم اليوم زهاء 18 ألف نسمة على احترام هذا التقليد المتوارث عن علماء المذهب الأوائل الذين استقروا بالمكان، واليوم توجد السلطة المعنوية بيد هيئة اسمها «العزّابة» تسهر على احترام القوانين العرفية، منها منع التدخين، فضلا عن تسيير شؤون حياة الناس في بني يزقن.

تراث
تم تصنيف مدينة بني يزقن وبقية وادي مزاب كمواقع للتراث العالمي من قبل اليونسكو منذ عام 1982م. من بين القطاعات المحمية، حافظ قصر بني يزقن منذ تأسيسه على نموذجه التنظيمي، ولا سيما السور الذي يحده من الداخل زقاق ويحتوي على أبراج مراقبة.

تقدم بني يزقن خطة هرمية، مثل كل قصور بنتابوليس، يتم تنظيم تخطيطها المركزي حول المسجد ومئذنته. أهم ما يميز المدينة هو برج بوليلة. لها بابان رئيسيان يقعان في الشمال والجنوب: باب شرقي وباب غربي وثلاث بوابات أخرى تؤدي إلى المقابر المختلفة. تم إنشاء مدخل المدينة من خلال باب ثقيل، مصنوع من جذوع النخيل. ويوجد في المدينة مسجد آخر أيضًا.

المراجع

عمارة أمازيغية
واحات الجزائر

بني يزقن


Fosfonecrosis, (formalmente fósforo necrosis de la mandíbula) es una enfermedad profesional de aquellos que trabajan con fósforo blanco, también conocido como fósforo amarillo, sin la debida protección. Se observó con mayor frecuencia en los trabajadores de la industria del fósforo durante los siglos XIX y principios del XX. Las modernas políticas de higiene en el trabajo han eliminado las prácticas de las condiciones de trabajo que causaron la enfermedad.

Síntomas y tratamiento
Las personas con fosfonecrosis comenzarían a sufrir dolores de muelas e inflamación de las encías. Con el tiempo, el hueso de la mandíbula podría comenzar a mostrar un absceso. Los huesos afectados brillan de un color blanco-verdoso en la oscuridad. Esto también causa graves daños cerebrales. La extirpación quirúrgica de los huesos de la mandíbula afectada podría salvar al paciente, de lo contrario, ocurre la muerte por fallo orgánico. La enfermedad es muy dolorosa y desfigurante para el paciente, ya que el tejido óseo muere, pudriéndose.

Referencias

Fósforo
Enfermedades ocupacionales

Fosfonecrosis


Jan-Krzysztof Duda (Cracóvia, 26 de abril de 1998) é um grande mestre polonês. Obteve o título de Grande Mestre em 2013, aos 15 anos e 21 dias. Venceu o Campeonato Polonês de Xadrez em 2018 e a Copa do Mundo de Xadrez de 2021. Ele ganhou a medalha de bronze  no Campeonato Europeu de Xadrez por Equipe em 2021 e também competiu no Torneio de Candidatos de 2022, terminando em sétimo lugar.

Ligações externas

Jogadores de xadrez da Polónia
Naturais de Cracóvia

Jan-Krzysztof Duda


Războiul domnițelor este un film românesc din 1969 regizat de Virgil Calotescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ștefan Ciobotărașu, Ilinca Tomoroveanu, Ilarion Ciobanu și Amza Pellea.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Ștefan Ciobotărașu — bătrânul răzeș Ilie Șendrea
 Ilinca Tomoroveanu — nobila poloneză Jagusia, fiica generalului bătrân și țiitoarea prințului
 Ilarion Ciobanu — cpt. polonez Ghindă, originar din Moldova
 Amza Pellea — plăieșul Ștefan, fiul răzeșului Șendrea
 Ioana Drăgan — Ioana, fata răzeșului Șendrea
 Matei Alexandru — plăieșul Toma
 Ion Dichiseanu — prințul polonez, logodnicul Jagusiei
 Lucia Boga — femeia cu lumânarea
 Val Săndulescu — plăieșul felcer Răchită
 Alexandru Lungu — plăieșul Lixandru
 Alexandru Herescu — plăieșul Ion, fiul răzeșului Șendrea
 Toma Dimitriu — bătrânul general polonez
 Cornel Gîrbea — pârcălabul cetății
 Dumitru Rucăreanu — bufonul prințului
 Valeriu Arnăutu — plăieșul Costea, fiul răzeșului Șendrea
 Jean Lorin Florescu — general polonez
 Ernest Maftei — preotul ortodox
 Mihai Vasile Boghiță — plăieșul surdo-mut
 Grigore Gonța
 Ion Punea — boierul trădător Cândea
 Costin Prișcoveanu (menționat C. Prișcoveanu)
 Iarodara Nigrim
 Nicolae Ifrim
 Stelian Cremenciuc — primul aghiotant al prințului
 Tănase Gavril
 Ștefan Georgescu
 Ana Ramadan — soția lui Șendrea

Producție
Filmările au avut loc în perioada 25 septembrie – 28 de decembrie 1968, cele exterioare la Rupea, Piatra Neamț și Buftea. Cheltuieli de producție s-au ridicat la 3.812.829 lei.

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.863.194 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1969 în film

Filme din 1969
Filme regizate de Virgil Calotescu
Filme românești
Filme în limba română
Filme de aventură românești

Războiul domnițelor


بلدية فيلاسبويناس دي غاتا ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 505 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

فيلاسبويناس دي غاتا


Eduardo Dasent (Panamá, Panamá; 12 de octubre de 1988) es un exfutbolista panameño. Juega de defensa central.

Selección nacional
Desde 2007, año en que participó en la Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de Canadá, es internacional con la selección de Panamá.

Participaciones en selección nacional

Clubes

Palmarés

Títulos nacionales

Enlaces externos
 Eduardo Dasent se queda en el Atlético Bucaramanga

Referencias

Futbolistas de Panamá
Futbolistas del Tauro Fútbol Club
Futbolistas del Club Atlético Independiente de La Chorrera
Futbolistas del Atlético Bucaramanga
Futbolistas del Club Deportivo Marquense
Futbolistas de la selección de fútbol sub-20 de Panamá
Futbolistas de la selección de fútbol de Panamá
Nacidos en Ciudad de Panamá

Eduardo Dasent


The Gearing class was a series of 98 destroyers built for the U.S. Navy during and shortly after World War II. The Gearing design was a minor modification of the , whereby the hull was lengthened by  at amidships, which resulted in more fuel storage space and increased the operating range.

The first Gearings were not ready for service until mid-1945 and saw little service in World War II. They continued serving, with a series of upgrades, until the 1970s. At that time many were sold to other nations, where they served many more years.

Procurement and construction
31 vessels were authorized on 9 July 1942:
 DD-710 to DD-721 awarded to Federal Shipbuilding, Kearny.
 DD-742 to DD-743 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine.
 DD-763 to DD-769 awarded to Bethlehem Steel, San Francisco.
 DD-782 to DD-791 awarded to Todd Pacific Shipyards, Seattle.

4 vessels were authorized on 13 May 1942:
 DD-805 to DD-808 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine.

3 vessels were authorized on 27 March 1943 under the Vinson–Trammell Act:
 DD-809 to DD-811 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine. (later cancelled)

114 vessels were authorized on 19 July 1943 under the 70% Expansion Act:
 DD-812 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine. (later cancelled)
 DD-813 to DD-814 awarded to Bethlehem Steel, Staten Island. (later cancelled)
 DD-815 to DD-825 awarded to Consolidated Steel, Orange. (815 and 816 later cancelled)
 DD-826 to DD-849 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine.
 DD-850 to DD-853 awarded to Bethlehem Steel, Fore River Shipyard, Quincy.
 DD-854 to DD-856 awarded to Bethlehem Steel, Staten Island. (later cancelled)
 DD-858 to DD-861 awarded to Bethlehem Steel, San Pedro.
 DD-862 to DD-872 awarded to Bethlehem Steel, Staten Island.
 DD-873 to DD-890 awarded to Consolidated Steel, Orange.
 DD-891 to DD-893 awarded to Federal Shipbuilding, Kearny.  (later cancelled)
 DD-894 to DD-895 awarded to Consolidated Steel, Orange.  (later cancelled)
 DD-896 to DD-904 awarded to Bath Iron Works, Bath, Maine.  (later cancelled)
 DD-905 to DD-908 awarded to Boston Navy Yard. (later cancelled)
 DD-909 to DD-916 awarded to Bethlehem Steel, Staten Island.  (later cancelled)
 DD-917 to DD-924 awarded to Consolidated Steel, Orange. (later cancelled)
 DD-925 to DD-926 awarded to Charleston Navy Yard.  (later cancelled)

(Of the missing numbers in this sequence - 722 to 741, 744 to 762, 770 to 781, and 857 were allocated to orders for s; 792 to 804 were awarded to orders for s.)

Cancelled vessels
In March 1945, the orders for 36 of the above vessels were cancelled, and 11 more orders were cancelled in August 1945. Following the close of World War II, 7 further vessels were cancelled in 1946:
  and , the last pair of the twelve vessels launched by Federal Shipbuilding at Kearny, were cancelled on 11 February 1946. They were sold on 29 August 1955, and scrapped.
  and , both launched by Bethlehem at San Francisco, were cancelled on 7 January 1946. Their bows were used to repair other destroyers, and their remains were scrapped in 1958-1959.
  and , both building by Bethlehem at San Francisco, were cancelled on 12 September 1946, prior to launch and broken up on the slip.
 , built by Todd Pacific Shipyards at Seattle; partially completed. Put in reserve on 25 June 1946, sold 12 September 1961, scrapped 22 September 1961.
 Four unnamed vessels (DD-809 to DD-812) awarded to Bath Iron Works, and five others (DD-813, DD-814, and DD-854 to DD-856) awarded to Bethlehem at Staten Island, were cancelled on 12 August 1945.
 Charles H. Roan (DD-815) and Timmerman (DD-816), both awarded to Consolidated Steel Corporation at Orange, were also cancelled on 12 August 1945. Their names were reallocated to  and  respectively.
 Three more unnamed vessels (DD-891 to DD-893) awarded to Federal Shipbuilding at Kearney, were cancelled 8 March 1945.
 Ten more unnamed vessels (DD-894, DD-895, and DD-917 to DD-924) awarded to Consolidated Steel Corporation at Orange, and four more (DD-905 to DD-908) awarded to Boston Navy Yard, and another two (DD-925 and DD-926) awarded to Charleston Navy Yard, were all cancelled on 27 March 1945.
 Nine more unnamed vessels (DD-896 to DD-904) awarded to Bath Iron Works, and another eight (DD-909 to DD-916) awarded to Bethlehem at Staten Island, were all cancelled on 28 March 1945.

Design
The first ship was laid down in August 1944, while the last was launched in March 1946. In that time the United States produced 98 Gearing-class destroyers.  The Gearing class was a seemingly minor improvement of the Allen M. Sumner class, built from 1943 until 1945. The main differences were that the Gearings were  longer in the midship section, allowing for increased fuel tankage for greater range, an important consideration in Pacific War. More importantly in the long run, the increased size of the Gearings made them much more suitable for upgrades than the Allen M. Sumners, as seen in the wartime radar picket subclass, the 1950s radar picket destroyer (DDR) and escort destroyer (DDE) conversions, and the Fleet Rehabilitation and Modernization (FRAM) conversions 1960-1965. As designed, the Gearing class's armament was identical to that on the Allen M. Sumner class. Three twin /38 caliber Mark 38 dual purpose (DP) mounts constituted the main battery. The 5-inch guns were guided by a Mark 37 Gun Fire Control System with a Mark 25 fire control radar linked by a Mark 1A Fire Control Computer stabilized by a Mark 6 8,500 rpm gyro. This fire control system provided effective long-range anti-aircraft (AA) or anti-surface fire.  Twelve  Bofors guns in two quad and two twin mounts and 11  Oerlikon cannons in single mounts were also equipped. The initial design retained the Allen M. Sumner class's heavy torpedo armament of ten  torpedo tubes in two quintuple mounts, firing the Mark 15 torpedo. As the threat from kamikaze aircraft mounted in 1945, and with few remaining Japanese warships to use torpedoes on, most of the class had the aft quintuple 21-inch tube mounts replaced by an additional 40 mm quadruple mount (prior to completion on later ships) for 16 total 40 mm guns. Twenty-four ships (DD-742, DD743, 805-808, 829, 831-835, and 874-883) were ordered without torpedo tubes to allow for radar picket equipment; these were redesignated as DDRs in 1948.

1946–1959 upgrades

Following World War II most of the class had their AA and anti-submarine warfare (ASW) armament upgraded. The 40 mm and 20 mm guns were replaced by two to six /50 caliber guns in up to two twin and two single mountings. One depth charge rack was removed and two Hedgehog ASW mortar mounts added. The K-guns were retained. Nine additional (for a total of 35) ships were converted to radar picket destroyers (DDR) in the early 1950s; these typically received only one 3-inch twin mount to save weight for radar equipment, as did the wartime radar pickets. Nine ships were converted to escort destroyers (DDE), emphasizing ASW.  was the most thorough DDE conversion, with 4 3-inch/70 caliber guns in twin enclosed mounts, two Weapon Alpha launchers, four new 21-inch torpedo tubes for the Mark 37 ASW torpedo, and one depth charge rack.

FRAM I upgrade

In the late 1950s and early 1960s, 79 of the Gearing-class destroyers underwent extensive modernization overhauls, known as FRAM I, which were designed under project SCB 206 to convert them from an anti-aircraft destroyer to an anti-submarine warfare platform. FRAM I removed all of the DDR and DDE equipment, and these ships were redesignated as DDs. FRAM I and FRAM II conversions were completed 1960-1965. Eventually all but three Gearings received FRAM conversions.

The FRAM I program was an extensive conversion for the Gearing-class destroyers. This upgrade included rebuilding the ship's superstructure, electronic systems, radar, sonar, and weapons. The second twin 5-inch gun mount and all previous AA guns and ASW equipment were removed. On several ships the two forward 5-inch mounts remained and the aft 5-inch mount was removed. Upgraded systems included SQS-23 sonar, SPS-10 surface search radar, two triple Mark 32 torpedo tubes, an 8-cell Anti-Submarine Rocket (ASROC) box launcher, and one QH-50C DASH ASW drone helicopter, with its own landing pad and hangar. Both the Mk 32 torpedo tubes and ASROC launched Mk. 44 homing ASW torpedoes. ASROC could also launch a nuclear depth charge. On 11 May 1962,  tested a live nuclear ASROC in the "Swordfish" test.

In Navy slang, the modified destroyers were called "FRAM cans", "can" being a contraction of "tin can", the slang term for a destroyer or destroyer escort.

The Gyrodyne QH-50C DASH was an unmanned anti-submarine helicopter, controlled remotely from the ship. The drone could carry two Mark 44 homing ASW torpedoes. During this era the ASROC system had an effective range of only , but the DASH drone allowed the ship to deploy ASW attack to sonar contacts as far as  away. However, DASH proved unreliable in shipboard service, with over half of the USN's 746 drones lost at sea. This was possibly due to inadequate maintenance support, as other services had few difficulties with DASH. By 1970, DASH had been withdrawn from FRAM I ships, though it was retained into the early 1970s on FRAM II ships, which lacked ASROC. A limitation of drones in ASW was the need to re-acquire the target at ranges beyond the effectiveness of the controlling ship's sonar. This led to shift to the LAMPS program of manned helicopters, which the Gearing class were too small to accommodate.

An upgraded version of DASH, QH-50D, remained in use by the United States Army until May 2006.

FRAM I "A" Ships: (First 8 conversions) Removal of aft twin 5-inch gun mount (Mount 53). Group A ships also received two MK10/11 Hedgehogs fitted on each side of the bridge at the 01 level and had the MK-32 triple torpedo launchers aft of the second stack. FRAM I "B" Ships (remainder of conversions): Kept their forward 5-inch mount (Mount 51), lost the second mount (Mount 52) and kept their aft 5-inch mount (Mount 53). In place of mount 52, a practice 5-inch reloading machine was installed with the MK-32 triple torpedo launchers aft of the loader. Group B ships also received greater ASROC and torpedo storage areas next to the port side of the DASH hangar.

FRAM II upgrade

The FRAM II program was designed primarily for the Allen M. Sumner class destroyer, but sixteen Gearings were upgraded as well. This upgrade program included life-extension refurbishment, a new radar system, Mark 32 torpedo tubes, DASH ASW drone, and variable depth sonar (VDS). Importantly, it did not include ASROC. FRAM II ships included six DDRs and six DDEs that retained their specialized equipment (1960–1961), as well as four DDRs that were converted to DDs and were nearly identical to the Allen M. Sumner class FRAM IIs (1962–1963). The FRAM II ships retained all six 5-inch guns, except the DDEs retained four 5-inch guns and a trainable Hedgehog in the No. 2 position. All FRAM IIs retained two Hedgehogs alongside either the No. 2 5-inch mount or the trainable Hedgehog mount. The four DDRs converted to DDs were armed with two new 21-inch torpedo tubes for the Mk. 37 ASW homing torpedo. Photographs of the six retained DDRs show no markings on the DASH landing deck, as well as a much smaller deckhouse than was usually provided for DASH, so they may not have been equipped with DASH.

Service and disposition
Many of the Gearings provided significant gunfire support in the Vietnam War. They also served as escorts for Carrier Battle Groups (carrier strike groups from 2004) and Amphibious Ready Groups (Expeditionary Strike Groups from 2006). DASH was withdrawn from ASW service in 1969, due to poor reliability. Lacking ASROC, the FRAM II ships were disposed of in 1969–1974. With ASROC continuing to provide a standoff ASW capability, the Gearing FRAM Is were retained in service for several years, with most being decommissioned and transferred to foreign navies 1973–1980. They were replaced as ASW ships by the s, which were commissioned 1975–1983. These had the same ASW armament as a Gearing FRAM destroyer, with the addition of improved sonar and a piloted helicopter, initially the Kaman SH-2 Seasprite, and from 1984, the Sikorsky SH-60 Seahawk. Some Gearings served in the Naval Reserve Force (NRF) from 1973, remaining in commission with a partial active crew to provide training for Naval reservists. The last Gearing-class destroyer in US naval service was , a FRAM I, decommissioned and struck 1 October 1983, and expended as a target 14 July 1999.

Yang class

After the Gearing-class ships were retired from USN service, many were sold abroad, including over a dozen to the Republic of China Navy (ROCN) in Taiwan. These ships, along with Fletcher-class destroyers and Allen M. Sumner-class destroyers also acquired then, were upgraded under the Wu Chin () I, II, and III programs and known throughout the ROCN as the Yang-class () destroyers as they were assigned names that all end with the word "Yang".  The last batch of 7 WC-III program vessels, all of them Gearing class, were retired in the early 2000s.

Under the most advanced Wu Chin III upgrade program, all World War II vintage weapons were removed and replaced with four Hsiung Feng II surface-to-surface missiles, ten SM-1 (box launchers), one 8-cell ASROC, one  Otobreda gun, two Bofors 40 mm AA, one 20 mm Phalanx CIWS and two triple  torpedo tubes. The DASH ASW drones were not acquired, but hangar facilities aboard those ships that had them were later used to accommodate of MD 500/ASW helicopters.

After the Yang-class destroyers were decommissioned, the SM-1 launch boxes were moved to Chi Yang-class frigates to improve their anti-air capability.

Ships in class

Survivors
Five Gearing-class destroyers are preserved as museum ships: two in the United States, one in South Korea, one in Taiwan, and one in Turkey. The ROKS Jeon Buk (DD-916) (formerly the ) was scrapped in December 2021, leaving five survivors out of the ninety eight ships built.

Surviving ships
  in Fall River, Massachusetts
  in Jacksonville, Florida
 ROCS Te Yang (DDG-925) in Tainan City, Taiwan
 ROKS Jeong Ju (DD-925) in Dangjin, South Korea
 TCG Gayret (D352) in Izmit, Turkey

Surviving parts

USS Higbee (DD-806), in Naval Station Mayport Dental Clinic, Florida.
ROCS Kai Yang (DDG-924), in August 23 Artillery Battle Museum, Taichung, Taiwan.
ROCS Tze Yang (DDG-930), in Kaohsiung Harbor, Taiwan.
 Quetzalcoatl (E-03), in Mexican Pacific Fleet headquarters, Mexico.

References

External links

NavSource.org Destroyer Photo Gallery index page
Gearing-class destroyers at Destroyer History Foundation
Gearing Class

Destroyer classes

 Gearing-class_destroyer

Gearing-class destroyer


11141 Jindrawalter este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11141 Jindrawalter este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť de Jana Tichá și Miloš Tichý. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,33 și o înclinație de 13,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

11141 Jindrawalter


وليام تيل (باللغات السويسرية الأربعة: الألمانية: Wilhelm Tell، الفرنسية: Guillaume Tell، الإيطالية: Guglielmo Tell، الرومانشية: Guglielm Tell) هو بطل شعبي سويسري وهو جزء من حكايات استقلال سويسرا من الإمبراطورية النمساوية، وتروي الحكايات انه في عام 1307 وضع الحاكم النمساوي للمنطقة والمدعو غيسلر قبعته في منتصف سوق البلدة وأمر الناس بالانحناء لها كرمز لطاعة الإمبراطورية، لكن تيل الذي كان فلاحا مشهورا بالرماية رفض الانحناء فعاقبه غيسلر بأن يرمي ابنه بسهم ليصيب تفاحة فوق رأسه، فأخذ سهمين وأصاب التفاحة من الضربة الأولى وعندما سئل عن سبب حمله سهمين قال انه سيصيب غيسلر بالثاني لو أخطأ رمى ابنه بدل التفاحة.

أمر غيسلر بسجن تيل في القلعة في بحيرة لوزرن لكنه استطاع الهرب وسط عاصفة ونصب كمينا لغيسلر وقتله وأشعلت هذه الأحداث فتيل الصراع الذي انتهى باستقلال سويسرا.

أما عن شخصيته فيحوم الشك حول وجودها وكان قد ظهر لأول مرة في كتاب التواريخ السويسرية الذي ألفمه غيلغ تشودي عام 1736 وأعطى تاريخا لها في نوفمبر 1307 ورأس السنة عام 1308 كتاريخ لاستقلال سويسرا وخوارقه في استعمال القوس موجودة لدى أشخاص آخرين مثل محاربي الفايكينغ الذين تحدث عنهم كتاب مثل ساكسو غراماتيكوس وقاطع الطريق الإنكليزي وليام أوف كلاودزلي.

انظر أيضا
شخصيات غير سويسرية:
 روبن هود
 وليام والاس

عام:
 تاريخ سويسرا

المراجع

أشخاص مختلف على وجودهم
الاتحاد السويسري القديم في القرن 14
تاريخ النبالة
رومان كاثوليك سويسريون
قديسون شعبيون
نبالون خياليون
نبالون سويسريون

وليام تيل


George Hosato Takei (Los Angeles, 20. travnja, 1937.), američki je glumac japanskog podrijetla.

Vanjske poveznice
 George Takei na IMDb-u

Američki filmski glumci

George Takei


Owen Kay Garriott (November 22, 1930 – April 15, 2019) was an American electrical engineer and NASA astronaut, who spent 60 days aboard the Skylab space station in 1973 during the Skylab 3 mission, and 10 days aboard Spacelab-1 on a Space Shuttle mission in 1983.

After serving in the United States Navy, Garriott was an engineering professor at Stanford University before attending the United States Air Force Pilot Training Program and later joining NASA. After his NASA career, he worked for various aerospace companies, consulted on NASA-related committees, taught as an adjunct professor, and conducted research on microbes found in extreme environments.

Early life
Owen Kay Garriott was born in Enid, Oklahoma, on November 22, 1930, to Owen (1909–1981) and Mary Catherine Garriott (; 1912–1993). Owen's middle name was based on his mother's middle name. He was a Boy Scout (earning the rank of Star Scout), and graduated from Enid High School in 1948, where he served as senior class president and was voted "Most Likely To Succeed." He received a Bachelor of Science degree in electrical engineering from the University of Oklahoma in 1953, where he was a member of Phi Kappa Psi fraternity. He was also the elected president of the senior class. He later earned Master of Science and Ph.D. degrees from Stanford University in electrical engineering in 1957 and 1960, respectively.

Career

U.S. military
Garriott served as electronics officer in the United States Navy from 1953 to 1956. From 1961 through 1965, he was an assistant professor and associate professor of electrical engineering at Stanford University. He performed research and led graduate studies in ionospheric physics after obtaining his doctorate, and authored or co-authored more than 45 scientific papers, chapters and one book, principally in areas of the physical sciences.

As a prerequisite of the era's scientist-astronaut training, he completed a one-year United States Air Force pilot training program in 1966, receiving qualification as pilot in jet aircraft.

NASA

In 1965, Garriott was one of the six scientist-astronauts selected by NASA. His first spaceflight, the Skylab 3 mission in 1973, set a world record for duration of approximately 60 days, more than double the previous record. Extensive experiments were conducted of the Sun, of Earth resources and in various life sciences relating to human adaptation to weightlessness.

His second space flight was aboard STS-9 (Spacelab-1) in 1983, a multidisciplinary and international mission of 10 days aboard Space Shuttle Columbia. Over 70 separate experiments in six different disciplines were conducted, primarily to demonstrate the suitability of Spacelab for research in all these areas. Garriott was also an Extra Class amateur radio operator holding call sign W5LFL. He operated the world's first amateur radio station in space and, on December 1, 1983, made the first amateur radio contact from space using a Motorola handheld 2-meter radio while on board the STS-9 Space Shuttle Columbia mission. Amateur radio subsequently expanded into an important activity on dozens of shuttle flights, Space Station Mir and the International Space Station, with scores of astronauts and cosmonauts participating.

Between these missions, Garriott received a NASA fellowship in the Space Station Project Office. In this position, he worked closely with the external scientific communities and advised the project manager concerning the scientific suitability of the space station design.

Garriott held the distinction of being the NASA astronaut with the earliest-obtained PhD degree, having earned his PhD from Stanford University in 1960, two years before Robert A. Parker who obtained his PhD from Caltech in 1962.

The Skylab "stowaway" prank
On September 10, 1973, controllers in Houston were startled to hear a woman's voice beaming down from Skylab. The voice startled capsule communicator (CAPCOM) Bob Crippen by calling him by name, and then the woman explained: "The boys haven't had a home-cooked meal in so long I thought I'd bring one up." After several minutes in which she described forest fires seen from space and the beautiful sunrise, the woman said: "Oh oh. I have to cut off now. I think the boys are floating up here toward the command module and I'm not supposed to be talking to you." As the Skylab astronauts later revealed, Garriott had recorded his wife, Helen, during a private radio transmission the night before.

Post-NASA career
After leaving NASA in June 1986, Garriott consulted for various aerospace companies and served as a member of several NASA and National Research Council Committees.

From January 1988 until May 1993, he was vice president of space programs at Teledyne Brown Engineering. This division, which grew to over 1,000 people, provided payload integration for all Spacelab projects at the Marshall Space Flight Center and had a substantial role in the development of the U.S. laboratory for the International Space Station.

Garriott devoted time to several charitable activities in his hometown, including the Enid Arts and Sciences Foundation of which he was a co-founder in 1992. Later, he accepted a position as adjunct professor in the Laboratory for Structural Biology at the University of Alabama in Huntsville and participated in research activities there involving new microbes he returned from extreme environments such as very alkaline lakes and deep sea hydrothermal vents. Hyperthermophiles were returned from several dives in Russian MIR submersibles to the Rainbow Vent Field at a depth of 2,300 meters near the Azores in the central Atlantic Ocean. Other research activities included three trips to Antarctica from which 20 meteorites were returned for laboratory study. Garriott formed a 501(c)(3) public philanthropic Garriott Family Foundation to finance the aforementioned adventure travel for himself, his wife and other members of his family.

Personal life and death

Garriott married Helen Mary Walker, his high school sweetheart, in 1952. They had four children: Randall O. (born 1955), Robert K. (born 1956), Richard A. (born 1961, a computer programmer and the creator of the Ultima computer game series), and Linda S. (born 1966). After he divorced his first wife, Garriott married Evelyn L. Garriott, who had three children from a previous relationship.

His son Richard was launched as a space tourist on board Soyuz TMA-13 on October 12, 2008, the first American and the second person worldwide to follow a parent into space. Owen Garriott was in mission control at the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan for the launch and was in attendance when his son returned 12 days later.

Garriott died on April 15, 2019, at his home in Huntsville, Alabama.

Organizations
Garriott was a member of the following organizations: American Astronautical Society (fellow), American Institute of Aeronautics and Astronautics (associate fellow), Institute of Electrical and Electronics Engineers, American Geophysical Union, American Association for the Advancement of Science, Association of Space Explorers (Board of Directors), Astronaut Scholarship Foundation (vice president and vice chairman).

Awards and honors
Garriott received the following honors: National Science Foundation Fellowship, 1960–1961; Honorary Doctorate of Science, Phillips University (Enid, Okla.), 1973; NASA Distinguished Service Medal, 1973; Fédération Aéronautique Internationale V. M. Komarov Diploma for 1973; the Octave Chanute Award for 1975; and the NASA Space Flight Medal, 1983.

The three Skylab astronaut crews were awarded the 1973 Collier Trophy "For proving beyond question the value of man in future explorations of space and the production of data of benefit to all the people on Earth." Gerald Carr accepted the 1975 Dr. Robert H. Goddard Memorial Trophy from President Ford, awarded to the Skylab astronauts.

He was one of five Oklahoman astronauts inducted into the Oklahoma Aviation and Space Hall of Fame in 1980, the United States Astronaut Hall of Fame in 1997, the Oklahoma Military Hall of Fame in 2000, and the Enid Public Schools Hall of Fame in 2001.

Garriott was presented an Honorary Doctorate of Science from Phillips University in 1973.

A street named after him in Enid, Oklahoma, serves as one of the city's main thoroughfares. It is part of U.S. Route 412.

Books
Garriott was co-author, with fellow astronaut Joseph Kerwin and writer David Hitt, of Homesteading Space, a history of the Skylab program, published in 2008. He was co-author of Introduction to Ionospheric Physics with Henry Rishbeth. Garriott was also a contributor to the book NASA's Scientist-Astronauts by David Shayler and Colin Burgess. Garriott wrote the foreword to the book.

See also

List of spaceflight records
The Astronaut Monument

References

External links

Spacefacts biography of Owen K. Garriott
Garriott at Spaceacts

Official publisher website for Homesteading Space
Garriott at Encyclopedia of Science
Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Garriott, Owen

1930 births
2019 deaths
1973 in spaceflight
20th-century American businesspeople
20th-century American engineers
Amateur radio people
American electrical engineers
American technology company founders
Apollo program astronauts
Aviators from Oklahoma
Collier Trophy recipients
Enid High School alumni
Military personnel from Enid, Oklahoma
NASA civilian astronauts
NASA people
Recipients of the NASA Distinguished Service Medal
Stanford University alumni
Stanford University faculty
United States Astronaut Hall of Fame inductees
United States Navy officers
University of Alabama in Huntsville faculty
University of Oklahoma alumni
Video game businesspeople
Writers from Enid, Oklahoma
Space Shuttle program astronauts
Skylab program astronauts
Spacewalkers

Owen Garriott


2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska u sezoni 2015./16. je predstavljala drugi rang županijske lige u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, te ligu petog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva.
Sudjelovalo je sedam klubova, a prvak je bio Omladinac iz Lastova.

Sustav natjecanja
Sedam klubova je igralo dvokružnim liga-sustavom (14 kola, 12 utakmica po momčadi).

Ljestvica
{| class="wikitable"
!mj. !!klub !!ut. !!pob. !!ner. !!por. !!gol+ !!gol- !!bod
|- bgcolor="gold"
|1. ||Omladinac Lastovo ||11 ||10 ||1 ||0 ||44 ||8 ||31
|-
|2. ||Žrnovo ||11 ||7 ||1 ||3 ||25 ||13 ||22
|-
|3. ||Faraon Trpanj ||11 ||6 ||1 ||4 ||21 ||15 ||19
|-
|4. ||Enkel Popovići ||11 ||3 ||2 ||6 ||24 ||31 ||11
|-
|5. ||Putniković ||11 ||3 ||1 ||7 ||22 ||23 ||10
|-
|6. ||SOŠK Ston ||11 ||3 ||0 ||8 ||19 ||44 ||9
|-
|7. ||Rat Kuna ||6 ||1 ||0 ||5 ||4 ||25 ||3
|-
| ||Ponikve ||colspan="7" align="center"|odustali od natjecanja
|}Rat'' odustao nakon zimske stanke

Rezultatska križaljka

Najbolji strijelci
Strijelci 10 ili više pogodaka u sezoni:

Poveznice
 Županijski nogometni savez Dubrovačko-neretvanske županije
 2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska

Izvori
 zns-dn.com, 2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2015./16., ljestvica i rezultati , pristupljeno 10. listopada 2017.

2015-16
Dubrovačko-neretvanska-2

2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2015./16.


Die Hallenradsport-Weltmeisterschaften 2006 fanden vom 24. bis 26. November 2006 in Chemnitz statt. Es wurden Wettkämpfe im Radball und Kunstradfahren ausgetragen. Die erfolgreichste Nation war Deutschland, welche fünf der sechs Goldmedaillen gewann. Bis auf den Wettbewerb im Einer-Kunstrad der Frauen konnte sie alle Disziplinen gewinnen.

Es haben insgesamt 153 Sportler teilgenommen, welche alle aus dem europäischen oder asiatischen Raum stammen.

Der Wettkampf fand in der Chemnitz Arena statt.

Radball
Es wurde ein 2er-Teamwettkampf bei den Herren durchgeführt.

Modus
Das Turnier umfasste zwei Gruppen: Gruppe A mit den sechs stärksten Nationen des Vorjahres und die Gruppen B mit neun schwächeren Mannschaften.

In Gruppe A gab es eine Runde, in der alle einmal gegen alle spielten. In der Zwischenrunde der Gruppe-A-Teams traf die zweitplatzierte Mannschaft der Vorrunde auf die fünftplatzierte und die dritt- auf die viertplatzierte. Die beiden Sieger dieser Zwischenrunde und der Sieger der Vorrunde qualifizierten sich für die Halbfinale. Im ersten Halbfinale traf der Sieger der Vorrunde auf den Sieger aus dem Spiel zwischen dem zweit- und fünftplatzierten. Der Verlierer dieses Spiels musste in einem zweiten Halbfinale gegen den Sieger aus dem Spiel zwischen dem dritt- und viertplatzierten antreten. Die beiden Sieger aus den Halbfinals spielten schließlich im Finalspiel den Weltmeister aus. In der Gruppe B gab es zwei Gruppen welche jeweils alle gegen alle einmal spielten. Danach wurden in der Gruppe B noch Platzierungsspiele ausgetragen zwischen den jeweils gleichplatzierten. Der Sieger der Gruppe B trat schließlich gegen den Tabellensechsten der Gruppe A um den Aufstieg respektive Verbleib in Gruppe A an.

Gruppe A

Auf-Abstiegsspiel Gruppe A/B
Frankreich schaffte den Klassenerhalt nicht und verlor gegen Kroatien.

 –  3 : 4

Gruppe B

Kunstradfahren
Es wurden Wettkämpfe im 1er- 2er- und 4er-Kunstradfahren der Damen und im 1er- und 2er-Kunstradfahren der Herren durchgeführt.

Modus
Jeder Teilnehmer bzw. jedes Team hatte eine Kür zu fahren. Diese dauerte maximal sechs Minuten und beinhaltete bei den Einzelstartern 28 und bei den Duos 22 verschiedene Elemente mit je einer gewissen Schwierigkeitsstufe, die mit der Grundpunktzahl addiert als Basis für die Bewertung dienten (eingereichte Punkte). Das Endresultat ergab sich nach Abzug der Fehlerpunkte (ausgefahrene Punkte).

Frauen

Einzel

Insgesamt nahmen am Wettkampf 26 Athletinnen aus 13 Nationen teil.

Medaillengewinner

Doppel

Insgesamt nahmen am Wettkampf 17 Teams aus 10 Nationen teil.

Medaillengewinner

4er-Team
Das Teilnehmerfeld bestand aus sieben Teams.

Medaillengewinner

Herren

Einzel

Für den Wettkampf waren insgesamt 22 Athleten aus 13 Nationen angemeldet. Jedoch starteten der Athlet aus Malaysia und die beiden aus Guinea nicht.

Somit waren 19 Athleten aus 11 Nationen am Start.

Medaillengewinner

Doppel
Es nahmen insgesamt 8 Duos aus 6 Nationen teil.

Medaillengewinner

Weblinks

Alle Resultate auf www.radball.at
Radball WM 2006 Finalrunde GER AUT – Finalspiel auf Youtube

2006
Radsportveranstaltung 2006
Weltmeisterschaften 2006
Radsportwettbewerb in Chemnitz

Hallenradsport-Weltmeisterschaften 2006


Merci Cherie (Hvala ti, draga) je pjesma koju je austrijski pjevač Udo Jürgens pjevao na Euroviziji 1966. i pobijedio. Makar je naslov na francuskom, pjesma je otpjevana na njemačkom jeziku. Udi Jürgensu je ovo bio treći uzastotopni nastup na Pjesmi Eurovizije.

U pjesmi, pjevač zahvaljuje svojoj ljubavi na satima koje su proveli zajedno te kako je između njih bila prekrasna ljubav. Ne želi da bude tužna jer ju mora ostaviti. Makar su njezine suze na rastanku za njega bolne, poručuje joj da se ne osvrće natrag na prošlost nego da razmišlja o budućnosti. Usprkos svemu, ne može siliti ljubav ako nisu im je ponestalo sreće.

Pjesma je bila izvedena 9. po redu u večeri natjecanja, nakon Ele E Ela  od Madalene Iglesias i prije Nygammal vals od Lill Lindfors i Svantea Thuressona. Osvojila je ukupno 31 bod.

Izvori
 http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=283

Eurovizijske pjesme
Austrijska glazba

Merci, Chérie