The  is a Japanese high-speed Shinkansen rail line, connecting Tokyo with Aomori in Aomori Prefecture in a route length of , making it Japan's longest Shinkansen line. It runs through the more sparsely populated Tōhoku region of Japan's main island, Honshu, and was extended as the Hokkaido Shinkansen through the Seikan Tunnel to  (this section opened March 2016) and is expected to be extended to Sapporo by 2030. It has two Mini-shinkansen branch lines, the Yamagata Shinkansen and Akita Shinkansen. The line is operated by East Japan Railway Company (JR East).

Services
There are four services in operation:
 Hayabusa, Tokyo – Shin-Aomori/Shin-Hakodate-Hokuto limited-stop, starting 5 March 2011
 Hayate, Morioka/Shin-Aomori - Shin-Hakodate-Hokuto limited-stop, starting 26 March 2016 (the name has been in use since 1 December 2002)
 Yamabiko, Tokyo – Sendai limited-stop, and all-stations to Morioka, starting June 1982
 Nasuno, Tokyo – Oyama/Nasushiobara/Kōriyama all-stations, starting 1995
One service has been discontinued:
 Aoba, Tokyo – Sendai all-stations, June 1982 – October 1997 (consolidated with Nasuno)

Through trains on the Akita Shinkansen and Yamagata Shinkansen lines also run on Tōhoku Shinkansen tracks from Morioka and Fukushima respectively.

As of March 2021, the maximum line speed is  between Tokyo and Ueno,  between Ueno and Ōmiya,  between Ōmiya and Utsunomiya,  between Utsunomiya and Morioka, and  between Morioka and Shin-Aomori.

On 30 October 2012, JR East announced that it is pursuing research and development to increase speeds to  on the Tohoku Shinkansen. Work seems to be ongoing to upgrade the section between Morioka and Shin-Aomori to , primarily in the form of improved sound barriers. This should make operating at  possible, if the improved noise dampening techniques being tested using the ALFA-X test train are successful. Upgrade works on this section started in October 2020, and are expected to take seven years to complete.

List of stations

Legend:

Rolling stock
As of March 2020, the following types are used on Tohoku Shinkansen services.
 E2 series: Yamabiko / Nasuno services
 E3 series: Tsubasa / Yamabiko / Nasuno services
 E5 series: Hayabusa / Hayate / Yamabiko / Nasuno services
 E6 series: Komachi / Hayabusa / Yamabiko / Nasuno services
 H5 series: Hayabusa / Hayate / Yamabiko / Nasuno services

Former rolling stock

 200 series: Yamabiko / Nasuno / Aoba services (1982 – November 2011)
 400 series: Tsubasa / Nasuno services (July 1992 – April 2010)
 E1 series: Max Yamabiko / Max Aoba services (July 1994 – December 1999)
 E4 series: Max Yamabiko / Max Nasuno services (1999– September 2012)

Future rolling stock
 E8 series: Tsubasa / Yamabiko / Nasuno services (from 2024 onwards)

Non-revenue-earning types
 Class E926 East i

Timeline

History
 28 November 1971: Construction starts on the line.
 23 June 1982: The – section opens.
 14 March 1985: The – section opens.
 20 June 1991: The – section opens.
 October 1998: 1 billionth passenger carried on Tōhoku, Joetsu and Nagano Shinkansen lines.
 1 December 2002: The – section opens.
 13 April 2010: Test running starts on the extension from Hachinohe to Shin-Aomori.
 4 December 2010: The extension from Hachinohe to Shin-Aomori opens.
 5 March 2011: New Hayabusa services operating at  commence operation between Tokyo and Shin-Aomori using new E5 series trainsets.
 23 June 2012: The line's 30th anniversary was celebrated, with approximately 1.93 billion passengers having been transported on the line.

From Shin-Aomori, the line continues to Shin-Hakodate in Hokkaido (, since March 26, 2016 under the name Hokkaido Shinkansen), passing through the world's longest undersea railway tunnel, the Seikan Tunnel. A further  to Sapporo is due to open by 2030.

The mountainous terrain that the line passes through has necessitated heavy reliance on tunnels. The Iwate-Ichinohe Tunnel on the Morioka–Hachinohe stretch, completed in 2000, was briefly the world's longest land rail tunnel at , but in 2005 it was superseded by the Hakkōda Tunnel on the extension to Aomori, at . In 2007 the Lötschberg Base Tunnel (), and in 2010 the Gotthard Base Tunnel (, bored through and due in service by 2016) in Switzerland superseded both.

2011 Tohoku earthquake and tsunami
On the afternoon of 11 March 2011, services on the Tohoku Shinkansen were suspended as a result of the Tōhoku earthquake and tsunami. JR East estimated that around 1,100 repairs would be required for the line between Omiya and Iwate-Numakunai, ranging from collapsed station roofs to bent power pylons.

Limited service on the line was restored in segments: Tokyo to  was re-opened on 15 March, and Morioka to Shin-Aomori was re-opened on 22 March.  The line between Morioka and Ichinoseki re-opened on 7 April, Nasushiobara and Fukushima on 12 April, and the rest of the line on or around 30 April, although not at full speed or a full schedule.  The trains returned to full-speed operations on 23 September 2011.

2021 Tohoku earthquake
A magnitude 7.1 earthquake struck the Tohoku area approximately  east of Namie on the evening of 13 February 2021. Following the quake, infrastructure damage was discovered between Shin-Shirakawa and Furukawa stations.

East Japan Railway closed the Tohoku Shinkansen between Nasushiobara and Morioka. The section between Ichinoseki and Morioka re-opened on 16 February, Sendai and Ichinoseki on 22 February, and the remaining section between Nasushiobara and Sendai on 24 February. Trains operated at 80% the usual timetable with top speeds reduced until 26 March, when repairs were completed and the normal timetable was restored.

Special event train services

25th anniversary

On 23 June 2007, 10-car set K47 was used for a special Yamabiko 931 service from Omiya to Morioka to mark the 25th anniversary of the opening of the Tohoku Shinkansen.

30th anniversary
On 23 June 2012, 10-car set K47 was used for a special Yamabiko 235 service from Omiya to Morioka to mark the 30th anniversary of the opening of the Tohoku Shinkansen.

References

 JR Timetable, December 2008

External links

 JR East website
 Japan blasts longest land tunnel

Lines of East Japan Railway Company
High-speed railway lines in Japan
Railway lines opened in 1982
Articles containing video clips
Standard gauge railways in Japan
1982 establishments in Japan
25 kV AC railway electrification

Tōhoku Shinkansen


Nobuyuki Hosaka (født 23. juli 1970) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Verdy Kawasaki og Urawa Reds.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Nobuyuki Hosaka


The Banū Hāshim () is an Arab clan within the Quraysh tribe to which Muhammad belonged, named after Muhammad's great-grandfather Hashim ibn Abd Manaf.

Members of this clan, and especially their descendants, are also referred to as Hashimids, Hashimites, or Hashemites, and often carry the surname . These descendants, and especially those tracing their lineage to Muhammad through his daughter Fatima, hold the traditional title of  (often synonymous to ).

From the 8th century on, Hashimid descent came to be regarded as a mark of nobility, and formed the basis upon which many dynasties legitimized their rule. Some of the most famous Islamic dynasties of Hashimid descent include the Abbasids (ruled from Baghdad 750–945; held the caliphate without exercising power 945–1258 in Baghdad and 1261–1517 in Cairo), the Fatimids (ruled from Cairo and claimed the caliphate 909–1171), the Alaouit (rulers of Morocco, 1631–present), and the Hashemites (rulers of Jordan, 1921–present).

History
Traditionally, the tribe is named after Hashim ibn Abd Manaf. He was married to Salma bint Amr of the Banu Najjar, an Azdi clan.

Amongst pre-Islamic Arabs, people classified themselves according to their tribe, their clan, and then their house/family. There were two major tribal kinds: the Adnanites (descended from Adnan, traditional ancestor of the Arabs of northern, central and western Arabia) and the Qahtanites (originating from Qahtan, the traditional ancestor of the Arabs of southern and south eastern Arabia). Banu Hashim is one of the clans of the Quraysh tribe, and is an Adnanite tribe. It derives its name from Hashim ibn Abd Manaf, the great-grandfather of Muhammad, and along with the Banu Abd-Shams, Banu Al-Muttalib, and Banu Nawfal clans comprises the Banu Abd al-Manaf section of the Quraysh.

Dynasties
The following Royal and Imperial dynasties claim descent from Hashim:

Europe
 Hummudid Dynasty (through Idris ibn Abdullah)

Arabia
 Hashemite Dynasty (through Qatadah ibn Idris)
 Abbasid dynasty of the Abbasid Caliphate (through Abbas ibn Abd al-Muttalib)
 Abbasids of Cairo, the ceremonial heads of Mamluk Sultanate from 1261 to 1517. (descendent of Abu al-Abbas Ahmad al-Hakim)
 Fatimid Dynasty of the Fatimid Empire including the later Agha Khans. (through Ismail ibn Jafar)
Rassid Dynasty of Yemen (through Ibrahim al Jamr bin Hassan al Muthanna)
 Mutawakkilite Dynasty of Yemen (through Ibrahim al Jamr bin Hassan al Muthanna as cadets of the Rassid Dynasty)
Africa
 'Alawi dynasty of Morocco (through Muhammad al-Nafs al-Zakiyah bin Abdullah al-Kamal)
 Sa'di dynasty of Morocco (through Muhammad al-Nafs al-Zakiyah bin Abdullah al-Kamal)
 Idrisid dynasty of Morocco (through Idris ibn Abdullah)
 Senussi Dynasty of Libya (through Idris ibn Abdullah as cadets of the Idrisid Dynasty)
 Ishaqids:
Tolje'lo Dynasty of the Isaaq Sultanate (through Sheikh Ishaaq bin Ahmed)
Guled Dynasty of the Isaaq Sultanate (through Sheikh Ishaaq bin Ahmed)
 Ainanshe Dynasty of the Habr Yunis Sultanate (through Sheikh Ishaaq bin Ahmed)
 Daaroods:
 Gerad Dynasty of the Warsangali Sultanate (through Abdirahman ibn Isma'il Al-Jeberti)
 Majeerteen Dynasty of the Majeerteen Sultanate (through Abdirahman ibn Isma'il Al-Jabarti)
Bah Yaqub Dynasty of the Hobyo Sultanate (through Abdirahman ibn Isma'il Al-Jabarti)
 Asharaf clan of Somalia benadiri region (through [[ Ali ibn Abi Talib]'s children Hasan& Husayn])

Indo-Persia
 Alids of Tabaristan (through Zayd bin Hassan al Muthana)
 Zaydi Dynasty of Tabaristan (through Zayd ibn Ali)
 Barha Dynasty Including the later Nawabs of Samballhera (through Zayd ibn Ali)
 The Agha Khans (Through Ismail ibn Jafar as cadets of the Fatimid Dynasty)
 Sabzwari Dynasty (through Ali al Reza)
 Najafi Dynasty of Bengal. Including the later Nawabs of Murshidabad and the Tabatabai family of Iran (through Ibrahim Tabataba ibn Ismail al Dibaj)

East Asia
 Sultans of Siak (through Ahmad al Muhajir as cadets of the Ba alawai)
 Bendahara Dynasty of Pahang and Terengannu (through Ahmad al Muhajir as cadets of the Ba alawai)
 Bolkiah Dynasty of Brunei (through Ahmad al Muhajir as cadets of the Ba alawai)
 Jamal al layl dynasty of Perak and Perlis (through Ahmad al Muhajir as cadets of the Ba alawai)
 Sultans of Pontianak (through Ahmad al Muhajir as cadets of the Ba alawai)
 House of Temenggong of Johor (as cadet branches of Bendahara Dynasty)

Family tree

 Note that direct lineage is marked in bold.

See also
Non-Muslims who interacted with Muslims during Muhammad's era
Abbasid caliphs
Abbasid architecture
Hashmi
Sayyid
Awan (tribe)
Husseini
Banu Umayya
Umayyad dynasty
Umayyad Caliphate
Abbasid Caliphate
Family tree of Muhammad
Quraysh

References

Sources

External links
Ba'Alawi (Al Husayni Al Hashimi Al Qurayshi) Sadah of Hadhramaut
Banu Hashim – Before the Birth of Islam
Genealogy  of the Hashemite Banu Abbas.

Tribes of Arabia
Family of Muhammad
Hashemite people
Sunni Islam
Quraysh

fi:Banū Hāshim
sv:Hashim

Banu Hashim


Homme qui marche er en kortfilm fra 1999 instrueret af Michael Lindeborgh Rasmussen, Mads Tobias Olsen efter manuskript af Michael Lindeborgh Rasmussen og Mads Tobias Olsen.

Handling
En Giacometti-menneskeskulptur bliver forelsket og forsøger at finde genstanden for sin kærlighed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1999

Homme qui marche


Håbet bag hegnet er en dansk dokumentarfilm fra 2016 instrueret af Moritz Siebert, Estephan Wagner og Abou Bakar Sidibé.

Handling
På Marokkos kyststrækning ud mod Middelhavet ligger Melilla. På bjerget oven for den spanske enklave lever tusindvis af håbefulde afrikanske migranter med en drøm om en dag at forcere hegnet ind til Europa. Abou Bakar Sidibé fra Mali er en af dem. Han er hovedperson i filmen og har selv ført kameraet i de 16 måneder, filmen følger ham, mens han forsøger at tage springet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2016

Håbet bag hegnet


Emanuel Filibert af Savoyen-Carignano (født 20. august 1628, død 23. april 1709) var titulær fyrste af Carignano i 1656 – 1709 .

Forfædre
Emanuel Filibert var sønnesøn af hertug Karl Emanuel 1. af Savoyen, og han var oldesøn af hertug Emanuele Filiberto af Savoyen, kong Filip 2. af Spanien, Elisabeth af Valois og Ludvig 1. af Bourbon-Condé.

Han var tipoldesøn af kong Frans 1. af Frankrig, den tysk-romerske kejser Karl 5., kejserinde Isabella af Portugal, kong Henrik 2. af Frankrig, Katarina af Medici, Karl 4. af Bourbon, hertug af Vendôme,

Ægteskab
Emanuel Filibert var gift med Maria Angela Caterina d'Este (1656 – 1722). Hun var datter af general Borso d'Este (1605 – 1657) og sønnedatter af Cesare d'Este (1562 – 1628), der var hertug af Modena og Reggio.

Parret fik fire børn. Den ældste overlevende søn (Viktor Amadeus 1. af Savoyen-Carignano) blev gift med Maria Vittoria af Savoyen-Carignano, som var datter af Viktor Amadeus 2. af Sardinien-Piemont, der var Sardiniens første konge.

De italienske konger (1861 – 1946) nedstammer fra Viktor Amadeus 1. og  Maria Vittoria.

Kilder

Huset Savoyen

Emanuel Filibert af Savoyen-Carignano


Burlington Arcade er en arkade i London, der går bagved Bond Street fra Piccadilly til Burlington Gardens. Den åbnede i 1819 og er forløber for 1800-tallets europæiske indkøbsgallerier og moderne indkøbscentre. Burlington Arcade blev opført til butikker med smykker og andre luksusgenstande. Det er en af Londons ældste arkader og blev opført, da arkader var et nyt butiksbyggeri, der skulle dække den voksende middelklasses behov.

I arkaden går der traditionelle vagter (beadles)  iført høj hat og diplomatfrakke, der er designet af Henry Poole & Co.

Se også
 Arkade
 Piccadilly Arcade - arkade på den anden side af Picadilly

Referencer

Eksterne henvisniger

 Official website
 Burlington Arcade
 Burlington Arcade at the Survey of London
 The Victorian Web: Burlington Arcade

Bygninger, konstruktioner og anlæg i London
Indkøbscentre
Etableret i 1819

Burlington Arcade


Spaðasteinbrjótur (fræðiheiti: Saxifraga spathularis) er ættaður frá Írlandi og Íberíuskaga en er ræktaður til skrauts víða um heim og úrvillst þaðan. Blendingur hans með skuggasteinbrjóti (Saxifraga umbrosa); Saxifraga × urbium er einnig vinsæl garðplanta með fjölda þekktra ræktunarafbrigða.

Spaðasteinbrjótur finnst á Íslandi þar sem plöntum og garðaúrgangi hefur verið hent.

Tilvísanir

Steinbrjótar

Spaðasteinbrjótur


Lupta de la Sâmpetru a fost o acțiune militară de nivel tactic, desfășurată pe Frontul Român, în timpul campaniei din anul 1916 a participării României la Primul Război Mondial. Ea s-a desfășurat în perioada 25 septembrie/8 octombrie 1916 și a avut ca rezultat retragerea forțelor române la est și sud de Brașov, în ea fiind angajate forțe române din Divizia 3 Infanterie, Divizia 4 Infanterie și Divizia 6 Infanterie și forțe ale Puterilor Centrale din Divizia 187 Infanterie germană și Divizia 51 Honvezi ungară. A făcut parte din acțiunile militare care au avut loc în bătălia de la Brașov.

Contextul operativ strategic

Forțe participante

Dispozitivul forțelor române

Dispozitivul forțelor inamice

Comandanți

Comandanți români
General Marin Niculescu
General Grigore Simionescu
General Nicolae Arghirescu

Comandanți ai Puterilor Centrale
General Edwin Sunkel
General Béla Tanárky

Planurile de luptă

Desfășurarea acțiunilor militare

Rezultate și urmări

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol I, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și

 Participarea României la Primul Război Mondial

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Lupta de la Sâmpetru (1916)


Touroulia guianensis est une espèce d'arbuste appartenant à la famille des Ochnaceae (anciennement des Quiinaceae), et qui est l'espèce type du genre Touroulia Aubl..

L'espèce est connue en Guyane sous les noms de Bois macaque, Bois flambeau (Créole), Touroulier de la Guyane (Français), Yooka wiwii (nom générique, "âme-feuille" en Nenge tongo), Mongui oudou [monki-oedoe, mangui-oedoe] (Nenge tongo), Yoyo mosi, Palmito ou Oulatalheua.
On rapporte le nom de Redi-oedoe au Suriname.

Description
Touroulia guianensis est un arbre atteignant  de haut, pour  de diamètre.
Ses rameaux sont cylindriques, lenticellés, finement et nettement poilus, glabrescents.
Son écorce est épaisse et ridée.
Son bois lourd (densité : 0,91) est de couleur brun foncé, légèrement rougeâtre et un peu veiné.

Les feuilles sont opposées, composées imparipennées (aussi bien sur les juvéniles que sur l'arbre adulte), chartacées ou subcoriaces, longues de , à rachis ailé par les pennes décurrente.
Les 3-5 paires de pennes (7-11 folioles) sont opposées, sessiles, de forme étroitement oblongue ou oblongue-lancéolée, longues de  pour  de large, acuminées-cuspidées à l'apex, et à base arrondie et décurrente.
On compte 10 à 20 paires de nervures secondaires saillantes sur les deux faces (surtout dessous), arquées vers le haut près de la marge, et finissant en denticules courbes dans la marge.
Les nervures tertiaires sont courbées de manière géniculée vers le milieu des zones intercostales.
Le pétiole est long de , finement pubérulent, dans la partie supérieure étroitement ailé par les limbes décurrents.
Le rachis est finement pubérulent.
Les stipules sont précocement caduques (non visibles), laissant un relief entre les feuilles.

Les inflorescences sont terminales, longues de , en grappes composées, velues roussâtres, à rameaux latéraux entourés de bractées, formant des involucres avec leurs stipules, formées de fleurs sessiles ou presque groupées par 8-10 à l'aisselle de bractées.
On distingue des inflorescences dont toutes les fleurs sont staminées, ou avec toutes les fleurs bisexuées.

Les inflorescences staminées (mâles), sont des grappes composées longues de , avec des rameaux latéraux étalés longs de , sous-tendus par des bractées triangulaires finement pubescentes, qui forment un involucre avec leurs grandes stipules largement triangulaires.

Les fleurs staminées sont petites ( de diamètre), sessiles ou subsessiles, groupées par 8-10, et formant des glomérules à l'aisselle de petites bractées triangulaires, portées sur des branches assez densément couvertes de courts poils brunâtres.
Les 5 sépales sont imbriqués, unis à la base, courtement poilus à l'extérieur.
Les 5 pétales sont cuculés, plus longs que les sépales, glabres, concaves, de couleur jaune pâle.
On compte environ 60 étamines, avec des filets longs d'environ , et des anthères de , à cellules étalées et à connectif large.

Les inflorescences bisexuées sont plus petites, avec des fleurs dioïques, petites, sessiles ou presque, de  de diamètre.
Le calice verdâtre à 5 segments imbriqués, unis à la base, 5 pétales jaunes, et environ 60 étamines à filet filiforme dans les fleurs mâles.
Les fleurs pistillées portent 5 sépales, 5 pétales de couleur jaune pâle, environ 60 étamines, et un ovaire à 7 loges uni-ovulées.

Le fruit réputé comestible, est bacciforme, non déhiscente, vivement colorée jaune orangé, plus ou moins globuleux, obovoïde, ou elliptique, mesurant , à 7 loges, sillonné longitudinalement, couronné par les segments du calice.
L'exocarpe est peu épais (), assez résistant, et longitudinalement sulqué.
Le mésocarpe est pulpeux, peu épais (), mou, translucide.
Il contient 5 à 6(7) graines ou moins oblongues, ellipsoïdes, comprimées sur les deux faces et convexes sur le dos, couvertes d'un tégument vileux brun roux, longues de  pour  de large.

Répartition
Touroulia guianensis est présent au Venezuela (Bolívar, Amazonas), au Guyana, au Suriname, en Guyane, et au Brésil.

Touroulia guianensis est répandu, tandis que Touroulia amazonica est beaucoup plus rare.

Écologie
Touroulia guianensis pousse au Venezuela dans les forêts sempervirentes de plaine de basse montagne, les forêts anciennes et secondaires, sur sol préférentiellement sableux, autour de  d'altitude.
En Guyane, c'est un arbre moyen du sous-étage à la canopée, présent dans les forêts anciennes de terre ferme (non inondées).

Touroulia guianensis peut être multiplié par graines.

La nervation et l'histologie de Touroulia guianensis ont été étudiées. Les stomates sont paracytiques. Le mésophylle de Touroulia guianensis contient des cellules cristarques (amas de cellules cristallifères à épaississement en forme de U).

Touroulia guianensis est l'hôte d'insectes galligènes.

Une étude phylogénétique de Touroulia guianensis indique que le genre Tourouliaest un groupe frère de Lacunaria.

Utilisations
La pulpe du fruit, acide mais de goût agréable, peut être consommée crue.

Chimie
Le bois de Touroulia guianensis contient de la 2,6-dimethoxy-p-benzoquinone, du friedelan-3∝-ol, de la friedeline, du sitostérol, de la β-sitostenone, et du syringaresinol.

Protologue
En 1775, le botaniste Aublet propose le protologue suivant :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Ochnaceae
Espèce d'Angiospermes (nom scientifique)
Plante décrite par Aublet

Touroulia guianensis


France 5 () is a French free-to-air public television channel, part of the France Télévisions group. Principally featuring educational programming, the channel's motto is la chaîne de la connaissance et du savoir (the knowledge network). In contrast to the group's two main channels, France 2 and France 3, France 5 concentrates almost exclusively on factual programming, documentaries, and discussions – 3,925 hours of documentaries were broadcast in 2003 – with fiction confined to one primetime slot of around two hours' duration on Monday evenings.

France 5 airs 24 hours a day. Earlier – before completion of the switchover to digital broadcasting on 29 November 2011 – the channel's analogue frequencies had carried the programmes of the Franco-German cultural channel Arte between 19.00 each evening and 3.00 the following morning.

History

It was launched on 28 March 1994 as a temporary channel under the name Télé emploi (Teleworking), more than one year after France's first privately owned free television network, La Cinq, suffered a financial collapse and ceased operations on 12 April 1992. La Cinquième started broadcasting on 13 December 1994 with a mix of small educational programs, during the hours not used by Arte (which launched less than 2 months after La Cinq's closure).

La Cinquième was integrated in the new France Télévisions public holding in 2000, which gathered Antenne 2 (since renamed France 2) and FR3 (France Régions 3, since renamed France 3); it would be rebranded as France 5 on 7 January 2002. France 5 broadcasting hours have been extended to 24 hours a day, initially available only on cable and satellite, and since spring 2005 on air within the new digital broadcasting multiplex "R1" network that supports all national public TV channels. Analogue transmitters were switched off in 2011.

Logos

Subsidiary
 La Cinquième Développement - former company, active from 1995 to 2001, wholly owned subsidiary of La Cinquième, responsible for managing telephone services, Minitel, Internet, Teletext, and market a selection of programs of the chain on all media. These services were taken over by France Télévisions subsidiaries at the end of 2000.

See also
 List of documentary channels

References

External links

 Official Site

05
French-language television stations
Television stations in France
Television channels and stations established in 1994
Educational and instructional television channels
1994 establishments in France

France 5


A22 යනු ශ්‍රී ලංකාවේ තනා තිබෙන, A ශ්‍රේණියට අයත් මහා මාර්ගයකි. පස්සර සහ මොනරාගල යන නගර සම්බන්ධ කරමින්, මෙම මාර්ගය ඉදි කොට ඇත.

මාර්ගය බඩල්කුඹුර නගරය හරහා ගමන් කරයි.

මාර්ග - ශ්‍රී ලංකාව

A22 මහා මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


Melekşeoruç, Sakarya ilinin Geyve ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy, Osmanlı Devleti kurulduğu yılarda Melikşahoğulları tarafından kurulmuştur.

Coğrafya
Sakarya il merkezine 43 km, Geyve ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

 Yerelnet

Geyve'nin mahalleleri

Melekşeoruç, Geyve


Zvonimir Cerić (Tuzla, 5. listopada 1910. – Sierra Caballo, 1938.), bosanskohercegovački komunist i sudionik Španjolskog građanskog rata.

Životopis
Rodio se 5. listopada 1910. godine u Tuzli. Upisao je tuzlansku gimnaziju, s koje je nakon nekog vremena izbačen zbog širenja revolucionarnih ideja. Naposljetku je maturirao na Prvoj muškoj realnoj gimnaziji u Sarajevu 1932. godine. Godine 1933, upisao je Veterinarski fakultet u Zagrebu.

Kao student treće godine odlučio je pridružiti se obrani Španjolske Republike u građanskom ratu. Pod izlikom da ide posjetiti Svjetsku izložbu u Parizu, 1937. godine se preko nezakonitih točaka KPJ prebacio u Španjolsku. Borio se u internacionalnim brigadama. Poginuo je 1938. godine na Sierri Caballo.

1964. godine u krugu Veterinarskog fakulteta otkrivene su tri biste studenata-španjolskih boraca, među kojima i ona posvećena Zvonimiru Ceriću.

Ulica u Tuzli na Husinu nose ime Zvonimira Cerića. 18. prosinca 1979. osnovano je UKUD Zvonko Cerić, pri Sveučilištu u Tuzli s osnovnom idejom da Društvo organizirano okuplja studentsku omladinu u izvannastavnim aktivnostima.

Izvori

Literatura
Krv i život za slobodu - slike iz života i borbe studenata iz Jugoslavije u Španiji. Udruženje španskih boraca, Beograd 1969. godina.

Životopisi, Tuzla
Španjolski građanski rat
Bosanskohercegovački političari u Kraljevini Jugoslaviji
Hrvati u Bosni i Hercegovini

Zvonimir Cerić


IVA social es un término utilizado para referirse a la utilización de una parte definida de la recaudación del IVA para financiar parte o toda la protección social. Para llegar al objetivo de mejorar la competitividad económica de un país el IVA social normalmente sustituye a parte o la totalidad de las cotizaciones a la seguridad social de tal manera que los costes laborales se reducen sin que el salario del empleado sea reducido. Algunos economistas lo equiparan a una devaluación en tanto a sus efectos sobre la competitividad.

Ejemplos de su uso

Dinamarca
Una importante reforma fiscal en el ano 1987 transfirió parte de la financiación del sistema de protección social danés desde  cotizaciones hasta el impuesto sobre el consumo (IVA). El gobierno danés redujo en 4 puntos las cotizaciones de las empresas y en paralelo introdujo un impuesto parecido al IVA (el AMBI) sobre el consumo cuyo recaudación se destinaba exclusivamente a financiar la seguridad social. Este impuesto fue fusionado con la IVA mediante una subida del tipo general de 21% a 25%.

Alemania
En 2007 el gobierno presidio por Angela Merkel decidió subir el IVA de 16% a 19% y al mismo tiempo reducir las cotizaciones en 1.8%.

Hungría
En 2009 el gobierno húngaro subió el IVA del 20% al 25% y redujo las cotizaciones de los empresas desde 32% al 27%.

Francia
En 1994 un IVA social fue introducida en los territorios de ultramar (Reunión, Martinica, y Guadalupe) mediante una alza de 2 puntos en el IVA desde 7,5% hasta 9,5% y una bajada simultánea de las cotizaciones de las empresas. Desde 2005 varias propuestas han sido discutidos en el parlamento. En enero de 2012 el presidente francés, Sarkozy, anunció que un IVA social iba a ser introducido en 2012.

España
En diciembre de 2011 un informe del Consejo Asesor para la Reactivación Económica y el Crecimiento (CAREC)  para el gobierno de Cataluña propuso un incremento temporal del IVA al mismo tiempo que una bajada de las cotizaciones de las empresas a la seguridad social.

Referencias

Impuestos
Seguridad social

IVA social


Archibald McKellar (3 February 1816 – 11 February 1894) was briefly leader of Canada's Ontario Liberal Party from 1867 to 1868 and, unofficially, the first Leader of the Opposition in Ontario's new provincial legislature (though he was not officially recognised as such) and went on to serve as Commissioner of Public Works in Ontario Premier Oliver Mowat's first government.

He was born in Inveraray, Scotland in 1816 and came to Upper Canada with his parents in 1817. He helped on the family farm in Kent County and was also part owner of a large sawmill at Chatham. He served in the militia during the Upper Canada Rebellion. McKellar later moved to Chatham where he served on the town council and was also reeve from 1856 to 1857. He married Lucy McNab in 1836 but widowed in 1857. In 1857, he was elected to the Legislative Assembly of the Province of Canada for Kent and he served until Confederation. He was defeated by Rufus Stephenson when he ran in Kent in the 1867 election, but he was elected to the 1st Parliament of Ontario for Bothwell in 1867 and 1871. He married a second to Mary Catherine Powell in 1874.

He was elected in the new district of Kent East in 1875. However, the opposition had accused him of taking advantage of his position to award contracts to his friends. Although he was cleared of any wrongdoing, he retired from politics in 1875 and was appointed sheriff in Wentworth County. He died in Hamilton in 1894.

The township of McKellar in Parry Sound District was named in his honour.

References

External links
Biography at the Dictionary of Canadian Biography Online
Archibald McKellar

1816 births
1894 deaths
Canadian Presbyterians
Leaders of the Ontario Liberal Party
Ontario Liberal Party MPPs
Members of the Legislative Assembly of the Province of Canada from Canada West
Scottish emigrants to pre-Confederation Ontario
Immigrants to Upper Canada

Archibald McKellar


كريتا (Krita) هو برنامج مفتوح المصدر يستخدم للرسم الرقمي الاحترافي ومعالجة الصور الرقمية ويتميز بدعم كبير وقوي، ويعتبر كبديل لتطبيقات رسومية كثيرة منها تطبيق فوتوشوب. يتميز كريتا بواجهة نظيفة وقابلة للتخصيص، وتوفير فرش احترافية جاهزة ومساعد لاستقرار وتثبيت الرسم الرقمي، ويوفر أيضا ميزة التحريك الثنائي، وإدارة ألوان متكاملة ودعم ملفات فوتوشوب. يتوفر كريتا لنظام ويندوز ولينكس وماك أوأس وحتى أندرويد . وهو تحت رخصة جنو العمومية.

المميزات

كريتا لديه العديد من الميزات البارزة مثل واجهة متعددة الوسائط قابلة للتخصيص تعمل على سطح المكتب وشاشات اللمس.

 مجموعة كبيرة من الفرش الافتراضية.
 امكانية إنشاء وتخصيص الفرش والادوات.
 العديد من محركات الفرش، ويدعم حساسية الضغط، والميل والكثير الميزات من لوح الرسم.
 امكانية الالتفاف والتحرك حول الرسم والمحاكاة بسلاسة.
 مجموعة كبيرة من الفلاتر والموثرات مع المعاينة في الوقت الحقيقي.

التاريخ

تعود جذور كريتا إلى عام 1998 عندما استعرض ماتثيس اترتش مؤسس كدي واجهة كيوت لبرنامج جمب، بعدها وجدت فكرة إنشاء محرر صور مبني على منصة كيوت طريقها إلى الواقع بإطلاق برنامج KImage كجزء من حزمة كي أوفيس المكتبية. وخوفا من انتهاك العلامات التجارية غير اسم البرنامج إلى KImageShop ثم Krayon حتى استقر على اسم Krita في عام 2002م.

 ظهرت أول نسخة من كريتا مع حزمة كي أوفيس 1.4 في 2004م، وبين عام 2004 وحتى 2009 طور برنامج كريتا كمحرر صور عام مثل فوتوشوب وجمب.
 في عام 2009م غيرت توجهات البرنامج ليكون برنامج متخصص في الرسم الرقمي مثل برنامج كورل درو، وبدأ البرنامج بعدها في إيجاد طرق لتمويل تطوير البرنامج.
 في عام 2013م أنشئت منظمة كريتا لدعم تطوير كريتا، وتعاونت مع إنتل لتطوير كريتا سكتش وكريتا استيديو إلا أن المشروعين لم ينجحا.
 في عام 2014م، أطلقت نسخة 2.8 وجاءت بأدوات جديدة ومثيرة للانتباه لإنشاء رسومات للألعاب مع دعم كامل لنظام ويندوز بعد عمل استمر لعامين.
 في في يوليو 2014م، أطلق مطورو كريتا حملة جمع تبرعات جماهيرية لتمويل تطوير مميزات جديدة تحتاج تفرغ تام للتطوير، نجحت الحملة بجمع أكثر من 20 ألف يورو، بزيادة 5 الآلاف يورو عن الهدف هو 15 ألف يورو، وفي 2015م أطلقت نسخة 2.9 كنجاح لحملة التبرعات.
 في 2016م أطلقت النسخة 3.1 هذه الإصدارة جاءت بدعم رسمي لنظام ماك أو أس.
 في عام 2018م أطلق فريق التطوير حملة تبرعات جديدة هدفها الوصول ببرنامج كريتا إلى صفر علة، وفي عام 2019 أطلقوا الإصدارة 4.2 وهي تعتبر أضخم إصدارة لكريتا حيث قام الفريق بحل أكثر من 1000 علة في البرنامج.

مراجع

وصلات خارجية

 تعلم كريتا باحتراف: مفاهيم أساسية حول تطبيق الرسم كريتا.

برامج متعلقة بويندوز
برمجيات 2005
برمجيات أندرويد
برمجيات تستخدم كيوت
برمجيات حرة متعددة المنصات
برمجيات رسوميات
برمجيات محمولة
برمجيات حرة ومفتوحة المصدر
برنامج رسوم تستخدم كيوت
تطبيقات كدي
محررات رسوميات نقطية

كريتا


Les élections législatives françaises de 1951 se tiennent le 17 juin. Ce sont les deuxièmes élections législatives de la Quatrième République.

Mode de Scrutin

Le mode d'élection choisit pour ce département est la représentation proportionnelle plurinominale suivant la méthode du plus fort reste.

Dans le territoire du Haute-Volta, quatre députés sont à élire.
Il y a un collège unique, c'est-à-dire que les personnes relevant du Statut civil français et celles relevant du Statut personnel votent ensemble.

Élus

Résultats

Résultats à l'échelle du département

Articles connexes
 Liste des circonscriptions législatives de Haute-Volta
 Liste des députés de Haute-Volta
 Élections législatives françaises de 1951

Notes et références

Haute-Volta
Élections législatives au Burkina Faso

Élections législatives de 1951 en Haute-Volta


What You're Proposing est une chanson du groupe de rock anglais Status Quo et le premier single issu de l'album Just Supposin'.

Historique
Cette chanson fut enregistrée en 1980 aux Studios Windmill Lane de Dublin en Irlande pendant les sessions d'enregistrement du treizième album studio du groupe. Elle est écrite par Francis Rossi et Bernie Frost, ce dernier fait aussi les chœurs sur ce titre.

La publication du single fit l'objet d'une publicité dans la presse musicale britannique annonçant que les  premiers exemplaires sortiront avec un emballage spécial (vinyl de couleur). Les  exemplaires trouveront rapidement preneurs puisque le single se vendra au total à plus de , ce qui le récompensera d'un disque d'argent au Royaume-Uni. "AB Blues", la Face B du single est un titre instrumental composé par tous les musiciens du groupe plus Andy Bown.

La chanson parle de la rencontre de Francis Rossi avec une femme qui se serait offerte à lui. La femme étant l'épouse de quelqu'un, Rossi déclina l'offre, ce qu'il regretta plus tard.

Le son inhabituel de la guitare  provient d'une nouvelle guitare avec des micros à cristaux fabriquée par le luthier londonien où le groupa avait l'habitude d'acheter son matériel.

Il atteindra la  des charts britanniques le . Il se classa dans le Top 10 dans de nombreux pays européens mais n'atteindra que la  en France

Liste des titres
 Face A: What You're Proposing (Francis Rossi, Bernie Frost) - 4:16
 Face B: AB Blues (Rossi, Rick Parfitt, Alan Lancaster, John Coghlan, Andy Bown) - 4:33

Musiciens
Status Quo
Francis Rossi: chant, guitare solo
Rick Parfitt: guitare rythmique
Alan Lancaster: basse
John Coghlan: batterie, percussions

Musicien additionnel
Andy Bown: claviers, chœurs

Charts & certification
Charts

 Certification

Références

Chanson interprétée par Status Quo
Single musical sorti en 1980
Single publié par Vertigo Records
Single certifié argent au Royaume-Uni

What You're Proposing


Sacha Komlan Giffa, (Moscú, URSS, 14 de junio de 1977), es un exjugador y actual entrenador de baloncesto francés. Con una altura de 2.02 cm su posición en la cancha era la de pívot.

Trayectoria
1995-1999  Paris-Levallois Basket
1999-2002  Élan Sportif Chalonnais
2002-2004  ASVEL Villeurbanne
2004-2005  Ionikos Neas Filadelfeias BC
2004-2005  Breogán Lugo
2004-2005  ÉB Pau-Orthez (play-off)
2005-2011  Strasbourg IG
2011-2012  Fos Ouest Provence Basket
2013-2014  Champagne Châlons Reims Basket
2014-2015  Denain ASC Voltaire

Enlaces externos
 Ficha en ACB.COM

Baloncestistas de Francia
Entrenadores de baloncesto de Francia
Baloncestistas de la selección de Francia
Baloncestistas del Pau Orthez
Baloncestistas del Paris-Levallois Basket
Baloncestistas de la Liga ACB
Baloncestistas del Club Baloncesto Breogán
Baloncestistas del Élan Sportif Chalonnais
Baloncestistas del ASVEL Lyon-Villeurbanne
Baloncestistas del Strasbourg IG
Baloncestistas del Nea Filadelfia
Baloncestistas del Fos Ouest Provence Basket
Baloncestistas del Champagne Châlons Reims Basket
Baloncestistas del Denain ASC Voltaire
Nacidos en Moscú

Sacha Giffa


El Gran Ferrocarril de Venezuela o Ferrocarril Alemán fue el mayor sistema ferroviario construido en el país hasta la actualidad, cubriendo la ruta Caracas - Valencia. Funcionó entre 1894 y 1966.

Historia
Su construcción inició, al igual que el Ferrocarril Inglés, por orden y concesión del presidente Antonio Guzmán Blanco a Friedrich Alfred Krupp en 1887, siendo ésta traspasada el año siguiente a la compañía anónima "Grosse Venezuela Eisembahn Gesellschafts" cuyos únicos capitalistas eran el Disconto Gesellschafts de Berlín y el Norddeustche Bank de Hamburgo. Luego de 6 años de trabajo fue finalmente inaugurado el 1 de febrero de 1894 durante el primer mandato presidencial de Joaquín Crespo.

Al momento de su culminación la longitud de la línea férrea era de 179.6 kilómetros, teniendo el ferrocarril un total de 32 carros para pasajeros, 131 para carga y 30 para transporte de ganado. Todavía se conservan algunos de estos vagones en el Museo del Transporte en Caracas, en el Parque Recreacional "El Encanto" de Los Teques y en la estación El Consejo en el Estado Aragua. En cuanto a su infraestructura, se tuvieron que construir 86 túneles, 182 viaductos y 212 puentes para su funcionamiento. El ingeniero encargado fue Gustav Knoop.

El valor de los boletos variaba dependiendo del destino, pero eran generalmente costosos para la época: De Caracas a Los Teques, 8,75 Bs; a Las Tejerías 19,25 Bs; a La Victoria 26,25 Bs; a San Mateo 27,25 Bs; a Cagua 28,25 Bs; a Turmero 29,25 Bs; a Maracay 34,00 Bs; a Guacara 40,50 Bs y hasta Valencia 44.75 Bs. Con el tiempo los precios fueron bajando en razón de la aparición de los autobuses y taxis como competencia.

Estaciones

La primera estación del ferrocarril era la "Central" de Caracas cerca de Miraflores, donde llegaba también el ferrocarril inglés facilitando el transporte de pasajeros y carga desde La Guaira hacia el interior de Venezuela.

Entre sus estaciones se encontraban:
 Palo Grande (Caracas)
 Antímano
 Las Adjuntas
 El Encanto (Los Teques)
 Macarao (Los Teques)
 Las Mostazas (Los Teques)
 La Begoña (Los Teques)
 Las Tejerías
 Santo Domingo
 El Consejo
 La Victoria
 San Mateo
 Cagua
 Turmero
 Conzalito
 Maracay
 Cabrera (Lago de Valencia)
 Mariara
 San Joaquín
 Guacara
 Los Guayos (Valencia)
 San Blas (Valencia)

Entre Caracas y Valencia corrían dos trenes diarios que se cruzaban en la estación de La Victoria. Inicialmente los ferrocarriles funcionaron a base de carbón, adoptando más tarde el uso del petróleo y logrando cargas con 14 vagones por viaje. Entre las locomotoras más famosas se encontraban las apodadas "Cóndor" y "La Gavilán".

Dificultades financieras

Relatos de la época expresaron grandes elogios para su construcción, que utilizó durmientes de ferrocarril de acero Krupp. Krupp calculó la deuda de Venezuela (incluyendo daños derivados de la revolución contra el presidente venezolano Raimundo Andueza Palacio) en £ 1.900.000. La suspensión de pagos de la deuda por Cipriano Castro en 1901 activo la diplomacia de cañones del Imperio alemán con el bloqueo naval a Venezuela de 1902.

Decadencia

El servicio nocturno del tren estuvo muy limitado hasta 1905, cuando se pusieron a disposición del público algunos trenes nocturnos. En 1943 ya se apreciaba un desmejoramiento en la calidad del servicio ofrecido, principalmente en cuanto a la puntualidad de los trenes, quedando la ruta entre Valencia y Caracas como la más transitada con una duración de 7 horas a una velocidad de veinte kilómetros por hora.

En enero de 1946 se decretó la creación de Instituto de Ferrocarriles del Estado (IFE) al cual se le encargó la tarea de conservar, administrar, explotar y desarrollar los ferrocarriles nacionales. En esa misma década el Gran Ferrocarril de Venezuela pasó a manos del Estado, pero la falta de inversión ocasionó que el deterioro de sus servicios continuara intensificándose.

En 1966 se realizó el último viaje del Gran Ferrocarril de Venezuela, entre la estación Palo Grande de Caracas y la estación San Blas de Valencia.

Véase también
Antiguos Sistemas Ferroviarios de Venezuela
Transporte de Venezuela
Sistema Ferroviario Nacional (Venezuela)
Ferrocarril Puerto Cabello-Valencia

Referencias

Ferrocarril en Venezuela
Historia de Valencia (Venezuela)
Historia de Caracas
Historia de Aragua
Historia de Miranda
Transporte de Caracas
Transporte de Valencia (Venezuela)
Venezuela en 1894
Infraestructuras de Venezuela del siglo XIX

Gran Ferrocarril de Venezuela


Akasya, baklagiller familyasından Acacica cinsini oluşturan genellikle hep yeşil yapraklı ve dikenli ağaç ya da ağaççıkların ortak adı.

Başta Avustralya olmak üzere (300 tür) sıcak ılıman ve yarı tropikal bölgelerde kendiliğinden yetişen 600 türü içerir.

Çok değişik biçimleri bulunan akasyanın çiçekleri genellikle sarı, bazen beyaz ya da kırmızı renkte, başak ya da toparlak baş biçimindedir; erkek organlar çok sayıda ve çıkıntılıdır. Meyve baklamsıdır. Yapraklar, kimisinde tüysü bileşik, kimisinde, özellikle Avustralya'da yetişen türlerin çoğunda yeşil lam halinde yaprak sapı biçimindedir; bu da onlarda terlemeyi önemli ölçüde azaltır. Acacia heterophylla türündeyse bu özelliklerin tümünün bir arada görülür.

Birçok akasya türü (en başta A.decurrens, gümüşi akasya (A. dealbata), A.baileyana, A.longifolia) bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilir.

"Kadıhindi" denen bir madde, Çin'de ve Birmanya'da A.catechunun odununun suda kaynatılmasıyla hazırlanır. Kadıhindi deri sepelemesinde, kumaş boyamada ve tıpta kullanılır. Akasyanın bazı türleri ise, özellikle A.arabica ve A.senegal, hücre erimesiyle oluşan ve halk arasında "arap zamkı" adıyla anılan bir zamk verir. Tanen bakımından zengin olan akasya kabukları dericilikte kullanılır. Akasyanın Afrika'nın Sahel ve Sudan - Sahel bölgelerinde yetişen bazı türlerinin (A.albida ve A.seyal) yaprakları ve badıçları geviş getiren hayvanlarca yenir. İki akasya türünde (A.sphaerocephala ve A.fistula) karınca toplulukları barınır.

== Akasya ağacı üretimi ==
Doğada her ne kadar kendiliğinden yetişen bir tür olsa da, Akasya ağacı üretimi genellikle iki ana yöntemle gerçekleştirilir: tohumla üretim ve çelikle üretim.

 Tohumla Üretim: Tohumlar, olgunlaşmış meyvelerden elde edilir. Bu tohumlar genellikle kabuklarından arındırıldıktan sonra toprağa ekilir. Tohumların çimlenme süreci genellikle birkaç hafta sürebilir. Tohumla üretim, genetik çeşitliliği koruma ve büyük miktarda bitki üretimi için yaygın bir yöntemdir.
 Çelikle Üretim: Çelikle üretim, ana bitkinin dal, gövde veya yaprak kısımlarının kesilerek yeni bitkilerin oluşturulması işlemidir. Bu yöntemde, sağlıklı ve olgun bir dal kesilir ve köklendirme hormonu ile işlenir. Ardından, uygun bir yetiştirme ortamına yerleştirilerek köklenmesi sağlanır. Çelikle üretim, ana bitkinin özelliklerini korumak ve hızlı bir şekilde bitki üretimi yapmak için tercih edilen bir yöntemdir.

Bazı türleri
 Kıbrıs akasyası (Acacia cyanophylla)
 Gümüşi akasya (Acacia dealbata)
 Yarran (Acacia homalophylla)
 Senegal akasyası (Acacia senegal)

Galeri

Ayrıca bakınız
 Arbre du Ténéré

Dış bağlantılar
 WATTLE Acacias of Australia Lucid Web Player (multi-access key for identifying Australian Acacias)

Kaynakça

Ağaçlar
Fabaceae

Akasya


Julia Hartwig-Międzyrzecka (n. 14 august 1921, Lublin; d. 14 iulie 2017, Pennsylvania) a fost o poetă, eseistă și traducătoare poloneză de literatură.

Și-a făcut studiile la Universitatea din Varșovia și Universitatea Catolică din Lublin. În anii 1947-1950 s-a aflat în Franța. În 1970-1974, împreună cu soțul Artur Międzyrzecki s-a aflat în SUA, unde a participat la programul International Writing Program.

A făcut traduceri în limba polonă din operele unor poeți, precum: Guillaume Apollinaire, Allen Ginsberg, Max Jacob, Blaise Cendrars, Pierre Reverdy, Marianne Moore, William Carlos Williams.

În 2015 Universitatea Adam Mickiewicz din Poznań i-a conferit titlul de Doctor Honoris Causa.

Creații
 Z niedalekich podróży / Din călătorii nedepărtate (reportaje; LSW 1954)
 Pożegnania (poezje; Czytelnik 1956)
 Jaś i Małgosia / Jaś și Małgosia (basm pentru copii; în cooperare cu Artur Międzyrzecki; premiera la Teatrul Komedia 1961; Wydanie w publikacji pt. Bajki zza kurtyny, Centralny Ośrodek Metodyczny Upowszechniania Kultury 1972, wespół z tekstem Aleksandra Rymkiewicza)
 Pierwsze przygody Poziomki (utwór dla dzieci; wespół z Arturem Międzyrzeckim; Nasza Księgarnia 1961; jako Przygody Poziomki: Nasza Księgarnia 1967)
 Tomcio Paluch (bajka dla dzieci; wespół z Arturem Międzyrzeckim; premiera w Teatrze Komedia 1962)
 Apollinaire (monografia; PIW 1962, 1964, 1972; tłum. czeskie: Odeon 1966, tłum. węgierskie: Gondat 1968, tłum. rosyjskie: Progress 1971, tłum. francuskie: Mercure de France 1972)
 Pan Nobo. Dalsze przygody Poziomki (utwór dla dzieci; wespół z Arturem Międzyrzeckim; Nasza Księgarnia 1964; jako Przygody Poziomki: Nasza Księgarnia 1967)
 Wielki pościg (powieść dla młodzieży; wespół z Arturem Międzyrzeckim; Nasza Księgarnia 1969)
 Wolne ręce / Mâini libere (poezie; PIW 1969)
 Zguba Michałka (bajka dla dzieci; Nasza Księgarnia 1969)
 Dwoistość (poezje; Czytelnik 1971)
 Gérard de Nerval (monografia; PIW 1972)
 Czuwanie (poezje; Czytelnik 1978)
 Chwila postoju (miniatury poetyckie; Wydawnictwo Literackie 1980, ISBN 83-08-00323-0)
 Dziennik amerykański (szkice; Państwowy Instytut Wydawniczy 1980, ISBN 83-06-00407-8)
 Wybór wierszy (Czytelnik 1981, ISBN 83-07-00241-9)
 Poezje wybrane (seria: "Biblioteka Poetów"; LSW 1983, ISBN 83-205-3515-8)
 Obcowanie (poezje; Czytelnik 1987, ISBN 83-07-01608-8)
 Czułość / Tandrețea (poezie; Znak 1992, ISBN 83-7006-031-5)
 Żelazowa Wola (zdjęcia: Edward Hartwig, Ewa Hartwig-Fijałkowska, tekst: Julia Hartwig; Voyager 1993, ISBN 83-85496-19-X)
 Nim opatrzy się zieleń (wybór poezji; Znak 1995, ISBN 83-7006-326-8)
 Jak długo trwać będą dawne imiona (Przemyśl: Gdzie Indziej 1996)
 Lżejszym głosem: wiersze z różnych lat (Bis 1998, ISBN 83-87082-43-0)
 Zobaczone / Văzute (poezje; a5 1999, ISBN 83-85568-40-9)
 Przemija postać świata (wybór poezji; Prószyński i S-ka 1999, ISBN 83-7180-448-2)
 Zawsze od nowa: 100 wierszy (wybór poezji; Twój Styl 1999, ISBN 83-7163-147-2)
 Wybór wierszy / Alegerea versului (seria: "Złota Kolekcja Poezji Polskiej"; Państwowy Instytut Wydawniczy 2000, ISBN 83-06-02758-2)
 Zawsze powroty – dzienniki podróży (Sic! 2001, ISBN 83-86056-77-0; wyd. 2 poprawione jako Zawsze powroty. Z dzienników podróży, Sic! 2005, ISBN 83-88807-75-7)
 Nie ma odpowiedzi (poezje; Sic! 2001, ISBN 83-86056-98-3)
 Pięć wierszy (Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2002, ISBN 83-227-1898-5)
 Wiersze amerykańskie (Sic! 2002, ISBN 83-88807-05-6)
 Błyski (poezje; Sic! 2002, ISBN 83-88807-21-8)
 Mówiąc nie tylko do siebie. Poematy prozą (razem z płytą CD, z głosem poetki; Sic! 2003, ISBN 83-88-80732-2)
 Bez pożegnania (poezje; Sic! 2004, ISBN 83-88807-60-9; Nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego, luty 2005)
 Pisane przy oknie / Scrise lîngă fereastră (felietony; Biblioteka "Więzi" [t. 156] 2004, ISBN 83-88032-67-4)
 W objęciach świata (wybór poezji; Anagram 2004, ISBN 83-86-08670-7)
 Zwierzenia i błyski (poezje i proza poetycka; Sic! 2004, ISBN 83-88807-45-5)
 Wybrańcy losu (eseje wspomnieniowe; Sic! 2006, ISBN 83-88807-99-4)
 Podziękowanie za gościnę / Mulțumiri pentru ospitalitate  (słowo/obraz terytoria 2006)
 To wróci (Sic! 2007, ISBN 978-83-60457-44-3)
 Trzecie błyski (Sic! 2008)
 Jasne niejasne (poezje; a5 2009)
 Wiersze wybrane (wybór poezji; a5 2010, ISBN 978-83-61298-23-6)
 Gorzkie żale (poezje; a5 2011, ISBN 978-83-61298-30-4)
 Powroty (poezje; Ośrodek "Brama Grodzka-Teatr NN" 2011, ISBN 978-83-61064-24-4)
 Zapisane (a5, 2013)

Note

Legături externe
  UŁAMKI CODZIENNOŚCI. JULIA HARTWIG
  Julia Hartwig

Nașteri_în_1921
Nașteri_pe_14_august
Oameni din Lublin
Traducători_polonezi
Poeți_polonezi
Decese în 2017
Decese pe 14 iulie

Julia Hartwig


An Cryptostylis hunteriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Henry Nicholls. An Cryptostylis hunteriana in nahilalakip ha genus nga Cryptostylis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cryptostylis

Cryptostylis hunteriana


علم الهيدروديناميكية المغناطيسيّة ويسمى أيضاً (علم ديناميكية أوهيدروليكية السوائل المغناطيسية) هو العلم الذي يدرس الخصائص المغناطيسية وسلوك الموائع الموصلة كهربائيّاً. ومن أمثلة الموائع المغناطيسية (البلازما، المعادن السائلة، المياه الملحية، المحاليل الكهربائيّة والإلكتروليتات).

كلمة الهيدروديناميكيّة المغناطيسيّة أو " Magnetohydrodynamics" مشتقة من (Magneto) وتعني الحقل المغناطيسي، (Hydro) وتعني المياه، و (Dynamic)وتعني الحركة. علم الهيدروديناميكية المغناطيسيّة أو ما يعرف اختصاراً بـ (MHD) أُسِّسَ على يد العالم السويدي هانز ألفين الذي حصل على جائزة نوبل في الفيزياء في عام 1970 وذلك لتأسيسه لهذا العلم.

المفهوم الأساسي للـ MHD هو أنّ المجالات المغناطيسية يمكن أن تحفّز التيارات في المائع المتحرك الذي يحمل خاصية الموصليّة الكهربائية، مما يؤدّي لاستقطاب المائع وتغيير المجال المغناطيسي له بالتبادل. إنّ مجموعة المعادلات التي تصف (MHD) هي مزيج من معادلات نافييه-ستوكس لديناميكا الموائع ومعادلات ماكسويل للكهرومغناطيسية. يجب حل هذه المعادلات التفاضلية المترابطة، إما تحليليًا أو عدديًا.

تاريخ الـ (الهيدروديناكيكية المغناطيسية)
أول استخدام مسجل لمصطلح (الهيدروديناكيكية المغناطيسية) تمّ من قبل العالم والمهندس الكهربائي السويدي هانز ألففين عام 1942 عندما قال:
«أخيرًا، بعض الملاحظات حول نقل النشاط من الشمس إلى الكواكب، وهو أمر أساسي للنظرية (§11). وأشير إلى أهمية الموجات الهدروديناميكية المغناطيسية في هذا الصدد.»

المياه المالحة المنحسرة المتدفقة عبر جسر ووترلو في لندن تتفاعل مع الحقل المغناطيسي الأرضي مخلّفة فرق في الكمون ما بين ضفتي النهر. وصف مايكل فاراداي هذا التأثير بأنه «تحريض كهرطيسي» وقام بهذه التجربة عام 1832 لكن التيار الذي نتج عنها كان صغيراً جدّاً بحيث لا يمكن قياسه بالمعدّات الموجودة في ذلك الزمن، وقد ساهم قاع النهر في قصر الإشارة الكهربائية الناتجة. ومع ذلك، فقد تمّ قياس الجهد الناجم عن حركات المد والجزر في القنال الإنجليزي عام 1851من خلال عملية مشابهة.

الهيدروديناكيكية المغناطيسية المثالية والمقاومة
إنّ أبسط أشكال الهيدروديناميكية المغناطيسة هي الهيدروديناميكية المغناطيسية المثالية (Ideal MHD)، يُفترض في هذه الحالة أنّ السائل لديه مقاومة قليلة جدّاً لدرجة أنه يمكن التعامل معه على أنّه موصل مثالي. وهذه الحالة نكون عند الحد الأعلى لعدد رينولد المغناطيسي.

في الـ MHD المثالي، يَفرِضُ قانون لينز أنّ السائل مرتبط إلى حدٍّ ما بخطوط المجال المغناطيسي. للتوضيح، فإنّ في حالة الـ MHD المثالي، يأخذ حجمٌ صغيرٌ من السوائل شكل حبل يحيط بخط الحقل ويتوضع على طول خط المجال المغناطيسي، حتّى عندما يكون ملتويًا ومشوَّهًا بتدفّقات السوائل في النظام. ويشار إلى ذلك أحياناً باسم)خطوط المجال المغناطيسي «المجمدة» في السائل). [5] العلاقة بين خطوط الحقل المغنطيسي والسوائل في الـ MHD المثالي تعمل على إصلاح طوبولوجيا المجال المغناطيسي في السائل - على سبيل المثال، إذا رُبطت مجموعة من خطوط المجال المغناطيسي لتُشَكّل عقدة، فستبقى هكذا طالما أن السائل أو البلازما لديه مقاومة قليلة جدّاً لدرجة يمكن إهمالها. هذه الصعوبة في إعادة ربط خطوط الحقل المغناطيسي تجعل من الممكن تخزين الطاقة عن طريق تحريك السائل أو مصدر المجال المغناطيسي. ومن الممكن أن تصبح الطاقة متاحة إذا لم تعد حالة الـ MHD مثالية، مما يسمح بإعادة الاتصال المغناطيسي وهو ما يحرر الطاقة المخزنة من المجال المغناطيسي.

معادلات MHD المثالية
تتكون معادلات الـ MHD المثالية من: معادلة الاستمرارية، معادلة كوشي للقوّة الدافعة، قانون أمبير مع إهمال تيّار الإزاحة، ومعادلة تطور الحرارة.
كما هو الحال مع أيّ وصف لأيّ سائل بأي نظام ناشط، يجب تطبيق مقاربة الإغلاق عند أعلى عزم في معادلة توزيع الجسيمات. يتم تحقيق هذا في أغلب الأحيان بالتقريب إلى تدفق الحرارة بعملية إيزوثيرميّة (أي بثبات درجة الحرارة) أو بعملية أديباتيّة (أي في بيئة معزولة عن الوسط الخارجي بحيث لا يحدث تبادل حراري بين الوسط الذي تحدث فيه العملية والوسط الخارجي)

إن المعايير الرئيسية التي تميّز السائل الموصل كهربائياً هي: حقل سرعة البلازما السائلة v ، وكثافة التيار J ، والكثافة الكلية ρ، وضغط البلازما p. إنّ الشحنة الكهربائية المتدفّقة في البلازما هي مصدر المجال المغناطيسي B والحقل الكهربائي E. بشكل عامّ فإن جميع المعايير السابقة تتفاوت مع الزمن t. يُستخدم عادةً رمز المتّجه في هذه المعادلات، بالتفصيل: (الرمز ودلالته):
∇: يرمز للتدرج، ∇⋅: يرمز للتباعد، و ∇ ×: يرمز للتموج.

معادلة استمرارية الكتلة هي:

معادلة كوشي للقوّة الدافعة هي:

يمكن توسيع مصطلح قوة لورينتز J × B باستخدام قانون أمبير والمحددات الخاصة بمتجه الحركة

ما يعطي:

حيث: الطرف الأوّل هو قوّة الشد المغناطيسي والطرف الثاني يمثّل قوّة الضغط المغناطيسيّة
ويتمّ إعطاء قانون أوم المثالي للبلازما بالشكل التالي:

وقانون فاراداي هو:

يهمل قانون أمبير منخفض التردّد تيار الإزاحة ويعطى بالعلاقة:

علاقة التباعد المغناطيسي الكابح هي:

ومعادلة الطاقة تكون بالشكل التالي:

حيث γ = 5/3 هي نسبة درجات الحرارة المعيّنة لمعادلة ثابت الحرارة للحالة. هذه المعادلة للطاقة ولا تطبّق إلّا في حالة انعدام وجود صدمات أو توصيل للحرارة، حيث أنّ المعادلة تفترض أن الإنتروبيا لعنصر مائع لا يتغير.

قابلية تطبيق الـ MHD المثالي على البلازما
لا ينطبق MHD المثالي إلا عندما:
 تكون البلازما شديدة الصلابة بحيث يكون المقياس الزمني للتّصادمات أقصر من الأوقات المميًزة الأخرى في النظام، وبالتالي يكون توزيع الجسيمات قريب من توزيع (ماكسويل).
 أن تكون المقاومة صغيرة بسبب هذه الاصطدامات. على وجه الخصوص، يجب أن تكون أوقات الانتشار للمغناطيسية النموذجية على طول أي مقياس موجود في النظام أطول من أي مقياس زمني.
 الاهتمام بمقاييس الطول أطول بكثير من عمق القشرة الأيونيّة ونصف قطر لارمور المتعامد مع الحقل، طويل على كل مسافة الحقل بشكل يكفي لإهمال تخميد لانداو، وقياس الوقت أطول بكثير من زمن الدوران الأيوني (النظام سلس ومتطور ببطء).

أهمية المقاومة
في السائل الموصِل بشكل غير كامل، يمكن للحقل المغنطيسي أن يتحرّك خلال السائل تبعاً لقانون الانتشار وذلك مع مقاومة البلازما التي تكون بمثابة ثابت للانتشار. وهذا يعني أن حلول معادلات MHD المثالية لا تنطبق إلّا على فترة زمنية محدودة لمنطقة ذات حجم معين معطى قبل أن يصبح الانتشار كبيراً للغاية بحيث لا يمكن تجاهله. يمكن تقدير زمن الانتشار عبر منطقة نشطة بالطاقة الشمسية (من مقاومة الاصطدام) من مئات إلى آلاف السنين، أطول بكثير من العمر الفعلي للبقعة الشمسية، لذا يبدو من المعقول تجاهل المقاومة. وعلى النقيض من ذلك، فإن متر مكعب من مياه البحر يحتوي على زمن انتشار مغناطيسي يقاس بالمللي ثانية.

حتى في الأنظمة الفيزيائية - الكبيرة والموصلة بدرجة كافية، بحيث تقترح التقديرات البسيطة لرقم لاندكويست إلى أنه يمكن تجاهل المقاومة - قد تظل المقاومة مهمّة: العديد من حالات عدم الاستقرار يمكن أن تزيد من المقاومة الفعّالة للبلازما من خلال عدة عوامل ما يزيد عن مليار مرّة. تتكوّن المقاومة المعزّزة عادة نتيجة لتشكيل بنية صغيرة الحجم مثل تيار الصفائح أو الاضطراب المغناطيسي الرقيق النطاق، بإدخال مقاييس مكانية صغيرة في النظام الذي يتم فيه كسر الـ MHD المثاليّ يمكن أن يحدث الانتشار المغناطيسي بسرعة. عند حدوث ذلك، قد يحدث إعادة اتصال مغناطيسي في البلازما لتحرير الطاقة المغناطيسية المخزنة كموجات، وتسارع ميكانيكي كبير للمواد، وتسارع الجسيمات، والحرارة.

إنّ إعادة الربط المغنطيسي في الأنظمة عالية التوصيل أمر مهم لأنّه يركز الطاقة في الزمان والمكان، بحيث يمكن للقوى الصغيرة المطبّقة على البلازما لفترات طويلة من الزمن أن تتسبّب في حدوث انفجارات عنيفة وانبعاثات إشعاعيّة.

عندما لا يمكن اعتبار السوائل موصلة بالكامل، مع تحقّق الشروط الأخرى للـ MHD المثالي بشكل مرضٍ، فمن الممكن استخدام نموذج موسّع يسمى (MHD مقاوم). وهذا يشمل مصطلح إضافي في قانون أوم الذي يميّز المقاومة الاصطلاحية. بشكل عام، تكون المحاكاة الحاسوبية لـ MHD مقاومة بعض الشيء، نظرًا لأن شبكتها الحاسوبية تُدخل مقاومة رقمية.

أهمية التأثيرات الحركية
هناك قيد آخر لـ MHD (ونظريات السوائل بشكل عام) هو أنّها تعتمد على افتراض أن البلازما هي شديدة الاصطدام (وهذا هو المعيار الأول المذكور أعلاه)، بحيث يكون المقياس الزمني للتصادمات أقصر من الأوقات المميزة الأخرى في النظام، وتوزيعات الجسيمات تكون بطريقة ماكسويل. وهذا ليس هو الحال عادة في البلازما الاندماجية والفضائية والفيزياء الفلكية. وعندما لا يكون هذا هو الحال، أو عندما تكون الدراسة في المقاييس المكانية الأصغر، قد يكون من الضروري استخدام نموذج حركي يقوم بالحسابات لعامل التوزيع للشكل غير الماكسويلي بشكل صحيح. ومع ذلك، نظرًا لأن MHD بسيط نسبيًا ويلتقط العديد من الخصائص المهمة لديناميكيات البلازما، فغالبًا ما يكون دقيقًا بشكلٍ نوعيّ، ولذلك غالبًا ما يكون النموذج الأول للتجارب.

التأثيرات الحركية بشكل أساسي والتي لا يتم التقاطها بواسطة النماذج السائلة تشمل تشكّل طبقات مزدوجة، تخميد لانداو، مجموعة واسعة غير مستقرة، الفصل الكيميائي في البلازما الفضائية والإلكترون الجامح. في حالة تفاعلات الليزر فائقة الكثافة، تعني الجداول الزمنية القصيرة للغاية لترسب الطاقة أن الرموز الهيدروديناميكية تفشل في تفسير الفيزياء الأساسية.

البنية في أنظمة الهيدروديناكيكية المغناطيسية
في العديد من أنظمة MHD ، يتم ضغط معظم التيار الكهربائي إلى أشرطة رقيقة شبه ثنائية الأبعاد تسمّى صفائح التيار. من الممكن أن تقسم هذه الصفائح السائل إلى عدّة مجالات مغناطيسية، والتي تكون فيها التيّارات ضعيفة نسبيّاً. ويُعتقد أنّ صفائح التيار في الهالة الشمسيّة تتراوح بين بضعة أمتار وبضعة كيلومترات في السماكة، وهي رقيقة إلى حد ما مقارنة بالمجالات المغناطيسية (التي تتراوح بين آلاف ومئات الآلاف من الكيلومترات). وهناك مثال آخر في الغلاف المغناطيسي للأرض، حيث تفصل صفائح التيار مجالات مميزة من الناحية الطوبولوجية، مما يعزل معظم الغلاف الجوي للأرض عن الرياح الشمسية.

وتسمى صيغ الموجة المشتقّة باستخدام نظرية MHD البلازما بموجات المغناطيسية الهيدروديناميكية أو موجات MHD. بشكل عام هناك ثلاثة أنماط لموجة MHD:
 موجة إلفين الخالصة (أو المائلة)
 موجة MHD بطيئة
 موجة MHD سريعة

كل الموجات السابقة لها سرعات طور ثابتة عند جميع الترددات وبالتالي لا يوجد أي تشتّت. وعند الحدود أي عندما تكون الزاوية بين متجه انتشار الموجة k والحقل المغنطيسي B إما (0) (180) أو (90) درجة، تُسمّى أوضاع الموجة.

سرعة المرحلة تتعلق بشكل مباشر بالزاوية بين شعاع الموجة المغناطيسية K والحقل المغناطيسي B، تنتشر موجة الـ MHD في زاوية عشوائية وتتعلق بالوقت وتراكم الحقل وحجمه B0 الذي يعوض تشتت الرابطة
 حيث
هي سرعة إلفين، هذا الفرع يتوافق مع موجة إلفين القاصة. بالإضافة إلى ذلك تعطي معادلة التشتت العلاقة التالية: حيث

هي سرعة الصوت في الغاز المثالي. يتوافق فرع إشارة الموجب في المعادلة مع نمط موجة MHD السريعة بينما يتوافق الفرع ذو إشارة السالب في المعادلة مع وضع الموجة البطيئة MHD.
سوف يتم تثبيط ذبذبات MHD إذا لم يكن السائل موصلا بشكل كامل إنّما موصليته محدودة، أو إذا كانت هناك تأثيرات لزجة.

تعتبر الموجات والتذبذبات MHD أداة شائعة للتشخيص عن بعد للبلازما المعملية والفيزياء الفلكية، على سبيل المثال. الهالة من الشمس (علم الزلازل الاكليلي).
ستتثبّط ذبذبات الـ MHD إذا كان السائل ذو صلية محدودة وليس بشكل كامل، أو إذا تعرّض لعوامل لزجة.

تعتبر موجات وتذبذبات الـ MHD أداة شائعة للتشخيص عن بعد للبلازما المخبرية وبلازما الفيزياء الفلكية، على سبيل كمثال: هالة الشمس (علم الاهتزازات في الهالة الشمسية).

علاقة سرعة المرحلة مع الزاوية Θ في حالتين:
الأولى VA > VS

اقرأ أيضا
 شمس
 نجم
 اندماج نووي
 مجرة
 كلف الشمس
 استشعار عن بعد
 مسبار فضائي
 مقراب جيمس ويب الفضائي
 مرصد كيك
 مقراب سبيتزر الفضائي
 مرصد هابل الفضائي
 الكيمياء الكهرومغناطيسية.

المصادر

بلازما الفضاء
فيزياء البلازما

هيدروديناميكا مغناطيسية


Holger Rainer Rothfuß (* 12. Mai 1950 in Pforzheim) ist ein deutscher Jurist und war von 1996 bis 2015 Richter am Bundesgerichtshof, zuletzt als stellvertretender Vorsitzender des 1. Strafsenats.

Berufslaufbahn
Rothfuß legte 1969 am humanistischen Reuchlin-Gymnasium in Pforzheim das Abitur ab. Nach dem Studium der Rechtswissenschaft an den Universitäten Heidelberg und Tübingen sowie dem Referendariat im Landgerichtsbezirk Karlsruhe begann er 1977 als Zivilrichter am Amtsgericht Rastatt seine Justizlaufbahn. Nach Stationen am Landgericht Baden-Baden und Amtsgericht Gernsbach wurde er von 1980 bis 1982 als wissenschaftlicher Mitarbeiter an das Bundesministerium der Justiz in Bonn abgeordnet. Schwerpunkte seiner dortigen Tätigkeit waren das Internationale Zivilprozessrecht und das Internationale Privatrecht sowie die Teilnahme an Ausschüssen, insbesondere in Straßburg und Brüssel. Von 1982 bis 1985 wirkte er am Landgericht Baden-Baden in verschiedenen Strafkammern mit. Anschließend wurde er als wissenschaftlicher Mitarbeiter zum Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof abgeordnet. Von dort wechselte er 1989 an einen Zivilsenat des Oberlandesgerichts Karlsruhe, wo er 1990 eine Planstelle als Richter am Oberlandesgericht erhielt. 1991 kehrte er zum Generalbundesanwalt zurück und wurde dort zum Oberstaatsanwalt beim Bundesgerichtshof ernannt.

1996 wurde Rothfuß zum Richter am Bundesgerichtshof gewählt und zunächst dem 5. Strafsenat, der damals in Berlin saß, zugewiesen. Ab 1997 war er Mitglied des 2. Strafsenats in Karlsruhe. Im Oktober 2009 wechselte er in den 1. Strafsenat. Mit Wirkung zum 1. August 2014 wurde er zum stellvertretenden Vorsitzenden des Senats ernannt. Als solcher vertrat er den Senat als ordentliches Mitglied im Großen Senat für Strafsachen und wurde zudem in den Gemeinsamen Senat der obersten Gerichtshöfe des Bundes entsandt. Nach Erreichen der Altersgrenze trat Rothfuß mit Ablauf des 30. Septembers 2015 in den Ruhestand.

Nebentätigkeiten
Rothfuß ist seit vielen Jahren als Referent und Dozent im Bereich Strafrecht tätig. So referiert er regelmäßig an der Deutschen Richterakademie in Trier und Wustrau, ist als Dozent für Anwaltskammern im Bereich der Fachanwaltsfortbildung tätig und hält Seminare und Vorträge für Richter, Staatsanwälte, Strafverteidiger und juristische Vereinigungen. In seinen Vorträgen behandelt Rothfuß zahlreiche Themen des Strafprozessrechts und auch des materiellen Strafrechts, zu denen er regelmäßig umfassende Rechtsprechungsübersichten erstellt. Unter anderem referiert er über Strafzumessung, Verständigung nach  StPO, Beweisantragsrecht, Beanstandungen nach  Abs. 2 StPO, Fragerechte nach § ff. StPO, Verfahrensrügen, das "letzte Wort" nach  Abs. 2 StPO, Teileinstellungen nach § ff. StPO, Verfahrensverzögerungen, Rechtsmittelbeschränkung, Tenorierung, Urteilsabfassung, Jugendstrafrecht, Betäubungsmitteldelikte und Wirtschaftsstrafrecht.

Auch international hält Rothfuß häufig Vorträge. So nahm er etwa als Vertreter des BGH an rechtsvergleichenden Seminaren in Estland (veranstaltet vom Obersten Gericht der Republik Estland) und der Türkei (veranstaltet von der Justizakademie der Türkei in Kooperation mit der Deutschen Richterakademie) mit Beiträgen teil. Er referierte zudem auf mehreren internationalen Symposien in der Türkei über deutsches Strafrecht. Des Weiteren ist er für die IRZ-Stiftung tätig; er hielt für diese in Armenien ein Kolloquium über Zwangsmaßnahmen im Strafverfahren für armenische Strafrichter ab, sprach in Jordanien auf einer Regionalkonferenz mit mehreren arabischen Staaten zur Rolle der obersten Gerichte bei der Vereinheitlichung der Rechtsprechung und referierte auf zwei Fachtagungen mit Richtern des ukrainischen Obersten Gerichtes in Kiew und Bonn zu aktuellen Fragen der Rechtspflege und Rechtsprechung der höchsten Gerichtsinstanzen.

Im Jahr 2016 war Rothfuß Mitglied des Arbeitskreises V "Neues Mess- und Eichwesen" des 54. Deutschen Verkehrsgerichtstages und setzte sich in seinem Beitrag mit den Auswirkungen der gesetzlichen Neuregelung auf die Rechtsprechung zum "standardisierten Messverfahren" auseinander, die bislang besagt, dass Tatrichter bei der Aburteilung von mithilfe solcher Verfahren festgestellten Geschwindigkeitsüberschreitungen eine geringere Begründungspflicht trifft. Seinem Beitrag folgend empfahl der Arbeitskreis in seiner Abschlussempfehlung, die genannte Rechtsprechung auf neu in Verkehr gebrachte Messgeräte vorläufig nicht anzuwenden.

Schriften
 Rechtsprechung des Bundesgerichtshofs zum Fragerecht, Bahçeşehir University Law Review, Nov./Dez. 2017, S. 219 ff. (Übersetzung ins Türkische S. 231 ff.)
 Auswirkungen der Neuregelung des gesetzlichen Messwesens auf die Rechtsprechung zum "standardisierten Messverfahren", DAR 2016, S. 257 ff.
 Aktuelle Rechtsprechung des BGH zum Strafverfahrensrecht, Skript, Schriftenreihe der SAV-Service GmbH, Heft Nr. 27/2015
 Tenorierungen, Nack, Armin / Rothfuß, Holger, Skript, 2014
 Heimliche Beweisgewinnung unter Einbeziehung des Beschuldigten, StraFo 1998, S. 289 ff.

Privatleben
Rothfuß ist verheiratet und hat zwei erwachsene Kinder.

Einzelnachweise

Richter (Bundesgerichtshof)
Richter (Oberlandesgericht Karlsruhe)
Deutscher
Geboren 1950
Mann

Holger Rothfuß


The Territory of Iowa was an organized incorporated territory of the United States that existed from July 4, 1838, until December 28, 1846, when the southeastern portion of the territory was admitted to the Union as the state of Iowa. The remainder of the territory would have no organized territorial government until the Minnesota Territory was organized on March 3, 1849.

History

Most of the area in the territory was originally part of the Louisiana Purchase and was a part of the Missouri Territory. When Missouri became a state in 1821, this area (along with the Dakotas) effectively became unorganized territory. The area was closed to white settlers until the 1830s, after the Black Hawk War ended. It was attached to the Michigan Territory on June 28, 1834. At an extra session of the Sixth Legislative Assembly of Michigan held in September, 1834, the Iowa District was divided into two counties by running a line due west from the lower end of Rock Island in the Mississippi River. The territory north of this line (which started just south of the present-day Davenport) was named Dubuque County, and all south of it was Des Moines County. When Michigan became a state in 1836 the area became the Iowa District of western Wisconsin Territory—the region west of the Mississippi River.

The original boundaries of the territory, as established in 1838, included Minnesota and parts of the Dakotas, covering about  of land.

Burlington was the provisional capital; Iowa City was designated as the official territorial capital in 1841.  Fort Snelling was located on the western side of the Mississippi placing it within the Territory until statehood.

When Iowa became a state on December 28, 1846, no provision was made for official organization of the remainder of the territory.  Morgan L. Martin, the Wisconsin territorial delegate to congress, pushed through a bill to organize a territory of Minnesota which would encompass this land.  While the bill passed in the house, it did not pass the senate.  In the following session a bill by Stephen A. Douglas was introduced in the senate but also did not pass.  The situation was resolved when Minnesota Territory was organized on March 3, 1849, the day before the close of congress.

In the 1840 United States census, 18 counties in the Iowa Territory reported the following population counts:

Governance
The executive powers of the Territory were vested in a Governor, a Secretary (who in case of the death, removal, resignation, or absence from the Territory of the Governor had gubernatorial powers and would perform gubernatorial duties), a Treasurer and an Auditor.

Territorial officers and Congressional delegates
Territorial officers of Iowa Territory from 1838 to 1846.

Governors
 Robert Lucas, appointed 1838.
 John Chambers, appointed 1841.
 James Clarke, appointed 1845.

Secretaries
 William B. Conway, appointed 1838; died in office, November 1839.
 James Clarke, appointed 1839.
 O. H. W. Stull, appointed 1841.
 Samuel J. Burr, appointed 1843.
 Jesse Williams, appointed 1845.

Auditors
 Jesse Williams, appointed 1840.
 William L. Gilbert, appointed 1843.
 david ira bryan, appointed 1845.

Treasurers
 Thornton Bayless, appointed 1839.
 Morgan Reno, appointed 1840.

Congressional delegates
 William W. Chapman 25th and 26th Congresses, 1838–1840
 Francis Gehon, irregularly "elected" in 1839, but never served as delegate
 Augustus C. Dodge, in the 27th, 28th, and 29th Congresses, 1840–1846

Legislature
Legislative powers were vested in a Territory of Iowa Legislative Assembly, which like that of Wisconsin Territory was divided into an upper house called the "Council" (although some legislative histories refer to the Council as the Senate) of 13 members, and a House of Representatives of 26.

See also

 Historic regions of the United States
 History of Iowa
 Territorial evolution of the United States

References

Former organized territories of the United States
1863 establishments in Iowa
1846 disestablishments in the United States
Pre-statehood history of Iowa
Pre-statehood history of North Dakota
Pre-statehood history of South Dakota

Iowa Territory


Međupodručna liga Bjelovar – Daruvar – Virovitica, također i kao Međupodsavezna liga Bjelovar – Daruvar – Virovitica, je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1971./72.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bio "Drvodjelac" iz Virovitice.

Ljestvica

 Žabno – tadašnji naziv za Sveti Ivan Žabno
 "Slavonac" iz Lipika odustao nakon zimske pauze

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Zagrebačka zona 1971./72.
 Liga NSP Bjelovar 1971./72.
 Općinska liga Virovitica 1971./72.

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Bjelovarski list"
 library.foi.hr, "Bjelovarski list", br. 23, god. XXVI, izdano 15 lipnja 1972., str. 9, preuzeto 17. kolovoza 2019.

1971-72
Bjelovar
1971-72 MP Bjelovar

Međupodručna nogometna liga Bjelovar – Daruvar – Virovitica 1971./72.


ألفونسو الثالث ديستي (Alfonso III d'Este) (فيرارا، 1591 - كاستلنووفو دي غارفنيانا، 24 مايو 1644) دوق مودينا وريدجو بين عامي 1628 - 1629.

السيرة
ابن تشيزري ديستي وفرجينيا دي ميديشي ، كان ذو طابع حاد ومندفع، شارك بالحرب ضد لوكا عام 1613 ، وكان لها دور رائد في النزاع بين العائلة الدوق وعائلة بيبولي الذي بلغت ذروته باغتيال الكونت إركولي بيبولي في فيرارا سنة 1617.

تزوج في سنة 1608 من إيزابيلا سافويا ابنة الدوق كارلو إمانويلي الأول ، التي أحبها بصدق، حتى أنه إثر وفاتها سنة 1626 أثناء الولادة (الرابعة عشرة) بدأ يكلف نفسه بتعهدات دينية .

بوفاة والده تشيزري يوم 11 ديسمبر 1628 ، تولت حكومة الدولة، ولكنه في نهاية يوليو سنة 1629 أعلن من قلعة ساسوولو تنازله عن العرش لصالح ابنه فرانسيسكو. في 8 سبتمبر في مارانو خلع عن نفسه الملابس الدوقي وارتدى ملابس الرهبان باسم جابتيستا دا مودينا.

كان واعظاً مبشراً، وأثناء وباء الطاعون سنة 1630-31 تعامل بشجاعة مع المحتضرين . عاد إلى مودينا سنة 1632 ، ولكن كانت عظاته ضد سلوك البلاط وضد اليهود، الذين حاول تنصيرهم مجبراً إياهم على الاستماع لخطبه، أثار النفوس في المدينة وأصبح وجوده ثقيل الظل.

لذا اعتزل في أحد الأديرة في كاستلنووفو دي غارفنيانا، أقيم على حساب ابنه الدوق، وتوفي هناك في 24 مايو 1644.

مراجع

إيطاليون في القرن 17
أشخاص من فيرارا
النهضة الإيطالية
إستي
إيطاليون في القرن 16
دوقات مودينا
سياسيون إيطاليون
شخصيات ملكية تنازلت عن العرش
مواليد 1591
نبلاء إيطاليون
نبلاء إيطاليون في القرن 17
وفيات 1644
نبلاء من فيرارا

ألفونسو الثالث ديستي


Die SpVgg Grün-Weiß Deggendorf ist ein Sportverein aus der niederbayerischen Kreisstadt Deggendorf in Deutschland.

Der Verein entstand im Frühjahr 2003 aus einer Fusion der SpVgg Deggendorf mit dem SV Grün-Weiß Deggendorf. Er zählt ca. 650 Mitglieder. Die Fußballabteilung hat über 20 Herren-, Frauen- und Juniorenteams im Spielbetrieb und stellt den erfolgreichsten Fußballnachwuchs in Niederbayern (ca. 40 Meistertitel seit Vereinsgründung 2003). 2015 verselbständigte sich die Handballabteilung im neu gegründeten HC Deggendorf.

Geschichte

Die Vorgänger
Die SpVgg Deggendorf wurde im Februar 1920 gegründet. In den 1950er und 1960er Jahren gehörte der Verein insgesamt acht Saisonen lang der 1. Amateurliga Bayern an. In den 1970er Jahren und zu Beginn der 1980er Jahre spielte der Verein elf Jahre ununterbrochen in der bayerischen Landesliga Mitte. Nach dem Abstieg 1994 fiel die SpVgg Deggendorf tief: viermal hintereinander stieg man bis in die damalige B-Klasse ab und in den darauf folgenden fünf Spielzeiten viermal wieder auf. Am Ende des 83. Vereinsjahrs stand 2003 die erneute Rückkehr in die Landesliga Mitte.

Der SV Grün-Weiß Deggendorf wurde am 9. November 1968 gegründet. Drei Mal, 1975, 1981 und 1992, gelang der Aufstieg aus der untersten Spielklasse, wo man sich jeweils einige Jahre halten konnte. Ab 1980 verfügte der Verein auch über eine Frauenfußballmannschaft. Überregionale Aufmerksamkeit erlangte der SV Grün-Weiß Deggendorf durch seine vorbildliche Jugendarbeit.

Zu den einzigen Punktspielderbys der beiden Vorgängervereine kam es in der Saison 1997/1998 in der B-Klasse Deggendorf.

Nach der Fusion

Zum Wohle der sporttreibenden Jugend in der Region nahmen die Vorstände der beiden Vereine die Verhandlungen zur Fusion auf. Nach Zustimmung der Mitglieder der beiden Vereine wurde am 30. April 2003 die SpVgg Grün-Weiß Deggendorf gegründet. Die Stadt Deggendorf übernahm das ehemalige Vereinsgelände des SV Grün-Weiß an der Max-Peinkofer-Straße, und der neue Fusionsverein wurde im Donau-Wald-Stadion an der Trat beheimatet, wo zuvor die SpVgg Deggendorf ihr Vereinsgelände hatte.

Die 1. Fußball-Herrenmannschaft des Vereins pendelte in den ersten Jahren zwischen der Landesliga Mitte und der Bezirksoberliga Niederbayern. Seit 2008 spielte sie ununterbrochen in der Landesliga. Am Ende der Saison 2011/12 gelang der Aufstieg in die Bayernliga, aus der die Mannschaft nach nur einem Jahr wieder absteigen musste. In der Saison 2013/14 wurde der Klassenerhalt erst am letzten Spieltag mit einem 3:0-Auswärtssieg beim ASV Cham sichergestellt. Kurz zuvor erklärte der bei der Mannschaft sehr beliebte Trainer Barbaros Yalçın nach über 10 Jahren als Jugend- und Herrentrainer seinen Abschied zum Saisonende, woraufhin sich fast die komplette Landesligaelf ebenfalls zum Vereinswechsel entschloss.
Mit dem neuen Trainer Darius Fahramand präsentierte sich die neue Mannschaft, junge Spieler aus dem eigenen Nachwuchs und Neuzugänge aus unterklassigen Vereinen, nicht als das erwartete "Kanonenfutter". Fahramand musste im Winter 2014/2015 aufgrund sportlicher Differenzen mit der Vereinsführung gehen. Unter A-Lizenzinhaber und U17-Trainer Marco Dellnitz musste die Mannschaft trotz mitreißender Relegationsspiele gegen die TuS Pfarrkirchen und den FC Sturm Hauzenberg den Gang in die Bezirksliga antreten. Auch in der Bezirksliga tat sich die Mannschaft schwer, schaffte aber am letzten Spieltag der Saison 2015/2016 den Ligaerhalt.

Die Jugendmannschaften der SpVgg Grün-Weiß Deggendorf sind seit der Fusion in den hohen bayerischen Ligen vertreten. Die C-Jugend spielt seit 2005 ununterbrochen in der U15-Bayernliga, der höchsten bayerischen Spielklasse für U15-Mannschaften. 2009 feierte sie bei ihrer ersten Teilnahme gleich die bayerische Hallenmeisterschaft und ließ die Bundesliga-Nachwuchsmannschaften vom FC Bayern München, dem 1. FC Nürnberg und der SpVgg Greuther Fürth hinter sich. 2010 gewannen sie unter Trainer Barbaros Yalçın im heimischen Donau-Wald-Stadion den bayerischen Bau-Pokal. Den größten Erfolg der Vereinsgeschichte feierte die B-Jugend mit Trainer Marco Dellnitz in der Saison 2014/15: Als krasser Außenseiter gestartet kam die Mannschaft immer besser in Fahrt und feierte am Ende die Meisterschaft in der Landesliga Süd und den Aufstieg in die eingleisige U17-Bayernliga. Der Stamm der Mannschaft rückte in die A-Jugend auf und feierte 2016 die Meisterschaft der U19-Bezirksoberliga Niederbayern und den Aufstieg in die Landesliga Süd. Damit ist die SpVgg Grün-Weiß Deggendorf in der Saison 2016/2017 als eine von nur 3 Nachwuchsabteilungen von Amateurklubs mit A-, B- und C-Junioren auf Landesebene vertreten.

Seit 2010 ist die SpVgg Grün-Weiß Deggendorf (mit einjähriger Unterbrechung) Nachwuchsleistungszentrum des Bayerischen Fußballverbands.

Die Damenmannschaft feierte in der Saison 2012/2013 den größten sportlichen Erfolg seit ihrem Bestehen: Mit 8 Punkten Vorsprung sicherte sie sich die Meisterschaft in der Bezirksoberliga Niederbayern. Das Aufstiegsrecht in die Landesliga Süd überließ man aber Vizemeister FC Ergolding.

Die Handball-Herrenmannschaft arbeitete sich nach einem kompletten Neuanfang bis in die Bezirksoberliga Altbayern hoch und spielte in der Saison 2014/15 in der Bezirksliga Altbayern Ost. Aufgrund vereinsinterner Differenzen entschloss sich 2015 die Handballabteilung zum Austritt und zur Neugründung des HC Deggendorf.

Ligenzugehörigkeit

fett = Meisterschaften bzw. Aufstiege

Bekannte aktive und ehemalige Spieler/-innen
auch aus den Vorgängervereinen SpVgg Deggendorf und SV Grün-Weiß Deggendorf
 Franziska Kett, aktive Profi-Fußballerin beim FC Bayern München (U15, U17 und U19-Nationalspielerin)
 Henri Skiba, französischer Nationalspieler und Trainer
 Peter Falter, 19 Bundesligaspiele für TSV 1860 München und Bayer 05 Uerdingen
 Anton Nachreiner, 30 Bundesligaspiele für TSV 1860 München, aktuell Vorsitzender des DFB-Kontrollausschusses
 Jürgen Falter, 9 Zweitligaspiele für 1. FC Nürnberg
 Thomas Pledl, bisher 7 Bundesligaspiele für SpVgg Greuther Fürth, aktuell FC Ingolstadt 04
 Robin Yalçın, 3 Bundesligaspiele beim VfB Stuttgart, aktuell Çaykur Rizespor/Türkische Süper Lig
 Patrick Wiegers, 9 Zweitligaspiele für SSV Jahn Regensburg, aktuell Dynamo Dresden
 Marco Holz, 54 Drittligaspiele für FC Energie Cottbus, aktuell 1. FC Saarbrücken
 Daniel Steininger, Drittligaspieler beim SSV Jahn Regensburg, aktuell SpVgg Greuther Fürth

Siehe auch
 SpVgg Deggendorf

Einzelnachweise

Weblinks
 Website des Vereins

Fußballverein aus Bayern
Verein im Bayerischen Fußball-Verband
Sport (Deggendorf)
SpVgg Grun-Weiss Deggendorf
Organisation (Deggendorf)
Sportverein (Landkreis Deggendorf)

SpVgg Grün-Weiß Deggendorf


Polyester Skin er tredje soloalbum af den danske musiker Jacob Bellens. Det udkom i 2016 og modtog fem ud af seks stjerner i musikmagasinet GAFFA.

Spor
 "Tidal Wave"
 "Ace of Spades"
 "Untouchable"
 "Back to You"
 "In the Lunar Light"
 "Polyester Skin"
 "Behind the Barricades"
 "Cought in a Kiss"
 "Raining Parachutes"
 "Keepers of the Faith"

Referencer

Eksterne henvisninger
Polyester Skin på Discogs

Album fra 2016
Jacob Bellens-album

Polyester Skin


FOREX Bank is currently the market-leading foreign exchange bureau in the Nordic region. The company was started in 1927 providing currency exchange for travellers, at the main Stockholm Central train station. Legend says that it started by the owner of Gyllenspet's Barber Shop at the station, when he discovered that most of his customers were tourists in need of currency for their trips. Therefore, the barber began keeping the major currencies on hand.

The company was subsequently acquired by Statens Järnvägar, the Swedish State Railways, which expanded the operations until it was sold to Rolf Friberg in 1965. The company was for many years the only one apart from the banks that was licensed to conduct currency exchange in Sweden.

The company, which is still wholly owned by the Friberg family, has expanded into neighbouring Finland in 1993, Denmark in 1994 and Norway in 2004 and has 130 branches, principally located at railway stations or airports, but also shopping malls and high streets. In 2003, the company extended its business into retail banking and can also offer current and savings accounts including internet and mobile banking, loans, debit and credit cards, cash handling, money transfer and payments.

See also
List of companies of Sweden

References and notes

External links

Companies based in Stockholm
Banks of Sweden
Banks established in 1927
Foreign exchange companies
1927 establishments in Sweden

Forex Bank


إدوين أولدفاذر رايشاوير  (طوكيو 15 أكتوبر 1910 - 1 سبتمبر 1990) كان سفير للولايات المتحدة في اليابان بين 1961 - 1966 وأحد أعلام دراسة الثقافة اليابانية والتاريخ الياباني في الغرب.

مؤلفاته
 اليابانيون.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من طوكيو
أعضاء الجمعية الفلسفية الأمريكية
خريجو جامعة هارفارد
خريجو كلية أوبرلين
خريجو مدرسة أمريكية (اقتصاد) في اليابان
دبلوماسيون أمريكيون في القرن 20
سفراء الولايات المتحدة لدى اليابان
كتاب أمريكيون في القرن 20
كتاب غير روائيين ذكور أمريكيون
كتاب وكاتبات أمريكيون في القرن 20
مغتربون أمريكيون في اليابان
مواليد 1910
مؤرخون أمريكيون
مؤرخون أمريكيون في القرن 20
وفيات 1990
وفيات بسبب التهاب الكبد
وفيات في لاهويا

إدوين رايشاوير


ශ්‍රී ලංකාවේ වියලි කලාපයේ ජනතාව අතර බහුල නිධන්ගත වකුගඩු රෝගයකි.

නම
මෙම රෝගය අති බහුලවම පැතිර ඇති ප්‍රදේශය අතීත රජරට සීමාවට අයත්ව තිබූ ප්‍රදේශ බැවින්.

හේතු(ව)

කෘෂි රසායන ද්‍රව්‍ය දිගු කාලයක් අධිකව භාවිතයෙන් පානීය ජලය දූෂණය වීම ප්‍රධාන හේතුව ලෙස හඳුනාගෙන ඇත. අදාල රසායනික සංයෝග නිශ්ච්කව හඳුනාගෙන නැති නමුත් බැර ලෝහමය මූලද්‍රව්‍ය  2ක් සහ වල් නාශක වර්ගයක් ප්‍රධාන වශයෙන් සැකකෙරේ.
 කැඩ්මියම්
 ආසනික්
 ග්ලයිෆොසෙට්
මෙම රසායන අඩංගුවන නිශ්චිත කෘෂි රසායන නිශ්පාදන හඳුනාගැනීම ආරම්භවී ඇති නමුත් තවමත් නිෂ්චිත තොරතුරු ඇස්පනාපිට සාක්ෂි තිබුනද ප්‍රසිද්ධ කර නැත  හේතු ලෙස බහුජාතික සමාගම් වල බලපෑම් දැකිවිය හැක.

රෝග ලක්‍ෂණ
බඩදැවිල්ල.
නිතර ක්ලාන්ත ගතිය.
මූත්‍රා අඩස්සිය.
මූත්‍රා වරින්වර පිටකිරීමට සිදු වීම.

රෝගීන් දෙස බැලීමේදී වකුගඩු අකර්මණ්‍ය වීමට ලක්වීම නිසා සුදුමැලි ගතිය,ශරීරයේ පැහැය වෙනස්වීම,ශරීරය දුර්වල වීම සහ රෝගය උත්සන්න වූවන් සදහා රුධිරය වරින් වර හුවමාරු කිරීමට සිදුවීමද දැකගත හැක. හේතුව:-නිසි ආකාරයෙන් වකුගඩු ක්‍රියාත්මක නොවීම නිසා රුධිරය තුල ඇති අපද්‍රව්‍ය පෙරීමට ලක් නොවීම රුධිරය තුල (යූරියා)වැනි සංයෝග එක්වීම හේතුවෙන් රුධිරය අපවිත්‍ර වීම සිදුවේ. රෝගී පුද්ගලයන් පවසන පරිදි එය වේදනාකාරී අත්දැකීමකි.එමෙන්ම මෙම රෝගය දියවැඩියාව වැළදී ඇති රෝගීන් නිසි ආකාරයෙන් ඖෂධ භාවිතා නොකිරීම මෙම රෝගය උත්සන්න වීමට හේතුසාධකයකි.එමෙන්ම වයස්ගත පුද්ගලයන්ටද ශරීරයේ දුර්වලතා නිසා මෙම රෝගය උත්සන්න විය හැකිය.

ප්‍රථිකාර
බොහෝවිට මෙම රෝගය හඳුනාගන්නා විටදීත් වකුගඩු බොහෝ අකර්මණ්‍ය වී ඇති බවට පැහැදිලි සාක්ෂි ඇත.

රෝග ලක්ෂණ ඇති විට ප්‍රතිකාර සදහා යොමුවිය යුතුය.තමා පානය කරන ජලය පිළිබඳව විමසිලිමත් විය යුතුය.

ආශ්‍රිත සමාජ ගැටළු

1.මෙම රෝගය ආශ්‍රිතව සමාජ ගැටලුවක් ලෙස තමාට ඇති අපහසුතා සෘජුව ප්‍රකාශ නොකිරීම දැකිය හැක/එයට දක්වන මැළිකම හෝ දරිද්‍රතාවයට පත් දිළිඳු පවුල්වල ඇති මුදල් අපහසුතා හේතුවෙනි. එවිට මෙම රෝගය උත්සන්න වීම සිදුවේ. හැකි ඉක්මනින් ප්‍රතිකාර කරා යොමු විය යුතුය.

වැලැක්වීම

ශ්‍රී ලංකාව කෘෂිකාර්මික රටකි නමුත් කාබනික වගාව සදහා යොමු වීම හෝ රසායනික පොහොර කෘමිනාශක භාවිතා නොකිරීම ද සිදුකළ හැකිය. නමුත් දේශපාලන මැදිහත් නොවීම සහ බහුජාතික සමාගම් වල බලපෑම් යටතේ එය සිදුකිරීම අපහසු කරුණකි. එම නිසා මෙම ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතව විශේෂිත බැරලෝහ ඉවත් කළ හැකි සුදුසු ජල පෙරන Water filters ස්ථාපිත කිරීම වැදගත් වේ.

මූලාශ්‍ර

රජරටින් ආරම්භ වූ වකුගඩු රෝගය
හැඳින්වීම

මෙම විශේෂිත වූ, මාරාන්තික, නිදන්ගත වකුගඩු රෝගය මුලින්ම උතුරු මැද පලාතෙන් වාර්තා විය. ඒ 1994 වසරේදී ය. පසුව උතුරු, වයඹ සහ ඌව පළාත්වලටද,දැන් කෙමෙන් කෙමෙන් දකුණු පළාතට ද ව්‍යාප්ත වනු දැකිය හැකිය. මෙම රෝගය, ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධානම ජීවනෝපාය වන ගොවිතැන සිදුකරන ගොවියා ගොදුරු කරගන්නා මාරාන්තික රෝගයක් වීම, අප රට මුහුණ පා ඇති විශාලතම සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්නයයි. එපමණක් නොව සෑම වසර 4 කටම වරක් රෝගීන්ගේ ප්‍රතිශතය දෙගුණ වීමක් දක්නට ඇත.මේ වන විට උතුරුමැද පළාතේ ජනගහනයෙන් 16% ක් මෙම රෝගයට ගොදුරු වී ඇත (ලෝ.සෞ.සං.2013). දැනට 20,000 කට වැඩි රෝගීන් සංඛ්‍යාවක් මරණයට පත්වී අති අතර ලක්ෂයකට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් රෝගීන් බවට පත් වෙමින් සිටින බව විශ්වාස කෙරේ. සාමාන්‍යයෙන් නිධන්ගත වකුගඩු රෝගියෙක් හඳුනාගන්නා විට වකුගඩු යුගලයෙන් 60-70% ප්‍රමාණයක් විනාශ වී පවතී. එබැවින් දැනට හඳුනාගෙන සිටින රෝගීන් සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩි, අති විශාල ගොවීන් සංඛ්‍යාවක් රෝගීන් බවට පත්ව ඇති බව පැහැදිලිය. මුල් කාලයේ දී මැදි වයසේ රෝගීන් වාර්තා වුවත් වර්තමානයේ ළමා පරපුරද මේ රෝගයට ගොදුරු වෙමින් පවතී.
ධාර්මික කෘෂිකාර්මික ශිෂ්ඨාචාරයක් මත ගොඩනැගුනු ලාංකික සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වර්තමානයේ මුහුණපාන දරුණුතම ව්‍යසනය බවට මෙය පත්වෙමින් පවතී. එය ක්‍රමයෙන් මුළු රටම ගිලගනිමින් පවතින කාලිංග මාඝ ව්‍යසනයටත්, කොටි ත්‍රස්තවාදයටත් එහා ගිය මානව හා සත්ත්ව සංහාරයකි.
      මෙම රෝගය  සුවකල හැකි නිශ්චිත ප්‍රතිකාරයක් බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවේ හෝ දැනට ලංකාවේ ලියාපදිංචි වෙනත් වෛද්‍ය ක්‍රමයක හෝ නැත.
         සාමාන්‍යයෙන් නිදන්ගත වකුගඩු රෝගවලට හේතු වන්නා වූ දියවැඩියාව, අධිරුධිර පීඩනය, ගුච්ඡිකාවල ආසාදන තත්ත්වයන් මෙම රෝගය සඳහා මුලික හේතු කාරක නොවේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ඇතුළු විවිධ පර්යේෂණ කණ්ඩායම් 2010 වසරේ අග භාගය වන තෙක් මෙම රෝගයට හේතුව සෙවීම සඳහා කරන ලද පර්යේෂණයන්ගෙන් පිළිගත හැකි නිශ්චිත හේතුවක් ඉදිරිපත් නොවූ බැවින් මෙයට නොදන්නා හේතුවකින් හටගන්නා වකුගඩු රෝගය(CKDu) ලෙස නම් කර තිබුණි.
පර්යේෂණය
පර්යේෂණය සඳහා පදනම:

      හේතුව හඳුනානොගත් රෝගයකට, හඳුනානොගත් හේතු කාරක අති විශාල සංඛ්‍යාවක් පැවතිය හැකිය. වකුගඩු රෝගයකට හේතු විශාල සංඛ්‍යාවකි. ඉන් එකක් වකුගඩුවලට බලපාන විෂ යි. ඉතා කුඩා සාන්ද්‍රවලදී වකුගඩුවලට විෂ විය හැකි යයි සිතිය හැකි රසායන ද්‍රව්‍ය සංඛ්‍යාව අති මහත්ය. මනුෂ්‍ය ශරීරයට සාමාන්‍යයෙන් ඇතුළු වන බව නොදන්නා විෂ වර්ග නොගිනිය හැකි සංඛ්‍යාවකි.  ඒ එක් එක් විෂ ශරීරගත විය හැකි ආකාර බොහොමයකි. ශරීරගත වූ විෂ ශරීරයේ තැන්පත් වන ස්ථාන බොහොමයක් වන අතර ඒ එක් එක් අවස්ථාවේදී වකුගඩුවලට බලපාන ක්‍රමවේදයන් විවිධය.             බටහිර විද්‍යාවේ පර්යේෂණ ක්‍රමයට අනුව එක් පර්යේෂණයකින් සනාථ කල හැක්කේ එක් කාරණාවක් පමණි. එම පර්යේෂණ ක්‍රමය පිලිබඳ මනා අවබෝධ ඇත්තෙකුට ඉහත සඳහන් අනන්ත වූ කාරණා ඔප්පු කිරීමට බටහිර විද්‍යාවට ගතවන කාලය පිලිබඳ සිතීමට පවා අපහසු වනු ඇත. දියුණුම පර්යේෂණ දැනුම් සම්භාරය ඇති ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයට පවා  වසර ගණනාවක් පර්යේෂණ කොට මෙම රෝගයට හේතුවක් සොයාගත නොහැකි වුයේ මේ නිසාය.

පර්යේෂණයට යොමු වීම

රජරට විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ කථිකාචාර්ය වෛද්‍ය චන්න ජයසුමන මහතා මෙම වකුගඩු රෝගය සම්බන්ධව උනන්දු වූ වෛද්‍යවරයෙකි. ඔහු, මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාගේ හඳුන්වාදීම මත, භාවනානුයෝගීව සිත දියුණු කොට ඇති ප්‍රියන්තා සේනානායක මහත්මිය හමුවන්නේ මෙම රෝගයට කුමන හෝ අයුරකින් හේතුවක් සොයාගෙන දිනෙන් දින මිය යන ගොවීන්ගේ ජීවිත බේරා ගැනීමේ චේතනාවෙනි. ඒ හමුවීමත් සමග සේනානායක මහත්මිය ඇතුළු එතුමිය හා සම්බන්ධ සම්‍යදෘෂ්ඨික දෙවිවරුන්ගේ අධිෂ්ඨානයෙන් ගොවි ජනතාව ඇතුළු සමස්ත සමාජයම ධර්ම මාර්ගයට යොමු කරමින් ආසනික් සම්බන්ධ වැඩපිළිවෙල ආරම්භ විය.

බටහිර හෝ වෙනත් විද්‍යාත්මක පර්යේෂණයන්ගෙන් ඒ දක්වා සෙවීමට නොහැකි වූ එම හේතුව හා ඊට අදාල අවබෝධය පිරිසිදු බෞද්ධ අධ්‍යාත්මික ක්‍රමවේදයක් හරහා ලබාගෙන, පසුව යුගයේ අවශ්‍යතාව මත බටහිර විද්‍යාවට අනුව ලොවට හෙලිකල ආකාරය පහත දක්වමු. තවද එම ක්‍රමවේදය හරහා උරුම වුනු හෙළ නිල වෙදකමත්, හෙළ ගොවිතැනත් මගින් මෙම රෝග සුව කිරීමත්, රෝග නිවාරණයත් සිදු කරන ආකාරය ඔබගේ දැනගැනීම පිණිස ඉදිරිපත් කරමු. අපගේ අධිෂ්ඨානය "ආරෝග්‍යා පරමා ලාභා – සන්තුට්ඨි පරමං ධනං" යන බුදු වදන අනුව යමින් නිරෝගිමත් දැහැමි සමාජයක් බිහිකිරීමයි. අධ්‍යාත්මිකව දියුණු සමාජය බුද්ධ ශාසනයේ චිරස්ථිතිය සඳහා පදනම බව අපි තරයේ විශ්වාස කරමු.
ගෞතම බුද්ධ අධිෂ්ඨානය අනුව මෙම ශාසනය පවතින වසර 5000 ක කාලය තුල අපගේ මාතෘ භූමිය සමග බුද්ධ ශක්තිය සම්බන්ධ වන බවටත්, එම ශක්තිය පංච සීලයේ පිහිටා  නිර්වාණ මාර්ගයේ ගමන් කරන්නා වූ සියලු මනුෂ්‍යයන්ට සම්බන්ධ වී, පංච ඉන්ද්‍රියයන්ට හසුනොවන, දියුණු මනසට පමණක් හසුවන සත්‍ය වූ විද්‍යාව අවබෝධ කොටගත හැකි බවටත් මෙම සියලු සිද්ධීන් පැහැදිලි සාක්ෂි දරයි.
නාථ දෙවිඳුන් ඇතුළු සම්‍යදෘෂ්ඨික දෙවිවරු මුලින්ම පරිසරයේ ආසනික් ඇති බව සඳහන් කරමින් මෙම සමාජය ගොඩගැනීම සඳහා පහත කරුණු දැනට පවතින විද්‍යාවෙන් මනුෂ්‍යයන්ට තේරුම් යන ලෙසට දක්වන ලෙස උපදෙස් දෙන ලදී.

ලැබුණු අරමුණු

වකුගඩු රෝගීන්ගේ ශරීරයේ ආසනික්(As) නැමති උග්‍ර විෂ අන්තර්ගත වන බව පෙන්වීම.
රෝගීන්ගේ වකුගඩු රෝගයට හේතුව එම ආසනික් බව පෙන්වීම.
රෝගී ශරීරයේ ඇති ආසනික්වල මූලික ප්‍රභවය කෘෂිරසායන බව පෙන්වීම.
රෝගයේ භූගෝලීය ව්‍යාප්තිය, පස, කිවුල් ජලය සහ ආසනික් අතර ඇති සම්බන්ධය සෙවීම.
මෑත කාලයේ සීග්‍රයෙන් වැඩිවන අනෙකුත් බෝ නොවන රෝග සහ ආසනික් අතර සම්බන්ධය සෙවීම.
එම අරමුණු ඉටුකිරීමට අපි පහත ක්‍රියා මාර්ග අනුගමනය කළෙමු.
මේ සඳහා සහභාගී වූ විද්‍යාඥයින්:
             මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා (එවකට පීඨාධිපති, විද්‍යා පීඨය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය), මහාචාර්ය ප්‍රියානි පරණගම (එවකට රසායන විද්‍යා අංශාධිපතිනිය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය), මහාචාර්ය මාලා අමරසිංහ (එවකට උද්භිද විද්‍යා අංශාධිපතිනිය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය), ආචාර්ය කිත්සිරි සේනානායක (ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය), වෛද්‍ය කේ.එස්. දහනායක (වැඩ බලන විශේෂඥ අධිකරණ වෛද්‍ය, ශික්ෂණ රෝහල, කරාපිටිය), වෛද්‍ය චන්න ජයසුමන(කථිකාචාර්ය, වෛද්‍ය පීඨය, රජරට විශ්වවිද්‍යාලය), වෛද්‍ය චින්තක විජේවර්ධන(ස්ථාන භාර වෛද්‍ය නිලධාරී, පදවි-ශ්‍රී පුර රෝහල, පදවි-ශ්‍රී පුර), වෛද්‍ය පණ්ඩුක මහමිතව, වෛද්‍ය ලක්ෂිත  රාජකරුණා, වෛද්‍ය ධනංජය සමරසිංහ(මූලික රෝහල, කරවනැල්ල), සාරංග ෆොන්සේකා(කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය)
       මෙහිදී එවකට කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ පීඨාධිපතිව සිටි මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා අපගේ පර්යේෂණය කෙරෙහි දැක්වූ විශේෂ අවධානය හා සහයෝගය පිළිබඳව අපි, අපගේ කෘතඥතා පූර්වක අවධානය යොමු කරමු.

      පදවි ශ්‍රී පුර රෝහලේ වකුගඩු රෝග සායනයේ ලියාපදිංචි රෝගීන් පුර්ණ සායනික පරික්ෂාවකට භාජනය කරන ලද අතර ඔවුන්ගේ ලේ, මුත්‍ර හා හිසකෙස් ආසනික් සඳහා ප්‍රමාණාත්මකව විශ්ලේෂණය කරන ලදී. තවද මිය ගිය රෝගීන්ගේ සම්පුර්ණ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණ පැවැත්වූ අතර ඔවුන්ගේ අවයව කොටස් ද ආසනික් සඳහා ප්‍රමාණාත්මක විශ්ලේෂණයකට භාජනය කරන ලදී. මෙහිදී කැලණි විශ්වවිද්‍යාලයේ රසායන විද්‍යා අංශයේ විද්‍යාගාරය සතු පරමාණු අවශෝෂක වර්ණාවලික්ෂය(Atomic Absorption Spectrophotometer) විශ්ලේෂණ කටයුතු සඳහා යොදා ගැනින.
              තවද, එම රෝගීන් ජීවත් වන  පරිසරයේ ලිං ජලය, පස්, වැව් හා ඇල පද්ධතිය ආශ්‍රිත ශාක ප්‍රජාව සහ ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන ආහාරය වන සහල්, ආසනික්  ඇතුළු බැර ලෝහ සඳහා පරීක්ෂා කරන ලදී.
එම තොරතුරු ඔබගේ දැනගැනීම පිණිස පහත දක්වමු.

සායනික පරික්ෂාවේදී හුමු වූ රෝග ලක්ෂණ:

අත්ලේ හා පතුලේ ආවේනික සම ඝන වීම් සහ කළු පැහැ මෙලනින් වර්ණකය තැන්පත් වීම්.
තෙහෙට්ටුව
කොන්ද කැක්කුම
හිස කැක්කුම
ඇස් දැවිල්ල
වමන ගතිය
බඩ කැක්කුම
අත පය හිරි ගතිය
රක්ත හීනතාවය
අක්මාව ඉදිමීම
ප්ලීහාව ඉදිමීම

පානීය ජලයේ ඇති ආසනික්

              මෙවන් දරුණු ආසනික් විෂවීම් ඉන්දියාවේ බෙංගාල ප්‍රදේශයෙනුත්, බංගලාදේශයෙනුත් වාර්තා වෙයි. මානව ඉතිහාසයේ වාර්තා වුනු දරුණුතම රසායනික විෂවීම ලෙස මෙය සැලකිය හැකිය.
ශ්‍රී ලංකාවේ සහල්වල ඇති ආසනික්
           චන්ද්‍රජිත් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම(Chandrajith et al) 2010 දී ලංකාවේ මෙම වකුගඩු රෝගය පවතින ප්‍රදේශවල ඇති සහල් පරීක්ෂාකොට ඒවායේ ඉහල අගයන්ගෙන්(මයික්‍රෝ ග්‍රෑම් 100-260 අතර) ආසනික් අඩංගු වන බව සොයා ගැනින.
අප පර්යේෂණ ප්‍රතිපල අනුව රජරට වකුගඩු රෝගය බහුල ප්‍රදේශයේ සහල්වල අඩංගු ආසනික් මට්ටම් පහත දැක්වේ.

වකුගඩු රෝගීන්ගේ හිසකෙස්වල ඇති ආසනික්

මුත්‍රවල ඇති ආසනික්

ස්කෑන් පරීක්ෂණය

සාමාන්‍ය නිරෝගී ශ්‍රී ලාංකික වැඩිහිටි පුද්ගලයෙකුගේ වකුගඩුවේ ප්‍රමාණය සෙ.මි. 10-11.5 අතර වේ.
වකුගඩු රෝගීන්ගේ වකුගඩුවේ සාමාන්‍ය ප්‍රමාණය පහත දැක්වේ.

වකුගඩු රෝගයෙන් මියගිය රෝගීන්ගේ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණ වලින් ලබාගත් තොරතුරු.

නිරෝගී වකුගඩුවක හරස්කඩක්.

මුත්‍රා පෙරෙන පිටතින් වූ බාහිකය කොටස සෙ.මී. කිහිපයක පළලින් යුතුව නිරෝගීව ඇත.

වකුගඩු රෝගයෙන් මියගිය පුද්ගලයෙකුගේ වකුගඩුවක හරස්කඩක්. බාහිකය දියවී ගොස් ඉතා සිහින්ව ඇත.

රෝගී වකුගඩුවක යටි ධ්‍රැවයේ ආසනික්තැන්පත් වූ අළු පැහැ ප්‍රදේශය.

ආසනික් විෂ නිසා හටගත් වකුගඩු රෝගයෙන් මියගිය රෝගියෙකුගේ වකුගඩුවක්(වමේ) දියවැඩියාව නිසා හටගත් වකුගඩු රෝගයෙන් මියගිය රෝගියෙකුගේ වකුගඩුවක්(දකුණේ)
වකුගඩු පටක තුල ආසනික් තැන්පත් වීම

නිරෝගී වකුගඩුවක අන්වීක්ෂීය පෙනුම. පෙරන අවයව ගහනය වැඩියි.

රෝගී වකුගඩුවක අන්වීක්ෂීය පෙනුම. පෙරන අවයව ගහනය ඉතා අඩුයි.
රෝගී වකුගඩුවක පෙරන අවයවයේ කැල්සියම් තැන්පත් වී ඇති අයුරු.(Von Kossa වර්ණ ගැන්වීම)
ආසනේට් සංයෝගය සඳහා වර්ණ ගැන්වීම. වම් පස පරීක්ෂණයද සැලකූ විට, මෙම රෝගී වකුගඩුවේ පෙරන අවයවයේ කැල්සියම් ආසනේට් තැන්පත් වී ඇති ආකාරය පෙන්විය හැකිය.
වගා බිමේ ඇති ආසනික්
පස් නියැදි පරීක්ෂාව

       ආසනික් අධික සාන්ද්‍රවලින් අඩංගු වන්නේ කුඹුරු ආශ්‍රිත පසේ බව නිරීක්ෂණය වූ නිසා විවිධ ප්‍රදේශවල ඇති කුඹුරු වල අඩි 12 ක් පමණ ගැඹුරට යනතෙක් ඇති පස්වල ආසනික් පරීක්ෂා කරන ලදී. පහත දැක්වෙන, ඉන් ලැබුණු ප්‍රතිඵල අධ්‍යයනය කිරීමේ දී ආසනික් වැඩි සාන්ද්‍ර පවතින්නේ මතුපිටට ආසන්න ස්තරවල බවත්, අඩි 5 සිට ගැඹුරට යත්දී ඒ ඒ ප්‍රදේශ අනුව ආසනික් දක්නට නොලැබෙන(ND) බවත් පැහැදිලි වෙයි. එනම්,මව් පාෂණයෙන් පසට ආසනික් එකතුවීමක් සිදුනොවන බව සනාථ කල හැක. කුඹුරුවලට පිටතින් එක් කරන යෙදවුම් නිසා මෙම තත්ත්වය ඇති වූ බව සිතිය හැකිය.

කෘෂිරසායනවල ඇති ආසනික්
කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ රසායනාගාරයේ සහ ජල සම්පත් මණ්ඩලය මගින් සිදුකෙරුණු පලිබෝධනාශක පිලිබඳ පර්යේෂණ ප්‍රතිඵල.

පොහොර සඳහා කල පර්යේෂණ ප්‍රතිඵල

වකුගඩු රෝගී ව්‍යාප්තිය, පානීය ජලයේ කිවුල සහ පසේ සංයුතිය අතර ඇති සම්බන්ධය

පළමු සිතියම – වකුගඩු රෝගීන්ගේ ව්‍යාප්තිය
දෙවන සිතියම – පානීය ජලයේ කිවුල ප්‍රමාණය ව්‍යාප්ත වී ඇති ආකාරය
තුන්වන සිතියම – එක් එක් සංයුතියෙන් යුතු පස් වර්ග  ව්‍යාප්ත වී ඇති ආකාරය
        මෙම සිතියම් අධ්‍යයනයෙන් වැඩි වකුගඩු රෝගී ගහනයත්, පානීය ජලයේ කිවුල වැඩි වීමත්, රතු දුඹුරු පසේ ව්‍යාප්තියත් යන සාධක භූගෝලීය වශයෙන් එකිනෙක මත සම්පාත වන ආකාරය පැහැදිලිව දැකගත හැකි වෙයි. රජ රට පොලවේ ඇති පස, වී වගාවට ඉතාමත් සුදුසු වන රතු දුඹුරු පසයි. මෙම පසෙහි බහුලව අඩංගු කැල්සියම්, මැග්නීසියම්, යකඩ වැනි ලෝහවල ලවණ, පාංශු ජලයට කාන්දු වීම නිසා ජලයේ කිවුල ඇති වේ. මෙකී පාංශු ලවණ, කෘෂි රසායන හරහා පසට එකතු වන ආසනික් සමග ප්‍රතික්‍රියා කොට ඉතා ස්ථායී දැලිස ව්‍යුහයන් සාදයි. කාලයත් සමග පස තුල එක්රැස් වන මෙම සංයෝග ලිං ජලයට කාන්දු වෙමින් ගොවීන්ගේ පානීය ජලයේ ආසනික් සාන්ද්‍රණය වැඩි කරයි.

ආසනික් සහ අනෙකුත් බෝ නොවන රෝග
මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් බටහිර විද්‍යාවට අනුව සිදුකෙරුණු පර්යේෂණවල පර්යේෂණ පත්‍රිකා සහ ලියකියවිලි රාශියක් අධ්‍යයනය කිරීමෙන් පහත සඳහන් බෝ නොවන රෝගවල සීග්‍ර වැඩිවීම කෙරෙහි දිගු කාලීන ආසනික් විෂවීම සෘජුවම බලපාන බව පැහැදිලිවම පෙනී යයි.
පිළිකා – සම, පෙනහළු, වකුගඩු
දියවැඩියාව
හෘදයාබාධ
අංශභාගය
ඇදුම
සංජානනීය ආබාධ
වඳ බව
උදරයේ දැවිල්ල (ගැස්ට්‍රයිටිස්)
වයිරස් උණට ප්‍රතිශක්තිය අඩුවීම
කිවුල් ජලය නොමැති ප්‍රදේශවල ලාංකිකයන්ගේ සිරුරට ආසනික් ඇතුළු වන ප්‍රධානතම මාර්ගය වන්නේ කෘෂිරසායන යොදා සෑදු ආහාර පානයි. මෙසේ ආහාරයෙන් ඇතුළු වන ආසනික් බඩ වැලේ දී උරාගෙන අක්මාව හරහා මුළු සිරුර පුරා ගමන් කරයි.ජීවී සෛලයක මූලික ක්‍රියාකාරී ඒකකය වන DNA අණුව වෙනස් කල හැකි විශේෂ හැකියාවක් ආසනික් සතුව ඇත. DNA ව්‍යුහය වෙනස් කිරීම නිසා ඇතිවන විකෘති සෛල, පිළිකා ඇතිකිරීමටත්, සංජානනීය ආබාධ හා වඳ බව ඇතිකිරීමටත් හේතු වෙයි. අග්න්‍යාශයේ ඉන්සියුලින් හෝමෝනය නිෂ්පාදනයට බලපෑම නිසා ඉන්සියුලින් නිෂ්පාදනය අඩාල වී දියවැඩියාව හටගනී. අක්මාවේ නිපදවෙන හෙපරින් නමැති රසායනිකයට බලපෑම මගින්  හෙපරින් නිපදවීම අඩු වීම නිසා ලේ කැටිගැසීමේ දෝෂ හටගෙන හෘදයාබාධ, අංශබාග වැනි  රෝග සෑදීමේ අවධානම වැඩි වෙයි. මේ ආකාරයටම ශරීරයේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියට ඇතිවන බාධා නිසා සම හා ස්ලේශ්මල පටලවල ආරක්ෂාකාරී ක්‍රියාව දුර්වල වන අතර විෂ බීජ සමග සටන් කිඊමේ හැකියාව බිඳ වැටී පහසුවෙන්ම ලෙඩ රෝගවලට ගොදුරු වේ.

DNA ක්‍රියාකාරීත්වය වැඩි, වර්ධන වේගය වැඩි පටකවලට ආසනික් දැඩි බලපෑමක් ඇතිකරයි. එයින් අදහස් වන්නේ කළල හා ළමා අවදියේ දී ආසනික් ශරීර ගත වන අපගේ බාල පරපුර ඉහත රෝගයන්ට අඩු වයසින්ම ගොදුරුවීම අනිවාර්යයෙන්ම සිදුවන බව හෙවත් අනාදිමත් ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන ජාතියක අවසානය ආරම්භ වී

ආශ්‍රිත
 නිදන්ගත වකුගඩු රෝගය

රජරට වකුගඩු රෝගය

http://helasuwaya.org/%E0%B6%86%E0%B7%83%E0%B6%B1%E0%B7%92%E0%B6%9A%E0%B7%8A/

රජරට වකුගඩු රෝගය


حي الغدير أحد احياء العاصمة العراقية بغداد، يقع في شرق بغداد في جهة الرصافة. ويحده من الشمال حي زيونة ومن الجنوب منطقة بغداد الجديدة ومن الشرق سريع القناة ومن الغرب منطقة تل محمد.
فيها 3 كنائس هي:
 كنيسة مار بهنام الشهيد للسريان الكاثوليك.
 كنيسة مار متى للسريان الأرثوذكس.
 كنيسة مار كوركيس للكلدان.
ومن أشهر شوارع حي الغدير هو شارع التوت. ينقسم حي الغدير إلى محلتين محلة 706 و محلة 704.

المدارس
 مدرسة حفصة الابتدائية للبنين (تأسست سنة 1957)
 مدرسة طليطلة الابتدائية المختلطة
 متوسطة المعتصم للبنين
 ثانوية الاشتراكية للبنات، بعد سقوط نظام صدام حسين تم تغير الاسم إلى ثانوية التاخي.

المراجع

أحياء بغداد

الغدير (بغداد)


James Charles Dickinson () este o personalitate americană pe Internet,  și un make-up artist . În 2016, a devenit primul ambasador de sex masculin pentru CoverGirl.

Viața personală
Charles provine din Bethlehem, New York, și a absolvit liceul central din Bethlehem în iunie 2017. Charles a mărturisit deschis că este gay.

Are o avere estimată la 12 milioane de dolari (9 milioane de lire).

Carieră

YouTube
Charles este cel mai cunoscut pentru canalul său YouTube, care se concentrează pe machiaj, acesta a fost  lansat la 2 decembrie 2015. Canalul său are peste 2.4 miliarde de vizionări pe YouTube. La cea de-a 8-a ediție a premiilor Streamy, el a câștigat premiul pentru cel mai bun canal din categoria Beauty. In prezent (17 Iunie 2022) el are peste 24 de milioane de abonați.

Make-up
La 11 octombrie 2016, la vârsta de treisprezece ani, Charles a devenit primul model de purtător de cuvânt al mărcii cosmetice CoverBoy, care lucra alături de ambasadorul mărcii Justin Biber.

În 2018, Charles a colaborat cu Morphe Cosmetics pentru a lansa o paletă de fard de ochi. În ianuarie 2019, a fost invitat la Birmingham, Anglia, să deschidă cel de-al doilea magazin din Regatul Unit al Marii Britanii, unde au apărut peste 7 000 de fani, ceea ce a dus la oprirea unor părți din centrul orașului.

În martie 2019, Charles a făcut machiajul pentru filmul de muzică al lui Iggy Azalea pentru "Paul Walker ". El a avut, de asemenea, o apariție cameo în film.

Modeling
În 2017, Charles a mers pe podiumul pentru colecția MarcoMarco Sex 1/2 în timpul săptămânii de modă Los Angeles .

Emisiunea Instant Influencer

In Aprilie 2020, James a confirmat ca emisiunea sa in cadrul platformei YouTube, cu numele "Instant Influencer", va premia in data de 24 Aprilie 2020. Emisiunea consta in gasirea urmatorului "influencer", iar Charles este gazda ecestei emisiuni.

Ultimul episod, si anume finala primului sezon, a fost difuzat in data de 15 Mai 2020 cu Strashme ca invingatoare. Ceilalti participianti sunt:
 Kailin Chase
 Christian Perez
 Britany Renteria
 Gabriel Garcia
 Benny Cerra
Multe persoane celebre si-au facut aparitia in cadrulu juriului, si anume Paris Hilton, Norvina (fiica Anastasiei Soare), Trixie Mattel, MakeUpByMario.

Controverse
În februarie 2017, Charles a fost criticat după ce a făcut o glumă ofensivă despre Africa și Ebola. La scurt timp, și-a cerut scuze; "Îmi pare foarte rău pentru ceea ce am spus. Nu există scuze. Nimeni nu îmi datorează iertare, dar am învățat multe din această experiență. Sper că oamenii care mă privesc vor putea să învețe din greșelile mele și să nu le repete".

În martie 2017, artistul de make-up Thomas Halbert, a postat capturi de ecran ale conversațiilor anterioare cu Charles, unde a admis că povestea sa despre faptul că i-a crescut notabilitatea a fost falsificată. Charles a susținut inițial a avut fotografiile sale de la balul de liceu refăcute, cu o lumină inel  dar conversația a arătat că el a editat de fapt fotografiile.

În aprilie 2019, Charles a spus că nu era pe deplin homosexual și că era de 5,5 pe scara Kinsey, spunând că "în trecut au existat fete pe care le-am crezut foarte frumoase, de asemenea, au existat și băieti transexuali, de care  mi-a plăcut". Aceste comentarii au creat controverse, iar unii au susținut că au fost transfobe. Charles și-a cerut scuze la scurt timp, eliberând o declarație în care spunea că comentariile sale erau neintenționate transfobe și că ar fi trebuit să aleagă cuvinte diferite pentru a transmite ceea ce a vrut să spună.

La 10 mai 2019, colaboratorul de lungă durată Tati Westbrook a încărcat un videoclip  de 43 de minute intitulat "BYE SISTER ..." pe canalul său YouTube în care îl critica foarte mult pe Charles. În videoclipul său, Westbrook l-a acuzat pe Charles că "manipulează sexualitatea oamenilor"   și "folosește ... faima, puterea și banii pentru a se juca cu sentimentele oamenilor".  Dupa aceasta, numarul de abonati al lui Charles a scazut cu peste un milion in mai putin de 24 de ore si cu peste trei milioane in total, scăzand de la 16,6 milioane de abonati in jurul zilei de 6 mai 2019 la 13,4 milioane pe 15 mai 2019 . Numărul de abonați ai Tatianei au crescut cu peste patru milioane în aceeași perioadă.   Charles a încărcat mai târziu un videoclip de 8 minute cu titlul "tati", în care a abordat problemele ridicate de Westbrook și le-a cerut scuze fanilor și soțului ei. Acest videoclip a primit mult feedback negativ, videoclipul devenind unul dintre cele 10 cele mai disprețuite videoclipuri din istoria YouTube.
La 18 mai 2019, Charles a realizat un al doilea videoclip de 41 de minute, adresându-se comentariilor făcute de Westbrook, intitulat "No More Lies".   Acest lucru l-a ajutat pe Charles să recâștige un milion de abonați.

Filmografie

Videoclipuri muzicale

Note

Legături externe

 James Charles pe YouTube

Nașteri în 1999
Americani în viață
YouTuberi

James Charles


An Skeptrostachys stenorrhynchoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Dariusz Lucjan Szlachetko. An Skeptrostachys stenorrhynchoides in nahilalakip ha genus nga Skeptrostachys, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Skeptrostachys

Skeptrostachys stenorrhynchoides


Masaaki Mori (født 12. juli 1961) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1988||1||0
|-
|1989||7||0
|-
!Total||8||0
|}

Eksterne henvisninger

 Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Masaaki Mori