Con el nombre de expedición a Chiloé o expedición a Abtao se conocen dos operaciones navales españolas llevadas a cabo a principios de 1866 en el marco de la Guerra hispano-sudamericana:
 Primera expedición a Chiloé (enero - febrero de 1866), dentro de la cual tuvo lugar el combate de Abtao.
 Segunda expedición a Chiloé (febrero - marzo de 1866).

«Expedición a Chiloé» también puede referirse a cualquiera de las tres operaciones militares chilenas durante las campañas de conquista de este archipiélago llevadas a cabo en 1820, 1824 y 1826.

Expedición a Chiloé


Lisa Steinmann (* 19. April 1966 in Köln) ist eine deutsche Politikerin (SPD) und war direkt gewählte Abgeordnete im Landtag von Nordrhein-Westfalen.

Biografie
Lisa Steinmann studierte an der Universität zu Köln Regionalwissenschaften Lateinamerika. Sie ist als Veranstaltungskauffrau selbständig im Bereich Kultur- und Eventmanagement tätig.

Politik
Lisa Steinmann hatte von 2004 bis 2012 ein kommunales Mandat in der Bezirksvertretung Köln-Lindenthal, zwischen 2009 und 2012 als Vorsitzende ihrer Fraktion. Bei der Landtagswahl in Nordrhein-Westfalen 2012 gewann sie das Direktmandat im Landtagswahlkreis Köln II, das sie 2017 wieder verlor.

Sie war im Landtag Mitglied im Ausschuss für Kultur und Medien sowie im Hauptausschuss, Mitglied und stellvertretende Sprecherin ihrer Fraktion im Ausschuss für Kommunalpolitik und Vorsitzende der Ehrenamtskommission.

Zur Kommunalwahl 2020 bewarb sich Steinmann im Wahlkreis Klettenberg, Sülz und Lindenthal um ein Direktmandat im Rat der Stadt Köln. Nachdem der Wahlkreis von einem Mitbewerber der Partei Bündnis 90/Die Grünen gewonnen wurde, zog sie über einen Reservelistenplatz in den Rat ein. Am 6. März 2021 wurde sie zur Beisitzerin der NRW-SPD gewählt.

Weblinks

 Website von Lisa Steinmann

Einzelnachweise

Landtagsabgeordneter (Nordrhein-Westfalen)
Politiker (Köln)
SPD-Mitglied
Deutscher
Geboren 1966
Frau

Lisa Steinmann


Kilomaître Production est un label discographique français produisant des artistes sur la scène rap et RnB contemporain. Il est composé des producteurs Tefa et Masta.

Histoire
Le collectif Kilomaître est constitué en 1993 pour produire la rappeuse Destinée, album qui n'est jamais publié.

À la fin des années 90, Tefa et le DJ Masta fondent Kilomaître Production et produisent l'album des 2 Bal 2 Neg, 3x plus efficace.

En 2000, le label signe avec Eben, le groupe Tandem sur la compilation Mission Suicide.

Discographie
De nombreux artistes ont été produits sous le label Kilomaître Production, tel Melissa M, Sniper, Diam's, Sinik, Bakar, Kery James, Stromae, Léa Castel, Tunisiano, Vald, Kool Shen, Rohff, Taïro, La Clinique.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste de labels indépendants
 Hip-hop français

Liens externes

Label de hip-hop ayant son siège en France

Kilomaître Production


was a town located in Shimoge District, Ōita Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 3,721 and the density of 43.54 persons per km2. The total area was 85.46 km2.

On March 1, 2005, Hon'yabakei, along with the towns of Yabakei and Yamakuni, and the village of Sankō (all from Shimoge District), was merged into the expanded city of Nakatsu.

Dissolved municipalities of Ōita Prefecture

Hon'yabakei, Ōita


විලාසිතා නිර්මාණය යනු යම් නිශ්චිත කාලයක දී සංස්කෘතිකමය හා සමාජීය බලපෑම් යටතේ නිර්මාණය වන ඇඳුම් පැළැඳුම් හා ජීවන රටා උපකරණ සඳහා වූ ව්‍යවහාරික කලාවකි.

විලාසිතා නිර්මාණය ඇඳුම් නිර්මාණයෙන් වෙනස් වන්නේ ඒවා සාමාන්‍යයෙන් ඍතු 1 හෝ 2 ක් සඳහා ඔරොත්තු දෙන පරිදි නිර්මාණය කර තිබීමයි. ඍතුවක් ලෙස අර්ථ දැක්වෙන්නේ සරත්/ සීත හෝ වසන්ත/ ගිම්හාන යන සෘතුයි. විලාසිතා නිර්මාණකරණය 19 වැනි සියවසේ දී චාල්ස් ෆෙඩ්‍රික් වර්ත් මඟින් ආරම්භ කරන ලද්දේ යැයි සැලකේ. ඔවුන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද ඇඟලුම් සඳහා ඔවුන්ගේ වෙළෙඳ නාමය අසන ලද ප්‍රථම පුද්ගලයා වූයේ ඔහුය. ඕනෑම කාල පරිච්ඡේදයකට ගැලපෙන ඇඳුම් නිර්මාණය කරන්නට ශිෂ්‍යයන් විසින් ඉගෙන  ගනු ලැබුවත් 1858 න් පසුව බිහි වූ ඇඳුම් පමණක් විලාසිතා නිර්මාණ ලෙස සැලකිය හැකිය.

විලාසිතා නිර්මාණකරුවන් කාන්තාවන් සඳහා ද ඇඳුම් පැළැඳුම් නිර්මාණය කරයි. සමහරක් උසස් විලාසිතා නිර්මාණකරුවන් තනිව සේවයේ යෙදී සිටින අතර තනි පාරිභෝගිකයන් සඳහා නිර්මාණය කිරීම සිදු කරයි. අනෙකුත් උසස් විලාසිතා නිර්මාණකරුවන් විශේෂිත සාප්පුවලට හෝ උසස් විලාසිතා දෙපාර්තමේන්තු ගබඩාවලට තම සේවය ලබා දේ. මෙම නිර්මාණකරුවන් විසින් හොඳම තත්ත්වයේ රෙදි පිළි නිපදවන අතර ඒවා මඟින් නව විලාසිතා ප්‍රවණතා ද ඇති වේ. කෙසේ නමුත් බොහෝමයක් විලාසිතා නිර්මාණකරුවන් විශාල වෙළෙඳ පොළ සඳහා කාන්තා පිරිමි හා ළමා විලාසිතා නිර්මාණය කරන රෙදි පිළි නිපදවන්නන් සඳහා තම සේවාවන් ලබා දෙනු ලැබේ. කැල්වින් ක්ලෙයන් හෝ රැල්ෆ් ලෝරන් හෝ වෙළෙඳ නාම මෙම නිපදවීම් කරනු ලබන්නේ නිර්මාණ අධ්‍යක්ෂවරයෙකුගේ අධීක්ෂණය යටතේ සිටින ස්වාධීන නිර්මාණකරුවන් කණ්ඩායමක් මඟිනි.

විලාසිතා නිර්මාණය


Lemonade, citrus lemonade est une variété d'agrume doux cultivée en Nouvelle-Zélande et en Australie.

Dénomination
 signifie limonade (boisson faite d'eau, de sucre et de jus de citron) en anglais. Le jus de ce fruit est abondant et doucereux à maturité, d'un goût qualifié d'agréable, il évoque une limonade américaine non pétillante, on le compare aussi au goût du pamplemousse C. paradisi. On y retrouve la fraicheur du citron; il est jaune comme un citron.

En anglais, il est également nommé lemonade fruit , lemonade lemon, New Zealand lemonade.  Dans la mesure où il n'est cultivé qu'en Nouvelle-Zélande, en Australie et très marginalement aux États-Unis, pays majoritairement anglophones, et en l'absence de commercialisation à grande échelle, il a peu de mentions dans d'autres langues que l'anglais.

Origine

La plante aurait été découverte en Nouvelle-Zélande dans les années 1980, puis rapidement cultivé en Australie et en 2005 aux États-Unis (on lit aussi qu'il serait originaire de Thaïlande ou d'Inde). Elle est décrite sans source comme un hybride de citron et de mandarine (Citrus limon x reticulata) ou de citron Meyer (citron insipide décoratif chinois) et de mandarine.

Tokurou Shimizu, Akira Kitajima et al. (2016) sont les seuls à donner une analyse fondée sur la génétique, ils le classent dans le caryotype C05 (cluster II qui comprend C. maxima et C. limon dans la série de leurs 18 cytotypes d'agrumes) auquel appartiennent les agrumes japonais suivants: hyuganatsu, kawabata, Ōgonkan et tengu avec un ancêtre commun de type hyuganatsu inconnu. Il pourrait être un semis heureux d'un de ces fruits.

Il n'y a pas trace d'introduction dans l'UE, il est présent dans une pépinière britanniques et une pépinière suisse germanophone sous le nom lemonade. La collection UCR Citrus Variety Collection - Givaudan de Riverside signale que son exemplaire néo-zélandais est dans un mauvais état phytosanitaire.

Description
L'arbre est petit et peu vigoureux, le fruit à maturité tardive (disponible d'avril à aout aux États-Unis) en août en Nouvelle-Zélande correspondant à février du climat méditerranéen de l'hémisphère nord, le fruit n'a pas ou très peu de graines, son diamètre est entre 7 et . Eisenhut le décrit comme un citron doux.

Il est consommé mûr ou encore vert.

Notes et références

Voir aussi

 Limette

Citrus
Agrume
Flore (nom vernaculaire)

Lemonade (agrume)


Artuchizii (cunoscuți și sub alte denumiri, ca Artuqizi, Ortochizi ori Ortoqizi) a fost o dinastie turkmenă care a condus în Anatolia de Est, nordul Siriei și Irakul de Nord în secolele XI și XII. Dinastia Artuchidă și-a luat numele de la fondatorul ei, Zaheer-ul-Daulah Artuk Bei, care făcea parte din ramura Döger a familie Oghuz și a fost unul dintre atabeilicii turkmeni ai Imperiului Selgiuc. Trei ramuri ale familiei au domnit în regiune: descendenții lui Sokmen Bei au condus din Hasankeyf între 1102 și 1231; Ramura lui Necmeddin Ilgazi a domnit din Mardin între 1106 și 1186 (și până în 1409 ca vasali); și linia Maiafarikin Artuchid a domnit în Harput începând cu 1112 și a fost independentă între anii 1185 și 1233.

Conducătorii Artuchizi au construit multe clădiri publice, cum ar fi moschei, bazaruri, poduri, spitale și băi, în supușilor lor. Au lăsat un important patrimoniu cultural contribuind la literatura și arta prelucrării metalelor. Mânerele ușilor din marea Moschee din Cizre sunt exemple unice de artizanat de prelucrare a metalelor pe timpurile lor, care poate fi văzut în Muzeul de Arte Turce și Islamice din Istanbul, Turcia.

Ultimii artuchizi au fost detronați odată cu anexarea de către Statul Qaraqoyunlu la începutul anilor 1400.

Bibliografie
Aslanapa, Oktay (1991). Anadolu'da ilk Türk mimarisi: Bașlangıcı ve gelișmesi [Early Turkish Architecture in Anatolia: Beginnings and Development] (in Turkish). Ankara: AKM Publications. ISBN 975-16-0264-5.
Bosworth, Clifford Edmund (2004). The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual. Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-2137-7.
Holt, P.M. (1989), The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517, Longman
Runciman, Steven (1952), A History of the Crusades, 2, Cambridge University Press.

Fondări în 1101
Musulmani ai Primei Cruciade
Istoria Turciei
Istoria Siriei
Istoria Irakului
Desființări în anii 1400

Artuchizi


Modelio ist ein Open-Source-UML-Werkzeug, entwickelt vom Unternehmen Modeliosoft aus Paris. Es unterstützt die Standards UML2 und BPMN2.

Lizenz
Der Modelio-Kern wurde am 5. Oktober 2011 unter der GPLv3 veröffentlicht. Zentrale APIs stehen hingegen unter der offeneren Apache-Lizenz.

Funktionsumfang
Modelio unterstützt UML2-Profile für XSD, WSDL und BPEL, zudem SoaML für SOA-Modellierung in verteilten Umgebungen, sowie BPMN zur Modellierung von Geschäftsprozessen.

Interoperabilität
Modelio war als eines von sechs UML-Werkzeugen auf der Interoperabilitäts-Demonstration der OMG Model Interchange Working Group (MIWG) am 7. Dezember 2009 vertreten. Im Rahmen der Veranstaltung wurde die XMI-Interoperabilität zwischen den dort untersuchten Programmen gezeigt.

Beim MADES-Projekt wird Modelio zum Einsatz kommen, um neue UML-Annotationen für die Bereiche der Avionik und der Überwachung zu entwickeln.

Community-Module
Zusätzliche Module sind auf der Modelio-Community-Webseite verfügbar. Diese erweitern den Funktionsumfang unter anderem um Unterstützung für die Modellierung von Geschäftsprozessen nach TOGAF, SysML zur Modellierung von komplexen Systemen, das Erzeugen von Java-Code sowie Reverse- und Round-Trip-Engineering. Die Community SysML Module unterstützen allerdings keine Requirement Diagramme. Damit ist System Engineering in der freien Version nicht möglich.

Weblinks
 Website von Modelio
 Website von Modeliosoft
 Modelio project on SourceForge

Einzelnachweise

UML-Werkzeug
Freie Software

Modelio


was a town located in Akaiwa District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2006, the town had an estimated population of 5,386 and a density of 62.58 persons per km2 and 1,963 families. The total area was 86.07 km2.

On March 7, 2005, Yoshii, along with the towns of Akasaka, Kumayama and San'yō (all from Akaiwa District), were merged to create the city of Akaiwa.

Yoshii's main farm products were rice, cucumbers, grapes and garlic chives.  Yoshii's total agricultural production was valued 690 million yen in 2001.

There is a junior high school and two elementary schools in Yoshii.
Yoshii Junior High
Jōnan Elementary
Jimbi Elementary

The Osuwa festival is held every August in Yoshii.   Many people come to this festival from different places to enjoy traditional Japanese dancing.

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Akaiwa, Okayama

Yoshii, Okayama (Akaiwa)


بلدية لاماسون ، هي إحدى بلديات منطقة كانتابريا, المصنفة على أنها مقاطعة أيضاً، في شمال إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 371 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في كانتابريا
بلديات كانتابريا

لاماسون


Ermal Meta (født 20. april 1981) er en albansk-født italiensk sanger og sangskriver, som repræsenterede Italien sammen med Fabrizio Moro ved Eurovision Song Contest 2018 med sangen "Non mi avete fatto niente". De opnåede en 5. plads i finalen.

Tidlige liv
Ermal Meta er født i Fier, Albanien.
Som 5-årig begyndte han at søge tilflugt og inspiration i musikken.

Som 13-årig flyttede han med sin mor, søster og bror til Bari i det sydlige Italien. De blevet taget godt imod og Ermal lærte at spille både klaver og guitar.

Musik karriere
Ermal Meta startede sin musikkarriere som guitarist i det italienske band Ameba4, og spillede med dem til Sanremo i 2006, med sangen "Rido...forse mi sbaglio".
I 2007 blev Ermal frontsanger og hoved-sangskriver for bandet La Fame di Camilla. Deres selvtitlede debutalbum blev udgivet i 2009 af Universal Music. Senere udgav bandet albummet "Buio e luce", og de deltog som en del af 'nye artister' kategorien til Sanremo 2010. Bandet gik i opløsning i 2013.

Solo karriere
Inden Ermal Meta startede sin solo karriere skrev sange for andre italienske sangere, bl.a. Marco Mengoni, Emma, Chiara, Annalisa, Patty Pravo og Lorenzo Fragola.
I juli 2013 var han på Patty Pravok's sang "Non mi interessa". Og i 2014 lavede han sangen, "Tutto si muove", til den italienske tv-serie 'Braccialetti rossi'. 2 år efter udgav han sit første soloalbum.
Ermal Meta har udgivet 3 solo album. "Umano"(2016) med 9 sange, "Vietato Morire"(2017) med 18 sange og "Non Abbiamo Armi"(2018) med 12 sange.

Sanremo festivalen
I 2016 deltog han, for første gang som solo i Sanremo festivalen, med sangen "Odio le favole", og endte på tredje plads. I 2017 deltog han igen i Sanremo, men denne gang som en del af 'Store Artister' kategorien. Det var med sangen "Vietato Morire", og han fik igen en tredje plads.
I 2018 deltog han for tredje år i træk, denne gang sammen med Fabrizio Moro, som han havde mødt til det forrige Sanremo, og sammen vandt de med sangen "Non mi avete fatto niente", som er på Ermal's album fra 2018 "Non Abbiamo Armi".

Priser m.m.
Ermal Meta vundet flere musik priser, deriblandt 'Bedste Cover Optræden' i 2017 for coveret på Domenico Modugno's sang "Amara terra mia", som han sang på tredje dagen af det års Sanremo. Samme år modtog han også "Mia Martini" Critics'pris.

I marts 2017 blev Ermal Meta valgt som dommer i den 16. sæson af det italienske talent show 'Amici di Maria De Filippi'.

Melodi Grand Prix
I 2018 repræsenteres Ermal Meta, sammen med Fabrizio Moro, Italien til Eurovision Song Contest i Lisabon, Portugal. De stillede op med deres vinder sang fra 'Store Artister' kategorien på Sanremo samme år, "Non Mi Avete Fatto Niente". Sangen handler om at finde og fastholde kærligheden og troen i en verden fyldt af terro, den blev fremført på italiensk, men under deres optræden blev slagord fra sangen vist på skærmen i forskellige sprog. I finalen, lørdag d. 12 maj, kom de på en samlet 5. plads.

Eksterne henvisninger

Sangere fra Italien
Italiens Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2018

Ermal Meta


Stráne pod Tatrami (bis 1948 slowakisch Folvarky; deutsch Forberg oder Vorberg, ungarisch Tátraalja – bis 1907 Forberg) ist eine Gemeinde im Norden der Slowakei mit  Einwohnern (). Sie gehört zum Okres Kežmarok, einem Teil des Prešovský kraj.

Geographie
Die Gemeinde befindet sich im Ostteil des Beckens Podtatranská kotlina, genauer gesagt im Unterteil Popradská kotlina am Bach Stránsky potok, unter der Hohen Tatra. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und ist sechs Kilometer von Kežmarok gelegen.

Geschichte
Stráne pod Tatrami wurde zum ersten Mal 1438 als Frowerk schriftlich erwähnt, die örtliche Kirche ist jedoch älteren Ursprungs. Im Mittelalter war der Ort ein Vorwerk der nahen Stadt Käsmark. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde die bis dahin mehrheitliche deutsche Bevölkerung vertrieben und es kamen Slowaken und Roma aus den umliegenden Orten hierher.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (1147 Einwohner):

Sehenswürdigkeiten
 Peter-und-Paul-Kirche aus dem 13. Jahrhundert

Töchter und Söhne der Gemeinde
 Oskar Marczy (1924–2006), deutscher Politiker (FDP)
 Michal Greisiger (Biologe)

Ort in der Slowakei

Stráne pod Tatrami


Augusta er höfuðborg Maine með um 19.000 íbúa (2019). Þar er Maine-háskóli.

Borgir í Maine

Augusta (Maine)


An Polypogon hondoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jisaburo Ohwi. An Polypogon hondoensis in nahilalakip ha genus nga Polypogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Polypogon (Poaceae)

Polypogon hondoensis


Mary Louise Baker (nascida Gribble; 24 de maio de 1920 - 1 de outubro de 2007), conhecida profissionalmente como Joan Barry, foi uma atriz americana mais conhecida por ganhar um processo de paternidade na Califórnia em 1943 contra Charlie Chaplin depois que um caso entre os dois resultou em duas gestações interrompidas e o sujeito do processo, uma menina nascida viva chamada Carol Ann. Chaplin apoiou a menina financeiramente até seu aniversário de 21 anos.

Referências
Atrizes dos Estados Unidos

Joan Barry


Sunašca (lat. Heliozoa), slatkovodni organizmi kuglastog tijela sa zrakastim nastavcima nalik sičušnim sunašcima, pa joj otuda i ime. Sunašca su sa zrakašima (Radiolaria) ranije klasificirani u razred zrakastonoge (Actinopoda), i koljenu Protozoa, dok Hausmann et al. (2003) zrakastonoge sa sunašcima vodi pod Eukaryota incertae sedis. Prema WoRMS–u Heliozoa su koljeno u podcarstvu Hacrobia i carstvu Chromista.

Grabežljivci su koji se hrane praživotinjama, algama i kolnjacima po slatkovodnim tekućim i stajaćim vodama. Razmnožavaju se spolno i nespolno. Na početku života sastoje se od samo jedne jezgre a kasnije ih imaju više.

Vanjske poveznice

Izvori

Hacrobia

Sunašca


A bacia do rio Paraguaçu é uma bacia hidrográfica formada por esse curso d'água desde seu nascedouro, na Chapada Diamantina, até sua foz, na Baía de Todos os Santos, no estado brasileiro da Bahia.

Banha um total de 86 municípios, representando 10% do território baiano, possuindo em 2023 uma população de  habitantes.

Após sua nascente o rio flui em sentido norte, até os limites do Parna-CD onde recebe o rio Capãozinho, Mucugê e Cumbuca, desviando então para leste e, ao sul da cidade de Andaraí, é abastecido por seu principal afluente, o rio Santo Antônio que, recebendo por afluentes todos os rios situados ao norte do Parque Nacional da Chapada Diamantina, forma o pantanal de Marimbus, na região da bacia chamada de Alto Paraguaçu.

A partir desse ponto o rio fica mais baixo e plano, formando depósitos dos sedimentos criados pelo garimpo intenso praticado a partir do século XIX, sendo alargado pelos resíduos arenosos que seus afluentes carregaram.

São os principais rios da bacia: Jacuípe, Santo Antônio, Utinga, Cochó, Una e Capivari.

Alto Paraguaçu
Da sua nascente até o Parque Nacional o rio forma a chamada "sub-bacia do Alto Paraguaçu" que "representa 3% da Bacia do Rio Paraguaçu e abriga a nascente deste. Localizada entre os espigões das Serras do Sincorá e as da Borda Oriental na região da Chapada Diamantina" e "tem como principal núcleo urbano o distrito de Cascavel, pertencente ao município de Ibicoara. Possui 4,1% da sua área no Parque Nacional da Chapada Diamantina e 43,4% na zona de amortecimento do referido Parque. Possui ainda parte de sua área em três municípios, 7,4% em Barra da Estiva, 31,1% em Ibicoara e 61,4% em Mucugê".

Ver também
Lista de rios da Bahia

Bacia do rio Paraguaçu


An Platanthera robinsonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Platanthera robinsonii in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platanthera

Platanthera robinsonii


WPAD (İngilizcede Web Proxy Autodiscovery Protocol, yani Otomatik Vekil Sunucu Keşif Protokolü) internete erişim için kullanılan bir vekil sunucunun (proxy de denir) adresini (veya adreslerini) otomatik olarak ayarlayabilmek için kullanılır. Mozilla veya Internet Explorer bazı sayfalara girerken altta "proxy ayarları algınalıyor" derken yapılan işlem aslında budur.

WPAD, DHCP'nin DHCP Bilgisi (DHCP Inform) mesajını kullanır.

İnternet protokolleri

WPAD


ගාලු පුරය ගැන විමසන විටදී මුහුදු බඩ ඒ-2 මාර්ග‍යේ බෙන්තොට- අහංගම දක්වා කිලෝ මීටර 72ක සීමාවක් හා වර්ග කිලෝ මීටර 1652ක වපසරියක් ගාලු දිසාවට හිමි වේ. බලපිටිය අම්බලන්ගොඩ, කරන්දෙණිය, බෙන්තර , ඇල්පිටිය, හිනිදුම, බද්දේගම,  රත්ගම, ගාල්ල, අක්මීමන හා හබරාදුව නම් පැරණි මැතිවරණ කොට්ඨාශ 10කින් සමන්විත වේ.
එසේම බෙන්තොට ගඟ,මාදු ගඟ,ගිං ගඟ සහ දේද්දුව වැව,මාදම්පේ විල,රත්ගම විල ආදී දිය තඩාගද දැක ගත හැකිය.

බෙන්තර සිට ගාල්ල දක්වා මාර්ගයේදී

01. බෙන්තර ගලපාත විහාරය-
මහා කාෂ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේගේ දළදාව වෙහෙර ගර්භයෙහි තැන්පත් කර ඇත. ගලපාත සෙල්ලිපිය ශෛලමය ජල පෙරනය ආදිය දකුණු ලක බබලවයි.

02. අලුත්ගම කන්දේ විහාරය.-
කි.ව. 1734 තරම් අතීතයට විහිදෙයි. කීර්ත් ශී රාජසිංහ රජු විසින් වැඩි දියුණු කර ඇත. ආරම්භයේ සිට මේ වන විට 10 වන භික්ෂු පරම්පරාව වැඩ වාසය කරති. මෙහි සීවලී මහ රහතන් වහන්සේගේ ධාතූන් වහන්සේලා වැඩ වාසය කරන අතර මෙහි තිබෙන බෝධීන් වහන්සේ අවුරැදු 250තට වඩා පැරණි ලෙස සැල‍කේ.

03. කොස්ගොඩ කැස්බෑ අභිජණන මධ්‍යස්ථානය.-
වඳ වී යන උරඟ විශේෂයක් වන කැස්බෑවන්ගේ බිත්තර එකතු කර පැටවුන් සාදා මුහුදට මුදා හරී. විනෝදාත්මක සේම පරිසර හිතකාමී ක්‍රියාවකි.

04.මාදු ගඟ.-
බලපිටිය ප්‍රදේශයේදී හමු වන පුළුල් පරාසයක විහිදෙන විලක තත්වය විහිදා පාන ගඟකි. අතීතයේ දූපත් 64කින් සමන්විත වූ බව පැවසේ. එහෙත් අද වන විට දක්නට හැක්කේ දූපත් 17ක් පමණ වේ. කඩොළාන බහුලව පවතින මෙහි බෝට්ටු, ඔරැ වලින් චාරිකා කිරීම,පිහිනීම ආදිය විනෝදය ගෙන දෙයි.

05. අම්බලන්ගොඩ වෙස් මුහුණු කෟතුකාගාරය.-
ජර්මන් රජයේ ආධර ඇතිව පවත්වා ගෙන යන පෞද්ගලික කෞතුකාගාරයකි. පාරම්පරිකව පැවත එන ඉතා වටිනා වෙස් මුහුණ රාශියක් ප්‍රදර්ශනය වේ. වෙස් මුහුණු කර්මාන්තයේ ඉතිහාසය පිළිබඳව විශාල දැණුමක්ද ලබා ගත හැක.

06. මීටියාගොඩ චන්ද්‍රකාන්ති මැණික් පතල.-
චන්ද්‍රකාණ්ති පාෂාණ නොහොත් මූන්ස්ටෝන් මැණික් සඳහා මහත් සේ ප්‍රසිද්ධය. මැණික් කර්මාන්තය පිළිබඳ දැණුමත්ද ලබා ගත හැක.

07. තෙල්වත්තේ තොටගමුව රත්පත් රජ මහා විහාරය.-
හික්කඩුව තෙල්වත්ත ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇති මෙහි පැරණි විහාර චිත්‍ර බොහොමයක් නොනැසී පවතී. මහානාග කුමරු විසින් කරවන ලද්දක් වන මෙහි ක්‍රිස්තු වර්ෂ 7වන සියවසේ රහතන් වහන්සේලා වැඩ සිට ඇති බව පැවසේ. උන් වහන්සේ භාවිත කරන ලද දේද මෙහිදී දැක ගත හැකිය.

08. සීනි ගම දේවාලය.-
දෙවොල් දෙවියන් සඳහා දප්පුල රජ දවස ඉදි කර ඇති බව පැවසේ. දේවාලයට යාම සඳහා ඔරුවක හෝ බෝට්ටුවක නැගී කෙටි දුරක් යා යුතු වේ. අතීතයේ පටන්ගම්මිරිස් ඇඔරීම නම් ක්‍රමය මඟින් වැරදිකරුවන්ට දඩුවම් ලබා දීම පිළිබඳ මෙම දේවාලය ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි.

09. හික්කඩුව කොරල් උයන.-
ලෝකය පුරාම ඉතා ප්‍රසිද්ධයක් උසුලන මෙය 1998දී 'හික්කඩුව සමුද්‍ර රක්ෂිතය ලෙස නම් කර ඇත. හෙක්ටයාර 101කින් සමන්විත මෙය විවිධත්වය අතින් ඉතා ඉහළ මට්ටමක වේ.

10. ගිංතොට ථුපාරාම විහාරය.-
පොළොන්නරු සමයේදී ඉදි කරන ලද ගාලු දිසාවේ පැරණිතම විහාරය වේ. රජ රටින් පැන ආ සුගලා දේවිය සේනා සංවිධානය කිරීම මේ අසළ අම්පිටිය ග්‍රාමයේදී සිදු කර ඇත.

11. ගාලු කොටුව.-
ලොව ඓතිහාසික ජීවමාන නගර අතරින් 04 වන ස්ථානය හිමි කර ගනී. ලන්දේසින් විසින්විශාල කළු ගල් උපයෝගී කර ගනිමින් දැවැන්ත පවුරක්ද , පරිපාලනයට අවශ්‍ය ගොඩනැඟිලිද ඉදි කර ඇත. ලන්දේසි පල්ලිය, ඔරලෝසු කණුව, ප්‍රදීපාගාරය, ජාතික කෞතුකාගාරය සහ සමුදු කෞතුකාගාරය ආදියද මේ අතර පවතින වැදගත් ස්ථාන වෙයි.

ගාල්ල - අහංගම ඒ-2 මාර්ගයේදී

12. රූමස්සල කන්ද-
ඉතා දුර්ලභ වර්ගයේ ශාඛ වලින් යුතු, වර්ග ප්‍රමාණය හෙක්ටයාර 150කින් හා උසින් මීටර 100කින් සමන්විත වූ වන දහනකි. තෙත් කළාපයේ මෙන්ම වියළි කළාපයේ ශාඛ වර්ගද දක්නට ලැබෙන මෙහි සීමාව ලෙස වැල්ලේ දේවාලය සිට බොනවිස්ටා කොරල්පරය දක්වා මුහුද අද්දර සීමාව සැළකේ. මෙහි විශාල ඔසු උයනක්ද අතීතයේ සිටම වන අතර අද එය හෙක්ටයාර 22ක් පමණ වන තෙක් කුඩා වී ඇත.

13. යටගල හෙට්ඨාචර රජ මහා විහාරය -
ඉතාමත් පැරණි විහාරයකි. දේවානම්පියතිස් රජු විසින් ගෙනවිත් රෝපණය කරන ලද අෂ්ඨඵලරුහ බෝධිය තවමත් වේ. ගාලු දිසාවේ පූජා නගරයක් ලෙස ප්‍රථමයෙන්ම සංවර්ධනය කරන ලද විහාරය මෙය ලෙස සැළකේ.

14. උණවටුන දෙවොල් දෙවොල-
දෙවොල් දෙවියන් උදෙසා කරවන ලද්දකි. වසර 2000කට පමණ පෙර දෙවොල් දෙවියන් වැඩ සිට ඇතැයි සැළකෙන ශෛලමය ගල් ගුහාවද මෙහි දක්නට ලැ‍බේ.

15.කොග්ගල මර්ටින් වික්‍රමසිංහ ජනකලා කේන්ද්‍රය-
ලාංකික සාහිත්‍යයට විශාල මෙහෙයක් සිදු කළ මර්ටින් වික්‍රමසිංහයන්ට උපහාර ලෙස මෙය ඉදි කර නම් කර ඇත. එසේම මේ සමීපයේ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ කෟතුකාගාරය සහ මඩොල්දූව ද වේ.

බෙන්තොට - ඇල්පිටිය මාර්ගය

16. අඬා හැලෙන ඇල්ල.-
ඇල්පිටිය පසු කර පිටුවල ගම්මානයට පිවිසි පසු බෙරලිය නම් මූකලාන තුළ තනිව හඬා වැටෙන්නේය යන ප්‍රවාදය නිසා මෙම අඬා හැලෙන ඇල්ල යන නාමය යෙදී ඇතිඉතා මනස්කාන්ත දිය ඇල්ලකි.

17. අම්බන ශ්‍රී රාහුල සංඝරාජ ඉදුරුගිරි ලෙන් විහාරය.-
කහදූව ප්‍රදේශයේ නිසංසල පරිපරයක පිහිටා ඇති සිත් සන්සුන් කරවීමට සමත් ගල් ලෙනකි.  මෙම ගල් ලෙනෙහි තොටගමු ශ්‍රී රාහුල හිමි ජීවිතයේ අවසාන කාලය  වැඩ සිට ඇතැයි සැළකේ. උන් වහන්සේගේ බෙහෙත් ගැල් වූ ශ්‍රී දේහය පෘතුගීසින් විසින් රැගෙන යාමෙන් පසු ගෝවේ නගරයේ තවමත් තබා තිබෙන බව පැවසේ.

18. පිටිගල දිය කිතුල් කන්ද ආරණ්‍යය.-
ඉතාමත් නස්කලංකව පිහිටා ඇති මෙම ධර්ම නිකේතනයේදී විවිධාකාර වූ ශාරීරික හා මානසික රෝගී තත්වයන්ට ප්‍රතිකාර සිදු කර සුව කිරීම පිළබඳ ප්‍රසිද්ධයක් උසුළයි.

ගාල්ල - උඩුගම මාර්ගය

19. හිනිදුම කල්වාරි කන්ද.-
කිතුණු බැතිමතුන් සිය දහස් ගනනින් වන්දනාවේ යෙදන මෙම පූජා භූමිය මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 900ක් උසින් ගිං ගඟ අසබඩ මෙය පිහිටා තිබේ.

20. පරගොඩ රජ මහා විහාරය.-
අනුරාධපුර යුගයේ ඉදි වී ඇත්තකි. ගම්පෙරළිය නවකතාවේ පියල්. නන්දා ඇතුළු පිරිස නාමල් පුදන්නට ගිය චාරිකාවට පාදක වූ වෙහෙර වූකලී මෙහි තිබෙන වෙහෙර වේ.

මේ අඩවිත් බලන්න
 ගාල්ල
 ගාලු කොටුව
 ගිං ගඟ

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 අපේ උරුමය

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

ගාල්ල අවට පිහිටි විශේෂ ස්ථාන


නක්ෂත්‍ර කාලය

මීන රාශිය සහ මේෂ රාශිය වෙන්කරන (මේෂ ) රේඛාව අහසේ මුදුන්වූ ක්ෂණයේ සිට ගතවූ කාලයට නක්ෂත්‍ර කාලය යැයි කියනු ලැබේ.
නක්ෂත්‍ර කාලය පහත පෙනෙන සමීකරණයන් භාවිතා කොට ගණනය කර ගැනීමට පිළිවන.

සටහන - පෘථිවියේ ස්ථානයක සිට බලන විට ඉතා ඈතින් පිහිටි තාරුකාවක් පෘථිවයට සාපේක්ෂව නිසලය(මෙය 100%ක් නිවැරදි නොවේ මන්ද නිසල තාරුකා විශ්වයේ නැත)යම් මොහොතකදී(සූර්ය කාලයෙන්) එම නිසල තාරුකාව එම ස්ථානයේ අවසන් වරට හිස් මුදුනට පැමිණි මොහොතේ සිට එම මොහොත දක්වා ගතවූ කාලය එම මොහොතේ එම ස්ථානයට අදාල නක්ෂත්‍ර කාලයයි.මේෂ රාශියේ ආරම්භය දැක්වෙන තරුව මෙහිදී සම්මතයක් ලෙස භාවිතා කෙරේ.(තාරකා විද්‍යාව්දී සහ ජ්‍යොතිෂයේදී)

නක්ෂත්‍ර කාලය ගණනය කිරීම
ග්‍රිනිච් හිදී මධ්‍යම රාත්‍රී දොළහට නක්ෂත්‍ර කාලය පහත පෙනෙන සමීකරණයෙන් ලබාගත හැකිය.

ST0=0.276919398+100.0021359 T0+0.000001075 T02

T0 = 1900 ජනවාරි 1 වන දින මධ්‍යාහ්න දොළහේ සිට අදාල දිනයේ 0:00:00 දක්වා ගතවූ දින ගණන / 36525

සැ.යු.: මෙහි පිළිතුර ලැබෙන්නේ දින වලිනි.

මාධ්‍ය රාත්‍රී දොළහ පසුවී යම් පැය ගණනක් ගතවූ පසු නක්ෂත්‍ර කාලය ලබා ගැනීම සඳහා පහත පෙනෙන සමීකරණය භාවිතා කළ යුතුය.

STG=ST0+1.002737908 t

t = මධ්‍යම රාත්‍රී දොළහ පසුවී ගතවූ කාලය දිනවලින්

මෙයින් ලැබෙන්නේ ග්‍රිනිච් හි නක්ෂත්‍ර කාලයයි. වෙනයම් ස්ථානයක් සඳහා නක්ෂත්‍ර කාලය ලබාගැනීමට පහත පෙනෙන සමීකරණය භාවිතා කළ යුතුය.

STL=STG+L

L =අදාළ ස්ථානයේ දේශාංශය / 3600 (නැගෙනහිර දේශාංශ: ධන, බටහිර දේශාංශ: ඍණ)

උදාහරණයක්

2009 ජනවාරි 11 වන දින රාත්‍රී 7:10 ට කොළඹට නක්ෂත්‍ර කාලය සොයමු.

මුලින්ම කළ යුත්තේ මෙම වේලාව ග්‍රිනිච් වෙලාවට හරවා ගැනීමයි.
ශ්‍රී ලංකාණ්ඩුවේ සම්මත වේලාව ග්‍රිනිච් වෙලාවෙ සිට පැය 5:30 ක් ඉදිරියෙන් සිටී. එමනිසා මෙම වේලාව ග්‍රිනිච් වේලාවෙන්
2009-1-11 13:40:00 වෙයි.

ඉන් පසුව කළයුත්තේ 2009-1-11 00:00:00 ට ග්‍රිනිච්හිදී නක්ෂත්‍ර කාලය සොයා ගතයුතුය. මේ සඳහා 1900-1-1 12:30:00 සිට 2009-1-11 00:00:00 දක්වා කාලය දිනවලින් ගණනය කරගත යුතුය.

මෙය දින 39822.5 කි. එය 36525 න් බෙදා ගත්විට T_0 හි අගය ලැබේ.

මෙම  හි අගය සමීකරණයට ආදේශ කිරීමෙන් 2009-1-11 00:00:00 ට ග්‍රිනිච්හිදී නක්ෂත්‍ර කාලය සොයා ගත හැක.

ST0=0.276919398+100.0021359 T0+0.000001075 T02

ST0=109.3073124

ඉන් පසුව කළ යුත්තේ 2009-1-11 13:40:00 ට ග්‍රිනිච්හිදී නක්ෂත්‍ර කාලය සොයා ගැනීමයි.

STG=ST0+1.002737908 t

මෙහි t=2009-1-11 00:00:00 සිට 2009-1-11 13:40:00 දක්වා කාලය දින වලින්.

t=0.56944 වන බැවින් STG=109.8783159 වෙයි.
ඉන්පසු මෙම මොහොතට කොළඹට නක්ෂත්‍ර කාලය සොයා ගත යුතුය.

STL=STG+L

මෙහි,
L =අදාළ ස්ථානයේ දේශාංශය / 3600  (නැගෙනහිර දේශාංශ: ධන, බටහිර දේශාංශ: ඍණ)
කොළඹ පිහිටා තිබෙන්නේ නැගෙනහිර දේශාංශ 790 51" හි බැවින්
L=0.221805556.

එමනිසා

STL=110.1001215

මෙහි පූර්ණ සංඛ්‍යාව අතහැර දශම සංඛ්‍යාව පමණක් සැලකූ විට 2009 ජනවාරි 11 වන දින රාත්‍රී 7:10 ට කොළඹට නක්ෂත්‍ර කාලය දින වලින් ලැබේ.

නක්ෂත්‍ර කාලය පැය විනාඩි වලින් දැක්වීම සාමාන්‍ය ක්‍රමයයි. එමනිසා මෙම නක්ෂත්‍ර කාලය 2:24:10 වශයෙන් පැය විනාඩි තත්පර වලින් දැක්වීමට පිළිවන.

පහත පෙනෙන භාවස්ඵුට ගණනය කිරීම සඳහා නක්ෂත්‍ර කාලය අංශක වලට හරවා ගත යුතුය.
නක්ෂත්‍ර කාලය අංශක වලට හරවා ගත් විට RAMC=36.04372680.

භාවස්ඵුට ගණනය කිරීම

මුලින්ම පෘථිවියේ ආනතිය සොයා ගත යුතුය.
පෘථිවියේ ආනතිය ආසන්න වශයෙන් 23.450 කි.
මෙම අගය භාවිතා කළත් වරදක් නොමැත. නිවැරදි ආනතිය සොයාගැනීමට නම් පහත පෙනෙන සමීකරණය භාවිතා කරන්න.

e=23.452294-0.0130125 T-0.00000164 T2+0.000000503 T3

T= 1900 ජනවාරි 1 වන දින මධ්‍යාහ්න දොළහේ සිට අදාල වේලාව දක්වා ගතවූ දින ගණන / 36525

Fai=අදාල ස්ථානයේ අක්ෂාංශය (උතුරු අක්ෂාංශ: ධන, දකුණු අක්ෂාංශ: ඍණ)

H=H0+RAMC

D=arcsin(sin(e)*sin(H))

A=F arcsin(tan(Fai) tan(D)) ------------- (1)

M=arctan(sin(A) /(cos(H) tan(R))) ------------- (2)

R=arctan((tan(H)*cos(M))/cos(M+e)) ------------- (3)

D=R ------------- (4)

D වල අගය ආදේශ කර සමීකරණ (1) සිට (4) දක්වා නැවතත් ගණනය කරන්න.
දෙවරක් හෝ තුන්වරක් මෙසේ ගණනය කිරිමේන් අනතුරුව ලැබෙන R අගය භාවස්ඵුටය වෙයි.
මෙසේ ලැබෙන R අගය H වල අගයට ආසන්න වශයෙන් සමාන අගයක් විය යුතුය. එසේ නොවන අවස්ථා වලදී R අගයට 1800 ක් එකතු කර හෝ අඩු කර R අගය නිවැරදි කරගත යුතුය.

නක්‍ෂත්‍රය

භාවස්ඵුට


Muzica este o parte importantă a culturii egiptene încă din cele mai vechi timpuri. Biblia menționează instrumente muzicale folosite de evreii din timpul Antichității, ce sunt corelate cu arheologia egipteană. E posibil ca muzica egipteană să fi avut un impact semnificant asupra dezvoltării muzicii grecești, muzica greacă fiind importantă pentru muzica europeană timpurie și cea europeană medievală.

Muzică după naționalitate

Muzica egipteană


Büyükalan, Akseki - Antalya ili Akseki ilçesine bağlı mahalle
 Büyükalan, Kumluca - Antalya ili Kumluca ilçesine bağlı mahalle
 Büyükalan, Çavdır - Burdur ili Çavdır ilçesine bağlı köy
 Büyükalan, Ladik - Samsun ili Ladik ilçesine bağlı mahalle

Büyükalan


Das Mixed der Wimbledon Championships 1996 war ein Tenniswettbewerb in London.

Titelverteidiger waren Martina Navratilova und Jonathan Stark. Das Finale bestritten Larisa Neiland und Mark Woodforde gegen Helena Suková und Cyril Suk, welches Suková und Suk in 3 Sätzen gewannen. Für das Geschwisterpaar war dies der zweite gemeinsame Mixed-Titel nach Paris 1991.

Suková gewann zusammen mit dem Doppeltitel in diesem Jahr (mit Martina Hingis) zum insgesamt sechsten Mal bei den Championships. Ihr Bruder hält bei zwei Erfolgen. Für Suková war es der vierte Grand-Slam-Titel im Mixed und der 13. insgesamt. Suk hat nun drei Grand-Slam-Erfolge zu Buche stehen, allesamt im Mixed.

Setzliste

Hauptrunde

Viertelfinale, Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Obere Hälfte 3

Obere Hälfte 4

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Untere Hälfte 3

Untere Hälfte 4

Anmerkungen

Weblinks
 Spielplan auf ITFtennis.com (englisch)
 Spielplan auf WTAtennis.com (PDF-Datei; 141 kB) Dokument-Seite 5 (englisch)

Mixed
1996

Wimbledon Championships 1996/Mixed


Otrovni bršljan (lat. Toxicodendron radicans), biljna vrsta iz porodice rujevki, nije u rodu s bršljanom (Hedera) nego pripada rodu Toxicodendron. Biljka je raširena po Aziji i istočnim predjelima Sjeverne Amerike.

Ovo ime ostalo mu je zato što je nekada pripisivan rodu Rhus, sinonim mu je Rhus radicans. Lišće, stabljike i korijenje otrovnog bršljana sadrži otrovnu ulje (urushiol) koje u dodiru s kožom izaziva upalnu alergijsku reakciju, pojavu crvenog osipa koji svrbi,  malih neravnina, plikova ili otoka.

Podvrste
 Toxicodendron radicans subsp. barkleyi Gillis
 Toxicodendron radicans subsp. divaricatum (F.A.Barkley) Gillis
 Toxicodendron radicans subsp. eximium (Greene) Gillis
 Toxicodendron radicans subsp. negundo (Greene) Gillis
 Toxicodendron radicans subsp. pubens (Engelm. ex S.Watson) Gillis
 Toxicodendron radicans subsp. radicans
 Toxicodendron radicans subsp. verrucosum (Scheele) Gillis

Sinonimi
 Cotinus radicans (L.) Borkh.
 Philostemon radicans (L.) Raf.
 Rhus radicans L.
 Rhus toxicodendron subsp. radicans (L.) R.T.Clausen
 Rhus toxicodendron f. radicans (L.) Engl.
 Toxicodendron radicans var. normale Kuntze

Vanjske poveznice

Izvori

Rujevke
Flora Kanade
Flora SAD-a
Flora na Bermudima
Flora Meksika
Flora Gvatemale
Flora Bahama

Otrovni bršljan


Isabel Ellie Knaggs ( - ) est une cristallographe née en Afrique du Sud. Elle a fait ses études et travaillé au Royaume-Uni. Elle a travaillé avec Kathleen Lonsdale sur la structure cristalline du benzile.

Enfance et formation
Knaggs est née à Durban. Elle a fréquenté la North London Collegiate School et a ensuite fréquenté le Bedford College de Londres. En 1913, Knaggs rejoint le Girton College de l'université de Cambridge pour étudier la chimie. Elle a étudié avec William Pope sur la détermination des structures cristallines.  l'a nommée assistante de recherche. Elle a été élue membre de la Société géologique de Londres en 1921. Elle a terminé son doctorat, avec une thèse intitulée The Relation between the Crystal Structure and Constitution of Carbon Compounds, with Special Reference to Simple Substitution Products of Methane, en 1923 à l'Imperial College de Londres. Pendant son doctorat, Knaggs est restée démonstratrice en géologie au Bedford College de Londres.

Recherches
En 1925, elle a reçu une bourse Hertha Ayrton de deux ans pour rejoindre la Royal Institution. Knaggs a travaillé avec William Henry Bragg et Kathleen Lonsdale. Elle s'est penchée sur la réflexion diffuse des rayons X des monocristaux. Elle a obtenu un poste permanent en 1927. Elle a déterminé la structure cristalline du .

Knaggs a co-écrit Tables of Cubic Crystal Structures avec Berta Karlik et Constance Elam en 1932. Elle a été conseillère chez Burroughs Wellcome (aujourd'hui GlaxoSmithKline ). À sa retraite, Knaggs a été élue scientifique invitée à la Royal Institution.

Vie privée
En 1979, Knaggs a déménagé en Australie. Le , Knaggs est décédé à Sydney, en Australie.

Références

Liens externes

Étudiant de Girton College
Étudiant de l'Imperial College London
Décès en novembre 1980
Naissance en août 1893
Cristallographe
Femme chimiste
Chimiste sud-africain
Décès à 87 ans

Isabel Ellie Knaggs


المسالك والممالك، كتاب من تأليف أبو عبيد البكري،  كتاب تاريخي مهم جامع لعدد كبير من الكتب المؤلفة في السابق في هذا المجال. يناقش هذا الكتاب البلدان والممالك اعتمادا على المصادر المؤلفة قبله، فتناول عادات الشعوب وذكر العديد من القصص التاريخية ونبّه على الغرائب والعجائب، رافضاً منها ما يتعارض مع المنطق. وقد بدأ البكري كتابه بمقدمة تاريخية.

كتب مشابهة في الاسم
هناك عدة كتب تحمل نفس عنوان هذا الكتاب، وكلها قواميس تاريخية وجغرافية، منها:

 المسالك والممالك لابن خرداذبه.

 مسالك الممالك هو لأبي اسحق إبراهيم الإصطخري، المعروف بالكرخي.

 المسالك والممالك لأبي القاسم بن حوقل.

مراجع

تاريخ الصحراء الكبرى
جغرافيا إفريقيا
كتب تاريخية
كتب عربية في القرن 11
مؤلفات في علم المسالك والممالك

المسالك والممالك (البكري)


Paul Gubbins ( - ) est un espérantiste britannique.

Biographie
Paul Gubbins nait à Southport le . Il étudie l'allemand en Angleterre et au Canada, et obtient un doctorat grâce à une thèse sur l'auteur allemand E. T. A. Hoffmann. Il enseigne l'allemand et le français dans des écoles britanniques. Il travaille ensuite comme journaliste de terrain et rédacteur dans une gazette régionale. En , il commence à travailler comme dans une université dans le nord-ouest de l'Angleterre, en tant que maitre de conférences, avec des cours sur l'allemand. En , avec le nombre décroissant d'étudiants en langue, il prend sa retraite en avance et travaille à temps partiel dans une autre université, en enseignant le journalisme. Il apprend l'espéranto en  de manière autodidacte avec Teach Yourself Esperanto. Il commence à écrire en espéranto en . Il écrit principalement du théâtre, des récits et des essais sur la littérature. Il commence à contribuer à la revue Monato en .

Œuvres

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Naissance en novembre 1949
Naissance à Southport
Espérantisation en 1984
Espérantiste britannique
Décès en août 2016
Décès à 66 ans

Paul Gubbins


Danmarks fanebærere ved OL indeholder samtlige idrætsudøvere som har båret Dannebrog under åbningsceremonierne til sommer- og/eller vinter-OL.

Fanebærere

1. Rudolf Andreas Kraft var holdleder for gymnastikholdet. Rudolf Andreas Kraft bar under åbningsceremonien sort bånd over skulderen som minde om den nyligt afdøde danske konge Christian 9., der var far til den græske Georg 1.
2. Danmark deltog ikke i Ishockeyturneringen og Kund Tønsberg indgik ikke i den officielle danske delegation.

Se også
Danmark ved OL

Referencer

Fanebærere ved OL
Olympiske fanebærere efter land

Danmarks fanebærere ved OL


Opus Dei (Latince anlamı: Tanrı'nın Eseri), 2 Ekim 1928'de Madrid'de sıradan bir papaz olan Jose Maria Escriva de Balaguery Albas tarafından kurulan Katolik bir örgüt.

Tam adı "Sociedad de la Santa Cruz de Opus Dei"dir. 1950 yılında papalık tarafından resmen onaylanmıştır. Papalık, güçlü anti-komünist misyonu nedeniyle açık destek verdiği "Opus Dei"nin statüsünü 1982'de yükselterek, örgüt önderine, tarikat başkanlarına mahsus "piskopos" unvanını bahşetti.

Opus Dei, İspanyol asıllıdır. Katolikliğe sadık laik iş ve meslek sahiplerini bir araya getirerek Papa'ya Vatikan dışında destek olacak varlıklı ve iyi eğitim görmüş elit bir kadroyu oluşturmak amacı ile kurulan ama günümüzde Vatikan'da en etkili olan laik kurumdur. Gizli bir örgüt olan Opus Dei'nin tüm üyeleri meslek sahibi Katoliklerden oluşmakta, her ülkede örgütten sorumlu bir Kardinal bulunmaktadır.

Onlara göre Papa'nın kimliği, Kilise'nin de, Papalık Makamı'nın da üstündedir. Papa, Tanrı Krallığı'nın kutsal önderidir. Böylesine yüce bir mertebeye erişebilen kişi de elbette olağanüstü bir kişidir. Bu nedenle Opus Dei, böylesine olağanüstü bir kişi tarafından temsil edilen Vatikan Devleti'ni yüceltir ve Kilise'yi ikinci planda görür.

Opus Dei ile ilgili pek çok tartışma yaşanmış ve olumsuz görüşler dile getirilmiş, buna rağmen örgüt herhangi bir açıklama yapmamıştır. Bu görüşlerden bazıları şunlardır:
 İsviçreli parlamenter ve toplum bilimci Jean Ziegler: "Opus Dei kendisiyle terörizm kadar mücadele edilmesi gereken, gizli çalışan aşırı sağcı bir harekettir."
 İngiliz araştırmacı Michael Walsh: "Bu örgüte Opus Dei (Tanrı'nın Eseri) değil Actopus Dei (Tanrı'nın Ahtapotu) denilmelidir."

2.8 milyar dolar serveti, 600 medya aracı bulunmaktadır; 15 üniversitesi, 97 teknik okulu, 36 ilköğretim okulu olan Opus Dei tarikatı son olarak karikatür krizi ile gündeme geldi. Tarikata bağlı 'Studi cattolici' dergisi Muhammed'i cehennemde tasvir eden bir karikatür yayınlayarak dinlerarası diyalog girişimine ağır bir darbe vurdu.

Tarikat dünya siyasetinde de varlık gösterir. İngiltere Millî Eğitim Bakanı, Polonya hükûmetinde görev yapan 3 bakan, Perulu 2 bakan, ABD Anayasa Mahkemesi'nin 2 yargıcı, Amerikan Kongresi'nin onlarca üyesi, eski FBI Başkanı Louis Freeh ve Fox televizyonunun yorumcusu Robert Novak; Opus Dei müridi olduğunu gizlemiyor. ABD'de kürtaj, eşcinsel evlilikleri ve kök hücre çalışmaları konusunda yönetimin muhafazakâr tutum göstermesinin ardında Opus Dei'nin yattığı vurgulanıyor.

Opus Dei tarikatı Dan Brown'ın Da Vinci Şifresi kitabının sayfalarında ölümsüzleştirilmiş ve sağ kanat politik gündemini belirlemekle suçlanmıştır. Opus Dei, hakkında çok fazla konuşulan fakat günümüz dinsel toplulukları içinde hakkında en az şey bilinen örgüttür.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Romana (Opus Dei resmî bulletin)
 Opus Dei kurucusu Jose Maria Escriva'nın resmî sitesi

Antikomünist kuruluşlar

Katolik Kilisesi tarihi
II. Jean Paul
20. yüzyılda Hristiyanlık
1920'lerde İspanya'da kurulan oluşumlar
1928'de Avrupa'da kurulan oluşumlar
1928'de kurulan dinî kuruluşlar
Katolik örgütler

Opus Dei


هارولد كلايتون لويد  ممثل أمريكي وصاحب أعلى أجر في العشرينيات وأكثر شخصيات السينما شعبية حيث خلق الشخصية الفكاهية للرجل غير المهم الموجود في المواقف الصعبة والمميز بقبعة الريش وكان يواجه المشاكل وينتصر عليها.

ولد هارولد كلايتون لويد في 20 أبريل 1894 في بورتشارد في نبراسكا وكان ابن مصور جوال واستقر في سان دييغو عندما كان يمثل في أدوار صغيرة في الأفلام الفكاهية وتفوق في المطاردات القصيرة وكان عضوا في فرقة شرطة كيستون التي أسسها المنتج ماك سينيت، وفي عام 1915 انضم لجماعة التمثيل التي أسسها هال روتش الذي كان ممثلا وتحول إلى الإنتاج فاشتهر في شخصية ويلي وورك، ثم شخصية لوك الوحيد التي بدأها في فلم فقط مجنون Just Nuts (1915) التي أصبحت مفضلة على الشاشة.

في 1918 وضع شخصية الرجل العادي بنظارته المدورة التي استبدلت لوك كعلامة للويد وصنع فكاهته من الحبكة والموقف وكان أول كوميدي يستخدم الأخطار كمصدر للضحك وكان يقوم بحركاته الخطيرة بنفسه، وكان من ما قام به في فيلم السلامة أخيرا! Safety Last (1923) عندما تعلق بيديه في ساعة ترتفع عدة طوابق عن الأرض، وفي فيلم غيرل شاي Girl Shy (1924) قام بجولة مثيرة من فوق سيارة تجري بسرعة، وفي فيلم الطالب الجديد Freshman (1924) وقف كدمية عرقلة في كرة القدم الأمريكية.

وصل لويد لأوّجه أيام السينما الصامتة حيث تفوقت الصورة عن الكلمة، لكنه مثل في أفلام ناطقة كان آخرها الأربعاء المجنون (1947) وتم تكريمه بأوسكار فخري عام 1952 لما قدمه في عالم السينما، وفي عام 1962 تم إصدار تجميع لمشاهده القديمة اسمه عالم الكوميديا لهارولد لويد وأصدر أيضا الجانب المضحك من الحياة لهارولد لويد.

وفاته

توفي لويد في 8 مارس 1971 في هوليوود.

من أفلامه

 مقروص
 السلامة أخيراً
 الطالب الجديد

انظر أيضًا

 تشارلي تشابلن
 باستر كيتون
 روسكو آرباكل
 ستان لوريل
 أوليفر هاردي

مراجع

وصلات خارجية

مخرجو أفلام بإعاقات
أشخاص من بيفرلي هيلز
أمريكيون مبتورو الأطراف
أمريكيون من أصل ويلزي
حائزون على جائزة الأوسكار الفخرية
خريجو ثانوية سان دييغو
رواد السينما
كتاب أمريكيون في القرن 20
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 20
كتاب سيناريو من كاليفورنيا
كتاب وكاتبات أمريكيون في القرن 20
كوميديو أفلام صامتة
كوميديون أمريكيون
كوميديون أمريكيون في القرن 20
ماسونيون أمريكيون
مخرجو أفلام صامتة
مخرجو أفلام من كاليفورنيا
مخرجو أفلام من نبراسكا
مدفونون في متنزه فورست لاون التذكاري
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو أفلام صامتة أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون كوميديون أمريكيون
ممثلون من سان دييغو
ممثلون من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
ممثلون من ولاية نبراسكا
منتجو أفلام أمريكيون
منتجو أفلام صامتة
منتجون سينمائيون من كاليفورنيا
مواليد 1893
مواليد في بورتشارد (نبراسكا)
مؤدو الفودفيل
مؤدو مشاهد خطيرة أمريكيون
وفيات 1971
وفيات السرطان في كاليفورنيا
وفيات بسبب سرطان البروستات
وفيات في بيفرلي هيلز (كاليفورنيا)
ممثلون أمريكيون بإعاقات
ممثلون مبتورو أحد الأطراف

هارولد لويد


Última Hora puede referirse a:

 Última Hora (1973), periódico paraguayo.
 Última Hora (1974), periódico venezolano.
 Última Hora (1893), periódico español.
 Última Hora (1935-1938), periódico español
 Última Hora (1950-1984), periódico peruano.
 Última Hora (1950), periódico boliviano.
 Última Hora (1951-1991), periódico brasileño.
 Las Noticias de Última Hora (1943-1973), periódico chileno.
 Última Hora, programa de televisión de Univisión.

Última Hora


EM i fodbold for kvinder 2001, også kendt som UEFA Women's Euro 2001, var det ottende EM i fodbold for kvinder, som er en turnering for landshold, der er medlemmer af UEFA. Turneringen fandt sted i Tyskland mellem 23. juni og 7. juli 2001. Den blev vundet af Tyskland med 1–0 sejr i finalen mod Sverige, der blev afgjort med golden goal.

Slutspil

Semifinaler

Finalen

Målscorere
3 mål
  Claudia Müller
  Sandra Smisek

2 mål

  Gitte Krogh
  Marinette Pichon
  Maren Meinert

  Bettina Wiegmann
  Patrizia Panico

  Dagny Mellgren
  Hanna Ljungberg

1 mål

  Julie Hauge Andersson
  Christina Bonde
  Julie Rydahl Bukh
  Merete Pedersen
  Angela Banks
  Stéphanie Mugneret-Béghé
  Gaelle Blouet

  Francoise Jézéquel
  Renate Lingor
  Birgit Prinz
  Petra Wimbersky
  Rita Guarino
  Monica Knudsen

  Alexandra Svetlitskaya
  Kristin Bengtsson
  Sofia Eriksson
  Linda Fagerström
  Tina Nordlund
  Jane Törnqvist

Selvmål
  Emmanuelle Sykora (i kampen mod Norge)

Referencer

2001
Fodbold i 2001

EM i fodbold for kvinder 2001


Međunarodni dan transrodne vidljivosti godišnji je događaj održan 31. ožujka posvećen proslavi transrodnih osoba i podizanju svijesti o diskriminaciji s kojima se susreću transrodne osobe diljem svijeta, kao i proslavi njihovih doprinosa društvu. Dan je osnovala američka aktivistica transrodnih osoba Rachel Crandall iz Michigana 2009. godine kao odgovor na nedostatak prepoznavanja transrodnih osoba u LGBT+ zajednici, navodeći frustraciju što je jedini transrodni dan sjećanja na transrodne osobe, posvećen ubijenim transrodnim osobama, dok s druge strane nema dana za proslavu živih članova transrodne zajednice. Prvi međunarodni transrodni dan vidljivosti održan je 31. ožujka 2009. godine. Od tada ga vodi Američka organizacija za zagovaranje mladih transrodnih studenata.

Godine 2014., taj su dan obilježili aktivisti širom svijeta  uključujući Irsku i Škotsku.

Društveni mediji

Godine 2015. mnoge transrodne osobe sudjelovale su u mrežnim kampanjama na društvenim mrežama poput Facebooka, Twittera, Tumblera i Instagrama. Sudionici su objavljivali seboslike, osobne priče i statistike povezane s transrodnim pitanjima i ostalim povezanim sadržajima kako bi podigli svijest i povećali vidljivost.

Izvori

Vanjske poveznice
 Obrazovni resursi za studente u TDoV
 Internet zajednica TransVisibility

Pokret za prava LGBT osoba
Svjetski dani

Međunarodni dan vidljivosti transrodnih osoba


The Sault Ste. Marie International Bridge spans the St. Marys River between the United States and Canada connecting the twin cities of Sault Ste. Marie, Michigan and Sault Ste. Marie, Ontario. The bridge is operated by the International Bridge Administration under the direction of the Sault Ste. Marie Bridge Authority, a bi-national governing body consisting of four directors appointed by the Governor of Michigan and four appointed by the Canadian government-owned Federal Bridge Corporation.

Description
The Sault Ste. Marie International Bridge is the tenth-busiest passenger crossing on the Canada–United States border, and the only land crossing for almost 700 miles (1125 km). It serves as the northern terminus of Interstate 75 (I-75). The bridge construction began in 1960 and officially opened to traffic on October 31, 1962.  Contractors included Massman Construction Co. of Kansas City, MO and Bethlehem Steel of Bethlehem, PA. Daily operation is carried on by the International Bridge Administration (IBA) under the supervision of the Sault Ste. Marie Bridge Authority (SSMBA). The SSMBA replaced the previous Joint International Bridge Authority (JIBA) in 2009, which in turn had succeeded the International Bridge Authority (IBA, created in 1935) in 2000.

This is a steel truss arch bridge with a suspended deck. There are two separate spans, a double arch span on the U.S. side and a single arch span on the Canadian side. The double arch spans cross the four U.S. Soo Locks. The single arch spans the single Canadian Lock. In Sault Ste. Marie, Ontario, the bridge ends at a city street, Huron Street, in the downtown core. The total length of the bridge approaches . The Bridge allows bicycles to cross, but the lack of dedicated bike lanes requires cyclists to take proper precautions to ensure visibility.

The International Bridge Bus crosses the bridge hourly from 8:00 am to 4:00 pm on weekdays serving both downtown areas and Lake Superior State University on the Michigan side and the Station Mall on the Ontario side.

A tourist information radio station, CIRS, broadcast at 530 AM from the Ontario side of the bridge until 2010.

History

In 1954 the state of Michigan created the International Bridge Authority. Canada followed in 1955, creating the St.Mary's River Co. The bridge was opened in 1962.

Beginning in 1987, an annual International Bridge Walk has been held on the last Saturday in June, starting on the Michigan side, with participants finishing in Ontario.

In 1975, the bridge had its 10 millionth crossing.

On June 6, 2005, the Ontario government announced a construction project to build a dedicated truck bypass route to connect the bridge to Highway 17 in the north end of the city. The city had lobbied for this for some time, since the bridge's terminus at a city street was viewed by many residents of the city as a safety concern; however, the bridge terminus itself cannot be easily relocated due to the already highly urbanized nature of the Sault, Ontario waterfront. The truck route, known as Carmen's Way in memory of the city's former federal MP Carmen Provenzano, was officially opened in September 2006.

Construction work subsequently commenced in 2009 on a project to expand and modernize the Canadian bridge plaza, including a larger Canada Border Services Agency building with improved truck inspection facilities and a dedicated route to take trucks directly to Carmen's Way, thereby eliminating the need for trucking traffic to enter Huron Street.

Beginning in May 2014, construction work commenced on improvements to the plaza on the Michigan side of the bridge. The 100 millionth crossing occurred on March 1, 2018.

Border crossing

The Sault Sainte Marie Border Crossing connects the cities of Sault Ste. Marie, Michigan and Sault Ste. Marie, Ontario at the Sault Ste. Marie International Bridge. The US Port of Entry was established in 1843, as the cities on each shore of the river grew.  Regular ferry service began in 1865, and border inspection services in both the US and Canada were provided at the ferry terminals since the early 1900s. Ferry service abruptly ended in  1962 when the International Bridge spanning the river was completed.  Railroad trains cross the border on the adjacent Sault Ste. Marie International Railroad Bridge which was built in 1887.

See also

 List of bridges in Canada

References

External links

International Bridge
International Bridge Photos
Announcement of truck route construction by the Ontario Ministry of Public Infrastructure Renewal
International Bridge Web Cams

Bridges completed in 1962
Bridges on the Interstate Highway System
Buildings and structures in Sault Ste. Marie, Michigan
Buildings and structures in Sault Ste. Marie, Ontario
Canada–United States bridges
Interstate 75
Lake Superior Circle Tour
Lake Huron Circle Tour
Road bridges in Michigan
Road bridges in Ontario
Sault Ste. Marie
St. Marys River (Michigan–Ontario)
Through arch bridges in Canada
Through arch bridges in the United States
Toll bridges in Canada
Toll bridges in Michigan
Tolled sections of Interstate Highways
Transportation in Chippewa County, Michigan
Truss bridges in Canada
Truss bridges in the United States
Steel bridges in the United States
Steel bridges in Canada

Sault Ste. Marie International Bridge


Dansk Melodi Grand Prix 2020 var den 50. udgave af Dansk Melodi Grand Prix, en årligt tilbagevendende sangkonkurrence afholdt siden 1957 af Danmarks Radio (DR). Konkurrencens formål var at finde den sang, der skulle repræsentere Danmark ved Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam.

Finalen blev afviklet 7. marts 2020 i Royal Arena i København, med Hella Joof og Rasmus Bjerg som værter. Det var første gang siden 2002, finalen af Dansk Melodi Grand Prix blev afholdt i København. Derudover var showet den første udgave af Dansk Melodi Grand Prix siden 1965, der blev afholdt uden publikum. Dette var en direkte konsekvens af Sundhedsstyrelsens anbefaling om at udskyde eller aflyse alle arrangementer med mere end 1.000 deltagere i perioden 6.-31. marts 2020, i et forsøg på at begrænse smitte med COVID-19.

Vindere af konkurrencen blev Ben & Tan med sangen "Yes", komponeret og skrevet af Emil Lei, Jimmy Jansson og Linnea Deb. Emil Lei er med sejren blevet den første sangskriver til at vinde Dansk Melodi Grand Prix to år i træk siden 1988-1989, hvor Søren Bundgaard og Keld Heick var ophavsmændene bag "Ka' du se hva' jeg sa'" i 1988 og "Vi maler byen rød" i 1989.

Eurovision Song Contest 2020 blev imidlertid aflyst som følge af coronaviruspandemien, og vindersangen af Dansk Melodi Grand Prix 2020 fik dermed ikke mulighed for at repræsentere Danmark i Eurovision Song Contest.

Baggrund
Som tidligere år inviterede DR danske og udenlandske sangskrivere til at sende sange ind til konkurrencen. Der blev åbnet for indsendelse af sange 2. oktober 2019, med indsendelsesfrist 1. november samme år. Fristen var ikke absolut; DR kunne dog ikke garantere, at sange modtaget efter indsendelsesfristen ville blive lyttet igennem med henblik på eventuel deltagelse i Dansk Melodi Grand Prix 2020.

Konkurrenceformat
For første gang siden 2008 blev Dansk Melodi Grand Prix afviklet med en semifinalerunde før finalen. I alt deltog 14 sange i Dansk Melodi Grand Prix 2020. Fem sange var forhåndskvalificeret til finalen, mens de resterende ni sange deltog i en semifinale, hvorfra yderligere fem sange kvalificerede sig til finalen.

Derudover havde DR for første gang siden 1999 valgt at benytte et liveorkester til at akkompagnere deltagerne i Dansk Melodi Grand Prix, i form af The Antonelli Orchestra og strygerne fra DR SymfoniOrkestret.

Deltagere
Semifinalisterne blev afsløret 20. januar 2020. De forhåndskvalificerede finalister blev afsløret 31. januar 2020.

Ingen af artisterne havde deltaget i Dansk Melodi Grand Prix før. Søren Okholm havde dog sunget kor for Lighthouse X under deres deltagelse i Eurovision Song Contest 2016, mens RoxorLoops som medlem af gruppen Witloof Bay havde repræsenteret Belgien i Eurovision Song Contest 2011.

Semifinalister

Forhåndskvalificerede finalister

Semifinalen
Semifinalen foregik fra 20.-24. januar 2020 på P4 og på dr.dk. De ni deltagende sange var blevet udvalgt af en distriktsjury, hvis medlemmer hver især repræsenterede ét af DR's ni P4-distrikter. Sangene var fordelt på tre distriktsgrupper – Syd, Øst og Nord – som hver bestod af tre P4-distrikter.

Brugerne af dr.dk valgte én finalist fra hver af de tre distriktsgrupper. Hvilke sange, brugerne stemte videre til finalen, blev afsløret 24. januar 2020.

Derudover uddelte distriktsjuryen wildcards til finalen til to af de seks resterende semifinalister. Distriktsjuryens wildcards blev afsløret 31. januar 2020.

Distriktsgruppe Syd
De tre sange i distriktsgruppe Syd blev udvalgt af Sebastian Lind (P4 Fyn), Jacob Hansen (P4 Syd) og Søren Krogh (P4 Trekanten).

Distriktsgruppe Øst
De tre sange i distriktsgruppe Øst blev udvalgt af Bryan Rice (P4 Sjælland), Jonas Petersen (P4 København) og James Benedict Thomas (P4 Bornholm).

Distriktsgruppe Nord
De tre sange i distriktsgruppe Nord blev udvalgt af Laura Mo (P4 Nordjylland), Marie Frank (P4 Midt & Vest) og Julie Berthelsen (P4 Østjylland).

Finalen
Finalen blev sendt 7. marts 2020 fra Royal Arena i København. I finalen deltog fem forhåndskvalificerede sange og fem sange, der havde kvalificeret sig via semifinalerunden.

Vinderen blev fundet gennem to afstemningsrunder. I første runde havde tv-seerne og et musikfagligt panel hver 50 procent af stemmerne. Tre sange gik videre til superfinalen, hvor det udelukkende var seerne, som afgjorde vinderen af Dansk Melodi Grand Prix 2020. I begge afstemningsrunder kunne seerne stemme per SMS og via appen DR Grand Prix.

Musikpanelet bestod af Pelle Peter Jencel, Mich "Cutfather" Hansen, Ida Corr, Lasse "Pilfinger" Kramhøft og Nicolai Molbech.

Superfinale

Referencer

Eksterne henvisninger
Officiel DR Melodi Grand Prix side

2020
Begivenheder i 2020
Musik i 2020

Dansk Melodi Grand Prix 2020


ලැගුම්හල් යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ කෙටි කාලීන වාසස්ථාන වේ. සාමාන්‍යයෙන් දිනකට වැඩි කාලයක් සංචාරය කරන සහ නිවසින් බැහැරව සිටින පුද්ගලයින්ට නින්ද, විවේකය, ආහාර, ආරක්ෂාව, සීතල උෂ්ණත්වය හෝ වර්ෂාවෙන් ආරක්‍ෂාව, ගමන් මලු ගබඩා කිරීම සහ පොදු ගෘහ කටයුතු සඳහා  නවාතැන් ලැගුම්හල් අවශ්‍ය වේ.

ලැගුම්හල්

ලැගුම්හල්


Nevroz ya da sinir hastalığı, sürekli sıkıntı içeren, fakat sanrı ya da varsanı içermeyen işlevsel akıl hastalıklarına verilen addır. Terim artık 1980'den beri Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı'ndan çıkarılarak, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uzman ruh hekimliği topluluğu tarafından kullanılmamaktadır. Halen ICD-10 Chapter V F40–48'de kullanılmaktadır.

Nevroz terimi ve tarihçesi
Nevroz terimi ilk kez W. Cullen tarafından ortaya atıldı. Nevrozlar uzun süre, belli lezyonlara bağlanmayan işlevsel sinir hastalıkları sayıldı (Babinski). Nevrozlar, başlangıçta akıl hastalığı denen ve nevrozların özel bir sınıfını oluşturan psikozlardan zorlukla ayırt ediliyordu. Cullen'in görüşlerinden çok etkilenen P. Pinel sayesinde, nevrozlar organik bir nedene bağlanmaya başlandı. 19. yüzyılın ikinci yarısında organcı düşünceler gittikçe başarı kazandı. Bu başarı, hastalığı herhangi organik bir dayanak bulunamayıp nevroz kavramı ortadan kalkma eğilimi gösterinceye kadar sürdü.

Daha sonra, psikiyatri, eski anatomiklik şemalara göre biçimlendirilerek kalıtsal etmenlerin ve bünyesel yatkınlığın eklendiği organcı yorumları sürdürdü. Freud'un Charcot'dan ayrılmasına neden olan işte bu anlaşmazlıktır. Organikcilik konusundaki tartışmalar özellikle, Fransa'da çok yapıldı. Nevrozları sinirsel ve ruhsal işlevlerin çözülüp ayrılması biçiminde yorumlayan H. Ey'in özellikle J. Lacan'dan ayrılmasıyla sonuçlandı. Nevrozların ruhsal kökenli olduğu görüşü, nevrozları toplumsal tavır ve davranışları tutuklayan ruhsal iç çatışmalarla belirginleşen kişilik hastalıkları, diye tanımlayan P. Janet'nin kuramıyla desteklendi. Günümüzde, ruhsal hastalıkların toplumsal kökenli olduğunu savunan başka düşünce akımları da vardır. Bu anlayış özellikle R. Laing tarafından temsil edilen karşıt psikiyatri ve F. Basaglia tarafından temsil edilen deliliği reddedici akım için geçerlidir.

Freud ruhsal nedenselliği bilinçaltına özgü yapı ve dinamizm deyimiyle tanımladı. Nevrozun merkezinde bulunan ruhsal çatışmanın bağlı olduğu üst ruhbilimin boyutları yerel ortamı, ekonomik etmenleri ve kalıtsal özellikleri kapsar. Çatışma, çocuk cinselliğinin Odipus kompleksi çerçevesinde gelişmesiyle örülür. Çatışmanın hastalığa dönüşmesi için, cinsel isteğin doyumundan yoksun kalması gibi özel durumlar gerekir. Bu istekler, o zaman, dolaylı yollardan karşılanmaya çalışılır ve baskı sürerse belirtinin ortaya çıkmasına yardımcı olur. Libidonun tespitiyle ve geri çekilmesiyle birleşen içe atma, nevroza neden olan etmenlerden biridir. Ayrıca, nevrozlunun hastalığına sığınarak kaçtığı gerçek kırıntısı, fantazmalı bir dünya biçiminde yeni baştan ortaya çıkar. Jacques Lacan'ın yapıtları özellikle aşağıdaki kavramlardan yola çıkarak, nevroz ve psikozların yapısal belirlenmesinin yapılabilmesine olanak sağlamıştır: özne'nin bölünmesi, istek, nesne, eksiklik ve atılmadır.

Psikoloji biliminde nevroz
Psikoloji biliminde nevrozların yani normal olmayan davranışların çeşitli sebepleri vardır. Bireyin anormal davranış göstermesine: bedensel ve psikolojik ihtiyaçların giderilememesi, zorlanma ve stres, bireyin psikolojik yapısındaki içsel çatışmalar, gelişim bozuklukları, çeşitli bedensel ve kalıtımsal hastalıklar ile aşırı kaygı gibi nedenler sebebiyet vermektedir. Psikoloji biliminde nevroz hastalarına nevrotik denmektedir. Nevroz hastaları diğer normal insanlar gibi toplum içinde yaşamlarını sürdürürler. Nevrotik insanlar çoğunlukla anormal davranışlarda bulunduklarının farkındalardır. Nevrozlar ileri derece kişilik bozulmasına sebebiyet vermezler. Nevrotiklerin çoğu hastanede tedavi edilecek düzeyde değillerdir fakat bir doktora görünmek bu hastaların psikolojik gelişimi için faydalı olabilir. Nevrotik davranışlar kişiden kişiye büyük farklılıklar göstermektedir. Nevroz hastaları gündelik işlerle uğraşmaktan çok onlardan kaçmak isterler, bu durumu bireyin savunma mekanizmalarına bağlamak mümkündür. Nevrotik insanlar hem kendi davranışlarını hem de çevresindeki insanların davranışlarını çözümlemeye çalışmaktadırlar, bu da bir nevi kısır döngüdür. Nevrotik insanlar daha çok egoist davranma eğilimindedirler. Bu hastalar sürekli bir fizyolojik ve psikolojik doyumsuzluk hakimdir. Psikoloji biliminde nevrozlar fobinevrozları, histeri nevrozları, nevrasteni nevrozları ve kaygı nevrozları olmak üzere dört başlıkta incelenmektedir.

Ayrıca bakınız
Saplantı nevrozu
Savunu nevrozu
Narsistik nevroz
Korku nevrozu

Kaynakça

Anormal psikoloji
Freud psikolojisi
Psikoloji terimleri
Eski tıp terimleri

Nevroz


The Third Section of His Imperial Majesty's Own Chancellery (, or  III otdeleniye sobstvennoy E.I.V. kantselyarii - in full: Третье отделение Собственной Его Императорского Величества канцелярии Tretye otdeleniye Sobstvennoy Yego Yimperatorskogo Velichestva kantselyarii, sometimes translated as Third Department) was a  secret-police department set up in Imperial Russia. As a successor-organisation to the Tayny Prikaz of 1654 to 1676, to the   of 1686 to 1801 and to the Specialty Chancellery, it effectively served as the Imperial régime's secret police for much of its existence.  The organization was relatively small. When founded in July 1826 by Emperor Nicholas I it included only sixteen investigators. Their number increased to forty in 1855.
The Third Section disbanded in 1880, replaced by the  Police Department and by the Okhrana.

Creation and purpose
The Decembrist Revolt of December 14, 1825 shook Emperor Nicholas I's (r. 1825-1855) confidence in his control and led him to desire an effective tool against sedition and revolution. Created by imperial decree on June 25, 1826, Emperor Nicholas' thirtieth birthday, the Third Section was Nicholas' personal police force. Although Nicholas gave Count Alexander Benckendorff, the first Head Controller of the Section, few specific instructions, the Emperor intended the Third Section to act as Russia's "moral and political guardian."  Just as Russia had ambassadors to other nations keeping the Emperor apprised of political conditions abroad, Nicholas saw the officers of the Third Section, the Gendarmes, as domestic ambassadors who listened, if surreptitiously, to the political discussions of everyday Russians. As ambassadors and moral guardians, the Gendarmerie was ostensibly tasked with guiding Russians along the political path the Emperor desired; however, the Gendarmerie gradually became a counter-revolutionary force rather than a group of "moral physicians."

Count Alexander Benckendorff was the Head Controller of the Section from 1826. He was the person who tried to warn Alexander I of the Decembrist plot; thus Nicholas I saw him as perfect head of the secret force. He also served as Chief of Gendarmes, but the office of the Executive Director of the Third Section was not formally merged with Chief of Gendarmes until 1829.

Tasks and responsibilities
This list enumerates the functions of the Third Section as Emperor Nicholas I described to the Director of the Special Chancellery of the Ministry of Internal Affairs:

 All orders and announcements in all instances of the higher police.
 Information concerning the number of various sects and heretical religious groups existing within the state.
 Information concerning the distribution of counterfeit money, stamps, documents, etc., the investigation and further prosecution of which is to remain in the jurisdiction of the Ministries of Finance and Internal Affairs.
 Detailed information concerning all persons under police surveillance, as ordered.
 The exile and arrest of suspicious or dangerous persons.
 Economic and supervisory administration of all places of imprisonment in which state prisoners are kept.
 All orders and instructions with regard to foreigners living in Russia, travelling in the country, or leaving it.
 Information concerning all events, without exception.
 Statistical information relating to the police.

Surveillance
In the wake of the Decembrist Revolt, Emperor Nicholas wanted above all to know what his people were thinking about his regime and to remain apprised of any growing conspiracies in order to stop them before they caused potential unrest. Thus, the main task of the Third Section was surveillance. In 1836, a year with no foreign wars that might increase domestic sedition, the Third Section had 1,631 individuals under surveillance, 1,080 of those for political reasons; this included everything from monitoring the actions of potentially dangerous civilians to assigning Third Section agents to pose as officials inside Russian governmental agencies to surveil senior officers and statesmen. Anyone under the Emperor could be watched since the Third Section answered to Nicholas alone. At one point in the early 1850s, Third Section agents were even detailed to monitor every move of Grand Duke Konstantin Nikolaievich, Chief of Russia's Navy and Nicholas' second son.  However, since the agents of the Third Section generally surveilled only powerful nobles or bureaucrats or those suspected of treasonous acts, the Section's reports to Emperor Nicholas, which had been intended to keep the Emperor accurately informed, gave Nicholas an incomplete view of the general mood of his people.

Censorship
In addition to monitoring actions and oral speech, the Third Section also played an important role in censorship of printed works. Although the Ministry of Education created the censorship laws and did the busywork of searching for objectionable material, Ministry censors were instructed to inform the Third Section of authors who violated the regulations. However, rather than wait to surveil only authors who had violated the censorship regulations, Third Section agents preferred to surveil certain authors and then, once suspicious activity was spotted, reject that author's material even if it had passed the censors. In 1832, the Third Section gained the ability to reject publishers or editors of new periodicals on moral grounds, effectively putting the section in control of new periodicals, which could be established only with the Emperor's approval. In the early 1830s, the Section attempted to apply its mandate to be a moral guide to Russians by encouraging publications it deemed good for the Empire rather than just punishing the authors of damaging works. For example, when Mikhail Pogodin wrote an article supporting Russia's historic right to Lithuania, the Third Section offered him a reward.

Propaganda
One practical project that the Third Section attempted as part of its duties as moral guardian of Russia was not only to inform the Emperor of the public's opinion but also to try to influence that opinion in the Imperial regime's favor, both in Russia and abroad. Indeed, one of Count Benckendorff's first actions as Head Controller had been the creation and distribution in English, French, and German translations, of an account of the Decembrist Revolt that presented the Emperor's actions in a positive light to western Europeans. The Third Section also employed Russians living abroad not only to keep the Section apprised of foreign politics but also to write responses to attacks on Russia published in the foreign press. Additionally, the Third Section used any publications under its direct control, like the Polish newspaper Tygodnik Peterburgski (Petersburg Weekly), to publish pro-Russian articles in other European nations.  However little success the Third Section's modest propaganda efforts met in foreign presses, it had even less success domestically: rather than print pro-Nicholas propaganda of its own to improve Russians' opinions of the Emperor, the Third Section resorted to pushing even broader censorship of Russian periodicals, threatening in 1848 to punish publishers not only for running seditious articles but even if the publication's "tone and tendency" was not positive enough.  During the series of European revolutions of 1848, the Third Section forbade any Russian periodical from printing any article of news describing a European nation facing a revolution.

Failures and dissolution
While the Third Section served as the Tsar's deputy for 55 years, the organization had its share of failures and administrative shortcomings. For its entire history, the Third Section's surveillance had been imperfect; not only did the gendarmes often fail to surveil people who were actually plotting, in one case, they even allowed Sophia Perovsky, who later led the successful plot to assassinate Tsar Alexander II (r. 1855-1881), to escape from them at a railroad station.

Although the Third Section was dissolved on August 8, 1880, nearly seven months before Tsar Alexander's assassination on March 2, 1881, there were several assassinations and attempted assassinations which did occur under the Section's watch. Gregory Goldenberg assassinated the Governor of Kharkov, Prince Dmitry Kropotkin, on February 9, 1879 under the Third Section's eye. Even General Drenteln, the Head Controller of the Third Section, was nearly assassinated on March 13 of that same year.  These failures aside, perhaps the most damaging to the Third Section's reputation was its failure to stop, or even to detect, the six attempts to assassinate Tsar Alexander II, including the successful attempt in 1881. The first failed attempt on the Tsar's life, by the nihilist Dmitry Karakozov on April 4, 1866, led Prince Dolgorukov, the head of the section, to resign out of shame for his and the Section's failure to protect Alexander II.

There was a second attempt on Alexander II's life in Paris in 1867, but it was not until the third attempt, this time by the revolutionary Alexander Solovyov, on April 2, 1879, that the Tsar took concrete actions to remove power and responsibility from the Third Section, with which he was becoming quickly disillusioned.  Alexander effected this removal of power by granting the responsibility for investigation of political crimes, previously the domain of the Third Section, to the Governors-General of Moscow, Kiev, Warsaw, Odessa, Kharkov, and Saint Petersburg.  Two more assassination attempts on the Tsar were made after the decentralization of the Third Section. In November 1879, The People's Will, a revolutionary group, attempted to blow up the Tsar's train as he travelled from the Crimea to Moscow; however, one bomb failed to detonate and the second destroyed only a shipment of jam meant for the Tsar.  The fifth and final unsuccessful assassination attempt occurred February 5, 1880 when a carpenter, Stephen Khalturin, detonated a bomb which he had secreted under the Tsar's dining room at the Winter Palace; the bomb killed numerous soldiers and failed to kill Alexander only because he was late for dinner that night. Although the Third Section had had reason to suspect that there might be an attempt made on the Tsar's life at the Winter Palace (agents had discovered blueprints of the palace with strange markings during a search of a suspicious person's house in St. Petersburg weeks before the attempt) the Section had been unable to search the palace or to keep it under surveillance in large part because the Tsar's mistress lived there and so the secret police had to pretend to ignore activities at the palace.

In the end, the powerful image of the Section and the Gendarmes was largely undermined when they failed to suppress the rising revolutionary movement and acts of terrorism against government officials. The large network of informers and agents often supplied nothing more than rumors and slanders.

On March 3, 1880, Count Loris-Melikov, the chairman of the Supreme Executive Committee that Alexander created in the wake of the Winter Palace bombing to address the wave of revolutionary terrorism, took control of the Third Section and Gendarmerie from General Drenteln and appointed Major-General Cherevin as acting Head Controller.  Soon after this change of command, an investigation of the Third Section uncovered a high level of disorganization within the section. Not only did the Third Section have a long backlog of cases to settle (nearly eleven-hundred), various offices of the Section did not even agree on what suspicious people needed to be surveilled.  Rather than sort out the confusion and make the Third Section an effective and efficient secret police once again, Count Loris-Melikov ordered it abolished on August 8, 1880.

Heads of the Third Section
 General of the Cavalry Count Alexander Khristoforovich Benkendorf (1826–1844)
 General of the Cavalry Count Alexey Fyodorovich Orlov (1844–1856)
 General of the Cavalry Prince Vasily Andreyevich Dolgorukov (1856–1866)
 General of the Cavalry Count Pyotr Andreyevich Shuvalov (1866–1874)
 General of the Cavalry Alexander Lvovich Potapov (1874–1876)
 Adjutant general Nikolay Vladimirovich Mezentsev (1876–1878)
 Major general Nikolai Dmitrievich Seliverstov (1878)
 General of the Infantry Alexander Romanovich Drenteln (1878–1880)
 Major general Pyotr Alexandrovich Cherevin (1880)

Managers
 1826-1831 Fock, Maxim Yakovlevich von
 1831-1839 Mordvinov, Alexander Nikolaevich
 1839-1856 Dubelt, Leonty Vasilievich
 1856-1861 Alexander Yegorovich Timashev
 April — October 1861 Count Shuvalov, Pyotr Andreevich
 1861-1864 Potapov, Alexander Lvovich
 1864-1871 Mezentsov, Nikolai Vladimirovich
 1871-1878 Schulz, Alexander Frantsevich
 1878-1880 Schmitt, Nikita Konradovich (Kondratievich)

Gendarme Corps Chief of Staff
 1835-1856 Dubelt, Leonty Vasilievich
 1856-1861 Timashev, Alexander Egorovich
 April-October 1861 Count Shuvalov, Pyotr Andreevich
 1861-1864 Potapov, Alexander Lvovich
 1864-1871 Mezentsov, Nikolai Vladimirovich
 1871-1874 Levashov, Nikolai Vasilievich
 1874-1876 Mezentsov, Nikolai Vladimirovich
 1876-1877 Nikiforaki, Anton Nikolaevich
 1878 Seliverstov, Nikolai Dmitrievich
 1878-1880 Cherevin, Peter Alexandrovich

Departments of the Third Section
The Third Section was organized into the following departments (ekspeditsiya); although there was no strict allocation of tasks among different offices.:

 I  - supreme police (political crimes and enemies of the regime)
 II - counterfeiting, religious sects, murders, penitentiary, serfdom
 III - aliens
 IV - incidents, staff matters
 V (1842) - censorship of theatre plays (performed by the 1st department since 1828)

See also
 Oprichnik
 Ministry of Police of Imperial Russia
 Okhrana
 Cheka

References

Further reading
 Ronald Hingley, The Russian Secret Police: Muscovite, Imperial, and Soviet Political Security Operations (Simon & Schuster, New York, 1970).
 R. J. Stove, The Unsleeping Eye: Secret Police and Their Victims (Encounter Books, San Francisco, 2003).

1826 establishments in the Russian Empire
1880 disestablishments in the Russian Empire
Organizations established in 1826
Organizations disestablished in 1880
Law enforcement in Russia
Branches of the secret services of the Russian Empire
National security institutions
Nicholas I of Russia


An Aristida eludens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kelly W. Allred ngan Valdés-reyna. An Aristida eludens in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aristida

Aristida eludens


10582 Harumi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10582 Harumi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Moriyama de Yasukazu Ikari. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,10 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 12,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

10582 Harumi


Aldo Antonio Bobadilla Ávalos (d. 20 Nisan 1976, Pedro Juan Caballero), kaleci pozisyonunda görev yapmış Paraguaylı millî futbolcu ve teknik direktördür.

Futbol kariyerine Paraguay'da Cerro Porteño kulübünde başlamıştır. Ardından ilk yurt dışı deneyimi olan Arjantin'in Gimnasia y Esgrima de La Plata kulübüne transfer olmuştur. Daha sonra Libertad kulünde 2006 yılının ortasına kadar oynamak üzere Paraguay'a dönen futbolcu bu süre sonunda Arjantin'in Boca Juniors takımı ile anlaşmıştır.

Bobadilla, 2006 FIFA Dünya Kupası'nda millî takım forması giymiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1976 doğumlular
Paraguaylı futbolcular
Kaleci futbolcular
Yaşayan insanlar
Cerro Porteño futbolcuları
CGE La Plata futbolcuları
Libertad futbolcuları
Independiente Medellín futbolcuları
SC Corinthians Paulista futbolcuları
Olimpia futbolcuları
CA Boca Juniors futbolcuları
Paraguay millî futbol takımı futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Resim aranan futbolcular
2007 Copa América futbolcuları
Brezilya'daki gurbetçi futbolcular
Arjantin'deki gurbetçi futbolcular
Kolombiya'daki gurbetçi futbolcular
Primera División (Arjantin) futbolcuları
Paraguaylı gurbetçi futbolcular
Arjantin'deki Paraguaylı gurbetçiler
Brezilya'daki Paraguaylı gurbetçiler
Categoría Primera A futbolcuları
Olimpia teknik direktörleri
Primera División (Paraguay) futbolcuları
Paraguaylı teknik direktörler
Independiente Medellín teknik direktörleri

Aldo Bobadilla


Cabo de Fer (también llamado Ras El Hadid) marca el extremo occidental de la cordillera de Edough en el noroeste del país africano de Argelia. Forma una península de relieve accidentado, entre Chetaïbi y Skikda, y las casas en el lado occidental de la playa de El Marsa, específicamente en las coordenadas geográficas

Véase también
Geografía de Argelia
Cabo Bougaroun

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Cabos de Argelia

Cabo de Fer


Bundahişn, Avesta'nın bir bölümüne verilen addır. Bundahişn, temel veya yaratılış anlamında olup uzay ve dünyanın yaratılışı sürecini ve sonucunu eski kaynaklara bağlı olarak anlatmaktadır.

Dinî metinler

Bundahişn


Vængsveppur (eða ostrusveppir) (fræðiheiti Pleurotus) er ættkvísl matsveppa sem eru ræktaðir víða um heim, ekki síst ostruvængur (Pleurotus ostreatus). Þeir vaxa yfirleitt á dauðum viði, bæði í hitabeltinu og á tempruðum svæðum. Tegundirnar gefa oft frá sér efni sem lama þráðorma.

Hvernig tegundirnar skiftast niður er enn óljóst, en er verið að vinna í því.
Eftirfarandi tegundalista er raðað upp eftir skyldleika. Hann er ófullkominn og á líklega eftir að breytast eftir því sem greiningum fer fram.

 P. ostreatus grein
 I. P. ostreatus (Ostruvængur) – Norður Ameríka og Norður Evrasía
 P. florida
 II. P. pulmonarius – Norður Ameríka, Evrasía, og Ástralasía
 P. columbinus
 P. sapidus
 III. P. populinus (Asparostruvængur)– Norður Ameríka
 VI. P. eryngii – Evrópa og Miðausturlönd
 P. ferulae
 P. fossulatus
 P. nebrodensis
 XII. P. abieticola – Asía
 XIII. P. albidus – Mið Ameríka og Suður Ameríka
P. djamor-cornucopiae clade
 IV. P. cornucopiae – Evrópa
 P. citrinopileatus – Austur Asía
 P. euosmus - Bretland
 V. P. djamor – hitabeltið
 P. flabellatus
 P. salmoneo-stramineus
 P. salmonicolor
 XI. P. opuntiae – Norður Ameríka, Nýja Sjáland
 XVI. P. calyptratus
 P. cystidiosus grein

 VII. P. cystidiosus – heimsútbreiðsla
 P. abalonus – Tævan
 P. fuscosquamulosus – Afríka, Evrópa
 P. smithii – Mexíkó
 IX. P. dryinus – Norður Ameríka, Evrópa, og Nýja Sjáland
 VIII. Lentinus levis – hitabelti til heittemprað, fluttur í ættkvíslina Lentinus.
 X. P. tuber-regium – Afríka, Asía, Ástralasía
 XIV. P. australis – Ástralía og Nýja Sjáland
 XV. P. purpureo-olivaceus – Ástralía og Nýja Sjáland
 P. rattenburyi

Einungis ostruvængur hefur fundist villtur á Íslandi.

Tilvísanir

Vængsveppsætt
Ætisveppir

Vængsveppur


Roger Cotes (født 10. juli 1682 i Burbage, Leicestershire, død 5. juni 1716 i Cambridge) var en engelsk matematiker.

Cotes var fra 1706 professor i astronomi og eksperimentalfysik i Cambridge. Foruden afhandlinger i Philosophical Transactions har han skrevet flere efter hans død udgivne værker, behandlende integralregning, geometri, hydrostatik med mere, af hvilke kan fremhæves Harmonia mensurarum (1722), hvori han fremsætter den vigtige sætning om et punkts polarlinie med hensyn til en kurve.

Kilder

Matematikere fra England
Professorer fra Storbritannien
Ansatte ved University of Cambridge
Faglitterære forfattere fra England
Briter i 1600-tallet
Briter i 1700-tallet

Roger Cotes


Yazılım hatası (bug), bir bilgisayar programının veya yazılım sisteminin yanlış veya beklenmeyen bir sonuç üretmesine ve istenmeyen şekillerde davranmasına neden olan bir hata, kusur ya da arızadır. Hataları bulma ve düzeltme süreci "hata ayıklama" olarak adlandırılır ve genellikle hataları saptamak için resmi teknikler veya araçlar kullanır. 1950'lerden bu yana bazı bilgisayar sistemleri, yapılan işlemler sırasında çeşitli bilgisayar hatalarını caydırmak, tespit etmek veya otomatik olarak düzeltmek için tasarlandı.

Hataların çoğu, bir programın tasarımında, kaynak kodunda ya da bu tür programlar tarafından kullanılan bileşenlerde ve işletim sistemlerinde yapılan hata ve hatalardan kaynaklanır. Geri kalan kısmı derleyicilerin hatalı kod üretmesinden kaynaklanır. Çok sayıda hata içeren ve/veya işlevselliğini ciddi şekilde aksatan hatalar içeren bir programın "buggy" (arızalı) olduğu söylenir. Hatalar, dalga etkisi yapabilecek hataları tetikleyebilir. Hataların hemen fark edilmeyen etkileri olabilir veya programın çökmesine/bilgisayarın donmasına neden olabilir. Diğer hatalar güvenlik hataları olarak nitelendirilir ve örneğin, kötü niyetli bir kullanıcının yetkisiz ayrıcalıklar elde etmek için erişim kontrollerini atlamasını sağlayabilir.

Orta İngilizce'de bugge kelimesi, yaratıklar için kullanılan terimler olan "bugbear" ve "bugaboo" kelimelerinin temelini oluşturmaktadır. Kusurları tanımlamak için kullanılan "bug" ("böcek") terimi, elektronik bilgisayarlar ve bilgisayar yazılımlarından daha eskidir ve 1870'lerden beri mühendislik jargonunun bir parçasıdır; terimin ilk kullanım alanı, donanım mühendisliğindeki mekanik arızaları tanımlamak olarak tahmin edilmektedir. 1878'de Thomas Edison, bir iş arkadaşına yazdığı mektupta tekniksel bir işlev bozukluğunu anlatmak için "bug" kelimesini kullandı.

Kaynakça

Yazılım hatası


أيو أو ييوو مدينة صينية يقطنها حوالي 1,2 مليون نسمة، تقع في وسط مقاطعة جيجيانغ وسط الساحل الشرقي لجمهورية الصين الشعبية، تشتهر المدينة بتجارة السلع الصغيرة الحرة، وهي مدينة نابضة بالحياة وتعدّ مركزاً سياحياً في المنطقة. وبالرغم من أن مدينة أيوو تابعة إدارياً لولاية جينهوا إلا أنها أشهر منها محلياً ودولياً.

بها عدة مساجد ومطاعم عربية وجالية عربية من التجار.

انطلقت من مدينة «أيو» أطول رحلة قطار وذلك لنقل حاويات بضائع إلى مدريد سنة 2014م في سياق تطوير الحكومة الصينية للبنية التحتية.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لييوو:

توأمة
لييوو اتفاقيات توأمة مع:
 بروكلين

طالع أيضا
 قوانتشو

مراجع

جينهوا
مدن الصين
جغرافيا جينهوا

ييوو


Cuasigrupo es la estructura algebraica que, con clausura lineal, se configura como un magma dotado de una sola ley de composición interna basada en la divisibilidad de sus elementos.
Los cuasigrupos carecen de la propiedad asociativa distinguiéndose por esta característica de los semigrupos y grupos.

Bucle es el cuasigrupo que posee un divisor universal o elemento neutro.

Definición
Un cuasigrupo (Q, *) es un conjunto numérico Q dotado de una operación binaria * que es interna, de tal manera que el resultado de operar dos elementos cualesquiera entre sí dará como resultado otro elemento de Q; en otras palabras, que Q está clausurado linealmente o es un magma.

Sean los siguientes números: x, y, a y b, elementos del cuasigrupo Q, se verifica que existe una única manera de expresarlos entre sí a través del operador *:
 a * x = b ;
 y * a = b.

Tomando la tabla de Cayley de (Q, *), dos números cualesquiera pertenecientes a Q, arroja como resultado al operarlos entre sí en el sentido estricto de que el primer operando se busca en la columna y el operado, en la fila, el resultado se conoce en el lugar donde columna y fila se encuentran.

Las tablas de Cayley de los cuasigrupos tienen las características de los cuadrados latinos, donde cada casilla está ocupada por un y solo un elemento de Q, apareciendo una sola vez en cada columna y en cada fila sin repetirse.

El operador * está basado en la divisibilidad de dos elementos de Q. Esta divisibilidad puede establecerse de dos maneras, en función de que se trate del cuasigrupo (Q, \) o del (Q, /):
 División lateral por la izquierda: a \ x = b ; x = a * b, es el resultado de dividir por la izquierda a x.
 División lateral por la derecha: y / a = b ; y = b * a, es el resultado de dividir por la derecha a y.
Cuando la división es bilátera, el resultado de la división por la izquierda y por la derecha coinciden, verificándose que x = y necesariamente, en este caso, el cuasigrupo es (Q, |).

Álgebra universal
En una estructura algebraica, la identidad es una ecuación en la que todas las variables están tácitamente cuantificadas universalmente, y en el que todas las operaciones se encuentran entre las operaciones primitivas propias de la estructura. Las estructuras algebraicas que tienen solamente identidad (elemento neutro) se llaman variedades. Muchos resultados estándar del álgebra universal ocupan sólo de las variedades. Los cuasigrupos son las variedades en que la división izquierda y derecha se toman como primitivas.

Un cuasigrupo (Q, *, \, /) es un tipo de álgebra (2,2,2) que satisface las identidades siguientes:
 y = x * (x \ y);
 y = x \ (x * y);
 y = (y / x) * x;
 y = (y * x) / x.
Por tanto, si (Q, *) es un cuasigrupo de acuerdo con la primera definición, entonces (Q, *, \, /) es el mismo cuasigrupo en el sentido del álgebra universal.

Según Marshall Hall, Jr. un cuasigrupo es un sistema de elementos Q (a,b.c,...) en él está definida una operación binaria de producto de modo que, en cualquier ab=c cualesquiera dos de a, b, c determina de manera única el tercero como miembro de Q.

Bucle
Un bucle es un cuasigrupo con un elemento neutro e de tal manera que:
 x*e = x = e*x.
De ello se sigue que el elemento neutro e es único, y que cada elemento de Q tiene un único inverso a izquierda y derecha. Hall, Jr. a bucle lo llama lazo.

La Teoría de Bucles no es una simple generalización, sino una teoría con un origen y que a día de hoy aún sigue en movimiento. El concepto de bucle surge por los años cuarenta con los trabajos de R.H Bruck con la construcción de anillos no asociativos. Esta teoría se desarrolló años atrás, como ejemplo tenemos una descripción en el Álgebra de Zorn donde se habla del bucle de los elementos invertibles.

Como ejemplo, nombrar el álgebra de los octoniones, el cual fue el primer ejemplo de anillo no asociativo y el único no asociativo normado con división.

Ejemplos
 Todo grupo es un bucle, porque a * x = b si y sólo si x = a−1 * b, and y * a = b si y sólo si y = b * a−1.
 Los enteros Z con resta (−) forman un cuasigrupo.
 Los racionales Q* sin el cero (o los reales R* sin el cero) con la división (÷) forman un cuasigrupo.
 Un espacio vectorial sobre un cuerpo de característica distinta de dos forma un cuasigrupo idempotente y conmutativo con la operación x * y = (x + y) / 2.
 Todo triple sistema de steiner define un cuasigrupo idempotente y conmutativo: a * b es el tercer elemento del tripe que contiene a a y b
 El conjunto {±1, ±i, ±j, ±k} donde ii = jj = kk = +1 con todos los demás productos en el grupo de cuaterniones forma un bucle asociativo de orden 8. Ver cuaterniones hiperbólicos para su aplicación. (Los cuaterniones hiperbólicos por sí mismos no forman un bucle o cuasigrupo).
 Los octoniones sin el cero forman un bucle no asociativo bajo la división. Los octoniones son un tipo especial de bucle llamado bucle de Moufang.
 En general el conjunto de elementos distintos de cero de un conjunto forma un cuasigrupo con la división.

Propiedades
:En el resto del artículo denotaremos a la multiplicación del cuasigrupo por una simple yustaposición
Los cuasigrupos tienen la propiedad de cancelación: Si ab = ac, entonces b = c. Esto se deduce de la singularidad de la división de la izquierda de ab o ac por a. Del mismo modo, si ba = ca, entonces b = c.

Multiplicación de los operadores
La definición de un cuasigrupo puede ser tratada como las condiciones de los operadores de la multiplicación, izquierda o derecha L(x), R(y): Q? Q, definido por

La definición dice que ambas asignaciones son biyecciones de Q en sí mismo. Un magma Q es un cuasigrupo precisamente cuando todos estos operadores, para cada x en Q, son biyectivos. Las asignaciones inversas son la división a izquierda y derecha, es decir:

En esta notación, las correspondencias entre las operaciones de multiplicación y división de los cuasigropos (ver álgebra universal) son:

donde 1 denota la identidad en Q.

Cuadrados latinos
La tabla de multiplicar de un cuasigrupo finito es un cuadrado latino: una tabla de n × n llenos de n símbolos diferentes de tal manera que cada símbolo aparece exactamente una vez en cada fila y en cada columna.

Recíprocamente: cada cuadrado latino puede ser visto como la tabla de multiplicar de algún cuasigrupo de muchas maneras: la fila superior (que contiene los encabezados de columna) y la columna izquierda (que contiene los encabezados de fila) pueden ser cualquier permutación de los elementos. Ver pequeños cuadrados latinos y cuasigrupos.

Propiedades inversas
Cada elemento del bucle tiene un único inverso izquierdo y derecho dado por:

Un bucle se dice que es inverso bilateral si  para todo x. En este caso el elemento inverso se suele designar por .

Hay algunos conceptos más profundos de los inversos de los bucles que a menudo son útiles:

 Un bucle tiene la propiedad inversa por la izquierda si  para todo  e . De manera equivalente,  or .

 Un bucle tiene la propiedad inversa por la derecha si  para todo  e . De manera equivalente,  or .

 Un bucle tiene la propiedad anti automórfica si .De manera equivalente, si .

 Un bucle tiene la propiedad inversa débil cuando  si y sólo si . Esto puede ser expresada en términos de inversos a través de  o de manera equivalente.

Un bucle tiene la propiedad inversa si tiene tanto en las propiedades inversa por la izquierda como por la derecha. Si el bucle tiene propiedad inversa también tienen las propiedades inversa anti automórfica y débil. De hecho, cualquier bucle que satisface dos de las cuatro identidades tiene la propiedad inversa y por lo tanto tiene las cuatro.

Cualquier bucle que satisface las propiedades de la inversa izquierda e inversa derecha, o anti automórfica automáticamente es inverso bilateral.

Morfismos
Un homomorfismo de un cuasigrupo o de un bucle es una función f: Q? P entre dos cuasigrupos tal que f(xy) = f(x)f(y). Los Homomorfismos de los cuasigrupos preservan necesariamente la división por la izquierda y por la derecha, y además, cuando existen, los elementos neutros (en el caso de los bucles).

Homotopía e isotopía
Sean Q y P cuasigrupos. Una homotopía de un cuasigrupo de Q a P es una terna (?,?,?) de las funciones de Q a P tal que

Un homomorfismo de un cuasigrupo es sólo una homotopía en que las tres funciones son iguales.

Una isotopía es una homotopía en la que cada uno de las tres funciones (?,?,?) es una biyección. Dos cuasigrupos son isotópicos si hay una isotopía entre ellos. En términos de cuadrados latinos, una isotopía (?,?,?) viene dada por una permutación de filas?, una permutación de las columnas?, y una permutación de elementos? del conjunto subyacente.

Un autotopía es una isotopía de un cuasigrupo en sí mismo. El conjunto de todas las autotopías de un cuasigrupo forman un grupo con el grupo de los automorfismos como subgrupo.

Cada cuasigrupo es isotópico de un bucle. Si un bucle es isotópico de un grupo, entonces es isomorfo a ese grupo y por lo tanto es el mismo un grupo. Sin embargo, un cuasigrupo que sea isotópico a un grupo no tiene por qué ser un grupo. Por ejemplo, el cuasigrupo en R con la multiplicación dada por (x + y) / 2 es isotópico para el grupo aditivo (R, +), pero no es en sí un grupo.

Conjugación
La división por la izquierda y por la derecha son ejemplos de la formación de un cuasigrupo permutando las variables en la ecuación que las define. De la operación original * (es decir, x*y = z) se pueden formar cinco nuevas operaciones: xoy:= y*x (la operación inversa), / y \, y sus opuestos. Esto hace un total de seis operaciones de cuasigrupos, que se llaman los conjugados de *. Esto hace un total de seis operaciones del cuasigrupo, que se llaman "conjugadas" el uno del otro (y de sí mismos).

Paratopía
Si el conjunto de Q tiene dos operaciones del cuasigrupo, * y ·, y uno de ellos es isotópico a un conjugado de la otra, las operaciones se dice que son paratopicas una de la otra.

Generalizaciones

Cuasigrupos poliádicos o con aridad múltiple
Un cuasigrupo n-ario es un conjunto con una operación n-aria, (Q, f) con f. Qn? Q, de tal manera que la ecuación f(x1,...,xn) = y tiene una solución única para cualquiera variable, si todas las otras n variables se especifican de manera arbitraria. Poliádica o o con aridad múltiple significa n-aria para cualquier entero n no negativo.

Un cuasigrupo 0-ario, o sin argumentos, es sólo un elemento constante de Q. Un cuasigrupo 1-ario, o unitario, es una biyección de Q en sí mismo. Un cuasigrupo binario, o 2-ario, es un cuasigrupo ordinario.

Un ejemplo de un cuasigrupo con aridad múltiple es una operación del grupo iterado, y = x1 · x2 · ··· · xn no es necesario el uso de paréntesis para especificar el orden de las operaciones ya que el grupo es asociativo. También se puede formar un cuasigrupo con aridad múltiple mediante la realización de una secuencia de operaciones del cuasigrupo del mismo o diferente grupo, si se especifica el orden de las operaciones.

Cuasigrupos derecho e izquierdo
Un cuasigrupo derecho (Q, *, /) es un tipo de álgebra (2,2) que satisface las siguientes igualdades:
 y = (y / x) * x;
 y = (y * x) / x.

Un cuasigrupo izquierdo (Q, *, \) es un tipo de álgebra (2,2) que satisface las siguientes igualdades:
 y = x * (x \ y);
 y = x \ (x * y).

Véase también
 Magma
 Semigrupo
 Monoide
 Grupo
 Álgebra abstracta

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Teoría de grupos
Simetría

Cuasigrupo


Die VR Bank Main-Kinzig-Büdingen eG (VR Bank MKB) ist eine deutsche Genossenschaftsbank in der Rechtsform einer eingetragenen Genossenschaft mit Sitz in Büdingen.

Geschäftsgebiet

Das Geschäftsgebiet der VR Bank erstreckt sich von Schotten, Gedern und Nidda im Norden über Büdingen und Altenhaßlau bis nach Somborn im Süden. Von West nach Ost gehören Maintal, Nidderau, Langenselbold und Wächtersbach bis nach Bad Soden-Salmünster, Romsthal und Flörsbachtal im Spessart zum Geschäftsgebiet.

Geschichte

Die VR Bank Main-Kinzig-Büdingen entstand in ihrer heutigen Form im Jahr 2009 durch den Zusammenschluss der VR Bank Main-Kinzig (mit Sitz in Langenselbold) mit der Volksbank eG, Büdingen.

Nachdem 1840 bereits die Spar- und Leihkasse Büdingen entstand, wurde 1862 mit der "Spar- und Leihkasse" in Altenstadt die erste Genossenschaftsbank in der Region gegründet. Es war die erste Vorgängerbank der heutigen VR Bank Main-Kinzig-Büdingen eG. In den Folgejahren entstanden eine Vielzahl lokaler Genossenschaftsbanken. Insbesondere das preußische Genossenschaftsgesetz von 1867, dass in vielen deutschen Staaten Nachahmer fand, förderte die Gründungen.

1937 fand in Ostheim die erste von insgesamt 56 Fusionen auf dem Weg zur heutigen Bank statt. 1972 wurde im Kreditwesen- und im Genossenschaftsgesetz das "Vier-Augen-Prinzip" eingeführt. Eine Vielzahl von kleinen Genossenschaftsbanken musste daraufhin sich mit anderen zusammenschließen. Auch im Gebiet der heutigen Büdinger Volksbank fand auf Gemeindeebene eine Welle von Zusammenschlüsse von Volks- und Raiffeisenbanken statt. In den 90er Jahren erfolgten weitere Fusionen zur Kostenreduzierung. Gab es bis dahin oft nur Zusammenschlüsse auf Gemeindeebene, werden nun überörtliche Fusionen durchgeführt. Beispiele sind die Vereinigungen von Büdingen, Altenstadt und Gedern, Schotten und Nidda, Langenselbold und Nidderau, Nordspessart und Freigericht sowie Bad Soden-Salmünster und Wächtersbach. In der Folgezeit kommt es zu weiteren Fusionen von Mittel- und Unterzentren bis hin zur heutigen VR Bank Main-Kinzig-Büdingen eG.

Verbundpartner
Die VR Bank Main-Kinzig-Büdingen eG gehört zur genossenschaftlichen Finanzgruppe. Sie arbeitet in einem Verbund eng mit folgenden Unternehmen zusammen:
 Bausparkasse Schwäbisch Hall
 DG HYP
 DZ Bank
 R+V Versicherung AG
 Union Investment
 VR Smart Finanz
 EasyCredit
 Münchener Hypothekenbank

Regionales Engagement
Mit dem regionalen Förderprogramm "Gemeinsam mehr erreichen" unterstützt die VR Bank gemeinnützige Vereine aus der Region. Am Programm teilnehmen können alle Vereine, die Kunden bei der Bank sind. Nach Angaben der Bank betrug der Förderbetrag im Jahr 2022 insgesamt 478.647 Euro. Gefördert werden Freiwillige Feuerwehren, Sportvereine, Musik- und Gesangvereine, Schulen, Gemeinden und Gemeinde-Kindergärten, karitative Einrichtungen, Kirchen und kirchliche Kindergärten sowie Kulturvereine.

Weblinks
 Offizielle Website des Kreditinstitutes

Quellen
 Jubiläumsbroschüre 2012

Einzelnachweise

Mainkinzigbudingen
Organisation (Büdingen)
Unternehmen (Wetteraukreis)
Friedrich Wilhelm Raiffeisen als Namensgeber

VR Bank Main-Kinzig-Büdingen


أرماندو فيسكونتي  (مواليد 26 أكتوبر 1989 في نابولي - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى باري الإيطالي منذ 2009 في مركز المهاجم .

مراجع

مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مدينة نابولي
رياضيون من نابولي
فائزون بميداليات فضية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة القدم
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو باري
لاعبو روما
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من نابولي
لاعبو نادي أفيلينو
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2009
مواليد 1989
مواليد في نابولي

أرماندو فيسكونتي


Parcul Național Nijneaia Kama (în , în traducere literală "Kama Inferioară") este un parc național din centrul Rusiei, situat în  și  din Tatarstan. A fost înființat la 20 aprilie 1991 pentru a proteja pădurile de conifere (mai ales pin) de pe malurile râului Kama.

Locație și geografie
Parcul constă din trei zone izolate între ele. Două din acestea Mali Bor și Tanaiavskaia Dacea se află în apropierea orașului Ielabuga, pe malul drept al Kamei, în timp ce a treia, Bolșoi Bor, se află pe peninsula de pe malul stâng al Kamei, lângă orașul Naberejnîe Celnî. În limitele parcului, pe Kama este amenajat . Malul drept al râului este abrupt, cu ravene.  este cel mai mare afluent al Kameni din zona parcului. Malul stâng are pante mai line. În aval de baraj, cursul Kamei este meandrat, iar pajiștile de pe malul drept aparțin și ele parcului.

Fauna
Printre mamiferele mari, larg răspândite în parc, se numără elanul, căprioara, mistrețul, râsul, viezurele, castorul eurasiatic, și  enotul. Există mai multe specii de lilieci, dintre care unele sunt rare. Parcul are peste 190 de specii de păsări, 6 specii de reptile, 10 specii de amfibii, și 16 specii de pești.

Flora
Împrejurimile lacului de acumulare Nijnekamsk sunt acoperite de păduri. Pădurea este prezentă și mai departe de malurile lacului, în pâlcuri izolate. Dintre copaci, cele mai frecvente specii sunt pinul (65,4% din zona împădurită), mesteacănul (19%) și plopul tremurător (6%). O parte din pădure a fost plantată.

Bibliografie

Legături externe

 Hărțiloficiale ale parcului (în limba rusă)

Parcuri naționale din Rusia

Parcul Național Nijneaia Kama