La chapelle des Blanques ou chapelle des Bellengues est une chapelle catholique située dans la commune de Trouville, en France.

Localisation
La chapelle est située à Alvimare, commune du département français de la Seine-Maritime. Elle se trouve à côté du manoir des Blanques.

Historique
L'édifice date du -début du .

La chapelle est dédiée à sainte Barbe puis sainte Anne.

L'édifice est classé au titre des monuments historiques depuis le .

Description
L'édifice est à pans de bois.

La chapelle porte une épitaphe avec la généalogie des seigneurs des Blanques.

Références

 Le patrimoine des communes de Seine-Maritime

Annexes

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de l'arrondissement du Havre

Liens externes

Bibliographie
 .

Alvimare
Monument historique classé en 1974
Chapelle dédiée à sainte Anne

Chapelle des Blanques


Bloody Mary este un film american thriller de groază din 2006 scris și regizat de Richard Valentine pe baza personajului folcloric omonim. Rolurile principale au fost interpretate de actorii  Jaason Simmons, Kim Tyler, Matt Borlenghi și Cory Monteith.

Prezentare

Distribuție
 Kim Tyler	...	Natalie
 Matthew Borlenghi	...	Bobby (ca Matt Borlenghi)
 Danni Ravden	...	Jenna (ca Danni Hamilton)
 Troy Turi	...	Johnny
 Christian Schrapff	...	Scooter
 Amber Borycki	...	Tabitha
 Cory Monteith	...	Paul
 Richard Carmen	...	Dr. McCarty

Note

Legături externe

Vezi și

Filme din 2006
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Richard Valentine
Filme de groază din anii 2000
Filme thriller din anii 2000

Bloody Mary (film)


Agrilus pseudolituratus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Descarpentries, 1959.

Referências

pseudolituratus

Agrilus pseudolituratus


72042 Dequeiroz este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
72042 Dequeiroz este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Gnosca de Stefano Sposetti. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,38 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 1,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 72001-73000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

72042 Dequeiroz


Kerimler, Güney - Denizli ili Güney ilçesine bağlı mahalle
 Kerimler, Toroslar - Mersin ili Toroslar ilçesine bağlı mahalle
 Kerimler, Tarsus - Mersin ili Tarsus ilçesine bağlı mahalle
 Kerimler, Çaycuma - Zonguldak ili Çaycuma ilçesine bağlı köy

Kerimler


Ingwe may refer to:

 Ingwe, Zambia, part of the Kasempa constituency, in North-Western Province, Zambia
 Ingwe Local Municipality, KwaZulu-Natal, South Africa
 ZT3 Ingwe, a South African anti-tank guided missile
 Ingwe Coal Corporation; see Mick Davis
 The nickname for Kenyan Premier League club A.F.C. Leopards
 Ingwë, an elf in J. R. R. Tolkien's legendarium
 Ingwe, a piece for electric guitar by Georges Lentz

Ingwe


A escrava é um conto de autoria de Maria Firmina dos Reis, publicado originalmente na Revista Maranhense em 1887.

Publicada em meio a campanha abolicionista, poucos meses antes da promulgação da Lei Áurea, a obra aborda o sistema escravagista brasileiro e as condições degradantes as quais eram submetidas pessoas negras, escravizadas, assim como a situação específica da mulher negra.

Enredo
A história inicia-se em um salão, que reúne pessoas de classe social elevada. Ali, elas discorrem sobre diversos assuntos até que passam a abordar o tema da servidão e, de modo geral, opiniões divergentes são relevadas. Uma das presentes,  denominada simplesmente como "uma senhora" expõe sua posição sobre a escravidão a partir do relato da  história de Joana, uma escrava fugida. A narrativa alterna entre a compaixão pelos oprimidos e a denúncia à ordem social que legitima a escravidão.

Contexto

Redigido em meio ao auge da campanha abolicionista, A Escrava é obra combativa e de cunho antiescravista que traz  a perspectiva do oprimido e demonstra a indignação contra a elite da época. A escravidão é apontada como uma marca de atraso do progresso brasileiro e a liberdade como patrimônio de todos os seres humanos independentemente de cor, religião ou raça.

Referências
Romances do Brasil
Literatura do Brasil
Literatura afro-brasileira

A Escrava


Die Liste der deutschen Botschafter in San Marino enthält die Botschafter der Bundesrepublik Deutschland in San Marino.
Die Republik San Marino ist seit dem 12. Jahrhundert ein unabhängiges Staatswesen. Die staatliche Souveränität San Marinos wurde auf dem Wiener Kongress 1815 bestätigt.

Die Bundesrepublik Deutschland und San Marino haben am 1. Oktober 1995 diplomatische Beziehungen aufgenommen. Allerdings unterhält Deutschland keine Botschaft in dem Land. Die deutschen Botschafter in Rom sind in San Marino doppelakkreditiert. Für die konsularischen Beziehungen ist das deutsche Generalkonsulat in Mailand zuständig. Der für Deutschland zuständige Botschafter San Marinos nimmt seine Funktion von New York aus wahr.

Siehe auch
 Botschafter der DDR in San Marino

Weblinks
 Diplomatische Beziehungen zwischen Deutschland und San Marino (Auswärtiges Amt)

Einzelnachweise

San Marino
Deutschland
!


Mythimna ferrago es una polilla de la familia Noctuidae. Se distribuye en toda Europa y también se encuentra en Marruecos, Argelia, Turquía, Israel, Líbano, Irak, Irán, Asia central y la parte occidental de la zona templada de Asia.

Las alas anteriores de esta especie varían de naranja a marrón, por lo general con una línea más oscura central, interrumpida por un estigma pálido.

Pasa el invierno como larva.

Referencias

Enlaces externos
The Clay up UKmoths
Funet Taxonomy
Lepiforum.de

ferrago
Animales descritos en 1787

Mythimna ferrago


Mladi Sheldon (eng. Young Sheldon) je američki sitcom kojeg su režirali Chuck Lorre i Steven Molaro, počeo se prikazivati 25. rujna 2017. godine na CBS televizijskom kanalu.

Serija je spin-off i prequel serije Teorija velikog praska i bazirana je na djetinstvu Sheldona Coopera.

Radnja
Godina je 1989., serija prati devetogodišnjeg Sheldona Coopera koji ide u srednju školu u izmišljenom gradu Medford, Texas, i pokušava se uklopiti u svijet oko njega dok se njegova obitelj i prijatelji susreću s njegovom jedinstvenom inteligencijom i društvenim izazovima.

Likovi

Glavni Likovi
 Iain Armitage kao Sheldon Cooper (sez. 1 - u tijeku): Briljantan diječak s IQ-om 187, nije osobito sklono razumijevanju društvenih konvencija. Njegova inteligencija, zajedno s nedostatkom emocionalnosti, dovodi ga do diskriminacije unutar i izvan domaćeg okruženja, iako ga njegova obitelj voli, često ih stavlja u poteškoće u društvu zajednice zbog svog neobičnog ponašanja.
 Jim Parsons kao glas odraslog Sheldona Coopera koji pripovjeda priču.
 Zoe Perry kao Mary Cooper (sez. 1 - u tijeku): Sheldonova majka. Kršćanka, često ne čini ništa drugo nego citira Boga i Bibliju. Iako joj je znanstveni pogled njezinog sina na svijet strani, izuzetno ga jako voli i podupire gdje god može.
 Lance Barber kao George Cooper Senior (sez. 1 - u tijeku): Sheldonov otac. Football trener srednje škole Medford, veliki je pivopija, nimalo zadovoljan svojom karijerom i u mnogočemu je ogorčen i razočaran čovjek. Njegova veza sa Sheldonom je vrlo neobična, ali, unatoč tome što se rijetko viđaju, njih dvoje osjećaju veliku naklonost jedno prema drugome.
 Montana Jordan kao George "Georgie" Cooper Junior (sez. 1 - u tijeku): Sheldonov stariji brat. Pohađa istu srednju školu kao i njegov mlađi brat i igra u footbal momčadi koju trenira njegov otac. On je introvertirani, nedisciplinirani i problematični dječak.
 Raegan Revord kao Melissa "Missy" Cooper (sez. 1 - u tijeku): Sheldonova sestra blizanka. Ima površan karakter, voli se zabavljati i izgledati lijepo. Nije pametna kao Sheldon, ali često se pokazala pametnom i lukavom. Nikada ne propušta zadirkivati Sheldona kad god se ukaže prilika, iako ga voli.
 Annie Potts kao Constance "Connie" Tucker / "Meemaw" (sez. 1 - u tijeku): Sheldonova voljena baka i majka Mary, udovica. Za razliku od svoje kćeri, ona je neodgovorna žena, a to dovodi do toga da njih dvoje često imaju svađe. Ne slaže se dobro s Georgeom starijim i čak nema visoko poštovanje prema Georgieu, naprotiv obožava Missy i, osobito Sheldona, kojeg smatra svojim omiljenim unukom. Voli piti i također ima naviku kockanja.
 Matt Hobby kao Pastor Jeff Difford (sez. 3 - u tijeku, sporedan:sez. 1-2): pastor baptističke crkve u koju idu obitelj Cooper. Prvobitno je dobio prezime Hodgkins, ali je od epizode "Seven Deadly Sins and a Small Carl Sagan" promijenjeno u Difford.
 Wyatt McClure kao Billy Sparks (sez. 5 - u tijeku, sporedan:sez. 1-4): sin Cooperovih susjeda, vršnjak Sheldona i Missy. Nije osobito inteligentan.
 Emily Osment kao Mandy McAllister (sez. 6 - u tijeku, sporedna:sez. 5): Georgiejeva 29-godišnja djevojka koja ostaje trudna.

Sporedni Likovi
 Ryan Phuong kao Tam (sez. 1 - u tijeku): Sheldonov prijatelj iz razreda podrijetlom iz Vijetnama.
 Melissa Peterman kao Brenda Sparks (sez. 1 - u tijeku): Billyeva majka. Radi u kuglani.
 Wallace Shawn kao Dr. John Sturgis (sez. 1 - u tijeku): znanstvenik i profesor kvantne kromodinamike na "East Texas Tech", s kojim Constance ulazi u vezu. Sheldon odobravajući njihovu vezu u Johnu vidi mogućnost da ima još jedan briljantan um u obitelji.
 Rex Linn kao Principal Tom Peterson (sez. 1 - u tijeku): ravnatelj srednje škole Medford.
 Brian Stepanek kao Mr. Hubert Givens (sez. 1 - u tijeku): profesor znanosti u srednjoj školi Medford.
 Doc Farrow kao trener Roy Wilkins (sez. 1 - u tijeku): profesor tjelesnog odgoja i trener footballske ekipe u srednjoj školi Medford.
 Sarah Baker kao Ms. Sheryl Hutchins (sez. 1 - u tijeku): knjižničarka u srednjoj školi Medford.
 Jason Alexander kao Mr. Gene Lundy (sez. 1 - u tijeku): profesor drame u srenjoj školi Medford.
 Nancy Linehan Charles kao Peg (sez. 1 - u tijeku): Tajnica pastora Jeffa, jako puno puši i pepeljara joj je uvijek puna.
 Mckenna Grace kao Paige Swanson (sez. 2 - u tijeku): Ona je čudo od djeteta koje, poput Sheldona, pohađa predavanja profesora Sturgisa, ali, za razliku od Sheldona, ona uspijeva živjeti kao obično dijete. Oboje će biti suparnici, ali nakon razvoda Paigeinih roditelja, postat će prijatelji. Paige će postati bliska prijateljica s Missy.
 Andrea Anders kao Linda Swanson (sez. 2 - u tijeku): Paigeina majka.
 Mary Grill as Policajka Robin (sez. 2 - 3): druga žena pastora Jeffa koja radi kao policajka.
 Ed Begley Jr. kao Dr. Grant Linkletter (sez. 2 - u tijeku): kolega dr. Sturgisa. Redovito se nabacuje Connie, ali ona ga stalno odbija.
 Reba McEntire kao June (sez. 3 - u tijeku): Daleova bivša žena, lokalna frizerka s kojom se Connie sprijatelji.
 Ava Allan kao Jana Boggs (sez. 3 - u tijeku): Djevojka koja pohađa srednju školu Medford, Georgie snjom započinje romantičnu vezu.
 London Cheshire kao Marcus (sez. 3 - u tijeku): Missyn dečko.
 Wendie Malick kao Predsjednica Linda Hagemeyer (sez. 4 - u tijeku): predsjednica Sheldonovog sveučilišta.
 Dan Byrd kao Pastor Rob (sez. 5 - u tijeku): mladi pastor kojeg je pastor Jeff zaposlio da predaje nedjeljnu školu.
 Caleb Emery kao Darren  (sez. 5 - u tijeku): jedan od Sheldonovih novih susjeda u studentskom domu.
 Ivan Mok kao Oscar (sez. 5 - u tijeku): jedan od Sheldonovih novih susjeda u studentskom domu.
 Billy Gardel kao Herschel Sparks (sez. 1 - 2): Billyev otac.
 Chris Wylde kao Glenn (sez. 1 - 3): vlasnik strip trgovine "King Kong Comics".
 Valerie Mahaffey kao Victoria MacElroy (sez. 1 - 3):  Sheldonova profesorica engleskog u srednjoj školi Medford.
 Danielle Pinnock kao Ms. Evelyn Ingram (sez. 1 - 4): Sheldonova profesorica matematike u srednjoj školi Medford.
 Isabel May kao Veronica Duncan (sez. 2, 3): djevojka isprva buntovna zbog obiteljskog konteksta, a zatim pristupa religiji. Pohađa srednju školu Medford. Georgie se zaljubljuje u djevojku, koja mu tajno uzvraća ljubav.
 Mary Grill as Policajka Robin (sez. 2 - 3): druga žena pastora Jeffa koja radi kao policajka.
 Craig T. Nelson kao Dale Ballard (sez. 3 - 4): Missyin trener bejzbola. Ima kratku aferu s Connie, ali prekidaju kad odbije njegovu prosidbu. Kasnije se pomire.

Gostujući Likovi
 Melissa Tang kao Ms. Fenley, profesorica glazbenog u Sheldonovoj srednjoj školi. Tang je poznata od prije iz epizode Teorije velikog praska kao Mandy Chao.
 Bob Newhart kao Arthur Jeffries / Professor Proton, znanstvenik i Sheldonov najdraži televizijski voditelj. Newhart preuzima istu ulogu koju je imao u seriji Teorije velikog praska.
 Vernee Watson kao medicinska sestra Robinson, sestra koja se brine o Georgeu kad zadobije mali srčani udar. Watson je glumila u par epizoda medicinsku sestru po imenu Althea u Teoriji velikog praska, uključujući i pilot epizodu.
 John Hartman kao Dr. Goetsch, psihijatar koji preuzme Sheldonov slučaj kad si umisli da ima Phagophobiu.
 Ray Liotta kao Vincent, kladioničar Sheldonove bake.
 Jason Kravitskao Dr. Ronald Hodges, NASA-in inženjer i cimer prof. Givensa. Radio je prezentaciju na satu znanosti, gdje izazove Sheldona da riješi problem ponovnog korištenja lančanog sustava.
 Dave Florek kao Dr. Eberland, Sheldonov doktor.
 Karly Rothenberg kao Mrs. Janice Veazey, sekretarica Dr. Hodgea.
 Frances Conroy kao Dr. Flora Douglas, upraviteljica škole koju Sheldon pohađa na kratko vrijeme.
 Harry Groener kao Elliot Douglas, suprug Dr. Douglas.
 Billy Gardell kao Herschel Sparks, Billyev otac.
 Paul Yen kao Le Nguyen, Tamov otac.
 Vyvy Nguyen kao Trang Nguyen, Tamova majka.
 Richard Kind kao Ira Rosenbloom, jedan od bakinih dečkiju.
 Jason Alexander kao Mr.Lundy, profesor drame u Medford srednjoj školi.
 Ella Allan i Mia Allan kao Bobbi Sparks, Billyeva mlađa sestra koja je mučila Sheldona.
 Cleo King kao Mrs. Costello, savjetnik srednje škole Medford
 Michael Cudlitz kao NASA-in naglednik, koji se pojavljuje u Sheldonovom sanjarenju.
 Elon Musk kao Elon Musk, pojavljuje se u šestoj epizodi "A Patch, a Modem and a Zantac" u flashforward sceni, 27 godina u budućnosti.

Pregled serije
U ožujku 2021. CBS je obnovio seriju za petu, šestu i sedmu sezonu. U Hrvatskoj sve epizode premijerno se prikazuju na kanalu HBO 3 i na platformi HBO Max.

Prve tri sezone su se prikazivale na kanalu Doma TV, četvrta sezona se prikazivala na kanalu Nova TV u noćnim satima.

Šesta sezona u Hrvatskoj prikazivala se u više termina u 2023. godini, od 7. siječnja do 18. veljače epizode 1 – 7, od 15. travnja do 27. svibnja epizode 8 – 14, epizode 15 – 22 prikazale su se od 8. srpnja do 26. kolovoza, između datuma su se prikazivale reprize već prikazanih epizoda šeste sezone.

Uvodna špica
Uvodna špica je pjesma "Mighty Little Man" američkog glazbenog umjetnika Stevea Burnsa, s njegovog debitantskog albuma Songs for Dustmites iz 2003. godine.

U prve dvije sezone serije tijekom uvodne špice, koja traje nešto manje od dvadeset sekundi, vidimo Sheldona, odjevenog u kariranu košulju s leptir mašnom, kratkim hlačama i kovčegom, kako hoda u tipičnim teksaškim čizmama i vraća se nekoliko koraka unatrag kada mu se krava približi.

Uvodna špica promijenjena je od treće sezone nadalje i uključuje cijelu obitelj, kao i prikazivanje Sheldona u različitim kostimima, kao što su Einstein, astronaut, strojovođa, Spock i Flasha (u kojoj pri kraju same špice istrči iz kadra).

Krava koja se pojavljuje u uvodnoj špici u prve četiri sezona mjenja boju svojih fleka, od svijetlo smeđi pa do crnih.

Od pete sezone likovima je promijenjena odjeća, a Georgie, Missy i Sheldon su stariji, izbaćeno je pojavljivanje Sheldona u različitim kostimima i umjesto krave sada se pojavljuje crni bik.

Distribucija
Trailer serije je objavljen 18. svibnja 2017.
Prva epizoda u režiji Jona Favreaua emitirana je 25. rujna 2017., nakon prikazane nove epizode Teorije velikog praska, dok su preostale epizode emitirane od 2. studenog 2017.

Izvori

Vanjske poveznice
  na cbs.com

 Mladi Sheldon na Doma TV
 Young Sheldon na facebook.com

Američke serije
Humoristične serije

Mladi Sheldon


O terremoto de 1139 em Ganja é um dos piores eventos sísmicos da história. Afetou o Império Seljúcida e o Reino da Geórgia; Azerbaijão e Geórgia modernos. O terremoto teve uma magnitude estimada de 7,7 MLH, 7,5 Ms e 7,0–7,3 Mw. Um controverso número de mortos de 230 000 a 300 000 veio como consequência deste evento.

Dano
Mkhitar Gosh, um estudioso e escritor armênio, descreveu o terremoto. Ele descreveu enormes danos nos distritos de P'ar'isos e Xach'e'n de Syunik. A cidade de Ganzak também sofreu devastação, deixando muitos moradores enterrados sob ruínas. Muitas estruturas, incluindo mosteiros e igrejas, castelos e aldeias na região montanhosa foram totalmente destruídas. O número de pessoas que morreram nas montanhas não é conhecido, descrito como "incalculável". Fortes tremores provocaram deslizamentos de terra maciços nas encostas das montanhas e desfiladeiros na Região das montanhas do Cáucaso. Partes do Monte Kapaz desmoronaram e o deslizamento de terra resultante bloqueou o rio Kürəkçay, formando o Lago Göygöl. Outros seis lagos se formaram, incluindo Maral-gol e Lago Ağgöl.

O número estimado de mortos deste terremoto está em algum lugar entre 230 000 e 300 000, tornando-o um dos terremotos mais mortais da história. Entre os mortos estavam dois filhos do então governante do Império Seljúcida , Qara Sonqor. O número de mortos permanece controverso com alguns autores afirmando que é um exagero considerando a população da área no momento do desastre, ou que isso foi uma fusão com os terremotos de 1138 em Aleppo e 1137 em Jazira.

Consequências
O rei Demétrio I da Geórgia aproveitou o terremoto e saqueou a cidade. As tropas roubaram muitos artefatos e itens valiosos da cidade, incluindo os Antigos Portões de Ganja, que foram utilizados como troféu. A cidade foi reconstruída por Qara Sonqor, onde começou a florescer.

Desastres ambientais

Terremoto de 1139 em Ganja


Diplopia sau vederea dublă se referă la starea în care o persoană vede obiectele duble în loc să le vadă clar.

Diplopia poate fi unul dintre primele semne ale unei boli sistemice, mai exact ale tulburărilor în procesele musculare sau neurologice, și în unele condiții poate afecta echilibrul, mișcarea și/sau abilitatea de a citi.

Clasificare
Diplopia poate fi binoculară sau monoculară. De asemenea, mai poate fi temporară sau voluntară.

Diplopia binoculară dispare la închiderea unuia dintre ochi, și apare ca un rezultat al strabismului. Diplopia monoculară apare doar la închiderea unuia dintre ochi.

Vezi și
Ambliopie
Strabism
Vedere binoculară

Referințe

Boli ale ochilor
Vedere

Diplopie


Ludlow puede referirse a:

Localidades de EE. UU.
Ludlow (Illinois), pueblo en el estado de Illinois
Municipio de Ludlow (condado de Allamakee, Iowa)
Municipio de Ludlow (condado de Champaign, Illinois)
Ludlow (Kentucky), pueblo en el estado de Kentucky
Ludlow (Maine), pueblo en el estado de Maine
Ludlow (Massachusetts), pueblo en el estado de Massachusetts
Ludlow (Misuri), pueblo en el estado de Misuri
Ludlow (Vermont), pueblo en el estado de Vermont
Ludlow (condado de Windsor, Vermont), aldea en el condado de Windsor en Vermont
Ludlow Falls, pueblo en el estado de Ohio
Municipio de Ludlow (condado de Washington, Ohio)

Localidades del Reino Unido
Ludlow (Shropshire), pueblo en el condado de Shropshire

Personas
Fitz Hugh Ludlow (1836-1870): escritor estadounidense
Frank Ludlow (1885-1972): botánico y militar inglés
Jayne Ludlow (1979): futbolista galesa
Ludlow Griscom (1890-1959), botánico y ornitólogo estadounidense
Peter Ludlow (1959): filósofo inglés

Misceláneas
 Ludlow (geología): periodo geológico perteneciente al Silúrico.

Ludlow


Maryam Goormaghtigh est une réalisatrice suisse née à Genève en 1982.

Biographie
Née d'un père franco-belge et d'une mère d'origine iranienne, Maryam Goormaghtigh a acquis la nationalité suisse.

Elle a étudié à l'INSAS, puis a réalisé plusieurs courts métrages et des épisodes de séries pour la télévision.

Son premier long métrage, Avant la fin de l'été, a été présenté au Festival de Cannes en 2017 dans le cadre de la programmation de l'ACID.

Filmographie

Courts métrages
 2005 : Les Tendres Plaintes
 2006 : Bibeleskaes (coréalisateur : Blaise Harrison)
 2009 : Le Fantôme de Jenny M
 2012 : Vol au Panthéon

Long métrage
 2017 : Avant la fin de l'été

Notes et références

Liens externes

 Maryam Goormaghtigh sur le site de l'l'ACID

Réalisatrice suisse
Naissance en 1982
Naissance à Genève

Maryam Goormaghtigh


Dinamit, nitrogliserinin diatomite soğurulmasıyla üretilen bir patlayıcı türüdür. İsveçli kimyager Alfred Nobel tarafından 1866'da keşfedilmiş ve 1867 yılında patenti alınmıştır. Genellikle 20 cm uzunluğunda ve 2,5 cm çapında çomaklar halinde satılır ancak başka boyları da mevcuttur.

Kullanım alanları
Dinamitin ana kullanım alanları inşaat, madencilik ve yıkımdı ama son yıllarda daha üstün özelliklere sahip patlayıcıların piyasaya sürülmesiyle kullanımı azalmıştır. Şu anda, su altı yıkımlarında asıl patlayıcı ve diğer alanlarda da ek patlayıcı olarak kullanılmaktadır.

Dinamit bazı silahlı güçler tarafından, düşmanı yavaşlatmak üzere yol ve köprülerin imha edilmesinde de kullanılmıştır.

Yaygın inanışın aksine kasalar gibi korumalı eşya ve odaların patlatılmasında dinamit değil, dinamitin kaynatılıp oluşan sıvının üzerindeki nitrogliserin kaymağının alınmasıyla elde edilen nitrogliserin kullanılmaktaydı.

İçindekiler

Dinamit, 3 ölçü nitrogliserin, 1 ölçü diatomit ve küçük bir miktar sodyum karbonatın karıştırılmasıyla elde edilir. Hamur halinde olan karışım klasik çomak şekline getirilir ve kağıda sarılır.

Nitrogliserin kendi başına çok kuvvetli bir patlayıcıdır ve saf hali şoka duyarlıdır. Yani ani hareketler patlamasına sebep olabilir. Nitrogliserin, üretimi üzerinden zaman geçtikçe daha da kararsız maddelere dönüşür ve taşınmasındaki tehlike artar. Diatomite adsorbe edildiği zaman nitrogliserinden doğan tehlike azaltılmış olur.

Tarihçe

Dinamit, karabaruttan daha güçlü ve güvenle kullanılabilecek ilk patlayıcıydı. Keşfinin patentini Ekim 1867'de alan Nobel, buluşunu ilk defa Nobel'in Güvenli Patlayıcı Tozu adıyla satmıştır. Piyasaya çıkışından hemen sonra, barut ve nitrogliserinden güvenli bir seçenek olarak görülmüştür. Nobel, buluşunun patent haklarını çok sıkı biçimde korumuş ve izinsiz kopyacıların fabrikalarının kapatılmasını sağlamıştır. Nobel'in çabalarına karşın bazı fabrikalar, hafifçe değiştirilmiş bir formül kullanarak kendi dinamitlerini üretmişlerdir. Nobel, patent haklarını çiğneyenlere karşın dinamit sayesinde büyük bir servet edinmiş ve Nobel Ödülü'nü başlatmıştır.

1940'lardan sonraki yıllar boyunca dünyanın en büyük dinamit üreticisi Güney Afrika'ydı. De Beers 1902 yılında Sommerset West'de bir fabrika kurmuştu. Bu fabrika daha sonra Afrika Patlayıcı ve Kimyasal Endüstrileri isimli kuruluş tarafından işletilmeye başlanmıştı. Ülkedeki büyük dinamit isteğinin nedeni Witwatersrand ve çevresindeki altın madenleridir.

Dinamitin sorunlarından birisi, üretiminde ortaya çıkan tehlikelerdir. 1960'larda Somerset West'te çok büyük iki patlama olmuştu. Bu patlamalarda can kaybı yaşanmasına karşın fabrikanın modüler yapısı ve etrafındaki ağaçların basıncı emmesi zararı azaltmıştı. Bu fabrika 1985 yılında kapatılmıştır.

Dinamit kelimesi, Antik Yunanca'da Güç anlamına gelen δυναμις (dunamis) ve ιτης (-itēs) ekinden oluşturulmuştur.

Ayrıca bakınız
 Patlayıcıların patlama hızlarının listesi
 TNT
 Titadine
 Alfred Nobel

Kaynakça

Patlayıcı maddeler
İsveçli icatları
1866 tanıtımları

Dinamit


Christian Poll (født 22. februar 1965) er en dansk tidligere politiker, han blev valgt ind i Folketinget for Alternativet i Nordsjællands Storkreds ved folketingsvalget i 2015 med 1.622 personlige stemmer. Hans sidste dag i Folketinget var den 5. juni 2019.

Christian Poll bor i Birkerød i Nordsjælland, er gift og har to børn fra hhv. 1998 og 2001. Han har gået på Ulrikkenborgskolen (1971-1980), er student fra Lyngby Statsskole i 1983 og uddannet civilingeniør fra DTU i Lyngby (1985-1991). Han har siden arbejdet hos Laborantskolen i Hovedstadsområdet (1992-1993), COWI (1993-1998), Miljøstyrelsen (1998-2002), DTU (Instituttet for Produktudvikling) (2002-2005) og Danmarks Naturfredningsforening (2005-2015).

Han blev valgt som spidskandidat for Alternativet i 2014, tildelt Nordsjællands Storkreds og var i løbet af sine fire år i Folketinget ordfører for natur, miljø, klima, energi, forsyning, fødevarer, landbrug, dyrevelfærd, byggeri og bygninger, transport, fiskeri, finans og økonomi samt medlem af Nordisk Råd. Han var medlem af Miljø- og fødevareudvalget, Energi-, forsynings- og klimaudvalget, Europaudvalget i hele perioden fra 2015-2019 og i kortere perioder desuden medlem af Transportudvalget, Erhvervsudvalget og Finansudvalget i Folketinget.

Eksterne henvisninger
Christian Poll
 Christian Poll på Facebook

Tidligere folketingsmedlemmer fra Alternativet
Folketingsmedlemmer i 2010'erne
Civilingeniører fra Danmark
Alumni fra Danmarks Tekniske Universitet

Christian Poll


Halide Nusret Zorlutuna (1901, İstanbul - 10 Haziran 1984, İstanbul), Türk şair, yazar, öğretmen.

"Kadın yazarların annesi" olarak anılır.  Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren Anadolu'nun birçok yerinde öğretmenlik yaptı. Öğretmenlik yıllarında öğrencileriyle edindiği tecrübeleri "Benim Küçük Dostlarım " adını verdiği kitapla anlattı. Hece ölçüsünde hamasi şiirleri ve konuşulan Türkçe ile yazılmış romanları vardır. Romancı Emine Işınsu'nun annesi, yazar İsmet Kür'ün (1916–2013) ablası ve yazar Pınar Kür'ün teyzesidir.

Yaşamı
1901 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Erzurumlu Zorluoğulları ailesinden gazeteci Mehmet Selim (daha sonraki adı ile Avnullah Kâzımî Bey), annesi Ayşe Nazlı Hanım'dır. Gazeteci Süleyman Tevfik Özzorluoğlu ise amcasıdır. Halide Nusret'in babası Avnullah Kazimi Bey, 1908 yılında "Fedekeran-i Millet Cemiyeti" adlı bir siyasi parti kurup muhalefete başladığı için İttihat ve Terakki Partisi yönetimi tarafından yıllarca sürgün ve zindan hayatı yaşamak zorunda bırakılmıştı; bu nedenle Halide Nusret çocukluğunda babasını çok az görebildi. Annesi, dedesi ve dayısı ile yaşadı. İlk eğitimini annesinden aldı.

Avnullah Bey bir süre siyasetten çekilmeyi kabul edip Kerkük'te mutasarrıf olarak görevlendirildiğinde ailecek Kerkük'e gittiler. Halide Nusret, bu dönemde özel hocalardan ders alarak Arap ve İran dillerindeki bilgisini geliştirdi. Kardeşi İsmet, birkaç ay Bağdat'ta misafir oldukları sırada dünyaya geldi.  Kerkük'teki çocukluk yıllarını Bir Devrin Romanı adlı anı kitabında aktardı.

Aile, I. Dünya Savaşı sırasında İstanbul'a döndükten sonra Halide Hanım Erenköy Kız Lisesi'ne devam etti. Bu okulda orta tahsilini yapmakta iken babasını kaybetti. Babasının ölümü üzerine yazdığı "Ağlayan Kahkahalar" adlı yazısı 1917 yılında Talebe Defteri adlı derginin yarışmasında birinci olup yayımlanınca edebiyat dünyasına adım atmış oldu.

Lise öğrenimini tamamladıktan sonra bir süre İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde eğitim gördü. Ekonomik koşullar nedeniyle çalışmak zorunluluğu doğunca Darülmuallimat sınavlarına girdi ve öğretmen olma hakkını elde etti. Öğretmenlik mesleğini çok sevdi ve kendisinin öğretmen olmak için yaratıldığı inancını her zaman ifade etti. 1919'da Özel Âşiyan İdadisi'ne İstanbul'da öğretmenlik yapmaya başladı; ardından kısa bir süre Posta-Telgraf Kalem-i Mahsusu'nda çalıştı. 1921'de İngilizce ve edebiyat dersleri verirken bir yandan İstanbul Darülfünun'da Tarih Bölümü'ne devam etti, özel olarak İngilizce öğrendi.

Öğretmenlik hayatı
Halide Hanım, 1924'te Edirne Muallim Mektebi'nde başladığı öğretmenlik görevini  Kırklareli, Kars, Ardahan, Urfa, Karaman, İstanbul ve Ankara gibi yurdun çeşitli yerlerindeki liselerde sürdürmüştür.

Edirne'de öğretmenlik yapmakta iken 1926 yılında Dördüncü Süvari Alayı binbaşısı Aziz Vecihi Zorlutuna ile evlendi. Evlilik hayatı, eşinin 45 yıl sonraki vefatına kadar sürmüş, çiftin  1930'da oğulları Ergün, 1938'de kızları Emine dünyaya gelmiştir.

Edirne'deki üç yıllık öğretmenliğinin ardından İstanbul Kız Lisesi'ne atanarak eşiyle beraber İstanbul'a taşındı. Şükûfe Nihal'le dostluğunun temelleri bu sırada atıldı. Yedi yıl İstanbul'da öğretmenlik yaptıktan sonra şark hizmeti isteyerek Kars'a atandı.   Kars'taki memuriyetinden sonra eşinin ardı sıra Karaman'a, Urfa'ya gitti, dört yıl Urfa'da öğretmenlik yaptı. 1948 yılından itibaren Ankara'da öğretmenlik yaptı. 1957'de Ankara Kız Teknik Öğretmen Okulu'nda çalışmaktayken kendi isteğiyle emekliye ayrıldı. Öğretmenlikle ilgili anılarını "Benim Küçük Dostlarım" adlı kitabında topladı.

Edebî hayatı ve faaliyeti
Halide Nusret, Küller adlı ilk romanını 19 yaşında iken kaleme almıştı. Milli Mecmua, Türk Kadını, Kadınlar Dünyası, Aydabir, Salon Mecmuası, Çınaraltı, Çağrı, Hilâl, Defne, Hisar, Ayşe, Töre, Türk Edebiyatı dergilerinde ve Vakit, Zafer, Kudret, Haber, Yeni İstanbul, Sabah, Hürriyet gazetelerinde yazılar yayımladı. 1923'te yayımladığı Hanım Mektupları adlı eseri ile edebiyat dünyasında ilgi uyandırdı.

Şiir yazmaya mütareke yıllarında başladı. Türk Kurtuluş Savaşı'nın etkisi ve heyacanıyla millî edebiyat akımına katıldı. Millî duygularla kaleme aldığı "Git Bahar" adlı şiiri tanınmasını sağladı. Millî edebiyat akımı içinde değerlendirilen şiirlerinde hececi anlayışa bağlı kaldı. Ünlü şair Yahya Kemal'in şiirlerini ezberlediği ender şairlerden birisi olarak bilinir.

Halide Nusret'in sahnelenmemiş ancak basılmış piyesleri de vardır. Bazılarının adları şunlardır: Hatırsaymaz Kaymakam, Peçe ve Kafes, Rüzgârdaki Yaprak, Suçlu Kim?, Asıl Aşk, Ali Ustanın Torunları, Gecekondu Gülleri.

Sosyal Hayatı ve Faaliyeti
Halide Nusret, genç yaşlarından itibaren sosyal kuruluşlarda ve hayır cemiyetlerinde çalıştı. Türk Kadınlar Birliği, Türk Ocakları, Halkevleri, Muallimler Birliği, Yardım Sevenler Derneği, Söroptomistler, Çocuk Haklarını Müdafaa Cemiyeti ve Çocuk Esirgeme Kurumu(Himaye-i Etfal Cemiyeti) yönetim kurullarında uzun yıllar hizmet verdi. 1959'da Türk Anneler Derneği'ni kuruluşuna öncülük etti. Türk Dil Kurumunun da kurucu üyelerindendi.

1975 yılı Birleşmiş Milletler tarafından "kadın yılı" olarak ilan edildiğinde "Kadının Sosyal Hayatını İnceleme ve Araştırma Derneği" tarafından düzenlenen sergi ve toplantıda Halide Nusret'e "Ümmü'l-Muharrirat" (kadın yazarların annesi) unvanı verildi. 1976'da 75 yaşını doldurması nedeniyle  onuruna jübile düzenlendi. Oturduğu sokağın adı "Şairler Sokağı" 1983 yılında ise Basın Yayın Genel Müdürlüğü ile Türk Basın Birliği tarafından "Basın Mesleği'nde 50 Yıl Şerefli Hizmet" belgesiyle plaket verildi.

Ölümü
Halide Nusret Zorlutuna, 10 Haziran 1984 günü İstanbul'da öldü. Cenazesi Cebeci Mezarlığı'na defnedildi.

Halide Nusret Zorlutuna Özel Arşivi Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı'ndadır.

Başlıca eserleri

Şiir
 1930: Geceden Taşan Dertler
 1943: Yayla Türküsü
 1950: Yurdumun Dört Bucağı
 1967: Ellerim Bomboş
 xxxx: Git Bahar
 xxxx: Sevmek

Roman
 xxxx: Beyaz Selvi (biyografik roman)
 1921: Küller
 1922: Sisli Geceler
 1933: Gül'ün Babası Kim
 1966:  Zafer
 1971: Büyükanne
 1974: Aydınlık Kapı

Hikâye

Hatıra
 1948: Benim Küçük Dostlarım
 1978: Bir Devrin Romanı

Mektuplar
 1923: Hanım Mektupları

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 'Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü' sayfası

1901 doğumlular
1984 yılında ölenler
20. yüzyıl Türk şairleri
20. yüzyıl Türk kadın yazarları

Halide Nusret Zorlutuna


8086  (ayrıca iAPX86 de denir) Intel tarafından geliştirilmiş, x86 mimarisi 'nin gelişmesine yol açan 16-bit mimarisinde bir mikroişlemci yongasıdır. Intel tarafından 8086 tasarımının geliştirmesine 1976 yılı baharında başlanmış ve 1978 yılı yaz aylarında ilk çip piyasaya sürülmüştür. 1979 yılında piyasaya sürülen Intel 8088, daha ucuz ve az sayıda çevre birimi kullanımına olanak veren, ayrıca IBM PC tasarımında kullanılan 8254 CTC, 8255 PIO ve 8259 PIC gibi 8080-ailesi çevre birimleri ile uyumlu olacak şekilde 8-bitlik bir data bus eklenerek hafifçe modifiye edilmiş bir versiyondur. İlave olarak daha basit ve ucuz PCB tasarımı gerektirmekte ve daha az sayıda (1 ya da 4-bit genişliğinde) DRAM çipine gereksinim duymaktadır. Intel 8088 orijinal IBM PC tasarımında kullanılan işlemci olması özelliğiyle de kayda değerdir.

Tarihçe

Öncesi
1972 yılında Intel ilk 8-bit mikroişlemci olan 8008'i piyasaya sürdü. Datapoint firması tarafından CRT terminaller için geliştirilmiş, aynı zamanda oldukça genel amaçlı kullanılabilen bir komut seti kullanmaktaydı. 18-pin bellek paketinde olduğu için ayrı bir adres yolu kullanımı imkânı olmadığından işlevsel bir bilgisayar oluşturabilmek için cihaza birtakım ek donanımlar eklenmesi gerekiyordu (O dönemde Intel öncelikli olarak DRAM bellek üreticisiydi).

İki yıl sonra, 1974 yılında Intel, hesap makinesi çipleri için geliştirilmiş, ayrı bir adres yolu kullanımına imkân veren 40-pin DIL paketine yerleştirilmiş olan 8080'i  piyasaya sürdü. 8008 ile kod uyumlu ancak   binary uyumlu olmayan genişletilmiş bir komut setine sahipti ve programlamayı kolaylaştırmak için bazı 16-bit komutlar eklenmişti.      Bunu 1977 yılında çoklukla ilk kullanışlı mikroişlemci olarak da kabul edilen depletion-load NMOS tabanlı 8085 izledi. 8085 önceki çiplerin aksine sadece 5V besleme ile çalışabilmekteydi. Bu dönemde piyasaya çıkmış diğer belli başlı mikroşlemcilere örnek olarak Motorola 6800 (1974), Microchip PIC16X (1975), MOS Technology 6502 (1975), Zilog Z80 (1976) ve Motorola 6809 (1978) gösterilebilir.

İlk x86 tasarımı
8086 projesi Mayıs 1976'da başlatıldığında öncelikli hedefi iddialı ve gecikmiş olan iAPX 432 projesine geçici bir alternatif olmaktı. Intel asıl olarak dikkatleri diğer üreticilerin daha az gecikmeli 16 ve 32-bit işlemci geliştirme programlarından başka yöne çekmek ve eski Intel çalışanları tarafından geliştirip piyasada çok başarılı olmuş Zilog Z80 ile rekabet edebilecek bir ürün oluşturmak istiyordu. Bu nedenle çip mimarisi ve fiziksel tasarım nispeten küçük bir teknik grup tarafından kısa sürede gerçekleştirildi. Tasarımda 8085 ile benzer mikromimari ve fiziksel elemanlar kullanıldı (bu nedenle 8086, 8085'in devamı niteliğindedir).

8086 makine dili 8008, 8080 ya da 8085 ile kod uyumluydu, yani bu cihazlar için yazılmış makine dili kodları çok az ya da hiç elle düzeltme gerektirmeksizin otomatik olarak optimize edilmemiş 8086 koduna dönüştürülebiliyordu. Bunu olanaklı kılabilmek için  programlama modeli ve komut seti kaba olarak 8080 tabanlıydı. Ancak 8080 ve 8085'in aksine 8086 tasarımı sadece bazı temel 16-bit kabiliyetleri değil tüm 16-bit işlem desteği sunmaktaydı.

İşaretli tam sayılar için tam işlem desteği, adres tabanı + ofset adresleme, kendi-kendini tekrarlayan işlemler için eklenen yeni tip komutlar Z80 tasarımı ile benzeşmekteydi, ancak 8086 için hafifçe genelleştirilmişti. Pascal ve PL/M gibi iç içe fonksiyonlar içeren ALGOL ailesi programlama dillerini doğrudan destekleyen komutlar da eklenmişti. Baş mimar Stephen P. Morsea göre bu, önceki Intel işlemci tasarımlarına göre daha yazılım merkezli bir tasarım yaklaşımının sonucu idi (tasarım ekibinin farklı derleyici uygulamaları ile çalışma tecrübesi vardı). Diğer iyileştirmeler arasında mikrokod bazında çarpma ve bölme komutları ve ileriki kuşak  (8087 ve8089 gibi) işlemciler için daha uyumlu bir veriyolu yapısı gösterilebilir.

Komut seti ve üst seviye mimari tasarım neredeyse hiç CAD desteği kullanılmadan, eşzamanlı olarak çip üzerinde çalışan dört mühendis ve 12 tasarımcı tarafından yaklaşık 3 ay içinde tamamlandı. 8086, MC68000 ve diğer rakiplerine oranla daha az mikrokod kullanan sıralı yapıdaydı. rastgele mantık kapıları ve mikrokod karışımı kullanmaktaydı ve depletion load nMOS teknolojisi kullanılarak geliştirilmişti. İçerisinde yaklaşık 20,000 aktif transistör (tüm ROM ve PLA blokları da sayılırsa 29,000) bulunmaktaydı. Kısa süre içinde Intel'in asıl olarak SRAM ürünleri için geliştirdiği yeni ve daha rafine bir üretim prosesi olan HMOS (Yüksek performanslı MOS) teknolojisi ile üretilmeye başlandı. Bipolar RAM hızındaki MOS teknolojili SRAM'ler bu dönemde Intel'in önemli ürün kategorilerindendi. Daha sonra üretim prosesi HMOS-II, HMOS-III ve en sonunda pille beslenen tasarımlar için tamamen statik CMOS teknolojine dönüştürüldü ve Intel'in CHMOS teknolojisi ile üretilmeye başlandı. Çipin boyutu 33 mm2 ve minimum eleman boyutu 3.2 μm idi.

Çipin mimarisi Stephen P. Morse tarafından tasarlandı ve son rötuşlar ve nihai revizyonun ortaya çıkarılmasında 8087'nin mimarı Bruce Ravenel tarafından destek verildi. Mantık tasarımcıları Jim McKevitt ve John Bayliss donanım düzeyi tasarım liderleriydi. Tasarım ekibinin diğer üyeleri Peter A.Stoll ve Jenny Hernandez, proje müdürü ise  William Pohlman idi. 8086 bugünün kişisel bilgisayarları ve sunucularına komut seti olarak kalıcı bir miras bırakmıştır. Ayrıca son iki basamağını sonraki geliştirilecek tasarımlar için ayırmış ve bunları kullanan Intel 286 ve Intel 386 işlemciler ile birlikte en sonunda x86 ailesi olarak anılır olmuştur. Bir başka ilginç bilgi ise Intel çiplerinin PCI Üretici No'su 8086''''dır.

 Teknik özellikler
 Veriyolları ve işlevi
Tüm dahili kayıtçılar(), dahili ve harici veriyolları 16 bit uzunluğundadır. 20-bit uzunluğunda bir harici adres yolu 1 MB (bölümlenmiş) fiziksel adres alanı sağlamaktadır (220 = 1,048,576). Standart 40-pin DIP paketine sığabilmek için veri yolu ile adres yolu çoğullanmış() olarak kullanılmaktadır. 16-bit Giriş/Çıkış adres formatı 64 KB ayrılmış Giriş/Çıkış alanı anlamına gelmektedir (216 = 65,536). Dahili adres yolu uzunluğu 16 bit olduğundan maksimum doğrusal  adres alanı 64 KB ile sınırlıdır. 64 KB üzerinde programlamak için bölümleme kayıtçılarını() kullanmak gerektiğinden oldukça kullanışsızdır (80386 ya kadar da böyle devam etmiştir).

Cihazın min ya da max modlarında işletilmesine göre harici işlemler için gerekli işaretleri taşıyan kontrol pinlerinin bazıları birden fazla işleve sahiptir. Min modu küçük, tek işlemcili sistemleri için, Max'' modu ise orta ölçekli ya da birden çok işlemci kullanan büyük sistemleri için kullanılmaktadır.

Kaynakça

8086

Intel 8086


Hugo Brandenberger ist der Name folgender Personen:

* Hugo Brandenberger (Publizist) (1894–1979), Schweizer Publizist und Sportpädagoge
 Hugo Brandenberger (Unternehmer) (1917–2012), Schweizer Unternehmer

Hugo Brandenberger


La Razón fue un periódico uruguayo de ideología liberal, publicado entre 1878 y las primeras décadas del .

Su primer número salió el 13 de octubre de 1878. Su primer Director fue Daniel Muñoz. Uno de sus primeros redactores fue Martín C. Martínez. Juan A. Ramírez, Washington Beltrán y Rafael Barrett estuvieron entre sus colaboradores.

No llegó al medio siglo de vida.

Referencias

Periódicos desaparecidos de Uruguay
Publicaciones fundadas en 1878
Periódicos en español

La Razón (Uruguay)


Phyllophorinae es una subfamilia de insectos ortópteros de la familia Tettigoniidae. Se encuentra en África y Oriente Próximo.

Géneros

Según Orthoptera Species File (28 mars 2010):
 Hyperhomala Serville, 1831
 Microsasima de Jong, 1972
 Parasasima Willemse, 1955
 Phyllophora Thunberg, 1815
 Phyllophorella Karny, 1924
 Phyllophorina Karny, 1924
 Sasima Bolívar, 1903
 Sasimella Karny, 1924
 Sasimoides Karny, 1924
 Siliquofera Bolívar, 1903
 Siliquoferella Karny, 1924
 Strongyloderus Westwood, 1834

Referencias

 Stål, 1874 : Recencio Orthopterorum. Revue critique des Orthoptères décrits par Linné, De Geer et Thunberg. vol. 2.

Enlaces externos

 http://tolweb.org/Phyllophorinae
 Phyllophorinae en Biolib

Tettigoniidae

Phyllophorinae


Joan Elisabeth Lowther Murray, MBE (født Clarke; 24. juni 1917 i West Norwood, død 4. september 1996 i Headington) var en britisk kryptoanalytiker og numismatiker, kendt for sit arbejde i Bletchley Park med at dekryptere meddelelser under Anden Verdenskrig, sammen med blandt andre Alan Turing.

I 1946 blev hun udnævnt til Member of the Order of the British Empire (MBE).
I filmen The Imitation Game fra 2014 blev hun spillet af Keira Knightley.

Referencer

Numismatikere
Kvindelige matematikere
Personer tildelt Member of the Order of the British Empire

Joan Clarke


La invasión de Somalia (cuyo nombre en clave es Operation Linda Nchi, Proteger el país en español) comenzó a mediados de octubre de 2011 cuando tropas del Ejército de Kenia cruzaron la frontera con Somalia para atacar los bastiones del grupo islamista Al-Shabaab. La incursión ocurrió después de que Kenia acusase al grupo Al-Shabaab de haber secuestrado a extranjeros en su país. El 16 de octubre de 2011 fuentes militares kenianas anunciaron que sus tropas se habían adentrado 100 km en Somalia. La operación supuestamente involucra varios camiones cargados de soldados, aviones militares y helicópteros.

Acciones
Al comienzo del despliegue, un helicóptero Z-9WA del Ejército de Kenia se accidentó por fallas mecánicas, muriendo sus tripulantes.

El 18 de octubre un coche bomba mató a dos personas e hirió a otras 15 en Mogadiscio, mientras ministros kenianos visitaban la capital somalí. Tropas de Kenia y Somalia avanzaron sobre el pueblo de Afmadow.

El 24 de ese mes, aviones a reacción atacaron la localidad de Kismayo, controlada por elementos de Al-Shabaab. Ya por esos días, diferentes voces hablan de apoyo militar francés y estadounidense a las acciones.

El 28, una emboscada de Al-Shabaab sobre un convoy keniano en el sur de Somalia causó al menos dos soldados heridos, con la pérdida de nueve vidas del grupo miliciano (Al-Shabaab asegura haber asesinado veinte soldados kenianos). Esta acción es la primera en la cual las tropas de ambos bandos se enfrentan directamente.

El 30, aviones de combate atacaron posiciones terroristas en el pueblo de Jilib, ocasionando la muerte de 10 personas y más de 40 heridos, entre ellos varios civiles.

El 31, tropas del gobierno somalí mataron a 10 insurgentes en las localidades de Busar y Modaale.

Reacciones
El Gobierno Transicional de Somalia manifestó su oposición a la incursión. Según el periodista Daniel Howden, el embajador somalí en Kenia dijo: «No podemos permitir que ningún país nos invada.»" Por su parte, Al-Shabaab amenazó con realizar ataques en terreno keniano si este país no detenía su ofensiva. El 29 de octubre, el presidente de Tanzania Jakaya Kikwete apoyó la operación en la reunión de jefes de gobierno de la Mancomunidad de Naciones en Perth (Australia). El día siguiente fue Paul Kagame, presidente de Ruanda, quién mostró su apoyo a la incursión keniana en Somalia y ofreció la ayuda de su país si Kenia lo solicitaba. También el presidente sudafricano Jacob Zuma expresó su apoyo a esta operación.

Referencias

Véase también
 Tiroteo en el centro comercial Westgate

Guerra civil somalí
Guerra contra el terrorismo
Guerras del siglo XXI
Somalia en 2011
Somalia en 2012
Operaciones militares de Etiopía
Operaciones militares de Francia
Historia militar de Kenia
Historia militar de Somalia
Relaciones Etiopía-Kenia
Relaciones Estados Unidos-Kenia
Conflictos en 2011
Conflictos en 2012
Kenia en 2011
Kenia en 2012

Operación Linda Nchi


Arethusinae, podtribus kaćunovki u potporodici Epidendroideae, dio tribusa Arethuseae. Sastoji se od pet rodova; tipični je Arethusa s jednom vrstom iz Sjeverne Amerike.

Rodovi
 Subtribus Arethusinae Benth.
 Calopogon R. Br. (5 spp.)
 Arethusa L. (1 sp.)
 Anthogonium Wall. ex Lindl. (1 sp.)
 Arundina Blume (1 sp.)
 Eleorchis F. Maek. (1 sp.)

Izvori

Arethuseae

Arethusinae


Pionius, griechische Form Pionios (Πιόνιος) († 12. März 250) wird in vielen christlichen Konfessionen als Heiliger verehrt beziehungsweise als denkwürdiger Glaubenszeuge betrachtet. Er starb den Märtyrertod in Smyrna während der Herrschaft des Kaisers Decius.

Legende
Pionius wurde zusammen mit Sabina, Asklepiades, Makedonia und Limnos am 23. Februar verhaftet, dem Gedenktag des Martyriums des Polykarp von Smyrna.

Sie hatten die vorhergehende Nacht in Fasten und Gebet verbracht. Im Bewusstsein seiner nahenden Verhaftung legte Pionius Stricke um seinen Hals und die seiner Gefährten, um anzuzeigen, dass sie bereits verurteilt seien. Wer sie ungebunden gesehen hätte, hätte angenommen, dass sie, wie viele andere Christen in Smyrna, einschließlich des Bischofs, bereit waren, zu opfern.

In Smyrna wurden zwei Manifestationen der Nemesis, eher verwandt mit der Aphrodite als mit der Artemis, verehrt. Es wird angenommen, dass sie zwei Aspekte der Göttin verkörperten, den freundlichen und den unerbittlichen, oder auch die Göttinnen der Altstadt und der Neustadt, die durch Alexander den Großen neugegründet wurde. Die Pioniusakten, die sich auf die Decische Verfolgung von 250 beziehen, erwähnen einen abgefallenen Smyrnischen Christen, der beabsichtigte, auf dem Altar dieser beiden Nemesis' zu opfern.

Früh am Morgen, nachdem sie vom heiligen Brot und Wasser zu sich genommen hatten, wurden Pionios und seine Gefährten zum Forum geführt. Der Platz war mit Griechen und Juden überfüllt, da ein hoher jüdischer und allgemeiner Feiertag in der Stadt war — ein Hinweis auf den starken Einfluss der Juden in Smyrna. Pionius predigte der Menge. Er erinnerte die Griechen daran, dass Homer gesagt hatte, dass der Leichnam eines Feindes nicht verspottet werden dürfe. Er wollte sie damit davon abhalten, die Christen zu verspotten, die abgefallen waren. Dann wandte er sich den Juden zu und zitierte Mose und Salomo mit derselben Zielsetzung.

Er beschloss seine Rede mit der rigorosen Weigerung, ein Opfer darzubringen. Dann folgten die üblichen Verhöre und Drohungen, nach denen Pionius und seine Gefährten ins Gefängnis gebracht wurden, um die Ankunft des Prokonsuls abzuwarten. Hier fanden sie weitere Bekenner, darunter einen Montanisten.

Viele Heiden besuchten sie, und Christen, die geopfert hatten, bereuten ihren Abfall. Letztere ermahnte Pionius zur Buße. Vor der Ankunft des Prokonsuls wurde ein weiterer Versuch gestartet, Pionius und seine Gefährten zu einem Akt des Abfalls zu verführen. Sie wurden zu einem Tempel gebracht, wo alle Anstrengungen unternommen wurden, sie zu einem Opfer zu veranlassen.

Am 12. März wurde Pionius dem Prokonsul vorgeführt, der es zunächst mit Überredung und dann mit Folter versuchte. Beides versagte, und Pionius wurde zum Verbrennen bei lebendigem Leibe verurteilt. Er litt gemeinsam mit Metrodoros, einem marcionitischen Priester.

Der 12. März als Datum seines Martyriums wird von den Akten bestätigt. Eusebius von Caesarea (Kirchengeschichte, IV, xv; Chronik, p. 17, ed. Schoene) lässt das Martyrium während der Herrschaft des Antoninus Pius stattfinden. Dies könnte darauf zurückzuführen sein, dass er das Martyrium des Pionius in einer Handschrift der Märtyrerakten gefunden hatte, in welcher der chronologische Vermerk der aktuellen Ausgabe fehlte.

Gedenktag
 evangelisch, römisch-katholisch und orthodox: 11. März (1. Februar im Martyrologium Romanum von 1956)
 armenisch: 12. März (gefeiert am Montag nach dem ersten Vorfastensonntag)

Siehe auch
Liste der Seligen und Heiligen
Evangelischer Namenkalender

Quellen
(Der Artikel wurde ursprünglich übersetzt aus der englischen Wikipedia, deren Quellen hierzu:)
Pionius in der Catholic Encyclopedia
Orthodox Church in America
 E. Leigh Gibson. Jewish Antagonism or Christian Polemic: The Case of the Martyrdom of Pionius. In: Journal of Early Christian Studies. Bd. 9, Nr. 3, Herbst 2001, S. 339–358.
 Great Synaxaristes: Ὁ Ἅγιος Πιόνιος ὁ Μάρτυρας ὁ Πρεσβύτερος. 11 Μαρτίου. ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ.

Literatur
 H. Musurillo: The Acts of the Christian Martyrs, Oxford, 1972
 Louis Robert: Le Martyre de Pionios, pretre de Smyrne. Dumbarton Oaks Research Library and Collection, Washington 1994, ISBN 0-88402-217-X.
 O. Zwierlein, Die Urfassungen der Martyria Polycarpi et Pionii und das Corpus Polycarpianum, De Gruyter, Berlin, 2014

Einzelnachweise

Märtyrer (Christentum)
Opfer einer Christenverfolgung
Heiliger (3. Jahrhundert)
Person des evangelischen Namenkalenders
Christentum in Kleinasien
Person (Izmir)
Geboren im 2. oder 3. Jahrhundert
Gestorben 250
Mann

Pionius


المسراخ هي مدينة ومركز مديرية المسراخ بمحافظة تعز اليمنية، بلغ تعداد سكانها 3076 نسمة حسب الإحصاء الذي أجري عام 2004.

مراجع وروابط خارجية
 World Gazetteer:Yemen
 الجهاز المركزي للإحصاء بالجمهورية اليمنية
 المركز الوطني للمعلومات باليمن

مراجع

أماكن مأهولة في محافظة تعز
محافظة تعز
المسراخ
مديريات اليمن
مديرية المسراخ
مديريات محافظة تعز

المسراخ


Miraculous: Filmul este o viitoare animație bazată pe  Miraculos: Buburuza și Motan Noir. Aceasta va fi lansată in anul 2023.

Producție

Filmul a fost dezvăluit pentru prima oară de Jeremy Zag în cadrul panoului "Miraculous" de la Comicon Istanbul, pe 29 septembrie 2018. Intriga sa va fi un amestec între originea universului și încheierea sezonului 5. Finalizarea sezoanelor 4 și 5 a fost prioritară în studio.

Pe 6 decembrie 2018, în timpul concursului Miraculous de la Comic Con Experience, Jeremy Zag a dezvăluit că filmul va fi muzical și va cuprinde muzică compusă de el.

Referințe și note

Legături externe

 Site web

Disney Channel
Seriale de animație

Untitled Miraculous animated musical


Selektivno lasersko topljenje (SLM), znano i kao direktno lasersko sinteriranje metala  (DMLS) je jedna od tehnika brze izrade prototipa, odnosno 3d ispisa, ili aditivne izrade objekata u kojoj koncentrirana laserska zraka rastapa i spaja čestice metalnog praha.

Povijest

Selectivno lasersko topljenje razvijeno je na Fraunhofer institutu u Ahenu 1995. godine.

.

Dodatna literatura
S. Das and J. J. Beaman, " Direct selective laser sintering of metals," U.S. patent US6676892B2 (2004).
W. Meiners, K. D. Wissenbach, and A. D. Gasser, " Shaped body especially prototype or replacement part production," U.S. patent DE19649849C1 (1998).
ASTM F2792-10 Standard Terminology for Additive Manufacturing Technologies
Abe, F., Costa Santos, E., Kitamura, Y., Osakada, K., Shiomi, M. 2003. Influence of forming conditions on the titanium model in rapid prototyping with the selective laser melting process. Proceedings of the Institution of Mechanical Engineers, Part C: Journal of Mechanical Engineering Science 217 (1), pp. 119–126.
Gibson, I. Rosen, D.W. and Stucker, B. (2010) Additive Manufacturing Technologies: Rapid Prototypingto Direct Digital Manufacturing. New York, Heidelberg, Dordrecht, London: Springer. ISBN
Wohlers, T. Wohlers Report 2010: Additive Manufacturing State of the Industry: Annual World Wide Progress Report. Fort Collins: Wohlers Associates.

Izvori

Vanjske poveznice
 http://www.rapidmade.com/rapidmade-blog/2014/6/30/ycjnxytvpt8n85gqutk5wj67cmx4t7

Obrada metala

Selektivno lasersko topljenje


Franck Proust (* 2. Mai 1963 in Poitiers) ist ein französischer Politiker der Union pour un mouvement populaire (UMP) und Mitglied des Europäischen Parlaments.

Leben
Proust studierte bis 1984 Management und war nach seinem Studium als Versicherungsagent bei der Axa tätig. Er absolvierte 1985 ein postgraduales Studium in Marketing und ist Absolvent des Zentrums für Marketingstudien und -forschung (CEREM) der Universität der Auvergne Clermont-Ferrand I.

Seine politische Karriere begann 1989 als Assistent des Bürgermeisters von Nîmes. Zwischen 1995 und 2001 war er dann Ratsmitglied der Stadt. Als Jean-Paul Fournier im März 2001 zum Bürgermeister von Nîmes gewählt wurde, wurde Proust zum Vizepräsidenten des Gemeindeverbandes Communauté d'agglomération de Nîmes Métropole. Zwischen 2004 und 2011 war Proust Generalrat im Département Gard für den Kanton Nîmes-5. Seit 23. Juni 2011 ist er Abgeordneter im Europäischen Parlament. 2012 trat er im Département Gard bei den Parlamentswahlen an, scheiterte jedoch am Grünen Christophe Cavard.

Auszeichnungen
 Ritter des französischen Verdienstordens

Weblinks

 Website von Franck Proust

Mitglied des Europäischen Parlaments für Frankreich
UMP-Mitglied
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (20. Jahrhundert)
Träger des französischen Nationalverdienstordens (Ritter)
Franzose
Geboren 1963
Mann

Franck Proust


L'effet d'âge relatif (en anglais : relative age effect, RAE), ou effet de la date de naissance, désigne un  biais apparaissant dans les échelons supérieurs du sport des jeunes et du milieu universitaire où la participation est plus élevée parmi ceux qui sont nés plus tôt dans la période de sélection pertinente (et réciproquement plus faible pour ceux nés plus tard dans la période de sélection) que ce à quoi on pourrait s'attendre d'après la distribution des naissances. La période de sélection est généralement l'année civile, l'année académique ou la saison sportive.

La différence de maturité contribue souvent à l'effet, la catégorie d'âge, le niveau de compétence et le contexte sportif ayant également un impact sur le risque d'effet relatif de l'âge. Il apparaît notamment pour les catégories d'âge d'adolescents moyens à tardifs, à des niveaux régionaux à nationaux, et dans des sports populaires. Il est ainsi notamment présent pour le football chez les adolescents.

Les termes biais du mois de naissance et biais de la saison de naissance sont utilisés pour décrire un effet similaire mais sont fondamentalement différents. La saison de naissance examine l'influence de différents facteurs environnementaux saisonniers prénatals et périnatals, tels que la lumière du soleil, la température ou l'exposition virale pendant la gestation, qui sont liés aux résultats de santé. A l'inverse, l'effet de l'âge relatif se déplace avec les dates de sélection, déplaçant l'avantage avec la période de sélection. Sous l'influence des agents sociaux, un enfant né peu après la date limite de début de sélection est généralement inclus, tandis qu'un enfant né peu avant la date limite est exclu.

Références

Pédagogie
Âgisme
Épidémiologie
Docimologie
Sciences du sport

Effet d'âge relatif


Conspiracy of One (englisch für "Verschwörung eines Einzelnen") ist das sechste Studioalbum der US-amerikanischen Punkrock-Band The Offspring. Es erschien am 14. November 2000 über das Label Columbia Records und ist Nachfolger des 1998 erschienenen Erfolgsalbums Americana.

Entstehungsgeschichte
Nach dem großen Erfolg des Vorgängers Americana (1998) nahm die Band das Album Conspiracy of One zwischen Juni und August 2000 in den NRG Studios in Hollywood, Kalifornien mit dem Produzenten Brendan O'Brien auf. Damit beendete The Offspring die Zusammenarbeit mit Dave Jerden, der bei Americana und Ixnay on the Hombre für die Produktion zuständig war. Für Dexter Holland war O'Briens Produktion für Pearl Jam und Stone Temple Pilots ausschlaggebend, ihn für das Album an Bord zu nehmen.

Mitte 2000 gab die Band bekannt, das Album noch vor seiner Veröffentlichung zum kostenfreien Download anzubieten. Nachdem Sony Music jedoch rechtliche Schritte angekündigt hatte, rückte die Band von diesem Vorhaben ab. Im Oktober 2000 kam es dennoch zu einem Leak und elf der zwölf Lieder des fertigen Albums wurden bei Napster hochgeladen. Ein Fan bot diese Lieder dann zusammen mit Gitarren- und Bassgriffen noch vor Veröffentlichung des Albums am 14. November 2000 zum freien Download an.

Die Band hatte damit jedoch nichts mehr zu tun. Stattdessen bot sie Download-Singles über ihre Website sowie verschiedene Portale wie MTV Online an. Im Gegenzug nahm die britische Ladenkette HMV die erste Singleauskopplung Original Prankster nicht in ihr Sortiment auf und begründete dies damit, dass das Stück "ja bereits vor der Veröffentlichung erhältlich gewesen" sei. Informationen des New Musical Express war dies der Hauptgrund dafür, dass die Single auf Platz 6 einstieg und kein Nummer-eins-Hit wurde. Des Weiteren wurden einige Songs, die es nicht auf das Album schafften, für Käufer des Albums auf ihrer Website hinterlegt.

Musikstil und Texte
Musikalisch knüpft das Album an seinen Vorgänger an. Es überwiegt weiterhin klassischer Drei-Akkorde-Punk, beziehungsweise Melodycore, wobei das Album, stärker noch als beim Vorgänger, Elemente des Hip-Hops und des Grunge enthält. Original Prankster greift das Thema von Pretty Fly (for a White Guy) von Americana und Come Out and Play von Smash auf, die beide mit Elementen und Klischees des Gangsta-Raps spielen. Der Stil der Band wurde auch etwas langsamer. Mit Denial, Revisited ist eine Ballade auf dem Album enthalten. Mit Living in Chaos schrieb die Band ein langsameres Lied zum Mithüpfen.

Der Titelsong handelt von einer Person in Libyen, die eine Atomrakete startet. Dexter Holland bezeichnete das Album als "eine Aneinanderreihung von nicht zusammenhängenden Kurzgeschichten." Das Intro zum Album wurde von Mike Love gesprochen und stammt von der Beach-Boys-Live-CD The Lost Concert. Special Delivery enthält ein Sample von Hooked on a Feeling der schwedischen Popband Blue Swede und Original Prankster eines aus dem Lied Low Rider von War.

Covergestaltung
Das Albumcover zeigt das Logo der Band – ein Totenkopf, dessen Haare wie Flammen aussehen und der von einem Kreis umgeben ist – in den Farben Orange, Gelb und Rot. Der Hintergrund ist dunkelblau gehalten. Am oberen bzw. unteren Bildrand stehen die Schriftzüge The Offspring und Conspiracy of One in Gelb-Schwarz.

Titelliste

 Intro – 0:06
 Come Out Swinging – 2:47
 Original Prankster – 3:42
 Want You Bad – 3:23
 Million Miles Away – 3:40
 Dammit, I Changed Again – 2:49
 Living in Chaos – 3:28
 Special Delivery – 3:00
 One Fine Day – 2:45
 All Along – 1:39
 Denial, Revisited – 4:33
 Vultures – 3:35
 Conspiracy Of One – 2:17
 Huck It (Bonussong der europäischen Version) – 2:40

Zudem existiert eine Enhanced-CD mit diversen Live-Videos und Karaoke-Versionen.

Charterfolge und Singles
Conspiracy of One erreichte in über zehn Ländern die Top Ten der Charts, konnte aber insgesamt nicht an den kommerziellen Erfolg des Vorgängers Americana anknüpfen. Das Album hielt sich dennoch in den meisten Ländern mehrere Monate in den Charts und konnte in den USA und in der Schweiz sogar dieselben oder bessere Höchstpositionen erreichen als der erfolgreiche Vorgänger. In Deutschland stieg Conspiracy of One auf Platz 8 in die Charts ein und konnte sich 15 Wochen in den Top 100 halten.

Als erste Single-Auskopplung erschien Original Prankster (DE #46, 9 Wo.) mit Gastgesang von Redman. Noch im gleichen Jahr wurde Want You Bad ausgekoppelt und 2001 folgte Million Miles Away.

Verkaufszahlen und Auszeichnungen
In den Vereinigten Staaten (über eine Million Verkäufe), im Vereinigten Königreich (mehr als 300.000 Verkäufe) und der Schweiz wurde das Album mit Platin sowie in Deutschland und Österreich mit Gold ausgezeichnet.

Rezeption

Die Kritiken sind fast durchgängig nur im oberen Mittelfeld anzusiedeln. Man war sich einig, dass die Band ihre Sache immer noch gut mache, aber kein Platz für Experimente oder Veränderungen eingeräumt würde.

Einzelnachweise

The-Offspring-Album
Album 2000
Album (Punk)

Conspiracy of One


Sandra Anne Carr (nascida a 1971) foi eleita para o Conselho Legislativo da Austrália Ocidental como membro do Partido Trabalhista pela região agrícola nas eleições estaduais de 2021.

Carr era professora em Geraldton antes de ser eleita.

Mulheres da Austrália na política
Pessoas vivas
Nascidos em 1971
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)

Sandra Carr


Karlsholz ist ein Gemeindeteil der Großen Kreisstadt Dinkelsbühl im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Beim Weiler entspringt der Ölgraben, ein linker Zufluss der Wörnitz. Im Südosten grenzt das Bogenfeld an, im Süden der Karlsholzer Buck und im Westen der Lange Berg. 0,5 km östlich liegt das Denniholz, 0,5 km nordwestlich der Herrenschlag. Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Sinbronn (1,2 km südlich), nach Halsbach zur Staatsstraße 2220 (2 km nördlich) und nach Botzenweiler zur Staatsstraße 2218 (1,9 km südwestlich).

Geschichte
Die Fraisch über Karlsholz war strittig zwischen dem ansbachischen Oberamt Wassertrüdingen, dem oettingen-spielbergischen Oberamt Dürrwangen und der Reichsstadt Dinkelsbühl. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft hatte die Reichsstadt Dinkelsbühl. Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es 5 Anwesen. Alleiniger Grundherr war die Reichsstadt Dinkelsbühl (katholische Kirchenpflege: 2 Halbhöfe; Spital: 1 Hof, 2 Halbhöfe). Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Wassertrüdingen.

Im Jahr 1809 wurde Karlsholz mit dem Gemeindeedikt dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Sinbronn zugewiesen. Am 1. Mai 1978 wurde Karlsholz im Zuge der Gebietsreform in Bayern in Dinkelsbühl eingegliedert.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Peter (Sinbronn) gepfarrt. Die Katholiken sind nach St. Peter und Paul (Halsbach) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Dinkelsbühl)
Ort im Landkreis Ansbach
Weiler in Mittelfranken

Karlsholz


Vlasac može označavati:
 Vlasac (biljni rod), kositernica, Ephedra L., biljni rod iz porodice Ephedraceae.
 Vlasac (biljna vrsta),  Allium schoenoprasum L.,. biljna vrsta iz porodice Amaryllidaceae.
 Vlasac (lokalitet), arheološki lokalitet u Srbiji koji pripada mezolitskoj kulturi Lepenski vir.

Vlasac


Keith Andes (12 de julio de 1920-11 de noviembre de 2005) fue un actor teatral, radiofónico, cinematográfico y televisivo de nacionalidad estadounidense.

Primeros años
Su verdadero nombre era John Charles Andes, nació en Ocean City, Nueva Jersey, y a los 12 años de edad ya actuaba en la radio.

En sus años de estudios en la Upper Darby High School, Andes trabajó en la radio cantando y actuando. También estudió en la Universidad de Oxford y se graduó en la Universidad de Temple, en Filadelfia, en 1943 con un título en educación. Además, estudió voz en el Conservatorio de Música de Filadelfia. Inició su carrera como actor teatral en el circuito de Broadway mientras servía en las Fuerzas Aéreas del Ejército de los Estados Unidos durante la Segunda Guerra Mundial.

Carrera
Su primera actuación cinematográfica fue un pequeño papel en el film Winged Victory (1944), tras lo cual hizo otra pequeña interpretación en The Farmer's Daughter, cinta protagonizada por Loretta Young, y gracias a la cual ella ganó el Oscar a la mejor actriz. En 1947 Keith Andes recibió el premio Theater World  por su debut en The Chocolate Soldier, protagonizando después Kiss Me, Kate, obra en la que tomó el papel que interpretaba Alfred Drake.

En 1952 actuó como el novio de Marilyn Monroe y hermano de Barbara Stanwyck en el film de culto Clash by Night, dirigido por Fritz Lang y coescrito por Clifford Odets. También actuó con Robert Newton en Blackbeard the Pirate, y en 1958 fue el Superintendente de Policía de Luisiana Francis Grevemberg en la película Damn Citizen. En esta última producción trabajaba junto a Margaret Hayes y Gene Evans.

Para la televisión, intervino en un show policial de corta trayectoria, This Man Dawson (1959-1960). Además, fue un detective aficionado en la sitcom de 1963 de Desilu Productions para la CBS Glynis, protagonizada por Glynis Johns. Al año siguiente fue artista invitado de la sitcom de Mickey Rooney Mickey, emitida por la ABC.

Andes actuó en 1960 junto a Lucille Ball en el musical representado en el circuito de Broadway Wildcat, y más adelante en la sitcom que la actriz interpretó en los años sesenta, The Lucy Show. También trabajó en gira interpretando a Miguel de Cervantes/Don Quijote en la obra "El hombre de La Mancha." En los últimos años de su carrera interpretativa intervino en series televisivas como Cannon, Death Valley Days, Daniel Boone, I Spy, The Andy Griffith Show, The Rifleman, Perry Mason (episodio "The Case of the Skeleton's Closet"), Star Trek: la serie original (episodio "La manzana"), y Buck Rogers in the 25th Century (episodio "Buck's Duel to the Death").

Dentro de su carrera interpretativa, Andes fue también actor de voz, pudiéndosele oír en la producción Birdman y el trío galaxia (1967). En sus últimos años actuó como actor cinematográfico en las cintas Tora! Tora! Tora! (1970) y Justicia para todos (1979).

Vida personal
Andes fue encontrado muerto en su casa de Santa Clarita (California). Sufría un cáncer de vejiga y otras dolencias que le llevaron a suicidarse por asfixia,  según un informe del Departamento Forense del Condado de Los Ángeles. Tenía 85 años de edad.

Le sobrevivieron sus dos hijos, Mark Andes (músico de bandas como Spirit, Jo Jo Gunne y Heart) y Matt Andes (otro músico, también intérprete, durante un breve tiempo, de Spirit).

Selección de su filmografía
 The Farmer's Daughter (1947)
 Clash by Night (1952)
 Blackbeard the Pirate (1952)
 Split Second (1953)
 A Life at Stake (1954)
 Allen in Movieland (1955)
 Away All Boats (1956)
 Back from Eternity (1956)
 The Girl Most Likely (1957)
 Model for Murder (1959)
 Surrender Hell (1959)
 Tora! Tora! Tora! (1970)

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Nueva Jersey
Fallecidos en Santa Clarita
Actores de Nueva Jersey
Actores de cine de Estados Unidos
Actores de teatro de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Actores masculinos de Estados Unidos del siglo XXI
Suicidas de Estados Unidos
Suicidios masculinos
Suicidios en 2005

Keith Andes


Vennevoll Station (Vennevoll holdeplass) var en jernbanestation, der lå i Vennevoll i Østre Toten kommune på Skreiabanen i Norge. Stationen blev åbnet 20. juni 1929 som et af fem nye trinbrætter, da Skreiabanen blev omstillet til drift med motorvogne. Den blev standset efter behov, indtil persontrafikken på banen blev indstillet 15. september 1963. Skreiabanen som sådan blev nedlagt formelt 1. februar 1988.

Stationen lå mellem Bilitt og Skreia, 20,46 km fra banens udgangspunkt, Reinsvoll Station. Sporene ved stationen blev taget op lige efter nedlæggelsen i 1988.

Kilder

Stationer på Skreiabanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1929
Ophørt i 1988

Vennevoll Station


Emmanuel Lorentz Larsen (født 18. september 1865, død 16. juni 1917) var en dansk skuespiller.

Filmografi

 1910: Samvittighedens Stemme
 1913: Den lurende Død
 1913: Kuldsejleren
 1913: Et Syndens Barn
 1913: Scenens Børn
 1914: Ansigtet bag Ruden
 1914: Gidslet
 1915: Flyverspionen
 1916: Druknet i Flammehavet
 1917: Et Expres-Giftermaal

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Danmark

Emanuel Larsen (skuespiller)


1900 puede referirse a:

 El número 1900.
 El año 1900 d. C.
 Década del 1900, 1900-1909
 , 1901-2000.
 Siglo XX a. C. 2000 a. C - 1901 a. C.
 Beechcraft 1900, un avión de 19 plazas.
 Novecento, película de 1976 de Bernardo Bertolucci.

1900 (desambiguación)


Thalassotherapia Crikvenica, specijalna bolnica u Crikvenici, Gajevo šetalište 21.

Namjena
Bolnica je specijalizirana za liječenje i medicinsku rehabilitaciju dišnih organa i reumatizma. Talasoterapijskom i klimatoterapijskom liječenju izvrsne uvjete pružaju položaj na moru, obilje sunčanih sati i povoljna zračna strujanja, u uvali kristalno čistog mora, šljunčanoj plaži i 6 km dugoj šetnici, u parku mediteranskog zelenila. Talasoterapija se osim za liječenja i rehabilitacije, sprovodi u svrhu zdravstvene prevencije i medicinski usmjerenog odmora. Klijentima su na raspolaganju smještajne mogućnosti u smještajnim kapacitetima na lokaciji uz samo more. U njima smiju boraviti i klijenti i njihovi pratitelji koji ne koriste medicinske usluge u cilju odmora i rekreacije. Klijenti imaju mogućnosti specijalističkih pregleda, pratećih dijagnostičkih i terapijskih postupaka te rehabilitacijskih programa. U sadržaju je i medicinski wellness, tj. medicinski thalasso-wellness, koji podrazumijeva ponudu programa ciljano usmjerenih na prevenciju nezaraznih bolesti i ublažavanje posljedica kroničnih nezaraznih bolesti.

Osoblje
Uz standardno pomoćno osoblje, tu su liječnici specijalisti iz područja fizikalne medicine i rehabilitacije, pulmologije, interne medicine, otorinolaringologije, pedijatrije, alergologije i baromedicine.

Izvori

Vanjske poveznice
 Mrežno sjedište

Crikvenica
Bolnice u Hrvatskoj
Zdravstveni turizam
Specijalne bolnice

Thalassotherapia Crikvenica


Aase Ziegler (født 28. maj 1906 i Sorø, død 10. marts 1975) var en dansk skuespiller og sanger.

Ziegler studerede ved Det Kongelige Teaters elevskole og ved Operaskolen. Efter studierne arbejdede hun som revy- og visesangerinde. I 1954 blev hun ansat Danmarks Radio som producent af tv.

Hun oversatte også den norske børnebogsserie Lillebror og Knerten, der oprindeligt blev skrevet af Anne-Catharina Vestly.

Hun var søster til skuespilleren Lulu Ziegler.

Filmografi
 1933 - Tango
 1954 - Himlen er blaa

Referencer

Eksterne henvisninger

Reference

Skuespillere fra Danmark
Sangere fra Danmark
Personer fra Sorø

Aase Ziegler


Karlsrud Station (Karlsrud stasjon) er en metrostation på Lambertseterbanen på T-banen i Oslo. Stationen ligger mellem Brattlikollen og Lambertseter i satellitbyen Lambertseter. Karlsrud skole og Lambertseter videregående skole ligger i gåafstand fra stationen.

Stationen blev opgraderet til metrostandard og genåbnet 4. september 2013. Den har et specielt udseende med trævægge for at beskytte dem, der bor lige ved stationen. Stationen har desuden et læskur og belysning, der ellers ikke forekommer på Lambertseterbanen.

Eksterne henvisninger

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1957

Karlsrud Station


لورينزو دي بييرو دي ميديشي، الملقب  لورينزو الرائع (فلورنسا، 1 يناير 1449 - فلورنسا، 9 أبريل 1492)، حاكم فلورنسا في النصف الثاني من القرن الخامس عشر، أديب وراعي فنون كبير، ينتمي إلى سلالة ميديشي.

هو أحد أفراد الأسرة التجارية القوية النفوذ الغنية التي سيطرت على فلورنسا طوال قرن ونصف القرن (حوالي 1390 م - 1540 م)، ولعله كان أبرز أعضاء هذه الأسرة. فحياته كانت حافلة وخصبة. حكم فلورنسا من عام 1478 م إلى 1492 م، وكانت فترة حكمه دكتاتورية، تميزت بالتجسس من قبل الشرطة، والتعذيب والسجن بلا محاكمة، ولكنها كانت في الوقت نفسها عصراً ذهبياً من حيث الفنون والبناء بتشجيع من لورينزو نفسه، وفي أغلب الأحيان بتمويله، وكان هو شخصياً كاتباً ممتازاً، وكان عصره كذلك عصر ازدهار بالنسبة إلى التجار، وأصحاب المصارف، ورجال أعمال، والكثير من الحرفيين، كما للطبقات الفقيرة، وجعل لورينزو المركز الرئيسي للفن في إيطاليا، كما جعل اللغة الإيطالية الفلورنسية اللهجة الرئيسية للإيطاليين.

السيرة

لورينزو هو حفيد كوزيمو دي ميديشي الملقب بالعجوز مؤسس السلطان الميديشي وابن بييرو دي كوزيمو دي ميديشي ولوكريسيا تورنابووني. تلقى تربية إنسانية عميقة وإعداداً سياسياً دقيقاً، سمحا له وما يزال شاباً جداً سنة 1466، بدخول الباليا ومجلس مئة، ليستعد لخلافة والده الذي كان في حالة صحية سيئة. كانت توليته بمهام في نابولي وروما والبندقية بعمر السادسة عشر طريقة لإظهار مقدرته السياسية قبل استلامه سيادة فلورنسا. كما نجح باستعمال الشرف والذهب أن يضم إلى جانب آل ميديشي لوكا بيتي أكبر حلفاء خصومهم السياسيين. في سنة 1468، وبفضل الاهتمام المباشرة من والدته لوكريسيا تورنابووني، خطب كلاريشي أورسيني التي تزوجها في العام الموالي، وأنجبت له أبناءه بييرو وجوفاني (لاون العاشر مستقبلاً) وجوليانو وأربع بنات (لوكريسيا ومادالينا ولويزا وكونتيسينا). كانت هي المرة الأولى التي يتزوج فيها ميديشي بامرأة من أسرة نبيلة، مقيماً لتحالف بين آل ميديشي وآل أورسيني سيكون مفتاح وصول أول كاردينال بالأسرة وهو ابنه جوفاني.

تزوج كلاريشي أورسيني سنة 1469، وعند وفاة والده في العام ذاته، اسلتم لورينزو البالغ آنذاك العشرين من عمره مع شقيقه جوليانو السلطة على فلورنسا. ترك جوليانو واجبات الحكم على الفور إلى شقيقه معترفاً بمقدرته الأعلى. لم يقبل لورينزو السلطة رسمياً، مفضلاً أن يعتبر مجرد مواطن فلورنسي عادي، في حين أنه كان عملياً ممسكاً بسلطة المدينة والدولة. في الفترة من عام 1469 حتى 1472 أعاد تشكيل مؤسسات الدولة بالكامل، أخـمـَد كل العداوات بين العائلات وحل جميع المشاكل العائلية بطريقة تجعله الحاكم الأعلى في جميع الأمور. بتعديلات طفيفة على الدستور البلدي ضـَمـِن لنفسه السلطة دون فقدان التأييد الشعبي: تم الحـِفاظ على الإدارات البلدية بيد أنها جـُردت من اتخاذ القرارات، وكانت مجرد أدوات بيديه.

جمع لورينزو في نفسه سلطة سياسية واقتصادية وحباً للفن والثقافة ممثلاً التجسيد الأمثل للأمير النهضوي، ومصبحاً الحاكم الحقيقي للمدينة: كان مستعداً ليحكم حكماً مطلقاً. وعلاوة على ذلك، أمـّن فترة من التوازن بين مختلف القوى الإيطالية، ليستحق لقب «إبرة الميزان الإيطالي».

بعد ترويض تمردي فولتيرا وبراتو، بعد عشر سنوات من الحكم، كان على الأخـَوَين ميديشي مواجهة تصاعد الهجمات من الأسر المنافسة، وفي مقدمتها عائلة باتسي الذي خططوا لمؤامرة باتسي الشهيرة بهدف قتل الشقيقين. يوم 26 أبريل من عام 1478 أثناء الاستماع إلى قداس في كاتدرائية سانتا ماريا دل فيوري، هـُوجـِم الأخـَوَان. ضـُرب جوليانو حتى الموت على يد القاتل المأجور برناردو بانديني، بينما أصيب لورينزو بجروح طفيفة، ونجى محتمياً بخزانة بمساعدة من قبل بعض الأصدقاء من بينهم أنجلو بوليزانو. تعرّض المتآمرون ومنهم أيضاً شخصيات سياسية من خارج فلورنسا كالبابا سيكستوس الرابع وابن شقيقه جيرولامو رياريو حاكم فورلي وإيمولا لأعمال ثأر وانتقام قاسية.

حـَـرَم البابا المستنكر لتلك المعاملة للمتآمرين لورينزو كنسياً، وتحالف مع فرديناندو الأول ملك نابولي ومع جمهورية سيينا ضد فلورنسا حليفة ميلانو والبندقية. هـُزم التحالف الفلورنسي على يد ملك نابولي في ما سـُميت بحرب باتسي (على اسم المؤامرة). وفي سنة 1479 مباشرة بعد نهاية حصار كولي فال ديلسا (الذي أنهى الأعمال الحربية)، ذهب لورينزو شخصياً بشجاعة إلى نابولي للتفاوض مع فرديناند الأول، وتمكن من إقناعه بمبرراته وحصل منه على انسحاب قواته من توسكانا، فاكاً ارتباطه مع البابا.

استقباله الفلورنسيون استقبال الأبطال لدى عودته إلى المدينة بوصفه منقذ الوطن. وعرض سيكستوس الرابع المنعزل السلام على فلورنسا في 1480.

استغل لورينزو اللحظة المناسبة مدعوماً بهذه النجاحات ليحكم قبضته على السلطة من خلال إنشاء مجلس والسبعين، وهي هيئة شكلتها الحكومة من الموالين للأسرة مقللاً من سلطة البريوريين وغونفالونييري العدل. تحسنت علاقة الميديشي مع البابوية مع البابا الجديد إنوسنتيوس الثامن، لأن الرائع كان مقتنعاً أن من شأن التحالف بين فلورنسا ونابولي ودولة الكنيسة إبقاء الأجانب خارج التراب الإيطالي.

يذكر لورينزو الرائع باعتباره مدير السياسة الإيطالية، كان قادراً على خلق التوازن الذي كان مصدراً للسلام بين الدول الإيطالية استمر حتى وفاته في 9 أبريل 1492. علـّقت كاتيرينا سفورزا حاكمة إيمولا وفورلي حين علمت بموته: «إن الطبيعة لن تنتج أبداً رجلاً مثله».

و في عام 1494، عادت الخلافات بين الدول إلى الظهور، وغزا شارل الثامن ملك فرنسا شبه الجزيرة الإيطالية.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من جمهورية فلورنسا القرن 15
أشخاص من فلورنسا
حكام القرن 15 في أوروبا
حكام فلورنسا
مواليد 1449
مواليد في فلورنسا
ميديشي
وفيات 1492

لورينزو دي ميديشي


Arthur Witty Cotton (* 1878 in Barcelona; † 7. November 1969 ebenda) war ein spanisch-englischer Fußballspieler, -funktionär und Geschäftsmann.

Karriere

Jugend
Arthur Witty war der Sohn des britischen Unternehmers Frederick Witty, der 1873 in Barcelona eine Reederei eröffnet hatte. Nachdem Arthur und sein Bruder Ernest in der Merchant Taylors' School in Crosby zur Schule gegangen waren, kehrten sie nach Barcelona zurück, um in das Geschäft ihres Vaters einzusteigen. Arthur hatte zu Schulzeiten als Stürmer in der Rugby-Mannschaft fungiert; da er bei seiner Rückkehr nach Barcelona keine Rugby-Plätze vorfand, organisierte er zusammen mit seinem Bruder Fußballspiele für Firmen-Mannschaften. Sein Bruder Ernest, der ein hervorragender Tennisspieler war und 1899 einen der ersten Tennisklubs in Barcelona gründete, lernte auf dem Tennisplatz den Schweizer und späteren Gründer des FC Barcelona, Joan Gamper, kennen.

Spieler
Als Gamper am 29. November 1899 den Football Club Barcelona gründete, dauerte es nicht lang, bis sich die Witty-Brüder dem Verein anschlossen. Beim ersten Spiel des FC Barcelona wirkte Arthur noch für die gegnerische Mannschaft mit, die aus ortsansässigen Briten bestand, und erzielte auch den Treffer zum 1:0-Endstand. Bei der zweiten Partie am Weihnachtsabend 1899 spielte Witty bereits auf Seiten des FC Barcelona gegen den SC Català und steuerte zum 3:1-Sieg seiner Mannschaft ein Tor bei. Ab 1900 existierten in Katalonien genügend Klubs, um einen offiziellen Wettbewerb, die Copa Macaya, ins Leben rufen zu können. Bei der zweiten Auflage des Turniers im Jahr 1902 gewann der FC Barcelona dort seinen ersten Titel. In jenem Jahr erhielt der FC Barcelona auch eine Einladung zum ersten nationalen spanischen Pokal, zur Copa de la Coronación. Dort erreichte Barça das Finale, nachdem im Halbfinale das heutige Real Madrid mit 3:1 besiegt wurde. Im Endspiel gehörte Witty der Startformation an, sein Team unterlag den Basken von Club Vizcaya mit 1:2. Insgesamt bestritt Witty bis 1905 74 Spiele für den FC Barcelona und gewann dabei je ein Mal die Copa Macaya, die Copa Barcelona und die Campionat de Catalunya.

Präsident
Bereits als Spieler gehörte Witty unter der Präsidentschaft von Bartomeu Terradas dem Vereinsvorstand an. Am 17. September 1903 übernahm Witty das Präsidentenamt des FC Barcelona  und machte sich dort seine Geschäftskontakte zu Nutze, um Bälle, Tornetze und Schiedsrichterpfeifen für den Verein zu importieren. In dieser Zeit führte Witty einige junge Talente zur Mannschaft, darunter Carles Comamala, José Quirante und Romà Forns. In der katalanischen Meisterschaft dominierte Stadtrivale RCD Español das Geschehen, so dass unter Witty als Präsident nur eine katalanische Meisterschaft gewonnen werden konnte. Unter Witty spielte Barcelona sein erstes internationales Match gegen Stade Olympique of Toulouse und trat beim Aufeinandertreffen am 1. Mai 1904 erstmals zu einem Auswärtsspiel außerhalb Spaniens an. 1905 sah sich Witty gezwungen dem Verein eine neue Heimspielstätte zu verschaffen, da auf dem Camp de la Carretera d'Horta Bürogebäude errichtet werden sollten. Seine neue Spielstätte fand der Verein auf dem Camp del Carrer Muntaner. Fast acht Monate später, am 6. Oktober 1905, trat Witty als Präsident zurück.

Geschäftsmann
Im Jahr 1924 waren die Witty-Brüder in einem Skandal verwickelt, der sich 1924 im Camp de Les Corts ereignete. Die beiden Brüder hatten eine Kapelle der britischen Royal Marines angestellt, vor dem Heimspiel des FC Barcelona die spanische Nationalhymne zu spielen. Die Barça-Fans reagierten darauf mit Pfiffen; infolgedessen ließ die Kapelle die englische Nationalhymne ertönen und erhielt Applaus vom Publikum. Der faschistische Diktator Primo de Riveras ließ das Stadion daraufhin für mehrere Monate schließen. Die Witty-Brüder gehen aufgrund dieser Politisierung zunehmend auf Distanz zum FC Barcelona. Zusammen mit seinem Sohn Frederick widmete er sich anschließend wieder seiner heute noch bestehenden Firma, der Witty S.A, und platzierte in den 1930ern Marken wie Cadbury, Johnnie Walker und Unilever erstmals auf dem spanischen Markt.

Erfolge
Spieler
 Copa Macaya/Copa Barcelona/Campionat de Catalunya (3): 1902, 1903, 1905
Präsident
 Campionat de Catalunya (1): 1905

Weblinks

Literatur

Einzelnachweise

Fußballspieler (FC Barcelona)
Fußballfunktionär (England)
Fußballfunktionär (Spanien)
Geboren 1878
Gestorben 1969
Mann
Brite
Engländer
Spanier

Arthur Witty


Luigi Villoresi (Milano, Italija, 16. svibnja, 1909. – Modena, Italija, 24. kolovoza 1997.) je bivši talijanski vozač automobilističkih utrka.

Gigi, kako su prijatelji često zvali Luigija, bio je stariji brat Emilija Villoresija, koji je bio kopilot u nekim utrkama koje je Luigi vozio na početku svoje karijere. Kako je potjecao iz dobrostojeće obitelji, Luigi je sebi mogao priuštiti kupnju automobila, te se počeo natjecati na lokalnim utrkama u dobi od dvadeset i dvije godine. Godine 1936. braća Villoresi kupili su Maserati koji su vozili pojedinačno u različitim utrkama. Emilio je bio toliko uspješan da je 1937. potpisao za Alfa Romeo, a Luigi je 1938. postao član momčadi Maserati.

Godine 1939. tragedija je pogodila obitelj Villoresi, kada je Emilio poginuo testirajući svoj Alfa Romeo bolid na stazi u Monzi. Trkača karijera Luigija bila je prekinuta zbog Drugog svjetskog rata. Nakon završetka rata, Villoresi se vratio utrkivanju. U Formuli 1 debitirao je 1950. na VN Monaka. Od 1951. do1953. Villoresi je ostvario 8 podija vozeći za Ferrari. Najbolji rezultati u Formuli 1 su mu dva 2. mjesta na VN Argentine i VN Belgije 1953. Iako nikad nije pobijedio u Formuli 1, Luigi Villoresi je ostvario preko 30 pobjeda u drugim utrkama i kategorijama.

Preminuo je 1997. u dobi od 88 godina u svom domu u Modeni.

Rezultati u Formuli 1

Indianapolis 500

Pobjede

1937.
 Masaryk Circuit Grand Prix
 Tripoli Grand Prix

1938.
 Coppa Acerbo
 Coppa Edda Ciano
 Grand Prix d'Albigeois

1939.
 South African Grand Prix
 Targa Florio

1940.
 Targa Florio

1946.
 Grand Prix de Nice

1947.
 Alsace Grand Prix
 Grand Prix de Nîmes
 Grand Prix de Nice
 Lausanne Grand Prix
 Buenos Aires Grand Prix-General Juan Perón Grand Prix
 Buenos Aires Grand Prix-Eva Duarte Perón Grand Prix

1948.
 British Grand Prix
 Grand Prix d'Albigeois
 Grand Prix du Comminges
 Grand Prix of Naples
 Penya Rhin Grand Prix
 Buenos Aires Grand Prix-General Juan Perón Grand Prix
 Buenos Aires Grand Prix-Eva Duarte Perón Grand Prix

1949.
 Dutch Grand Prix
 Grand Prix de Bruxelles
 Interlagos Grand Prix
 Rio de Janeiro Grand Prix
 Zandvoort Grand Prix

1950.
 Grand Prix de Marseilles

1951.
 Grand Prix de Marseilles
 Pau Grand Prix
 Mille Miglia
 Syracuse Grand Prix

1952.
 Gran Premio de Modena
 Gran Premio del Valentino

1953.
 Giro de Sicilia

Izvori

Mille Miglia - Villoresi
History of Racing

Vanjske poveznice
Villoresi na racing-reference.info

Talijanski vozači Formule 1
Životopisi, Milano

Luigi Villoresi


Demet Evgar (d. 18 Mayıs 1980, Manisa), Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu.

İlk yılları

Manisa'da doğdu. Arnavut kökenlidir. Oyunculuğa 17 yaşında Manisa'da amatör bir topluluk olan Afsem Tiyatrosu'nda başladı. Sahneye ilk kez Ray Cooney'nin Kaç Baba Kaç oyunuyla çıktı. İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünden mezun oldu. Konservatuvar eğitimi sırasında arkadaşlarıyla "Tiyatro Kılçık" adında bir topluluk kurdu. Bu toplulukta oyuncu ve oyun yazarı olarak çalıştı. Kenter Tiyatrosu'nda Aşk Çemberi adlı oyunda ve Tiyatro Kılçık'ta Takanlar ve Takılanlar ve Ayşegül Hindistan'da adlı oyunlarda rol aldı. 2009 senesinde Kent Oyuncuları tiyatrosunda Mehmet Birkiye yönetmenliğinde sahnelenen Cimri oyununda "Elise" karakterini canlandırdı. Bu rol ile 2010 yılında düzenlenen 8. Tiyatro Ödülleri ödül töreninde Yılın Kadın Oyuncusu Ödülü'ne layık görüldü.

Televizyon ve sinema kariyeri
Aslı ile Kerem, Bütün Çocuklarım ve Emret Komutanım adlı televizyon dizilerinin yanı sıra Banyo ve Beyza'nın Kadınları isimli sinema filmlerinde oynadı. 2007'de Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda sahnelenen Rock Müzikalleri'nde rol aldı. 2009'da Mahsun Kırmızıgül'ün Güneşi Gördüm filminde "Havar" karakterini canlandırdı. 2010 yılında ise Yahşi Batı filminde Cem Yılmaz ve Ozan Güven ile başrolleri paylaştı. Hemen ardından Vay Arkadaş filminde Mete Horozoğlu, Ali Atay ve Fırat Tanış ile birlikte oynadı.

İlk olarak Turkmax'te yayınlanan, ardından Star TV'ye geçen 1 Erkek, 1 Kadın adlı televizyon dizisinde "Zeynep Yıldırım" karakterini canlandırdı. Özgü Namal'ın jüri üyeliğini yaptığı Yetenek Sizsiniz Türkiye programına Namal'ın yerinde kısa süreliğine bulundu. 2012 yılında manken Didem Soydan ile GQ dergisinin kapak sayfasına birlikte pozlar vermişlerdir. 2015 yılında Türk sinemasının 100 yıllık geçmişini taçlandırmak ve kutlamak maksadıyla Beyoğlu Belediyesi Başkanlığı ve TÜRSAK Vakfı iş birliğinde T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Başbakanlık Tanıtma Fonunun destekleri ile düzenlenen "Türk Sinemasının 100. Yılında En İyi İlk On'ları" projesi kapsamında Türk sinema tarihinin en iyi 10 kadın komedi oyuncusundan biri olarak seçilmiştir. 2017 yılında Engin Günaydın ile başrollerini paylaştığı Aile Arasında filmi 5,3 milyon seyirci tarafından izlenmiş ve Türkiye'de bilet satış kayıtlarının tutulmaya başlandığı 1989 yılından sonraki dönemde en çok izlenen 10 sinema filmi arasına girmiştir. 2018 yapımı TV dizisi Avlu ile dikkatleri yeniden üzerine çeken Demet Evgar; Ceren Moray, Kenan Ece, Şebnem Dönmez, Teoman Kumbaracıbaşı gibi isimlerle başrolde oynamıştır. 2020-2021 yıllarında Show TV'de yayımlanan Alev Alev dizisinde "Cemre" karakteriyle başrolde yer almıştır.

Özel hayatı
Demet Evgar, 6 yıldır birlikte olduğu Levent Babataş'la 17 Mart 2022 tarihinde evlendi. Bu evlilikten 18 Ağustos 2022 tarihinde Mavi adını verdikleri bebeğini dünyaya getirdi.

Filmografisi

Tiyatro oyunları
 Hedda Gabler: Henrik Ibsen - Pangar - 2019
 Kozalar: Adalet Ağaoğlu/Ayşenil Şamlıoğlu - Pangar - 2016
 39 Basamak: John Buchan/Patrick Barlow - Müşterek - 2016 /// 22. Sadri Alışık Ödülleri'nde Komedi, Kara Komedi ve Müzikal'de En İyi Kadın Oyuncu ödülüne aday gösterildi.
 Kral (Soytarım) Lear: William Shakespeare/Yiğit Sertdemir - Altıdan Sonra Tiyatro & Pangar - 2014
 Macbeth: William Shakespeare - Pangar - 2012
 Cimri: Molière - Kent Oyuncuları - 2009 /// 15. Sadri Alışık Ödülleri'nde Müzikal ya da Komedi'de En İyi Kadın Oyuncu ödülüne aday gösterildi.
 39 Basamak: John Buchan/Patrick Barlow - Kent Oyuncuları - 2007 /// 13. Sadri Alışık Ödülleri'nde Müzikal ya da Komedi'de En İyi Kadın Oyuncu ödülüne aday gösterildi.
 Ayşegül Hindistan'da: Tiyatro Kılçık - 2006
 Anna Karenina: Lev Nikolayeviç Tolstoy - Kent Oyuncuları - 2006 /// 12. Sadri Alışık Ödülleri'nde Drama'da En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu ödülünü kazandı.
 Gece Mevsimi: Rebecca Lenckiews - Kent Oyuncuları - 2005 /// 10. Afife Tiyatro Ödülleri'nde Yardımcı Rolde Yılın En Başarılı Kadın Oyuncusu ödülünü kazandı.
 Aşk Çemberi: David Hare - Kent Oyuncuları - 2003
 Takanlar ve Takılanlar: Tiyatro Kılçık - 2000
 Kadınlar da Savaşı Yitirdi

Diskografi

Single'ları
 "Farketmeden" (2013)
 "Mak Mek Mok" (2014)
 "Bu Şarkıyı Dinliyorsan" (Multitap ile) (2019)
 "Nanay" (2020)
 "Rüyamda Buluttum" (Can Bonomo ile) (2021)

Ödülleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

1980 doğumlular
Manisa doğumlu oyuncular
20. yüzyılda Türk kadın oyuncular
21. yüzyılda Türk kadın oyuncular
Türk kadın sinema oyuncuları
Türk kadın dizi oyuncuları
Türk kadın tiyatro oyuncuları
Yaşayan insanlar
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Arnavut asıllı Türkler
Antalya Televizyon Ödülü sahipleri
Manisa Lisesinde öğrenim görenler
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Kent konseyi yöneticileri

Demet Evgar


الثِّيل أو نجير أو نِجيل أو عِرْق النَّجِيل (مورشيندنت في المغرب) أو طحماء أو طحمة أو نجم الصليب أو نجمة أو كزمير أو عبيل (الاسم العلمي Cynodon dactylon)  هو نوع نباتي عشبي معمر ينتمي للفصيلة النجيلية. موطنه الأصلي إفريقية وآسيا وجنوب أوروبا وأستراليا.

التأقلم والبيئة
تعتبر حشيشة النَجيل المعمر أكثر حشائش الفصيلة النجيلية خطورة. ورغم الاعتقاد بأن الموطن الأصلي للنبات هو المناطق الاستوائية بأفريقيا، فإن مدى النبات يمتد من خط 45 شمالاً حتى خط 45 جنوباً. وهي إحدى الحشائش الرئيسية في محاصيل الذرة القطن وقصب السكر والعديد من المحاصيل الأخرى. وقد سجلت أكثر من 80 دولة هذه الحشيشة كنبات يمثل مشكلة في 40 محصولاً بأراضيها. وعلى رغم هذا، تعد بعض سلالات هذه الحشيشة مفيدة للغاية لرعي الماشية، وبعضها يستخدم للحيلولة دون انجراف التربة، وبعضها الآخر يعطي مروجاً وملاعب رائعة للرياضة والتنزه.

النبات متأقلم مع مدى عريض من أنواع التربة من الرملية حتى الطينية الثقيلة، وإن كان يفضل التربة المتوسطة والثقيلة الرطبة والمطيرة. كما ينمو في التربة القلوية والحامضية على حد سواء ويستطيع الصمود أمام ظروف الفيضان والجفاف.

ويزدهر نبات النَجيل في ضوء الشمس، ويموت بزيادة الإظلال، ويزداد نموه في الفصول الدافئة، ويحقق أقصى نمو متاح على درجة حرارة 38 مئوية، ويضعف النبات حال برودة الجو، كما يتلفه الثليج.

وفي البلدان الاستوائية، يوجد النبات في المناطق من 600 حتى 1800 ملليمتر مطر، ولكنه ينمو أيضاً في المناطق القاحلة على طول القنوات المائية وفي المناطق التي يرويها الإنسان. ويمكن للنبات أن يواجه فترات الجفاف الطويلة، إلا أن إنتاجيته تضعف في الأراضي الجافة.

وفي سريلانكا، تستزرع الحشيشة على حواف البرك بغرض المساعدة على تماسك التربة حولها. وبالقرب من سد روزفلت بأريزونا بالولايات المتحدة تصمد الحشيشة إزاء المياه المرتفعة للفيضانات وتساهم في نفس الوقت في تزويد الماشية بالكلأ عند انخفاض المياه.

الوصف النباتي

تعمر الحشيشة طويلاً، وتنتشر بالأرئاد التي تنبت منها جذور وينشأ عنها نباتات جديدة، كما تنتشر بالجذامير الخشنة لتكون مرجاً كثيفاً، وعند ترك النبات دون معالجة فقد يصل طوله إلى نصف المتر. وللنبات سنبلة زهرية أرجوانية. وتنمو الحشيشة حالياً في جميع المناطق الاستوائية وشبه الاستوائية، كما تمتد إلى المناطق الدافئة بامتداد السواحل. وينتشر النبات على ارتفاعات متفاوتة، ففي شرق أفريقيا ينتشر من مستوى سطح البحر حتى 2200 متر، وفي هاواي من الشواطئ حتى 1250 مترا.

يندر إنتاج الحشيشة للبذور في معظم بقاع العالم، ولكن قد تستطيع بعض الطرز الحيوية biotypes للحشيشة والأصناف المحسنة منها أن تنتج قدراً جيداً منها كما في أستراليا والهند وجنوب غرب الولايات المتحدة. والبذور ضئيلة الحجم للغاية، فيصل عددها في الكيلوغرام الواحد إلى 4.4 ملايين بذرة. وحين تأخذ الماشية بذور الحشيشة مع طعامها فإنها لا تقوى على هضمها بل قد تتحسن نسبة إنباتها، كما يمكن للبذور أن تظل حية عند غمرها بالماء لمدة تتجاوز الخمسين يوماً.

تعد الجذامير والأغصان الهوائية الرفيعة الزاحفة هي الوسائل الرئيسية في انتشار الحشيشة. ويمكن للأجزاء الخضرية من النبات أن تلصق بالطين في أقدام الأغنام والدواب كما تعلق بمعدات المزرعة، ويمكن لها أن تنتشر أيضاً مع الكتل النباتية العائمة في الأنهار والقنوات المائية. ومن المعروف أن أجزاء النبات الخضرية وكذلك البذور يمكنها الانتقال من ميناء إلى آخر عبر أثقال موازنة السفن وفي مواد الحزم والرزم.

قد تكون جذامير الحشيشة سطحية للغاية، كما قد تتعمق في التربة إلى أكثر من متر. قد يكون هذا التعمق العامل الأساسي في كون النبات حشيشة رائدة في المناطق المهملة والمزروعة، وتقطن العديد من أنواع التربة، ويمكنها العيش في الظروف المتطرفة للجو.

كل برعم واحد للجذمور أو جزء صغير من الجذمور يمكنه أن ينتج ساقاً، وتحتوي هذه السيقان على براعم جانبية تعطي خلفات أو جذامير يحتوي الكثير منها على براعم عميقة يمكنها الإنبات. وشأنها شأن بعض النباتات المعمرة، تخزن الحشيشة المواد النشوية في مواسم معينة. فقبل حلول فصل الشتاء، تتراكم المواد النشوية خلال الخريف وحتى منتصف الشتاء. وتخزن هذه المواد في الجذور والجذامير وتستخدم في الربيع لتعضيد نمو سوق جديدة.

تعد الحشيشة نموذجاً للحشائش المعمرة العتيدة والتي تستطيع أن تسلك نهج الحشائش الحولية. ولا يمكن للنبات أن يعمر تحت الظروف الشديدة من فترات الجفاف الطويلة والرعي الجائر أو الإزالة المكثفة في الزراعة المحصولية. وفي كثير من المناطق تعتبر حشيشة جميع الفصول، لعدم وضوح اختلافها باختلاف الفصول، وطالما توافر الماء.

تنتج أجزاء النبات مركب حمض الهيدروسيانيك السام حين تركها لتذبل تحت بعض الظروف. وتزداد نسبة تلك المادة عقب حدوث الجفاف المصاحب بدرجة حرارة عالية أو عقب الثليج. وقد سجل بالفعل حالات تسمم للماشية والخيول من هذا النوع النباتي.

الضرر الاقتصادي
تعد حشيشة النَجيل ضمن أخطر ثلاث حشائش في محاصيل قصب السكر في الأرجنتين وكولومبيا والهند وإندونيسيا وباكستان وتايوان، والقطن في اليونان وأوغندا، والذرة في أنغولا وسريلانكا واليونان، وفي المحاصيل المزروعة في كينيا وإندونيسيا والفلبين، وفي كروم العنب في أستراليا واليونان وإسبانيا.

كما أنها حشيشة رئيسية في زراعات قصب السكر في هاواي وجامايكا والمكسيك وبيرو وبورتوريكو وترينيداد والولايات المتحدة، والقطن في فلسطين وكينيا وروسيا والسودان والولايات المتحدة وزامبيا، والذرة الشامية في هاواى وفلسطين وإيطاليا والمكسيك والفلبين ويوجوسلافيا، وفي المحاصيل المنزرعة في الأرجنتين وأستراليا وإثيوبيا وغينيا وكينيا ولبنان والسعودية وروسيا وسويسرا. وفي كروم العنب في الأرجنتين وفرنسا ولبنان والبرتغال وروسيا ويوغوسلافيا.

والنَجيل أيضاً نبات مزعج في عديد من الدول، ويعد بين أخطر ثلاث حشائش في الأرز والخضر والفول السوداني في سريلانكا، والدخان وبنجر السكر في اليونان، والأرز والمطاط في كينيا والفلبين. كما أنه حشيشة رئيسية في الشاي والبن في تنزانيا، والموز والباباظ والأناناس في الفلبين، والفول السوداني في إندونيسيا وفلسطين، والأرز في البرازيل والهند، والذرة الرفيعة في فلسطين وإيطاليا، والشاى والدخان في الهند، ومحاصيل الخضر في البرازيل وكولومبيا وهاواي والهند، والقمح في الهند والأردن، والموز وبساتين الفاكهة في لبنان، والبن والمطاط في أثيوبيا، والشاى وبساتين الفاكهة في روسيا، والأناناس في غينيا. كما أنه حشيشة شائعة الوجود في القلقاس والدخن والكتان في أماكن عديدة من العالم.

ومن المدهش أن صناعة قصب السكر في بعض مناطق هاواي قد ناضلت يوماً من أجل البقاء بسبب غزو هذه الحشيشة. فاستئصال الحشيشة من محصول خلفات القصب أمر بالغ الصعوبة، نظراً لأن بعض جذاميرها تبقى كامنة تحت قواعد نباتات القصب، ثم تستأنف هذه نشاطها بعد حصاد النباتات، وعند توافر الظروف المواتية تغزو محصول الخِلفات اللاحق.

عند استخدام المبيدات في مكافحة الأنواع الحولية للحشائش في كروم العنب وما شابهها، فإن حشيشة النَجيل يجب مراقبتها جيداً، حيث إنه عند إبعاد الأنواع المنافسة لهذا النبات، فقد تصبح له السيادة في المكان، ويصبح عندئذ مشكلة أعقد في التعامل معه.

مصادر

أعشاب
الحياة النباتية في أوروبا
كلورساوات
نباتات آسيا
نباتات أسترالاسيا
نباتات إفريقيا
نباتات في الهندوسية
نباتات مالطا
نباتات مجتاحة
نباتات أوروبا

ثيل


Zonotrichia es un género de aves paseriformes perteneciente a la familia Passerellidae. El género agrupa a 5 especies reconocidas, nativas del continente americano, conocidas como chingolos o copetones.

Estas aves tienen la espalda de color marrón con rayas negras y marcas distintivas en la cabeza.
Se alimentan de semillas, grano caído, insectos y arañas.
Anidan en el suelo, en un arbusto, en un árbol a baja altura o en algún nicho en una pared. La hembra construye su nido en forma de taza con material vegetal forrado con hierbas finas.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Zonotrichia albicollis (Gmelin, 1789) -- chingolo gorjiblanco, gorrión garganta blanca
 Zonotrichia atricapilla (Gmelin, 1789) -- chingolo coronidorado, gorrión corona dorada
 Zonotrichia capensis (Statius Muller, 1776) -- copetón, gorrión chingolo
 Zonotrichia leucophrys (J. R. Forster, 1772) -- chingolo coroniblanco, gorrión corona blanca
 Zonotrichia querula (Nuttall, 1840) -- chingolo de Harris, sabanero de Harris

Referencias

Enlaces externos

Géneros de aves
Taxones descritos por William John Swainson

Zonotrichia


Meinolf Finke (fæddur 14. ágúst 1963 í Arnsberg í Norðurrín-Vestfalía, Þýskaland) er þýskt skáld.

Líf og atvinna
Meinolf Finke fæddist í Arnsberg í Norðurrín-Vestfalía árið 1963. Eftir að hann lauk stúdentsprófi frá Laurentianum Arnsberg, herþjónustu og starfsnámi sem bankavörður, hóf hann nám í viðskiptafræði við háskólann í Bamberg 1987, sem hann lauk 1992 með viðskiptafræði. Náminu var fylgt eftir með dvöl í Frakklandi og á Ítalíu. Síðan 1993 hefur hann starfað í Rínarlandi á sviði skattaráðgjafar og endurskoðunar.
Til viðbótar við atvinnustarfsemi sína í viðskiptalífinu þróaði Finke hæfileika sína í að skrifa, helst ljóð. Fyrsta útgáfa hans er frá árinu 2006,  ljóðabókin "Ástir ástarinnar". Í mars 2014 var fyrsta ljóðabindi hans, Zauberwelten, gefið út í röðinni 100 ljóð eftir Martin Werhand Verlag. Önnur ljóðabók hans var fylgt eftir í nóvember 2015 undir yfirskriftinni Lichtgestöber í röðinni 100 sonnettur eftir sama útgefanda. Þriðja ljóðabók hans kom út í desember 2016 í textasyrpu með 50 sonnettum undir yfirskriftinni Wintersonne. Í september 2017 Goldregenzeit birtust 50 sonnettur. Í desember 2019 var besta bindi með ljóðum Finke gefið út í seríunni 250 ljóð í MWV undir yfirskriftinni Blütenlese. Ljóð Meinolf Finke einkennist af klassískri, aðallega rómantískri ljóðlist, hann skrifar oft í hefðbundnum sonnettustíl August Graf von Platen.

Meinolf Finke býr og starfar í Bonn.

Stök bindi
 Zauberwelten. 100 ljóð. Martin Werhand Verlag , Melsbach 2014, ISBN 978-3-943910-03-2.
 Lichtgestöber. 100 sonnettur. Martin Werhand Verlag, Melsbach 2015, ISBN 978-3-943910-04-9.
 Wintersonne. 50 sonnettur. Martin Werhand Verlag, Melsbach 2016, ISBN 978-3-943910-34-6.
 Goldregenzeit. 50 sonnettur. Martin Werhand Verlag, Melsbach 2017, ISBN 978-3-943910-59-9.
 Blütenlese. 250 ljóð. Martin Werhand Verlag, Melsbach 2019, ISBN 978-3-943910-37-7.

Fræðasögur
 Die Jahreszeiten der Liebe. Ljóðasafn, Martin Werhand Verlag, Melsbach 2006, ISBN 3-9806390-4-5 .

Vefsíðutenglar
 Opinber vefsíða
 Meinolf Finke í verslun þýska þjóðbókasafnsins
 Meinolf Finke í bókfræðilegum gagnagrunni WorldCat
 Meinolf Finke í: LITon.NRW
 Meinolf Finke í: Lexikon Westfälischer Autorinnen und Autoren

Tilvísanir

Þýskir rithöfundar
Þýsk skáld

Meinolf Finke


Charles Tate Regan FRS (1 February 1878 – 12 January 1943) was a British ichthyologist, working mainly around the beginning of the 20th century. He did extensive work on fish classification schemes.

Born in Sherborne, Dorset, he was educated at Derby School and Queens' College, Cambridge and in 1901 joined the staff of the Natural History Museum, where he became Keeper of Zoology, and later director of the entire museum, in which role he served from 1927 to 1938.

Regan was elected Fellow of the Royal Society in 1917.

Regan mentored a number of scientists, among them Ethelwynn Trewavas, who continued his work at the British Natural History Museum.

Taxon described by him
See :Category:Taxa named by Charles Tate Regan
Among the species he described is the Siamese fighting fish (Betta splendens). In turn, a number of fish species have been named regani in his honour:

Taxon named in his honor
A Thorny Catfish Anadoras regani (Steindachner, 1908)
The Dwarf Cichlid Apistogramma regani
Apogon regani
A Catfish Astroblepus regani
A Dragonet Callionymus regani
The Pink Flabby Whalefish Cetostoma regani
Crenicichla regani
Diaphus regani Tåning, 1932, the Regan's lanternfish, is a species of lanternfish
found in the Atlantic and Indian Oceans.
Engyprosopon regani
Gambusia regani

Hemipsilichthys regani
The Izak Catshark Holohalaelurus regani
Hoplichthys regani
Hypostomus regani
Julidochromis regani
Lycozoarces regani
The Icefish Neosalanx regani
The Orkney Charr Salvelinus inframundus
Symphurus regani
Trichomycterus regani
Tylochromis regani
Vieja regani
Zebrias regani

References

Further reading
Regan, C. T. (1908) "A revision of the British and Irish fishes of the genus Coregonus " Annals and Magazine of Natural History 2, 482–490
Regan, C. T. (1911) The Freshwater Fishes of the British Isles Methuen & Co. Ltd.: London

1878 births
1943 deaths
British ichthyologists
English taxonomists
English ichthyologists
English zoologists
Directors of the Natural History Museum, London
Fellows of the Royal Society
Alumni of Queens' College, Cambridge
People educated at Derby School
People from Sherborne
 01
20th-century British zoologists

Charles Tate Regan


La Ruta Estatal de California 158, y abreviada SR 158 (en inglés: California State Route 158) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de California. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la  en June Lake Loop North Junction. La carretera tiene una longitud de 25,5 km (15.828 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de California 158 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de California por sus siglas en inglés Caltrans.

Cruces

{| class=wikitable
!Localidad
!Miliario
!Destinos
!Notas
|-
|June Lake Junction
|0.00
|
|
|-
|June Lake Loop North Junction
|15.84
|
|

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Caltrans

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de California
Carreteras del condado de Mono

Ruta Estatal de California 158


Terkel – The Motherfårking Musical er en musical bygget over Anders Matthesens CD Terkel i knibe fra 2001. Forestillingen instrueres af Nikolaj Cederholm og manuskriptet er skrevet af den Grammy- og Reumert-vindende rapper Clemens, der også selv medvirker som Terkels bedste ven Jason.
Musicalen fik premiere i Tivolis Koncertsal, den 14. februar 2019 og tog derefter på turné i Holstebro, Aalborg, Aarhus, Odense og Vejle.

Matthesen, der er idémand bag historien, medvirkede ikke selv i forestillingen.

I april 2018 blev det annonceret, at Terkel i Knibe skulle laves som musical.
Den 3. oktober 2018 blev det offentliggjort, at komiker Ruben Søltoft skulle spille rollen som Terkel. Blandt øvrige medvirkende var Thomas Bo Larsen, Clemens og Martin Brygmann.

Handling
Plottet finder sted i 2019. Terkel går i 6.A sammen med sine klassekammerater Jason, Sten, Saki, Silas, Johanna og Dorit.

Rolleliste

Referencer

Musicals fra Danmark
Anders Matthesen

Terkel – The Motherfårking Musical