Sammi Cheng (Hong Kong, 19 de agosto de 1972), es una cantante cantopop,  actriz cantonesa y una de las artistas de éxito en la industria de la música de Hong Kong. Sammi ha sido reconocida como una de las divas más importantes y una de las intérpretes de más éxito durante la década de los años 1990. Sus álbumes discográficos ha alcanzado unas ventas superiores a 25 millones de copias en el continente asiático y el Pacífico. Fue nominada por los medios de comunicación como la "Reina Cantopop".

Sammi Cheng ha sido reconocida por sus mejores álbumes de ventas locales y por su prestigiosa voz femenina. De 1993 a 2010, Cheng ganó un total de 12 premios a las mejores vocalistas femeninas, y otros 14 Premios a la Mejor Vocalista Local y tiene 7 álbumes que son El Lanzamiento Cantonés de Mejores Ventas del año. Anteriormente había ganado también el Premio a la Artista Femenina Más Popular de Hong Kong en la presentación anual de los Premios Top Ten Jade Solid Gold por tres veces, y en un año también ganó el Premio Gold Song Gold, el premio de mayor rango que es el último que se entrega en la ceremonia. También recibió el Premio Honorífico a la Trayectoria de la Cantante Femenina en los Premios Metro Radio Hits 2011. Además, ha obtenido numerosos galardones en diversos premios musicales chinos celebrados en Asia.

Ha producido más de 80 álbumes de estudio, 10 álbumes de conciertos en directo, más de 130 singles (canciones) y más de 30 versiones, y ha recibido numerosos premios de interpretación y canto. También ha protagonizado más de 35 películas y 7 series de televisión (en sus primeros años) y ha dado unos 200 conciertos hasta la fecha, con más de 12 giras. Es una de las artistas femeninas con más conciertos en el Coliseo de Hong Kong, con 102.

Biografía
Sammi Cheng se llamaba anteriormente Twinnie Cheng. Contrariamente a la creencia popular, "Twiny" no es su nombre de nacimiento. El nombre surgió cuando Sammi todavía estaba en la escuela y su profesora de inglés quería que todos en la clase tuvieran un nombre en inglés. Cuando Sammi recurrió a su hermana en busca de ayuda, a su hermana se le ocurrió el nombre "Twiny". El nombre se cambió más tarde a "Sammi" ya que "Sammi" suena un poco como "Sau Man". Cheng recibió su educación en la Escuela Primaria SKH St. Peter y en la Escuela Secundaria Gubernamental Tang Shiu Kin Victoria .

Tiene tres hermanas y un hermano. Dos de sus hermanas son gemelas.

Trayectoria

Musical
Sammi Cheng ingresó a la industria del entretenimiento a la edad de 16 años a través de los premios New Talent Singing Awards en 1988. Aunque quedó en tercer lugar en la competencia, la compañía discográfica patrocinadora Capital Artists vio su potencial y le ofreció un contrato de grabación. Cheng en ese momento todavía estaba en la escuela y tuvo que equilibrar sus estudios con su creciente carrera como cantante. Sammi lanzó 3 álbumes de estudio completos antes de dejar la escuela:  Sammi, Holiday y Never Too Late. Uno de sus primeros premios importantes fue el RTHK Top 10 Gold Songs Awards de 1990, donde fue reconocida como la mejor nueva promesa.

Aprovechó la atención que recibió de su dueto con el artista Andy Hui, "¿Realmente me tienes en tu corazón?". (其實你心裡有沒有我), ganando el premio Jade Solid Gold Top 10 de 1993 con esa canción. Cheng luego pasó por una transformación, tiñéndose el cabello de naranja, cambiando su estilo. También se lanzó su cuarto álbum de estudio "Sammi's Happy Maze" (鄭秀文的快樂迷宮), que incluye el exitoso sencillo "Chotto Matte" (Chotto 等等), que significa "espera un momento" en japonés. Su nueva imagen encajaba bien con el nuevo sencillo, que era una nueva versión de una canción japonesa de Maki Ohguro . El éxito ayudó a Sammi e impulsó su carrera como cantante. En 1994 continuó sacando provecho de su nueva imagen salvaje. Su primer álbum de ese año fue "Big Revenge" (大報復). El álbum incluía el éxito "Ding Dong" (叮噹), que se convirtió en una de las canciones emblemáticas de Sammi. Pero con su nueva fama también hubo una gran reacción de los medios. Los críticos argumentaron que Sammi occidentalizó deliberadamente su cantonés . En lugar de decir "Ding Dong", Sammi lo pronunció como "Deen Dong". A pesar de las críticas, la canción fue una de las canciones bailables más populares de ese año. En 1994, el corte picante y controvertido de "Ten Commandments" (十誡) fue prohibido en la radio durante unos días después de su reproducción inicial de la pista, incluidos pequeños fragmentos de lo que puede reconocerse como banda sonora pornográfica. En 1995, Cheng desapareció de la vista del público durante casi medio año. Más tarde ese año, se reveló que Warner Music Group la había contratado. Dejó que el color de su cabello volviera a ser negro y abandonó temporalmente la imagen salvaje que solía tener.

En la década de 1990, otra estrella femenina, Faye Wong, fue una de sus principales rivales. Cuando estaban juntos en el escenario, eran fríos el uno con el otro. La rivalidad se confirmó en la noche de los premios musicales TVB de 1999 . Tanto Wong como Cheng estaban dispuestos a sentarse uno al lado del otro detrás del escenario. Cheng evitó a Wong saliendo repetidamente del escenario para arreglar su maquillaje. Además, sus fanes estaban enojados y sisearon a Faye Wong cuando subió al escenario para recibir un premio. La propia Wong ha insistido en que la rivalidad no era cierta y que era amistosa con Cheng.

En julio de 2004, realizó 7 noches de conciertos "Sammi Vs Sammi" en Hong Kong. También rompió el récord de ser la cantante más joven en realizar más de 50 noches de concierto acumuladas en la ciudad.

Desde diciembre de 2014 hasta enero de 2015, realizó 12 noches de conciertos 'Touch Mi' en el Coliseo de Hong Kong. También invitó a estrellas de peso pesado a ser los invitados de sus conciertos, incluidos Andy Lau, Jacky Cheung, Leon Lai, Ekin Cheng, Louis Koo, Nick Cheung y Eason Chan. Su concierto 'Touch Mi' se extiende a la gira mundial en 2015 y 2016 con 4 shows en Genting (Malasia), 3 shows en Macao (China), 3 shows en Singapur, 2 shows en Guangzhou (China), 1 show en Foshan (China) ), 1 show en Melbourne (Australia), 2 shows en Sídney (Australia), 1 show en Shenzhen (China), 1 show en Londres (Reino Unido). Su gira mundial 'Touch Mi' concluyó en Hong Kong con otros 8 espectáculos en septiembre de 2016, por lo que su número total de espectáculos para esta gira mundial asciende a 38. Algunas de sus nuevas estrellas invitadas en los shows de Touch Mi 2 Hong Kong son Dayo Wong, Dicky Cheung, Francis Ng y Alex To.

En 2017, realizó una serie de giras de mini conciertos titulada Naked. Sammi en Taiwán y China. Además, realizó un mini concierto privado en Macao, titulado Sammi Cheng VIP Music Private Enjoy Show . Realizó un concierto Sidetrack Birthday Gig de un solo espectáculo en Macao el 19 de agosto de 2018 junto con su 46 cumpleaños como un regalo para sus aficionados. En el mismo año colabora por primera vez con la banda de rock taiwanesa 831, lanzando su nueva versión de la canción "眉飛色舞Plus" (Eyebrow Dance Plus).

Junto con su 30 aniversario en la industria del entretenimiento, se organiza su décima gira mundial de conciertos, que comenzó con 13 espectáculos en el Coliseo de Hong Kong en julio de 2019. De este modo, el total de sus actuaciones en el Coliseo de Hong Kong superó la marca de 100, con 102.

Con motivo de su 49º cumpleaños en 2021, organizó un concierto de un solo pase "Listen to Mi Birthday Gig" en Hong Kong el 18 de agosto de 2021.

Actuación
La carrera actoral de Cheng comenzó con la serie de TVB A Life of His Own (浪族闊少爺) en 1991. Un año después, comenzó su carrera cinematográfica con la película Best of the Best (飛虎精英之人間有情) en 1992 con la también estrella del cantopop Jacky Cheung. Ella seguiría con otra película de comedia Feel 100% (百分百感覺) con Ekin Cheng y Gigi Leung.

A fines de la década de 1990, durante el declive de la industria cinematográfica de Hong Kong, protagonizó la película Needing You... del director Johnnie To, coprotagonizada por Andy Lau y la película Summer Holiday en 2000. Las películas fueron éxitos de taquilla en todas las regiones del sudeste asiático, y Hong Kong acumuló casi 60 millones de dólares de Hong Kong en taquilla. El que te necesita. . . VCD recibió un récord agotado de más de 200.000 copias. A partir de esta película, también fue nominada a "Mejor actriz", además de participar en la interpretación de la "Mejor canción de película original" en el Premio de Cine de Hong Kong de 2001. Tras el éxito de esas películas, protagonizó algunas más, como Wu Yen, Love on a Diet, Marry a Rich Man, My Left Eye Sees Ghosts y muchas más. En el 62º Festival Internacional de Cine de Venecia, Cheng fue una de las favoritas al premio a la "Mejor actriz" por la película Everlasting Regret en 2005. Otras candidatas al premio fueron Monica Bellucci, Gwyneth Paltrow, Lee Young-ae e Isabelle Huppert.

Publicidad
En sus muchos años de presencia activa en la industria del entretenimiento, ha participado en múltiples anuncios para diversas marcas, desde calzado deportivo, relojes, ropa, masajeadores, productos para el cuidado de la piel, portadas de revistas, etc.

Cheng cambia de look e imagen para cada álbum, lo que le permite ganar una gran atención y reconocimiento por parte de los profesionales de la música y el público. Sammi es una pionera en la coloración del cabello y ha sido elegida como una de las diez celebridades más de moda en Hong Kong. Ha sido contratada y respaldada por muchas empresas. Estos patrocinios incluyen SK-II skin care y Mona Lisa bridal service.

Descanso (2005-2007)
En 2005, Cheng solo estrenó un largometraje y ningún proyecto musical. Se convirtió en representante de Veeko y Titus, una marca de moda y relojes en Hong Kong, respectivamente. También comenzó a escribir las columnas de los sábados para la revista Mingpao. En 2006, lanzó otro álbum de grandes éxitos, pero sin temas nuevos. Se tomó este descanso para recuperar su energía en la industria del entretenimiento.

Durante esta pausa de más de mil días, reflexionó sobre su vida y se convirtió en una cristiana renacida.

Gira Show Mi
Después de tomarse un descanso de unos 2 años, volvió a reinventarse y celebró su sexto concierto en HK del 18 al 25 de mayo de 2007, titulado Show Mi ( Mi es el apodo de SamMI que le dan sus aficionados). Debido a la gran demanda de entradas, las cuatro funciones se ampliaron a ocho. Volvió a actuar a la edad de 34 años e invitó a sus compañeros Andy Lau y Denise Ho a actuar con ella. Al final del primer espectáculo, el público siguió gritando "bis" durante 15 minutos hasta que Sammi volvió a salir y cantó "Our Theme Song" (我們的主題曲). El concierto se amplió a la gira Show Mi. (我們的主題曲).

Regreso con muchos más conciertos celebrados en Hong Kong, Macao, China continental, Taiwán, Singapur, Malasia, Canadá, Estados Unidos, Australia, etc. También siguió trabajando en películas y protagonizando anuncios publicitarios.

Trabajo solidario
En 2003, Cheng actuó en el Concierto 1:99 para recaudar fondos para las familias afectadas por el SARS. Participó en el esfuerzo de apoyo a la tormenta de invierno de 2008 en China, donde muchos artistas, incluidos Andy Lau, Alan Tam, Kelly Chen, etc. grabaron una canción llamada Warmth in the Snow (Calor en la nieve) en apoyo de los afectados por la tormenta. También participó en la campaña de recaudación de fondos Artistes 512. En abril de 2008 participó en las actividades de World Vision.Viajó a Laos con su compañera cantante Gigi Leung, también voluntaria de World Vision, para conocer de primera mano la lucha de la gente y los niños locales. También visitaron a los niños de la zona para conocer mejor su situación, en la que faltan alimentos y suministros. Cuando Sammi regresó a Hong Kong, ella y Leung fueron invitadas a un programa de radio 903 para hablar sobre la experiencia; ella respondió anunciando que había "adoptado" a 24 niños.

Premios y reconocimientos
Sammi fue nominada nueve veces en los Premios del Cine de Hong Kong a la mejor actriz, desde su interpretación en Needing You (2001), triple nominación en 2002 por Fighting for Love, Wu Yen y Love on a Diet, en 2006 por Everlasting Regret, en 2012 por Romancing in Thin Air, en 2013 por Blind Detective y doble nominación en 2019 por Fagara y Fatal Visit, pero no consiguió ganar ninguna hasta ahora. Esto la convirtió en la actriz con más nominaciones como mejor actriz en la historia de los Premios de Cine de Hong Kong, pero sin ninguna victoria. También había recibido 3 nominaciones anteriores (por las películas Needing You, My Left Eye Sees Ghost y Blind Detective) como mejor actriz en los Golden Horse Awards de Taiwán, los premios más prestigiosos del cine en lengua china. En 2002 ganó el premio a la mejor actriz de la Sociedad de Críticos de Cine de Hong Kong por su papel principal en Wu Yen.

Por su contribución a la industria cinematográfica de Hong Kong y por haber protagonizado más de 30 películas, fue galardonada con el premio "Excelencia en el cine asiático" en la 11.ª edición de los Asian Film Awards de 2017.

Discografía

Álbumes de estudio

Álbumes en concierto

Singles

Lista de canciones

Filmografía

Películas
 Best of the Best (飛虎精英之人間有情) (1992) with Jacky Cheung - as Heidi.
 Feel 100% (百分百感覺) (1996) with Ekin Cheng - as Cherrie.
 Feel 100%....Once More (百分百o岩Feel) (1996) with Ekin Cheng - as Yen.
 Killing Me Tenderly (愛您愛到殺死您) (1997) with Leon Lai - as Cindy (朱金梅).
 The Lucky Guy (行運一條龍) (1998) with Stephen Chow - as Candy (葉玉芬).
 Needing You (孤男寡女) (2000) with Andy Lau - as Kinki.
 Summer Holiday (夏日的麼麼茶) (2000) with Richie Ren - as Summer.
 Wu yen (鍾無艷) (2001) with Anita Mui, Cecilia Cheung - as Wu Yen (鍾無艷).
 Fighting for Love (同居蜜友) (2001) with Tony Leung Chiu Wai - as Deborah (霍少棠).
 Love on a Diet (瘦身男女) (2001) with Andy Lau - as Mini Mo.
 Marry a Rich Man (嫁個有錢人) (2002) with Richie Ren - as Ah Me (阿 me).
 My Left Eye Sees Ghosts (我左眼見到鬼) (2002) with Lau Ching-Wan - as May (何麗珠).
 Infernal Affairs (無間道) (2002) with Andy Lau - as Mary.
 Love For All Seasons (百年好合) (2003) with Louis Koo - as Midget (滅絕).
 Good Times, Bed Times (戀上你的床) (2003) with Lau Ching-Wan, Louis Koo - as Carrie (屈小喬).
 Infernal Affairs III (無間道III:終極無間) (2003) with Andy Lau - as Mary.
 Enter the Phoenix (大佬愛美麗) (2004) - (cameo appearance) as the head waitress in a Chinese restaurant.
 Magic Kitchen (魔幻廚房) (2004) with F4's Jerry Yan, Andy Lau - as Yau (慕容優).
 Yesterday Once More (龍鳳鬥) (2004) with Andy Lau - as Mrs. To (盜太).
 Everlasting Regret (長恨歌) (2005) with Daniel Wu, Tony Leung Ka-Fai - as Wang Qi Yao (王琦瑤).
 Lady Cop & Papa Crook (大搜查之女) (2008) with Eason Chan, Richie Ren- as Molline Szeto.
 Romancing in Thin Air (高海拔之戀II) (2012) with Louis Koo.
 Blind Detective (2013) as Ho Ka-tung.
 Temporary Family (2014) as Charlotte.
 Triumph in the Skies (2015) as T.M.
 Love Contractually (2017) as Katrina.

Series de televisión
 Life of His Own 浪族闊少爺(1991) : como 施敏
 File of Justice I 壹號皇庭 I (1992): como Fong Ga Kay (方家琪)
 Return of the Vampire 大頭綠衣鬥疆屍 (1993): como 飄雪/飄紅/Kitty
 Journey of Love 親恩情未了 (1994) : como 張家慧
 Detective Investigation Files II 刑事偵緝檔案 II(1995) : como Ivy
 Man's Best Friend 寵物情緣 (1999) : como Susan (歐子珊)
 The Monkey King: Quest for the Sutra 齊天大聖孫悟空 (2002): como (觀音大士)

Programas de variedades

Referencias

Enlaces externos

 Samm's facebook fanpage

Cantantes femeninas de Hong Kong
Cantantes de Cantopop
Cantantes de Mandopop de Hong Kong
Bailarinas de Hong Kong
Actrices de cine de Hong Kong
Actrices de televisión de Hong Kong
Protestantes de Hong Kong

Sammi Cheng


J.P. Høpp, Johann Paul Høpp, født i Flensborg 25. juli 1782 og død i Kiel 30. august 1847. Kongelig kommissarius for begge hertugdømmers rådgivende stænderforsamlinger 1835–36 og 1838.

Jurister

Johann Paul Høpp


Hırvatistan millî futbol takımı, Hırvatistan'ı uluslararası müsabakalarda temsil eden futbol takımıdır. Yugoslavya'nın dağılmasından sonra Hırvatistan Futbol takımı müsabakalara başlamıştır. 1996'da Avrupa Şampiyonası'na katılan Hırvatistan gruptan çıkmış çeyrek finalde kupanın şampiyonu Almanya'ya elenmiştir. 1998 FIFA Dünya Kupası'nda büyük bir başarıya imza atan millî takım yarı finale kadar yükselmeyi başarmış, kupanın şampiyonu olan Fransa'ya elenmiştir. Hollanda ile yaptığı üçüncülük maçını kazanmış Dünya Üçüncüsü olmuştur. 2002 FIFA Dünya Kupası ve 2004 Avrupa Futbol Şampiyonasına katılmayı başaran millî takım 2006 FIFA Dünya Kupası'na gitmeye de hak kazanmıştır.

Euro 2008 elemelerinde en büyük sürprizde onlarında parmağı vardır. Turnuvaya gitmesi durumunda mutlak favorilerden biri olacak olan İngiltere'yi Wembley 'de yenmeyi başararak Rusya'nın Avrupa Şampiyonası'na gitmesine İngilizlerin ise evlerinde kalmasına sebep oldular.

Euro 2008 ilk maçında Avusturya'yı 1-0 yenmeyi başardılar. 2. maçlarında Almanya'yı 2-1 yendiler. Gruplarda son maçlarında da Polonya'yı yenerek Çeyrek finale yenilgisiz olarak yükseldiler. 20 Haziran akşamı Türkiye ile yaptıkları maç sonucu normal sürede 1-1 berabere biten maçta penaltılarla 4-2 yenilerek kupaya veda etmişlerdir.

Turnuva tarihi
 Şampiyon   İkincilik   Üçüncülük   Dördüncülük    Yükseldi   Aynı ligde kaldı   Düştü   Finaller ev sahibi

Dünya Kupası tarihi

Avrupa Futbol Şampiyonası tarihi

UEFA Uluslar Ligi tarihi

Güncel kadro
Aşağıdaki kadro, sırasıyla 12 ve 15 Ekim 2023 tarihlerinde Türkiye ve Galler'e karşı oynanan UEFA Euro 2024 ön eleme maçlarında görev alacak isimlerden oluştu.

İstatistikler

En Fazla Millî Formayı Giyenler

En Fazla Millî Formayla Gol Atanlar

Kaynakça

Hırvatistan millî futbol takımı


Nordre Ringvej  er en 2 sporet hovedvej, der går nord om Viborg. Nordre Ringvej indgår i Primærrute 13 og Primærrute 16. Ringvejen ligger i forlængelse af Vestre Ringvej, der går vest om Viborg.

Den nuværende Nordre Ringvej blev åbnet for trafik i efteråret 1993, men hovedparten af vejstrækningen er anlagt i etaper mellem 1976 og 1989.

Forløb
Nordre Ringvej begynder øst for Viborg, ca. 1 km øst for krydset Randersvej/Nordre Ringvej. Herfra fortsætter den mod vest forbi Randersvej, Houlkærvej, Røddingvej, Indre Ringvej/Aalborgvej (Primærrute 13), Agerlandsvej til den rundkørsel, som forbinder ringvejen med Skivevej (Primærrute 26), Løgstørvej (Sekundærrute 533) og Vestre Ringvej (Primærrute 13, 16 og 26).

Historie
Der har siden slutningen af 1970'erne været udarbejdet en række forslag til omfartsveje ved Viborg. I 1988 opnåedes enighed mellem Viborg Byråd, Viborg Amtsråd og Vejdirektoratet om at etablere et omfartsvejsystem nord, vest og syd om Viborg by, som beskrevet i rapporten »Overordnede veje i Viborg-området« Vejdirektoratet, marts 1988.

Den nuværende Nordre Ringvej blev åbnet for trafik i efteråret 1993. Her åbnede den vestligste delstrækning fra Aalborgvej/Indre Ringvej til den nye rundkørsel, som samtidigt åbnede for trafik mellem Skivevej, Løgstørvej og Nordre Ringvej. Vejstrækningen øst for Aalborgvej/Indre Ringvej åbnede i etaper mellem 1976 og 1989. En delstrækning af den nuværende Nordre Ringvej mellem Houlkærvej og Hedebakken åbnede for trafik i 1976. En delstrækning af den nuværende Nordre Ringvej mellem Houlkærvej og Røddingvej åbnede for trafik i 1980. En delstrækning af den nuværende Nordre Ringvej mellem Røddingvej og Aalborgvej/Indre Ringvej åbnede for trafik i 1984. En delstrækning af den nuværende Nordre Ringvej mellem Hedebakken og østenden af Nordre Ringvej åbnede for trafik i 1989.

Kilder

Gader i Viborg
Ringveje i Danmark

Nordre Ringvej (Viborg)


Kanpur povijesno nazvan Cawnpore, metropolitanski je grad u državi Uttar Pradesh u Indiji. Veća metropola podijeljena je u dvije četvrti: gradsku četvrt Kanpur Nagar i ruralnu četvrt Kanpur Dehat.

Grad je poznat po kožarskoj i tekstilnoj industriji. 12. je najmnogoljudniji grad i 11. najmnogoljudnija urbana aglomeracija u Indiji. To je ujedno drugi najveći grad i najveća urbana aglomeracija u Uttar Pradeshu. Kanpur je bio važan britanski garnizonski grad do 1947. godine, kada je Indija stekla neovisnost.

Na zapadnoj obali rijeke Ganges, glavno je trgovačko i trgovačko središte u Sjevernoj Indiji, s prvim postrojenjem za obradu vune u Indiji, poznatim pod nazivom Lal Imli (što doslovno znači "Crveni tamarind",  marka koju proizvodi takva postrojenja) Britanske korporacije India, koju je ovdje osnovao Alexander MacRobert 1876. godine. Istočno i sjeverno pročelje podsjećaju na Westminstersku palaču, zbog svoje arhitekture, blizine rijeke Ganges i sjeveroistočnog ugla postrojenja na vrhu sahat-kule slične Big Benu u Londonu. Ova sličnost naglašava važnost i prestiž grada tijekom britanskog doba, koje se proteže do danas. Grad se također smatra "svjetskim gradom kože" i "Manchesterom Istoka", a neke inačice glase: "Manchester Indije" - naslov koji dijele i druga nekadašnja britanska industrijska središta u Indiji, gradovi poput Ahmedabada i Surata; uglavnom za svoju tekstilnu industriju.

Smatra se najzagađenijim gradom na svijetu po koncentracijom čestica u zraku po Svjetskoj zdravstvenoj organizaciji, zbog industrijskih postrojenja. Mnogi stanovnici se liječe zbog plućnih bolesti.

Izvori

Gradovi u Indiji

Kanpur


O whisk (liralmente batedor) é um passo de dança usado na valsa americana e valsa vienense. É uma das várias maneiras de entrar na posição de passeio e é usado para virar os dançarinos nos cantos ou mudar sua direção na pista de dança. Pode ser executado após um giro invertido.

Movimento básico
Como na maioria dos passos de valsa, o corpo sobe a partir do final do segundo tempo e abaixa no final do terceiro. Há uma oscilação para a esquerda do ponto de vista do homem, começando na segunda batida.

 Líder/condutor

 Seguidora/conduzida

Whisk traseiro
O modo traseiro é uma variação do básico. É semelhante, exceto que avança para trás em vez de para frente.

 Líder (homem)

 Seguidora (senhora)

Whisk esquerdo
O modo esquerdo é uma variação do programa Gold da valsa. Existem pelo menos três versões do whisk esquerdo. (1) começa na posição de passeio com o casal avançando na primeira batida; (2) começa na posição fechada com o homem se movendo  com o pé direito; (3) na primeira batida.

Esquerdo da posição de passeio

 Líder (homem)

 Seguidora (senhora)

Referências

Ligações externas

 Demonstração do básico por Ballroom Dancers
   (back whisk nos primeiros segundos)
  WDSF Academy
Técnicas de dança

Whisk (dança)


El Grupo de los 22 fue anunciado por los líderes de la APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) en la ciudad de Vancouver, en noviembre de 1997. La intención era de establecer una programación de reuniones de Ministros de Finanzas y Presidentes de Bancos Centrales, a efectos de discutir cuestiones pertinentes al sistema financiero global.

El grupo inicialmente se integró con los países del G8 más otros 14 países.

La primera reunión de este grupo fue en 1998 en Washington D. C., para discutir la estabilidad del Sistema Monetario Internacional y de los mercados de capitales.

El G22 fue sucedido por el Grupo de los treinta y tres (G33), y posteriormente por el Grupo de los veinte (G20).

Puesto que la existencia de este grupo resultó muy limitada en el tiempo, el principal interés que tienen las informaciones anteriormente vertidas, es llegar a comprender cómo se gestó esta agrupación de países, que con el tiempo cambió de nombre para transformarse finalmente nada menos que en el G20, un foro que reúne a las mayores economías avanzadas y emergentes del planeta, con la finalidad de discutir sobre los grandes problemas mundiales, y orientándose muy especialmente a promover la estabilización del sistema financiero global.

Véase también
 G8
 BRIC
 G20
 País recientemente industrializado
 Globalización
 OCDE
 Tríada (economía)
 Unión europea
 G8+5
 G-5
 Globalización
 Grupo de Países
 Lista de países por PIB

Referencias

Enlaces externos
 BRICS
 Página oficial del G-20
 Sitio web de Cumbre del G-20 en Seúl
 El G-22 impone sus reglas de juego
 APEC: Foro de Cooperación Económica Asia-Pacífico Autor: Freddy Villar Castillo
 APEC-Perú 2008

Organizaciones internacionales
Grupo de Países
Diplomacia
Geopolítica

G22 (APEC)


An Stipa meridionalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni F.M.Vazquez ngan Juan Antonio Devesa. An Stipa meridionalis in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa meridionalis


Não deve ser confundido com Källö-Knippla no arquipélago do norte de Gotemburgo .

Källö, oficialmente Stora Källö, é uma ilha no sul do arquipélago de Gotemburgo . Houve uma população permanente na ilha e viviam da pesca e da agricultura. Brännö usou a ilha para pastoreio de ovelhas. As casas mais antigas da ilha são do século XVIII.

O nome Källö vem do caldeirão gigante encontrado na ilha.

A associação de lanchas de Gotemburgo teve que alugar parte de Källö em 1932. Ainda naquele ano, a associação comprou parte do terreno e construiu um cais, pista de dança e quiosque.  Desde então, os membros compraram terras e construíram casas de veraneio. Hoje existem cerca de 30 casas de veraneio na ilha.

A oeste da ilha fica a propriedade privada Lilla Källö, onde hoje existem duas casas de veraneio.

Ruas

 Källö Bryggväg (2013)
 Källö Village Road (2013)
 O Caminho da Fonte (2013)

Fontes

Ligações externas

Ilhas da Suécia

Källö


An Zeuxine macrorhyncha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Zeuxine macrorhyncha in nahilalakip ha genus nga Zeuxine, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeuxine

Zeuxine macrorhyncha


Johann Baptist Ranger (Croatian: Ivan Krstitelj Ranger, Slovene: Janez Krstnik Ranger; 1700–1753) was a Tyrolese baroque painter.

Career
Ranger was born in Tyrol. He entered the Pauline monastic order as a child. He started to paint very early and in its artistic workshops in northern Italy and southern Germany. Because the Paulist order paid particular attention to artistic and cultural activities within the order, he remained in Croatia from his twenties until his death at Lepoglava, decorating sacral interiors and producing one of the most remarkable Baroque opuses of Central European mural painting.

His paintings were stylistically original compositions. Ranger produced most of his opus in churches, chapels, and monasteries, such as in the churches of Assumption of Mary's in Remete near Zagreb, in Lepoglava, in St. George's in Purga, near Lepoglava, St. Helen's chapel in Šenkovec near Čakovec, also the church of St. Jerome in nearby hilly Štrigova. The church of St. Jerome was the central site of the Order of Saint Paul the Hermit until the year 1786, when the order was abolished, causing the monasteries, churches and other premises to suffer great devastation. The order's treasures, such as books and other valuables, were scattered or destroyed, its activities left to be lost in time.

Ranger's frescoes were preserved on arched ceilings and walls over the 250 years since their creation. Ranger had enormous importance and influence upon his disciples and followers in the many works painted later. These characteristics are the illusionist painting of architecture, the recognizable typology of saints' figures, the colourist features and the incorporation of large compositions onto the relatively small and low walls of the churches. The Pauline order painting school of workshop continued in that way its activity in north-western Croatia long after Ranger's time.

Further reading

External links
Virtual exhibition of Johannes Baptista Ranger
Austrian painter Johann Baptist Ranger (1700-1753), Oxford Index

1700 births
1753 deaths
Baroque painters
Austrian painters
Austrian male painters
Catholic painters
People from Tyrol (state)

Ivan Ranger


Jean-Pierre Ponnelle () a fost un regizor și scenograf de operă francez.
Producțiile lui Ponnelle au fost văzute în aproape toate operele importante din lume, de la Metropolitan Opera din New York până la Opera din San Francisco, de la Paris la Londra și de la Milano la Viena, de la Festivalul de la Bayreuth la Festivalul de la Salzburg.

Date biografice
S-a născut la Paris la data de 19 februarie 1932. Tatăl său, Pierre Ponnelle, era vinificator și critic muzical, bun prieten al lui Richard Strauss, în timp ce mama sa, Mia Ponnelle, cântăreață de operetă.

După cel de Al Doilea Război Mondial, el studiază la liceul francez din Baden-Baden. Acolo are primele întâlniri cu muzica contemporană și este instruit în pictură de  francezul cubist Fernand Leger.

După susținerea examenului de bacalaureat (1948), el studiază literatură, filosofie și istoria artei la Strasbourg și Sorbona, apoi regia la Berlin.

Carieră
În anul 1952, și-a început cariera în Germania ca scenograf pentru opera lui Hans Werner Henze, Boulevard Solitude. Jean-Pierre Ponnelle a fost puternic influențat de opera regizorului Georges Wakhevitch, care a creat decoruri întregi și costume pentru teatru, balet și operă.

În 1957, se căsătorește cu actrița Teatrului Baden-Baden, Margit Saad.

După ce a lucrat în Franța cu Jean Cocteau și Fernand Leger, a colaborat cu Herbert von Karajan în cadrul Festivalului de la Salzburg. Pe parcursul anilor 1950, Ponnelle și-a lărgit activitatea în întreaga Europă, atât în operă, balet cât și în teatru. Debutul său american a venit în 1958, cu decorul pentru Carmina burana, de  Carl Orff, la opera din San Francisco.

Împreună cu colegii săi Luchino Visconti și Franco Zeffirelli, Jean-Pierre Ponnelle a fost unul dintre principalii regizori de operă din Europa de după epoca războiului, care a insistat ca cei ce interpretează operă, cântăreții de operă, trebuie să fie și actori credibili.

Această insistență asupra verosimilității dramatice și a valorilor teatrale puternice, plus muzicalitatea profundă, i-a adus francezului Jean-Pierre Ponnelle respectul cântăreților, dirijorilor și al altor profesioniști din domeniul muzical.  James Levine, Herbert von Karajan, Karl Böhm, Claudio Abbado, Seiji Ozawa și Daniel Barenboim sunt printre dirijorii cu care Ponnelle a colaborat în operă.

Nu-i era frică să regândească acțiunea scenică a celor mai cunoscute opere în termeni uneori neortodocși. Un exemplu în acest sens a fost producția sa Olandezul zburător, operă cunoscută a lui Richard Wagner (văzută la Lyric în 1983), în care cea mai mare parte a operei a devenit o halucinație febrilă în mintea personajului-cârmaci al lui Daland.

Asemenea interpretări idiosincratice, plus aspectul foarte stilizat al multor producții, îl făceau o figură controversată, plină de critici.

Succesul său a fost rezultatul profesionalismului său intens, al nivelului înalt de măiestrie și al abilității sale de a călca linia delicată dintre inovația avangardistă și tradiționalismul operatic.

Cu toate acestea, treptat, Jean-Pierre Ponnelle a început să simtă că trebuie să preia frânele realizării spectacolului de operă, pentru a-și vedea ideile înfăptuite în mod corespunzător. După ce și-a încheiat serviciul militar în 1961, a regizat câteva piese, apoi a debutat în regia de operă cu o producție  Tristan și Isolda la Düsseldorf, Germania de Vest, în 1962.

Pe lângă spectacole de operă, celebrul regizor francez se afirmă și în producții pentru televiziune (în 1974, Madama Butterfly de Giacomo Puccini, notabil pentru interpretarea sopranei Mirella Freni și a tânărului tenor Plácido Domingo), cât și în versiuni filmate ale operelor, precum binecunoscuta operă Nunta lui Figaro.

A filmat, de asemenea, un ciclu complet al sonatelor de pian ale lui Ludwig van Beethoven, cu pianistul Daniel Barenboim. Producția sa de operă la Festivalul de la Bayreuth din 1981 a fost pe scară largă laudată ca una dintre cele mai frumoase creații din punct de vedere estetic.

Fiul său, Pierre-Dominique Ponnelle, este dirijor, iar nepotul său, Jean-Pierre Danel, producător.

Moartea artistului
Jean-Pierre Ponnelle a murit la 11 august 1988 în München, Germania. Decesul s-a produs în urma unui embolism pulmonar, ca urmare a unei căderi tragice în fosa pentru orchestră din timpul repetițiilor pentru o producție a operei lui Georges Bizet, Carmen, cu Orchestra Filarmonicii din Israel, sub bagheta dirijorului Zubin Mehta. Jean-Pierre Ponnelle este îngropat în cimitirul Père-Lachaise din Paris.

Înregistrări video
 Hindemith: Cardillac.  Dirijor - Wolfgang Sawallisch, Bavarian State Opera and Chorus.  Singers: Donald McIntyre, Maria de Francesca-Cavazza, Robert Schunk, Hans Günter Nöcker. DVD: DGG 0044 007 3432 4
 Massenet: Manon ♦ (IMSLP).  Dirijor - Ádám Fischer, Chor und Orchestre der Wiener Staatsoper. Singers: Edita Gruberova, Francisco Araiza, Pierre Thau, Hans Helm.  DVD: DGG 0440 073 4207 7
 Monteverdi: L'Orfeo ♦ (IMSLP).  Dirijor - Nikolaus Harnoncourt, Das Monteverdi-Ensemble des Opernhauses Zürich. Singers: Philippe Huttenlocher, Dietlinde Turban, Trudeliese Schmidt, Francisco Araiza, Christian Boesch.  DVD: DGG 0440 073 4163 6
 Monteverdi: Il ritorno d'Ulisse in Patria ♦ (IMSLP).  Dirijor - Nikolaus Harnoncourt, Das Monteverdi-Ensemble des Opernhauses Zürich.  Singers: Werner Hollweg, Trudeliese Schmidt, Francisco Araiza, Janet Perry.  DVD: DGG 0440 073 4278 7
 Monteverdi: L'incoronazione di Poppea ♦ (IMSLP). Dirijor - Nikolaus Harnoncourt, Das Monteverdi-Ensemble des Opernhauses Zürich.  Singers: Rachel Yakar,Werner Hollweg, Trudeliese Schmidt, Paul Esswood. DVD: DGG 0440 073 4174 2
 Mozart: Mitridate, re di Ponto ♦ (IMSLP).  Dirijor - Nikolaus Harnoncourt, Concentus Musicus, Wien. Singers: Gösta Winbergh, Yvonne Kenny, Ann Murray, Anne Gjevang, Joan Rodgers, Peter Straka.  DVD: DGG 0440 073 4127 8
 Mozart: Idomeneo ♦ (IMSLP).  Dirijor - James Levine, The Metropolitan Opera Orchestra and Chorus. Singers: Luciano Pavarotti, Ileana Cotrubaș, Hildegard Behrens, Frederica von Stade, John Alexander.  DVD: DGG 0440 073 4234 3 GH 2
 Mozart: Le Nozze di Figaro ♦ (IMSLP). Dirijor - Karl Böhm, Vienna Philharmonic. Singers: Hermann Prey, Mirella Freni, Dietrich Fischer-Dieskau, Kiri Te Kanawa, Maria Ewing, Paolo Montarsolo.  DVD: DGG 0440 073 4034 9
 Mozart: Così fan Tutte ♦ (IMSLP). Dirijor - Nikolaus Harnoncourt, Vienna Philharmonic.  Singers: Edita Gruberova, Delores Ziegler, Teresa Stratas, Luis Lima, Ferruccio Furlanetto, Paolo Montarsolo.  DVD: DGG 0440 073 4237 4
 Mozart: Die Zauberflöte ♦ (IMSLP).  Dirijor - James Levine, Chor und Orchestre der Wiener Staatsoper. Singers: Ileana Cotrubas, Edita Gruberova, Peter Schreier, Christian Boesch, Walter Berry, Martti Talvela.  DVD: ArtHaus 107 199
 Mozart: La Clemenza di Tito ♦ (IMSLP).  Dirijor - James Levine, Vienna Philharmonic.  Singers: Tatiana Troyanos, Carol Neblett, Catherine Malfitano, Eric Tappy, Anne Howells, Kurt Rydl.  DVD: DGG 0440 073 4128 5
 Orff: Carmina Burana (Original Source) ♦ Dirijor - Kurt Eichhorn, Chor des Bayerischen Rundfunks & Münchner Rundfunkorchester.   Singers: Lucia Popp, Hermann Prey, John van Kesteren.  DVD: RCA 74321 852859 (Currently available in PAL format only)
 Puccini: Madama Butterfly ♦ (IMSLP).  Dirijor -  Herbert von Karajan, Wiener Philharmoniker.  Singers: Mirella Freni, Plácido Domingo, Christa Ludwig, Robert Kerns, Michel Sénéchal. DVD: DGG 00440 073 4037
 Rossini: L'Italiana in Algeri ♦ (IMSLP).  Dirijor - James Levine, The Metropolitan Opera Orchestra and Chorus. Singers: Marilyn Horne, Paolo Montarsolo, [http://music.cmu.edu/people.php?sub_page=faculty&faculty_id=37  Douglas Ahlstedt, Allan Monk, Myra Merritt. DVD: DGG 0440 073 4261 9
 Rossini: Il Barbiere di Siviglia ♦ (IMSLP).  Dirijor - Claudio Abbado, Coro e Orchestra del Teatro alla Scala.  Singers: Teresa Berganza ♦ (Official Website), Luigi Alva, Hermann Prey, Enzo Dara, Paolo Montarsolo.  DVD: DGG 0440 073 4039 4
 Rossini: La Cenerentola ♦ (IMSLP).  Dirijor - Claudio Abbado, Coro e Orchestra del Teatro alla Scala.  Singers: Frederica von Stade, Margherita Guglielmi, Laura Zannini, Francisco Araiza, Claudio Desderi, Paolo Montarsolo, Paul Plishka.  DVD: DGG 0440 073 4096 7
 Verdi: Rigoletto ♦ (IMSLP).  Dirijor - Riccardo Chailly, Wiener Philharmoniker und Konzertvereinigung Wiener Staatsopernchor.  Singers: Luciano Pavarotti, Ingvar Wixell, Edita Gruberova, Ferruccio Furlanetto. DVD: DGG 0440 073 4166 7
 Verdi: Falstaff ♦ (IMSLP).  Dirijor - Sir John Pritchard, London Philharmonic & Glyndebourne Chorus. Singers: Donald Gramm, Benjamin Luxon, Kay Griffel, Elizabeth Gale, Max René Cosotti, John Fryatt, Bernard Dickerson, Ugo Trama, Nucci Condo, Reni Penkova.  DVD: Arthaus 101 083
 Wagner: Tristan und Isolde ♦ (IMSLP). Conductor - Daniel Barenboim, Orchester der Bayreuther Festspiele.  Singers: René Kollo, Johanna Meier, Matti Salminen, Hermann Becht, Hanna Schwarz.  DVD: DGG 0440 073 4321 0

Note

Legături externe
 John Rockwell, "Jean-Pierre Ponnelle, 56, Is Dead; Was Opera Director And Designer", New York Times, 12 august 1988
 "Grand Operator", The Guardian, (London), 13 august 1988 (Obituary)
 IMdB entry for Ponnelle listing major productions for film, TV, and stage

Nașteri în 1932
Decese în 1988
Regizori francezi
Scenografi francezi
Oameni din Paris

Jean-Pierre Ponnelle


Pierre Boulez (n. 26 martie 1925, Montbrison, Franța – d. 5 ianuarie 2016, Baden-Baden, Germania) a fost un compozitor și dirijor francez. Au jucat un rol semnificativ în dezvoltarea a muzicii seriale, a muzicii aleatorie și a muzicii electronice. A fundat Institutul de Cercetare și Coordonare Acustică/Muzicală (IRCAM) de la Paris. Ca dirijor, a condus unele dintre cele mai cunoscute orchestre din lumea, inclusiv Concertgebouw Amsterdam, Orchestra Filarmonică din Berlin, Orchestra Filarmonică din New York și Orchestra din Cleveland.

Carieră
S-a născut într-o familie burgheză fără legături speciale cu muzica. La vârsta de cinci ani a descoperit această, ascultând Privighetoarea lui Igor Stravinski la radioul, și s-a apucat de pian un an mai târziu. S-a dovedit un elev talentat. După studii bune la micul seminar la orașul său natal, a intrat în "clase pregătitoare" de matematică la Saint-Étienne, apoi în Lyon. În paralel a urmat lecții private de pian și de armonie.

S-a mutat la Paris în 1942. În anul 1944 a fost admis la Conservatoire national (academia națională de muzică) în clasa de armonie a Olivier Messiaen. Acesta a recunoscut talentul elevului său, căruia i-a predat gratuit. Totuși, Boulez a devenit curând satul de maestrul său, descriind Turangalîla-Simfonia compusă de către acesta ca o "muzică de bordel". În anul 1945, a descoperit "cea de-a doua școală de la Viena" (Arnold Schönberg, Alban Berg, Anton Webern) prin compozitorul René Leibowitz, dar, de asemenea, a rupt curând legăturile. În 1946 și-a compus Prima sonată pentru pian, apoi în 1953–1956 Ciocanul fără stăpân.

Nereușind să găsească nici un dirijor pentru a conduce opere foarte complexe, el însuși a luat rolul, formându-se la locul de muncă. La momentul respectiv și-a adoptat stilul distinctiv, fără baghetă, dirijând cu ambele mâinii. În 1957 a condus în public pentru prima dată pentru crearea a propriei opere Visage nuptial, trebuind să-l înlocuiască pe Hermann Scherchen fără preaviz. În anul 1965 a fost invitat de Festivalul de la Bayreuth pentru a-l înlocui pe Hans Knappertsbusch, care decedase de curând. În paralel, s-a certat cu instituțiile franceze și s-a mutat în Germania la Baden-Baden. În anul 1971, l-a înlocuit pe Leonard Bernstein la Orchestra filarmonică din New York. În aceeași perioadă a condus Orchestra Simfonică BBC.

În 1976 s-a întors în Franța unde a înființat Ensemble Intercontemporain, prima orchestră franceză permanentă specializată în muzică contemporană. A jucat și un rol esențial în crearea Orașului muzicii (Cité de la Musique) în arondismentul 19 din Paris. La sfârșitul anilor 1970 a devenit un personaj oficial. A fost numit "Hitlerul din Europa muzicală" de compozitorul american Ned Rorem și "un stalinist muzicii" de compozitorul francez Pierre Schaeffer. El însuși era cunoscut ca un polemist și un provocator.

A murit pe 5 ianuarie la Baden-Baden, după ce a fost bolnav pentru ceva vreme: nu putuse participa la sărbătorile de ziua sa de naștere.

Opere

Catalog de opere:

 1945:  Douze Notations (Douăsprezece notații)
 1946: Première sonate, pentru pian (Sonata nr.1)
 1946–1947: Le Visage nuptial (Fața nuptială)
 1947: Le Soleil des eaux (Soarele din apele)
 1948-1949: Livre pour quatuor (Carte pentru cvartet)
 1948: Deuxième sonate, pentru pian (Sonata nr.2)
 1951: Structures pour deux pianos, cartea întâi
 1953–1955: Le Marteau sans maître (Ciocanul fără stăpân)
 1956: Structures pour deux pianos, cartea a doua
 1957: Don (Dar); Troisième sonate, pentru pian
 1962: Pli selon pli
 1964: Éclat
 1966: Éclat/Multiples
 1968: Livre pour cordes
 1968: Domaines
 1969: Pour le Dr. Kalmus
 1969: Über das, über ein verschwindelaren
 1970: Cummings ist der Dichter'
 1974: …Explosante-fixe… 1975: Rituel in memoriam Bruno Maderna 1976: Messagesquisse 1984-1984: Répons 1984: Dérive 1984: Notations I-IV 1984: Notations V - XII 1985: Dialogue de l'ombre double 1985-1995: Dialogue de l'ombre double, nouă versiune
 1985: Memoriale (…Explosante-Fixe… Originel) 1986: Cummings ist der Dichter… 1987: Initiale 1990: Dérive 2 1992: Anthèmes, pentru vioară
 1993: …Explosante-fixe… 1994: Incises, pentru pian
 1996: Sur Incises 1997: Anthèmes II''

Referințe

Legături externe

   Expoziția Pierre Boulez la Philarmonie de Paris

Nașteri în 1925
Nașteri pe 26 martie
Decese în 2016
Decese pe 5 ianuarie
Cavaleri comandori ai Ordinului de Merit al Republicii Federale Germania
Comandori ai Ordinului Artelor și Literelor
Compozitori francezi
Dirijori francezi
Muzicieni francezi
Muzicieni prezenți în Gramophone Hall of Fame
Oameni din Montbrison
Pointilism

Pierre Boulez


Styrehuset er det rum på et skib, hvor kaptajnen dirigerer skibet frem mod dens destination.

Skibe

Styrehus


Joachim Tettenborn (* 26. November 1918 in Ottendorf, Thüringen; † 18. August 2008 in Ingelheim am Rhein) war ein deutscher Dramaturg und Autor.

Leben
Tettenborn besuchte ein Gymnasium in Jena, wurde dann Soldat und 1942 verwundet. Nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs begann er ein Studium der Germanistik, Philosophie, Theaterwissenschaft an den Universitäten Jena und Wien und promovierte dort zum Dr. phil. In Weimar besuchte er die Schauspielschule.

Von 1945 bis 1948 arbeitete er als Chefdramaturg, Spielleiter und Schauspieler am Stadttheater Jena. In gleicher Position war er von 1948 bis 1950 an der Bühne Erfurt tätig. Nach seiner Flucht nach Westberlin war er dort Dramaturg an der Tribüne und ging 1952 für zehn Jahre als Dramaturg an das Berliner Schillertheater. Anschließend war er als Stellvertretender Chefdramaturg und später als Redaktionsleiter der Hauptabteilung "Fernsehspiel und Film" beim ZDF tätig. Ab 1980 arbeitete er als freier Schriftsteller.

Werke

Bühnenwerke
 1951  "Perspektiven", Uraufführung Tribüne Berlin
 1955 "- und will sie durchs Feuer führen", Einakter, Hebbel-Theater Berlin
 1957 "Das große Verhör", Uraufführung Theater Iserlohn
 1981 "Der Mann auf dem Sockel", Uraufführung Städtische Bühnen Mainz
 1981 "Tilmann Riemenschneider", Festspiel zum 450. Todestag von Tilman Riemenschneider; Uraufführung Festung Marienberg in Würzburg
 1990 "Die Dornenkrone hab ich mir geflochten", Schauspiel, Uraufführung Ernst-Deutsch-Theater Hamburg
 1998 "Klaas Störtebeker - Eine Piratenrevue", Musical, Husumer Theaterhafen

Romane
 Nur ein einziger Tag. Verlag Fritz Molden, Wien, München, Zürich, 1972, ISBN 3-217-00412-4
 Die Anstalt bedauert. Verlag Fritz Molden, Wien, 1977, als Taschenbuch unter dem Titel Das Fernsehen bedauert. Herbig Verlag, München, 1982, ISBN 3-453-01449-9
 Korruption. Verlag Hoffmann & Campe, Hamburg, 1993, ISBN 3-455-07726-9
 Die schier unglaublichen Erlebnisse des Soldaten EWIG Fersing. Tetens Verlag, Husum, 2000, ISBN 3-924989-10-9

Erzählungen
 Und es begab sich zu dieser Zeit. Herbig Verlag, München, 1986, ISBN 3-7766-1437-4
 Westerhever Balladen. Tetens Verlag, Husum, 1987, ISBN 3-924989-02-8
 Unser Dach ist der Himmel. Tetens Verlag, Husum, 1992, ISBN 3-924989-06-0
 Splitter. Tetens Verlag, Husum, 1995, ISBN 3-924989-08-7
 Weinquartett. Tetens Verlag, Husum, 1999, ISBN 3-924989-09-5
 Verspiegelt. Tetens Verlag, Husum, 2003, ISBN 3-924989-13-3
 Die Schaukel. Tetens Verlag, Husum, 2006, ISBN 978-3-924989-14-9

Lyrik
 Fischgedichte. Tetens Verlag, Husum, 1989, ISBN 3-924989-03-6
 Wer die Feder kennt – kann fliegen. Tetens Verlag, Husum, 2003, ISBN 3-924989-11-7

Hörspiele
 Übermorgen Regen
 Der schwarze Schwan
 Gedanken im Kreise

Weblinks

 Tettenborn im Literaturlexikon Rheinland-Pfalz

Dramaturg
Autor
Deutscher
Geboren 1918
Gestorben 2008
Mann

Joachim Tettenborn


Anderson da Silva (født 14. april 1975 i São Paulo, Brasilien) er en brasiliansk MMA-udøver. Han var mester fra 14. oktober 2006 til 6. juli 2013 i UFC's mellemvægt. Silva har også konkurreret i blandt andet Pride fighting Championships.

MMAWeekly og Sherdog rangerede i juli, 2011 Silva som verdens bedste mellemvægter i MMA. Sherdog rangerde ligeledes Silva som næstbedste MMA-udøver i verden . UFC's præsensident Dana White og kamp-kommentatoren Joe Rogan har siden UFC 126 adskillige ganger udtalt at de anser Silva for at være verdens bedste kæmper.

Baggrund
Anderson Silva blev født den 14. april, 1975, som mellembarn i en flok på 4. Som søn af en fattig familie tilbragte det meste af sin barndom med sin tante og onkel, en betjent i Curitibas politi-styrke.

Silva begyndte at træne jiu-jitsu med nabobørene, der havde råd til at modtage undervisning. Han forklarede senere om sin introduktion til MMA i et interview med FIGHT! Magazine: "When I started out, Jiu-Jitsu was really an elite thing in Brazil, and there was some prejudice towards poorer kids, so I had to learn things on my own... Some of my neighbors started doing Jiu-Jitsu, so I started watching it, and then started rolling with them. It wasn't organized training, but it was better than nothing." I en alder af 13 havde hans familie råd til at lade ham starte til Taekwondo, hvorefter han startede til Capoeira, før han til sidst begyndte til Thaiboxing i en alder 16 år.

Før sin karriere som professionel kæmper, arbejde Silva i McDonald's og som kontormand. Han anser Spider-Man, Bruce Lee, Muhammad Ali og sin mor som sine største personlige helte og indrømmet at han elsker tegneserier og tegneserie-helte.

Tidlige karriere
Silva startede med at kæmpe i weltervægt i Brasilien. Silva fik sin professionelle debut 1997 hvor han vandt et par kampe. Silva fik sit første nederlag i 2000 tilLuiz Azeredo via dommerstemmerne. Efter kampen fik han 9 sejre i træk og vandt 6 af dem på enten submission eller TKO. Efter at have vundet sin første kamp i Japan, mødte han Shooto-mesteren Hayato Sakurai den 26. august, 2001. Silva slog Sakurai via enstemmig afgørelse efter 3 omgange og blev ny Shooto-mellemvægt-mester og den første mand til at besejre Sakurai, der var ubesetejet i sine første 20 kampe.

Ultimate Fighting Championship
Ved UFC 73 den 7. juli 2007, forsvarede Silva sin titel mod Nate Marquardt, hvor han vandt via TKO ved 4:50 i 1. omgang. 3 måneder senere, den 20. oktober, 2007, ved UFC 77, kæmpede Silva et titelfrosvar mod Rich Franklin, i Franklin's hjemby Cincinnati i Ohio i U.S. Bank Arena. Silva forsvarede sit bælte ved at besejre Franklin via TKO i 2. omgang. Den 1. marts 2008, på UFC 82 kæmpede Silva mod Pride fighting Championships-mellemvægt-mesteren Dan Henderson, i en titel-forenings-kamp (UFC og Pride-titlerne var på spil). Man mente at Henderson ville have en stor fordel på gulvet da han i 1992 og 1996 havde konkurret i Græsk-romersk brydning ved De Olympiske Lege. Silva forsvarede sin titel ved at besejre Henderson via (rear naked choke) submission i 2. omgang. Ved UFC Fight Night: Silva vs. Irvin den 19. juli, 2008, fik Silva sin debut i letsværvægt i en kamp mod James Irvin. Silva vandt via KO ved slag ved 1:01 i 1. omgang efter at have grebet Irvin's forsøgte legspark med sin venstre arm og slå tilbage med en lige højre, der slog Irvin ned på gulvet hvorefter Silva færddiggjorde en medtaget Irvin med en serie af slag mod hovedet. Irvin testede senere positiv for methadone og oxymorphone.

Silva's næste kamp var den 25. oktober, 2008, ved UFC 90 i Rosemont i Illinois, Silva forsvarede sin mellemvægt-titel mod Patrick Côté. I 3. omgang landede Côté akavet på sit højre ben efter at have sparket og tog sig sig til benet i smerte. Ringdommer Herb Dean vinkede kampen af da Côté ikke var i stand til at fortsætte og det blev dermed en TKO-sejr til Silva. Côté, blev den første af Silva's UFC modstandere, der havde gået mere end 2. omgang med ham. Efter kampen mod Côté, blev Silva kritiseret for tilsyneladende at have prøvet at undgå kontakt under kampen. Dana White kritiserede Silva og udtalte: "I didn't understand Silva's tactics... It wasn't the Anderson Silva I've been watching the last two years." Silva said in the post-fight news conference:

"There are many people saying I was disrespecting Cote, but this is absolutely not true. My game plan since the beginning was fight five rounds, inducing him to commit mistakes and capitalize on that during the first three rounds and look for the knockout during the fourth and fifth rounds. It was working, and the biggest proof of that is that I almost didn't waste any blows. I connected with a couple of good punches and knees, but unfortunately he got hurt and the fight was over. This is not my fault."

Den 18. april 2009 på UFC 97 i Montreal, Quebec, Canada, besejrede Silva Brazilianske Jiu-Jitsu-sortbælte-kæmperen Thales Leites via enstemmig afgørelse og fik sin 9. UFC i træk i oktagonen. Thales Leites er krediteret for at være den første mand i UFC's historie, der gik tiden ud med Silva og lod dommerne afgøre kampen. Publikum buede gentagne gange hans farveløs indsats, kedelige udtryk og frustrerende forsøg på at få sin modstander til at slås og i 4. og 5. omgang begynde at danse, sænke siden parader uden at blive ramt til gengæld. Efter kampen sagde, Dana White at han var "flov" over Silva's præstaton, men stadig mente at han var "den bedste pound-for-pound-kæmper i verden".

Den 10. april 2010 mødte Silva Demian Maia til UFC 112, en kamp som han vandt via enstemmig afgørelse. Den 7. august 2010 var Chael Sonnen tæt på at tage mellemvægts-titlen fra Anderson, da de mødtes ved UFC 117. Silva lykkedes dog at vinde kampen i sidste øjeblik da han submittede (triangle armbar) Chael i slutningen af 5. omgang. Eftersom Sonnen var yderst tæt på at besjerede Anderson fik han ny chance ved UFC 148 efter at have fået 2 sejrer i mellemtiden. Også denne kamp blev stoppet før tid, da Silva knockoutede Chael i 2. omgang. Den 5. februar, 2011 mødte Silva, Vitor Belfort til UFC 126. Mødet stoppede allerede i 1. omgang, da Anderson slog Belfort ud via et hovedspark.
UFC 134 fandt sted 27. august 2011 og der fik Anderson igen mulighed for at møde Yushin Okami, som han havde tabt til 5 år tidligere ved Rumble on the Rock 8 via diskvalifikation på grund af et ulovligt spark. Dette møde varede til 2. omgang, hvor Silva besejrede Okami via TKO.

Den 13. oktober 2012 gik Anderson op i letsværvægt, for at møde Stephan Bonnar ved UFC 153. Silva vandt kampen via TKO i 1. omgang.

Silva tabte bæltet mod Chris Weidman den 6. juli 2013 til UFC 162. En returmatch mellem Chris Weidman og Anderson Silva fandt sted ved UFC 168 den 28. december 2013. Silva brækkede sit venstre ben da Weidman blokerede et af Silvas spark i 2. omgang. Det officielle resultat blev en TKO-sejr til Weidman . Ifølge lægerne ville Silva kunne være tilbage i træning 6 og 9 måneder efter skaden.

Den 31. januar 2015 mødtes Anderson og Nick Diaz på UFC 183, et møde som Anderson vandt via enstemmig afgørelse. Kort efter sejren Diaz blev det offentliggjort at både Anderson og Nick havde testet positivt for præstationsfremmende midler ved 2 separate dopningskontroller.  Ifølge lægene så kan Silva have andvendt sig af steroider for at påskynde rehabiliteringen af sit skadede ben.  Under forhøret Silva forklarede sin positive dopningstest som potensmiddel han havde erhvervet gennem en ikke-autoriseret forhandler. Silva hævede at han havde købt midlet fordi han var impotent, men ønskede ikke at gå til en læge, da han skammede sig over det. I slutningen af forhøret meddelte NSAC at den tidligere mester var blevet sat i 1års karantæne og 3 milioner kronor i bøder.

I sin første kamp efter at hans karantæne var blevet ophævet mødte Silva Michael Bisping den 27. februar 2016, på UFC Fight Night 84. Han tabte kampen via enstemmig afgørelse. Men kampen var yderst kontroversiel da Silva i slutningen af 3. omgang slog Bisping ned med et flyvende knæ mens Bisping signalerede til dommer Herb Dean at han havde mistet sin tandbeskytter. Silva troede at han havde vundet kampen og begyndte at fejre det mens Dean sagde at kampen ikke var ovre og den fortsatte i yderligere 2 omgange og gik tiden ud. Both participants were awarded Fight of the Night honors.

Silva var med kort varsel blevet erstattet til at møde den daværende letsværvægt-mester Daniel Cormier i en ikke-titel kamp den 9. juli 2016, på UFC 200. Silva tabte via enstemmig afgørelse.

Silva mødte Derek Brunson den 11. februar 2017, på UFC 208. Han vandt via enstemmig afgørelse. 19 of 23 media outlets scored the bout in favor of Brunson.

Sponsore
Anderson Silva er markedsførst af 9INE, et sports-marketing-firma, med-ejet af den tidligere brasillianske fodboldspiller Ronaldo. Siden august 2011, har Anderson været sponsoreret af Sport Club Corinthians Paulista, hans yndlings fodboldhold. He is also sponsored by fast food chain Burger King. Tidligere havde han ligeledes en sponsoraftale med sportsudstyr og sportsmode-firmæt Nike, der endte i slutningen af 2014 på grund af at Silva træk sig ud af UFC. For nylig, har Silva været stærkt publiceret af ølmærket Budweiser, inklusive en tv-reklame, med tilpasning af mærkeets motto "Great times are coming" med ordret "Back", hvilket signlarer at Silva vender tilbage.

Privatliv
Silva har 3 sønner og 2 døtre med sin kone, Dayane. Silva optrådte i spillefilmen Never Surrender (2009), som en undergrunds-MMA-kæmper. En dokumentar om Silva kaldet Like Water, blev udgivet i 2011.

I et interview fra 2008 med MMA Weekly, udtalte Silva's manager: "Anderson would love to fight Roy Jones Jr. in a boxing match up under boxing rules to prove that MMA fighters are technical, too." UFC president, Dana White, udtrykte senere at han vil nedlægge veto for at stoppe sådan en kamp i at finde sted fordi han ikke ville have sine kæmpere skadet ved at kæmpe uden for oktagonen. Silva, har dog kommenteret: "After my contract with the UFC is finished, I will set up the fight with Jones Jr. The fight has already been permitted by Jones himself." In April 2009, Jones himself confirmed he is still interested in fighting Silva: "I'm going to try and make it happen. He's saying he wants to fight me, so, OK, I'm ready. Let's brawl." Roy Jones Jr. var blandt publikum på UFC 101.

Silva har sagt ved adskillige lejligheder at han mener at hans langtidige ven og tidligere UFC-letvægt-og-weltervægt-mester B.J. Penn er den bedste pound-for-pound-kæmper i sporens historie.

Filmografi

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside
 Fight record

MMA-udøvere fra Brasilien

Anderson Silva


ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති (දකුණු පළාත් භාර) සුමිත් එදිරිසිංහ  (ඉංග්‍රීසි: Sumith Edirisinghe) යනු  ශ්‍රී ලංකා පොලීසියයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙකි.

සුමිත් එදිරිසිංහ   කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
  ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර උප පොලීස්පති සුමිත් එදිරිසිංහයන්ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු හමුදා නිලධරයන්

 ද. ආසියානු හොකී තරගාවලියේ අභියාචනා ධූරයේ මුල් පුටුව සුමිත් එදිරිසිංහට

 නාලන්දා රණවිරු උපහාර පිදේ

 ඩී.අයි.ජී.ලා 2කට උසස් වීම්

 නාලන්දා රණවිරු උපහාර 2020

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ

සුමිත් එදිරිසිංහ


Clive Darren Allen (født 20. maj 1961) er en engelsk tidligere professionel fodboldspiller, som har spillet som angriber i syv forskellige klubber i London.

Karriere

Queens Park Rangers
Allen startede sin karriere hos Queens Park Rangers i slutningen af 1970'erne, hvor han scorede 32 mål i 49 ligakampe, før han flyttede videre til.

Arsenal
Allen skrev kontrakt med Arsenal i someren 1980'erne for £1,25 mio., men han spillede ikke en eneste rigtig kamp (selvom han spillede tre venskabskampe i sæsonen 1980-81). Han flyttede en kort overgang til Crystal Palace i i en byttehandel med Kenny Sansom.

Crystal Palace
Allen blev Palaces topscorer i deres 1980-81 sæson med ni mål i ligaen, og 11 i alle deres kampe, hvor Palace sluttede i bunden af førstedivisionen.

Tilbage til Queens Park Rangers
QPR, der stadig spillede i andendivisionen, havde nu Terry Venables som manager (der også havde skrevet kontrakt med Allen for Palace) og i Allens første sæson tilbage i klubben scorede han 13 mål i andendivisionen, men det var dog ikke nok til at få holdt op i førstedivisionen. QPR havde deres mest succesfulde FA Cup-søson, idet de nåede finalen for første gang, hvor Allen scorede målet til 1-0 i både sjette runde (mod Crystal Palace) og semifinalen (mod West Bromwich Albion).

Over de næste to sæsoner scorede Allen 27 ligamål, og QPR vandt deres første andendivisionsmesterskab i 1982–83 og endte derefter på en femteplads i førstedivisionen i 1983-84. Han blev købt af Tottenham for £700.000.

Tottenham Hotspur
Allen scorede to gange i sin debutkamp den 25. august 1984 som endte med 4-1 mod Everton, og han scorede 10 mål i sine første 18 kampe i den første sæson, hvor Spurs sluttede som nummer 3 i ligaen bag Liverpool og Everton.

I sæsonen 1986-87 scorede han 33 ligamål, og 49 mål i alle kampe, heriblandt et mål i FA Cup Finalen 1987 mod Coventry City, som de dog tabte.

Han fik også titen som PFA Player of the Year pg Football Writers' Association Footballer of the Year.

Bordeaux
Han flyttede videre fra Hotspurs til Bordeaux i marts 1988.

Senere karriere
I juli 1989 flyttede han til Manchester City, der lige var kommet i førstedivision. Han scorede 10 mål i sin første sæson, men kun fire i sæsonen 1990-91. Han spillede tre kampe og scorede to mål i klubbens efterfølgende sæson, og blev herefter flyttede til Chelsea i december 1991.

Han scorede syv mål i 16 ligakampe over de næste 3 måneder med Chelsea før han flyttede til West Ham United i marts 1992, hvor han scorede én gang i fire kampe, men kunne ikke stoppe dem i at rykke ned.

Han scorede 14 mål i sæsonen 1992-93 i førstedivisionen hvor West Hamrykkede op. Hans mål på den sidste dag i sæsonen mod Cambridge United, sikrede at klubben rykkede op i Premier League. Han spillede blot syv ligakampe i 1993-94 i den nye Premier League, hvor han scorede to mål mod Sheffield Wednesday i august 1993. Han spillede sin sidste kamp for West Ham i marts 1994 som endte 0-0 på Upton Park mod Luton Town, hvor han blev substitut for Lee Chapman.

I januar 1994, hvor Allens kontrakt med West Ham United udløb, udtrykte Tottenhams manager Ossie Ardiles (som havde været hans holdkammerat på Tottenham i det foregående årti) interesse i at bringe Allen tilbage til White Hart Lane, hvor han stod til at skulle bruge £500.000 på at købe en angriber der skulle erstatte den skadede Teddy Sheringham, men handlen skete aldrig.
Allen endte med at gå en division ned, hvor han spillede for Millwall for £75.000.

Han sluttede sin karriere i tre ligakampe for Carlisle United i 1995–96.

Referencer

Fodboldlandsholdsspillere fra England
Fodboldspillere fra Queens Park Rangers F.C.
Fodboldspillere fra Arsenal F.C.
Fodboldspillere fra Crystal Palace F.C.
Fodboldspillere fra Tottenham Hotspur F.C.
Fodboldspillere fra Girondins Bordeaux
Fodboldspillere fra Manchester City F.C.
Fodboldspillere fra Chelsea F.C.
West Ham United F.C.
Fodboldspillere fra Millwall F.C.
Fodboldspillere fra Carlisle United F.C.
Fodboldtrænere fra Tottenham Hotspur F.C.

Clive Allen


Dette er en oversigt over spillertrupperne fra hver nation der kvalificerede sig til Europamesterskaberne i håndbold 2016 for kvinder i Sverige. Turneringen startede 4. december 2016 og sluttede med finalen i Göteborg den 18. december 2016.

Hver land skulle inden 3. november aflevere en liste på 28 spillere til European Handball Federation, hvor den endelige trup på 16 spillere først skulle offentliggøres dagen før turneringsstart. De resterende 12 spillere er berettigede til at blive indkaldt som reserve efter gruppespillet.

Gruppe A

Serbien
Den serbiske landsholdstrup.

Træner:  Drariga Ðurć

Slovenien
Den slovenske landsholdstrup.

Træner:  Uroš Bregar

Spanien
Den spanske landsholdstrup.

Træner:  Jorge Dueñas

Sverige
Den svenske landsholdstrup.

Træner:  Henrik Signell

Gruppe B

Frankrig
Den franske landsholdstrup.

Træner:  Olivier Krumbholz

Tyskland
Den tyske landsholdstrup.

Træner:  Michael Biegler

Holland
Den hollandske landsholdstrup.

Træner:  Helle Thomsen

Polen
Den polske landsholdstrup.

Træner:  Leszek Krowicki

Gruppe C

Tjekkiet

Den tjekkiske landsholdstrup.

Træner:  Jan Bašný

Danmark
Den danske landsholdstrup.

Træner:  Klavs Bruun Jørgensen

Ungarn
Den ungarske landsholdstrup

Træner:  Kim Rasmussen

Montenegro
Den montenegrinske landsholdstrup.

Træner:  Dragan Adžić

Gruppe D

Kroatien
Den kroatiske landsholdstrup.

Træner:  Goran Mrđen

Norge
Den norske landsholdstrup.

Træner:  Thorir Hergeirsson

Rumænien
Den rumænske landsholdstrup.

Træner:  Ambros Martín

Rusland
Den russiske landsholdstrup.

Træner:  Jevgenij Trefilov.

Kilder

EM
2016

Spillertrupperne ved EM i håndbold 2016 (kvinder)


Frederik af Utrecht (født omkring 780, død 18. juli 838) var biskop af Utrecht fra omkring 814/816 til sin død. Han blev helgenkåret både i den romersk-katolske kirke og den Ortodokse kirke.

Han blev født omkring år 780 i Friesland og var barnebarn af den hedenske konge Radbod. Ifølge kirkearkiverne blev han myrdet den 18. juli 838.

I en ung alder blev den unge Frederik uddannet af Utrechts præsteskab og især af biskop Rikfried. Efter denne kirkelige skolegang blev han præst. Han fik til opgave at omvende de sidste hedninger i stiftets nordlige del og uden for stiftsgrænsen.

Efter at biskop Rikfried døde omkring 815/816, udvalgtes Frederik som hans efterfølger. I sin embedstid som biskop i hjembyen blev han kendt for sin fromhed og lærdom. Han opretholdt en korrespondance med Mainz senere ærkebiskop Rabanus Maranus. Ved synoden i Mainz blev Frederik også lovprist for sin gode forstand og sin kirkelige lærdom. Frederik anses for at være den, som tog initiativ til den skriftlige helgenkrønike "Vita Sankt Bonifacii".

Det er uklart, hvornår Frederik mistede livet. Han blev myrdet, men hvem som anstiftede ugerningen, og hvorfor det skete, er uklart. Hans helgenlegende siger, at han blev dræbt af to mænd med dolke efter gudstjenesten den 18. juli 838. Ifølge kirkekronikører fra den ældre middelalder som William af Malmesbury lod kejserinde Judith ham myrde, da Frederiks fordømte hendes skørlevned. Senere katolske forfattere som kardinal Cesare Baronius og kirkehistorikeren Jean Mabillon mener dog, at biskop Frederik blev myrdet af hedninge, som var modstandere af hans kristne forkyndelse og missionsarbejde.

Den sidstnævnte opfattelse er den mest sandsynlige, eftersom samtidige oplysninger om kejserinde Judith ikke fortæller noget om hendes udydige livsførelse, eller at biskop Frederik fremsatte anklager mod hende for sådanne utugtige forsyndelser. Endvidere er det kendt, at Walcheren, som hans banemænd kom fra, i højeste grad var fjentligt indstillet mod Frederik og hans kristne tro.

Kort efter sin død blev Frederik kåret som helgen med særlig erindringsdag den 18. juli, (siden 1702 navnedag i Sverige og siden 2001 forenet med Fritz), og han er nu også skytshelgen for døve. Sin sidste hvile fik han i Sankt Salvatorskirken i hjembyen Utrecht.

Biskopper
Helgener

Frederik af Utrecht


Loretta Devine (Houston, Texas, 21 de agosto de 1949) es una actriz de cine, teatro y televisión estadounidense conocida por sus papeles en Boston Public, Grey's Anatomy y Eli Stone.

Primeros años
Devine nació en Houston, Texas. Su madre, Eunice O'Neal, era una esteticista, y su padre, James Devine, trabajaba como un obrero.

Carrera
Devine apareció en la película A Broadway Musical. Capturó la atención en Dreamgirls, un musical de Broadway. Se estrenó el 20 de diciembre de 1981. Luego, tuvo papeles menores en Little Nikita y Stanley & Iris. Ha participado en la serie de televisión Supernatural , como Missouri Moseley, y en Anatomía de Grey, como Adele Webber, la mujer de Richard Webber. Adele padece Alzheimer.

De 2015 a 2017, trabajó en el papel de Cynthia  en la serie The Charmichael Show.

Filmografía

Cine

Televisión

Referencias

Enlaces externos

Actrices afroamericanas
Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos
Actrices de voz de Estados Unidos
Actrices de Texas
Actrices afroestadounidenses
Nacidos en Houston

Loretta Devine


Truman Bethurum () a fost al doilea dintre cunoscuții Contactee din anii 1950, persoane care au susținut că au vorbit cu oameni de pe alte planete locuite și au intrat sau au călătorit în navele lor spațiale. Experiențele sale l-au determinat să-l viziteze și să discute problema cu George Adamski, primul dintre presupușii contactați.

Biografie
Bethurum s-a născut în Gavalin, California, iar la începutul anilor 1950 a lucrat ca mecanic la construcția drumurilor și consilier spiritual. În 1953, revista și primul ziar publicat de Bethurum (Redondo Beach Daily Breeze, 25 septembrie 1953) a scris că acesta a fost contactat în unsprezece ocazii de echipajul uman al unei nave spațiale aterizate și a discutat în repetate rânduri cu căpitanul său o femeie voluptuoasă, Aura Rhanes. Aceasta și echipajul, care vorbeau limba engleză colocvială, au venit de pe planeta necunoscută Clarion (pretinsă de cealaltă parte a Soarelui nostru, cu aceeași orbită cu a Pământului dar mereu ascunsă privitorilor de pe Terra). O carte din 1954, Aboard a Flying Saucer, a oferit mai multe detalii despre suferința lui Bethurum provocată de sceptici și despre multe informații despre Clarion și poporul său.

Majoritatea contactaților din această perioadă au devenit (sau erau deja) lideri ai unor mișcări noi de paradigmă pentru a informa oamenii despre viața inteligentă extraterestră, inclusiv George Adamski, George Van Tassel, Daniel Fry, George King și mulți alții. Bethurum a făcut cunoscut faptul că oamenii din spațiu i-au cerut să ia în considerare crearea unui loc de învățare pentru cei care erau interesați să analizeze posibilitatea unei vieți inteligente extraterestre. Sanctuarul gândirii, un grup filosofic, a fost creat ulterior lângă Prescott, Arizona. Bethurum a susținut că posedă dovezi fizice, cum ar fi obiecte unice care i-au fost date de căpitanul Aura Rhanes.

Unele dintre cărțile ulterioare ale lui Bethurum sunt The Voice of the Clarion Planet (1957), Facing Reality (1958) și The People of the Clarion Planet (1970), publicată după moartea sa în Landers, California în 1969. Primele 44 de pagini ale ultimei cărți  sunt o autobiografie a lui Bethurum care acoperă viața sa până în 1953. Columba Krebs a scris restul.

Bethurum în glumă a remarcat în multele sale prelegeri publice că a doua soție a lui sa divorțat în 1955, în principal din cauza geloziei față de căpitanul Ranees. Mai târziu, s-a căsătorit pentru a treia oară, nunta având loc la una dintre convențiile populare anuale Giant Rock Spacecraft Conventions.

Vezi si

 Când Profeția eșuează (o carte despre Dorothy Martin care susține că a primit mesaje profetice de pe planeta Clarion)

Referințe

Lectură suplimentară
 Lewis, James R., editor, UFOs and Popular Culture, Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, Inc., 2000. .
 Story, Ronald L., editor, The Encyclopedia of Extraterrestrial Encounters, NY, NY: New American Library, 2001. .
 Bethurum, Truman, Messages from the People of the Planet Clarion, New Brunswick, NJ: Inner Light Publications, 1995.  . A currently available reprint of Bethurum's last book.

Legături externe
 Overview of 1950s Contactees
 Bethurum's saucer stories
 Bethurum in the news
 Bethurum scrapbook
 Long John Nebel's radio interviews with 1950s contactees
 Bethurum in Weird Las Vegas and Nevada

Decese în 1969
Nașteri în 1898
Religii OZN
Ufologi
Scriitori despre OZN-uri

Truman Bethurum


මිනිසුන් හැර අන් සියළු ප්‍රාණීන් අමනුස්සයෝ නමින් හැඳින්වේ. මෙවුන් උසස් ප්‍රාණීන් හෝ පහත් ප්‍රාණීන් විය හැක.

අමනුස්ස වර්ග
 බ්‍රහ්මයෝ
 දෙවි දේවතාවියෝ
 තිරිසන්නු
 ප්‍රේතයෝ
 ශාක

මේ අනුව පක්ෂී, උරග. උභයජීවි, පෘෂ්ඨවංශීක ආදි සත්ත්වයෝද අමනුස්සයෝය. මේ අනුව මිනිසුන්ගේ පැවැත්ම සඳහා අමනුස්සයන් අනුභව කිරීමට සිදුවී ඇත.  සමහරක් මිනිස් අමනුස්සයන් පියෙවි ඇසින් පෙනෙන අතර තවත් සමහරක් අන්වීක්ෂයන් මගින් දැක ගත හැක. සමහරෙක් කිසිලෙසක නොපෙනේ.

ශාක වලට ප්‍රාණයක් ඇත. ඒවා ට තැනින් තැන යා නොහැක. ඒ හැර සතුන් කරන සැම දෙයම කළ හැක. එබැවින් මෙම ප්‍රාණින්ද අමනුස්සයෝය.

පෙනෙන්නේ නැති අමනුස්සයන් දැක්කේ නැතුව සිටින බව කියන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය මතුවෙයි. ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂයෙන් හෝ උන් පෙනිය යුතුය.

ප්‍රාණියෝ
අමනුස්සයෝ

අමනුස්සයෝ


Mirine, u uvali imena Dole, arheološki lokalitet u Živogošću, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Nastalo od 1. do 4. stoljeća. Arheološki lokalitet "Mirine" u uvali Dole u Živogošću, smješten je uz samu morsku obalu u podnožju terasaste padine brdovitog zaleđa. Na području Autokampa Dole u Živogošću tijekom radova za postavljanje vodovodne cijevi pronađeni su ostaci antičke villae rusticae. Zaštitnim arheološkim istraživanjima pronađeni su ostaci tri prostorije, koje zbog izgleda, dimenzija i gradnje su nesumnjivo termalnog karaktera, a pripadaju jednom većem antičkom kompleksu. Cjelovito je istražena samo cisterna za vodu, dimenzija 3,10 x 1,50 m, zidovi su debljine 0,50 m građeni od djelomično obrađenog kamena vezanog vapnenim mortom.Unutarnje stjenke zidova dodatno su ojačanje s jednim redom pločastih opeka te premazane debelim slojem hidraulične žbuke. U istočnom dijelu cisterne nalazi se kamenica za skupljanje nečistoće tzv. batasić. Od pokretnih arheoloških nalaza uz vrlo malo ulomaka grube kasnoantičke keramike pronađena je i veća količina antičkih opeka (tegulae) ostala nakon rušenja krova cisterne.

Zaštita
Pod oznakom P-4703 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićena kulturna dobra u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Makarsko primorje

Mirine u Živogošću


Parkvej er en firesporet vej der går igennem Viby Sjælland på Midtsjælland, Vejen er lidt speciel da der ikke mange små byer i Danmark der har en fire sporet vej igennem byen.
Vejen starter i Valorevej og føres mod nord den passere i igennem et paracelhusområde og ender til sidst i Ørstedvej.

Vejen er en slags gennemfartsvej for byen, da den leder trafikken der kommer fra syd, og som skal nord på igennem byen.

Kilder

Viby
Veje i Danmark

Parkvej (Viby Sjælland)


Vikitür (İngilizce: Wikispecies) viki tabanlı bir Wikimedia Vakfı tarafından desteklenen çevrimiçi bir projedir. Amacı, tüm türler için kapsamlı bir ücretsiz içerik kataloğu oluşturmaktır; proje genel halka değil bilim adamlarına yöneliktir. Jimmy Wales editörlerin derecelerine faks göndermeleri gerekmediğini, ancak gönderimlerin teknik bir izleyici ile toplanması gerektiğini belirtti. Vikitür GNU Özgür Belgeleme Lisansı ve CC BY-SA 3.0 altında bulunabilir.

Eylül 2004'te dünyadaki biyologlar katkıda bulunmaya davet edildi, proje, Nisan 2005'e kadar bağımsız türler hakkındaki Vikipedi makalelerine bağlantılar içeren Linnaean taksonomisini kapsayan bir çerçeve geliştirdi.

Geçmiş
Benedikt Mandl, 2004 yazının başlarında projeyle ilgilenmek isteyen ve potansiyel destekçilerle temasa geçen birkaç kişinin çabalarını koordine etti. Veri tabanları değerlendirildi ve yöneticilerle temasa geçti, bazıları Vikitür için verilerini sağlamayı kabul etti. Mandl iki ana görev tanımladı:
 Veri tabanının içeriğinin nasıl sunulması gerektiğini öğrenin - uzmanlara, profesyonel olmayan potansiyel kullanıcılara sorarak ve bunu mevcut veri tabanlarıyla karşılaştırarak
 Yazılımın nasıl yapılacağını, hangi donanımın gerekli olduğunu ve maliyetlerin nasıl karşılanacağını öğrenin - uzmanlara sorarak, diğer gönüllüleri ve potansiyel sponsorları arayın

Avantajlar ve dezavantajlar wikimedia-I posta listesinde geniş çapta tartışıldı. Wikimedia Vakfı yönetim kurulu, Vikitür kurulması lehine 4 ile 0 arasında oy kullandı. Proje Ağustos 2004'te başlatılmış ve species.wikimedia.org adresinde düzenlenmektedir. Resmi olarak 14 Eylül 2004'te Wikimedia Vakfı'nın kardeş projesiyle birleştirildi.
 10 Ekim 2006'da proje 75.000 makaleyi aştı.
 20 Mayıs 2007'de proje toplam 5.495 kayıtlı kullanıcıyla 100.000 makaleyi aştı.
 8 Eylül 2008'de proje toplam 9.224 kayıtlı kullanıcıyla 150.000 makaleyi aştı.
 23 Ekim 2011'de proje 300.000 makaleye ulaştı.
 16 Haziran 2014'te proje 400.000 makaleye ulaştı.
 7 Ocak 2017'de proje 500.000 makaleye ulaştı.
 30 Ekim 2018'de proje 600.000 makaleye ve toplam 1.12 milyon sayfaya ulaştı.
 8 Aralık 2019'da proje 700.000 makaleye ve toplam 1.33 milyon sayfaya ulaştı.

Taksonomi ve isimlendirme veritabanı olarak, Vikitür, takson sayfalarını ve ek olarak eş anlamlılar, takson yetkilileri, taksonomik yayınlar ve tip örneği tutan kurumlar veya depolarla ilgili sayfaları içerir.

Politikalar
Vikitür, Creative Commons gibi ücretsiz lisansla lisanlanmamış içeriğin kullanımına izin vermez.

Ayrıca bakınız
 Encyclopedia of Life

Kaynakça

Dış bağlantılar
Vikitür Şartı, Wales tarafından yazılmış.

Biyoçeşitlilik veritabanları
Biyoloji web siteleri
2004'te kurulan internet içerikleri
Çokdilli web siteleri
Filogenetik
Wikimedia projeleri
Taksonomi (biyoloji)
Botanik adlandırma sistemi
Creative Commons lisanslı web siteleri
Zoolojik terminoloji

Vikitür


رساف أوروبي أو رسَّافة شائعة (الاسم العلمي: Pleuronectes platessa) نوع من السمك المفلطح له جمجمة ملتوية بحيث تقع العينان على جانب واحد من الجسم. ويعيش هذا السمك قريبًا من الشواطئ في البحار الدافئة، له أعين صغيرة متقاربة، وفم معقوف وجسم بيضي مفلطح. وزعانف الذيل مستديرة الشكل. ينمو سمك موسى الأوروبي إلى طول يترواح بين 25 و65 سم ويزن عادة حوالي 0,5 كغم. يستطيع أن يكتسب ألوان القاع بعد أن يطيل النظر إليها وذلك لأن عين السمكة تنقل صور المرئيات إلى العصب البصري ثم إلى المخ ثم إلى العصب الودي الذي يتصل بجميع الخلايا الملونة وبذلك تأخذ السمكة لون البيئة التي تعيش فيها. ويُعَدُّ سمك موسى الليموني غذاء مهمًا في شمال أوروبا.

والنوع الأمريكي الشائع من سمك موسى المُسَمَّى هوج شوكر يعيش في الساحل الشرقي من أمريكا الشمالية. أما سمك موسى الأسود فهو طعام شائع في المناطق الهندية الباسيفيكية. وهناك بعض أنواع السمك المفلطح التي تعيش على السواحل، تُسَمَّى أيضًا سمك موسى.

مراجع

جنبي السباحة
أسماك بحر الشمال
أسماك تجارية
أسماك وصفت في 1758
أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
قائمة المأكولات البحرية الحمراء

رساف أوروبي


A Dove prism is a type of reflective prism which is used to invert an image. Dove prisms are shaped from a truncated right-angle prism. The Dove prism is named for its inventor, Heinrich Wilhelm Dove. Although the shape of this prism is similar to the shape described by a Dovetail joint, the etymology of the two is unrelated.

A beam of light travelling parallel to the longitudinal axis, entering one of the sloped faces of the prism undergoes total internal reflection from the inside of the longest (bottom) face and emerges from the opposite sloped face. Images passing through the prism are flipped (mirrored), and because only one reflection takes place, the image is also inverted but not laterally transposed.

Refraction at the entrance and exit surfaces results in substantial image astigmatism when used in convergent light.  Thus the Dove prism is used almost exclusively for images appearing at infinity.

If the flat hypotenuse surface of a Dove prism is cut into a roof shape, the result is an Amici roof prism.

Rotation
A reflection in one axis of a plane is always equivalent to a reflection and rotation in two other axes (with the angle between the source and image being twice the angle between the source and reflection axis of the prism). Thus, Dove prisms can be used to create beam rotators, which have applications in fields such as interferometry, astronomy, and pattern recognition.

Lesso and Padgett (1999) and Moreno et al. (2003, 2004) found that there is a change in the state of polarization of a beam of light on passing through a rotated dove prism.  Polarization rotation in the infrared has been known for much longer. (Johnston 1977) The polarization-transforming properties of dove prisms are of particular interest because they can influence the signal measurement of the scientific instrument.

See also
 Delta prism
 Polarization rotator

References

Prisms (optics)

Dove prism


දේව්දාස් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ සංජේ ලීලා භන්සාලි විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2002 ඉන්දියානු ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. මෙය නිර්මාණය කොට ඇත්තේ ශරත් චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ 1917 නවකථාවක් වූ දේව්දාස් ඇසුරෙනි. මෙම නවකථාව ඇසුරෙන් නිර්මාණය වූ තෙවන හින්දි සංස්කරණය වන මෙය, එම තේමාව රැගත් පළමු හින්දි වර්ණ චිත්‍රපටය ද වේ. මෙම චිත්‍රපටයෙන් කියැවෙන්නේ මුල්කාලීන 1900 දශකයේ, සිය ළමාවියේ ළබැඳිය වන පාරෝ (ඓශ්වර්යා රායි) විවාහ කරගැනීමට ලන්ඩනයේ සිට පැමිණෙන දේව්දාස් (ෂාරුක් ඛාන්) නැමැති ධනවත් නීති උපාධිධාරියකුගේ කථාවකි. කෙසේනමුත්, ඔහුගේම පවුල විසින් එම විවාහය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා මත්පැනට ලොල් වන ඔහු, මානසිකව ද පිරිහෙන්නට වෙයි. එනිසා ඔහු චන්ද්‍රමුඛී (මධුරි ඩික්සිත්) නැමැති අභිසරුලියකගේ සරණ පතා යයි. මෙම චිත්‍රපටය 2002 කෑන්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරුණු අතර, 2014 ඉන්දියාවේ අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ දී ඉන්දියානු සිනමාවේ නර්තනය වර්ණනය අංශයේ දී ප්‍රත්‍යාවලෝකනය කෙරිණි. දේව්දාස් චිත්‍රපටය බොක්ස් ඔෆිස් ඉන්ඩියා තුළ වාර්තා තබමින් තිරගත වූ අතර, හොඳම චිත්‍රපටය සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය ද හිමි කරගත්තේ ය. මීට අමතරව ජාතික සම්මාන පහක් හිමි කරගත් මෙම චිත්‍රපටය ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන දහයක් ද හිමි කරගත්තේ ය. මෙම චිත්‍රපටය සහ දිල්වාලේ දුල්හානියා පේ ජායෙන්ගේ චිත්‍රපටය එකල චිත්‍රපටයක් හිමි කරගෙන තිබූ වැඩිම ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන ගණනට හිමිකම් කීවේ ය. (නමුත් පසුව මෙම වාර්තාව භන්සාලිගේම Black චිත්‍රපටය විසින් බිඳහෙලන ලදී)

බටහිර ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ ද යහපත් ප්‍රතිචාර හිමි කරගත් මෙම චිත්‍රපටය හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා BAFTA සම්මානය සඳහා නිර්දේශ වූ මෙය හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා ඉන්දියානු යෝජිත චිත්‍රපටයක් ද විය. 2010දී Empire සඟරා විසින් මෙම චිත්‍රපටය "ලෝක සිනමාවේ හොඳම චිත්‍රපට 100" අතුරින් #74වන ස්ථානය ලබා දී ඇත. ටයිම් සඟරාව විසින් දේව්දාස් චිත්‍රපටය 2002 වසරේ ලොව පුරා මුදාහැරුණු චිත්‍රපට අතුරින් හොඳම චිත්‍රපටය යැයි සඳහන් කොට ඇත. මෑතක දී මෙම චිත්‍රපටය ටයිම් සඟරාවේ සහස්‍රකයේ හොඳම චිත්‍රපටය 10 අතුරින් එකක් ලෙස නම්කොට ඇත.

චිත්‍රපටයේ සාර්ථකත්වයට මෙහි රංගනය ද ප්‍රධාන හේතුවක් වූ අතර, ෂාරුක් ඛාන්, මධුරි ඩික්සිත්, සහ ඓශ්වර්යා රායි යන තිදෙනාම ඔවුන්ගේ රංගන ප්‍රතිභාව වෙනුවෙන් ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන හිමි කරගත්හ. රංගනය මෙන්ම නර්තනය ද චිත්‍රපටයේ සාර්ථකත්වයට අතිශයින් ඉවහල් විය. මෙහි "මාර් ඩාලා" ගීතයේ ඩික්සිත්‍ගේ නර්තනය ඇගේ දිවියේ විශිෂ්ඨතම නර්තනයක් ලෙස සැලකේ. එසේම මෙහි ප්‍රධාන රංගන ශිල්පිණියන් දෙපළ වූ ඓශ්වර්යා රායි සහ මධුරි ඩික්සිත්ගේ අනන්‍ය නර්තනයන්ගෙන් වර්ණවත් වූ "ඩෝලා රේ ඩෝලා" ගීතය අතිශයින් ජනප්‍රියත්වයට පත් විය. මෙය තිරගත වූ සමයේ දේව්දාස් චිත්‍රපටය එතෙක් නිපදවා තිබූ වියදම් අධිකව බොලිවුඩ් චිත්‍රපටය වූ අතර, එහි අයවැයි වාර්තාව ලෙස ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 50ක් (ඇ.ඩො. මිලියන 7.4) සඳහන් විය. ඉන්දියාවේ සහ ඉන් පිටත මෙම චිත්‍රපටය දැවැන්ත ආර්ථික සාර්ථකත්වයක් හිමි කරගත් අතර, එය එම වර්ෂයේ ඉහළම ආදායම් ලද ඉන්දියානු චිත්‍රපටය ද විය.

කථාපුවත

1900 දශකයේ මුල් භාගයේ කෞශල්‍යාහට (ස්මිතා ජායිකාර්) ඇගේ ලාබාල පුත්‍රයා වන දේව්දාස් (ෂාරුක් ඛාන්), වසර 10කට පසු යළි නිවසට පැමිණෙන බව දැනගන්නට ලැබෙයි. දේව්දාස් සිය නිවස හැරගොස් තිබුණේ එංගලන්තයේ නීති විද්‍යාලයකට ඇතුළත් වීමට ය. කෞශල්‍යා මේ බව ඇගේ අසල්වැසියා වන සුමිත්‍රා (කිරොන් ඛේර්) හට පවසන අතර, ඇය ද සතුටට පත් වෙයි.

සුමිත්‍රාගේ දියණිය වන පාර්වතී හෙවත් "පාරෝ" චක්‍රබෝර්ති (ඓශ්වර්යා රායි) සහ දේව්දාස් ළමාවියේ සිටම ළබැඳි මිතුරෝ වූහ. දේව්දාස් එංගලන්තයට පිටත්ව යන විට ඔහුගේ යළි පැමිණීම අපේක්ෂාවෙන් පාරෝ තෙල් පහනක් දල්වන අතර, එය නිවීයාමට කිසිදින ඉඩ නොදෙයි.

දේව්දාස් යළි පැමිණි විට, ඔහු සහ පාරෝගේ මිත්‍රත්වය ප්‍රේමයක් බවට පෙරළේ. සැමදෙනාම විශ්වාස කරන්නේ දේව්දාස් සහ පාරෝ විවාහ වනු ඇතැයි කියා ය. නමුත් දේව්දාස්ගේ කුමන්ත්‍රණකාරී නෑනණ්ඩිය වන කුමුද් (අනන්‍යා ඛාරේ) සිහිපත් කරන්නේ පාරෝගේ මාතෘ පෙළපත අනුව සුමිත්‍රා යනු නර්තන සහ නෞටාන්කි ශිල්පීන්ගේ පරපුරකින් පැවතෙන්නියක බවයි. මේ නිසා ඇය මුඛර්ජී පවුලට නුසුදුසු බව යෝජනා වේ. දේව්දාස් සහ පාරෝට විවාහ විය නොහැකි බවට සුමිත්‍රා සිය තීරණය ප්‍රසිද්ධියේ දැනුම් දෙයි. නමුත් කෞශල්‍යා මෙය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සුමිත්‍රාට ප්‍රසිද්ධියේ අවමන් කරන්නේ ඇය පහත් පන්තියකින් පැවත එන බව පවසමිනි. කෝපයට පත්වන සුමිත්‍රා හදිසියේම පාරෝගේ විවාහය මුඛර්ජීවරුන්ටත් වඩා ධනවත් පවුලක මිනිසකු සමග සිදුකරන්නට තීන්දු කරයි. ඨාකුර් භුවන් චෞධ්රි (විඩයේන්ද්‍ර ඝාට්ගේ) නම් මෙම පුද්ගලයා වැඩුණු දරුවන් තිදෙනකු සිටින, හතළිස් වියැති වැන්දඹු වංශවත් පුරුෂයෙකි.

දේව්දාස්ගේ පියා ද පාරෝව ප්‍රතික්ෂේප කළ පසු, සිය නිවස හැරයන දේව්දාස් වෛශ්‍යා ගෘහයක නවාතැන් ගනියි. පාරෝ වෙත ලිපියක් යවන ඔහු එහි ව්‍යාජ ලෙස සඳහන් කරන්නේ තමන් දෙදෙනා අතර කිසිදින ප්‍රේමයක් නොපැවති බවයි. වෛශ්‍යා ගෘහයේ දී ඔහුට චන්ද්‍රමුඛී (මධුරි ඩික්සිත්) නැමැති යහපත් හදවතැති නගරශෝභිනියක මුණගැසෙයි. ඇය ඔහුට පෙම් කරයි. නොබෝ කලකින්ම පාරෝව අත්හැර තමන් විශාල වරදක් සිදු කරගත් බව ඔහු අවබෝධ කරගනියි. විවාහ දිනයේ යළි පැමිණෙන ඔහු පාරෝහට තමන් සමග පලායන මෙන් ආරාධනා කළ ද, පාරෝ එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ඔහු තමන්ව එතරම් පහසුවෙන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ගැනි දොස් පවරමිනි.

සිය නව සැමියා තම්නව විවාහ කොටගත්තේ ඔහුගේ දරුවන්ට මවක සහ නිවසේ ස්වාමි දියණිය වීමට පමණක් බැව් පාරෝ ඇගේ සැමියාගෙන් දැන ගනියි. ඇගේ සැමියා පෙම් කරන්නේ ඔහුගේ මියගිය පළමු භාර්යාවට පමණකි. ඇය ඇගේ වගකීම් මනා කැපවීමෙන් යුතුව ඉටුකරයි. නමුත් සිත් තැවුලට පත්ව සිටින දේව්දාස් මේ වනවිට චන්ද්‍රමුඛීගේ ගෘහයේ ස්ථිර නවාතැන් ගෙන සිටින අතර, සුරාවට ද ඇබ්බැහි වෙයි. දේව්දාස්ගේ පියා මරණ මංචකයේ සිටින විට ඔහු සිය පුත්‍රයා වන දේව්දාස්ව දැක ගැනීමට ඉල්ලයි. නමුත් දේව්දාස් පැමිණෙන්නේ ප්‍රමාද වී වන අතර, එවිට ඔහුගේ පියාගේ අවමංගල්‍යය පැවැත්වේ. ඔහු එහි පැමිණෙන විටත් අතිශයින් බීමත්ව සිටියේ නිර්ලජ්ජිත අයුරිනි. අනතුරුව ඔහු පිටව යයි.

ක්‍රමයෙන් දේව්දාස් රෝගී වන අතර, සුළු මත්පැන් මාත්‍රාවකින් පවා ඔහු මරණයට පත්විය හැකි බව අනාවරණය වේ. සුවය ලබා ගැනීමට ඔහු සිය පවුලේ නිවස වෙත පැමිණෙයි. නමුත් මේ වනවිට ඇගේ නෑනණ්ඩිය විසින් ඔහුගේ මව සතුව තිබූ පවුලේ සේප්පුවේ යතුරු සොරකම් කොට ති‍බේ. ඔහු ඇයට විරුද්ධ වුව ද, කුමුද් ඔහුගේ මවට පවසන්නේ යතුරු සොරකම් කළේ දේව්දාස් විසින් බවයි. මෙය විශ්වාස කරන ඔහුගේ මව ඔහුව නිවසෙන් නෙරපා දමයි. චන්ද්‍රමුඛීගේ නාට්‍යාංගනා ගෘහය වෙත පැමිණෙන පාරෝ දේව්දාස්ව මත්පැනට හුරු කිරීම පිළිබඳ චන්ද්‍රමුඛීට චෝදනා නගයි. නමුත් චන්ද්‍රමුඛී දේව්දාස්ට පෙම් කරන බව ඇය ඉක්මණින් වටහා ගනියි. මත්පැනින් වළකින ලෙස පාරෝ දේව්‍දාස්ට අවවාද කරයි. නමුත් දේව්දාස් මුරණ්ඩු අයුරින් පසුවෙයි. ඔහු පාරෝට පොරොන්දු වන්නේ සිය මරණයට පෙර අවසන් වරට එක් වතාවක් ඇගේ දොරකඩ වෙත පැමිණෙන බවයි.

සිය සැමියාගේ නිවසේ දුර්ගා පූජාවක් සඳහා පාරෝ චන්ද්‍රමුඛීහට ආරාධනා කරයි. ඇය චන්ද්‍රමුඛීව සිය ඥාතීන්ට හඳුන්වා දෙන්නේ ඇගේ වෘත්තිය පිළිබඳ නොපවසමිනි. කෙසේනමුත්, භුවන්ගේ අවිනීත බෑණා වන කාලිබාබු (මිලින්ද් ගුණාජ්) එම නාට්‍යාංගනා ගෘහයට නිතර ආගිය පුද්ගලයකු වූ අතර, ඔහු චන්ද්‍රමුඛීගේ පසුබිම හෙළි කරමින් අමුත්තන් ඉදිරියේ ඇයට අවමන් කරයි.එසේම පාරෝ සහ දේව්දාස් අතර තිබූ සම්බන්ධය ද ඔහු භුවන්හට හෙළි කරයි. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස භුවන්, පාරෝහට සිය මන්දිරයෙන් පිටවීම ස්ථිරව තහනම් කරයි. තමන්ට රට පුරා සංචාරය කළ යුතු බව පවසන දේව්දාස් තමන්ට යන්නට අවසර දෙන මෙන් චන්ද්‍රමුඛීගෙන් ඉල්ලයි. දුම්රියේ දී ඔහුට සිය පැරණි පාසල් මිතුරකු වන චුන්නිබාබු (ජැකී ෂ්‍රොෆ්) මුණගැසෙයි. ඔහු දේව් හට මිත්‍රත්වයේ නාමයෙන් මධුවිත පානය කරන මෙන් ආරාධනා කරයි. මෙය තමන්ට මාරාන්තික බව දැන දැනත් දේව් එය පානය කරයි.

මරණයේ අන්තයට පැමිණ සිටින දේව්දාස් සිය පොරොන්දුව ඉටු කිරීමට පාරෝගේ නිවස වෙත ගමන් කරයි. නමුත් මන්දිරයේ ප්‍රධාන දොරටුව ඉදිරිපිට ගසක් යට දී ඔහු සිහි විසඥව ඇද වැටෙයි. ඔහු වෙත යාම පිණිස පාරෝ මන්දිරයෙන් ඉවතට දිව යයි. මෙය දකින භුවන් සිය සේවකයින් හට මැදුරේ දොරටු වැසීමට අණ කරයි. තමන් දෙසට දිව එන පාරෝගේ බොඳවූ රුව දේව්දාස් දකියි. නමුත් ඇය ඔහු වෙත ළඟා වන්නට ප්‍රථම මන්දිරයේ දොරටුව වැසෙයි. ඇය දොරටුවෙන් ඇතුළත හිඳ වැළපෙයි. සිය අවසන් හුස්ම හෙළන අවස්ථාවේ දේව්දාස් පාරෝගේ නම කොඳුරයි. අනුතරවු දේව් මරණයට පත්වේ. එවිටම පාරෝගේ පහනේ දැල්ල ද නිවී යයි.

චරිත නිරූපණය

 ෂාරුක් ඛාන්, දේව්දාස් 'දේව්' මුඛර්ජී ලෙස; කම්පනයට ලක්ව මත්පැනට ඇබ්බැහි වන ශෝකජනක පෙම්වතායි.
 මධුරි ඩික්සිත්, චන්ද්‍රමුඛී ලෙස; දේව්දාස් හට පෙම්කරන අබිසරුලියකි.
 ඓශ්වර්යා රායි බච්චන්, පාර්වතී 'පාරෝ' චක්‍රබෝර්ති ලෙස; දේව්දාස්ගේ පෙම්වතියයි.
 කිරොන් ඛේර්, සුමිත්‍රා චක්‍රබෝර්ති ලෙස; පාරෝගේ මෑණියන් ය.
 ස්මිතා ජායිකාර්, කෞශල්‍යා මුඛර්ජී ලෙස; දේව්දාස්ගේ මෑණියන් ය.
 අනන්‍යා ඛාරේ, කුමුද් මුඛර්ජී ලෙස; දේව්දාස්ගේ නෑනණ්ඩියයි.
 විජයේන්ද්‍ර ඝාට්ගේ, භුව්න චෞධ්රි; පාරෝගේ සැමියායි.
 ටිකු තල්සානියා, ධරම්දාස් ලෙස; මුඛර්ජීවරුන්ගේ සේවකයායි.
 මිලින්ද් ගුණාජි, කාලිබාබු ලෙස
 ජැකී ෂ්‍රොෆ්, චුන්නිලාල් "චුන්නිබාබු" ලෙස; දේව්දාස්ගේ මිතුරෙකි.
 මනෝජ් ජෝෂි, ද්වීජ්දාස් මුඛර්ජී ලෙස; දේව්දාස්ගේ සොහොයුරායි.
 අවා මුඛර්ජී, දේව්දාස්ගේ බාදි-මා ලෙස
 සුනිල් රෙගේ, නීල්කාන්ත් චක්‍රබෝර්ති ලෙස; පාරෝගේ පියායි.
 විජේ ක්‍රිෂ්ණා, ශ්‍රීමත් නාරායන් මුඛර්ජී ලෙස; දේව්දාස්ගේ පියායි.
 ජයා භටාචාර්ය, මනෝරමා ලෙස
 දිශා වකානි, සාඛි ලෙස
 දිනා පථාක්, භුවන්ගේ මව ලෙස
 අමර්දීප් ජා, කාලිබාබුගේ මව ලෙස
 රාධිකා සිං, යශෝමතී ලෙස
 අපාරා මෙහ්තා, බාඩි ආපා ලෙස
 මුනි ජා, කාකා ලෙස

පිහිටීම සහ පසුතල
මෙම චිත්‍රපටයේ දර්ශවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් මුම්බායිහි ධාරවි ප්‍රදේශයේ ය. මෙහි දී මුල්කාලීන 20වන සියවසේ කල්කටාවේ පරිසරය නිර්මාණය කිරීමට සිදු විය. චන්ද්‍රමුඛීගේ වේශ්‍යා ගෘහය ඉදිකෙරුණේ කෘත්‍රිම විලක් ආස්නනයේ ය. මෙය ගංගා නදිය අසල බෙනාරස්හි මෙන් දිස්වන අයුරින් නිර්මාණය කෙරිණි. පසුතලය වටා පිහිටි දේවාල නගරය පිළිබඳ අදහස ගොඩනැගුණේ රාජස්ථානයේ දිල්වාරා දේවාල අනුසාරයෙනි. මන්දිරය තුළ පාරෝගේ කුටිය නිර්මාණය කිරීමට රංජිත වීදුරු කොටස් 122,000,008ක් පමණ භාවිතා විය.

සංගීතය

චිත්‍රපටයේ නාදපථය නිර්මාණය කරන ල්දදේ ප්‍රධානව ඉස්මයිල් දර්බාර් විසිනි. මෙහි පද රචනය නුස්රාත් බාදර් විසින් සිදුකොට ඇත. මේ සඳහා පිළිවැයුම් ගායන ශිල්පීන් වන ශ්‍රේයා ඝෝෂාල් (පාර්වතී ලෙස), කවිතා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති (චන්ද්‍රමුඛී ලෙස), සහ උදිත් නාරායන් (දේව්දාස් ලෙස) දායක වී ඇත. ඝෝෂාල් ඇගේ බොලිවුඩ් ආගමනය සිදුකළේ මෙම චිත්‍රපටය ඔස්සේයි. ඇය සංජේ ලීලා භන්සාලිගේ අවධානය හිමි කරගැනීමට සමත් වූයේ ස රෙ ග ම හි දී ඇය ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ භජන් ගීතයක් ගායනා කිරීම හේතුවෙනි. පසුව ඇයට පාරෝගේ චරිතයේ පිළිවැයුමේ අවස්ථාව හිමි විය. ඝෝෂාල්ගේ ගායන දිවියේ පළමු බොලිවුඩ් ගීතය වන "බයිරි පියා" ගීතය ගයන විට ඇගේ වයස අවුරුදු 16කි. ඇල්බමයේ ඇය ගීත පහක් ගායනා කළ අතර, මේ හේතුවෙන් ඇය විචාරක පැසසුමට සහ සම්මාන රැසකට පාත්‍ර විය. මේ අතර "බයිරි පියා" ගීතය වෙනුවෙන් හිමිවූ ගෞරවනීය හොඳම පිළිවැයුම් ගායිකාව සඳහා වන ජාතික චිත්‍රපට සම්මානය ද වේ. ප්ලැනට් බොලිවුඩ්හි අනිකේත් ජෝෂි විසින් මෙම ඇල්බමයට තරු 9ක් (10න්) ලබාදෙමින් පැවසූයේ "සියලුම ගීත පරිපූර්ණව ගයන ලද ඇල්බමයක් අපට හමුවන්නේ කලාතුරකිනි. දේව්දාස් ද එබඳු ඇල්බමයකි."
.

විචාර
විචාරක සුකන්‍යා වර්මා ලියන්නේ, "සංජේ ලීලා භන්සාලිගේ ලාභය පිණිස නොව දයාවෙන් යුතුව දේව්දාස් වෙනුවෙන් දරා ඇති උත්සාහය දිවියට වඩා විසල්, හෘදයාංගම සහ විශිෂ්ට අර්ථ දැක්වීමකි. පැහැදිළිවම දේව්දාස් යනු හදවතේත් කලාවේත් කාර්යයකි. ඛාමෝෂි - ද මියුසිකල් සහ හම් දිල් දේ චුකේ සනම් වැනි මුල්කාලීන අවස්ථාවල මෙන් චිත්‍රපටයේ වර්ණය, තේජස, හැඟීම්බර දසුන් නිරූපණයට ඔහු දැක්වූ ප්‍රියතාවය මෙම චිත්‍රපටය පුරා දිගහැරේ. විවාහයට පෙර පාරෝගේ රංජිත වීදුරු නිවහන, විවාහයෙන් පසු ඇගේ උස් මන්දිරය, දේව්දාස්ගේ විහිදුණු නිවස, චන්ද්‍රමුඛීගේ බබලන රඟමඬල මෙන්ම දුම්රිය මැදිරිය පවා නිතින් දේසායිගේ ඒකාලෝක පසුතලයන්ගෙන් සැරසී ඇති අතර, එය ඇසට රසඳුනක් වැනි ය." නර්තනයන් පිළිබඳ ඇය ලියා ඇත්තේ, "පණ්ඩිත් බිර්ජු මහාරාජ් සහ සරෝජ් ඛාන් හෘදයාංගම නෘත්‍ය රචනයෙන් තිරය සරසති. මධුරි ඩික්සිත්ගේ නර්තනයන් විස්මයජනක ය.....මෙහි අන්තර්ගත අතිශයෝක්තිය, ශ්‍රීවිභූතිය, ධනය, රුධිරය, අරගලය, සංගීතය, ශෝකාන්තය හේතුවෙන් දේව්දාස් නැරඹිය යුතුම චිත්‍රපටයකි."

චිත්‍රපට විචාරකයකු වන සුභාෂ් කේ. ජා මෙම චිත්‍රපටය තරු 5න් 3.5ක් ලබාදෙමින් පැවසූයේ, "නීරස බොලිවුඩයේ නිමැවුම් අතුරින් වඩාත් විශිෂ්ට නිර්මාණයකි, දේව්දාස්. එය දෘශ්‍ය ප්‍රයෝගවලින් පොහොසත් ය. පසුකල වෙනුවෙන් නිතින් දේසායිට සහ උසස් වස්ත්‍ර නිර්මාණ වෙනුවෙන් අබු -සන්දීප්, නීතා ලල්ලා සහ රේසා ෂරිෆි හට ප්‍රශංසා කළ යුතු ය. මෙහි චරිත හුදෙක්ම ඒවායේ උත්කෘෂ්ඨ වස්ත්‍රාභරණ පැළඳ ඔබමොබ සැරිසරන්නේ නැත. භන්සාලිගේ චරිත ප්‍රේක්ෂකයාහට අමතමින් ගී ගයයි. චැටර්ජීගේ සංවේදී ශෝකාන්තයේ විශාලත්වය එහි සාර්ථකත්වයට හානියක් සිදුකොට නැත. කථාව මගින් ස්‍රාවය වන දෘශ්‍ය සහ හැඟීම් ස්තර ග්‍රහණයට යම් පුද්‍ගලයකු සතුව දෘෂ්ටීන් දෙකක්වත් පැවතිය යුතු වේ. පාරෝ කෙරෙහි දේව්දාස් තුළ ඇති ඛේදනීය ප්‍රේමය නිරූපණයේ දී භන්සාලි 1950 දශකයේ මෙම නවකථාවෙන් ජනප්‍රවාදගත බිමල් රෝයි විසින් සිදුකළ උපකල්පනයේන ඔබ්බට ගොස් ඇති බැව් පෙනේ."

විචාරක තරන් ආදර්ශ් රචනා කොට ඇත්තේ, "දේව්දාස්හි අයවැය, කැන්වසය, සහ උසස් බව කිසිදු හින්දු චිත්‍රපටයකට බිඳහෙළිය නොහැකිව ඇත. විශිෂ්ට පසුතල, ගෞරවනීය පෙනුම, උසස් බව සහ සිදුවීම් හේතුවෙන් ඔබට කට අයාගෙන සිටීමට සිදුවන අයුරින් විමතියට පත් කරයි. තාක්ෂණිකව ද, මෙම චිත්‍රපටය විශිෂ්ට නිමැවුමකි. දර්ශන ක්‍රියාත්මක කිරීම, ශබ්ද ගුණාත්මකභාවය සහ සිනෙමාරූපණය මගින් ඔබගේ මනස ඔබට රසවිඳිය හැකි තරම් ඈත ලොවක් කරා රැගෙන යයි. භන්සාලි ආත්ම විශ්වාසයෙන් යුතුව දර්ශන කිහිපයක්ම මෙහෙයවා තිබේ. කිරොන් ඛේර්ට එදිරිව ස්මිතා ජයකාර් අතර ඇතිවන දැවෙන කෝපය (කථාවේ පළමු අර්ධයේ දී) විශේෂ අවස්ථාව්ක ලෙස දැක්විය හැක. එලෙසම, මිලින්ද් ගුණාජි විසින් මධුරි ඩික්සිත්ට අභියෝග කරන අවස්ථාව ද එවැනි අවස්ථාවකි. මධුරිට එදිරිව ඓශ්වර්යාගේ ඝට්ටනය සහ 'ඩෝලා ඩෝලා' දර්ශනයෙන් පසුව එළඹෙන නාට්‍යමය ජවනිකාවේ මධුරි සහ මිලින්ද්ගේ ඝට්ටනය හේතුවෙන් භන්සාලි ඔහුගේ කර්තව්‍යයේ විශිෂ්ටත්වයට පත්ව ඇති බව සාක්ෂි සපයයි."

සම්මාන
 දේව්දාස් 2003 ඔස්කාර්හි හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා ඉන්දියාවේ පිවිසුම සනිටුහන් කළේ ය.
 මෙම චිත්‍රපටය 2002 කෑන්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන
දේව්දාස් චිත්‍රපටය 2002 ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන උළෙලේ දී සම්මාන දහයක් හිමි කරගත්තේ ය. ප්‍රධාන සම්මාන හතරම (හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම අධ්‍යක්ෂක, හොඳම නළුවා සහ හොඳම නිළිය) හිමි කරගැනීමට සමත් වූ සිව්වන චිත්‍රපටය ද මෙයයි.

ජාතික චිත්‍රපට සම්මානය
දේව්දාස් 2002 ජාතික සම්මාන උළෙලේ දී සම්මාන පහක් හිමි කරගත්තේ ය:

ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මාන
2003 ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මාන උළෙලේ දී දේව්දාස් සම්මාන පහක් හිමි කරගත්තේ ය:

IIFA සම්මාන
2003 IIFA සම්මාන උළෙලේ දී දේව්දාස් සම්මාන දහසයක් හිමිකරගත්තේ ය:

සී සිනේ සම්මාන
2003 සී සිනේ සම්මාන උළෙලේ දී දේව්දාස් සම්මාන හයක් දිනාගත්තේ ය:

ස්ටාර්ඩස්ට් සම්මානය
 නව සංගීත සංවේදනය - කාන්තා - ශ්‍රේයා ඝෝෂාල් ("ඩෝලා රේ ඩෝලා" වෙනුවෙන්)

MTV ඒෂියා සම්මාන
2003 ආසියානු චිත්‍රපට සම්මානය හිමි කරගැනීමට දේව්දාස් සමත් විය.

බ්‍රිතාන්‍ය ඇකඩමි චිත්‍රපට සම්මාන
2003දී හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා BAFTA සම්මානය වෙනුවෙන් දේව්දාස් නිර්දේශ විය.

බොක්ස් ඔෆිස්

දේව්දාස්චිත්‍රපටය ඉන්දියාව තුළ ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 68.19ක (ඇ.ඩො.මි. 10) ආදායමක් හිමි කරගැනීමට සමත් වූ අතර, සෙසු රටවල ප්‍රදර්ශනයෙන් ලද ඇ.ඩො. මිලියන 6.5ක (ඉන්දියානු රුපියල් කෝටිකෝටි 31.68) ආදායමත් සමගින් ලොව පුරා ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 99.87ක (ඇ.ඩො.මි. 15) සමස්ත ආදායමක් හිමි කරගත්තේ ය. මෙහි නිෂ්පාදන වියදම වූයේ ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 44 (ඇ.ඩො.මි. 6.5) කි. මෙම චිත්‍රපටය ලොව පුරා සුවිශේෂී ලෙස ප්‍රදර්ශනය ඇරඹුණු අතර, එය වසරේ ඉහළම විවෘත කිරීමේ සති සහ සති අන්ත ආදායම් හිමි කරගත්තේ පිළිවෙලින් ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 19.83ක් (ඇ.ඩො.මි. 2.9) සහ ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 33.45ක (ඇ.ඩො.මි. 5.0) ආදායමක් හිමි කරගනිමිනි. එය ලොවපුරා ඉහළම ආදායම ලද 2002 වර්ෂයේ චිත්‍රපටය ද වේ.

ඉන්දියාව

2002 ජූලි 12වන සිකුරාදා දින මෙය ප්‍රදර්ශනය වීම ඇරඹුණේ තිරයන් 325ක ය. වසරේ ඉහළම විවෘත කිරීමේ ආදායම ලද චිත්‍රපටය වෙමින් එය ඉන්දියානු රුපියල් කෝ‍ටි 2.09ක (ඇ.ඩො. 310,000) ශුද්ධ ආදායමක් හිමි කරගත්තේ ය. කභි ඛුෂි කභී ඝම්... චිත්‍රපටයෙන් පසුව විවෘත කිරීමේ දින ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 2ක (ඇ.ඩො. 310,000) ආදායම් වාර්තාව පසුකළ දෙවන චිත්‍රපටය ද මෙයයි. එය වසරේ ඉහළම විවෘත කිරීමේ සතියේ සහ සතිඅන්ත ආදායම හිමි කරගත්තේ පිළිවෙලින් ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 6.15ක (ඇ.ඩො.මි. 910,000) සහ ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 11.78ක (ඇ.ඩො.මි. 1.8) ශුද්ධ ආදායමක් හිමි කරගනිමිනි. මෙම චිත්‍රපටය ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 41.65ක (ඇ.ඩො.මි. 6.2) සමස්ත ශුද්ධ ආදායමක් හිමි කරගත් අතර බොක්ස් ඔෆිස් ඉන්ඩියා විසින් එය "ප්‍රේක්ෂකාකර්ෂණයක්" ලෙස හඳුන්වන ලදී. එය ඉන්දියාවේ 2002 වර්ෂයේ ඉහළම ආදායම ලද චිත්‍රපටය ද වේ.

විදේශ

මෙම චිත්‍රපටය ඉන්දියාවෙන් පිටත ඉහළ ප්‍රේක්ෂක ආකර්ෂණයක් හිමි කරගැනීමට සමත් විය. මෙහි පළමු සතිඅන්තයේ දී ඇ.ඩො.මි. 2ක (ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 9.75) සහ පළමු සතිය තුළ ඇ.ඩො. මිලියන 2.9ක (ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 14.13) ආදායමක් හිමිකරගත්තේ ය. මෙම චිත්‍රපටය ඇ.ඩො. මිලියන 6.5ක (ඉන්දියානු රුපියල් කෝටි 31.68) සමස්ත විදේශ ආදායමක් හිමිකරගත්තේ ය. විදේශයන්හි, 2002 වර්ෂයේ ඉහළම ආදායම ලද චිත්‍රපටය ද මෙයයි.

විචාර
BBC වෙනුවෙන් ෂමයිලා ඛාන් ලියා ඇත්තේ මෙම චිත්‍රපටය ඇය මෙතෙක් නැරඹූ හොඳම චිත්‍රපටවලින් එකක් බවයි.
ටයිම්ස් සඟරාව සඳහන් කොට ඇත්තේ මෙම චිත්‍රපටය සහස්‍රකයේ වූ විශිෂ්ටතම විත්‍රපට 10 අතුරින් එකක් බවයි.

මේවාත් බලන්න

 හොඳ ම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා වූ ඇකඩමි සම්මානයට යෝජනා වූ ඉන්දියානු චිත්‍රපට ලැයිස්තුව
 හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා වන 75වන ඇකඩමි සම්මානයට යෝජනා වූ චිත්‍රපට ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 ඉන්ඩියා ටයිම්ස්: දේව්දාස් නිල අඩවිය
 ද ට්‍රිබියුන්: යේ කේසා දේව්දාස්?
 ප්ලැනට් බොලිවුඩ්: සංගීත විචාරය - දේව්දාස්

2000 දශකයේ සංගීථමය චිත්‍රපට
2000 දශකයේ ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපට
2002 චිත්‍රපට
බෙංගාලි-භාෂා චිත්‍රපට
දේව්දාස් චිත්‍රපට
ඉන්දියාවේ කාන්තාවන් පිළිබඳ චිත්‍රපට
සංජේ ලීලා භන්සාලි විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ චිත්‍රපට
ඉස්මයිල් දාර්බාර් විසින් සංගීත නිර්මාණය කළ චිත්‍රපට
සරත් චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ කෘති ඇසුරෙන් නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
කොල්කතාව පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
1900 දශකය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
මහාරාෂ්ට්‍රයේ රූගත කෙරුණු චිත්‍රපට
මුම්බායිහි රූගත කෙරුණු චිත්‍රපට
රාජස්ථානයේ රූගත කෙරුණු චිත්‍රපට
2000 දශකයේ  හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු වීරකථා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
ඉන්දියානු සංගීතමය චිත්‍රපට
ඉන්දියානු ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපට
උර්දු-භාෂා චිත්‍රපට

දේව්දාස් (2002 හින්දි චිත්‍රපටය)


Grönland müziği iki önemli Inuit ve Danimarka müziklerinin etmenin karışımının ve bunun Amerikan ve Birleşik Krallık müziklerinden de etkilenmesiyle ortaya çıkmıştır. En büyük yapım şirketi Sisimut kasabasından Malik Hoegh ve Karsten Sommer tarafından kurulmuş olan ULO'dur. ULO Sume gibi Grönland rock grupları, Rasmus Lyberth gibi pop müzik şarkıcıları ve Nuuk Posse gibi hip hop müzik grupları ve ayrıca Inuit halk müziği gruplarının müziklerini piyasaya çıkarmaktadır. Modern Grönland müziği unsurlarıda jaz müzisyeni Kristian Blak tarafından kullanılmaktadır.

Grönland'ın müzikal karakteri Grönlandlı davulcu Hans Rosenberg tarafından "kesinlikle rock ülkesi, hem müzikal olarak hem de tam olarak" olarak tanımlamıştır. Kraliyet Danimarka Dışişleri Bakanlığı davul oyunları hariç tüm müzikleri dış etkilerden etkilenmiş olarak tanımlamıştır.

Notlar

Konuyla ilgili yayınlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ulusal marşın çevriyazısı ve tercümesi

Grönland müziği


An Themeda hookeri in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Themeda hookeri in nahilalakip ha genus nga Themeda, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Themeda

Themeda hookeri


مايكل سكوت  ولد عام 1943 وهو منظم أمريكي، وهو كان أول رئيس تنفيدى لشركة أبل من فبراير 1977 حتى 1981.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
تنفيذيو أبل
مدراء أبل
مسيرو أعمال أمريكيون
مواليد 1943

مايكل سكوت (أبل)