762 Pulcova is a main-belt asteroid. It was discovered by Grigoriy N. Neujmin in 1913, and is named after Pulkovo Observatory, near Saint Petersburg. Pulcova is 137 km in diameter, and is a C-type asteroid, which means that it is dark in colouring with a carbonate composition.

Photometric observations of this asteroid from Leura, Australia during 2006 gave a light curve with a period of 5.8403 ± 0.0005 hours and a brightness variation of 0.20 ± 0.02 in magnitude. This result is in agreement with previous studies.

Satellite

On February 22, 2000, astronomers at the Canada-France-Hawaii Telescope on Mauna Kea, Hawaii, discovered a 15-km moon (roughly a tenth the size of the primary) orbiting Pulcova at a distance of 800 km. Its orbital period is 4 days. The satellite is about 4 magnitudes fainter than the primary.  It was one of the first asteroid moons to be identified.

Density
In the year 2000, Merline estimated Pulcova to have a density of 1.8 g/cm3, which would make it more dense than the trinary asteroid 45 Eugenia, and binary 90 Antiope. But estimates by Marchis in 2008 suggest a density of only 0.90 g/cm3, suggesting it may be a loosely packed rubble pile, not a monolithic object.

References

External links
 Asteroids with Satellites, Robert Johnston, johnstonsarchive.net

000762
Pulcova
Pulcova
000762
000762
19130903
20000222

762 Pulcova


Cernavodă (povijesni nazivi: trački: Axiopa, grčki: Ἀξιούπολις, bugarski: Черна вода, turski: Boğazköy) rumunjski je grad u županiji Constanța u Sjevernoj Dobrudži. Prema popisu stanovnika iz 2011. grad ima 17 022 stanovnika.

Ime grada potječe od bugarskog černa voda (na ćirilici черна вода - "crna voda"), ali ovaj se naziv smatra prijevodom antičkog tračkog imena naselja Axíopa, od indoeuropskog prajezika *n.ksei što znači "mrak" i upā što znači "voda".

Gospodarstvo
Cernavoda je značajna dunavska riječna luka. Kanal Dunav-Crno more otvoren je 1984. godine i vodi od Cernavode do Agigeje i Năvodarija.

U gradu se nalazi nuklearna elektrana Cernavodă s dva CANDU reaktora, koji osiguravaju oko 18% električne energije Rumunjske. Drugi je reaktor izgrađen je zajedničkim ulaganjem kanadskog poduzeća Atomic Energy of Canada Limited i talijanske grupacije ANSALDO i ušao je u punu funkciju u studenom 2007.

Kanal Dunav-Crno more, otvoren 1984. godine, vodi od Cernavodăa do Agigee i Năvodarija.

Okolica Cernavode je bogato vinorodno područje s brojnim vinogradima i proizvođačima sorte Chardonnay. Najveća vinarija u okolici je "Murfatlar".

Povijest
Cernavodu su pod imenom Axiopolis osnovali stari Grci u 4. stoljeću pr. Kr. kao trgovački grad za razmjenu s lokalnim Dačanima.

Prugu Constanța - Cernavodă otvorila je 1860. osmanska uprava.

Cernavodă je bio jedan od glavnih gradova kratkotrajne županije Silistra Nouă (1878. – 1879.).

Grad je dao ime arheološkoj kulturi Cernavodă iz kasnog bakrenog doba, oko 4000 – 3200 pr.

Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, u Cernavodi je živjelo 14 969 Rumunja (92,81%), 463 Turka (2,87%), 374 Roma (2,32%), 106 Lipovjana (0,66%), 40 Tatara (0,25%), 15 Mađara (0,162%) i ostalih.

Značajni ljudi rođeni u Cernavodi su rumunjski sociolog i pjesnik Alexandru Claudian (1898. – 1962.) i etnički grčki filozof Iosipos Moisiodax (1725. – 1800.).

Vidi još

 Nuklearna elektrana Cernavodă

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena mrežna stranica grada Cernavodă , pristupljeno 26. prosinca 2021.

Gradovi u Rumunjskoj

Cernavodă


Hervé Jean Robert Giraud (Tournon-sur-Rhône, França, 26 de fevereiro de 1957) é um clérigo francês, arcebispo católico romano de Sens e prelado da Mission de France o Pontigny.

Em 24 de setembro de 1985, Hervé Giraud recebeu o Sacramento da Ordem para a Diocese de Viviers do Bispo de Viviers, Jean Hermil.

Em 15 de abril de 2003, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Silli e Bispo Auxiliar de Lyon. O arcebispo de Lyon, Philippe Barbarin, consagrou-o bispo em 25 de maio do mesmo ano; Os co-consagradores foram o Bispo de Le Mans, Jacques Faivre, e o Bispo de Viviers, François Blondel.

Em 13 de novembro de 2007, o Papa Bento XVI o nomeou ao bispo coadjutor de Soissons. Hervé Giraud tornou-se Bispo de Soissons em 22 de fevereiro de 2008, sucedendo Marcel Herriot, que renunciou devido a doença.

O Papa Francisco o nomeou Arcebispo de Sens e Prelado da Mission de France em 5 de março de 2015. A inauguração ocorreu em 19 de abril do mesmo ano.

Ver também

Arcebispos católicos da França

Hervé Jean Robert Giraud


Baldenhain ist ein Ortsteil von Großenstein im Landkreis Greiz in Thüringen.

Lage
Baldenhain liegt zwei Kilometer von Großenstein an der Landesstraße 1081 im Ackerbaugebiet nördlich von Ronneburg. Die Flur des Dorfes ist durch begrünte Erosionsrinnen mit Bachläufen unterbrochen.

Geschichte
Der Ort wurde am 8. Juni 1322 erstmals urkundlich erwähnt. Dabei fand ein Herr von Baldenhain Erwähnung. 1381 unterstand der Ort dem Rittergut Nöbdenitz.

In Baldenhain befindet sich eine kleine St. Petrus-Kirche. Sie wurde erstmals 1323 erwähnt und ist eine Filialkirche von Großenstein. Es handelt sich um eine Chorturmkirche mit romanischer Apsis und im 16. Jahrhundert erbautem Langhaus.

Im ehemaligen Ackerbauerdorf wohnen 100 Personen.

Persönlichkeiten
 Siegfried Prößdorf (1939–1998) – Mathematiker, geboren in Baldenhain

Einzelnachweise

Weblinks

Ort im Landkreis Greiz
Großenstein
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Greiz)
Ersterwähnung 1322
Gemeindeauflösung 1950

Baldenhain


Vadideki Zambak, Fransız yazar Honoré de Balzac'ın romanıdır. 1835'te yayımlanan ve yazarın en bilinen kitaplarından biri olan roman, Balzac'ın İnsanlık Komedyası'nın "Taşra Yaşamından Sahneler" bölümünde yer almaktadır.

Roman, aile hayatında çeşitli zorluklar yaşayan bir genç olan Félix'in hayatında meydana gelen değişimleri ve mutsuz bir evlilik hayatı yaşayan Henriette'in aralarındaki ilişkiye odaklanırken, 19. yüzyıl Fransası'nda devrim sonrası toplumsal hayat hakkında da ipuçları içermektedir.

Kitap, Millî Eğitim Bakanlığı'nın 100 Temel Eser'i arasındadır.

Konu
Aristokrat bir ailenin küçük çocuğu olan Félix de Vandenesse, zayıf ve çelimsiz bir çocuktur. İki ablası ve ağabeyine öncelik verilen ailesinde, sevgiden yoksun bir şekilde yatılı okullarda yetişmiştir. Yüksek öğrenimi için Paris'te kalırken siyasal ortamın karışmasından dolayı ailesi onu Tours'a çağırmıştır. Tours'a ailesinin yanına döndükten sonra, katıldığı bir baloda karşılaştığı ve güzelliğiyle kendisini büyüleyen Madam Henriette de Mortsauf'a aşık olur.

Balodan sonraki günlerde ruh halindeki değişimden endişelenen annesi, dinlenmesi için onu bir dostunun yanına, büyüleyici güzelliğiyle insana dinginlik veren Indre vadisindeki Frapesle Şatosu'nun sahibi olan Mösyö de Chessel'in yanına gönderir. Félix bu eşsiz vadiye geldiğinde, sevdiği kadının burada yaşadığını düşünür ve çok geçmeden yanılmadığını anlar. Ev sahibinin yardımıyla kadının yaşadığı Clochegour Şatosu'na ziyaretçi olarak gider. Madam de Mortsauf'un evli ve iki çocuk annesi olduğunu öğrenir.

Zamanla evin sahibi Mösyö de Mortsauf ve Madam de Mortsauf'la yakın ilişkiler kurar. Bir fırsatını bulduğunda ise ona duygularını itiraf eder. Duyguları karşılıksız değildir fakat erdem sahibi kadın, kocasına ve çocuklarına ihanet etmemek için Félix'e karşılık vermez. Madam de Mortsauf'un çocukluğu da Félix'in çocukluğuna benzemektedir: Ailesindeki iki erkek çocuğun ölümünden sonra dünyaya gelen kadın, annesinden sevgi görememiştir fakat manevi annesi olan teyzesi ona anne sevgisiyle yaklaşmıştır. Madam de Mortsauf, Félix'e kendisini teyzesi gibi sevmesini söyler ve kendisine teyzesinin söylediği gibi Henriette diye seslenmesini ister. Genç adam bu istek üzerine tutkulu isteklerini bastırır ve kadının bu isteğini yerine getirir. Altı ay boyunca kol kola gezdikleri eşsiz vadide aşkları böyle devam eder.

Paris'te siyasal durumun düzelmesi üzerine Félix vadiden ayrılır. Henriette'in ayrılmadan önce kendisine verdiği tavsiyelere uyan Félix, yüksek yerlere gelir, soylu çevrelerce sevilir, krala yakın bir insan olur. Henriette'in, kadınlardan uzak durması tavsiyesine de uyan Félix'in rahip gibi yaşantısı kral dahil tüm soylu çevrenin dikkatini çeker. Özellikle, bir İngiliz soylusu olan Lady Dudley, Félix'in bu tavrına hayran kalır ve ona tutkulu bir aşkla bağlanır. Félix, Lady'nin aşkına kayıtsız kalmaya çalışsa da aralarında, bir ilişki başlar.

Henriette'in annesi, Félix'in bu ilişkisinden, kızına yazdığı bir mektupta söz eder. Henriette üzüntüden hastalanır. Vicdan azabı çeken Félix, Henriette'in hastalandığını duyunca Frapesle'e gider fakat Lady de onunla gelir. Henriette ve Lady çayırlarda karşılaşırlar. Lady Dudley kibir ve öfkeyle oradan uzaklaşır. Henriette, Félix'ten Lady'nin peşinden gitmesini ister. Félix, Henriette'in bu isteği üzerine Paris'e geri döner. Fakat Henriette'in sağlığı daha da kötüleşir ve hiçbir şey yiyemez hale gelir.

Henriette'in ölüm döşeğinde olduğu haberini alan Félix, hemen onun yanına döner. Henriette ölüm döşeğindeyken herkesin önünde aşkını itiraf eder ve Félix'e o öldükten sonra okuması için bir mektup verir. Félix, Henriette öldükten birkaç gün sonra mektubu okur. Mektupta Henriette, baloda onu gördüğü andan beri ona Félix'e duyduğu aşkı anlatır ve kızıyla evlenmesini ister. Fakat kızı, annesinin ölümüne sebep olduğu için Félix'ten nefret etmektedir.

Félix, Paris'e geri döner. Kadınlardan uzak duracak ve politikada yükselecek, böylece ölen aşkına bağlı kalacaktır. Paris'te Lady'nin evine ilk gidişinde diğer misafirlerin önünde soğuk biçimde karşılanınca Lady'yle olan ilişkisini de bitirir.

Félix'in, mevcut zamandaki sevgili Natalie'ye geçmişini anlattığı mektup burada biter. Roman, Natalie'nin Félix'e yazdığı mektubuyla sona erer. Natalie mektubunda Félix'e, iki kadını birbiriyle kıyaslamakla hata ettiğini, kendisinin de iki kadınla kıyas edilmek istemediğini ve bundan sonra hayatına girecek kadınlara Henriette ve Lady Dudley'den bahsetmemesini söyleyip Félix'ten dostça ayrılır.

Karakterler
Félix de Vandenesse: Romanın ana karakteri olan Félix, evli bir kadın olan Madam de Mortsauf'a aşık olan 20 yaşında bir gençtir. Roman Félix'in bakış açısıyla anlatılır.

Madam de Mortsauf: Lenoncourt Dükü'nün kızı ve Mösyö de Mortsauf'un eşidir. Indre Vadisi'ndeki, teyzesinin kendisine verdiği Clochegour Şatosunda yaşar. Teyzesi ve Félix kendisine Henriette, kocasıysa Blanche der.

Mösyö de Mortsauf: Henriette'in kocasıdır. Çocukluk yıllarında yaşadığı sürgün yüzünden sorunlu bir kişiliğe sahiptir.

Lady Dudley: Lady Arabelle olarak da bilinir. Romanın ilerleyen bölümlerinde Félix'le aşk yaşayan bir İngiliz soylusudur.

Natalie de Manerville: Romanın başında ve sonunda adı geçen Natalie, Félix'in Henriette ve Lady Dudley den sonraki sevgilisidir. Kitap aslında Félix'in Natalie'ye yazdığı bir mektuptur.

Romandaki diğer karakterler:

 Madeleine ve Jacgues: Henriette'in çocuklarıdır, her ikisinin de sağlık problemleri vardır.
 Mösyö de Chessel: Félix'in annesinin bir dostu olan Mösyö, Frapesle Şatosu'nun sahibidir. Félix'in Henriette'i gördüğü balodan sonra ruh halinin değişmesinden dolayı endişelenen annesi, dinlenmesi için onu Indre Vadisi'nde bulunan Frapesle Şatosu'na göndermiştir.
 Mösyö Origet: Ünlü bir doktor olan Mösyö Origet, Mösyö de Mortsauf'un hastalanması üzerine Clochegour Şatosu'na birkaç defa gelmiştir. Aynı zamanda Henriette'in hastalığında da şatoda bulunmuştur.
 Mösyö Deslandes: Azaylı bir cerrahtır. Mösyö de Mortsauf'un hastalığı sırasında kan alarak onun hayatını kurtarmıştır. Ayrıca Henriette'in hastalığı sırasında da Mösyö Origet'in yapacağı bir şey kalmayınca şatoda kalmıştır.
 Manette: Clochegour Şatosu'nda çocukların bakımında kontese yardım eden tek hizmetçidir.

Kaynakça

1835 romanları
19. yüzyıl Fransız romanları
Honoré de Balzac romanları
İnsanlık Komedyası
Klasik romanlar
Fransızca romanlar
100 Temel Eser

Vadideki Zambak


اصطدام نيبرو هي فرضية مواجهة بين الأرض وجسم كوكبي ضخم الكتلة (إما بالتصادم أو بوشك الحدوث) والتي تؤمن طائفة من الناس بأنها ستحدث في أوائل القرن 21 الحادي والعشرين. المؤمنون بحادثة يوم القيامة هذه يشيرون إلى هذا الكوكب عادة بالكوكب المجهول اكس X أو نيبيرو أي كوكب الهلاك.

ظهرت هذه الفرضية عام 1995 من قبل نانسي ليدر، مؤسسة موقع الويب زيتا توك ZetaTalk. تصف ليدر نفسها بأنها قادرة على الاتصال الروحي واستقبال رسائل من العوالم الأخرى من نظام زيتا ريتيكيولي النجمي وذلك عبر نسيج في دماغها. تقول نانسي أيضا بأنه اصطفيت لتحذير بني البشر من أن هذا الكائن سيخترق النظام الشمسي في شهر مايو 2003 (ثم تراجعت إلى حدود 2010 فيما بعد)، متسببا في انزياح قطبي والذي سوف يدمر معظم البشرية. التصادم المتنبأ به انتشر على إثر ذلك إلى ما بعد موقع ليدر واحتضنته جماعات عدة مناصرة ليوم القيامة، أغلبها يربط الحادثة بظاهرة 2012م، حيث ادّعى بعض المؤمنون بحدوث يوم القيامة في نهاية عام 2012م أن الكوكب المسمى بنيبيرو سيصطدم بالأرض أو يقترب منها، ولقد ظهرت هذه الفكرة بأشكال مختلفة منذ عام 1995م، وأيدت توقعات حدوث يوم القيامة في بداية مايو 2003م، لكن تخلى المؤيدين عن التمسك بذلك التاريخ بعد أن مر دون وقوع حوادث.

إن فكرة احتمالية اصطدام أي كوكب بالأرض في المستقبل القريب ليست مدعومة بأي دليل علمي وقد رفضت تماما في الأوساط العلمية لأنها من العلوم الزائفة التي يروجها ويلقيها المنجمون والكهان. ولقد أكدت وكالة ناسا لعلوم الفضاء أن هذه الإشاعة قد انتشرت حتى في الكتب حيث صدر ما لا يقل عن 175 كتابا في مكتبة الأمازون وحدها والتي نفت نفيا قاطعا أي صلة لها بانتشار هذه الإشاعة.
وقد أعلن العديد من علماء الفلك نفيهم لوجود ما يسمى بكوكب نيبيرو ولا وجود لما يسمى بكوكب إكس، وبالرغم من ذلك فتوجد عدة دراسات وبحوث حول وجود كواكب أخرى بعيدة عن الشمس في نظامنا الشمسي.

الرفض العلمي
يرفض علماء الفلك فكرة نيبيرو، وقد بذلوا جهودًا لإبلاغ العامة بأنه لا يوجد تهديد للأرض. يشيرون إلى أن مثل هذا الجسم القريب جدًا من الأرض سيكون مرئيًا بسهولة بالعين المجردة، وسيخلق تأثيرات ملحوظة في مدارات الكواكب الخارجية. معظم الصور المزعومة لإظهار «نيبيرو» بجانب الشمس هي مشاعل العدسات، صور زائفة للشمس تم إنشاؤها بواسطة انعكاسات داخل العدسة. الادعاءات بأن الكوكب قد تم إخفاؤه وراء الشمس لا يمكن الدفاع عنها.

إن مدار مثل نيبيرو داخل نظامنا الشمسي يتعارض مع الميكانيكا الفلكية. يشرح ديفيد موريسون، عالم الفضاء التابع لناسا، أنه بعد رحلة واحدة للكوكب قرب الأرض، مثل ما يدعون أنه حدث في العصر السومري، لن تكون الأرض نفسها في مدارها شبه الدائري الحالي ومن المحتمل أن تكون قد فقدت قمرها. إذا كان نيبيرو قزمًا بني اللون، فستكون له آثار أسوأ، حيث تكون الأقزام البنية أكثر ضخامة. نظرًا لأن بلوتو يتم ملاحظته الآن بشكل متكرر عن طريق التلسكوبات في الفناء الخلفي، فإن أي كوكب عملاق خارج بلوتو يمكن ملاحظته بسهولة بواسطة عالم فلك هاوي. وإذا كان مثل هذا الشيء موجودًا في نظامنا الشمسي، فسيمر عبر النظام الشمسي الداخلي مليون مرة حتى الآن.

يلاحظ الفلكي مايك براون أنه إذا كان مدار هذا الكوكب كما هو موصوف، فإنه سيبقى فقط في النظام الشمسي لنحو مليون سنة قبل أن يطرده كوكب المشتري، وحتى لو كان هذا الكوكب موجودًا، فلن يكون لحقله المغناطيسي أي تأثير على الأرض. إن ادعاءات ليدر بأن اقتراب نيبيرو من شأنه أن يتسبب في توقف دوران الأرض أو تحول محورها تعد انتهاكًا لقوانين الفيزياء. في رده على كتاب عوالم في تصادم ل إيمانويل فيليكوفسكي، والذي ادعى بنفس القدر أنه يمكن إيقاف دوران الأرض ثم إعادة دورانها من جديد، أشار كارل ساجان إلى أن «الطاقة اللازمة لإيقاف كوكب الأرض ليست كافية لإذابته، على الرغم من أنها ستؤدي إلى زيادة ملحوظة في درجة الحرارة: [سيتم] رفع درجة حرارة المحيطات إلى نقطة غليان الماء... [أيضًا،] كيف ستدور الأرض من جديد، وتدور بنفس معدل الدوران تقريبًا؟ لا يمكن لكوكب الأرض أن يقوم بهذا لوحده، بسبب قانون الحفاظ على الزخم الزاوي.»

في مقابلة عام 2009 مع قناة ديسكفري، أشار مايك براون إلى أنه على الرغم من أنه ليس من المستحيل أن يكون لدى الشمس رفيق كوكبي بعيد، فإن مثل هذا الكوكب يجب أن يكون بعيدًا جدًا عن المناطق المرصودة في النظام الشمسي كي لا يملك تأثير جذب على الكواكب الأخرى. يمكن لكوكب بحجم المريخ ألا يتم اكتشافه إن كان على بعد 300 وحدة فلكية في (10 أضعاف بعد كوكب نبتون)؛ كوكب بحجم كوكب المشتري على بعد 30,000 وحدة فلكية. للسفر 1000 وحدة فلكية في غضون عامين، يجب أن يتحرك الجسم بسرعة 2400 كم / ثانية - أسرع من سرعة الافلات المجرية. في تلك السرعة، سيتم طرد أي جسم من المجموعة الشمسية، ثم من مجرة درب التبانة إلى الفضاء بين المجرات.

نظريات المؤامرة
يتهم العديد من المؤمنين بالاقتراب الوشيك لكوكب إكس / نيبيرو، يتهمون ناسا بالتستر المتعمد على الأدلة البصرية لوجود الكوكب. تشير استطلاعات الرأي إلى أن الكثيرين يرون أن وكالة ناسا هي وكالة حكومية كبيرة تتلقى تمويلًا بقدر ما تحصل عليه وزارة الدفاع. في الواقع تبلغ ميزانية ناسا حوالي 0.5 ٪ من ميزانية حكومة الولايات المتحدة الأمريكية.

يتعلق أحد هذه الاتهامات بمرصد IRAS الفضائي ذي الأشعة تحت الحمراء، والذي تم إطلاقه في عام 1983. وقد أصدر القمر الصناعي لفترة وجيزة أخبارا حول «جسم غير معروف» تم وصفه في البداية بأنه «ربما بحجم كوكب المشتري العملاق وربما يكون قريبًا جدًا من الأرض بحيث سيصبح جزءًا من هذا النظام الشمسي». تم اقتباس مقال الصحيفة هذا من قبل مؤيدي كارثة نيبيرو، بدءًا من ليدر نفسها، كدليل على وجود نيبيرو. ومع ذلك، كشف المزيد من التحليل أنه من بين العديد من الأجسام غير المعروفة في البداية، تبين انها تسع مجرات بعيدة والعاشر عبارة عن «سمحاق مجري»؛ لم يتم العثور على أي جسم من أجسام النظام الشمسي.

هناك اتهام آخر كثيرًا ما تطرحه المواقع التي تتنبأ بالاصطدام وهو أن الحكومة الأمريكية قامت ببناء تلسكوب القطب الجنوبي (SPT) لتتبع مسار نيبيرو، وأنه تم تصوير الكوكب بصريًا. ومع ذلك، فإن SPT (الذي لا تموله ناسا) هو تلسكوب راديوي، ولا يمكنه التقاط صور بصرية. تم اختيار موقع القطب الجنوبي نظرًا للرطوبة المنخفضة في هذه المنطقة، ولا يمكن بأية حال ألا تتم رؤية جسيم مقترب إلا من القطب الجنوبي فقط. تبين أن «صورة» نيبيرو المنشورة على يوتيوب، هي في الواقع، صورة هابل لصدى الضوء المتوسع حول النجم V838 Mon.

يتعلق ادعاء مؤامرة آخر  بكمية من البيانات المفقودة في جوجل سكاي بالقرب من كوكبة أوريون، والتي كثيرا ما يتم الاستشهاد بها كدليل على أن نيبيرو قد تم حجبه من هذه المنطقة. ومع ذلك، لا يزال يمكن رؤية نفس منطقة السماء من قبل الآلاف من علماء الفلك الهواة. قال عالم في Google إن البيانات المفقودة ترجع إلى خلل في برنامج الخياطة المستخدم لتجميع الصور معًا.

أحد الأدلة المزعومة الأخرى المستمدة من Google Sky ، هو النجم الكربوني CW Leonis ، والذي يعد ألمع جسيم في سماء الأشعة تحت الحمراء ذات طول الموجة 10 ميكرون ويُزعم كثيرا أنه هو نيبيرو.

انظر أيضا
 نيبيرو
 ظاهرة 2012
 أرض مجوفة
 تأثير قمري
 علوم كاذبة

المصادر

أشخاص من كنوكس
ثقافة الأطباق الطائرة
خدع الإنترنت
سيناريوهات نهاية العالم
ظاهرة 2012
ظاهرة الرعب
علوم زائفة
فرضيات أحداث الاصطدام
نظريات مؤامرة مرتبطة بالعلوم والتكنولوجيا

اصطدام نيبيرو


Kanatlardan kuşatma, hemen hemen her çarpışmada kullanılan temel askerî manevradır. Birliklerin yüz yüze, yakın çatışmalarında kullanılan, askeri taktiklerin en temel uygulamalarından biridir. Hareket karşı tarafın merkezden taarruz etmesinin hemen ardından kanatlardan başlatılacak eş zamanlı taarruzla düşman kuvvetlerinin merkezde toplanmasını sağlamak ve kıskaç hareketinin sürdürülmesi ile düşmanın gerisine sarkarak çepeçevre kuşatmaktan oluşmaktadır. Bu hareket esnasında en uç kanatlardan da uygulanan ikinci bir kıskaç hareketiyle, etrafı çevrilen birliğe olası desteklerin de gelmesi engellenir.

Piyade çarpışmalarının çoğu genellikle bu askerî taktik üzerine kuruludur ve yaygın olarak hava çarpışmalarında da kullanılmaktadır. Bu manevra şeklinden kabaca Sun Tzu'nun Savaş Sanatı eserinde de bahsedilir. Ancak Sun Tzu, düşmana bir kaçış yolu bırakmanın en iyi yöntem olduğunu tartışmaktadır. Ona göre, tamamiyle etrafı çevrilmiş bir ordu kapana kısılmanın verdiği korkuyla daha dirençli savaşacaktır

Temel olarak uygulanan bu manevrada etrafı çevrilen düşman kuvvetinin gücü daha az ya da denk ise kaçış yolu bırakmadan yok etmek ya da düşman gücü daha kuvvetli ise kaçış yolu bırakarak artçı kuvvetlerin kaçan düşmanı temizlemesini sağlamak gibi değişik tamamlama tarzları bulunmaktadır. Ayrıca, kanatlarda ve merkezde çatışmanın sürdüğü bir sırada, merkezdeki kuvvetlerin ricat izlenimi verecek şekilde geri çekilmesiyle de kendiliğinden sağlanmış olunur.

Hafif süvari birliklerinden oluşan Türk kökenli askeri birliklerin sıklıkla ve başarılı bir biçimde uyguladıkları bir taktik olarak tarihte pek çok kez uygulanmıştır.

Cannae savaşında Hannibal, bu taktiği daha ustalıkla kullanmış, merkezdeki kuvvetlerine uygun zaman geldiğinde geri çekilme emri vermek yerine, merkezi zaten kısa sürede geri çekilmek zorunda kalacak biçimde düzenlemiştir.

Ayrıca bakınız
 Marathon Savaşı
 Cannae Savaşı
 Cowpens Savaşı
 Stalingrad Savaşı
 Altı gün savaşı
 Çevirme manevrası

Askerî taktikler
Kuşatmalar

Kanatlardan kuşatma


Sherlock Holmes III er en film instrueret af Viggo Larsen.

Referencer

Eksterne henvisninger

3
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1908

Sherlock Holmes III


Jurij Valentinovič Žirkov (Tambov, 20. kolovoza 1983.) bivši je ruski nogometni branič.

Rođen je u Tambovu u siromašnoj radničkoj obitelji: otac mu je bio radnim u tvornici, a majka poštarka. Kako je obitelj živjela u neimaštini, Jurij je često preskakao treninge kako bi pomagao u poljodjelskim radovima.

Zahvaljujući treneru Valeriju Šarapovu, koji mu je omogućio obrazovanje u područnoj športskoj školi te prošavši kroz sve mlađe dobne uzraste zaigrao i za seniorsku momčad Spartaka iz rodnog Tambova za koji je u 74 utakmice zabio 26 pogodaka.

Nakon dvije sezone odlazi u moskovski CSKA za koji prvi nastup ostvaruje u završnici Ruskog superkupa protiv gradskog rivala Spartaka te zabija i svoj prvijenac za CSKA. Nedugo nakon toga nastupio je i u susretu Lige prvaka.

S CSKA je osvojio Kup UEFA-e, a njegov zgoditak u utakmici završnice preokrenuo je utakmicu jer je njime doveo momčad u vodstvo, kasnije i u pobjedu i osvajanje naslova. Igrao je svih šest susreta skupne faze Lige prvaka 2006./07. te je njegov pogodak Hamburger SV-u UEFA izabrala za najljepši pogodak sezone.
Osim Kupa UEFA-e, s CSKA je osvojio dva ruska prvenstva, četiri ruska kupa i četiri superkupa.

U ljeto 2009. potpisuje za Chelsea za 18 milijuna funti, čime je postao najplaćeniji ruski nogometaš svih vremena. Bio je jedan od najboljih Chelseijinih igrača u Ligi prvaka, poznat po spašavanju izgubljenih lopti i iznuđivanju prekida. Zanimljivo da je jedini pogodak za Chelseju zabio moskovskom Spartaku, baš kao i u dresu CSKA. Još u prvoj sezoni s Umirovljenicima je osvojio dvostruku krunu, Premiership i FA kup.

Između 2011. i 2013. igrao je za Anži iz Mahačkale te upisao 46 odigranih utakmica. U posljednjoj utakmici za Anži, u završnici ruskog kupa, nije uspio zabiti jedanaesterac pri raspucavanju za pobjednika te je naslov otišao u redove njegove bivše momčadi CSKA.

Odigrao je i jednu sezonu za moskovski Dinamo. Između 54 odigrane utakmice za momčad najvažnija je bila ona u susretu skupine Europske lige protiv PSV-a u kojoj je zabio jedini pogodak na utakmici donijevši pobjedu Dinamu.

Za nacionalnu momčad debitirao je u veljači 2005. u prijateljskoj utakmici protiv Italije u Cagliariju.

Bio je "motor" ruske momčadi na Europskom prvenstvu 2008. na kojem je Rusija dogurala do poluzavršnice. Zahvaljujući dobroj igri uvršten je u najbolju momčad prvenstva, a te je godine bio i predložen za Zlatnu loptu te proglašen najboljim ruskim nogometašem godine. Četiri godine kasnije, također je igrao Euru u Poljskoj i Ukrajini nastupivši u sve tri utakmice skupine.

Prvi pogodak za Rusiju zabio je u posljednjoj pripremnoj utakmici prije Svjetske smotre u Brazilu protiv Maroka u svom 61. nastupu za momčad. U Brazilu je odigrao jednu utakmicu, neriješeni susret protiv Južne Koreje.

Igrao je i jednu utakmicu na Kupu konfederacija održanom u ljeto 2017. u domovini. Sljedeće godine nastupio je i na Mundijalu, također na domaćem terenu, na kojem je Rusija neočekivano došla do četvrtzavršnice. Nakon prvenstva je najavio odlazak iz nacionalne momčadi poslije 13 godina igranja i 87 utakmica.

Ima sestru i dva brata. Oženjen je ruskim modelom Innom s kojom ima sina Dimitrija.

Ruski nogometaši
Nogometaši CSKA Moskve
Nogometaši Chelseaja
Nogometaši FK Anži Mahačkale
Nogometaši moskovskog Dinama
Nogometaši Zenita

Jurij Žirkov


An Pleurothallis atroglossa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni  Johan Albert o Constantin Loefgren. An Pleurothallis atroglossa in nahilalakip ha genus nga Pleurothallis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurothallis

Pleurothallis atroglossa


Olaylar
 1370 - Fransa Kralı V. Charles'ın emriyle Bastille Kalesi'nin yapımına başlandı.
 1912 - SSCB Komünist Partisi'nin yayın organı Pravda gazetesinin ilk sayısı yayımlandı.
 1920 - İtilaf Devletleri, Osmanlı Hükûmetini Paris'te toplanacak olan Barış Konferansı'na davet etti.
 1924 - Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğü kuruldu. Anadolu demiryollarının devletleştirilmesine ilişkin yasa benimsendi.
 1933 - Türkiye ile Osmanlı Düyunu Umumiye Hamilleri arasında imzalanan antlaşmayla Osmanlı İmparatorluğu borçlarının tasfiyesi sağlandı.
 1940 - Siirt'in güneyindeki Beşiri yakınlarındaki Raman Dağı'nda, 1042 metre derinlikte petrol bulundu.
 1941 - II. Dünya Savaşı: Yunanistan, Mihver devletleri tarafından işgal edildi ve teslim oldu.
 1947 - Türkiye'ye yabancı sermaye girişine izin veren yasa kabul edildi.
 1952 - Beşiktaş, Brezilya'nın Corinthians futbol takımını İstanbul'da 1-0 yendi.
 1962 - Anayasa Mahkemesi ve Yüksek Hakimler Kurulu'nun kurulmasına karar verildi.
 1962 - Millî Savunma Bakanlığı, aralarında Yarbay Talat Turhan'ın da bulunduğu beş subayın, "Genç Komünistler Ordusu" imzalı bildiri dağıttıkları gerekçesiyle gözaltına alındığını açıkladı.
 1970 - Dünya Günü ilk kez kutlandı.
 1970 - Türkiye Gazetesi kuruldu.
 1972 - THKO davası sanıkları Nahit Töre ve Osman Bahadır müebbet hapse mahkûm oldu.
 1973 - Hakkâri İl Radyosu yayına başladı. Böylece, Türkiye Radyoları'nı yurt düzeyinde dinleyemeyen bölgenin kalmadığı açıklandı.
 1974 - Türkiye'nin iki büyük akümülatör fabrikasından EAS'ta 90, Mutlu'da 79 gündür süren grevler, Devlet Bakanı İsmail Hakkı Birler'in aracılığıyla sona erdi.
 1975 - Barbara Walters, American Broadcasting Company adlı yayın kuruluşu ile, beş yıllığına 5 milyon dolarlık anlaşma imzalayarak en yüksek ücreti alan televizyon haber sunucusu oldu.
 1976 - İsrail Başbakanı İzak Rabin'in eşi bir Amerikan bankasındaki yasa dışı hesabından dolayı hapse girdi. Bunun üzerine Rabin görevinden istifa etti. Şimon Peres görevi devraldı.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Yurt sathında 20 kişi öldürüldü.
 1983 - Batı Almanya dergisi Der Stern, Hitler'in Günlüklerini gün ışığına çıkardığını ileri sürdü ve bazı bölümlerini yayımladı. Sonradan bu günlüklerin sahte olduğu ortaya çıktı.
 1985 - Sabah Gazetesi kuruldu.
 1987 - Dil Derneği kuruldu.
 1992 - Meksika'nın ikinci büyük şehri Guadalajara'da, kanalizasyon sistemine karışan benzinin patlaması sonucu 206 kişi öldü, 500 kişi yaralandı ve 15.000 kişi de evsiz kaldı.
 1993 - TGRT TV yayın hayatına başladı.
 1994 - Ruanda Soykırımı: Ruanda'da Hutu ve Tutsi kabileleri arasındaki çatışmalarda son iki hafta içinde 100 bin kişinin öldüğü bildirildi.
 1995 - Rauf Denktaş, üçüncü kez Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Cumhurbaşkanlığı'na seçildi.
 1997 - Peru'nun başkenti Lima'da Japon elçiliğinde dört aydır 72 kişiyi rehin tutan Tupac Amaru gerillalarına karşı operasyon düzenlendi, lider Néstor Cerpa Cartolini dahil 14 gerilla ve bir rehine öldürüldü.
 1999 - Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Deniz Baykal, 18 Nisan seçimlerinde Parti'nin aldığı sonuç nedeniyle görevinden istifa etti. Türkiye'de seçim yenilgisinden sonra istifa eden ilk lider oldu.
 2004 - Kuzey Kore'de iki tren çarpıştı: 150 kişi öldü.

Doğumlar
 571 - Muhammed, Arap sosyal, dinî ve siyasi lider ve İslam'ın kurucusu (son Peygamber) (ö. 632)
 1451 - I. Isabel, Kastilya ve León Kraliçesi (ö. 1504)
 1658 - Giuseppe Torelli, İtalyan besteci (ö. 1709)
 1724 - Immanuel Kant, Alman filozof (ö. 1804)
 1757 - Josef Grassi, Avusturyalı ressam (ö. 1838)
 1766 - Anne Louise Germaine de Staël, İsviçreli yazar (ö. 1817)
 1799 - Jean Louis Marie Poiseuille, Fransız doktor (ö. 1869)
 1854 - Henri La Fontaine, Belçikalı hukukçu (ö. 1943)
 1870 - Vladimir İlyiç Lenin, Sovyetler Birliği'nin kurucusu (ö. 1924)
 1891 - Nicola Sacco, İtalyan göçmeni Amerikalı anarşist (ö. 1927)
 1899 - Vladimir Nabokov, Rus yazar (ö. 1977)
 1903 - Daphne Akhurst, Avustralyalı tenisçi (ö. 1933)
 1904 - Robert Oppenheimer, Amerikalı fizikçi (ö. 1967)
 1906 - Eddie Albert, Amerikalı aktör (ö. 2005)
 1909 - Spiros Markezinis, Yunan siyasetçi (ö. 2000)
 1914 - Michael Wittmann, Alman asker (Kara Baron lakaplı II. Dünya Savaşı'nda tank komutanı) (ö. 1944)
 1916 - Yehudi Menuhin, Amerikalı keman virtüözü (ö. 1999)
 1917 - Sidney Nolan, Avustralyalı ressam (ö. 1992)
 1919 - Donald Cram, Amerikalı kimyacı (ö. 2001)
 1923 - Bettie Page, Amerikalı model (ö. 2008)
 1923 - Aaron Spelling, Amerikalı sinema ve TV dizileri yapımcısı (ö. 2006)
 1926 - Charlotte Rae, Amerikalı oyuncu, komedyen, şarkıcı ve dansçıdır (ö. 2018)
 1926 - James Stirling, İngiliz mimari (ö. 1992)
 1927 - Lorenzo Aitken, Jamaika kökenli Ska müzik türünün öncülerinden birisidir (ö. 2005)
 1928 - Estelle Harris, Amerikalı aktris, komedyen ve dublaj sanatçısı (ö. 2022)
 1929 - Michael Atiyah, bir İngiliz matematikçisidir (ö. 2019)
 1930 - Şarık Tara, Türk inşaat yüksek mühendisi ve Enka Holding Fahri Başkanı (ö. 2018)
 1936 - Glen Campbell, Amerikalı şarkıcı, aktör ve müzisyendir (ö. 2017)
 1937 - Jack Nicholson, Amerikalı oyuncu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi
 1939 - Jason Miller, Amerikalı aktör ve oyun yazarı (ö. 2011)
 1942 - Giorgio Agamben, bir İtalyan siyaset felsefesi düşünürü ve eğitimcisi
 1943 - Duygu Aykal, Türk balerin ve koreograf (ö. 1988)
 1943 - Louise Glück, Amerikalı şair, yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 2023)
 1946 - Paul Davies, bir İngiliz fizikçi, yazar ve yayıncı
 1946 - Nicole Garcia, Fransız yönetmen ve yazar
 1946 - Yusuf Sezgin, Türk sinema, dizi oyuncusu ve yönetmen
 1946 - John Waters, Amerikalı yönetmen, aktör, stand-up komedyen, yazar ve gazeteci
 1950 - Jancis Robinson, İngiliz şarap eleştirmeni, gazeteci ve şarap yazarıdır
 1951 - Paul Carrack, İngiliz şarkıcı, şarkı yazarı ve besteci
 1952 - Marilyn Chambers, Amerikalı pornografik film yıldızı, dansçı ve model (ö. 2009)
 1957 - Donald Tusk, Polonyalı siyasetçi
 1959 - Musa Uzunlar, Türk oyuncu
 1959 - Catherine Mary Stewart, Kanadalı oyuncu
 1960 - Mart Laar, Estonyalı politikacı ve tarihçi
 1960 - Tatiana Thumbtzen, Amerikalı oyuncu, model ve dansçı
 1962 - Anne Aasheim, Norveçli yazar (ö. 2016)
 1965 - Fikret Kuşkan, Türk oyuncu
 1966 - Jeffrey Dean Morgan, Amerikalı oyuncu
 1972 - Anna Falchi, Fin-İtalyan oyuncu ve model
 1974 - Shavo Odadjian, Ermeni asıllı Amerikalı bas gitaristi
 1976 - Zeynep Mansur, Türk şarkıcı ve yazar
 1977 - Mark van Bommel, Hollandalı eski futbolcu
 1979 - Zoltán Gera, Macar eski futbolcu
 1980 - Nicolas Douchez, Fransız kaleci
 1981 - Sezin Akbaşoğulları, Türk oyuncu
 1982 - Kaká, Brezilyalı futbolcu
 1984 - Amelle Berrabah, İngiliz şarkıcı ve söz yazarı
 1984 - Michelle Ryan, İngiliz oyuncu
 1986 - Amber Heard, Amerikalı aktris
 1987 - David Luiz, Brezilyalı futbolcu
 1987 - John Obi Mikel, Nijeryalı futbolcu
 1990 - Richard Colson Baker, Amerikalı rap sanatçısı
 1990 - Shelvin Mack, Amerikalı basketbolcu
 1993 - Ryu Hwa-young, Güney Koreli şarkıcı ve eski T-ara üyesi
 1994 - Sinan Bakış, Almanya doğumlu Türk futbolcu
 1995 - Özge Özacar, Türk dizi oyuncusu
 1995 - Mustafa Etoğlu, Türk futbolcu
 1997 - Carol Biazin, Brezilyalı şarkıcı

Ölümler
 296 - Caius, 17 Aralık 283'ten 296 yılındaki ölümüne dek Roma Piskoposluğu yapmış din adamı
 455 - Petronius Maximus, Roma İmparatoru (d. 396)
 536 - I. Agapetus, 13 Mayıs 535 ile 22 Nisan 536 tarihleri arasında görev yapan bir papadır (d. 490)
 613 - Sykeonlu Teodoros, Keşiş ve Episkopos - Galatyalı bir aziz (d. ?)
 835 - Kūkai, Japon Budist keşiş, şair, mühendis ve sanatçı (Japonya'da Heian döneminde yaşayan) (d. 774)
 1559 - IV. İoannis Megas Komninos, Trabzon İmparatorluğu'nun İmparatoru (d. 1403)
 1616 - Miguel de Cervantes, İspanyol yazar (d. 1547)
 1699 - Hans Assmann Freiherr von Abschatz, Alman lirik şair ve tercüman (d. 1646)
 1782 - Anne Bonny, İrlandalı kadın korsan (d. 1702)
 1821 - V. Gregorios, Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi Patriği ve dini lider (d. 1746)
 1833 - Richard Trevithick, İngiliz mucit ve maden mühendisi (d. 1771)
 1852 - Avram Petronijević, Sırp siyasetçi (d. 1791)
 1854 - Nicolás Bravo Rueda, Meksikalı asker ve siyasetçi (d. 1786)
 1884 - Marie Taglioni, İtalyan balerin (d. 1804)
 1889 - İvan Lariоnоv, Rus besteci ve halk bilimci (d. 1830)
 1892 - Edouard Lalo, Fransız besteci (d. 1823)
 1908 - Henry Campbell-Bannerman, Birleşik Krallık Başbakanı (d. 1836)
 1908 - Kasım Emin, Mısırlı yargıç (d. 1863)
 1930 - Jeppe Aakjær, Danimarkalı şair ve yazar (d. 1866)
 1930 - John Peter Russell, Avustralyalı ressam (d. 1858)
 1933 - Henry Royce, İngiliz mühendis ve otomobil tasarımcısı (d. 1863)
 1937 - Arthur Edmund Carewe, Amerikalı Ermeni sahne ve sinema oyuncusu (d. 1884)
 1945 - Käthe Kollwitz, Alman ressam (d. 1867)
 1953 - Jan Czochralski, Almanya doğumlu Polonyalı kimyager (d. 1885)
 1954 - Adolf Josef Lanz, Avusturyalı yayıncı ve gazeteci (d. 1874)
 1956 - Jan Šrámek, Çekoslovak siyasetçi ve Çekoslovak Halk Partisinin ilk Başkanı (d. 1870)
 1969 - Christina Montt, Şilili oyuncu (d. 1895)
1969 - Markian Popov, Sovyet asker (d. 1902)
 1977 - Atıf Kaptan, Türk sinema oyuncusu (d. 1908)
 1983 - Earl Hines, ABD'li Caz piyanist (d. 1903)
 1984 - Ansel Adams, Amerikalı fotoğrafçı (d. 1902)
 1986 - Mircea Eliade, din tarihçisi ve filozof (d. 1907)
 1989 - Emilio Gino Segrè, İtalyan fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1905)
 1990 - Albert Salmi, Amerikalı aktör (d. 1928)
 1991 - Feriha Tevfik, Türkiye'nin ilk güzellik kraliçesi (d. 1910)
 1994 - Berin Menderes, Türkiye'nin eski Başbakanlarından Adnan Menderes'in eşi (d. 1905)
 1994 - Richard Nixon, ABD'nin 37. Başkanı (d. 1913)
 2002 - Linda Lovelace, Amerikalı porno film oyuncusu (d. 1949)
 2005 - Eduardo Luigi Paolozzi, İtalyan asıllı İskoç heykeltıraş ve sanatçıdır (d. 1924)
 2006 - Alida Valli, İtalyan aktris (d. 1921)
 2008 - Edward Lorenz, Amerikan matematikçi ve meteorolog (d. 1917)
 2011 - Mehmet Gedik, Türk inşaat mühendisi ve siyasetçi (d. 1953)
 2013 - Burhan Apaydın, Türk hukukçu (d. 1924)
 2013 - Vivi Bach, Danimarkalı oyuncu (d. 1939)
 2013 - Richie Havens, Amerikalı folk müzik şarkıcısı ve gitarist (d. 1941)
 2014 - Abdul Kadir, Afgan siyasetçi (d. 1944)
 2014 - Selçuk Erverdi, Türk siyasetçi (d. 1927)
 2015 - Tolgay Ziyal, Türk film yapımcısı ve yönetmen (d. 1939)
 2017 - Miguel Abensour, Fransız filozof (d. 1939)
 2017 - Sophie Lefranc-Duvillard, Fransız kadın kayakçı (d. 1971)
 2017 - Erin Moran, Amerikalı oyuncu (d. 1960)
 2017 - Attilio Nicora, İtalyan kardinal (d. 1937)
 2017 - Witold Pyrkosz, Polonyalı aktör (d. 1926)
 2017 - Gustavo Rojo, Uruguaylı oyuncu ve film yapımcısı (d. 1923)
 2017 - Michele Scarponi, İtalyan bisiklet yarışçısı (d. 1979)
 2018 - Demeter Bitenc, Sloven aktör (d. 1922)
 2018 - Fadi Muhammed el-Batş, Filistinli bilim insanı(d. 1983)
 2018 - Nino Hurtsidze, Gürcü kadın satranç oyuncusu (d. 1975)
 2019 - Heather Harper, Kuzey İrlandalı opera sanatçısı (d. 1930)
 2019 - Billy McNeill, İskoç futbolcu ve teknik direktör (d. 1940)
 2020 - Samantha Fox, Amerikalı kadın pornografik film oyuncusu (d. 1950)
 2020 - Shirley Knight, Amerikalı kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1936)
 2020 - Sedat Hüseyin, Bangladeşli bürokrat ve siyasetçi (d. 1946)
 2020 - Annie Hausen, Fransız şair, senarist, eğitimci ve yazar (d. 1926)
 2020 - Shirley Knight, Amerikalı kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1936)
 2020 - El Príncipe Gitano, İspanyol flamenko şarkıcısı, aktör ve dansçı (d. 1928)
 2020 - Julian Perry Robinson, İngiliz kimyager ve barış araştırmacısı (d. 1941)
 2021 - Selahattin Duman, Türk yazar, gazeteci, sinema eleştirmeni ve oyuncu (d. 1950)
 2021 - Selma Gürbüz, Türk ressam ve heykeltıraş (d. 1960)
 2022 - Guy Lafleur, Kanadalı buz hokeyi oyuncusudur (d. 1951)
 2022 - Pedrie Wannenburg, Güney Afrikalı ragbi birliği oyuncusu (d. 1981)
 2022 - Viktor Zvyahintsev, Sovyet-Ukraynalı profesyonel futbolcudur (d. 1950)
 2023 - Barry Humphries, Avustralyalı komedyen, yazar, aktör ve drag sanatçısı (d. 1934)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Günü
 Hakkâri'den Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)

0422
22

22 Nisan


The Black Rider is the twelfth studio album by Tom Waits, released in 1993 on Island Records, featuring studio versions of songs Waits wrote for the play The Black Rider, directed by Robert Wilson and co-written by William S. Burroughs. The play is based on the German folktale Der Freischütz by Johann August Apel, which had previously been made into an opera  by Carl Maria von Weber. The play premiered on March 31, 1990, at the Thalia Theater in Hamburg, Germany. Its world English-language premiere occurred in 1998 at the Edmonton International Fringe Festival.

Waits would later collaborate with Wilson on the plays Alice (1992) and Woyzeck (2000), the music to which were released on the albums Alice and Blood Money, respectively.

Track listing
All songs written by Tom Waits, except where noted. Recorded in 1989 by Gerd Bessler at his Music Factory in Hamburg, Germany (2, 3, 6–9, 14–16, 19, 20), and in 1993 by Tchad Blake and assisted by Joe Marquez  at the Prairie Sun Recording Studios in Cotati, California (1, 4, 5, 10–13, 17, 18). Musical Director Greg Cohen. All songs mixed by Biff Dawes At Sunset Sound Factory, Hollywood, CA.

 "Lucky Day Overture" – 2:27
 "The Black Rider" – 3:21
 "November" – 2:53
 "Just the Right Bullets" – 3:35
 "Black Box Theme" (instrumental) – 2:42
 "'T' Ain't No Sin" (Walter Donaldson, Edgar Leslie) – 2:25
 "Flash Pan Hunter/Intro" (instrumental) – 1:10
 "That's the Way" (music: Waits; lyrics: William S. Burroughs) – 1:07
 "The Briar and the Rose" – 3:50
 "Russian Dance" (instrumental) – 3:12
 "Gospel Train/Orchestra" (instrumental) – 2:33
 "I'll Shoot the Moon" – 3:51
 "Flash Pan Hunter" (music: Waits; lyrics: William S. Burroughs) – 3:10
 "Crossroads" (music: Waits; lyrics: William S. Burroughs) – 2:43
 "Gospel Train" - 4:43
 "Interlude" (Greg Cohen) (instrumental) – 0:18
 "Oily Night" - 4:23
 "Lucky Day" – 3:42
 "The Last Rose of Summer" – 2:07
 "Carnival" (instrumental) - 1:15

Hans-Jörn Brandenburg, Volker Hemken, Henning Stoll, Christoph Moinian, Dieter Fischer, Jo Bauer, Frank Wulff, and Stefan Schäfer were The Devil's Rhubato Band (Hamburg); Ralph Carney, Bill Douglas, Kenny Wollesen, Matt Brubeck, Joe Gore, Nick Phelps, Kevin Porter, Lawrence "Larry" Rhodes, Francis Thumm, Don Neely, Linda Deluca were The Rhubato West Group (San Francisco).

Songs performed in the play, but not included on the album: "Chase the Clouds Away" and "In the Morning".

Charts

References

1993 soundtrack albums
Theatre soundtracks
Tom Waits soundtracks
Island Records soundtracks
William S. Burroughs

tr:The Black Rider (oyun)

The Black Rider (album)


Blur, 1988'de Londra'da kurulan İngiliz rock grubu. Grubun üyeleri; vokalist/klavyeci/gitarist Damon Albarn, gitarist/vokalist Graham Coxon, basçı Alex James ve baterist Dave Rowntree'dir. Grubun ilk albümü Leisure (1991) Madchester ve shoegazing soundlarını birleştirmiştir. Sonraki albümlerinde ise the Kinks, the Beatles ve XTC gibi İngiliz gitar pop gruplarından esinlenerek Modern Life Is Rubbish (1993), Parklife (1994) ve The Great Escape (1995) albümlerini çıkartmışlardır. Bu süreçte Blur, Britpop türünün kurulmasına katkıda bulunmuştur ve Birleşik Krallık'ta büyük bir popülarite kazanmıştır. Grubun o dönemin bir diğer etkili britpop gruplarından olan Oasis ile çatışmaları İngiliz basınına birçok konuda malzeme olmuştur.

Grubun daha sonraki albümü Blurda (1997), grup Amerikan indie rock gruplarının lo-fi tarzından etkilenmiştir. Albümün "Song 2" single'ı Blur'a ABD'de de ün getirmiştir. Grubun bir sonraki albümü 13te (1999) grubun üyeleri elektronik ve gospel müziği deneylerinde bulunmuştur ve Albarn'ın daha kişisel sözleri yer almıştır. Mayıs 2002'de Coxon, yedinci albüm Think Tankin (2003) kayıtlarının yapıldığı sırada gruptan ayrılmıştır. Albümde elektronik soundlar kullanılması ve en az derecede gitar kullanılması Albarn'ın hip hop ve Afrika müziğine ilgisi olarak görülmüştür. Coxon'sız bir 2003 turundan sonra Blur hiçbir stüdyo çalışması veya tur yapmamıştır.

Daha sonra Coxon'ın tekrar katılmasıyla grup 2009'da konserler vermeye başlamıştır. İleriki yıllarda bazı single'lar ve retrospektif derlemeler yayımlamışlardır ve dünyayı turlamışlardır. 2012'de Blur, Müziğe Olağanüstü Katkılarından Brit Ödülü almışlardır. 2015'te The Magic Whip albümünü çıkarmışlardır.

1988'de kurulan müzik grupları
1990'ların müzik grupları
2000'lerin müzik grupları
İngiliz alternatif rock grupları
Britpop grupları

Blur


Republika Hrvatska i Republika Mozambik održavaju diplomatske odnose od 23. kolovoza 1996. Sjedište veleposlanstva je u Pretoriji.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo u Mozambiku. Veleposlanstvo RH u Republici Južnoj Africi pokriva Bocvanu, Burundi, Kenija, Komore, Lesoto, Madagaskar, Malavi, Mauricijus, Mozambik, Namibiju, Ruandu, Sejšele, Svazi, Ujedinjenu Republiku Tanzaniju, Ugandu, Zambiju i Zimbabve.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Mozambik na stranici MVEP-a

Izvori

Mozambik

Popis hrvatskih veleposlanika u Mozambiku


Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie (abreviado Bot. Jahrb. Syst.) es una revista de botánica que fue fundada por Adolf Engler y que proponía un Anuario botánico para la sistemática, filogenia de las plantas y la fitogeografía ISSN 0006-8152), fue publicada en Leipzig, Alemania, y ha continuado su publicación desde 1881 hasta la actualidad. En 2010, esta publicación cambió su nombre por el Plant diversity and evolution: Phylogeny, biogeography, structure and function. ISSN 1869-6155.

Referencias

Enlaces externos

 Descripción en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas en alemán
Revistas científicas de Alemania
Revistas desaparecidas de Alemania
Publicaciones fundadas en 1981


Sergej Alexander Dott (né le  à Berlin) est un peintre et sculpteur allemand.

Biographie

Le père de Dott est un émigré russe, sa mère vient de Vienne. De 1976 à 1978, il apprend d'abord la poterie auprès de Hedwig Bollhagen et à partir de 1983, il étudie la sculpture à l'École supérieure des beaux-arts de Dresde et à la Kunsthochschule de Berlin-Weißensee. En 1988, il est apprenti dans l'atelier de Baldur Schönfelder à la Kunsthochschule et en 1990, il se rend à Vienne pour suivre les cours du sculpteur Alfred Hrdlicka. Depuis 1991, il travaille comme indépendant, principalement à Berlin et dans le Brandebourg.

Dott fait plusieurs voyages d'étude approfondis, notamment en Russie, à Cuba, au Mexique, au Japon, en Thaïlande, en France et au Venezuela.

Notes et références

Liens externes

Artiste d'installation allemand
Peintre allemand du XXe siècle
Peintre allemand du XXIe siècle
Sculpteur allemand du XXe siècle
Sculpteur allemand du XXIe siècle
Photographe allemand
Naissance en novembre 1959
Naissance à Berlin

Sergej Alexander Dott


Fernando Ruiz Hierro (; d. 23 Mart 1968), İspanyol eski futbolcu ve teknik direktördür. 500'den fazla maçta formasını giydiği Real Madrid ve yaklaşık 100 kere oynayıp 4 FIFA Dünya Kupası ve 2 Avrupa Şampiyonası'nda yer aldığı İspanya millî futbol takımındaki kariyerinde sergilediği performansı ile tanınır.

Stoper ve defansif orta saha mevkilerinde aynı rahatlıkta oynayabilirdi. Katı savunma futboluyla birleştiği mesafe tanımayan pasları ve sürpriz goller atma yeteneği onu dünyanın en aranan defans oyuncularından biri yaptı. Beyazlılar için oynadığı yaklaşık 15 yıllık sürede beş La Liga ve üç Şampiyonlar Ligi kazandı.

Kulüp kariyeri

İlk yılları ve Real Madrid
Hierro Málaga ilinin Vélez-Málaga şehrinde doğdu. Vélez-Málaga'da yerel bir takımda futbol kariyerine başladıktan sonra  kendisine bu spor için yeterince iyi olmadığını söyleyip evine gönderen komşu CD Málaga takımında kısa bir hazırlık dönemi geçirdi. Neticede ilk La Liga maçına Valladolid ile çıktı ve burada geçirdiği iki mükemmel sezondan sonra 1989 yazında Real Madrid tarafından transfer edildi.

Hierro Real'deki ilk sezonunda oynadığı 37 maçta yedi gol attı ve en sonunda teknik direktör Radomir Antić tarafından sahadaki pozisyonu genişletildi. Böylece iyi performansına attığı golleri de ekledi. İlk üç sezonunda şaşırtıcı bir şekilde 44 gol attı ve bunların 21'i 1991-92 sezonunda kaydederek kariyerinin en iyi performansını sergiledi. Yıllar boyunca defansın ortasında kulüp efsanesi Manuel Sanchís ile birlikte yer aldı, beş lig şampiyonluğu ve üç Şampiyonlar Ligi zaferinde birlikte mücadele ettiği futbolcunun emekliliğinin ardından kaptan oldu.

24 Mart 2002'de Hierro Real Zaragoza'ya karşı kendi sahalarında oynayıp 3-1 kazandıkları maçta hat-trick yaptı. Ancak sonunda ligi Valencia birinci bitirdi. 2002-03 sezonunun sonunda, 16 sezonda oynadığı 497 maçtan (105 gol) sonra laubali koşullar altında Vicente del Bosque ile birlikte kulüpten gönderildi. Sonra da gelişmekte olan zengin Orta Doğu futbol endüstrisine yol alıp Katar'ın Er-Reyyan kulübüne katıldı.

Bolton
Sadece bir yıl sonra Avrupa'ya dönüp Real Madrid'deki eski takım arkadaşı Steve McManaman'ın tavsiyesiyle Premier League takımı Bolton Wanderers'a transfer oldu ve bir diğer eski takım arkadaşı Iván Campo ile yine bir araya geldi.

Aralık 2004'te Norwich City FC'ye 2-3 kaybettikleri maçta Bolton'daki tek golünü attı. Taraftarın yoğun baskısına ve menajer Sam Allardyce'in ikna çabalarına rağmen 10 Mayıs 2005'te profesyonel futboldan emeklilik kararını açıkladı.

Málaga
Temmuz 2011'de Málaga'nın futbol direktörlüğüne gelerek doğduğu bölgeye döndü. 28 Mayıs 2012'de kulüp sezonu dördünce bitirmesine ve tarihinde ilk defa Şampiyonlar Ligi ön elemelerine kalmasına rağmen görevini bıraktı.

Millî kariyeri
Hierro 89 defa İspanya için forma giydi ve 29 gol attı. Gol sayısında yalnızca Raúl González (aynı zamanda 2002'de emekli olduğunda kaptanlığı da aldı), David Villa ve Fernando Torres tarafından geçildi. İlk maçına 20 Eylül 1989'de - Madrid ile yeni anlaşmıştı -  A Coruña'da Polonya'yı 1-0 yendikleri dostluk maçında çıktı. 1990 (yalnızca kadronun bir parçası olarak), 1994, 1998 ve 2002 Dünya Kupaları'nın yanında Euro 1996'da (penaltı vuruşunu kaçırarak İspanya'nın ev sahibi İngiltere'ye elenmesine sebep oldu) ve Euro 2000'de yer aldı.

Hierro'nun kariyerinin en önemli gollerinden biri 1994 FIFA Dünya Kupası elemelerinde geldi. Danimarka'ya kafayla gol atarak maçta 10 kişi kalan İspanya'ya FIFA Dünya Kupası'na gitme hakkını getirdi. Takımı çeyrek finalde İtalya'ya elenmeden önce turnuvanın ikinci turunda İsviçre'ye karşı güzel bir oyun ortaya koydu.

Birkaç haftadır zaten görevde olmasına rağmen 2007'nin Eylül ayının sonlarında Hierro'nun resmen İspanya Futbol Federesyonu'nun sportif direktörü olduğu duyuruldu. Bu görevde dört yıl kaldı.

Kişisel hayatı
Hierro'nun büyük erkek kardeşleri Antonio ve Manuel de profesyonel defans oyuncularıydı. Manuel Málaga, Real Betis ve CD Tenerife ile 174 Birinci Lig maçında 17 gol attı.

Málaga 2005-06'da İkinci Lig'den düşünce Manuel takımın teknik direktörü oldu.

Başarılar

Takım
Real Madrid
UEFA Şampiyonlar Ligi: 1997-98, 1999-2000, 2001-02
Kıtalararası Kupa: 1998, 2002
UEFA Süper Kupası: 2002
La Liga: 1989-90, 1994-95, 1996-97, 2000-01, 2002-03
Copa del Rey: 1992-93
Supercopa de España: 1990, 1993, 1997, 2001

Al Rayyan
Katar Kupası: 2003-04

Kişisel
UEFA Şampiyonlar Ligi En İyi Savunmacı: 1997-98
FIFA Dünya Kupası En İyi Kadro: 2002

İstatistikler

Kulüp

Copa del Rey maçları Supercopa de España maçlarını kapsar
Avrupa maçları UEFA Şampiyonlar Ligi, UEFA Kupası, UEFA Kupa Galipleri Kupası, UEFA Süper Kupası, Kıtalararası Kupa ve FIFA Kulüpler Dünya Kupası maçlarını kapsar.

Uluslararası

Kaynakça

Dış bağlantılar
BDFutbol profili
Ulusal takım bilgileri

Yaşayan insanlar
1968 doğumlular
İspanyol futbolcular
İspanya millî futbol takımı futbolcuları
Real Valladolid CF futbolcuları
Real Madrid CF futbolcuları
Bolton Wanderers FC futbolcuları
İspanyol gurbetçi futbolcular
Katar'daki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Katar'daki İspanyol gurbetçiler
İngiltere'deki İspanyol gurbetçiler
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1998 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
İspanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Defans futbolcuları
Er-Reyyan (spor kulübü) futbolcuları
Endülüslü futbolcular
La Liga futbolcuları
Premier League futbolcuları
Dûrî Nücûm Katar futbolcuları
Real Oviedo teknik direktörleri
La Liga 2 teknik direktörleri
İspanyol teknik direktörler
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
2018 FIFA Dünya Kupası teknik direktörleri
İspanya millî futbol takımı teknik direktörleri

Fernando Hierro


Adiós muchachos es el penúltimo episodio de la exitosa serie de televisión española de Telecinco Médico de familia.

Argumento
Marcial sufre un accidente de coche cuando se encuentra preparando la fiesta del milenio. Él acabará muriendo diciendo las últimas palabras a Nacho Martín.

Producción
En febrero de 1999 Emilio Aragón habló con Telecinco para que a finales de 1999 finalizara la serie Médico de familia, por ello la novena temporada se usó para poner el final de la serie siendo más dramática que las anteriores, como la incursión en este episodio de Maricial. La cantante Britney Spears decidió participar en esta serie debido a ser la de mayor éxito en España y le sirviese como trampolín, pues por aquel entonces solo había publicado un disco.

Recepción
Los seguidores de la serie se mostraton muy críticos por la incursión de la muerte de Marcial, al ser uno de los personajes más queridos de la serie. Por su parte el cameo de la cantante Britney Spears acabó convirtiéndose en el "mejor de la historia de la televisión española".

Referencias

Enlaces externos
Ver episodio en línea en mitele.com

Episodios de series de televisión

Adiós muchachos (episodio de Médico de familia)


Agrilus mogadoricus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Escada, 1914.

Referências

mogadoricus

Agrilus mogadoricus


La Cour de district de l'Australie-Occidentale ( en anglais) est une cour de niveau intermédiaire en Australie-Occidentale. Elle a été fondée en 1970 alors que la population de l'Australie-Occidentale augmentait. En ce qui a trait à sa juridiction criminelle, la cour juge des offences criminelles avec une sanction d'emprisonnement maximale de . Pour sa juridiction civile, elle juge des réclamations civiles jusqu'à  et n'a aucune limite pour des réclamations pour des dommages dans les cas de blessures personnelles. Les décisions de la Cour de magistrats et de certains tribunaux peuvent faire l'objet d'un appel à la Cour de district.

Notes et références

Annexe

Lien externe

Australie-Occidentale
Tribunal en Australie


1worldspace, known for most of its existence simply as WorldSpace, is a defunct satellite radio network that in its heyday provided service to over 170,000 subscribers in eastern, southern and northern Africa, the Middle East, and much of Asia with 96% coming from India. It was profitable in India, with 450,000 subscribers.

The two operational satellites that the company had, AfriStar and AsiaStar, are now being used by their new owner, the Yazmi USA, LLC run by WorldSpace's former CEO Noah A. Samara. The company claims to have built the first satellite-to-tablet content delivery system. The system primarily aims at providing educational services to rural areas in developing countries. The first pilots of the technology are said to be taking place in India (with 30,000 licenses) and the sub-Saharan region in Africa, with the latest trials in two schools in South Africa, in Rietkol, in Mpumalanga Province, and at Heathfield, in Western Cape.

Overview

The company, founded in 1990, has its headquarters in Silver Spring, Maryland and additional studios were located in Washington, D.C., Bangalore, Mumbai, New Delhi, and Nairobi. In 1991 Noah Samara, working with Thomas van der Heyden – founder of what was then International Telecommunications Inc. (ITI), later in 1997 to become the geostationary satellite division of Orbital Sciences, prepared and filed for the world's first Radio Broadcast Satellite with the US FCC. In 1992, Samara and van der Heyden (at the time representing the Republic of Indonesia) were able, at WARC-92 with the support of many African and Asian countries, to have the ITU establish a new radio frequency spectrum band dedicated to Broadcast Satellite Services (BSS) in the L-band – 1,452 MHz – 1,492 MHz. After WARC-92 Samara went on to build WorldSpace and van der Heyden to build IndoVison and the Indostar S-band Direct Broadcast Satellite satellite program for Indonesia.

WorldSpace first began broadcasting satellite radio on 1 October 1999, in Africa. In a last-ditch but ultimately completely unsuccessful effort to avoid commercial insolvency in July 2008, WorldSpace changed its brand and corporate identity to 1worldspace.

Before filing for bankruptcy in October 2008, 1worldspace employed two satellites and broadcast 62 channels – 38 of which were content provided by international, national and regional third parties and 24 1worldspace-branded stations produced by or for 1worldspace. Most of the channels used to be available only through a subscription plan.

1worldspace claimed to be the only company with rights to the world's globally allocated spectrum for digital satellite radio. However, it never made use of its license to broadcast to the Americas or the Caribbean. The company gained attention around 2000 because of its willingness to invest in impoverished areas and from 2006 to the present due to its financial difficulties and bankruptcy proceedings.

European operations were liquidated in the spring of 2009. On December 25, 2009, the company issued notices to all of its subscribers in India that WorldSpace service in India would officially be terminated from December 31, 2009, with no refunds given to its subscribers, on account of bankruptcy. The company was known as AfriSpace until 1992 when it changed its name to WorldSpace until July 2008.

For a while Liberty Media (a spin-off of TCI, an American cable-television group) sought to buy the assets, but in June 2010, a company called Yazmi USA owned by former WorldSpace founder, chairman, and CEO Noah Samara purchased the remains for US$5.5M.

On 18 July 2011, Forbes India reported that Timbre Media was re-launching WorldSpace Radio in association with Sa Re Ga Ma in September 2011, although it would only be streamed through mobile phones, the Internet and direct-to-home television networks. Reportedly, old WorldSpace receivers would no longer work. The re-launch would start with 40 stations and eventually have as many as 120 stations, including sub-categories such as music for cardio-workouts.

Content
1worldspace assembled a combination of news, sports, music, brand name content and educational programming which it delivered to its market in Africa, Asia, and the Middle East. The 62 channels (38 of which were third-party content and 24 of which were produced by or for 1worldspace) represented popular international music formats including contemporary hits, country, classic rock and jazz with content specific to the local geographic region. Sports coverage included content from Fox Sports Radio and talkSPORT in addition to regional coverage. 1worldspace also broadcast news from well-renowned sources such as BBC, CNBC, CNN, NPR, RFI, and WRN. Additional content included channels that highlighted poetry and literature, comedy, talk shows, and inspirational and religious programming.

1worldspace's program directors and announcers operated from studios in Washington, D.C., Bangalore, and Nairobi, where 18 original music and lifestyle channels were created for distribution. Four of these stations were previously available in the United States on the XM Satellite Radio network. This arrangement ended in 2008.

System
The 1worldspace system had three major components: the space segment, the ground segment, and the user segment. The space segment referred to the company-owned satellites that broadcast the signals over a large percentage of the eastern hemisphere. The ground segment referred to the operating and broadcasting centers. The user segment referred to the user-owned devices in which the signal was received. In addition, the company planned to implement terrestrial repeater networks in order to facilitate access to new markets in Europe and the Middle-East.

The 1worldspace system was built with companies including Alcatel Space (now Thales Alenia Space), EADS Astrium and Arianespace (France), SED (Canada), GSI (USA), Fraunhofer Society (Germany), ST Microelectronics (Italy), Micronas (Germany) and others.

Space segment
1worldspace operated two satellites: AfriStar and AsiaStar. This made it available in Asia, Africa, Middle East, and parts of Europe.

The company ordered also a third satellite, AmeriStar (also known as CaribStar and later renamed AfriStar 2). This satellite was built but never launched. A fourth satellite, WorldStar 4, was also considered and some components were acquired. However, the whole WorldStar 4 satellite was never built.

Ground segment
The regional operations centers for the satellites were located in Silver Spring, Maryland for AfriStar and Melbourne, Australia for AsiaStar. These centers managed the performance and status of the satellites by controlling them and monitoring there. The system architecture is identical for each region.

Telemetry, command and ranging (TCR) ground stations consisted of an X-Band uplink command and control system and an L-Band telemetry monitoring system. A backup mode was also provided using an S-Band link from Bangalore, India. Each satellite had two TCR stations with sufficient geographic distance between them so that if natural disasters or any unforeseen events were to make one inoperable, a back-up station would be available. The TCR stations for AfriStar were located in Bangalore, India and Port Louis, Mauritius, and the ones for AsiaStar in Melbourne, Australia and Port Louis, Mauritius.

In addition to the TCR stations, a communications system monitoring station (CSM) was associated with each satellite to monitor continuously the quality of the downlink services. The CSM facilities were located in Libreville, Gabon for AfriStar and Melbourne, Australia for AsiaStar.

User segment
Users purchased receivers compatible with the L-Band frequency in order to access the system. The radio receiver processed, decoded and descrambled the signals to allow users to receive programming content. The company's broadcast frequency and satellites required a special receiver design incorporating either a small patch antenna measuring approximately 6 to 8 cm (2.4 to 3.2 inches) which folded neatly into the receiver unit or a similarly sized omni-directional antenna mounted on the car rooftop. Each receiver was individually addressable via a unique identifier that could be used to unlock specially coded audio or multimedia signals. This capability provided the flexibility to deliver free, subscription and/or premium services to consumers.

The currently available receivers were manually coded for subscription authorization. A password, valid for varying periods of time depending upon the length of the subscription purchased and paid for, is provided to a subscriber and entered into the receiver. Passwords were re-validated on a quarterly basis. Upon subscription renewal, a new passcode was provided and similarly entered into the receiver. As new receiver products were introduced, there were plans to provide over-the-air activation of subscriptions.

The radio sets, or receivers, which could pick up 1worldspace signals were manufactured by South Korea's AMI, India's BPL and China's Tongshi, among other corporations. Discontinued models were manufactured by JVC, Sanyo, Hitachi, and Panasonic. The radios consisted of a satellite receiver plus an antenna that has to be placed in clear view of the relevant satellite, and properly oriented to the user's geographic azimuth and elevation. A new receiver manufactured by Delphi using open standard ETSI Satellite Digital Radio technology would have been used in Europe if the company had entered the car satellite radio receiver marketplace.

Debt
1worldspace finally became insolvent in 2009/2010 after a prolonged series of financial crises. In the first quarter of 2008 the company lost a net total of 2676 subscribers and reported that it would scale back its marketing activities around the world. WorldSpace recorded a $36.0 million net loss in the second quarter of 2008, as compared to a net loss of $51.2 million in the second quarter of 2007. Throughout 2008 and 2009 company was in deep debt and was reported to owe its creditors over $50 million, due to be paid by various repeatedly postponed deadlines.

Bankruptcy
The company filed for Chapter 11 bankruptcy protection on 17 October 2008. The reorganization includes a 90-day $13 million debtor-in-possession financing approach, with the hopes of obtaining added funds to repay senior secured notes and convertible notes. The company's wholly owned India affiliate was not covered by the bankruptcy filing.

High-profile resignations
In August 2008, two of the top executives of 1worldspace announced their resignations. Greg Armstrong, co-COO, left effective on August 1 and Alexander Brown, co-COO, has given notice of his intention to leave.

Promotional information
WorldSpace audio advertisements in 2006 highlighted the company's ability to provide communication and data-transmission services to remote areas of the world, particularly in a disaster-relief context. The promotions also mentioned WorldSpace's facilitation of long-distance educational projects in Africa. The ads, broadcast on Washington D.C. radio stations, appeared aimed at government procurement officials and possibly NGOs.

WorldSpace named noted Indian composer A.R. Rahman as its brand ambassador in India where 90% of its customers are located, and unveiled an integrated marketing communication campaign across print and visual media featuring an exclusive signature tune composed by Mr. Rahman.

Philanthropy
WorldSpace Foundation was a 501(c)(3) tax-exempt organization created in 1997 with the aim of improving literacy in Africa, and providing content through satellite to smaller community radio stations in the continent. WorldSpace Foundation has changed its name to First Voice International.

First Voice International was a non-profit organization that tried to ensure that people living in poverty and remote places get the information they need to improve their lives, have the means to communicate their needs and wants, are able to share what they know with others – in their own voice. The organization attempted to reach the most people for the least cost by combining satellite and other technologies. By bypassing the isolating effects of illiteracy and remoteness, the organization routinely delivers information to people in areas lacking electricity, telephone or Internet service.

Historic plans for service development
Since uninterrupted line of sight reception may be difficult in the urban areas, a need to install terrestrial repeating transmitters to rebroadcast the satellite signals in the largest metropolitan areas of intended mobile DARS markets was identified. The company had been licensed to build networks of terrestrial repeaters in Italy, Switzerland and Germany. With this addition, the system could have provided more reliable broadcast services to receivers in automobiles. 1worldspace had planned to start providing mobile radio and data services in Italy using a combination of satellite and terrestrial broadcasts in late 2009. It had signed an agreement with Fiat, an Italian automobile manufacturer, to make radios capable of receiving the signals available to car owners. Fiat had planned to make such radios available as a bookable option made prior to purchasing a car. If the service had been launched and had been a commercial success in Italy, it was then planned to make similar services available in Germany and Switzerland. 1worldspace would have used ETSI Satellite Digital Radio (SDR) open standard in the new European coverage beam. The receivers for the new markets would have been manufactured by Delphi and would have delivered a gap-free coverage to vehicles similar to that of Sirius XM Radio vehicular mobile service.

See also

 Sirius Satellite Radio, a satellite radio company
 XM Satellite Radio, a satellite radio company
 Sirius XM Satellite Radio, a satellite radio company

References

External links
 Annual Financials for Worldspace Inc

Satellite radio
Digital radio
Telecommunications companies based in Maryland

1worldspace


Marienleuchte Fyr er et vinkelfyr i området Marienleuchte på Femern. Fyret er placeret cirka 1,3 kilometer sydøst for færgehavnen i Puttgarden på den nordøstlige del af øen. Det rødt og hvidmalede betontårn blev bygget i 1964 hvor det overtog tjenesten fra det tidligere klinketårn fra 1832. Fyret er et landkendings- og ledefyr for skibe i Femern Bælt.

Det gamle tårn
Det første rigtige fyr i området blev bygget i 1831-32 og blev indviet den 28. oktober 1832 hvor det erstattede et vippefyr. Det kvadratiske fyrtårn er et gulkalket murværk. Fyret er placeret på en tagplatform med en rund lanterne. Kong Frederik 6.s monogram pryder fyrets sydside. Området er navngivet efter Marie Sophie Frederikke af Hessen-Kassel som var Danmarks dronning på tidspunktet. Hvorvidt parret var til stedet ved indvielsen vides dog ikke. Foruden selve fyrlanternen var fyret udstyret med et tågehorn. Fra 1879 benyttede man et pneumatiksk horn og fra 1930 et elektrisk tågehorn. Efter bygningen af det nye tårn blev tårnet taget ud af brug i 1967 og blev efterfølgende fredet. Området er ikke åbent for offentligheden og forfalder langsomt.

Det nye tårn
Med den tiltagende trafik på fugleflugtslinjen og i fehmernbælt var det gamle tårn ikke tilstrækkeligt. I 1964 byggede man et nyt tårn af jernbeton cirka 160 meter nord for fyret. For at beskytte mod vejret blev fyret beklædt med røde og hvide fibercementplader. Fyret er udstyret med en roterende linse og har en lysstyrke på 722.250 candela med en 400 Watt glødepære. Denne optik stammer fra 1875 og blev overtaget fra den gamle tårn. Fyret har to røde lyssektorer (revet ved Puttgarden og tværtrafikken på Kiel-Østersø-ruten) samt to hvide sektorer. En dieselgenerator er klar til at tage over hvis strømforsyngen svigter. Den tyske farvandsvæsen (Wasser und Schifffahrtsamt, WSV) afdeling i Lübeck er ansvarlig for vedligehold og reparation mens fyrets daglige drift bliver fjernstyret fra kontroltårnet i Travemünde. .

Andet
I området er der også installeret et vandstandsmåler fra det tyske farvandsvæsen, samt en måler der overvåget radioaktiv stråling i området benyttet af Bundesamt für Strahlenschutz.

I fyrets umiddelbare nærhed findes der desuden et Bundeswehr-etablissement Marinefernmeldestelle 722 - Marienleuchte (Fehmarn).

Referencer

Eksterne henvisninger

Fyrtårne i Tyskland
Femern

Marienleuchte Fyr


Lamieae, tribus biljaka iz porodice usnača, smješten u potporodicu Lamioideae. Sastoji se od dva roda s 41 vrstom rasprostranjenih po Euroaziji i sjevernoj Africi.

Rodu Eriophyton iz Azije pripada 12 vrsta trajnica. Drugi rod mrtva kopriva raširen je po gotovo cijeloj Euroaziji i sjevernoj Africi

Rodovi
 Eriophyton Benth.
 Lamium L.

Izvori

Lamioideae

Lamieae


Belçika çoban köpeği, Belçika'da yetiştirilmiş çoban köpeği ırkı.

Uzun bol tüylü postu genellikle siyah renkli olan Belçika çoban köpeği, ilk olarak Belçika'da Groenendaal köyünde yetiştirilmiştir.  Çoban köpeklerinin en değerlilerinden biri sayılmaktadır.

Tarihçesi
Belçika'nın soğuk iklim koşullarına uyum gösterebilen, açık havalarda ise dayanıklı olan bu köpek ilk olarak 1891 yılında koyun sürülerini gütmede kullanılmıştır.

Fiziksel Özellikleri
Omuzdan yere yüksekliği yaklaşık 60 cm, ağırlığı ortalama 25 kg'dır.

Karakter Özellikleri
Belçika çoban köpeği duygusal bağ kurma açısından son derece maharetli bir yapıya sahiptir.Sahibine  olan sadakat ve sevgisi ne kadar güçlü ise yabancılara karşı da bir o kadar tepkili bir köpek cinsi olması, korumalık ve çobanlık yapmada tercih edilen öncü köpek ırklarından biridir.

Ayrıca bakınız
 Malinois (köpek)
 Köpek ırkları listesi

Galeri

Kaynakça

Belçika kökenli köpek ırkları
Çoban köpekleri

Belçika çoban köpeği


Man skal ikke skue Hunden paa Haarene er en kortfilm instrueret af Sofus Wolder efter manuskript af Harriet Bloch.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1914

Man skal ikke skue Hunden paa Haarene


La microrregión de Itapeva es una de las microrregiones del estado brasileño de São Paulo perteneciente a la mesorregión Itapetininga. Su población fue estimada en 2006 por el IBGE en 250.235 habitantes y está dividida en doce municipios. Posee un área total de 7.660,123 km².

Municipios
 Barão de Antonina
 Bom Sucesso de Itararé
 Buri
 Coronel Macedo
 Itaberá
 Itapeva
 Itaporanga
 Itararé
 Nova Campina
 Riversul
 Taquarituba
 Taquarivaí

Itapeva

Microrregión de Itapeva


Rancagua er en by og en kommune i Chile. Den er hovedby i O'Higgins-regionen og i Cachapoal-provinsen. Byen har 206.971 indbyggere, og kommunen har 232.211 indbyggere, og den ligger 87 km syd for landets hovedstad, Santiago.

Byen hed oprindeligt Santa Cruz de Triana. Byens økonomi er baseret på minedrift, turisme, landbrug, skovbrug, fødevareproduktion og servicefunktioner til mindre industrier.

Eksterne henvisninger

 Byens officielle hjemmeside

Byer i Chile

Rancagua


Bulletin du Museum National d'Histoire Naturelle (abreviado Bull. Mus. Natl. Hist. Nat., B, Adansonia) es una revista editada por el Museo Nacional de Historia Natural de Francia. Se editaron quince volúmenes en los años 1981 a 1996 con el nombre de Bulletin du Muséum National d'Histoire Naturelle. Section B, Adansonia: Botanique Phytochemie. Fue precedido por Bulletin du Muséum d'Histoire Naturelle y reemplazada por Adansonia.

Referencias

Enlaces externos
Descripción en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas en francés
Revistas científicas de Francia
Revistas desaparecidas de Francia
Publicaciones fundadas en 1981
Publicaciones desaparecidas en 1996


Beethovenstraat este o stradă din districtul Amsterdam-Zuid. Strada a fost numită în 1925 după compozitorul german Ludwig van Beethoven (1770-1827).

Ea este cunoscută ca o stradă comercială importantă a orașului, unde se află multe magazine de modă de lux. Strada începe în prelungirea Johan M. Coenenstraat din dreptul podului Timo Smeehuijzenbrug de peste Noorder Amstelkanaal.

Beethovenstraat traversează străzile Apollolaan, Gerrit van der Veenstraat, Stadionweg și canalul Zuider Amstelkanaal. Inițial ea se încheia în Stadionkade care se întinde de-a lungul acestui canal.

În 1940 a fost dat în folosință podul 417 peste Zuider Amstelkanaal și în anii 1950 strada a fost prelungită înspre sud către Zuidelijke Wandelweg. Astăzi ea se încheie la intersecția cu De Boelelaan, fiind prelungită de Van Leijenberghlaan.

Începând din 1929 circulă pe această stradă tramvaiele de pe linia 24 pe porțiunea cuprinsă între J. M. Coenenstraat și Stadionweg. Din 1978 circulă și tramvaiele de pe linia 5 între Stadionweg și Strawinskylaan.

Actrița neerlandeză Fien de la Mar a fost una dintre personalitățile care au locuit pe această stradă.

Bibliografie
 Frank van Kolfschooten, De Koningin van Plan Zuid: Geschiedenissen uit de Beethovenstraat, uitg. L.J. Veen, Amsterdam, 1997, ISBN 90 254 2233 0
 Frank van Kolfschooten, De Beethovenstraat: Verborgen geschiedenissen, uitg. De Kring, Amsterdam, 2015

Străzi din Amsterdam

Beethovenstraat