Louis Karl Friedrich Wilhelm Lewin von Rothmaler (né le  à Teistungen et mort le  à Erfurt) est un général d'infanterie prussien.

Biographie

Origine
Louis est issu de la noble famille von Rothmaler. Il est le fils de Rittmeister saxon Karl Heinrich Wilhelm von Rothmaler (mort le 27 juillet 1852 à Teistungen) et de sa femme Antonie Amalie, née  (née le 21 décembre 1895 et morte le 3 juin 1878 à Erfurt).

Carrière militaire
Rothmaler étudie au lycée de Nordhausen et, à la mi-novembre 1830, s'engage dans le département scolaire du bataillon d'instruction d'infanterie de l'armée prussienne. É partir du 1er octobre 1836, il est caporal au  d'infanterie, où il est promu au grade de sous-lieutenant le 24 septembre 1835 et, en tant que tel, il devient adjudant du 1er bataillon en mai 1839 et adjudant du régiment le 3 février 1845. Le 14 décembre 1848, il est muté comme adjudant à la  d'infanterie. En tant que tel, Rothmaler est impliqué dans la répression de la révolution de Bade en 1849 et est déployé dans les batailles de Ladenburg, Rauental et l'encerclement de Rastatt. La même année, en mai 1849, il devient adjudant de la 1re division du  de l'armée du Rhin. Peu de temps après, Rothmaler est promu premier lieutenant et sert dans le  de fusiliers. La même année, Rothmaler est employé comme adjudant dans la brigade d'infanterie combinée à Francfort-sur-le-Main et un an plus tard au même poste dans la brigade d'infanterie combinée du général  dans le corps d'armée de l'électorat de Hesse. Le 9 juillet 1853, il est promu capitaine et, en tant que tel, Rothmaler est commandant de compagnie dans le  de grenadiers du 6 mars 1856 au 5 novembre 1858. Il est ensuite nommé commandant du 2e bataillon du 10e régiment de Landwehr à Oels avec la promotion au grade de major. Pendant une courte période, du 8 mai au 30 juin 1860, Rothmaler est chef de bataillon dans le 10e régiment d'infanterie combiné, puis chef de bataillon dans le  d'infanterie puis participe à la guerre contre le Danemark en 1864 en tant que lieutenant-colonel.

Après avoir pris part à la guerre austro-prussienne, il est initialement nommé chef de file en 1866 et reçoit peu de temps après le commandement du  de fusiliers. En 1866, il est promu colonel, prend part à la bataille de Sadowa et en 1870 devient commandant du 11e brigade d'infanterie et est promu général de division le même mois. Il prend part à la guerre franco-prussienne, combat à Mars-la-Tour, Saint-Privat, le siège de Metz et est atteint d'une balle dans le haut du bras droit à Azay. En 1874, il est nommé à la tête de la  d'infanterie et l'année suivante lieutenant général et commandant d'abord de la 7e puis de la  d'infanterie. Le 25 septembre 1880, Rothmaler est mis à disposition avec le caractère de général d'infanterie avec une pension.

Rothmaler est chevalier de l'Ordre de Saint-Jean.

Famille
Rothmaler se marie trois fois. Le 29. En juin 1845, il épouse Auguste  (morte le 21 août 1856 à Glogau). Après sa mort, il se marie le 5 janvier 1858 à Glogau avec Charlotte von Ladiges (née le 15 octobre 1824 à Vosnegard et morte le 19 avril 1876 à Erfurt). Rothmaler se marie le 24 septembre 1878 à Schmollen avec Agnes Friederike Ernestine , veuve  (née le 27 juin 1848 à Œls et morte le 24 décembre 1929 dans la même ville) - une fille de l'administrateur de l'arrondissement d'Œls . Le mariage produit les enfants suivants:

 Anton Leopold Eduard (né le 1er janvier 1848 et mort le 1er juillet 1866), sous-lieutenant prussien du  de grenadiers, tué pendant la guerre austro-prussienne
 Marie Amalie Auguste (née le 1er novembre 1858 à Erfurt et morte en 1928), mariée le 26 septembre 1877 avec Karl von Einem (1853–1934), colonel général prussien pendant la Première Guerre mondiale et ministre de la Guerre de 1903 à 1909. Après son mariage, il reçoit l'autorisation d'utiliser le nom de famille von Rothmaler, puisque cette famille s'éteint dans la lignée masculine avec son beau-père.
 Margarete Rudolfine Adolfine (née le 19 octobre 1879 à Erfurt), mariée :
 le 25 septembre 1900 avec Sigismund baron von Seherr-Thoß, lieutenant-colonel prussien
 le 16 août 1910 avec Friedrich , capitaine prussien du  de grenadiers

Décorations
 Médaille de sauvetage prussienne sur ruban en 1838
 Ordre de la Couronne de 3e classe avec épées le 20 septembre 1866
 Croix de fer de 2e classe le 30 août 1870 et 1re classe le 18 janvier 1871
 Citoyen d'honneur de la ville d'Oels le 15 avril 1871
 Pour le Mérite pour son action devant Coulommiers le 18 janvier 1873
 Ordre de l'Aigle rouge de 1re classe avec feuilles de chêne et épées le 25 septembre 1880

Bibliographie
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 8, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1941], DNB 367632837, S. 87–89, Nr. 2495.

Liens externes

 Louis von Rothmaler sur la base de données des lignées ancestrales de la noblesse allemande
 Louis von Rothmaler dans la biographie allemande

Références

Général prussien d'infanterie
Personnalité prussienne de la guerre des Duchés
Personnalité de la guerre austro-prussienne
Militaire allemand de la guerre franco-allemande de 1870-1871
Citoyen d'honneur d'une ville de Pologne
Chevalier de 3e classe de l'ordre de la Couronne (Prusse)
Chevalier de Justice de l'ordre de Saint-Jean (Bailliage de Brandebourg)
Récipiendaire de l'ordre de l'Aigle rouge de 1re classe
Récipiendaire de la croix Pour le Mérite (ordre militaire)
Naissance en septembre 1814
Naissance en Thuringe
Naissance dans la province de Saxe
Décès en mai 1884
Décès à Erfurt
Décès dans la province de Saxe
Décès à 69 ans

Louis von Rothmaler


A Série A do Campeonato Piauiense de Futebol de 2022 foi a 82ª edição da principal divisão do futebol piauiense. Foi realizada e organizada pela Federação de Futebol do Piauí e disputada por 8 clubes, sendo iniciada em 15 de janeiro e terminada em 30 de abril. O campeonato atribuiu duas vagas para a Copa do Brasil de 2023 e uma para a Copa do Nordeste de 2023, além de duas vagas para a Série D de 2023.

A competição marca a entrada do Oeirense pela primeira vez na elite do futebol piauiense e a volta do Corisabbá, que não disputava a elite desde 2016. O campeonato conta também com a participação dos 6 clubes mais bem colocados no ano anterior.

Regulamento
O campeonato será disputado por oito clubes no total, e em três fases distintas: primeira fase, semifinal e final. A fase classificatória será disputada no sistema de pontos corridos, em jogos de ida e volta, totalizando 14 jogos por equipe. Ao final da primeira fase, os quatro melhores colocados da tabela passarão para as semifinais, onde se enfrentarão em partidas de ida e volta (o primeiro colocado enfrentando o quarto, e o segundo enfrentando o terceiro). As equipes que chegarem à final se enfrentarão novamente em partidas de ida e volta. Caso o placar agregado da final seja empate, o segundo critério de desempate será a melhor campanha da primeira fase. Os dois últimos colocados da fase classificatória serão rebaixados à Série B de 2023.

O campeão ganhará uma das vagas para a Copa do Brasil de 2023, uma vaga para a Copa do Nordeste de 2023 e uma vaga para a Série D de 2023. Ao vice-campeão será ofertada a segunda vaga para participação na Copa do Brasil de 2023 e a segunda vaga para a Série D de 2023.

Critérios de desempate
Caso haja empate em pontos ganhos, serão aplicados os critérios de desempate na seguinte ordem:
Maior número de vitórias;
Maior saldo de gols;
Maior número de gols marcados;
Menor número de cartões amarelos;
Menor número de cartões vermelhos;
Sorteio.

Equipes participantes

Promovidos e rebaixados

Participantes

Primeira fase

 Classificados à fase final
 Rebaixados para a Série B de 2023

Confrontos

 Empate

Desempenho por rodada
Clubes que lideraram a primeira fase ao final de cada rodada:

Clubes que ficaram na última posição da primeira fase ao final de cada rodada:

Fase final
Em itálico, as equipes que jogarão pelo empate por ter melhor campanha e em negrito as equipes vencedoras das partidas.

Finais
 Ida

 Volta

Premiação

Técnicos

Classificação geral

Estatísticas

Artilharia

Seleção do campeonato

Ver também
 Campeonato Piauiense de Futebol de 2022 - Segunda Divisão

Campeonato Piauiense de Futebol de 2022

Campeonato Piauiense de Futebol de 2022


Propeller head may refer to:

Propeller beanie, a seamed cap with a decorative propeller on top.
Propellerheads, a British big beat musical ensemble, formed in 1995.
An alternate term for a propeller hub, the part of a ship or aircraft propeller where the blades attach.

Propeller head


Vestia može označavati:
 Vestia (Animalia) P. Hesse, 1916, rod molusca iz porodice Clausiliidae
 Vestia (Plantae) Willd., biljni rod iz porodice Solanaceae

Vestia


العميل المزدوج هو الشخص الذي يعمل لفائدة جهتين أو منظمتين مختلفتين بدون علم منهما.

وعبارة عميل مزدوج يمكن أن تنطبق على عدة وضعيات من ذلك أن شخصا ما يمكن أن يعمل لدى جهة عسكرية لبلد ما ويمد بلدا آخر بنسخ من الوثائق السرية. وكذلك يمكن لشخص ما أن يعمل في مخبر بحثي لشركة ما ويمد منافس تلك الشركة بما لديه من معلومات.

وغالبا ما يستعمل العميل المزدوج لتمرير التضليل بين المنظمات أو لكشف العملاء الأخرين في إطار عمليات مكافحة التجسس. وسيكون العميل المزدوج محلا للثقة من طرف المنظمة المسيطرة مادمت المنظمة الهدف ستضعه محلا للثقة كذلك.

من الأسباب التي تحول شخصا ما إلى عميل مزدوج :
1-ما يمكن أن يسلط عليه من تعذيب من قبل جهة ثانية تدخل على الخط.
2- إغراءه بالمال مقابل تحوله إلى عميل مزدوج.

مراجع

انظر أيضا
 جاسوس متمركز
 جاسوس نائم

 ضابط استخبارات

تجسس
جواسيس حسب الدور
عملاء مزدوجون

عميل مزدوج


Dan or Daniel Massey may refer to:
*Daniel Massey (manufacturer) (1798–1856), farm implement manufacturer
Daniel Massey (actor) (1933–1998), British Canadian actor
Dan Massey (1942–2013), American LGBT rights/sexual freedom activist

Daniel Massey


Les grandes ailes de l'os sphénoïde (ou grande aile du sphénoïde ou anciennement aile temporale du sphénoïde ou aile postsphénoïdale) sont deux processus osseux latéraux de l'os sphénoïde situées à l'arrière du corps du sphénoïde.

Structure
Les grandes ailes du sphénoïde sont deux solides processus osseux, qui naissent des côtés du corps du sphénoïde et sont incurvés vers le haut, latéralement et vers l'arrière.

Leur partie postérieure se projette comme un processus triangulaire qui s'insère dans l'angle entre l'écaille de l'os temporal et sa partie pétreuse

Elles présentent à leur sommet un processus dirigé vers le bas : l'épine de l'os sphénoïde.

On lui décrit deux faces :

 une face endocrânienne : la surface cérébrale,
 une face  exocrânienne qui est divisé en quatre parties par un ensemble de quatre crêtes :
 une partie orbitaire avec comme limite externe la crête malaire, et inférieure la crête sous-orbitaire,
 une partie temporale avec comme limite interne la crête malaire, et inférieure la crête sphéno-temporale,
 une partie infratemporale limitée en haut par la crête sphéno-temporale et en interne et en haut par la crête maxillaire,
 une partie maxillaire  limitée en haut par la crête sous orbitaire et en externe par la crête maxillaire.
et cinq bords :

 le bord supérieur,
 le bord antérieur,
 le bord latéral,
 le bord postérieur,
 le bord médial

Face endocrânienne
La face endocrânienne de chaque grande aile fait partie de la fosse crânienne moyenne.

Elle est profondément concave et présente des dépressions pour les circonvolutions du lobe temporal du cerveau. Elle est également marquée par un sillon pour l'artère méningée moyenne.

Elle présente plusieurs foramens prés de la base :

 Le foramen rond, à l'avant entre les racines antérieure et moyenne de la grande aile, permet le passage du nerf maxillaire vers la fosse ptérygo-palatine..
 Le foramen ovale, derrière ce dernier et entre les racines moyenne et postérieure de la grande aile, permet le passage du nerf mandibulaire et de l'artère ptérygoméningée.
 Le foramen veineux ou trou de Vésale est parfois présent. C'est une petite ouverture en dedans du foramen ovale, en face de la racine du processus ptérygoïde. Il permet le passage d'une petite veine du sinus caverneux.
 Le foramen épineux se trouve dans l'angle postérieur, près et devant l'épine de l'os sphénoïde et latéro-postérieur au foramen ovale ; c'est un canal court qui permet le passage des vaisseaux méningés moyens et du rameau méningé du nerf mandibulaire.
 Le foramen pétreux ou trou d'Arnold est inconstant entre le foramen épineux et le foramen ovale Il permet le passage du nerf petit pétreux.

Face  exocrânienne

Partie orbitaire
La partie orbitaire de la grande aile lisse et de forme quadrilatérale, est dirigée vers l'avant et médialement et forme la partie postérieure de la paroi latérale de l'orbite.

Elle est limitée en bas par la crête sous-orbitaire qui la sépare de la partie maxillaire.

Partie temporale
La partie temporale orientée en dehors et en avant, forme la partie antérieure de la fosse temporale et est une zone d'insertion du muscle temporal.

Elle est séparée de la partie orbitaire par la crête zygomatique ou bord antérieur de la grande aile, et séparée de la partie infra-temporale par la crête sphéno-temporale.

Partie infra-temporale
La partie infra-temporale est en dessous de la partie temporale, elle est horizontale et orientée en bas.

Elle est en continuité avec la face externe du processus ptérygoïde.

Elle présente le foramen ovale et le foramen épineux.

C'est une zone d'insertion du muscle ptérygoïdien latéral et du fascia ptérygo-temporo-maxillaire.

Partie maxillaire
La partie maxillaire, orientée en avant, en dedans et en bas, est située entre la partie orbitaire en haut et le processus ptérygoïde en bas.

Elle est séparée de la partie orbitaire par la crête orbitaire et de la partie infra-temporale par la crête maxillaire.

Dans sa partie médiale, on trouve le foramen rond.

Elle forme la partie supérieure de la fosse ptérygo-palatine.

Bords

Bord supérieur
Le bord supérieur a une surface articulaire en L avec l'os frontal et avec l'angle sphénoïdal de l'os pariétal. L'articulation avec l'os pariétal correspond au point crâniométrique du ptérion.

Il possède également une portion non articulaire formant la limite inférieure de la fissure orbitaire supérieure.

Bord postérieur
Le bord postérieur s'étend de l'épine de l'os sphénoïde au corps de l'os sphénoïde. Il est irrégulier.

Sa moitié médiale forme la limite antérieure du foramen déchiré et présente l'ouverture postérieure du canal ptérygoïdien pour le passage du nerf et de l'artère correspondants.

Sa moitié latérale s'articule, au moyen d'une synchondrose, avec la partie pétreuse de l'os temporal.

A son extrémité postérieure se trouve l'épine du sphénoïde point d'insertion du muscle tenseur du voile du palais, au ligament sphéno-mandibulaire et au ligament ptérygo-épineux..

A son extrémité antérieure se  présente la lingula sphénoïdale.

Bord latéral
Le bord latéral ou bord squameux s'articule avec l'écaille de l'os temporal.

Cette partie est concave, dentelée et biseautée en interne dans sa portion horizontale et externe dans sa portion verticale. Entre ces deux portion se trouve le point sphéno-squameux.

Bord antérieur
Le bord antérieur ou crête zygomatique s'articule avec le processus frontal de l'os zygomatique.

Bord médial
Le bord médial correspond au racines de la grande aile : les racines antérieure, moyenne et postérieure.

Entre la racine antérieure et la racine moyenne se trouve le foramen rond a racine antérieure.

Entre la racine moyenne et la racine postérieure se trouve le foramen ovale a racine antérieure.

Embryologie
La grande aile de l'os sphénoïde se développe initialement comme  un os séparé et est toujours indépendant à la naissance chez l'homme.

Anatomie comparée
Chez de nombreux mammifères, comme le chien, la grande aile de l'os sphénoïde reste un os séparé tout au long de la vie, dans ce cas on lui donne le nom d'alisphénoïde.

Galerie

Notes et références

Crâne

Grande aile de l'os sphénoïde


ඉතිහාසය
මහනුවර කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය අරඹන ලද්දේ උසස් පිරිමි පාසලක් ලෙසිනි. ඇල්.ඊ බ්ලසේ මහතා විසින් පාසල ආරම්භ කරන විට එහි සිසුන් එකොලොස් දෙනෙක් හා ගුරුවරුන් දෙදෙනෙක් විය. මහනුවර පැවිලියන් වීදීයේ උසස් බාලක විද්‍යාලය නමින් ඇරඹි විද්‍යාලයේ මුල් වසර කිහිපය ඉතා දුෂ්කර සමයක් විය. පාසැල් ගාස්තු පාසල පවත්වාගෙන යාමට පමණක් යන්තම් ප්‍රමාණවත් විය. පුද්ගලික පාසල් සදහා රජයේ අනුග්‍රහයක් නොලැබුණ හෙයින් පාසල මෙතෝදිස්ත මිෂනාරි සභාවට භාර දීමට බ්ලසේ මහතාට සිදුවිය.

බ්ලසේ මහතා විසින් විද්‍යාලයටම අනන්‍ය වූ ආචාර ධර්ම පද්ධතියක් හදුන්වා දෙන ලදී. බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ පාසල් ව්‍යුහයට සමාන ව්‍යුහයක් විද්‍යාලය තුලද ඇතිකරන ලදී. 1922 වසරේදී නිවාස ක්‍රමය පාසලට හදුන්වා දුන් අතර, නිවාස සදහා යොදාගන්නා ලද්දේ බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රසිද්ධ පාඨශාලා නාමයන්ය (ඊට්න්, හැරෝ, රග්බි, වින්චෙස්ටර්). අධ්‍යාපනඥයෙක් ලෙස එතුමා ලබා තිබූ කීර්තිනාමය අනුව යමින් ශක්තිමත් පදනමක් පාසල තුල බිහිකිරීමට එතුමා සමත්විය. විද්‍යාලයේ සිසුන් "කිංස්වුඩ් මහත්වරුන්" ලෙස හැදින්වීමට බ්ලසේ මහතා පියවර ගත් අතර, විදුහල්පති වශයෙන් (1891 සිට 1923 දක්වා) සේවය කල සමය තුල සිසුන් තුල මහත්මා ගුණාංග ජනනය කරනු වස් විවිධ සම්ප්‍රදායන්ද හදුන්වා දුන්නේය. විද්‍යාලයීය තේමා පාඨය ලෙස "වීශ්වාසනීයත්වය හා සත්ගුණවත්බව" යන අරුත් ඇති ලතින් පාඨයක් තෝරාගත් අතර විද්‍යාලයීය නිල වර්ණ ලෙස මෙරූන් හා තද නිල් වර්ණ තෝරාගන්නා ලදී. විද්‍යාලයීය තේමා ගී පද රචනය වන්නේද බ්ලසේ මහතා විසිනි.

කිංස්වුඩ් විද්‍යාලයේ විශේෂත්වය හා ඉදිරියට ආ ගමන් මග
පහත විශේෂතා හේතුවෙන් විද්‍යාලය සුවිශේෂි තැනක් ගනියි

කාන්තා ගුරුවරියන් යොදාගත් මුල්ම බාලක පාසල.
රග්බි පාපන්දු ක්‍රීඩාව හදුන්වාදුන් පාසල වීම.
ශිෂ්‍යභට කණ්ඩයක් හදුන්වා දුන් ප්‍රථම පාසල් පහෙන් එකක් වීම.

පාසල ඇරඹිමෙන් වසර හතරකට පසු 1895දී ප්‍රථම ත්‍යාග ප්‍රදානෝත්සවය පැවැත්වුනු අතර, එතැන් සිට සෑම වසරකම එය පවත්වන ලදී. ත්‍යාග ප්‍රදානෝත්සවයේ සුවිශේෂිතම අංගය වූයේ කිංස්වුඩ් පූර්විකාවයි. ගෙවීගිය වසර තුල දේශියව හා ගෝලීයව සිදුවුනු සුවිශේෂි සිද්ධි පිලිබදව පබැදුනු ඉංග්‍රීසි කවිපෙලෙකින් පූර්විකාව සමන්විත විය. පූර්විකාව කියවීම වාග්පඨුත්වයට හිමි සම්මානය හිමිකරගත් කිංස්වුඩ් මහතා විසින් සිදුකරන ලදී. විදුහල්පතිධූරයෙන් විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසුවද එතුමාගේ මරණය තෙක්ම පූර්විකාව බ්ලසේ මහතා අතින්ම සිදුවුන අතර, එතුමාගේ භාෂා විශාරධත්වය හේතුවෙන්ම පූර්විකාව ලක්දිව පුරා පැතිරුන පාඨක රසාස්වාදනනයට ලක්විය.
පාසල ආරම්භයේ සිට වසර 32ක් මුළුල්ලේ විදුහල්පතිධුරය හෙබවූ බ්ලසේ මහතා 1923 එම ධූරයෙන් විශ්‍රාම ගත්තේය. ඒ වන විට කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය දිවයිනේ ප්‍රමුඛ පෞද්ගලික පාසලක් බවට පත්වී තිබිණි. නමුත් පාසලේ සීඝ්‍ර දියුණුවත් සමග එය වඩා විශාල භූමි පෙදෙසකට ගෙනයාමේ අවශ්‍යතාවය දැඩිව දැණිනි. එමනිසා, විශ්‍රාම ගැනීමට මත්තෙන් නගරයෙන් එපිට පිහිටි වෙල්අට මුල්ගම්පල ග්‍රාමයේ භූමියකට පාසල ගෙනයාමේ මූලිකත්වය බ්ලසේ මහතා විසින් ගන්නා ලදී.

මෙම කාර්‍යය සාර්ථක කරගැනීමට බ්‍රිතාන්‍ය ව්‍යාපාරික ජෝන් රැන්ඩ්ල්ස් මහතා සිදුකල මුදල් පරිත්‍යාග ඉවහල් විය. ඒ අනුව පංතිකාමර, ගුරු විවේකාගාර, නේවාසිකාගාර, පරිපාලන ගොඩනැගිල්ලක් අඩංගු ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයක් ඉදිවිය. මේ ක්‍රියාවලියට අනුග්‍රහය දැක්වූ රැන්ඩ්ල්ස් මහතාට ගෞරවයක් ලෙස විද්‍යාලය පිහිටි භූමි ප්‍රදේශය හා පාසල අසල පිහිටි දුම්රිය ස්ථානය "රැන්ඩ්ල්ස් හිල්" ලෙසින් නම් කරන ලදී. බ්ලසේ මහතාගේ අනුප්‍රාප්තික ඊ. පියර්ස්න් මහතා යටතේ විද්‍යාලය නව භූමියට 1925 වසරේදී ගෙනයන ලදී. පියර්සන් මහතා වසර හතරක් විදුහල්පති ලෙස කටයුතු කල අතර එතුමාගෙන් පසු ඕ.එල්.ගිබන් (1929-1937), එෆ්.ඒ.ජේ අටිං  (1937-1942) මහත්වරුන් බ්ලසේ දර්ශනය අනුව පාසල ඉදිරියට ගෙනයාමට කටයුතු කළහ. මෙම යුගය වන විට පාසල දිවයිනේ ප්‍රමුඛතම මෙතෝදිස්ත පාසලක් බවට කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය පත්වී තිබිණි.

පාසල මෙතෝදිස්ත පාසලක් වුවද පාසල තුල සියළු ජාති හා ආගම් වලට අයත් සිසුන් ඇතුලත් විය. විශේෂ ශිෂ්‍යත්ව ප්‍රදානය හරහා ඕනෑම අයෙකුට පාසලට ඇතුලත් වීමේ වරමද හිමිවිය. 1940 දශකය පාසලේ සංවර්ධනයට සුවිශේෂී දශකයක් විය. යුධමය වාතාවරණය හේතුවෙන් ඉංග්‍රීසි විදුහල්පතිවරුන් පත්කර එවීම නැවැත්වුනු අතර ඒ අනුව විද්‍යාලයේ ප්‍රථම ස්වදේශික විදුහල්පති වශයෙන් පී.එච් නෝනිස්  මහතා 1942 වසරේදී පත්කෙරෙනි. එතුමා වසර 16ක් සේවයේ නිරත විය. මෙම කාල‍යේදී තාවකාලිකව මහනුවර නගරයට ගෙන ආ ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය හා ස්වකීය විදුහල් භූමිය භාවිතා කිරීමට පාසලට සිදුවිය. 1940 දශකයේ සිදුවූ තවත් සුවිශේෂි සිදුවීමක් වූයේ නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමය ලංකාවට හදුන්වාදීමයි. එනමුත් නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රමය භාවිතා නොකර දිගටම පෞද්ගලික පාසලක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වීමට පාසැල් බලධාරීන් කටයුතු කළහ.

නෝනිස් මහතාගේ පාලනය තුල සිදුවූ සුවිශේසී සිදුවීමක් වනුයේ පාසල නිදහස් පාසලක තත්වයෙන් මිදී ජාතික පාසලක් බවට පත්වීමයි. එනමුත් තවදුරටත් රාජ්‍ය පාසලක තත්වයට පත්නොවුන නිසා පාසලේ ස්වාධීනත්වය හා සම්ප්‍රදායන් සුරක්ෂිත කරගැනීමට මෙය බාධාවක් නොවිනි. මෙම යුගය වන විටත් කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය සාපේක්ෂව කුඩා පාසලක් විය. සිසුන් 700ක් හා ගුරුවරුන් 35ක් පමණක් පාසල තුල ක්‍රියාත්මක වූහ.
පාසල ආරම්භයේ සිටම ක්‍රීඩා ක්ෂේත්‍රයේ සුවිශේෂි ලකුණක් ලකුණු කිරීමට සමත්විය. නෝනිස් මහතාගේ සමයේදී විශේෂයෙන්ම හොකී ක්‍රීඩාවෙන් සුවිශේෂි සමත්කම් දක්වන්නට සමත්විය. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක්ද වූ නෝනිස් මහතා පාසල තුල ප්‍රබල ක්‍රිකට් කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කිරීමද සුවිශේෂී කාරණයකි.  නෝනිස් මහතාගේ අනුප්‍රප්තිකයා වූයේ කෙනත් ඩී ලැනරෝල් මහතායි (1958-1967).  1961 වසරදී පාසල රජයට පවරාගැනීමත් සමගම දශක හතකට අධික කාලයක් පුරා පැවැති කිංස්වුඩ්-මෙතෝදිස්ත සම්භන්ධය බිද වැටිණි.

පාසල රජයට පවරාගැනීමත් සමගම පාසලේ සිසුන් සංඛ්‍යාව සීඝ්‍රව ඉහළ ගියේය. රජය විසින් ගුරුවරුන්ගේ වැටුප් ගෙවීම සිදුවුවද රජයේ සම්පත් භාවිතයෙන් පෙර පරිදි ක්‍රීඩා හා බාහිර ක්‍රියාකාරකම් පවත්වාගැනීම ප්‍රායෝගික නොවීය. කෙසේවෙතත් එම කාර්‍යය සාර්ථක කරගැනීමට ආදි ශිෂ්‍යයන් හා සුභ පතන්නන්ගේ දායකත්වයන් දිගින් දිගටම උපකාරී විය. ලැනරෝල් මහතාගෙන් පසු විදුහල්පතිවරුන් නවදෙනෙක් විද්‍යාලයේ පරිපාලනය භාරව කටයුතු කළහ. වර්තමාන විදුහල්පති රංජිත් චන්ද්‍රසේකර මහතා 2000 වසරේදී විදුහල්පතිධූරයට පත්විය. 1977 සිට 1984 වසර දක්වා විදුහල්පතිධූරය හෙබවූ ඊ.එස් ලියනගේ මහතා පාසලේ විදුහල්පති බවට පත්වූ ප්‍රථම ආදිශිෂ්‍යයා ලෙස කටයුතු කලේය. නිහාල් හේරත් හා ආර්.බී රඹුක්වැල්ල මහත්වරුත් පාසලේ සුවිශේෂි මෙහෙයක් ඉටුකල විදුහල්පතිවරුන් ලෙස ඉතිහාසගතවී ඇත.

පශ්චාත් 1961 යුගය පාසලට ඉතා දුෂ්කර සම‍යක් විය. ගුරුවරුන් තෝරාගැනීමේ සිට පරිපාලනය කිරීම දක්වා ඇති සියළු බලතල රජය මත කේන්ද්‍රගතවීම සිදුවුවද මහත් දුෂ්කරතා මධ්‍යයේ වුවද කිංස්වුඩ් සම්ප්‍රදායන් රැකගැනීමට විද්‍යාලය සමත්වී තිබේ. මෑත ඉතිහාසය තුල විශේෂයෙන් රග්බි පාපන්දු , ශිෂ්‍ය භට, විවාද, සෞන්දර්ය අංශයන්ගෙන් දිවයිනේ ප්‍රමුඛත්වය පත්වීමට පාසලට හැකියාව ලැබීඇත.

කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය හා  ධර්මරාජ විද්‍යාලය අතර පවතින " කන්ද උඩරට සුලෝහිත සංග්‍රාමය .

ධර්මරාජ විද්‍යාලය  - 33 wins

කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය - 19 wins

පාසල් ගීතය

Hill-throned, where Nature is gracious and kind,

Home of our early youth, grant us the love of truth,

Health for the body, and light for the mind.

KINGSWOOD, O may we be loyal and true to thee,

Holding what'er betide, Virtue and Faith our guide.

Chorus

Loyally, ManfullyAll of us true to thee,'No room for trimmer, coward, or fool;Word and will true and clean,   Work and play strong and keen,None for himself, but all for the school!

School! School! None for himself, but all,

All for the school!

Nor shall the world destroy our love and pride,

For both, we know, the stronger shall grow,

And whatever thy fortunes, we stand at thy side.

Present and Past shall be one in the heart, all for thee,

Holding what'er betide, Virtue and Faith our guide.

Chorus:

Then in all things, whatever Duty's voice many call

Ready we follow and spring to our work;

Country or School may call; play the game, Forward, all!

Shoulder to shoulder, disdaining to shirk!

Duty we dare not flee, heavy the cost may be,

Holding what'er betide, Virtue and faith our guide.

පාසල්  ලාංඡනය
විද්‍යාල ලාංඡනය R. G. Anthonisz ගේ සහාය ඇතිව කාර්මික පාසලේ A. Bartlam විසින් නිර්මාණය කරන ලදී. ආචාර්ය A. E. A. Poulier විසින් එංගලන්තයේදී ලාංඡනය ඇඳ ඇති අතර මුද්දරය කැටයම් කිරීමට කටයුතු කළේය. පලිහ සහ කුරුසය ඒවායේ වචනාර්ථයෙන් සහ ව්‍යුත්පන්න අර්ථයෙන් විශ්වාස කරයි; සූර්යයා සහ පියාපත් මගින් virtus නියෝජනය කරයි.

පාසල් විදුහල්පතිවරු

නුවර
ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්

කිංස්වුඩ් විදුහල


La conquête du Touat et du Gourara en 1582 fut menée par le sultan saadien du Maroc, Ahmed al-Mansour, pour conquérir la région du Touat et du Gourara.

En 1583, l'Empire chérifien a conquis Touat et Gourara, la place commerciale la plus importante du Sahara central du nord-ouest, Une taxe royale y fut instaurée. Cette conquête a arrêté l'expansion ottomane dans le Sahara alors qu'ils conquéraient Touggourt en 1552 et Fezzan en 1577. Cependant, cette conquête sécurise l'avancée marocaine vers le sud, et marque la conquête marocaine des Songhaï en 1591.

Références

Bataille de 1582
Saadiens
Histoire du Maroc
Histoire militaire du Maroc
Histoire de l'Algérie

Conquête du Touat et du Gourara (1582)


Soukous (from French secousse, "shock, jolt, jerk") is a genre of dance music originating from the Democratic Republic of the Congo (formerly Zaire) and the Republic of the Congo (formerly French Congo). It derived from Congolese rumba in the 1960s, with faster dance rhythms and bright, intricate guitar improvisation, and gained popularity in the 1980s in France. Although often used by journalists as a synonym for Congolese rumba, both the music and dance associated with soukous differ from more traditional rumba, especially in its higher tempo and longer dance sequences.

Soukous fuses traditional Congolese rhythms with contemporary instruments. It customarily incorporates electric guitars, double bass, congas, clips, a third guitar (misolo), and brass/woodwinds. Soukous lyrics often explore themes of love, social commentary, amorous narratives, philosophical musings, and ordinary struggles and successes. Singers occasionally sing and croon in Lingala, French and Swahili and bands often consist of a primary vocalist accompanied by several backing singers.

History

Origins
The genre's origins can be traced back to the early 20th century when urban residents of the Democratic Republic of the Congo and the Republic of the Congo embraced the fusion of intertribal Congolese maringa dance music near Pool Malebo, infused with guitar techniques from Liberia. The outflow of Kru merchants and sailors from Liberia to Brazzaville during the mid-19th century introduced distinctive guitar-playing techniques that ultimately influenced the use of the accordion to emulate local "likembe" (thumb piano, best known worldwide as a mbira) rhythms. As early as 1902, the accordion's melodies resonated through the streets near Pool Malebo's factories.

The outbreak of World War I introduced a new wave of music and dance across the Lower Congo (present-day Kongo Central) and the Pool Malebo region. Emerging from labor camp and conceivably associated with the return of Matadi–Kinshasa Railway construction workers, local dances such as agbaya and maringa gained prominence. The circular agbaya dance was soon replaced by partnered maringa dance music, becoming increasingly ubiquitous in Matadi, Boma, Brazzaville, and Kinshasa.
Initially, maringa bands featured the likembe for melody, a metal rod-struck bottle for rhythm, and a small skin-covered frame drum called patenge for counter-rhythms. However, by the 1920s, accordions and acoustic guitars progressively supplanted the likembe as the quintessential melody instruments. The distinctive hip movements of maringa dancers, shifting their body weight between legs. By 1935, partnered dancing's popularity dispersed expeditiously across the Congo basin, reaching even remote villages. Dance halls emerged in towns and rural areas, while conventional dancing persisted in palm branch huts. In the early 1940s, Pool Malebo transformed from a barrier into a communication channel linking Brazzaville and Kinshasa. The Cuban son groups like Sexteto Habanero, Trio Matamoros, and Los Guaracheros de Oriente were broadcast on Radio Congo Belge, gaining popularity in the country. The maringa dance music—although unrelated to Cuban rumba—bore cultural homogeneity to Afro-Cubans, and was swiftly adopted throughout the Congo basin region with Cuban son influence.

By the mid-1940s, the culturally homogenous maringa dance music became known as "rumba Congolaise" as the imported records of Sexteto Habanero and Trio Matamoros were often mislabelled as "rumba". Ethnomusicology Professor Kazadi wa Mukuna of Kent State University explicates that the term "rumba" persisted in the Congos due to recording industry interests. Recording studio proprietors reinterpreted the term rumba by attributing it new maringa rhythm while retaining the name. Consequently, their music became recognized as "Congolese rumba" or "African rumba". Antoine Wendo Kolosoy became the first star of Congolese rumba touring Europe and North America with his band Victoria Bakolo Miziki. His 1948 hit "Marie-Louise," co-written with guitarist Henri Bowane, gained popularity across West Africa. Bowane guitar solos invoked the sound of traditional likembe and stringed instruments played in the region. In Kinshasa's bars, Bowane reportedly extended these solos into an extended dancing section, which later became known locally as seben(e) in the 1970s. The "seben", alongside the Congolese rumba, gained prominence in Congolese music as early pioneers revolutionized their relationship with the instruments they held.

Formation

In the 1960s, a new wave of youth bands, often referred to as yéyé, garnered attention, overshadowing established figures like Franco Luambo and Tabu Ley Rochereau with their rhythms and dances. They elevated the rumba's tempo, elongated the seben, and coined a new name: secousse, from the French secouer, meaning "to shake." Artists began incorporating faster rhythms, prominent guitar improvisation, and more distinct African elements. The drummer shifts to the high-energy beat, where the clave rhythm shifts to the snare drum, singers engage in rhythmic chanting (animation), and lead guitars take center stage. Franco Luambo, along with his band TPOK Jazz, is credited with pioneering the genre. He is also conceded for revolutionizing the genre's themes by infusing momentous social and political issues into the lyrics, transforming the music into a platform for social consciousness. Tabu Ley Rochereau and Dr. Nico Kasanda formed African Fiesta and transformed their music further by fusing Congolese folk music with soul music, as well as Caribbean and Latin beats and instrumentation. They were joined by Papa Wemba and Sam Mangwana, and classics like Afrika Mokili Mobimba propelled them as one of Africa's most prominent bands. The soukous scene blossomed due to limited employment prospects for youths in Zaire, with pursuing a career as a musician in Kinshasa's burgeoning soukous scene becoming one of the few available paths.

1970s
At its peak in the 1970s, soukous dominated East African nightclubs' dance floors and played a pivotal role in shaping virtually all the styles of contemporary African popular music, including benga music, muziki wa dansi, highlife, palm-wine music, taarab, and inspiring the establishment of approximately 350 youth orchestras in Kinshasa, paving the way for new traditional dances, rhythmic patterns, and bands.

As sociopolitical turmoil in Zaire deteriorated in the 1970s, a great number of musicians ventured to Tanzania, Kenya, Uganda, Colombia, and many migrated en masse to Paris and Brussels. By the mid-1970s, several Congolese bands had taken up the Soukous beat in Kenyan nightclubs. The vivacious cavacha dance craze, propagated by bands like Zaiko Langa Langa and Orchestra Shama Shama, swept East and Central Africa, exert influence on Kenyan musicians. Played on the snare drum or hi-hat, expeditiously became a trademark of the Zairean sound in Nairobi and was habitually used by regional bands. Prominent Congolese rumba Swahili bands in Nairobi formed around Tanzanian groups like Simba Wanyika, giving rise to offshoots like Les Wanyika and Super Wanyika Stars. Maroon Commandos, a Nairobi-based group, emulated the soukous style while infusing their unique flair. Japanese students in Kenya, including Rio Nakagawa, became enamored with Congolese music. Rio embraced Lingala and eventually led Yoka Choc Nippon, a Japanese-made Congolese rumba group.

Virgin Records produced LPs by the Tanzanian-Zairean Orchestra Makassy and the Kenya-based Orchestra Super Mazembe. The Swahili track Shauri Yako ("It's your problem") became a magnum opus in Kenya, Tanzania, and Uganda. Another prestigious influential Zairean group, Les Mangelepa, moved to Kenya and gained immense popularity across East Africa. Congolese vocalist Samba Mapangala and his band Orchestra Virunga, based in Nairobi, released the LP "Malako," which became a pioneering release in Europe's emerging world music scene.

During this epoch, African music began procuring popularity globally due to the world music movement. In Colombia, soukous gained traction, influencing local culture and playing a pivotal role in pioneering champeta. Zairean sailors introduced their records to Colombia, including the plate-numbered 45 RPM "El Mambote" by Congo's l'Orchestre Veve, which gained popularity. The locals began replicating musical arrangements by Congolese luminaries like Nicolas Kasanda wa Mikalay, Tabu Ley Rochereau, M'bilia Bel, Syran Mbenza, Lokassa Ya M'Bongo, Pépé Kallé, Rémy Sahlomon, and Kanda Bongo Man. Homegrown talents like Viviano Torres, Luis Towers, and Charles King added their original compositions to the mix, maintaining the core essence of Congolese soukous.

1980s and the Paris scene
Soukous became popular in London and Paris in the 1980s. A few more musicians left Kinshasa to work around Central and East Africa before settling in either the UK or France. In the late 1980s and 1990s, Parisian studios were used by many soukous stars, and the music became heavily reliant on synthesizers and other electronic instruments. Some artists continued to record for the Congolese market, but others abandoned the demands of the Kinshasa public and set out to pursue new audiences. Some, like Paris-based Papa Wemba maintained two bands, Viva La Musica for soukous, and a group including French session players for international pop.

Kanda Bongo Man, another Paris-based artist, pioneered fast, short tracks suitable for play on dance floors everywhere and popularly known as kwassa kwassa after the dance moves popularized by his and other artists' music videos. This music appealed to Africans and to new audiences as well. Artists like Diblo Dibala, Jeannot Bel Musumbu, Mbilia Bel, Yondo Sister, Tinderwet, Loketo, Rigo Star, Madilu System, Soukous Stars and veterans like Pepe Kalle and Koffi Olomide followed suit. Soon Paris became home to talented studio musicians who recorded for the African and Caribbean markets and filled out bands for occasional tours.

In the 1980s, the fast tempo zouk style popularized by the French Antilles band Kassav' became popular across much of Paris and French Africa. In the 1980s and early 1990s, a fast-paced style of soukous known as kwassa kwassa, was popular. In early 2000s, soukous mixes the kwasa kwasa with Congolese rumba and zouk. A style called ndombolo, also named after a dance, is currently popular.

Musical form
The basic line-up for a soukous band included three or four guitars, bass guitar, drums, brass, and vocals. A soukous arrangement commences with a rumba section featuring intricate harmony. However, as the song progresses into the mid-tempo and final fast sections, harmony often simplifies to three chords. In Matonge, the rhythmic guitar typically chaperones mid-tempo vocals, with bass and bass drums emphasizing strong beats while guitarists accentuate offbeats (one and two and three and four and). During singing, the lead guitarist creates a groove to support harmonized call-and-response vocals. Soukous lead guitarists are celebrated for their speed, precision, and nimble fingerwork, often high on the fretboard.

Franco Luambo popularized placing the sebene at a song's end and using a thumb-and-forefinger picking technique for a sonic illusion of two guitar lines. Sebene originates from "seven," referencing dominant 7th chords from English-speaking Ghanaian palm-wine players. During a seben, the drummer signals changes, guiding guitarists to shift parts in sync with the lead player. The typical Congolese progression for sebens is I-IV-V-IV. Collaborating with other guitarists and a drummer enhances proficiency.

Soukous bass parts, derived from hand-drum percussion, contribute strong rhythm and harmony. Emerging during Mobutu Sese Seko's regime in Zaire, soukous music's aggressive bass style imitated soldiers' movements, known as marche militaire. This bass style involves toggling between low and high lines, employing picking with p and i.

Ndombolo

The hip-swinging dance of the fast paced soukous ndombolo has come under criticism on claims that it is obscene. There have been attempts to ban it in Mali, Cameroon and Kenya. After an attempt to ban it from state radio and television in the Democratic Republic of the Congo in 2000, it became even more popular. In February 2005, ndombolo music videos in the DR Congo were censored for indecency, and video clips by Koffi Olomide, JB M'Piana and Werrason were banned from the airwaves.

See also
List of Soukous musicians
Music of the Democratic Republic of the Congo
Musicians from the Democratic Republic of the Congo
Champeta
Calypso
Marrabenta

References

Bibliography

External links

 The Sound of Sunshine: How soukous saved my life
 Rare recording (1961) of rural finger style Soukous guitarist Pierre Gwa with home made guitar
 GuitOp81's Soukous Guitar site

Soukous


آل فوغر (Fugger) أسرة مصرفيين ألمانية هامة تاريخياً . أعضاء في أرستقراطية تجار أوغسبورغ بالقرنين الخامس عشر والسادس عشر ، و مصرفيين تجاريين الدوليين، وأصحاب رؤوس الأموال مثل أسر فلزر وهوخشتيتر.

أول إشارة إلى أسرة فوغر في مدينة أوغسبورغ الحرة (بافاريا)، و يتعلق بوصول هانس فوغر المسجل في سجل الضرائب في سنة 1357. و قد تزوج من كلارا فيدولف وأصبح مواطناً أوغسبورغياً. بعد وفاة كلارا، تزوج إليزابت غفاترمان . دخل هانس فوغر نقابة القمـّاشين، وفي سنة 1396 بات في مقدمة قائمة المساهمين.

معرض صور

مراجع

آوغسبورغ
تأسيسات سنة 1507 في الإمبراطورية الرومانية المقدسة
تاريخ آوغسبورغ
تاريخ القطاع البنكي
دول وأقاليم انحلت في 1806
دول وأقاليم أسست في 1507
عائلات ألمانية
عائلات كاثوليكية
عائلات مالكة لبنوك
مصرفيون ألمان
مقاطعات الإمبراطورية الرومانية المقدسة
نبلاء ألمان

فوغر


Benjamin "Ben" Barber es un actor australiano, más conocido por haber interpretado a Rhys Lawson en la serie Neighbours.

Biografía
Se graduó de la exitosa escuela National Institute of Dramatic Art "NIDA" en el 2009.

Carrera
En el 2010 apareció en el cortometraje Violet donde interpretó a un enfermero.

En el 2011 apareció como invitado en la exitosa serie australiana Home and Away donde interpretó al surfista Mick.

El 13 de julio del mismo año se unió al elenco de otra exitosa serie Neighbours donde interpretó al doctor Rhys Lawson, hasta ahora. hasta el 20 de marzo de 2013 después de que su personaje colapsara y muriera debido a las heridas internas ocasionadas por la explosión ocurrida en la boda de Sonya y Toadie.

Filmografía
Series de televisión

Películas

Teatro

Referencias

Enlaces externos

 Mark Morrissey & Associates :: Filmography :: Actor :: Ben Barber

Actores de televisión de Australia

Ben Barber


El Porec Trophy (oficialmente: Porec Trophy-Trofej Porec; en croata: Trofej Porec; también llamado Trofej Plava Laguna, G. P. Istria, G.P. Umag o Trophy Riviera dependiendo donde se disputase) es una carrera ciclista profesional de un día croata que se disputa en Porec (condado de Istria) y sus alrededores a finales del mes de febrero o inicios del mes de marzo.

Inicialmente fueron 5 trofeos independientes, incluso en el 2002 fueron 6, que se comenzaron a disputar en el año 2000. En el 2003 se redujo a 4 trofeos y desde el 2004 año solo se disputa 1. Todos fueron de categoría 1.5 (última categoría del profesionalismo). Desde la creación de los Circuitos Continentales UCI en 2005 el único Porec Trophy que se disputa forma parte del UCI Europe Tour, dentro de la categoría 1.2 (última categoría del profesionalismo). En 2013 se introdujo el Umag Trophy (oficialmente: Trofej Umag-Umag Trophy) dentro de la misma categoría que el Porec Trophy y disputándose 4 días antes.

Palmarés

Palmarés de los trofeos

Porec Trophy 1

Porec Trophy 2

Porec Trophy 3

Porec Trophy 4

Porec Trophy 5

Porec Trophy 6

Trofej Umag-Umag Trophy

Palmarés por países

Palmarés de los trofeos por países

Trofej Umag-Umag Trophy

Estadísticas

Referencias

Enlaces externos
 Porec Trophy 1 (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy 2 (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy 3 (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy 4 (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy 5 (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy 6 (sitiodeciclismo.net)
 Umag Trophy (sitiodeciclismo.net)
 Porec Trophy (cqranking.com)
 Porec Trophy (memoire-du-cyclisme.net)

Competiciones de ciclismo de Croacia
Carreras del UCI Europe Tour

Porec Trophy


30. længdegrad kan henvise til:

 30. vestlige længdekreds
 30. østlige længdekreds

30. længdegrad


Kvindernes 70 kg i judo under sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro blev holdt d. 10 august 2016 på Carioca Arena 2.

70 kg (damer)
Kvindesport under OL

Judo under sommer-OL 2016 – 70 kg (damer)


Jon Silkin (1930-1997) fue un poeta británico.

Biografía
Jon Silkin nació en Londres, en una familia de inmigrantes judíos. Asistió a Wycliffe College y a Dulwich College. Durante la Segunda Guerra Mundial fue uno de los niños evacuados de Londres.
Regresó a Londres en la final de la guerra y asistió a Dulwich College, de la que fue expulsado por ausentismo escolar. A los 17 años, trabajó como archivista y luego fue convocado a los 18 años para el Servicio Nacional, durante los cuales se desempeñó en el Cuerpo de la Educación como Sargento Instructor. En 1950, poco después de ser dado de alta, publicó su primera colección de poemas breves.

Jon Silkin murió el 25 de noviembre de 1997. En el momento de su muerte, Silkin estaba preparando una nueva colección de su poesía para publicar, "Making a republic", editado por Jon Glover, fue publicado póstumamente en 2002.

Poesía
Escribió una serie de trabajos sobre la poesía de guerra de la Primera Guerra Mundial también era conocido como editor de la revista literaria de soporte, que fundó en 1952, y que continuó editando hasta su muerte.

Su primera colección de poesía, The Peaceable Kingdom (El reino apacible) fue publicado en 1954. Esto fue seguido por varios más. The Lens Breakers fue publicado por Sinclair Stevenson en 1992. Ha editado varias antologías y libros de crítica, sobre todo poesías de la Primera Guerra Mundial. Ha dado conferencias y enseñado, tanto en Gran Bretaña y en el extranjero (entre otros lugares, los EE. UU., Israel y Japón).

Él comenzó una asociación con la Universidad de Leeds en 1958, cuando se le concedió, como un estudiante maduro, de dos años de beca Gregorio, y los archivos de "Stand" que se encuentran ahora en la universidad. Se trasladó a Newcastle, en 1965, donde vivió hasta su muerte.

Él estaba trabajando con la prensa de Carga en su testamento colección sin aliento en el momento de su muerte en noviembre de 1997.

Trabajos
The Portrait and Other Poems (1950)
The Peaceable Kingdom (1954)
The Two Freedoms (1958)
New Poems 1960 (1960) editor, junto a Anthony Cronin y Terence Tiller
Living Voices (1960)
The Re-Ordering f the Stones (1961)
Flash Point An Anthology Of Modern Poetry1964) (solo la introducción)
'Flower Poems (1964) segunda edición 1978Penguin Modern Poets 7 (1965) con Richard Murphy and Nathaniel TarnNature with Man (1965)Poems New And Selected (1966)New and Selected Poems (1966)Against Parting by Natan Zach (c. 1967) traducción al hebreoThree Poems (1969)Poems (1969) editor, junto a Vernon ScannellPergamon Poets VIII (1970) editor with Vernon ScannellAmana Grass (1971)Killhope Wheel (1971)Out of Battle: The Poetry of the Great War (1972)Air That Pricks the Earth (1973)Poetry of the Committed Individual: A "Stand" Anthology of Poetry (1973) editorThe Principle of Water (1974)A 'Jarapiri' Poem (1975)The Peaceable Kingdom (1975)Two Images of Continuing Trouble (19760)The Little Time-Keeper (1976)Jerusalem (1977)Into Praising (1978)Out of Battle, the Poetry of the Great War (1978)The Penguin Book of First World War Poetry (1979) editorNew Poetry 5: An Arts Council Anthology (1979) editor, junto a Peter RedgroveThe Lapidary Poems (1979)Selected Poems (1980)The Psalms and their Spoils (1980)Autobiographical Stanzas: 'Someone's Narrative'  (1983)Footsteps on a Downcast Path (1984)Gurney: A Play (1985)The Ship's Pasture (1986)Selected Poems (1980) new editionThe Penguin Book of First World War Prose (1989) editor, junto a Jon GloverThe Lens-Breakers (1992)Selected Poems (1993)Wilfred Owen: The War Poems (1994) editorWatersmeet (1994)The Life of Metrical & Free Verse in Twentieth-Century Poetry (1997)Testament Without Breath (1998)Making a Republic'' (2002)

Referencias

Silkin
Nacidos en Londres

Jon Silkin


Crkva sv. Nikole od Planine, rimokatolička crkva na najvišem vrhu Hvara, koje je upravno u naselju Svirčima.

Opis dobra

Nastala je u razdoblju 16. do 17. stoljeća. Crkva sv. Nikole od Planine smještena je na istoimenom, najvišem vrhu Hvara, čije se stijene strmo uzdižu iz mora na južnoj strani otoka. Građena od priklesanog kamena, pravokutnog je tlocrta, dvostrešnog krovišta pokrivenog kamenom pločom, presvođena je bačvastim svodom. Na stariju građevinu naknadno je dograđen trijem, prilikom obnove krajem 20. stoljeća nad trijemom postavljeno je drveno dvostrešno krovište te su crkva i trijem zajedno zakrovljeni. Na jednostavnom kamenom oltaru nalazi se restaurirani kameni kip sv. Nikole. Izniman značaj crkve je što se vezuje uz ime Matije Ivanića u kojem neki povjesničari prepoznaju Matija Ivanića, vođu pučkog ustanka, a drugi njegovog djeda.

Zaštita
Pod oznakom Z-4947 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Nikola
Planina

Crkva sv. Nikole od Planine


Hofwiesen ist eine Kleinsiedlung und gehört zum Ortsteil Hüttenroda der Gemeinde Unterbreizbach im Wartburgkreis in Thüringen.

Lage
Hofwiesen liegt im Tal der Mosa an der Kreisstraße 103, die in der Nähe von Mühlwärts auf die Bundesstraße 84 trifft. Hofwiesen ist das Unterdorf von Hüttenroda. Die geographische Höhe des Ortes beträgt .

Geschichte
Die urkundliche Ersterwähnung fand 1239 für beide Dorfteile statt. 1975 wurden die Hofgemeinden Deicheroda, Mühlwärts und Hüttenroda (mit Hofwiesen) auf Beschluss des Rates des Kreises Bad Salzungen nach Sünna eingemeindet und sind seit 1996 ein Ortsteil der Einheitsgemeinde Unterbreizbach.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Wartburgkreis
Unterbreizbach
Ersterwähnung 1239

Hofwiesen (Unterbreizbach)


Petrivka (en ukrainien: Петрівка; en russe: Петровка, Petrovka) est une commune de type urbain située en Ukraine dans l'oblast de Donetsk et le raïon de Bakhmout. Elle comptait 1 117 habitants au recensement de 2013.

Géographie
Cette localité du Donbass appartient au conseil municipal de Chtcherbynivka situé à 2 km au nord, qui est une partie de la ville de Toretsk. Petrivka se trouve à 5 km au sud-ouest du centre-ville de Toretsk et à 47 km au nord de Donetsk. La commune est traversée par la rivière Kryvyï Torets.

Histoire
Le village de Petrova est acheté en 1794 par Fiodor Karpovitch Foursov des mains du général-en-chef Piotr Bogdanovitch Passek. En 1795, le village de Petrova comprenait 234 Zaporogues transférés ici en 1782 par le général Passek des environs de Vovtchansk et 467 Petits-Russiens.
C'était un village important avant la Première Guerre mondiale, puisque sa population était d'environ 2 000 habitants. Il a reçu son statut de localité de type urbain en 1964.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Donetsk
Raïon de Bakhmout

Petrivka (oblast de Donetsk)


Die Portugiesische Badmintonmeisterschaft 2009 fand vom 30. bis zum 31. Mai 2009 in Espinho statt. Es war die 52. Austragung der nationalen Titelkämpfe in Portugal.

Finalergebnisse

Weblinks
http://www.fpbadminton.com/2010_11/st.pdf

2009
Badminton 2009
Sportveranstaltung in Espinho


Herbert Blaché (1882-1953), réalisateur américain ;
 Alice Guy Blaché (1873-1968), son épouse, réalisatrice française.

Blaché


Consejo de Ministros de Honduras de 1845  Fue el encargado de gestionar la administración del Estado de Honduras entre el 1 de enero al 8 de enero de 1845, al no haber un Presidente elegido constitucionalmente, ya que el General Francisco Ferrera había concluido en fecha 31 de diciembre de 1844 su periodo presidencial.

Ministros que lo integraban
 Ministro General Casto José Alvarado (1820-1873),
 Ministro General Coronado Chávez (1807-1881).

El General Coronado Chávez fue elegido por la Asamblea Nacional Legislativa como Cuarto Presidente Constitucional de Honduras.

Referencias

Consejo de Ministros de Honduras
Gobernantes de Honduras
Ministros de Honduras


أجهزة قياس المسافة أو Distance Measuring Equipment (DME) هي قاعدة إرسال تقنية الملاحة الإذاعية، وقياس المسافة بواسطة حساب توقيت تأخير إرسال موجة الراديو على الموجات (VHF) و (UHF). كان قد اخترع بواسطة الأسترالي إدوارد جورج عندما كان رئيسا لقسم الفيزياء الإشعاعية في منظمة الكومنولث للبحوث العلمية والصناعية (CSIRO) في أستراليا. و لقد تم العمل به في أستراليا بالخمسينات على موجة 200 ميغا هرتز حزمة (VHF) وسميت بإسم DME(D) ولكن عندما اعتمدت دوليا بواسطة الإيكاو سميت ب (DME).

نظام أجهزة قياس المسافة مشابهة للرادار الثانوي إلا أنه معاكس له بالخصائص، وهو نظام مطور من نظام أنشئ في فترة ما بعد الحرب الثانية.

التشغيل
لتشغيل جهازDME (Distance Measuring Equipment)، يجب اتباع الخطوات التالية:

1.تأكد من أن جهازمثبت وموصول بنظام الاتصالات في الطائرة أو المركبة الجوية المستخدمة.

2.قم بتشغيل جهاز (DME) من خلال وحدة التحكم الخاصة به. قد يكون لديك عدة أزرار ومفاتيح للتحكم في إعدادات الجهاز وتشغيله.

3.قم بتحديد المحطة الأرضية المطلوبة للاتصال. يمكنك القيام بذلك عن طريق إدخال تردد المحطة الأرضية المعينة على وحدة التحكم.

4.قم بتوجيه الهوائي الخاص بجهاز(DME) في اتجاه المحطة الأرضية. يجب أن يكون الهوائي مستقبلاً إشارة من المحطة الأرضية بشكل جيد.

5.بعد توجيه الهوائي وتحديد المحطة الأرضية، يتم إرسال إشارات راديو بين الطائرة والمحطة الأرضية،وتحديد المسافة بناءً على وقت استجابة الإشارات.

6.ستظهر البيانات المتعلقة بالمسافة على شاشة العرض في وحدة التحكم. قد يتم عرض المسافة بصورة رقمية أو بصورة مؤشر يشير إلى المسافة المقاسة.

تستخدم الطائرة نظام قياس المسافة (DME) لتحديد المسافة من القاعدة الأرضية بواسطة إرسال استقبال نبضات زوجية. تكون نبضتين ثابتة المدة والتفريز. المحطات الأرضية ترتب تلك النبضات مع موجات (VOR). محطة الإرسال الأرضية لنظام قياس المسافة خلال الطريق أو المحطة النهائية يكون لديها طاقة إرسال 1 كيلو واط.

مراجع

أجهزة طيران
رادار
مساعدات الملاحة
ملاحة راديوية

جهاز قياس المسافة


කොළඹ පාසල් නාමාවලිය

විශාකා විදුහල,කොළඹ 5
අනුලා දේවී බාලිකා විද්‍යාලය ,නුගේගොඩ
මහානාම විද්‍යාලය ,කොලඹ
  අශෝක විද්‍යාලය, කොළඹ 10
	ආනන්ද බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ 10
	ආනන්ද විද්‍යාලය, කොළඹ 10
	ඉසිපතන විද්‍යාලය, කොළඹ
	කේරි විද්‍යාලය, කොළඹ
	ගෝතමී බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ 10
	ජනාධිපති විද්‍යාලය
	ඩී. එස්. සේනානායක, විද්‍යාලය
	තර්ස්ටන් විද්‍යාලය, කොළඹ 07
	දේවි බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ
	නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹ
	 විද්‍යාලය, කොළඹ 03,
	මහාමායා බාලිකා මහා විද්‍යාලය, නුගේගොඩ
	රාජකීය විද්‍යාලය, කොළඹ

	වේල්ස් කුමර විද්‍යාලය, මොරටුව
	වේල්ස් කුමරි විද්‍යාලය, මොරටුව
	වේළුවන මහා විද්‍යාලය
  ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර මහා විද්‍යාලය,කෝට්ටේ
	,පරාක්‍රම මහා විද්‍යාලය පනාගොඩ.
	ශාන්ත පාවුළු බාලිකා විද්‍යාලය, මිලාගිරිය, කොළඹ 05
	සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක විද්‍යාලය, කොළඹ 07
	හින්දු  විද්‍යාලය, බම්බලපිටිය
මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, පිළියන්දල
ශ්‍රී සංඝමිත්තා බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඔ 10
 ලුම්බිනි විද්‍යාලය. කොළඹ 05

මහනුවර පාසල් නාමාවලිය
    ධර්මරාජ විද්‍යාලය
   කිංස්වුඩ් විද්‍යාලය , මහනුවර
   උසස් බාලිකා විද්‍යාලය
	ගම්පොළ ජනරාජ බාලක විද්‍යාලය
   මහානාම විද්‍යාලය ,නුවර
   වත්තේගම බාලිකා මහා විද්‍යාලය
   ශ්‍රී රාහුල විද්‍යාලය, කටුගස්තොට
   මහානාම විද්‍යාලය,නුවර
	මදින ජාතික පාසල, නුවර
	රජවෙල හින්දු ජාතික පාසල, දිගන
	පුෂ්පදාන බාලිකා විද්‍යාලය
	පූජාපිටිය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	මහාමායා බාලිකා විද්‍යාලය,මහනුවර

	ශ්‍රී ස්වර්ණජෝති ජාතික පාසල, කිරිබත්කුබුර, නුවර
   ශාන්ත අන්තෝනි විද්යාලය, නුවර
	ශ්‍රි සුමංගල විද්‍යාලය මහනුවර ( අතිතයදි ශාන්ත පාවුලු විද්‍යාලය (1879 - 1992 ) පසුව ශ්‍රි සුමංගල විද්‍යාලය ලෙස 1992 දි ඇරබිනි.
	ශාන්ත සිල්වෙස්ටර් විද්‍යාලය
	සරසවි උයන විද්‍යාලය, නුවර
   පුෂ්පදාන මහා විද්‍යාලය අඹතැන්න
   විද්‍යාර්ථ විද්‍යාලය, මහනුවර
   නුගවෙල මධ්‍ය විද්‍යාලය
   වත්තේගම මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය

ගාල්ල පාසල් නාමාවලිය

 තවලම විද්‍යාරාජ ජාතික පාසල
හත්තක මහා විද්‍යාලය, පිටිගල.
	සිරිධම්ම විද්‍යාලය, ලබුදූව
	අනුලා දේවී බාලිකා විද්‍යාලය
	ආනන්ද මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, ඇල්පිටිය
	උපනන්ද විද්‍යාලය, මානවිල
	ක්‍රිස්තු දේව බාලක විද්‍යාලය, බද්දෙගම
	ක්‍රිස්තු දේව බාලිකා විද්‍යාලය, බද්දෙගම
	ශ්‍රී දේවානන්ද විද්‍යාලය, අම්බලන්ගොඩ
	දේවපතිරාජ විද්‍යාලය, රත්ගම
	ධර්මාශෝක විද්‍යාලය, අම්බලන්ගොඩ
	නාගොඩ ජාතික පාසල, නාගොඩ
	නෙළුව ජාතික පාසල, නෙළුව
	මල්හරුස් සුල්හියා ජාතික පාසල
	මහින්ද විද්‍යාලය
	රිච්මන්ඩ් විද්‍යාලය
	රිපන් බාලිකා විද්‍යාලය
	විද්‍යාලෝක විද්‍යාලය
	ශාන්ත ඇලෝසියුස් විද්‍යාලය
	සංඝමිත්ත බාලිකා විද්‍යාලය
	සවුත්ලන්ඩ් විද්‍යාලය
   උණවටුන මහා විද්‍යාලය, උණවටුන
සියලු සාන්තුවරුන්ගේ පාසල
නබදව ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය
 ශ්‍රී හෘදය කන්‍යාරාමය
 බොනවස්ටා විද්‍යාලය, උණවටුන

කළුතර පාසල් නාමාවලිය
	කළුතර විද්‍යාලය, කළුතර
      අල්හම්බ්රා මහා විද්‍යාලය, ධර්ගා නගරය
      ආනන්ද ශාස්ත්‍රාලය, මතුගම
	කළුතර බාලිකා විද්‍යාලය, කළුතර
	ධර්මපාල විද්‍යාලය, කටුකුරුන්ද
      ඥාණෝදය මහා විද්‍යාලය, කළුතර
	තක්ෂිලා මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, හොරණ
	තිස්ස මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, කළුතර
      සහිරා  ජාතික පාසල, ධර්ගා නගරය
	පානදුර බාලිකා මහා විද්‍යාලය
	බණ්ඩාරගම ජාතික පාසල
	බෞද්ධාලෝක මහා විද්‍යාලය, , පානදුර
	සී.ඩබ්.ඩබ්. කන්නංගර මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, මතුගම
	මහානාම මහා විද්‍යාලය පානදුර
      මිරිස්වත්ත ජාතික පාසල, දොඩන්ගොඩ
	වාද්දුව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	ශ්‍රී සුමංගල බාලිකා විද්‍යාලය , පානදුර
	ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය, පානදුර
	ශ්‍රීපාලි මහා විද්‍යාලය, හොරණ
      ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලය, පානදුර
      සහිරා විද්‍යාලය, ධර්ගා නගරය
 කොල්වින් ආර් ද සිල්වා මහා විද්‍යාලය, ඉත්තෑපාන
මිහිඳු මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, අගලවත්ත
කඹුරාවල මහා විද්‍යාලය, බදුරලිය
පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය
ඊ.ඩබ්ලිව්. අදිකාරම් මහා විද්‍යාලය, මතුගම
අගමැති බාලිකා විද්‍යාලය පානදුර

යාපනය පාසල් නාමාවලිය
	කොකුවිල් හින්දු විද්‍යාලය
	චාවකච්චේරි හින්දු විද්‍යාලය
	මහජන විද්‍යාලය, තෙල්ලිප්පලයි
	යාපනය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	යාපනය විද්‍යාලය, වඩ්ඩුකොඩ්ඩායි
	යාපනය හින්දු විද්‍යාලය
	වුන්දුකුලි බාලිකා විද්‍යාලය
	වෙම්බඩි උසස් බාලිකා විද්‍යාලය
	ශාන්ත ජෝන්ස් විද්‍යාලය

කුරුණෑගල පාසල් නාමාවලිය
	ඉබ්බාගමුව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, දෙහෙල්ගමුව
	උඩබදලව සුදර්සන විද්‍යාලය
	මලියදේව බාලිකා විද්‍යාලය
	මලියදේව විද්‍යාලය
 මලියදේව ආදර්ශ මහා විද්‍යාලය
 මාවතගම මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, මාවතගම
 වයඹ රාජකීය විද්‍යාලය
 විජයබා මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, මහව
	ශාන්ත ආනා විද්‍යාලය
	ශුද්ධවූ පවුලේ බාලිකා විද්‍යාලය
 ශාන්ත බර්නදෙත් ආදර්ශ මහා විද්‍යාලය
 ශාන්ත බර්නදෙත් මහා විද්‍යාලය
 රත්මල්ගො‍ඩ මහා විද්‍යාලය
 දුටුගැමුණු මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
 කු/ ඇපකන්ද බුවනකබා කනිෂ්ට විද්‍යාලය
 ගොකරැල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
 නිකවැරටිය ජයන්ති ජාතික පාසල

කෑගල්ල පාසල් නාමාවලිය
	ශාන්ත මරියා විද්‍යාලය, කෑගල්ල
	අරණායක මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය,(රවිසඳ) -අරණායක
	කෑගලූ බාලිකා විද්‍යාලය, කෑගල්ල
	කෑගලු විද්‍යාලය, කෑගල්ල
	පින්නවල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, රඹුක්න
	රාජගිරිය මහා විද්‍යාලය, දිප්පිටිය- අරණායක
	රාජසිංහ මධ්‍යය මහා විද්‍යාලය, රුවන්වැල්ල
	වලගම මහා විද්‍යාලය, දෙවලෙගම
	ශාන්ත ජෝසප් විද්‍යාලය, කෑගල්ල
    පින්දෙනිය  විද්‍යාචක්‍රවර්තී ජාතික පාසල-අටාල
 සහිරා විද්‍යාලය, මාවනැල්ල
 මයුරපාද මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, මාවනැල්ල.
 හත්ගම්පල මහා විද්‍යාලය, අරණායක
 කෑගල්ල රන්වල මහා නාග මහා විද්යාලය

මාතලේ පාසල් නාමාවලිය
	ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය, මාතලේ
   විජය ජාතික පාසල
	ක්‍රිස්තුදේව මහා විද්‍යාලය
	රජයේ විද්‍යා විද්‍යාලය, මාතලේ
	රජ්ජමාන මුස්ලිම් විද්‍යාලය, කෙටවල
	වීර කැපපෙටිපොළ මධ්‍ය මහාවිද්‍යාලය
	ශ්‍රී සංඝමිත්ත බාලිකා ජාතික පාසල, මාතලේ
	සහිරා විද්‍යාලය, මාතලේ
   සිරිමාවෝ බන්ඩාරනායක විද්‍යාලය,මාතලේ

ගම්පහ පාසල් නාමාවලිය

	    අල් හිලාල් මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	    අල් ෆලාහ් මහා විද්‍යාලය, පොරුතොට
      එල්ලක්කාල මහා විද්‍යාලය, එල්ලක්කාල
      ගලහිටියාව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, ගනේමුල්ල
      ජීලන් මුස්ලිම් මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, පානදුර
      ඩී.එස් සේනානායක ජාතික පාසල, මීරිගම
      තක්ෂිලා විද්‍යාලය, ගම්පහ
      නාලන්ද බාලිකා මධ්‍ය විද්‍යාලය, මිනුවන්ගොඩ
      නිව්ස්ටඩ් බාලිකා විද්‍යාලය
      බණ්ඩාරනායක මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, වේයන්ගොඩ
      බණ්ඩාරනායක විද්‍යාලය, ගම්පහ
	    මාරිස් ස්ටෙලා විද්‍යාලය, මීගමුව
      රත්නාවලි බාලිකා විද්‍යාලය
	    ලෝයල් විද්‍යාලය
	    විශාඛා බාලිකා විද්‍යාලය, සපුගස්කන්ද
      විහාරමහාදේවි බාලිකා විද්‍යාලය, කිරිබත්ගොඩ
      ශ්‍රී ධර්මලෝක විද්‍යාලය
      ශ්‍රී පඥානන්ද විද්‍යාලය, සීදුව
      ශ්‍රී සංඝබෝධි විද්‍යාලය, නිට්ටඹුව
      නිට්ටඹුව බෞද්ධ මහා විද්‍යාලය
      ශාන්ත අන්තෝනි විද්‍යාලය, වත්තල
	    ශාන්ත මරියා විද්‍යාලය
	    හරිස්චන්ද්‍ර මහා විද්‍යාලය
      මහාමායා බාලිකා විද්‍යාලය, කිරිබත්ගොච
      ශාන්ත අන්තෝනි විද්‍යාලය, උතුරු බටගම
      යසෝදරා දේවී බාලිකා විද්‍යාලය, ගම්පහ
  සියනෑ ජාතික පාසල, දොම්පේ.
හේනේගම ජාතික පාසල, වැලිවේරිය
ශ්‍රී පඤ්ඤාතිස්ස කනිෂ්ඨ විද්‍යාලය, අත්තනගල්ල

බදුල්ල පාසල් නාමාවලිය
	ඌව විද්‍යා විද්‍යාලය, හාලිඇල්ල.
	ඌව විද්‍යාලය, බදුල්ල
	කහගොල්ල ජාතික පාසල, දියතලාව, බණ්ඩාරවෙල
	කුඩා කුසුම් බාලිකා මහා විද්‍යාලය, බණ්ඩාරවෙල
	නාඋල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, දෙමෝදර
	බණ්ඩාරවෙල ධර්මපාල විද්‍යාලය
	බණ්ඩාරවෙල ධර්මාශෝක මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	බණ්ඩාරවෙල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	බදුල්ල ධර්මදූත විද්‍යාලය, බදුල්ල
	බදුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, බදුල්ල
	රිල්පොල ධර්මරාජ මහා විද්‍යාලය, බදුල්ල
	මහියංගන ජාතික පාසල, මහියංගනය
	විශාකා උසස් බාලිකා විද්‍යාලය, බදුල්ල
	විශාකා විද්‍යාලය, බණ්ඩාරවෙල
	විහාර මහාදේවි බාලිකා විද්‍යාලය, බදුල්ල
	ශ්‍රී ජනානන්ද ජාතික පාසල, කදුරුගමුව
	ශාන්ත ජෝශප් විද්‍යාලය, බණ්ඩාරවෙල
	හල්පෙ ජාතික පාසල, හල්පෙ

මඩකලපුව පාසල් නාමාවලිය
	අලිගර් මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, මඩකලපුව
	කාත්තන්කුඩි ජාතික පාසල, කාත්තන්කුඩි
	විසෙන්ට් බාලිකා මහා විද්‍යාලය, මඩකලපුව
	ශාන්ත මිචෙලෙ'ස් විද්‍යාලය, මඩකලපුව
	ශාන්ත සෙසිලියාස් බාලිකා මහා විද්‍යාලය, මඩකලපුව
	සිවනන්ධ ජාතික පාසල, කල්ලඩ්යිප්පොඩයි, මඩකලපුව

අම්පාර පාසල් නාමාවලිය
	අක්කරයිපත්තු මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	අඩ්ඩලචෙනෙයි මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	ගසාලි මුස්ලිම් විද්‍යාලය, සම්මන්තුරෙයි
	ඩී.එස් සේනානායක ජාතික පාසල
	සම්මන්තුරෙයි මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය
	සර්මෙල් ෆාතිමා විද්‍යාලය, කල්මුනෙයි
	සහිරා විද්‍යාලය, කල්මුනෙයි

රත්නපුරය පාසල් නාමාවලිය
	ආනන්ද මෛත්‍රී මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, බලංගොඩ
	ඇඹිලිපිටිය මහා විද්‍යාලය, ඇඹිලිපිටිය
	ඇලපාත මහා විද්‍යාලය, ඇලපාත
	ගන්කන්ද මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, පැල්මඩුල්ල
	රඹුක ඊ ගම්මානය විද්‍යාලය, රත්නපුරය
	ශාන්ත ඇලෝසියුස් විද්‍යාලය, රත්නපුරය
	සීවලි මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය, හිදැල්ලන, රත්නපුරය
	සුමන බාලිකා විද්‍යාලය, රත්නපුරය
	ෆර්ගියුසන් උසස් බාලිකා විද්‍යාලය, රත්නපුරය
	සාන්ත ඇග්නස් බාලිකා මහා විද්‍යාලය, බලංගොඩ
 ධර්මපාල මහා විද්‍යාලය,  ඇහැලියගොඩ

නුවර එළිය පාසල් නාමාවලිය

 හැදුණුවැව මධ්‍ය මහා  විද්‍යාලය-හැදුණුවැව
 ගාමිණී ජාතික පාසල-නුවර එළිය
 ම/ප/නු/ව ඵුස්සදේව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය-වලපනේ
 කීර්තිබණ්ඩාර මහා විද්‍යාලය-කුඹල්ගමුව
 ටී.බී.එම් හේරත් ඉසුරු විද්‍යාලය-රාගල
 රුපහ මහා විද්‍යාලය
 මඩුල්ල මහා විද්‍යාලය-උඩුපුස්සැල්ලාව
 විද්‍යාප්‍රදීප මහා විද්‍යාලය-උඩමාදුර
 රත්නායකපතන විද්‍යාලය-උඩුපුස්සැල්ලාව
 රාගල දෙමළ විද්‍යාලය-රාගල
 ආගරපතන දෙමළ විද්‍යාලය-හැටන්
ආන්ෆීල්ඩ් දෙමළ විද්‍යාලය-දික් ඔය
 බ්ලූම්ෆීල්ඩ් දෙමළ විද්‍යාලය-මස්කෙළිය
 කැරොලීනා දෙමළ විද්‍යාලය-වටවල
 අල් හින් හාජ් ජාතික පාසල-හපුගස්තලාව
 ගිනිගත්හේන මහා විද්‍යාලය-ගිනිගත්හේන
 කැම්පියන් දෙමළ විද්‍යාලය-බොගවන්තලාව
 ගාමිණී දිසානායක ජාතික පාසල-කොත්මලේ
 ම/ප/නු/ව ශ්‍රී සුමංගල ජාතික පාසල-නිල්දණ්ඩාහින්න
 සුමණ මහා විද්‍යාලය-තලවකැලේ
 තලවකැලේ දෙමළ මහා විද්‍යාලය-තලවකැලේ
 ඩෙල්ටා ගැමුණුපුර මහා විද්‍යාලය-පුස්සැල්ලාව
 සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක බාලිකා විද්‍යාලය-හගුරන්කෙත
 දෙණිකේ මහා විද්‍යාලය-රිකිල්ලගස්කඩ
 වික්ටෝරියා ජාතික පාසල-අධිකාරිගම
 නූ/යහපත් එඩේරාගේ බාලිකා විද්‍යාලය-නුවර එළිය
 ග්‍රේට් වෙස්ටර්න් බාලිකා විද්‍යාලය-තලවකැලේ
 හගුරන්කෙත මහා විද්‍යාලය-හගුරන්කෙත
 හප්පාවර විද්‍යාලය-ලැමසූරිය
 හොලි ට්‍රිනිටි විද්‍යාලය-නුවර එළිය
 ලදුපිට විද්‍යාලය-පදියපැලැල්ල
 මහින්ද විද්‍යාලය-කදපොල
 මතුරට විද්‍යාලය-පදියපැලැල්ල
 මෙතෝදිස්ට් විද්‍යාලය-කදපොල
 මද්දුමබණ්ඩාර විද්‍යාලය-නුවර එළිය
 කොටගල දෙමළ විද්‍යාලය-කොටගල
 පදියපැලැල්ල මහා විද්‍යාලය-පදියපැලැල්ල
 පොරමඩුල්ල ජාතික පාසල-රිකිල්ලගස්කඩ
 සෙනරත් මහා විද්‍යාලය-උඩුපුස්සැල්ලාව
 රාහුල මහා විද්‍යාලය-කදපොල
 සේනානන්ද මහා විද්‍යාලය-මීපිළිමාන
 විද්‍යාකර මහා විද්‍යාලය-රිකිල්ලගස්කඩ
 නවෝද්‍යා පාසල-කලගන්වත්ත
 ශ්‍රී සුමංගල ජාතික පාසල,නිල්දණ්ඩාහින්න-නුවර එළිය
 පොරමඩුල්ල ජාතික පාසල-රිකිල්ලගස්කඩ
 ටී.බ.මූ හේරත් ඉසුරු විද්‍යාලය-රාගල
 ඵුස්සදේව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය-වලපනේ
 කීර්තිබණ්ඩාර මහා විද්‍යාලය-කුඹල්ගමුව
 රුපහ මහා විද්‍යාලය
 දියතිලක මහා විද්‍යාලය-හගුරන්කෙත
 සිරිමාවෝ බණ්ඩාරණායක බාලිකා විද්‍යාලය-හගුරන්කෙත
 වික්ටෝරියා ජාතික පාසල-අධිකාරිගම
 කිකිළියමාන්න විද්යාලය
 ගාමිණි මධ්ය මහා විද්යාලය, නුවර එළිය
 ශාන්ත පැට්රික් විද්යාලය, අවිස්සාවේල්ල
 ශුද්ධ ත්රිත්ව විද්යාලය
 සුමන මධ්ය විද්ලය, අවිස්සාවේල්ල

පුත්තලම පාසල් නාමාවලිය
      ජෝශප් වාස් විද්‍යාලය, වෙන්නප්පුව
      දම්මිස්සර ජාතික පාසල, නාත්තන්ඩිය
      ශාන්ත මාරියා දෙමළ මහා විද්‍යාලය, පුත්තලම
      සහිරා ජාතික පාසල, පුත්තලම
      සේනානාක ජාතික පාසල, මාදමපෙ

මාතර පාසල් නාමාවලිය
      තෙලිජ්ජවිල මධ්ය මහා විද්යාලය
මහින්ද රාජපක්ෂ විද්යාලය
      රාජකීය මහා විද්යාලය, තෙලිජ්ජවිල
      රාහුල විද්‍යාලය
      ශ්රී සුමංගල බාලිකා මධ්ය මහා විද්යාලය, වැලිගම
      ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය
      සාන්ත සර්වේසස් විද්‍යාලය
      සිද්ධාර්ථ විද්යාලය, වැලිගම
      සුජාතා විද්යාලය
දෙනියාය මධ්‍ය විද්‍යාලය
ශාරිපුත්‍ර මහා විද්‍යාලය
මාතර මහා විද්‍යාලය
මාලිම්බඩ උතුර මහා විද්‍යාලය, මාතර
මහාමායා බාලිකා විද්‍යාලය
ශාන්ත මරියා කන්‍යාරාමය
ශාන්ත තෝමස් උසස් බාලිකා විද්‍යාලය
මහා මන්තීන්ද විද්‍යාලය
අනුර විද්‍යාලය

හම්බන්තොට පාසල් නාමාවලිය

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ආයතන
ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්

ශ්‍රි ලංකාවේ පාසල් ලැයිස්තුව


El chiton difuso o chiton fantasma (Acanthopleura granulata) es una especie de poliplacóforo tropical de tamaño medio. Esta especie es común dentro de su área de distribución en el océano Atlántico tropical occidental (Mar Caribe), pero suele pasar desapercibida con mucha frecuencia, debido a su color y textura que la mimetizan con las rocas del ambiente en las que vive.

En los países antillanos de habla inglesa, estos y otros chitones intermareales comunes se conocen como "curb" (bordillo, frenado).

El pie del animal es comestible y también se utiliza como cebo para la pesca.

Descripción

Alcanza hasta 7 cm de longitud. Presenta ocho placas gruesas y pesadas, la superficie de las placas suele estar fuertemente erosionada, pero cuando no se erosiona es granulada. La faja presenta una alta densidad de espículas. La coloración es por lo general mimética con el ambiente (por lo común de colores blancos, grises y algunas pocas bandas negras)

Ojos
Acanthopleura granulata posee cientos de estructuras oculares, definibles como ojos rudimentarios, equipadas con un cristalino compuesto por aragonita. Es único animal que se conoce cuyo cristalino está hecho a partir de este material, ya que en otras especies de poliplacóforo son de calcita. Dichos ojos cumplen con una función visual muy rudimentaria y no solo para detectar cambios en la iluminación

Distribución

Acanthopleura granulata es una especie de amplia distribución el Mar Caribe, citada desde la Florida a México, en las costas de América Central (Honduras, Costa Rica y Panamá) costas de Colombia y Venezuela en Sudamérica y en las Antillas (Bahamas, Cuba, Granada, Islas Caimán, Guadalupe Puerto Rico Trinidad y Tobago)

Hábitat
Esta especie vive en las rocas muy altas en la zona intermareal. Es muy tolerante a la desecación solar.

Nombres vernáculos
Chiton difuso, chiton fantasma, cucaracha de mar, lapa.

Véase también
 Anexo:Fauna del Golfo de Venezuela
 Malacología
 Moluscos del Estado Falcón

Referencias

Enlaces externos

 NCBI: Acanthopleura granulata Taxonomy ID: 61363
 NCBI: Acanthopleura granulata Taxonomy ID: 61363 Reference List
 Smithsonian paper by Peter W. Glynn 1970
 Acanthopleura granulata (Gmelin, 1791) West Indian Fuzzy Chiton

Vídeo

Polyplacophora
Moluscos del mar Caribe
Animales descritos en 1791
Taxones descritos por Johann Friedrich Gmelin

Acanthopleura granulata