Agrostoloji, otsu bitkilerle ve özellikle bu bitkilerin sınıflandırılmasıyla ilgili botanik dalıdır. Agrostolojinin üzerinde çalıştığı otlar genel olarak Graminoid'lerdir. Bu nedenle Agrostoloji, Graminology olarak da adlandırılmaktadır.

Çağdaş agrostloglar, kalıtım yoluyla edindikleri özellikleri ve özel ortamlara nasıl uyum sağladıklarını belirleyebilmek için otsu bitkilerin yaşayan topluluklarını incelerler. Biyokimyasal incelemeler de otsu bitki grupları arasındaki evrim ilişkilerinin saptanmasında büyük sağlar.

Botanik dalları

Agrostoloji


Le loup enragé de Cornil désigne un loup qui au  a terrorisé la population dans la commune de Cornil située dans l'actuel département de la Corrèze, en France.

Historique
Entre le 24 et 25 mai 1784, Cornil, petite paroisse située dans le Bas-Limousin, est le théâtre des attaques d'un loup enragé qui, lancé dans une course folle, mord dix-huit personnes provenant des villages de Poumeyrol, Lauconie et La Ramade. Dès le lendemain du drame, l'intendant du Limousin et sa subdélégation décident de détruire les animaux nuisibles ravageant les campagnes, et de dégager des fonds pour apporter les soins et l'aide nécessaires aux nombreux blessés qui tombent les uns après les autres dans la rage. Cette affaire fait partie des attaques de loups enragés sur l'homme, l'un des ravages qui frappent le Royaume de France au , causant la mort de nombreuses personnes et provoquant de colossaux dégâts matériels et économiques. La détresse sociale qui en résulte affecte principalement le monde rural.

Les victimes du loup enragé
Le loup enragé s'en est pris aux pauvres paysans et paysannes de « tout age et de tout sexe », qui sont des tenanciers du maréchal de Noailles et qui . Le subdélégué à Brive, de Sales, nous indique que ces paysans et paysannes sont tous pauvres et que seulement deux d'entre eux détiennent . Ce qui s'explique par le fait que dans l'élection de Tulle et le nord de celle de Brive, on trouvait surtout des journaliers qui ne possèdent qu'une maison. Le journalier, dans sa large définition, est une personne pauvre qui vit du travail de ses bras et qui n'a aucun bien. Il est payé à la journée ou à la tâche. Il peut s'agir de petits ou moyens propriétaires victimes d'une régression sociale brutale à la suite d'une crise économique.

Tableau des victimes humaines du loup enragé de Cornil

Les conséquences de cette attaque

Terreur et difficultés économiques pour les paysans
Le subdélégué à Brive, De Sales, explique à l'intendant que malgré les battues sans succès, les gens voient des loups « ou l'on croit en voir dans la campagne qui enlèvent des moutons et l'on dit qu'il y en a beaucoup de repandù dans toutes les paroisses voisines ». Les loups semblent partout, si bien qu' « on dit qu'il a parù un autre loup enragé sur la paroisse de favars près de Tulle, mais ce bruit vague mérite confirmation ». L'attaque a lieu pendant la période dite des « gros travaux d'été » entre avril et octobre. C'est à ce moment que s'opère le temps fort de la vie des champs, on exploite la terre, le bétail sort pour pâturer. Cependant dès lors qu'un loup enragé attaque, les activités à l'extérieur peuvent s'arrêter car la récidive de ces attaques surprises est une vraie terreur pour les habitants des campagnes. Aussi, l'élevage devient compliquer à maintenir car les paysans, d'ordinaire, enferment leurs animaux la nuit dans les étables pendant cette saison, la présence du loup est un danger pour le bétail. Ils les laissent pâturer la journée sous surveillance. Mais quand un loup enragé rôde, les paysans enferment le bétail même la journée de peur qu'il ne se fasse mordre et contaminer par la maladie. Si l'animal est contaminé, il sera abattu afin de ne pas contaminer d'autres bêtes car cela serait une catastrophe économique pour les éleveurs.

Le cout économique pour l'intendance
L'intendance s'étant fait la promesse de protéger les plus « malheureux » des sujets du roi, elle s'engage à rembourser les dépenses faites par les subdélégués, seigneurs, médecins, et toutes personnes ayant donné de leur humanité pour combattre le « fléau » qui s'est abattu sur Cornil. Pour répondre à cette tâche, l'intendant insiste auprès de son subdélégué De Sales pour que celui-ci tienne un état des dépenses précis afin que tout soit fait pour que l'intendant puisse dégager les sommes nécessaires au remboursement. « Lorsque le traitemen sera achevé, et que toutes les dépenses seront connues, vous voudres bien en former un etat général que vous diviserer par chapitre comme vous le jugeer convenable pour plus de clarté ». Le seigneur/chevalier de Cornil, D'Auberty qui s'est engagé à mener des battues pour détruire le loup enragé mais aussi tous les loups qu'il lui sera possible de tuer, précise que les battues lui occasionnent une dépense considérable. « vous deves bien jugér Monsieur que toutes ces battues mont mis dans le cas de faire beaucoup de depense en tout jenre par le concours de mile au douse cens persones qui ce rendait au château auxquels je ne pouvais me refuser dofrir des rafraichissmens […] vous voudres biens me faire renbourcér la poudre et les bales que jay ete obligé de fournir ».

Il est demandé au subdélégué De Sales de tenir un état de la dépense. Il fut dégagé par l'intendance la soMme de  pour rembourser l'ensemble des dépenses occasionnées par l'attaque du loup enragé. Il fut donner 672 livres « aux veuves et enfants ; des familles maltrétées. soit pour habiller les plus pauvres, payer les impositions ariérées, fournir a ceux qui avaient perdù leurs bestiaux par la rage, ou pour des secours alimentaires à plusieurs de ces malheureux, qui se trouvant sans bien, leurs pere ou mére etant mordu ; n'ayant aucune industrie pour se procurer la subsistance. aprés avoir bien pésé l'etat d'un chacun, il fut arrêté, qu'on donnerait tant à l'un et tant à l'autre ». Le mémoire rédigé par le chirurgien Rebière fait mention d'un total de huit cents livres pour les soins et les avances qu'il a fait aux mordus du loup enragé. Il est enfin noté quatre-vingt-seize livres pour les battues, 480 livres pour dédommager d'Auberty qui a mené les battues et quarante sols à un boucher qui avait apporté des carcasses de moutons empoisonnés dans les bois pour essayer de piéger des loups.

Détruire les loups nuisibles
Les ravages des loups étaient tels dans le Royaume de France que, très tôt, l'administration décide de détruire ces animaux nuisibles. La généralisation des armes à feu au XVIIIe siècle permet une nette augmentation du nombre de chasses menées à l'encontre des loups. De Sales nous apprend dans sa lettre du 24 juin que des moutons égorgés allaient être empoisonnés pour essayer de tuer les loups, « je profitay de l'evenement des moutons qui avaient eté egorgér, pour faire inserér du poison dans les chairs de ces animeaux et les faire transporter dans les bois dans l'esperance d'empoisoner quelqu'un de ces loups ». D'Auberty organise donc des battues et les mène régulièrement dans un souci de réussite, « soies biens tranquille au sujet des batues je ne négligeray riens ». Il est secondé par le premier adjoint de de Sales, Mr de la Bachelerie « pour diriger comme ancien militaire les operations de la batüe ». À l'issue des chasses menées par le seigneur d'Auberty, (dont l'une d'elles fut composée de 1500 personnes) il fut tué un couple de loups ainsi que cinq louveteaux et le loup enragé qui semble être un individu isolé.

Les symptômes et les soins délivrés aux blessés

Les chirurgiens Rebière
Les frères Rebière sont appelés pour soigner les mordus du loup enragé. Et n'ont pas contenu leurs efforts afin de soulager le mal et tâcher de guérir ces malheureux mordus sur tout le corps et dont certains sont tombés dans la rage. Le jeune frère Rebière, est un maître chirurgien à Brive de trente-cinq ans qui est aussi chargé de l'hôpital de Brive. Il est reconnu pour être le seul chirurgien assez habile pour pratiquer les interventions de chirurgie les plus délicates. Le jeune Rebière s'est transporté dans le bourg de Cornil pour être au plus près des malades et est hébergé à Cornil par d'Auberty qui parfois le seconde dans ces opérations de chirurgie. L'ainé des frères, est un chirurgien de Tulle. On ne sait que peu de choses à son sujet, mais on sait qu'il communique avec la Société Royale de Médecine afin d'obtenir des onguents et des précisions sur les soins à délivrer. Il échange aussi avec l'intendant, où il lui rend compte des observations et soins que son frère cadet lui fait remonter. Aussi il dispose des ouvrages les plus complets et avancés sur la médecine. Il rédige les rapports et mémoires des observations faites et des soins donnés par son frère cadet. Les frères Rebière disent suivre les instructions et observations de plusieurs médecins comme Etienne-Michel Bouteille, Le Roux (chirurgien-major de l'hôpital de Dijon), et Baudot. Ils rendent compte à la Société des soins délivrés et des observations qu'ils font sur les malheureux mordus de Cornil. Les analyses et observations que Rebière l'ainé communique à la Société sont publiées dans un des ouvrages de la Société.

Les blessures

Les traitements par le chirurgien Rebière le Jeune
Ainsi, Rebière utilise plusieurs méthodes et techniques pour essayer de soulager le grand désarroi et les souffrances des malheureux mordus. Dans son rapport médical, Rebière l'ainé expose la multitude de soins que son frère délivre aux malades. Le chirurgien a fait laver les plaies des mordus dans de l'eau salée tiède. Puis il scarifie les plaies et appliqué des emplâtres vésicatoires sur celles-ci et utilise du beurre d'antimoine pour la cautérisation. Rebière pratique aussi la saignée sur Rose Lidon. En effet « ayant trouvé beaucoup de fièvre a cette personne, il la seignâ ». Malgré tout le mal que Rebière le jeune se donne pour soigner les malades, beaucoup meurent des suites de la rage. Le chirurgien maintient les plaies ouvertes au minimum quarante jours, qui est le temps moyen d'incubation du virus, dans l'espoir de l'évacuer du corps des mordus, en vain. Rose Lidon, Marguerite Viallarie, Jean Valade et Jeanne Sourier vont jusqu'à tomber dans l'hydrophobie.

L'hydrophobie de Jeanne Sourier
Le jeune chirurgien Rebière relate dans une de ses lettres la crise d'hydrophobie de Jeanne Sourier, un témoignage très précis et rare.

« lorsque jugeant a propos de luy en faire boire une cuillerée avec quelques gouttes d'alkali volatil dedans, elle y consentit moyenant qu'elle se couvrirait les yeux pour ne pas voir le liquide, j'approuvai fort cette precaution ». Mais dès qu'elle sentit la boisson couler dans sa gorge, elle fut prise d'une démence liée à la grande douleur qui est causée par les muscles bloqués du larynx lors de la déglutition. Entrant alors dans une furie incontrôlable, elle se met à poursuivre le médecin dans toute la maison. « je le luy jettai dans la bouche mais son palais n'en fut pas plutôt mouillé qu'elle se leva comme une furie, grinca des dents, ouvrit des yeux hagards, et tendant les bras pour me saisir, me poursuivit quelque temps dans la maison , enfin voyant qu'elle ne pouvait pas m'atteindre entra dans une chambre, et du milieu, s'elanca sur son lit, comme l'aurait pu faire un sauteur, et elle y bondit pendant plusieurs minutes. son pere et sa mere qui etaient devant la porte de la maison, neurent garde d'entrer. et je puis dire, madame, que je dois peut etre la vie, a une table autour de la quelle j'eus la precaution de tourner ». D'Auberty qui fut averti par le chirurgien de sa mésaventure décida, en voyant l'état de la pauvre fille se détériorer, de l'attacher afin d'éviter tout accident. « a chaque instant il y avait beaucoup de danger de laprocher ce qui me dettermina a la faire atacher vu le risque quavait couru le pauvre ribiere je fus la voir trois fois dans le meme jour avec luy mais elle fut toujours plus furieuse ». Jeanne Sourier décède le lendemain (23 juin 1784) de sa crise d'hydrophobie. Le même jour meurt Jean Valade des suites de l'hydrophobie. Jean Valade avait été traité par un remède encore expérimental ; le venin de vipère.

L'expérience de la vipère sur Jean Valade
« Rebière l'ainé écrit à l'intendant que cette expérience semble avoir été menée par un certain Mr de Matthis à Naples. Les frères Rebière considèrent l'utilisation du venin de la vipère comme l'ultime recours s'ils voient que tout espoir semble perdu pour sauver les mordus. L'utilisation du venin de vipère est expérimentée et théorisée par un docteur en médecine et chirurgien des armées du roi de Naples ; Mr de Mathis. Il relate qu'en 1778, il trouva un très gros chien de garde qui depuis trois jours n'avait pas voulu manger ni boire. Ce dernier avait les yeux étincelants et semblait émettre des grognements qui étaient caractéristiques de ceux produits par les chiens hydrophobes. Aussi après lui avoir mis de l'eau sous les yeux, il regarda le chien entrer en convulsions. Il décida d'abréger ses souffrances en le faisant mordre par la vipère. La vipère mord alors le chien à divers endroits. « En moins d'une heure, la tête du chien fut horriblement gonflée; après deux heures, l'animal bût beaucoup d'eau avec une grande avidité, mais il périt de ses morsures au bout de quelques heures ». Le médecin de Naples précise que cette expérience doit encore fait ses preuves, mais il pense que le venin de vipère permet de faire disparaître l'hydrophobie chez les malades. Le problème est que le venin de vipère pour les chiens, comme pour les hommes, est mortel. De Mathis précise qu'il est possible de guérir ce poison grâce à des huiles et de l'alcali volatil. Ainsi si le venin de vipère est maitrisé, il permettrait de changer l'horreur de l'eau en une grande avidité d'en boire. Les frères Rebière décident alors de tenter l'expérience sur Jean Valade. L'ainé écrit à l'intendant une lettre à l'attention de l'intendant qu'il a fait venir des vipères de Toulouse et que son frère (Rebière le jeune) lui exposa que plusieurs de ses patients étaient tombés dans l'hydrophobie ». « je partis le dimanche a quatre heures du matin, dans l'apres midi l'ayant reconnu dans le dernier degré de la rage, nous le fimes mordre par une vipere au petit doigt et au doigt annulaire ; des heures après les morsures n'occasionnant aucune douleur ni enflure a la partie mordue, nous choisimes une autre vipere des plus grosses et des plus vivaces et aprés l'avoir bien irritée nous la fimes mordre en deux endroits differens a l'avant bras même cöté. nous restames encore auprés du malade prés de trois heures, et nous eumes le chagrin de voir que le virus de la rage s'opposait au venin de la vipere, il fut absolument nul. nous etant rendus le lendemain a quatre heures du matin auprés du malade, nous le trouvames prés de sa fin, avec tous les symptomes de l'hydrophobie et pas un seul qui pu faire soupsoner que le venin de la vipere eut agi ». L'expérience est alors un échec mais les frères Rebière veulent retenter l'expérience dans le premier et second degrés de la rage sur les prochains qui tomberont dans cet état, « pour fournir la preuve du bon ou mauvais succès de ce moyen sur l'homme que semble demander le gouvernement ». Nous comprenons alors que cette expérience du venin de la vipère rentre dans le cadre de l'expérimentation de la médecine à une période où, comme nous l'avons dit, aucun remède ne permet de guérir de ce « fléau » qu'est la rage.

Notes et références

Bibliographie
 Aurélien Barrière et Fred Treglia, Le Loup Enragé de Cornil, Limoges, Nouvelles Éditions Mégalithes, 2022, 100 p.
 Aurélien Barrière, Le loup et le rage à la fin du XVIIIe siècle, Edtitions de la Veytizou, 2022, 223 p.

Article connexe
 Attaque de loup sur l'homme

Histoire du Limousin
Bête féroce
1784 en France
Rage (maladie)

Loup enragé de Cornil


1. ŽNL Krapinsko-zagorska u sezoni 2008./09. je predstavljala ligu prvog stupnja županijske lige u Krapinsko-zagorskoj županiji, te ligu petog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva.
Sudjelovalo je 14 klubova, a ligu je osvojio "Gaj" iz Mača.

Ljestvica

 "Gaj" prvak zbog boljeg međusobnog omjera s "Rudarom" - Dubrava Zabočka

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 1. ŽNL Krapinsko-zagorska
 4. HNL – Središte A 2008./09.

Vanjske poveznice
 nskzz.hr, Nogometni savez Krapinsko-zagorske županije

Izvori

  rsssf.com, Croatia 2008/09
 Branko Piljek, Monografija zagorskog sporta , Zabok, 2011., , str. 56

2008-09
Krapinsko-zagorska-1

1. ŽNL Krapinsko-zagorska 2008./09.


Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık Eylemi, 1 Şubat 1997'de Avukat Ergin Cinmen ve Sürekli Aydınlık İçin Yurttaş Girişimi öncülüğünde başlatılan sivil itaatsizlik eylemidir.

Susurluk Kazası ile birlikte kimi devlet kurumlarının ve yasal görevli kişilerin yasadışı gruplarla ve aranmakta olan kimi isimlerle iş birliği yaptığının ortaya çıkması üzerine Sürekli Aydınlık İçin Yurttaş Girişimi, mafya ile ilişkisi olan milletvekilleri yargı önüne çıkana kadar tüm yurttaşları her akşam saat 21:00'da evlerindeki ışıkları bir dakikalığına kapatmaya çağırdı. Eylem kimi medya kuruluşlarının da desteğiyle zaman zaman kendiliğinden örgütlenen kitle gösterilerine dönüştü. Özellikle varoşlarda meşale eşliğinde yürüyüşler yapıldı. Dönemin Başbakanı Necmettin Erbakan'ın, eyleme katılan vatandaşlar için, "Gulu gulu dansı yapıyorlar." demesi büyük tepki çekti. Yine dönemin Adalet Bakanı Şevket Kazan'ın eylemle ilgili olarak, "Mumsöndü oynuyorlar." şeklindeki açıklaması toplumun geniş kesimlerinden ve siyasetçilerden büyük bir tepki gördü. 15 Şubat 1997'de eyleme Türkiye genelinde tahminen 30 milyon kişi katıldı. Şubat ayı sonuna kadar süren eylem, iktidarda bulunan Doğru Yol Partisi ve Refah Partisi koalisyon hükûmetini hedef alıyordu. 28 Şubat'ta Millî Güvenlik Kurulu'nu toplantısını takip eden sürecin sonunda hükûmetin düşmesinden sonra eylemler de sona erdi.

Susurluk sanıklarının salıverilmesi üzerine eylem 30 Eylül'de tekrar başlatıldıysa da Şubat ayındaki kitleselliğe ulaşılamadı.

Çağrı metni

Eylemi hazırlayan platformun basın bildirisi şöyleydi:

Biz Türkiye Cumhuriyeti yurttaşları, yıllardır sessiz çoğunluk, olarak tanımlanıyoruz. Kimileri de, bu sessizliğimizi, olan biten her şeyi onayladığımız biçimde yorumluyor. Bir yanda konuşmaya değer hiçbir haklı sözü olmadığı halde konuşanlar, öte yanda konuşacak çok şeyi olduğu halde susan, susturulan bir toplum!Toplum olarak, yaşamda bize sunulan sessiz çoğunluk rolünü bu kez reddediyoruz... Vatan sevgisinden, adalet duygusuna, demokrasiden hukuk devletine tüm değerleri zedeleyenlerin, hep bizim adımıza konuşması yerine, bir kez de biz konuşmak istiyoruz. Yaşamımıza karışan kirliliğin son bulmasını istiyoruz!Televizyonlarda, gazetelerde, radyolarda, acılarla çürümüşlüğün üst üste yığıldığı, görüntüler ve bilgiler yerine, keyifli, ışıklı, nitelikli haberler almak istiyoruz. Olaylardaki karmaşıklığa karşın, bizim isteklerimiz çok yalın.

Suç örgütlerini kuranların ve onlara görev verenlerin, bir an önce yargı önüne çıkartılmasını istiyoruz.

Olayları soruşturan kişi ve mercilere baskı yapılmamasını istiyoruz. Kirli işlerin ve ilişkilerin devlet sırrı, şemsiyesi altında gizlenmemesini istiyoruz. Devletin kendi yurttaşları aleyhinde çalışacak servisler kurmamasını istiyoruz. Ülkemizin, tüm uluslararası platformlarda, faili meçhul cinayetler, yargısız infazlar ve dünya uyuşturucu trafiğindeki yüzde 80'lik payı ile anılmaktan çıkmasını istiyoruz. Ve tüm bunların, demokratik yaşam içinde, demokratik yöntemlerle bir an önce gerçekleşmesini istiyoruz.Bu ülkenin esnafı, emeklisi, işvereni, işçisi, memuru, öğrencisi, sanatçısı, yazarı, serbest meslek çalışanı olarak, imzalarımızla anlatmak istediğimiz şeyler, sadece bunlardır.''

Notlar

Siyasi kampanyalar
Susurluk Kazası
1997'de Türkiye
Sivil itaatsizlik


Rhythm Killers este un album de studio de către duelul muzical jamaican Sly și Robbie.  A fost lansat în mai 1987 de Island Records.

În momentul in care aceștia au început să înregistreze albumul, Sly și Robbie au făcut tranziția de la cunoscutul și prolificul lor rol în genul reggae. Anii '80 au fost petrecuti experimentând cu sunete electronice și tehnologie de înregistrare contemporană pe experimentând cu multiple genuri de muzica, trecând frontiere de gen, reflectate de albumul Rhythm Killers.  Pentru album, au apelat la producătorul de discuri Bill Laswell și un ansamblu de muzicieni pentru a înregistra la Quad Recording din New York City.  Împreună cu instrumentele lor live, duo-ul folosea echipamente electronice de înregistrare precum sintetizatorul Fairlight CMI și tobe electronice.
Albume din 1987
Pages with unreviewed translations

Rhythm Killers


Nina Obuljen Koržinek (Dubrovnik, 1970.), je hrvatska političarka, doktorica društvenih znanosti na polju politologije i aktualna ministrica kulture i medija u Petnaestoj Vladi Republike Hrvatske u službi od 23. srpnja 2020.
Obnašala je i dužnost ministrice kulture u Četrnaestoj Vladi Republike Hrvatske u mandatu 2016. – 2020.

Životopis
Rođena je u Dubrovniku 1970. godine u obiteljskoj kući dubrovačkog gradonačelnika Nikole Čiće Obuljena. U Dubrovniku je završila osnovnu i srednju školu. 1988. godine odlazi u Zagreb gdje je pohađala muzičku akademiju i filozofski fakultet, studirala je i francuski jezik te književnost. Bila je članica pregovaračkog tima za pristup RH u članstvo EU od 2006. Do 2014. godine je bila pomoćnica u ministarstvu kulture, a od 19. listopada 2016. godine obnaša dužnost ministrice kulture u četrnaestoj vladi RH koju vodi Andrej Plenković. Također je bila i savjetnica ureda za ravnopravnost spolova u Parizu od 1997. do 1998. godine.

2000. godine je obnašala dužnost šefice kabineta bivšeg ministra kulture. Bila je i načelnica ureda za UNESCO u ministarstvu vanjskih poslova, te stručna suradnica sveučilišta u Zagrebu.

Izvori

Ministri kulture Vlade Republike Hrvatske
Životopisi, Dubrovnik

Nina Obuljen Koržinek


Im Okres Malacky bestehen 131 denkmalgeschützte Objekte. Die unten angeführte Liste führt zu den Gemeindelisten und gibt die Anzahl der Objekte an. In Gemeinden, die nicht verlinkt sind, existieren keine geschützten Objekte.

Weblinks

Malacky
!Denkmalgeschutzte Objekte

Denkmalgeschützte Objekte im Okres Malacky


Marino Faliero es una ópera en tres actos con música de Gaetano Donizetti y libreto en italiano de Giovanni Emanuele Bidera. Se estrenó en el Théâtre Italien de París el 19 de marzo de 1835. La ópera, a pesar de sus irregularidades, ofrece múltiples bellezas y ocasiones para el lucimiento de sus intérpretes principales.

Historia
Rossini generosamente invitó a sus jóvenes colegas, Bellini y Donizetti, a que se estrenaran en la escena parisina. Sus consejos les ayudó a preparar mejor sus creaciones. En el caso de Donizetti, los cambios sugeridos por su veterano colega llevó a la existencia de dos partituras-la autógrafa napolitana y la edición impresa por Ricordi- que se diferencian en más de un tercio de su contenido. A comienzos de 1835 Bellini y Donizetti medían sus fuerzas por última vez en el Théâtre Italien de París, componiendo sendas óperas para la misma compañía de grandes estrellas -Grisi, Rubini, Tamburini y Lablache-. Con I Puritani el primero obtuvo un éxito clamoroso. Sin embargo, Marino Faliero de Donizetti, ópera estrenada el 19 de marzo de 1835, tuvo una acogida más mitigada, con tan sólo cinco funciones, a pesar de lo cual ambos músicos fueron galardonados con la Legión de Honor y recibidos por el rey Luis Felipe en las Tullerías.

Durante varias décadas, la ópera fue repuesta, pero la obra desapareció de la circulación hasta 1966, cuando fue recuperada en Bérgamo, que fue grabada en disco. Posteriorment, ha tenido dos versiones más, una de 1999 editada por Agorà, de procedencia húngara y otra editada por On Stage, grabada en vivo por la RAI de Turín en 1977.

Es una ópera poco representada. En las estadísticas de Operabase aparece con sólo 1 representación en el período 2005-2010.

Notas y referencias

Enlaces externos

 Notas, discografía y libreto (italiano / español) en Kareol

Óperas basadas en piezas de teatro
Óperas de 1835
Óperas de Gaetano Donizetti
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en París

Marino Faliero (ópera)


Markus-Michael Kessler (* 28. Januar 1962 in Vorsfelde) ist ein ehemaliger deutscher Weitspringer.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1984 in Göteborg wurde er mit 7,59 m Siebter, ein Jahr später schied er bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1985 in Piräus in der Qualifikation mit 7,53 m aus. Insgesamt trat Kessler 1984 und 1985 siebenmal im Nationaltrikot an. Bereits 1981 hatte er an den Junioreneuropameisterschaften teilgenommen, war aber mit der Sprintstaffel im Vorlauf disqualifiziert worden.

Bei den Deutschen Meisterschaften 1980 belegte er den fünften Platz, 1981 war er Vierter. 1984 und 1985 wurde er Deutscher Hallenmeister. 1986 wurde er bei den Deutschen Meisterschaften Dritter hinter Dietmar Haaf und Jürgen Hingsen, nachdem er 1984 Fünfter und 1985 Sechster geworden war.

Markus Kessler startete für den VfL Wolfsburg, er war gelernter Industriekaufmann.

Persönliche Bestleistungen

 Weitsprung: 7,92 m, 17. Juni 1984, Stuttgart
 100 m: 10,40 s, 15. Mai 1988, Bensheim

Literatur
 Klaus Amrhein: Biographisches Handbuch zur Geschichte der Deutschen Leichtathletik 1898–2005. 2 Bände. Darmstadt 2005 publiziert über Deutsche Leichtathletik Promotion- und Projektgesellschaft S. 564

Weblinks

Weitspringer (Deutschland)
Leichtathlet (VfL Wolfsburg)
Mann
Geboren 1962
Deutscher

Markus Kessler (Leichtathlet)


For other places with the same name, see Kitagata (disambiguation).

 was a town located in Kishima District, Saga Prefecture, Japan.

On March 1, 2006, Kitagata, along with the town of Yamauchi (also from Kishima District), was merged into the expanded city of Takeo.

Geography
Rivers: Rokkaku River

Adjoining municipalities
Ōmachi
Shiroishi
Takeo
Taku

History
During the Edo period the Nagasaki Kaidō passed through Kitagata. During the Meiji period the Nishiki coal mine was operated and the coal industry flourished. However, it closed in 1960.

April 1, 1889 - The modern system of municipalities was established. The area consisted of two villages: Kitagata and Hashishita.
April 29, 1944 - Kitagata Village became Kitagata Town.
April 1, 1956 - Part of Hashishita Village was incorporated into Kitagata Town. The remaining part was incorporated into Shiroishi Town.

Education
Kitagata Junior High School
Kitagata Elementary School

Transportation

Rail
JR Kyushu
Sasebo Line
Kitagata Station

Road
Expressways
Nagasaki Expressway
Takeo-Kitagata Interchange
National highways
Route 34
Main prefectural roads
Saga Prefectural Route 25 (Taku-Wakagi)
Saga Prefectural Route 36 (Takeo-Fukudomi)

Notable places
Shiki no Oka Park
Daishō-ji

Dissolved municipalities of Saga Prefecture

Kitagata, Saga


'Sociale Rekvisitter' er et album i genren 'politisk satire' skrevet af Karina Willumsen. Pladen udkom på forlaget Demos i 2016, som for første gang i 38 år - valgte at udgive ny politisk musik. Demos har tidligere udgivet Bent Jacobsens plade 'Bøsse', 'Slumstormerpladen', '1. maj - pladen', Røde Mor, Poul Dissing, Jomfru Ane Band og mange andre.

Sange på album

Referencer

Album fra 2016

Sociale Rekvisitter


Sapindus delavayi, es una especie de árbol perteneciente a la familia Sapindaceae. Se encuentra en Asia.

Descripción
Es un árbol de hoja caduca, cque alcanza un tamaño de 10 m de altura. La corteza es negro-marrón; con ramas pubescentes. Las hojas con pecíolo de 25-35 cm o más, el eje piloso; foliolos en número de 4-6 (o 7) pares, opuestos o, a veces casi alternos; peciólulos por lo general de menos de 1 cm, las hojas son ovales u oval-oblongas, de forma bilateral a menudo asimétrica, de 6-14 x 2,5-5 cm, como de papel, poco nítidas, sólo vellosas en la vena media y venas laterales, el envés velloso o escasamente subglabro, raramente glabro, nervios laterales a 18 pares, delgados, la base obtusa, el ápice agudo. Las inflorescencias son terminales, erectas, a menudo 3 veces ramificadas, el raquis principal y las ramas más fuertes con vellosidades. Flores zigomorfas.

Distribución y hábitat
Se encuentra en los bosques, a una altitud de 1200-2600 metros en Guizhou, Hubei, Shaanxi, Sichuan y Yunnan

Usos
Esta especie es utilizada con fines medicinales y por la madera.

Taxonomía
Sapindus delavayi fue descrita por (Franch.) Radlk. y publicado en Sitzungsberichte der Mathematisch-Physikalischen Classe (Klasse) der K. B. Akademie der Wissenschaften zu München 20: 233, en el año 1890.
EtimologíaSapindus: nombre genérico que deriva de las palabras del latín sap que significa "jabón", e indicus, que significa "de la India ".delavayi: epíteto otorgado en honor del botánico francés Pierre Jean Marie Delavay.
SinonimiaPancovia delavayi'' Franch.

Referencias

Enlaces externos

delavayi
Plantas medicinales
Maderas
Flora de China
Plantas descritas en 1890
Plantas descritas por Franchet
Plantas descritas por Radlkofer

Sapindus delavayi


Musaözü Barajı, Eskişehir'de, Mollaoğlu Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1963 - 1969 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 244.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 19,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1,67 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,43 km²'dir. 400 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Eskişehir ilindeki barajlar

Musaözü Barajı


Oregon, ABD'nin eyaletlerinden birisidir. Pasifik kıyısında yer alan eyalet, kuzeyde Washington, güneyde Kaliforniya ve Nevada, doğuda ise Idaho ile komşudur. Columbia nehri kuzey, Snake nehri ise doğu sınırlarının büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Willamette nehri vadisi, eyaletin en yüksek nüfus yoğunluğuna sahip olan ve en yüksek tarımsal üretimin yapıldığı bölgesidir.

Coğrafya
Oregon'un doğu-batı yönündeki azami uzunluğu 636 km, kuzey-güney yönündeki azami genişliği 475 kilometredir. 254.810 kilometrekarelik yüz ölçümüyle dokuzuncu en büyük eyalettir. En yüksek noktası 3.429 metre yükseklikteki Hood Dağı, en düşük noktası deniz seviyesindeki Büyük Okyanus kıyısıdır. Ortalama rakımı 1.006 metredir. Eyaletin güneyindeki Krater Gölü Ulusal Parkı tek ulusal parkı olup ABD'nin en derin gölü olan Krater Gölü'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Eyaletin %46'sı ormanlarla kaplı olup bu ormanların %60'ı federal yönetimin mülküdür. Özellikle Cascade Sıradağları'nın batısında ormanlar yoğunlaşır; bu bölgenin yaklaşık %80'i ormanlıktır. Kıta ABD'sinde en çok kereste üreten eyalet Oregon'dur. Öte yandan eyaletin güneybatısı Yüksek Çöl adı verilen bir çölle kaplıdır.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Oregon Eyaleti resmî web sitesi

Oregon


Le Le Capitol Park Museum est une branche du Louisiana State Museum situé au n°660  4th Street à Baton Rouge en Louisiane.

Il y a deux expositions permanentes sur l'histoire et la culture de la Louisiane. Le bâtiment a été conçu par le studio de design basé à La Nouvelle-Orléans Eskew Dumez Ripple et les expositions ont été créées par Christopher Chadbourne & Associates.

Les objets notables incluent le sous-marin confédéré Bayou St. John et le clairon d'enfance de Louis Armstrong.

Galerie

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Liste de musées aux États-Unis

Musée en Louisiane
Baton Rouge

Capitol Park Museum - Baton Rouge


An Dracula vampira in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carlyle August Luer, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carlyle August Luer. An Dracula vampira in nahilalakip ha genus nga Dracula, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dracula

Dracula vampira


Gum Springs ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Gum Springs (Alabama)
 Gum Springs (Arkansas)
 Gum Springs (Georgia)
 Gum Springs (Mississippi)
 Gum Springs (North Carolina)
 Gum Springs (Tennessee)
 Gum Springs (Texas)
 Gum Springs (Virginia)

Siehe auch:
 Gum Spring

Gum Springs


"O.O" é uma canção gravada pelo girl group sul-coreano Nmixx para seu single álbum de estreia Ad Mare. Foi lançado como o single principal pela JYP Entertainment em 22 de fevereiro de 2022.

Antecedentes e lançamento
Em 9 de julho de 2021, a JYP Entertainment anunciou que estrearia um novo girl group em fevereiro de 2022, o primeiro desde Itzy em 2019. Em 2 de fevereiro de 2022, foi anunciado que o grupo estrearia em 22 de fevereiro com o lançamento de Ad Mare. Seis dias depois, a lista de faixas foi lançada com "O.O" anunciado como single. Em 17 de fevereiro, o primeiro teaser do videoclipe de "O.O" foi lançado.  Em 21 de fevereiro, o segundo teaser do videoclipe de "O.O" foi lançado. A canção ao lado do videoclipe foi lançada em 22 de fevereiro.

Composição
"O.O" foi escrita por Dr.JO (153/Joombas), composta por EJAE ao lado de Brian U, Enan, MarkAlong, Charlotte Wilson, Chanti, Awry, Ayuhy, Jan Baars e Rajan Muse do The Hub, e arranjada por Brain U, Enan e MarkAlong do The Hub. Foi descrita como uma canção com "mistura dos gêneros baile funk e teen pop rock" com "intensa e cativante introdução de trap". "O.O" foi composta na tonalidade de Si menor, com um andamento de 100 batidas por minuto.

Recepção crítica
Tanu I. Raj, da NME, descreveu a música como "uma montanha-russa de gêneros [do] electropop ao pop rock ao hip hop" e comparou a música com "I Got a Boy" dl Girls' Generation e "Next Level" do Aespa, no entanto, afirmando  que "'O.O' sai como um fac-símile fraco em face da complexidade do anterior [duo]" e que "'O.O' tenta, mas falha, capturar qualquer atenção por muito tempo." Tanu afirmou ainda que "[a canção] começou [com] instrumentação sólida e ousada complementada por coreografia pontiaguda [no entanto] os encantos se desgastam ao chegar à proverbial parte dois [devido à] transição [sendo] mais surpreendente do que chocante [ao invés de] sem costura, [comparando com] ser acordado abruptamente de um sonho". No geral, Tanu afirmou que "'O.O' [deveria] ter facilitado [os ouvintes] na próxima paleta sônica [no entanto] lança [os ouvintes] nas mudanças, tornando todo o efeito contraproducente".

Desempenho comercial
"O.O" estreou na posição 86 na Billboard Japan Hot 100 na tabela datada de 2 de março de 2022.

Tabelas semanais

Promoção
Em 18 de fevereiro de 2022, a JYP Entertainment anunciou que o showcase de estreia do grupo seria adiado para 1 de março depois que a integrante Bae foi diagnosticada com COVID-19.

Créditos e pessoal
Créditos adaptados de Melon.

Estúdio

 JYPE Studios – gravação, edição de vocal
 Canton House Studios – mixagem
 Sterling Sound – masterização

Pessoal

 Dr.JO (153/Joombas) – letra
 Jung Jun-ho – letra {{pequeno|(faixa
 Brian U (The Hub) – composição, arranjo, bateria, sintetizadores
 Enan (The Hub) – composição, arranjo, bateria, sintetizadores
 MarkAlong (The Hub) – composição, arranjo, bateria, sintetizadores
 Charlotte Wilson (The Hub) – composição, direção vocal
 Chanti (The Hub) – composição
 EJAE – composição, vocais de fundo, direção vocal
 Awry (The Hub) – composição, vocais de fundo
 Ayushy (The Hub) – composição
 Jan Baars (The Hub) – composição
 Rajan Muse (The Hub) – composição
 Jade – baixo
 BananaGaraG – baixo
 Paper Planet – guitarra
 TRIAD – guitarra
 Frankie Day – vocais de fundo
 Ayushy – vocais de fundo
 Gun Hye-jin – gravação
 Lee Sang-yeob – edição vocal
 Jiyoung Shin NYC – edição vocal
 Jaycen Joshua – mixagem
 Jacob Richards – mixagem (assistente)
 Mike Seaberg – mixagem (assistente)
 DJ Riggins – mixagem (assistente)
 Chris Gehringer – masterização

Histórico de lançamento

Canções de 2022
Singles de 2022
Singles lançados pela JYP Entertainment
Canções de Nmixx
Canções em coreano

O.O (canção)


Fractures est un film français de Harry Roselmack, sorti en 2017. Le casting est Alexandra Naoum, Benoit Rabillé, Farid Chamekh, Alix Bénézech, Fabien Ara, et Tony Harrisson.

Synopsis
Fariha assume ses choix. Elle souffre depuis son enfance de l'insécurité et de la violence qui l'ont rendue matérialiste et cynique. Youssouf a comblé sa frustration et son vide intérieur en adoptant une idéologie violente et destructrice qui arbore le bord d'une religion. Il s'est converti à l'islam radical. Ces deux Français, au regard opposé sur le monde, vont à la même soirée.

Distribution
 Alexandra Naoum : Fariha
 Benoit Rabillé : Youssouf
 Farid Chamekh : Serveur
 Alix Bénézech : Jenny
 Fabien Ara : Julien
 Tony Harrisson : Black Luda

Autour du film
Harry Roselmack a réalisé le film Fractures de 2017. Le film a été présenté en première au Festival de Cannes 2018. Gaël Bonnel Sanchez et Harry Roselmack ont produit le film aux HTO Productions et BSP Pictures, et le film a été tourné aux Nu Boyana Film Studios.

Références

Liens externes

Film français sorti en 2017
Film dramatique français
Premier long métrage sorti en 2017

Fractures (film, 2017)


Kućna njega, vrsta zdravstvene njege. Obavlja se u pacijentovom vlastitom domu. Spada u primarnu zdravstvenu zaštitu, u osnovno zdravstveno osiguranje. Pod njom se podrazumijeva nastavak zdravstvene njege bolesnika po otpustu iz bolnice, lječilišta i drugih ustanova. Zdravstvena njega u kuću obuhvaća usluge svih postupaka opće i specijalne njege bolesnika, koje je medicinska sestra ovlaštena provoditi samostalno, a po preporuci pacijentovog izabranog liječnika. Podliježe provjeri kvalitete izvršene usluge. Usluge koje su obuhvaćene su:
 zbrinjavanje rana (kirurških, kroničnih, dekubitusa, ulkusa ) – suvremenim podlogama za rane
 pomoć i poduka obitelji kod obavljanja osobne higijene
 prevencija komplikacija uzrokovanih dugotrajnim mirovanjem (dekubitus, kontraktura, tromboza, upala pluća..)
 kupanje nepokretnog ili polupokretnog bolesnika u postelji ili kadi
 toaleta i održavanje stome
 provođenje klizme za čišćenje
 uzimanje materijala za laboratorijske pretrage ( krv, urin, stolica, brisevi...)
 primjena parenteralne terapije uz nadzor liječnika
 kateterizacija mokraćnog mjehura
 primjena lokalne i peroralne terapije
 primjena terapije kisikom
 postavljanje/izmjena nazogastrične sonde, hranjenje sondom
 mjerenje i registracija vitalnih funkcija,
 kontrola razine šećera u krvi i urinu
 palijativna skrb (skrb za umirućeg bolesnika)

Izvori

Zdravstvo

Kućna njega


An Festuca pseudofallax in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wein. An Festuca pseudofallax in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca pseudofallax


ويليام كلارك  (1 أغسطس 1770 – 1 سبتمبر 1838) هو مستكشف أمريكي وكان جنديًا وعميلًا هنديًا وحاكمًا إقليميًا.   ولد في فرجينيا ونشأ في كنتاكي قبل أن يستقر فيما أصبح لاحقا في ولاية ميزوري. كان كلارك زارعًا ومالك رقيق.

اشترك مع ميريويذر لويس قيادة حملة لويس وكلارك بين عامي 1804 إلى 1806 عبر القارة إلى المحيط الهادي، وطالبوا بمنطقة شمال غرب المحيط الهادئ للولايات المتحدة.  خدم كلارك قبل الحملة في الميليشيا وجيش الولايات المتحدة. أصبح لاحقا حاكم إقليم ميزوري. وشغل منصب مدير مكتب الشؤون الهندية من عام 1822 حتى وفاته في عام 1838.

بدايات حياته

ولد ويليام كلارك في مقاطعة كارولاين في فرجينيا يوم 1 أغسطس 1770، وكان ترتيبه التاسع بين عشرة أطفال وهو ابن جون كلارك وآن روجرز.  كان والداه من مواطني مقاطعة كينغ أند كوين، وكانا من أصل إنجليزي أو اسكتلندي.  كان آل كلارك مزارعين في فرجينيا وتمتلك عدة عقارات متواضعة وبعض العبيد. كانا أعضاء في الكنيسة الأنجليكانية.

لم يتلقى كلارك أي تعليم رسمي ودرس في المنزل مثل العديد من معاصريه. وكان على وعي بضعف النحو والإملاء لديه، حيث قام بتهجئة اسم قبيلة سيو بسبع وعشرين بطرق مختلفة في مذكراته، وسعى إلى تصحيحها قبل النشر. لم يكن إملاء اللغة الإنجليزية الأمريكية موحدًا وقتها، ولكن مفرداته تشير إلى أنه كان قد قارئًا جيدًا.

قاتل أشقاء كلارك الخمسة الأكبر في وحدات فرجينيا خلال حرب الاستقلال الأمريكية (1775-1783)، ولكن وليام كان صغيرا جدا.  خدم شقيقه الأكبر، جوناثان كلارك، برتبة عقيد خلال الحرب، حيث ارتقى إلى رتبة عميد في ميليشيا فرجينيا بعد سنوات. ترقى شقيقه الثاني جورج روجرز كلارك، ارتفع إلى رتبة جنرال، حيث قضى معظم فترة الحرب في كنتاكي وهو يقاتل ضد الهنود المتحالفين مع البريطانيين.

وصل ويليام ووالداه وأخواته الثلاث وعبيد عائلة كلارك إلى كنتاكي في مارس 1785. استقرت عائلة كلارك في مولبيري هيل، وهي مزرعة تقع على طول غدري بيرغراس قرب لويفيل. كان هذا منزل وليام كلارك الأساسي حتى عام 1803. وقد علمه شقيقه الأكبر جورج مهارات البقاء في البرية.

الحياة العسكرية

قاتل أهل كنتاكي في الحرب الهندية الشمالية الغربية ضد الهنود الذين كانوا يحاولون الحفاظ على أراضيهم شمال نهر أوهايو. في عام 1789، انضم ويليام كلارك البالغ من العمر 19 عامًا إلى قوة ميليشيا متطوعة بقيادة الرائد جون هاردين.   احتفظ كلارك بمذكرات مفصّلة عن الحملة، وهو أمر حافظ عليه طوال حياته. كان هاردن يتقدم ضد هنود ويا الذين كانوا يهاجمون المستوطنات على نهر واباش في كنتاكي. هاجمت ميليشيا غير منضبطة بالخطأ مخيم صيد لقبيلة شاوني، حيث قتلوا ما مجموعه ثمانية رجال ونساء وأطفال.

في عام 1790، تم تكليف كلارك من قبل الجنرال آرثر سانت كلير، حاكم الإقليم الشمالي الغربي، كنقيب في ميليشيا كلاركسفيل في إنديانا. يقول مصدر إنه تم إرساله في مهمة إلى قبائل كريك وشيروكي على أمل إبقائهم خارج الحرب في الجنوب الشرقي، لكن مسؤولياته غير واضحة في تلك الحملة.  يحتمل أنه زار نيو أورليانز في ذلك الوقت، ولم يشارك في الحملة الكارثية للجنرال جوزايا هارمار في الإقليم الشمالي الغربي في ذلك العام.

في عام 1791، خدم كلارك كرائد وملازم مع الحملات مع الجنرالات تشارلز سكوت وجيمس ويلكينسون.  تم تجنيده في فيلق الولايات المتحدة وتم تكليفه كملازم في 6 مارس 1792 تحت قيادة أنتوني واين. في 4 سبتمبر 1792 تم تعيينه في الفرقة الفرعية الرابعة. شارك في العديد من المناوشات ضد الهنود خلال حرب الشمال الغربي.  قاد كلارك مجموعة من الجنوفي معركة الأخشاب الساقطة في عام 1794، وتمكن من طرد العدو على الجناح الأيسر للجيش، وكان هذا النهر الحاسم الذي أنهى الحرب. في عام 1795 تم إرسال كلارك في مهمة إلى نيو مدريد في ميزوري. خدم كلارك أيضًا كمعاون ومدير مبيعات أثناء وجوده في الميليشيا.

استقال ويليام كلارك من منصبه في 4 يوليو 1796 وتقاعد بسبب سوء حالته الصحية، رغم أنه كان بعمر 26 عامًا فقط. عاد إلى مزرعة أسرته بالقرب من لويسفيل.

حملة لويس وكلارك

في عام 1803، قام ميريويذر لويس بضم كلارك، وكان وقتها بعمر 33 عامًا، ليتقاسم معه قيادة فيلق الاكتشافات الذي تم تشكيله حديثًا، وكانت مهمته استكشاف منطقة شراء لويزيانا وإقامة التجارة مع الأمريكيين الأصليين وسيادة الولايات المتحدة. كان عليهم العثور على ممر مائي من الولايات المتحدة إلى المحيط الهادئ والمطالبة بإقليم ولاية أوريغون للولايات المتحدة قبل الدول الأوروبية.  قضى كلارك ثلاث سنوات في رحلة استكشافية إلى ساحل المحيط الهادئ. أحضر كلارك معه أحد عبيده ويدعى يورك. ونال احترام السكان الأصليين الذين اهتموا بمظهره، ولعب دورًا رئيسيًا في العلاقات الدبلوماسية.  ركز كلارك بشكل رئيسي على رسم الخرائط، وإدارة مؤن اللحملة وقيادة رحلات الصيد.

روابط خارجية

مراجع

مستكشفو أمريكيون من أمريكا الشمالية
أسقفيون أمريكيون
أشخاص من لويفيل (كنتاكي)
أشخاص من مقاطعة كارولاين (فيرجينيا)
أعضاء الجمعية الأثرية الأمريكية
أفراد عسكريون من سينت لويس
أمريكيون شاركوا في الحرب الهندية الشمالية الغربية
أمريكيون من أصل إسكتلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
حكام إقليم ميزوري
ضباط الجيش الأمريكي
علماء طبيعة أمريكيون
علماء من فرجينيا
ماسونيون أمريكيون
مستكشفو أمريكا الشمالية
مستكشفو أوريغون
مستكشفو مونتانا
مستكشفون أمريكيون
ملاك عبيد أمريكيون
مواليد 1770
مواليد في مقاطعة كارولاين (فيرجينيا)
وفيات 1838
وفيات في سانت لويس (ميزوري)

وليام كلارك (مستكشف)


Podocarpus rotundus er sígrænt tré frá Indónesíu og Filippseyjum.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus rotundus


Niclas Vest Kirkeløkke (født 26. marts 1994 i Ringe) er en dansk håndboldspiller, der spiller for tyske Rhein-Neckar Löwen i Handball-Bundesliga og Danmarks herrehåndboldlandshold.

I sin barndom spillede Kirkeløkke for Risøhøj Håndbold indtil 2005. Han skiftede til GOG som 11-årig, hvor han spillede frem til 2019, hvor han skiftede til den tyske klub Rhein-Neckar Löwen på en toårig kontrakt.

Han fik officiel debut på det danske A-landshold den 3. november 2016, mod  i Brøndby-Hallen.

Karriere

Klubhold
Kirkeløkke begyndte at spille håndbold i Risøhøj Håndbold, hvor han var aktiv i aldersklasserne U/6 til U/12. I 2006 sluttede han sig til GOG's ungdomshold. I sommeren 2013 rykkede han så for første gang ind på GOG's førstehold og optrådte i Håndboldligaen.

I november 2018 underskrev han en to-årig kontrakt med den tyske Bundesliga-klub Rhein-Neckar Löwen, med hvem han forlængede med i maj 2021.

Landshold
Kirkeløkke havde mange succesrige år på de danske ungdomslandshold og var med U/18-EM i håndbold i Østrig 2012, hvor det danske hold vandt bronzemedaljer. Han blev efterfølgende, også udtaget til turneringens officiele All-Star hold. Et år senere vandt han så guld ved U/19-VM 2013 i Ungarn, hvor han igen kom på turneringens All-Star hold. Han fik hans officielle slutrundebut for , ved VM i herrehåndbold 2017 i Frankrig og deltog ved den efterfølgende slutrunde i EM 2018 i Kroatien.

Privat
Han er desuden storebror til stregspilleren Sarah Kirkeløkke, der til dagligt spiller i Skanderborg Håndbold.

Kilder

Eksterne henvisninger

 Spillerprofil  hos Dansk Håndbold
 Handball Talents - Niclas Kirkeløkke

Personer fra Ringe
Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra GOG
Håndboldspillere fra Rhein-Neckar Löwen

Niclas Kirkeløkke


Chess Live, internetski šahovski poslužitelj. Dok je bio afiliran s Šahovskim savezom SAD, bio se zvao US Chess Live. Bio je pretplatnički internetski šahovski poslužitelj. Otvoren je 8. kolovoza 2000. godine. Zatvorio je poslovanje 29. svibnja 2007. kad ga je kupio Internet Chess Club i spojio s World Chess Networkom u World Chess Live.

Članstvo
Bile su tri mogućnosti članstva: probna (Trial), osnovna (Basic) i kraljevska (Royal). Osnovna i kraljevska razina zahtijevale su periodične uplate. Više razine članstva sadržavale su više osobina, poput mogućnosti promatranja ili sudjelovanja u određenim turnirima održanim na poslužitelju.

Osobine
Pored pružanja mogućnosti internetskim korisnicima igranje na šah s drugima, Chess Live također je pružao korisnicima besplatne lekcije u vještinama i taktici radi poboljšavanja korisnikove sposobnosti u igri.

Chess Live također je imao slanje trenutačnih poruka i mogućnosti chata s drugim korisnicima u javnim sobama za chat koje su bile poput IRC-a.

Bio je niz plaćenog osoblja i volontera radi osiguranja glatkog i učinkovitog rada sustava.

Klijenti za spajanje
Registrirani korisnici koristili su Klijent za spajanje na poslužitelj. Na koncu su bile dvije inačice dostupnih klijenata: inačica 4.2.00 - instalirani program; i inačica 2.5.1, sprovedena u Javi koja je mogla biti pokrenuta virtualno s bilo kojeg računala povezanog na internet a koje je imalo preglednik s omogućenom Javom. Kraljevski članovi mogli su koristiti i sučelja koja nisu od Chess Livea za spojiti se na poslužitelj, kao što su Thief 1.1, Winboard i nebrojena druga sučelja.

Vidi
Popis internetskih šahovskih poslužitelja

Internetski šahovski poslužitelji

Chess Live


Berberidopsidales, maleni biljni red grmastih penjačica i drveća s južne hemisfere, Čile, Argentina i Australija. Opisao ga je tek 2001 godine rusaki botaničar Aleksandr Borisovič Doveld, a pripadaju mu dvije porodice s ukupno tri ili četiri vrste.

Red je dobio ime po rodu Berberidopsis, s dvije vrste grmastih penjačica nekada uključivanih u porodicu Flacourtiaceae, danas u Berberidopsidaceae, a rastu u Čileu (B. corallina) i Australiji, Queensland i Novi Južni Wales (B. beckleri). Drugi rod ove porodice je Streptothamnus s vrstom Streptothamnus moorei iz istog područja Australije kao i B. beckleri.

Porodici Aextoxicaceae pripada samo jedna vrsta, Aextoxicon punctatum, vazdazeleno stablo čija je domovina južni Čile i Argentina.

Izvori

Redovi dvosupnica
Biljni redovi

Berberidopsidales


Ford Italia S.p.A., zuvor Ford Italiana S.A. und Ford Motor Company Italia, ist das italienische Tochterunternehmen von Ford.

Unternehmensgeschichte
Ford gründete 1923 in Triest das Unternehmen Ford Motor Company Italia zur Montage von Automobilen. 1933 erfolgte der Umzug nach Bologna. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde das Unternehmen in Ford Italiana S.A. umbenannt. 1959 zog es nach Rom. 1964 erschien als einziges eigenständige Modell der Ford Anglia Torino. 1967 endete die Produktion. Das Unternehmen existiert heute noch als Ford Italia S.p.A.

Fahrzeuge
Zunächst erfolgte die Montage der Modelle Ford Modell T und Ford Modell TT sowie Fordson Traktoren. 1964 wurde auf Basis des Ford Anglia 105E der Ford Anglia Torino vorgestellt. Giovanni Michelotti hatte die Karosserie überarbeitet und dabei insbesondere die rückwärtig geneigte Heckscheibe ersetzt. Die Produktion fand bei OSI statt. 1967 endete die Produktion des Modells. Insgesamt wurden in Italien rund 10.000 Exemplare verkauft.

Literatur
 Roger Gloor: Personenwagen der 60er Jahre. Hallwag Verlag, Bern 1984, ISBN 3-444-10307-7

Weblinks

 Internetseite des Unternehmens (italienisch) (abgerufen am 12. Februar 2012)
 GTÜ Gesellschaft für Technische Überwachung mbH (abgerufen am 22. Dezember 2013)
 Anglia-Modelle über den Ford Anglia Torino (englisch) (abgerufen am 12. Februar 2012)

Einzelnachweise

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Unternehmen (Rom)
Italia
Gegründet 1923

Ford Italia


Karabahçe, Bigadiç - Balıkesir ili Bigadiç ilçesine bağlı mahalle
 Karabahçe, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Karabahçe, Siverek - Şanlıurfa ili Siverek ilçesine bağlı mahalle

Karabahçe


The Sims 4: High School Years dvanaesti je paket proširenja za The Sims 4 koji je objavljen 28. srpnja 2022. Proširenje ponovno uvodi sličnu mehaniku iz "Discover University", ovaj put fokusirajući se na srednjoškolsko iskustvo za tinejdžere, kao što je mogućnost kontrole tinejdžera dok su u školi, kao i aktivni poslovi uključeni u prethodna proširenja Get to Work and Post Famous . Također predstavlja svijet po imenu Copperdale.

Službeni opis

Iskusite srednju školu
Doživite sve uspone i padove srednje škole. Posjećujte nastavu osobno, upoznajte svoje učitelje, družite se u kantini, pa čak i ukrasite svoj ormarić! Vaši najdragocjeniji trenuci mogli bi se dogoditi dok se šetate s prijateljima nakon škole.

Kultni tinejdžerski trenutci
Plešite cijelu noć na maturalnoj večeri i proslavite svoju diplomsku ceremoniju s obitelji i prijateljima (ako nastavite sa školskim obvezama!). Osim tih velikih trenutaka, Sims može steći prijatelje za cijeli život, drugi tinejdžeri ga pozivaju van, sudjeluje u vanškolskim aktivnostima i timovima i iskusi tobogan puberteta.

Prodrmajte stvari
Srednja škola je vrijeme samospoznaje! Pronađite samopouzdanje da pozovete svoju simpatiju van ili petlju da preskočite razred (nemojte dopustiti da vas ravnatelj uhvati). Tinejdžeri će istražiti što im se sviđa i što ne sviđaju i imati nove prilike za izazivanje nestašluka. Podvale i iskradanje nakon što padne mrak mogu imati posljedice, stoga pazite da vas ne uhvate.

Istražite svoj stil
Učinite svoju spavaću sobu vlastitom, planirajte odjeću s odjećom koju su dizajnirali prodavači Depopa i postanite Simfluencer! Tinejdžeri Simsi mogu zaraditi novac prodajom odjeće i hvaljenim izgledom koji dizajniraju na Trendiju izravno iz svojih spavaćih soba, koje su sada interaktivnije nego ikad. Koristite tablet, čitajte knjigu u krevetu ili se čak posvađajte jastucima!

Svjetovi i susjedstva
Proširenje uključuje novi svijet - Henford-on-Bagley. To je ruralni svijet, nadahnut krajolikom u Velikoj Britaniji, s tri četvrti i 12 parcela.

Novi dodaci

Novi objekti
 Američki nogomet
 Buffet stol
 Fontana za piće
 Stanica kafeterija
 Panoramski kotač
 Ukleta kuća
 Ormarići
 Kabina za fotografiranje
 Podij
 Iskrasti se kroz prozor
 WC kabina
 Tunel ljubavi
 Automat za prodaju
 Bijela ploča

Nove osobine
 Pretjerano uspješan
 Partijaner
 Društveno neugodan
 Nove težnje

Nove težnje
 Drama Llama (tinejdžeri)
 Orijentirani prema cilju (tinejdžeri)
 Živi brzo (tinejdžeri)
 Cijenjena ikona

Nova vještina
Poduzetnik

Novi honorarni poslovi
Simfluencer
Stream za video igre

Nove vanškolske aktivnosti
Član navijačkog tima
Član šahovske reprezentacije
Član računalnog tima
Nogometni reprezentativac

Nove vrste smrti
Smrt smrdljivom kapsulom
Smrt prema urbanom mitu

Novi lotovi zadaci
 Gledalište
 Srednja škola
 Štedljiva trgovina čajeva

Nova kategorija sviđa/ne sviđa mi se
Moda

Druge nove značajke
 Simsi mogu prisustvovati maturalnoj večeri
 Simsi mogu njegovati i šišati dlake na tijelu
 Navijanje
 Smrdljive kapsule šale u ormarićima
 Borbe jastucima
 Prilagodljiva vrata ormarića
 Dvije nove aplikacije za društvene medije na pametnom telefonu pod nazivom Social Bunny & Trendi
 Kupovina odjeće

Izvori

The Sims
The Sims 4
Maxis
Electronic Arts
EA Games

The Sims 4: High School Years


Badstuen har flere betydninger:

 Badstuen (Frederiksborg Slot) – en badstue i Frederiksborg Slotshave, opført 1580 af Frederik 2.
 Badstuen (Odense) – en tidligere badstue og nuværende skole i Odense
 Badstuen (Skeby) – en bebyggelse i Skeby Sogn

Se også
 Tuesens Badstue - en tidligere badstue i Næstved

Badstuen


Iomega (later LenovoEMC) produced external, portable, and networked data storage products. Established in the 1980s in Roy, Utah, United States, Iomega sold more than 410 million digital storage drives and disks, including the Zip drive floppy disk system. Formerly a public company, it was acquired by EMC Corporation in 2008, and then by Lenovo, which rebranded the product line as LenovoEMC, until discontinuation in 2018.

History
Iomega started in Roy, Utah, U.S. in 1980 and moved its headquarters to San Diego, California in 2001. For many years, it was a significant name in the data storage industry. Iomega's most famous product, the Zip drive, offered relatively large amounts of storage on portable, high-capacity floppy disks. The original Zip disk's 100MB capacity was a huge improvement over the decades-long standard of 1.44MB standard floppy disks. The Zip drive became a common internal and external peripheral for IBM-compatible and Macintosh personal computers. However, Zip drives sometimes failed after a short period, which failure was commonly referred to as the "click of death." This problem, combined with competition from CD-RW drives, caused Zip drive sales to decline dramatically, even after introducing larger 250MB and 750MB versions. Iomega eventually launched a CD-RW drive.

Without the revenue from its proprietary storage disks and drives, Iomega's sales and profits declined considerably. Iomega's stock price, which was over $100 at its height in the 1990s, fell to around $2 in the mid-2000s. Trying to find a niche, Iomega released devices such as the HipZip MP3 player, the FotoShow Digital Image Center, and numerous external hard drives, optical drives, and NAS products. None of these products were successful.

In 2012, reporter Vincent Verweij of Dutch broadcaster Katholieke Radio Omroep revealed that at least 16,000 Iomega NAS devices were publicly exposing their users' files on the Internet. This was due to Iomega having disabled password security by default. KLM, ING Group, and Ballast Nedam all had confidential material leaked in this manner. Iomega USA acknowledged the problem and said future models (starting February 2013) would have password security enabled by default. The company said it would clearly instruct users about the risks of unsecured data.

Acquisition by EMC

On April 8, 2008, EMC Corporation announced plans to acquire Iomega for . The acquisition was completed in June 2008, making Iomega the SOHO/SMB arm of EMC. EMC kept the Iomega brand name alive with products such as the StorCenter NAS line, ScreenPlay TV Link adapter, and v.Clone virtualization software.

Joint venture with Lenovo: LenovoEMC

In 2013, EMC (before the Dell purchase) formed a joint venture with Chinese technology company Lenovo, named LenovoEMC, that took over Iomega's business. LenovoEMC rebranded all of Iomega's products under its name. LenovoEMC designed products for small and medium-sized businesses that could not afford enterprise-class data storage. LenovoEMC was a part of a broader partnership between the two companies announced in August 2012. The partnership also included an effort to develop x86-based servers and allowing Lenovo to act as an OEM for some EMC hardware. LenovoEMC was a part of Lenovo's Enterprise Products Group before it ultimately dissolved with the EMC Dell aquisition.

In November 2013, Lenovo announced the construction of a research and development facility near São Paulo, Brazil. This facility was dedicated to enterprise software and supporting LenovoEMC's development of high-end servers and cloud storage. Construction would cost $100 million and about 100 would be employed at the facility. It would be located in the University of Campinas Science and Technology Park, about 60 miles from São Paulo. Later in 2016 the Brazil facility was downscaled and relocated elsewhere.

1980–1999
1980: April 1, Iomega Founded
1982: Released First Bernoulli Box Drive (10MB)
1987: September, Shipped first Bernoulli Box II model (20 MB)
1988: Released Bernoulli Box 44 MB drive
1991: July, Shipped Bernoulli Box 90 MB drive
1992: October, Shipped Bernoulli MultiDisk 150 drive.
1994: October, Shipped Bernoulli 230 drive.
1995: January, Shipped Iomega Ditto Tape Drive
1995: March, Released Zip 100MB Drive
1995: December, Shipped Jaz Drive 1GB Drive
1997: June, Announced Buz Multimedia Producer
1997: November, Unveiled Clik! 40MB Drive
1998: February, Shipped Jaz 2GB Drive
1998: December, Shipped Zip 250MB Drive
1999: Shipped First Internal CD-RW Drive

2000–present
2000: September, Launched HipZip Digital Audio Player
2000: October, Shipped FotoShow Digital Image Center
2000: December, Shipped First External CD-RW Drive
2001: January, Announced Peerless Drive System
2001: March, Shipped DataSafe Network Attached Storage (NAS) Server
 2001: July, eliminating .. one-third of its work force, planning to move from Utah to California.
2002: April, Announced Portable and External Hard Drive Family
2002: August, Shipped Zip 750MB Drive
2002: November, Launched USB Mini Flash Drive
2003: March, Launched iStorage Online Storage
2003: March, Announced External Standard Floppy Drive
2003: June, Announced first DVD-RW drive, shipped 50 millionth Zip drive
2003: November, Introduced Super DVD QuikTouch
2004: February, Shipped CD-RW/DVD-ROM 7-in-1 Card Reader
2004: April, Shipped REV 35GB Drive, shipped Floppy Plus 7-in-1 Card Reader
2004: September, Introduced Wireless NAS Server
2004: October, Introduced REV Autoloader 1000
2005: November, Announced ScreenPlay Multimedia Drive
2006: September, Introduced desktop RAID storage
2008: January, Announced eGo Portable Hard Drive
2008: April, EMC acquired Iomega
2008: April, Announced ScreenPlay HD Multimedia Drive
2008: May, Announced eGo Desktop Hard Drive
2008: August, Introduced ScreenPlay TV Link Multimedia Adapter
2008: September, Announced the new eGo Helium Portable Hard Drive
2008: October, Announced StorCenter ix2, announced ScreenPlay Pro HD Multimedia Drive
2009: January, Shipped Iomega Home Media Network Hard Drive
2009: February, Announced StorCenter ix4-100 Server
2009: April, Ships the StorCenter ix4-200r NAS
2009: May, New Generation of eGo Portable Hard Drives
2009: August, Announced StorCenter ix4-200d NAS
2009: October, Announced StorCenter ix2-200
2010: January, Shipped Iomega iConnect Wireless Data Station
2010: January, Announced ScreenPlay Media Player, Director Edition; announced v.Clone Technology: Take your PC Virtually Anywhere
2010: April, Iomega celebrates 30 years
2010: May, Announced StorCenter ix12-300r NAS
2010: June, Introduced Skin Hard Drive by Iomega
2011: March, introduced Cloud Edition IX series
2013: January, Iomega Corporation was renamed to LenovoEMC Limited, which is a joint venture between Lenovo Group Limited and EMC Corporation. Lenovo owns the majority stake in the new company.

Products
Iomega designed and manufactured a range of products intended to compete with and ultimately replace the 3.5" floppy disk, notably the Zip drive. Initial Iomega products connected to a computer via SCSI or parallel port; later models used USB and FireWire (1994).

PX4-400d
The 400d was a multi-bay network-attached storage (NAS) device. The 400d was powered by an Intel Atom processor running at 2.13 gigahertz, had 2 gigabytes of RAM, and a SATA 3 controller capable of moving data at 6 gigabits per second. The HDMI-out function enabled monitoring live feeds from surveillance cameras. The unit can be set up and managed without a PC using an external display, keyboard, and mouse. The 400d is LenovoEMC's first product sold with its LifeLine 4.1 software, which added functions such as a domain mode, enhanced Active Directory support and a more robust SDK. McAfee ePolicy Orchestrator was included for centralized security management. All THINK-branded systems from Lenovo pre-installed with Windows 8.1 included LenovoEMC Storage Connector in order make discovery and set-up of the 400d and other LenovoEMC NAS devices smoother.

Lenovo Beacon Home Cloud Centre
At the 2014 International CES, LenovoEMC announced the Lenovo Beacon Home Cloud Centre. The Beacon is a storage device that allows remote sharing of data such as music, pictures, and video. The Beacon allows music and video streaming to multiple devices. Android phones and tablets can be used to control the Beacon. It also has an HDMI port to allow connection to a television or monitor. Up to 6 terabytes of storage, RAID 0 and 1, Wi-Fi, and Bluetooth are all supported.

See also
 Nomaï, a competitor that was acquired and closed down
 SyQuest Technology

References

External links

1980 establishments in Utah
2008 disestablishments in Utah
2008 mergers and acquisitions
American companies established in 1980
American companies disestablished in 2008
Computer companies established in 1980
Computer companies disestablished in 2008
Computer storage companies
Defunct computer companies based in California
Defunct computer companies of the United States
Defunct manufacturing companies based in California
Defunct technology companies based in California
Dell EMC
Hard disk drives
Joint ventures
Lenovo
Manufacturing companies established in 1980
Manufacturing companies disestablished in 2008
Technology companies based in San Diego
Technology companies established in 1980
Technology companies disestablished in 2008

Iomega


Johann Abraham Ihle (Leipzig, 14. lipnja 1627. – Leipzig, ~1699.), njemački astronom

Radio je kao poštanski namještenik u Leipzigu i dopisivao se s Gottfriedom Kirchom o svojim astronomskim promatranjima. Otkrio je Messier 22.

Vanjske poveznice
 Johann Abraham Ihle Stranice Wolfganga Steinickea

Njemački astronomi

Johann Abraham Ihle


Bast é uma personagem fictícia que aparece nas histórias em quadrinhos americanas publicadas pela Marvel Comics. A personagem apareceu pela primeira vez como um ídolo em Fantastic Four #52 (julho de 1966), criada por Stan Lee e Jack Kirby, e é baseada na deusa egípcia felina Bastete. Bast é membro dos panteões heliopolitano e wakandano e o patrona do super-herói Pantera Negra.

Bast aparece nos filmes do Universo Cinematográfico Marvel: Pantera Negra (2018) e Thor: Amor e Trovão (2022), nesse último intepretada por Akosia Sabet.

Histórico da publicação
Bast ou Bastete é uma antiga deusa egípcia representada como uma gata negra. Bast apareceu pela primeira vez nos quadrinhos da Marvel ao lado do Pantera Negra em Fantastic Four #52 como um ídolo

Em Avengers # 87 (abril de 1971), escrito por Roy Thomas e ilustrado por Sal Buscema, é referida como uma divindade masculina, o Deus-Pantera. Em Black Panther vol. 1 #7 (janeiro de 1978), escrito e ilustrado por Jack Kirby, o primeiro Pantera Negra, Olumo Bashenga, é apontado como ter instituído o culto Pantera. Na minissérie em quatro edições Black Panther (1988), escrita por Peter B. Gillis e ilustrada por Denys Cowan, é referida como o "Espírito do Pantera". Em Black Panther vol. 3 #21 (agosto de 2000) escrita por Christopher Priest e ilustrada por Sal Velutto, o Deus-Pantera de Wakanda, foi retconizado como Bast. Em Black Panther  vol. 6 #13 (junho de 2017) escrito por Ta-Nehisi Coates e ilustrado por Wilfredo Torres é revelado que Bast faz parte do panteão Wakandano, chamado de Orixás, também composto por deuses de vários lugares na África: Thoth e Ptah, como Bast são do Egito, Mujaji da África do Sul e Kokou é uma divindade de guerra de Benin. Orixá é uma palavra iorubá que significa espírito ou divindade, revelado anteriormente que o iorubá era uma das línguas oficiais de Wakanda. A princípio, os autores retrataram Bast como uma divindade masculina, mas hoje eles o retratam como seu análogo na mitologia egípcia.

Histórico ficcional
Bast, a Deusa Pantera, é uma das mais velhas deusas do Enéade e a principal divindade de Wakanda. Filha do poderoso deus egípcio do sol Atum / Ra, Bast herdou o calor vivificante de seu pai, enquanto sua irmã, a deusa leoa Sacmis ou Sekhmet, herdou sua fúria ardente e destrutiva. Bast já  era adorada na Terra em 10.000 aC, concedendo poder a seus adoradores "os Filhos de Bast" e seus descendentes na cidade montanhosa de Bastet, o Alto Reino.

Depois que os faraós mortais do Egito chegaram ao poder, Bast começou a obter adoradores na área que um dia se tornaria Wakanda como o "Deus-Pantera". Sua irmã Sekhmet chegou mais tarde e passou a ser adorada em Wakanda como o "Deus Leão".

Antes do surgimento da nação Wakandana, seres místicos conhecidos como Precursores foram expulsos da região pelos humanos e pelos Orixás, o panteão de Wakanda composto por Thoth, Ptah, Mujaji, Kokou e Bast. Sua outra irmã, K'Liluna, considerada uma traidora, foi banida do panteão. Bast também lutou contra outro deus, Magba.

No passado distante, um enorme meteorito feito do elemento vibranium caiu em Wakanda. O meteorito foi nomeado Mena Ngai. Depois que o meteoro vibranium caiu, vários wakandanos foram dolorosamente transformados em "espíritos demoníacos" e começaram a atacar seus companheiros wakandanos. Segundo as lendas, durante o tumulto, o ancestral de T'Challa, Olumo Bashenga, composto por vários clãs em guerra, reuniu todos os mencionados sob seu guia para derrotar os habitantes transformados pelo impacto em ferozes "espíritos demoníacos", uma empresa que unificou a nação ao fundando Wakanda e tornando-se seu primeiro governante e o primeiro a obter o título de "Pantera Negra", pois conta sobre sua "conexão espiritual" com a Deusa Pantera Bast que levou à fundação do culto Pantera.

Outras mídias

Filmes

Universo Cinematográfico Marvel
As deusas Bast e Sekhmet foram mencionados por T'Challa / Pantera Negra no filme do Universo Cinematográfico Marvel de 2016, Capitão América: Guerra Civil, com T'Challa explicando: "Na minha cultura, a morte não é o fim, ela é como um ponto de partida. Se você esticar os braços Bast e Sekhmet levarão você até os campos verdes, onde poderá correr para sempre." Bast é novamente mencionado no prólogo do filme Pantera Negra de 2018 como tendo ajudado Bashenga, o primeiro Pantera Negra a se tornar rei de Wakanda. No filme Thor: Amor e Trovão (2022), Bast faz parte do Conselho das Divindades e foi interpretada como uma mulher negra, interpretada pela atriz Akosia Sabet.

Ligações externas

Mulheres da Marvel Comics
Deidades fictícias

Bast (Marvel Comics)


Der Campo Santo in Berlin war eine pompöse Friedhofshalle mit Begräbnisplätzen am Berliner Dom im Lustgarten. Die nie vollständig fertiggestellte Anlage bestand von ca. 1848 bis zum Neubau des Doms 1894.

Campo Santo
Als Campo Santo (von lat. campus sanctus = heiliges Feld, ein geweihter Acker in der Bedeutung Gottesacker, Friedhof) wird im Italienischen insbesondere der Vorhof eines Friedhofs bezeichnet, "ein nach außen geschlossener, nach innen durch Arkaden offener, ins Viereck gebauter Umgang mit den Begräbnisstätten um das Gemeinwesen verdienter Männer". Der berühmteste Campo Santo datiert aus dem 13. Jahrhundert, als die Stadt Pisa eine solche Anlage dem Gedächtnis großer um die Republik verdienter Pisaner weihte.

Pläne für einen neuen Dom
Im Rahmen der Planungen für den Abriss des 1750 von Johann Boumann errichteten und 1821 von Karl Friedrich Schinkel umgestalteten Domes und eines Domneubaus an derselben Stelle am Berliner Lustgarten beabsichtigte König Friedrich Wilhelm IV. am Anfang der 1840er Jahre neben dem Dom einen königlichen Begräbnisplatz einzurichten. Ähnlich wie der Campo Santo in Pisa sollte der Friedhof der königlichen Familie mit einer Halle umgeben werden, welche sich nach innen (ähnlich den mittelalterlichen Kreuzgängen) öffnete, nach außen aber geschlossene Mauern hatte. Sie sollte als Grablege für die Familie der Hohenzollern dienen. Der Entwurf des Architekten Friedrich August Stüler für den Neubau des Domes in Form einer fünfschiffigen Basilika mit angeschlossenem Campo Santo wurde 1844 von König Friedrich Wilhelm IV. gebilligt. (vgl. Entwurfszeichnung).

Vom Waschhaus zum Campo Santo
Als einleitende Maßnahme für diese Umgestaltung des Domgeländes und den Domneubau, der von dem Architekten Friedrich August Stüler durchgeführt werden sollte, wurde 1845 bereits das neben dem alten Dom bestehende profane und unansehnliche Königliche Waschhaus abgerissen, in dem die persönliche Leibwäsche der königlichen Familie gewaschen wurde. Für den geplanten Campo Santo, wie der König selbst die Anlage gerne nannte, wurde in den Folgejahren auf dem Platz des alten Waschhauses bereits eine mehrere Meter hohe fensterlose Umfassungsmauer errichtet (vgl. Abbildungen). Weiterhin wurde bis 1848 an der Spreeseite an den Fundamenten für die neue Basilika gearbeitet. Der alte Dom sollte dabei so lange wie möglich weiter genutzt werden.

20 Jahre vergebliche Arbeit
König Friedrich Wilhelm IV. beauftragte auch den für seine Monumentalbilder berühmten Maler Peter von Cornelius mit der künstlerischen Ausgestaltung der Anlage. Cornelius sollte die gewaltigen Wandflächen des Campo Santo mit Fresken schmücken. Der Kunsthistoriker Görling urteilt: "Ein grossartigerer Auftrag ist selten oder nie, seit der Ausmalung der Sixtinischen Kapelle und der Stanzen des Vaticans einem einzigen grossen Künstler zu Theil geworden, und es ist begreiflich, dass das Bewusstsein von der Grösse der Aufgabe erhebend auf die Kraft des Meisters wirkte, der mit diesem Cyklus sich selbst das ehrenvollste Denkmal setzen und seiner künstlerischen Laufbahn das letzte Siegel aufdrücken sollte."

Cornelius arbeitete schließlich zwischen 1844 und 1863 an einem monumentalen Freskenzyklus für den geplanten Stülerschen Dom und insbesondere für den Campo Santo. Wegen der Revolution von 1848 und der sich anschließenden langwierigen und kontroversen öffentlichen Diskussionen über die Gestaltung des Domgeländes konnten die Pläne von König Friedrich Wilhelm IV., der am 2. Januar 1861 verstarb, nicht verwirklicht werden. Die von Peter von Cornelius erstellten Entwürfe – nach Einschätzung von Kunsthistorikern sein bedeutendstes Werk – waren damit durch die Entwicklung überholt. Sie werden heute zum Teil als Kartons in der Nationalgalerie in Berlin aufbewahrt.

Die Fürstengruft im neuen Berliner Dom
Ein Neubau des Berliner Doms erfolgte erst viel später nach Plänen des Architekten Julius Raschdorff, 1894. Dabei wurde der von Stüler entworfene Campo Santo abgerissen. Für die Grabdenkmäler der Familie Hohenzollern wurde im Untergeschoss des neuen Berliner Doms eine Fürstengruft eingerichtet.

Literatur
 Elke Blauert / Katharina Wippermann (Hg.): Neue Baukunst. Berlin um 1800. Nicolai Verlag, Berlin 2007. ISBN 978-3-89479-401-9.
 Rolf Bothe u. a.: Stadtbilder. Berlin in der Malerei vom 17. Jahrhundert bis zur Gegenwart. Verlage: Willmuth Arenhövel, Nicolaische Verlagsbuchhandlung. Berlin 1987. ISBN 3-87584-212-X.
 Frank Büttner: Peter Cornelius – Fresken und Freskenprojekte. Band 2. Wiesbaden 1999.
 Karl-Heinz Klingenburg: Der Berliner Dom. Bauten, Ideen und Projekte vom 15. Jahrhundert bis zur Gegenwart. Union Verlag, 1. Aufl. Berlin 1987. ISBN 3-372-00113-3.
 Hubert Stier: Der neue Dom zu Berlin und die Ausstellung der Konkurrenz-Entwürfe zu demselben. In: Deutsche Bauzeitung. Wochenblatt des Architekten-Vereins zu Berlin. Jg. III, Hefte 6–15.

Weblinks

Anmerkungen

Erbaut in den 1840er Jahren
Zerstört in den 1890er Jahren
Berlin-Mitte
Abgegangenes Bauwerk in Berlin

Campo Santo (Berlin)


كتائب حزب الله العراقي فرق مسلحة شيعية في العراق. تتبع أيديولوجيًا لنظام ولاية الفقيه في إيران وتدعو بالاحتكام إليه. تحظى الكتائب بتمويل وتسليح وتدريب ودعم إيراني، وكان يرأسها أبو مهدي المهندس العضو في الحرس الثوري الإيراني. ومن الأهداف المعلنة للكتائب «إخراج المحتل من العراق والدفاع عن المُقدّسات». وبدأت هذه الحركة سنة 2003م عقب سقوط بغداد في أيدي الاحتلال الأمريكي ومع تصاعد النفوذ الشيعي بعد الإطاحة بحكم صدام حسين.

نبذة تاريخية

تشكّلت كتائب حزب الله بعد سقوط بغداد بأيدي الاحتلال الأمريكي وتصاعد النفوذ الشيعي بعد سقوط صدام حسين، في هذا الوقت ظهرت كتائب تحمل اسم لواء أبي الفضل العباس وكتائب كربلاء وكتائب السجاد وكتائب زيد بن علي، وجميعها فصائل مسلحة اسلامية شيعية أعلنت تجمّعها وتوحدها تحت اسم «حزب الله العراقي» في 2006، وفي ذلك الوقت كانت الهدف الأصلي لهذه التجمعات هي محاربة المحتل الأمريكي. آلت الكتائب على نفسها مقاومة الاحتلال الأمريكي حتى إخراجه من العراق. اتصل الحزب بإيران من جهة العقيدي والمذهبي ولا يخفي هذا الإتصال. إذ أصدر الحزب عدة بيانات مؤيدة لإيران، ولغة تهديد الولايات المتحدة حتى جعل الولايات المتحدة تُدرج الحزب على قوائم الإرهاب عام 2009، لكن بعد انسحاب الأمريكيين نهاية 2011 تم تغيير «المقاومة» إلى «النهضة» ليصبح اسمه حزب الله- النهضة الإسلامية.

أهدافها
 مواجهة الاحتلال الأمريكي والغربي في العراق
 العمل على تحقيق الجمهورية الإسلامية في العراق، كما في إيران.
 الدفاع عن مرقد السيدة زينب في سوريا
 مواجهة تنظيم داعش والدفاع عن مقدسات العراق

الأيديولوجية الفكرية
أن الحزب في بياناته أشار إلى اتصاله الأيديولوجي بإيران. والحزب بولاية الفقيه ويقلّد المرشد الأعلى للثورة الإسلامية في إيران آيه الله علي خامئني.

مجموعات هذه الكتائب
تشكلت هذه الكتائب من كتائب مختلفة مثل:
 لواء أبو الفضل العباس
 كتائب كربلاء
 كتائب زيد ابن علي
 كتائب علي الأكبر
 كتائب السجاد

في سنة 2007 اندمجت كل هذه الكتائب باسم كتائب حزب الله العراق.

نفذّت ما يقارب ثلاثة آلاف عملية ضد القوات الأمريكية أبرزها قصف قاعدة الأمن العامة في محافظة بغداد بصواريخ الأشتر وقصف قاعدة الصقر بالصواريخ وقصف مطار بغداد.

دور الكتائب في محاربة داعش
كان لكتائب حزب الله العراق الدور الكبير في محاربة داعش وصد هجمات داعش باتجاه مدينة بغداد، كما شاركت في عملية عاشوراء لتحرير جرف النصر شمال محافظة بابل وشاركت في عمليات تحرير وفك الحصار عن مدينة آمرلي وصد هجمات داعش باتجاه آمرلي كما شاركت في عمليات تحرير قضاء الدور وتحرير تكريت في عمليات كبير مشتركة لتحرير صلاح الدين وشاركت في تحرير كامل قضاء بيجي وكذلك عملية تحرير جزيرة سامراء وشاركت في عمليات تحرير الكرمة وأيضا الصقلاوية ومدينة الفلوجة وفي 25 يوليو أعلنت عن مشاركتها في عمليات تحرير الموصل.

سرايا الدفاع الشعبي
وهي تشكّيل عسكري مسلح ضمن كتائب حزب الله العراق تأسس سنة 2014م وتشكّلت هذه السرايا من مجموعة من المتطوعين بعد إصدار فتوى الجهاد الكفائي التي أفتى بها المرجع الكبير في النجف السيد علي السيستاني وبهذه الفتوى تشكّلت هذه الكتائب للدفاع عن العراق ضد تنظيم داعش.

إتهامات بالخطف والقتل

 بتاريخ 8/3/2015 , إتهم أهالي محافظة صلاح الدين الميليشيا بإختطاف (14) مدنيّاً من منطقة دور الجلام .
 عثر في منطقة المشتل وقرية الفياض والبورديني شرق مدينة الفلوجة ( وعلى مقربة من الطريق الدولي السريع الرابط مع العاصمة بغداد ) على مقبرة جماعية تضم (200) جثة تعود لمدنيين من سكنة مدينة الفلوجة والنواحي التابعة لها , المقبرة تضم رفات عدد غير معلوم من الأشخاص عبارة عن جماجم وعظام وملابس مدنية وقيود بلاستيكية، بما يظهر أنها عملية إعدام جماعية نفذت في المكان الذي يؤكد مسؤول أمني عراقي، أنه كان موقع تجمع لقوات الشرطة الاتحادية وفصائل مسلحة ( مليشيا كتائب الإمام علي وحزب الله العراقي ) بين عامي 2014 و 2015.

قائمة الإرهاب الأمريكية
تم إدراج کتائب حزب الله فی قائمة الإرهاب الأمريكية في 2 يوليو / تموز 2009.

 أعلنت وزارة العدل الأمريكية، الأربعاء، 2 سبتمبر 2020، في بيان لها، أنها حجبت مواقع موقعين على شبكة الإنترنت تابعين لكتائب حزب الله المدعوم من إيران في العراق. يشار إلى أن كتائب حزب الله تعتبر منظمة إرهابية من قبل الولايات المتحدة.

الغارات الجوية الأمريكية

في 29 ديسمبر 2019، شنت الولايات المتحدة غارات جوية على خمسة منشآت لكتائب حزب الله، ثلاثة في غرب العراق، واثنان في شرق سوريا. وكانت الغارات الأمريكية في العراق قريبة من حي القائم الغربي في محافظة الأنبار، وعلى مقربة من الحدود مع سوريا. وشملت هذه المواقع مرافق تخزين الأسلحة ومواقع القيادة والسيطرة حسب بيان عسكري أمريكي ورويترز. وكان الهجوم ردا على ما اعتبرته الولايات المتحدة استهدافا لإحدى قواعدها في كركوك مما أسفر عنه مقتل متعاقد مدني أمريكي وإصابة أربعة من أفراد الخدمة الأمريكية جراء ضربة صاروخية على قاعدة K1. قُتل إثر الهجوم الأمريكي ما لا يقل عن 25 من مقاتلي الميليشيا وأُصيب 55 آخرون.

انظر أيضًا
 كتائب الامام علي
 كتائب سيد الشهداء
 كتائب التيار الرسالي
 عصائب أهل الحق
 حركة النجباء
 لواء أبو الفضل العباس
 منظمة بدر
 سرايا السلام
 لواء اليوم الموعود
 سرايا الخراساني

المراجع

وصلات خارجية
 موقع كتائب حزب الله
 شاهد بعض عمليات كتائب حزب الله

الإسلاموية في العراق
التمرد العراقي
الحشد الشعبي
العلاقات الإيرانية العراقية
العلاقات السورية الإيرانية
إرهاب في العراق
جماعات إسلاموية
جماعات عربية مسلحة
حرس الثورة الإسلامية
حركات مقاومة
حزب الله
فصائل في حرب العراق
فصائل مناهضة لتنظيم الدولة الإسلامية (داعش) في العراق
فصائل مناهضة لتنظيم الدولة الإسلامية (داعش) في سوريا
فصائل موالية للحكومة في الحرب الأهلية السورية
قوات شبه عسكرية في العراق
مجموعات إسلامية شيعية
محور المقاومة
معاداة الأمريكيين
معاداة السنة في العراق
معاداة الصهيونية في العراق
معاداة الغرب
منظمات جهادية في العراق
منظمات جهادية في سوريا
منظمات شبه عسكرية مقرها في العراق
منظمات مسلحة غير نظامية
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الإمارات العربية المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الولايات المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب اليابان
منظمات مصنفة على أنها إرهابية في آسيا
منظمات معادية للصهيونية
ميليشيات عراقية
نزاعات مرتبطة بالإسلام
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 2003

كتائب حزب الله


الكابتن باور (Captain Power and the Soldiers of the Future) كابتن باور موجه للمراهقين عرض على كابتن باور مترجم للعربية. يحكي المسلسل عن كابتن شجاع اسمه باور يحاول هو واصدقائه التصدي للاشرار.

بدأ المسلسل في عام 1987 - 88 وهذا المسلسل من نوعية الخيال العلمي. كما تم إنتاج خط لعبة من قبل شركة ماتيل، وخلال كل حلقة كان هناك القطعة التي شملت البصرية والسمعية المواد التي تتفاعل مع اللعب.

روابط خارجية

مراجع

أبطال خارقون
ألعاب عقد 1980
تلفزة تفاعلية
كابتن باور
عروض تلفزيونية مبنية على ماتيل
كابتن باور
مسلسلات أطفال تلفزيونية أمريكية في عقد 1980
مسلسلات أطفال تلفزيونية كندية في عقد 1980
مسلسلات أكشن أمريكية
مسلسلات أمريكية انتهت في 1988
كابتن باور
كابتن باور
مسلسلات تلفزيونية أمريكية في العقد 1980
مسلسلات تلفزيونية أنتجت في تورونتو
مسلسلات تلفزيونية خارقة أمريكية
مسلسلات تلفزيونية خارقة كندية
مسلسلات تلفزيونية سايبربانك
مسلسلات تلفزيونية علمية خيالية أمريكية في عقد 1980
مسلسلات تلفزيونية علمية خيالية كندية في عقد 1980
مسلسلات تلفزيونية عن روبوتات
مسلسلات تلفزيونية فانتازيا كندية
مسلسلات تلفزيونية كندية انتهت في 1988
مسلسلات تلفزيونية كندية بدأ عرضها في 1987
مسلسلات تلفزيونية كندية في عقد 1980
كابتن باور
مسلسلات تلفزيونية مغامرات أمريكية
مسلسلات حركة تلفزيونية أمريكية للأطفال
مسلسلات حركة تلفزيونية كندية
مسلسلات حركة تلفزيونية كندية للأطفال
مسلسلات خيال علمي أمريكية
مسلسلات خيال علمي تلفزيونية أمريكية للأطفال
مسلسلات خيال علمي تلفزيونية كندية
مسلسلات خيال علمي تلفزيونية كندية للأطفال
مسلسلات فانتازيا تلفزيونية أمريكية
مسلسلات فانتازيا تلفزيونية كندية
كابتن باور
مسلسلات مغامرات أمريكية للأطفال
مسلسلات مغامرات تلفزيونية كندية
مسلسلات مغامرات تلفزيونية كندية للأطفال
مسلسلات نهاية الحضارة

الكابتن باور


Asediul Adrianopolului a fost un asediu al trupelor Ligii Balcanice (ale Regatului Bulgariei și ale Regatului Serbiei) împotriva orașului otoman Adrianopol (în bulgară Odrin, în turcă Edirne) în timpul Primului Război Balcanic, la  - .

Adrianopolul a avut o importanță strategică mare: era străbătut de o linie de cale ferată care venea dinspre estul Peninsulei Balcanice către vest și care conecta armata turcă occidentală din Macedonia cu capitala Imperiului Otoman și cu armata turcă orientală.

Cetatea Adrianopolului a fost echipată cu ajutorul specialiștilor germani și a fost o fortăreață militară de primă clasă.

Inițial, orașul a fost asediat doar de Armata a 2-a Bulgară sub comanda generalului Nikola Ivanov și a unităților sârbe sub comanda lui Stepa Stepanović. Trupele sârbe au ajuns în zonă la 6 noiembrie, ceea ce a îmbunătățit moralul bulgarilor. Primele bătălii din oraș au început la sfârșitul lui octombrie 1912.
În 3 noiembrie, garnizoana turcă a lui Shukri Pașa, după lupte grele, s-a retras în cetatea orașului. Din acest moment a început asediul lung al Adrianopolului. Aliații au stabilit ca obiectiv să nu distrugă fortăreața, ci să înfometeze turcii și să le creeze condiții insuportabile.

În perioada 3 decembrie 1912 - 3 februarie 1913 a fost declarat un armistițiu temporar, dar orașul a fost blocat în continuare - nu s-a livrat mâncare sau muniție.

La 11 martie 1913, a început un bombardament al fortăreței de către artileria bulgară, de data aceasta ca pregătire a unui asalt. La 12 martie, bombardamentul s-a oprit temporar, dar apoi a fost reluat în forță.

Sub acoperirea artileriei, trupele Ligii Balcanice au avansat până aproape de zidurile cetății și de fortificațiile turcești și au început luptele corp la corp. Ca urmare, trupele bulgare au reușit să ocupe toate tranșele și fortificațiile turcești din oraș și din periferie. La 13 martie a început un atac direct asupra cetății, care a căzut în aceeași zi.

Conform surselor, în bătăliile din 11, 12 și 13 martie în Adrianopol, pierderile bulgarilor au fost de 1298 de morți și 6.655 au fost răniți;  pierderile sârbilor au fost de 453 de morți și 1.917 răniți; în timp ce 65 de mii de turci au fost capturați, printre care 15 generali și 2000 de ofițeri, de asemenea au fost confiscate 650 de tunuri și 16 steaguri. Conform părții turce, pierderile acestora au fost de 13.000 de morți și răniți și 42.500 prizonieri de război.

Note

Lectură suplimentară

Războaiele Balcanice
1912 în Europa
1913 în Europa
Edirne

Asediul Adrianopolului


Roman Lisko (ukr. Роман Лиско; Horodok kod Lavova, 14. kolovoza 1914. – Lavov, 14. listopada 1949.), ukrajinski grkokatolički svećenik, mučenik i blaženik Katoličke Ckrve.

Životopis
Rođen je 14. kolovoza 1914. u gradu Horodoku kraj Lavova. Bogosloviju je studirao na Ukrajinskom katoličkom sveučilištu u Lavovu. Za svećenika je zaređen 28. kolovoza 1941. od strane ukrajinskog grkokatoličkog metropolita Andreja Šeptickija.

Tijekom 1930-ih bio je član pokreta ukrajinskih katolika Plast i vođa skupine Lisice (Lys).

Pripadnici sovjetske tajne policije NKVD-a uhitila ga je 9. rujna 1949. i zatvorila ga u lavovskoj Ulici Lonckoga, u zloglasnoj tamnici Ljukavjanki, jer se nije želio pridružiti Ruskoj pravoslavnoj Crkvi. Bio je podvrgnut mukama i izgladnjivan. Postao je poznat po glasnom pjevanju psalama kojim je nakon mučenja odjekivala njegova ćelija i cijela tamnica. Njegovi tamničari mislili su da mu se pomutio razum pa su ga živog zazidali te je preminuo 14. listopada 1949. godine.

Papa Ivan Pavao II. proglasio ga je blaženim 27. lipnja 2001. u rodnom Lavovu, zajedno s još 24 ukrajinska mučenika, žrtava sovjetskog režima. Proglašenju je bila nazočna i blaženikova supruga, 79-godišnja Neonila Lisko.

Izvori

Ukrajinski blaženici
Kršćanski mučenici

Roman Lisko


Manchu-tungusiske folk tidligere betegnelse tungusere (via russisk fra jakutisk tunguz 'vildsvin'), er beslægtede asiatiske folkeslag, der taler eller oprindeligt har talt manchu-tungusiske sprog. Folkeslagene er oprindeligt nomadiske folk. Manchu-tungusiske folk er inddelt i flere undergrupper, der betragtes som selvstændige folkeslag.

Manchu-tungusiske folkeslag

Manchu-tungusiske folkeslag:
 Evenkere
 Evensere
 Jurchener
 Manchuere
 Negidaler
 Nani-folket
 Oroch-folket
 Orok-folket
 Oroqen-folket
 Udege-folket
 Ulchs
 Xibe

Referencer

Manchu-tungusiske folk


Andesvibe () er en brokfugl, der lever i Andesbjergene - fra det sydvestlige Colombia til det nordvestlige Argentina.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Andesfugle
Viber

Andesvibe


José Julián Martí Pérez (28 Ocak 1853 – 19 Mayıs 1895), Küba bağımsızlık mücadelesinin öncülerinden, şair ve yazardır.

Hayatı

Gençliği
1853 yılında Havana'da doğan Marti, 17 yaşındayken sömürge yönetimine muhalif eylemleri nedeniyle İspanya'ya sürgün edilmiştir. İspanya'da yaşadığı dönemde, Küba'da siyasi hükümlülerin maruz kaldığı eziyetleri anlatan bir broşür yayınlamıştır. Zaragoza Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Meksiko'ya (ciudad de Mexico) gitmiş ve burada edebiyat çalışmalarına başlamıştır.

Bağımsızlık savaşçısı
Askerî darbenin oluşturduğu rejime karşı muhalefeti nedeniyle bu ülkeden ayrılmak zorunda kalan Marti, Guatemala'ya geçmiştir ancak hükûmetin baskısı nedeniyle buradan da ayrılmak zorunda kalmıştır. 1878'de genel aftan faydalanarak Küba'ya dönmüştür ancak İspanyol yönetimine karşı mücadelesinden dolayı tekrar sürgüne gitmek zorunda kalmıştır. Önce İspanya'ya daha sonra da ABD'ye gitmiş, New York'ta bir yıl yaşadıktan sonra Venezuela'ya geçmiştir. Venezuela'ya yerleşmeyi ummasına karşın buradaki diktatörlük rejimi nedeniyle tekrar ABD'ye dönmüştür. 1895 yılında ise Küba Bağımsızlık Savaşı için ABD'yi terk etmiştir.

11 Nisan 1895'te Jose Marti, aralarında Generalísimo Máximo Gómez y Báez'in de bulunduğu sürgündeki muhaliflerden oluşan bir güçle Küba'ya ulaşmıştır. 19 Mayıs 1895'te Dos Rios savaşında İspanyol güçleri ile girdiği çatışmada yaşamını yitirmiştir. Mezarı Santiago de Cuba'da Santa Efigenia mezarlığındadır.

Değerlendirme

Jose Marti Küba'nın ulusal kahramanı ve simgesidir. O bir siyasetçi, bir devrimci, bir ozan, bir gazeteci, edebiyat profesörü ve elçiydi. Yaşadıkları ve gördüğü eğitim onun her alanda başarılı olmasına yardımcı oldu. Marti, 1853'te Küba'da doğdu. Küba, o zamanlar, İspanya'nın bir kolonisiydi. Jose Marti'nin babası İspanyol, annesiyse Kanarya Adaları'ndandı.

Jose Marti, çok gençken siyasete atıldı ve İspanyol yönetimiyle çatışmaya başladı. Daha 17 yaşındayken 6 yıl boyunca ağır çalışma kamplarında tutsak olarak tutuldu ve sonrasında İspanya'ya sürüldü. Yaşamının büyük bölümünü sürgünde geçirdi. İspanya'dayken Hukuk ve Felsefe Bölümlerini bitirdi. Daha sonra Mexico City'ye gitti ve ailesiyle buluştu. Orada edebiyat yaşamı başladı.

1878'de evlendi, bir oğlu ve bir kızı oldu. Yıllarca şiirler, kitaplar ve gazete makaleleri yazdı. Aynı zamanda siyasi eylemlerini de sürdürdü. Bu yaşam biçimi onun öğretilerinin zenginliğini kaynağıdır. Siyasi etkinliği nedeniyle hep başı derde girdi ve hiçbir ülkede uzun süre kalamadı.

Küba'nın ABD'ne bağlanmasına karşı çıktı. 1892'de Küba Özgürlük Partisi'ni kurdu. ABD emperyalizmine karşı Güney Amerika'nın birliği için savaştı. 1895'te Küba'nın özgürlüğü için Küba'ya çıkartma yaptı. Başarısızlıkla sonuçlanan isyanın ilk çarpışmalarından birinde İspanyol askerlerince vurularak öldüğünde 42 yaşındaydı.

Jose Marti yaşamını, Küba'da İspanyol koloni yönetimini sona erdirilmesi ve Küba'nın ABD dahil başka ülkelerin egemenliği altına girmemesi için savaşıma adamıştır. Bütün öğretisi kişi özgürlüklerine saygılı olmayan ve yalnızca zenginliklerini büyütmeyi gözeten yönetimleri uyarmaya dayanmaktadır. Yapıtlarında bütün despot yönetim düzenlerini ve insan haklarına karşı uygulamaları kınamıştır. Onun yazıları demokratik gelişmeye yol göstericidir.

Şiirleri
 Alacalı Tüy Sorguçlar
 Aynı Yalınlıkla Ölmek İsterim
 Benim Sakim
 Benim Şövalyem
 Guanatanamo'lu kadın
 Güzel Kokulu Eller
 Küçük Prens (şiir)
 Ruhumun Oğlu
 Omuzumda
 Uyanık Düş
 İki Yurt

Ayrıca bakınız
 Jose Marti Küba Dostluk Derneği

Dış bağlantılar
 Jose Marti Şiirleri
 Jose Marti'nin biyografisi ve şiirleri (ingilizce)
 Biyografisi (ingilizce)

Kaynakça

1853 doğumlular
1895 yılında ölenler
Kübalı siyasetçiler
Kübalı şairler
Kübalı yazarlar
Kübalı gazeteciler
Küba Cumhuriyeti kahramanları

José Martí


Tobias Harro Christensen (født 4. januar 1995) er en dansk fodboldspiller, der spiller for øjeblikket spiller for Vendsyssel FF, men i 2021 blev udlånt til B36 Tórshavn.

Klubkarriere

Elche CF
Han skiftede i 2014 til spanske Elche CF.

FC Helsingør
Den 7. september 2016 blev det offentliggjort, at Christensen skiftede fra spanske Elche CF til den danske klub FC Helsingør. Han skrev under på en toårig kontrakt gældende frem til sommeren 2018.

Næstved Boldklub
Han skiftede i juni 2018 til Næstved Boldklub, hvor han skrev under på en toårig kontrakt.

HB Køge
Han skiftede i juni 2019 til HB Køge, hvor han skrev under på en 2 årig kontrakt gældende frem til sommeren 2021.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra FC København
Fodboldspillere fra Elche CF
Fodboldspillere fra FC Helsingør
Fodboldspillere fra Næstved BK
Fodboldspillere fra B36

Tobias Christensen


Jenny Hagel é uma comediante e escritora de comédia americana. Atualmente, ela é escritora e intérprete do Late Night with Seth Meyers, onde é conhecida por atuar no segmento recorrente "Jokes Seth Can't Tell", junto com o apresentador Seth Meyers e a colega escritora e intérprete Amber Ruffin . Hagel também atua como Produtora Executiva e Redatora Principal no The Amber Ruffin Show no Peacock . Em 2022, Hagel e Amber Ruffin co-fundaram sua produtora Straight to Cards sob seu acordo geral com a Universal Television .

Carreira
Hagel se formou no College of William and Mary . Em seguida, ela recebeu um MFA em Redação para Tela e Palco pela Northwestern University School of Communication em 2009, onde foi ensinada por David E. Tolchinsky. Ela realizou improvisação e comédia de esquetes no The Second City em Chicago por cinco anos antes de se mudar para a cidade de Nova York . Além de Late Night with Seth Meyers, ela escreveu para vários outros programas de TV de comédia, incluindo Impractical Jokers, Big Gay Sketch Show e o programa MTV 10 on Top, do qual ela era a redatora principal. Em 2020, ela se tornou a redatora-chefe inaugural do The Amber Ruffin Show no Peacock . No ano de 2022, ela foi indicada ao prêmio GLAAD por seu trabalho abordando questões LGBTQ no programa Late Night.

Vida pessoal
Hagel é filha de Virginia e do juiz Lawrence B. Hagel . Ela descreve como sua paixão pela comédia foi como herdada de seus pais e avós, pois foi criada em uma família que valorizava o humor. Como Jenny morava em uma área onde o negócio do entretenimento não era grande, ela não pensou em fazer carreira na comédia até se mudar dos subúrbios do norte da Virgínia . Hagel é descendente de porto-riquenhos . Ela atualmente mora no Brooklyn com seu filho.

Filmografia

 2008: Potencial Humano (Curta) – Escritor, Atriz
 2008: Crafty (curta) – Escritor, Atriz
 2009: Suporte Técnico (Curta) – Escritor, Atriz
 2010: Feminist Rapper (Curta) – Diretora, Escritora, Atriz
 2010: The Big Gay Sketch Show (série de TV) – Escritor (1 episódio)
 2010: Comentário Positivo (Curta) – Diretor, Escritor, Atriz
 2010: 10 on Top (Série de TV) – Escritor (3 episódios)
 2010: Nice Shirt (Short) – Escritor, Produtor, Atriz
 2013: Impractical Jokers (série de TV) – Produtor de Comédia
 2016–presente: Late Night with Seth Meyers (série de TV) – escrito por (mais de 175 episódios), Performer
 2018: White Guy Talk Show (série de TV) – Escritor (39 episódios)
 2018: 75º Globo de Ouro (Especial de TV) – Roteirista
 2019: 76º Globo de Ouro (Especial de TV) – Roteirista
 2020: Peacock Presents: The At-Home Variety Show Apresentando Seth MacFarlane (curta série de TV) – Escrito por (2 episódios)
 2020: The Amber Ruffin Show - Escritor Principal

Ligações externas

Escritoras lésbicas
Roteiristas de comédia dos Estados Unidos
Pessoas vivas

Jenny Hagel


Les oiseaux de passage est une plateforme coopérative de voyage. Elle permet à des voyageurs de rencontrer dans leur destination de voyage des communautés d'hospitalité issues du tourisme social, de l'économie sociale et solidaire (ESS) et des droits culturels. La coopérative développe une plateforme pour un voyage d'humain à humain.

Histoire
Les oiseaux de passage est une société coopérative d'intérêt collectif à responsabilité limitée (SCIC-SARL) fondée en 2016 à Poitiers par la coopérative d'habitants Hôtel du Nord, l'association pour un commerce équitable Minga, l'agence de tourisme social Ekitour et le tiers-lieu coopératif Point Carré. La société développe une plateforme numérique de voyage pour mettre en relation des voyageurs et des communautés d'hospitalité issues du tourisme social, du tourisme communautaire, de l'écotourisme, de l'ESS et des droits culturels.

En , la coopérative obtient le prix national Coup de cœur de l'ESS  dans le cadre du mois de l'ESS organisé par ESS France.

Engagements européens
La société s'associe en  à des agences de voyage en Europe pour proposer dans le cadre du plan de relance européen de 2020 un manifeste pour un tourisme durable en Europe. Elle présente ce manifeste au Parlement européen à l'invitation de la députée européenne Karima Delli, présidente de la commission transport.

La coopérative est membre depuis 2016 du réseau européen de la convention de Faro qui collabore avec le conseil de l'Europe à l'interprétation et l'application de la convention cadre sur la valeur du patrimoine culturel pour la société.

Recherche et développement
La coopérative est une jeune entreprise innovante. Elle mène des travaux de recherche et développement sur des enjeux d'accessibilité aux vacances pour tous, de droit au patrimoine culturel, de dé-numérisation et de transition écologique. Elle développe dans le cadre de ses travaux de recherche en lien avec les universités de Poitiers, Paris, Padou et Huelva une approche critique du dispositif touristique et de la définition de la catégorie touriste.

La coopérative participe au programme de recherche sur les plateformes coopératives There are platforms as alternatives (TAPAS), entreprises plateformes et communs numériques : modèles économiques et formes de travail - piloté par l'université de Paris.

La coopérative fait partie des 75 volontaires pour les droits culturels à s'être mobilisé de  à  en région Nouvelle-Aquitaine pour travailler sur l'adaptation des textes majeurs des droits culturels dans leurs pratiques quotidiennes.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Tourisme équitable
 Tourisme durable
 Fairbnb.coop

Lien externe

Société coopérative d'intérêt collectif
Tourisme
Entreprise du tourisme ayant son siège en France
Coopérative de droit français

Les oiseaux de passage (entreprise)


Zece minute cu clasa muncitoare este un film românesc din 1995 regizat de Florin Iepan.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1995 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1995
Filme documentare românești

Zece minute cu clasa muncitoare


Hørby Skoleby er en nyere bydel i nordvestenden af Hobro. Bydelen har skolen Rosendalskolen, som er Mariagerfjord kommunes største skole.
Sportklubben I.K. Rosendal har også hjemme i denne bydel.

Bydele i Hobro

Hørby Skoleby


O Panda Kids é um canal de televisão português, dedicado ao público infantil entre os 6 aos 9 anos.
O canal passa quase todas as séries animadas exibidas no Biggs e algumas do Canal Panda, incluindo filmes e mais novas séries animadas inéditas no canal.

Está disponível em todas as operadoras portuguesas e na operadora angolana ZAP.

História

Algumas semanas antes do canal ser fundado, o canal foi anunciado.

A sua emissão anunciada na Internet era das 8h à meia-noite, mas revelou-se na programação desse canal em todas as operadoras que a emissão passou a ser das 6h à 1h.

A partir de julho de 2021, passou a emitir das 6h às 2h30. Depois, em agosto de 2021, a sua emissão passou entre as 6h e as 4h. Mais tarde, em outubro de 2021, a emissão passou a ser das 6h às 4h30. Depois, a partir de 16 de novembro de 2021, a sua emissão passou a emitir 24h por dia.

Inicialmente era para ser um canal pop-up, ou seja, temporário português para o público infantil, mas devido à subida de audiências do público-alvo do canal, a Dreamia decidiu torná-lo um canal normal e permanente como o Biggs e o Canal Panda.

O canal recentemente criou o seu Website.

Canais

Biggs
Canal Panda
Disney Channel
Nickelodeon
SIC K

Ligações externas

Canais de televisão infantis
Canais de televisão fundados em 2021
Fundações em Portugal em 2021
Canais de televisão de língua portuguesa

Panda Kids