Crestline est un village américain situé dans les comtés de Crawford et de Richland, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Village dans l'Ohio
Comté de Crawford (Ohio)
Comté de Richland (Ohio)

Crestline (Ohio)


Biserica Sfinții Petru și Paul este o biserică catolică din Pitești, monument istoric și de arhitectură, care află pe str. Victoriei nr. 11. Biserica își are hramul în ziua de 29 iunie.

Istoric

În a doua jumătate a secolului al XIX-lea comunitatea romano-catolică din Pitești și-a desfășurat serviciile religioase într-o capelă construită în anul 1864. Credincioșii proveneau din diferite comunități etnice: maghiari, germani, cehi, polonezi, italieni ș.a.m.d.

Actuala biserică a fost construită în 1896-1897, după ce catolicii din Pitești s-au organizat într-o parohie proprie, în cadrul Arhidiecezei de București. Primul preot paroh a fost Probus Szabo, franciscan observant.

Conform datelor recensământului din 1930 ponderea credincioșilor în mediul mediul urban al județului Argeș era de 2,4% romano-catolici, alături de 0,7% reformați și 0,7% luterani. Din totalul de 19.532 de locuitori ai orașului Pitești, 487 erau maghiari (2,4%), 275 germani (1,4%), 34 polonezi, 28 cehi ș.a.

O casă nouă a parohiei a fost construită între anii 1990 și 1996. Biserica are un cor și participă la activități culturale și de caritate.

În anul 1996 filiala Curtea de Argeș a fost preluată de Parohia Câmpulung Muscel.

Imagini

Note

Bibliografie
 Gabor, Iosif: Biserica catolică "PITEȘTI", manuscris, Izvoarele, 21 oct. 1977.

Legături externe
 Biserica Sf. Ap. Petru și Pavel din Pitești

Fondări în 1895
Biserici romano-catolice din România
Biserica Sfinții Petru și Paul
Monumente istorice din județul Argeș
Biserici din secolul al XIX-lea din România
Biserici cu hramul Sfinții Apostoli Petru și Pavel

Biserica Sfinții Petru și Paul din Pitești


لويس روبلس  لاعب كرة قدم أمريكي، من مواليد 11 مايو 1984 في حصن هواشوكا في أريزونا-الولايات المتحدة ، يلعب مع نادي كايزرسلوترن 1.أف سي الألماني.

وبدأ يلعب دولياً مع منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم في سنة 2009.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية أمريكيون مغتربون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أمريكيون من أصل بورتوريكي
خريجو جامعة بورتلاند
رياضيون أمريكيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون أمريكيون من أصل بورتوريكي
رياضيون أمريكيون من أصل كوري
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو إنتر ميامي
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس الكونكاكاف الذهبية 2009
لاعبو كارلسروه
لاعبو كايزرسلوترن
لاعبو كرة قدم أمريكيون
لاعبو كرة قدم أمريكيون مغتربون
لاعبو كرة قدم أمريكيون مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم من أريزونا
لاعبو كولورادو رابيدز يو-23
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم
لاعبو نادي نيويورك ريدبولز
مواليد 1984
مواليد في أريزونا

لويس روبلس


İnsinerasyon (atık yakma),  atığın içerisindeki organik materyalin, yüksek sıcaklık ve fazla oksijen eşliğinde yakılma işlemidir.

Yakma
Yakma genellikle, jeneratörleri elektrik üretmeye zorlayan buhara dönüştürmek amacıyla suyu kaynatmak için yanan çöpleri gerektirir. Yakma hem küçük hem de büyük ölçekte yapılır. Bu, belirli tehlikeli metalik olmayan organik atıkları ve tıbbi atıkları bertaraf etmenin gerçekçi bir yöntemi olarak kabul edilir. Çünkü yüksek sıcaklık, WtE aktivitesinde en yaygın işlem olmasının yanı sıra bakteri ve virüsleri de parçalar. Bu işlem nispeten steril, gürültüsüz ve kokusuzdur; arazi ihtiyacı ise asgaridir. Yakma teknolojisi katı atıklarda depolanan enerjiyi geri kazanmak için kullanılan en eski teknolojilerden biridir. En yaygın kullanılan yakma teknolojisi için tasarlanmış hareketli ızgaradır. Ön işleme tabi tutulmadan büyük miktarlarda belediye atığı ile başa çıkmak için ızgara yakma fırınları kullanılmaktadır. Genellikle toplu yakma tesisleri olarak adlandırılırlar. Toplu yakma fırınlarında, termal enerji buhar türbinleri yoluyla elektrik üretir. Isı ve elektriğin üretildiği yakma fırınlarında geri kazanılan atık ısı, bölgesel ısıtma, sıcak su temini vb. için kullanılır .(Yılmaz, 2019; Williams 2005; EC 2006; Defra, 2013)

Tarihçe
Nüfus artışı ve sanayileşmeye bağlı olarak artan katı atık miktarı ve bu atıkların bertarafı büyük kentler için giderek daha önemli bir sorun teşkil etmektedir. Oluşan atıkların mevsimsel değişimler, bölgenin gelir düzeyi, sosyoekonomik faaliyetler gibi faktörlere bağlı olarak değişim gösterdiği bilinmektedir. Bu verilerde atığa uygulanacak bertaraf sistemini etkilemektedir. Günümüzde katı atıkların bertaraf edilmesi için farklı teknolojiler geliştirilmekte ve mevcut teknolojiler iyileştirilmektedir. Gelişmiş ülkelerde 1970"li yıllardan itibaren yakma ve düzenli depolama yaygın olarak kullanılan sistemlerdir.1990-2000"li yıllarda ise gazlaştırma ve biyometanizason teknikleri yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle 2005 yılında Avrupa Birliği üyesi ülkelerde geri dönüşümü olmayan atıkların bertarafı için düzenli depolamaya son verilmiş termal bertaraf zorunlu kılınmıştır (Kayalak, 2007; Aynur, 2011)

Teorik altyapı

Atığın Yanabilirliği

Atığın yanabilirliği atığın bileşimine bağlıdır. Atığın nem, kül ve organik madde içeriği atığın kalorifik değer konusunda bilgi verir. Dünya genelindeki atık analizleri ve üst ısıl değerlerden hareketle geliştirilen Tanner Diyagramında atığın nem, kül, organik madde içeriği kullanılarak atığın yanabilirliği konusunda bilgi edinilebilir.(Aynur, 2011)

Izgaralı Yakma Tesisleri

Bu tip yakma tesisleri; gelen atığın depolandığı ve ayıklandığı bir biriktirme haznesine, atıkları besleme haznesine vermek amacıyla kullanılacak bir vince, üzerinde yakmanın gerçekleştiği özel taban ızgaralarına sahip bir yakma odasına, içerisinden geçen suyun buhara dönüştürüldüğü ısı değiştirici borulardan oluşan ısı geri kazanım sistemine, kül uzaklaştırma ve baca gazı arıtma sistemlerine sahiptirler. Yakma odalarının iç kısmı, evlerdeki şöminelerin tuğlalarına benzer yapıda, sıcağa dayanıklı tuğlalarla kaplıdır. Bu tesislerde, yakma odasının en üstünde bir kazan varmış gibi buhar üretilir.(Öztürk v.d., 2016)

Döner Fırınlı Yakma Tesisi

Yakma odasının bir diğer modifikasyonu döner fırındır. Bu ünitede atık, ateşleme ızgarasına doğru yerçekimi etkisiyle hareket eder ve yanmanın gerçekleştiği döner fırın içine ulaşır. Döner fırınlar, herhangi bir ızgara sisteminden daha fazla türbülans sağlar ve dolayısıyla yanmanın hızını arttırarak tamamlanmasını kolaylaştırır.

Döner fırınlarda katı atık dışında, arıtma tesisi çamurları ve sıvılar da yakılabilir. Bu tip yakma tesislerinde atık, iç kısmı yanmaya karşı dayanıklı tuğla döşenmiş olan çelikten yapılmış döner bir hazne içerisinde yakılır. Yakma fırınının dönme hızı dakikada birkaç dönüştür (rpm) ve atığın hareketini kolaylaştırmak açısından atığın fırına giriş kısmı, çıkış kısmına göre daha yukarıda kalır. Dönme hareketine bağlı olarak atık, sürekli bir karışım halindedir. Yakma hızı, döner fırının dönme hızının ayarlanmasıyla kontrol edilebilir. Çamurumsu atıklar veya yanma sırasında sıvılaşan atıkların yakılmasında çok uygun bir sistemdir. Sıcaklık, zararlı atık arıtımı için de uygun aralık olan 1000-1300 °C aralığında değişir. Bu tür bir tesisin kapasitesi ≤480 t/gün.ünite (20 t/sa.ünite) olup toplam ısıl verim ≤ %80 düzeyinde gerçekleşir.(Öztürk v.d., 2016)

Akışkan Yataklı Yakma Tesisi

Akışkan yataklı yakma tesisleri, inert granüler partiküllerden bir yatak içeren, ısıya dayanıklı malzemeden yapılmış kapalı sistemlerdir. Gazlar yatağın genleşmesini sağlayacak kadar yüksek bir hızla tabandan reaktöre üflenerek, yatağın ideal bir akışkan gibi davranması sağlanır. Normalde yatak tasarımı yakmanın, yatağın giriş bölgesinde olmasını engelleyecek şekilde yapılır. Bu sayede akışkan yatak üzerinde yükselen gazlardan, inert partikülleri ayıran bir bölge oluşması sağlanır. Akışkan yataklı yakma biriminden çıkan sıcak gazlar, ısı geri kazanım tesisine ya da gaz arıtma ünitesine gönderilir. Yakma gazlarıyla yakılan atığın yakın teması sebebiyle, gerekli stokiyometrik hava ihtiyacı yaklaşık %40'ın üzerinde tutulur. Akışkan yataklı yakıcılarda, düşük kül füzyon sıcaklıkları ve ergime sıcaklığı düşük maddelere bağlı problemler yaşanabilir. Bu tip maddeler (alüminyum, cam gibi), prosese girmeden önce giderilmelidirler. Bu durum, işletme sıcaklığını kül ergime seviyesinin altında tutarak ya da külün ergime sıcaklığını arttıran kimyasallar ekleyerek engellenebilir. Bu teknolojinin bir avantajı, halojenleri (klorür, florür gibi) tutan maddelerin prosese eklenebilmesi ve bu sayede asit gazlarının deşarjının azaltılmasıdır (Mc Dougall v.d., 2001; Öztürk v.d., 2016).

Çok Gözlü Yakma Tesisi

Bu tip yakma tesisleri, mekanik olarak susuzlaştırılmış çamur keklerinin yakılması için geliştirilmiş sürekli bir prosestir. Çamur keki, yakma tesisinin en üst gözünden içeri beslenir ve atık bu gözden daha aşağı gözlere doğru ilerler. Yakma ünitesindeki, gözler arası geçiş delikleri merkezde ve çevrede bulunmaktadır. Sıyırıcıların döner kısımları, yakma havası olarak geri devrettirilen hava ile soğutulur. Yakma havası ve ek yakıt aşağıdan yukarıya doğru ters akımla beslenir. Cüruf ise, yakma ünitesinin alt kısmından dışarı atılır.(Öztürk v.d., 2016)

Modüler (Paket) Yakma Sistemleri

Modüler yakma tesisleri atığın yakılmasının zorunlu olduğu, ancak miktarının ise tipik bir su duvarı veya ısıya dayanıklı malzeme ile kaplanmış büyük yakma tesislerinin inşasına imkan vermeyecek kadar küçük olduğu durumlarda kullanılırlar. Bu tür yakma tesisleri genellikle, hastanelerden kaynaklanan tehlikeli atıkların yakılmasında kullanılırlar. İnşa maliyetinin düşüklüğü ve devreye almanın hızlı olması nedeniyle kapasite artırımına en uygun sistemdir.(Öztürk v.d., 2016)

Teknolojinin Uygulama Alanları

Temel amacı depolama sahalarına giden atık miktarının azaltılması olan Termal Yöntemlerden olan Yakma teknolojisi ile katı atıklar hacimce %80-90 ve ağırlık bakımından %75-80 oranında azaltılabilmekte ve atık sorununa kalıcı çözümler üretmek ve enerji elde edilerek ekonomik değer sağlanmaktadır. Proses gereksinimlerine uymak için "ham atık" aynı zamanda daha az kirlenme ve daha iyi homojenliğe sahip Katı Geri Kazanılmış Yakıt (SRF) veya çöp türevli yakıtlara (RDF) dönüştürülür. RDF'nin hazırlanması, geri dönüştürülebilir maddeleri atık akışından çıkarmak için temel bir işlem seviyesini gerektirirken, SRF daha yüksek bir hazırlık standardı gerektirir. RDF tipik olarak hazırlanmamış karışık atık akışlarını da kabul eden standart enerji tesisleri için kullanılırken, SRF genellikle fosil yakıtlara alternatif olarak çimento fırınlarında ve elektrik santrallerinde kullanılır.(Yılmaz, 2019)

Evsel Atık Yakma

• Hareketli ızgara fırınların, karışık evsel atıkların bertarafında kullanılmasının uzun bir geçmişi vardır ve sistemin başarısı kanıtlanmıştır. (NIRAS, 2017)

• Su soğutmalı ızgara fırınlar, daha iyi yanma kontrolüne sahiptir ve yüksek ısı kapasitesine sahip evsel atıkları bertaraf edebilmektedir. (NIRAS, 2017)

• Izgaralı döner fırınlara, heterojen evsel atıkları beslenebilir ancak kapasitesi hareketli ızgara fırınlara göre daha düşüktür. (NIRAS, 2017)

• Taşıma sistemli sabit ızgara fırınlarda daha az hareketli parça vardır, fakat atıkların daha fazla ön işleme tabi tutulması gerekebilir (örn. öğütme, ayırma). (NIRAS, 2017)

• İkinci yanma odalı modüler tasarımlar daha küçük uygulamalar için yaygın olarak kullanılmaktadır. Boyuta bağlı olarak, bu ünitelerin bazılarının kesikli olarak çalıştırılması gerekmektedir. (NIRAS, 2017)

• Akışkan yataklı fırınlar ince parçalara bölünmüş ve aynı özellikte sürekli gelen ATY için yaygın olarak kullanılmaktadır. (NIRAS, 2017)

Tehlikeli Atık Yakma

• Döner fırınlar, katıların yanında sıvı ve macunsu atıkları da kabul edebildiği için, tehlikeli atıkların bertarafında yaygın olarak kullanılmaktadır. (NIRAS, 2017)

• Sıvı enjeksiyonlu fırınlar, tehlikeli atıkların yakılması için yaygın olarak kullanılmaktadır.  (NIRAS, 2017)

• Su soğutmalı fırınlar daha yüksek sıcaklıklarda çalıştırılabilir ve için daha yüksek enerji değerlerine sahip atıkları kabul edebilirler.  (NIRAS, 2017)

• Atıkların varil ve diğer ambalajların öğütücüden geçirilirse daha tutarlı bir atık içeriği ve akabinde yanma süreci oluşturulmuş olur. (NIRAS, 2017)

• Besleme dengeleme sistemi (örn. ezme özelliğine sahip ve fırına sabit miktarda katı atık besleyen helezon konveyör) atığın fırına sürekli ve kontrollü bir şekilde beslenmesine ve akabinde uniform yanma koşullarının muhafaza edilmesine katkı sağlayacaktır. (NIRAS, 2017)

Arıtma Çamuru Yakma
• Akışkan yataklı fırınlar arıtma çamurunun termal yöntemlerle bertaraf edilmesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. (NIRAS, 2017)

• Sirkülasyonlu akışkan yataklı fırınlar, kabarcıklı akışkan yataklı fırınlara göre daha fazla yakıt esnekliği sağlar. Ancak yatak malzemesinin tutulması için siklona ihtiyaç duyarlar. (NIRAS, 2017)

• Kabarcıklı akışkan yataklı fırınlarda tıkanmanın önlenmesi için gerekli özen gösterilmelidir. (NIRAS, 2017)

• Prosesten kazanılan ısı, çamurun kurutulması için kullanılarak ek yakıt ihtiyacı azaltılabilir. (NIRAS, 2017)

• Arıtma çamurunun, evsel atık yakma fırınlarında katı atıklarla beraber işlem görmesi için besleme teknolojileri önem arz etmektedir. Bazı teknikler: Kurutulmuş çamurun toz olarak basılması; çamurun ızgara üstüne püskürtülmesi; çamurun evsel atıklarla karıştırılıp birlikte beslenmesi. (NIRAS, 2017)

Tıbbi Atık Yakma

• Manuel olmayan yükleme sistemleri kullanılmalıdır. (NIRAS, 2017)

• Tıbbi atıklar sızdırmaz ve darbelere dayanıklı kapalı konteynerlerde kabul edilmeli ve saklanmalıdır.  (NIRAS, 2017)

• Izgaralı sistemler kullanıldığında, birincil hava kaynağı, ızgaranın soğutulması işlevinden ziyade yanma işlemini kontrol edilebilmek için yeterli kapasitede tasarlanmalıdır. Hava soğutmalı ızgaralar net kalorifik değeri 18 MJ/kg'a kadar olan atıklar için uygundur. Daha yüksek kalorifik değere sahip atıklar için su soğutmalı sistemler tercih edilmelidir. Aksi halde ızgaranın soğutulması için, yanma reaksiyonunun kontrol edilmesi için gereken optimum hava miktarının çok üzerinde birincil hava basılması gerekecektir. (NIRAS, 2017)

• Atıkların taşınırken karıştırılması amacıyla döner fırınlar tercih edilebilir. Atığın net kalorifik değeri 15-17 GJ/ton'dan yüksekse veya belirli tür atıkların bertaraf edilmesi için fırın 1100 0 C'nin üzerindeki sıcaklıklarda çalıştırılıyorsa, su soğutmalı döner fırınların kullanılması uygundur. (NIRAS, 2017)

• Tıbbi atıklar, bazı uyarlamaların akabinde evsel atık bertaraf edilen ızgara fırınlarda yakılabilir. Enfeksiyöz tıbbi atıklar, sterilize edildikten sonra kapalı konteyner içinde otomatik besleme sistemi kullanılarak evsel atık yakma tesisinde bertaraf edilebilir. Cıva içeren tıbbi atıkların, diğer atıklarla karışması engellenmelidir. (NIRAS, 2017)

Teknolojinin Geleceği ve Sürdürülebilirliği

Atıktan enerji üretim tesisleri, aynı cep telefonlarında da olduğu gibi, sürekli olarak iyileştirme çalışmalarının ve yeniliklerin gerçekleştiği uzun bir geçmişe sahiptir. Dolayısıyla bu teknoloji, geleceğin ihtiyaç ve koşullarına da karşılık verebilecek düzeydedir. (Eswet,2013)

Evsel atık yakma sistemlerinin sürdürülebilir bir şekilde hayata geçirilebilmesi için; İyi planlanmış ve oturmuş bir entegre atık yönetim sisteminin varlığı gereklidir.(Aynur, 2011)

Atıkların iyi işletilen düzenli depolama tesislerinde depolanmakta olması ve depolama sahasının yanma sonucu oluşan atıkların depolanmasına imkan sağlaması gerekmektedir. Yanabilir özellikte asgari 50.000 t/yıl miktarında kentsel atığın sürekli temin garantisi olmalı ve gelen atığın miktarındaki değişimin haftalık %20"yi aşmaması gerekmektedir (The World Bank,1999;Aynur, 2011). Yakılacak atığın ortalama ısıl değerinin asgari 1.600 kcal/kg civarında olması ve hiçbir şekilde 1.400 kcal/kg altına düşmemesi gereklidir.Halkın, yakma dolayısı ile artacak atık bertaraf tariflerini ödeme kapasite ve isteğinin varlığı olmalıdır.Yakma tesisleri orta veya ağır sanayi bölgelerine kurulmalı ve kalifiye personeller tarafından işletilmelidir. Evsel atık yakma tesislerinde atık gaz; gaz temizleme sistemine geçmeden önce 200 C kada soğutulabilmesi ve gaz temizleme sisteminin en az 2 basamaklı ESP içermesi gereklidir. Atık gazın çıktığı bacanın bölgedeki en yüksek bina ile arasında 1 km ya da 70 m bulunması gereklidir (The World Bank,1999; Aynur, 2011).

Teknolojinin Çevresel Etkileri

Atık yakma işletmelerinin muhtemel etkileri şu ana başlıklar altında toplanır:

·       Havaya ve suya salınan genel proses emisyonları (koku da dahil olmak üzere) (İdari özet, 2005)

·        Genel proses tortu üretimi (İdari özet, 2005)

·        Proses ses ve titreşimi (İdari özet, 2005)

·        Enerji tüketim ve üretimi (İdari özet, 2005)

·        Hammadde (reaktif) tüketimi (İdari özet, 2005)

·        Genellikle atıkların depolanmasından kaynaklı olan kaçak emisyonlar (İdari özet, 2005)

·        Zararlı atıkların depolama/taşıma/işleme risklerinin azaltılması (İdari özet, 2005)

·        Gelen atığın ve giden kalıntıların taşınması (İdari özet, 2005)

·        Atığın kapsamlı şekilde ön işlemden geçmesi (örneğin atık kaynaklı yakıtların hazırlanması) (İdari özet, 2005)

Modern emisyon standartlarının uygulanması ve yürürlüğe konması ile çağdaş kirlilik kontrol teknolojilerinin kullanımı havaya salınan emisyon seviyesini o kadar düşürmüştür ki bu seviyede artık atık yakımı kaynaklı kirlilik riskleri oldukça düşük olarak düşünülmektedir. Bu tür teknolojilerin havaya salınan emisyonları kontrol etmek amacıyla sürekli olarak ve etkin bir şekilde kullanımı çevreye ilişkin temel bir konuyu temsil etmektedir.(İdari özet, 2005)

Birçok atık yakma işletmesinin, aksi takdirde kirletici özelliğe sahip olması muhtemel olan yönetilmemiş atıkların etkin bir şekilde arıtılmasını sağlamak konusundaki rolünün dışında, atıktan enerji üretme şeklindeki geri kazanım sürecinde özel bir rolü vardır. Atık yakma işletmeleri (genellikle de belediye atıkları olmak üzere), atığın enerji değerini geri kazanma becerisini artırmak için belirli ilkeleri uyguladığında, çevreye yönelik bu olumlu katkıdan faydalanma düzeyini arttırır. Endüstriye yönelik önemli bir çevresel fırsat da, bu sebeple, enerji tedarikçisi olarak kendi potansiyelini artırmaktır.(İdari özet, 2005)

Atık Yakma Teknolojisinde  Maliyet

Atık yakma teknolojilerinde, işletme ve ilk yatırım maliyetleri oldukça yüksektir.

Avantajlar

Diğer atık bertarafı yöntemlerine göre en az alan ihtiyacı (Sezer, 2012)
Giren atığın ağırlık olarak %25'e, hacim olarak %10'a azaltılması  (Sezer, 2012)
Atık nakliye bedellerinin azaltılması (şehrin içine kurulması halinde)  (Sezer, 2012)
Küllerin inşaat sektöründe hammadde olarak kullanılması  (Sezer, 2012)
Enerji üretimi (elektrik ve sıcak su)  (Sezer, 2012)
Sera etkisi oluşturan fosil kaynaklı yakıtlarının kullanımın azaltılması  (Sezer, 2012)

Dezavantajlar
 Yüksek ilk yatırım maliyeti  (Sezer, 2012)
Yüksek işletme maliyetleri  (Sezer, 2012)
Halkın tepkisi   (Sezer, 2012)

Teknolojinin Dünyadaki Mevcudiyeti

Atık yakma teknolojisinin yüzlerce yıl öncesine dayanan geçmişi bulunmakta olup, şu an Avrupa'da en sık kullanılan gelişmiş atık bertaraf yöntemidir. Dünya genelinde 2000 adet yakma tesisi bulunmaktadır. AB (EU 28) ülkelerinde 400 adet tesis bulunmaktadır ve bu tesisler yılda 72 milyon ton belediye atığı işleme kapasitesine sahiptir. 2002 – 2012 yılları arasında düzenli depolama %18 azalmış, geri dönüşüm %11 ve yakma ise %7 oranında artmıştır. (Waste Management, Waste to Energy, Volume 4, K.Thome-Kozmiensky, S. Thiel, 2014 (syf 49- 50); İstaç,2015)

AB'de her yıl 80 milyon tondan fazla evsel atık düzenli depolanmakta ve bu da küresel ısınmaya olumsuz yönde önemli ölçüde etki etmektedir. Minimum düzenli depolamaya örnek olarak gösterilebilecek ülkeler arasında olan Almanya, Belçika, İsveç, Hollanda, Avusturya ve Danimarka %3 veya daha az seviyede düzenli depolamayı tercih etmektedir28 . (Waste Management, Waste to Energy, Volume 4, K.Thome-Kozmiensky, S. Thiel, 2014 (syf 49- 50); İstaç,2015)

Uygulama Örnekleri

Almanya

Avrupada kentsel katı atıkların yakma ile bertarafının yaygın şekilde sağlandığı ülkelerden biri Almanya"dır. Almanya"da toplam 59 adet yakma tesisi bulunmaktadır ve toplam atık yakma tesislerinin kapasitesi 257 kton/yıldır (European Commission, 2006.a;Aynur, 2011). Almanya"da yayınlanan yönetmeliğe göre, 2005 yılından itibaren, tüm belediyeler ve belediye birlikleri, geri kazanılamayan atıkları yakmak zorunda olacaktır. Almanya"da Neustadt'taki katı atık yakma tesisinin kapasitesi 56 000 t/yıl"dır. Baca gazı arıtma birimi, hiç atıksu üretmeden çalışmaktadır. İlk önce yakma sonucu oluşan ham baca gazı, 220 °C'ye soğutulur, sonra yıkayıda oluşan gazdaki partikül ve su karışımı çamurla birlikte bir doğru akışlı kurulama biriminden geçer. Baca gazındaki çamur, bir santrifüjlü püskürtücü ile kabarcıklara ayrılıp kolaylıkla kurutulur. Kurutma enerjisinin baca gazından alınmasıyla gazın baca gazı çıkış sıcaklığı 160 °C düşer. Baca gazı, daha sonra yüksek verimli siklon ayırıcısına geçer. Siklonlarda, 15 µm'den daha büyük olan partiküller ayıklanır ve daha sonra baca gazı bir yıkayıcıdan geçer. Bu yıkayıcıda sıcaklık 75 °C'ye düşürülür. İkinci bir yıkayıcıda HCl ve HF absorpsiyonu gerçekleştirilmek üzere gaz dolgu kolondan geçer.(Aynur, 2011)

SO2 ve aerosol ayırımı için gaz akımı jet yıkayıcısında gerçekleştirilir. Jet yıkayıcısından sonra, baca gazları yine dolgulu bir yıkayıcıdan geçer. Sistemin sonunda baca gazı 60 °C sıcaklıkla 55 m yüksek olan bir baca vasıtasıyla alıcı ortama verilir ( R&R Bilimsel ve Teknik Hizmetler Ltd. Şti & DHV Consultants,2010; Aynur,2011)

Fransa

Fransada 210 adet evsel atık yakma tesisi bulunmaktadır. Bu tesislerin toplam kapasitesi 11748MT/yıl"dır. Fransa"da yapılan tesislerden en önemlisi Paris şehrindeki St. Quen bölgesinde bulunan 'çöp santrali'dir. Tesisin kuruluşundaki amaç Pariste üretilen kentsel atığın %30 unu bu tesiste yakılmasını sağlamaktı. Tesis 3 adet her birinin kapasitesi 28t/s olan hareketli ızgaralardan oluşmaktadır. 1990 yılında kurulan tesis 1992 yılında toplam 635153 ton atık bertarafını gerçekleştirmiş ve 1,538,600 ton buhar 19800 MWh elektrik üretmiştir. St. Quen Santrali, son derece modern mimarisi ile göze çarpan iyi bir örnektir ve bitirildiğinde 155 milyon dolara mal olmuştur.(Aynur, 2011)

Çevre Mühendisliği ve Teknoloji İlişkisi

Atıkların, termal bertaraf yöntemleri kullanılarak bertarafı büyük maliyetler gerektirmektedir. Bu da atıkların bertarafı sonrasında ekonomik değeri olan son ürün ve enerji elde etmeye yönelik çalışmaların yapılmasına neden olmuştur. Atıklar bileşenlerine bağlı olarak enerji potansiyeli oldukça yüksek maddelerdir. Dünyada enerji tüketiminin hızla artması buna karşın kaynaklarının hızla tükenmesi; atıkların enerji potansiyellerinin değerlendirilmesi açısından oldukça önemlidir. Dünya genelinde atıktan pek çok sistemle enerji üretimi söz konusudur. Ancak enerji üretiminin %90"ı yakma ile sağlanmaktadır (Tezcakar, Can, 2010;(Aynur, 2011)

Yakma teknolojileri, Çevre Mühendisliği uygulamalarıyla sağlanmaktadır. Çevre mühendisleri, yakma teknolojilerinden kaynaklı sorunları minimuma indirmek ve  enerji kazancının en yüksek seviyede olmasını sağlamak için çalışmalar yapar.

Kaynakça

Atık yönetimi

İnsinerasyon


Telebit Corporation was a US-based modem manufacturer, known for their TrailBlazer series of high-speed modems. One of the first modems to routinely exceed 9600 bit/s speeds, the TrailBlazer used a proprietary modulation scheme that proved highly resilient to interference, earning the product an almost legendary reputation for reliability despite mediocre (or worse) line quality. They were particularly common in Unix installations in the 1980s and 1990s.

The high price of the Telebit modems was initially not a concern as their performance was equally high compared to other systems. However, as new designs using V.32 and V.32bis began to arrive in the early 1990s, Telebit's price/performance ratio was seriously eroded. A series of new designs followed, but these never regained their performance lead. By the mid-1990s the company had been part of a series of mergers and eventually disappeared in 1998 after being acquired by Digi International.

Startup

Telebit was founded by Paul Baran, one of the inventors of the packet switching networking concept. Baran had recently started a networking company known as Packet Technologies on Bubb Road in Cupertino, California, which was working on systems for interactive television. While working there, he hit on the idea for a new way to implement high-speed modems, and started Telebit across the street. Packet Technologies was a major beta customer for Telebit in late 1985. Packet Technologies later failed, and several of their employees were folded into Telebit, while most of the others formed StrataCom, makers of the first Asynchronous Transfer Mode (ATM) switches.

PEP and the TrailBlazer

In contrast to then-existing ITU Telecommunication Standardization Sector (ITU-T) V-series protocols, such as the common 2400 bit/s V.22bis, the TrailBlazers' used a proprietary modulation system known as Packetized Ensemble Protocol (PEP), based on orthogonal frequency-division multiplexing (OFDM). It employed a large number (initially up to 512) of closely spaced carrier frequencies, each modulated at 6 baud, encoding 0, 2, 4 or 6 bits per interval. Under favorable conditions, the devices could reach data rates of 6 baud x 6 bits-per-baud x 512 carriers = 18432 bits per second. If a particular carrier was distorted, attenuated or interfered with, it could be turned off, allowing the data rate to degrade gracefully in steps of 10 bps with decreasing line quality.

Using a large number of carriers spread across the phone network's bandwidth meant that the chance that any one carrier would be subject to a problem was high. In order to correct for the unavoidable errors this would cause, the Trailblazers were one of the earlier implementations of the MNP error-correcting protocols. Although these protocols added overhead, and errors caused further overhead, the combination of all of these features still provided much higher throughput than conventional designs running on the same lines. In contrast, something like a 2400 bit/s modem might suffer from a smaller number of errors in a given time, but those errors would require longer to fix through re-transmission at the slower speed. If those errors were being caused by a constant source of noise on those frequencies, PEP would simply turn those carriers off, while the 2400 bit/s modem could do nothing about this.

Most modems of the era were set up with both channels with equal speed (full duplex), or, in the case where data was primarily sent in one direction, with a single high-speed channel (half duplex). The TrailBlazer instead allowed any one of its 512 channels to be assigned to transfer data in either direction, a technique they termed "adaptive duplex". The modem was designed to use most of the bandwidth in a single direction, with a relatively low-speed reverse channel. The modems at the two ends of the connection would negotiate line turnarounds, reversing the directions of the high-speed and low-speed channels, based on the amount of data queued for transmission in each modem.

While this adaptive duplex scheme was able to send large files quickly, for users accustomed to having the distant computer echo characters, the delay associated with having the digital signal processors (DSP) take turns using the bandwidth tended to make interactive typing difficult, as there could be as much as a second and a half delay for a single character echo. This also caused problems for file transfer protocols, e.g., UUCP 'g' or Kermit, where a small packet of data was sent by one computer, followed by a wait for acknowledgment from the receiver ("send and wait").

The TrailBlazer addressed this problem through a technique known as "protocol spoofing". When the local computer sent a packet to the modem for transmission, the modem's controller immediately sent an  message, generated locally. This fooled the computer into thinking the packet had already reached the far end, prompting it to send another packet. The error correction normally being applied in the protocol was instead handled using a proprietary replacement protocol operating on top of the MNP protocols to talk to the remote modem. In general, spoofing worked well with any protocol that used small packets, and thus generated many  messages; the TrailBlazers initially supported UUCP, and support for XMODEM, YMODEM, SDLC and Kermit followed.

Support for these features did not come cheaply; the TrailBlazer Plus, for instance, used a Texas Instruments TMS32010 DSP processor for the actual modulation and demodulation functions, and a Motorola 68000 for control. This meant that the TrailBlazers were significantly more expensive than most other modems. However, their speed and spoofing ability made the TrailBlazer modems extremely popular in the Unix world, as they could dramatically improve UUCP throughput, even at low connection speeds on very noisy lines. Improvements of over seven times faster than a 2400 bit/s modem were not uncommon. Sites that required long-distance telephone calls to exchange UUCP mail could pay for the price of a TrailBlazer in long-distance savings fairly quickly.

The Trailblazers also introduced an extensive set of commands for setting up its various options. While most of the simple commands were based on the Hayes command set, like dialing a number or hanging up a phone, their proprietary capabilities were supported by proprietary commands and syntax. Most of these took the form of register=value pairs, leading to extremely long and almost undecipherable setup strings.

In 1988 Telebit added the T1000, essentially a TrailBlazer limited to a lower-speed 9600 bit/s version of PEP, remaining compatible at that speed with existing TrailBlazers. The T2000 added support for synchronous communications, typically used between mainframe computers. The original TrailBlazer, T1000 and T2000 were backwards-compatible with the 2400 bit/s V.22bis standard, allowing them to connect with what was then the most common modem speed when talking to other brands of modems.

NetBlazer
Another Telebit product was the first on-demand Internet dialup router, the NetBlazer. The product was developed by a team led by Mike Ballard, formerly of Packet, who eventually became Telebit's CEO in 1992.

The original NetBlazer was a standard PC with a serial card connected to user supplied external modems by serial cables. Later smaller versions, the PN and STi, were offered which consisted of a small-form-factor PC combined with custom software and one of a variety of modems or other connection systems (ISDN, etc.) combined into a large modem-like box. Administrators connected to it via Ethernet, which was also used for maintenance commands and setup.

In its first release the NetBlazer software supported TCP/IP using SLIP, but a later upgrade added Point-to-Point Protocol (PPP) and support for IPX and AppleTalk.
The protocol stack was a commercially licensed and heavily modified version of KA9Q. A later low-end model, the NetBlzer LS, switched from the Intel 80386 to the Motorola MC68EN360 SoC.

Increasing speeds

Telebit had their initial public offering in April 1990,  which  raised  about $20.2  million. It traded on NASDAQ with the symbol TBIT.

The first multi-company standard for 9600 bit/s dialup modems was V.32, introduced in 1989. Initially V.32 modems were very expensive, but Rockwell aggressively attacked this market, introducing modules, and eventually entire chipsets, that brought the prices down. Telebit first offered V.32 support in the T2500, which used the Trailblazer/T2000 hardware with the addition of the Rockwell V.32 modem module. A version without PEP support was offered as the T1500. The later T1600 had basically the same feature set as the T1500, but used Telebit's own V.32 implementation rather than the Rockwell module, resulting in reduced production cost and better performance. Both the T1500 and T1600 had list prices over $1000; at the time a 1st tier product from Hayes or U.S. Robotics (USR) generally cost about $700.

The V.32bis standard, increasing the bit rate to 14,400 bit/s, was introduced in 1991. In this case Rockwell quickly released a V.32bis chipset, appearing on the market so rapidly that Rockwell-based systems generally pre-dated implementations from dedicated modem companies. Rockwell also aggressively priced the V.32bis product line, allowing modems based on them to sell at price points around $300, the point formerly held by 2400 bit/s models that offered no error correction or compression, nor fax capabilities. All of the 1st-tier companies had serious difficulties adapting to a market that was now filled with low-cost modems with similar or better performance and features than their own high-end models.

Telebit started slipping in terms of relative performance, while still trying to sell their products at their traditional high price points. They introduced the T3000 with V.32bis but without PEP, though a PEP upgrade was announced. Instead, Telebit re-released it in early 1994 as the $1,099 WorldBlazer model; essentially a T3000 with the new 23,000 bit/s TurboPEP mode. TurboPEP used the same modulation scheme as the original PEP, but changed the encoding to allow up to 7 bits per baud. An upgrade from the T3000 to WorldBlazer was sold, consisting of two firmware ROMs and a PAL chip.

There were some design studies of a possible full-duplex PEP using echo cancellation (as is used in V.32), and this technology was proposed to the CCITT (now known as the ITU-T) for possible adoption as the V.fast modem standard.  However, more conventional modem technology was chosen and standardized as V.34. Telebit deemed full-duplex PEP to require more engineering effort than was justified by the shrinking market for PEP modems, and never introduced this feature.

The Octocom merger and the FastBlazer V.34 modem
The CCITT moved quickly to improve on V.32bis, and by 1993 it was clear that the ratification process for their new 28,800 bit/s V.34 standard was going to be finalized in 1994. Companies lined up to start production of new V.34 designs, some going so far to introduce models based on interim standards, such as V.FC.

Telebit's modem engineering team developed a plan for a V.34 modem, but the executive staff believed that it was important to get a product to market more quickly. To that end, they began looking for other modem companies to acquire, and in January 1993 announce that Telebit would acquire Octocom Systems, a small privately held modem company in Massachusetts. Octocom had a V.34 modem in development which was expected to be ready for shipment quickly. Almost all modem engineering activities at Telebit's California offices ceased, though NetBlazer engineering continued to be based in California until the end of 1995.

The Telebit FastBlazer 8840 V.34 modem was introduced in May 1994. When the FastBlazer was first introduced it did not include V.34 support, with management stating that they couldn't do so because the standard was not yet ratified. Although this was true (for one month anyway, it was ratified in June), the FastBlazer did not ship with an interim standard either; even AT&T's largely ignored 19,200 bit/s V.32terbo would only be available as a post-release upgrade in July, there were no plans to support the widespread V.FC at all, and no date was set for full V.34 support other than "two or three months".

Making matters worse, the FastBlazer didn't include fax support. While Telebit stated that an upgrade to add this would be available, they also stated they would be charging for it. Nor would the FastBlazer support PEP, which, although by then a minor consideration for most potential buyers, was still a differentiator for Telebit's existing installed base. For sites with a Telebit modem on at least one end of a link, a PEP-capable upgrade might be worthwhile. Without PEP, the FastBlazer had essentially no advantage over any other V.34 modem.

All this for an introductory price of $1,399, when V.32bis faxmodems were available for $200 or less, and industrial-quality V.34 designs were soon available for under $500.

It took seven months before Telebit introduced V.34 support in January 1995, also releasing the $399 TeleBlazer "low-end" model at the same time. By this point even long-time supporters were publicly pooh-poohing the company on the Usenet, the medium that originally drove the widespread adoption of the TrailBlazer.

Next phase
Late in 1993 Telebit completed their merger with Octocom, the idea being to use Octocom's Chelmsford, Massachusetts manufacturing capability headed by veteran executive Bryan Holley, as executive vice president of worldwide operations, downsizing the existing Sunnyvale office to become a NetBlazer development site under the supervision of James Norrod. The Sunnyvale facility was closed to reduce costs.
Higher than expected operating costs resulted in stagnation with the development of new products.  The difficult integration of the Sunnyvale operation into the corporate Chelmsford, MA headquarters was fraught with more difficulties than those of finance and marketing.  Both companies had a staunch and loyal following of customers and the surprise that the acquiring Telebit gaining Octocom would, in effect, flip around as Octocom essentially absorbing Telebit left some customers and many non-surviving post-merger employees bitter.
By March 1996 the company had exhausted its line of credit, reducing cash by $3.2 million on revenues of $12.7 million in the quarter.

In July 1996 Telebit was acquired by Cisco Systems for $200 million, primarily for their channelized T1 digital-modem technology, modem ISDN channel aggregation (MICA). Telebit management convinced Cisco to spin off the company including all existing product families as well as a paid-up license for the use of MICA in future products developed by the spinoff to one of the existing management team (James  D.  Norrod)  to become Telebit Incorporated and based in Chelmsford.

In August 1997 Telebit merged with ITK Telekommunikation, based in Dortmund Germany.
Telebit executive vice president Bryan Holley was named president and chief executive officer for the new ITK Telecommunications, Inc. under which leading the newly minted ITK through further M&A activity culminating with the combined company being acquired in July 1998 by Digi International, makers of the DigiBoard multi-port serial card for PCs.

Legacy
While the Trailblazers have generally been displaced by modems implementing the higher-rate V.34/V.90 series standards, and although they have been out of production since the mid-1990s, many TrailBlazers continue to be in operation to this date, and repair services are still available.

In 1995, a Silicon Valley engineer sent a Worldblazer to an NGO in Somalia, which promptly put it to work connecting that remote country to the Internet, at first by UUCP, then by other means.

Models

References

External links
A Brief History of Telebit
Telebit Product Repair
UUCP 'g' Protocol

1998 mergers and acquisitions
Computer companies established in 1984
Computer companies disestablished in 1998
Telecommunications equipment vendors
Defunct networking companies
Modems
Cisco Systems acquisitions
Defunct computer companies of the United States

Telebit


Miková este o comună slovacă, aflată în districtul Stropkov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 140 de locuitori.

Istoric
Localitatea Miková este atestată documentar din 1430.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Miková, Stropkov


Međunarodni euharistijski kongres je međunarodno okupljanje katolika s ciljem promicanja svijesti o središnjem mjestu euharistije u životu i poslanju Katoličke Crkve. Održava se svake četiri godine.

Široki program Kongresa uključuje druge liturgijske događaje, katehezu, svjedočanstva i radne skupine u tjednu Kongresa s ciljem isticanja pažnje za društvenu zauzetost i društveni vid euharistije. U središtu djelokruga Kongresa nalazi se dnevno slavljenje euharistije.

Za pripremu, organizaciju i provedbu smjernica Kongresa unutar Crkve nadležan je Papinski odbor za međunarodne euharistijske kongrese.

Prvi kongres održan je u lipnju 1881. u Lilleu, a prvi izvan Europe održao se u svibnju 1893. u Jeruzalemu, kao 8. kongres po redu.

Pogledajte i:
 Svjetski dan mladih
 Nacionalni euharistijski kongres

Izvori

Euharistija

Međunarodni euharistijski kongres


La Coupe d'Arménie 1999 est la  de la Coupe d'Arménie depuis l'indépendance du pays. Elle prend place entre le  et le .

Un total de seize équipes participe à la compétition, correspondant à l'ensemble des dix clubs de la première division 1999 auxquels s'ajoutent six équipes du deuxième échelon.

La compétition est remportée par le Tsement Ararat, qui conserve son titre en battant le Shirak Gyumri à l'issue de la finale pour gagner sa deuxième coupe nationale. Cette victoire permet au Tsement de se qualifier pour l'édition 1999 de la Supercoupe d'Arménie. Le club étant par ailleurs déjà qualifié pour la Ligue des champions 1999-2000, la place en Coupe UEFA du vainqueur de la coupe est réattribuée au Shirak en qualité de finaliste.

Huitièmes de finale
Les matchs aller sont disputés le 3 avril 1999, et les matchs retour le 11 avril suivant.

Quarts de finale
Les matchs aller sont disputés le 20 avril 1999, et les matchs retour le 30 avril.

Demi-finales
Les matchs aller sont disputés le 11 mai 1999, et les matchs retour le 21 mai suivant.

Finale
La finale de cette édition oppose le Tsement Ararat au Shirak Gyumri. Le Tsement dispute à cette occasion sa deuxième finale de coupe, ayant remporté celle de l'édition précédente. Le Shirak dispute quant à lui sa troisième finale après celles de 1993 et 1994, qu'il a toutes les deux perdues.

Disputée le 29 mai 1999 au stade Hrazdan d'Erevan, la rencontre s'anime très rapidement avec un but d' dès la  en faveur du Tsement suivi de l'égalisation du Shirak deux minutes plus tard par l'intermédiaire d'Artiom Bernetsyan. Le Tsement reprend très vite l'avantage au quart d'heure de jeu sur un nouveau but d'Hakobian avec qu'Ara Hakobian ne porte le score à 3-1 juste avant la mi-temps. Malgré la réduction de l'écart d'Hakop Artoyan à un quart d'heure de la fin du temps réglementaire, le Shirak ne parvient pas à revenir au score tandis que le Tsement remporte sa deuxième coupe nationale d'affilée.

Références

Liens externes
  Coupe d'Arménie 1999 sur le site de la RSSSF.
  Coupe d'Arménie 1999 sur le site du KLISF.

1999
Arménie M
Sport en Arménie en 1999

Coupe d'Arménie de football 1999


الدَبّور (جمعها دبابير) أو الزُنْبور (جمعها زنابير)  هو مصطلح لأي حشرة من رتبة غشائيات الأجنحة ورتيبة ذوات الخصر التي هي ليست من النحل ولا النمل. تعيش كالنحل في المستعمرات وكلها لا تنتج العسل باستثناء أنواع جنسي زنبور العسل (Brachygastra) و  التي تنتج العسل. ولكل نوع تقريبًا من الآفات الحشرية نوع واحد على الأقل من الدبابير يفترسها أو يتطفل عليها، مما يجعل الدبابير تلعب دورًا عظيم الأهمية في التحكم الطبيعي في أعداد تلك الآفات، أو المكافحة الأحيائية الطبيعية لها. ويتزايد استخدام الدبابير الطفيلية في مكافحة الآفات الزراعية حيث إنها تفترس الآفات الحشرية في المقام الأول وتأثيرها طفيف على المحاصيل.

التصنيف

معظم أنواع الدبابير (تقريبا أكثر من 100,000 نوع) «طفيلية» (المعروف تقنيا باسم الطفيليات)، في كثير من الأحيان ماتستخدم المسرأ لوضع البيض مباشرة في جسم المضيف.

أغلب الدبابير المعروفة تنتمي إلى ذوات الحمة أحد أقسام رتيبة ذوات الخصر، التي لديها يتم تكييف المسرأ إلى لسعة سامة (فينوم)، بالرغم من أن عدد كبير من أنواع ذوات الحمة لا تلسع.

وتشمل ذوات الحمة أيضا النمل والنحل، وبشكل خاطئ عدد كبير من الدبابير يظن أنها للوهلة الأولى أنها نحل، والعكس بالعكس. وفي تقدير مماثل، يوجد نمل يسمى «النمل المخملي» (فصيلة نمل مخملي) من الناحية الفنية تعتبر دبابير.

الصفات
تندرج الأنواع المختلفة من الدبابير إلى أحد الفئتين رئيسيتين:
 دبابير انفرادية: تعيش البالغة منها وتعمل وحدها، ومعظمها لاتبني اعشاش؛ والكبار خصبة.
 دبابير اجتماعية: عكس الدبابير الانفرادي تعيش في مستعمرات يصل عددها إلى عدة آلاف، وتبني الأعشاش، ولكن في بعض الحالات وليس كلها. وفي بعض الأنواع تتزاوج الملكة والذكور، في حين أن الغالبية العظمى من المستعمرة تتكون من عاملات عقيمة.

الخصائص

تتميز معظم الدبابير بالخصائص التالية:
 زوج من الأجنحة (ما عدا الأشكال عديمة الأجنحة أو مختزلة الأجنحة في جميع إناث النمل المخملي (Mutillidae)، فصيلة برادينوبينيديا (Bradynobaenidae)، العديد من ذكور دبور ثمار التين (Agaonidae)، العديد من إناث النمسيات (Ichneumonidae)، البراكونيات (Braconidae)، دبابير الزهرة (Tiphiidae)، الدبابير اللامعة (Scelionidae) وروبالوسوماتيديا (Rhopalosomatidae)، البليمات الحقيقية (Eupelmidae)، والعديد من الفصائل الأخرى).
 مسرأ أو سن لاسع (والذي يوجد لدى الإناث فقط نظرًا لأنه مشتق من المسرأ أو حامل البيض، وهو عضو جنسي أنثوي).
 بضع شعرات سميكة أو دون شعرات على الإطلاق، (على عكس النحل)؛ ما عدا فصائل النمل المخملي (Mutillidae) وبرادينوبينيديا (Bradynobaenidae) والسكوليديات (Scoliidae).
 جميع الدبابير تقريبا برية؛ ولا يوجد سوى القليل فقط من المجموعات الطفيلية مائية.
 تعتبر حشرات مفترسة أو طفيلية تتطفل في الغالب على الحشرات البرية الأخرى؛ فمعظم أنواع اللقيات (على سبيل المثال صائد الرتيلاء (tarantula hawk)، تتخصص في استخدام العناكب كفريسة، كما تستخدم الدبابير الطفيلية العناكب أو العنكبوتيات الأخرى كعوائل إنجابية.
 لديها زوج من المخالب.

معرض الصور

ملاحظات

المراجع

مجموعات شبه عرقية
دبابير أحيائية لمكافحة الآفات
آفات حشرية
آفات حشرية تصيب النباتات
حشرات في الثقافة
زنبور
كائنات باقية ظهرت خلال الجوراسي
ملقحات

دبور


L'affaire de la piscine Theresienbad est une affaire criminelle survenue en 2015 à la piscine Theresienbad de Vienne (Autriche) qui a rencontré un certain écho médiatique dans le pays.

Les faits
Le 2 décembre 2015, un jeune garçon de 10 ans, Goran d'origine serbe, est violé à la piscine Theresienbad de Vienne par un immigré irakien, demandeur d'asile et arrivé en Autriche deux mois auparavant. Il explique son acte car il n'avait pu avoir de relations sexuelles depuis quatre mois, sa compagne étant enceinte. L'affaire n'est donnée à la connaissance du public qu'en février 2016 et en juin suivant l'homme est condamné à six ans d'emprisonnement.

En octobre 2016, la cour suprême d'Autriche ordonne de rejuger l'affaire et le violeur est condamné à sept ans. Mais en mai 2017, la condamnation est réduite à quatre ans d'emprisonnement.

Contexte
Le condamné est arrivé d'Irak dont il est natif en septembre 2015 et exerce à Vienne la profession de  chauffeur de taxi. La victime est le fils d'un immigré serbe.

L'homme a violé l'enfant dans une cabine des toilettes de la piscine lui causant des blessures physiques puis repart nager dans le bassin. Le garçon, prénommé Goran, avertit un maître-nageur qui prévient la police.

Procès

Ce crime n'est rendu public qu'en février 2016, la police ayant voulu privilégier la discrétion afin de protéger la victime. Thomas Keiblinger, porte-parole de la police de Vienne, affirme que c'était bien la raison de l'attitude de la police, et non le fait que le violeur était un réfugié irakien. Ce dernier affirme de son côté qu'il  parce qu'il , n'ayant pas eu de relations sexuelles avec sa compagne qui était enceinte. Il était de plus conscient que cet acte était illégal. Ses avocats avancent sa jeunesse, sa condition sociale et son absence de casier judiciaire.

Au procès, il est fait état du fait que la victime a été profondément perturbée, jusqu'à avoir des idées de suicide. Sa famille reçoit  de dommages et intérêts. L'homme est condamné en première instance à six ans de prison en juin 2016. En octobre 2016, la Cour suprême autrichienne ordonne un nouveau procès, car elle considère que la question de savoir si l'accusé pensait que sa victime avait donné son consentement n'a pas été clairement tranchée lors du procès initial. À l'issue de ce deuxième procès, la condamnation est portée à sept ans de prison.

En mai 2017, le juge Thomas Philipp réduit la sentence à quatre ans dans la décision finale de la Cour suprême, expliquant que le viol n'était qu'un  et que l'

Réaction
Cette affaire provoque un sentiment hostile aux immigrés chez certains en Autriche. The New York Times évoque cette affaire, ainsi que le viol en réunion d'une grand-mère de Traiskirchen par des immigrés, ce qui augmenterait selon ce journal le soutien au candidat du FPÖ, Norbert Hofer, pour les présidentielles de 2016.

Références

2015 en Autriche
Theresienbad
Affaire relative à la pédophilie en Autriche
Theresienbad
Crise migratoire en Europe

Affaire de la piscine Theresienbad


Erwin Schüle (* 2. Juli 1913 in Cannstatt; † 5. September 1993 in Stuttgart) war ein deutscher Staatsanwalt. Von Dezember 1958 bis August 1966 war er erster Leiter der Zentralen Stelle der Landesjustizverwaltungen zur Aufklärung nationalsozialistischer Verbrechen in Ludwigsburg.

Leben
Schüle studierte nach dem Abschluss seiner Schullaufbahn Rechtswissenschaft an der Universität Tübingen. Er wurde 1933 Mitglied der SA und 1937 der NSDAP. Während des Zweiten Weltkrieges war Schüle Soldat der Wehrmacht. Im März 1945 kam Schüle in sowjetische Kriegsgefangenschaft.

Aufgrund angeblicher Kriegsverbrechen in den Bezirken Wolchowo, Tschudowo und Krasnoje Selo wurde er 1949 durch ein sowjetisches Gericht zum Tode verurteilt. Schüle soll als Angehöriger der 215. Infanterie-Division an der Hinrichtung eines russischen Jungen teilgenommen sowie zwei sowjetische Staatsbürger erschossen und weitere misshandelt haben. Das Urteil wurde jedoch in eine 25-jährige Haftstrafe umgewandelt und Schüle bereits im April 1950 nach Deutschland entlassen.

Unmittelbar nach seiner Entlassung aus der sowjetischen Kriegsgefangenschaft trat er noch im April 1950 in den Justizdienst in Baden-Württemberg ein, wo er in Stuttgart am 1. Dezember 1950 Staatsanwalt und am 1. März 1958 zum Oberstaatsanwalt befördert wurde. Der Denunziant Schüles, der mit ihm im selben Kriegsgefangenenlager interniert war, erhielt 1951 durch das Landgericht Hamburg wegen Freiheitsberaubung eine zweijährige Haftstrafe. Beim Ulmer Einsatzgruppenprozess war Schüle Vertreter der Anklage.

Ab dem 1. Dezember 1958 war Schüle erster Leiter der neu geschaffenen Zentralen Stelle der Landesjustizverwaltungen zur Aufklärung nationalsozialistischer Verbrechen in Ludwigsburg. Dabei war seine NSDAP-Mitgliedschaft intern bereits bekannt. Nach Einschätzung des Historikers Klaus Bästlein setzte sich Schüle erfolgreich für die Ablehnung einer Aussetzung der Verjährung von Totschlag ein, was 1960 in einen entsprechenden restriktiven Beschluss des Bundestags mündete.  Öffentlich bekannt wurde Schüles NSDAP-Mitgliedschaft erst im Februar 1965 durch den Allgemeinen Deutschen Nachrichtendienst. Im September 1965 wandte sich die Sowjetunion mit einer Note an die Bundesregierung, in der Schüle als Kriegsverbrecher gebrandmarkt wurde. Ab Dezember 1965 nahm der Stuttgarter Generalstaatsanwalt aufgrund dieser Vorwürfe ein Ermittlungsverfahren gegen Schüle auf, das jedoch "mangels begründeten Tatverdachts" Anfang April 1966 eingestellt wurde. Sowjetische Behörden stellten für diese Ermittlungen den eigens dafür gedrehten Propagandafilm Die Sache von Erwin Schüle zur Verfügung, der in deutscher Sprache synchronisiert war. Am 6. April 1966 wurden die Ermittlungen gegen Schüle wieder aufgenommen, nachdem sowjetische Behörden angeboten hatten, Belastungszeugen für eine Gegenüberstellung mit Schüle in die Bundesrepublik ausreisen zu lassen. Da diese Zeugenaussagen einer Nachprüfung nicht standhielten, wurden die Ermittlungen gegen Schüle erneut eingestellt. Bis zum 31. August 1966 war Schüle Leiter der Zentralen Stelle und wurde danach wieder als Oberstaatsanwalt in Stuttgart tätig. Sein Nachfolger bei der Zentralen Stelle wurde Adalbert Rückerl.

Schüle wurde im Braunbuch der DDR aufgeführt.

Ehrungen
 1978: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland

Weblinks
 DER SPIEGEL 8/1965

Einzelnachweise

Staatsanwalt (Deutschland)
Person (Verfolgung von NS-Straftaten)
Militärperson (Heer der Wehrmacht)
SA-Mitglied
NSDAP-Mitglied
Zum Tode verurteilte Person (NS-Kriegsverbrechen)
Deutscher
Geboren 1913
Gestorben 1993
Mann
Behördenleiter

Erwin Schüle


Joachim Frank ()  un biofizician american de origine germană.

Este laureat al Premiului Nobel pentru Chimie 2017, împreună cu Jacques Dubochet și Richard Henderson, "pentru dezvoltarea microscopiei crioelectronice pentru determinarea cu rezoluție înaltă a structurii biomoleculelor în soluție".

Note

Nașteri în 1940
Biofizicieni germani
Chimiști americani
Laureați ai Premiului Nobel pentru Chimie

Joachim Frank


Pablo Layús es un periodista argentino que se desempeña, desde 2001, como cronista y panelista de Intrusos en el espectáculo.

Biografía
Pablo Layús estudió en la Escuela Superior de Periodismo.

Fue corresponsal del canal de Palermo durante seis años en Córdoba, donde también se desempeñó como productor general de Radio Universidad. Obtuvo dos premios Martín Fierro del Interior. Fue coordinador periodístico de Radio Universidad y cronista del canal CBA, donde también produjo varios programas semanales. Actualmente colabora con el diario Día a Día.

Layús comenzó su carrera televisiva en Buenos Aires, en el programa que conducía Mauro Viale, pero después empezó en Intrusos en el espectáculo, en el año 2002, como cronista junto a Jorge Rial, Luis Ventura, Marcela Tauro, Daniel Gómez Rinaldi, Marcelo Polino, Lola Cordero, Cora de Barbieri, Daniel Ambrosino, Luis Piñeyro y Alejandro Guatti.

Desde sus comienzos en Intrusos trabaja en las temporadas teatrales en Córdoba haciendo móviles, mientras que su compañero Daniel Ambrosino lo hace desde Mar del Plata.

Se casó en 2009 con su pareja, Elsa. El 17 de febrero de 2010 tuvo a su primer hijo, a quien llamó Juan, y ahora espera el segundo para principio de enero del 2013.
Se separó en el 2022 luego de 14 años de casado.

En la temporada teatral de 2010 fue protagonista de una pelea con Gerardo Sofovich por entrevistarlo, ya que Sofovich no mantiene ninguna relación con Jorge Rial y su programa debido a una discusión entre ambos.

El 4 de septiembre de 2020 fue invitado a participar en la transmisión de Twitch de Migue Granados con motivo del cumpleaños de este último. Destacó por el nivel de respuesta ante la pregunta de Glande Golden.

Referencias

Enlaces externos

Periodistas de Argentina

Pablo Layús


An Cynosurus peltieri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni René Charles Maire. An Cynosurus peltieri in nahilalakip ha genus nga Cynosurus, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Algeria. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cynosurus

Cynosurus peltieri


اأنسطاسيوس الأول بابا الإسكندرية وبطريرك الكنيسة القبطية رقم 36 (605م - 616م). المدينة الأصلية له	:	 الأسكندرية
 الاسم قبل البطريركية	:	 اأنسطاسيوس
 تاريخ التقدمة	:	 24 بؤونه 321 للشهداء - 18 يونيو 605 للميلاد
 تاريخ النياحة	:	 22 كيهك 332 للشهداء - 18 ديسمبر 616 للميلاد
 مدة الإقامة على الكرسي	:	 11 سنة و6أشهر
 مدة خلو الكرسي	:	 يومان
 محل إقامة البطريرك	:	 دير الزجاج
 محل الدفن	:	 دير الزجاج
 الملوك المعاصرون	:	 فوكاس - هرقل الأول
 كان من أكابر الإسكندرية رئيساً على الديوان ثم صار بعد ذلك قساً على كنيسة الثغر الإسكندري وبعد قليل أختير للبطريركية.
 اهتم اهتماماً بالغاً بالكنائس ورسم أساقفة وكهنة على الجهات الخالية.
 استعاد من الملكيين ما كانوا قد اغتصبوه لأنه كان محبوباً منهم لعلمه وفضله وتقواه وأرجع الكثيرين منهم إلى الإيمان الإرثوذكسى.
 من كثرة علمه وفصاحته كان يكتب كتاباً روحياً كل سنة، وقد ظل على الكرسي المرقسى اثنتى عشرة سنة وستة أشهر وعشرة أيام كتب أثناءها اثنى عشر كتاباً ثم تنيَّح بسلام.
تعيد الكنيسة بنياحته في الثاني والعشرين من شهر كيهك.
صلاته تكون معنا آمين.
 السيرة كما ذكرت في كتاب السنكسارنياحة البابا اأنسطاسيوس «ال36» (22 كيهك)

في مثل هذا اليوم من سنة 611 م تنيَّح الاب القديس أنسطاسيوس السادس والثلاثون من باباوات الإسكندرية. كان هذا الاب من أكابر الإسكندرية، وكان في أول أمره رئيسا علي الديوان، ثم صار فيما بعد قسا علي كنيسة الثغر الإسكندري، وبعد قليل اختبر للبطريركية، فاهتم بالكنائس اهتماما زائدا، ورسم أساقفة وكهنة علي الجهات الخالية، وشيد عدة كنائس، واستعاد من الملكيين ما كانوا قد اغتصبوه، لأنه كان محبوبا منهم لعلمه وفضله وتقواه، وارجع كثيرين منهم إلى الإيمان الأرثوذكسي، ولما مات ملك القسطنطينية، وشي بعض الأشرار إلى خليفته إن البطريرك لما رسم حرم الملك وأمانته، فغضب الملك وأرسل إلى والي الإسكندرية إن يسلم إلى أولوجيوس بطريرك الروم كنيسة قزمان ودميان وأوقافها، فخزن الاب من ذلك كثيرا، غير إن الرب عزاه من ناحية أخرى، وذلك إن بطرس المخالف بطريرك إنطاكية كان قد مات، وأقيم عوضا عنه راهب قديس عالم يسمي أثناسيوس قويم المعتقد، الذي بمجرد أن صار بطريركا عمل علي تجديد الاتحاد بين كنيستي الإسكندرية وإنطاكية، فكتب رسالة بالإيمان المستقيم، وأرسلها إلى الاب أنسطاسيوس ففرح بها جدا وجمع بعضا من الأساقفة والكهنة وقراها عليهم، ثم رد علي الاب أثناسيوس بأنه يتمني من صميم قلبه إن يراه، فحضر الاب أثناسيوس إلى الإسكندرية ومعه الأساقفة والكهنة، فلما علم بقدومه الاب أنسطاسيوس، وكان بالأسقيط حضر إلى الإسكندرية وذهب إلى البحر مع الأساقفة والكهنة واستقبله بالتحية والإكرام، ثم عقدوا مجمعا بأحد الأديرة التي علي ساحل البحر استمر شهرا وهم يتباحثون في أصول الدين، ثم عاد البطريرك الأنطاكي إلى كرسيه بسلام، وكان الاب أنسطاسيوس مداوما علي تعليم رعيته بنفسه وبكتبه، وكان من كثرة علمه وفصاحته يكتب كل سنة كتابا، وقد ظل علي الكرسي البطريركي اثنتي عشرة سنة وستة أشهر وعشرة أيام، كتب أثناءها اثني عشر كتابا رتبها علي حروف الهجاء القبطية أي انه ابتداء في أول سنة بحرف A وفي الثانية بحرف B وهكذا إلى إن كتب الكتاب الثاني عشر ورسمه بحرف L، ثم تنيَّح بسلام.
 السيرة بحسب «سير القديسين والشهداء في الكنيسة القبطية الأرثوذكسية» سيامته بطريركًا:

بعد نياحة البابا دميانوس توجهت الأنظار إلى كاهن كنيسة الإنجيليين الأربعة بالإسكندرية القمص أنسطاسيوس، ابن أحد أشراف مدينة الإسكندرية الذي تعلم بمدرسة الإسكندرية واشتغل قاضيًا في القصر، وقد عرف بتقواه وورعه مع غزارة علمه. أجمع الشعب الإكليروس على سيامته بطريركًا، عام 598م (314ش).
 أعماله الرعوية:

كان الإمبراطور فوقا بالقسطنطينية يتسم بالعنف والبطش أكثر من غيره، فقد حَرَّم على البطاركة الأرثوذكس دخول الإسكندرية، تاركًا للملكيين (المعينين من قبل الإمبراطور) أن يغتصبوا أغلب كنائس المدينة العظمى، وكانت لهم سلطة مدنية وسياسية أكثر منها دينية. أما البابا أنسطاسيوس فبسبب شرف نسبه لم يجسر الولاة على منعه من دخول المدينة، فكان بحكمة وجرأة يتحرك داخل الإسكندرية وخارجها، وقد استرد ما استولى عليه الملكيون ورمّم بعضها إذ كان قد تخرب بسبب الاضطرابات التي يثيرها الملكيون. هذا وقد قام ببناء كنائس جديدة، واهتم بسيامة عدد كبير من الكهنة في مناطق متفرقة.
 اضطهاده:

كان أولوجيوس البطريرك الملكي شريرًا، رأى التفاف الشعب كله حول بطريركه، كما لاحظ احترام الوالي له، فأرسل إلى الإمبراطور فوقا - مغتصب العرش - يقول له إن الأنبا أنسطاسيوس قد جمع الشعب في كنيسة القديس يوحنا المعمدان، وأعلن حرمانه لمجمع خلقدونية ولكل مناصريه بما فيهم أولوجيوس والإمبراطور، فلما سمع فوقا ذلك كتب لوالي الإسكندرية يسأله اغتصاب بعض الكنائس وأوانيها من أنسطاسيوس وتسليمها لأولوجيوس، فاستولى الوالي على كنيسة القديسين قزمان ودميان وأمهما واخوتهما بالقوة، إذ خرج على رأس كتيبة من الجند ومعه أولوجيوس، الأمر الذي أثار الشعب وقد استشهد عدد ليس بقليل من المؤمنين، ولم يسمحوا للجند أن يصلوا إلى باباهم. وإذ صار الموقف يتأزم يومًا بعد يوم انسحب البابا إلى برية شيهيت حزين القلب، يقضي أيامه ولياليه في الأصوام والصلوات بدموع لتتدخل العناية الإلهية. وقد تدخلت عناية الله إذ قام موريس على أخيه فوقا وقتله وجلس على العرش.

في أيامه افتتح كسرى ملك الفرس بلاد الشام ووصل إلى حدود مصر يهددها ويتوعدها، وكان كثيرون من مسيحي سوريا قد هربوا إلى مصر ملتجئين إليها من ظلم الفرس، فكان البابا أنسطاسيوس يبذل كل الجهد ليخفف آلام هؤلاء اللاجئين ويسندهم. وهنا لا ننكر موقف البطريرك الملكي يوحنا الملقب بالرحيم، الذي كان قد جاء بعد ثيؤدورس خلف أوليجوس، إذ كان يحمل لطفًا ورقة فقد بذل كل جهده للعطاء لهؤلاء اللاجئين، كما قدم عونًا للبابا أنسطاسيوس لهذا الهدف عينه، إذ كانت الكنيسة الملكية أكثر غنى من الكنيسة القبطية لأنها مستندة إلى السلطة الزمنية ومستولية على كل الممتلكات والإيرادات. استقبل البابا أنسطاسيوس البطريرك الإنطاكي بحب شديد وإكرام بالإسكندرية واستضافه شهرًا، وكان قد كتب البابا للبطريرك عند سيامة الأخير رسالة غاية في اللطف والحكمة لتعود الشركة بين الكرسيين، بعد أن كان البطريرك بطرس السابق لأثناسيوس قد أثار شقاقًا. كتب البابا اثني عشر كتابًا عن الإيمان المستقيم في مدة جلوسه على الكرسي البالغة اثنتي عشرة سنة. تنيح في 22 من شهر كيهك.
 معلومات إضافية'''

كان من أبوين وجيهين، وقد أُقيم بعد دميان، وكان رجلا حكيما مزينا بالفضائل، وكان قسا في كنيسة الإنجيلين وكنيستى قزمان ودميان بالإسكندرية، مشهورا بالتضلع في كتب البيعة وفهم الأمانة (الإيمان). فاجتمعتا كلمة الشعب على انتخابه في أبيب سنة 320 ش أي سنة 605 م في عهد فوقا قيصر المغتصب. وكان هذا البابا قوى القلب يمضى إلى المدينة (الإسكندرية) على الرغم من أن البطاركة كانوا ممنوعين من الدخول إليها، ويرسم فيها الكهنة.

واخذ يعمل مع قومه حتى استرد ما استولى علية الملكيون من كنائس المتأصلين، ورمم منهما ما انشئت في أيام الاضطرابات. فاخذ البيعة التي هي بربوة إثارات وبيعة على اسم رئيس الملائكة ميخائيل.

وكان له تعب عظيم من جماعة تيباريوس وابلساريوس الذين صار عليهم اسم قيانوس وأصحاب المجمع الخلقيدونى. وعُيِّن وقتئذ رجل شرير يدعى أولوجيوس بطريركا للملكين، وكان حاقدا على البابا اأنسطاسيوس جدا، وحاول أن يوقع به، ولكن الله لم يسلمه في يديه. وكانت وظيفة البطاركة الملكين سياسية أكثر منها دينية، ولم يكن لهم عمل سوى تنفيذ إرادة الإمبراطور. وقام حينئذ رجل يدعا فوقا، وقتل القيصر وجلس موضعه. وكان ظالِما عاتيا، فكتب له أولوجيوس في البابا اأنسطاسيوس بأقوال كاذبة؛ منها قوله أن البطريرك لما كرز في بيعة يوحنا المعمدان حرمة هو وجميع الملوك المنتصرين للمجمع الخلقيدونى. فلما سمع فوقا ذلك كتب لوالى الإسكندرية أن يغتصب من البطريرك بيعة قزمان ودميان وجميع أوانيها ويدفعها لأولوجيوس، فأخذت البيعة بالقوة ورجع البابا اأنسطاسيوس إلى الدير وقلبه ملآن بالحزن.

في أيام البابا اأنسطاسيوس افتتح كسرى ملك الفرس بلاد الشام، ووصل حدود مصر يتهددها. وكان كثيرون من مسيحي سوريا قد فرّوا إلى مصر ملتجئين إليها من ظلم الفرس، فعمل البابا اأنسطاسيوس كل ما في وسعه لتخفيف ويلاتهما. وكان البطريرك الرومانى الذي خلف تاودروس الذي جاء بعد أولوجيوس يدعى يوحنا الملقب بـ (الرحيم) وذلك لرقة أخلاقه المسيحية، فتسابق مع البابا الإسكندري في مواساة هؤلاء المنكوبين، وقدَّم مساعدة كبيرة للبابا اأنسطاسيوس إذ كان أوسع منه ثروة، وكان البابا اأنسطاسيوس في وقته يشتهى أن يجمع الله بين الكرسيين الإسكندرى والانطاكى الذي فرّقه بطرس، فسمع الله لطلبته ومات بطرس المذكور وجلس عوضه على الكرسي الانطاكى رجل صالح عالم يدعى أثناسيوس، فأصلح ما أفسده بطرس الضال، فجمع اأنسطاسيوس الأساقفة واخبرهما بالأمر فَسُرُّوا جميعا لعودة الاتحاد بين الكرسيين. وكان البابا اأنسطاسيوس مهتما بأمور البيعة بحرص عظيم، ومشتغلا بالعلوم الروحانية.

وأقام على الكرسي المرقسى اثنتى عشرة سنة حافظا للأمانة المستقيمة، كتب فيها اثنتى عشرة كتابا رتبها على الحروف الهجائية القبطية أي انه أبتدأ فيها أول سنه بحرف ألفا وفي الثاني بحرف بيتا وهكذا.. ثم أراد السيد المسيح أن ينقله إلى كوره الأحياء في الثالث والعشرين من كيهك سنة 332 ش وسنة 616 م.

أساقفة بيزنطيون في القرن 7
باباوات الإسكندرية
بيزنطيون في القرن 7
قديسون أقباط أرثوذكس
قديسون مسيحيون في القرن 7
مواليد القرن 6
مواليد في مصر
وفيات 616

أنسطاسيوس (بابا الإسكندرية)


Boris Iakovlevitch Zeldovitch (en ), né le  et mort le , est un physicien russo-américain et un fils du physicien soviétique Iakov Borissovitch Zeldovitch.
Il est docteur en sciences physiques et mathématiques (à partir de 1981) et membre correspondant de l'Académie des sciences de Russie. À partir de 1994, Zeldovitch travaille comme professeur au Collège d'optique et de photonique de l'Université de Floride centrale. Au cours de sa vie, il a reçu un certain nombre de prix prestigieux, dont le Prix d'État de l'URSS en 1983 et le prix Max-Born d'optique physique de l'Optical Society (OSA) en 1997.

Les intérêts scientifiques de Boris Zeldovich se situent dans les domaines de l'optique non linéaire, de la théorie des guides d'ondes optiques et de l'holographie optique. Il meurt le 16 décembre 2018 à l'âge de 74 ans.

Références

Liens externes

Naissance en avril 1944
Naissance à Moscou
Naissance en RSFS de Russie
Décès en décembre 2018
Décès aux États-Unis
Décès à 74 ans
Physicien américain du XXe siècle
Physicien américain du XXIe siècle
Physicien russe
Physicien soviétique
Étudiant de l'université d'État de Moscou
Physicien optique
Récipiendaire du prix d'État de l'URSS

Boris Iakovlevitch Zeldovitch


يشار دوغو غوتش (Yaşar Doğu) من أبطال العالم في المصارعة .
 -ولد في قرية أمير كوي في منطقة سامسون في تركيا عام 1915م لعائلة شركسية من قبيلة الوبيخ .
 - نشأ متحلّياً بالأخلاق الشركسية الحميدة، شغوفا بالمصارعة، متميزاً فيها على أقرانه.
 - سار إلى أنقرة للعمل في دائرة الزراعة، ودفعه حبه للمصارعة إلى زيارة إحدى نوادي التدريب الرياضية ؛ حيث تغلب على مدرب النادي في منازلة ودّية، فأُعجب به المدرب وتعهده بالتدريب المناسب .
 - أحرز بطولة تركيا بالمصارعة في وزن 66كغمفي نفس العام 1937م، وأحرز المرتبة الثانية في البطولة العالمية للمصارعة الرومانية التي أُقيمت في أُوسلو عام 1939م.
 - نال بطولة آسيا الصغرى في المصارعة الرومانية عام 1940م كما أعلنت بطولته لوزن 72كغم عام 1944م لعدم وجود من ينازعه في وزنه .
 - تغلب على بطل مصر للمصارعة الحرة عام 1946م، كما نال بطولة أوروبا في المصارعة الحرة والتي أقيمت في سويسرا، في نفس العام .
 - في كانون أول 1947م أحرز بطولة العالم للمصارعة الرومانية والتي أُقيمت في تشيكو سلوفاكيا.}
 - حصل على المرتبة الأولى في المصارعة لوزن 72 كغم في مباريات أولمبياد لندن التي أقيمت في كانون ثاني 1948م
 - حصل على بطولة وزن 79 كغم في البطولة التي أُقيمت في إستانبول للمصارعة الحرة في عام 1949م وتغلب على بطلي ألمانيا وأمريكا عام 1950م .
 - فاز ببطولة العالم في المصارعة في البطولة التي نُظّمت في فنلندة . عام 1950م .
 - حصل على البطولة العالمية للمصارعة الحرة في استوكهولم عام 1951م .
 - اعتزل المسابقات والبطولات منذ عام 1952م، وأصبح مدرّباً للمنتخب التركي القومي للمصارعة .
 - توفي يوم الخميس 8/1/1961م، تاركاً وراءه 37 انتصاراً في بطولات عالمية .متربعاً على عرش بطولة العالم للمصارعة طوال مايزيد على عشر سنوات .

روابط خارجية

المصادر

 فيصل حبطوش خوت أبزاخ: أعلام الشراكسة، مؤسسة خوست للإعلان، عمان، الأردن (2007)

أتراك فازوا بالميدالية الذهبية الأولمبية
أتراك من أصل شيشاني
أعلام الشراكسة
حائزون على ميداليات أولمبية في المصارعة
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1948
شراكسة أتراك
مصارعون أولمبيون من تركيا
مصارعون رياضيون أتراك
مصارعون في الألعاب الأولمبية الصيفية 1948
مواليد 1913
مواليد في سامسون
وفيات 1380 هـ
وفيات 1961
وفيات في أنقرة

يشار دوغو غوتش


Cobden est une ville américaine située dans le comté de Brown, dans le Minnesota. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Notes et références

Liens externes

Ville au Minnesota
Comté de Brown (Minnesota)

Cobden (Minnesota)


Feministisk initiativ er et politisk parti i Norge.

Partiet har tre søsterpartier i Danmark, Sverige, og Finland, af samme navn. Alle partier deler det samme logo og navn.

Kilder

Eksterne henvisninger

Politiske partier i Norge
Feministiske partier

Feministisk initiativ (Norge)


قائمة بالأبطال في بطولة 1971 أمريكا المفتوحة:

الكبار

فردي رجال

 ستان سميث هزم  يان كوديش, 3-6, 6-3, 6-2, 7-6

فردي سيدات

 بيلي جين كينغ هزم  روزماري كاسالس, 6-4, 7-6

زوجي رجال

 جون نيوكومب و روجر تايلر هزم  ستان سميث و إيريك فان دايلن, 6-7, 6-3, 7-6, 4-6, 7-6

زوجي سيدات

 روزماري كاسالس و جودي تيجارت هزم  غايل تشانفراو و فرانسيس دور, 6-3, 6-3

زوجي مختلط

 أوين دافيدسن و بيلي جين كينغ هزم  روبرت ماود و بيتي ستوف, 6-3, 7-5

الشباب

فردي أولاد
بدأت هذه البطولة في 1973

فردي بنات
بدأت هذه البطولة في 1974

زوجي أولاد
بدأت هذه البطولة في 1987

زوجي بنات
بدأت هذه البطولة في 1987

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1971
ولاية نيويورك في 1971
أحداث سبتمبر 1971 الرياضية في الولايات المتحدة
أمريكا المفتوحة حسب السنة (كرة مضرب)
كرة المضرب في 1971
كرة مضرب أمريكية في 1971

أمريكا المفتوحة 1971 (كرة مضرب)