The Million Man March was a large gathering of African-American men in Washington, D.C., on October 16, 1995. Called by Louis Farrakhan, it was held on and around the National Mall.  The National African American Leadership Summit, a leading group of civil rights activists and the Nation of Islam working with scores of civil rights organizations, including many local chapters of the National Association for the Advancement of Colored People (but not the national NAACP) formed the Million Man March Organizing Committee. The founder of the National African American Leadership Summit, Benjamin Chavis Jr., served as National Director of the Million Man March.

The committee invited many prominent speakers to address the audience, and African American men from across the United States converged in Washington to "convey to the world a vastly different picture of the Black male" and to unite in self-help and self-defense against economic and social ills plaguing the African American community.

The march took place in the context of a larger grassroots movement that set out to win politicians' attention for urban and minority issues through widespread voter registration campaigns.  On the same day, there was a parallel event called the Day of Absence, organized by women in conjunction with the March leadership, which was intended to engage the large population of Black Americans who would not be able to attend the demonstration in Washington.  On this date, all Blacks were encouraged to stay home from their usual school, work, and social engagements, in favor of attending teach-ins, and worship services, focusing on the struggle for a healthy and self-sufficient Black community.  Further, organizers of the Day of Absence hoped to use the occasion to make great headway on their voter registration drive.

A conflict arose about crowd size estimates between March organizers and Park Service officials.  The National Park Service issued an estimate of about 400,000 attendees, a number significantly lower than march organizers had hoped for. After a heated exchange between leaders of the march and Park Service, ABC-TV-funded researchers at Boston University estimated the crowd size to be about 837,000 members, with a 20% margin of error.

Two years after the march, the Million Woman March was held in response to concerns that the Million Man March had focused on Black men to the exclusion of Black women.

Economic and social factors

One of the primary motivating factors for the march was to place black issues back on the nation's political agenda.  In the aftermath of the Republican Party's victory in the 1994 Congressional election and the continued success of the party's campaign platform, the Contract with America, some African American leaders felt the social and economic issues facing the black community fell by the wayside of policy debates. March organizers believed that politicians were failing the black community by "papering over the most vital dimensions of the crisis in international capitalism" and blaming urban blacks for "domestic economic woes that threatened to produce record deficits, massive unemployment, and uncontrolled inflation".

At the time of the march, African Americans faced unemployment rates nearly twice that of white Americans, a poverty rate of more than 40%, and a median family income that was about 58% of the median for white households. More than 11% of all black men were unemployed and for those aged 16 to 19, the number of unemployed had climbed to over 50%. Further, according to Reverend Jesse Jackson's speech at the March, the United States House of Representatives had reduced funding to some of the programs that played an integral role in urban Americans' lives. "The House of Representatives cut $1.1 billion from the nation's poorest public schools", and "cut $137 million from Head Start" effectively subtracting $5,000 from each classroom's budget and cutting 45,000 preschoolers from a crucial early education program.

Environmental hazards were also seen as making the lives of urban Blacks unstable. Black men were murdered at a rate of 72 per 100,000, a rate significantly higher than the 9.3 per 100,000 attributed to white men. Some black activists blamed aggressive law enforcement and prison construction for leaving "two hundred thousand more blacks in the jail complex than in college" and devastating leadership gaps within black communities and families. Event organizers were further infuriated by a perceived gap in prenatal care for black women and children caused, in part, by the closing of inner-city hospitals.

Event organizers were of the view that urban Blacks were born with "three strikes against them": insufficient prenatal care, inferior educational opportunities, and jobless parents. Instead of providing young children with the means to succeed, they believed the government instead intervened in the lives of its black citizens through law enforcement and welfare programs that did little to improve the community's circumstances.

Media portrayal

In addition to their goal of fostering a spirit of support and self-sufficiency within the black community, organizers of the Million Man March also sought to use the event as a publicity campaign aimed at combating the negative racial stereotypes in the American media and in popular culture.  March organizers were dismayed by the sweeping stereotypes they thought white America seemed to draw from the coverage of such figures as Willie Horton, O. J. Simpson, and Mike Tyson.

Stating that "black men have been designated by the culture as the sacrificial lambs for male evil", event organizers asked the black men in attendance to make a public display of their commitment to responsible and constructive behavior that would give the mass media positive imagery to broadcast.

Program
Although various organizations, charities, and vendors had booths and displays at the rally, the focal point of the day was the stage set up on the west front grounds of the United States Capitol building. The day's events were broken down into several sessions: Early Morning Glory (6 am–7:30am), Sankofa: Lessons from the Past Linkages to the Future (8 am–10:30 am), Affirmation/Responsibility (11 am–2 pm), and Atonement and Reconciliation (2:30 pm–4 pm).

I. Early Morning Glory
 Rev. H. Beecher Hicks of Washington, D.C. and Minister Rasul Muhammad – Masters of Ceremonies
 Sheik Ahmed Tijani Ben-Omar of Accra, Ghana and Rev. Frederick Haynes, III from the Friendship West Baptist Church, Dallas, Texas – adhan and invocation

II. Sankofa: Lessons from the past
Rev. Wayne Gadie of the Emanuel Baptist Church, Malden, Massachusetts – Opening prayer
Dancers and drummers from the village of Kankoura, Burkina Faso
Greetings from the African Diaspora from the continent of Africa and the Caribbean
Greetings from Black American leaders such as George Augustus Stallings, Oscar Easton (Blacks in Government), Henry Nichols (Hospital Workers Union), Dr. Na'im Akbar (Florida State University), Zachery McDaniels (National African American Leadership Summit)

III. Affirmation/Responsibility
Rev. Willie F. Wilson of Union Temple Baptist Church, Washington, D.C., and Minister Ishmael Muhammad, of Mosque Maryam, Chicago, Illinois – Masters of ceremonies
Rev. Al Sampson, Fernwood United Methodist Church (Chicago) – "A Declaration of Purpose"
Boubacar Joseph Ndiaye, Chief Curator, Goree Island (Senegal) – "The African Diaspora"
Congressman Donald M. Payne, Chair, Congressional Black Caucus – "The Congress"
Former Congressman Gus Savage – "The Statesman"
Kurt Schmoke, Mayor of Baltimore, Maryland – "The Cities"
Marion Barry, Mayor of Washington, D.C. – "Mayor's Welcome and Official Statement"

Affirmation of Our Brothers
 Cora Masters Barry, First Lady, District of Columbia – Mistress of Ceremonies
 Dr. Betty Shabazz – remarks
 Martin Luther King III – remarks
 Tynnetta Muhammad – remarks

Mothers of the Struggle – Behold Thy Sons

Faye Williams, attorney – Washington, D.C. coordinator Million Man March
Rosa Parks
Dorothy I. Height

IV. Atonement and Reconciliation
Rev. Willie F. Wilson and Minister Ishmael Muhammad – Masters of Ceremonies
Bishop H. H. Brookins of the 5th Episcopal District, AME in Los Angeles, California – the prayer for atonement
Rev. James Bevel – the Theological Foundation for Atonement
Dr. Cornel West – Statement of Atonement
Rev. Joseph Lowery – Statement of Atonement
Rev. Benjamin Chavis Jr., national coordinator of the Million Man March – the Healing of a People
Minister Louis Farrakhan

Structure of speeches
The organizers of the event took steps to lift the march from a purely political level to a spiritual one, hoping to inspire attendees and honored guests to move beyond "articulation of black grievances" to a state of spiritual healing.  Speakers at the event structured their talks around three themes: atonement, reconciliation, and responsibility. The Day of Atonement became a second name for the event and for some came to represent the motivation of the Million Man movement.  In the words of one man who was in attendance, Marchers aimed at "being at one with ourselves, the Most High, and our people".

Beyond the most basic call for atonement leaders of the March also called for reconciliation or a state of harmony between members of the black community and their God.  Speakers called participants to "settle disputes, overcome conflicts, put aside grudges and hatreds" and unite in an effort to create a productive and supportive black community that fosters in each person the ability to "seek the good, find it, embrace it, and build on it." Finally, the leaders of the March challenged participants and their families at home to "expand [our] commitment to responsibility in personal conduct…and in obligations to the community".

Notable speakers
Minister Louis Farrakhan – The Message and Vision (Key Note Speaker)
Minister Rasul Muhammad and Minister Ishmael Muhammad – Master of Ceremonies
Reverend Benjamin Chavis – National Director of Million Man March – Call to Purpose
Martin Luther King III – Affirmation of our Brothers
Rosa Parks – Mothers of the Struggle Behold Thy Sons
Maya Angelou – Appeal to Our Brothers
Reverend Jeremiah Wright – Prayer for Hope
Dr. Maulana Karenga – Mission statement for the Million Man March/National Day of Absence
Senator Adelbert Bryan – Senator, Virgin Islands
Rev. James Bevel – The Theological Foundation for Atonement
Reverend Jesse L. Jackson Sr. – Rainbow/PUSH Coalition
Reverend Addis Daniel – The Light.

Day of Absence
While male leaders took primary responsibility for planning and participating in the events in Washington, female leaders organized a parallel activity called the National Day of Absence. In the spirit of unity and atonement, these leaders issued a call for all Black people not in attendance at the March to recognize October 16, 1995, as a sacred day meant for self-reflection and spiritual reconciliation.  All Black Americans were encouraged to stay home from their work, school, athletic, entertainment activities and various other daily responsibilities on the Day of Absence.

Instead of partaking in their usual routines, participants were instructed to gather at places of worship and to hold teach-ins at their homes in order to meditate on the role and responsibility of blacks in America.  Further, the day was intended to serve as an occasion for mass voter registration and contribution to the establishment of a Black Economic Development Fund.

Crowd size
Because of the name of the event, the number of attendees was a primary measure of its success and estimating the crowd size, always a contentious issue reached new heights in bitterness.  March organizers estimated the crowd size at between 1.5 to 2 million people but were incensed when the United States Park Police officially estimated the crowd size at 400,000. Farrakhan threatened to sue the National Park Service because of the low estimate from the Park Police.

Three days after the march, Farouk El-Baz, director of the Center for Remote Sensing at Boston University released a controversial estimate of 870,000 people with a margin of error of 25%, meaning that the crowd could have been as small as 655,000 or as large as 1.1 million.  It later revised that figure to 837,000, with a 20% margin of error (669,600 to 1,004,400). The Park Service never retracted its estimate.

After the Million Man March, the Park Police ceased making official crowd size estimates.  Roger G. Kennedy, the Director of the National Park Service, said that his agency planned to study the possibility of no longer counting crowds, noting that most organizations that sponsor large events complain that Park Service estimates are too low.  When it prepared the 1997 appropriations bill for the United States Department of the Interior, the Committee on Appropriations of the United States House of Representatives stated in a June 1996 report that accompanied the bill that the Committee had not provided any funding for crowd counting activities associated with gatherings held on federal property in Washington, D.C.  The report further stated that if event organizers wish to have crowd estimates, they should hire a private sector firm to conduct the count.

Media reaction
Louis Farrakhan acquired unfavorable attention from African-American Christians and was compared to "Adolf Hitler" by the Jewish community for anti-Jewish rhetoric and views. His supporters said that Farrakhan was "against those Jews who have sacrificed their deep moral-religious heritage for a set of values grounded in capitalist exploitation and oppression." Newsweek observed that Farrakhan's apparent political agenda could become a concern for the Democratic Party, as his effort to register black men as independent voters could create a "voting bloc [with a] mix of social conservatism, economic 'empowerment' and black solidarity."

Richard Lacayo and Sam Allis wrote that Farrakhan may have organized the march to "simply prove that he was the man who could make it happen; he would then capitalize on the prominence he hoped it would confer."

Sexism
A group of black feminists including Angela Davis, Barbara Ransby, Evelynn Hammonds and Kimberlé Crenshaw formed an alliance called the African American Agenda 2000 to oppose the Million Man March. E. Frances White would recall in 2010 that the march had "frightened many black feminists because we felt that it would herald a dramatic resurgence in black male sexism."

Creating a separation in the movement became a topic of great controversy since it has been argued that, "Organizers excluded women from the march to send a two-part message" that men need to improve their character and women need to recognize their place "in the home."

In his 2005 book New Black Man, Mark Anthony Neal emphasizes the "small percentage of black women in attendance that day." Neal offers the perspective of Debra Dickerson, a woman writer who attended the march: "Dickerson noted the aura of politeness and chivalry she experienced walking...there was an element of performance taking place that day for international media, corporate America." The Million Man March that excluded black women was a "call for atonement [that] spoke to the need for those black men engaged in acts of criminality, violence, and blatant misogyny." However, black women faced backlash for exposing the March's flaws, such as "gender apartheid and nostalgia for patriarchy."

20th anniversary

Farrakhan held the 20th Anniversary of the Million Man March: Justice or Else on October 10, 2015, in Washington, D.C.

The New York Times published an opinion piece by Charles M. Blow, who found it difficult to "separate the march from the messenger", and criticized Minister Farrakhan's speech, calling it homophobic and patriarchal. In an opinion piece for The Washington Post, Janell Ross called Farrakhan's speech "striking", a "stemwinder", and the "apex" of the event.

Cultural impact

The 1996 motion picture Get on the Bus was released exactly one year to the day of this event, directed by Spike Lee as his first movie that he did not act in himself. The road-movie plot has a group of African Americans on the titular bus on the way to the Million Man March.

See also

Khalid Abdul Muhammad
March on Washington
Million Family March
Million Woman March
Millions More Movement
Post-civil rights era African-American history

Non-African American related:
List of largest peaceful gatherings
Global Marijuana March, also known as the Million Marijuana March
Million Mom March
Million Muslim March
Million People March
Million Puppet March
Million Worker March

References

Further reading

External links
 CNN – Million Man March – Oct. 16, 1995

 Boston University Press Release (adapted from) -–Oct. 27, 1997(sic)
 NPR Interviews: Louis Farrakhan and the Million Man March
 Million Man March 10 Anniversary

1995 protests
1995 in American politics
1995 in Washington, D.C.
Louis Farrakhan
Nation of Islam
Post–civil rights era in African-American history
Protest marches in Washington, D.C.
October 1995 events in the United States
African-American history of Washington, D.C.

Million Man March


ඉලනෝයි () ( ) යනු 1818දී ප්‍රාන්ත තත්වය අත්කරගත් එක්සත් ජනපදයේ මධ්‍යබටහිර කලාපයෙහි පිහිටි ප්‍රාන්තයකි.

ඉලනෝයි


Irinel Caprini-Gologan (n. 25 octombrie 1945) este o fiziciană română, membră corespondentă a Academiei Române (30 mai 2019).

Biografie

A absolvit Facultatea de Fizică a Universității din București.
Lucrarea de doctorat și-a susținut-o în 1974 cu academicianul Șerban Țițeica și avea ca subiect: "Metode de optimizare aplicate în teoria interacțiilor tari ale particulelor elementare".

În 1988 a primit Premiul "Constantin Miculescu" al Academiei Române.

Profesează în cadrul Departamentului de Fizică Teoretică al Institutului Național de Cercetare-Dezvoltare pentru Fizică și Inginerie Nucleară "Horia Hulubei". Are aproape 900 de lucrări de cercetare precum și câteva traduceri din autori străini.

În perioada 1986-2010 a profesat în domeniul fizicii în cadrul Universității din Craiova și Universității din București, începând din anul 2002 fiind profesor asociat și conducător de doctorat la Universitatea din Craiova.

Are numeroase cooperări internaționale în domeniul fizicii teoretice (Marsilia, Berna, Praga, Bangalore) și a fost membru în Comitetul român CERN (2002 – 2005)

Note

Nașteri în 1945
Fizicieni români
Membri corespondenți ai Academiei Române

Irinel Caprini-Gologan


Gerede, Bolu'nun bir ilçesidir. Karadeniz Bölgesi'nde, Bolu'nun doğusunda 1255 km² yüzölçümü ile yer alır. Güney doğuda Kızılcahamam ve Çamlıdere ile, kuzey doğuda Çerkeş ve Eskipazar, Güney batıda Dörtdivan, Kuzeyde Mengen, batıda Yeniçağa ilçeleriyle çevrilmiştir.

İlçe hakkında
İç Anadolu Bölgesi'nin Batı Karadeniz'e geçit verdiği bir konumda ortalama 1470 metre yükseklikte dalgalı bir arazi şeklinde etrafı ormanlarla kaplı dağlarla çevrili iklimi çok sert bol yağışlı bir ova şeklindedir. İlçe oldukça soğuk olup kışlar 5-6 ay sürer. Kışın en soğuk bölge olmasa da (ortalama -25 derece) yazın en serin bölgelerdendir. Sıcaklık 25 dereceyi çok nadir olarak geçer. Gece sıcaklıkları yazın bile anormal derecede düşer. Bölge yaşlıları gençliklerinde temmuz ayında kar yağdığına tanık olduklarını, kışın evlerden tünel kazarak çıktıklarını anlatmaktadırlar.

Kuzeydeki dağlık alanın 1600-1900 metre yüksekliklerinde, Güneydeki dağlık alanın 1700-2200 metre yüksekliklerinde düz şeritler halinde Gerede yaylaları yer almaktadır.

Gerede, uluslararası kayak koşu, bisiklet ve kros yarışmaları için çok uygun orman içi spor alanlarına sahiptir.

Dünyanın uluslararası bir karayoluna en yakın kayak merkezi Gerede'dedir. Arkut Dağı'nda 5 km uzunluğunda ve 1 km uzunluğunda FIS (Uluslararası Kayak Federasyonu) tarafından homogolasyonu yapılmış 2 adet kayaklı koşu pisti mevcuttur.

Her yıl mart ayı içerisinde Türkiye Kayak Federasyonu tarafından düzenlenen birçok ülkenin katıldığı yarışmalar düzenlenmektedir. Ayrıca, 10, 15, 20, 25, 30, 35 ve 40 km uzunluklarında kayaklı koşu pistleri kış aylarında açık tutulmakta ve kayaklı koşu tutkunlarının hizmetine sunulmaktadır.

Kayaklı koşu milli takımın değişmez kamp merkezidir. Gerede'de bulunan Arkut Dağı Türkiye'nin kalbi ve Dünya'ya açılan penceresi konumundadır. Arkut Dağı'nda Esentepe Hotel tarafından işletilen ve 2008 tarihinde inşa edilen teleski bulunmaktadır.

Alp kayağına yeni başlayacaklar için en uygun pistlere sahip olan Arkut Dağı'nda birçok kış aktiviteleri de yapılmaktadır. Bunların yanı sıra Arkut Dağı birçok spor dalının çalışma ve müsabaka alanı olabilecek bir coğrafi yapıya sahiptir.

Bölgeyle ilgili yaptığı tezde Dr. Halil Aydınalp kentin antik zamanlara kadar giden bir geçmişi olduğunu yazıyor: "Gerede, antik çağlara uzanan oldukça eski bir geçmişe sahiptir. İlçe, antik Bitinya (Bithynia) ile Paflagonya (Pahplagonia) bölgeleri arasında bir sınır kentidir. Bölgede, Selçuklu ve Osmanlı hakimiyetlerinden önce sırasıyla Paflagon MÖ 300, Bitinya MÖ 260-228, Pontus MÖ 89, Roma MÖ 70-71 ve Roma'nın MS 395'te ikiye ayrılmasıyla da Doğu Roma, yani Bizans hakimiyetleri görülmüştür. Kesin kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte, Bitinyalılar tarafından diğer kentlerle aynı zamanda kolonize edilmiş eski bir Paflagonya kasabası olduğu anlaşılan Gerede'nin MÖ 3. yüzyıla kadar uzanan çok eski bir tarihe sahip olduğu düşünülmektedir. Gerede ilçesinin ismi de bu antik dönemlerden kalmadır. Bölgenin ilk ismi Paflagonyalılara ait eski bir yerleşim alanı olan Cressa'dır. Bitinyalılar tarafından işgal edilip bölgenin bir Bitinya kolonisi haline gelmesinden sonra ismi Kratia olmuştur.  Kratia ismi zamanla -özellikle bölgenin Müslüman Türkler tarafından kontrol edilmesiyle kuvvetle muhtemel söylenişi daha kolay olduğu için-  Gerede'ye dönüşmüş olmalıdır." (Bkz: Halil Aydınalp, Din Kurumu Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma: Gerede'de Dini Hayat, Gerede Belediyesi Yayınları, s.25)

Kültür ve turizm
Asar Kalesi, Keçi Kalesi kalıntıları, Kiliseli Han diye bilinen tarihi Tüccar Hanı, Yukarı Tekke Camii, Aşağı Tekke Camii ve Türbesi, Yıldırım Beyazıt Camii, Hacı Emin Efendi Camii, II. Abdülhamit tarafından yaptırılan Aşağıovacık Köyü Camii, Esentepe'deki Ramazan Dede Türbesi gezilip görülebilecek tarihi eserler ve yerlerdir.

Her yıl temmuz ayı içinde Esentepe'de geleneksel "Esentepe Yağlı Güreşleri" yapılır. Şehrin kuzeyinde Esentepe, Arkut Dağları'nda yaylalar başlıca mesirelik alanlardır. Özellikle Gerede yaylaları, yayla turizmine çok uygundur. Gerede'nin kuzeyinde ise 1600-1900 metre yüksekliklerde bulunan yaylalardan en önemlileri Orumşah (Rumşah), Hacı Veli, Seviller yaylalarıdır, güneyinde ise 1700-2200 metre yüksekliklerde bulunan Haşat ve Zorpan gibi yaylalarıdır.

Gerede'de Gerede Gölü, Kuru Göl ve Kapaklı Gölleri olmak üzere 3 adet krater göl bulunmaktadır. Gerede havzasındaki önemli akarsular, Ulusu Deresi, Markuşa Çayı, Yenecik Çayı, Kösreli Deresi'dir. Ulusu, güneybatıdaki Köroğlu Dağları'ndan inip yan kollarla ve şehrin içinden geçen Dayıoğlu Deresi'yle birleşerek Gerede'de Gerede Çayı adını alır. Gerede'deki deri sanayisinin kimyasal ve zehirli atıkları ile korkunç bir şekilde acımasızca kirletilen bu değerli kaynak, Bolu sınırları dışında Karabük'te Filyos Nehri'yle birleşir.

Ayrıca her yıl düzenlenen ve geçmişi asırlar öncesine dayanan geleneksel Gerede Panayırı'na ülkenin çeşitli bölgelerinden alıcı ve satıcılar gelmektedir.

Gerede halkı, geçimini dericilikle sağlar. Son yıllarda kemercilik de önemli bir iş kolu ve geçim kaynağı olmuştur.

İç ve dış piyasaya deri ürünleri üreten birçok tabakhanesi ve kemer imalathanesi mevcuttur.

Gerede'nin bazı merkezlere uzaklığı şu şekildedir :
 Ankara'ya  130 km.
 İstanbul'a  300 km.
 Abant'a  80 km.
 Safranbolu'ya  90 km.
 Yedigöller'e  75 km.
 Kartalkaya'ya 65 km.
 Bolu Gölcük'e  70 km.
 Bolu kaplıcalarına 65 km.
 Kızılcahamam kaplıcalarına 60 km.

Mahalleleri

 Bahçelievler Mahallesi
 Dayıoğlu Mahallesi
 Demirciler Mahallesi
 Kabiller Mahallesi
 Kitirler Mahallesi
 Orta Mahallesi
 Seviller Mahallesi
 Yeni Mahallesi

Edebiyat
Geredeli Aşık Figani, Dertli ve Köroğlu yörenin aşıklarıdır. Yöre müziğinde kaval, davul, zurna ve bağlama kullanılır.

Türküler;

Ben Gidiyorum Baylere,
Beni Taştan Taşa Çaldın,
Bezm-i Muhabbette Lezzet Arayan,
Bir Dileğim Var (Kardaş)
Bir Güzel Geliyor Karşının Çaydan,
Bu Alemde Uymaz Gönül Gönüle,
Dilber Atma Gamzen Okun,
Elma Attım Yuvarlandı,
Ey Gönül Aklını Başına Cem Et,
Gel Sevdiceğim Ahd ile İkrarda,
Giyersin Eğnine Çul Yavaş Yavaş,
Nazlı Dilber Düştüm Hakipayine,
Nazlı Yare Halim İfade Eyledim,
Ne Bilsin (Evvel Özün Sözün),
Olur mu (Kamil Olan Kelamından),
Şeb-i Zulmette Gittim),
Senden Bana Cefa Olmaz,
Şükür (Ömrüm Ahir Oldu),
Şunda Üç Dilbere,
Tahrir Mektebinde Bir Güzel Gördüm,
Üç Elli Dört Elli Geçiyor,
Vardır (Neyleyip Ağlarsın).
Beyaz Giyme Toz Olur,
Yeşil Ördek,
Tombalacık Halimem,

Yöresel ürünler
Bölgede tarım yaygın olmamakla birlikte çok miktarda hayvan mevcuttur. Büyük ve küçükbaş, hindi(yöresel adı "curuk"), kaz, ördek, tavuk bolca bulunur. Yöresel gıda maddeleri olarak yöreyle özdeşleşmiş kaz eti, hindi eti ve keş sayılabilir. Ayrıca şakşak helvası, köfter, çam balı daha başka birçok helva, turşu ve reçel çeşidi mevcuttur. Yöre köylerinin bazılarında şeker pancarı (yöresel adı "çükün") yetiştiriciliği vardır. Bölgede çok çeşitli bir mantar zenginliği vardır. Kanlıca, ak kayışkan, kara kayışkan, gökgöbek, domalan ya da dömelen, cincile, tellice, ebişke, dede sakalı mantarı, inekcin, geyik mantarı, bal mantarı, nadir de olsa kuzu göbeği mantarı vs. sayılabilir. Dağlarda bol miktarda kuşburnu, böğürtlen ve ahududu da mevcuttur. Osmanlı döneminde gül yetiştiriciliği yaygın olsa da gül üretimi günümüzde bitmiştir.

Doğal yapı
Çok zengin bir fauna ve floraya sahip Gerede yöresinde kızıl geyik, alageyik, yaban domuzu, kurt, kızıl tilki, çakal, sansar, boz ayı, kara ayı, kahverengi ayı, porsuk (hayvan), kirpi, köstebek, karaca, zerdeva, avrasya vaşağı, yaban kedisi, sazlık kedisi, tavşan, ada tavşanı, gelincik, kaya kartalı, şah kartal, paçalı şahin, kızıl şahin, bayağı şahin, doğan, atmaca, leylek, kara leylek, kuzgun, bıldırcın, keklik, ağaçkakan, yalıçapkını, sincap,  kertenkele, küpeli yılan, çeşitli kemirgenler, susamuru, çeşitli sazan türleri, yeşil, kadife, tekir, bekir gibi balıklar, alabalık gibi birçok hayvan vardır. Gerede'de paçalı baykuşun kaydedildiği iki noktadan birisidir. Bitki örtüsü kışa dayanıklı kozalaklı ağaçlardır. Esentepe'de 600 yaşını aşmış çam ağaçları mevcuttur. 2000 rakımın üstünde Alpin Çayırlar geniştir. 1600 - 2000 rakım arası saf göknar ormanları çok büyük alan kaplar. Daha aşağılarda karaçam, sarıçam, karaağaç, gürgen, kayın, porsuk (bitki), meşe, fındık, ceviz, kestane, huş gibi ağaçlardan meydana gelen karışık ormanlar bulunur.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Gerede Merkez Gazetesi
 Gerede Haberleri
 Gerede Kaymakamlığı
 Gerede Belediye Başkanlığı
 Gerede Panayırı

Gerede


Viber es una aplicación de comunicación para GNU/Linux, Windows, Mac OS X, iOS, Android, Windows Phone, Blackberry, Nokia, Bada y Firefox que permite a los usuarios realizar llamadas gratuitas de teléfono y enviar mensajes de texto gratis a cualquier persona que tenga la aplicación instalada. Viber funciona en redes 3G y WiFi.

Algunos medios han alertado sobre los riesgos en el uso de Viber debido al poco respeto del derecho a la privacidad de sus usuarios, ya que, por ejemplo, Viber almacena la información sobre los contactos del usuario. Es posible no obstante solicitar a Viber la eliminación de dicha información, aunque la eliminación real de los datos personales evidentemente queda a voluntad de la empresa y sin forma de que el usuario la verifique. La plataforma de Viber actualmente cuenta con una base de datos de 200 millones de usuarios activos, según declaraciones de su fundador Talmon Marco.

Historia
Viber inicialmente fue lanzado el 2 de diciembre de 2010 exclusivamente para la plataforma iOS del iPhone como la competencia directa de Skype, posteriormente en 2011 se realizó un pre-lanzamiento para la plataforma Android pero con un número de usuarios restringido a 50.000, la versión sin restricciones se lanzó el 19 de julio de 2012. La versión de Viber para Blackberry, iOS y Windows Phone fue lanzada el 8 de mayo de 2012.

Cuando se alcanzaron los 90 millones de usuarios, el 24 de julio de 2012, se agregó el servicio de mensajes a grupos y voz en alta definición para Android e iPhone. Las versiones para las plataformas Series 40 de Nokia, Symbian y Bada de Samsung fueron anunciadas el mismo día.

Inicialmente, la posibilidad de hacer llamadas de voz estaban disponible solo para iPhone y Android, con la promesa que estaría disponible próximamente para las demás plataformas. La limitación estaba fundada en que la base de Blackberry OS y Series 40 no soportaban la funcionalidad de VoIP.

Como se prometió, el 22 de septiembre de 2012, la funcionalidad de llamadas con alta definición y mensajes a grupos estuvo disponible para Windows Phone y Nokia solamente, como parte de una sociedad exclusiva con Nokia.

Viber con voz fue oficialmente presentado para todos los dispositivos con Windows Phone el 2 de abril de 2013.

En agosto de 2013, se presentó al público Viber para Linux en su versión Beta, aunque solo ejecutables de 64bits estaban disponibles para descarga.

El 13 de febrero de 2014, Rakuten anunció que había adquirido Viber por $900 millones de dólares.

Características y funcionamiento

Entre las funciones principales de Viber se encuentran el servicio de llamadas y mensajería de texto gratuitas entre usuarios Viber. También cuenta con un servicio de videollamada pero actualmente el servicio se encuentra en una fase Beta y cuenta con otras características como el intercambio de archivos tales como imágenes y archivos de audio. A la hora de agregar contactos, la plataforma Viber lo realiza de manera automática, por lo que si se tiene un contacto almacenado en el teléfono que utiliza Viber, se agregará.

Idiomas y localización
Actualmente Viber cuenta con versiones en 30 idiomas entre los cuales se encuentra: inglés, español, árabe, danés, chino tradicional, chino simplificado, francés, alemán, italiano, ruso, hebreo y portugués.

Viber Media es una empresa con sede en Chipre con centros de desarrollo en Bielorrusia e Israel. La empresa fue fundada por el empresario Israelí Talmon Marco.

Aplicaciones similares
 BlackBerry Messenger
 Hangouts, antes Google Talk
 KakaoTalk
 LINE
 Nimbuzz
 Skype
 Tango
 Trillian
 Telegram
 Signal
 WeChat
 WhatsApp

Véase también
 Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP)

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial de Viber
 Viber comprado por Rakuten

 Cómo supervisar Viber
 Monitorizar la App de Viber

Android
Software VoIP
Clientes de mensajería instantánea
Software para Android
Software para iOS
Software para macOS
Software para Windows Mobile
Software multiplataforma
Software de 2010
Servicios VoIP

Viber


Fútbol Club Universitario é um clube de futebol profissional com sede em Vinto, na Bolívia, que compete na Primeira Divisão do Campeonato Boliviano. Foi fundado em 23 de março de 2005 e em 2022 jogou a Primeira Divisão pela primeira vez em sua história, após conquistar a Copa Simón Bolívar 2021

História
O Universitario foi fundado, inicialmente como uma equipe universitária no começo da década de 2000, por dois amigos que se conheceram no colégio e estudaram juntos na Universidad Adventista de Bolivia (UAB), Fernando Chávez e Ramiro Andrade, hoje presidente e vice do clube. O time foi fundado oficialmente em 23 de março de 2005, o dia em que se afiliou oficialmente a Associação Municipal de Futebol de Vinto. Em pouco tempo se tornou a equipe dominante na Lida de Vinto. Participaram pela primeira vez da Copa Simón Bolívar em 2017, sendo eliminados na fase de grupos.

Universitario de Vinto chegou a segunda etapa da Copa Simón Bolívar em 2018, porém não avançou para a fase nacional nas campanhas de 2019 e 2020 por não se classificarem. Em 2020, ganham o Campeonato Provincial de Valle Bajo e disputam o Torneio Provincial de Clubes Campeões, aonde se sagram campeão provincial de Cochabamba e assim regressam ao principal torneio nacional em 2021. Na temporada 2021, fazem uma ótima campanha e ganham o campeonato, conquistando o acesso para a Primera Divisão ao derrotar o Universitario de Sucre na final.

Universitario de Vinto
Clubes de futebol fundados em 2005
Departamento de Cochabamba

Fútbol Club Universitario


An Gastrodia nipponica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Masaji Masazi Honda, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Takasi Tuyama. An Gastrodia nipponica in nahilalakip ha genus nga Gastrodia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gastrodia

Gastrodia nipponica


Gheorghe (Iorgu) Tudor  (n. / 1885, Stăncăuți, județul Bălți – d. 7 decembrie 1974, București) a fost un deputat din Sfatul Țării, organismul care a exercitat puterea legislativă în Republica Democratică Moldovenească, în perioada 1917-1918.

Studii
A avut studii secundare.

Activitate politică
În cadrul Congresului Ostășesc din 20 octombrie 1917 a fost propus deputat în Sfatul Țării din partea județului Chișinău. În ședința Sfatului Țării din 16 martie 1918 a protestat împotriva intervenției  Ucrainei de a cuprinde între limitele sale anumite zone nordice și sudice ale Basarabiei, spunând: "Cui îi e dragă Ucraina, drum bun peste Nistru". .

În cadrul Sfatului Țării a avut următoarele funcții: secretar în Comisia Constituțională (18 mai — 27 noiembrie 1918), membru în Comisia a II-a de Redactare și membru în Comisia de Lichidare. A fost deputat de la 21 noiembrie 1917 până la 27 noiembrie 1918, când a și votat pentru Unirea cu Patria Mamă.

După 1918 a fost consilier municipal și județean și ajutor de primar la Chișinău (1932 — 1933). La 28 iunie 1940 s-a refugiat în România, după care, în 1941 a revenit în Basarabia până în 1944 când a revenit în România, unde va rămâne până la sfârșitul vieții.

Activitatea publicistică
A fost gazetar. În 1906 a fost unul din colaboratorii publicației "Luminătorul", revista lui V. Gurie Grosu. În 1912 a fost inițiatorul și redactorul periodicului "Făclia", iar un an mai târziu a fost colaborator al gazetei "Cuvînt moldovenesc".
În 1917 a inițiat și redactat ziarul "Soldatul moldovan", cu  ajutorul fondurilor puse la dispoziție de Comitetul Ostășesc din Chișinău, comitet din care făcea parte.

Publicația "Cuvînt moldovenesc" a fost responsabilă de inițierea unei intense propagande printre ostașii români basarabeni răniți pe front, pe care îi îndemna să răspundă ofițerilor sau subofițerilor români basarabeni, veniți să-i reorganizeze în companii separate.

A fost și vicepreședinte al Societății scriitorilor, secția Basarabia. A editat, în afară de "Făclia serii" și "Soldatul Moldovean", publicațiile: "Generația noastră", "Pămînt și voie", "Moldova de la Nistru", "Poetul", "Pe drumuri noi", "Itinerar", la ultima fiind și director. A publicat sub pseudonimele : Iuriu Iujni, Gh. Stîncă, Iorgu Virtej.

Decorații
 Ordinul "Steaua României"
 Ordinul "Coroana României" în grad de ofițer
 Medalia "Ferdinand I"
 Medalia "Răsplata Muncii"

Opera
 Haiducul, 1904
 Nopți amoroase, 1905
 Muza românească, 1917

Vezi și
 Sfatul Țării

Note

Bibliografie
Chiriac, Alexandru, Membrii Sfatului Țării (1917-1918) - dicționar, Editura Fundației Culturale Române, București, 2001

Lectură suplimentară
 Figuri contemporane din Basarabia, vol. III, Editura ARPID, Chișinău, 1939
Cojocaru, Gheorghe E., Sfatul Țării - itinerar, Editura Civitas, Chișinău, 1998
Colesnic, Iurie, Sfatul Țării - enciclopedie, Editura Museum, Chișinău, 1998
 Ciobanu, Ștefan, Unirea Basarabiei. Studiu și documente cu privire la mișcarea națională din Basarabia în anii 1917-1918, București, Cartea Românească, 1929

Legături externe
  Sfatul Țării

Nașteri în 1885
Decese în 1974
Membri ai Sfatului Țării
Istoria Basarabiei
Republica Democratică Moldovenească
Istoria României
Oameni ai Revoluției Ruse

Gheorghe Tudor


(: ) ist eine kleine Insel westlich der  in der Region Auckland vor der Nordinsel von Neuseeland.

Geographie
Die Insel befindet sich rund 3,5 km ostnordöstlich von  und rund 3,7 km östlich von  vor der Küste der . Die  hohe und 44,8 Hektar große Insel verfügt über eine Länge von rund 1,1 km in Südsüdwest-Nordnordost-Richtung und eine maximale Breite von rund 575 m in Ost-West-Richtung.

Die nächstliegende Insel an der Küste ist  die rund 5,3 km südsüdöstlich zu finden ist. Die Aldermen Islands liegen mehr als 13 km östlich.

Einzelnachweise

Insel (Auckland)
Insel (Australien und Ozeanien)
Insel (Pazifischer Ozean)

Shoe Island (Neuseeland)


İngilizce Open Shortest Path First, yani "En kısa yola Öncelik" anlamına gelen OSPF, bir TCP/IP ağındaki router'ların birbirini otomatik olarak tanımasında kullanılan bir protokoldür. OSPF yönlendirme internette intra-AS yönlendirme için RIP gibi yaygınca kullanılan bir yöntemdir. OSPF temelde internet servis sağlayıcılarının (ISP) üst-tabakalarında kullanılır. OSPF kelimesindeki ilk O harfi yönlendirme protokolü şartlarının açık olduğunu gösterir (örnek olarak, Cisco'nun EIGRP protokolünün karşıtı gibi). OSPF'nin en güncel versiyonu ikincisidir[RFC 2328].

Amaç

İnternet denen ağ, birçok ağın birbirine bağlantısı ile oluşur. Örneğin:

 Türkiye'deki çoğu internet servis sağlayıcısı, TTnet'in omurgasına bağlıdır.
 TTnet, birçok ülke üzerinden Avrupa ağı olan GEANT'ya bağlıdır.
 GEANT, ABD'ye ve Japonya'ya doğru birçok çıkışa sahiptir.
 vs.

Bu bağlantılarda routerlar kullanılır ve o routerlar bir şekilde hangi adrese ulaşırken hangi yolu kullanacağını bilmelidir. Bu durumda iki çözüm vardır:

 Ya birisi o router tablolarını el ile teker teker girecek
 Ya da router ağın bilgilerini otomatik olarak toplayacak

İlk çözümün ikinci çözüme göre birçok dezavantajı vardır:

 Belki de binlerce satır yönlendirme bilgisi girecek kişi sayısı azdır
 Ağ, değişimlere (örneğin TTnet'in su altı kablosunun kopması) karşı dayanıksız olacaktır

Dolayısıyla, OSPF ve başka protokoller (RIP de) router'ların birbirlerini otomatik olarak görmesi için gerekli hizmetleri sunarlar.

Nasıl çalışır
OSPF, RIP'den sonra düşünülmüştür ve birçok gelişmiş özelliğe sahiptir. Temelde bağlantı-durum (İngilizce:link-state) bilgisinin taşmasını ve Dijkstra'nın en kısa yol algoritmasını kullanan bir bağlantı-durum protokolüdür.
OSPF ile birlikte, bir yönlendirici ağın tüm topolojik haritasını oluşturur. Yönlendirici daha sonra yerel olarak tüm ağlara en kısa yol ağacını elde etmek için Dijkstra'nın en kısa yol algoritmasını kullanır, kendisini bu ağaçta kök olarak belirler. Yönlendiriciler arasında özel bağlantı maliyetleri ağ yöneticisi tarafından ayarlanır. Yönetici tüm bağlantı maliyetlerini 1 olarak belirleyebilir, böylece miminum-hop yönlendirmeyi başarabilir, veya bağlantı yüklerini trafik veya bant-genişliğine göre seçebilir. OSPF bağlantı maliyetleriyle ilgilenmez, bunun yerine sadece verilen bağlantı maliyetleri kümesiyle elde edilebilecek en düşük maliyetli yolları belirlemek için bir protokol sunar.
OSPF ile bir yönlendirici yönlendirme bilgisini diğer tüm yönlendiricilere yayınlar, sadece kendi komşularına değil.

RIP'ten farkı

OSPF, RIP ile benzer bir şekilde çalışır, yani router'lar ulaşabildikleri ağlar ile ilgili bilgileri birbirleri ile değişirler.

Öte yandan, OSPF bir ağa kaç adımda ulaşabildiğini değil bir ağa ne kadar zamanda (veya hangi hızda) ulaşabildiğini yollar. Dolayısıyla, RIP'te görülebilen sonsuza kadar sayma sorunu ortadan kalkmış olur.

Buna ek olarak, OSPF dört değişik ağ rütbesine (İngilizce Backbone area, Stub area, Totally stubby area ve Not-so-stubby area) sahiptir.

Benzer şekilde, router'lar da rütbelendirilebilir:

 Bölgeler arası router'lar
 Özerk ağ uç router'ı
 Özerk ağ iç router'ı
 Omurga ağ router'ı
 Seçilmiş router
 Seçilmiş yedek router

Getirdiği yenilikler
 Güvenlik: OSPF yönlendiriciler arası iletişim kimlik kanıtlama kullanır. Basit(her yönlendiriciye aynı parola) ve MD5 olmak üzere iki çeşit doğrulama bulunmaktadır.
 Aynı maliyetli çoklu yollar: Aynı hedefe aynı maliyetli çok yol bulunursa, OSPF bunlardan birini seçmek yerine her birini de kullanmaya izin verir.
 Unicast ve multicast yönlendirmeye destek: Multicast OSPF(MOSPF)[RFC 1584] OSPF'nin multicast yönlenirmesi için basit bir genişletme sunar.
 Tek yönlendirmeli etki alanında hiyerarşi desteği: OSPF'nin otonom sistemler için hiyerarşik bir yapı oluşturabilmesi belki de en önemli yeniliğidir.

OSPF'in sorunları

OSPF mesajları, router'ların kendi içlerinde ağın bir haritasını çizmesini sağlarlar. Öte yandan, bir haritayı hatırlayabilme ve o haritada yolunu bulabilme hafıza ve işlem gücü açısından çok pahalıya mal olabilir!

Unutulmamalıdır ki seyyar satıcı problemi NP-Zor bir problemdir.

Ayrıca bakınız
 Open shortest path first
 Routing Information Protocol

OSPF


An Stelis tenuipetala in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Stelis tenuipetala in nahilalakip ha genus nga Stelis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stelis (Orchidaceae)

Stelis tenuipetala


Das AEGON Classic 2009 ist ein Tennis-Rasenplatzturnier für Frauen in Birmingham. Es war als Turnier der International-Kategorie Teil der WTA Tour 2009. Das Turnier fand vom 8. bis 14. Juni 2009 statt.

Das Finale im Einzel bestritten Magdaléna Rybáriková und Li Na, das Rybáriková in zwei Sätzen gewann. Im Doppel gewann die Paarung Cara Black und Liezel Huber in zwei Sätzen gegen Raquel Kops-Jones und Abigail Spears.

Qualifikation

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks

Turnier der WTA Tour 2009
Tennisturnier in Birmingham

AEGON Classic 2009


Piro (en hindi: पिरो ) es una ciudad de la India, en el distrito de Bhojpur, estado de Bihar.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 82  a 101 km de la capital estatal, Patna, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 33 926 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bihar

Piro (Bihar)


كتائب شهداء الأقصى مجموعات عسكرية فلسطينية تابعة لحركة فتح، تشكلت على شكل مجموعة عسكرية صغيرة على يد رائد الكرمي، وكان هدفها الثأر من الاحتلال الإسرائيلي على ما يحصل في المسجد الأقصى، بالإضافة للثأر لدم السياسي ثابت ثابت أمين سر حركة فتح في طولكرم والذي يعد واضع الإطار العام لها قبل اغتياله بوقتٍ قصير، وقد كان الفصيل العسكري المُسمى كتائب الشهيد الدكتور ثابت ثابت النواة الأولى لكتائب شهداء الأقصى.

التاريخ

النشأة

انطلقت حركة فتح في عام 1965 بتاريخ 1 يناير وكان اسم جناحها العسكري قوات العاصفة ومن هنا بدأت الثورة الفلسطينية المعاصرة على يد ياسر عرفات وبعض القيادات في الحركة من سياسيين وعسكريين.

تشكلت كتائب شهداء الأقصى على شكل مجموعة عسكرية صغيرة تابعة لحركة فتح على يد رائد الكرمي، وكان هدفها الثأر من الاحتلال الإسرائيلي على ما يحصل في المسجد الأقصى، بالإضافة للثأر لدم السياسي ثابت ثابت أمين سر حركة فتح في طولكرم والذي يعد واضع الإطار العام لها قبل اغتياله بوقتٍ قصير، وقد كان الفصيل العسكري المُسمى كتائب الشهيد الدكتور ثابت ثابت النواة الأولى لكتائب شهداء الأقصى.

الانتفاضة الأولى
في الانتفاضة الأولى تغير اسم قوات العاصفة لــ الفهد الأسود وهي مجموعات عسكرية ومليشيات مسلحة كانت بدايتها في قباطية في جنين بأمر من خليل الوزير «أبو جهاد» وبتنفيذ من أحمد عوض كميل.

وكانت نهايتها مع توقيع اتفاقية أوسلو عام 1993.

عودة العمل العسكري
بعد توقيع اتفاقية أوسلو انتهى عمل فصائل المقاومة الفلسطينية وتأسست السلطة الوطنية الفلسطينية وأجهزتها الأمنية، ومع اشتعال الانتفاضة الفلسطينية الثانية عادت الفصائل بالتسليح واعادة حركة فتح عملها العسكري بتأسيس كتائب شهداء الأقصى بأمر من ياسر عرفات وبتنفيذ من مروان البرغوثي وثابت ثابت وكانت بدايتها في طولكرم على يد رائد الكرمي بتأسيس أول مجموعات وهي كتائب الشهيد الدكتور ثابت ثابت التابعة للكتائب واستمرت في الضفة الغربية وقطاع غزة حتى عام 2005.

الانقسام وتسليم السلاح

بعد اغتيال ياسر عرفات استلم الحكم من بعده محمود عباس والذي أمر بعمل الانتخابات التشريعية الفلسطينية عام 2006 في قطاع غزة وفازت حركة حماس بستة وسبعين مقعداً وأصبحت هناك مشاكل بين حركة فتح وحركة حماس من بعد الانتخابات وأصبح الانقسام من عام 2007 حتى الآن والانقسام وهو انقسام الحكومات واحدة في قطاع غزة وواحدة في الضفة الغربية ، تحكم في قطاع غزة حركة حماس أما في الضفة الغربية حركة فتح ، ومن هذا الانقسام أصبح عمل كتائب شهداء الأقصى في قطاع غزة صعباً جداً، أما في الضفة الغربية أمر محمود عباس بتسليم السلاح لــ الأمن الوقائي الفلسطيني، مقابل أن تعفو عنهم إسرائيل، لتقوم السلطة الفلسطينية في الضفة الغربية بإنهاء العمل المسلح لكافة الفصائل الفلسطينية، مع بقاء قطاع غزة الجزء الوحيد من الأراضي الفلسطينية الذي يحتفظ بالمقاومة المسلحة. وهكذا أعلن القيادي زكريا الزبيدي وقف الهجمات على إسرائيل، عقب قرار إسرائيلي بالعفو عن 189 مطلوبًا من حركة فتح، وقد لاقى ذلك جدلًا في البداية.

وجاءت عمليات وقف ملاحقة الجيش الإسرائيلي لعناصر تنتمي لكتائب الأقصى بهدف دعم رئيس السلطة وقائد حركة فتح محمود عباس في مواجهة حركة حماس التي تسيطر على قطاع غزة في ذلك الوقت. واشترطت إسرائيل لوقف ملاحقة المطلوبين من كتائب الأقصى "الالتزام ثلاثة أشهر بعدم ممارسة أي نشاط علني أو سري وعدم الخروج من مناطق في الضفة الغربية التي يفترض أن تكون خاضعة لسيطرة السلطة الفلسطينية أمنيًا وإداريًا. و اشترطت أيضًا "عدم حمل السلاح أثناء ذلك لأي سبب كان لحين تسلم "إسرائيل" السلطة قائمة جديدة تشمل المطاردين الذين تقرر العفو عنهم نهائيًا".

عودة العمل العسكري في الضفة الغربية
في عام 2021 وبعد ستة عشر عاماً من تسليم السلاح في الضفة الغربية أعادت كتائب شهداء الأقصى التسليح من جديد بعد اشتعال معركة سيف القدس والمشاكل في حي الشيخ جراح.

القادة والأعضاء

قادة
 ياسر عرفات (الزعيم الروحي).
 رائد الكرمي (القائد العسكري العام).
 مروان البرغوثي (المُشرف العام والمسؤول المالي).
 ثابت ثابت (المُنسق العام).

أعضاء

المتحدث الرسمي
أبو محمد هي كنية المتحدث الرسمي العسكري لكتائب شهداء الأقصى - لواء نضال العامودي الجناح العسكري لحركة فتح.

قائمة الإرهاب
على الرغم من عدم كونها مجموعات إسلامية سياسية وعلى الرغم من تخليها عن العمل المسلح، لاتزال مدرجة منذ العام 2005 في قائمة المنظمات التي تعتبرها كل من إسرائيل والولايات المتحدة  وكندا، والاتحاد الأوروبي، ونيوزيلندا، واليابان إرهابية.

مراجع

الاشتراكية في الأراضي الفلسطينية
الحرم القدسي الشريف
المسجد الأقصى
أجنحة عسكرية لأحزاب سياسية
تأسيسات سنة 2000 في فلسطين
حركات مقاومة
حركة فتح
عنف سياسي فلسطيني
قومية فلسطينية
مجموعات مسلحة فلسطينية
محور المقاومة
معاداة الصهيونية في فلسطين
منظمات شبه عسكرية مقرها في فلسطين
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الاتحاد الأوروبي
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب المملكة المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب الولايات المتحدة
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب اليابان
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب حكومة كندا
منظمات مصنفة على أنها إرهابية في آسيا

كتائب شهداء الأقصى


Zip, bir veri sıkıştırma ve arşivleme biçimidir.

İlk olarak Phil Katz tarafından yazılan PKZIP adlı zip biçimli sıkıştırma ve arşivleme yapan programı ile kullanılmaya başlandı.

Ayrıca bakınız
 7z (7-zip)

Kaynakça

Dosya sıkıştırma formatları
Amerika Birleşik Devletleri icatları

Zip


São João da Madeira  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Entre Douro e Vouga altbölgesinin belediyelerinden biridir.

8,11 km 2 'lik yüzölçümüyle Portekiz'in en küçük belediyesidir.

Bucaklar
Belediyede  aynı adı taşıyan tek bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 São João da Madeira

Dış bağlantılar

Entre Douro e Vouga'nın belediyeleri

São João da Madeira


….ජානකී සූරියආරච්චි යනු ළමා වියේදීම නිර්මාණකරණයට පිවිසුණු, ප්‍රතිභාපූර්ණ, සම්මානනීය ළමා සාහිත්‍ය ලේඛිකාවකි, චිත්‍ර ශිල්පිණියකි. විවිධ අංශයන්හි විවිධ දස්කම් දක්වන ඇය වයස අවුරුදු 8 දී මුල්ම පොත ලියා ඇති අතර, එතැන් සිට මේ දක්වා සුවහසක් දරුවන්ගේ ආදරයට ලක්වූ කතන්දර පොත් 210 කට අධික ප්‍රමාණයක් ස්වතන්ත්‍රව නිර්මාණය කර ඇත. එපමණක් නොව ඇය විසින් නිර්මාණය කරන ලද "පිංචි ඇන්ඞ් ද ඇල්ෆබට්" "සෙල්ලම්පිල්ලම්"https://www.youtube.com/@TikiriAnimations/videos වැනි අධ්‍යාපනික චිත්‍රපට සහ "සිංදුපීඩියා" වැනි ළමා සජීවීකරණ නිර්මාණද, ළමා ලෝකය යහගුණයෙන් චමත්කාරයෙන් පිරවීමට පමණක් නොව, අසීරු ඉගෙනුම් ඉලක්ක ඉතා රසවත්ව ඉක්මනින් ළඟාකර ගැනීමටද ඉමහත් රුකුලක් වී ඇත. බැංකු නිලධාරිනියක ලෙස වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භකළ ඇය පසුව ඉන් ඉවත්ව පූර්ණකාලීනව දරුවන් වෙනුවෙන් නිර්මාණකරණයේ නියැළුණාය.

ඇගේ නිර්මාණ සුවිශේෂ වන්නේ ලිවීමේ හැකියාව නිසාම පමණක් නොවේ. ඇය විවිධ විෂයන්හි තමා ලබා ඇති දැනුම, ඉතා සරල ලෙසත් ඉතා රසවත් ලෙසත් දරුවන්ට ඉදිරිපත් කරන ආකාරය ඉතා අපූරුය. සඳ තරු මල් සමනලූන් සුරංගනාවයන් ගැන පමණක් නොව, තාරකා විද්‍යාව, ග්‍රහලෝක, ජලචක්‍රය, ප්‍රභාසංස්ලේෂණය, හරිතාගාර ආචරණය, ආදී නොයෙක් විද්‍යාත්මක සෞඛ්‍යමය හා පාරිසරික සිද්ධාන්තයන්ද ඉතා රසවත් කතන්දර ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. උදා; "පිටසක්වළ කුමාරයා" "එන්න යන්න හඳ බලන්න" "වැහිළිහිණි පැටියා" "කෝ හඳමාමා" "අච්චාරු හෝටලේ" "පැස්තුඩු යානාව" "කෑම සූත්තරේ" "චූටික්කා පුතා කෝ" ඉන් කිහිපයකි.

ඇය දරුවන්ගේ විවිධාකාර වූ පෞරුෂයන් හා චිත්තවේගයන් ඉතා සියුම් ලෙස හඳුනාගනිමින්, තම නිර්මාණ තුළින් දරුවාගේ මනසට ඉතා සාර්ථකව ආමන්ත්‍රණය කරයි. විශාල පරිකල්පන පරාසයක් තුළ විවිධ තේමා ඔස්සේ ඈ මවන නිර්මාණ තුළින්, පූර්ව ළමාවිය සංවර්ධනයේදී ඉතා වැදගත් වන ආදරය, කරුණාව, වගකීම, වගවීම, චිත්තවේගී බුද්ධි වර්ධනය, සහකම්පනය, යහපත් ආකල්ප, වැනි බොහෝ දේ ඉතා සරල මටසිලූටු භාෂා රටාවකින් කුඩා දරුවන්ගේ සිත් තුළ කලක් පුරා රැඳෙන සේ නිර්මාණය කරයි.

එමෙන්ම ජීවිතයේ ඇතිවිය හැකි ගැටලූ, පීඩනය, ජය පරාජය, දරාගැනීම්, අභියෝගවලට මුහුණ දීම්, මුදල් පරිහරණය, අවට ලෝකය හඳුනාගැනීම, සෘජු නිරවුල් චින්තනය, ඉතිහාසය, දේශාභිමානය, අනාගත නායකත්ව ගුණාංග, ඵලදායී පුරවැසිභාවය වැනි මාතෘකා පිළිබඳවද ඉතා සුන්දර, ආදරණීය හා අනුවේදනීය ලෙසත්, විවිධ ආකාරයේ ප්‍රකාශන ශෛලීන්වලින් ඇය අපූරුවට ඉදිරිපත් කරයි. "රසුමන්දි" "අප්පච්චි" "අප්-පිච්චා" "චන්දුතමී" "බුන්ටු" "බිංකා" "ට්වින්ක්ලින්කා" "කේන්ති කීයද" "විකුම්ගේ ලෝකය" "චූටිගේ සාප්පු සවාරිය" එවන් කිහිපයක් ලෙස සඳහන් කළ හැක.

ඇගේ ළමා පොත්, දෙස් විදෙස් විශ්වවිද්‍යාලයන්හි අධ්‍යාපන මනෝවිද්‍යා පර්යේෂණ නිබන්ධනවලටද භාවිතකර ඇත. එමෙන්ම ඇමරිකානු මේරිලන්ඞ් විශ්වවිද්‍යාලය මගින් පවත්වාගෙන යන ජාත්‍යන්තර ඩිජිටල් පුස්තකාලයේද ලොව විවිධ රටවල වටිනා ළමා සාහිත්‍ය කෘති අතරට ඇගේ පොත් බොහොමයක්ද තෝරාගෙන ඇත. එමෙන්ම ශී‍්‍ර ලංකාවේ රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මානද ඇය කිහිප වතාවක් ලබා ඇත.

- රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන - 2004

- රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන - 2004

- රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන - 2007

- රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන - 2015

- බුන්කා සම්මානය (ජපානය) -2005

ලිවීමට හා ඇඳීමට අමතරව ඇය විසින් නිර්මාණය කරනලද අධ්‍යාපනික කාටූන් චිත්‍රපට තුළද ඇගේ සුවිශේෂ හැකියාවන් මනාව දැකගත හැක. 2013 දී එළිදැක්වූ" පිංචි ඇන්ඞ් ද ඇල්ෆබට්" "සෙල්ලම් පිල්ලම්" හා "සිංදු පීඩියා" ශී‍්‍ර ලංකාවේ මෙතෙක් දරුවන් වෙනුවෙන් බිහිවී ඇති සුවිශේෂතම නිර්මාණවලින් කිහිපයක් ලෙස හැඳින්විය හැක. ඒවායේ තිර රචනයෙන්, අධ්‍යක්ෂණයෙන්, ඉගෙනුම් ක්‍රමශිල්ප සැකසීමෙන්, ගායනයෙන්, චිත්‍රවලින්, සජීවීකරණයෙන්, තනු නිර්මාණයෙන්, දෙබස් හඩකැවීමෙන්, පරිගණක ශබ්ද තාක්ෂණයෙන්, ආදී විවිධ අංශයෙන් දායක වෙමින්, දරුවන්ගේ ළමා ලෝකයේ නොමැකෙන මතක සටහන් තැබීමට ඇය සමත් වී ඇත. මෙහිදී, සාම්ප‍්‍රදායික ඉගෙනුම් ක්‍රමශිල්පවලින් තරමක් බැහැරව, බහුමාධ්‍ය තාක්ෂණය සමඟ නවීනතම අධ්‍යාපන මනෝවිද්‍යා ක්‍රමශිල්ප සියුම්ව භාවිත කරමින්, ළමා සිත් චමත්කාරයෙන් පිරෙන අයුරින්, සැහැල්ලූ සංගීතමය විනෝදාත්මක ඉගැන්වීම් කලාවක් යොදාගෙන ඇත. එතුළින් දරුවන්ගෙන් ක්‍රමයෙන් ඈත්වෙමින් තිබුණු අපේ සිංහල භාෂාව දරුවන්ගේ නොමඳ ආදරයට පාත්‍රවීමද විශේෂත්වයකි. දරුවන්ට හරියටම ගැළපෙන සේ ඉතා ප්‍රභාශ්වර ලෙස එකිනෙකට වෙනස් සංකල්ප ගොඩනැගීමට ඇයට ඇත්තේ අපූරු හැකියාවකි. පර්යේෂණ මට්ටමින් තැනූ පිංචි අධ්‍යාපනික චිත්‍රපට දෙස් විදෙස් අධ්‍යාපනඥයින්ගේ හා මනෝ වෛද්‍යවරුන්ගේද විශේෂ පැසසුමට ලක්වූ අතර, එතුළින් දරුවන්ට ඉතා අසීරු අකුරු ඉගෙනුම් කටයුත්ත ඉතාම සාර්ථකව සිදුකෙරෙනු මනාව දැකගත හැක.

ළමා කාලය

පුහුල්වැල්ල නම් වූ සුන්දර ගම් පියසේ මිත්තණියගේ නිවසේ උපන් ඇය, තම කුඩා කාලයෙන් වැඩිකොටස දෙමව්පියන්ද සමඟ එහිම ගතකළාය. කඳු මුදුනක පිහිටි නිවස, මල් පලතුරු පිරි වතුයාය, එපිටින් ගලා හැලූණු පුහුල් ඇල්ල, කුඹුරු යාය සහ දොළපාර, ඇයට සුරංගනා ලෝකයක් මවාලීය. "ඒ කාලෙ මට හිතුණෙ ඒ තමයි ලෝකෙ ලස්සනම තැන කියලා" ඇය කියයි.

සොයුරන් දෙදෙනෙකු අතර පවුලේ එකම දියණිය ලෙස හැදුණු වැඩුණු ඇයට, සොයුරන් මෙන් බෝලගැසීම ගස්නැගීම වැනි සෙල්ලම්වලට එතරම් උනන්දුවක් නොවීය. බෝනික්කන් සෙල්ලම් කිරීමට වෙන ගැහැණු ළමයෙකුද නොවූ හෙයින්, ඇය කුරුල්ලන්, සමනලයින්, දඩුලේනුන්, වත්ත පහළට එන මොණරුන් හා ගසින් ගසට පැන යන වඳුරු රංචු පසුපස යමින්, අවට පරිසරය නිරීක්ෂණය කිරීමට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූවාය. වත්තෙන් පිටට යාමටද අවසරයක් නොතිබුණු බැවින් ඇය වත්ත පුරා යමින්, සොබාදහමේ සියුම් රිද්මයන්, වර්ණයන් හා වෙනස්කම් ඉතා ආශාවෙන් නිරීක්ෂණය කළාය. සමහර විට ඇයද කුඩා සමනලයෙකු මෙන් ඔවුන් පිටුපස සැඟවී සිටි අතර, විටෙක කුඩා පරීක්ෂකයෙකු මෙන් සතුන්ගේ හඩ, වර්ණ, පියාපත් හා චර්යා රටාවන් අධ්‍යයන කළාය. සොබාදහමට බෙහෙවින් ආදරය කළ ඇය විටෙක නිවස පසුපස කඳු බෑවුමේ ඇති ගල් පඩිපෙළ මත ඉඳගෙන, කුඹුරු යාය, දොළ හා දිය ඇල්ල දෙස බලා ඉඳිමින්, ගී පද කතන්දර සෙමින් මිමිණුවාය. එපමණක් නොව පොත් පුරා, පිටු පුරා, කවි ගී කතන්දර ලියා, සමනලූන්ට, කුරුල්ලන්ට ඇසෙන සේ ඒවා කියවා, සුළගේ යැව්වාය. බිත්ති පුරා කුරුටු සිතුවම් ඇඳ විටෙක බැණුම්ද ඇසුවාය. කතන්දර කියවීමටද ඉතා ආශා කළ ඇය තාත්තා ගෙනැත් දුන් කතන්දර පොත් එක හුස්මට කියෙව්වාය. සමහර චීන හා රුසියානු සුරංගනා කතා කටපාඩම් වනතුරුම කියෙව්වාය. සීයා ඇයට ඉතිහාස කතාද කියාදුන්නේය. ඇය ඒවා විචිත්‍රවත් ලෙස සිතේ මවාගත්තාය. මිදුල පුරා, බිත්ති පුරා ඇද හැඩ බැලූවාය.

ප්‍රාථමික ගුරුතුමියක් වූ මිත්තණිය, ඇගේ විවිධ කලා හැකියාවන් හා උනන්දුව මුලසිටම සතුටින් නිරීක්ෂණය කළ නමුත්, එය ඇගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට බාධාවක් වෙතැයි සිතා වැඩිදුර උනන්දු නොකළාය. අධ්‍යාපනයට මිස කලා කටයුතුවලට පවුලේද කිසිදු නැඹුරුවක් නොවූ අතර, අම්මා තාත්තා ඇතුළු සියලූ දෙනාම ඇගේ දස්කම් බලා බොහෝ සතුටට පත්වූ නමුත් ඇය කවදා හෝ සම්මානනීය නිර්මාණකරුවෙකු වනු ඇතැයි කිසිවිටෙකත් අනුමාන කළේ නැත.

අධ්‍යාපනය

බහතෝරන වියේදීම නිවසේ තිබුණු පොත්පත් සහ පුවත්පත් පිටු පෙරළමින්, ඇගේම භාෂාවකින් කියවන අයුරු දුටු මිත්තණිය, වයස අවුරුදු 2 ක් වීමටත් පෙර ඇයට අකුරු කියා දුන්නාය. යන්තම් ඇවිදින කල සිට මිත්තණියගේ අත එල්ලී පාසල් යාමටද ආශාකළාය. මූලික අධ්‍යාපනය පාසල් කිහිපයකම ලැබු ඇය, 5 වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙන් ඉහළ ළකුණු ලබා විශාඛා විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූවාය. ඇය දිගින් දිගටම සාහිත්‍ය හා චිත්‍ර කලාවේ නිරත වූ නමුත් සමීපතම මිතුරියන් හැර ඇගේ දක්ෂතා ගැන බොහෝ දෙනෙක් දැන සිටියේ නැත. පාසල් වියේදී දෙමව්පියන් විසින් ඇගේ ආශාවට පොත් කිහිපයක් මුද්‍රණය කර දුන් නමුත්, පාසැලේදී නිහඩ ලැජ්ජාශීලී සිසුවියක් වූ ඇය කිසි විටෙකත් ඇගේ නිර්මාණ ගැන කතා කළේද නැත. ඒවා වටින්නේ යැයි ඈ සිතුවේද නැත.

වෘත්තීය අධ්‍යාපනය

උසස් පෙළින් පසු බැංකුවෘත්තිය තෝරාගත් ඇය, ආර්ථික විද්‍යාව, කළමනාකරණය, ගණකාධිකරණය, නීතිය, ආදී විෂයන් ඇතුළත් වූ වෘත්තීය බැංකු විභාග සියල්ල (AIB-Sri Lanka)  සම්පූර්ණ කළාය. ඊට අමතරව මානව සම්පත් කළමනාකරණය පිළිබඳ උපාධියක්ද (BSc (Hons) in Human Resource Management), ව්‍යාපාර කළමනාකරණය පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධියක්ද (MBA), වෘත්තීය ක්ෂේත්‍රයට අදාළව හිමිකරගත්තාය. ඉන්දියානු භරතනැටුම්ද ආශාවෙන් හැදෑරූ ඇය අරංගේත්‍රම් එළිදැක්මෙන් අනතුරුව භරතනාට්‍යම් විශාරදවරියක්ද (Visharad in Bharathanatyam) වූවාය. වෘත්තීය ක්ෂේත්‍රයන්ට අමතරව ඇය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, ළමා මනෝ විද්‍යාව, ළමා අධ්‍යාපන ක්‍රමශිල්ප, මනෝවිද්‍යා උපදේශනය, Neuro Linguistic Programming (NLP), සෞඛ්‍ය විද්‍යාව, පරිසර විද්‍යාව, ඉතිහාසය ආදී විෂයන් හැදැරීමද, සංගීතය, තෙල් සායම් චිත්‍ර, ලී කැටයම්, මෙන්ම සුප ශාස්ත්‍රය, මෝස්තර නිර්මාණය, ඇඳුම් මැසීම, ආදී ගෘහස්ථ කලාවන්ද ඇගේ පි‍්‍රයතම විනෝදාංශ අතර විය.

-ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය කුසුමා කරුණාරත්න මහත්මියගේ ලිපියක් ඇසුරිණි

ජානකී සූරියආරච්චි විසින් මෙතෙක් රචනා කර ඇති පොත්

1-  රංගීගේ චිත්‍රය

2-  සඳීගේ සිහිනය

3-  අපි දෙන්නා

4-  චූටි මල්ලියා

5-  චණ්ඩි උඩගිය හැටි

6-  හඳහාවා මගේ අතේ

7-  කූඹි බබා

8-  බුහුකි

9-  චුට්ටං බට්ටිච්චා

10-  සරුංගල් බිංදු

11-  තණකොළ පෙත්තා

12-  ලේන් අප්පු

13-  පූස් පැටියා සහ බටුමීයා

14-  ඉත්තෑ පුංචා

15-  සමදරා

16-  බූලා

17-  බඩ ඌයියා

18-  කුරුලු දුපත

19-  පුල්ලි පුල්ලි පුල්ලියා

20-  අලිබබා

21-  බුකුං බුකුං

22-  රතූ

23-  රිලා මොටා

24-  බක බක නයිදේ

25-  කොහොල්ලෑ නරිහාමි

26-  අලි හොඩවැල

27-  දළඹු පැංචා

28-  රතුදිමියා

29-  මගේ ගී පොත

30-  කිරි පැංචා

31-  බනිස් ගෙඩිය

32-  අලුත් කුඩේ

33-  යාළු මාළු

34-  දුවන සපත්තුව

35-  පඹරාල

36-  කොණ්ඩ කැවුම

37-  නැතිවුණු කුඩේ

38-  චූටිට මාළු

39-  කවුද හොරා

40-  තනිහාවා

41-  පුංචි සුරංගනාවි

42-  සුළං බංචි

43-  ඇවිදින පහන

44-  තිත් මුවපැටියා

45-  නපුරු ඩිංගිරි

46-  බූ බබා

47-  වලස් පුංචා

48-  කපුටු කාක්

49-  කිරා

50-  බකමූණෝ හ්ම් හ්ම්

51-  හිච්චි

52-  මී යාළුවෝ

53-  කෑරලා සහ කෝකිලයා

54-  අවුරුදු කුමාරි

55-  තනියා

56-  බත් ඇටයේ කතාව

57-  නපුරු මන්තරකාරි

58-  ගොළුබෙලි කට්ටා

59-  ඩුං ඩුං ඩුං

60-  සිලිටිගෙ නැට්ට

61-  දඟයා

62-  ඉගිලෙන තරුව

63-  කැරකෙන ගෙදර

64-  කුකුල් රජ්ජුරුවෝ

65-  මල් කුමාරි

66-  නැට්ටුක්කාරි

67-  හිකි බක බක

68-  බොරුකකුල් කාරයා

69-  දේදුනු කුමාරි

70-  කැවුම් හොරා

71-  කූඹි කෝච්චිය

72-  කිඹුල් මනමාලි

73-  පැණි වළලු

74-  සමනල් ගී

75-  බැලුම් හොරා

76-  සුදුපූසියි සුදුචූටියි

77-  මමයි බබා

78-  කිඳුරු කුමාරි

79-  දඟමල්ලෝ

80-  අපි දෙන්නා යාළුෑ

81-  බෑ කියලා බෑ බෑ බෑ

82-  බිංකා

83-  කිරිදත කෝ

84-  වවුල් කැලේ

85-  රැවටිච්චී පොල්කිච්චී

86-  පියාඹන පීරිසිය

87-  අත්තම්මගෙ කළු හවරිය

88-  මද්දු

89-  හිනාපාන්

90-  හොරකිටියා

91-  කූඹිත්තයි කූඹිත්තියි

92-  හා හා හරි හඳහාමි

93-  රැවුල් කන්ද

94-  හා හොරේ

95-  ඕළුමලී

96-  මුතුකුමාරි

97-  පුංචි සමනලී

98-  යකා පැංචා

99-  මදුරු චූටි

100-  කුස්සියෙ හොල්මන්

101-  කිඹුල් මල්ලි

102-  මී දඩයම

103-  රාස්ස කැලේ

104-  අඩන්නෙ ඇයි මගෙ සුදු අම්මා

105-  කෝ මගෙ බිත්තරේ

106-  කවුද මට ආදරේ

107-  බඩ කුරු කුරු

108-  කෝ හඳමාමා

109-  හංගමු රසකෑම

110-  ඉරමාමා යන්න ගිහින්

111-  බබා ලෙඩවෙලා

112-  වෙලාවකට හරි හොඳයි

113-  අමුතු පඳුර

114-  කවුද දිනුම්

115-  අඬන බබා

116-  කේන්ති කීයද?

117-  අරුන්දතී

118-  සිනාමලී

119-  ට්වික්ලින්කා

120-  එන්න යන්න හඳ බලන්න

121-  මල් කැකුල

122-  සල්මලී

123-  පළිඟු වළල්ල

124-  අප්පච්චී

125-  බූල් බූල්

126-  හොල්මන් පැංචා

127-  ඉක්කයි මමයි

128-  වැහිළිහිණි පැටියා

129-  පිටසක්වල කුමාරයා

130-  චන්දු තමී

131-  අළු පූසිගෙ පුංචි පැටව්

132-  බයගුල්ලෝ

133-  හපනි

134-  කැලේට හොරු පැනලා

135-  කැවුම් කැවුම්

136-  කිඳුරු දුපත

137-  රංකිරි නංගි කෝ

138-  සමනලීගෙ මල්ගවුම

139-  සතුටු ගෙදර

140-  යෝධ කතන්දර පොත

141-  මං ඉපදුණු දා

142-  නිදිකුමාරි

143-  රසුමන්දි

144-  අච්චාරු හෝටලේ

145-  බුන්ටු

146-  දොයි අම්මා

147-  නෙළුම් මලයි සමනලයයි

148-  පිනිකුමාරි අඩනවා

149-  මම ආසම පාට

150-  සමනල මල

151-  සරුංගලේ හොරු අරන්

152-  මං ආසයි අම්මා වෙන්න

153-  ටක ටක ටක ටක

154-  මමත් යනවා ඉස්කෝලේ

155-  හීනලන්තය

156-  චූටිගෙ සාප්පු සවාරිය

157-  ලොකු වුණාම මං

158-  අහිංසක පඹරාල

159-  බිම්බුගෙ කතාව

160-  මටත් ඉන්නවා නංගි බබෙක්

161-  අකුරු කෝච්චිය

162-  මල්මී

163-  සිටු කුමාරයෝ තුන්දෙනා

164-  ටිකිරි ගී

165-  වලාකුළෙන් ඇවිත්

166-  කාගෙද ඒ කට

167-  පැස්තුඩු යානාව

168-  අප්පිච්චා

169-  අද නම් හරි නරක දවසක්

170-  හීන කෝච්චිය

171-  චූටික්කා පුතා කෝ

172-  කෑම සූත්තරේ

173-  අත්තම්මගෙ උපන්දිනේ

174-  අතේ හුරුව

175-  රූප අඳිමු අත හුරුවෙමු

176-  බව්වා මගේ රොකී

177-  සුළං අරන් ගිය අත්තටුව

178-  විකුම්ගේ ලෝකය

179-  සල්ලි ගහේ කතාව

180-  චොකෝ කුමාරි

181-  Hide & Seek

182-  The Giant Mushroom

183-  My Bodyguard

184-  Hop Jo Jo

185-  Never Again

186-  It's a Wonder

187-  The Dancing Fish

188-  The Invisible Hat

189-  The Flying Train

190-  Silky

191-  Bumpi

192-  Buzzy & Jessy

193-  Mermellissa

194-  Buhuki (English)

195-  The Magic Soup

196-  Emirosy

197-  Finbo

198-  Chickery Chick

199-  BacDonald

200-  Daffodeelia

201-  The Witch's Daughter

202-  Candleena

203-  Who's the prettiest

204-  Chweechy chweechy Cho

205-  It's Amma's birthday tomorrow

206-  Twinklinka (English)

207-  Jingbu- The big bully

208-  The Ugly Princess

209-  Lolly

210-  Queen Ozorozca

211-  Hello Bird! Hello Bird!

212-  Sem Musuru (Tamil)

213-  Chandu-Thamee (Tamil)

බාහිර යොමු
https://www.facebook.com/JanakiSooriyarachchi/photos_albums
https://www.facebook.com/JanakiSooriyarachchi/videos/10154464176119625
https://www.youtube.com/@TikiriAnimations/videos
https://tikiri.com/about-the-author/?fbclid=IwAR0xZ_Bz8dEQiqgiO_xA5_pyWGvYY_appEb5muld2GwUzQ3_1nQlkCz8anc
https://tikiri.com/product-category/all-books/
http://www.lankadeepa.lk/latest_news/%E0%B7%85%E0%B6%B8%E0%B7%8F-%E0%B6%B4%E0%B6%BB%E0%B6%B4%E0%B7%94%E0%B6%BB-%E0%B6%85%E0%B6%AD%E0%B6%BB-%E0%B6%85%E0%B6%AD%E0%B7%92%E0%B7%81%E0%B6%BA-%E0%B6%A2%E0%B6%B1%E0%B6%B4%E0%B7%8A%E2%80%8D%E0%B6%BB%E0%B7%92%E0%B6%BA-%E0%B6%A2%E0%B7%8F%E0%B6%B1%E0%B6%9A%E0%B7%93-%E0%B7%83%E0%B7%96%E0%B6%BB%E0%B7%92%E0%B6%BA%E0%B7%8F%E0%B6%BB%E0%B6%A0%E0%B7%8A%E0%B6%A0%E0%B7%92/1-458337

ටිකිරි කතන්දර

ජානකී සූරියආරච්චි


An Setaria verticillata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ambroise Marie François Joseph Palisot de Beauvois. An Setaria verticillata in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: S. v. ambigua.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Setaria

Setaria verticillata


Alexandru Aciu (n. 16 septembrie 1875, Măeriște, comitatul Sălaj, Regatul Ungariei – d. 1954, Cluj, RPR) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Școala primară o termină în Măeriște, iar liceul la Șimleul Silvaniei și Oradea după care urmează Facultatea de Drept de la Cluj. Până în 1914 a fost avocat în localitatea Tășnad, comitatul Sătmar. Activează în domeniul cultural și național în Șimleu Silvaniei, unde ia parte și la organizarea consiliilor și gărzilor naționale. După 1918 a fost director al Băncii Silvania, apoi notar public la Cluj. Între anii 1924-1937 a fost proprietar și director responsabil al "Gazetei de Duminecă", care apărea la Șimleu Silvaniei. În 1940 a fost expulzat de către autoritățile hortiste, ocupând un post de notar în localitatea Ineu, județul Arad.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Nicolae Josan, Dicționarul Personalităților Române. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, 2003.

Lectură suplimentară
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, Editura Academiei Române, 2005. (ISBN 973-27-1258-9)
 Ioan I. Șerban, Nicolae Josan, Dicționarul Personalităților Române. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, 2003. (ISBN 973-8141-90-7)
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Cluj Napoca, 1998. (ISBN 973-0007-24-1)

Legături externe
 Centenarul Marii Uniri: Au fost și la Alba Iulia
 Adunarea de la Alba Iulia, organ reprezentativ și democratic al poporului român din Transilvania
 Centenar 100. Marii oameni politici ai României

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
 Listă de nume românești de origine maghiară

Nașteri în 1875
Decese în 1954
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români
Oameni din județul Sălaj
Români din Austro-Ungaria

Alexandru Aciu


Chicano er et etnisk, politisk og kulturelt begreb, der anvendes til at henvise til nogle mexicanske amerikanere.

Det kan også henvise til:

 El Chicano, en amerikansk musikgruppe.
 Chicano (roman), en roman af Richard Vásquez fra 1970.
 Chicanos (tegneserie), en tegneserie af Carlos Trillo og Eduardo Risso

Chicano


Johann Springer ist der Name folgender Personen:

* Johann Springer (Statistiker) (1789–1869), österreichischer Statistiker und Nationalökonom
 Johann Springer (Unternehmer) (1819–1875), österreichischer Unternehmer
 Johann Christoph Erich Springer (1727–1798), deutscher Jurist und Nationalökonom

Johann Springer


Gagik Harutjunjan (; * 23. März 1948 in Geghaschen, Provinz Kotajk) ist ein armenischer Politiker. Er war vom 22. November 1991 bis zum 30. Juli 1992 Premierminister von Armenien. Harutjunjan wurde nach seiner Amtszeit als Premierminister zum Präsidenten des Zentrums für Verfassungsrecht in Armenien gewählt. Im November 1998 wurde er auch Mitglied des Rates der internationalen Vereinigung für Verfassungsrecht.

Lebenslauf
Harutjunjan beendete sein Studium an der Fakultät für Wirtschaftswissenschaften der Staatlichen Universität Jerewan 1970 mit Auszeichnung. Drei Jahre später war er Dozent an seiner früheren Hochschule und am Institut für Nationalökonomie. Von 1977 bis 1978 leitete er die wissenschaftliche Forschung an der Universität Belgrad (Jugoslawien). Beim Zentralkomitee der Kommunistischen Partei der Armenischen Republik war er 1982–1987 Ökonomie-Dozent, bevor er zum Leiter der sozialökonomischen Abteilung des Zentralkomitees ernannt wurde.

1990 wurde Harutjunjan als Stellvertreter des Obersten Rates der Republik Armenien gewählt, im selben Jahr wurde er zum Vize-Vorsitzenden des Obersten Rates ernannt. Er wurde 1991 Vizepräsident von Armenien und übte von November 1991 bis Juli 1992 die Aufgaben des Premierministers aus. Am 6. Februar 1996 wurde Harutjunjan als Präsident des Verfassungsgerichts der Republik Armenien nominiert. Seit diesem Jahr war er Präsident des Zentrums für Verfassungsrecht von Armenien. Die Internationale Akademie für Information wählte ihn im Dezember 1997 zu ihrem Mitglied. Seit 1997 war er auch der Präsident der ständigen Konferenz der verfassungsrechtlichen Kontrollgremien für den Status der neuen Demokratie und der Präsident des Editorial Board der internationalen Zeitschrift "Verfassungsgerichtsbarkeit". Harutjunjan war seit 1997 auch Mitglied der Europäischen Kommission (Venedig-Kommission) "Demokratie durch Recht" des Europarates. Nach dem Dekret des Präsidenten der Republik Armenien am 23. April 1998 wurde Gagik Harutjunjan die Oberste Richterliche Qualifikation als Richter zugesprochen. Seit November 1998 ist er Mitglied der International Association of Constitutional Law.

Einzelnachweise

Premierminister (Armenien)
Richter (Armenien)
Sowjetbürger
Armenier
Geboren 1948
Mann

Gagik Harutjunjan


Sveta Franciska Rimska, pravoga imena Francesca Bussa de Leoni, talijanska mističarka, majka šestero djece, asket i svetica Rimokatoličke Crkve. Kanonizirana je 1608., a papa Pio XII. proglasio ju je zaštitnicom vozača. Štuje se i kao zaštitnica udovica. Bila je promicateljicom pobožnosti Srcu Isusovu i anđelu čuvaru te molitve za duše u čistilištu. Živjela je pokornički, jedući samo povrće i odijevajući se u kostrijet. Prema zapisima njezina ispovjednika, svećenika Giovannija Mattiottija, doživjela je viđenja čistilišta, kroz koje ju je, prema Mattiottijevim zapisima, proveo arkanđeo Rafael. Također, imala je viđenja raja, pakla i završetka Zapadnog raskola.

Rođena je u dobrostojećoj aristokratskoj obitelji, ali je još kao djevojčica, zajedno s majkom Jacobelle de Roffredeschi dijelila milostinju siromasima i obilazila rimske crkve i grobove mučenike. Iako se željela posvetiti redovništvu, na očev se zahtjev udala za plemića Lorenza Ponzianija, s kojim imade šestero djece. Nakon suprugove smrti, pridružila se bratovštini Oblata, koju je utemeljila 1433. radi skrbi za siromahe i bolesnike. Za života su joj se u karitativnom radu pridužile brojne Rimljanke. Cijeli život provela u Rimu, u razdoblju tzv. Zapadnog raskola i Avignonskog papinstva te borbi dviju moćnih rimskih plemićkih obitelji, Colonna i Orsini. I danas se štuje kao jedna od zaštitnica Grada Rima.

Za potrebe kanonizacije, višegodišnjim ispitivanjima utvrđena je autentičnost njezinog neraspadnutog tijela nekoliko mjeseci nakon smrti. Grob joj je pronađen 2. travnja 1638., a pronađene kosti prenesene su u crkvu Santa Maria Nova 9. ožujka 1649., na njezin spomendan. God. 1869. tijelo joj je ekshumirano i postavljeno u stakleni lijes za štovanje. Crkva u kojoj je pokopana neslužbeno se naslovljava i crkvom sv. Franciske Rimske.

Izvori

Talijanski sveci
Životopisi, Rim

Franciska Rimska


Skospænder er modeaccessories der blev brugt af både mænd og kvinder fra midten af 1600-tallet og op igennem 1700-tallet. Skospænder blev fremstillet af en række forskellige materialer som messing, stål, sølv eller forgyldt sølv, og skospænder til festtøj kunne være dekoreret med kvarts, rhinsten eller ædelsten som diamanter.

Historie
Skospænder begyndte at erstatte bundne sko i midten af 1600-tallet: Samuel Pepys skrev i sin Diary den 22. januar 1660 "Dette er dagen, hvor jeg begyndte at putte spænder på mine sko, som jeg købte i går hos Mr. Wotton." Moden var i første omgang relativt sjælden, selvom en forfatter i 1693 skrev til en avis og klagede over, at den nye mode med spænder der erstattede bånd, sløjfer og hosebånd.

Separate spænder forblev på mode indtil de blev opgivet sammen med højhælede sko og anden aristokratisk mode i årene efter den franske revolution, selvom de forblev en del af ceremoniel- og hofbeklædning i et godt stykke ind i 1800-tallet. I 1791 i Storbritannien gjorde leverandørerne af skospænder et forsøg på at ændre moden, ved at appellere til den daværende prins af Wales, prins George. Prinsen begyndte at kræve, at de blev brugt ved hoffet, men det afholdt dog ikke den brede befolkning fra at gå væk fra skospænderne. Det er blevet foreslået, at tilbagegangen fik producenterne af skospænder til også at begynde at producere smykker i stål.

Galleri

Referencer

Eksterne henvisninger

Takeda, Sharon Sadako, and Kaye Durland Spilker, Fashioning Fashion: European Dress in Detail, 1700 - 1915,  Prestel USA (2010),
 Tortora, Phyllis G. and Keith Eubank. Survey of Historic Costume. 2nd Edition, 1994. Fairchild Publications.

Fodtøj

Skospænde


Eski adıyla Kesiksuyu Barajı yeni adıyla Mehmetli Barajı, Osmaniye'de, Kesiksuyu Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1965 - 1971 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.367.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 56.40 m, normal su kotunda göl hacmi 53 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,75 km²'dir. 11.876 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Osmaniye ilindeki barajlar

Mehmetli Barajı


Tersine Ayrımcılık, tarihi ve sosyopolitik bakımdan hakim gruplardan ziyade hakim olmayan grupların (azınlıklar tipiktir) yararına olan ayırımcı politika ve eylemleri tanımlamakta kullanılan bir terimdir.

"Tersine ayrımcılık" bazen müspet eylem ve pozitif ayrımcılık terimleriyle eş anlamlı kullanılmaktadır. Birleşik Krallık gibi bazı ülkelerde "tersine ayrımcılık" terimi "müspet eylem" şeklinde adlandırılan politikaları tanımlamakta kullanılmaktadır.

Ayrımcılık

Tersine ayrımcılık


José Francisco Botelho (Bagé, 1980 —) é um jornalista, escritor, tradutor e crítico brasileiro.

Recebeu o Prêmio Açorianos de Literatura por seu livro Cavalos de Cronos, de 2018. Suas traduções lhe renderam dois Prêmios Jabuti: um em 2014, pela tradução dos Contos da Cantuária, e outro em 2017, pela de Romeu e Julieta, de William Shakespeare.

Seu primeiro livro de poesias foi E tu serás um ermo novamente, lançado em 2021.

Seu Odisseia da Filosofia, inicialmente lançado para a Super Interessante, foi relançado em 2021 pela editora Maquinaria Editorial e recebeu um prefácio do professor da USP Clóvis de Barros Filho.

Em 2021, escreveu Guerra do Paraguai, em parceria com a historiadora Laura Ferrazza de Lima. O livro faz parte da série Guerras do Brasil.doc.

Livros
Algumas de suas publicações são:

 A árvore que falava aramaico (2011)
 Cavalos de Cronos (2018)
 E tu serás um ermo novamente (2021)
 Odisseia da Filosofia (relançado em 2021)
 Guerra do Paraguai (2021; em parceria com Laura Ferraza de Lima)

Tradutores do Brasil
Escritores do Rio Grande do Sul
Nascidos na década de 1980
Escritores do Brasil
Naturais de Bagé

José Francisco Botelho


Kaliningrad Stadion (også kendt som Arena Baltika) er et stadion i Kaliningrad i Rusland. Stadionet blev bygget op til Ruslands værtsskab ved VM i fodbold 2018 med planlagt indvielse 12. maj 2018. Efter VM ventes stadion at blive hjemmebane for klubben FC Baltika Kaliningrad.

Byggeriet af Kaliningrad Stadion startede i 2015 og blev afsluttet i 2018. Den samlede pris for stadionets etablering ventes at ligge på ca. 250 millioner euro.

VM i 2018
Som et ud af i alt 12 stadioner blev Kaliningrad Stadion udvalgt som spillested ved VM i fodbold 2018. Det blev besluttet, at stadion skulle lægge græs til fire gruppespilskampe.

Galleri

Referencer

Eksterne henvisninger

 Krestovskij Kaliningrad Stadion på stadiumguide.com

Fodboldstadioner i Rusland
Kaliningrad
Etableret i 2018
Stadioner til VM i fodbold 2018

Kaliningrad Stadion


يقع سد درعا الشرقي في الجنوب الشرقي من مدينة درعا وهي مركز محافظة درعا إحدى المحافظات السورية.

تم بناءه سنة 1970م وما زال إلى يومنا هذا منيعاً وقوي ويحجز خلفه ملايين الأمتار المكعبة من المياه التي أنعشت المنطقة زراعياً.

درعا الشرقي

سد درعا الشرقي


La temporada 2012 de European F3 Open es la 4ª después del cambio de denominación y la duodécima en total. La temporada estrena los nuevos chasis Dallara F312.

Escuderías y pilotos

Calendario

Series Invernales
 El 16 de enero de 2012 fueron anunciadas las winter series, que reaparecerían 7 años después.

Temporada
 Un calendario provisional de 8 rondas fue anunciado el 5 de noviembre de 2011, que posteriormente sería confirmado.

Resultados

Campeonato de pilotos
 Sistema de puntuación:

Copa F308
 Sistema de puntuación:

Escuderías
 Sistema de puntuación.

Referencias
 Estadísticas

Deportes de motor en 2012
2012

Temporada 2012 de European F3 Open


Alice og Emil på vej til billedet - Hvem er bange for rød, gul, blå er en børnefilm fra 2000 instrueret af Bigita Faber efter manuskript af Andreas Jürgensen.

Handling
Alice og Emil hopper på inlinere ind i to malerier: "I svanernes vingeslag" af Asger Jorn og "Hvem er bange for Råd, Blå, Gul" af Barnett Newman. Det bliver en rejse mellem former og farver. De oplever kunstværkerne på en ny måde: som et landskab man kan bevæge sig rundt i. Børnene Alice og Emil har fundet en helt speciel måde at gå til kunstværker på: de to børn hopper ind i billedet! På en fantastisk rejse mellem former og farver, oplever de billedet på en helt anden måde, end vi er vant til. De to billeder, børnene går på opdagelse i, er: "I svanernes vingeslag", malet af Asger Jorn i 1963, og "Hvem er bange for rød, gul og blå III", malet af Barnett Newman 1967-68.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 2000


An Ericksonella saccharata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Stephen Donald Hopper och Andrew Phillip Brown. An Ericksonella saccharata in nahilalakip ha genus nga Ericksonella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Ericksonella

Ericksonella saccharata


Ministerul Cercetării și Inovării (MCI) este un fost organ de specialitate din administrația publică centrale, cu personalitate juridică, care era organizat și funcționa în subordinea Guvernului României în perioada cabinetului Dăncilă.

MCI avea rolul de sinteză și coordonare în aplicarea Strategiei și Programului de guvernare în domeniul cercetării științifice, dezvoltării tehnologice și inovării. Acesta organiza și conducea sistemul național de cercetare științifică, dezvoltare tehnologică și inovare, exercitându-și atribuțiile stabilite prin legi și prin alte acte normative din sfera sa de activitate, și realiza, după caz, împreună cu ministerele de resort, politica guvernamentală în domeniile sale de activitate. Ca organ de specialitate al administrației publice centrale, avea drept de inițiativă și de execuție în domeniul politicii financiare și al resurselor umane din sfera cercetării științifice, dezvoltării tehnologice și inovării.

La data de 4 noiembrie 2019, odată cu învestirea cabinetului Orban, ministerul fuzionează cu Ministerul Educației Naționale pentru a forma Ministerul Educației și Cercetării.

Legături externe
Site oficial

Vezi și
 Ministerul Cercetării, Inovării și Digitalizării (România)

Cercetării și Inovării

Ministerul Cercetării și Inovării din România


Zigetvar Kuşatması, 1566 yılında Zigetvar kalesinin Osmanlı güçlerince fethedilmesiyle sonuçlanan kuşatma ve Kanuni Sultan Süleyman'ın son seferidir.

Sefer öncesi durum
Osmanlılar halihazırda 1555 ve 1556 yıllarında Zigetvar'ı kuşatmışlardı ancak bu iki sefer başarısız oldu.

Avusturya Arşidükü Maksimilyan kendisinden istenilen vergiyi İstanbul'a gönderip barış antlaşmasını yenilerken diğer taraftan Erdel beyi Sigusmund ile savaşmaktaydı. Osmanlı himayesindeki  Erdel beyi Sigusmund'un Habsburg topraklarına girerek Zatmar ya da Çatmar'ı ele geçirmesi üzerine II. Maximilian (Kutsal Roma İmparatoru) Osmanlı'dan buranın geri verilmesini istemiştir. Fakat imparator cevabı beklemeden Erdel topraklarına saldırıp Tokay ve Serenç taraflarını ele geçirerek Osmanlı ile aralarındaki barış şartlarını ihlal etmesi üzerine Budin beylerbeyi Yahyapaşazade Arslan Paşa'nın Erdel beyine yardıma kalkması ve yeni sadrazam Sokullu Mehmet Paşa'nın da savaşa taraftar olması üzerine 1566 yılı Nisan ayı sonunda Avusturya'ya karşı savaş ilan edilmiştir. Bu sefer Kanuni Sultan Süleyman'ın ordusunun başında bizzat bulunduğu seferlerin on üçüncüsü ve sonuncusudur.

Sefer hazırlıkları ve sefer
Padişah bizzat sefere çıkmadan iki ay önce, ikinci vezir Pertev Paşa, emrindeki Osmanlı askerleri ile destek için gelen Eflak, Boğdan ve Kırım kuvvetleriyle birleşerek Erdel taraflarındaki Göle'yi fetih ve Tokay ile Zatmar'ı geri almakla görevlendirildi. Bir müddet sonra padişahın komutasındaki ordu da Belgrad yoluyla Macaristan topraklarına geldi. Burada Eğri kalesinin fethedilmesi kararlaştırılıp askerler o tarafa sevkedildiği sırada Zigetvar beyi Zirinyi Mikloş tarafından Tırhala sancakbeyi ve oğlunun Şikloş'da şehit edildiği haberinin gelmesi üzerine ordu geri çevrilerek Zigetvar kalesi üzerine gidildi.

Osmanlı ordusu 5 Ağustos 1566 tarihinde Zigetvar'ın önlerine vardı. Bu sırada şehir, bir kale ile eski ve yeni kentten oluşan üç parça halindeydi ve bunlar birbirine köprülerle bağlanmıştı. Kale yine etrafı surla çevrili bu iki şehrin kuzeyinde bulunuyordu. Etrafında su dolu hendekler vardı. Yaklaşık bir ay süren kuşatmada her iki taraf da ağır kayıplar verdi. Yoğun top ateşi ve hendeklerdeki suyun akıtılmasından sonra 13 Ağustos'ta eski şehir kısmı, 19 Ağustos'ta da yeni şehir bölümü alındı. Kalede ise direniş sürdü. Üç genel hücumun ardından 5 Eylül'de açılan bir lağıma yerleştirilen humbaranın ateşlenmesiyle kalenin altında savunmacıların sakladıkları barut mahzeni ateş aldı ve art arda patladı. Savunmanın çökmesi üzerine umutsuz duruma düşen Zrínyi yanındaki askerlerle kaleden yarma harekatına giriştiyse de yaralı halde esir düştü. Başı kesilip Gyór yakınlarında beklemekte olan Alman Kralı II. Maximilian'a gönderildi .

Kaleye yapılan hücumdan bir gün önce Kanuni Sultan Süleyman ölmüştür. Padişahın hayatını kaybetmesi, sadrazam tarafından bu durumun tehlikeli olacağı düşünülerek gizli tutulmuştur. Kalenin fethinden de sonra padişahın ölüm haberi oğlu II. Selim Belgrad'a gelene kadar gizli tutulmuştur.

Kaynakça

Galeri

Osmanlı-Avusturya savaşları
Macaristan'ın muharebeleri
Osmanlı İmparatorluğu'nun kuşatmaları
1560'larda çatışmalar
Osmanlı-Macaristan savaşları'nda muharebeler
I. Süleyman
1566
1566'da çatışmalar

Zigetvar Kuşatması


El Instituto de Investigación de Recursos Biológicos Alexander von Humboldt, o simplemente Instituto Humboldt, es una entidad colombiana orientada a la investigación científica sobre biodiversidad, incluyendo los recursos hidrobiológicos y genéticos.

Creado en 1993, el Instituto Humboldt es el apoyo investigativo en biodiversidad del Sistema Nacional Ambiental (Sina). Vinculado al Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible, es una corporación civil sin ánimo de lucro. Como parte de sus funciones, se encarga de coordinar el Sistema Nacional de Información sobre biodiversidad de Colombia y la conformación del inventario nacional de la biodiversidad.

Objetivos

Biología de la conservación y uso de la biodiversidad
Promueve y realiza investigación integrativa que permita definir acciones encaminadas a la conservación y uso de la biodiversidad, el mantenimiento de los servicios derivados de la misma y los procesos ecológicos y evolutivos que la sustentan.

Dimensiones Socioeconómicas del Uso y la Conservación de la Biodiversidad
Coordinar la producción de conocimientos en las dimensiones históricas, territoriales y culturales del uso y la conservación de la biodiversidad de Colombia. Los proyectos que adelanta tienen como interés general ampliar la comprensión de los procesos de transformación y uso de la biodiversidad como base esencial para el diseño de iniciativas, políticas e instrumentos que orienten el mantenimiento de procesos socioecológicos fundamentales.

Sistema de Información sobre Biodiversidad de Colombia (SiB)
El Sistema de Información sobre Biodiversidad de Colombia busca consolidar una alianza nacional para promover la integración y gestión de información que apoye procesos de investigación, educación y toma de decisiones que afecten el conocimiento, la conservación y el uso sostenible de la biodiversidad.

Política, Legislación y Apoyo a la Toma de Decisiones
Realiza investigación para el desarrollo y seguimiento a los instrumentos políticos y legislativos, relacionados con la Bio-diversidad. Igualmente, vela por la coherencia y pertinencia de los productos de los demás programas de investigación en términos de apoyo a los tomadores de decisiones.

Investigación

Ciencias Básicas de la biodiversidad
Desarrolla agendas de investigación en especies y ecosistemas estratégicos, integrando múltiples dimensiones de la biodiversidad (taxonómica, genética y funcional) a diferentes escalas espaciales, con el fin de generar conocimiento científico incidente para la gestión integral de la diversidad biológica colombiana.

Dentro de esta línea de investigación se realizan labores de: Evaluación de riesgo de la vida silvestre, Recursos hidrobiológicos y pesqueros, y Bosques y sistemas de especial interés. Lo anterior a usando herramientas como Genética de la conservación, Ecología espacial y el análisis de la dinámica y el funcionamiento de los ecosistemas.

Gestión Territorial de la biodiversidad
El programa de Gestión territorial de la biodiversidad se encarga de generar información, métodos y estrategias que aporten a la gestión sostenible de la biodiversidad en el territorio; permitiendo así una mejor planificación y manejo de los espacios en cuanto a la conservación y el uso de la biodiversidad a diversas escalas. A través de distintas aproximaciones, el programa diseña estrategias de preservación, restauración y uso sostenible de la biodiversidad, ejercicio que ofrece otras alternativas de gestión integral como respuesta a los factores de cambio en el territorio.

Esta línea se centra en la Gestión territorial de ecosistemas degradados, innovación territorial para la conservación y Biodiversidad y entornos urbano-regionales.

Evaluación y Monitoreo de la Diversidad
Evalúa el estado de la diversidad biológica del país a partir de la gestión y análisis de datos e información para implementar estrategias de monitoreo de los territorios en escenarios de cambio que permitan la generación de indicadores incidentes en la toma de decisiones que aseguren la sostenibilidad de los mismos. Mediante las investigaciones y desarrollo de Ciencia Participativa, Monitoreo científico, Indicadores de biodiversidad e Infraestructura de datos e información.

Esta línea ha promovido el uso de herramientas como iNaturalist como mecanismo de participación ciudadanas.

Ciencias Sociales y Saberes de la Biodiversidad
Contribuye al entendimiento de los procesos y de las relaciones de los sistemas socioecológicos, mediante el análisis de sus diferentes modelos de gobernanza, del bienestar humano y las contribuciones de la naturaleza y de la sostenibilidad de sus paisajes (transformados o no) desde la perspectiva de diversos sistemas de conocimiento. Adicionalmente, evalúa los procesos históricos y actuales para la apropiación social de la biodiversidad. De esta manera, el Programa valora diversos escenarios socioecológicos, con el fin de brindar alternativas que mejoren las condiciones de todos los seres vivos.

Mediante herramientas como la Sostenibilidad y Economía verde, investigación en Servicios ecosistémicos y Gobernanza del ambiente.

Colecciones biológicas
Probablemente uno de las fuentes de información biológica más importante con las que cuenta el Instituto. Donde se realiza gestión, administración, mantenimiento y organización taxonómica de especímenes, muestras de tejido y sonidos. Las colecciones presentes corresponden a especímenes de mamíferos, anfibios, reptiles, peces, huevos, invertebrados (no insectos), insectos y plantas; las cuales se encuentran bajo los estándares nacionales e internacionales de curaduría y mantenimiento de una colección.

Dentro de esta dependencia se incluyen los laboratorios de biología molecular, donde se pueden procesar las muestras. Adicional a los especímenes, las colecciones de tejidos también tienen presencia en el instituto. Estas colecciones se ubican dentro del claustro San Agustín, en el municipio de Villa de Leyva.

Véase también

 Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible
 Alexander Von Humboldt
 Brigitte Baptiste

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web del Instituto Humboldt

Institutos de investigación de Colombia
Epónimos de Alexander von Humboldt
Institutos de investigaciones biológicas

Instituto Humboldt


Le stade Nabi Abi Chedid  surnommé Nabizão, appelé précédemment stade Marcelo Stéfani, est un stade situé dans la ville de Bragança Paulista dans l'État de São Paulo au Brésil.

Histoire
Le stade est construit en 1949, il porte d'abord le nom de Marcelo Stéfani, un ancien joueur et président du Clube Atlético Bragantino. En janvier 2009, la direction du club décide de changer le nom en Estadio Nabi Abi Chedid, père du président du club, Marquinho Chedid.

Le stade a une capacité de 15 010 places quand la société Red Bull rachète le club en 2019 et le renomme Red Bull Bragantino. La société a également le projet de rénover le stade pour en faire une arène de 20 000 places.

Notes et références

Équipement sportif achevé en 1949
Stade de football dans l'État de São Paulo
Stade portant le nom d'une personnalité sportive

Stade Nabi Abi Chedid


, né le  à Ushiku au Japon, est un footballeur japonais évoluant au poste d'avant-centre au Kashiwa Reysol.

Biographie

En club
Né à Ushiku au Japon, Mao Hosoya est formé par le Kashiwa Reysol. En mars 2019, il est intégré à l'équipe première alors qu'il évoluait jusqu'ici avec les U18.

Hosoya fait ses débuts en professionnel avec le Kashiwa Reysol le , lors d'un match de championnat contre le Tokyo Verdy. Il entre en jeu à la place de Yusuke Segawa lors de cette rencontre perdue par les siens sur le score de deux buts à zéro. Hosoya inscrit son premier but en professionnel le , à l'occasion d'une rencontre de coupe du Japon face à Iwate Grulla Morioka. Il entre en jeu et participe à la victoire de son équipe en inscrivant le dernier but des siens, qui l'emportent par quatre buts à zéro.

Il joue sa première rencontre de J1 League le  contre l'Oita Trinita. Il entre en jeu et les deux équipes se neutralisent (0-0).

En sélection
En juillet 2022, Mao Hosoya est convoqué pour la première fois avec l'équipe nationale du Japon. Il honore sa première sélection lors de ce rassemblement, le 24 juillet 2022, face à la Chine. Il est titularisé et les deux équipes se neutralisent (0-0 score final).

Notes et références

Liens externes

Footballeur international japonais
Joueur du Kashiwa Reysol
Naissance en septembre 2001
Naissance dans la préfecture d'Ibaraki

Mao Hosoya


La Ruta Estatal de Nevada 488, y abreviada SR 488 (en inglés: Nevada State Route 488) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera comienza en el Oeste desde el parque nacional de la Gran Cuenca hacia el Este en la . La carretera tiene una longitud de 8,8 km (5.493 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 488 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 488