Katatonia je švedski heavy metal sastav koji su 1991. godine u Stockholmu osnovali Jonas Renkse i Anders Nyström. U početku je bio studijski projekt navedenog dua koji se njime koristio kako bi mogao svirati death metal. Zbog rastuće popularnosti grupa je počela nastupati s raznim koncertnim glazbenicima, no oni su se cijelo vrijeme mijenjali. Među poznatijim takvim glazbenicima tijekom 1990-ih bio je Mikael Åkerfeldt iz Opetha. Nakon dva death/doom albuma, Dance of December Souls (iz 1993.) i Brave Murder Day (iz 1996.), problemi s Renkesovim glasom, kao i novi glazbeni utjecaji nagnali su skupinu da napusti death metal i prikloni se tradicionalnijem, melodičnom obliku heavy metala. Objavila je još dva albuma, Discouraged Ones (iz 1998.) i Tonight's Decision (iz 1999.), prije nego što je tijekom 2000-ih postala kvintet. S tom je postavom sastav objavio još četiri albuma: Last Fair Deal Gone Down (iz 2001.), Viva Emptiness (iz 2003.), The Great Cold Distance (iz 2006.) i Night Is the New Day (iz 2009.); sa svakim navedenim uratkom počeo se odmicati od metala i dodavati elemente progresivnog rocka. Do novih izmjena u postavi došlo je 2010-ih, no Renkse i Nyström i dalje su ostali u grupi te tako objavili deveti i deseti studijski album, Dead End Kings (iz 2012.) i The Fall of Hearts (iz 2016.). Nakon promidžbene turneje za potonji album 2017. godine skupina je početkom 2018. pauzirala svoj rad, a ponovno se okupila u veljači 2019. godine.

Povijest

Rane godine (1991. – 1997.)
Sastav su 1991. godine osnovali Jonas Renkse i Anders Nyström kao vlastiti studijski projekt. Renkse je bio zaslužan za pjevanje, grube vokale i sviranje bubnjeva, dok je Nyström svirao bas-gitaru i gitaru. Renkse je bio glavni pisac tekstova, a Nyström glavni skladatelj pjesama. Navedeni su izvođači zajedno radili na glazbi još od 1987., ali su se njome počeli ozbiljno baviti 1991. godine, kad su počeli snimati svoj prvi uradak, demo Jhva Elohim Meth... The Revival. Budući da je u to vrijeme na članove grupe utjecao uspon death metala u Europi, taj uradak, kao i nekoliko naknadnih nosača zvuka koje je skupina objavila kasnije, pripadao je death/doom žanru. Demo je postao dovoljno uspješan u podzemnoj metal sceni da ga je manja diskografska kuća, Vic Records, ponovno objavila kao EP 1993. godine. Zbog novostečene popularnosti u sastav je ušao basist Guillaume Le Huche; ta je nova postava počela održavati koncerte i vratila se u studio kako bi snimila debitantski studijski album, Dance of December Souls, koji je bio objavljen krajem 1993. godine. Zbog melankoličnog i depresivnog prizvuka pjesama skupinu se počeo svrstavati pod death/doom.

Nakon promidžbene turneje za album trio je snimio još jedan EP, For Funerals to Come, koji je bio objavljen početkom 1995. godine. Međutim, Le Huche je napustio skupinu ubrzo nakon toga te se ona raspala na godinu dana jer nije mogla pronaći njegovu zamjenu; u to su se vrijeme Renkse i Nyström počeli baviti vlastitim projektima. Renkse je u to vrijeme s gitaristom Fredrikom Norrmanom osnovao novu grupu, October Tide. Nakon što je neko vrijeme radio na projektu s njim, Renkse je odlučio ponovno okupiti Katatoniju te je tako Norrman postao njezin novi treći član.

Skupina se ponovno okupila 1996. godine i iste je godine objavila drugi studijski album, Brave Murder Day. Osim toga što je Norrman svirao gitaru na tom albumu, sastav je pozvao i Renkseovog prijatelja, Mikaela Åkerfeldta iz grupe Opeth, da albumu pridonese grubim vokalima jer ih Renkse zbog medicinskih razloga više nije mogao izvoditi. Taj uradak, kao i EP Sounds of Decay, koji je ista postava objavila iduće godine, smatraju se posljednjim Katatonijinim uradcima u doom/death žanru te se sastav na naknadnim albumima počeo više baviti čistim vokalima. Kako bi podržala album, skupina je angažirala basista Mikaela Oretofta i otišla na svoju prvu europsku turneju, koju je održala s progresivnim metal sastavom In the Woods....

Odmak od death metala (1998. – 1999.)
Iako je Renkse eksperimentirao s čistim, melodičnim vokalnim izričajem uz pratnju metal instrumetacije već 1994. godine na skladbi "Scarlet Heavens" (objavljenoj na ograničenoj inačici split albuma Katatonia/Primordial 1996. godine), skupina se u to vrijeme još nije osjećala spremnom potpuno posvetiti takvom glazbenom stilu. Ipak, na koncu se ipak odlučila početi baviti njime nakon objave EP-a Sounds of Decay i radi želje za stvaranjem osjećajnije glazbe. Prvi uradak na kojem je taj stil bio prisutan bio je EP Saw You Drown, objavljen početkom 1998. godine; na njemu se ponovno pojavila pjesma "Scarlet Heavens", koja je tad prvi put bila objavljena diljem svijeta. Kasnije te godine sastav je objavio prvi studijski album u tom stilu, pod imenom Discouraged Ones.
Nakon objave uratka grupa je potpisala ugovor s Peaceville Recordsom, označivši tako svoju prvu suradnju s većom diskografskom kućom. K tome, Renkse se želio više posvetiti usavršavanju pjevanja te je zbog toga prestao svirati bubnjeve. Iako ju je Micke Oretoft napustio nakon objave Discouraged Onesa, Katatonia je nastavila postojati te je 1999. godine snimila i objavila četvrti studijski album, Tonight's Decision. Renkse i Nyström imali su poteškoće dok su radili na albumu te im je za samo skladanje pjesama bilo potrebno više od sedam mjeseca. Kad su počeli snimati uradak, u studio su kao gostujućeg bubnjara pozvali Dana Swana, koji je pomagao skupini u njezinom najranijem razdoblju. Iako na albumu nije bilo grubih vokala, sastav je zamolio Åkerfeldta da bude producent vokala, nešto za što je bio zaslužan i na Discouraged Onesu.

Nakon objave Tonight's Decisiona grupi je dodijalo tražiti studijske glazbenike i odlučila je poraditi na stvaranju trajne postave. Fredrick Norrman u nju je pozvao svojeg brata, basista Mattiasa Norrmana, dok joj se kao bubnjar pridružio Daniel Liljekvist.

Čvrsta postava i međunarodna popularnost (2000. – 2009.)
Nakon što se postava učvrstila s Renkseom, Nyströmom, braćom Norrman i Liljekvistom, sastav je počeo raditi na svojem petom albumu, prvom od njih četiri koje će kvintet objaviti tog desetljeća. Iako problema s nestalnim članovima više nije bilo, snimanje je i dalje bilo problematično, ovog puta zbog ograničenog budžeta zbog kojeg članovi nisu mogli biti dugo u studiju. Grupa je zbog toga snimala dijelove albuma u više navrata od travnja do prosinca 2000. godine. Iako su prestanci i početci snimanja bili mučni, upravo zbog te je strategije skupina bila u mogućnosti prerađivati materijal dok nije snimala, nešto za što je kasnije izjavila da joj je pomoglo u oblikovanju albuma. Rezultirajući uradak, Last Fair Deal Gone Down, bio je objavljen u svibnju 2001. godine i označio je dodatni odmak od tradicionalnog heavy metala prema zvuku sličnijem hard rocku. Sastav je prije samog uratka odlučio objaviti EP Teargas, koji je u biti bio singl s naslovnom pjesmom i dvije dodatne skladbe. Još jedan EP koji je nastao u isto vrijeme kad i Last Fair Deal Gone Down, Tonight's Music, bio je objavljen ubrzo nakon samog albuma. Skupina je zaključila godinu europskom turnejom s Opethom te su Renkse i Nyström na nekim Opethovim nastupima bili gostujući pjevači kad je Åkerfeldt imao probleme s glasom.

Sredinom 2002. godine skupina je počela skladati materijal za šesti album i u listopadu iste godine ušla je u studio kako bi službeno počela snimati uradak. U travnju 2003. objavila je rezultirajući nosač zvuka, Viva Emptiness. Podržali su ga singl "Ghost of the Sun" i slično nazvana turneja Ghost of the Spring. Turneja, koja se održavala u Europi i tijekom koje je Katatoniji Daylight Dies bio predgrupa, održala se kako je bilo predviđeno, iako je grupa kasnije zbog bolesti morala otkazati nastup koji se trebao održati u lipnju u Njemačkoj, dok su koncerti na festivalima u srpnju bili otkazani zbog problema s neovisnom organizacijom. Album je bio vrlo uspješan i postao je prvi Katatonijin album koji se našao na službenim ljestvicama pojavivši se na 17. mjestu finske ljestvice albuma.

Sastav je proveo veći dio 2003. i 2004. godine na promidžbenoj turneji za album. Počeo je skladati materijal za sedmi studijski album već u listopadu 2004. godine, dok je šest mjeseci 2005. godine proveo u studiju snimajući uradak, ali s pauzama za dodatne koncerte. U to su vrijeme jedini novi uradci skupine bile dvije kompilacije: Brave Yester Days, kolekcija skladbi iz njezinog death metal doba sredinom 1990-ih, i The Black Sessions, zbirka pjesama iz vremena nakon što je napustila death metal. Iako je izvorno planirala album objaviti koncem 2005. godine, snimanje se nastavilo do kraja te godine te je tako objava morala biti odgođena za 2006. godinu. Taj album, pod imenom The Great Cold Distance, bio je objavljen u ožujku 2006. godine s popratnim singlovima "My Twin" i "Deliberation".

Katatonia je ponovo otišla na turneju te je njezin nastup na festivalu Summer Breeze Open Air 2006. godine bio zabilježen na koncertnom albumu Live Consternation, koji je bio objavljen 2007. godine. K tome, prva je sjevernoamerička turneja grupe uz izvođače Daylight Dies i Moonspell trajala od listopada do studenog 2006. godine. Turneja se nastavila održavati i 2007. godine, s time da se tijekom prve polovice te godine održavala u Europi, dok se tijekom druge odvijala u Sjevernoj Americi.

Nakon što je turnejom podržao The Great Cold Distance 2006. i 2007. godine, sastav je već početkom 2008. godine počeo raditi na novom uratku. Tijekom ljeta te godine već je dvaput bio rezervirao studio, ali je oba puta otkazao jer nije bio zadovoljan osmišljenim materijalom. Autorska blokada, prouzročena time što su članovi grupe bili pod pritiskom da trebaju objaviti album koji bi se mogao mjeriti s The Great Cold Distanceom, bila je glavni razlog sporijeg rada na albumu; The Great Cold Distance tad je bio uradak s kojim je postigla svoj najveći kritički i financijski uspjeh. Renkse i Nyström također su se pitali kojim bi se glazbenim stilom trebali baviti na njemu te su na koncu odlučili da će se približiti progresivnom rocku. Međutim, rad na albumu opet se odužio; skupina je nastavila skladati materijal i 2009. godine, ali u studio nije ušla sve do ljeta te godine. I u vrijeme snimanja nastavila je održavati koncerte te je na kraćoj europskoj turneji bila predgrupa Porcupine Treeju. Nakon više od tri i pol godine, u listopadu 2009. godine, grupa je objavila svoj osmi studijski album Night Is the New Day, dok je singl "Day and Then the Shade" bio objavljen mjesec dana ranije. Vrijeme utrošeno na album na kraju se isplatilo jer je uglavnom dobio pozitivne recenzije. PopMatters ga je nazvao drugim najboljim metal albumom 2009. godine.

Promjene u postavi, Dead End Kings i The Fall of Hearts (2010. – 2017.)
Ubrzo nakon objave Night is the New Dayja dogodila se prva promjena u postavi nakon deset godina; braća Norrman na miran su način napustili sastav, izjavivši da se žele usredotočiti na život kod kuće, a ne odlaziti na još međunarodnih turneja. Zamijenili su ih dugogodišnji tehničar za gitaru, gitarist Per Eriksson, i basist Niklas Sandin. U ožujku 2010. godine skupina je objavila EP The Longest Year, na kojem su se nalazile neobjavljene skladbe i alternativne inačice pjesama s Night is the New Dayja te koje su naknadno bile objavljene na posebnoj reizdanoj inačici albuma 2011. godine. Katatonia je potom otišla na turneju i pojavila se na festivalu Sonisphere u Ujedinjenom Kraljevstvu, ali je 2010. otišla i na sjevernoameričku turneju sa Swallow the Sunom, dok je na drugu sjevernoameričku turneju otišla 2001. godine s Opethom, koji je tad podržavao svoj novi album Heritage. Zaključila je godinu koncertom u prosincu kojim je proslavila svoju 20. godišnjicu postojanja, na kojem je svirala pjesme iz raznih dijelova svoje karijere i tijekom kojeg su joj se pridružili bivši članovi, među kojima su bili braća Norrman i Le Huche, kako bi s njima odsvirala određene pjesme.

Sastav je 30. siječnja 2012. ušao u studio kako bi snimio deveti studijski album. Rezultirajući uradak, Dead End Kings bio je objavljen u kolovozu te godine. Kako bi podržala nosač zvuka, grupa je s Devin Townsend Projectom otišla na zajedničku turneju "Epic Kings Idols Tour", koja se održala u rujnu u Sjevernoj Americi, nakon čega je u studenome iste godine s Alcestom i Juniusom otišla na europsku turneju "Dead Ends of Europe Tour". Za singl "Lethean" 18. veljače 2013. bio je objavljen glazbeni spot koji je režirao Lasse Hoile. U rujnu 2013. godine skupina je objavila Dethroned & Uncrowned, album koji je sadržavao akustične prerade skladbi s Dead End Kingsa. Financirala ga je diskografska kuća Burning Shed, ali i nabava iz mnoštva putem web-stranice PledgeMusic, tijekom koje je sastav dobio 190% zatraženih sredstava. Nakon toga 2014. je godine otišao na akustičnu turneju "The Unplugged & Reworked Tour" kako bi podržao uradak. Prije početka te je turneje na Dan prodavaonica ploča objavio EP bonus skladbi pod imenom Kocytean.

Godine 2014. Eriksson i Katatonia "odlučili su se razići" zbog "različitih pogleda na stvari" i radi Erikssonove želje za životom u Barceloni. Bruce Soord iz The Pineapple Thiefa privremeno je zamijenio Erikssona tijekom svibanjske turneje sastava, dok je sredinom te godine mjesto gitarista na neko vrijeme zauzeo Tomas Åkvik. Dugogodišnji bubnjar Liljekvist izašao je iz skupine u travnju 2014. zbog privatnih i financijskih razloga. Grupa je 31. ožujka 2015. objavila koncertni album Sanctitude. U studenom te godine objavila je da će njezin novi bubnjar biti Daniel Moilanen te da radi na novom albumu. Taj je album, The Fall of Hearts, bio objavljen 20. svibnja 2016. godine. Bio je to prvi Katatonijin uradak na kojemu je svirao novi bubnjar Daniel Moilanen, ali i novi gitarist Roger Öjersson, koji je zamijenio Erikssona. Radi promidžbe albuma bila su objavljena dva singla, "Old Heart Falls" i "Serein". Sastav je otišao i na turneju 2017. godine kako bi podržao album te je tijekom nje u ožujku počeo nastupati u Sjevernoj Americi.

Pauza u radu i povratak (2018.–danas)
Skupina je najavila da će 2018. nakratko prestati s radom. Komentirala je da je krajem 2017. Öjersson završio u bolnici zbog ozbiljne leđne ozljede te da zbog toga i nekoliko ostalih neobjašnjenih teškoća treba na neko vrijeme napraviti pauzu i "razmotriti što joj nosi budućnost".

Tijekom veljače 2019. Katatonia je najavila svoj povratak i izjavila da će turnejom i deluxe inačicom uratka proslaviti desetu godišnjicu objave albuma Night Is the New Day. Godinu dana kasnije skupina je najavila jedanaesti studijski album, City Burials, i objavila prvi singl, "Lacquer".

Glazbeni stil i utjecaji
Sastav je poznat po mijenjanju glazbenog stila tijekom cijele svoje karijere. Nyström je u intervjuu iz 2006. godine objasnio takav potez:
Definitivno smo metal grupa, ali ne postavljamo si granice i ograničenja kad je u pitanju naš zvuk. Ne pripadamo nužno nekom određenom podžanru metala. Samo sviramo mračnu i žestoku glazbu i pokušavamo biti dovoljno otvorena uma kako bismo mogli evoluirati i ostati odani sebi. Čast mi je reći da Katatonia ne zvuči kao nijedna druga skupina. Spretno smo izbjegli žanr gothic metala u koji većina sastava upadne prilikom mijenjanja svojeg glazbenog izričaja iz doom/death metala u nešto više melodično i sličnije rocku. Gravitiramo suvremenijem alternativnom zvuku koji je lišen svih kičeva i klišeja.

Na sličan je način Nyström opisao Katatonijine nastupe: Kad Jonas strastveno pjeva stihove o privatnim, mračnim i deprimirajućim stvarima i tijekom toga ga se optužuje za to da je frontmen protiv svoje volje, to mu sigurno katkad teško pada. Zapravo mislim da bi bilo nesročno pjevati o takvim stvarima i istovremeno trčati po pozornici, pokazivati rogove, smijati se i uzbuđivati publiku. Nismo energična power metal skupina. Smatram da povučenost i sramežljivost više dočaravaju koncept naših pjesama nego divlje ponašanje, ali imamo nekoliko pjesama, mahom na posljednja dva albuma, koje nisu baš sumorne, ali su i dalje mračne. Njima bolje pristaje agresivniji pristup.

Renkse je spomenuo da je Katatonia na početku bila nadahnuta raznim death metal grupama, među kojima su bili Morbid Angel, Entombed, Carnage, Autopsy i Paradise Lost te da je na nju pogotovo utjecao Gothic, album potonjeg izvođača. K tome, Renkse je nekoliko puta istaknuo da je na nju utjecao i rad američkog progresivnog metal sastava Tool. Nyström je kao nadahnuće skupini nakon njezinog death metal doba naveo rad Porcupine Treeja. U Katatonijinom dokumentarnom filmu Last Fair Day Gone Night iz 2011. godine Nyström je također spomenuo da su alternativni metal izvođači poput A Perfect Circlea i Mudvaynea utjecali na njezin žestok zvuk utemeljen na rifovima na jednoj žici, koji se prvi put pojavio na Viva Emptinessu iz 2003.

Komentari ostalih glazbenika
Određeni su izvođači i sastavi naveli Katatoniju kao utjecajnu skupinu, a među njima su Agalloch, Nachtmystium, Andy Schmidt iz Disillusiona, Niklas Kvarforth iz Shininga, Klimt 1918, Marcela Bovio iz Stream of Passiona, Daylight Dies, Nucleus Torn, Khors, Marjana Semkina iz iamthemorninga, Wet, Vladimir Agafonkin iz Obiymy Doshchua, Nahemah, Forest Stream, Forgotten Tomb, Alex Vynogradoff iz Kauana, Bilocate, Maxime Côté iz Catuvolcusa, Nocturnal Depression, Last Leaf Down, Schizoid Lloyd i Pallbearer.

K tome, neki su glazbenici pohvalili Katatonijin rad, a među njima su Mark Jansen iz Epice, Luc Lemay iz Gorgutsa, Jim Matheos iz Fates Warninga, Esa Holopainen iz Amorphisa i Bruce Soord iz The Pineapple Thiefa.

Članovi sastava
 Trenutna postava
 Jonas Renkse – vokali, gitara, klavijature (1991. – 1994., 1996. – danas) bubnjevi (1991. – 1994., 1996. – 1998.)
 Anders Nyström – gitara, prateći vokali (1991. – 1994., 1996. – danas) bas-gitara, klavijature (1991. – 1993.)
 Niklas Sandin – bas-gitara (2010. – danas)
 Daniel Moilanen – bubnjevi (2015. – danas)
 Roger Öjersson – guitars (2016. – danas)
Bivši članovi
 Guillaume Le Huche – bas-gitara (1992. – 1994.)
 Fredrik Norrman – gitara (1996. – 2009.)
 Mikael Oretoft – bas-gitara (1997. – 1998.)
 Mattias Norrman – bas-gitara (1999. – 2009.)
 Daniel Liljekvist – bubnjevi (1999. – 2014.)
 Per Eriksson  – gitara (2010. – 2014.)

Vremenska crta

Diskografija
Studijski albumi
Dance of December Souls (1993.)
Brave Murder Day (1996.)
Discouraged Ones (1998.)
Tonight's Decision (1999.)
Last Fair Deal Gone Down (2001.)
Viva Emptiness (2003.)
The Great Cold Distance (2006.)
Night is the New Day (2009.)
Dead End Kings (2012.)
The Fall of Hearts (2016.)
City Burials (2020.)
Sky Void of Stars (2023.)

Izvori

Švedski sastavi heavy metala
Sastavi progresivnog metala
Sastavi doom metala
Sastavi death metala

Katatonia


Yoshiyuki Kato (født 27. juli 1964) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Verdy Kawasaki.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yoshiyuki Kato


Neues Preussisches Adels-Lexicon est un ouvrage de référence sur la noblesse prussienne est publié entre 1836 et 1843. Il est « édité par une association d'érudits et d'amis de l'histoire patriotique sous la direction du baron L. v. Zedlitz-Neukirch » à Berlin et connaît une nouvelle édition dès 1842. Un an plus tard, il est complété par un "deuxième supplément".

L'ouvrage contient des aperçus de :
 l'histoire de la noblesse et de ses droits
 les domaines situés sur le territoire prussien et leurs droits
 les propriétaires des souverains du domaine libre et les dirigeants minoritaires de Silésie, de Saxe et de Basse-Lusace
 la cour et les offices héréditaires du royaume de Prusse et de ses provinces
 la situation de la noblesse et son existence dans les différentes provinces
 les donateurs et les monastères pour les filles de la noblesse prussienne et leur occupation en 1835.

Tomes individuels
 Neues Prussian Adels-Lexicon ou nouvelles généalogiques et diplomatiques des maisons princières, comtales, baronniales et nobles résidant dans la monarchie prussienne ou liées à celle-ci, avec l'indication de leur descendance, de leurs possessions, de leurs armoiries et du personnel civil et militaire, héros, savants et artistes ; édité par une association de savants et d'amis de l'histoire patriotique sous la direction du baron L. v. Zedlitz-Neukirch. Verlag Gebrüder Reichenbach, Leipzig 1836-1843 :
 Tome 1 : AD. Leipzig 1836 ( Digitalisat  ).
 Tome 2 : E-H. Leipzig 1836 ( Digitalisat  ).
 Tome 3 : I-O. Leipzig 1837 ( Digitalisat  ).
 Tome 4 : P-Z. Leipzig 1837 ( Digitalisat  ).
 Tome 5 : Supplément tome. Leipzig 1839 ( Digitalisat  ).
 2. Édition, Leipzig 1842, tome 1 : AD. Tome 2 : E-H. Tome 3 : I-O. Tome 4 : P-Z.
 Deuxième supplément aux première et deuxième éditions. Contenant des corrections et des suppléments depuis 1839. En plus d'une annexe sur le statut des Dom-Collegiat- et Fräulein-Stifts, ainsi que sur les augmentations de statut et les attributions de commandes ces derniers temps. Leipzig 1843 ( Digitalisat  ).

Bibliographie
 George Adalbert von Mülverstedt: Adels-Lexicon der Preußischen Monarchie von L. Freiherrn v. Ledebur. Berlin. Rauch. 1854. Erstes Heft. 80 Seiten. gr. 8. In: Preußische Provinzial-Blätter. Tome 6, Königsberg 1854, p. 63–83 (Digitalisat).

Œuvre littéraire
Noblesse prussienne

Neues Preussisches Adels-Lexicon


Onthophagus kapitensis é uma espécie de inseto do género Onthophagus da família Scarabaeidae da ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente pela primeira vez no ano de 1971 por Frey.

Referências

Ligações externas

kapitensis
Coleópteros descritos em 1971

Onthophagus kapitensis


خطوط شانغهاي الجوية  هي شركة طيران صينية خاصة، يقع مقرها الرئيسي في مدينة شانغهاي، وتتخذ من مطار شانغهاي بودونغ الدولي ومطار شانغهاي هونغتشياو الدولي مركزين لعملياتها، تأسست سنة 1985، وتقدم خدماتها لأكثر من 70 وجهة حول العالم، وتعد الشركة عضو في تحالف ستار.

الوجهات
تمتلك شركة خطوط شانغهاي شبكة محلية كبيرة مشتركة مع الشركة الأم خطوط شرق الصين الجوية. تخدم شركة الطيران أكثر من 140 وجهة محلية ودولية إلى أكثر من 60 مدينة كبيرة ومتوسطة الحجم في بر الصين الرئيسي وخارجها. تركز رحلاتها الدولية على هونغ كونغ وماكاو وتايوان واليابان وكوريا الجنوبية وإندونيسيا وسنغافورة وتايلاند.

اتفاقيات الرمز المشترك
لدى خطوط شانغهاي الجوية اتفاقيات الرمز المشترك مع الشركات التالية:

 الخطوط الجوية الصينية
 خطوط شرق الصين الجوية
 خطوط دلتا الجوية
 خطوط هونغ كونغ الجوية
 كوريا للطيران

الأسطول

الأسطول الحالي
، تشغل خطوط شانغهاي الطائرات التالية:

الأسطول التاريخي

شغلت خطوط شانغهاي الشركات التالية:

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل خطوط شانغهاي الجوية

النقل في شانغهاي
أعضاء إياتا
أعضاء إياتا سابقون
تحالف ستار
شركات صينية أسست في 1985
شركات طيران أسست سنة 1985
شركات طيران صينية
شركات مقرها في شانغهاي
علامات تجارية صينية
عمليات الدمج والاستحواذ 2010

خطوط شانغهاي الجوية


Suum cuique (lat.) fiecăruia ce este al său este unul dintre cele trei precepte fundamentale de drept roman, formulate de Ulpian astfel: "Iurus praecepta sunt: haec: honeste vivere, neminem laedere, suum cuique tribuere" ("Preceptele dreptului sunt: a trăi cinstit, a nu vătăma pe nimeni, a da fiecăruia ce-i al său").

Cuvinte și expresii în limba latină
Terminologie filozofică

Suum cuique


Arbejdsmarkedets Erhvervssikring (AES) er en del af ATP. AES' vigtigste opgave er at træffe uafhængige og korrekte afgørelser efter arbejdsskadeloven, opgaver som tidligere lå under Arbejdsskadestyrelsen. AES behandler hvert år ca. 60.000 sager og træffer ca. 100.000 afgørelser, hvor mennesker er kommet til skade eller er blevet syge på arbejdet.

AES blev oprettet som en del af ATP i juli 2016 som led i regeringens plan for udflytning af offentlige arbejdspladser "Bedre Balance". AES overtog opgaver, medarbejdere og lokation fra det tidligere Arbejdsskadestyrelsen.

Anne Kristine Axelsson er direktør i AES. AES har kontorer i Hillerød, Vordingborg og Haderslev.

Kilder og henvisninger

Arbejdsmarkedets Erhvervssikrings websted

Arbejdsmarkedet
Arbejdsmiljø
Pension i Danmark

Arbejdsmarkedets Erhvervssikring


Dantewada (en hindi: दंतेवाडा ) es una ciudad de la India capital del distrito de Dantewada, en el estado de Chhattisgarh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 271  a 113 km de la capital estatal, Raipur, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2012 contaba con una población de 7 399 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Chhattisgarh

Dantewada


Multe dintre Polonezele lui Frédéric Chopin au fost scrise pentru pian solo. El a compus prima poloneză în 1817, la vârsta de 7 ani; ultima sa poloneză a fost Polonaise-Fantaisie din 1846, cu 3 ani înainte de moartea lui.  Printre cele mai cunoscute poloneze se numără "Military" Polonaise în A, Op. 40, Nr. 1, și Polonaise în A-flat major, Op. 53 "Eroica".

Există, de asemenea, Andante spianato et grande polonaise brillante in E flat, Op. 22, pentru pian și orcherstă, care există de asemenea și în varianta solo; și Introducția și Poloneza brillante în C major, Op. 3, pentru violonicel și pian.

Poloneze pentru pian solo
Chopin a compus cel puțin 23 de poloneze pentru pian solo.  Din acestea:
 7, incluzând și Polonaise-Fantaisie, au fost publicate în timpul vieții
 3 au fost publicate după moartea lui cu numere de opus
 6 au fost publicate după moartea lui fără numere de opus
 cel puțin 7 s-au pierdut.

Lista de poloneze

Acestea sunt pentru pian solo, dacă nu sunt indicate altfel.

Note

Compoziții de Frédéric Chopin

Poloneze (Chopin)


Gala ist eine frühe, vorwiegend festkochende Speisekartoffel des Züchters Norika. Sie wurde im Jahr 2010 zur thüringischen Kartoffel des Jahres gewählt.

Knolleneigenschaften
Die rundovalen Knollen eignen sich wegen der flachliegenden Augen gut zur maschinellen Schälung. Der Knollenansatz je Strauch ist vergleichsweise hoch, für gute Erträge muss allerdings die Wasserversorgung gesichert sein. Beim Kochen kommt es nur zu einer geringen Verfärbung.

Pflanzung
Das Knollennest der Sorte Gala liegt leicht erhöht; deshalb sollte das Pflanzgut rund 2 cm tiefer als gewöhnlich abgelegt werden. Es sollte vorgekeimtes Pflanzgut verwendet werden. Eine Beizung gegen Rhizoctonia wird empfohlen.

Weblinks

 Amt für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten Augsburg Fachzentrum Pflanzenbau (PDF; 44 kB)

Einzelnachweise

Kartoffelsorte

Gala (Kartoffel)


ටික කාලයකට හෝ දිගටම ගෙදර වාසය කිරීමේ වාසනාව අහිමිවූ ළමයින් භාරගෙන ආරක්ෂාව සලසන්න දෙපාර්තමේන්තුවේම පාලනය යටතේ ළමා නිවාස කිහිපයක් පිහිටුවා තිබෙනවා.

පිහිටීම
භාරගැනීමේ ළමා නිවාස පානදුර, ගාල්ල, බණ්ඩාරවෙල, යාපනය, මහනුවර, අනුරාධපුර, මීගලෑව (ගල්ගමුව), කුරුවිට (රත්නපුර), යන ස්ථානවල පිහිටා ඇත.

ළමා නිවාස

රජයේ භාරගැනීමේ ළමා නිවාස


Meşrutiyet, meşruti monarşi, anayasal monarşi, anayasal tekerki ya da parlamenter monarşi, hükümdarın yetkilerinin anayasa ve halk oyuyla seçilen meclis tarafından kısıtlandığı yönetim biçimi. Arapça şart kökünden türemiş olan meşrutiyet 19. asırdan itibaren Osmanlı Devleti'nde meclisli saltanat-hilafet anlamında kullanılmıştır. Daha genel ifadesiyle; meşrutiyet, bir hükümdarın başkanlığı altında parlamento yönetimine dayanan yönetim biçimidir.

Tarihi çağlarda pek çok örneği verilebilirse de(senato-imparator ikilemindeki Roma, İtalyan şehirleri gibi) İngiltere'de 1215 yılında Magna Carta ile kurulan siyasi düzen tarihteki ilk meşruti monarşi rejimi olarak anılır. Fransa'da 1830 Devrimi'nden sonra kurulan Anayasal Monarşi, cumhuriyet ile mutlak krallık arasında bir "orta yol" olarak benimsenmiştir. Osmanlı Devlet hayatında özellikle Abdülaziz döneminde nazırlık yapmış mısır hıdiv ailesinden Mustafa Fazıl Paşa tarafından padişaha yazılan bir mektupta anayasal monarşi anlamında nizam-ı serbestane kelimesi geçmiştir., bu tabir sonraları yerini daha İslam'i bir meşrutiyet tabirine bırakmış ve usul-i meşveret denmiştir. Özellikle 1876'ya giderken; ulemanın da bu kavrama ısındığı ve usul-i meşveret tabirinin bir siyasi hamle olduğu görülüyor.

Osmanlı Devleti'nde anayasa (Kanun-ı Esasî) ve parlamenter rejim (Meclis-i Mebûsan) tartışmaları 1830'larda başlayıp 1860'larda yoğunlaşmış ve özellikle 1875 sonrası ulema ve bürokrasi arasında ciddi bir fikir tartışması ortaya çıkmıştır. Tersane Konferansı sırasında Avrupalılarca gayrı müslim Osmanlı tebaasına ciddi ve geniş haklar tanınması isteğine karşı Meclis-i Umumi'de Mithat paşa ve devlet ricali genel bir meşruti ıslahatla devletin dengesinin bozulmadan ıslahatlara girişilebileceğinden bahsetmiştir. Ulema arasında zıt fikirler mevcuttu. Anadolu kazaskeri Seyfeddin Efendi, şavirüm fi'l-emr ayeti gereğince meşrutiyetin şeriata uygun olduğunu savunurken; ekseri ulema ise gayrimüslimlerin meclise girmesinin caiz olmadığı yönünde ısrarlıydı. Tüm bu şartlar altında bir yandan batılılarca siyasi baskılar yapılırken; diğer yanda da Abdülaziz'in tahtan indirilişi sonrası Çerkez Hasan olayıyla tanzimatçı bürokrasi yönetimde baskın bir Siyaset izledi ve V. Murat'ı halletti, akabinde veliaht Abdülhamit Efendi'yi meşrutiyeti ilan etmesi şartıyla tahta çıkardılar. Namık Kemal, Ziya Paşa ve tabii ki Mithat Paşa'nın önderliğinde  23 Aralık 1876'da Birinci Meşrutiyet ilan edilmiştir. 1878'de II. Abdülhamid tarafından, 93 Harbi'nin çıkmasına neden olduğu için Meclis kapatılmış ve Anayasa'nın bazı bölümleri askıya alınmış ise de, teorik olarak Meşruti rejimin devam ettiği kabul edilmiştir, zira devletin her sene düzenli olarak çıkardığı salnamelerde Kanun-ı Esasi'ye yer verilmiş olması şeklen de rejimin devam ettiği görüşünü destekler.

24 Temmuz 1908'de yapılan ihtilalle Kanun-ı Esasi'nin yeniden yürürlüğe konması İkinci Meşrutiyet döneminin başlangıcı sayılır. Bu dönem, Meclis-i Mebusan'ın Vahdeddin tarafınca kapatıldığı 11 Nisan 1920 tarihine kadar sürmüştür.

Monarşi bir hükümdarın devlet başkanı olduğu bir yönetim biçimidir. Bu hükümdar, Türkçede han, kağan, hakan ile başka dillerden geçmiş kral, imparator, şah, padişah, prens, emir gibi çeşitli adlar alabilir. Bir monarşiyi diğer yönetim biçimlerinden ayıran en önemli özellik, devlet başkanının bu yetkiyi yaşamı boyunca elinde bulundurmasıdır. Cumhuriyetlerde ise devlet başkanı seçimle işbaşına gelir.

"Monarşi" sözcüğü Türkçeye Fransızca "Monarchie" kelimesinden girmiştir. Monarchie kelimesi ise Yunanca "tek şef" anlamına gelen "Monos Archein" kelimelerinden türemiştir. O halde monarşi, etimolojik olarak, "tek kişinin yönetimi" anlamına gelmektedir.

Birçok ülkede toplumsal ve siyasal gelişim, özellikle 18. yy. sonlarında, «meşrutî» adı verilen yeni bir tür monarşinin doğmasına yol açtı. Bu monarşi tipinde hükümdarın yetkileri, yazılı bir Anayasa ile tanımlanmış ve sınırlanmıştır. Bu monarşi genellikle «parlamenter»dir ve demokrasiye pek yakın olabilir: Kral devletin simgesi olarak kalır, ancak yürütme yetkisini bir hükûmete bırakır; hükümet de halk tarafından seçilmiş bir millet meclisinin kararlarına uymaya zorunludur. Hollanda, Danimarka, Birleşik Krallık, Japonya, İsveç ve Belçika'da durum böyledir Avrupa'da mutlakiyetçi kraliyet rejiminden parlamenterizme geçiş, Birleşik Krallık'ta başlamıştır. Kıran kırana geçen siyasi mücadelenin sonucunda İngiliz soylular, Kral Yurtsuz John'a 1215 yılında Magna Carta (Magna Karta) adı verilen bir fermanı kabul ettirerek, parlamento yönetimini kurdular. Buna göre:

1. Kral halkın onayını almadan vergi toplayamayacaktı.

2. Kanuni dayanağı olmadan kimse tutuklanamayacak, hapis ve sürgün edilemeyecekti.

3. Ülkeye giriş ve çıkış serbest olacak, tam ticaret serbestliği tanınacaktı.

Parlamenter sistem bazen işletilerek, bazen askıya alınarak, 17. yüzyıla gelinmiş olundu. Bu yüzyıl Mutlakiyetçilerle, Özgürlükçü hareketlerin mücadelesine sahne olmuştur.

Kral I. Charles'ın parlamentoya danışmadan İspanya ve Fransa'ya savaş ilan etmesi ve bu savaşların maliyetini karşılayabilmek için vergileri arttırması üzerine, İngiliz Parlamentosu 1628 yılında Haklar Bildirisi (Petition of Rights) adı verilen belgeyi yayınladı. Bu bildiride, kralın yetkileri sınırlanarak hukuksal süreçten geçmeden kralın kimseyi suçlayamayacağı, cezalandıramayacağı ve orduyu halka karşı kullanamayacağı belirtiliyordu. Kral buna tepki göstererek parlamentoyu dağıttı. Ancak, vergi izni alabilmek için 1640 yılında parlamentoyu tekrar toplanmaya çağırmak zorunda kaldı.

Aradan geçen kırk yıllık süreç sonunda, 1689 yılında İngiliz Parlamentosu'nun Haklar Kanunu (Bill of Rights) yayınlamasıyla, egemenlik parlamentonun denetimine geçmiştir. Bu bildiriye göre;

1. Parlamento seçimleri serbestçe yapılabilecektir.

2. Parlamento üyeleri tam bir ifade özgürlüğüne sahip olacaktır.

3. Parlamentonun kabul ettiği kanunlar kral dahil herkesi bağlayacaktır.

4. Parlamentonun izni alınmadan asker ve vergi toplanamayacaktır.

Bu kanun ile parlamenter demokrasi ve hukukun üstünlüğü gibi ilkeler Avrupa'da ve tüm dünyada ilk önce İngiltere'de uygulanmıştır
Temsili demokrasiler içerisinde Parlamenter rejimin temel özelliklerini şu şekilde özetlemek mümkündür:

 Parlamenter rejimde yasama ve yürütme organları hukuken birbirinden bağımsızdır, ancak aralarında bir takım iş birliği ve etkileşim mekanizmaları vardır.
 Bu rejimde yürütme iki-başlıdır. Devlet başkanı, yürütmenin sorumsuz başını oluşturur. Yürütmenin sorumlu organının başında ise başbakan bulunur. Başbakanın parlamenter olması şartı bulunmaktadır; buna karşın bakanların parlamenter olması şartı aranmamaktadır.
 Devlet başkanının siyasal açıdan sorumluluğu bulunmamaktadır.
 Bakanlar kurulunun parlamentoya karşı sorumluluğu bulunmaktadır
 Devlet başkanı hükûmet etmez.
 Devlet başkanının uzlaştırıcı ve uyarıcı bir rolü bulunmaktadır.
 Yürütmenin diğer başını oluşturan Bakanlar Kurulu, yasama organına karşı sorumludur.
 Parlamenter sistemlerde çoğunluk ilkesi genel olarak esastır. Mecliste çoğunluğu sağlayan parti hükûmet eder ve bu partinin başkanı başbakan olur.
 Hükûmet yasama organına karşı sorumludur.
 Parlamenter sistem tek meclisli ya da iki meclisli olabilir.
 Parlamenter sistemde yasama ve yürütme arasındaki ilişki, iş birliği ve karşılıklı etkileme mekanizmasına dayanır.
 Yasama, yürütmeyi çeşitli yollarla denetler ve gözetim altında bulundurur. Meclise güvensizlik oyu vererek hükûmeti düşürebilir. Meclis güvensizlik oyu vererek hükûmeti düşürebilir. Buna karşılık, yürütme de meclisi feshetme olanağına sahip bulunmaktadır. Fesih yetkisi, parlamenter sistemde, istikrarın sağlanmasında önemli yeri olan bir kurumdur.

Yukarıda özetlediğimiz özelliklere sahip parlamenter rejim hâlen çeşitli ülkelerde uygulama olanağı bulmaktadır. Parlamenter rejimin doğduğu ve hâlen uygulandığı tipik örnek Birleşik Krallık'tadır. Buradaki parlamenter rejime "Westminster Modeli" adı da verilmektedir.

Osmanlı'da parlamenter monarşi
Meşrutiyet Osmanlı Devleti'nde anayasa (Kanun-ı Esasi) ve parlamenter rejim (Meclis-i Mebusan) tartışmaları 1830'larda başlayıp 1860'larda yoğunlaşmış ve nihayet 23 Aralık 1876'da Meşrutiyet ilan edilmiştir. 1878'de II. Abdülhamit tarafından Meclis kapatılmış ve Anayasa'nın bazı bölümleri askıya alınmış ise de, teorik olarak Meşruti rejimin devam ettiği kabul edilmiştir.

24 Temmuz 1908'de yapılan ihtilalle Kanun-ı Esasi'nin yeniden yürürlüğe konması İkinci Meşrutiyet döneminin başlangıcı sayılır. Bu dönem Meclis-i Mebusan'ın 11 Nisan 1920'de Mehmet Vahdettin tarafından kapatılmasına kadar sürmüştür.

Kaynakça

Notlar
 İstanbul'un Beyoğlu semtindeki Meşrutiyet Caddesi'nin adı eskiden (Padişah Abdülaziz onuruna) Aziziye Caddesi iken, 1908 ihtilalinden birkaç gün sonra "Meşrutiyet Caddesi" olarak değiştirilmiştir.
 Tarihçi Mahmut Goloğlu, 23 Nisan 1920 - 29 Ekim 1923 arasında süren Türkiye Büyük Millet Meclisi rejimini "Üçüncü Meşrutiyet" olarak adlandırır.

Meşrutiyet


Ev, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı. Etrafındaki evlere temas etmeyen ve genellikle kendine has bahçesi olan evlere müstakil ev denir. Ev kavramı mimari bir terimdir ve apartman dairesi gibi diğer barınak türlerinden farklı bir kavramı ifade eder. Bununla birlikte gündelik kullanımda türüne bakılmaksızın her türlü barınak için de kullanılır. Günümüzde tipik bir evde salon, odalar, mutfak, banyo ve tuvalet bulunur.

Tarihçe
İlk barınaklar önceki çağlarda yağış, soğuk hava, yabanî hayvanlardan korunma amacı güdülerek içinde bulunulan çevreye göre değişik şekillerde ortaya çıkmıştır. Buna karşın ilk çağlarda barınaklar insanların sadece kendilerini ve ailelerini doğanın yıpratıcı etkilerinden ve yabanî hayvanlardan korumak için kullandıkları, genelde sadece uyumak için içine girdikleri sığınaklardır. İlk çağlarda insanlar barınak olarak ağaç kovukları veya mağaraları kullanırlardı. Marangozluk ve inşaatçılık bilgilerinin ilerlemesi ile insanlar kendilerine doğadaki malzemeleri kullanarak ev inşa etmeye başladılar.

Evler, birey ya da ailenin sürekli olarak yaşadığı sosyal ünitedir. İçinde bulunulan çağa göre bir yapının ev niteliklerini taşıması için sahip olması gereken bazı kriterler vardır. En az bir tuvalet, yatma ve mutfak ünitesinin bulunduğu yerler ev olarak adlandırılabilir.

Daha ilerleyen çağlarda, günümüzdeki yazlık evlerde olduğu gibi bu dönemlerde de insanlar yaz aylarında ağaç dalları ile kütükleri birleştirip aralarını balçıkla kapatarak kendilerine yazlık evler inşa etmişlerdir. Yağışların evleri yıkması ile de tekrar mağaralarına dönmüşlerdir.

Cilâlı Taş Devri'nde tüketicilikten üreticiliğe geçiş evresi ile birlikte tarıma başlanmıştır. Aynı dönemde insanlar pişmiş tuğla ve kerpiçten evler yapmayı öğrenmişlerdir. Ürdün, Irak, İran ve Türkiye gibi binyıllar boyunca uygarlığın beşiği olan ülkelerde ilk evler ile ilgili birçok bilgiye ulaşmak mümkündür. Anadolu'da keşfedilen en eski evlerin bulunduğu Çatalhöyük bölgesinde insanların evlerde ilk merdiveni kullandıkları görülür. Dört köşesi yüksek engeller ile kapalı, içine bir merdiven ile inilen bu evler, gerek ilk evler gerek ise yerleşik yaşam hakkında önemli bilgiler sunar.

Avrupa'da ev
Avrupa'da yerleşik yaşam MÖ 3000'li yıllara rastlar. Bu dönemde evler duvarları yığma taşlardan yapılmış, tavanları sazdan örülmüş ve daima yuvarlak şekildedir. İnsanlar bu dönemlerde zaman zaman evlerde hayvanları ile birlikte kalmışlardır. Isınmak için ise evin içinde, yerde ateş yakmışlar, baca kavramını bilmediklerinden tavanda delikler bırakmışlardır.

Türklerde ev
Türklerin yerleşik yaşama geçmesi 760 yılından başlayarak Uygurlar zamanında olmuştur dense de Orta Asya Türkmenistan'daki son yapılan kazılarda MÖ 5000'lerde yerleşik düzene geçildiğini gösteren kentsel yerleşmeler, alet- edevat ve sanat eserleri bunun aksini savunmaktadır. Bu kanıtları Aşkabat Devlet müzesinde görmek mümkündür. Türklerin yerleşik düzene geçişleri ve ne zaman göçebe olduklarına dair arkeolojik bilgilere dair büyük bir bilimsel çalışma ve etraflı bir araştırma yapılmamıştır. Orta Asya'da kuraklığın başlamasından önce yerleşik düzene geçilmiş olduğu ancak büyük kuraklıkla mücadele sırasında göçerliğin yaygınlaştığını kanıtlayan bulgular arkeolojik ve antropolojik bulgularla sağlamlaştırılmalıdır. Genel kanı Türkler yazın yaylalarda, kışın ise korunaklı vadilerde Yurt adını verdikleri çadırlarda kalırlardı. Hükümdarın kaldığı çadıra otağ denirdi. Kuzey bozkırlarında göçebeliğin yaygın olmasına karşın daha sulak bölgelerde yerleşik düzenin devam ettiği anlaşılmaktadır. Uygurlar döneminde Orta Asya -Doğu Türkistan'daki tarım havzasında tarıma devam edildiği sanılmaktadır. Maniheizm'in halk arasında yayılmasının da etkisiyle yerleşik düzen kalıcı olmuştur. Uygurlar evlerini tuğladan ve kerpiçten yaparlardı. Yerlerde halılar bulunur, oturacak minderler serilir ve evlere ayakkabı ile girilmezdi. Uygurlar kurdukları şehirlere balık adını verirlerdi. Uygurlardan günümüze pek fazla kalıntı olmasa da, Türklerde ev kültürü yıllar geçtikçe gelişmiş ve bugünkü hâlini almıştır. Safranbolu evleri, Boğaz yalıları bu Türk ev mimarîsinin seçkin örneklerindendir.

Bölümler

Günümüz şartlarında kabul gören ev kavramında, evler çeşitli işlevlerde yararlanılmak üzere bölünmüş, her biri farklı şekilde adlandırılan odalara sahiptir. Bir evde bulunması gereken ya da bulunması muhtemel bölümler şunlardır;

 Avlu
 Bahçe
 Balkon
 Banyo
 Bodrum
 Depo
 Garaj
 Hol
 Kameriye
 Kiler
 Koridor
 Merdivenler ve merdiven boşluğu
 Misafir odası
 Mutfak
 Ocaklık
 Oturma odası
 Salon
 Tavan arası
 Teras
 Tuvalet
 Yatak odaları
 Yemek odası

Evlerin dekorasyonu

Gelişen dünya ile birlikte, ev kültürü de değişmiş ve bugün ev sadece insanın hayatını sürdürdüğü bir yer olmaktan çıkmış ve daha fazla insan ile birlikte olduğu bir yaşam alanı hâline gelmiştir. Bununla birlikte evlerin görünümüne daha fazla önem verme fikri ortaya çıkmış ve buna bağlı olarak iç mimarlık ve dekoratörlük gibi meslekler ortaya çıkmıştır.

Evlerin döşenmesi dünyanın her yerinde değiştiği gibi, aynı ülkenin çeşitli bölgelerinde bile farklılık gösterebilmektedir. Türkiye'de de batı bölümlerinde ev döşemesinde koltuk, masa, merkezî ısıtma kullanılırken, doğudaki birçok evde minderler, yer sofrası ve şömine kültürü hâlâ devam etmektedir.

Evlerin geneli ele alınacak olursa, ülkelerin gelişmiş kısımlarında apartmanlar, toplu konutlar tercih edilirken, kırsal kesimlerde tek ya da iki katlı ev geleneği sürmektedir. Türkiye'de özellikle büyükşehirlerde hızlı bir kentsel dönüşüm projesi uygulanmaktadır. Proje kapsamında plânsız büyümüş kesimlerdeki çarpık yapılaşma kaldırılarak toplu konutlar ile dönüşüm sağlanmak hedeflenmektedir. Görüldüğü gibi ev kavramı, dört duvarlı, saz çatılı sığınaklardan, yüzlerce kişinin barındığı apartmanlara kadar geniş bir olguyu kapsayan yapılardır.

Ev tipleri
Mesken (ev) tipleri Yerleşme coğrafyasının inceleme konusudur. Bir bölgedeki mesken tiplerinin oluşmasında doğal çevre şartları, toplumun sosyal, ekonomik kültürel yapı ve teknolojik birikim önemlidir. Coğrafi çevrenin etkisi en güçlü olarak kır meskenlerinde kendini belli eder. İnsanlar kırsal alanda ev yaparken genelde çevrenin kendilerine sunduğu malzemeden yararlanırlar. Karadeniz Bölgesinde ahşap ağırlıklı, karasal iklim bölgelerinde kerpiç, Toroslar ve Doğu Anadolu'nun yüksek kesimlerinde taş evler yaygındır.
Ahşap evler: Karadeniz ve güney Marmara'da ormanlık alanlarda kırsal evler ahşap ağırlıklıdır. Evlerin temeli taştan yapılmıştır. Alt kat genelde ahır, depo veya kiler olarak kullanılır. Tamamen ahşap kütüklerden yapılan evlere çantı adı verilir.  Çantı evlerin üzeri hartama denilen ince tahtalarla kapatılır. Hızar atölyelerinin olduğu yerlerde kütük yerine kalın biçilmiş tahtalar kullanılır. Bu tip evlere mahalli olarak kandil yapı  veya  daraba adı verilir. Ahşap evlerin depreme dayanıklı olduğu 1894 Büyük İstanbul Depremi ve 1970 Gediz depreminde tespit edilmiştir.
Ahşap karkas ev: Binanın taşıyıcı sisteminin, iskeletinin ahşap olup aralarının çeşitli malzemelerle doldurulduğu ev tipidir. Karkas binanın taşıyıcı sistemini ifade eden İtalyanca kökenli (carcassa) bir kelimedir. Temel yığma taştan yapılmıştır. Yatay ve dikey kalasların arası tuğla, taş veya kerpiçle doldurulur. Taş veya kerpiçle doldurulması durumunda dışarıdan ye kerpiçle sıvanır veya tahtalar ile kapatılır. Kalas aralarına tuğla kullanıldığında sıva dışarıdan yapılmaz, iç kısımdan yapılır.
Kerpiç evler: Ev yapmak için ağacın fazla olmadığı Karasal iklim bölgelerinde (İç Anadolu, Güneydoğu Anadolu, Doğu Anadolu) topraktan yapılan evlerdir. Saman ve ot ile karıştırılıp, kalıplara dökülen çamur, güneşte kurutularak kerpiç elde edilir. Çatı için uzun ağaçlar yatay ve yan yana uzatılır, üzeri toprak örtülür. Dam özellikle yazın ev halkı tarafından kullanılır. Şanlıurfa'daki Harran evleri, kerpiç evlerin ilginç örnekleridir.
Taş evler: Özellikle Akdeniz ülkelerinde yaygındır. Kalker, şist, granit, bazalt, andezit gibi kayaçlar kullanılır. Akdeniz bölgesinde kalker, Doğu Anadolu'da bazalt kullanılır. Taşlar birbirlerine harçlarla tutturulur veya köşe verilerek İnka tekniğinde olduğu gibi birbirine tutturulur.

Resim galerisi

Ayrıca bakınız
 Ev ve ibadethanelerde ayakkabı çıkarma geleneği

Kaynakça

Emlak terimleri

Ev


Joe Dumars III (født 24. maj 1963, i Shreveport, Louisiana, USA) er en amerikansk tidligere basketballspiller (shooting guard), der tilbragte hele sin professionelle karriere, fra 1985 til 1999, hos Detroit Pistons i NBA-ligaen.

Dumars spillede i årene 1972-76 college-basketball for McNeese State University i sin hjemstat Louisiana. I 1985 blev han draftet til NBA af Michigan-klubben Detroit Pistons. Han spillede de følgende 14 år for klubben, og var her med til at vinde to NBA-mesterskaber med klubben, i henholdsvis 1989 og 1990, efter finalesejre over henholdsvis Los Angeles Lakers og Portland Trail Blazers.

I løbet af karrieren blev Dumars hele seks gange udtaget til NBA's All-starkamp, en hædersbevisning til ligaens bedste spillere, og i forbindelse med NBA-titlen i 1989 blev han desuden kåret til NBA Finals MVP, den mest værdifulde spiller i finaleserien.

Efter at have stoppet sin karriere blev Parish i 2006 optaget i Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Hans trøje nr. 4 er desuden blevet pensioneret af Detroit Pistons.

Klubber
 1985–1999: Detroit Pistons

NBA-statistikker
 Point: 16.401 (16,1 per kamp)
 Rebounds: 2.203 (2,2 per kamp)
 Blocks: 4.612 (4,5 per kamp)

Titler
NBA-Mesterskabet
 1989 og 1990 med Detroit Pistons

NBA Finals MVP
 1989 med Detroit Pistons

NBA All-Star
 1990, 1991, 1992, 1993, 1995 og 1997 (repræsenterende Detroit Pistons)

Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
 Optaget i 2006

Referencer

Eksterne henvisninger

Basketballspillere fra USA
Medlemmer af Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Personer fra Shreveport

Joe Dumars


La Clave Bancaria Uniforme (CBU), a veces llamada Clave Bancaria Única o Clave Bancaria Unificada, es un código público utilizado en Argentina por los bancos para la identificación de las cuentas de sus clientes. Mientras que cada banco identifica las cuentas con números internos, la CBU identifica una cuenta de manera única en todo el sistema financiero argentino.

Obtención
La CBU puede obtenerse en los cajeros automáticos de cualquier banco habilitado por el Banco Central de la República Argentina a través del menú "Consultas", puede pedirse por ventanilla o bien gestionarse a través de home banking.

Utilidades
Entre sus utilidades está el hecho de que el titular de una cuenta bancaria pueda recibir depósitos, realizar transferencias de dinero entre cuentas y adherirse al pago de impuestos y servicios por débito automático.

Es importante tener presente que la CBU es única por cada cuenta. Es decir, quien posee una caja de ahorro y una cuenta corriente en un mismo banco, contará con una CBU diferente para cada una de ellas. Por lo tanto, aquellos titulares de varias cuentas deben especificar la CBU de la cuenta con la que quieren operar al momento de realizar una transferencia o adherir al débito automático.

La CBU es informada por los bancos a sus clientes y no puede ser modificada (salvo por el alias). Esta figura en los resúmenes de cuenta, tarjeta de crédito y débito, extractos de movimientos de cuenta, consultas de saldos y otras comunicaciones escritas.

Alias CBU
En agosto de 2016, el BCRA creó la funcionalidad denominada "Alias CBU", la cual permite al cliente bancario incorporar un alias a cada una de sus CBUs, desde la opción de "Administración de cuentas de transferencias" disponible en banca por Internet y en banca móvil.

El Alias CBU tiene entre 6 y 20 caracteres con letras, números y símbolos (sólo punto y guion del medio), como "alejandragisela20″, "clara-delcarril". Es único e irrepetible para todo el sistema financiero, mientras que el CBU no desaparece ya que los 22 números respaldan a ese Alias.

En abril de 2017, el BCRA emitió la comunicación A6215 donde expresó que "...asignará un Alias para cada uno de las CBU que, al 1/6/2017, no tengan registrado el mismo en el reservorio que se encuentra a su cargo", surgiendo dichos alias de forma automática a través de un algoritmo que combina tres palabras simples del castellano.

Estructura de la CBU

La CBU está compuesta por 22 dígitos, separados en dos bloques. El primer bloque tiene un número de entidad de 3 dígitos, un número de sucursal de 4 dígitos y un dígito verificador. El segundo bloque tiene un número de 13 dígitos que identifica la cuenta dentro de la entidad y la sucursal, más un dígito verificador.

Para el número de entidad de 3 dígitos que compone el primer bloque, debe verificarse el código de banco con la siguiente tabla de bancos:

Algoritmo de validación
La información numérica que compone la Clave Bancaria Uniforme posee un sistema de validación dividido en dos bloques:

 El  bloque contiene 8 dígitos distribuidos de la siguiente manera:
    • Banco (3 dígitos)
    • Sucursal (4 dígitos)
    • Dígito verificador de los primeros 7 dígitos (1 dígito)

 El  bloque contiene 14 dígitos distribuidos de la siguiente manera:
    • Cuenta (13 dígitos)
    • Dígito verificador de los anteriores 13 (1 dígito)

Por ejemplo: CBU 28505909 40090418135201

Validación del  bloque
Tomando el ejemplo anterior, el número 28505909 constituiría el primer bloque de la CBU:
    • Banco = 285 (Descomponer en sus dígitos B1 = 2, B2 = 8, B3 = 5)
    • Sucursal = 0590 (Descomponer en sus dígitos S1 = 0, S2 = 5, S3 = 9, S4 = 0)
    • DígitoVerificadorBloque1 = 9

Planteo:
    • Suma1 = B1*7 + B2*1 + B3*3 + S1*9 + S2*7 + S3*1 + S4*3

Cálculo de acuerdo al ejemplo:
    • Suma1 = 2*7 + 8*1 + 5*3 + 0*9 + 5*7 + 9*1 + 0*3
    • Suma1 = 14 + 8 + 15 + 0 + 35 + 9 + 0
    • Suma1 = 81

Validación del resultado:
    • Diferencia1 = 10 - último dígito del resultado de Suma1
    • Diferencia1 = 10 - 1
    • Diferencia1 = 9
    • Si DígitoVerificadorBloque1 es diferente a 0 y Diferencia1 = DígitoVerificadorBloque1 => CBU OK
    • Si DígitoVerificadorBloque1 es 0 y Diferencia1 = 10 => CBU OK

Validación del  bloque
Siguiendo con el mismo ejemplo, el número 40090418135201 constituiría el segundo bloque de la CBU:
    • Cuenta = 4009041813520 (Descomponer en sus dígitos C1 = 4, C2 = 0, C3 = 0, C4 = 9, C5 = 0, C6 = 4, C7 = 1, C8 = 8, C9 = 1, C10 = 3, C11 = 5, C12 = 2, C13 = 0
    • DígitoVerificadorBloque2 = 1

Planteo:
    • Suma2 = C1*3 + C2*9 + C3*7 + C4*1 + C5*3 + C6*9 + C7*7 + C8*1 + C9*3 + C10*9 + C11*7 + C12*1 + C13*3
3971397139713

Cálculo de acuerdo al ejemplo:
    • Suma2 = 4*3 + 0*9 + 0*7 + 9*1 + 0*3 + 4*9 + 1*7 + 8*1 + 1*3 + 3*9 + 5*7 + 2*1 + 0*3
    • Suma2 = 12 + 0 + 0 + 9 + 0 + 36 + 7 + 8 + 3 + 27 + 35 + 2 + 0
    • Suma2 = 139

Validación del resultado:
    • Diferencia2 = 10 - último dígito del resultado de Suma2
    • Diferencia2 = 10 - 9
    • Diferencia2 = 1
    • Si DígitoVerificadorBloque2 es diferente a 0 y Diferencia2 = DígitoVerificadorBloque2 = CBU OK
    • Si DígitoVerificadorBloque2 es 0 y Diferencia2 = 10 = CBU OK

Véase también
 Tarjeta de prepago
 Saldo

Notas

Referencias

Enlaces externos
 Portal del Cliente Bancario - Medios de Pago - CBU, Banco Central de la República Argentina archivado en Archive.is
 Alias CBU - Banco Central de la República Argentina

Banca
Identificadores
Bancos de Argentina
Términos bancarios

Clave Bancaria Uniforme


අධ්‍යයන පොදු සහතික පත්‍ර උසස් පෙළ විභාගය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය යටතේ පවතින ශ්‍රී ලංකා විභාග දෙපාර්තමේන්තුව විසින් පවත්වනු ලබන ප්‍රධානතම විභාගයකි. මෙම එක්සත් රාජධානිය විසින් පවත්වනු ලබන ලන්ඩන් උසස්පෙළ විභාගයට සමාන මට්ටමේ පැවතෙන විභාගයකි. මෙය ශ්‍රී ලාංකීය පාසල් සිසුවා විසින් මුහුණදෙන අවසන් විභාගය වේ. මෙම විභාගයට පෙනී සිටීමට මූලික සුදුසුකම වන්නේ ශ්‍රී ලංකා විභාග දෙපාර්තමේන්තුව විසින්ම පවත්වනු ලබන අධ්‍යයන පොදු සහතික පත්‍ර සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය සමත් වීමයි. විශාල පිරිසක් මෙම විභාගයට අයදුම් කරන්නේ පාසල් අයදුම් කරුවෙක් ලෙසිනි. එසේ ඉදිරිපත් වීමට නොහැකි වී හෝ අදාල වාර ගනන ඉක්මවූ විට පුද්ගලික අයදුම් කරුවකු ලෙස ඉදිරිපත් වේ. මෙම විභාගය විශ්ව විද්‍යාල වලට පිවිසීමේ කඩඉම් විභාගයක්ද වේ. මෙම විභාගයෙන් සමත් වූවන්ට ලබාදෙන ඉසෙඩ් ලකුණ මත රජයේ  විශ්ව විද්‍යාල වලට සිසුන් තෝරාගනු ලැබේ. මෙම විභාගය ප්‍රධාන වශයෙන් සිංහල , දෙමළ  සහ ඉංග්‍රීසි යන භාෂා වලින් පවත්වනු ලැබේ.

විෂය ක්ෂේත්‍ර
ක්ෂේත්‍ර හයක් තුලින් කැමති ක්ෂේත්‍රයක් ඔස්සේ වසර 1 1/2ක අධ්‍යාපනයකින් පසු විභාගයට මුහුණ දිය හැකියි,
 ගණිත අංශය
 ජීව විද්‍යා අංශය
 වාණිජ අංශය
 කලා අංශය
 තාක්ෂණවේදය අංශය
 වෘත්තීය තාක්ෂණ අංශය

මෙම ක්ෂේත්‍ර වල ප්‍රධාන විෂයයනට අමතරව

 ඉංග්‍රීසි භාෂාව
 සාමාන්‍ය පොදු පරීක්ෂණය
 තොරතුරු තාක්ෂණය

යන විෂයයනටද පෙනී සිටිය යුතුවේ. විශ්ව විද්‍යාල වලට පිවිසීම සදහා සාමාන්‍ය පොදු පරීක්ෂණය යන විෂයය සමත් වීම අනිවාර්ය වේ.

විභාගය පැවැත්වීම
රට පුරා තෝරාගත් ජාතික පාසල්වල සෑම වසරකම අගෝස්තු මාසයේදී විභාග පවත්වනු ලැබේ.  විමර්ශකයින් සහ අධීක්ෂකවරුන් විභාග දෙපාර්තමේන්තුව විසින් පත් කරනු ලබන අතර ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රාදේශීය පාසල් පද්ධතියේ සුදුසුකම් ලත් ගුරුවරුන් වේ.  අපේක්ෂකයින්ට රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයකට සුදුසුකම් ලැබීමට 3 වතාවක් විභාගයට පෙනී සිටීමට අවසර ඇත, එනම් අපේක්ෂකයින් විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශය ලබා ගැනීම සඳහා උත්සාහයන් 3 ක් ඇතුළත විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශය සඳහා අවම අවශ්‍යතා සපුරාලිය යුතුය.  පරීක්‍ෂණ ඇගයීම් සිදු කරනු ලබන්නේ සාමාන්‍යයෙන් සේවයේ නියුතු සුදුසුකම් ලත් පළපුරුදු පාසල් ගුරුවරුන්ගෙන් සමන්විත ලකුණු පැනල් මගිනි, ඔවුන් අධීක්ෂකවරුන් (සාමාන්‍යයෙන් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්) විසින් මෙහෙයවනු ලැබේ.  දීපව්‍යාප්ත විභාගයේ අවසන් ප්‍රතිඵල නිකුත් කිරීමට මාස 4-5ක් පමණ ගත වන අතර විශ්වවිද්‍යාලය සහ පාඨමාලා/අධ්‍යයන ක්ෂේත්‍රය අනුව දේශීය විශ්වවිද්‍යාලයකට ඇතුළත් වීමට අපේක්ෂකයින්ට තවත් වසරක පමණ කාලයක් බලා සිටීමට සිදුවේ.

භෞතීය විද්‍යා අංශය (ගණිත අංශය)

ගණිත අංශයෙන් පෙනී සිටීමේ දී ප්‍රධාන විෂයය සංයුක්ත ගණිතය වේ. මෙහි දී සංයුක්ත ගණිතය යනු ශුද්ධ ගණිතය හා ව්‍යවහාරික ගණිතය යන විෂයයන් කොටස් දෙක එකතු කිරීම මගින් හඳුන්වා දෙනු ලැබූ නව විෂයයයි. 2000 වසරට පෙර මෙම විෂයයන් දෙක වෙන වෙනම විෂයයන් ලෙස හැදෑරීමට සිසුනට සිදුවිය. මෙසේ සංයුක්ත ගණිතය විෂයය හඳුන්වා දීමෙන් පසු මුලින් විෂයයන්හි තිබූ බොහෝ කොටස් ඉවත් වීම සිදු විය. සංයුක්ත ගණිතයට අමතර ව  භෞතික විද්‍යාව  සහ උසස් ගණිතය,  රසායන විද්‍යාව යන විෂයයන් දෙකෙන් එකක් හැදෑරීමට සිදු වේ. සංයුක්ත ගණිතය, උසස් ගණිතය යන විෂයයන් වලට ප්‍රායෝගික පරීක්ෂණ අයත් නොවන අතර අනෙක් විෂයයන් සඳහා ප්‍රායෝගික පරීක්ෂණ ද අදාල වේ. නමුත් ඒවා පාසල තුළ දී සම්පූර්ණ කළ යුතු අතර විභාගයේ දී ප්‍රායෝගික විෂයයකට සහභාගි වීමට නොමැත. මෙම අංශය ප්‍රධාන වශයෙන් ඉන්ජිනේරු, පරිගණක, මිනින්දොරු ආදී වෘත්තියන් හා බැඳේ.

ජීව විද්‍යා විෂය ධාරාව
ජීව විද්‍යා විෂය ධාරාව විෂයයන් හතරකින් සමන්විත වේ: ජීව විද්‍යාව ,
 භෞතික විද්‍යාව,  රසායන විද්‍යාව සහ කෘෂිකාර්මික විද්‍යාව.  ජීව විද්‍යාව සහ රසායන විද්‍යාව අනිවාර්ය වන අතර අයදුම්කරුවන්ට භෞතික විද්‍යාව හෝ කෘෂි විද්‍යාව තෝරා ගැනීමේ විකල්පයක් ඇත.මෙම අංශය ප්‍රධාන ලෙස වෛද්‍ය වෘත්තිය හා ඒ ආශ්‍රිත වෘත්තීන් හා බැඳේ.

තාක්ෂණවේදය අංශය

තාක්ෂණවේදය අංශයෙන් පෙනී සිටීමේදී ප්‍රධාන විෂයයන් දෙකක් යටතේ බෙදී යයි. එනම් ඉංජිනේරු තාක්ෂණවේදය හා ජෛවපද්ධති තාක්ෂණවේදය වශයෙනි. මෙහිදී මෙම විෂයයන් දෙකෙන් එකක් තෝරාගත යුතු අතර විභාගයේදී ප්‍රායෝගික පරීක්ෂණයකටද මුහුණදීමට සිදුවේ. එමෙන්ම තාක්ෂණවේදය සඳහා විද්‍යාව නැමැති විෂය අනිවාර්යයෙන්ම හැදෑරීම කළ යුතු අතර ආර්ථික විද්‍යාව, භූගෝල විද්‍යාව, ගෘහ ආර්ථික විද්‍යාව, ඉංග්‍රීසි භාෂාව, ගිණුම්කරණය, සන්නිවේදනය හා මාධ්‍ය අධ්‍යයනය, තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණය, චිත්‍ර, ව්‍යාපාර අධ්‍යයනය, කෘෂි විද්‍යාව,ගණිතය යන විෂයයන්ගෙන් එක් විෂයක් තුන්වන විෂය කාණ්ඩය සඳහා තෝරාගත යුතුවේ. ඉංජිනේරු තාක්‍ෂණවේදය සහ ජෛව පද්ධති තාක්‍ෂණවේදය හදාරණ සියලුම සිසුන් විභාග දෙපාර්තාම්න්තුව මගින් පත් කරන ප්‍රායෝගික පරීක්‍ෂණ මණ්‌ඩලයක් ඉදිරියේ ප්‍රායෝගික පරීක්‍ෂණයකට පෙනී සිටිය යුතු වන අතර මෙම පරීක්‍ෂණය උසස් පෙළ ලිඛිත විභාගය අවසන් වීමෙන් පසුව පැවැත්වේ. ප්‍රායෝගික පරීක්‍ෂණය සඳහා සියයට 25 ක ලකුණු ප්‍රතිශතයක් හිමි වන අතර මෙම වසරේ දී (2015) පමණක් එම ප්‍රතිශතය සියයට 15 දක්‌වා අඩු කිරීමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය තීරණය කර ඇත. එම තීරණය ගෙන ඇත්තේ තාක්‍ෂණවේදය විෂය ධාරාව හදාරන සියලුම සිසුන් සඳහා ප්‍රායෝගික පරීක්‍ෂණ පහසුකම් ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ අඩුපාඩුකම් අනුව ය. කෙසේ වුව ද ලබන වසරේ දී දෙවැනි වරට විභාගයට පෙනී සිටින සිසුන්ට ද සියයට 25 ලකුණු ප්‍රතිශතය ක්‍රියාත්මක කෙරෙන බව විභාග දෙපාර්තමේන්තුව නිකුත් කර ඇති 02/2015 චක්‍රලේඛයේ සඳහන් වේ.

කලා අංශය

කලා අංශය ප්‍රධාන ක්ෂේත්‍ර හතරකට බෙදා දැක්විය හැකිය. ඒවා පහත වගුවේ මෙලෙස දැක්විය හැකිය. කලා විෂය ධාරාව තෝරා ගන්නා සිසුන් ඉහත සමාජ විද්‍යා ව්‍යවහාරික සමාජ අධ්‍යයන විෂය කාණ්‌ඩයෙන් අවම වශයෙන් එක් විෂයයක් තෝරා ගත යුතුය. (භාෂා විෂයයන් 2ක් හෝ තුනම තෝරා ගන්නා සිසුන්ට මෙය අදාළ නොවේ.) ශිෂ්‍යයාගේ මනාපය අනුව මේ කාණ්‌ඩයෙන් විෂයයන් 2ක් හෝ තුන ම තෝරා ගත හැකිය. එමෙන්ම ආගම් හා ශිෂ්ටාචාර විෂයයන් අතරින් යම් ආගමක් තෝරාගන්නේ නම් ඊට අදාළ ශිෂ්ටාචාර විෂය තෝරා ගත නොහැකිය.සෞන්දර්ය අධ්‍යයන විෂයයන් අතරින් විෂයයක් හෝ දෙකක් තෝරා ගත හැකිය.

භාෂා විෂය කාණ්‌ඩයේ භාෂා විෂයයන්ගෙන් එකක් හෝ දෙකක් තෝරා ගත හැකි වන අතර විෂයයන් තුනම භාෂා විෂයයන්ගෙන් තෝරා ගන්නේ නම් සිංහල, දෙමළ, ඉංග්‍රීසි යන විෂයයන් තුන ම හෝ සිංහල, දෙමළ, ඉංග්‍රීසි, අරාබි, පාලි, සංස්‌කෘත යන විෂයයන්ගෙන් තුනක් තෝරා ගත යුතුය.

වාණිජ්‍ය අංශය
මෙම විෂය ධාරාව හැදෑරීමට බලාපොරොත්තු වන සිසුන් පහත සඳහන් විෂයයන් අතරින් අවම වශයෙන් දෙකක්‌වත් තෝරා ගත යුතුය.

1.ගිණුම්කරණය

2. ව්‍යාපාර අධ්‍යයනය

3. ආර්ථික විද්‍යාව

ඉතිරි විෂයය පහත දැක්‌වෙන විෂයයන් අතරින් තෝරා ගත යුතුය.

1. ව්‍යාපාර සංඛ්‍යානය

2. භූගෝල විද්‍යාව

3. දේශපාලන විද්‍යාව

4. ඉතිහාසය (ලංකා ඉතිහාසය සමග ඉන්දීය ඉතිහාසය හෝ යුරෝපා ඉතිහාසය හෝ ලෝක ඉතිහාසය)

5. තර්ක ශාස්‌ත්‍රය සහ විද්‍යාත්මක ක්‍රමය

6. ඉංග්‍රීසි

7. ජර්මන්

8. ප්‍රංශ

9. කෘෂි විද්‍යාව

10. සංයුක්‌ත ගණිතය

11. තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්‍ෂණය

විශ්ව විද්‍යාල පිවිසුම
විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිශන් සභාව

විභාගයට භාවිත කළහැකි සම්පත්
ඊ - තක්සලාව

පසුගිය විභාග ප්‍රශ්න පත්‍ර

අපොස උසස්පෙළ විභාගයට විෂයයන් තෝරා ගැනීම හ්

බාහිර සබැඳිකම්
අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය
විභාග දෙපාර්ථමේන්තුව

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය

අ.පො.ස. උසස්පෙළ, ශ්‍රී ලංකා


Suthida af Thailand, fulde navn: Suthida Bajarasudha Bimollaksana, født Suthida Tidjai (født 3. juni 1978), er Thailands dronning, gift med Hans Majestæt Kong Vajiralongkorn, Rama X af Thailand, den 1. maj 2019.

Liv
Suthida graduerede i 2000 fra journalist-fakultetet ved Assumption University i Bangkok (et privat katolsk universitet, grundlagt 1969). Herefter arbejdede hun som stewardesse i JAL og fra 2003 til 2008 i Thai Airways International, før hun blev ansat i Den Kongelige Husgarde. Ifølge journalist Andrew MacGregor Marshall mødte hun kronprins Vajiralongkorn på en velgørenhedsflyvning den 5. januar 2007, hvor kronprinsen var pilot. Hele besætningen blev fotograferet sammen på et pressefoto.

Suthida blev stabsofficer i kronprins Maha Vajiralongkorns husstandsvagt i 2010. I 2012 blev hun forfremmet til stedfortrædende kommandør for træningsbataljonen på kongens vagtskole, og i 2013 som kommandør. I august 2014 blev hun udnævnt til øverstbefalende for Kongevagtens speciale operationsenhed og forfremmet til general den 1. december 2016.

Mellem 2010 og 2018 gennemførte Suthida flere militære kurser.

Den 13. oktober 2017, fik Suthida Dame Grand Cross (første klasse) af Chula Chom Klaos (thai: โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า), Chulachomklao Royal Military Academys mest respekterede orden, der medførte titlen Than Phu Ying (thai: ท่านผู้หญิง, engelsk: High Lady), hustru til Chao Phraya (en titel tildelt højt rangerende mandlige officerer).

Ægteskab
Kong Vajiralongkorn blev ofte set med Suthida efter hun blev officer i Den Kongelige Husgarde (Royal Household Guard) med titel af generalløjtnant. I oktober 2016 skrev internationale medier om hende som kongens "gemalinde", hvilket navnet hun anvendte også antydede – Suthida Vajiralongkorn na Ayudhya (thai: พลเอกหญิง ท่านผู้หญิงสุทิดา วชิราลงกรณ์ ณ อยุธยา) – trods kongehuset aldrig officielt havde erklæret noget om deres forhold.

Den 1. maj 2019, dagen før Vajiralongkorn skulle begynde kroningsceremonierne som Rama X, proklamerede kongehuset, at parret var blevet gift samme dag i klokken 16:32 i Ampornsathan-tronsalen i Dusit Palace, og Suthida herefter er Hendes Majestæt Dronning Suthida. Vidner til brylluppet var prinsesse Sirindhorn, kongens yngre søster, og Prem Tinsulanonda, statsrådsformand og kongens rådgiver; tidligere general, premierminister og fungerende regent af Thailand.

Navne og titler
 13 oktober, 2017 – 1 maj, 2019: Thanphuying Suthida Vajiralongkorn na Ayudhya (thai: ท่านผู้หญิงสุทิดา วชิราลงกรณ์ ณ อยุธยา; transskription: Suthida Wachiralongkon na Ayutthaya)
 2019 – : Hendes Majestæt Dronningen
 1. maj – 4. maj 2019: Somdet Phra Rachini Suthida (thai: สมเด็จพระราชินีสุทิดา)
 4. maj 2019 – nu : Somdet Phra Nang Chao Suthida Phatcharasutha Phimon Lak Phra Borommarachini (thai: สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี)

Fra den 1. maj 2019, vil thailandske statsborgere ikke længere være i stand til at give deres børn et navn, der ligner Hendes Majestæts navn Suthida, både hvad angår stavning og udtale, i henhold til artikel 6 i 1961-personloven. Dronningen er tillige beskyttet af den thailandske straffelovs artikel 112 om majestætsfornærmelse, hvilket kan medføre fra tre til 15 års fængsel.

Som dronning af Thailand skal Suthida fremover tiltales på rajasap (thai: ราชาศัพท์; transskription: Rachasap) ifølge Den Kongelige Avis (The Royal Gazette) den 9. maj. Rajasap er et khmer-baseret sprog der bruges, når man henvender sig direkte til kongelige. Det komplicerede kongelige thai-sprog har fem klasser, til at indikere rang. En dronning er normalt af lavere rang end en konge, men dronning Sirikit fik samme rang som kong Bhumibol, og dronning Suthida har fået samme rang som kong Vajiralongkorn. Brugen af rajasap stammer fra Ayutthaya-riget, "raj" er sanskrit for konge.

Referencer

Personer fra Bangkok
Kongelige fra Thailand
Dronninger af Thailand

Suthida af Thailand


Die Akiem S.A.S. mit Sitz in Saint-Ouen bei Paris ist eine französische Leasinggesellschaft für Lokomotiven. Das Unternehmen ist mit einer der führenden Vermieter von Lokomotiven auf dem kontinentaleuropäischen Bahnmarkt. Akiem ist im Besitz von insgesamt 600 Lokomotiven (Stand: 2021)
und verfügt über Büros in Düsseldorf, Warschau und Budapest.
Kunden sind staatliche und private Bahngesellschaften im Industrie- und Transportgewerbe in den Ländern Frankreich, Belgien, Italien und Deutschland. Inhaber ist der Fond CDPQ.

Hintergrund
Das Unternehmen wurde im Dezember 2008 durch die Frachtsparte der SNCF unter dem Namen Société de gestion et valorisation de matériel de traction mit dem Ziel gegründet, überschüssige Lokomotiven der SNCF zu übernehmen und diese dann vermieten zu können (Vermietung überwiegend an die SNCF selbst und an ihrer Tochtergesellschaften, aber auch an Wettbewerber). Das Investitionsbudget für die ersten fünf Jahre (inklusive Anschaffungskosten für die ursprünglichen 253 Lokomotiven, die von der SNCF für 438 Mio € übernommen wurden) sollte laut Angaben bis zu 1030 Mio € betragen.
Im Februar 2016 verkaufte die SNCF einen Anteil von 50 % an Eurotraction, einen von der DWS/Deutsche Bank verwalteten Infrastrukturfonds, für einen Wert von 700 Mio. Euros. Im Jahr 2017 kaufte Akiem die mgw Service Gruppe.

Im Februar 2020 erwarb Akiem ein von der australischen Finanzgruppe Macquarie verwaltetes europäisches Leasingportfolio mit 137 Lokomotiven, sowie Triebwagen und Waggons.

Flotte
Akiem ist im Besitz von Elektro- und Diesellokomotiven und Zügen. Folgende Loks vermietet das Unternehmen an Eisenbahnverkehrsunternehmen:

Akiem vermietet Loks unter anderem an folgende Eisenbahnverkehrsunternehmen: HSL Logistik, CTL Logistics, Metrans, LTE, CER Cargo, Rail Cargo, Advanced World Transport (AWT) und Lineas.

Weblinks

 Internetpräsenz von Akiem

Einzelnachweise

Leasinggesellschaft für Schienenfahrzeuge
Unternehmen (Île-de-France)
Verkehr (Saint-Ouen-sur-Seine)
Verkehrsunternehmen (Frankreich)
Organisation (Département Seine-Saint-Denis)
Finanzdienstleister (Frankreich)

Akiem


An Eria pseudoleiophylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jeffrey James Wood. An Eria pseudoleiophylla in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria pseudoleiophylla


Bronzurile de Benin sunt un grup de peste o mie de plăci și sculpturi de metal care decorau palatul regal al Regatului Benin, care era în actuala Nigerie.

Benin

Bronzurile de Benin


Baconino Francesco Domenico Borzacchini (Terni, Umbrija, Kraljevina Italija, 28. rujna 1898. - Monza, Kraljevina Italija, 10. rujna 1933.) je bio talijanski vozač automobilističkih utrka.

Izvori

Vanjske poveznice
Baconin Borzacchini - Driver Database
Baconin Borzacchini - Racing Sports Cars

Talijanski automobilisti

Baconin Borzacchini


Shared residence, joint residence, or shared parenting refers to the situation where a child of parents who have divorced or separated live with each parent at different times, such as every other week. With shared residency, both parents have parental responsibility. Shared residency does not mean that the time the child spends with each parent must be equal.

Rationale
Shared residency is an option when both parents want to be fully involved in their children's upbringing, when either or both parents consent to the order, and when the Court certifies that the Order as being in the best interests of the child. Compared to children in sole residency that live with only one of their parents, scientific research has shown that children with a shared residency arrangement have better physical health (e.g. sleep, physical activity, smoking, alcohol use), higher psychological wellbeing (e.g. self-perception, life satisfaction, anxiety, depression), fewer behavioural problems (e.g. delinquency, school misbehaviour, bullying) and stronger social relationships (with friends, parents, step-parents and grandparents).

Frequency
Shared residence is relatively uncommon in the United Kingdom. Among children not living in an intact family with both their mother and father, a 2005/06 survey found that only 7% had a shared residence arrangement while 83% lived only with their mother and 10% lived only with their father.

Legal statutes and cases
The Children Act 1989 defines a residence order as one "...settling the arrangements to be made as to the person with whom a child is to live". A sole residence order settles the child(ren) in the home of one parent. The other parent will usually be allowed contact. A joint or shared residence order allows the child(ren) to alternate periods of residence between the homes of both parents.

The Children Act 1989 Guidance and Regulations, Volume 1, Court Orders produced by the President of the Family Division (the leading judge of the Family Court, Dame Elizabeth Butler-Sloss) and published by the Stationery Office in 1991 discussed shared orders in paragraph 2.2(8) at page 10: -
...it is not expected that it would become a common form of order, partly because most children will still need the stability of a single home, and partly because in the cases where shared care is appropriate there is less likely to be a need for the court to make any order at all. However, a shared care order has the advantage of being more realistic in those cases where the child is to spend considerable amount of time with both parents, brings with it certain other benefits (including the right to remove the child from accommodation provided by a local authority under s.20), and removes any impression that one parent is good and responsible whereas the other parent is not.
This was the approach in D v D (Shared Residence Order) (2001) 1 FLR 495 , in which it was held that residence of the children involved could be shared, even when one of the parents was hostile to the idea. The principle was clearly stated: it is not necessary to show that exceptional circumstances exist before a shared residence order may be granted. Nor is it probably necessary to show a positive benefit to the child. What is required is to demonstrate that the order is in the interest of the child in accordance with the requirements of s1 Children Act 1989 which makes the interests of the children the first and paramount concern of the Courts in any litigation. In the case of very young children, there is an informal rebuttable presumption in disputed cases that a very young child's interests are more likely to be served by having a single 'base' with one parent, regardless of how the other has performed. This may be rebutted by evidence to demonstrate that the child's interests will be better served by shared residence, or by sole residence with one spouse or with other significant persons. Recently, Baroness Morris of Bolton commented:
If a parent is considered a fit parent when they are married or living together, there is no reason in a normal case why that assumption should change just because they separate or divorce. They should not have to prove that they are able to care for their children by being subject to reversal of the burden of proof that the current system operates. That in no way undermines the presumption that the welfare of the child is a paramount concern; it supports it.

The issue of hostility was addressed in Re M (Intractable Contact Dispute: Interim Care Order) (2003) 2 FLR 636, which provides for the making of an order under s37 Children Act 1989 inviting the local authority to investigate and report. Wall J. found that the mother had caused the children to believe that they had suffered abuse at the hands of the father and paternal grandparents, and that an assessment was needed when the children were not at home with the mother. This was secured away from the home under an interim care order. Free from the mother's influence, the children were rapidly able to re-establish their relationship with the father. Subsequently, an Order was made that they reside with him. Although this approach is not appropriate in all cases involving disputing parents, it is a useful tool to have available. If it is clear that contact is desirable but one parent obstructs it, the risk of significant harm may be present. The judge must prepare a coherent care plan, identifying the reasons for making a Section 37 Order, and stating the consequences of the Order and possible removal. In these proceedings, it is essential that the children are separately represented and that there the same judge is allocated to deal with all aspects arising from the proceedings.

In Family Law, each case is held to be unique on its facts, but the usual process of the interpretation of the law being based on precedents applies. Hence, since D v D, there have been a number of cases where shared residence has been awarded to children in spite of one parent's initial objections or continuing hostility including:
Re A (Children) (Shared Residence) (2002) 1 FCR 177, where a sole order was varied by consent to a joint order in part, because a joint residence order confirms both spouses on an equal authority vis-à-vis the world. That might have practical implications, particularly, for instance, in relation to the Child Benefit Agency and to the drawing of child benefit which would have been drawn by one spouse alone. This acknowledgement of the equal competence of the parents, also buttresses the spouse's sense of well-being and of self-esteem as parents.
Re F (Shared Residence Order) (2003) 2 FLR 397  records a well-balanced decision for a joint order by the judge of first instance made the subject of an appeal by an unhappy spouse. The appeal was withdrawn in the face of the comments of the Court of Appeal demonstrating the fairness of the joint order.
A Father and A Mother v Their Two Children (B and C) (2004) EWHC 142 (FAM)  in which a bitter contest was finally resolved by a joint order.

See also
Child custody
Childrens centre
Fathers' rights
List of parenting issues affecting separated parents
Parental responsibility (access and custody)
Parenting plan
Shared parenting

External links
 The Custody Minefield - Family Law Information including shared residence case law, free guides, and research on shared care
 Shared Parenting Information Group (UK)
Department of Constitutional Affairs' Parenting Plan
 Shared Parenting Works "children need and deserve full-functioning, natural, loving, dedicated relationships with both of their parents, equally, in and out of marriage, whenever possible."  "which feminist along the way forgot to read the manual?   equal means equal"
 Families need fathers
 The Association for Shared Parenting (ASP)

References

English family law
Child custody
Children's rights
Divorce in the United Kingdom
Gender equality
Paternity in the United Kingdom
Fathers' rights movement
Mothers' rights

Shared residency in England


Ousmane Dembélé (født 15. maj 1997 i Vernon) er en fransk professionel fodboldspiller, der spiller i den franske klub Paris Saint-Germain.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Fodboldspillere fra Stade Rennais FC
Fodboldspillere fra Borussia Dortmund
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Ousmane Dembélé


Les championnats du monde de triathlon 2022 sont composés d'une série de sept étapes, organisées par la Fédération internationale de triathlon (World Triathlon). Ce circuit à étapes porte le nom de Série des championnats du monde de triathlon (World Triathlon Championship Series - WTCS). Le circuit 2022, propose en complément deux étapes de 2021 (Hambourg et Abou Dabi).

Organisation
Les épreuves du championnat du monde comportent aussi bien des courses au format M (distance olympique), soit  de natation,  de cyclisme et  de course à pied, qu'au format S (sprint), soit  de natation,  de cyclisme et  de course à pied et des courses en relais mixte (4X4). Les titres de champion et championne du monde de triathlon sur courte distance, sont octroyés aux triathlètes totalisant le plus grand nombre de points au classement général. Les titres pour les U23 (espoir) et les juniors s'attribuent sur une seule course qui se déroule généralement lors des journées de la grande finale du circuit.

L'étape d'Abou Dabi est l'épreuve finale du championnat du monde individuel sur courte distance qui décerne les titres de champion et championne du monde de triathlon courte distance.

Calendrier

Résultats

Yokohama
L'épreuve se déroule sur distance standard en individuel (distance M).

Leeds
L'épreuve se déroule sur distance sprint en individuel (distance S).

Montréal
L'épreuve se déroule sur distance super sprint et au format  en individuel.

Hambourg
L'épreuve se déroule sur distance sprint en individuel.

Cagliari
L'épreuve se déroule sur distance standard en individuel (distance M).

Bermudes
L'épreuve se déroule sur distance standard en individuel (distance M).

Abou Dabi
L'épreuve se déroule sur distance standard en individuel (distance M).

Classement général championnat du monde élite

Notes et références

Articles connexes
Coupe du monde de triathlon 2022
Championnats du monde de triathlon U23 et juniors

2022
Triathlon
Monde

Championnats du monde de triathlon 2022


Johan Edlund (Stockholm, Švedska, 9. ožujka 1971.) švedski je pjevač, gitarist i klavijaturist. Najpoznatiji je kao lider sastava Tiamat i Lucyfire. Također je remiksao pjesme sastava Rammstein i London After Midnight. Također bio je gostujući pjevač nizozemskog progresivnog metal projekta Ayreon.

Godine 1995. preselio se u Dortmund, Njemačka. Od 2005. godine živi u Solunu, Grčka. Kasnije se preselio u Nova Scotiju, Kanada.

Diskografija

 Tiamat

 Sumerian Cry (1990.)
 The Astral Sleep (1991.)
 Clouds (1992.)
 Wildhoney (1994.)
 A Deeper Kind of Slumber (1997.)
 Skeleton Skeletron (1999.)
 Judas Christ (2002.)
 Prey (2003.)
 Amanethes (2008.)
 The Scarred People (2012.)

 Gostavnja

 Unanimated – In the Forest of Dreaming Dead (1993.)
 Ayreon – Universal Migrator Part 1: The Dream Sequencer (2000.)
 Flowing Tears – Invanity – Live in Berlin (2007.)

Izvori

Vanjske poveznice

 Johan Edlund na stranici AllMusic

Švedski gitaristi heavy metala
Švedski pjevači heavy metala
Švedski glazbenici heavy metala

Johan Edlund


Viseći šaš može označavati:
 Viseći šaš (Scirpus), Scirpus pendulus Muhl., biljna vrsta iz porodice Cyperaceae, pripada rodu šašina.
 Viseći šaš (Carex), Carex pseudocyperus L., biljna vrsta iz porodice Cyperaceae, pripada rodu šaš.

Viseći šaš


Lineup, line up or line-up may refer to:

Groupings
 A queue area of waiting people
 A police lineup, or identity parade, of suspects
 The roster of a sports team at a given time
 Batting order (baseball) in baseball
 The starting position in polocrosse
 The members of a music band at a given time
 The acts performing at a concert or music festival

Titles
 The Lineup (TV program), a legal and current affairs show on Fox News Channel
 Line Up (TV series), a South Korean TV show on SBS Channel
 "Line Up" (song), a 1994 single by the British band Elastica
 Line-Up (Graham Bonnet album), 1981
 Line-up (Battlefield Band album), 2011
 The Lineup (TV series), a 1950s American television series
 The Lineup (film), a 1958 American film based on the series

See also
 Late Night Line-Up, BBC television programme which ran 1964–72, also known as Line-Up

Lineup


عقاقير السلفا  مركبات عضوية تخليقية مشتقة من السلفانيلاميد، أول من حضرها جلمو في ألمانيا 1908، وفي 1932 كشف غرهارت دوماك – في أثناء اختباره للأصباغ – أن البرنتوزيل يبيد البكتيريا وفي 1934 بدأ استعمال البرونتوزيل للعلاج، وكان ذلك في ألمانيا، ثم أجريت تجارب في فرنسا أثبتت أن تأثير البرونتوزيل راجع إلى وجود السلفانيلاميد فيه وفي 1936 أيد لونج وبلس، ومارشال، وآخرون بجامعة جونز هوبكنز بالولايات المتحدة الأمريكية القيمة العلاجية للسلفانيلاميد، وتستعمل عقاقير السلفا في علاج مجموعة من الامراض المتسببة عن البكتيريا وبها أمكن انقاذ عدد لا يحصى من الأرواح. من المركبات المتعددة المستعملة في الطب غير السلفانيلاميد السلفابيريدين، السلفاثيازول، السلفاديزين، وغيرها.

مفعول السلفا
المعتقد أن مفعول السلفا هو وقف نمو البكتيريا، بمعنى أن هذه الادوية تحول دون نمو البكتيريا وتكاثرها مما يهيء الفرصة لقوى الجسم الدفاعية للقضاء عليها.

الاستعمال
كثير من مركبات السيلفا تستعمل بنجاح للقضاء على :-
 المكورات السبحية التي تسبب الخراريج
 التهاب النقى والبروتين.
 التسمم الدموي والمكورات السحائية (التي تسبب الالتهاب السحائي).
 المكورات الرئوية التي تسبب الجمرة.
 التسمم الدموي.
 كذلك في علاج التهابات المجاري البولية الناشئة عن أنواع متعددة من البكتيريا.

قد تحدث عن مركبات السيلفا حالات تسمم، لذلك يجب أن تعطى فقط تحت اشراف الطبيب. نتيجة لظهور سلالات مقاومة للعقار أصبح تأثيره أقل. وقد حلت المضادات الحيوية محل مركبات السيلفا إلى حد بعيد في علاج العدوى البكتيرية.

مراجع

ذيفانات الكبد
سلفوناميدات

سلفوناميد (صيدلة)


Reacția Eschweiler-Clarke (de asemenea denumită și metilare Eschweiler-Clarke) este o reacție chimică de metilare (alchilare) în urma căreia o amină primară sau secundară este metilată cu un amestec de acid formic și formaldehidă. Este și un tip de aminare reductivă, de aceea în urma acestei reacții nu se pot obține săruri de amoniu cuaternar, iar ultimul produs de reacție posibil este o amină terțiară. Reacția a fost denumită după chimistul german Wilhelm Eschweiler (1860-1936) și după chimistul britanic Hans Thacher Clarke (1887-1972).

Mecanism de reacție
Prima etapă de metilare a aminei începe cu formarea unui intermediar imină în urma reacției cu formaldehida. Acidul formic este o sursă de ion hidrură și are rolul de a reduce imina la amină secundară. Formarea de dioxid de carbon gazos care se elimină din mediul de reacție favorizează desfășurarea mecanismului. În mod similar se obține amina terțiară, dar reacția decurge mai lent din cauza dificultății formării ionului iminiu.

Din schema mecanismului se poate observa că formarea unei sări de amoniu nu este posibilă, deoarece amina terțiară nu poate să formeze o imină sau un ion iminiu. De obicei, în aceste condiții aminele chirale nu racemizează.

Vezi și
Reacție Leuckart-Wallach

Note

Reacții de substituție
Eschweiler-Clarke

Reacție Eschweiler-Clarke


Porocharaceae, porodica fosilnih parožina u redu Charales. Postoji 47 priznatih vrsta unutar 7 rodova.

Rodovi
Cuneatochara L.Ya.Saidakovsky 1 vrsta
 Minhechara Z.X.Wei     1 vrsta
 Musacchiella Feist & Grambast-Fessard     1 vrsta
 Paracuneatochara Zhen Wang     6 vrsta
 Porochara K.Mädler     26 vrsta
 Pseudolatochara Zhen Wang  4 vrste
 Stellatochara H.Horn af Rantzien    7 vrsta
 Stomochara L.Grambast  1 vrsta

Izvori

Charophyceae

Porocharaceae


Karina Frimodt (født den 12. september 1978) er en dansk professionel danser.

Karriere
Karina Frimodt har danset siden hun var 4 år gammel og har undervist i dans siden hun var 15 år. Udover Vild med dans, har hun deltaget i flere tv-programmer bl.a. De fede trin og Stjerner på vippen. Hun var medvirkende i Jul på Kronborg, og Cirkusrevyen 2000 og 2002. I 2015 og 2016 var hun med i Musicalen Dirty Dancing.

Vild med Dans
2010 - sæson 7 - partner Kurt Thyboe
2011 - sæson 8 - partner Ole Kibsgaard
2012 - sæson 9 - partner Rasmus Nøhr
2013 - sæson 10 - partner Uffe Holm
2015 - sæson 12 - partner John "Faxe" Jensen

I 2016 i sæson 13 dansede hun med Søren Fauli.

I sæson 14 i 2017 var hendes partner håndboldspilleren Daniel Svensson.

I 2018 i sæson 15 dansede hun med cykelrytteren Rolf Sørensen.

I sæson 16 i 2019 dansede hun med Christopher Læssø. Parret endte på en tredjeplads.

Karina Frimodt deltog i 2020 i sæson 17 af Vild med dans. Hun dansede med skuespiller Janus Nabil Bakrawi.

I 2022 deltog hun i sæson 19 af Vild med dans, hvor hun dansede med radiovært  Nicholas Kawamura.

Kilder

Eksterne henvisninger

Dansere fra Danmark
Professionelle dansere i Vild med dans
Personer fra Frederiksberg

Karina Frimodt


Baruch Agadati (în , numele la naștere: Baruch sau Burăch Kaușanski; ) a fost un pictor și dansator israelian originar din Basarabia, unul din stâlpii boemei din Tel Aviv în anii 1920–1930 și unul din pionierii cinematografiei din Israel.

Biografie

Copilăria și adolescența în Rusia si Palestina
Baruch Agadati, pe atunci Burăch sau Boris Lvovici Kaușanski, s-a născut în 1895 orașul Bender (Tighina) din sudul Basarabiei, pe atunci în Imperiul Rus, ca fiu al comerciantului evreu Arie Kaușanski și al soției acestuia, Batia.
După ce a învățat în școala primară tradițională iudaică Heder sau Talmud Tora, Baruch Kaușanski a învățat la o școală de stat. Din copilărie a dovedit talent și atracție pentru balet clasic, și când s-a mutat cu familia la Odesa, în ciuda împotrivirii tatălui său, s-a înscris la o școală de balet din oraș.

În anul 1910, la vârsta de 15 ani, a emigrat singur în Palestina, aflată pe atunci sub stăpanire otomană.
El a studiat la Școala de arte Betzalel din Ierusalim și s-a întreținut din munci in livezile de portocali din Petah Tikva și din oferta de lecții particulare de dansuri de salon.
La Petah Tikva s-a familiarizat cu mediul evreilor yemeniți, a căror muzică și dansuri l-au inspirat mai târziu în creația sa coregrafică.
În vara anului 1914 s-a decis să-și viziteze familia în Rusia, unde a rămas blocat din cauza izbucnirii Primului Război Mondial. A reluat acolo studii de balet și ulterior, a fost primit în ansamblul de balet al Operei din Odesa.

Revenirea în Palestina mandatară
S-a întors în Palestina pe bordul vaporului "Ruslan", abia în 1919, când acest teritoriu se afla în administrația Marii Britanii. Pe puntea vasului a cunoscut oameni de cultură și artă, precum pictorii Yosef Zaritzki, Pinhas Litvinovski, precum și istoricul Yosef Klausner. Legătura cu aceștia a găsit și ea ecou în viața sa spirituală. Părinții i s-au alăturat în Palestina după un an.

În anul 1920 a avut loc la cinematograful "Eden" din Tel Aviv premiera recitalului său de dans "Extază iemenită", primul specatacol de acest gen în Palestina. După răzmerițele arabe din vara anului 1921, la intervenția primarului Tel Avivului, Meir Dizengof lui Agadati i s-a alocat o baracă în strada Itzhak Elhanan din cartierul Brenner, unde el a locuit până în ultima zi.
Agadati a inițiat balurile de masă de Purim la Tel Aviv, inițial fără măști la școala de fete din cartierul Neve Tzedek, iar mai apoi sub forma de bal mascat. La primul mare bal mascat organizat de el au luat parte 3000 de persoane, în asistență aflându-se și poetul național Haim Nahman Bialik și liderul sionist Menachem Ussishkin. În continuare Agadati a promovat organizarea de carnavaluri anuale de Purim, denumite "Adlayada", care auprimit in cele din urma auspiciile primăriei. Tot cu ocazia festivităților de Purim Agadati a inițiat și cel dintâi concurs de frumusețe din Palestina, concursul "Regina Esther".
O organizație de tineret și artiști rivală, numita "Trask" a început și ea să organizeze petreceri de Purim și să difuzeze afișe și foi volante în care îl satiriza pe Agadati și îl învinuia că s-ar fi îmbogățit de pe urma activității sale obștești. Agadati a dat acest grup în judecată pentru calomnie. Între martorii invitați la proces a fost și Bialik. Judecătorul britanic i-a dat câștig de cauză și i-a pedepsit pe calomniatori cu 2 săptămâni de închisoare sau plata unei amenzi. Când Agadati a cerut judecătorului să anuleze pedeapsa, acesta a acceptat cu condiția ca Agadati însuși să plătească amenda pentru dușmanii săi, ceea ce a și făcut.

Inițial Agadati și-a ebraizat numele din Boris Kaușanski în Baruch Ben Yehudá dar și-a ales, în cele din urmă, numele de familie Agadati, după ce poetul Yaakov Fichman l-a prezentat în fața lui Bialik spunând «Iată-l pe "legendarul Baruch"» (în ebraica de atunci - Agadati).

Din anul 1929 Agadati a început să se dedice cinematografiei. Primul său film documentar Yoman Tel Aviv (Jurnal al Tel Avivului) l-a realizat împreună cu fratele său Itzhak Agadati. Premiera lui a avut loc la cinematograful Mograbi din Tel Aviv. În anul 1931 Agadati a realizat primul film ebraic de animație  Harpatkaot Gadi Ben Sussí  ("Aventurile lui Gadi ben Sussi", adică Gadi fiul calului meu). Un alt film semi-documentar al său, Zot hi haaretz (Aceasta este țara) a fost primul film cu bandă sonoră ebraică. În ultimii ani ai vieții artistul a revenit la pictură.

Baruch Agadati a murit la Tel Aviv în anul 1976 și a fost înmormântat la panteonul național neoficial - cimitirul Trumpeldor din Tel Aviv.

Premii și distincții
1976 - Cetățean de onoare al orașului Tel Aviv

In memoriam
 1985 S-a organizat la Muzeul Beit Reuven din Tel Aviv o expoziție în memoria sa.
 O stradă din cartierul Tzahala din Tel Aviv îi poartă numele.

Note

Nașteri în 1895
Decese în 1976
Oameni din Tighina
Evrei din Basarabia
Balerini
Pictori israelieni
Regizori de film israelieni
Regizori de film evrei
Pictori evrei
Decese în Tel Aviv

Baruch Agadati


Carmen García Rosado ( - ) est une éducatrice, auteure et militante pour les droits des femmes vétérans qui faisait partie des 200 premières femmes portoricaines à être recrutées dans les WAC pendant la Seconde Guerre mondiale. Son livre LAS WACS-Participacion de la Mujer Boricua en la Segunda Guerra Mundial est le premier livre à documenter les expériences des 200 premières femmes portoricaines qui ont participé conflit en tant que membres des forces armées des États-Unis.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire de Porto Rico pendant la Seconde Guerre mondiale
 Histoire militaire de Porto Rico
 Carmen Contreras-Bozak
 Carmen Lozano Dumler

Bibliographie
 Puertorriquenos Who Served With Guts, Glory, and Honor. Fighting to Defend a Nation Not Completely Their Own; by : Greg Boudonck;
 LAS WACS-Participacion de la Mujer Boricua en la Segunda Guerra Mundial; by: Carmen Garcia Rosado; 1ra. Edicion publicada en Octubre de 2006; 2da Edicion revisada 2007; Registro Propiedad Intelectual ELA (Government of Puerto Rico) #06-13P-)1A-399; Library of Congress TXY 1-312-685
 Historia militar de Puerto Rico; by: Hector Andres Negroni ; publisher=Sociedad Estatal Quinto Centenario (1992);

Naissance en octobre 1926
Naissance à Humacao
Décès en 2016
Femmes pendant la Seconde Guerre mondiale
Étudiant de l'université de Porto Rico
Écrivain portoricain
Militaire portoricain
Femme militaire du XXe siècle

Carmen García Rosado


La Copa Perú 2012 fue la edición número 40 de la competición y se disputó desde el mes de febrero, en sus primeras etapas, en cada departamento del Perú. El torneo otorgó al cuadro del UTC un cupo para la Primera División de la temporada 2013 y los equipos que llegaron hasta cuartos de final obtendrán un cupo para la Segunda División 2013.

Etapa Regional
Esta fase se inició en el mes de septiembre luego de la finalización de la tercera etapa de la Copa Perú, llamada "Etapa Departamental", que clasifica a dos equipos por cada Departamento del Perú. A estos clubes se unirá el equipo que ocupó el último lugar en la Segunda División Peruana 2011: U América FC. Además, de acuerdo a la Resolución N.º 002-FPF-2011, los clubes eliminados en la Etapa Nacional de la Copa Perú 2011 también empezarán su participación en esta etapa según la región que le corresponda. Finalmente, tras renunciar a participar en la Segunda División 2012, el descendido del Descentralizado 2011, Colegio Nacional de Iquitos por problemas económicos, también formará parte del torneo desde esta fase.

Región I

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Región II

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Grupo C

Resultados

Partido extra

Definición del mejor segundo

Semifinal

Región III

Grupo A

Resultados

Partido extra

Grupo B

Resultados

Final regional

Región IV

Primera fase

Semifinal

Final regional

Región V

Grupo A

Resultados

Partido extra

Grupo B

Resultados

Final Regional

Región VI

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Final regional

Región VII

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Partido extra

Semifinales

Final regional

Región VIII

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Final regional

Etapa Nacional
Se iniciará el 10 de noviembre con dos equipos clasificados de la etapa anterior por cada región.

Cuadro

Pre-semifinal: Académicos Alfred Nobel 1 vs. UTC 2

(*) Nota: Binacional fue descalificado por haber alineado jugadores sancionados en la etapa Regional. CREDICOOP pasa a cuartos de final.

Final

Ida

Vuelta

<center>
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="width:98%"
|-
! colspan="43" | Campaña UTC 2012
|-
| |-
! colspan="43" | Region II (*)
|-

(*)UTC participó directamente desde la Regional debido a que el año anterior(2011), fue eliminado en la Etapa Nacional.

(**)Se jugó un partido en cancha neutral(Trujillo) debido a la resolución de la CJ-FPF ante el reclamo por parte del equipo académico.

Véase también
 Campeonato Descentralizado 2012
 Torneo de Promoción y Reserva de 2012
 Segunda División Peruana 2012
 Copa Federación 2012

Referencias

Temporadas de la Copa Perú
Fútbol en Perú en 2012

Copa Perú 2012


A Batalha de Sempach foi travada em 9 de julho de 1386, entre Leopoldo III, Duque da Áustria e a Antiga Confederação Suíça. A batalha foi uma vitória suíça decisiva na qual o duque Leopoldo e vários nobres austríacos morreram. A vitória ajudou a transformar a fracamente aliada Confederação Suíça em uma nação mais unificada e é vista como um ponto de virada no crescimento da Suíça.

Resultado
Um armistício foi acordado em 12 de outubro, seguido por um acordo de paz válido por um ano, começando em 14 de janeiro de 1387.

A batalha foi um duro golpe para os interesses austríacos na região e permitiu o estabelecimento de Lucerna como capital regional e um maior crescimento da Antiga Confederação Suíça. Já enfraquecido pela divisão das terras dos Habsburgos em 1379, o controle leopoldiano dos territórios restantes do Reno entraria em colapso nos anos seguintes, principalmente devido ao número de mortos entre as elites locais leais aos Habsburgos. Isso permitiu que as cidades confederadas, especialmente Lucerna, Berna e Solothurn, uma expansão desenfreada nas terras indefesas dos Habsburgos. Berna, que não havia participado da guerra de Sempach, aproveitou a oportunidade e iniciou sua conquista do que viria a ser o cantão de Berna, enviando expedições militares ao Jura, Oberland, Emmental e Aargau. Lucerna em 1389 conseguiu consolidar seu controle sobre as cidades ao redor do lago Sempach, Willisau e Entlebuch, correspondendo em grande parte à extensão do moderno cantão de Lucerna. Glarus também aproveitou a oportunidade para se rebelar contra o controle dos Habsburgos e estabeleceu sua independência na Batalha de Näfels.em 1388. Reza a lenda que um cavaleiro boêmio recebeu sementes da flor Calla para sua proteção quando decidiu acompanhar o duque Leopold.  Depois que a batalha foi perdida, o cavaleiro se escondeu em uma floresta, onde foi morto. Hoje, a floresta é um dos poucos lugares onde o Calla pode ser encontrado naturalmente na Suíça.

Um novo acordo de paz entre a confederação e a Áustria foi concluído em 1º de abril de 1389, válido por sete anos, estendido para 20 anos em 16 de julho de 1394.

Ligações externas

Batalhas envolvendo a Áustria
Batalhas envolvendo a Suíça
Batalhas da Idade Média
Conflitos na década de 1380
1386 na Europa
Relações entre Áustria e Suíça

Batalha de Sempach


Die nachfolgende Liste von Linux-Malware dokumentiert bekannte Würmer, Trojaner und Viren, die Linux-Systeme bzw. Endgeräte angreifen, die Linux einsetzen bzw. Betriebssysteme, die auf Linux aufbauen.

Übersicht

Weblinks
 Liste mit Linux Viren, Würmern und Trojanern

Einzelnachweise

!
Linux-Malware

Liste von Linux-Malware


La Reserva Nacional Altos de Lircay es un área silvestre protegida chilena, enclavada en la precordillera andina de la Región del Maule.

Antecedentes
La Reserva Nacional Altos de Lircay, creada el 11 de junio de 1996, tiene una superficie de 12.163 ha, comprenden la comuna de San Clemente, en la Provincia de Talca.

Vías de acceso

Se ubica a 66 km al oriente de Talca (capital de la Región del Maule), pasando por la zona huasa y típica de San Clemente, de los cuales 40 km. son pavimentados y 26 km de ripio. El tránsito se mantiene todo el año, aunque en invierno éste puede verse dificultado por la nieve en los últimos 4 km del trayecto.

Existe un portón de acceso (dueño privado, pero con servidumbre de paso restringido) cerrado permanentemente. Se debe solicitar las llaves en el Centro de Información Ambiental (CIA) en los siguientes horarios: 8:30 a 13:00 y de 14:00 a 15:30 horas. En temporada estival el horario es continuado desde las 8:35 hasta las 21:00 horas.

Se debe registrar la visita obligatoriamente en las Oficinas de los Guardaparques. Deberá cancelar el ingreso correspondiente y se le entregará la boleta respectiva que acreditara su ingreso oficial y permanencia en la unidad silvestre y protegida por Ley.

Para acampar se requiere cocinilla a gas obligatoriamente ya que se prohíbe hacer fuego bajo cualquier circunstancia.
Prohibiciones específicas: NO mascotas, cazar, pescar y acampar en la plataforma geológica del Enladrillado y las lagunas de alta montaña.

Clima
Es de tipo templado cálido con estación seca prolongada. A medida que se interna hacia el oriente, debido a la mayor altitud, se dan algunas características de clima de montaña, con presencia de nevadas frecuentes que hacen que la nieve permanezca en el sector oriente durante el invierno y parte de la primavera, especialmente en las laderas montañosas de exposición Sur y Este.

La temperatura media anual es de 14,7 °C y las precipitaciones alcanzan los 980 litros/m² al año.

Flora
Posee una gran diversidad de especies, especialmente en la exposición sur. dónde se destacan algunas del género Nothofagus, encontrándose allí hualo (Nothofagus glauca) y huala (Nothofagus leonii), clasificadas como Vulnerables; roble de Santiago (Nothofagus obliqua var. macrocarpa), coigüe (Nothofagus dombeyi), ñirre (Nothofagus antarctica), raulí (Nothofagus alpina) y lenga (Nothofagus pumilio). Otra especie Vulnerable que se destaca es el ciprés de la cordillera (Austrocedrus chilensis).
Entre las especies listadas como Raras destacan el maitén de chubut (Maytenus chubutensis) y la huilipatagua (Citronella mucronata). Otras especies componentes son olivillo (Aextoxicom punctatum), avellano (Gevuina avellana), lingue (Persea lingue), radal (Lomatia hirsuta), laurel (Laurelia sempervirens), canelo (Drimys winteri), bollén (Kageneckia oblonga), maqui (Aristotelia chilensis), litre (Lithraea caustica), peumo (Cryptocarya alba), arrayán (Luma apiculata), maitén (Maytenus boaria), quillay (Quillaja saponaria), boldo (Peumus boldus), copihue (Lapageria rosea), chilco (Fuchsia magellanica), arrayán macho (Rhaphithamus spinosus), colihue (Chusquea cumingii), etc.. Entre las especies herbáceas destacan una gran variedad de helechos y orquídeas silvestres.
El Club del Árbol de Talca, CODEFF y CONAFF han patrocinado y la Ilustre Municipalidad de Talca financiado un documental en cine digital que describe y exhibe varias de aquellas especies tanto en la ciudad de Talca, en la Reserva Altos de Lircay y en el sector El Morrillo Ver documental "Maule Nativo. Provincia de Talca"

Fauna
Entre los mamíferos destacan el pudú (Pudu puda), puma (Puma concolor), zorro culpeo (Pseudalopex culpaeus), zorro gris (Pseudalopex griseus), quique (Galictis cuja), vizcacha (Lagidium viscacia), gato colocolo (Leopardus colocola), güiña (Leopardus guigna), chingue (Conepatus chinga), liebre (Lepus europaeus) y conejo (Oryctolagus cuniculus).
Entre las aves se encuentran el tricahue (Cyanoliseus patagonus), torcaza (Columba araucana), tórtola (Zenaida auriculata), cachaña (Enicognatus ferrugineus), halcón peregrino (Falco peregrinus), cóndor (Vultur gryphus), águila (Geranoaetus melanoleucus), bailarín (Elanus leucurus), aguilucho (Buteo polyosoma), tucúquere (Bubo virginianus), carpintero negro (Campephilus magellanicus), pitío (Colaptes pitius), picaflor (Sephanoides galeritus), pato correntino (Merganetta armata), queltehue (Vanellus chilensis), tordo (Curaeus curaeus), loica (Sturnella loyca), etc.

Hidrografía
Existen importantes cursos de agua, entre los que destacan el Río Claro (RN Altos de Lircay), que cruza el área en sentido norte sur y drena sus aguas directamente al Río Maule; el río Lircay, que a su paso abastece con agua de riego aparte de la comuna de San Clemente, uniéndose luego con el río Claro que viene desde Molina, para desembocar en el río Maule y finalmente, el Río Blanquillo, que es afluente del río Claro en la misma reserva.

Visitantes

Esta Reserva recibe una reducida cantidad de visitantes chilenos y extranjeros cada año.

Referencias

Altos de Lircay
Altos de Lircay

Reserva nacional Altos de Lircay


Felgar Portekiz'de Torre de Moncorvo belediyesine bağlı olan, 36,23 km² yüzölçümüne sahip, 1.100 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Torre de Moncorvo

Felgar