The 40th Infantry Division ("Sunburst Division") is a modular division of the United States Army. Following the army's modularization the division has become a four-brigade combat team with National Guardsmen from throughout the Pacific/Western United States and Oceania. Its division headquarters is located at Los Alamitos Joint Forces Training Base in Los Alamitos, California.

After seeing service in World War I as a depot division, it was reorganized as the National Guard division for California, Nevada, and Utah, before seeing service in the Pacific Theatre of World War II. Later, the division served in Korea and some of its units were designated for Vietnam. The division was later reorganized redesigned as a National Guard unit completely within California.  Later reorganizations included units from other states.  As currently configured, the 40th Infantry Division has oversight and responsibility for the training and readiness of units in California, Oregon, Hawaii, Arizona, Washington, Alaska, New Mexico, Indiana, Nebraska, Nevada, Mississippi, Utah, Guam, and the Northern Mariana Islands.

Service record
Constituted on 18 July 1917 following the American entry into World War I, the 40th Infantry Division was organized at Camp Kearny, near San Diego, California, on 16 September, originally designated as the 19th Division. It was composed of National Guard units from the states of Arizona, California, Colorado, Nevada, New Mexico, and Utah.

World War I
It was sent overseas on 3 August 1918 and redesignated as the 6th Depot Division; received, equipped, trained, and forwarded replacements. Major General Frederick S. Strong was assigned as commander on 25 August 1917, but was replaced less than a month later by Brigadier General G. H. Cameron on 18 September 1917.

The division then saw a rapid turnover of leaders – Brigadier General L. S. Lyon (19 November 1917), Brigadier General G. H. Cameron (23 November 1917), Brigadier General L. S. Lyon (6 December 1917) and then Major General F. S. Strong again on 8 December 1917.

Order of battle
Headquarters, 40th Division
79th Infantry Brigade
157th Infantry Regiment (former 1st Colorado Infantry, and 1st Colorado Cavalry less band and Troop E)
158th Infantry Regiment (former 1st Arizona Infantry)
144th Machine Gun Battalion (former 3rd Battalion and Machine Gun Company, 1st New Mexico Infantry)
80th Infantry Brigade
159th Infantry Regiment (former 5th California Infantry, and 2nd California Infantry less band, 2nd Battalion, and Companies L and M)
160th Infantry Regiment (former 7th California Infantry, and 2nd Battalion and Companies L and M, 2nd California Infantry)
145th Machine Gun Battalion (former Troops A, B, and C and Machine Gun Troop, 1st Separate Squadron California Cavalry)
65th Field Artillery Brigade
143rd Field Artillery Regiment (75 mm) (former 1st California Field Artillery)
144th Field Artillery Regiment (155 mm) (former 2nd California Field Artillery)
145th Field Artillery Regiment (4.7") (former 1st Utah Field Artillery)
115th Trench Mortar Battery (former Machine Gun Company, 2nd Colorado Infantry)
143rd Machine Gun Battalion (former 1st and 2nd Battalions, 1st New Mexico Infantry)
115th Engineer Regiment (former 1st Battalion, Colorado Engineers, and Troop E, 1st Colorado Cavalry)
115th Field Signal Battalion (former Company B, California Signal Corps and Company B, Colorado Signal Corps)
Headquarters Troop, 40th Division (former Troop D, 1st California Cavalry)
115th Train Headquarters and Military Police (former Headquarters, Headquarters Company less band, and Supply Company, 1st New Mexico Infantry)
115th Ammunition Train (former Headquarters, Headquarters Company less band, and 2nd and 3rd Battalions, 1st Colorado Infantry)
115th Supply Train (former Supply Company and 1st Battalion, 1st Colorado Infantry)
115th Engineer Train (former 1st Colorado Engineer Train)
115th Sanitary Train
157th, 158th, 159th, and 160th Ambulance Companies and Field Hospitals (former California Ambulance Companies No. 1 and 2 and Field Hospital Companies No. 1 and 2, and Utah Field Hospital No. 1)

When the division arrived in France in August 1918, the Imperial German Army had just completed a series of offensives that started on 21 March and ended on 15 July 1918. It was decided that the new divisions would be used as depot divisions, supplying fresh troops to the more experienced combat divisions. By the time the war was over in November 1918, due to the Armistice with Germany, the 40th Division had provided over 27,000 replacements to the 26th, 28th, 32nd, 77th, 80th, 81st, 82nd, and 89th Divisions. Thus the division as a whole did not serve in combat, but many division personnel fought, notably Captain Nelson Miles Holderman, who received the Medal of Honor for his actions in the Meuse–Argonne offensive while serving with the Lost Battalion of the 77th Division. The division returned to the United States on 30 June 1919 where it was deactivated.

Interwar period

The division was reconstituted on 18 June 1926 with its headquarters in Berkeley. The division was reorganized with its units coming from the National Guards of California, Nevada, and Utah; units from Arizona, Colorado, and New Mexico went to the new 45th Division. In 1937, the division headquarters was moved to Los Angeles. In early 1941, the personnel from Nevada's 40th Military Police Company and 2nd Battalion, 115th Engineer Regiment were used to form the 121st Coast Artillery Battalion (Separate) (Antiaircraft), and the military police and engineer units were subsequently reorganized in California, removing Nevada from allocation to the division.

World War II

Commanders
Major General Walter P. Story (March–September 1941)
Major General Ernest J. Dawley (September 1941 – April 1942)
Major General Rapp Brush (April 1942 – July 1945)
Brigadier General Donald J. Myers (July 1945 to inactivation)

Combat chronicle
The 40th Infantry Division was ordered into federal service on 3 March 1941. In February 1942, the 40th Infantry Division was reorganized from a 'square', two-brigade, four-regiment division to a three-regiment division without any intermediate brigade headquarters. Thus, the 79th and 80th Infantry Brigades were inactivated.

The division departed for overseas service on 23 August 1942. The division's first overseas assignment was the defense of the outer Hawaiian Islands, where it arrived in September 1942. Training continued as defensive positions were improved and maintained. In July 1943, the division was concentrated on Oahu, and relieved the 24th Infantry Division of the defense of the North Sector. Relieved of the North Sector in October 1943, the 40th entered upon a period of intensive amphibious and jungle training. On 20 December 1943, the first units left for Guadalcanal, and by mid-January 1944, movement was completed, and the division prepared for its first combat assignment. On 24 April 1944, it left Guadalcanal for New Britain. The regiments of the division took positions at Talasea on the northern side of the island, at Arawe on the southern side, and at near the western end. Neutralization of the enemy was effected by patrols. No major battle was fought. Heavy rain and mud were constant problems.

The 40th was relieved of missions on New Britain on 27 November 1944 by the Australian 5th Division, and began training for the Luzon landing. Sailing from Borgen Bay on 9 December 1944, the division made an assault landing at Lingayen, Luzon, under command of XIV Corps, on 9 January 1945. Seizing Lingayen airfield, the division occupied Bolinao Peninsula and San Miguel, and advanced toward Manila, include the Filipino regular and constable force of the Philippine Commonwealth Army and Philippine Constabulary were recaptured areas around in Luzon at the mainland, running into heavy fighting in the Fort Stotsenburg area and the Bambam Hills. Snake Hill and Storm King Mountain were taken in February and the 40th was relieved, 2 March. Leaving Luzon on 15 March 1945 to cut behind the Japanese, the division landed on Panay Island on the 18th and knocked out Japanese resistance within ten days, seizing airfields at Cabatuan and Mandurriao. On 29 March, it landed at Pulupandan, Negros Occidental, advanced through Bacolod toward Talisay, which it secured by 2 April 1945. After mopping up on Negros Island, the division returned to Panay in June and July 1945.

Lt. Col. Ryoichi Tozuka, the commander of the Imperial Japanese Army in Panay Island, signed the document of surrender at Cabatuan Airfield, located in Cabatuan, Iloilo, Panay Island, Philippines, on September 2, 1945, the same day as the surrender signing in Japan aboard the U.S.S. Missouri. This was accepted by Col. Raymond G. Stanton, comdg the 160th U.S. Infantry regiment, and was attended by Rear Admiral Ralph O. Davis, comdg the U.S. Navy's 13th Amphibious Group, and by Brig. Gen. Donald J. Myers, comdg the 40th Infantry Division. The 13th Amphibious Group was tasked to transport the 40th U.S. Infantry Division to Korea.

In September 1945, the division moved to Korea for occupation duty. The division returned to the U.S. on 7 April 1946 and was reportedly inactivated the same day.

During the war various regiments were assigned to the division, these included the 108th, 159th, 160th, 184th, 185th, and 503d, however no more than three regiments were assigned to the division at any one time. World War II honors for the division included three Distinguished Unit Citations. Awards to its men included 1 Medal of Honor, 12 Distinguished Service Crosses, 1 Distinguished Service Medal, 245 Silver Stars, 21 Legions of Merit, 30 Soldier's Medals, 1,036 Bronze Stars, and 57 Air Medals.

Order of battle, 1942-1945

 Headquarters, 40th Infantry Division
 108th Infantry Regiment (assigned to division from 1 September 1942)
 159th Infantry Regiment (relieved from division on 29 September 1941)
 160th Infantry Regiment (absent from division from 1 September 1942 to 25 December 1943)
 165th Infantry Regiment (assigned to division from 3 September to 30 October 1942)
 184th Infantry Regiment (relieved from division on 16 June 1942)
 185th Infantry Regiment
 Headquarters and Headquarters Battery, 40th Infantry Division Artillery
 143rd Field Artillery Battalion (105 mm)
 164th Field Artillery Battalion (105 mm)
 213th Field Artillery Battalion (105 mm)
 222nd Field Artillery Battalion (155 mm)
 115th Engineer Combat Battalion
 115th Medical Battalion
 40th Cavalry Reconnaissance Troop (Mechanized)
 Headquarters, Special Troops, 40th Infantry Division
 Headquarters Company, 40th Infantry Division
 740th Ordnance Light Maintenance Company
 40th Quartermaster Company
 40th Signal Company
 Military Police Platoon
 Band
 40th Counterintelligence Corps Detachment

Casualties

Total battle casualties: 3,025
Killed in action: 614
Wounded in action: 2,407
Missing in action: 3
Prisoner of war: 1

Korean War

Commanders
Major General Daniel H. Hudelson (2 Dec 1947 to 1 September 1952)
Major General Joseph P. Cleland (1952 to 1953)
Major General Ridgely Gaither (1953 to 1954)

Combat chronicle
On 1 September 1950, the 40th Infantry Division was again called into active federal service for the Korean War. Shipping out of Oakland and San Francisco, California in late March 1951, the division deployed to Japan for training. For the next nine months, they participated in amphibious, air transportability, and live fire training from Mount Fuji to Sendai. On 23 December, the division received alert orders to move to Korea. The division moved to Korea in January 1952. After additional training, the division moved north in February 1952, where it relieved the 24th Infantry Division on the battle line. At the time the division consisted of the 160th, 223rd, and 224th Infantry Regiments, and smaller non-regiment-sized units.

In Korea, the 40th Infantry Division participated in the battles of Sandbag Castle and Heartbreak Ridge. In these campaigns, the division suffered 1,180 casualties, including 311 who were killed in action, and 47 who later died from wounds received in action. Total division casualties in Korea included 376 killed in action, 1,457 wounded in action, and 47 dead of wounds. After the division was sent back to Japan, its time in Korea was commemorated by the commissioning of a punchbowl created by a local silversmith, by some accounts made up of the melted down Combat Infantryman Badges of the divisions veterans, with the geography of Heartbreak Ridge etched inside the bowl. It was used at ceremonial functions until it was stolen, and was subsequently bought at a garage sale by a married couple, who kept it for 18 years. It was then recovered and put on display at the division headquarters.  It is now displayed at the California State Military Museum, and is registered in the National Archives.

Three members of the division's 223rd Infantry Regiment were awarded the Medal of Honor for their actions during the Korean War: David B. Bleak, Gilbert G. Collier and Clifton T. Speicher. David Hackworth did a combat tour as company commander of E Company (Heavy Weapons) 1st Battalion 223rd Infantry Regiment and F Company 2nd Battalion 223rd Infantry Regiment in Korea with the division, when it was under the command of Major General Joseph P. Cleland.

After its return from the Korean War, the division was reorganized on 1 July 1954 as the 40th Armored Division. It had three combat commands (A, B, and C) in 1956.

Cold War
The 1st Battalion, 158th Infantry Regiment (1959–1967), 1st Battalion, 159th Infantry Regiment (1974–1976), 2–159th (1974–2000) and the 160th Infantry Regiment (1974–2000) were part of the division from 1959 until 2000. In 1960, the Division combat units were reorganized under the Combat Arms Regimental Systems (CARS), and then in 1963, was reorganized under the Reorganization Objective Army Divisions (ROAD) concept which changed the combat commands to brigades.

On 13 August 1965, Lieutenant Governor Glenn M. Anderson called out elements of the division to put down the Watts Riots, at the request of Los Angeles Police Chief William H. Parker. The absence of Governor Pat Brown meant Anderson had gubernatorial authority.

On 1 December 1967, a major reorganization of the National Guard reduced the Guard to eight combat divisions, the 40th Armored Division being one of the casualties. On 29 January 1968, the division was eliminated and the 40th Infantry Brigade and 40th Armored Brigade were organized.

On 13 January 1974, the California Army National Guard was reorganized. The 40th and 49th Infantry and the 40th Armored Brigades were inactivated and the 40th Infantry Division was reformed.

Like most reserve component units of the Army, the division sat out the Vietnam War, being left unmobilized, apart from its Aviation Company. In January 1968 the company had been redesignated the 40th Aviation Company, having been previously designated the 29th Aviation Company, part of the 29th Infantry Brigade homebased in Hawaii. The 40th Aviation Company did one tour in South Vietnam. It was in active federal service from May 1968 to December 1969.

In January 1974 Major General Charles A. Ott, Jr. was appointed commander of the division, and he served until accepting appointment as Director of the Army National Guard at the National Guard Bureau later that year.

On 30 September 1986, the division's Aviation Brigade was organized and federally recognized at Fresno. In 1987 the division's aviation units were reorganized, and the 140th Aviation Regiment was established.

From 1986 until 1995, the division's CAPSTONE wartime organizational structure included the 140th Military Intelligence Battalion (CEWI) (HD). Allocated to the United States Army Reserve in peacetime, the mission of the battalion was to provide the division commander and G-2 with electronic warfare intelligence and analysis, as well limited counterintelligence/interrogation support and long range surveillance. The battalion's long-range surveillance detachment was stripped from the battalion in peacetime and allocated to the California Army National Guard.

Post Cold War
The 40th Infantry Division was not deployed in the Persian Gulf War.

On 29 April 1992, Governor Pete Wilson ordered elements of the 40th Infantry Division to duty to put down the so-called "Rodney King" riots. The 40th ID responded quickly by calling up some 2,000 soldiers, but could not get them to the city until nearly twenty-four hours had passed, due to a lack of proper equipment, training, and available ammunition, which had to be picked up from Camp Roberts, California (near Paso Robles). Initially, they only secured areas previously cleared of rioters by police. Later, they actively ran patrols, maintained checkpoints, and provided firepower for law enforcement. By 1 May, the call-up had increased to 4,000 soldiers continuing to move into the city in Humvees, who were later federalized under Title 10 USC by President George H. W. Bush.

In 1994, the division was made of three brigades, an aviation brigade, an engineer brigade, a division artillery brigade, and other associated units. Associated regiments included the 160th Infantry, 185th Armor, 221st Armor (Nevada), 159th Infantry, 184th Infantry, 149th Armor, 18th Cavalry, 140th Aviation, 143d Field Artillery, and 144th Field Artillery.

On 17 January 1994, Governor Pete Wilson activated the 40th Infantry Division (M) to respond to the aftermath of the Northridge earthquake, and emergency services were up and running within five hours of the quake.

In November 1997, Battery F (TA), 144th Field Artillery Regiment, represented the state of California in Bosnia. During this deployment, Battery F conducted Firefinder counter-battery radar operations, convoys and base security all with little to no armor, with a high threat of mine strikes and ambushes. Most drivers exceeded 21,000 kilometres (13,000 miles) during the seven months in country.

In November 2000, Battery F was again called to duty for its expertise in the Kosovo region.

Until Battery F's arrival in Afghanistan, radar operations were virtually unknown and uncared for. Nevertheless, the unit quickly became a very important resource and a leading factor in base defense operations.

Operation Freedom's Sentinel
The 40th ID deployed to Afghanistan in September 2017 in support of Operation Freedom's Sentinel.  Members of the 40th ID form the headquarters staff of Train, Advise, and Assist Command South which was commanded by Brig. Gen. John W. Lathrop.  This is the unit's "first combat deployment since the Korean War." In June 2018, authority of the command was transferred to Brig. Gen. Jeffrey Smiley who took command with a new group of 40th ID Soldiers; in October 2018, Smiley was injured during an insider attack, which resulted in the death of the police chief of Kandahar.

Organization

The 40th Infantry Division exercises training and readiness oversight of the following units consisting of a division headquarters battalion, three infantry brigade combat teams and a combat aviation brigade along with several attached units:

  40th Infantry Division (CA NG)
  Division Headquarters and Headquarters Battalion
  29th Infantry Brigade Combat Team (HI NG)
 Headquarters and Headquarters Company
  1st Squadron, 299th Cavalry Regiment
  1st Battalion, 158th Infantry Regiment (AZ NG)
 1st Battalion, 294th Infantry Regiment (GU NG)
  1st Battalion, 297th Infantry Regiment (AK NG)
 1st Battalion, 487th Field Artillery Regiment (FAR)
 227th Brigade Engineer Battalion
 29th Brigade Support Battalion
  41st Infantry Brigade Combat Team (OR NG)
 Headquarters and Headquarters Company
  1st Squadron, 303rd Cavalry Regiment (WA NG)
  2nd Battalion, 162nd Infantry Regiment
  1st Battalion, 186th Infantry Regiment
  1st Battalion, 200th Infantry Regiment (NM NG)
  2d Battalion, 218th Field Artillery Regiment
 741st Brigade Engineer Battalion
  141st Brigade Support Battalion
  79th Infantry Brigade Combat Team (CA NG)
 Headquarters and Headquarters Company
  1st Squadron, 18th Cavalry Regiment
  1st Battalion, 65th Infantry Regiment
  1st Battalion, 160th Infantry Regiment
  1st Battalion, 184th Infantry Regiment
  1st Battalion, 143rd Field Artillery Regiment
 578th Brigade Engineer Battalion
  40th Brigade Support Battalion
  40th Infantry Division Artillery
 Headquarters and Headquarters Battery
  40th Combat Aviation Brigade
 Headquarters and Headquarters Company
  1st Battalion (Assault), 140th Aviation Regiment
  3rd Battalion (Security and Support), 140th Aviation Regiment
  1st Battalion (General Support), 168th Aviation Regiment (WA NG)
  1st Battalion (Attack/Recon), 211th Aviation Regiment (UT NG)
  640th Aviation Support Battalion
  40th Infantry Division Sustainment Brigade (CA NG)
 Headquarters and Headquarters Company
 40th Special Troops Battalion
 746th Division Sustainment Support Battalion

In July 2006, as part of the Army National Guard's modularization process, the 40th Infantry Division reorganized into four brigade combat teams and one aviation brigade. National Guard units from California, Oregon, Hawaii, Arizona, Washington, Alaska, New Mexico, Indiana, Nebraska, Utah and Guam were part of the 40th Infantry Division. On 3 December 2016 the 81st Stryker Brigade Combat Team left the division and joined the 7th Infantry Division as an associate unit of the 2nd Infantry Division.

Attached units
 65th Field Artillery Brigade (UT NG)
 297th Battlefield Surveillance Brigade (AK NG)(Reorganized and redesignated as the 297th Regional Support Group)

Symbols
Nickname: Sunshine/Sunburst Division (official); Flaming Assholes (unofficial).
Shoulder patch: A dark blue diamond on which, in yellow, is the sun with 12 rays; the patch is worn diagonally.
Association: 40th Infantry Division Association

The semi-sunburst was suggested as the unit's shoulder sleeve insignia, and represents the division's home of Southern California. The demi fleur-de-lis symbolizes service in France during World War I. The outer rim of the sun rays refers to the Philippine Presidential Unit Citation award. The red arrowhead alludes to firepower of the division and represents their assault landing at Luzon in World War II. The Torri gate, a symbol of the Far East, refers to the award of the Republic of Korea Presidential Unit Citation.

The unofficial nickname came from the Korean War era when the unit was training in Japan. It was a combined result of disparaging remarks made by Army regulars about the National Guard division and the appearance of the unit shoulder sleeve insignia. The California Guardsmen took to their new nickname with a soldier's sense of humor, and turned it into a rallying symbol.

Heritage
During the Korean War, members of the 40th Infantry Division raised funds for and built the School at Gapyeong County in 1952.

Originally named the Kenneth Kaiser Middle School (in honor of Kenneth Kaiser, Jr., a Los Angeles sergeant who was the division's first soldier killed in action in the Korean War), the school's name was changed to Gapyeong Middle School and Gapyeong High School in 1972.

The 40th Infantry Division also built Kwanin Middle School and Kwanin High School at Kwanin Township, Pocheon in 1955.

In addition to the schools, the 40th Infantry Division built hospitals and other public facilities at Kwanin Township in an area called "Sunburst Village."

After the Korean War, former commander Joseph P. Cleland and other veterans of the 40th Infantry Division continued to support the schools through donations, have returned to attend graduations and present scholarships, and attended the opening of the Kaiser Hall Museum in 2008

See also
Edward C. Meyer
Charles A. Ott Jr.
Thomas K. Turnage
Laura Yeager

References

Further reading
The Army Almanac: A Book of Facts Concerning the Army of the United States U.S. Government Printing Office, 1950 reproduced at CMH

External links

California National Guard, Fortieth Infantry Division (Mechanized)
40th Infantry Division Insignia at California State Military Museum

040th Infantry Division, U.S.
Infantry Division, U.S. 040
Divisions of the United States Army National Guard
Military units and formations in California
USInfDiv040
Military units and formations established in 1917
United States Army divisions of World War I
Infantry divisions of the United States Army in World War II
Infantry

40th Infantry Division (United States)


An Phalaenopsis pulchra in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Herman Royden Sweet. An Phalaenopsis pulchra in nahilalakip ha genus nga Phalaenopsis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phalaenopsis

Phalaenopsis pulchra


විලියම් ගොපල්ලව ලංකාවේ අවසාන අග්‍රාණ්ඩුකාරයා වු අතර, ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම විධායක නොවන ජනාධිපති ද විය. ( නාමික විධායක ) 1972 දි ලංකාව ජනරජයක් වු බවට පත්විමෙන් පසු ජනාධිපති ධුරයට පත් වු ඔහු අපක්ෂපාති හා ගෞරවනීය රාජ්‍ය නායකයෙකු ලෙස ද ප්‍රසිද්ධියට පත්වි ඇත.

ක්‍රි.ව. 1926 දී මාතලේ නගර සභා ඡන්දයෙන් ජයගත් ගොපල්ලව වසර 13 ක කලයක් සහ දිගට එහි සේවය කළේය. ඔහු මාතලේ නගර සභාවේ සභාපති ලෙස වසර පහක් සේවය කළ අතර එවකට සිටි ළාබලම සභාපතිද විය. 1936  මාතලේ ඡන්දයේ අසාර්ථක වුවද 1939 ද මහනුවර නගර සභාව ඇති කිරිමෙන් පසු එහි ප්‍රථම නගර සභා කොමසාරිස් වරයා ලෙස විලියම් ගොපල්ලව පත් විය. දෙවෙනි ලෝක යුද්ධය පැවති කාලය පුරාම ඔහු එම පදවිය දැරිය. 1951 දී කොළඹ නගර සභා කොමසාරිස් ලෙස සේවයට පත්වු ගොපල්ලව 1957 දි එම පදවියෙන් ඉල්ලා අස්විය.

1958 ජුනි 18 දා එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක රජය, චිනය රජය සම" තාතාපති සබදතා ඇති කරගත් අවස්ථාවේ චීන තානාපති ලෙස පත් කර යැවිණි.  1961 සැප් 7 දින සිට යලි කැදවු ඔහු ඇමරිකාවේ තානාපති ලෙස පත් කෙරිණ. 1962 වන තෙක් ඔහු එම තනතුර සිටි අතර එම වසරේ නැවත කැදවුයේ ලංකාවේ අග්රාණ්ඩුකාර ධුරය පිරිනමිනි.
මෙම අග්‍රාණ්ඩුකාර ධුරය 1972 වන තෙක් දැරූ අතර ඔහුගේ කාර්ය භාරය වුයේ එංගලන්තයේ රැජිණයේ නියෝජිතයා ලෙස ලංකාවේ රාජ්යරය වෙනුවෙන් පෙනි සිටිමයි.

ලංකාවේ දෙවන අග්‍රාණ්ඩුකාරවරයා ද වු ඔහු ප්‍රථම බෞද්ධ අග්‍රාණ්ඩුකරු ද විය. සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය විසින් එම පත්විම් සිදු කෙරිණි. 1965 මහ මැතිවරණයෙන් වැඩි පාර්ලිමේන්තු ආසන සංඛ්යා වක් හිමිකරගත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට රජයක් පිහිටුවිමට ආරාධනා කිරිමේ ව්යතවස්ථකාදායක තිරණය ඉතා වැදගත් විය.තමා අග්රාජණ්ඩුකාර ධුරයට පත් කරනු ලැබුවේ ශ්රි  ලංකාවේ නිදහස් පක්ෂය මගින් වුවද, ජනතා මතයට ගරු කරන ඔහු ව්යාවස්ථානුකූලව එක්සත් ජාතික පක්ෂයට බලය පැවරිමට ගත් තිරණය අතිශයින් වැදගත් වුයේ නායකත්වය පිළිබදව ඇතිවිය හැකි ව තිබු විශාල ප්‍රශ්නයක්ද මගහරවාලමිනි.

1972 දී ලංකාව ජනරජයක් බවට පත් වු විට එහි ප්‍රථම ජනාදිපති ධුරයට පත් වුයේ ගොපල්ලව මැතිතුමාය. 1978 පෙබරවාරි මාසයේදි ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා ප්‍රථම විධායක ජනාධිපති ධුරයට පත්කරවිමෙන් පසු ගොපල්ලව සිය තනතුරින් ඉල්ලා අස්විය.

1897 උපත්
1981 මරණ

විලියම් ගොපල්ලව


حمامى متعددة الأشكال مرض جلدي مخاطي حاد، تتطور فيه اللطاخات، الحويصلات، الحطاطات، والفقاعات الحمامية على الجلد والغشاء المخاطي.

أسباب المرض

1. أسباب مناعية: والتي قد تكون ردة فعل مناعية بواسطة مضادات الأجسام، أو ردة الفعل المناعية بواسطة الخلايا اللمفاوية(مناعة خلوية).

2. أسباب محفزة: إن هذا المرض قد يحفَز بسبب عدوى فيروسية، أو بسبب أدوية تناولها المريض لمدة طويلة مثل المضادات الحيوية كاللسفوناميدات أو الأدوية المضادة للالتهاب اللاستيروئيدية.

أنواع الحمامي متعددة الاشكال

1. الحمامي متعددة الأشكال الصغرى.

2. متلازمة steven-Johnson.

3. انحلال البشرة النخري السمي أو Lyell's disease

4. الحمامي متعددة الأشكال مترافقة بالحلأ.

الحمامي متعددة الأشكال الصغرى

العمر: غالباً ما يصيب هذا المرض الأطفال أو البالغين الشباب.

الآفات الجلدية: أماكن الإصابة الشائعة هي: الاكف وباطن الاقدام والعضلات الباسطة الجانب للركبة أو المرفق، وغالبا ماتكون الإصابة متناظرة وثنائية (مثال: اليدين. الرجلين..الخ).

الآفات الفموية: تتواجد في أي مكان في الفم(الشفة، اللسان، اللثة، الحنك, الخد), المكان الأكثر إصابة هي الشفة، والمكان الأقل شيوعاً هي اللثة.

الظواهر السريرية: الآفات الفموية تظهر إما مترافقة بآفات جلدية، أو قد تكون الظواهر الوحيدة لهذا المرض، تبدأ الآفة الفموية كفقاعة هالوية حمراء، تنفجر الفقاعة مسببة تقرح، دامي, غير منتظم، وعميق.

تؤول هذه الآفة إلى الشفاء دون ترك أي ندبة خلال 2-3 أسابيع.

شكوى المريض: عدم القدرة على الأكل، تواجد دائم للدم في الفم، لعاب شائب.

الظواهر الجهازية: الحمى، والتوعك.

إن هذا المرض ناكس معاود، يتكرر حدوثه في الربيع أو الخريف.

متلازمة Steven-Johnson

العمر: تصيب هذه المتلازمة أي عمر من الأعمار.

الظواهر السريرية: بداية مفاجئة للتوعك أو الحمى. المرضى لا يعانون من أعراض وبشكل مفاجئ وبأقل من 24 ساعة تبدأ الآفات الجلدية والفموية.

الآفة الفموية: أكثر شدة من الحمامى الصغرى.

الآفة الجلدية: آفة حويصلية فقاعية معممة.

الآفة العينيية: تقرحات قرنية التي قد تنتهي بالعمى، الرمد.

آفة الأعضاء التناسلية: تقرح المهبل والفرج عند النساء.

انحلال البشرة النخري السمي أو ما يسمى Lyell's disease

الآفة الجلدية: فقاعة كبيرة تسبب فصل البشرة بصفائح كبيرة عن الجلد مسببة بذلك مظهر مسمط للجلد.

الآفة الفموية: تصيب فقط 1 من 3 حالات وهي ذات تأثير لايذكر مقارنة بالآفات الجلدية.

السيرة المرضية: تناول المريض للمضادات الحيوية مثل السلفوناميدات......الخ، إضافة إلى معاناة المريض من العدوى الفيروسية.

طريقة العلاج:

1. الحالات المتوسطة الشدة: تعالج بالتخدير الموضعي، وبالحمية السائلة.

2. الحالات الشديدة الشدة: تعالج بواسطة الستيروئيدات الجهازية، وتختلف جرعة الدواء باختلاف شدة المرض من 30إلى 50مغ يومياً لعدة أيام ثم تقلل تدريجياً لإيقافها.

الحمامي متعددة الأشكال المترافقة بالحلأ

يمكن تجنب الحلأ البسيط بواسطة

1. كريمات حاجزة لأشعة الشمس

2. اسيكلوفيرات وقائية.

المراجع

1. oral medicine part2 for Dr Azza Ezz Elarab Ph.D. Assoc. Prof. of oarl medicine Cairo University

2. Color Atlas Of oral Pathology for Prof. M.E.Shatti

أمراض مرتبطة بفيروس الهربس البسيط
حمامى

حمامى متعددة الأشكال


The El Segundo blue (Euphilotes allyni) is an endangered species of butterfly. It is endemic to a small dune ecosystem in Southern California that used to be a community called Palisades del Rey, close to the Los Angeles International Airport (LAX).

Taxonomy
It was originally thought to be a subspecies of the square-spotted blue (E. battoides) or the Bernardino blue (E. bernardino), but recent authorities consider it its own species.

Conservation
In 1976 it became a federally designated endangered species. This butterfly's habitat has been substantially reduced due to urban development and invasive plants, and it now exists as a handful of populations restricted to coastal dunes in the vicinity of Los Angeles.

Distribution and habitat
The El Segundo Blue Butterfly Habitat Preserve next to LAX exists to protect the subspecies. Until 2013, there are only three colonies of this tiny butterfly still in existence. The largest of these is on the grounds of LAX; a further colony exists on a site within the huge Chevron El Segundo oil refinery complex, and the smallest colony is an area of only a few square yards on a local beach. In 2013, the El Segundo blue was discovered living and breeding in the Ballona Wetlands, and its range now extends south to the Palos Verdes Peninsula and some have been located in Santa Barbara County. The butterfly lays its eggs on Seacliff buckwheat (Eriogonum parvifolium), which the adults also use as a nectar source. This is its host plant. Recently, some nearby beach cities such as Redondo Beach have replaced ice plant growth near the beaches with coast buckwheat, in order to provide the butterflies with more of their natural food source.

See also
 Palos Verdes blue

References

Further reading
 Mattoni, Rudolf H. T., "The Endangered El Segundo Blue Butterfly," The Journal of Research on the Lepidoptera, Volume 29 (4), Winter 1990. PDF 19.5 MB (archive.org)

Euphilotes
Endemic fauna of California
Endemic insects of the United States
ESA endangered species
Butterfly subspecies

El Segundo blue


Iarna bărbaților este un volum de nuvele de Ștefan Bănulescu care a fost publicat prima dată în 1965 de către Editura pentru Literatură. Autorul a debutat editorial la 39 de ani cu acest volum de nuvele. Versiunea definitivă a volumului de nuvele a apărut în 1979 la Editura Eminescu, aceasta cuprinde și mai multe poezii ale autorului grupate sub denumirea Cântece de câmpie. Atât în volumul de nuvele Iarna bărbaților cât și în cel de versuri, Cântece de câmpie (1968), apar o serie de simboluri specifice: dropia, cocoșul, masa cu oglinzi, salcia, salcâmul.

Iarna bărbaților marchează în literatura română trecerea de la realismul socialist al anilor 1950 spre noul tradiționalism.
Volumul a primit premiul pentru proză al Uniunii Scriitorilor. A apărut integral (sau parțial în antologii) în limbile germană, franceză, engleză, spaniolă, rusă, sârbă, polonă, cehă, maghiară.

Cuprins

Prezentare

În afară de nuvela Dropia, celelalte sunt fixate în timpul celui de-al doilea război mondial sau în primii ani de pace de după război, fie ca un fundal foarte îndepărtat ca în Mistreții erau blînzi, fie ca o realitate foarte apropiată în restul scrierilor.

Mistreții erau blînzi
Mistreții erau blînzi este prima nuvelă a volumului, acesta este o nuvelă mitică, bazată pe un motiv răspândit în toată lumea, cel al potopului. Efectele revărsării Dunării sunt prezentate de autor într-o viziune apocaliptică ca o întoarcere la haos și lipsa comunicării. Cuvintele nu mai au niciun rost, astfel încât discursul diaconului Ichim se sfărâmă în viscol, vorbele sale nearticulate nu au niciun sens.

Tema nuvelei este confruntarea dintre om și forțele dezlanțuite ale naturii. Scriitorul descrie o comunitate tradițională din Delta Dunării ce se încăpățânează sa rămână într-un loc neprielnic, unde an de an se luptă cu apele revărsate.

Ichim este un străin care vrea să se identifice cu destinul acestei comunități, el are o viață dublă,  conștientă și onirică. În vise el aspiră spre o alta zonă, mai sigură și mai uscată. Dimineața visele ale unt uitate, niciodată nu a dorit să părăsească această comunitate.

Personajul principal al nuvelei este Condrat, definit de aceeași rezistență puternică în fața apelor. Ca și ceilalți, el nu renunță la valorile umane, el rătăcește cu barca pentru a găsi o bucată de pământ uscat pentru a-și îngropa fiul decedat. Celor din barcă (printre care se află soția sa Fenia) li se alătură Vica, o prezență fantastică și erotică, considerată un fel de spirit al Deltei. Ea este o femeie cu un trup mare si puternic, un personaj fabulos inspirat din mitologia românească. Mulți cred că Vica se ascunde prin stuf, că rochia de pe ea a putrezit și că merge înfășurată în papură ca paparudele sau că prinde pește pe sub apă ca vidrele Ca și Ichim are o natură duală, este văzută atât ca un duh al apelor (o știmă sau o paparudă) cât și ca un simbol al erotismului (ca o șerpoaică).<ref>Corina Ciocârlie - Un țărm prea îndepărtat, Seducția frontierelor, frontierele seducției, Editura Cartea Românească, books.google.ro</ref>

În nuvelă există mai multe simboluri. Unul ar fi stejarul culcat de furtună în pădure, considerat mult timp verde. Apele îi dezvăluie putreziciunea interioară ca un simbol al sfârșitului lumii. Un alt simbol, al regenerării vieții este turma de mistreți blânzi de la sfârșitul nuvelei. Joaca mistreților provoacă veselia comunității ca o sfidare în fața furiei potopului.

 Dropia Dropia este o nuvelă erotică, despre Miron, un personaj care privește în urmă, la trecutul său și are un sentiment de neîmplinire deoarece de două ori a întâlnit femeia potrivită în viață și și-a ratat șansele. În tinerețe a iubit o fată din sat, dar în lipsa lui indiferentă, aceasta a fost pețită și s-a măritat în satul vecin. Plecat mai târziu s-o caute, Miron și-a dat seama că aleargă după o himeră. În satul vecin o va întâlni pe soția pândarului, o femeie desăvârșită care nu are ce căuta lângă soțul ei necioplit. Cu aceasta ar putea avea o viață fericită, dar încă odată iubirea sa nu se împlinește. Această femeie va muri curând cu același sentiment că a trăit degeaba. Dropia devine astfel povestea unor oameni care trec unul pe lângă altul în viață dar, din diverse motive, eșuează în a dezvolta o relație de dragoste, rămânând în cele din urmă doar cu un sentiment apăsător al eșecului și al ratării.

Dropia himerică devine o parabolă și avertizează în legătură cu imposibilitatea atingerii unui țel din genul mirajului.

 Satul de lut
Nuvela Satul de lut este narată la persoana I, o retrospectivă a celui de-al doilea război mondial. Naratorul vrea să dezlege enigmele acelui timp, să-și dea seama ce s-a întâmplat cu adevărat în aceea perioadă.

Textul este plin de ambiguitate, prezintă situații neclare, fără a da nicio rezolvare enigmelor. Nu se cunoaște nimic exact, totul se bazează pe presupuneri care nu duc la nicio concluzie.

Naratorul se duce într-un sat din Prahova pentru a dezlega misterul dispariției regimentului 14, dar acesta este doar un pretext epic ce reprezintă intriga acestei lucrări literare. Scopul evident este de a crea o imagine a războiului printr-un carusel de imagini fără legătură între ele (motociclete și blindate germane trec în mare viteză, iar bombardiere americane se îndreaptă spre câmpurile petroliere și spre rafinării).

 Vară și viscol
În Vară și viscol, locotenentul Alexandru Oboga și caporalul (un fel de Don Quijote și Sancho Panza) rătăcesc prin pustiuri pârjolite de soarele de iulie, cufundați într-un peisaj ireal cutreierat fantomatic de cai ciudați cu bărbi galbene, în căutarea unui dezertor. Caporalul are friguri și delirează, i se pare că toți caii se adună în spatele lor și îi urmează cu mânji cu tot. Ajung într-o așezare cu vechi ritualuri de demult, păgâne, precreștine, de închinare la soare (simbol evocat în mai multe scrieri ale lui Bănulescu). Este descris un ritual păgân de priveghi într-un climat fabulos cu zăcăminte magice.

 Masa cu oglinzi
În nuvela Masa cu oglinzi un grup călătorește prin Bărăganul pârjolit de secetă către un oraș aflat la marginea câmpiei. Caius, un om din zonă, îi asigură pe ceilalți că orașul este în apropiere cu toate că nu există niciun semn care anunță de obicei că un oraș se află în apropiere: "câmpie goală și atât, nicio turlă, nicio dâră de fum". Grupului i se alătură mereu alți și alți drumeți, toți au senzația că-i văd conturul, că-i aud rumoarea, năluciri ale mirajului. Cu toate acestea orașul există, dar cine ajunge în el i se pare o așezare moartă, pietrificată cu ferestre "mascate pe dinăuntru în plină zi cu hârtie neagră de camuflaj". Ceea ce dă o senzație a mișcării este doar masa cu oglinzi, acesta este un obiect ciudat aflat în centrul orașului, care captează razele solare și care răspândește în jur o sumedenie de reflexe care dau iluzia realului. Orașul este o proiecție a câmpiei limitrofe care răspândește miraje.

 Gaudeamus
Războiul este redat de data aceasta din punctul de vedere al unor eroi intelectuali. Tinerii care au fost pe front și au supraviețuit și s-au întors, au revenit într-o lume diferită total de cea pe care o știau. Atmosfera primelor luni de pace în București este redată cu vigoare plastică, un realism al restituirii reprodus cu fermitate.

 Vieți provizorii
Nuvela Vieți provizorii a fost adăugată volumului la publicarea ediției a III-a în 1971.
 Casa cu ecouri tîrzii
Nuvela Casa cu ecouri tîrzii a fost adăugată volumului împreună cu Vieți provizorii la publicarea ediției a III-a în 1971.

Analiză literară
Nuvelele din Iarna bărbaților prezintă un artist al stilului multivalent. În textele sale apare mereu sugestia unei realități dincolo de text, un strat secund de semnificații către care cititorul este condus prin revelări treptate.

Perpessicius afirmă că Iarna bărbaților e una din cărțile despre care niciodată nu se va fi vorbit îndeajuns...

Volumul marchează tranziția din literatura română de la realismul socialist al anilor 1950 către noul tradiționalism de la sfârșitul anilor 1960, începutul anilor 1970. Ștefan Bănulescu păstrează și folosește vechea tematică de evocare a celui de-al doilea război mondial, punerea în lumină a figurii comunistului, colectivizarea, însă adaugă în plus o atracție pentru universul arhaic și tradițional, pentru obiceiurile de demult care au substrat magic precreștin.

Lumea nuvelelor este reconstituită liric în volumul Cântece de câmpie prin folosirea acelorași elemente ale naturii și de ambianță omenească. Apar aceleași simboluri, dropia, nisipurile alunecătoare, salcâmul, miriștea pârjolită de soare.

Între volumele Cântece de câmpie, Iarna bărbaților și Cartea Milionarului există numeroase punți, între ele circulă numeroase simboluri, motive, figuri umane, în versiuni sporite și nuanțate care se dezvoltă de la o scriere la alta și-și ramifică și-și adâncesc semnificațiile. Rezultă astfel o lume unicat ale cărei structuri se îmbină.

Ovidiu Ghidirmic crede că Mistreții erau blânzi nu se circumscrie cu totul sferei fantastice, ci numai prin anumite elemente. Despre Dropia afirmă că este "o capodoperă a literaturii fantastice, reprezentând punctual cel mai înalt [vârf] al creației lui Ștefan Bănulescu [...]  în Dropia [apar] două călătorii: una în spațiu și alta în timp. Călătoria în spațiu formează planul realist al nuvelei, iar călătoria în timp (povestea lui Miron), mult mai tulburătoare prin semnificații, planul fantastic."

Primire
Volumul Iarna bărbaților a primit premiul pentru proză din partea Uniunii Scriitorilor.

A fost tradus și a apărut integral (sau parțial în antologii) în limbile germană, franceză, engleză, spaniolă, rusă, sârbă, polonă, cehă, maghiară.

Istoria publicării
 În perioada 1963 - 1964: începe publicarea nuvelelor sale în periodice (Gazeta literară și Luceafărul); apar, în ordinea tipăririi, Mistreții erau blînzi, Dropia, Gaudeamus, Masa cu oglinzi, Satul de lut, Vară și viscol.
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților, Volum de nuvele. Editura pentru Literatură, 1965
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților, Volum de nuvele. Editura pentru Literatură, 1967. Ediția a II-a
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților, Volum de nuvele. Editura Cartea Românească, 1971. Ediția a III-a. Nuvele revizuite: Vară și viscol, Masa cu oglinzi și Gaudeamus. Sunt adăugate în volum alte două nuvele: Vieți provizorii (din 1967) și Casa cu ecouri tîrzii (1970).
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților. Cântece de câmpie, Nuvele și poezii. Biblioteca de proză română contemporană, Editura Eminescu, 1979. Ediția a IV-a; (Ne varietur)
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților. Cântece de câmpie, Nuvele și poezii. Biblioteca pentru toți,  nr. 1364, Editura Minerva, 1991
 Bănulescu, Ștefan - Un regat imaginar (conține nuvela Iarna bărbaților),  Editura ALLFA, 1997
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților, Biblioteca pentru toți,  nr. 146, Jurnalul Național, 2012
 Bănulescu, Ștefan - Iarna bărbaților. Editura Art, ian. 2016

Nuvela Dropia a fost inclusă în antologia  Masca: proză fantastică românească, vol. 2, Editura Minerva din 1982, editor Alexandru George. Nuvela a fost tradusă ca The Bustard și a fost inclusă în antologia Romanian fantastic tales, Editura  Minerva, 1981, traducere în limba engleză de Ana Cartianu.Romanian fantastic tales, isfdb.org

TraduceriIarna bărbaților a fost publicat în franceză, sârbă, germană, rusă și în alte limbi.
Volumul a fost tradus și publicat în limba rusă în 1968 ca Зима мужественных (Editura Progress, Moscova).Зима мужественных, primo.nlr.ru

În limba germană a apărut în 1983 ca Männerwinter: Novellen (Iarna bărbaților: Nuvele) la Editura Kriterion, traducere de Flora Frohlich.

În 1996 a apărut în limba franceză sub denumirea Quand les sangliers étaient doux (Mistreții erau blânzi) - traducere și prefață de Georgeta Horodinca, editura J. Chambon.

Fragmente au fost traduse în limba engleză de scriitoarea americană Jean Harris împreună cu Constantin Virgil Bănescu.Jean Harris , theobserver.ro

Note

Bibliografie
 Caillois, Roger, În inima fantasticului, București, Editura Meridiane, 1971
 Ciobanu, Nicolae, Între imaginar și fantastic în proza românească, București, Editura Cartea Românească, 1981.
 Dan, Sergiu – Pavel, Proza fantastică românească, București, Editura Eminescu, 1975
 Dimisianu, Gabriel, Nouă prozatori, București, Editura Eminescu, 1977
 Ghidirmic, Ovidiu, Proza românească și vocația originalității, Craiova, Editura Scrisul Românesc, 1988.
 Horodincă, Georgeta, Ștefan Bănulescu sau ipotezele scrisului, București, Editura DuStyle, 2002
 Spiridon, Monica, Ștefan Bănulescu. Monografie, antologie comentată, receptare critică, Brașov, Editura Aula, 2000
  Todorov, Tzvetan, Introducere în literatura fantastică, București, Editura Univers, 1970
  Ailenei, Sergiu, Între verosimil și fantastic. Despre proza lui Ștefan Bănulescu, în Convorbiri literare, an. CXXXII, nr. 6, iunie 1998, p. 3
 Ardeleanu, Virgil, Ștefan Bănulescu: Iarna bărbaților, în Steaua, an. XVI, nr. 6, iunie 1965, p. 91-96
 Boldea, Iulian, Realism și reprezentare fantastică, în Familia, seria a V-a, anul 35 (135), nr. 9 (407), septembrie 1999, p. 77-80, în grupajul Ștefan Bănulescu la judecata de apoi.
 Buzea, Constanta, Idei adiacente la Dropia" de Ștefan Bănulescu, în Amfiteatru'', an. III, nr. 25, ianuarie 1968, p. 426.

Legături externe
 Iarna bărbaților, goodreads.com
 Iarna bărbaților, isfdb.org

Vezi și
 Nuvelă fantastică
 1965 în literatură
 Proza fantastică românească

Nuvele din 1965
Nuvele românești
Nuvele fantastice
Lucrări de Ștefan Bănulescu

Iarna bărbaților


{{Info/Turnê
  |nome_turne      = Tour Livre
  | título-pt      = Tour Livre
  | imagem         =
  | legenda        =
  | artista        = Wanessa Camargo
  | local          = América do Sul
  | tipo           = nacional
  | album          = Livre e outros
  | data_inicio    = 15 de outubro de 2022
  | data_final     = atualmente
  | partes         = 1
  | numero_shows   = 18 (Até o momento)
  |turne_anterior  = Wanessa Camargo Tour (2018)
  | esta_turne     = ''Tour Livre(2022-2023)
  | proxima_turne  =
}}Turnê Livre é a décima turnê solo da cantora e compositora brasileira Wanessa Camargo. A tour marca o retorno da artista ao cenário musical após um período longe dos palcos por conta da Pandemia de COVID-19 . A primeira apresentação da cantora foi chamada de "comeback show" (show de retorno) e aconteceu na casa de shows High Club, em São Paulo. Paralelo à turnê, Wanessa lançou seu primeiro bloco de carnaval intitulado Bloco Xainirô que percorreu algumas cidades brasileiras. Devido ao sucesso, o bloco de carnaval já está confirmado para 2024.

Antecedentes
Há quase três anos longe dos palcos devido a pandemia de COVID-19, a cantora Wanessa Camargo regressou aos palcos a convite do Teatro Bradesco para um show especial acústico inédito que foi transmitido na íntegra pelo canal do Teatro Bradesco no YouTube.
"Foi um tempo longo fora dos palcos, por conta da pandemia, mas também porque foi um momento em que eu precisava reorganizar a minha carreira, ver como eu quero me apresentar para as pessoas agora, qual caminho eu vou seguir. Essa volta foi muito importante." disse a artista em entrevista exclusiva à EXAME.

No dia 19 de agosto de 2022, foi anunciado o tão aguardado "come back'' oficial da cantora. Através de suas redes sociais, Wanessa anunciou que roteiro da nova turnê já estava pronto. Ela chamou seu amigo e diretor musical Jesse Passos, para ajudar nessa missão quase impossível. Ainda em agosto, Wanessa foi confirmada como atração no Festival Eletriza, ao lado de grandes nomes da música brasileira como Ivete Sangalo e Daniela Mercury.

Nos preparativos para voltar aos palcos, ela entra em estúdio para gravar sua nova música de trabalho, que seria lançada em outubro antes do seu primeiro show de estreia da "Tour Livre", mas devido a problemas desconhecidos, a música só foi lançada posteriormente. A canção, intitulada XOXO foi lançada dia 09 de fevereiro de 2023 e seu vídeo clipe, um dia depois. Em apenas quatro dias, o clipe bateu a marca de 1M de views.

O show de estreia aconteceu no dia 15 de outubro de 2022 na casa noturna High Club, em São Paulo. O concerto foi gravado e foi lançado aos poucos no canal oficial da cantora no YouTube.  A primeira videoperformance lançada do projeto foi "Hair & Soul".

No dia 12 de janeiro de 2023, é anunciado seu primeiro bloco de carnaval, o Bloco Xainirô, passando por algumas cidades brasileiras. Há planos para continuar o projeto do bloco em 2024.

Wanessa apresentou seu novo álbum, Livre, em um show inédito no dia 15 de abril de 2023, na Audio Club, em São Paulo. O álbum é dividido em três atos, sendo o primeiro lançado no dia 28 de abril de 2023.

Setlist
O seguinte repertório representa o show realizado na High Club, em São Paulo, no dia 15 de outubo de 2022. Não representa necessariamente o repertório do restante da turnê.

"Hair & Soul"
"Loko!"
 "Dono Da Noite" / "Paga pra Ver" / "Wanna Be"
"Louca" / "Sem Querer"
"Apaixonada por Você" / "Eu Quero Ser o Seu Amor"
"Tanta Saudade"
"Me Engana Que Eu Gosto" / "Blow Me Away"
"Não Resisto a Nós Dois"
"Mulher Gato" / "Sozinha"
"Fly"
"Não Me Leve a Mal"
"Amor, Amor"
"High" / "Messiah"
"Falling 4 U"
"Sticky Dough"
"Worth It"
"Shine It On"
"O Amor Não Deixa"

Turnê
Com a Tour Livre, Wanessa retornou aos palcos de forma grandiosa, passando por algumas cidades brasileiras.

Apresentações Canceladas'''

Turnês musicais de 2018
Turnês de Wanessa Camargo

Turnê Livre


Esence, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski ismi "Kitiz"dir.

Daha önceleri köy iken, 29 Şubat 1972 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Nüfus

Kaynakça

Afşin'in mahalleleri
6360 sayılı yasaya göre kaldırılan belediyeler

Esence, Afşin


Binghamton Üniversitesi (), tam ismiyle Binghamton'daki New York Eyalet Üniversitesi (), New York Eyalet Üniversitesi (SUNY) sistemine bağlı, Binghamton şehrinde bulunan, bir kamu üniversitesidir. 1946'da kuruluşundan bu yana küçük bir beşeri bilimler fakültesinden (Harpur College) doktora veren ve hâlihazırda 6 fakülte ve okuldan oluşan bir büyüklüğe ulaşmıştır.

Şu anda 11.861 lisans ve 2.885 lisansüstü öğrenciye ev sahipliği yapmaktadır. Binghamton Üniversitesi ABD üniversiteleri arasında 2012 yılında yapılan bir sıralamaya göre 89'uncudur.  Carnegie Vakfı  üniversiteyi yüksek araştırma etkinliğine sahip üniversiteler arasında sınıflandırmaktadır. Üniversitenin ana yerleşkesi Vestal'da, ikinci eğitim merkezi ise Binghamton şehir merkezindedir.

Tarihçe

Kuruluş
Binghamton üniversitesi 1946 yılında Triple Cities  College adıyla, bölgede İkinci Dünya Savaşı gazilerinin eğitim ihtiyacını karşılamak amacıyla kurulmuştur. Okulun ilk destekleyicilerinden IBM'in yönetim kurulu başkanı Thomas J. Watson, Syracuse üniversitesine bağlı fakültenin Endicott'da kurulmasına yardım etmiştir. Başlangıçta, öğrencilere Syracuse'de devam edecekleri üniversite eğitiminin ilk iki yılında hizmet veren Triple Cities College, 1948-9 öğrenim yılından itibaren dört yıllık bir okula dönüşmüştür. 1950'de Syracuse'den ayrılıp New York Eyalet Üniversite sistemine bağlandığında, üniversitenin adı koloni dönemi öncülerinden ve bir öğretmen olan Robert Harpur'un  anısına Harpur College olarak değiştirilmiştir.  Harpur College o dönemde beşeri bilimler fakültesine sahip iki kamu üniversitesinden birisi olur. Binghamton, Stony Brook, Albany ve Buffalo'daki merkezlerle birlikte oluşturacakları New York Eyalet üniversitesi sistemine dahil olan ilk okul olmuştur. 1955'te planlanmaya başlanan Üniversitenin Vestal'daki yeni yerleşkesine taşınması 1961'de tamamlanır.

1965'te üniversitenin ismi Binghamton New York Eyalet Üniversitesi (SUNY at Binghamton) olarak değiştirilir. Üniversite bünyesinde yeni fakülteler açılır. Harpur College artık lisans ve lisansüstü öğrencilerin %60'ının kayıtlı olduğu üniversitenin en büyük fakültesidir.

Resmi olarak eyalet üniversite sistemine bağlı bulunan üniversite 1992'den itibaren SUNY sisteminden ayrılma çabasına girişir ve yasal belgeler dışında Binghamton Üniversitesi adını kullanmaya başlar ve bunu teşvik eder.

Rektörler
Harpur College'ın ilk rektörü Triple Cities College'ın dekanı olan Glenn Bartle'dır. İkinci rektör G. Bruce Dearing Vietnam savaşı sırasında yürüttüğü rektörlük görevinden sonra Albany'deki New York eyalet üniversitesi merkez yönetimi akademik işler başkan yardımcılığı görevine geçer. Üçüncü rektör Nebraska Üniversitesinden gelen C. Peter Magrath 1972-1974 yılları arasında görev yapmış, 1974'te Minnesota Üniversitesi rektörü olmuştur. Dördüncü rektör Clifford D. Clark, Kansas Üniversitesi işletme fakültesi başkan yardımcılığı görevinden Binghamton akademik işlerden sorumlu rektör yardımcılığına getirilmiş, Magrath'in ayrılmasıyla rektörlük makamına vekalet etmiş, Mart 1975'te rektör seçildikten sonra 1990'ların ortasına kadar görevine devam etmiştir. Clark'ın rektörlüğü sırasında lisans eğitimiyle sınırlı olan üniversite bir araştırma üniversitesi haline gelmiştir. Clark'ın üniversiteye katkıları arasında Anderson Center for the Performing Arts'ın kurulması, Summer Music Festival'in başlatılması, Harpur Forum'un oluşturulması (bugünkü adıyla Binghamton University Forum), Thomas J. Watson School of Engineering and Applied Science'ın kurulması, Decker School of Nursing'in genişlemesi ve geliştirilmesi sayılabilir.

Clark'ın 1990'da emekliye ayrılmasıyla Lois B. DeFleur üniversitenin beşinci rektörü olmuştur. DeFleur'ün 20 yıla yaklaşan görev süresi boyunca üniversite, tarihinin en önemli büyüme hamlesini gerçekleştirmiştir. DeFleur öğrenci nüfusunun ve öğretim kadrosunun büyümesine yön vermiş, araştırma etkinliklerini ve kaynaklarını genişletmiş, yerleşke alanının 20 yeni binayla genişlemesini sağlamış, şu anda ülke çapında kabul gören çevre duyarlı uygulamaları başlatmış, üniversiteler arası spor etkinliklerinde üniversitenin klasman atlamasını sağlamış, akademik sıralamada üniversitenin yükselmesine önayak olmuştur. DeFleur 2010 yılında emekli olduğunda Peter Magrath rektörlük görevine vekaleten geri dönmüştür.

22 Kasım 2011'de SUNY mütevelli heyeti tarafından Harvey G. Stenger, Jr. 1 Ocak 2012'de görevine başlamak üzere üniversitenin yedinci rektörü olarak atanmıştır. Stenger bundan önce Buffalo üniversitesi akademik işler dekan vekilliği ve idari rektör yardımcılığı görevlerinde bulunmuştu.

Thomas J. Watson
IBM'in kurucu üyesi olan Thomas J. Watson Binghamton tarihinin önemli isimlerinden birisidir. Bölgede önemli bir potansiyel olduğunu öngörmüş ve 1940'larda bir grup yerel yönetici ile daha sonra Harpur College ve Binghamton üniversitesine dönüşecek olan Syracuse üniversitesine bağlı Triple Cities College'ın kuruluşunda öncü rolü oynamıştır. Endicott'da bulunan ve üniversiteye birkaç yıl ev sahipliği yapan IBM'e ait arsaları üniversiteye bağışlayan odur. Eğitim faaliyetine Endicott'da başlayan üniversite 1954'ten itibaren Vestal'daki yerleşkesine taşınmaya başlar. 1967'de kurulan School of Advanced Technology'nin devamı niteliğindeki Thomas J. Watson'ın adını taşıyan School of Engineering and Applied Science 1983'te kurulur.

Yönetim

Üniversite yönetimi her birinin başında bir rektör yardımcısı bulunan beş ana birimden oluşur: akademik işler, idare, dış ilişkiler, araştırma ve öğrenci işleri.

Üniversite New York Eyalet Üniversitesi sistemine bağlı dört merkezden birisidir ve New York Eyalet Üniversitesi mütevelli heyeti tarafından yönetilir. Binghamton Üniversite Konseyi, hizmet faaliyetleri, öğrenci işleri ve bütçe gibi okul yönetiminin bazı unsurlarının denetlenmesiyle görevlidir. 10 kişiden oluşan konseyin 9'u New York eyalet valisi tarafından atanır, diğer üye öğrenciler tarafından seçilir.

2012'de Üniversitenin toplam yardım sermayesi 81.919.000 dolardır. Bağış yoluyla kaynak yaratma işini, kâr amacı gütmeyen Binghamton Üniversitesi Vakfı üzerine almıştır. Bold.Brilliant.Binghamton isimli 30 haziran 2012'de sona eren bağış kampanyasında başlangıçta hedeflenen 95 milyon dolar aşılmış 100 milyon doların üzerinde bir meblağa ulaşılmıştır.

Fakülte ve okullar
Binghamton üniversitesi şu okullardan oluşur:

Harpur College of Arts and Sciences  en eski ve en büyük fakültedir. Güzel sanatlar, beşeri bilimler, doğa bilimleri ve sosyal bilimler ve matematik alanlarında 29 bölüm ve 12 disiplinler arası programda 7000'den fazla lisans ve 1200'den fazla lisansüstü öğrencisi bulunmaktadır.

The College of Community and Public Affairs (Kamu yönetimi fakültesi) insan gelişimi alanında lisans, sosyal hizmet, kamu yönetimi ve öğrenci işleri yönetimi alanlarında da lisansüstü programlar sunmaktadır. 2006 Haziranında daha önce bağlı bulunduğu eğitim ve insan gelişimi fakültesinin (School of Education and Human Development) yeniden yapılandırılmasından sonra kurulmuştur.
Decker School of Nursing (Hemşirelik Okulu) 1969'da kurulmuştur. Okul lisans, yüksek lisans ve doktora dereceleri vermektedir. Commission of Collegiate Nursing Education (CCNE) tarafından onaylanmıştır.

Graduate School of Education  (Eğitim Fakültesi Lisansüstü okulu) 2006 Temmuzunda Kamu İlişkileri Fakültesi gibi Eğitim ve İnsan Gelişimi Fakültesinin yeniden yapılandırılması sonrası kurulmuştur. Teacher Education Accreditation Council (TEAC) tarafından onaylı yüksek lisans ve doktora dereceleri vermektedir.

The School of Management  (İşletme fakültesi) ülke çapında en iyi 40, kamu üniversiteleri arasında en iyi 15 arasında yer almaktadır. İşletme, finans, enformasyon bilimleri, pazarlama ve muhasebe alanında Lisans, yüksek lisans ve doktora dereceleri sunmaktadır. American Assembly of Collegiate Schools of Business (AACSB) tarafından onaylanmıştır.

Thomas J. Watson School of Engineering and Applied Sciences  (Mühendislik ve Uygulamalı bilimler fakültesi) makine mühendisliği, elektrik mühendisliği, bilgisayar mühendisliği, biyo-mühendislik, endüstri mühendisliği, malzeme ve bilgisayar bilimi alanlarında lisans ve lisansüstü dereceler vermektedir. Accreditation Board for Engineering and Technology tarafından onaylanmıştır.

Üniversitenin lisansüstü eğitim birimi yukarıda bahsedilen altı okulun ileri derece programlarını denetler ve idare eder. Üniversite genelinde öğrencilere 70'in üstünde lisansüstü program sunulmaktadır.

Üniversite bir hukuk fakültesi kurulması planlarını açıkladıysa da bazı yöneticilerce planın yürütülmesi pek de ihtimal dahilinde görülmemektedir. Üniversite yönetimi New York Eyalet üniversitesi, Eyalet valisi, Amerika Birleşik Devletleri barosu ve diğer bazı önemli kuruluşlarla akreditasyon üzerinde çalışmaların sürdüğünü duyurmuştur. Son yıllarda yavaşladığı anlaşılan bu girişim için üniversite yönetimi kesin açıklamalardan uzak durmaktadır.

Yerleşke
Yerleşke Susquehanna  nehrinin hemen güneyinde 3.8 kilometrekarelik bir alana yayılmıştır. Yerleşke içinde orman, bataklık ve 24.000 metrekarelik bir göletten oluşan 0.77 kilometrekarelik bir doğal koruma alanı da bulunmaktadır. Üniversite yaklaşık 120 binadan oluşan bir büyüklüğe ulaşmıştır. Tamamlanan hizmet binaları arasında öğrenci barınma yapıları; akademik yapılar; mezuniyet töreni provaları, Bearcat (Binghamton üniversitesi basketbol takımı) müsabakaları ve diğer etkinlikler için çok amaçlı bir salon, University Union ek binası ve kısmen tamamlanmış olan Innovative Technologies Complex (ITC) bulunmaktadır. Üniversiteye yapılan diğer önemli bir ek de 29 milyon dolarlık bir yatırım sonucu inşa edilen ve kamu ilişkileri fakültesini barındıran şehir merkezindeki Downtown Center'dir.

Hizmetler ve Hizmet yapıları
Kütüphaneler

Glenn G. Bartle Kütüphanesi: Üniversitenin ilk rektörünün adını taşıyan Glenn G. Bartle kütüphanesi insani bilimler, sosyal bilimler, resmi arşiv belgeleri, matematik ve bilgisayar bilimleri koleksiyonlarını barındırır. Sanat, müzik, tiyatro ve sinema gibi başlıklara odaklanan güzel sanatlar kütüphanesi ve özel koleksiyonlar (Max Reinhardt Collection, Edwin A. Link ve Marion Clayton Link Archives) da burada bulunur.

Bilim kütüphanesinde (Science Library) mühendislik ve bilimler alanındaki eserler ile bir harita koleksiyonu bulunmaktadır.

The University Downtown Center (UDC) kütüphanesi sosyal hizmetler, insan gelişimi ve kamu yönetimi alanındaki eserleri barındırır.

Kütüphanelerde araştırmacılara danışmanlık, dizüstü bilgisayar ödünç verme ve bilgisayar işlikleri gibi hizmetler sunulmaktadır. Bunun yanında öğretim elemanları ve öğrencilere çeşitli akademik veritabanlarına erişim olanağı sağlanır. Öğrenciler yerleşkenin tamamında kablosuz internet ağından faydalanabilmektedirler.

Anderson Center, bir tiyatro yapısıdır ve üç ana sahneden oluşur. 550 kişilik Watters Theater, 450 kişilik Chamber Hall ve 1200 kişilik Osterhout Concert Theater. Bu merkez bugüne kadar Rus Ulusal Bale Topluluğu, Shakespeare Theatre Company , Prag Senfoni Orkestrası gibi önemli performans sanatçılarına ve Noam Chomsky gibi merkezdeki salonların tamamını dolduran önemli konuşmacılara ev sahipliği yapmıştır.

Üniversite Sanat Müzeleri: Üniversitenin sanat koleksiyonu Güzel sanatlar binasında bulunan iki mekanda sergilenir: Sabit koleksiyon ve özel sergilere ev sahipliği yapan Elsie B Rosefsky galerisi.

Çok Amaçlı Etkinlik merkezi (University Events Center )
Spor müsabakaları, fuar ve konser gibi etkinliklere uygun kapasitesiyle bölgenin en büyük salonlarından birisidir. Binghamton Bearcats basketbol takımına ev sahipliği yapan salonun kapasitesi 5300 kişidir. 2005, 2006 ve 2008'de [[NCAA] Amerikan Kolej Ligi] Doğu Konferansı erkekler, 2007'de bayanlar basketbol şampiyonalarına ev sahipliği yapmıştır. Salon atletizmi, tenis ve güreş müsabakaları da bu salonda yakın geçmişte yer alan etkinliklerdendir.

Diğer spor alanları Yerleşkede Ana spor salonu dışında rekreasyon ve takım oyunları ihtiyacına cevap veren iki salon daha bulunmaktadır. Bunlar dışında beyzbol, softbol, futbol, lakros sahaları ve koşu pisti de bireysel etkinlikler ve takım oyunları için öğrencilerin kullanımına sunulmaktadır.

Doğa Koruma Alanı
Yerleşkenin güneyinde bulunan Üniversitenin doğa koruma alanı 0.77km2'lik bir alana yayılan, öğrencilerin aktif katılımıyla el değmeden kalmasına özen gösterilen bir alandır. Doğa koruma alanında toplamda 16 kilometreye yaklaşan yürüyüş patikaları, bir gölet, bataklık ve ormanlık alanlar bulunur. Doğa koruma alanı bataklık üzerinden geçen ahşap yürüyüş platformu gibi popüler yürüyüş ve manzara olanakları sunar. Alanda son yıllarda artan geyik nüfusu ve bunun kontrol altına alınma yöntemleri sadece yerleşkede değil Binghamton şehri sakinleri arasında da tartışma konusu olmaktadır.

University Union binası iki kısımdan oluşur: doğu ve batı. Yapıda öğrenci dernekleri, fast-food restoranlara ayrılan özel bir bölüm, Susquehanna Room yemek salonu, M&T banka şubesi, üniversite kitapçısı, postane, oyun alanları, toplantı odaları ve sınıflar bulunur.

ITC (Innovative Technologies Complex) girişim sermayesi araştırmalarına yönelen, üniversitenin akademik etkinlikleri kadar yerel ölçekte yüksek teknoloji endüstrisini desteklemek amacıyla kurulmuş gelişmekte olan bir tesistir.

Barınma ve Ulaşım
Öğrenci Yurtları yedi ayrı yapı grubundan oluşur. Bunlar çoğunlukla lisans öğrencilerine hitap etmektedirler. Bunlardan Dickinson Community ve Newing College, koridor usulü iki kişilik odalardan oluşurken, College-in-the-Woods süitlerle iki ve üç kişilik odaları bir arada bulundurur. Hinman College ve Mountainview College yalnızca süitlerden oluşmaktadır. Susquhenna Community ve Hillside Community ise apartman dairelerinden oluşmaktadır.

Yerleşkeye toplu taşıma araçlarıyla ulaşım "mavi otobüsler" diye bilinen OCCT  (Off Campus College Transport) otobüsleri ve belediye otobüsleriyle sağlanmaktadır. OCCT yönetimi Lisans Öğrencileri Birliğine ait olan bir şirkettir. Lisans Öğrencileri Birliğinin 2010'da şirketi üniversiteye devretme girişimleri Lisansüstü Öğrencileri Derneğinin (GSO) kampanyalarıyla engellenmiştir. Şirketin geliri üniversitenin finansmanı ve öğrencilerden kesilen ulaşım ücretiyle karşılanmaktadır. Dönem başında kesilen bu ücret öğrencilerin belediye otobüslerini de ücretsiz olarak kullanmalarını sağlamaktadır. Ayrıca Lisans Öğrencileri Birliği tarafından işletilen ESCAPE adı verilen New York şehrine hafta sonları ve tatillerde servis yapan bir otobüs de bulunmaktadır.

Akademik
Öğrenci nüfusunun yüzde 84'ü New York eyaletinde (bunun yüzde 60'ı New York şehri çevresinde) ikamet etmektedir. Kalan öğrencilerin %7.5'i diğer Amerikan eyaletlerinden, %8.5'i ise uluslararası öğrencilerden oluşmaktadır.

Üniversite %93'ü alanlarında doktora yapmış yaklaşık 600 öğretim elemanından oluşan bir kadroya sahiptir.

Müfredat
Binghamton 80'den fazla lisans 30'dan fazla lisansüstü alanda derece vermektedir. Bunun dışında disiplinler-arası bireyselleşmiş dereceler veren programlar da bulunmaktadır. Bazı alanlarda öğrencilere lisans ve lisansüstü derecelerini beş yılda tamamlama şansı veren bütünleşik programlar bulunmaktadır. Yine bazı alanlarda, lisansüstü ve profesyonel okullara (SUNY Upstate Medical School gibi) geçişi garanti eden programlar bulunmaktadır.
Binghamton'da derslerin çoğu dört krediliktir. Fakültelerin mezuniyet için gerekli kredi sayısı çeşitlilik göstermektedir. Örneğin Harpur College öğrencileri 126 krediyi tamamlamak zorundadır.

Genel Eğitim
Üniversite öğrencilerinin genel eğitim dersleri koşulunu tamamlamasını zorunlu kılmaktadır. Bu kural bölümlere göre çeşitlilik göstermekteyse de, hangi bölümde olursa olsun öğrenciler kendi alanları dışında estetik, küresel bağımlılıklar, beşeri bilimler, laboratuvar bilimi, dil ve iletişim, matematik, fiziki etkinlik ve sağlık, sosyal bilimler ve çoğulculuk gibi konuları içeren genel eğitim derslerini almak zorundadır.

Üniversiteler arası sıralamada Binghamton'un yeri

Binghamton üniversitesi Howard ve Matthew Greene'in yazdığı The Public Ivies: America's Flagship Public Universities (2001) isimli kitapta Public Ivy olarak anılmaktadır. Public Ivy terimi Ivy League olarak da bilinen ABD'nin kuzeydoğusunda bulunan sekiz üniversitenin oluşturduğu ülkenin en itibarlı okullarının spor ligine verilen isimden gelmektedir. Adı geçen kitapta Binghamton kamu üniversiteleri arasında "Ivy" sayılabilecek seçkin üst grupta sayılmaktadır.

2010 yılında US News tarafından son 15 yılda ülkenin en iyi 50 kamu üniversitesi arasında gösterilmiştir.

Üniversite 2010 yılında U.S. News tarafından eğitim, akademik kadro ve öğrenciler bakımından en yenilikçi atılımları yapan üniversiteler arasında 11. sırada gösterilmiştir.

2012 yılında U.S. News tarafından yapılan ülkenin en iyi okulları sıralamasında 258 okul arasında 89. sırada yer almıştır.

2012 Business Week işletme fakülteleri sıralamasında kamu üniversiteleri içinde 25'inci sırada yer almıştır. Tüm üniversiteler arasında 59'uncu sıradadır.

Forbes America's Best Colleges 2012 sıralamasında 4 yıllık lisans eğitimi veren okullar içinde 158. sırada yer almıştır.

Fiske Guide to Colleges üniversiteyi kuzeydoğudaki başlıca kamu üniversiteleri arasında göstermiştir.

Üniversiteye Kabul ve Maliyet
Üniversite SUNY sistemi okulları içinde en fazla talep gören ve en seçici okullar arasındadır. 2009'da üniversiteye 2.000 kişilik birinci sınıf lisans kontenjanı için 33.000 başvuru ulaşmıştır. 2012 verilerine göre üniversiteye kabul edilen öğrencilerin SAT puanlarının orta değeri 1220-1390; ACT puanlarının orta değeri 26-31'dur. Birinci sınıf öğrencilerin okula devam etme oranı % 91'dir. Öğrenci akademik kadro oranı 20/1'dir.

Üniversite ucuz ve kaliteli eğitimi temel pazarlama ve reklam sloganı olarak benimsemiştir. US News ve Fiske Guide to Colleges gibi rehberlik araştırmalarının sonuçları da bunu destekler niteliktedir. Harç ve diğer ücretler toplamı New York eyaletinde ikamet eden öğrenciler için 7.613 dolar, eyalet dışından gelen öğrenciler için 16.761 dolardır. Öğrencilerin mezuniyet sonrası kredi geri ödemesi bakımından kamu üniversiteleri içinde en düşük borç oranına sahip 15 üniversite arasında bulunmaktadır. Her öğrenci ortalama 21.110 dolarlık bir borçla mezun olmaktadır.

Araştırma
Üniversite lisans ve lisansüstü öğrencilere ileri araştırma olanakları sunmaya gayret göstermektedir. Üniversite yönetimine ait araştırma birimi tarafından altı ayda bir yayımlanmakta olan bir dergi üniversitenin bilimsel araştırmalarını kamuya duyurur. 2009-2010 mali yılında üniversite bilimsel araştırmalar için 44 milyon dolar bağış toplamışken, 2012'de bu rakam 100 milyonun üzerine çıkmıştır.

Araştırma vakfı üniversiteden bağımsız olarak çalışan, kâr amacı gütmeyen, özel bir kuruluştur ve üniversiteye yapılan bağışları SUNY sistemi adına yönetmektedir.

Türk üniversiteleriyle ortak programlar
Binghamton üniversitesi Türk üniversiteleriyle New York Eyalet üniversitesinin ortaklaşa yürüttükleri "Dual Diploma" olarak da bilinen Ortak Diploma programına iştirak etmektedir.

Binghamton üniversitesinin programa katıldığı alanlar ve işbirliği yapılan Türk üniversiteleri şunlardır:

Küresel ve uluslararası ilişkiler: ODTÜ, Boğaziçi üniversitesi, Bilkent

Bilişim sistemleri mühendisliği: Boğaziçi üniversitesi, İTÜ

İşletme: ODTÜ.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www2.binghamton.edu/bu-council/
 http://gened.binghamton.edu/
 https://web.archive.org/web/20060904190254/http://harpur-advising.binghamton.edu//faq/faq.cgi?answer=1110563015
 http://www.fiskeguide.com/
 http://colleges.usnews.rankingsandreviews.com/best-colleges/
 http://www.kiplinger.com/

Üniversite
New York eyaletindeki üniversiteler

1946'da kurulan üniversiteler

Binghamton Üniversitesi


දේශ් හෙවත් දේස් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ හින්දුස්තානී ශාස්ත්‍රීය සංගීතය තුළ එන රාගයකි. මෙය ඛමාජ් ථාටයට අයත් ය. මෙම රාගය ඛමාජ් රාගයට බෙහෙවින් සමාන ය.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 Raaga details from Sounds of India
 Article on Des from South Asian Women's Forum
 Film songs in Desh
 About Desh on Chandrakantha

හින්දුස්තානී රාග

දේශ් (රාගය)


Patrick McKinney (Birmingham, 30 de abril de 1954) é um ministro católico romano inglês e bispo de Nottingham.

Em 29 de julho de 1978 ele recebeu o Sacramento da Ordem para a Arquidiocese de Birmingham do Bispo Auxiliar Joseph Francis Cleary.

O Papa Francisco o nomeou Bispo de Nottingham em 14 de maio de 2015. A consagração episcopal doou-lhe o arcebispo de Westminster, cardeal Vincent Nichols, em 3 de julho do mesmo ano; Os co-consagradores foram o Arcebispo de Liverpool Malcolm McMahon OP e o Arcebispo de Birmingham Bernard Longley.

Em 8 de julho de 2020, o Papa Francisco o nomeou membro do Pontifício Conselho para o Diálogo Inter-religioso.

Ver também

Bispos católicos da Inglaterra

Patrick Joseph McKinney


Brand New Day šesti je studijski album britanskog glazbenika Stinga. Diskografska kuća A&M Records objavila ga je 27. rujna 1999. godine.

Uradak se pojavio na devetom mjestu ljestvice Billboard 200 i u SAD-u je prodan u više od 3.5 milijuna primjeraka; uspjeh drugi singla s uratka, "Desert Rosea" (na kojem se pojavljuje alžirski raï pjevač Cheb Mami), omogućio je albumu da se pojavi na visokim mjestima glazbenih ljestvica. Brand New Day kritički je i komercijalno uspješan.

Sting je za album osvojio nagradu Grammy u kategoriji najboljeg pop vokalnog albuma, dok je za naslovnu skladbu dobio treću nagradu Grammy u kategoriji najbolje muške pop vokalne izvedbe.

Pozadina
U početku je Stingov uobičajeni producent Hugh Padgham trebao biti producent albuma, no Stingu se svidio Kipperov rad, pa je odlučio ne surađivati s Padghamom.

Cjelovita inačica pjesme "The End of the Game" pojavila se na singlu za "naslovnu skladbu", ali i na DTS i DVD-Audio inačicama uratka. Glazbeni spot za naslovnu skladbu parodija je reklama za izbjeljivače i reklamira "potpuno novu marku 'Day Ultra'".

Popis pjesama

Recenzije
Stephen Thomas Erlewine, recenzent stranice AllMusic, dodijelio je albumu tri i pol od pet zvjezdica i izjavio je: "Svijetao, katkad i živahan, Brand New Day ne zvuči poput ičega drugoga u Stingovoj diskografiji. Međutim, suprotno onome što bi njegov naslov mogao natuknuti, ne predstavlja novi početak. Ne samo da je uradak tipičan za njegovu tradiciju, već zvuči bezvremenski -- nevjerojatno je koliko Brand New Day zvuči kao nastavak Nothing Like the Suna u glazbenom smislu." Dodao je: "Možda ne traži toliko od publike koliko ostalih Stingovi uradci iz devedesetih, ali od samog je početka zabavan, što nije slučaj s ostalim albumima. Brand New Day ne sadrži nove klasike i pomalo zvuči otrcano, ali je dobro oblikovan, melodičan i ima dobar smisao za humor -- što je upravo vrsta albuma kakve bi Sting trebao snimati dok ulazi u treće desetljeće karijere." Entertainment Weekly dodijelio mu je ocjenu -4 (B-) i komentirao: "Uz sve složene taktove, svjetski i new age noir Brand New Daya nudi mnogo prolaznih harmoničnih užitaka i ne previše očite strasti. Dovoljno je dobar ako vam se sviđaju slušne tapete koje se odlikuju promjenjivim taktovima."

Osoblje

Sting
Sting – vokali, bas-gitara, sintesajzer, prateći vokali, produkcija
Dodatni glazbenici
Cheb Mami – vokali (na pjesmi "Desert Rose")
Kipper – klavijature, programiranje, produkcija
Dominic Miller – gitara
Manu Katché – bubnjevi
Vinnie Colaiuta – bubnjevi
Jason Rebello – klavir, klavinet
Chris Botti – truba
Stevie Wonder – usna harmonika (na pjesmi "Brand New Day")
James Taylor – vokali i akustična gitara (na pjesmi "Fill Her Up")
Branford Marsalis – klarinet
Mino Cinelu – udaraljke
David Hartley – aranžman gudačkih glazbala (na pjesmama 3 i 6), Hammond orgulje
B. J. Cole – pedal steel gitara
Kathryn Tickell – nortambrijske gajde, violina
Don Blackman – Hammond orgulje
Sté – repanje na francuskom (na pjesmi "Perfect Love... Gone Wrong")
Gavyn Wright – koncert-majstor (na pjesmama 3 i 6)
Joe Mendez – prateći vokali
Janice Pendarvis – prateći vokali
Althea Rodgers – prateći vokali
Marlon Saunders – prateći vokali
Veneese Thomas – prateći vokali
Darryl Tookes – prateći vokali
Ken Williams – prateći vokali
Pamela Quinlan – prateći vokali
Tawatha Agee – prateći vokali
Dennis Collins – prateći vokali
Ettamri Mustapha – darbuka
Farhat Bouallagui – aranžman gudačkih glazbala (na pjesmi "Desert Rose")
Moulay Ahmed – gudačka glazbala
Kouider Berkan – gudačka glazbala
Salem Bnouni – gudačka glazbala
Sameh Catalan – gudačka glazbala

Ostalo osoblje
Simon Osborne – tonska obrada
Neil Dorfsman – tonska obrada
Geoff Foster – tonska obrada
Chris Blair – tonska obrada
Gary Daniel Cook – sintesajzersko programiranje gitare Roland VG8
Olaf Heine – fotografija
Carter Smith – fotografija
Richard Frankel – omot albuma

Ljestvice

Izvori

Albumi iz 1999.
Britanski glazbeni albumi

Brand New Day


Ponte, Portekiz'de Vila Verde belediyesine bağlı olan, 3,22 km2 yüzölçümüne sahip, 561 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Verde'nin bucakları

Ponte (Vila Verde)


Štiavnička este o comună slovacă, aflată în districtul Ružomberok din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 800 de locuitori. Se învecinează cu , , Ružomberok și .

Istoric
Localitatea Štiavnička este atestată documentar din 1505.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Štiavnička


6255 Kuma este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6255 Kuma este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kuma Kogen de Akimasa Nakamura. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 5,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

6255 Kuma


Divizia 187 Infanterie a fost una din marile unități tactice ale Armatei Imperiale Germane, participantă la acțiunile militare de pe frontul român, în timpul Primului Război Mondial. În această perioadă, a fost comandată de generalul Edwin Sunkel.

În campania anului 1916 pe teritoriul României a luat parte la Lupta de la Orlat, Bătălia de la Sibiu, Lupta de la Țânțaru, Bătălia de la Brașov, Bătălia de la Râmnicu Sărat și Lupta de la Pralea.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Unități militare germane pe frontul român în Primul Război Mondial

Divizia 187 Infanterie germană (1916-1918)


An open sandwich, also known as an open-face/open-faced sandwich, bread baser, bread platter or tartine, consists of a slice of bread or toast with one or more food items on top. It has half the amount of bread of a typical closed sandwich.

History
During the start of the middle ages, thin slabs of coarse bread called "trenches" (late 15th century English) or, in its French derivative, "trenchers", were used as plates. At the end of the meal, the food-soaked trencher was eaten by the diner (from which we get the expression "trencherman"), or perhaps fed to a dog or saved for beggars. Trenchers were as much the harbingers of open-face sandwiches as they were of disposable crockery.

A direct precursor to the English sandwich may be found in the Netherlands of the 17th century, where the naturalist John Ray observed that in the taverns, beef hung from the rafters "which they cut into thin slices and eat with bread and butter laying the slices upon the butter".  These explanatory specifications reveal the Dutch belegd broodje, open-faced sandwich, was as yet unfamiliar in England.

Terminology

In countries like Denmark, where smørrebrød is common, smørrebrød is not considered a form of sandwich; rather, a sandwich is considered a form of smørrebrød with an extra piece of bread on top. In a US context, open sandwiches are sandwiches that are made with only a single slice of bread. It has given rise to some controversy in the philosophy of language study of meaning underdetermination after a judge had to consider whether a burrito was a sandwich for the purposes of enforcing an exclusive use clause in an American legal case. The judge followed the definition of Merriam Webster's Dictionary: "two thin pieces of bread, usually buttered, with a thin layer (as of meat, cheese or savory mixture) spread between them." Because the burrito was "typically made with a single tortilla," the judge said it was not a sandwich.

This decision led Amanda Hess to question whether an open-faced sandwich was a sandwich at all. She questioned whether pizza, bruschetta, buttered toast or hot dogs could be considered sandwiches. She found that the United States Department of Agriculture defined a sandwich as "at least 35% cooked meat and no more than 50% bread." Further, the USDA regulations only apply to open-faced sandwiches. Sandwiches made with two slices of bread are covered by the Food and Drug Administration.

Responding to the controversy, Dan Pashman declared that "a burrito is not a sandwich." He stated that a sandwich must be composed of a filling between two discrete items of food, and that one must be able to eat it without utensils.

Presentation

Open sandwiches allow for an arrangement of different types of sandwiches to be served with afternoon teas or as an accompaniment to salads. They can be cut into fancy shapes of triangles, stars, rounds and crescents, and arranged in an attractive platter for presentation. Common ingredients for open sandwiches are jam, stuffed olives, chopped herbs, cream cheese, hard-boiled eggs and pimiento. Any ingredients can be used to add flavor and color to enhance the presentation of the sandwich platter.

In various countries
An open sandwich is a slice of fresh bread, with different spreads, butter, liver pâté, cheese spreads, cold cuts such as roast beef, turkey, ham, bacon, salami, beef tongue, mortadella, head cheese or sausages like beerwurst or kabanos, fish such as smoked salmon, gravadlax, herring, eel and prawns, and vegetables like bell pepper, tomato, radish, scallion and cucumber.

Open sandwiches like this are consumed in France, Belgium, Denmark, Norway, Sweden, Finland, Estonia, Austria, Germany, the Czech Republic, Hungary, the Netherlands, Poland and Bulgaria as well as other parts of Europe, and North America as a regular breakfast and supper food item. The American tongue toast is offered as an entrée for breakfast, lunch, and supper and as an hors d'œuvre for formal parties.

In former Czechoslovakia, a popular type of open sandwich is called obložené chlebíčky (pl., sg. obložený chlebíček) - slantways cut slice of veka (long narrow white bread) spread with butter and/or with various combinations of mayonnaise salads and hard boiled egg, cheese, ham, salami, smoked fish (salmon or sprats or pickled herring), tomato, pickled cucumber, lettuce, raw onion or other vegetable, etc.

The open sandwich is the common, traditional sandwich type in the Nordic countries, Estonia, Latvia, Lithuania, the Netherlands, Belarus, Russia, Poland, Ukraine, Kazakhstan where it is typically eaten at breakfast, lunch, supper, or as a snack. In Finland the sandwich is called voileipä, and in Estonia similarly võileib, which also means "butter bread".

The Scandinavian open sandwich (, ,  or macka) consists of one piece of buttered bread, often whole-grain rye bread (, , ), topped with, for instance, cheese, cold steak, ham, turkey, shrimps, smoked salmon, caviar, hard boiled eggs, bacon, herring, fish fillets, liver pâté (, , ), and/or small meatballs. This is typically complemented by some herbs and vegetables such as parsley, cold salad, thinly sliced cucumber, tomato wedges and/or pickled beets etc. on the same slice of bread.

A condiment, such as mayonnaise, or mayonnaise-based dressing is also often included in some form.
An old traditional replacement for butter on a piece of bread with herring is pig fat. There are many variations associated with the smørrebrød/smørbrød/smörgås and there are even special stores, cafés and restaurants (especially in Denmark) that specialize in them.

The Dutch and Flemish Uitsmijter consists of one or more slices of bread topped with fried eggs (one per slice of bread), and can be accompanied by slices of cheese and/or meat (roast beef or ham). The dish is often served as a hearty breakfast. Sweet toppings are commonly used for breakfast in the Netherlands and Belgium: e.g. sprinkles, vlokken, or muisjes, next to the more widespread peanut butter, honey, jam, and chocolate spread.

In Great Britain, open sandwiches are rare outside of Scandinavian delicatessens. The open sandwiches found in Great Britain are the Welsh rarebit and other "on toast" dishes (e.g., cheese on toast), and the Scotch woodcock, an open sandwich served historically at the colleges of the University of Cambridge and University of Oxford and in the refreshment rooms of the House of Commons of the United Kingdom as late as 1949.

In North America, an open faced sandwich may also refer to a slice of bread topped with warm slices of roasted meat and gravy. Examples include a beef Manhattan, a hot chicken sandwich in Canada, or Welsh rarebit. This is also done in Scandinavian countries, where they also eat open faced sandwiches with fried meat and fried fish.

Examples and varieties

See also

 Butterbrot
 Canapé
 Croque-monsieur
 French toast
 Francesinha
 Grilled cheese sandwich
 Hors d'oeuvre
 Hot Brown
 Ham and cheese sandwich
 List of sandwiches
 Monte Cristo sandwich
 Obložené chlebíčky
 Sandwich
 Strammer Max
 Smörgåsbord
 Smörgåstårta
 Smørrebrød
 Tongue toast
 Welsh rarebit

References

External links

 Dine with the Danes Video of Danish open-face sandwiches
 Czech Open sandwiches
 A History of Poland's National Obsession with Open Sandwiches

Sandwiches
Austrian cuisine
Belarusian cuisine
Czech cuisine
Danish cuisine
Dutch cuisine
English cuisine
Finnish cuisine
Hungarian cuisine
Italian cuisine
Latvian cuisine
Lithuanian cuisine
Norwegian cuisine
Polish cuisine
Russian cuisine
Swedish cuisine
Ukrainian cuisine
Types of food
World cuisine

Open sandwich


Le centre paroisial de Seinäjoki (en ) est un bâtiment formant un ensemble avec l'église de la Croix des plaines à Seinäjoki en Finlande.

Présentation
Construit sur trois étages, le centre est au bord de la cour de l'église, où ont lieu des événements religieux en plein air.
Les mêmes essences de bois que dans l'église ont été utilisées pour le revêtement de la salle paroissiale : hêtres rouges sur les murs, bancs en hêtre rouge.

Le centre paroissial fait partie du centre Aalto, un groupe de bâtiments publics conçus par Alvar Aalto, qui est classé par la direction des musées de Finlande parmi les Sites culturels construits d'intérêt national en Finlande.

Références

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Aaltokeskus

Église luthérienne
Bâtiment à Seinäjoki
Bâtiment d'Alvar Aalto
Seinäjoki
Architecture civile du XXe siècle

Centre paroissial de Seinäjoki


Charlot polițist (în ) este un film american de comedie din 1917 produs de Henry P. Caulfield și scris și regizat de Charlie Chaplin pentru compania Mutual Film. În alte roluri interpretează actorii Edna Purviance și Eric Campbell.

Prezentare

Distribuție
Charlie Chaplin ... The Derelict
Edna Purviance ... The Mission Worker
Eric Campbell ... The Bully
Albert Austin ... Minister/Policeman
Lloyd Bacon ... Drug Addict
Henry Bergman ... Anarchist
Frank J. Coleman ... Policeman
William Gillespie ... Heroin addict
James T. Kelley ... Mission Visitor/Policeman
Charlotte Mineau ... Big Eric's Wife
John Rand ... Mission Tramp/Policeman
Janet Miller Sully ... Mother in Mission
Loyal Underwood ... Small Father/Policeman
Erich von Stroheim Jr. ... Baby
Leo White ... Policeman (nemenționat)
Tom Wood ... Chief of Police (nemenționat)

Note

Legături externe

 Article at InDigest Magazine about the film recently being scored by Justin Vernon (Bon Iver)

Vezi și
 Listă de filme de comedie din anii 1910
 Listă de filme americane de comedie
 Listă de filme americane din 1917
 Mutual Film

Filme din 1917
Filme regizate de Charlie Chaplin
Filme de comedie din anii 1910
Filme Mutual Film
Filme americane
Filme alb-negru
Filme mute
Filme de scurt metraj

Charlot polițist


නාකලගමුව යනු ශ්‍රී ලංකාවේ, කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ හි පිහිටි ගම්මානයකි. එය (A4 අධිවේගී මාර්ගය) අසල පිහිටා ඇති අතර එනමින් A4 අධිවේගී මාර්ග පිවිසුමක් ද ඇත.

නාකලගමුව


Shoreham may refer to:

Places

Australia
 Shoreham, Victoria

United Kingdom
 Shoreham, Kent
 Shoreham railway station
 Shoreham-by-Sea, West Sussex
 Shoreham (UK Parliament constituency) 1974-1997
 New Shoreham (UK Parliament constituency) 1295-1885
 Shoreham (electoral division), a West Sussex County Council constituency
 Shoreham Airport
 Shoreham Airshow
 2015 Shoreham Airshow crash
 Shoreham-by-Sea railway station

United States
 Shoreham, Michigan
 Shoreham, New York
 Shoreham Nuclear Power Plant
 Shoreham station (LIRR), an abandoned Long Island Railroad station
 Shoreham, Vermont
 Omni Shoreham Hotel, Washington, D.C., US
 The Shoreham, a building in the Lakeshore East development, Chicago, Illinois, US
 New Shoreham, Rhode Island, the primary town on Block Island

Other uses
 Shoreham F.C., a football club in Shoreham-by-Sea, West Sussex
 HMS Shoreham, at least five ships of the Royal Navy
 Shoreham-class sloop, eight warships of the Royal Navy built in the 1930s

See also

 New Shoreham (disambiguation)
 Port Shoreham, Nova Scotia, Canada

Shoreham


Le Démon qui dansait la gigue (titre original : The Mystery of the Dancing Devil) est un roman de Robert Arthur et de William Arden, paru en 1976 chez Random House aux États-Unis, faisant partie de la série policière pour adolescents Les Trois Jeunes Détectives.

Traduit par Claude Voilier, avec des illustrations de Jacques Poirier, le roman est paru une première fois en France en 1978 dans la Bibliothèque verte, puis en 1998 dans le cadre d'une réédition.

La rédaction du roman fut attribuée à Alfred Hitchcock pour des motifs publicitaires et de marketing dans les éditions de 1976 à 1984.

Résumé
« Les trois jeunes détectives » (Hannibal, Peter et Bob) sont amenés à enquêter de la manière la plus inattendue qui soit : la jeune Winnie, six ans, s'est fait voler sa poupée Anastasie par un homme avec une cape noire. Ce qui se présente sous un angle peu important devient plus sérieux quand les trois jeunes gens découvrent que le père de Peter Crentch vient de se faire dérober un appareil de projection par un homme avec une cape noire. Or la poupée comme l'appareil de projection étaient transportés dans des attachés-case noirs. Serait-on face à un voleur obsédé par le vol de valises ?

Les Trois Détectives font savoir au voisinage qu'ils ont trouvé une telle valise et se mettent à surveiller, la nuit suivante, le local d'entrepôt de l'oncle Titus. Le voleur fait son apparition et s'empare de la valise. Celle-ci est un « appât » contenant un puce émettrice qui permet de la suivre à distance. Alors qu'ils arrivent près de la plage, un immense démon hirsute et effrayant, avec des cornes, des yeux rouges, des colliers magiques, poussant des cris démoniaques, les effraie. Le Démon pousse ses cris effrayants tout en dansant de manière désordonnée. Les adolescents prennent peur et le voleur s'enfuit.

Par déductions, Hannibal reconstitue ce qu'il s'est passé : le voleur avait un bien précieux dans une mallette noire et a eu un accident. La valise a été projetée à l'extérieur du véhicule et l'homme ne s'en est rendu compte que bien plus tard. C'est pourquoi il a volé dans le quartier des valises ressemblant à celle qu'il transportait (valise contenant la poupée de Winnie, valise contenant l'appareil du père de Peter).

La suite de leur enquête auprès de Frankie Bender, un adolescent qui avait récupéré la mallette convoitée, leur permet d'apprendre que celle-ci contenait une précieuse statuette ancienne. Or Frankie Bender, justement, vient de se faire voler cette statuette ! L'ayant décrite aux aventuriers, ces derniers s'aperçoivent que cette statuette ressemble au « démon » qui les a effrayés la veille au soir ! En quelque sorte, c'était la statue volée, mais en cent fois plus grande et vivante. Alors qu'ils sortent du repaire de Frankie, les adolescents sont de nouveau attaqués par le Démon en question. La voie prétend être « le Grand Khan de la Horde d'or ».

Des recherches approfondies leur apprennent que la statuette existe et qu'elle est la propriété du millionnaire H. P. Clay, qui justement habite non loin de là. Les Trois Détectives décident de rendre visite à ce riche collectionneur. Arrivés à destination, l'homme n'est pas là mais ils sont introduits auprès de son fils, James Clay. Ils lui expliquent le motif de leur visite. James confirme que son père est effectivement le propriétaire de la statuette recherchée mais, selon lui, elle n'a jamais été volée. James les emmène contempler le musée personnel du millionnaire. Mais surprise : la statuette a effectivement disparu...

Voir aussi

Articles connexes
 Gigue, danse traditionnelle
 Liste des romans de la Bibliothèque verte

Liens externes

  sur three-investigators-books.com
 Site de la Bibliothèque verte

Roman Les Trois Jeunes Détectives
Roman américain paru en 1973
Roman d'aventures américain
Roman se déroulant en Californie
Roman se déroulant dans les années 1970

Le Démon qui dansait la gigue


Carita puede referirse a:
Diminutivo de cara (rostro)
Diminutivo femenino de caro (costoso)

Apellido
Fidel Carita Monroy

Otros usos
Carita sonriente, género de alfarería prehispánica.

Títulos de obras
Carita de ángel
Carita Pintada

Paronimia
Caritas
Cárites
Caridad
Santa Maria la Carità

Carita


නොරැහැන් රවුටරයක් යනු  රවුටරයක කෘත්‍යයන් ඉටු කරන මෙවලමක් වන අතර  නොරැහැන් ප්‍රවේශ්‍ය ස්ථානයක සහ ජාල ස්විච්චයක කාර්යයන්ද ඉටු කරයි. ඒවා සාමාන්‍ය වශයෙන් භාවිතා කරන්නේ සංදාම (කේබල) සම්න්ධතාවයක් විරහිතව අන්තර්ජාලයට හෝ  පරිගණක ජාලයකට හෝ ප්‍රවේශ්‍යයක් ඇති කර ගැනීමටයි.  රැහැන්ගත පෙදෙසි ජාලයක් (පෙදෙසි ජාලය) තුල, පරිපූර්ණ ලෙසින් නොරැහැන් පෙදෙසි ජාලයක් (නොරැහැන් පෙදෙසි ජාලය) තුල , හෝ රැහැන්ගත/නොරැහැන් ජාල සම්මිශ්‍රණයක් තුල මෙය ක්‍රියාත්මක විය හැක.

අන්තර්ජාලය

නොරැහැන් රවුටරය


Kolonya, etil alkol, su ve limon, çiçek veya tütün esansı gibi hoş koku veren maddelerin karışımından oluşan bir tür parfüm. Batıda Eau de Cologne ismi ile de biliniyordu.

Tüm zamanların en yaygın kullanılan tuvalet malzemesi olarak da bilinen kolonya, ilk kez 1709 yılında İtalyan Giovanni Paolo Feminis tarafından Köln'de üretilmiştir.

İlk olarak 1709'da Johann Maria Farina (Giovanni Maria Farina) tarafından karıştırılmış, ayrıca türüne bağlı olarak tipik konsantrasyonda %2-5 uçucu yağ'lar veya bitki özleri ve alkol ve su karışımı olmak üzere o zamandan beri daha çok kokulu formülasyonlar için genel bir terim haline gelmiştir.

Seyreltik etanol (%70-90) esaslı kolonya, limon, portakal, mandalina, klementine, bergamot, greyfurt, kan portakalı, acı portakal ve portakal çiçeği gibi narenciye yağlarının karışımıdır. Ayrıca lavanta, biberiye, kekik, güveyotu, petitgrain (portakal yaprağı), yasemin, zeytin, iğde ve tütün yağlarını da içerir.

Cilde sürüldükten sonra içerisinde bulunan alkolün hızla buharlaşması ve bu sırada buharlaşan alkol moleküllerinin çevrelerinden ısı çekmesi nedeniyle kullanan kişiye bir serinlik verir ve genelde ferahlamak için kullanılır. Bunun dışında keskin kokusu sebebi ile ayıltıcı özelliği vardır.

Tarihçe
Bir efsaneye göre Macar Suyu olarak bilinen ve ilk defa bir keşiş tarafından Macaristan Kraliçesi Elizabeth için üretilmiş olan koku, kolonyanın atasıdır. Floransa'daki Santa Maria Manastırı rahibelerinin aqua reginae adıyla 14. yüzyıldan itibaren üretmekte oldukları bu koku, bir teoriye göre 17. yüzyılda bir gezgin olarak Floransa'da bulunan İtalyan parfümcü Giovanni Paolo Feminis'in ilgisini çekmiş ve baş rahibeden formülünü öğrenmiştir. Köln'de yaşayan Feminis Floransa'dan döndüğünde bu kokunun içine bergamot, limon ve portakal esansı katarak bugün kolonya denilen kokuyu geliştirdi; önce Eau Admirable" (Hayranlık verici su), daha sonra da "Eau de Cologne" (Köln suyu, Almanca "Kölnisch Wasser") olarak pazarlamaya başladı.

Artan talep üzerine Feminis'nin yardıma çağırdığı Giovanni Maria Farina adlı bir başka İtalyan parfümcü 1709'da Köln'de kurduğu fabrikada üretime devam etti. Köln Tıp Fakültesi'nin bu kokuyu tıbbi ürün olarak onaylamasının ardından kolonya Avrupa'da yaygınlaştı.

Kolonya ilk geliştirildiği yıllarda tıbbi amaçla kullanılıyordu. O günlerdeki formülüyle biberiye, portakal çiçeği, bergamot ile limondan oluşan ve ferahlatıcı özelliği yüzünden rağbet gören karışım, sindirim sistemi rahatsızlıklarında şeker üzerine damlatılarak alınıyor ya da şaraba karıştırılarak içiliyordu. Antiseptik özelliğinden ötürü ağız çalkalamada, yara temizliğinde kullanılıyor, kas ve eklem ağrıları için harika bir friksiyon solüsyonu oluyordu.

Uzun yıllar tedavi edici özelliğinden yararlanılan bu sıvı, tuvalet amacıyla kullanılmaya başlandıktan sonra bir devrim yüzyılı olan 18. yüzyılda adeta bir çığır açtı. Sınıf savaşının en keskin biçimde yaşandığı yıllarda yükselen burjuvazi karşısında, ağır ve pahalı parfümlerle özdeşleşen aristokrasi yenik düşünce, ağır kokuların da itibarı azalmıştı. Kolonya gibi hafif ve ferahlatıcı kokular sadeliğin, saflığın simgesi haline geldi ve burjuvazinin gözdesi oldu.

Köln'de 1799'da üretilmeye başlanan "4711" adlı kolonya markası, üretimi günümüzde de devam eden en eski kolonya markasıdır.

Kolonya hakkında
 Kolonya sürdükten sonra ferahlık hissedilmesinin sebebi, içindeki etil alkolün uçucu olması ve buharlaşırken vücut ısısını da beraberinde götürmesidir.
 İçine etil alkolden daha ucuz olduğu için metil alkol suyu koyulan kolonyalar, içildiği takdirde görme yetisinin kaybedilmesine (körlüğe) neden olur. Aşırı tüketimi de öldürmektedir.
 Türk ananesinin şeker (lokum) ile birlikte en önemli ikram ürünlerindendir. II. Abdülhamid devrinin ilk yıllarında kolonyanın Osmanlı topraklarına ithal edilmeye başlaması, 1882'de ise yerli üretime geçilmesinden sonra ülkede konuk ağırlama ritüelinin ilk adımı olan gül suyu ikramının yerini kolonya ikramı almıştır.
 COVID-19'dan dolayı kolonya kullanımında ve ihracatında rekor seviyede artış olmuştur.

Kaynakça

Parfüm
Köln
Tıraş
1709 tanıtımları
Türkiye'de üretilen ürünler

Kolonya


An Festuca vaginata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Franz de Paula Adam von Waldstein-Wartemberg, Pál Kitaibel ngan Carl Ludwig von Willdenow. An Festuca vaginata in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Festuca

Festuca vaginata


Erin Springs est une ville du comté de Garvin, dans l'État d'Oklahoma, aux États-Unis. En 2010, elle compte une population de .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Comté de Garvin
Town en Oklahoma

Erin Springs


Espadarte – espécie de grande peixe pelágico
 Espadarte-azul – peixe também conhecido como marlim-azul
 NRP Espadarte – primeiro submarino da Marinha Portuguesa
 Espadarte (torpedeiro) – primeiro torpedeiro da Marinha Portuguesa

Espadarte (desambiguação)