A Onda Vida: Uma História de Amor e Surf, ou simplesmente A Onda da Vida, é um filme de aventura e romance brasileiro de 2014, dirigido por José Augusto Muleta e Raphael Gasparini com roteiro de José Augusto Muleta e produzido por Rik Nogueira.

O filme foi gravado em 30 dias na Vila de Regência, litoral de Linhares, norte do Espírito Santo, com uma equipe de aproximadamente cinquenta pessoas. Foram cinco anos entre criação do roteiro, filmagens, captação de recursos e lançamento realizado com um custo de apenas 65 mil reais. O filme conta com a colaboração dos moradores da vila como atores coadjuvante e figurantes. A atriz local Thalena Pereira faz par romântico com um dos protagonistas. Durante o desenrolar da história, pode-se perceber várias peculiaridades da cultura capixaba, como o congo, a "Festa do Caboclo Bernardo", a moqueca capixaba e suas gírias.

O filme foi lançado oficialmente em 3 de julho de 2014 em salas de cinema do Espírito Santo e depois exibido também no Rio de Janeiro, São Paulo e em algumas cidades do Nordeste.
O filme foi exibido nos canais da Rede Telecine de televisão por assinatura.

O filme foi pré-listado para concorrer ao Grande Prêmio do Cinema Brasileiro 2015 da Academia Brasileira de Cinema na categoria "Melhor Longa-metragem de ficção".

Enredo
Três amigos surfistas, Joel, Tiago e Caio, saem de carro do Rio de Janeiro com destino à Itacaré, Bahia em busca da onda perfeita e novos sonhos. No caminho, o carro quebra e eles têm que interromper a viagem. Param na Vila de Regência, Linhares, um paraíso desconhecido com ondas perfeitas para a prática do surfe. Na comunidade simples, os três amigos entendem o valor da amizade e aprendem com a solidariedade dos moradores, enquanto Tiago se apaixona por Thalena, filha de um pescador que não aceita o namoro.

Elenco
 Caio Vaz como Caio
 Guilherme Tripa como Joel
 Omar Docena como Tiago
 Thalena Pereira como Thalena
 Marcelo Carroça como Vinicius (Virgulino)
 Júlio Cadeado como Cadeado
 Lázaro como Lázaro
 Mestre Militão como Seu Raimundo, pai de Thalena
 Seu Miúdo como Seu Miúdo
 Raquel Villar  como a moça de Itacaré

Livro
O livro homônimo de autoria de Rik Nogueira, produtor do filme, é inspirado no filme. É uma autobiografia do personagem Tiago, contando tudo que se passou naquela viagem sob seu próprio ponto de vista.

Filmes gravados no Espírito Santo (estado)
Filmes do Brasil de 2014
Filmes em língua portuguesa
Filmes sobre surfe
Filmes ambientados em Linhares (Espírito Santo)

A Onda da Vida


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Acantheremus major. Una ning gihulagway ni Naskrecki ni adtong 1997. Ang Acantheremus major sakop sa kahenera nga Acantheremus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Panama

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Panama
Acantheremus

Acantheremus major


An Zygophyxia conscensa in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Swinhoe hadton 1885. An Zygophyxia conscensa in nahilalakip ha genus nga Zygophyxia, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zygophyxia

Zygophyxia conscensa


An Apiogaster opacum in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Jordan hadton 1903. An Apiogaster opacum in nahilalakip ha genus nga Apiogaster, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apiogaster

Apiogaster opacum


An Anolis terueli in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Navarro, Fernandez ngan Orlando H. Garrido hadton 2001. An Anolis terueli in nahilalakip ha genus nga Anolis, ngan familia nga Polychrotidae.

Mabibilngan ini ha Cuba. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anolis

Anolis terueli


Astronomia
 Gaston – cratere lunare

Fumetto
 Gaston Lagaffe – fumetto di André Franquin

Geografia
 Stati Uniti d'America
 Gaston – città della Contea di Northampton, Carolina del Nord
 Gaston – città della Contea di Lexington, Carolina del Sud
 Gaston – città della Contea di Delaware, Indiana
 Gaston – città della Contea di Washington, Oregon

Persone
 Hugo Gaston (2000) – tennista francese

Altro
 Gaston – nome proprio maschile corrispondente all'italiano Gastone
 Gaston – personaggio Disney
 Gaston – canzone del 1991 tratta dal film d'animazione La bella e la bestia

Pagine correlate
Gastone (disambigua)

Gaston


An Schistophyle in uska genus han Lepidoptera. An Schistophyle in nahilalakip ha familia nga Geometridae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Schistophyle

Schistophyle


Irreplaceable è uno degli ultimi lavori dell'artista americano George Benson, unico nel suo genere. In questo album l'artista si rimette in discussione con un sound differente da tutti gli altri. Questo album è stato scritto appositamente per lui da Joshua Paul Thompson, il quale riesce a mescolare lo stile attuale R&B al guitar personale di George Benson rendendolo così apprezzabile anche dal pubblico giovanile.

Tracce
 Six Play -4:12
 Whole Man - 3:53
 Irreplaceable - 4:18
 Loving Is Better Than Leaving - 4:14
 Strings Of Love - 3:26
 Cell Phone - 4:14
 Black Rose - 4:40
 Stairway To Love - 4:19
 Reason For Breathing - 4:51
 Missing You - 3:22

Irreplaceable (George Benson)


An Choeromorpha pigra in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Aurivillius hadton 1920. An Choeromorpha pigra in nahilalakip ha genus nga Choeromorpha, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Choeromorpha

Choeromorpha pigra


Nasuprot monohibridnom, dihibridno ukrštanje ili dihibridno križanje podrazumijeva sparivanje između genetički  čistih linija koje se međusobno razlikuju po dva fenotipska svojstva, koja su kontrolirana sa dva genska lokusa, na kojima je jedan od roditelja dvostruko dominantni, a drugi  dvostruko recesivni  homozigot, npr.: RR YY  x  rr yy.

Suglasno Mendelovom zakonu uniformnosti  hibridi  prve  F1) generacije su i genotipski i fenotipski  istovjetni, a ispoljavaju obje fenotipske varijante koje kontrolitaju dva posmatrana dominantna gena (genotip: RrYy, fenotip RY).

Tokom mejoze ovih hibrida, po zakonu segregacije i zakonu nezavisnog razvrstavanja formiraju se  četiri kombinacije gameta: RY, Ry, rY i ry.

Nakon međusobnog ukrštanja jedinki ove generacije u drugoj (F2) generaciji, moguće je 16 (4x4) gametskih kombinacija, svrstanih u devet genotipova i četiri fenotipa. Mogući genotipovi su:
RRYY, RRYy, RRyy, RrYY, RrYy, Rryy, rrYY, rrYy i  rryy,
a fenotipovi:
RY,
Ry,
rY, i
ry.
Omjer fenotipova je 9 : 3 : 3 : 1.
Zahvaljujući tome, u ovoj generaciji se javlja novi javljaju se rekombinirani genotipovi, koji se u daljnjem ukrštanju ponašaju kao čiste linije, tj. nove hibridne "rase" (kultivari, sorte): RRyy (okriglo zeleno zrno) i rrYY (nabrano žuto), koje imaju rekombinirane roditeljske gene.

 9/16 individua ima oba dominantna fenotipska svojstva,
 3/16 po prvom lokusu ispoljavaju prvu dominantnu, a po drugom recesivno fenotipsko svojstvo,  dok naredne
 3/16 imaju prvo recesivno, a drugo dominantno obilježje, dok
 1/16 ima obje recesivne osobine.

Reference

Također pogledajte
Monohibridno ukrštanje
Mendelova pravila

Vanjski linkovi
 "Dihybrid cross" - The Mosby Medical Encyclopedia
 "Dihybrid Cross - A Genetics Definition" - About:Biology

Klasična genetika

Dihibridno ukrštanje


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Copiocera specularis. Una ning gihulagway ni Gerstaecker ni adtong 1889. Ang Copiocera specularis sakop sa kahenera nga Copiocera, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Ecuador
 Costa Rica
 Panama
 Nicaragua

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Panama
Copiocera
Insekto sa Kostarika
Insekto sa Nikarawa
Insekto sa Igwador

Copiocera specularis


Kaliwatan sa alibangbang ang Glyphipterix gianelliella. Una ning gihulagway ni Émile Louis Ragonot ni adtong 1885. Ang Glyphipterix gianelliella sakop sa kahenera nga Glyphipterix, ug kabanay nga Glyphipterigidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Glyphipterix

Glyphipterix gianelliella


Sera sul viale Karl Johan (Aften på Karl Johan) è un dipinto a olio su tela del pittore norvegese Edvard Munch, realizzato nel 1892 e conservato al museo d'arte di Bergen.

Storia del dipinto
I primi accenni al tema dell'alienazione, magistralmente espressi in Sera sul viale Karl Johan, li troviamo già nel 1889. Nel diario personale di Munch, infatti, leggiamo:

Munch sperimentò quest'angosciante esperienza anche a Parigi, tanto che annotò:

Memore della crudele estraneità dei riti borghesi, Munch stese la Sera sul viale Karl Johan nel 1892. L'opera suscitò scalpore: la rivista Morgenbladet fu categorica nel definirla «un quadro assolutamente folle», e anche il pubblico stroncò atrocemente il pittore, ritenendolo un folle. In ogni caso, la Sera sul viale Karl Johan venne originariamente esposta nel 1902 a fianco delle altre opere del Fregio della vita, un progetto unitario volto a simboleggiare il destino dell'uomo: dopo esser stato acquistato nel 1909 dal collezionista norvegese Rasmus Meyer, nel 1924 il dipinto è entrato a far parte delle collezioni del museo d'arte di Bergen, dov'è tuttora esposto.

Descrizione

Il dipinto raffigura la passeggiata serale dei cittadini di Christiania (il nome muterà in Oslo nel 1925) nel viale Karl Johan, centro pulsante della vita cittadina. Munch aveva già affrontato in altre opere il tema della passeggiata; se quest'ultime, tuttavia, presentano dei debiti alla lezione impressionista di Pissarro e Monet, e sono immerse in un'atmosfera allegra e piacevole, la Sera sul viale Karl Johan  costituisce per Munch un'occasione per tradurre in pittura il proprio pensiero sulla borghesia e alle sue vuote ritualità. Le persone che affollano viale Karl Johan, infatti, sono borghesi, e sono raffigurati nel loro aspetto più terribile: i loro occhi sono spalancati, l'espressione del viso è fissa, il colore dell'incarnato è giallastro. Più che a uomini, infatti, i componenti di questo corteo funebre fanno pensare a zombie, ovvero a creature spiritualmente vuote che sembrano procedere avanti ineluttabilmente, come automi telecomandati, dando vita a una sensazione di soffocamento; Munch, in particolare,  enfatizza questo senso di oppressione tagliando tutte le figure all'altezza del petto, in modo che avanzando sembrano travolgere lo spettatore insieme a loro. Di umano, a questi personaggi, è rimasto solamente l'abbigliamento, che si compone di eleganti cilindri neri per gli uomini e gli eccentrici cappellini à la page per le signore.

Anticipando il tema dei morti viventi, e mostrandosi sensibile ai pièce di Ibsen e Strindberg, Munch tramuta il piacevole rito del passeggio in un'accusa all'alienazione e allo spaesamento dell'umanità nella società moderna. Munch rivolge questa feroce critica non solo ai singoli personaggi (ormai ridotti a un'unica, compatta falange), bensì anche alle istituzioni: sullo sfondo si erge con fare intimidatorio il municipio, illuminato da una luce inizialmente gialla, che tramuta le finestre in occhi luminescenti che sembrano controllare che tutto vada secondo gli schemi previsti dalle convenzioni borghesi. A destra del municipio si eleva minacciosamente un'escrescenza nerastra (secondo alcuni un cipresso), mentre a sinistra è presente una schiera di abitazioni, del tutto simile a quelle «case mostruose / dalle cento e cento occhiaie» cantate da Gabriele D'Annunzio.

Alla vacuità dei borghesi - che sembrano partecipare a un funerale, più che passeggiare - si contrappone la figura che si incammina sulla destra in direzione opposta. Non possiamo dire quale sia il volto di quest'esile ombra, ma nonostante questo sappiamo con certezza che è più umano delle figure cadaveriche e svuotate che passeggiano sul marciapiede. Quest'uomo rema controcorrente e non si cura della massa, dalla quale non viene compreso; probabilmente è lo stesso Munch che si ritrae nell'atto di allontanarsi dai borghesi, continuando tuttavia a rimanere nel campo visivo dell'opera, come se fosse suo malgrado imprigionato in quel mondo che tanto lo spaventa.

Note

Dipinti di Edvard Munch
Vedute cittadine
Bergen
Dipinti in Norvegia

Sera sul viale Karl Johan


Pseudobuddelundiella ljovuschkini là một loài chân đều trong họ Buddelundiellidae. Loài này được Borutzkii miêu tả khoa học năm 1967.

Chú thích

Tham khảo

Pseudobuddelundiella

Pseudobuddelundiella ljovuschkini


Carpobrotus N.E. Br, 1925 è un genere di piante appartenente alla famiglia delle Aizoacee, il cui nome deriva dal greco karpos (frutto) e brotos (edule). Volgarmente indicato come fico degli Ottentotti, è conosciuto in Italia anche con il nome  unghia di strega.

Descrizione
Comprende piante succulente perenni che formano cespugli prostrato-ascendenti molto ramificati, fra i più grandi tra le Aizoaceae. L'abbondante fioritura produce grandi fiori gialli, viola e bianchi; ed i frutti sono eduli.

Distribuzione e habitat
Il genere è diffuso principalmente nelle zone desertiche del Sudafrica, ma è presente anche in Sudamerica e in Australia.
Alcune specie (Carpobrotus acinaciformis, detto fico degli ottentotti, e Carpobrotus edulis) sono state introdotte e si sono naturalizzate nelle aree costiere mediterranee.

Tassonomia
Il genere comprende le seguenti specie:
Carpobrotus acinaciformis (L.) L.Bolus
Carpobrotus aequilaterus (Haw.) N.E.Br.
Carpobrotus chilensis (Molina) N.E.Br.
Carpobrotus deliciosus (L.Bolus) L.Bolus
Carpobrotus dimidiatus (Haw.) L.Bolus
Carpobrotus edulis (L.) N.E.Br.
Carpobrotus glaucescens (Haw.) Schwantes
Carpobrotus mellei (L.Bolus) L.Bolus
Carpobrotus modestus S.T.Blake
Carpobrotus muirii (L.Bolus) L.Bolus
Carpobrotus quadrifidus L.Bolus
Carpobrotus rossii (Haw.) Schwantes
Carpobrotus virescens (Haw.) Schwantes

Coltivazione
Le specie del genere Carpobrotus sono adatte alla coltivazione in giardini rocciosi. Prediligono terreni sabbiosi, drenati e poco fertili; nonché richiedono una posizione molto soleggiata. Sono adatte anche alla coltivazione in vaso.

Propagazione
La propagazione avviene per seme e per talea. Quest'ultima è più diffusa, vista la facilità di attecchimento della pianta.

Galleria d'immagini

Note

Voci correlate
Piante succulente

Altri progetti

Collegamenti esterni

Aizoaceae
Piante succulente

Carpobrotus


Bonatea boltonii is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat endemies is in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap. Dit groei onder andere in die Albanie-ruigte en savannes.

Bron
 Plants of the World Online

Bonatea (plant)
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Bonatea boltonii


Član 10 kladusa B inhibitora serpin-peptidaze (ovalbumin)  je protein koji je kod ljudi kodiran  genom SERPINB10.

Dužina polipeptidnog lanca je 397 aminokiselina, sa molekulksom težinom od 45.403..

Aminokiselinska sekvenca
Simboli

C:  Cistein
D: Asparaginska kiselina
E: Glutaminska kiselina
F:  Fenilalanin
G:  Glicin
H:  Histidin
I:  Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M:  Metionin
N:  Asparagin
P:  Prolin
Q:  Glutamin
R:  Arginin
S:  Serin
T:  Treonin
V:  Valin
W:  Triptofan
Y:  Tirozin

Funkcija

Superporodica inhibitora serinske proteinaze visoke molekulske težine (serpin) regulira raznolik niz unutarćelijskih i vanćelijskih procesa, kao što su aktivacija komplementa, fibrinoliza, koagulacija, ćelijska diferencijacija, suzbijanje tumora, apoptoza i migracija ćelija. Serpin odlikuje dobro konzerviranu tercijarna strukturu,  koja se sastoji od tri beta-lista i osam ili devet alfa-heliks. Kritični dio molekule, reaktivna središnja petlja, povezuje beta listove A i C. Inhibitor proteaze-10 (PI10; SERPINB10) član je potporodice ov-serpina, koju, u odnosu na arhetipski serpin PI1 (MIM 107400), karakterizira visok stupanj homologije s kokošijim ovalbuminom, nedostatak produžetaka N– i C-terminala, odsustvo signalnog peptida i serinnski umjesto asparaginskih ostatka na pretposljednjem položaju.

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Ljudski proteini
Geni na hromosomu 18
Proteomika

SERPINB10


Porto Rico do Maranhão là một đô thị thuộc bang Maranhão, Brasil. Đô thị này có diện tích 224,3 km², dân số năm 2007 là 6938 người, mật độ 30,93 người/km².

Ghi chú

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Maranhão

Porto Rico do Maranhão


Águeda de la Pisa Prieto de la Cal (Palencia, 1942) é uma pintora espanhola, conhecida por suas obras abstractas. Fez parte do Grupo Ruedo ibérico. No conjunto de sua carreira artística foi reconhecida com o Prémio Castilla e León das Artes (2015).

Nascidos em 1942
Pintores da Espanha
Pintores da Espanha do século XX
Pintores da Espanha do século XXI

Águeda de la Pisa


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Euthypoda brunneotestacea. Una ning gihulagway ni Lucien Chopard ni adtong 1954. Ang Euthypoda brunneotestacea sakop sa kahenera nga Euthypoda, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kotidaybor

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kotidaybor
Euthypoda

Euthypoda brunneotestacea


Ang Kōh-e Sabz Nālah ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Sabz Nālah (bukid sa Apganistan, lat 33,62, long 67,60), Wilāyat-e Ghaznī,
 Kōh-e Sabz Nālah (bukid sa Apganistan, lat 33,17, long 67,24), Wilāyat-e Ghaznī,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Kōh-e Sabz Nālah


Herman IV (1014–1038), książę Szwabii od 1030
 Herman IV (ok. 1135–1190), margrabia Badenii od 1160
 Herman IV z Hesji (1449/50–1508), arcybiskup Kolonii od 1473

Herman IV


Keyser – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia Zachodnia, siedziba administracyjna hrabstwa Mineral.

Miasta w stanie Wirginia Zachodnia

Keyser (Wirginia Zachodnia)


Ma'arr Hitat (arab. معر حطاط) – wieś w Syrii, w muhafazie Idlib. W 2004 roku liczyła 798 mieszkańców.

Przypisy

Miejscowości w muhafazie Idlib

Ma’arr Hitat


Michael Akoto (født 3. oktober 1997 i Accra) er en ghanesisk-tysk fodboldspiller, der spiller for danske AGF, hvortil han kom fra Dynamo Dresden.

Klubkarriere
Akoto kom til Tyskland med sin familie, da han var otte år, og han spillede i mindre klubber, sidst i SV Wehen Wiesbaden. Her kom han i 2016 med i førsteholdstruppen, og han debuterede på førsteholdet i august 2017. I 2018 skiftede han til 1. FSV Mainz 05, hvor han kom på klubbens andethold (U/23). Da kontrakten udløb i sommeren 2022, skiftede Akoto til Dynamo Dresden, hvor han de følgende to sæsoner spillede 47 kampe i den tyske næst- og tredjebedste række.

AGF
I sommeren 2023 skiftede han på fri transfer til AGF i den danske superliga.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra Ghana
Fodboldspillere fra Dynamo Dresden
Fodboldspillere fra AGF

Michael Akoto


Bukid ang Gunung Sesundek sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Sulawesi Utara, sa amihanan-sidlakang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Gunung Sesundek.

Ang yuta palibot sa Gunung Sesundek kabungtoran sa amihang-sidlakan, apan sa habagatang-kasadpan nga kini mao ang patag. Ang yuta palibot sa Gunung Sesundek nga tinakpan sa ubos  sa kasadpan. Kinahabogang dapit sa palibot ang Bongkone Kalimbun,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa amihanan-sidlakan sa Gunung Sesundek. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Gunung Sesundek medyo gamay nga populasyon.. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Manado,  km sa habagatan-kasadpan sa Gunung Sesundek.

Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Gunung Sesundek.  Ang klima habagat. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Mayo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Enero, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Septiyembre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Sulawesi Utara

Gunung Sesundek


OO é o segundo extended play (EP) do cantor sul-coreano Zion.T. Foi lançado em 1 de fevereiro de 2017 pela The Black Label subsidiária da YG Entertainment. É seu primeiro lançamento em quatro anos desde Mirrorball de 2013.

Antecedentes
Em 21 de janeiro de 2017, foi anunciado que Zion.T iria lançar um novo álbum com lançamento para o início do mês de fevereiro, e que o mesmo havia filmado um vídeo musical para sua faixa título, com direção de Han Sa-min. Dois dias depois, foi anunciado que o álbum seria lançado em 1 de fevereiro e que teria a participação do cantor e rapper G-Dragon. Mais tarde, o rapper Beenzino foi confirmado como outro artista a ter uma participação em OO, e um teaser em vídeo apresentando a canção "Cinema", foi lançado.

Desempenho comercial
Após seu lançamento, o EP atingiu a posição de número oito na parada Albums da Gaon e de número dois na parada World Albums da Billboard. A canção "The Song" posicionou-se em número um em sete paradas de música online sul-coreanas. Seu tema lírico refere-se a uma ironia de não querer se tornar famoso, mas ao mesmo tempo querer ser amado. A canção "Complex" com participação de G-Dragon, que retrata complexos que qualquer ser humano possui, foi escolhida pela Apple Music como a canção 'melhor da semana', além disso, alcançou a posição de número um nas paradas do iTunes do Vietnã e Macau, levando Zion.T a atingir o topo de paradas internacionais pela primeira fora da Coreia do Sul.

Faixas

Desempenho nas paradas

Histórico de lançamento

EP de 2017
EPs lançados pela YG Entertainment
EPs em língua coreana

OO (EP)


Kaliwatan sa isda ang Snyderina guentheri. Una ning gihulagway ni George Albert Boulenger ni adtong 1889. Ang Snyderina guentheri sakop sa kahenera nga Snyderina, ug kabanay nga Tetrarogidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Gulf of Aden
Isdangtunay sa Daryā-ye 'Omān (gulpo)
Snyderina

Snyderina guentheri


Clermont è un comune degli Stati Uniti d'America, nella Contea di Lake, nello Stato della Florida.

Secondo una stima del 2006 la popolazione di Clermont era di 11.982 abitanti, che la rendono la città più grande della contea.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni della Florida

Clermont (Florida)


Ballebjerg er den højeste bakke i Nordby Bakker på Nordsamsø, der med sine 64 moh. er Samsøs højeste punkt.

I 1920 blev opførte sognerådsformand og gårdejer Morten Madsen et lille ittejabtet observationstårn for sine egne penge. Inde i tårnet er en lille udstilling om stedets historie.
Fra toppen er det i klart vejr muligt at se til Mols, Hjelm, øerne øst for Samsø, Røsnæs, Endelave, Tunø samt hele Aarhus Bugt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Lokaliteter på Samsø
Bakker i Danmark

Ballebjerg


Fruntaterna (frøðiheiti - Sternula albifrons, Sterna albifrons)

Sí eisini
 Fuglar í Føroyum

Fuglar
Charadriiformes

Fruntaterna


Ang Kūh-e Lāleh ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Lālah, bukid, Parwān,

Iran

 Kūh-e Lāleh (bukid sa Kerman),
 Kūh-e Lāleh (bukid sa Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran

Kūh-e Lāleh


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Salomona immaculata. Una ning gihulagway ni Willemse, C. ni adtong 1959. Ang Salomona immaculata sakop sa kahenera nga Salomona, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Moluccas (kapuloan sa Indonesya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Moluccas (kapuloan sa Indonesya)
Salomona

Salomona immaculata


Armodoris  è un genere di molluschi nudibranchi appartenente alla famiglia Akiodorididae.

Tassonomia
Il genere comprende due specie:
Armodoris antarctica
Armodoris anudeorum

Note

Bibliografia

Altri progetti

Akiodorididae

Armodoris


An Pseudobagarius leucorhynchus in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Fowler hadton 1934. An Pseudobagarius leucorhynchus in nahilalakip ha genus nga Pseudobagarius, ngan familia nga Akysidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pseudobagarius

Pseudobagarius leucorhynchus


Sztafeta z przeszkodami 4 x 50 m mężczyzn – jedna z konkurencji sportowego ratownictwa wodnego rozgrywanych podczas World Games 2017 we Wrocławiu.

Eliminacje i finał rozegrane zostały 21 lipca. Zawody odbyły się na pływalni w Hali "Orbita".

Rekordy
Przed rozpoczęciem World Games 2017 obowiązywały następujące rekordy:

Terminarz

Wyniki

Kwalifikacje
Źródło:

Wyścig 1
Godzina: 10:42

Wyścig 2
Godzina: 10:48

Finał
Źródło:
Godzina: 19:25

Przypisy

Sportowe ratownictwo wodne na World Games 2017

Sportowe ratownictwo wodne na World Games 2017 – sztafeta z przeszkodami 4 x 50 m mężczyzn


Arab Times é o primeiro jornal em língua inglesa publicado no Kuwait após a independência.

História
O Arab Times começou a ser publicado semanalmente em 1977 por Dar Al-Seyassah, passando em breve a jornal diário, desempenhando um papel notável na região do Kuwait e Golfo Pérsico. A sede do jornal situa-se em Al Shuwaikh. Em 2001, o jornal reportou uma circulação de 48 mil exemplares.

O editor-chefe do diário é Ahmed Al-Jarallah.

Publicações fundadas em 1977
Kuwait

Arab Times


Gjocaj là một xã trong quận Peqin thuộc hạt Elbasan, Albania. Dân số năm 2005 là 6390 người.

Chú thích

Tham khảo

Khu dân cư ở hạt Elbasan

Gjocaj


Autostrada A4 – autostrada austriaca
 Autostrada A4 – autostrada belga
 Autostrada A4 – autostrada croata
Autostrada A4 – autostrada francese
Autostrada A4 – autostrada italiana detta anche Autostrada Serenissima
Autostrada A4 – autostrada lituana
Autostrada A4 – autostrada marocchina
Autostrada A4 – autostrada polacca
Autostrada A4 – autostrada rumena, tangenziale di Costanza
Autostrada A4 – autostrada serba
Autostrada A4 – autostrada slovena
Autostrada A4 – autostrada svizzera
Autostrada A4 – autostrada tunisina

Autostrada A4


An Hemerorhinus heyningi in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Weber hadton 1913. An Hemerorhinus heyningi in nahilalakip ha genus nga Hemerorhinus, ngan familia nga Ophichthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hemerorhinus

Hemerorhinus heyningi


An Atractus lehmanni in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Oskar Boettger hadton 1898. An Atractus lehmanni in nahilalakip ha genus nga Atractus, ngan familia nga Colubridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Atractus

Atractus lehmanni


Ang Kūh-e Mīl Sefīd ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Mīl Safēd, bukid, Farāh,

Iran

 Kūh-e Godār Rīz va Mehrājī, bukid, Isfahan,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran

Kūh-e Mīl Sefīd


Pištolji

Automati

Automatske puške i karabini

Sačmarice

Mitraljezi

Snajperske puške

Bacači granata

Raketni bacači

Tenkovi

Oklopna vozila

Artiljerija

Protivoklopno oružje

PVO

Pomoćna vozila

Inžinjerska vozila

Zrakoplovi

Vojska Sjedinjenih Američkih Država

Spisak oružja i opreme Kopnene vojske Sjedinjenih Američkih Država


An Dracaena paraguayensis in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Ayrton Amaral hadton 1950. An Dracaena paraguayensis in nahilalakip ha genus nga Dracaena, ngan familia nga Teiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracaena

Dracaena paraguayensis


Topplundi (frøðiheiti - Fratercula cirrhata) er ein sjófuglur av lundaætt, sum er eyðkendur við sínum reyða nevi og gulu trevsum, ið hann hevur fingið navn eftir. Topplundin heldur til, serliga á oyggjum, fram við strondini í norðara parti av Kyrrahavinum, í British Colombia í Kanada, landsynnings-Alaska og Aleutoyggjunum, Kamtjatka, Kuriloyggjunum og um alt Okhotskhavið. Topplundin eigur saman við hornalunda í støðum, men heldur annars eystari til enn hesin, so langt suðri sum á norðaru Channel Islands út fyri strondini í suður California.

Upprunaliga veiddu inuittar á Aleutoyggjunum og ainufólkið í Japan topplunda, bæði til matna og fyri at gera nýtslu av fjaðrum og skinni. Nú er topplundin friðaður um alt útbreiðsluøkið.

Slóðir úteftir
 University of Michigan Puffin Site
 Puffinpalooza.com A site about puffins
   Proposal of Smith and Minor Islands
  DNR Celebration of Approval

Lundar
Charadriiformes

Topplundi


An Spizella wortheni in uska species han Aves nga ginhulagway ni Robert Ridgway hadton 1884. An Spizella wortheni in nahilalakip ha genus nga Spizella, ngan familia nga Emberizidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Spizella

Spizella wortheni


Kaliwatan sa alibangbang ang Afrida minuta. Una ning gihulagway ni Druce ni adtong 1885. Ang Afrida minuta sakop sa kahenera nga Afrida, ug kabanay nga Nolidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Afrida

Afrida minuta


The Vicar of Wakefield er en amerikansk stumfilm fra 1917 af Ernest C. Warde.

Medvirkende
 Frederick Warde
 Boyd Marshall - George Primrose
 Kathryn Adams - Olivia Primrose
 Gladys Leslie - Sophia Primrose
 Thomas A. Curran - Geoffrey / Mr. Burchell

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1917
Dramafilm fra USA

The Vicar of Wakefield (film fra 1917)


Tað eru umleið 70 kirkjur tilsamans, og 65 av teimum eru framvegis í brúki. Gamla kirkjan í Gøtu og kirkjan á Nesi eru t.d. ikki longri í føstum brúki, men verða tó framvegis brúktar við serlig høvi. Tað er ymiskt, hvussu nógvar kirkjur eru í hvørjum prestagjaldi. Norðstreymoyar prestagjald hevur ikki færri enn 8 kirkjur, tí næst kemur Sandoyar prestagjald við 6 kirkjum, síðani koma Norðoya eystara og Norðoya vestara, Vága og Suðuroyar sunnara prestagjald við 5 kirkjum hvørt, síðani koma Sjóvar, Eiðis, Suðurstreymoyar vestara og Suðuroyar norðara prestagjald við 4 kirkjum hvørt. Í Fuglafjarðar og Suðurstreymoyar eystara prestagjaldi eru 3 kirkjur í hvørjum, og í Nes og Glyvra prestagjaldi eru 2 kirkjur í hvørjum. Í fleir prestagjøldum eru eisini bønhús, har presturin ella prestarnir av og á halda gudstænastu.

Ólavskirkjan í Kirkjubø er nógv elsta kirkja í Føroyum. Gamalt er sagt í Kirkjubø, at árstal hennara eru fýra eitttøl, og er hetta rætt, er elsti parturin av kirkjuni bygdur longu í 1111. Næstelsta kirkjan í Føroyum er Dómkirkjan, sum varð vígd 3. sunnudag í advent í 1788.

Keldur

Slóðir

Kirkjur í Føroyum
Listar

Kirkjur í Føroyum


Tần số rất thấp (tiếng Anh: very low frequency, viết tắt là VLF) là tần số vô tuyến (RF) trong dải từ 3 với 30 kHz và có bước sóng tương ứng từ 10 tới 100 km. Do không có đủ băng thông trong băng tần này, nên audio (giọng nói) không thể truyền đi được, và chỉ có các tín hiệu mã hóa tốc độ dữ liệu thấp mới có thể dùng băng tần VLF này. Băng tần được dùng cho vài dịch vụ dẫn đường vô tuyến, các trạm vô tuyến thời gian của chính phủ phát các tín hiệu thời gian để thiết lập đồng hồ vô tuyến, và cho thông tin liên lạc quân sự bảo mật. Vì sóng VLF xuyên qua được 40 m nước biển, nên chúng được dùng cho liên lạc quân sự với tàu ngầm. Ngoài ra VLF còn được gọi là băng tần myriametre hay sóng myriametre , một đơn vị đã lỗi thời, 1 myriametre bằng 10 kilomet.

Đặc tính lan truyền sóng
Do bước sóng dài, nên sóng vô tuyến VLF có thể khúc xạ qua các chướng ngại lớn và không bị chặn bởi các dãy núi lớn, nó có thể lan truyền như một sóng mặt đất theo bề mặt cong của Trái Đất. Chế độ chính của truyền lan đường dài là cơ chế ống dẫn sóng tầng điện ly của Trái Đất. Trái Đất được bao quanh bởi một lớp ion dẫn điện trong khí quyển, tầng điện ly lớp D có độ cao cách mặt đất 60 km, tầng này phản xạ sóng vô tuyến VLF. Tầng điện ly và Trái Đất tạo thành một "ống dẫn" ngang cho vài bước sóng VLF cao, có vai trò như một ống dẫn sóng "nhốt" sóng không để chúng thoát ra ngoài không gian. Sóng VLF đi theo đường zigzag quanh Trái Đất, phản xạ bởi Trái Đất và tầng điện ly trong chế độ TM (sóng ngang). Sóng VLF có độ suy giảm đường truyền rất thấp, cỡ 2-3 dB cho mỗi 1000 km, nó ít bị ảnh hưởng bởi "fading", nên chúng được dùng cho thông tin liên lạc tầm xa. Khoảng cách truyền lan từ 5000 đến 20.000 km đã được thực hiện bằng sóng VLF. Tuy nhiên, tạp âm khí quyển (sferics) lại rất cao trong băng tần này, bao gồm cả hiện tượng như "whistler" do sét gây ra.

Sóng VLF có thể xuyên sâu 10 đến 40 mét xuống nước biển, tùy thuộc vào tần số và độ mặn của nước, do đó chúng được dùng để liên lạc với tàu ngầm khi tàu ở độ sâu thấp.

Anten
Một nhược điểm thực tế lớn của băng tần này là do bước sóng dài, nên anten cộng hưởng (antne lưỡng cực nửa bước sóng hay anten đơn cực một phần tư bước sóng) sánh với bước sóng của VLF là không thể chế tạo được vì chiều cao vật lý của chúng. Phải dùng anten thẳng đứng vì sóng VLF lan truyền trong không gian là sóng phân cực đứng, nhưng một anten đứng một phần tư bước sóng ở tần số 30 kHz có thể sẽ cao tới 2,5 km. Vì vậy, các anten phát thực tế có chiều dài điện cực kỳ ngắn, một phần nhỏ của bước sóng dài. Do điện trở bức xạ thấp nên sóng VLF không hiệu quả, khả năng bức xạ chỉ có 10% đến 20% công suất. Phần còn lại của công suất bị hấp thụ bởi các điện trở của hệ thống tiếp đất/anten. Do đó cần có các máy phát công suất lớn (cỡ 1 megawatt) mới có thể cung cấp đủ năng lượng cho liên lạc tầm xa.

Các anten phát cho tần số VLF là các anten dây rất lớn, dài tới 1 dặm. Chúng gồm một loạt các cột vô tuyến bằng thép, được nối với nhau ở trên đỉnh với một mạng các dây cáp, thường có dạng như một cái ô hay dây phơi quần áo. Bản thân của tháp anten hay các sợi dây thẳng đứng sẽ hoạt động như một bộ phát xạ đơn cực, các sợi cáp ngang tạo thành một tải điện dung để tăng hiệu suất của anten. Các trạm công suất lớn sử dụng các biến thể của anten ô như anten "tam giác" và "trideco", hay các anten T và L ngược được dùng cho các máy phát công suất thấp.

Để giảm thiểu điện năng tiêu hao xuống mặt đất, các anten này cần các hệ thống tiếp đất trở kháng rất thấp. Do trở kháng của đất, hệ thống lưới đất thường được dùng, chúng gồm mạng các sợi cáp đồng xuyên tâm đặt trong đất ngay dưới anten.

Các yêu cầu đới với anten thu ít nghiêm ngặt hơn, do công suất máy phát thường cao để khắc phục tạp âm khí quyển. Tạp âm khí quyển và tạp âm máy thu và cường độ tín hiệu sẽ tạo nên tỉ số tín trên tạp, nên các anten nhỏ là không hiệu quả. Anten vòng thường được dùng để làm anten thu.

Ứng dụng

Dải tần số dưới 9 kHz không được phân bổ bởi Liên minh Viễn thông Quốc tế và có thể được sử dụng ở một số quốc gia theo giấy phép miễn phí. Có rất nhiều sự phát xạ vô tuyến tự nhiên, chẳng hạn như hiện tượng whistler sinh ra bởi sét, có thể nghe thấy trong băng tần này.

VLF được sử dụng để thông tin liên lạc với tàu ngầm đang ở gần mặt biển (ví dùng dùng máy phát DHO38), trong khi đó ELF được dùng để liên lạc với các tàu ngầm lặn sâu. VLF cũng được dùng cho các đài radar dẫn đường vô tuyến (alpha) và tín hiệu thời gian (beta). Một ứng dụng khác của VLF là dùng để khảo sát vật lý điện từ.

Ở Mỹ, trạm tín hiệu thời gian WWVL bắt đầu phát một tín hiệu 500 W trên tần số 20 kHz vào tháng 8 năm 1963. Nó dùng kỹ thuật điều chế Ma-níp dịch tần (FSK) để gửi dữ liệu, xê dịch giữa 20 kHz và 26 kHz. Dịch vụ WWVL ngừng hoạt động vào tháng 7 năm 1972.

Máy phát sóng dài SAQ đặt ở Grimeton gần Varberg, Thụy Điển có thể mở cửa cho công chúng tham quan vào một số thời điểm nhất định trong năm như ngày Alexanderson.

Trong lịch sử, băng tần này được dùng cho liên lạc vô tuyến liên lục địa trong thời kỳ điện báo không dây giai đoạn 1900-1925. Các quốc gia xây dựng các mạng lưới trạm vô tuyến VLF và LF công suất lớn để phát thông tin dạng text theo mã Morse, để liên lạc với thuộc địa và các hạm đội hải quân. Người ta đã thử làm máy bộ đạm dùng điều chế biên độ và điều chế đơn biên trong băng bắt đầu từ 20 kHz, nhưng kết quả không đạt yêu cầu vì băng thông sẵn có không đủ để chứa các biên tần.

Các phương pháp liên lạc với tàu ngầm dùng VLF

Các máy phát công suất lớn đặt trên đất liền tại các quốc gia có tàu ngầm gửi đi tín hiệu liên lạc, mà có thể thu được từ khoảng cách hàng ngàn dặm. Các trạm máy phát thường chiếm một vùng diện tích lớn (vài km vuông), công suất phát có thể lên 20 kW tới 2 MW. Tàu ngầm nhận được tín hiệu bằng cách sử dụng một số dạng anten kéo nổi ngay dưới mặt nước – ví dụ như BCAA (Anten mảng cáp Buoyant). Các máy thu hiện đại, chẳng hạn như thiết bị do hãng Detica chế tạo, sử dụng kỹ thuật xử lý tín hiệu số hiện đại để loại bỏ ảnh hưởng của tạp âm khí quyển (phần lớn gây ra bởi sét đánh) và nhiễu từ tín hiệu của kênh lân cận, mở rộng dải tần thu có ích.

Do băng tần sẵn có thấp không thể truyền các tín hiệu audio, nên do đó tất cả tin nhắn được gửi với dữ liệu ký tự chữ-số với tốc độ bit rất thấp. Có ba kiểu điều chế được dùng:
 OOK / CWK: Ma-níp Tắt-Bật / Ma-níp Sóng Liên tục (On-Off Keying / Continuous Wave Keying). Chế độ truyền dẫn mã Morse đơn giản, sóng mang Mở = dấu còn sóng mang Tắt = khoảng trắng. Đây là dạng đơn giản nhất của truyền dẫn vô tuyến, nhưng có khó khăn cho các máy phát khi phát ở mức công suất cao, tín hiệu có thể dễ dàng bị tạp âm khí quyển che lấp, do đó nó thực sự chỉ được dùng cho các trường hợp khẩn cấp hoặc thử nghiệm cơ bản.
 FSK: Ma-níp dịch tần. Dạng đơn giản nhất và lâu đời nhất của điều chế dữ liệu vô tuyến số. Tần số được tăng 25 Hz (ví dụ) trên sóng mang để biểu thị bit nhị phân "1" và giảm 25 Hz để chỉ bit nhị phân "0". FSK được dùng với tốc độ bir là 50 bit/s và 75 bit/s.
 MSK: Ma-níp dịch pha tối thiểu. Một phương pháp điều chế phức tạp hơn sử dụng ít băng thông hơn so với FSK. Đây là chế độ bình thường cho thông tin liên lạc tàu ngầm ngày nay, nó có thể đạt tốc độ dữ liệu lên tới 300 bit/s hoặc khoảng 35 ký tự ASCII 8-bit trên giây (hay tương đương với mỗi câu/2 giây) – tổng cộng là 450 từ mỗi phút.

Hai bộ ký tự thay thế có thể được sử dụng: ITA2 5-bit hoặc ASCII 8-bit. Do đây là truyền dẫn quân sự nên gần như luôn luôn được mã hóa vì lý do bảo mật. Mặc dù tín hiệu dễ dàng thu được và chuyển chúng thành chuỗi ký tự, nhưng nếu không có bảng mật mã thì người ngoài không thể giải mã bất kỳ tin nhắn được mã hóa.

Xem thêm
Thông tin liên lạc với tàu ngầm
Hệ thống dẫn đường OMEGA, 1971–1997

Tham khảo

Tài liệu

 Friese "Very low wave reception with ferrite antennas 5-50 kHz

Liên kết ngoài
 Longwave club of America
 Radio waves below 22 kHz
 VLF Discussion Group
 Tomislav Stimac, "Definition of frequency bands (VLF, ELF... etc.)".
 PC-based VLF-reception
 Gallery of VLF-signals
 NASA live streaming ELF -> VLF Receiver
 VLF radio art, 1
 VLF radio art, 2
 VLF radio art, 3
 World Wide Lightning Location Network
 Stanford University VLF group
 University of Louisville VLF Monitor
 Larry's Very Low Frequency site
 Kiel Longwave Monitor, VLF/LF real time data
 Mark's Live Online VLF Receiver, UK
 IW0BZD VLF TUBE receiver
 Internet based VLF listening guide with server list

Phổ vô tuyến

Tần số rất thấp


An Plectris andicola in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Frey hadton 1969. An Plectris andicola in nahilalakip ha genus nga Plectris, ngan familia nga Melolonthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Plectris

Plectris andicola


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Tetrix macilenta. Una ning gihulagway ni Ichikawa ni adtong 1993. Ang Tetrix macilenta sakop sa kahenera nga Tetrix, ug kabanay nga Tetrigidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Honshū Island
 Habagatang Korea

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Honshū Island
Tetrix
Insekto sa Habagatang Koreya

Tetrix macilenta


Spónnev (frøðiheiti - Platalea leucorodia)

Sí eisini
 Fuglar í Føroyum

Fuglar
Ciconiiformes

Spónnev


La Villa Ginori a Collina si trova in località Collina presso Calenzano (provincia di Firenze), in via di Collina 15.

La villa si trova in posizione panoramica sulla sommità dell'omonimo colle sul quale si distende un bosco di querce e pini. Dalla strada principale si inerpica una lunga strada fiancheggiata da un doppio filare di cipressi, che conduce fino alla villa.

Anticamente appartenuta alle famiglie Aleotti, Rimbettini e Lappacci, quando pervenne ai Salviati la villa venne ingrandita ed assunse più o meno le forme attuali. Si è ipotizzato l'intervento di Baccio Bandinelli, vicino al Cardinale Giovanni Salviati.

Nel 1842 la villa e la vasta tenuta che la circondava vennero acquistate da Marianna Ginori Lisci, che aveva bisogno di una riserva di legname per la fabbrica di porcellane di Doccia (futura Richard-Ginori).

La villa venne spesso usata anche come luogo deputato alla caccia e molti furono gli ospiti illustri, come il Granduca Leopoldo II, che soggiornarono nella villa e nel casino di caccia annesso alla ragnaia, fatto costruire nel Cinquecento da Antonio di Filippo Alemanni. Un secondo viale di cipressi segue porta alla villa da un altro lato ed un terzo conduce a un poggetto con tracce di un piccolo anfiteatro, denominato la Rotonda. Un selvatico di lecci di mezzo ettaro si trova nei pressi della fattoria.

Nel 1964 la costruzione dell'A1 ha irrimediabilmente rotto l'unitarietà del complesso delle tenute.

Oggi la villa, costruita probabilmente su preesistenze, si presenta con un aspetto fortificato su un terrapieno, con grandi muri perimetrali senza molte decorazioni a parte le due logge sovrapposte che si aprono sul lato sud: al pian terreno colonne di ordine tuscanico reggono tre archi a tutto sesto, mentre al piano superiore colonne più esili fanno da appoggio direttamente alla trabeazione.

Sul lato opposto invece si apre un portale con due finestre inginocchiate in pietra. Su questo lato si trova anche un giardino murato, al quale si accede da un grande cancello, dove un tempo si trovava un orto con agrumi a spalliera e una vasca che raccoglieva l'acqua per l'irrigazione dei terrazzamenti. Internamente il salone principale si sviluppa per tutta la lunghezza dell'edificio.

Attorno alla villa un prato rettangolare fa da punto di vista privilegiato sul panorama, che arriva fino al Montalbano e permette di scorgere in lontananza anche le ville di Artimino e di Poggio a Caiano.

La via che costeggia la villa è sormontata da un cavalcavia che congiunge il corpo di fabbrica della villa con l'Oratorio della visitazione, dove si conservano pregevoli affreschi con grottesche ed Episodi della Vita di san Giovanni Battista, della cerchia di Alessandro Allori.

Oggi la villa è usata come fattoria, mentre il casino di caccia ospita un ristorante; la ragnaia appartiene ad altri privati.

Bibliografia
Toscana Esclusiva XIII edizione, Associazione Dimore Storiche Italiane 2005.

Voci correlate
Villa Ginori a Doccia

Altri progetti

Ginori a Collina

Villa Ginori (Collina)


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Pteronemobius indicus. Una ning gihulagway ni Walker, F. ni adtong 1869. Ang Pteronemobius indicus sakop sa kahenera nga Pteronemobius, ug kabanay nga Trigonidiidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of Mahārāshtra
 Viyetnam
 Sri Lanka

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Mahārāshtra
Insekto sa Viyetnam
Insekto sa Sri Lanka
Pteronemobius (Trigonidiidae)

Pteronemobius indicus


荏田町(えだちょう)は、神奈川県横浜市青葉区の地名。「丁目」の設定のない単独町名である。住居表示未実施区域。

地理
横浜市青葉区東部に位置する。東は都筑区中川・荏田南町、西は荏田西・荏田北、南は都筑区荏田南、北はあざみ野南・新石川・都筑区あゆみが丘と接している。町域内は西部が住宅街となっている一方、東部には局名に旧村名が付いた、横浜山内郵便局がある。また、町域東端に早渕川が流れ、西端を東急田園都市線が通り、江田駅が設置されている。町域の北を国道246号、東名高速道路が通る。

地価
住宅地の地価は、2023年(令和5年)1月1日の公示地価によれば、荏田町471番4の地点で28万2000円/mとなっている。

歴史
町域内にある荏田交差点は古くは大山街道(現・国道246号)と鎌倉街道が交差している場所であり、荏田城も置かれた交通の要衝であった。また、江戸時代に入って荏田宿が置かれた。

1987年(昭和62年)には緑区荏田町の一部が港北区に編入され、荏田町は緑区と港北区に跨る地名となったが、港北区と緑区の再編時に、旧港北区部分は都筑区茅ケ崎中央となる。また、同時に荏田町の一部(国道246号新石川交差点の北東)が都筑区に組み込まれた為に、荏田町は青葉区と都筑区の両方に跨る地名となったが、1999年(平成11年)に都筑区側の荏田町があゆみが丘となったことにより、青葉区荏田町のみとなった。

沿革
 1868年(慶応4年)6月17日 - 神奈川府の設置により、神奈川府都筑郡荏田村となる。
 1868年(明治元年)9月1日 - 神奈川府が神奈川県となり、神奈川県都筑郡荏田村となる。
 1889年(明治22年) - 都筑郡石川村、黒須田村 と合併し、都筑郡山内村大字荏田となる。
 1904年(明治37年) - 日露戦争へ出兵する途中に立ち寄った兵士の武器から火災が発生。荏田宿や周辺の観福寺の地蔵などを焼く。
 1939年(昭和14年)4月1日 - 横浜市に編入し、新市域の一部より港北区となる。また、大字が町となり、横浜市港北区荏田町となる。
 1969年(昭和44年)10月1日 - 港北区から緑区が分区。横浜市緑区荏田町となる。
 1987年(昭和62年)6月5日 - 横浜市緑区荏田町の一部を港北区に編入。一部が再度横浜市港北区荏田町となる。
 1994年(平成6年)11月6日 - 港北区と緑区を再編し、青葉区と都筑区を新設。大部分が横浜市青葉区荏田町となり、この時に横浜市港北区荏田町は横浜市都筑区茅ケ崎中央となるが、別の一部が横浜市都筑区荏田町となる。
 1999年(平成11年)10月25日 - 横浜市都筑区荏田町の全域が横浜市都筑区あゆみが丘となり、荏田町は横浜市青葉区荏田町のみとなる。

地名の由来
「エダ」は「湿田」を意味しており、それが「荏田」の由来と言われる。また荏胡麻の栽培が盛んだったこともあって、そこから「荏田」とつけられた説もある。

町名の変遷

世帯数と人口
2023年(令和5年)4月30日現在(横浜市発表)の世帯数と人口は以下の通りである。

人口の変遷
国勢調査による人口の推移。

世帯数の変遷
国勢調査による世帯数の推移。

学区
市立小・中学校に通う場合、学区は以下の通りとなる(2020年4月時点)。

事業所
2021年(令和3年)現在の経済センサス調査による事業所数と従業員数は以下の通りである。

事業者数の変遷
経済センサスによる事業所数の推移。

従業員数の変遷
経済センサスによる従業員数の推移。

施設
 愛和幼稚園
 横浜山内郵便局
 真福寺
 劔神社
 観福寺

その他

日本郵便
 郵便番号 : 225-0013(集配局:青葉郵便局)。

警察
町内の警察の管轄区域は以下の通りである。

脚注

関連項目
 青葉区
 荏田

横浜市青葉区の町名
1939年制定の町・字

荏田町


Kaliwatan sa alibangbang ang Stilpnotia dubia. Una ning gihulagway ni Aurivillius ni adtong 1900. Ang Stilpnotia dubia sakop sa kahenera nga Stilpnotia, ug kabanay nga Lymantriidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Stilpnotia

Stilpnotia dubia


An Spinimegopis mediocostata in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni J. Linsley Gressitt hadton 1950. An Spinimegopis mediocostata in nahilalakip ha genus nga Spinimegopis, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spinimegopis

Spinimegopis mediocostata


Il campionato di Serie A 1997-1998 è stato il nono campionato di Serie A e la quindicesima manifestazione nazionale che assegnasse il titolo di campione d'Italia. Rispetto alla stagione precedente in questa edizione fu modificata la formula per stabilire i Campioni d'Italia: fermo restando il girone unico a diciotto squadre, il complicato sistema dell'anno precedente viene completamente soppiantato da uno più semplice che qualifica le prime dieci formazioni della serie A e le due migliori squadre della seconda divisione. La stagione regolare è terminata il 16 maggio mentre i play-off si sono svolti dal 26 maggio al 26 giugno.

Le prime quattro aspettano al secondo turno mentre le altre otto disputano un turno in più ad eliminazione diretta con gare di andata e ritorno, i play-off abbandonano la formula della poule al Foro Italico a Roma per abbracciare la formula delle semifinali e della finale con gare di andata e ritorno.

Tra le formazioni partecipanti si segnala il ripescaggio del Prato (giunto secondo nel girone B di Serie B) al posto dell'Atesina Verona che ha rinunciato all'iscrizione, nonché la fusione tra Arca Academy Tours e Cynthia Calcio a 5 (ex Roma 3Z) a formare il Cynthia Genzano con sede a Genzano.

La stagione sancisce l'arrivo sulla vetta del calcio a 5 italiano della S.S. Lazio Calcio a 5 nata dalle ceneri del Torrino Sporting Club Calcio a 5, che vince lo scudetto sconfiggendo la BNL Calcetto padrone incontrastata del campionato da tre anni. La finale tutta romana del campionato non nasconde la diffusione del calcio a 5 oramai in tutta la penisola, tanto che le semifinaliste dei play-off sono il Petrarca e l'Augusta.

Squadre partecipanti

Stagione regolare

Classifica
Legenda:
         Al secondo turno dei play-off
         Ai play-off
         Ai play-out
         Retrocesse in A2

Classifica marcatori

Calendario e risultati

Play-off

Formula
Ai play-off si qualificano le prime 10 squadre della serie A e le due formazioni vincitrici degli spareggi promozione della serie B. Le prime quattro classificate della serie A accedono direttamente dai quarti mentre le altre otto squadre disputano un turno preliminare. I vari turni si giocano con la formula dell'eliminazione diretta con gare di andata e ritorno. Il regolamento prevede che accedano ai quarti di finale le squadre che, nell'arco del doppio confronto, avranno realizzato il maggior numero di reti. In caso di parità,al termine del secondo incontro, si disputeranno due tempi supplementari da 5' ciascuno. In caso di ulteriore parità, superano il turno le squadre di categoria superiore o quelle meglio classificate al termine della stagione regolare.

Tabellone

Risultati

Primo turno

Andata

Ritorno

Quarti

Andata

Ritorno

Semifinali

Andata

Ritorno

Finale

Andata

Ritorno

Play-out
Ai play-out parteciparono la 13ª e la 14ª classificata della serie A e le perdenti dello spareggio promozione della Serie B. Al termine del doppio confronto sia la Roma RCB sia l'Angolana mantennero la categoria, superando rispettivamente Cesana e Vesuvio Auto Uno Napoli.

Andata

Ritorno

Supercoppa italiana
Originariamente programmata il 13 ottobre a Roma, per motivi organizzativi la terza edizione della Supercoppa italiana si è giocata il 6 ottobre al PalaRuffini di Torino. Nella sfida si sono affrontate i campioni d'Italia del Gruppo Sportivo BNL e il Torino vincitore della Coppa Italia. La coppa è stata vinta dalla squadra piemontese.

Note

Collegamenti esterni

Campionato italiano di calcio a 5 Serie A
Calcio a 5 nel 1997
Calcio a 5 nel 1998

Serie A 1997-1998 (calcio a 5)


Din ven () er en sovjetisk film fra 1927 af Lev Kulesjov.

Medvirkende
 Aleksandra Khokhlova som Khokhlova
 Pjotr Galadzjev
 Jurij Vasiltjikov som Vasiltjikov
 Boris Ferdinandov som Petrovskij
 Anna Tjekulaeva

Referencer

Eksterne henvisninger

Sovjetiske film fra 1927
Stumfilm fra Sovjetunionen

Din ven


Kaliwatan sa alibangbang ang Paralaxita telesia. Una ning gihulagway ni William Chapman Hewitson ni adtong 1865. Ang Paralaxita telesia sakop sa kahenera nga Paralaxita, ug kabanay nga Riodinidae.

Matang nga nahiubos

Ang kaliwatan gibahinbahin ngadto sa matang nga nahiubos:

 P. t. boulleti
 P. t. ines
 P. t. lychnitis
 P. t. lyclene
 P. t. pistyrus

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Paralaxita

Paralaxita telesia


Ineu (iˈnew; ungarsk: Borosjenő; serbisk Јенопоље/Jenopolje; tyrkisk: Yanova) er en by i distriktet Arad, i det vestlige Transsylvanien, Rumænien. Byen har  indbyggere og ligger i en 57 km fra distriktshovedstaden Arad. Byen, der administrerer en landsby, Mocrea (Apatelek) har et areal på 116,6 km².

Ineu blev første gang omtalt i dokumenter i år 1214 under navnet "Villa Ieneu". Den var et sandjakcenter i Temeşvar og Varat ejalets, og den var kendt som "Yanova" under det osmanniske styre mellem 1564 og 1595 og igen mellem 1658 og 1693.

Kilder og henvisninger

Byer i distriktet Arad

Ineu


1908 (MCMVIII) var sambært gregorianska kalendaranum eitt leypár, ið byrjaði á einum mikudegi.

Hendingar
 2. februar - Løgtingsval
 24. januar - Robert Baden-Powell útgevur bókina Scouting for Boys í London. Bókin kemur at selja yvir 100 miljón eintøk, og verður byrjanin á altjóða skóta arbeiði.
 27. mars - Fyrsta skótapatrúlja uttanfyri England verður stovnað á Gibraltar.
 21. apríl - Frederick Cook heldur tí fram at hava rokkið Norðurpólin á hesum degi.
 27. apríl - 31. oktober  - Summar-OL í London í Englandi.
 8. august - The Hoover Company frá Ohio í Amerika, ognar sær rættin til nýggja dustsúgvarin, sum James M. Spangler júst hevur uppfunnið.
 17. august - Fyrsti teknifilmurin verður framleiddur av Émile Cohl. Filmurin kallast Fantasmagorie.
 27. september - Henry Ford framleiðir fyrsta bilin av slagnum Model T í Michigan í Amerika.
 15. november - Kongoríkið verður belgiskt hjáland.

Ókend dagseting
 Tíðindablaðið Kristeligt Ungdomsblad for Færøerne verður útgivið fyrstu ferð.
 Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik byrjar rutusigling inn á Skálafjørðin og norður gjøgnum Sundalagið.
 40.000 ára gomul beinagrind verður funnin av Otto Hauser í suðvestur Fraklandi.
 Ólavur á Heygum ger fyrstu roynd við ravmagni í Føroyum.

Ítróttur

Fótbóltur

Føðingar
 9. januar - Simone de Beauvoir, franskur heimspekingur og rithøvundur (d. 1986)
 7. mars - Anna Magnani, itolsk sjonleikarinna (d. 1973)
 5. mars - Rex Harrison, enskur sjónleikari (d. 1990)
 5. apríl - Bette Davis, amerikonsk sjonleikarinna (d. 1989)
 11. apríl - Enver Hoxha, albanskur politikari (d. 1985)
 24. apríl - Józef Gosławski, pólskur myndahøggari. (d. 1963)
 28. apríl - Oskar Schindler, týskur handilsmaður (d. 1974)
 30. apríl - Bjarni Benediktsson, íslendskur forsætismálaráðharri (d. 1970)
 2. mai - Joseph McCarthy, amerikanskur politikari (d. 1957)
 20. mai - James Stewart, amerikanskur sjónleikari (d. 1997)
 30. mai - Mel Blanc, amerikanskur sjónleikari (d. 1989)
 28. mai - Ian Fleming, bretskur rithovundur (d. 1964)
 28. juni - Salvador Allende, kilenskur politikari og forseti í Kili 1970-1973. (d. 1973)
 8. juli - Nelson Rockefeller, amerikanskur varaforseti (d. 1979)
 5. august - Harold Holt, avstralskur politikari (d. 1967)
 27. august - Lyndon B. Johnson, amerikanskur forseti (d. 1973)
 8. september - Páll J. Nolsøe, landsskjalavørður og rithøvundur (d. 1996)
 13. oktober - Steinn Steinarr, íslenskt skald. (d. 1958)
 28. oktober - Theodor Thomassen, elsti føroyingur nakrantíð (d. 2016).
 11. desember - Hákun Djurhuus, løgmaður 1963-1967. (d. 1987)
 11. desember - Manoel de Oliveira, portugisiskur leikstjóri (d. 2015)

Andlát
 1. februar - Karl 1. av Portugal, portugisiskur kongur  (f. 1863)
 1. februar - Ludvík Filip av Portugal, portugisiskur krúnprinsur  (f. 1887)
 22. apríl - Henry Campbell-Bannerman, skotskur politikari (f. 1836)
 21. juni - Nikolai Rimski-Korsakov, russiskt tónaskald (f. 1844)
 24. juni - Grover Cleveland, amerikanskur forseti (f. 1837)
 25. august - Henri Becquerel, franskur alisfrøðingur (f. 1852)
 14. november - Guangxu, kinverskur keisari (f. 1871)

1908


Nova Belém là một đô thị thuộc bang Minas Gerais, Brasil. Đô thị này có diện tích 148,789 km², dân số năm 2007 là 3629 người, mật độ 28,7 người/km².

Tham khảo

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Minas Gerais

Nova Belém


An Furcifer minor in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Albert Günther hadton 1879. An Furcifer minor in nahilalakip ha genus nga Furcifer, ngan familia nga Chamaeleonidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Furcifer

Furcifer minor


Ang Kundi Ghar ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kunḏī Ghar, bukid, Wilāyat-e Paktīkā,

Pakistan

 Kundi Ghar Sar, bukid, Federally Administered Tribal Areas,
 Kundi Ghar (bukid sa Pakistan),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Pakistan

Kundi Ghar


NGC 511, also occasionally referred to as PGC 5103 or UGC 936, is an elliptical galaxy in the constellation Pisces. It is located approximately 499 million light-years from the Solar System and was discovered on 26 October 1876 by French astronomer Édouard Stephan.

Observation history
Stephan discovered the object with the 31" silver-glass reflecting telescope at the Marseille Observatory. He described his discovery as diffuse, with two faint stars on the west side. The description and position given in his notes matches UGC 936 and PGC 5103, thus the objects are widely recognized as the same. John Louis Emil Dreyer, creator of the New General Catalogue, described the galaxy as "extremely faint, very small, small (faint) star involved, small star attached", with the two stars being the objects to the west of NGC 511.

Description
The galaxy has an apparent size of 1.1 × 1.1 arcmins and a recessional velocity of approximately 10954 kilometers per second. It also contains multiple concentric rings. The distance of NGC 511 from the Solar System can be estimated using Hubble's law, which puts the object at nearly 500 million light-years from the Sun.

See also
 Elliptical galaxy
 List of NGC objects (1–1000)
 Pisces (constellation)

References

External links

 SEDS

Elliptical galaxies
Pisces (constellation)
0511
5103
0936
Astronomical objects discovered in 1876
Discoveries by Édouard Stephan

NGC 511


An Bunocephalus aleuropsis in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Cope hadton 1870. An Bunocephalus aleuropsis in nahilalakip ha genus nga Bunocephalus, ngan familia nga Aspredinidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bunocephalus

Bunocephalus aleuropsis


Veliki Skočaj, naselje u općini Bihać
 Mali Skočaj, naselje u općini Bihać

Skočaj


Nella terminologia nautica e in particolare in quella della vela la drizza è una cima o cavo in fibra naturale, sintetica o metallica, utilizzato per issare una vela, o una bandiera, o un albero orizzontale (pennone).

Nella maggioranza dei casi quando il termine è utilizzato senza ulteriori specificazioni ci si riferisce ai cavi per issare una vela. Nel caso sia presente più di una vela, per indicare a quale vela ci si riferisce viene specificato il nome della vela (per cui si parla, ad esempio, della drizza della randa o della drizza del fiocco).

Le drizze fanno parte delle manovre correnti. A differenza delle scotte, vengono regolate meno di frequente, tuttavia il loro uso non è limitato ai soli momenti in cui si issa o si ammaina (abbassa) una vela, ma può risultare necessario modificare la regolazione di una drizza anche quando non si cambia una vela (ad esempio perché è cambiato di molto il vento o perché si è cambiato di molto l'andatura).

Normalmente per le drizze si utilizzano cavi più robusti rispetto alle scotte in quanto lo sforzo da sostenere è maggiore. Anche i sistemi di aggancio sono più robusti e spesso, dato che tanto le drizze vengono manovrate più raramente che le scotte, i sistemi di aggancio delle drizze richiedono più tempo per il fissaggio e la rimozione della drizza a favore di una maggiore robustezza e solidità.

 Una vela triangolare, di tipo  "Bermuda" o "Marconi", ha solo una drizza che è attaccata nella parte alta della vela (zona denominata angolo di penna o punto di penna o anche angolo di drizza).
 Altri tipi di vele possono avere più di una drizza per vela, oppure la vela può essere issata, issando l'albero orizzontale (pennone) a cui è legata; in quest'ultimo caso la drizza solleva l'albero orizzontale invece di issare direttamente la vela.

Materiali
Le drizze, come la maggior parte delle manovre correnti, erano un tempo fatte di fibre naturali come la canapa  oppure la cosiddetta canapa di Manila. Nei tempi recenti l'utilizzo di fibre naturali è drasticamente calato e si utilizzano molto spesso drizze fatte di fibre sintetiche (in particolare poliestere), ma si possono trovare anche di acciaio inossidabile, o di acciaio galvanizzato, su alcune vecchie barche, o in fibra di carbonio, o kevlar, di peso leggero, sulle barche da regata.

Fissaggio
Una drizza può essere fissata con diversi modi alla parte alta di una vela triangolare. I metodi più comunemente utilizzati sono i seguenti:
 Con un gancio, da una parte fissato alla drizza e dall'altra inserito nell'apposito foro presente nella vela. Il gancio può essere a forma di U con asta di fissaggio o di altro tipo.
 Facendo un nodo a gassa d'amante attraverso il foro.
 Facendo un nodo costituito da dei mezzi colli e un nodo Savoia. Questo tipo di nodo è da preferirsi, rispetto alla gassa d'amante, perché permette alla vela di avvicinarsi maggiormente all'albero.

L'altra estremità della drizza è attaccata all'albero, vicino al piede dell'albero, tramite una galloccia. In molte regioni è convenzione di legare la drizza della randa (o della vela principale) sul lato destro dell'albero e quella del fiocco sul lato sinistro. Questo permette un più rapido accesso alle cime in situazioni in cui la rapidità è un fattore critico.

Saltare sulla drizza
Saltare sulla drizza è una tecnica utilizzata per issare velocemente una grande vela con uno scarso numero di membri dell'equipaggio che lavorano simultaneamente all'operazione. La persona che salta sta vicino al boma, prende con le mani la drizza più in alto che può (facendo anche dei salti per arrivare più in alto) e tira giù la drizza più in fretta possibile, utilizzando anche il peso del suo corpo per scendere. Mentre questo membro dell'equipaggio effettua il successivo slancio verso l'alto, un secondo membro dell'equipaggio si occupa della coda oppure prende il pezzo di cima che si è venuto a creare in basso e lo mette su un winch ossia un verricello. Quando non è più possibile tirare verso il basso la drizza semplicemente con il peso della persona appesa alla drizza, la persona più in avanti deve tirare il cavo lateralmente e la persona in coda deve occuparsi del cavo che si viene a creare.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Elementi d'imbarcazioni
Vele
Cordami

Drizza


Simão Mate Junior (født 23. juni 1988) er en fodboldspiller fra Mozambique. Han har tidligere spillet for Mozambiques landshold.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Panathinaikos og Levante.

Han har spillet 42 landskampe for Mozambique.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Mozambique

Simão Mate Junior


Kaliwatan sa muragkarpa ang Chasmistes muriei. Una ning gihulagway ni Miller ug Smith ni adtong 1981. Ang Chasmistes muriei sakop sa kahenera nga Chasmistes, ug kabanay nga Catostomidae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa nangamatay.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika
 Tinípong Bángsà

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Muragkarpa
Muragkarpa sa Amihanang Amerika
Muragkarpa sa Tinípong Bángsà
Chasmistes

Chasmistes muriei


Jéfferson Luís Guerreiro Rochembach (Soledade-RS, Brasil, 27 de dezembro de 1968), ou simplesmente Jéfferson, é um ex-futebolista, que atuava como goleiro.

Carreira

Jéfferson defendeu o Fluminense Football Club na categoria principal como goleiro entre 1989 e 1992, tendo como momento mais importante, a campanha do polêmico vice campeonato da Copa do Brasil de 1992. Em 81 jogos, com 42 vitórias, 18 empates e 21 derrotas (aproveitamento de 59,26%), sofreu 76 gols, uma média de 0,94 por partida. Ainda nas categorias de base foi goleiro da Seleção Brasileira Sub-20, defendendo-a no Campeonato Sul-Americano Sub-20 de 1987, disputado no Chile.

Após sair do Fluminense, Jéfferson atuou pelo São José (SP,1992/1993), Sport (PE, 1992/1993>1994/1995), Náutico (PE, 1995/1996), Criciúma (SC, 1996/1997), Ponte Preta (SP, 1997/1998)  e Mogi Mirim (SP, 1998/1999), sendo tio de outro ex-futebolista, Fábio Rochemback.

Na conquista da Copa do Nordeste de de 1994 pelo Sport foi figura fundamental, pois a partida decisiva terminou 0 a 0 e foi para a decisão por pênaltis, quando Jéfferson defendeu uma cobrança do adversário, tendo a sucessão de cobranças terminado em 3 a 2 para o clube pernambucano, assim como já tinha acontecido na semifinal contra o Bahia.

Títulos

 Fluminense

  Torneio de Kiev de 1989
  Taça Rio de 1990
  Taça Guanabara de 1991

 Sport

  Copa do Nordeste de de 1994
  Campeonato Pernambucano de 1994

Ligações externas

Após aposentadoria precoce, ex-goleiro Jéferson cuida da família e dos táxis no Rio de Janeiro
Ídolo do Sport nos anos 90, Jefferson quer voltar a trabalhar com futebol

Naturais de Soledade (Rio Grande do Sul)
Brasileiros de ascendência alemã
Goleiros do Rio Grande do Sul
Goleiros do Fluminense Football Club
Futebolistas do Sport Club do Recife
Futebolistas do Clube Náutico Capibaribe
Futebolistas do Criciúma Esporte Clube
Futebolistas da Associação Atlética Ponte Preta
Futebolistas do Mogi Mirim Esporte Clube

Jéfferson Luís Guerreiro Rochembach


ProRocks je bosanskohercegovačka rock grupa.

Godinama su svirali muziku drugih rock grupa (cover-band) i nastupali u mnogim klubovima i pubovima u Sarajevu, ali i regionalno. Od 2017. počinju sa snimanjem prvih singlova.

Historija
Grupa je osnovana u Sarajevu, a prvi nastup su imali 2008. godine, od kada su izvodeći jugoslavenske i strane hitove postali jedan od najtraženijih klupskih muzičkih sastava. Osnivači grupe su Adnan Muratović, Jasmin Kojić i Admir Tabak. Ovaj muzički sastav ubrzo bilježi nastupe u mnogim klubovima u gradu, ali i šire.

Dana 14. aprila 2017. zabilježili su nastup kao gosti na spektaklu "Noć majstora" u sarajevskom Domu mladih, gdje su nastupali zajedno sa drugim muzičkim grupama kao što su Kiki & Piloti i Crvena jabuka.

U junu 2017. izlazi prvi autorski singl ove grupe, pod nazivom "O zašto ne bih".

Članovi

 Adnan Muratović – basist/vokal
 Jasmin Kojić – vokal
 Olmo Vlahovljak – gitara
 Amir Ćefo – klavijature
 Mirza Begić – bubnjevi

Vanjski linkovi

FB stranica benda: https://www.facebook.com/ProRockss/

Bosanskohercegovačke muzičke grupe
Muzičke grupe osnovane 2008.
Muzičke grupe iz Sarajeva

Prorocks


W matematyce
 131 jest trzydziestą drugą liczbą pierwszą, następującą po 127 i poprzedzającą 137
 131 jest liczbą pierwszą Sophie Germain
 131 jest liczbą Ulama
 131 jest palindromem liczbowym, czyli może być czytana w obu kierunkach, w pozycyjnym systemie liczbowym o bazie 10 (131)
 131 należy do jednej trójki pitagorejskiej (131, 8580, 8581).

W nauce
 liczba atomowa untriunium (niezsyntetyzowany pierwiastek chemiczny)
 galaktyka NGC 131
 planetoida (131) Vala
 kometa krótkookresowa 131P/Mueller

W kalendarzu
131. dniem w roku jest 11 maja (w latach przestępnych jest to 10 maja). Zobacz też co wydarzyło się w roku 131, oraz w roku 131 p.n.e..

Zobacz też
 dzielnik i cechy podzielności

Przypisy

Bibliografia

0131

131 (liczba)


Figlio del pastore Julius Schubring (1806–1889), amico di Felix Mendelssohn, per il quale scrisse i libretti degli oratori Paulus ed Elias, visitò tra il 1865 e il 1866 la Sicilia, dove, pur non compiendo alcuno scavo cercò di interpretare le rovine visibili. Ha realizzato carte storico-topografiche di Akragas, Gela, Akrai, Megara Hyblaea, Camarina e Mozia.

È stato direttore del Katharineum, prestigioso gymnasium di Lubecca, quando questo aveva come allievi Heinrich e Thomas Mann.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Julius Schubring


A posturologia é a área da saúde que estuda a relação entre a postura e patologias.

Saúde

Posturologia


Al-Kurajjat (arab. القريات) – wieś w Syrii, w muhafazie Hama. W 2004 roku liczyła 943 mieszkańców.

Przypisy

Miejscowości w muhafazie Hama

Al-Kurajjat (Syria)


Kaliwatan sa ito ang Trichomycterus landinga. Una ning gihulagway ni Triques ug Vono ni adtong 2004. Ang Trichomycterus landinga sakop sa kahenera nga Trichomycterus, ug kabanay nga Trichomycteridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Trichomycterus

Trichomycterus landinga


The Blue Bird er en amerikansk stumfilm fra 1918 af Maurice Tourneur.

Medvirkende
 Tula Belle som Mytyl
 Robin Macdougall som Tyltyl
 Edwin E. Reed
 Emma Lowry
 William J. Gross som Gaffner Tyl

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1918

The Blue Bird (film fra 1918)


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Neoacla loiselae. Una ning gihulagway ni Desutter-grandcolas ni adtong 1988. Ang Neoacla loiselae sakop sa kahenera nga Neoacla, ug kabanay nga Phalangopsidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Peru

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Peru
Neoacla (Phalangopsidae)

Neoacla loiselae


Grand Piano (no Brasil, Toque de Mestre) é um filme de drama espanhol de 2013 dirigido por Eugenio Mira e escrito por Damien Chazelle. Estrelado por Elijah Wood e John Cusack, foi lançado em seu país de origem em 25 de outubro de 2013.

Filmografia

 Elijah Wood - Tom Selznick
 John Cusack - Clem
 Kerry Bishé - Emma Selznick
 Alice Ella - Emma (voz)
 Tamsin Egerton - Ashley
 Allen Leech - Wayne
 Don McManus - Norman
 Alex Winter - Usher

Ligações externas

Filmes de drama da Espanha
Filmes da Espanha de 2013
Filmes em língua inglesa

Grand Piano (filme)


Parafia św. Stanisława Męczennika w Koraliszczewiczach – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezja mińsko-mohylewskiej, w dekanacie Mińsk-Wschód, na Białorusi.

Historia

Kościół katolicki pw. św. Stanisława w Karoliszczewiczach powstał w 1785, ufundowany przez gen. Stanisława Prószyńskiego. Parafia posiadała kaplice filialne w Łoszycy, Obczaku, Dworcu i Paszkiewiczach. W 1930 bolszewicy zamknęli kościół.

Przypisy

Bibliografia

Karoliszczewicze
Karoliszczewicze
Rejon miński


An Parakysis longirostris in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Ng ngan Lim hadton 1995. An Parakysis longirostris in nahilalakip ha genus nga Parakysis, ngan familia nga Akysidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Parakysis

Parakysis longirostris


Biografia
Comincia a fare il disc jockey durante la prima adolescenza. A quattordici anni, in seguito alla scomparsa del padre, prosegue gli studi informatici e svolge il mestiere di tappezziere. Dopo aver vinto un concorso per dj nel 1980, lavora per un breve periodo nella radio Super Antenna di Monza alternandosi anche con la carriera calcistica; nel 1987 (stagione sportiva 1986-1987) rinuncia alla maglia di calciatore dilettante ("Mariolino" è stato per cinque stagioni il capocannoniere dell'A.C. Besana dalla Terza alla Prima Categoria) per lavorare a Radio Deejay grazie alla proposta dell'amico Linus.

Dal 1988 si occupa del mixaggio musicale delle due trasmissioni di Albertino, il Deejay Time e la Deejay Parade: i due programmi radiofonici di punta degli anni novanta, ispirati ai quali verranno realizzate, sempre grazie alla collaborazione tra i due, svariate compilation, delle quali, Mario, si è occupato della miscelazione delle tracce, avvalendosi anche in questi casi della stessa tecnologia utilizzata nelle trasmissioni, come ad esempio jingles personalizzati; dai primi anni di questo decennio si esibisce alla consolle di Deejay anche nei programmi Mixing 4 You (gli ascoltatori sceglievano una sequenza di canzoni mixate, appunto, da Fargetta), e The Original Megamix, in cui dal 1991 al 2002, il sabato notte, si è alternato ai piatti col dj Molella, ottenendo pure in questo caso molti fan dal pubblico amante della dance.

Produce il suo primo disco con Max Persona negli studi della Media Records nel 1992: The Music is Movin. Seguirà il singolo cantato da Ann Marie Smith, Music, fortunata cover di un vecchio classico di John Miles datato 1976. I due brani entreranno nelle classifiche da club inglesi. Tra gli altri successi nelle classifiche dance italiane: Your Love (1993), This Time (1994), Midnight (1995).

Sul finire del 1997 si ritrova con Albertino al programma televisivo Volevo Salutare. L'estate successiva partecipa a Italia Unz su Italia Uno e con Alex Farolfi al gruppo The Tamperer feat. Maya, che raggiunge il primo posto della classifica di vendita britannica con Feel It, brano basato sul campionamento di un classico dei Jackson 5 (Can You Feel It). Subito dopo il follow-up If You Buy This Record (numero 3 UK Chart), il cui intro trae ispirazione da Material Girl di Madonna. Nel frattempo remixa ed arrangia i brani di Gayà e T42 feat. Sharp.

Dal 2001 produce alcune canzoni house-dance più legate allo stile radiofonico come I will rise again (2001), Good Times (2002) e People On The Beat (2003). Nel 2003 diventa proprietario di tre etichette dance: la Hands Up, la My Life e la Whim. Con lo pseudonimo di "Get Far" realizza remix di brani di altri artisti, e nel 2006 pubblica il brano Shining Star, cantato da Sagi Rei. Il brano sarà uno dei più ballati nelle discoteche di tutto il mondo, e nell'estate del 2007 viene realizzato un ulteriore remix, con videoclip, che ne rinnova il successo, permettendogli d'entrare sia nella lista di billboard dei singoli più venduti che nella BBC 1 Chart. Sempre nel 2007, ha inciso in collaborazione con i Montecarlo Five il singolo No Matter, interpretato dal cantante siciliano Mario Biondi.

Nella primavera del 2008, nuovamente in collaborazione con Sagi Rei, realizza un nuovo singolo, All I Need. Nel giugno 2009, presenta il suo nuovo singolo, The Radio, brano che prende spunto dalla canzone Il giocatore di biliardo (1998) di Angelo Branduardi. Nell'agosto 2010 la canzone arriva in cima alla dance chart americana Hot-Dance Airplay. Dal settembre 2010 non lavora più a Radio Deejay perché troppo impegnato con il suo gruppo "Get Far". A novembre 2010 esce il singolo Free lavorato negli studio di Paolo Sandrini. Nel 2011, a fine primavera, è uscito il suo ultimo singolo, The Champions of the World.

Ha partecipato come ospite a Sanremo 2012, dirigendo nella 4ª serata l'esecuzione del brano partecipante al concorso Respirare, cantato da Loredana Bertè e Gigi D'Alessio, che nell'occasione è stato eseguito in versione dance, grazie all'arrangiamento di Fargetta. Nel 2013 torna in veste di produttore fondando la casa discografica Get Over Records. Il 20 giugno viene pubblicato il singolo delle Lollipop da lui prodotto Ciao (Reload), con cui la girlband torna sulle scene musicali dopo nove anni dal loro scioglimento. Dal dicembre 2015 torna a Radio Deejay come regista del programma Albertino Everyday e dal gennaio 2016 della storica classifica dance della radio, la Deejay Parade.
Dal 1 aprile 2019 approda insieme ad Albertino e a tutta la squadra di Albertino Everyday nella nuova Radiom2o, dove oltre a curare la regia dei programmi di Albertino, si occupa insieme a Molella e Prezioso dello spin off serale del Deejay Time, ossia il Deejay Time In The Mix.

Vita privata
È stato sposato dal 2006 con la conduttrice televisiva Federica Panicucci, dalla quale ha avuto due figli: Sofia e Mattia. A dicembre 2015, l'avvocato della Panicucci, Giulia Bongiorno, ha annunciato la separazione della coppia.

Discografia parziale

 1992: The Music Is Movin'
 1992: Music (con Ann Marie Smith)
 1993: Your Love
 1994: This Time (Sexy Night)
 1995: Midnight
 1996: The Beat Of Green (May-Day, May-Day)
 1997: Mr. Movin'
 2001: I Will Rise Again (con Sara)
 2002: Good Times (con Smooth)
 2002: I'm Leaving You (con Little D.)
 2003: Cantare Sognare (con Jo Ann)
 2003: People On The Beat (con Sagi Reitan)
 2004: Play This Song
 2005: I Don't Know Why (con Sagi Reitan)
 2007: No Matter (con Mario Biondi e Montecarlo Five)

Come The Tamperer Feat. Maya

 1998: Feel It
 1998: If You Buy This Record (Your Life Will Be Better)
 1999: Step Out
 1999: Hammer To The Heart

Come Get Far
 2006: Shining Star (featuring Sagi Rei)
 2006: Music Turns Me On (featuring Lake Koast)
 2008: All I Need  (feat. Sagi Rei)
 2009: The Radio (feat. H.Boogie)
 2010: Hard To Love
 2010: Free
 2011: The Champions of the World
 2011: In the Shadow (featuring Dab)
 2011: L.A. (featuring Dab)
 2011: This Is How To Feels (vs Jill Jones)
 2012: Survive (featuring Ivana Lola)
 2013: If I Ever
 2013: Let's Play
 2014: Out Of Control
2017: Sign It Loud (feat. Sagi Rei)

Note

Collegamenti esterni

Disc jockey techno
Disc jockey house

Mario Fargetta


Zjmerynka rajon (, ) er en af 6 rajoner (distrikt) i Vinnytsja oblast i Ukraine, hvor Zjmerynka rajon er beliggende i den vestlige del af oblastet omkring byen Zjmerynka.

Rajonen har et areal på og et indbyggertal på  indbyggere. Det administrative centrum er byen Zjmerynka.

Referencer

Eksterne links

Rajoner i Vinnytsja oblast

Zjmerynka rajon


Kaliwatan sa insekto ang Liothrips monae. Una ning gihulagway ni Nilamani ug Prasad ni adtong 1990. Ang Liothrips monae sakop sa kahenera nga Liothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Indya
 Manipur

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Manipur
Liothrips
Insekto sa Indiya

Liothrips monae


The Public Enemy er en amerikansk kriminalfilm fra 1931. Filmen blev instrueret af William A. Wellman og havde James Cagney, Jean Harlow og Edward Woods i hovedrollerne.
Filmen fortæller historien om en ung mands karriere i den kriminelle underverden i forbudstidens urbane USA. Manuskriptet er baseret på en upubliceret roman, Blood and Beer skrevet af to tidligere journalister, John Bright og Kubec Glasmon, der havde været vidne til nogle af Al Capones morderiske banderevalier i Chicago.
Filmen blev nomineret til en Oscar for bedste historie.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Amerikanske film fra 1931
Engelsksprogede film
Sort-hvide film fra USA
Film fra Warner Bros.
Kriminalfilm fra USA

The Public Enemy


Cliffortia hirta is 'n struik wat tot die Rosaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Bokbaai tot by die Kaapse Skiereiland voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 320 km² en is deel van die fynbos en strandveld-biome. Daar is tans ses gefragmenteerde subpopulasies oor as gevolg van habitat wat verlore gegaan het weens ontwikkeling en indringerplante.

Bronne
 REDLIST Sanbi
 Plants of the World Online

Cliffortia
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Cliffortia hirta


The Girl Problem er en amerikansk stumfilm fra 1916 af Kenneth S. Webb.

Medvirkende
 Corinne Griffith som Erminie Foster.
 Agnes Ayres som Helen Reeves.
 Walter McGrail som Ernest Sanford.
 William David som Monte Ralston.
 Julia Swayne Gordon som Mrs. Reeves.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1916

The Girl Problem


Ang Darreh-ye Sorkh ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Darah-ye Surkh (suba sa Apganistan, Parwān, lat 34,90, long 68,65),
 Darah-ye Surkh (walog), Parwān,
 Darah-ye Surkh (suba nga anhianhi sa Apganistan, Wilāyat-e Ghōr),
 Darah-ye Surkh (suba nga anhianhi sa Apganistan, Helmand),

Iran

 Darreh-ye Sorkh (walog sa Khuzestan),
 Darreh-ye Sorkh (walog sa Ostān-e Markazī),
 Darreh-ye Sorkh (walog sa Bushehr),
 Darreh-ye Sorkh (walog sa Kerman),
 Darreh-ye Sorkh (walog sa Ostān-e Lorestān),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran

Darreh-ye Sorkh


Ketty fra Varieteen er en amerikansk stumfilm fra 1919 af Robert Z. Leonard.

Medvirkende
 Mae Murray som Mary McGuire
 Richard Cummings som Uncle Barney
 Harry Rattenbury som Pat McGuire
 Edward Jobson som Michael Calhoun
 Rudolph Valentino som Jimmy Calhoun

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1919

Ketty fra Varieteen


I Necros sono stati uno dei primi gruppi Hardcore punk degli statunitense formatisi nel 1979 a Maumee, nell'Ohio. Divennero conosciuti per aver suonato in molti concerti con i Misfits nel periodo di Glenn Danzig.

Storia del gruppo
I Necros vennero formati da Barry Henssler al microfono, Andy Wendler alla chitarra, Todd Swalla come batterista e successivamente, in seguito a vari cambiamenti, Corey Rusk prese parte
al gruppo come bassista.

Nel 1981 la band pubblicò l'omonimo EP composto da 4 tracce, conosciuto anche come Sex Drive; nel frattempo Andy Wendler smise di suonare con il gruppo, pur continuando a scrivere per esso, e fu sostituito da Brian Pollack. Nello stesso anno i Necros registrarono un altro EP omonimo di 9 tracce, meglio noto con il nome IQ32, prodotto da Ian MacKaye.

Nel 1982 Wendler riprese posto nel gruppo come chitarrista e nel 1983 la band registrò e pubblicò Conquest for Death, sia in 7" come singolo, che in LP. Poco dopo Corey Rusk lasciò il gruppo e venne sostituito al basso da Ron Sakowski.

Nel 1985 i Necros pubblicarono uno split con i White Flag intitolato Jail Jello, con marcate influenze hard rock. L'anno successivo venne pubblicato il singolo Tangled Up e nel 1987 uscì un LP omonimo.

In seguito al tour con i Megadeth, la band annunciò lo scioglimento (1988) e dalle registrazioni del suddetto tour venne pubblicato, nel 1990 Live or Else.

Curiosità
 Durante l'ultimo concerto dei Misfits di Danzig, Todd Swalla prese il posto di Brian Damage alla batteria, in quanto questo era troppo ubriaco per suonare
 La raccolta Tangled Up+Live or Else è l'unico lavoro dei Necros disponibile su CD

Componenti

1979 - 1981
Barry Henssler - voce
Andy Wendler - chitarra
Todd Swalla - batteria

1981 - 1982
Barry Henssler - voce
Brian Pollack - chitarra
Corey Rusk - basso
Todd Swalla - batteria

1982 - 1983
Barry Henssler - voce
Andy Wendler - chitarra
Corey Rusk - basso
Todd Swalla - batteria

1983 - 1988
Barry Henssler - voce
Andy Wendler - chitarra
Ron Sakowski - basso
Todd Swalla - batteria

Discografia
Album in studio
1983 - Conquest for Death
1987 - Tangled Up
Live
1990 - Live or Else
EP
1981 - Sex Drive
1981 - IQ32
Split
1985 - Jail Jello (con i White Flag)
2002 - Split (con gli Authority Abuse)

Note

Collegamenti esterni

Necros


A Torre Le Parc é um arranha-céu localizado na intersecção da
Avenida Cerviño e Fray Justo Santamaria de Oro no bairro de Palermo em Buenos Aires, Argentina.

A estrutura residencial foi desenvolvida entre os anos de
1993 e 1995 por Mario Roberto Álvarez e Associados. Com 51 andares e 158 metros de altura, a torte foi a estrutura residencial mais alta do país até a sua conclusão em 1995 e até a conclusão de uma das duas torres do El Faro em 2003.

Arranha-céus de Buenos Aires
Arranha-céus residenciais da Argentina
Arranha-céus entre 150 e 199 metros
Obras de Mario Roberto Álvarez
Arquitetura pós-moderna na Argentina
Palermo (Buenos Aires)

Torre Le Parc


An Malakichthys wakiyae in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Jordan ngan Hubbs hadton 1925. An Malakichthys wakiyae in nahilalakip ha genus nga Malakichthys, ngan familia nga Acropomatidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Malakichthys

Malakichthys wakiyae


Sybil Elgar (10 June 1914 – 8 January 2007) was the first special-education teacher for those with autism in the United Kingdom.

In 1962, she began a school for autistic children in the basement of her London home. She helped to found the National Autistic Society, whose first school for pupils with autism was later named the Sibyl Elgar School in her honour. In 1974, Elgar and the parents of some of her students founded the first residential community for adults with autism, Somerset Court in Brent Knoll, Somerset. She was appointed MBE in 1975, and in 1984 she retired. Elgar died on 8 January 2007 at the age of 92.

See also
 National Autistic Society

References

External links
 Sybil Elgar school (www.nas.org.uk)
 Sybil Elgar school (www.autism.org.uk)

2007 deaths
British educational theorists
Members of the Order of the British Empire
1914 births

Sybil Elgar