Liu Cixin (; ur. 23 czerwca 1963) – chiński pisarz science fiction.

Życiorys
Liu Cixin urodził się 23 czerwca 1963 w Yangquan, leżącym w chińskiej prowincji Shanxi. W roku 1988 ukończył studia inżynierskie na Północnochińskim Uniwersytecie Ochrony Wody i Energii Elektrycznej. Po ukończeniu studiów podjął pracę w elektrowni w Yangquan.

Twórczość literacka

Powieści
 The Devil's Bricks (魔鬼积木) (2002)
  Era supernowej (超新星纪元) (2003); polskie wyd. Rebis, 2019
 Piorun kulisty (chiń. 球状闪电) – 2004; polskie wyd. Rebis, 2019

Cykl: Wspomnienie o przeszłości Ziemi (chiń. 地球往事)
 Problem trzech ciał (chiń. 三体) – 2008; polskie wyd. Rebis, 2017
 Ciemny las (chiń. 黑暗森林) – 2008; polskie wyd. Rebis, 2017
 Koniec śmierci (chiń. 死神永生) – 2010; polskie wyd. Rebis, 2018

Opowiadania
 The Longest Fall (地球大炮) (1998)
 The Micro-Age (微纪元) (1998)
 The Whale's song (鲸歌) (1999)
 With Her Eyes (带上她的眼睛) (1999)
 Inferno (地火) (2000)
 Wędrująca Ziemia (流浪地球) (2000) wydanie polskie w antologii Kroki w nieznane (Solaris 2014)
 The Rural Teacher (乡村教师) (2001)
 Full Spectrum Barrage Jamming (全频带阻塞干扰) (2001)
 Devourer (吞食者) (2002)
 The Glory and the Dream (光荣与梦想) (2003)
 Of Ants and Dinosaurs (白垩纪往事) (2003)
 The Wages of Humanity (赡养人类) (2005)
 Mountain (山) (2006)
 Migration across Time (时间移民) (2014)
 2018 (2014)
 Sea of Dreams(梦之海) (2015)
 "Weight Of Memories" (2016)

Ekranizacje
W roku 2016 chiński reżyser Zhang Fanfan stworzył filmową adaptację powieści "Problem trzech ciał". Film jest obecnie w postprodukcji.

Nagrody
 Kehuan Shijie – 1999–2006, 2010 (otrzymał ją dziewięć razy).
 2015 – Nagroda Hugo za najlepszą powieść, angielska wersja Problem trzech ciał
 2015 – Xingyun Award za największe osiągnięcia
 2018 –  Nagroda Arthura C. Clarke'a za Wyobraźnię w Służbie Społeczeństwu

Inne przedsięwzięcia
Liu Cixin jest współodpowiedzialny za wygląd przedstawionego w kwietniu 2023 elektrycznego SUV-a G6 chińskiej firmy Xpeng Motors.

Przypisy

Linki zewnętrzne
 https://www.rebis.com.pl/pl/cixin-liu,a655.html
 https://www.amazon.com/Cixin-Liu/e/B007JP96JU/ref=sr_ntt_srch_lnk_1?qid=1497815118&sr=8-1
 http://lubimyczytac.pl/autor/106322/cixin-liu

Autorzy fantastyki naukowej
Chińscy autorzy fantastyki
Chińscy prozaicy XX wieku
Chińscy prozaicy XXI wieku
Pisarze – laureaci Nagrody Hugo
Urodzeni w 1963

Liu Cixin


The 2016 West Asian Women's Handball Championship was the inaugural edition of the championship held under the aegis of Asian Handball Federation. The championship was hosted by Qatar Handball Association at Aspire Dome, Doha (Qatar) from 16 to 19 September 2016.

Qatar won their first title by winning all the matches in a round-robin tournament.

Participating teams

  (Host)

Round-robin

Final standings

References

External links
Asian Handball Federation

2016
West Asian Women's Handball Championship
West Asian Women's Handball Championship
2016 West Asian Women's Handball Championship
 September 2016 sports events in Asia


An Periaptodes in uska genus han Coleoptera. An Periaptodes in nahilalakip ha familia nga Cerambycidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Periaptodes

Periaptodes


Codici
 PHS – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Phitsanulok (Thailandia)

Altro
 PHS – sigla usata nello stemma dell'Aquila, probabile errore di trascrizione del più noto IHS

Phs


Johannes Strolz (født 12. september 1992 i Bludenz, Østrig) er en østrigsk alpin skiløber, som blev olympisk mester i superkombination ved Vinter-OL 2022 i Beijing.

Referencer

Eksterne henvisninger

Alpine skiløbere fra Østrig
Olympiske mestre fra Østrig
Olympiske bronzemedaljevindere fra Østrig
Medaljevindere ved vinter-OL 2022
Deltagere for Østrig ved vinter-OL 2022
Alpine skiløbere ved vinter-OL 2022

Johannes Strolz


An Coleothrix crassitibiella in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Émile Louis Ragonot hadton 1888. An Coleothrix crassitibiella in nahilalakip ha genus nga Coleothrix, ngan familia nga Pyralidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Coleothrix

Coleothrix crassitibiella


Ana () foi uma nobre bizantina do , filha de Basílio e Eudóxia Ingerina. Nasceu após 867 e era irmã de Maria, Helena, Alexandre, Leão e Estêvão e meia-irmã de Constantino e Anastácia. Após Basílio ser coroado imperador, mas antes de 873, ela e suas irmãs foram ordenadas freiras no Mosteiro de Santa Eufêmia, na capital. Segundo o Sobre as Cerimônias, foi sepultada no Mosteiro de Eufêmia num pequeno sarcófago esculpido, junto com sua irmã Helena e Zoé Carbonopsina.

A Vida de Constantino Judeu menciona-a numa história milagrosa. Segundo a fonte, sob seu irmão Leão VI, ela enviou uma carta selada com um mensageiro para Olimpo, o Bitínio. Ao chegar em seu destino, os padres e monges se perguntaram o que estava na carta, e porque o mensageiro havia levado-a. Ninguém foi capaz de resolver a questão, excerto Constantino Judeu: na carta havia questões, provavelmente de natureza teológica, que Constantino respondeu por escrito.

Bibliografia

Basílio I
Bizantinos do século IX
Dinastia macedônica
Mulheres do Império Bizantino

Ana (filha de Basílio I)


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Madasumma. Ang Madasumma sakop sa kabanay nga Gryllidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Madasumma

Madasumma


An Pseudamiops diaphanes in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Randall hadton 1998. An Pseudamiops diaphanes in nahilalakip ha genus nga Pseudamiops, ngan familia nga Apogonidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pseudamiops

Pseudamiops diaphanes


Tyr è il quindicesimo album in studio del gruppo heavy metal britannico Black Sabbath, pubblicato il 20 agosto 1990.

Il disco
L'album vede l'entrata in studio del bassista Neil Murray (il quale sostituì Laurence Cottle poco prima dell'inizio del tour di Headless Cross), ex Whitesnake. Inizialmente pensato come un concept album riguardante la mitologia scandinava, in realtà l'album presenta solamente tre canzoni (The Battle of Tyr, Odin's Court e  Valhalla) riguardanti l'argomento.

Il nome dell'album (riportato sulla copertina con caratteri runici) è il nome del figlio di Odino, il dio supremo della mitologia norrena. L'album presenta delle sonorità simili al precedente Headless Cross ricevendo un ulteriore apporto di tastiere, diventate ormai un elemento fondamentale nelle sonorità dei Black Sabbath, totalmente differenti da quelle degli esordi. L'album ebbe dei buoni riscontri di vendita anche se inferiori al precedente.

Tracce

Tutte le musiche scritte dai Black Sabbath, mentre i testi da Tony Martin.

 Anno Mundi (The Vision) – 6:12
 The Law Maker – 3:54
 Jerusalem – 3:59
 The Sabbath Stones – 6:48
 The Battle of Tyr – 1:08
 Odin's Court – 2:42
 Valhalla – 4:41
 Feels Good to Me – 5:43
 Heaven in Black – 4:05

Formazione
 Tony Martin – voce
 Tony Iommi – chitarra
 Geoff Nicholls – tastiere
 Neil Murray – basso
 Cozy Powell – batteria

Scaletta del tour dell'album
Successivamente alla pubblicazione dell'album fu organizzato un tour in Europa partito da Wolverhampton e conclusosi a Schwerin in Germania. Quella che segue è la scaletta dei brani proposti nelle date, in aggiunta ai brani The Sign of the Southern Cross e Feels Good to Me che sono stati proposti solo in alcune occasioni.

 Anno Mundi (The Vision)
 Neon Knights
 Headless Cross
 When Death Calls
 War Pigs
 The Shining
 Assolo di chitarra
 The Law Maker
 The Sabbath Stones
 Assolo di batteria
 Die Young
 Heaven and Hell
 Iron Man
 Children of the Grave
 Assolo di basso
 Sabbath Bloody Sabbath
 Black Sabbath
 Electric Funeral
 Scarlet Pimpernel
 Die Young
 N.I.B.
 Strangers in the Night
 Supernaut

Note

Collegamenti esterni

Tyr (album)


Kaliwatan sa isda ang Hypsolebias auratus. Una ning gihulagway ni Costa ug Nielsen ni adtong 2000. Ang Hypsolebias auratus sakop sa kahenera nga Hypsolebias, ug kabanay nga Rivulidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika
 Brasil

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Isdangtunay sa Brasil
Hypsolebias

Hypsolebias auratus


Shalom aleikhem o Shalom aleichem (Ebraico: שלום עליכם) è un tipico saluto ebraico. Il significato è "che la pace sia su di voi".

Canzone del venerdì sera

Dopo l'entrata dello Shabbat è uso recitare un canto composto nel XVII secolo da cabbalisti di Tzfat.

Testo in ebraico:

שָׁלוֹם עֲלֵיכֶם מַלְאֲכֵי הַשָּׁרֵת מַלְאֲכֵי עֶלְיוֹן

מִמֶּלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא

בּוֹאֲכֶם לְשָׁלוֹם מַלְאֲכֵי הַשָּׁרֵת מַלְאֲכֵי עֶלְיוֹן

מִמֶּלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא

בָּרְכוּנִי לְשָׁלוֹם מַלְאֲכֵי הַשָּׁרֵת מַלְאָכִי עֶלְיוֹן

מִמֶּלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא

צֵאתְכֶם לְשָׁלוֹם מַלְאֲכֵי הַשָּׁרֵת מַלְאָכִי עֶלְיוֹן

מִמֶּלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא

Traslitterazione:

Shalom aleichem malachei hashareit malachei elyon,

mi-melech malchei ha-melachim haQadosh BarukhHu.

Bo'achem le-shalom malachei hashalom malachei elyon,

mi-melech malchei ha-melachim haQadosh BarukhHu.

Barchuni le-shalom malachei hashalom malachei elyon,

mi-melech malchei ha-melachim haQadosh BarukhHu.

Tzeit'chem le-shalom malachei hashalom malachei elyon,

mi-melech malchei ha-melachim haQadosh BarukhHu.

Traduzione dall'ebraico:

Pace a voi, angeli "ministri", angeli dell'Altissimo,

del Supremo Re dei re, il Santo, Benedetto Egli sia.

Venite in pace, angeli di pace, angeli dell'Altissimo,

del Supremo Re dei re, il Santo, Benedetto Egli sia.

Beneditemi con la pace, angeli di pace, angeli dell'Altissimo,

del Supremo Re dei re, il Santo, Benedetto Egli sia.

Andate in pace, angeli di pace, angeli dell'Altissimo,

del Supremo Re dei re, il Santo, Benedetto Egli sia.

Note

Voci correlate
 Shalom
 Saluti ebraici

Preghiere ebraiche
Lingua ebraica

Shalom aleikhem


Crash – Cop's Daughter () is a 1989 Soviet drama film directed by Mikhail Tumanishvili.

Plot
Valeria is a delinquent schoolgirl nicknamed "Crash", whose father, Aleksei Nikolaev, is a senior police lieutenant. Nikolayev has divided loyalties: on the one hand he has to arrest punks like Crash, while on the other he has to pick up his daughter from the police department where she, along with other representatives of youth subculture, has been brought in for public order violations. The conflict between father and daughter is set against the backdrop of the dissolution of the Soviet Union, when even schoolteachers cannot explain to their students why what they say changes every day.

Crash's wild life, which includes staying out all night and self-harm, culminates in a gang rape by a group of rich young men. This tragedy brings father and daughter closer together. Nikolayev subsequently sets out to take revenge on the perpetrators, defying the law which he has spent his life defending. The thugs die in a car accident. Nikolayev is promptly arrested by his colleagues, and Valeria asks for her father's forgiveness.

Cast
Oksana Arbuzova – Valeria Nikolayeva, "Crash"
Vladimir Ilyin – Aleksei Nikolayev, Valeria's father
Anastasia Voznesenskaya – Vera Nikolayeva, Valeria's mother
Nikolai Pastukhov – Valeria's grandfather
Boris Romanov – Andrei Olegovich
Oleg Tsaryov – Operator, a guy from the white fiver (VAZ-2105 car)
Igor Nefyodov – Bald, a guy from the white fiver
Sergei Vorobiev – Bob, the driver of the white fiver
Yuri Shumilo – Alik, a guy from the white fiver
Lyubov Sokolova – Julia Nikolaevna, history teacher
Alexander Potapov – Nikolai, police sergeant
Vladimir Basov, Jr. – a pimp
Alexander Zaldostanov – biker

Shooting
The lead role in the film was initially offered to Natalya Murashkevich, star of the TV series Guest from the Future (1985). However, after reading the script, she declined it, saying she did not want to sully the clean-cut image of her earlier character, Alisa Selezneva.

References

External links

Mosfilm films
Rape and revenge films
1980s teen drama films
Russian teen drama films
Outlaw biker films
Films directed by Mikhail Tumanishvili
1989 crime drama films
1989 films
Soviet teen drama films
Soviet crime drama films

Crash – Cop's Daughter


Ang Kūh-e Robāţ ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Rabāţ (bukid sa Apganistan, Daykundi Province),
 Kōh-e Rabāţ (bukid sa Apganistan, Herāt),
 Kōh-e Rabāţ (bukid sa Apganistan, Farāh, lat 32,77, long 63,81),
 Kōh-e Rabāţ (bukid sa Apganistan, Helmand),
 Kōh-e Rabāţ (kabukiran), Farāh,

Iran

 Kūh-e Robāţ (bukid sa Khuzestan),
 Kūh-e Robāţ-e Shūr, bukid, Ostān-e Khorāsān-e Raẕavī,
 Kūh-e Rowbād, bukid, Ostān-e Lorestān,
 Kūh-e Robāţ (bukid sa Ostān-e Lorestān),
 Kūh-e Robāţ (kabukiran), Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī,
 Kūh-e Robāţ (bukid sa Ostān-e Khorāsān-e Raẕavī),
 Kūh-e Robāţ (bukid sa Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī, lat 33,73, long 57,13),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran

Kūh-e Robāţ


Kaliwatan sa insekto ang Azeugmatothrips obrieni. Una ning gihulagway ni Johansen ug Garcia-aldrete ni adtong 1980. Ang Azeugmatothrips obrieni sakop sa kahenera nga Azeugmatothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Panama

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Panama
Azeugmatothrips

Azeugmatothrips obrieni


An Ammocryptocharax vintonae in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Eigenmann hadton 1909. An Ammocryptocharax vintonae in nahilalakip ha genus nga Ammocryptocharax, ngan familia nga Crenuchidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ammocryptocharax

Ammocryptocharax vintonae


Żukowiec –  miejscowość na Białorusi, rejon berezyński
 Żukowiec –  miejscowość na Ukrainie
 Żukowiec – wzniesienie nad Jeziorem Myczkowskim

Żukowiec


An Chromalizus rugosus in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Aurivillius hadton 1912. An Chromalizus rugosus in nahilalakip ha genus nga Chromalizus, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Gabon. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chromalizus

Chromalizus rugosus


O ETB SW Essen Basketball GmbH, conhecido como ETB Wohnbau Baskets, é um clube profissional de basquetebol baseado em Essen, Alemanha que atualmente disputa a Regionalliga (basquetebol), correspondente à quarta divisão do país.. Manda seus jogos no Sporthalle Am Hallo com capacidade para 2.578 espectadores.

Histórico de Temporadas

Títulos

2.Bundesliga ProB
 Campeão (1): 2007-08

Clubes de basquetebol da Alemanha
Clubes esportivos fundados em 1960

ETB SW Essen Basketball


Tito Pompônio Antistiano Funisulano Vetoniano () foi um senador romano nomeado cônsul sufecto para o nundínio de maio a junho de 121 com Lúcio Pompônio Silvano. Ele é conhecido apenas através de inscrições.

Família
O histórico familiar de Vetoniano é pouco conhecido. O historiador Bernard Rémy afirma que ele não é a mesma pessoa que Tito Pompônio Mamiliano Rufo Antistiano Funisulano Vetoniano, atestado como legado da Legio XX Valeria Victrix, mas concede que eles são parentes próximos. Além dos nomes similares, os dois são da mesma tribo (Galeria) Anthony Birley speculates that the legionary commander may be the father of our Vettonianus.. É claro também que os dois são de alguma forma aparentados do general flaviano Lúcio Funisulano Vetoniano, que, contudo, era de outra tribo (Aniensis). Além disto, nada mais se sabe sobre suas origens.

Carreira
Antes de seu consulado, tudo o que se sabe sobre Vetoniano é que ele foi governador da província imperial da Lícia e Panfília, provavelmente entre 117 e 120. Depois disto, Vetoniano desapareceu do registro histórico.

Ver também

Pomponii
Vettonianus, Titus Pomponius Antistianus Funisulanus
Cônsules do Império Romano
Romanos antigos do século II
Nascidos no século I
Ano de nascimento desconhecido
Mortos no século II
Ano de morte desconhecido
Governadores romanos da Lícia e Panfília


Ngô Quyền là một xã thuộc huyện Tiên Lữ, tỉnh Hưng Yên, Việt Nam.

Địa lý
Xã Ngô Quyền có diện tích 6,38 km², dân số năm 2019 là 5.166 người, mật độ dân số đạt 810 người/km².

Lịch sử
Trước đây, Ngô Quyền là một xã thuộc huyện Phù Tiên.

Ngày 7 tháng 10 năm 1995, Chính phủ ban hành Nghị định 57-CP
thành lập thị trấn Vương trên cơ sở điều chỉnh diện tích tự nhiên 137,96 hécta với 2.434 nhân khẩu của xã Ngô Quyền.

Sau khi điều chỉnh địa giới, xã Ngô Quyền còn lại 339,91 hécta với 4.916 nhân khẩu.

Ngày 6 tháng 11 năm 1996, Quốc hội ban hành Nghị quyết về việc chia tỉnh Hải Hưng thành 2 tỉnh Hải Dương và Hưng Yên và xã Ngô Quyền thuộc huyện Phù Tiên, tỉnh Hưng Yên.

Ngày 24 tháng 2 năm 1997, Chính phủ ban hành Nghị định 17-CP về việc chuyển xã Ngô Quyền thuộc huyện Phù Tiên về huyện Tiên Lữ mới tái lập quản lý.

Chú thích

Tham khảo

Đơn vị hành chính Việt Nam đặt tên theo tên người

Ngô Quyền, Tiên Lữ


An Cosmopsarus unicolor in uska species han Aves nga ginhulagway ni Shelley hadton 1881. An Cosmopsarus unicolor in nahilalakip ha genus nga Cosmopsarus, ngan familia nga Sturnidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cosmopsarus

Cosmopsarus unicolor


The Philadelphia Family Court is a specialized court of the Philadelphia, Pennsylvania, which has jurisdiction in the proceedings of domestic relations and juvenile law enforcement.

History
The Philadelphia Family Court system formed in 1914 and was known as the Juvenile and Domestic Branches of the Municipal Court. Between 1914 and 1939 the court processed $35,482,478 in claims which otherwise would have been charges to the city government. The charges range from $345,490 in 1914 to $1,565,682 in 1939.

On November 25, 1940 the Philadelphia Family Court system was moved to the historic Philadelphia Family Court Building on 1801 Vine Street in Logan Square. The building is located next to Parkway Central Library and was designed by John T. Windrim along with his chief designer, W. R. Morton Keast. The building was officially completed in 1941.

The Philadelphia Family Court again moved in 2014 to its current location on 1501 Arch Street leaving the former Family Court Building unoccupied.

Judges
There are currently 25 judges working in the Family Division. The Deputy Court Administrators for the Juvenile Branch are led by Mario D'Adamo, Esquire, and Katherine T. Grasela.

Walter J. Olszewski is the supervising judge for cases involving domestic violence.

References

Other sources

External links

Pennsylvania state courts
Courthouses in Pennsylvania
Philadelphia
1914 establishments in Pennsylvania
Courts and tribunals established in 1914

Philadelphia Family Court


Suba ang Wai Ahoboki sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Nusa Tenggara Timur, sa habagatan-sidlakang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.

Ang mga gi basihan niini

Mga suba sa Provinsi Nusa Tenggara Timur

Wai Ahoboki


{{Film
|titolo italiano = Un gatto nel cervello
|titolo alfabetico = Gatto nel cervello, Un
|immagine = Un gatto nel cervello(titoli di testa).JPG
|didascalia = I titoli di testa
|paese = Italia
|anno uscita = 1990
|aspect ratio =
|genere = horror
|genere 2 =
|regista = Lucio Fulci
|soggetto = Lucio Fulci, Giovanni Simonelli (John Fitzsimmons nella versione inglese)
|sceneggiatore = Lucio Fulci, Giovanni Simonelli (John Fitzsimmons nella versione internazionale), Antonio Tentori
|produttore = Luigi Nannerini, Antonino Lucidi (Anthony Clear nella versione internazionale)
|casa produzione = Executive Cine Tv
|casa distribuzione italiana = Lucas Film
|attori = * Lucio Fulci: sé stesso
 David L. Thompson: psichiatra Egon Schwarz
 Malisa Longo: Katya Swharz, moglie dello psichiatra
 Shilett Angel: produttore Filippo
 Jeoffrey Kennedy: isp. Gabriele Vanni
 Paola Cozzo: infermiera Lilly
 Brett Halsey: mostro (Quando Alice ruppe lo specchio)
 Ria De Simone: soprano (Quando Alice ruppe lo specchio)
 Sacha Maria Darwin: donna infornata/donna bastonata dal mostro (Quando Alice ruppe lo specchio)
 Robert Egon Spechtenhauser: se stesso/secondo mostro (Il fantasma di Sodoma)/ragazzo ucciso al deposito barche (Massacre)
 Adriana Russo: donna decapitata (Non aver paura della zia Marta)
 Georgia (Jessica) Moore: ragazza accoltellata nella doccia (Non aver paura della zia Marta)
 Paul Müller: uomo schiacciato dalla sedia a rotelle (Bloody Psycho)
 Marco Di Stefano: barbone investito (Quando Alice ruppe lo specchio)
 Maurice Poli: altro regista (Massacre)/custode necrofilo (Non aver paura della zia Marta)
 Lubka Lenzi: ragazza uccisa al deposito barche (Massacre)
 Vincenzo Luzzi (non accreditato): uomo con la motosega
 Claudio Aliotti (non accreditato): cadavere in decomposizione (Il fantasma di Sodoma)
 Teresa Razzaudi (non accreditata): ragazza schiaffeggiata (Il fantasma di Sodoma)
 Massimiliano Massimi (non accreditato): bambino decapitato con la motosega (Non aver paura della zia Marta)
 Zora Kerova (non accreditata): partecipante all'orgia (Il fantasma di Sodoma)/donna uccisa (Luna di sangue/Fuga dalla morte)
 Annie Belle (non accreditata): donna decapitata con la falce (Luna di sangue/Fuga dalla morte)
|doppiatori originali = *Elio Zamuto: Lucio Fulci
|fotografo = Alessandro Grossi
|montatore = Vincenzo Tomassi
|effetti speciali =
|musicista = Fabio Frizzi
|scenografo =
|costumista =
|truccatore = Pino Ferranti
}}Un gatto nel cervello è un film del 1990 diretto da Lucio Fulci.

Pellicola horror/splatter italiana che per il mercato internazionale è uscita con il titolo Nightmare concert (A cat in the brain).

Il titolo italiano si riferisce a un fastidioso stridore che il protagonista sente come provenire dall'interno del suo stesso cervello, come se all'interno della sua scatola cranica ci fosse un gatto che genera l'insopportabile verso. Nel film sono presenti scene di precedenti film diretti da Lucio Fulci, tra cui Quando Alice ruppe lo specchio, Il fantasma di Sodoma e alcune scene dei film di Mario Bianchi Non aver paura della zia Marta, di Andrea Bianchi Massacre, di Leandro Lucchetti Bloody Psycho, di Giovanni Simonelli Hansel e Gretel e di Enzo Milioni Luna di sangue/Fuga dalla morte, appartenenti alla serie Lucio Fulci presenta''.

Trama
Il regista Fulci è tormentato da terribili incubi e allucinazioni che hanno come sfondo proprio le efferate uccisioni cinematografiche, caratteristiche dei suoi film. Vittima degli stessi orrori da lui concepiti, il regista - in un continuo peggiorare dei disturbi psichiatrici - decide finalmente di contattare lo psichiatra dott. Schwarz, e questi tenta d'utilizzare l'ipnosi per guarire il regista. Inoltre nel mondo reale comincia a susseguirsi una serie d'omicidi dei quali sembra che l'autore sia proprio Fulci; in realtà l'assassino è lo stesso psichiatra che, ipnotizzando Fulci, gli fa credere d'avere commesso degli omicidi.

La serie si protrae finché, durante una sparatoria con la polizia, lo psichiatra rimane ucciso. Il povero Fulci, sempre più confuso, viene così scagionato dalle accuse rivoltegli. Nel finale, Fulci viene mostrato spensierato su una barca in compagnia di una giovane ragazza. Quando la raggiunge sottocoperta, però, la ragazza inizia a gridare e si sente il rumore di una motosega. Fulci riemerge per mettersi a pescare, usando i pezzi del corpo della ragazza come esche; ma si tratta soltanto dell'ennesimo set di un suo film: dopo aver terminato la scena e salutato la troupe, il regista salpa in mare aperto con la ragazza, in realtà viva e vegeta.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Film splatter
Film ambientati a Roma
Film diretti da Lucio Fulci

Un gatto nel cervello


Jefferson de Aguiar (Vitória,  – Vitória, ) foi um bacharel em direito e político brasileiro.

Filho do médico Eurico Borges de Aguiar e de Maria Rodrigues de Aguiar. Seu avô Augusto Aguiar participou da primeira Assembleia Constituinte reunida no estado após a proclamação da República e seu tio, Aristeu Borges de Aguiar, presidiu o Espírito Santo de 1928 a 1930, tendo sido deposto pela Revolução de 1930. Casou com Iracema Lira de Aguiar, com quem teve cinco filhos.

Foi eleito senador pelo Espírito Santo nas eleições de outubro de 1958, pelo Partido Social Democrático (PSD), cadeira que assumiu em fevereiro de 1959.

Ver também
Lista de senadores do Brasil
Lista de senadores do Brasil por número de mandatos
Eleições gerais no Brasil em 1958
Bancadas parlamentares após o bipartidarismo em 1965
Eleições estaduais no Espírito Santo em 1966
Lista de parlamentares do Espírito Santo
Eleições estaduais no Espírito Santo em 1990

Senadores do Brasil pelo Espírito Santo
Membros do Partido Social Democrático (1945)
Naturais de Vitória (Espírito Santo)

Jefferson de Aguiar


An Cyclothone alba in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Brauer hadton 1906. An Cyclothone alba in nahilalakip ha genus nga Cyclothone, ngan familia nga Gonostomatidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyclothone

Cyclothone alba


Bolig- og Planstyrelsen var en styrelse under Indenrigs- og Boligministeriet. Styrelsen blev dannet som en del af ministerieomlægning 21. januar 2021.

Styrelsen fik overført bolig- og byggeriområdet fra Trafik-, Bygge- og Boligstyrelsen og plan- og landdistriktsområdet fra Erhvervsstyrelsen.

Styrelsen blev nedlagt den 15. december 2022 i forbindelse med Regeringen Mette Frederiksen IIs tiltræden, hvor Indenrigs- og Boligministeriet blev nedlagt som selvstændigt ministerium. Bolig- og byggeriområdet blev overført til Social-, Bolig- og Ældreministeriet under ledelse af Social- og Boligministeren og plan- og landdistriktsområdet blev overført til Kirkeministeriet under ledelse af Ministeren for landdistrikter.

Referencer

Eksterne henvisninger
Bolig- og Planstyrelsens hjemmeside

Danske styrelser

Bolig- og Planstyrelsen


Stefan Perlström (born 18 May 1956) is a retired Swedish ice hockey player. Perlström was part of the Djurgården Swedish champions' team of 1983 and 1989. Perlström made 295 Elitserien appearances for Djurgården.

References

Swedish ice hockey defencemen
Djurgårdens IF Hockey players
1956 births
Living people

Stefan Perlström


An Hapalogenys mucronatus in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Joseph Fortuné Théodore Eydoux ngan Louis François Auguste Souleyet hadton 1850. An Hapalogenys mucronatus in nahilalakip ha genus nga Hapalogenys, ngan familia nga Hapalogenyidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hapalogenys

Hapalogenys mucronatus


Øens Dyr er en minizoo, som ligger på Masnedø i Vordingborg. Øens Dyr åbnede i oktober 2018 på adressen Viaduktvej 9, 4760 Vordingborg.

Dyrearter
Øens Dyr har 30 dyrearter. Til disse hører bl.a. gæs, minigrise, alpakaer, får, geder, ponyer, kaniner, zebramanguster, strudse og små kænguruer samt skægagam.

Andet
Øens dyr drives som et uddannelses- og beskæftigelsestilbud for sårbare unge, der er beboere og elever på Fonden Startskuddets bosteder og skole. Men også frivillige og professionelle dyrepassere deltager i at passe dyrene.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Oeensdyr.dk
 Øerns Dyr er på facebook
 Havens placering:

Etableret i 2018
Lokaliteter i Vordingborg Kommune

Øens Dyr


If Love Was a Crime – utwór bułgarskiej piosenkarki Poli Genowej zaprezentowany premierowo 21 marca 2016 roku oraz wydany w formie singla 30 marca 2016 roku pod szyldem BNT i wytwórni muzycznej Universal. Piosenkę napisała sama Genowa oraz Borisław Milanow, Sebastian Arman, Joachim Persson i Johnny K. Palmer.

Jak przyznała sama Genowa, utwór opowiadał o "odwadze ludzi, którzy walczą o miłość i są gotowi do walki o swoje uczucia bez obaw o konsekwencje i opinię publiczną". W nagraniu singla wziął gościnnie udział flecista Teodosi Spasow.

21 marca 2016 roku ogłoszono, że utwór "If Love Was a Crime" będzie konkursową propozycją Poli Genowej, reprezentantki Bułgarię w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Sztokholmie. 12 maja utwór został wykonany przez piosenkarkę w drugim półfinale konkursu i z piątego miejsca zakwalifikował się do finału. W sobotnim finale rozgrywanym 14 maja piosenka zajęła czwarte miejsce z dorobkiem 307 punktów, w tym 127 punktów od jurorów (7. miejsce) i 180 punktów od telewidzów (w tym m.in. maksymalnej noty 12 punktów z Cypru i Hiszpanii; 5. miejsce). Tym samym utwór zajął najwyższe miejsce w historii udziału Bułgarii w konkursie.

Inne wersje językowe
Utwór został nagrany w języku greckim przez Demy i wydany pod tytułem "Isowia mazi" ().

Lista utworów
CD single
 "If Love Was a Crime" – 2:59
 "If Love Was a Crime" (Karaoke Version) – 2:59

Notowania na listach przebojów

Przypisy

Single wydane w roku 2016
Single w Konkursie Piosenki Eurowizji
Single Poli Genowej

If Love Was a Crime


Kaliwatan sa isda ang Bolinichthys longipes. Una ning gihulagway ni Brauer ni adtong 1906. Ang Bolinichthys longipes sakop sa kahenera nga Bolinichthys, ug kabanay nga Myctophidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kadagatang Indyan

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Indyan
Bolinichthys

Bolinichthys longipes


Kaliwatan sa alibangbang ang Tambana glauca. Una ning gihulagway ni George Francis Hampson ni adtong 1897. Ang Tambana glauca sakop sa kahenera nga Tambana, ug kabanay nga Pantheidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Tambana

Tambana glauca


Marc Pierre Detton (20. februar 1901 - 24. januar 1977) var en fransk roer.

Detton vandt sølv i dobbeltsculler ved OL 1924 i Paris, sammen med Jean-Pierre Stock. I finalen blev franskmændene besejret af Paul Costello og John B. Kelly Sr. fra USA, mens schweizerne Rudolf Bosshard og Heini Thoma fik bronze.

Ved OL 1924 stillede Detton desuden op i singlesculler, hvor han dog blev elimineret inden finalen.

OL-medaljer
 1924:  Sølv i dobbeltsculler

Referencer

Eksterne henvisninger

Roere fra Frankrig

Marc Detton


An Stenogobius macropterus in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Paul Georg Egmont Duncker hadton 1912. An Stenogobius macropterus in nahilalakip ha genus nga Stenogobius, ngan familia nga Gobiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stenogobius

Stenogobius macropterus


Dichochrysa ussuriensis là một loài côn trùng trong họ Chrysopidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Makarkin miêu tả năm 1985.

Chú thích

Tham khảo

Dichochrysa

Dichochrysa ussuriensis


At fólk veruliga hava trúð upp á flotoyggjar, framgongur av einum greinarstubba úr bókini Færoæ Et Færoa Reserata, sum danski presturin Lucas Debes gav út í 1673. Í kapitlinum Færøes Land skrivar hann soleiðis:

Fleiri íbúgvar hava boða frá, at ein flotoyggj ofta hevur verið at síggja norðan fyri landið. Hetta er ikki bara frásagnir ið eru bornar víðari frá forfedrunum, men eisini fólk nú á døgum siga fyri satt, at tey hava sæð hana í nakrar tímar. Tey siga seg hava sæð fjøll og dalar á henni, áir ið streyma í dølunum og at tey týðuliga sóu at hon var grøn í neðra og í dølunum.

Tann 28. apríl fyrra árið kom skiparin Poul Baadsted til Føroyar við sínum skipi. Bæði hann og tveir ungir prestar, ið vóru við á ferðini, nevniliga Gregers Pederssøn og Peder Clementsøn, søgdu frá, at teir á leiðini sóu eina oyggj, tá skipið var rikið av kós sunnanfyri Føroyar. Tá teir komu nær oynni, sóu teir hana týðuliga við fjøllum, bjørgum og streymandi áum, grøn við sjóvarmálan og við klettum og skerum undir landi, ikki ólík teimum føroysku oyggjunum. Men teir sóu ongar aðrar oyggjar og mettu tí at teir vóru snýttir. Teir sigldu tí víðari norðureftir og komu eftirhondini fram til Føroyar.
Skiparin metti at oyggin lá ellivu míl í ein landsynning úr Føroyum. Um nøkur føst oyggj lá á tí positiónini, hevði hon fyri langari tíð síðani verið funnun, eftirsum skipini ið sigla á Ísland ofta sigla á tí leiðini. Tey skip ið koma sunnanífrá og stevna norður um Hetland, seta kósina eftir Føroyum, og mugu tí koma framvið tí staðnum. So um ein føst oyggj lá har, hevði hon verið kend frammanundan.

Enckhuyser Eyland, ið varð funnin og navngivin av hollendingum, lá undir 65 gradum norðari breidd ella latitude, 45 míl í ein útnyrðing úr Føroyum. Tað er týdningarmikið at nevna hana, av tí at hon ikki longur finst.
Tað er upp til tann einstaka at avgera um tað er natúrligt, at ein sovorin landmassi av hørðum gróti kann hava verið til og so hvørva aftur. Um oyggin var av plantum og viksteini, so kundi tað verið, men so mátti hon hava floti omaná, sum flotoyggjarnar í ferskvatni, samanvovin av rótum, við eitt sindur av mold og grasi.

Íbúgvarnir siga annars um Svínoynna, at hon upprunaliga hevur verið ein flotoyggj. Teir meta, at um ein kundi komi út á tað (flot)oynna ið ofta sæst, og kasta stál á hana, so hevði hon sett seg. Hetta svarar til yvirtrúnna hjá kavarum, ið leggja stál á dýrgripirnar teir finna á havbotninum, so tey fornisku ikki skulu flyta teir, tá kavararnir fara upp aftur. Mong eru tey ið siga frá tílíkum flotoyggjum, og vilja vera við at tær eru veruleiki. Men eg trúgvi hesum ikki, ei heldur nakrari yvirtrúgv (teimum viðvíkjandi). Hevði tær ikki verið sagdar at líkjast vanligum oyggjum, so vildi eg hildið at tær vóru ísfjøll ið eru komin rekandi úr Grønlandi. Um so ikki er, so er tað mín fasta trúgv, at hetta er fyrigykling og sjónarvilling hjá Djevlinum, sum í sær sjálvum er ein sannur meistari í slíkum. Tí hann hevur ofta gykla teir fyrr í øðrum líki. Tað er kent millum manna, hvussu Satan um nætur, tá teir eru á útróðri um veturin, hevur víst seg fyri teimum sum ein bátur við manning og fiskireiðskapi. Hann hevur tala við teir, givið teimum agn og sagt teimum frá góðum miðum. Teir bæði kenna til og nýta tey mið ið hann hevur sagt teimum frá. Um Satan kann vísa seg í bátalíki fyri íbúgvunum, so kann hann eisini gera tað í landalíki, kanska fyri at lokka tey vantrúnu til sín og føra tey út í vanlukku...

Kelda

 Lucas Debes Færoæ Et Færoa Reserata. Keypmannahavn 1673.
 Tjatsi.fo: "Lucas Debes og flotoyggjarnar" (Føroysk umseting: Anker Eli Petersen)

Oyggjar

Flotoyggj


Sthens Kirke i Sthens Sogn ligger i Helsingør bys sydlige del.

Baggrunden for kirken var den voldsomme befolkningsvækst i Snekkersten i 1960-erne i forbindelse med fremkomsten af to nye boligområder, Borupgård og Vapnagård. På daværende tidspunkt skulle Sankt Olai Kirke også betjene dette område, og Egebæksvang Kirke lå langt mod syd, ved Espergærde. Sthens Sogn blev oprettet med virkning fra 1. januar 1977 ved en sognedeling, der omfattede dels Egebæksvang Sogn, dels Sankt Olai Sogn. Kirken blev opført 1982-83 og indviet den 27. november 1983. Allerede i 1976 var der imidlertid opført en mindre, såkaldt "vandrekirke" som midlertidig løsning.

Kirken blev tegnet af arkitektfirmaet Hoff og Windinge. Den fik navn efter Hans Christensen Sthen, som havde været kapellan ved Skt. Olai Kirke og rektor ved Helsingør Latinskole.

Kirken er et firelænget anlæg med hvidkalkede vægge og rødt tegltag og bestående af kirkerum og sideskib, der rummer lokaler til møder, 2 konfirmandstuer, kontorer og rum til blandt andet ungdomsarbejde i kælderen.

Interiør
Alteret er fremstillet af en svensk granitblok.

Døbefonten er lavet af natursten fundet på byggegrunden. Den er udsmykket udvendig med en fisk, indvendig med en hånd.

Kirkeskibet viser en robåd.

Litteratur
Sthens Kirke (HelsingørLeksikon)

Kirker i Helsingør Kommune
Kirker i Helsingør Stift
Kirker i Frederiksborg Amt

Sthens Kirke


Jerry Lewis har flere specialiseringer:
 Jerry Lewis - var en amerikansk komiker, skuespiller, filmproducent, forfatter og filminstruktør kendt for sin slapstick humor - født i 1926
 Jerry Lee Lewis - amerikansk rock and roll- og country-sanger, sangskriver og pianist født i 1935

Jerry Lewis (flertydig)


Kaliwatan sa alibangbang ang Lechriolepis johannae. Una ning gihulagway ni De Lajonquiére ni adtong 1969. Ang Lechriolepis johannae sakop sa kahenera nga Lechriolepis, ug kabanay nga Lasiocampidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Lechriolepis

Lechriolepis johannae


Kaliwatan sa alibangbang ang Merrifieldia deprinsi. Una ning gihulagway ni Ernst Arenberger ni adtong 1990. Ang Merrifieldia deprinsi sakop sa kahenera nga Merrifieldia, ug kabanay nga Pterophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Turkeya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Turkeya
Merrifieldia

Merrifieldia deprinsi


Kaliwatan sa isda ang Ventrifossa gomoni. Una ning gihulagway ni Iwamoto ug Williams ni adtong 1999. Ang Ventrifossa gomoni sakop sa kahenera nga Ventrifossa, ug kabanay nga Macrouridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Ostralya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Ostralya
Ventrifossa

Ventrifossa gomoni


Márcio "Macarrão" Stambowsky (Fevereiro 22, 1959) é uma das poucas pessoas no mundo a possuir o 8º grau faixa vermelha e branca na arte do Gracie Jiu-Jitsu, o mais alto mestre brasileiro de Jiu-Jitsu no Nordeste dos Estados Unidos,, o mais alto mestre de origem judaica do Jiu-Jitsu brasileiro, e um dos "Famosos Cinco" que foi promovido à faixa preta por Rolls Gracie. Stambowsky, que foi um dos principais concorrentes brasileiros na década de 1980, é também o pai do lutador profissional Bellator MMA Neiman Gracie Stambowsky.

Contribuições Técnicas
Durante os anos formativos do Jiu-Jitsu brasileiro, Stambowsky foi notável por revolucionar as táticas de guarda fechada, triângulos e leglock. Ele foi nomeado por Rickson Gracie como um dos concorrentes brasileiros originais para popularizar o conceito de estrangulamento do triângulo. Acreditado como mentor e treinador influente, ele foi creditado pelo campeão mundial Renzo Gracie por ter praticado "um dos mais belos jiu jitsu [estilos] já vistos".

Conquistas atléticas
Em 1980, Stambowsky foi selecionado para se juntar a um grupo de melhores lutadores que o governo brasileiro planejava enviar aos Jogos Olímpicos de Moscou e aos Jogos Pan-Americanos nos Estados Unidos. Embora uma disputa envolvendo patrocinadores impedisse a equipe de viajar para as Olimpíadas, Stambowsky ganhou duas medalhas de ouro em competições de campeonato nacional em 1981 e 1985 e uma medalha de bronze em uma competição de campeonato mundial, representando o Brasil entre 37 países nos 1985 Jogos da Macabíada em Israel.

Vida pessoal
Mantendo laços estreitos com os Gracies, Stambowsky eventualmente se casou com Carla Gracie, filha de Robson Gracie. Além de seu filho Neiman, ele tem uma filha, Deborah Gracie Stambowsky, que, juntamente com Kyra Gracie, é uma das únicas duas mulheres da família Gracie a ter atingido a posição de faixa preta. Stambowsky mudou sua família do Brasil para os Estados Unidos em 2007. Ele é o fundador da Gracie Sports USA e da Team Macarra BJJ, com sede em Norwalk, Connecticut.

Ver também
 Rolls Gracie
 Família Gracie
 Jiu-jítsu brasileiro
 Gracie Jiu-Jitsu (livro)
 Artes marciais brasileiras

Artistas marciais
Brasileiros de ascendência russa
Judeus do estado do Rio de Janeiro
Judeus asquenazes
Lutadores de jiu-jítsu do estado do Rio de Janeiro
Naturais da cidade do Rio de Janeiro

Márcio Stambowsky


Ulpiano () foi um matemático bizantino ativo em meados ou finais do . Era irmão do filósofo Isidoro de Alexandria. De acordo com Damáscio, era muito talentoso com matemática especulativa e quando esteve em Atenas sua matemática foi admirada por Siriano. Foi completamente alheio à vida política e foi considerado superior em sua conduta quando comparado a seu irmão. Nunca casou-se.

Bibliografia

Matemáticos bizantinos do século V

Ulpiano (matemático)


Machimus novaescotiae is a species of robber flies in the family Asilidae.

References

Further reading

External links

 Diptera.info

Asilidae
Insects described in 1847

Machimus novaescotiae


Senegalia diadenia is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is endemies aan Indië en kom in die deelstaat Assam voor.

Sien ook
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bron
 Plants of the World Online

Senegalia
Flora van Indië
Endemiese plante van Indië

Senegalia diadenia


Assedio di Cuneo (1347/1348). Assedianti furono le truppe di Luchino Visconti che presero Cuneo.
 Assedio di Cuneo (1515). Assedianti sono le truppe svizzere che cercarono di fermare l'espansione di Francesco I di Francia in Italia.
 Assedio di Cuneo (1542). Assedianti sono le truppe francesi.
 Assedio di Cuneo (1557). Assedianti furono i francesi del maresciallo Brissac, nell'ambito dell'ultima delle cosiddette Guerre d'Italia. La resistenza all'assedio valse la sua elevazione al rango di "città" da parte di Emanuele Filiberto I di Savoia
 Assedio di Cuneo (1639). Assedianti sono le truppe franco-piemontesi.
 Assedio di Cuneo (1641). Assedianti sono le truppe franco-piemontesi che prenderanno la città.
 Assedio di Cuneo (1691). Assedianti furono i francesi del Catinat nell'ambito della Guerra della Grande Alleanza.
 Assedio di Cuneo (1744). Assedianti le truppe franco-spagnole (Guerra di successione austriaca).
 Assedio di Cuneo (1799). Assedianti dal 7 novembre furono gli austro-russi del generale Suvorov contro la guarnigione francese che si arrese il 3 dicembre.

Assedio di Cuneo


Dom, v kotorom ja zjivu (, dansk: Huset, hvori jeg bor) er en sovjetisk spillefilm fra 1957 produceret af Gorkij Film Studio og instrueret af Lev Kulidzjanov og Jakov Segel.

Filmen havde premiere i Sovjetunionen den 23. december 1957. Filmen solgte 28,9 millioner billetter.

Handling
Filmens handling begynder i 1935, hvor nyligt ankomne til Moskva flytter ind i et hus i Moskvas forstæder. Beboernes liv under begivenhederne under 2. verdenskrig fortælles.

Medvirkende
 Vladimir Zemljanikin som Serjozja
 Jevgenij Matvejev som Konstantin
 Rimma Shorokhova som Katja
 Valentina Telegina som Klavdija Kondratjevna Davydova
 Nikolaj Jelizarov som Pavel Davydov

Referencer

Eksterne henvisninger

Sovjetiske film fra 1957
Krigsfilm fra Sovjetunionen
Film om 2. verdenskrig fra Sovjetunionen

Dom, v kotorom ja zjivu


Kaliwatan sa isda ang Thaleichthys pacificus. Una ning gihulagway ni Richardson ni adtong 1836. Ang Thaleichthys pacificus sakop sa kahenera nga Thaleichthys, ug kabanay nga Osmeridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Isdangtunay sa California
Thaleichthys

Thaleichthys pacificus


Kaliwatan sa alibangbang ang Symmachia multesima. Una ning gihulagway ni Hans Ferdinand Emil Julius Stichel ni adtong 1910. Ang Symmachia multesima sakop sa kahenera nga Symmachia, ug kabanay nga Riodinidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Symmachia

Symmachia multesima


Hậu Mỹ Phú là một xã thuộc huyện Cái Bè, tỉnh Tiền Giang, Việt Nam.

Địa lý

Xã tiếp giáp với xã Hậu Mỹ Trinh ở mặt tây bắc, tiếp giáp xã Mỹ Hội ở mặt đông bắc, tiếp giáp xã Hòa Khánh và Hậu Thành ở phía nam.

Hệ thống kênh, rạch chảy qua xã gồm có: kênh Đập Ông Tải, Kênh 7, Kênh 8, kênh Ông Cận, kênh Ông Thạch, rạch Chùa, rạch Đập Bà Sáu, rạch Đất Sét, rạch Đường Chùa, rạch Miểu, rạch Thân Chín, rạch Thủ Ngữ.

Hành chính

Xã Hậu Mỹ Phú có diện tích 11,08 km², dân số năm 1999 là 7290 người, mật độ dân số đạt 658 người/km².

Xã Hậu Mỹ Phú được chia thành 3 ấp: Mỹ Phú A, Mỹ Phú B, Mỹ Qưới.

Lịch sử

Xã từng là một phần của xã Hậu Mỹ Nam, đến năm 1979 thì xã Hậu Mỹ Nam được chia thành xã Hậu Mỹ Trinh ở phía bắc và xã Hậu Mỹ Phú ở phía nam.

Trong xã có nhiều công trình kiến trúc lâu đời, như chùa Phước Long đã có hơn 200 năm.

Kinh tế – Xã hội

Địa bàn xã có tỉnh lộ 869 đi qua, thuận lợi cho hoạt động phát triển kinh tế. Hầu hết dân cư sống bằng canh tác nông nghiệp, chiếm khoảng 80%, cả xã có 714 ha trồng lúa. Đây là xã chăn nuôi heo nhiều nhất huyện Cái Bè. Theo thống kê hằng năm, xã đạt sản lượng cây ăn quả từ 1.300 đến 1.600 tấn, cây rau màu đạt 700 tấn và thủy sản đạt 400 tấn các loại. Trung tâm mua bán của xã là chợ Cà Giăm nằm chính giữa địa bàn xã, cạnh kênh 7 và tỉnh lộ 869 chạy qua, cách chợ Hậu Mỹ Trinh khoảng 4 km. Thu nhập bình quân đầu người là 50,3 triệu đồng/người/năm, tỉ lệ hộ nghèo là 2,67%.

Ảnh

Chú thích

Hậu Mỹ Phú


Đại Ân 1 là một xã thuộc huyện Cù Lao Dung, tỉnh Sóc Trăng, Việt Nam.

Địa lý
Xã Đại Ân 1 nằm ở phía tây nam huyện Cù Lao Dung, có vị trí địa lý:
Phía đông giáp các xã An Thạnh 2 và An Thạnh 3
Phía tây giáp huyện Long Phú qua sông Hậu
Phía nam giáp xã An Thạnh Nam và huyện Trần Đề
Phía bắc giáp xã An Thạnh Tây và thị trấn Cù Lao Dung.

Xã có diện tích 41,30 km², dân số năm 1999 là 8.277 người, mật độ dân số đạt 200 người/km².

Xã chiếm gần như toàn bộ diện tích Cù lao Tròn.

Lịch sử
Trước đây, xã Đại Ân 1 thuộc huyện Long Phú.

Từ ngày 11 tháng 1 năm 2002, xã trực thuộc huyện Cù Lao Dung như hiện nay.

Chú thích

Tham khảo

Đại Ân 1


Peppermint twist è il terzo album di Adriano Celentano, pubblicato su vinile dalla Jolly (catalogo LPJ 5021) nel 1962.

Descrizione
A fine 1961, dopo il ritorno dal servizio militare, Celentano deposita a Milano i documenti di fondazione della sua casa discografica, il Clan Celentano. Ma solo nella primavera del 1962, ormai in disaccordo con tutte le proposte e le operazioni commerciali di Guertler, lascia la Jolly e pubblica a maggio il suo primo singolo Stai lontana da me/Amami e Baciami/Sei rimasta sola (catalogo Clan Celentano ACC 24001) con la neonata casa discografica.

Contemporaneamente, nelle more della controversia legale derivante dall'utilizzo dei diritti legati alle registrazioni, la Jolly continua a pubblicare i brani registrati precedentemente da Celentano e già editi su 45 giri. Perciò, sia Peppermint twist sia il successivo A New Orleans sono privi di canzoni inedite e andrebbero considerati come raccolte antologiche piuttosto che album studio originali.

Anche in questo disco tutte le canzoni sono arrangiate dal maestro Giulio Libano, che dirige la sua orchestra.

La copertina raffigura Celentano con la chitarra a tracolla in basso a destra, mentre il titolo occupa tutta la parte centrale.

Come i precedenti, verrà ristampato dalla Jolly in svariate serie economiche. Del 1995 la versione in CD della Mercury Records (catalogo 526 885-2) allegata alla rivista Raro!.
Nel 2013 l'album originale è stato ripubblicato dalla Jolly in edizione limitata su LP in vinile colorato (blu e lime chiaro) da 180 grammi (catalogo 8 00488 3 21530 8).

I brani
Tre sono gli inediti sull'album (pubblicati in precedenza solo come singoli): Così no, La gatta che scotta (testo di Tata Giacobetti del Quartetto Cetra) e il brano che intitola l'album Peppermin twist, cover del successo di Joey Dee and The Starliters (singolo e album Doin' the Twist at the Peppermint Lounge del 1961, omaggio all'omonimo locale di New York dove nacque il famoso ballo).

Tracce
L'anno indicato è quello di pubblicazione del singolo.
Durate dei brani riportate dalla copertina di LPJ 5021.

Lato A

Lato B

Note

Collegamenti esterni

La pagina della Discoteca di Stato sul 33 giri

Peppermint twist


Prémios Satellite de 2017
18 de Fevereiro de 2017

Melhor Filme:La La Land

Melhor Diretor:Kenneth Lonergan

Série de televisão – Drama:The Crown

Série de televisão – Comédia ou Musical:Silicon Valley

Minissérie ou Filme para televisão:The People v. O.J. Simpson: American Crime Story

Auteur Award:Tom Ford

O Satellite Awards é uma cerimônia de premiação homenageando os melhores artistas do ano, filmes e programas de televisão, apresentados pela Academia Internacional de Imprensa. A 21ª aconteceu no dia 18 de fevereiro de 2017.

As nomeações foram anunciadas em 29 de novembro de 2016. Os vencedores foram anunciados em 18 de dezembro de 2016.

Cinema

Filmes com múltiplas nomeações

Televisão

Séries com múltiplas nomeações

2017

Satellite Awards 2017


Bengtsfors er ein býur í Bengtsfors kommunu í Västra Götalands län Svøríki.Býurin hevur umleið 3 080 íbúgvar (2010).

Keldur

Slóðir

Býir í Västra Götalands län

Bengtsfors


An Ecchloropsis xenophyes in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Louis Beethoven Prout hadton 1938. An Ecchloropsis xenophyes in nahilalakip ha genus nga Ecchloropsis, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ecchloropsis

Ecchloropsis xenophyes


Ang Törlspitze ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Törlspitze (tumoy sa bukid sa Awstriya, Kärnten), Politischer Bezirk Spittal an der Drau,
 Törlspitze (tumoy sa bukid sa Awstriya, Tirol), Politischer Bezirk Lienz,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Törlspitze


The Portland Downtown Historic District is a primarily commercial historic district located along Kent and Maple Streets, between Academy Street and the Looking Glass River, in Portland, Michigan. It was listed on the National Register of Historic Places in 2005.

History
Portland was first settled in the 1830s. Milling operations began along the Looking Glass River near this district in 1836, and the first portion of the village of Portland was platted in 1837. The section of Portland encompassing the business district was platted in 1838. Around the same time, the first building in the district was erected by William R. Churchill at what is now the east corner of Kent and Bridge Streets. The building was soon occupied by Joshua Boyer, who opened the Mansion House, a tavern and hotel. Some additional buildings were constructed in the district in the 1840s, as well as a bridge across the Grand River, and more at the village grew in the 1850s; although documentation is sparse, it is clear that by the late 1860s that Portland had a substantial business district.

In 1869, the first railroad (what was later the Detroit, Lansing and Northern Railroad) was constructed through Portland, and with it came a rush of prosperity. The three-story Knox & White block opened in the downtown, marking the start of a building boom that saw the downtown transformed. The oldest still extant buildings, the Bowser Brothers Building at 160 Kent, and two wooden buildings at 143 and 147 Kent, were constructed in 1872. Major fires in 1872 and 1877 destroyed many of the older wooden buildings, and in 1877 the village mandated that further construction within the district be brick. These fires, along with later ones in 1879 and 1885, made way for the new Victorian construction on the commercial district.

Portland's population growth slowed after 1880, but the business district slowly grew, extending southwestward down Kent Street to Academy by the late 1910s. Many older buildings had street-front renovations in the first few decades of the 20th century. In 1919 and 1920, Grand River Avenue was developed as an automotive trunkline connecting Grand Rapids and Lansing, and the section running through Portland was redeveloped from liveries and blacksmith shops to new automobile-related businesses. However, the onset of the Great Depression halted building in the village. After World War II, more of the commercial buildings in the district were refurbished, and some new construction took place, notably the 1948-49 Sun Theatre at 227 Maple Street. However, most of the district retains a late-nineteenth century ambiance.

Description
The Portland Downtown Historic District includes most of Portland's central business district. It contains 49 buildings, as well as the 1890 Bridge Street bridge. Many of the buildings are late Victorian commercial blocks constructed in the 1870s and 80s. However, the district is notable for the variety of buildings present, including modernized wooden falsefront buildings, the brick Late Victorian blocks, a Neoclassical bank, early 20th century Commercial Brick buildings, a Moderne movie theater, and an International Style bank.

Significant structures in the district include:
 Bridge Street Bridge: Built in 1890 by the Groton Bridge and Manufacturing Company, the bridge is a two-span metal Pratt through truss structure with pinned connections. It is 210 feet in length and 24 in width, with a sidewalk. The bridge was rehabilitated in 1990, and is still open to traffic.
 William R. Churchill House/Neller Funeral Home (210 Bridge): This two-story hip-roof frame Italianate house was constructed in the 1860s for one of Portland's first businessman, William R. Churchill. It was converted into a funeral parlor in 1932.
 Opera House Block (136 Kent): This three-story two-storefront building was constructed in 1880. The facade is of red brick, with five yellow-buff brick piers running the full height of the building. The second floor contains the opera house and ticket booth, with a flight of stairs up to the balcony. The Opera House is unique in that it was constructed and remained part of two separate legal parcels, each parcel being 1/2 of the Opera House and Stage.  Through the years, its use was discontinued, and because the room had been owned by two separate businesses for almost 130 years, any efforts at rehabilitation, restoration or use had fallen through.  In 2017, a local real estate developer, Tim Fuller acquired both parcels (that account for both the north and south half of the room) and for the first time ever in its history, the Opera House was now entirely owned by a single entity, Opera Block Properties, Inc.  Opera Block Properties then acquired an additional 4 parcels adjacent to the Opera House, which were necessary for the rehabilitation of the Opera House space.  Restoration was begun in 2017 on the Portland Opera Block occupying buildings from 118 Kent through 140 Kent.  In 2019, Fuller created and launched Opera Block Performing Arts, Inc  at 140 Kent which trains students in the arts, and will use the Opera House as a performance venue when its completed in approximately  2025. Fuller plans to host weddings, corporate events, musicians, and theater productions in the space in the coming years.
 Bowser Brothers Block (160 Kent): This two-story brick Italianate commercial building was built in 1872, and is the oldest solid brick-wall building in Portland's business district.
 Doctors' Offices (226 Kent): This one-story wooden commercial building with false front was constructed in the late 1870s.
 Decker (Powers) Building (131 Kent): This two-story frame gable-front building was constructed in the 1860s/70s, and is likely the oldest commercial building in the downtown. During the 1900 and 1913 timeframe the building housed what may have been Portland's first movie theater.
Maynard-Allen State Bank (175 Kent): Built in 1950/51, this is a two-story International Style commercial building produced by renovating two earlier buildings.
 Sun Theater (227 Maple): This rectangular concrete and cinder block Moderne movie theater building was built in 1948/49. It is a highly intact example of the simple Moderne movie theaters once common in Michigan.

Gallery

References

External links
 Portland Downtown Development Authority
 Portland Downtown

National Register of Historic Places in Ionia County, Michigan
Italianate architecture in Michigan
Neoclassical architecture in Michigan
Buildings and structures completed in 1872
Historic districts on the National Register of Historic Places in Michigan

Portland Downtown Historic District


Michael F. Hochella, Jr. is an American geoscientist and currently a university distinguished professor (Emeritus) at Virginia Tech and a laboratory fellow at Pacific Northwest National Laboratory.  He is a Fellow of the American Association for the Advancement of Science, Royal Society of Chemistry, Geochemical Society, European Association of Geochemistry, Mineralogical Society of America, International Association of GeoChemistry, Geological Society of America and American Geophysical Union. His interests are nanogeoscience, minerals, biogeochemistry and geochemistry. Currently among greater than 22,500 citations, his highest cited first-author paper is Nanominerals, mineral nanoparticles, and earth systems at over 940 citations, and published in the journal Science in 2008, and his highest cited co-authored paper is Nanotechnology in the real world: Redeveloping the nanomaterial consumer products inventory at over 1,995 citations, and published in the Beilstein Journal of Nanotechnology in 2015, according to Google Scholar.  He is a former President of both the Geochemical Society and the Mineralogical Society of America.  He is also the Founder and former Director of NanoEarth (https://www.nanoearth.ictas.vt.edu/), a node of the National Nanotechnology Coordinated Infrastructure (NNCI), an NSF-funded network of 16 centers spread throughout the United States serving as user facilities for cutting edge nanotechnology research. NanoEarth is part of Virginia Tech's Institute for Critical Technology and Applied Science (ICTAS), and headquartered in Blacksburg, Virginia. Hochella has won many honors, medals, and awards for both research and teaching, including the Dana Medal of the Mineralogical Society of America, the Clair C. Patterson Medal of the Geochemical Society, the Geochemistry Division Medal of the American Chemical Society, and the Virginia Outstanding Faculty Award, the highest honor for faculty in the Commonwealth of Virginia.

Education
He earned his B.S. in 1975 and M.S. in 1977 at Virginia Tech and his Ph.D at Stanford University in 1981. He began teaching at Stanford before returning to Virginia Tech.

Publications

References

Fellows of the American Association for the Advancement of Science
Virginia Tech faculty
Virginia Tech alumni
Stanford University alumni
Living people
Year of birth missing (living people)
American geochemists
Presidents of the Geochemical Society
Fellows of the Mineralogical Society of America

Michael Hochella


Kaliwatan sa isda ang Acanthochaenus luetkenii. Una ning gihulagway ni Gill ni adtong 1884. Ang Acanthochaenus luetkenii sakop sa kahenera nga Acanthochaenus, ug kabanay nga Stephanoberycidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Atlantiko
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Acanthochaenus

Acanthochaenus luetkenii


Benito Sarti (23. juli 1936 - 4. februar 2020) var en italiensk fodboldspiller (forsvarer).

Sarti tilbragte hele sin karriere i hjemlandet, hvor han blandt andet tilbragte ni sæsoner hos Juventus. Han vandt tre italienske mesterskaber og tre Coppa Italia-titler med klubben. Han spillede desuden seks kampe for det italienske landshold.

Titler
Serie A
 1960, 1961 og 1967 med Juventus

Coppa Italia
 1959, 1960 og 1965 med Juventus

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Italien
Personer fra Padova

Benito Sarti


Hetta er ein leisti yvir amerikanskum býum við yvir 100 000 íbúgvum.

</onlyinclude>

Hygg eisini at

 Listi yvir heimsins størstu býir eftir íbúgvatali
 Listi yvir økir og lutøkir í Sambandsríki Amerika
 Sambandsríki Amerika

Býir og bygdir í USA
Listar

Listi yvir amerikanskar býir eftir íbúgvatali


Đăk Kroong là một xã thuộc huyện Đăk Glei, tỉnh Kon Tum, Việt Nam.

Xã Đăk Kroong có diện tích 86,66 km², dân số năm 2019 là 4.465 người, mật độ dân số đạt 52 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Đăk Kroong


An Ligdia adustata in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Ignaz Schiffermüller hadton 1775. An Ligdia adustata in nahilalakip ha genus nga Ligdia, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Ligdia

Ligdia adustata


Katalpa ili lula-drvo (Catalpa bignonioides) listopadna je stablašica iz porodice Bignoniaceae, razreda Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.

Raste u američkim saveznim državama Alabami, Georgiji, Louisiani, Mississippiju i na Floridi. Zovu je i južnom katalpom, cigara-drvom i indijanskom mahunom.

U balkanskim je državama unesena vrsta za hortikulturu.

Opis
Listopadno stablo katalpe raste do 18 metara visine; kora stabla siva, kod odraslih stabala raspucana, listovi srcoliki, prečnika do 30 cm. Cvijet je trubolik, bijel, u grozdovima od 20 do 40, plodovi duge mahune, slične tankim cigarama.

Uzgoj i upotreba
Rasprostranjeno se koristi kao ukrasna biljka, kako u izoliranim nasadima, tako i u ogradnim šetnicama, koje se često nalaze I u bosanskohercegovačkim naseljima. Preferira vlažno tlo i puno sunca. Unatoč porijeklu sa juga Sjedinjenih Država,  prikladan je i raste u cijeloj toj zemlji i južnoj Kanadi, a unesena vrsta je širom svijeta. To je vrsta koja dobro odolijeva zagađivanju.

Drvo je vrlo dobro i tvrdo, pa ga nije lahko obrađivati; široko se koristi za stubove I željezničke  pragove.
Svi dijelovi ove biljke su otrovni; između ostalih, sadrži spojeve iridioida, katalpola i katalposina, te  flavonoide, luteolin i bignonosid. Pored toga, u narodnoj umedicini, smatra se da djeluje kao emetik, laksativ, diuretik, analgetik i sedativ, a koristi se i za liječenje ogrebotina i kožnih problema, astme i kašlja.

Reference

Dopunska literatura
 Keeler, Harriet L., Our Native Trees and How to Identify Them, Charles Scriber's Sons, New York City, 1900, str. 225–228.

Vanjski linkovi

 http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Catalpa+bignonioides

Bignoniaceae
Lamiales

Katalpa


Psoralea congesta is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom op die hoër gedeeltes (700 tot 1 000m) van die Kaapse Skiereiland en aan die oorkant van Valsbaai voor. Die plant is deel van die fynbos en blom van Augustus tot Desember.

Bronne
 ScienceDirect
 Plants of the World Online

Psoralea
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Psoralea congesta


An Cobitidae in uska familia han Actinopterygii. An Cobitidae in nahilalakip ha ordo nga Cypriniformes, classis nga Actinopterygii, phylum nga Chordata, ngan regnum nga Animalia. An familia nga Cobitidae in naglalakip hin 239 ka mga species, sumala ha Catalogue of Life.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cobitidae

Cobitidae


An Chrysonoma adelosema in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Oswald Beltram Lower hadton 1920. An Chrysonoma adelosema in nahilalakip ha genus nga Chrysonoma, ngan familia nga Oecophoridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chrysonoma

Chrysonoma adelosema


Cinkov prst sa  proteinom 1 MYM-tipa jest protein koji je kod ljudi kodiran genom ZMYM1 sa  hromosoma 1.

Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.142 aminokiseline, a molekulska težina 128.717 Da.

Reference

Geni na hromosomu 1
Ljudski proteini
Proteomika

ZMYM1


Ang Asp Rāh ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Asp Rāh (bukid sa Apganistan, lat 35,19, long 65,26), Wilāyat-e Ghōr,
 Asp Rāh (bukid sa Apganistan, lat 34,78, long 66,15), Wilāyat-e Ghōr,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Asp Rāh


Mylopotas () is a small settlement located on the Greek island of Ios. Although the population of Mylopotas is just 120 people, during the summer season many tourists visit Mylopotas to enjoy the beach and stay in one of the resorts nearby. Also in Mylopotas there are many night clubs and a lot of young tourists pass their time there.

Name
The name of Mylopotas comes from a stream with the same name. This stream runs through Mylopotas, and its name literally means the river (potas<potamos) of the mills (mylo<myls), because the stream starts from the Mills of Chora. In older references and in Katharevousa, the settlement is called Mylopotamos.

Beach of Mylopotas
The beach of Mylopotas is the largest in area and length beach of Ios island. It is an organized beach and it is less than 40 meters away from Mylopotas' restaurants and cafeterias.

References

Populated places in Ios

Mylopotas


Judith og Holofernes er en amerikansk stumfilm fra 1914 af D. W. Griffith.

Medvirkende
 Blanche Sweet - Judith
 Henry B. Walthall - Holofernes
 Mae Marsh - Naomi
 Robert Harron - Nathan
 Lillian Gish

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1914
Dramafilm fra USA

Judith og Holofernes


An Liolaemus tregenzai in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Pincheira-donoso ngan Scolaro hadton 2007. An Liolaemus tregenzai in nahilalakip ha genus nga Liolaemus, ngan familia nga Tropiduridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liolaemus

Liolaemus tregenzai


An Turdus assimilis in uska species han Aves nga ginhulagway ni Cabanis hadton 1850. An Turdus assimilis in nahilalakip ha genus nga Turdus, ngan familia nga Turdidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Turdus

Turdus assimilis


Theta (stóra Θ, lítla θ) er tann 8. bókstavurin í tí grikska alfabetinum.

Bókstavir
Grikska alfabetið

Theta


Parczew là một thị trấn thuộc huyện Parczewski, tỉnh Lubelskie ở đông-nam Ba Lan. Thị trấn có diện tích 8 km². Đến ngày 1 tháng 1 năm 2011, dân số của thị trấn là 10048 người và mật độ 1248 người/km².

Tham khảo

Thị trấn của Lubelskie

Parczew


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Dolichopoda graeca. Una ning gihulagway ni Lucien Chopard ni adtong 1964. Ang Dolichopoda graeca sakop sa kahenera nga Dolichopoda, ug kabanay nga Rhaphidophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Gresya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Gresya
Dolichopoda

Dolichopoda graeca


Chalybion gredleri là một loài côn trùng cánh màng trong họ Sphecidae, thuộc chi Chalybion. Loài này được Kohl miêu tả khoa học đầu tiên năm 1918.

Xem thêm
Danh sách các loài trong họ Sphecidae

Chú thích

Tham khảo

Chalybion

Chalybion gredleri


Introducing Denmark er en dansk dokumentarfilm fra 1958 instrueret af Søren Melson og efter manuskript af Johannes Smith.

Handling
I filmserien Det atlantiske fællesskab fortæller Danmark om sig selv og om baggrunden for sin tilslutning til Atlantpagten.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1958

Introducing Denmark


An Sebastes pachycephalus in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Temminck ngan Hermann Schlegel hadton 1843. An Sebastes pachycephalus in nahilalakip ha genus nga Sebastes, ngan familia nga Sebastidae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 S. p. nigricans
 S. p. nudus
 S. p. chalcogrammus
 S. p. pachycephalus

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sebastes

Sebastes pachycephalus


Hotel Puro Poznań – hotel mieszczący się na Starym Mieście w Poznaniu przy ul. Stawnej 12, pomiędzy ul. Wroniecką i ul. Żydowską.

Architektura
Do 1910 w miejscu hotelu stał szpital żydowski. Obiekt został wzniesiony w latach 2013–2014 według projektu pracowni architektonicznej ASW Architekci Sp. z o.o. Sp. k., przez zespół architektów: Michała Ankiersztajna, Dariusza Stankiewicza i Jarosława Wrońskiego. W 2015 otrzymał architektoniczną Nagrodę Jana Baptysty Quadro.

Hotel
Otwarcie nastąpiło 1 lipca 2014. W hotelu o powierzchni użytkowej  5937 m² i kubaturze 23434 m³ znajduje się łącznie 136 pokoi. W budynku mieści się strefa lobby, zaplecze konferencyjne oraz część gastronomiczna. W jednej z sal konferencyjnych wyeksponowany został fragment historycznej ściany odkrytej w początkowej fazie budowy.

W każdym pokoju znajdują się tablety służące m.in. do  zarządzania temperaturą i oświetleniem.

Sieć
To pierwsza lokalizacja norweskiej sieci hotelowej Puro Hotels w Poznaniu, a trzecia na obszarze Polski. Pierwszy hotel tej sieci został otwarty w 2011 we Wrocławiu, położony jest przy Narodowym Forum Muzyki. Następny otwarto w Krakowie w 2013 przy Galerii Krakowskiej i dworcu kolejowym, kolejny w 2014 w Poznaniu na Starym Mieście, a w 2015 następny w Gdańsku na Wyspie Spichrzów. Kolejne trzy hotele tej sieci to: drugi hotel w Krakowie, na Kazimierzu, otwarty 1 lipca 2018 z 228 pokojami; hotel w Łodzi, który funkcjonuje od 1 marca 2019, mieszczący 130 pokoi, usytuowany naprzeciwko dawnego Pałacu Poznańskich i Manufaktury i hotel w Warszawie przy ul. Widok w pobliżu Ronda Dmowskiego, otwarty w kwietniu 2019, posiadający 148 pokoi.

Przypisy

Puro Hotel Poznań
Stare Miasto (Poznań)
2014 w Poznaniu
Poznań

Hotel Puro Poznań


{| class="infobox"

Washington (enskt: State of Washington) er eitt stakríki í útnyrðingspartinum í Sambandsríkinum Amerika. Her búgva umleið 6,7 mió. fólk. Olympia er høvuðsstaðurin og Seattle er størsti býurin. Í 1889 bleiv Washington stakríki í USA. Í norðri hevur Washington mark við Kanada (landslutur: British Columbia), í eystri við Idaho, og í suðri við Oregon. Í vestri liggur Kyrrahavið. Eyknevni er Hin Veturgrønstaturin (enskt: The Evergreen State).

Ein heitur streymur, sum kemur frá Ásia, ger, at vetrarnir her verða lýggir. Sumrini eru eisini oftast góð, men um heystarnar regnar ógvuliga illa, og ofta liggur skadda á fjøllunum.

Søga

Indianarar

Høvuðsstaðurin Seattle er uppkallaður eftir tí mæta høvdinginum Seattle (1780-1866). Seattle var av sequami-fólkinum, sum búði á strandarleiðunum í norðurvestara parti av USA. Høvdingurin dugdi ikki at síggja nakra aðra gongda leið hjá indianarunum enn at liva saman við tí hvíta manninum. Seattle gav seg undir yvirvaldið hjá stjórnini í Washington DC. Sum byrjan til sáttmálatingingarnar við USA helt hann røðu fyri Isaac Stevens, guverøri, og hetta er røðan, ið verður rópt talan hjá Seattle høvdingi. Isaac Ingalls Stevens (1818-62) var fyrsti guvernørur í statinum. Hann hevði sæti í Kongressini í samveldishøvuðsstaðnum Washington og var brigadugeneralur í samveldisherinum hjá norðurstatunum í borgarakrígnum (1861-65), til hann fall í slagnum í Chantilly í Virginia 1. sept. í 1862. Seattle var tiltikin fyri sínar talugávurm. Tá ið hann helt sína víðagitnu talu, skal hann hava lagt hondina á høvdið á guvernørinum.

Tað vóru nógvir samskiftistrupulleikar við hetta høvið. Hjástaddir vóru nógvir tjóðflokkar, ið talaðu sera ymisk mál, so talan hjá guvernørinum Stevens varð fyrst týdd til tað pidginmálið, blendingsmálið, ið hevði ment seg við sambandinum við teir hvítu. Málið var rópt chinookjargon, ið var ein blanding av chinook, fronskum og eingilskum. Síðan umsettu onnur tað til tey ymisku indiansku málini. Tá ið indianarnir talaðu, gekk tilgongdin hinvegin. Tað verður hildið vera ósannlíkt, at Seattle fór at tala chinookjargon. Hansara egna mál var lushootseed. Ein hvítur, ið var til staðar, 34 ára gamli Dr. Henry Smith, skrivaði upp, men hvat hann skrivaði, er ikki heilt greitt. Sjálvur segði hann, at tað, hann skrivaði, var "bara eitt brot úr taluni hjá Seattle." Dr. Smith var kongressmaður, lækni, skald og niðursetumaður í býnum Seattle, WA.

Dr. Henry A. Smith skrivaði nakrar greinar og yrkingar, men endurgevingin hjá honum av taluni hjá Seattle høvdingi varð ikki kunngjørd fyrr enn 34 ár eftir. Heystið 1887 stóð talan endurgivin í eini greinarøð, sum hann skrivaði fyri Seattle Sunday Star um niðursetutíðina. Tey næstu mongu árini varð talan løgd út og tulkað meira ella minni sum best bar til. Í kreppuárunum í 1930-unum varð hon givin út við ábendingum um at skula profetera um eitt komandi sosialt skrædl. Í Seinna heimskríggi varð Seattle lýstur sum eitt slag av einum pasifisti. Í 1960-unum varð hann lýstur sum týðandi katolikkur. Søgur gingu m.a. um, at katolikkar høvdu doypt Seattle uml. 1830, men í taluni bendir einki á, at tað hevði nakað serligt upp á seg.

Landafrøði

Í norðurvesturhorninum av USA liggur staturin Washington. Høvuðsstaðurin í hesum statinum eitur Seattle. Har er ein strandarleið, sum er einar 253 kilometrar long. Tað er ein long strond. Har gongur ein smalur strandargeiri millum fjøllini og havið, sum nettupp har ganga rætt suður og norður, og sum hava verið ein forðing fyri sambandinum inn í landið. Tað er helst grundin til, at ein serstakur liviháttur tók seg upp júst í tí smala strandargeiranum, ið strekti seg frá tí norðara Kalifornia allan vegin norður gjøgnum Oregon og Washington og kanadiska landspartin, British Columbia, til tað sunnasta Alaska. Nógvar oyggjar liggja fram við strondini úr Washington til kanadiska markið. Hetta er tað, vit kunnu rópa ein skergarður úti fyri strondini, nakað norður við kanadastrondini. Eitt land, ið kann berast saman við Noreg, hvat náttúru viðvíkir. Tey høgu fjøllini vóru ring at fara um. Tey stóðu sum ein múrur, og tí var støðan tann heilt serliga, at tey fólkini, sum búðu í geiranum millum hesi høgu fjøll og Kyrrahavið, vóru at kalla óávirkað av allari aðrari mentan í Norður-Amerika. Fjøllini, ið næstan randa Kyrrahavið vestan fyri Rocky Mountains, eru ávikavist Cascade Mountains og Coast Range. Undir einum eita hesi fjøllini Cordillerurnar, ið er spanska heildarnavnið, Cordillas, fyri tey øll.

Búskapur

Skogbrúk

Só nógvur skógur veksur í Washington, at hann er 3/5 av allari víddini, tað mesta er nálaskógur. Í skógunum búgva mest veiðimenn, og kann tað vera ógvuliga langt millum teirra. Summir av veiðimonnunum eru eisini indiánar. Dýrum er nógv av. Har eru til dømis márar, bisamrottur, geypur, elgsdýr, bjarnir, bævrar, hjørtir, o.o. Í skóginum búgva eisini viðahøggarar, og so nógvur viður verður høgdur, at einki stat í USA flytur slíka nøgd av timbri út sum Washington. Nógv av viðinum verður málið til sellulosu og pappír. 1000 t. av pappíri gera tey størstu virkini um dagin.

Við hvørt kann tað henda, at eldur kemur í skógin, og tá kann brenna í fleiri dagar. Av slíkum eldi stendst ofta øgiligur skaði, og bæði í Oregon og Washington verður nógv gjørt fyri at fáa fólk, sum ferðast á skóginum, at ansa væl eftir eldi. Teir hava eisini bygt vakttorn í skóginum, har menn sita og boða frá, tá ið eldur er íkomin. Summastaðni nýta teir flogfør. Menn standa so altíð til reiðar at fara at sløkkja, og tá ið boðini koma, halda teir avstað, og vegurin er langur og ringt at koma fram, verður farið við flogfari, og so mugu sløkkingarmenninir fara niður frá flogfarinum í fallskíggja.

Sí eisini
Sambandsríki Amerika

Washington


The Clarence A. Bingham School is a historic school building at 3 North Street in Bristol, Connecticut.  Built in 1916, the school served the city until 2010.  After a period of vacancy, the city sold it and the also-closed Clara T. O'Connell School to developers for conversion to senior housing in 2015.

The school was listed on the National Register of Historic Places in 2017.

See also
National Register of Historic Places listings in Hartford County, Connecticut

References

National Register of Historic Places in Hartford County, Connecticut
School buildings on the National Register of Historic Places in Connecticut
School buildings completed in 1916
Buildings and structures in Bristol, Connecticut
1916 establishments in Connecticut

Clarence A. Bingham School


Allegany è una contea situata nell'area sud-occidentale dello Stato di New York negli Stati Uniti.

Geografia fisica
La contea confina a nord con le contee di Wyoming e di Livingston, a est con la contea di Steuben, a sud con le contee di Potter e di McKean della Pennsylvania ed a ovest con la contea di Cattaraugus.

Il territorio è prevalentemente montuoso e raggiunge i 777 metri di elevazione con l'Alma Hill situata a sud. Il fiume principale è il Genesee che scorre da sud a nord nell'area centrale. Nell'area occidentale è situato il Cuba Lake ed in quella nord-occidentale il lago Rushford.

Storia
All'arrivo degli europei il territorio era abitato da indiani della confederazione irochese.

Nel 1627 il missionario francescano francese Joseph De La Roche D'Allion visitando l'area del lago Cuba nell'attuale riserva di Oil Spring fece la prima descrizione scritta di un affioramento di petrolio segnalato nel Nord America.

Nel 1683 venne istituita la Province di New York e l'area dell'attuale contea faceva parte della contea di Albany.

La contea è stata istituita nel 1806 separandone il territorio da quello della contea di Genesee.

Riserve indiane
Al confine con la contea di Cattaraugus è situata la riserva di Oil Springs degli indiani Seneca.

Città

Altri progetti

Collegamenti esterni

Allegany

Contea di Allegany (New York)


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Monistria consobrina. Una ning gihulagway ni Kenneth Hedley Lewis Key ni adtong 1985. Ang Monistria consobrina sakop sa kahenera nga Monistria, ug kabanay nga Pyrgomorphidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of Western Australia

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Western Australia
Monistria

Monistria consobrina


BYV is the approved acronym for the Beet yellows virus.

BYV may also refer to:

 Bykovaite, a silicate mineral (mineral symbol); see List of mineral symbols
 Beira Lake Seaplane Base, in Sri Lanka (IATA code); see List of airports by IATA airport code: B
 byv, ISO code for the Medumba language

BYV (disambiguation)


Biografia
Figlio del rabbino capo  di Roma Elio Toaff (1915-2015), e di Lia Luperini Toaff, Ariel Toaff è professore emerito presso l'Università Bar-Ilan di Ramat Gan (Tel Aviv) dove ha insegnato Storia del Medioevo e del Rinascimento.

Ha pubblicato numerosi saggi, tra i quali il discusso Pasque di sangue, pubblicato dall'editore il Mulino, che ha visto due edizioni, la prima nel 2007 immediatamente ritirata, e la seconda, rivista, nel 2008.

Il caso Pasque di sangue

La prima edizione
La prima edizione di Pasque di sangue esce nel febbraio 2007.

Il libro analizza l'ambiente storico e culturale, quello ashkenazita medievale della diaspora, dove si è sviluppata l'accusa nei confronti degli ebrei di praticare omicidi di infanti cristiani nel periodo della Pasqua e di servirsi del loro sangue per compiere riti in funzione anticristiana. Contrariamente all'opinione comune della storiografia ufficiale che bolla la vicenda come una completa montatura delle autorità cristiane dominanti dell'epoca, Toaff, se da una parte ribadisce che gli omicidi rituali sono miti cristiani, dall'altra sostiene invece che se non vi sono prove che dimostrino l'uso magico e superstizioso del sangue a scopi rituali, non è dimostrabile neppure il contrario e quindi è possibile che vi siano stati singoli individui, magari anche appartenenti a frange estremiste di comunità ebraiche ashkenazite, che ne abbiano fatto tale uso. Toaff analizza anche brevemente alcuni dei momenti decisivi della separazione fra Ebrei cristianizzati ed Ebrei "tradizionalisti".

Il libro è ritirato per volontà dell'autore stesso pochi giorni dopo la sua uscita a causa delle forti polemiche e decise critiche ricevute. Il ritiro del libro non fece che accrescere l'interesse per il caso Toaff.

Dopo una prima stampa limitata a  copie, nel giro di pochi giorni il libro è andato quasi esaurito e

La seconda edizione
Nel febbraio del 2008 è uscita la seconda edizione di Pasque di sangue sempre edita da il Mulino. In questa l'autore ha apportato delle modifiche e aggiunte per chiarire e rendere più esplicito il suo "pensiero per non consentire equivoci di sorta". È presente anche una postfazione dove ribadisce le ipotesi di fondo avanzate nella prima edizione:

1) È errata la squalifica in toto dei documenti processuali. Vi è ad esempio un chiaro riscontro fra i testi delle confessioni del processo di Trento e le fonti ebraiche sull'uso magico e simbolico del sangue in riti e liturgie particolari nell'ambito della celebrazione della Pasqua ebraica, caratterizzante gruppi estremisti ashkenaziti, in funzione anticristiana (il cosiddetto "rituale della maledizione"). Questo a conferma che dalle confessioni sotto tortura è possibile ricavare elementi autentici della cultura perseguitata (paradigma indiziario). Inoltre, nelle confessioni del processo di Trento, compaiono frasi in ebraico ashkenazita (invettive anticristiane che trovano riscontro su altre fonti) trascritte in modo errato dai notai a prova del fatto che i giudici non erano a conoscenza né dell'ebraico né dello yiddish. Questo dimostra l'autenticità di quelle frasi.

2) La geografia dei riti di sangue corrisponde a quella del mondo ebraico ashkenazita. Ebrei sefarditi ed orientali non conoscevano tali pratiche. Alfonso de Espina, confessore di Enrico IV di Castiglia e autore del trattato polemico antiebraico "Fortalitium Fidei", cita come episodi di omicidi rituali di cui è venuto a conoscenza due casi avvenuti entrambi nel nord Italia (Pavia e Savona) e non in Spagna com'era lecito attendersi.

3) Cristiani (ossessionati da presenze diaboliche) ed ebrei (accusati di stregoneria ed infanticidio) sono partecipi dello stesso orizzonte mentale. Magia, medicina popolare, superstizione e alchimia hanno influito in queste comunità fino al punto di disattendere le norme più severe della ritualistica ebraica (il divieto biblico di cibarsi del sangue è assoluto).
In quest'ottica i rabbini si sentivano costretti a scendere a patti con questa realtà che disapprovavano.

Toaff, sempre nella postfazione, risponde alle critiche metodologiche mossegli e ne avanza a sua volta ai suoi detrattori. Si chiede ad esempio, in relazione ai processi inquisitoriali iberici nei confronti dei Conversos (ebrei o supposti tali convertiti al cristianesimo), perché si accettino le accuse giudicate nobilitanti (quella di continuare a seguire in segreto l'Ebraismo) e si rifiutino a priori quelle aberranti legate all'uso superstizioso del sangue nelle pratiche religiose.

In conclusione, sebbene nel libro si affermi che l'omicidio rituale sia una creazione tutta cristiana, il ruolo svolto dagli ebrei non è sempre e comunque quello della vittima perennemente passiva ("anche gli ebrei avevano voce. E non era sempre una voce sommessa e soffocata dalle lagrime"). Inoltre Toaff risponde anche alle critiche dei rabbini, distinguendo il loro ruolo da quello dello storico: "I principi dell'Ebraismo non coincidono sempre con i comportamenti reali degli Ebrei in carne e ossa";   "Scrivere di storia degli Ebrei non equivale a comporre una predica sinagogale con apparato di note, né a celebrare in ogni caso e comunque i santi e i martiri del nostro popolo. Per questo il lavoro degli storici è sempre difficile, talvolta doloroso e ingrato".

Il dibattito su Pasque di Sangue
Il rabbino capo emerito di Roma Elio Toaff (padre dell'autore), ha dichiarato: "La cultura ebraica è basata sulla pace e sul perdono. Si tratta di leggende che non hanno nessun fondamento."

Il quotidiano cattolico Avvenire ha condiviso le posizioni espresse dalla comunità ebraica italiana.
Anche Massimo Introvigne, autore di "Cattolici, antisemitismo e sangue" che Toaff definisce "una voce enciclopedica sull'argomento" nel suo libro, prende le distanze dal testo di Toaff.

Per contro, l'Università Bar-Ilan ha difeso le ricerche del proprio professore oltre che la sua libertà accademica, pur esprimendo riserve sulla delicatezza del tema.

Secondo lo storico Sergio Luzzatto, « La canea scatenata contro l'autore di Pasque di sangue ha rappresentato uno degli episodi più gravi e obbrobriosi nella storia intellettuale dell'Italia contemporanea. Oltreché uno dei segnali più avvilenti del conformismo che impronta, in tutto il mondo occidentale, qualunque discorso politicamente corretto in materia di ebraismo...».

Opere
 Il rinnegato, Ariel Toaff, Neri Pozza, Vicenza, 2021.
Storie fiorentine, Ariel Toaff, Il Mulino, Bologna, 2013.
Il prestigiatore di Dio, avventure e miracoli di un alchimista ebreo nelle corti del Rinascimento, Ariel Toaff, Rizzoli, Milano 2010, ISBN 8817039969
 Ebraismo virtuale, Ariel Toaff, Rizzoli, Milano, 2008, ISBN 9788817026048
 Pasque di sangue, Ariel Toaff, Il Mulino, 2008, ISBN 978-88-15-12187-5 (I edizione, 2007, ISBN 978-88-15-11516-4)
 Storie di ebrei fra Asburgo e l'Italia, Benussi Cristina, Ariel Toaff, Toscano Mario, Gaspari Editore, Udine, 2003, ISBN 887541002X
 Mangiare alla giudia. La cucina ebraica in Italia dal Rinascimento all'età moderna, Ariel Toaff, Il Mulino, Bologna, 2000, ISBN 8815077553
 Mostri giudei. L'immaginario ebraico dal Medioevo alla prima età moderna, Ariel Toaff, Il Mulino, Bologna, 1996, ISBN 8815054952
 Il vino e la carne. Una comunità ebraica nel Medioevo, Ariel Toaff, Il Mulino,  Bologna, 1989, ISBN 8815020853 (tradotto in francese e inglese))
 Gli studi ebraici a Livorno nel secolo XVIII (rist. anast. Livorno, 1979), Ariel Toaff, Lattes Aldo, Forni Editore, 1980, ISBN 882712182X
 The Jews in medieval Assisi 1305-1487. A social and economic history of a small jewish community, Ariel Toaff, Olschki Editore, 1979, ISBN 8822228359
 Gli ebrei a Perugia, Ariel Toaff Dipartimento di storia patria, Perugia, 1975.
 The Jews in Umbria - 3 volumi - Ariel Toaff, Brill, 1994-1995

Note

Voci correlate
 Ebraismo in Italia

Collegamenti esterni

Ariel Toaff


Koçarlı là một huyện thuộc tỉnh Aydın, Thổ Nhĩ Kỳ. Huyện có diện tích 467 km² và dân số thời điểm năm 2007 là 27221 người, mật độ 58 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Xem thêm

Huyện thuộc tỉnh Aydın

Koçarlı


Hersilia kinabaluensis là một loài nhện trong họ Hersiliidae.

Loài này thuộc chi Hersilia. Hersilia kinabaluensis được miêu tả năm 1993 bởi Martin Baehr & Barbara Baehr.

Chú thích

Tham khảo

Hersilia (Hersiliidae)

Hersilia kinabaluensis


Villa Antona Traversi è una dimora neoclassica costruita dall'architetto Leopoldo Pollack, attraverso la trasformazione dell'antecedente monastero medievale intitolato a San Vittore e si trova nel comune di Meda (provincia di Monza e della Brianza). È di proprietà della famiglia Antona Traversi.

Storia

Fondazione del monastero di San Vittore
Il complesso di Villa Antona Traversi in Meda occupa quel rilievo collinare che domina l'Alto Milanese e che fu scelto quasi dodici secoli fa per fondarvi il Monastero di San Vittore, nell'830 circa.
Sulla fondazione del Monastero esiste una leggenda, testimoniata dal codice 509 conservato nella Biblioteca Trivulziana di Milano : Aimo e Vermondo, conti di Turbigo, del casato dei Manfredingi, durante una battuta di caccia in Brianza furono inseguiti dai cinghiali fino ad un luogo in cui sorgeva una chiesa in onore di San Vittore. Qui trovarono "due lauri di meravigliosa grandezza" su cui si arrampicarono cercando la salvezza. Poiché i cinghiali continuavano a minacciarli dai piedi degli arbusti, essi fecero voto: se si fossero salvati, avrebbero fondato un monastero dedicato a S. Vittore. La Vergine esaudì le loro preghiere e Aimo e Vermondo, in segno di ringraziamento, "fondarono in onore del santo e glorioso S. Vittore Martire, un nobile monastero di Sante monache seguenti la regola di S. Benedetto".
Il Monastero è già esistente nell'anno 856: una pergamena attesta che in quell'anno la badessa Tagiperga effettua una permuta di terreni con Pietro, abate del monastero di S. Ambrogio a Milano
Il Monastero nacque già ricco e con importanti diritti feudali su Meda, Cabiate, Novedrate e Cimnago.

Medioevo
L'autorità del Monastero fu ribadita nel corso dei primi secoli, come attestano le cinque bolle papali e il diploma imperiale conservate nell'archivio . Nel 1194 il cenobio ospitò l'Imperatore Enrico VI con la sposa Costanza d'Altavilla, che sostarono a Meda durante il viaggio verso il Regno di Sicilia. Da documenti conservati nell'archivio del monastero si apprende che fino al 1252 la badessa di S. Vittore ebbe ad esercitare diritti di signoria. Il villaggio di Meda, sorto in origine come agglomerato di case alle dipendenze delle monache, venne fortificato e acquistò particolare importanza dopo l'anno Mille, quando divenne sede di un famoso mercato. Dalla fine dell'XI secolo e in coincidenza con il periodo delle lotte comunali, Meda cercò di ottenere l'affrancazione dalla signoria del monastero finché la badessa Maria da Besozzo, nell'anno 1252, rinunciò ai diritti feudali, firmando un atto di transazione con il comune e riconoscendone gli statuti, salvando però l'indipendenza del monastero e i suoi diritti ecclesiastici, in particolare il diritto di nomina del curato della chiesa di Santa Maria .

Dai Visconti a Napoleone
Meda fu attratta nell'orbita milanese e subì le stesse dominazioni signorili prima (Visconti, Sforza) e straniere poi. Nel 1496 a Meda si svolse un incontro fra l'imperatore Massimiliano d'Asburgo ed il duca di Milano Ludovico il Moro, alla presenza dei legati dei principali Stati italiani dell'epoca . Dopo il periodo spagnolo, che per il cenobio significò crescita vocazionale e consolidamento economico, più travagliato fu il periodo asburgico, in particolare durante le politiche anticlericali di Giuseppe II d'Asburgo: il monastero non fu soppresso perché la Casa delle Educande, fino ad allora riservata alle novizie in vista della monacazione, venne trasformata in una scuola aperta alle fanciulle del paese.
Dopo l'arrivo di Napoleone e la proclamazione della Repubblica Cisalpina il monastero femminile di S. Vittore il 29 maggio 1798 venne soppresso, le monache espulse e i beni venduti all'asta.

Il monastero diventa villa

L'edificio monastico fu acquistato da Giovanni Giuseppe Maunier, commerciante di Marsiglia e fornitore dell'esercito francese, che commissionò la trasformazione in villa neoclassica all'architetto Leopoldo Pollack, il quale era a Meda in quel periodo come testimoniano le relazioni e i disegni da lui lasciati riguardo al crollo del campanile della chiesa. L'architetto era discepolo di Piermarini e fu già attivo a Milano nella costruzione della Villa Reale. Nel 1836 la villa venne ceduta dagli eredi del Maunier e acquistata da Giovanni Traversi, i cui discendenti, gli Antona Traversi, la conservano tuttora.

Descrizione
Oggi Villa Antona Traversi si presenta architettonicamente in forme neoclassiche e il medesimo gusto si ritrova nelle decorazioni di affresco degli interni, ma sono presenti ancora resti sopravvissuti dell'antico Monastero, in particolare la chiesa di S. Vittore del 1520. Pollack, incaricato dal Maunier, mantenne il chiostro del monastero, che funge attualmente da cortile interno della villa, chiudendone parzialmente le arcate. La parte in cui l'intervento dell'architetto è più evidente è la facciata e il giardino. Questo fu pensato come un grande emiciclo, o "rotonda", affacciata a sud-est sulla collina dalla quale si dominava un tempo il vigneto, oggi scomparso, ed il borgo di Meda. Su tale scenografico parterre fu edificata la lunga facciata, anch'essa caratterizzata da decorazioni essenziali e linee rigorose nello stile piermariniano. La parte della chiesa riservata alle monache, gemella rispetto alla chiesa riservata ai fedeli (l'attuale chiesa di san Vittore, che si è conservata intatta), fu divisa in due parti da un tramezzo per poter essere utilizzata come granaio: l'aula inferiore, che conserva parte degli affreschi tardorinascimentali, fu trasformata in Limonera. Nell'aula superiore, detta "Sala del Coro", gli affreschi, attribuiti a Bernardino Luini e alla sua scuola, sono meglio conservati. La decorazione pittorica la ricopre interamente. Sulla volta si dipana un fitto disegno a monocromo con motivi floreali e grottesche, secondo il tipico gusto tardorinascimentale, mentre sulle pareti sono presenti tondi con sante e martiri, ed al centro un Cristo benedicente di evidente derivazione leonardesca, affiancato da S. Pietro e S. Giovanni evangelista.

All'interno della villa, l'unico ambiente a conservare decorazioni dell'antico monastero, oltre all'ex chiesa, è la sala dell'archivio, detta Sala degli Angeli, che presenta la volta affrescata dai Fiammenghini. Sono invece perfettamente conservate le raffinate decorazioni neoclassiche del periodo napoleonico nell'ottagono e nella sala delle maschere, con una volta dipinta a finti cassettoni e motivi ornamentali di derivazione classica ispirati al teatro romano.

Note

Bibliografia
 Mauri Michele, Ronzoni Domenico F., Ville della Brianza, edizioni Bellavite, collana Arte e architettura, 2003
 Guaita O., Le ville della Lombardia, Milano 1994
 Zoppa L., Per una storia di Meda: dalle origini alla fine del secolo XVIII, Meda 1971
 Binaghi Olivari M.T./ Süss F./ Bagatti Valsecchi P.F., Le ville del territorio milanese, Milano 1989

Altri progetti

Collegamenti esterni

 Sito Web di Villa Antona Traversi

Architetture di Meda
Antona Traversi
Monza

Villa Antona Traversi


Martinci (serbski: Мартинци) – stacja kolejowa w miejscowości Martinci, w Wojwodinie, w okręgu sremskim, w Serbii.

Stacja znajduje się we północno-wschodniej części miejscowości, na linii Belgrad-Zagrzeb.

Linie kolejowe
 Belgrad – Šid

Przypisy

Stacje i przystanki kolejowe w okręgu sremskim
Martinci

Martinci (stacja kolejowa)


An Sidellus opiloides in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Francis Polkinghorne Pascoe hadton 1866. An Sidellus opiloides in nahilalakip ha genus nga Sidellus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sidellus

Sidellus opiloides


An Enosima leucotaeniella in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Émile Louis Ragonot hadton 1888. An Enosima leucotaeniella in nahilalakip ha genus nga Enosima, ngan familia nga Pyralidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Enosima

Enosima leucotaeniella


Kaliwatan sa lumot ang Platythecium colliculosum. Una ning gihulagway ni Mont., ug gihatagan sa eksakto nga ngalan ni Bettina Staiger. Ang Platythecium colliculosum sakop sa kahenera nga Platythecium, ug kabanay nga Graphidaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 kasarangan nga Asya
 Aprika
 Madagascar
 Habagatang Amerika
 Oseyaniya
 Melanesia
 Pederadong Estados sa Micronesia
 Oseyaniya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Asya
Abungawg-uhong sa Aprika
Abungawg-uhong sa Habagatang Amerika
Abungawg-uhong sa Oseyaniya
Abungawg-uhong sa Melanesia
Abungawg-uhong sa Pederadong Estados sa Micronesia
Platythecium
Abungawg-uhong sa Madagaskar

Platythecium colliculosum


Kaliwatan sa alibangbang ang Hellinsia kellicottii. Una ning gihulagway ni Fish ni adtong 1881. Ang Hellinsia kellicottii sakop sa kahenera nga Hellinsia, ug kabanay nga Pterophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kanada
 Tinípong Bángsà

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kanada
Insekto sa Tinípong Bángsà
Hellinsia

Hellinsia kellicottii


Le identità di Bianchi danno le relazioni tra le derivate covarianti del tensore di curvatura di una varietà riemanniana e sono così denominate in onore del matematico italiano Luigi Bianchi. Trovano svariate applicazioni nei campi della matematica e della fisica.

Ricordiamo che, per ogni varietà riemanniana, il tensore di curvatura soddisfa le seguenti simmetrie:

L'ultima di queste identità venne scoperta dal matematico Ricci, sebbene viene di solito chiamata prima identità di Bianchi ovvero identità algebrica di Bianchi, perché essa risulta equivalente all'identità di Bianchi sotto illustrata. (Inoltre, poiché in geometria riemanniana la torsione è nulla, la prima identità di Bianchi si riduce ad un'identità differenziale per il tensore di torsione.)
Queste tre identità formano una lista completa di simmetrie per il tensore di curvatura; ovvero dato un tensore che soddisfa queste identità, si può trovare almeno una varietà riemanniana con un tensore di curvatura con queste caratteristiche in qualche suo punto.
Si può dimostrare (grazie a queste identità) che il tensore di curvatura di Riemann ha  componenti indipendenti.

Dalle tre identità illustrate sopra, ne deriva un'ulteriore e assai utile:

Poiché su una varietà riemanniana si può considerare la derivata covariante  (nella direzione ) anche per il tensore di curvatura R, ne consegue che l'identità di Bianchi (sovente chiamata seconda identità di Bianchi ovvero l'identità differenziale di Bianchi) assume la seguente forma:

Si supponga di aver scelto una carta della varietà differenziabile , e dunque di aver scelto delle coordinate locali  sopra un aperto  della varietà riemanniana . Risulta quindi possibile esprime tutte le sopra illustrate identità in funzione delle componenti del tensore di curvatura di Riemann:

antisimmetria

simmetria di scambio

prima identità di Bianchi

Questa si scrive spesso nella forma

dove le parentesi quadre denotano la parte antisimmetrica operante sopra gli indici indicati. Questa risulta equivalente alla precedente poiché il tensore di Riemann è già antisimmetrico nei due suoi ultimi indici.

seconda identità Bianchi

il punto e virgola denota la presenza di una derivata covariante. Equivalentemente,

e di nuovo si è usata l'antisimmetria nei  due ultimi indici di R.

Bibliografia

Geometria riemanniana
Tensori
Tensori nella relatività generale

Identità di Bianchi


Sigle
 Kentucky Fried Chicken – catena di fast food del gruppo Yum! Brands, Inc.
 Kolding Football Club – squadra calcistica danese
 Kooger Football Club – squadra calcistica olandese
 Koninklijke Football Club – "club calcistico reale", nella denominazione di società calcistiche belghe
 Kung Fu Chang Chang Dsu Yao – scuola tradizionale di Kung Fu della Cina del Nord.

Codici
 kfc – codice ISO 639-3 della lingua konda-dora

Kfc


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Zoniopoda tarsata. Una ning gihulagway ni Jean Guillaume Audinet Serville ni adtong 1831. Ang Zoniopoda tarsata sakop sa kahenera nga Zoniopoda, ug kabanay nga Romaleidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Buenos Aires
 Provincia de Tucumán
 Corrientes (kapital sa lalawigan)
 Provincia del Chaco
 AGE-ER
 Mato Grosso do Sul
 Rio de Janeiro
 São Paulo
 Salta (kapital sa lalawigan sa Argentina)
 Provincia de Catamarca
 Provincia de Mendoza
 Espírito Santo (estado)
 San Salvador de Jujuy
 Minas Gerais
 Santa Catarina
 Bolibiya
 Paraguay
 Rio Grande do Sul (estado sa Brasil)
 Uruguay
 Provincia de Misiones
 AGE-CO
 Republika sa Tsina
 AGE-SF
 Provincia de La Pampa

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Buenos Aires
Insekto sa Provincia de Tucumán
Insekto sa Provincia del Chaco
Insekto sa Mato Grosso do Sul
Insekto sa Rio de Janeiro
Insekto sa São Paulo
Insekto sa Provincia de Catamarca
Insekto sa Provincia de Mendoza
Insekto sa Espírito Santo (estado)
Insekto sa Minas Gerais
Insekto sa Bolibiya
Insekto sa Rio Grande do Sul (estado sa Brasil)
Insekto sa Provincia de Misiones
Insekto sa Republika sa Tsina
Insekto sa Provincia de La Pampa
Zoniopoda
Insekto sa Paraway
Insekto sa Urugway
Insekto sa Provincia de Corrientes
Insekto sa Provincia de Salta
Insekto sa Provincia de Jujuy
Insekto sa Santa Catarina (estado)

Zoniopoda tarsata


Kabanay sa mga isda ang Diretmidae. Ang Diretmidae sakop sa kahanay nga Beryciformes, kahutong nga isdangtunay, ka-ulo nga maybukobuko, ug kaginharian nga mananap. Ang kabanay nga Diretmidae pagsakop 4 kaliwatan, segun Catalogue of Life.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Diretmidae

Diretmidae


Quần đảo Marquises hay quần đảo Marquesas (tiếng Pháp: Îles Marquises hay Archipel des Marquises hay Marquises; tiếng Marquises: Te Henua (K) Enana (Bắc Marquises) và Te Fenua ENAT (Nam Marquises), cả hai đều có nghĩa là "Vùng đất của con người") là một nhóm các đảo núi lửa ở Polynesia thuộc Pháp, một cộng đồng hải ngoại của Pháp ở Nam Thái Bình Dương. Marquises có tọa độ 9° 00 vĩ nam, 139° 30 kinh tây. Điểm cao nhất là đỉnh núi Oave (tiếng Pháp: Mont Oave) tại đảo Ua Pu với độ cao 1.230 m trên mực nước biển.

Quần đảo Marquises tạo thành một trong năm đơn vị hành chính (các phân khu hành chính) của Polynesia thuộc Pháp. Thủ đô của quần đảo Marquises phân khu hành chính của Taiohae là khu định cư trên đảo Nuku Hiva. Dân số của quần đảo Marquises là 9.346 người năm theo kết quả điều tra dân số năm 2017.

Tham khảo

Polynésie thuộc Pháp

Quần đảo Marquises