Plasmodium vautieri is a parasite of the genus Plasmodium subgenus Lacertamoeba. As in all species of the genus Plasmodium, P. vautieri has both vertebrate and insect hosts. The vertebrate hosts for this parasite are reptiles.

Taxonomy
The parasite was first described by Pessoa and de Blasi in 1973.

Description
The meronts give rise to 10-20 merozoites arranged in a rosette.

The meronts measure 4.8 - 7.5  x 3.5 - 6.0 microns.

Pigment granules are occur either as a central mass or at the edge of the cell.

The gametocytes are ovoid. There is no apparent difference between the male and female gametocytes.

The gametocytes measure 5.0 - 7.5 x 3.0 - 4.0

Distribution
This species is found in Brazil, South America.

Hosts

The only known host is the lizard Urostrophus vautieri.

References

vautieri

Plasmodium vautieri


Huyện Sergachsky () là một huyện hành chính tự quản (raion), của Tỉnh Nizhny Novgorod, Nga. Huyện có diện tích 1214 km², dân số thời điểm ngày 1 tháng 1 năm 2000 là 39600 người. Trung tâm của huyện đóng ở Sergach.

Tham khảo

Huyện của Tỉnh Nizhny Novgorod
Huyện của Nga

Sergachsky (huyện)


Euptelea je tipski rod cvjetnica iz samostalne porodice, Eupteleaceae,  koja je po njemu i imenovana. Dio je  reda Ranunculales, razred Magnoliopsida, divizija Tracheophyta.

U rodu, priznate su samo dvije vrste,, od kojih je jedna (Euptelea polyandra) nađena na japanskim otocima Honshu, Shikoku i Kyushu, a druga u istočnoj Aziji, od  Assama do Kine i u Tibetu, Butanu i Indiji (Arunachal Pradesh) .

Prema Katalogu života, rod Euptela ima slijedeći kladogram:

Reference

Vanjski linkovi

Ranunculales
Euptelea

Euptelea


Kaliwatan sa karpa ang Osteobrama feae. Una ning gihulagway ni Decio Vinciguerra ni adtong 1890. Ang Osteobrama feae sakop sa kahenera nga Osteobrama, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Asya
Osteobrama

Osteobrama feae


Chrysopa timberlakei là một loài côn trùng trong họ Chrysopidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Penny et al. miêu tả năm 2000.

Chú thích

Tham khảo

Chrysopa
Động vật được mô tả năm 2000

Chrysopa timberlakei


Bilin brúka vit mest t.d. at koyra til arbeiðis, at keypa og tá ið vit ferðast. Nógvir serbilar eru eisini, t.d. kappkoyringarbilar, sjúkrabilar, løgreglubilar, hýruvognar og sløkkibilar. Nýmótans bilar brenna diesel ella bensin eins og fyrstu bilarnir, ið vórðu gjørdir síðst í 1880. Men í útsjónd líkjast okkara bilar ikki teimum, sum vórðu gjørdir fyri bara 20 árum síðan. Settu vit allar bilar í heiminum á rað, høvdu teir rokkið av jørðini upp á mánan, og riðilin gerst longri hvønn dag. Motorurin er framman í flestum bilum. Hann dregur beinleiðis á framhjólunum, afturhjólunum ella á øllum fýra hjólum. Oftast eru fýra ella fimm gervi, sum verða nýtt alt eftir ferðini og vegnum. Í lágum gervi mala hjólini seint og fáa eyka megi at fara í gongd ella at koyra niðan brekku. Tá ferðin er nógv, í 4. ella 5. gervi, mala hjólum skjótt. Teldur gera framtíðarbilin eftir royndum í vindtunnlum. Hann verður á tremur av elektronikki, sum ger alt møguligt, eitt nú kann hann finna stytstu leið heim. Verksmiðjurnar nýta nýtt plasttilfar og eru farnar at gera royndir við motorum úr keramikki.

Bilar eru til so mangt. Flestu persónbilar eru rúmligir og koyra skjótt borið saman við tað, teir brenna. Kappkoyringarbilar og teir dýrastu bilarnir leggja dent á ferð og maglæti. Porsche er gott dømi um marglætisbil. Hann er gjørdur í hond næstan allur, sum hann er, og er ein av vakrastu og dýrastu bilum í heiminum, t.d. 10 Porsche 918 Spyder. Kappkoyringabilar, sum t.d. Ferrari, eru gjørdir at koyra skjótt og eru ikki sum aðrir bilar. Teir hava sterkar, stórar motorar, og skrokkurin er úr serliga løttum tilfari. Teir eru so lágir, at teir hava so at siga onga luftmótstøðu, og bilstjórin má tí næstan liggja niðri. 8-10 strokkar í tí øgiliga sterka motorinum gera, at kappkoyringarbilurin fer upp um 500 km/tíman. Trivaligu kringlubremsurnar kunnu minka ferðina á bilinum úr 300 km/tíman niður í 60 km/tíman eftir minni enn trimum sekundum. Dekk til kappkoyringar eru púra sløtt, tað gevur minst mótstøðu, men tey eru ógvuliga breið, so tey hava vegtak kortini. Stuttleikabilar hava stóran motor, rundað snið og vanliga bara rúm fyri tveimum fólkum.

Toyota er heimsins størsti bilframleiðari.  Eftir at hava verið tann bilaframleiðarin, sum seldi flest bilar frá 2012 til 2015, bleiv Toyota yvirhálað av Volkswagen í 2016.

Søga

Fólk flentu í kíki at fyrstu royndunum í 1880-árunum at gera bilar. Myndugleikarnir kravdu, at maður skuldi ganga við reyðum flaggi framman fyri bilin. Karl Benz (1844-1929) gjørdi í 1885 ein bil, sum summi siga vera tann fyrsta, men hann hevði bara trý hjól. Fyrsti bilurin við 4 hjólum var danskur. Tað var Hammel-bilurin frá 1886. Hann koyrir enn, og er nú t.d. eisini at síggja á Teknisk Museum. Fransmaðurin Nicolas-Joseph Cugnot (1725-1804) gjørdi longu í 1769 fyrsta eimaktfarið, ein traktor at draga kanónir. Eitt slíkt eimlokomotiv dró ferðafólkavognar millum t.d. Nørre og Fredrikshavn frá 1862. Í 1890-árunum gjørdu René Panhard (1841-1908) og Émile Levassor (1843-1897) fyrsta bilin, har motorurin var framman fyri ferðafólkið. Soleiðis er nú enn í flest øllum bilum. Longu í 1903 koyrdu teir skjótastu bilarnir upp í 100 km/tíman, men teir vóru ógvuliga dýrir og steðgaðu ofta upp. Nú eru bilarnir bíligari og meira álítandi. Henry Ford (1863-1947) í Michigan gjørdi í 1908 fyrsta flutningsbandið í heiminum og kundi tí gera bilar so bíliga, at vanlig fólk høvdu ráð at keypa teir. Hvønn dag koyra milliónir av fólki um allan heimin í bili.

Søgugongd

 1765: Nicholas Cugnot byggir tvey dampstýrd akfør, ið skulu brúkast at flyta vápn.
 1835: Dampbussar verða tiknir í nýtslu til ferðafólkaflutnings í Onglandi.
 1885: Gottlieb Daimler og Wilhelm Maybach byggja akfar við motori á tveimum hjólum.
 1885: Carl Benz byggir eitt trýhjólað akfar við motori.
 1893: Charles og Frank Duryea byggja tann fyrsta amerikanska bilin við motori.
 1896: Henry Ford byggir sín fyrsta bil.
 1903: Ford Motor Company verður stovnað í Detroit, Michigan í USA.
 1908: Ford T bilmerkið kemur á marknaðin.
 1933: Fyrsti Drive-In-biografurin í USA stovnaður.
 1968: Bilar seldir í USA skulu hava trygdarseðlar (nýtt krav).
 1971: Japan gerst heimsins næststørsti bilframleiðari eftir USA.
 1973: Fyrsta altjóða orkukreppan í kjalarvørinum av Yum Kippur-krígnum í Ísrael.
 1976: Ráðið fyri Ferðslutrygd sett á stovn í Føroyum.
 1979: Iranska kollveltingin elvir til nýggja oljukreppu.
 2003: Álitið um Nullhugsjónina hjá RFF almannakunngjørt.
 2007: Ferðslutrygdarætlan fyri Føroyar sett í verk.

Bilsøgan í Føroyum

Fyrsti bilurin kom til Føroya 6. mai 1922, men verulig ferð kom ikki á bilasøluna fyrr enn seinast í 1960-árunum. Ferðslan á vegunum í Føroyum frá tí, at fyrsti bilurin kom til landið og so upp í 1960-árini, kann als ikki sammetast við ta ferðslu, sum vit kenna í dag. Bilarnir vóru sera fáir, og sama var við vegunum í bygd og bý. Heldur ikki vóru nógvir vegir millum bygda, og tað bar als ikki til at nýta bilin at ferðast úr einum enda á landinum í hin. Við tað at ferðslan var lítil, vóru eisini fáar ferðsluvanlukkur í mun til fólkatalið. Men í mun til bilatalið og koyrdar km var ikki heilt einki av ferðsluvanlukkum. Tá ið komið varð í 1970-árini, er føroyska samfelagið fyri stórum broytingum, og eftir fáum árum fekk tá tann vanligi føroyingurin væl meira av peningi um hendi í gerandisdegnum. Hetta bar m.a. við sær, at bilatalið fór at vaksa í stórum. Í 1969 vóru 3001 bilar skrásettir í Føroyum, men bara fimm ár seinni er talið meira enn tvífaldað: í 1974 eru 6825 bilar skrásettir. Longu í 1981 fór bilatalið upp um 12.000, so tað varð ferfaldað eftir bara 12 árum. Samstundis, sum hetta hendi, kom verulig gongd á at útbyggja vegasambandið: vit fáa brýr og tunlar, og bilaferjur fara at sigla millum oyggjarnar.

Ì 1980-árunum liva føroyingar yvir evni, og tá kemur uppaftur meira ferð á bilasøluna. Bara í 1984 vera 2093 nýggj akfør skrásett, og í 1985 eru 15.000 akfør í Føroyum. Og bilatalið veksur enn skjótari næstu fimm árini, tí 1. januar 1990 eru skrásettt 18.000 akfør í Føroyum, og bilatalið er næstan tvífaldað í tíggju ár. Hetta árið eru 3551 vøru- og lastbilar, 118 bussar, 233 hýravognar, 13.986 vanligir persónbilar og bara 113 motorsúkklur. Síðani koma kreppuárini, og eini 6000 fólk flyta av landinum. Fólk hava ikki ráð at umvæla eldri bilar, og teir verða settir, og tí minkar talið av akførum. Alt virksemið steðgar, og stóru lastbilarnir verða seldir av landinum. Næstu fimm árini gerast akførini 5000 færri í Føroyum. Ì 1995 er skrásett 15.504 akfør, men tá ið vit koma til ár 2000 ár, táttar bilatalið longu í 20.000 akfør. Vøru- og lastbilarnir í 2013 vóru 516, vøruvognarnir 3560, bussarnir 108, motorsúkklurnar 725, hýruvognarnir 101 og persónbilarnir 20.507. Haraftrat eru onnur akfør skrásett, sum ikki dagliga koyra í gøtunum millum annað ellisakfør og brandbilar. Verður alt talt við eisini prutlini, sum eru 1614 í tali, kampingbilar og kampingvognar, so nærkast vit 31.000 akfør við nummarplátu. Til hvørt motorakfar vóru 2,1 fólk, og til hvønn persónbil vóru 2,9 fólk.

Hagtøl

Í 1960 vóru 111 persónbilar í Føroyum, í 2013 er talið 20.504 bilar. Sambært fólkateljingini hjá Manntali í 2014, so er bilur næstan í hvørjum húski. 85 % av øllum í landinum hava ein ella fleiri bilar. Sambært fólkateljingini sæst, at í øllum økjum í Føroyum hava umleið helvtin av øllum húskum ein bil. Bara í Eysturoynni og Norðstreymi er tað undir helvtin av húskinum, sum bara hevur ein bil. Afturfyri eru tað fleiri húski her, sum hava tveir ella tríggjar bilar. Húskini í Eysturoynni hava flestar bilar. 90 % av øllum húskum í Eysturoynni hava ein ella fleiri bilar.

Síðani 6. juli í 2013 til 6. juli 2014 eru níggju deyð  í ferðsluni í Føroyum - ein kvinna og átta menn. Samanborið við grannalond okkara eru flest deyð í ferðsluni í Føroyum í mun til fólkatalið (18 deyð/100.000 íbúgvar). Í Danmark, Noregi og Svøríki eru umleið 3-3,7 deyð seinastu árini fyri hvørjar 100.000 íbúgvar. Síðan fyrstu deyðsvanlukkuna í ferðsluni í 1928, eru 281 føroyingar deyðir í ferðsluni. 202 menn og 79 kvinnur. Av hesum vóru 100 børn ella ung, yngri enn 18 ár.

Kelduávísingar

Akfør

Bilar


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Apterolarnaca. Ang Apterolarnaca sakop sa kabanay nga Gryllacrididae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Apterolarnaca

Apterolarnaca


Standschützen (singular: Standschütze) eram originalmente guildas e empresas de rifle que tinham sido formadas nos séculos XV e XVI e estavam envolvidas em operações militares dentro das fronteiras do condado austríaco do Tirol. Um Standschütze era membro de um Schützenstand ("clube de tiro"), no qual estava matriculado e que o comprometia automaticamente com a proteção voluntária e militar do estado do Tirol (e Vorarlberg). Na verdade, eles eram um tipo de milícia tirolesa ou guarda doméstica local.

Embora o exército regular já estivesse estacionado no Tirol e no Vorarlberg, os Standschützen voluntários eram frequentemente chamados, por exemplo, na Guerra da Primeira Coligação de 1796-1797, as Revoluções de 1848 no Império Austríaco, a Guerra Austro-Sardenha de 1859 e a Guerra Austro-Prussiana de 1866. No entanto, os destaques de seu envolvimento militar foram sem dúvida sua luta pela liberdade sob Andreas Hofer contra os ocupantes bávaros e franceses, culminando nas Batalha de Bergisel e sua mobilização durante a Primeira Guerra Mundial.

As origens dos Standschützen são encontradas no Landlibell, escritura emitida pelo imperador Maximiliano I que data de 1511, e de um decreto da arquiduquesa Cláudia de Médici de 1632, em que cada distrito judicial tirolês passa a ter a obrigação de fornecer voluntários, capazes de agir como guerreiros, em número a ser determinado em cada caso, dependendo da ameaça, a fim de formar um Landwehr para a defesa do estado.

Áustria-Hungria

Standschützen


Entra ASA () er et norsk ejendomsselskan. Selskabet blev etableret som et statsejet selskab i år 2000. I 2014 påbegyndtes en privatiseringsproces og virksomheden blev børsnoteret. I 2021 var virksomheden helt privatiseret. Entra har i alt 120 ejendomme med 1,3 mio. kvadratmeter, som de forvalter.

Referencer

Ejendomsvirksomheder
Virksomheder fra Norge

Entra


Kaliwatan sa alibangbang ang Paraplatyptilia inanis. Una ning gihulagway ni Caradja ni adtong 1920. Ang Paraplatyptilia inanis sakop sa kahenera nga Paraplatyptilia, ug kabanay nga Pterophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Rusya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Rusya
Paraplatyptilia

Paraplatyptilia inanis


Psi,  Ψ ψ, er tann 23. bókstavurin í tí grikska alfabetinum.

Bókstavir
Grikska alfabetið

Psi


Ang Sar-e Ghālak ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Sērghālak, bukid, Wilāyat-e Ghōr,
 Sar-e Ghālak (suba nga anhianhi sa Apganistan), Wilāyat-e Ghōr,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Sar-e Ghālak


Yannis Salibur (Saint-Denis, 24 de janeiro de 1991) é um futebolista profissional francês que atua como meia.

Carreira
Yannis Salibur começou a carreira no .

Naturais de Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)
Futebolistas da França
Futebolistas do LOSC Lille
Futebolistas do Clermont Foot 63
Futebolistas do En Avant de Guingamp
Futebolistas da Association Sportive de Saint-Étienne
Futebolistas do Real Club Deportivo Mallorca
Futebolistas do Fatih Karagümrük S.K.

Yannis Salibur


Mountain Dew er en amerikansk stumfilm fra 1917 af Thomas N. Heffron.

Medvirkende
 Margery Wilson som Roxie Bradley
 Charles Gunn som J. Hamilton Vance
 Thomas Washington som Roosevelt Washington
 Al W. Filson som Squire Bradley
 Jack Richardson som Milt Sears

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1917

Mountain Dew (film)


Graniceri là một xã thuộc hạt Arad, România. Dân số thời điểm năm 2002 là 2590 người.

Chú thích

Tham khảo

Xem thêm

Xã của hạt Arad

Grăniceri


Ang Gora Sarak ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Sārak, bukid, Wardak,
 Sarak (bungtod sa Apganistan, Wilāyat-e Zābul, lat 32,56, long 66,74),
 Sarak (bungtod sa Apganistan, Wilāyat-e Zābul, lat 32,59, long 66,75),
 Pushtah-ye Sarak, bukid, Wilāyat-e Ghōr,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Gora Sarak


27 dakarguli kotsna (bra Os 27 Beijos Perdidos) é um filme britano-franco-germano-georgiano de 2000, do gênero comédia romântico-dramática, dirigido por Nana Djordjadze.

Foi selecionado como representante da Geórgia à edição do Oscar 2001, organizada pela Academia de Artes e Ciências Cinematográficas.

Elenco

Nutsa Kukhianidze
Yevgeni Sidikhin
Shalva Iashvili
Pierre Richard
Amaliya Mordvinova

Filmes de comédia romântica da Geórgia
Filmes de comédia dramática da Geórgia
Filmes de comédia romântica da Alemanha
Filmes de comédia dramática do Reino Unido

Filmes de comédia romântica da França
Filmes de comédia romântica do Reino Unido
Filmes da Geórgia de 2000
Filmes da Alemanha de 2000
Filmes do Reino Unido de 2000
Filmes dirigidos por Nana Jorjadze
Filmes de comédia dramática da Alemanha
Filmes de comédia dramática da França
Filmes com trilha sonora de Goran Bregović
Filmes da França de 2000
Filmes em língua inglesa
Filmes em língua francesa
Filmes em língua georgiana
Filmes em língua russa

27 dakarguli kotsna


Nikolaj Aleksandrovitj Berdjaev (russisk: Никола́й Алекса́ндрович Бердя́ев (ældre stavemåde: Николай Александровичъ Бердяевъ), også transkriberet til Berdjajev, født 6. marts 1874, død 24. marts 1948) var en russisk filosof, der stod for en kristen eksistensfilosofi. Han lagde vægt på den spirituelle og eksistentielle betydning af menneskets frihed og kærlighed.

Nikolaj Berdjaev blev landsforvist efter den russiske revolution på grund af sine religiøse og spirituelle filosofi. Han gjorde op med kommunismen og den russiske revolution ud fra et kristent, religiøst perspektiv.

Berdjaev skrev blandt andet bogen Ulighedens filosofi, der er oversat til dansk. Han har fået voksende betydning som konservativ kristen filosof.

Værker oversat til engelsk
 Sub specie aeternitatis: Articles Philosophic, Social and Literary (1900-1906) (1907; 2019) ISBN 9780999197929ISBN 9780999197936
 Vekhi - Landmarks (1909; 1994) ISBN 9781563243912
 The Spiritual Crisis of the Intelligentsia (1910; 2014) ISBN 978-0-9963992-1-0
 The Philosophy of Freedom (1911; 2020) ISBN 9780999197943ISBN 9780999197950

Værker overst til dansk
 Berdjajev, Nikolaj (2017): Ulighedens filosofi. Fønix. Ved Christian Gottlieb

Referencer

Filosoffer fra Rusland

Nikolaj Berdjaev


O Fovu Club é um clube de futebol com sede em Baham, Camarões. A equipe compete no Campeonato Camaronês de Futebol.

História
O clube foi fundado em 1978.

Ligações externas
 Sítio oficial

Clubes de futebol dos Camarões
Clubes de futebol fundados em 1978

Fovu Club


Lucida è una famiglia di caratteri creata da Charles Bigelow e Kris Holmes nel 1985.

Ci sono molte varianti di Lucida, inclusi script (Blackletter, Calligraphy, Handwriting), serif (Fax, Bright), sans-serif (Sans, Sans Unicode, Grande e Sans Typewriter).

Lucida Console è il carattere del Blue Screen of Death di Windows XP e Windows CE. Lucida Sans Demibold (identico al Lucida Grande Bold ma con un aspetto più "stretto" sui numeri) è usato nel sistema operativo Apple macOS, così come molti programmi incluso Front Row.

Esempi

Altri progetti

Collegamenti esterni

  Clagnut the new typography (Articolo su un blog con alcune informazioni sulle variazioni della denominazione dei caratteri Lucida nei vari sistemi)
  Lucida fonts (Ascender corporation)
  Lucida e TeX (TeX Users Group)
  Lucida fonts (Linotype corporation)

Caratteri senza grazie
Caratteri con grazie
Caratteri monospazio

Lucida


Moroleão () ou Morole (), citado por Teófanes Continuado como Timoleão (), foi um oficial bizantino do , ativo durante o reinado do imperador  . Foi citado em 924, quando defendeu a cidade de Adrianópolis do ataque do czar búlgaro

Vida

Moroleão era pai do topoterita Miguel. Quando é citado aparece como patrício e comandante de Adrianópolis. Por volta de 924, o czar   reuniu seu exército e marchou contra Adrianópolis, que foi defendida corajosamente por Moroleão até a cidade render-se pela falta de suprimentos. Simão amarrou-o e torturou-o até a morte, pelo que parece porque antes havia se distinguido em atos corajosos contra os búlgaros e uma morte cruel seria digna dos seus atos.

Bibliografia

Bizantinos do século X
Edirne
Generais de Romano I Lecapeno

Moroleão (general)


An Pseudoprotasis canariella in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Walsingham hadton 1897. An Pseudoprotasis canariella in nahilalakip ha genus nga Pseudoprotasis, ngan familia nga Oecophoridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pseudoprotasis

Pseudoprotasis canariella


An Pterolonche albescens in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Philipp Christoph Zeller hadton 1847. An Pterolonche albescens in nahilalakip ha genus nga Pterolonche, ngan familia nga Pterolonchidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pterolonche

Pterolonche albescens


An Pantonyssus erichsonii in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni White hadton 1853. An Pantonyssus erichsonii in nahilalakip ha genus nga Pantonyssus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pantonyssus

Pantonyssus erichsonii


An Neritodes verrucata in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Achille Guenée hadton 1858. An Neritodes verrucata in nahilalakip ha genus nga Neritodes, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neritodes

Neritodes verrucata


Muckle may refer to:

People
Ansetta Muckle de Chabert (1908–1976), businesswoman and activist from Saint Croix, U.S. Virgin Islands
John Muckle (born 1954), writer of fiction, poetry, and literary criticism

Places
Muckle Bluff, a bluff on the south coast of Elephant Island in the South Shetland Islands of Antarctica
Muckle Flugga, a small rocky island north of Unst in the Shetland Islands, Scotland
Muckle Flugga Lighthouse, punctuates the rocky stack of Muckle Flugga, in Shetland, Scotland
Muckle Green Holm, uninhabited island in the North Isles of the Orkney archipelago in Scotland
Muckle Holm (disambiguation), the name of a number of islands in Orkney and Shetland
Muckle Holm, Yell Sound, small island in Shetland
Muckle Roe, island in Shetland, Scotland, in St. Magnus Bay, to the west of Mainland, Shetland
Muckle Skerry, the largest of the Pentland Skerries that lie off the north coast of Scotland
Muckle Ward, the highest hill in Vementry, an uninhabited island in Shetland, Scotland
Muckle Water, long, narrow fresh water loch on Ward Hill on Rousay, Orkney, Scotland

Other
Muckle men or Finn-men were Inuit sighted around the north of Scotland
Muckle–Wells syndrome (urticaria-deafness-amyloidosis syndrome), a rare autosomal dominant disease
Muckle Snippeck or Eurasian woodcock (Scolopax rusticola), a medium-small wading bird in subarctic Eurasia
Muckle Spate (1829), flood in August 1829 which devastated much of Strathspey in northeast Scotland

See also
Willcock v Muckle
MUCL (disambiguation)
Muck (disambiguation)
Mucke

Muckle


Kaliwatan sa karpa ang Spinibarbus nammauensis. Una ning gihulagway ni Nguyen ni adtong 2001. Ang Spinibarbus nammauensis sakop sa kahenera nga Spinibarbus, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kapos sa datos.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Viyetnam

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Viyetnam
Spinibarbus

Spinibarbus nammauensis


Geranium obtusisepalum is 'n plant wat deel is van die Geraniaceae familie.

Verwysings

obtusisepalum

Geranium obtusisepalum


Astrid Carøe Rasmussen (født 12. juli 1994 i København) er en dansk politiker som siden 2019 har været medlem af Folketinget for SF.

Opvækst og uddannelse
Carøe er opvokset i Sorø og har studentereksamen fra Slagelse Gymnasium fra 2013. Hun har en bachelorgrad fra statskundskab på Københavns Universitet fra 2020.

Politik
Carøe har været medlem af både SF og SF Ungdom (SFU) siden 2010. Hun var medlem af SFU's landsledelse og forretningsudvalg fra 2016 til 2019.

Hun stillede op til kommunalvalget 2013 i Sorø Kommune som nr. 3 på SF's liste. Hun fik 199 personlige stemmer hvilket var næstflest på listen efter Linda Nielsen med 233 stemmer.

Carøe blev opstillet til Folketinget i Ringstedkredsen og Slagelsekredsen i Sjællands Storkreds i 2018 og valgt til Folketinget ved Folketingsvalget 2019. Carøe er SF's uddannelses-, forsknings-, LGBTQI- og ligestillingsordfører i Folketinget.

Referencer

Folketingsmedlemmer i 2010'erne
Folketingsmedlemmer i 2020'erne
Nuværende folketingsmedlemmer fra SF
Personer fra Sorø

Astrid Carøe


Kaliwatan sa karpa ang Microphysogobio brevirostris. Una ning gihulagway ni Albert Günther ni adtong 1868. Ang Microphysogobio brevirostris sakop sa kahenera nga Microphysogobio, ug kabanay nga karpa.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Asya
Microphysogobio

Microphysogobio brevirostris


Na kraj sveta () er en sovjetisk spillefilm fra 1975 af Rodion Nakhapetov.

Medvirkende
 Vadim Mikhejenko som Volodja
 Vera Glagoleva som Sima
 Vladimir Zeldin
 Elza Lezjdej
 Pjotr Glebov som Vasja

Referencer

Eksterne henvisninger

Sovjetiske film fra 1975
Dramafilm fra Sovjetunionen

Na kraj sveta


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Chloracris brunneri. Una ning gihulagway ni Max Beier ni adtong 1954. Ang Chloracris brunneri sakop sa kahenera nga Chloracris, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Meghālaya
 Viyetnam
 Guangxi Zhuangzu Zizhiqu

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Meghālaya
Insekto sa Viyetnam
Insekto sa Guangxi Zhuangzu Zizhiqu
Chloracris

Chloracris brunneri


The Rose er på engelsk bestemt form af en rose.

The Rose kan også henvise til:

 The Rose (film fra 1979), en amerikansk film med Bette Midler i hovedrollen
 The Rose (soundtrack), soundtracket til filmen fra 1979
 "The Rose" (sang), en sang fra 1977 skrevet af Amanda McBroom og gjort berømt af Bette Midler
 The Rose (Marvel), en karakter i Marvel-universet
 The Rose (band), en sydkoreansk band
 The Rose (teater), et teater i London

Se også
 Rose (flertydig)

The Rose


Huyện Babayurtovsky () là một huyện hành chính tự quản (raion), của Dagestan, Nga. Huyện có diện tích 3386 km². Trung tâm của huyện đóng ở Babayurt.

Tham khảo

Huyện của Dagestan
Huyện của Nga

Babayurtovsky (huyện)


An Pachylocerus plagiatus in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Charles Joseph Gahan hadton 1907. An Pachylocerus plagiatus in nahilalakip ha genus nga Pachylocerus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pachylocerus

Pachylocerus plagiatus


『小さな恋のものがたり』(ちいさなこいのものがたり)は、みつはしちかこによる日本の4コマ漫画。ストーリー4コマ漫画の形態をとっている。連載期間は52年4月となるが、この数字は、連載漫画としては、6番目に長期にわたる漫画となっている。

高校時代の部活動の日々を漫画にした物を書き直したスケッチブック「ちびこの詩集」を、『美しい十代』(学習研究社)に持ち込み後、連載が決定。1962年6月号に連載予告が掲載され、7月号より連載を開始した。その後いくつかの雑誌で連載し、2008年3月号まで芳文社『まんがタイムファミリー』に連載されていたが、同号を最後に「長期休載」の扱いとなっていた。単行本は1967年11月に刊行後、学習研究社→立風書房→学習研究社→学研パブリッシングより発刊されており、一部を除き毎年5-6月に新刊が発行されていた。2007年の第41集以後は中断していたが、2011年12月に42集が発売、さらに2014年9月28日には描き下ろし内容を主とする最終第43集が刊行され、完結したとされているが、みつはしは「チッチとサリーの未来を描いてみたい」とも発言している。2018年10月に第44集、2020年9月に第45集、2022年10月に第46集が、「その後のチッチ」というサブタイトルを付けられて刊行された。

1972年には連続テレビドラマ化、1984年には単発TVアニメ化されている。1977年頃には映画化の企画が存在したが、後に中止となっている。。

背が低いことを気にしている女の子チッチ(小川チイコ)と、背が高くハンサムなサリー(村上聡)の恋愛模様を描いた作品。

随所に主人公チッチの目線から書かれた詩が挿入されており、恋の喜びや切なさといった叙情的な心情が分かるようになっている。

登場人物

主な登場人物
チッチ(小川 チイコ〈おがわ チイコ〉)
チビでオッチョコチョイで勉強もスポーツも苦手だが、サリーを一途に思い続ける女子高校生。料理と編み物が得意でよく大きなオムスビを作る。視力は1.5で、身長は132cm
サリー(村上 聡〈むらかみ さとし〉)
のっぽでハンサム。おまけにスポーツ万能な野球部のエースで常にテストがトップクラスの成績優秀。一応チッチの彼氏だがプラトニック関係をキープ。女の子によくモテるためチッチによくヤキモチを焼かれる。甘い物が苦手という一面も。身長は179cm
トンコ(大川 友子〈おおかわ ともこ〉)
チッチの大親友。よき相談相手。ボインだが太目の体形をよく気にする。チッチとの友情は時に山下君以上になることもある。身長は153cm
山下君(山下 勇〈やました いさむ〉) 3集より登場
トンコの彼氏。さえない所もあるがトンコに一途で優しい。趣味は山登りや囲碁だが、下記のアニメ版では野球部となっていた。身長は160cm
岸本さん(岸本 文彦〈きしもと ふみひこ〉) 6集より登場
テニス部のキャプテン。サリーと同じく女の子たちの憧れ。チッチを暖かく見守るが、どこまでの感情かは不明。チッチと同じく花が好きで花に関するエピソードが多い。身長は170cm
マユミ(岡本 まゆみ〈おかもと まゆみ〉) 11集より登場
北海道からの転校生でチッチと仲良くなる。美人で天然パーマが特徴。家はお金持ち。明るくて人懐っこい性格。ゴータローと一度別れたが、現在は寄りを戻した。身長は160cm
松木さん(松木 カオル〈まつき カオル〉) 15集より登場
メガネが特徴。ドライな性格だがお茶目な一面もある。成績優秀でサリーと同じくいつもトップクラスにいる努力家。運動は苦手。背が高く見た目は男に見えるがメガネの下はまつ毛の長い美人である。岸本さんに片思い中。身長は174cm
マリちゃん(金子 マリ〈かねこ マリ〉) 18集より登場
メガネをかけた水泳部所属の、チッチの後輩。背はチッチとほぼ同じくらいだが、努力家。同じくメガネをかけた兄がいる。入学した当時はサリーを追いかけ続けていたが後にチッチを補佐する役割に徹することとなった。合気道を習っている、写真撮影が得意といった隠れた面もある。
ゴータロー(丸山 ゴータロー〈まるやま ゴータロー〉) 26集より登場
柔道部に所属する、マユミのボーイフレンド。初期に登場した幾つかのキャラクターのデザインがもととなっている。硬派な性格だが、マユミの前には弱気になってしまう。
ミサキ 31集より登場
サリーが何かと気にかけている、不良の女子生徒。チッチと意気投合していたが後に高校を中退する。一人称が安定しておらず「アタイ」「あたし」「オレ」と変わっている。
チッチの母
かっぽう着に和服を着た優しいお母さん。結構そそっかしい所がある。
チッチの父
頑固な性格。マユミに弱い。連載初期と中期以降では顔が別人になっている。

その他の人物
テツコ(チッチの同級生)
「美しい十代」連載開始時を含めて、ごく初期より登場していた。三角眼鏡をかけた、チッチの同級生。登場自体は1集だが、2集に多く登場した。2集ではチッチにサリーが好きであることを指摘したり、チッチと同じ演劇部に入ろうとした。ケンカすることはあるものの意気投合することもある。トンコを誘い、サリー達と山へハイキングに行った。アニメ版では「キミエ」となっている。15集を最後に登場していない。
演劇部長 1集に登場
チッチが入部する際に面接をした。主役級ばかりやりたいチッチに対し鏡を見て考えてくれと言う。他にも部員のパンを買うように頼んだこともあった。
深田(サリーにラブレターを渡すように頼まれた男子生徒)
1~2集に登場。ラブレターをサリーに渡してくれと言われるが、返事が何時来るかわからないので代わりに自分が送るとチッチに言った。その結果、チッチと何故かデートすることになり、サリーも連れてレストランに行くことになった。作中ではほかに、チッチ達と山へハイキングに行き、疲れたチッチを背負おうとしたがトンコ達も乗ろうとしたため先に行ってしまった。
アケミ 1集に登場
サリーの従姉妹。サリーの元へ誕生日に花束を持っていく所を同じく向かっていたチッチと出会う。ベタベタするアケミにチッチはヤキモチを焼く。車に泥をかけられた時もサリーはアケミにばかり注意が向かい、チッチはさらにヤキモチを焼いた。アケミとサリーは七夕パーティを行う予定だったが中止となって最終的に2人はよりを戻した。後に髪型を変え、再登場。アメリカ留学から帰国したアケミは再会したサリーとチッチと共にオムスビを食べ、褒めている。アニメ版ではアケミは最初からサリーと出会っていて、それをチッチが目撃している。
香山先生 3集に登場
チッチが新しく好きになったとテツコが噂した新任の先生。サリーは一緒に帰ろうと声がけするが拒否。動揺するサリーだがチッチは物理の試験で追試講習を一緒に受けるだけだった。
ルミちゃん(高丘 ルミ〈たかおか ルミ〉)4集に登場
バレー部部員。飛んできたボールをサリーが投げ返した時に彼女がウィンクしたことでサリーは一目惚れ。チッチはヤキモチを焼いた。練習で走っている時もサリーはルミをと一緒に走ったりも。女子生徒の間ではルミとサリーの噂でもちきりになる中、チッチもバレー部に入部。球拾いと言われればサリーばかりに気が行くチッチだったが。パスの練習でヘトヘトになってしまった。その後、くたびれたチッチをサリーは待っていて、公園でよりを戻した。
中原さん 5集に登場
メガネをかけた、文学少女。サリーから借りた小説を読む中で、勉強家であると語りチッチを焦らせた。漫画は読んだことが無い(「小さな恋のものがたり」を小説を思うほどだった)。サリーはメガネをかけている中原さんを褒めたことでチッチと喧嘩になってしまった。最終的にサリーから借りた「小さな恋のものがたり」を読んだ中原さんは2人の仲を理解した。
焼き芋屋のおじさん 5集他に登場
6集や8集では、夏なので金魚を売っていた。後に息子が登場している。
小田さん 6集に登場
サリーの幼馴染。夏祭りの時に出会い、小学校以来ということで意気投合。チッチは不機嫌になっておでんの屋台に向かっていった。そこでテニス部の岸本さんと出会うこととなった。
ケイコ 6集に登場
2人で正月を過ごしていた時に、訪れたサリーの姪。マセた雰囲気が若干する女の子。、「もっときれいになってサリーのお嫁さんになる」と言いチッチを焦らせた。チッチと羽つきをするも、お互いに負けと言い張って譲らない面もある。
スミレの君(林 京子〈はやし きょうこ〉) 7集以降に登場
チッチがサリーの家に向かう時に、サリーの家の前で待っていた内気な性格の女の子。7集現在新入生。その後もサリーをつけているような雰囲気がしていたが、スミレの花を下駄箱に入れていたことがわかり、それを知ったチッチは動揺してしまった。サリーは普段どおりのようだが、なにか様子が変なことをチッチは気にしてしまっている。8集では、サリーとフォークダンスを踊ろうとするもののなかなかパートナーを組めずにいた。9集でタオルを渡したことをきっかけに、サリーは少しずつ京子に心が向いていった。そんな中、チッチはサリーといる京子を目撃、チッチの心は深く沈んでしまう。
喫茶店の店員の女性 8集に登場
チッチがサリーと待ち合わせていた喫茶店の店員。長く待っていたチッチに横柄な態度で水を入れたことで一度はチッチは飛び出るものの、サリーと出会った際に再度喫茶店に行くことに。イチャイチャする2人に苛立つ店員は、チッチに小学生以下の子供にアメをあげると言ってアメ玉をあげたのだった。サリーにも若いパパだと言い2人はカンカンになり出ていった。
田舎のおばさん
ケン坊
野口ケイコ〈のぐち ケイコ〉
テニス部所属。
石田さん 13集に登場
テニス部の女子生徒。唐突に岸本さんと仲のいいチッチに難癖をつけた。チッチがサリーや岸本さんと仲が良いのが相当に気に入らなかったらしく、取っ組み合いの喧嘩になった。一度は岸本さんに止められるものの、再度喧嘩になった。最終的にチッチは石田の制服の裾を噛みちぎってしまった。
生徒会長
バスケットボール部のK君
20集にて名前のみ登場。校内のバレンタインデーでのチョコを誰が多く貰ったかの話題で言及された。
武井先生
オサム君
神谷さん
資料整理をサリー、数学の先生と行っていた女子生徒。チッチによると「色っぽいので男の子たちにモテてる」らしい。途中でチッチにコンビニでパンを買ってくるように頼み、その間にサリーにチッチは腹痛でもう帰ってしまったと言った。雨の上に、傘がない中サリーと下校、途中でおごろうとするが失敗。後にするサリーから傘を渡されて怒ってしまった。
クルミちゃん(秋野くるみ〈あきの くるみ〉)
サリーと同じ宇宙研究会に所属している女子生徒。
チュー平(森田宙平〈もりた ちゅうへい〉)
男子高にいる生徒。マユミの片思いの相手に一時なった。
カネコヨーノスケヒロノシン 44集より登場
マリちゃんの兄。大学生。サリーに声が似ているらしい。
白井エリカ〈しらい エリカ〉 46集より登場
B組のマドンナ。

作品の特徴
初期においては、チッチとサリーの出会いから始まり、チッチの先々に登場した恋敵を交えながらの高校生活が作品の軸となっている。岸本さんやマユミの登場以降は、サリー以外の登場人物との邂逅や展開が増えていった。中期~後期には他キャラクター同士の掛け合いや従来のキャラクターとは性格の異なるミサキの登場、マユミの恋心の変化など初期を彷彿させる展開が増えていった。

主に作中では、山へのハイキング、夏に海に行く、クリスマスや正月、高校生活や学校行事といったものが恒例のテーマとなっている。

連載雑誌
単行本は、各雑誌に掲載されたものをまとめ上げた物となっている。初期の『美しい十代』は1話完結式の2ページだったが、『女学生ロマン』では、32ページほどの連載が行われていた。連載月によっては、別冊付録という形で96ページもの掲載が行われていた。1980年代には『sansun』や『Lemon』に1ページに4コマを3本、『中3コース』に4ページほどの連載、『まんがタイム』にはある程度ストーリー性のある内容を8ページを掲載していた。現在は、予約購読となっている季刊誌『ちい恋通信』で20ページほどの連載が継続されている。

美しい十代(1962年7月 - 1968年10月)
女学生ロマン(1968年11月 - 1970年3月)
女学生コース(1970年4月 - 1972年2月)
Someday(1971年11月 - 1972年2月)
Fair Lady(1972年4月 - 1979年9月)
高2コース(1972年4月 - 1973年3月)
高1コース(1973年4月 - 1982年頃)
sansun(1983年 - 1987年?)
中3コース(1982年9月 - 1990年11月)
中1コース(1992年頃 - 1993年頃)
Lemon(1987年4月- 1998年頃)
まんがタイム(1983年11月 - 1999年6月)
まんがタイムファミリー(1998年10月 - 2008年3月)
おはよう奥さん(2007年 - 2008年3月)

関連雑誌「いつかどこかで」
年4回発行の雑誌(途中より年6回になった)。1975年~1982年に38号までが発行された。1980年頃まではみつはしちかこの描いたイラストが表紙となっていたが1981年以降は内容とともに変化した。内容はみつはしちかこによる詩やイラスト、『小さな恋のものがたり』の掲載以外にも中島みゆき、田村セツコ、さだまさしを始めとした著名人による寄稿が行われていた。最終的に1982年1月をもって休刊となっている。

関連商品
1970年代後期に、学研より幾つものグッズが販売されていた。確認されているだけでも日記帳、レターセット、ミニバッグ、サイン帳、ハンカチ、絵葉書、ノート、ミニカード、布製のペンケース、便箋・封筒セット、額縁イラスト、マグカップが存在した。2000年以降には、過去作品のイラストなどが入ったカレンダーが予約購入という形で販売されている。なお、1960年代後期には学研の関連雑誌を購入することで入手できる応募券を集めることで、「チッチの七宝焼」と交換することが可能だった。
上記のグッズ以外には、サクラカラーでの販促やグリコでのCMが放映されている。

その他
連載は、みつはしちかこが『美しい十代』編集部にスケッチを持ち込み、そのまま決定された。なお、同誌には既に福地泡介、東海林さだお、南義郎による連載が行われていたが、福地と東海林の連載を1962年6月号で終了して『小さな恋のものがたり』の連載が行われた。『美しい十代』連載開始時には、1ページのスペースを使った予告が挿入されたほか、別ページの次回予告にも新連載の案内が記述されていた。
タイトーのテレビゲーム『ガラクタ名作劇場 ラクガキ王国』では多くの漫画家がキャラクターを書きあげたが、みつはしちかこはチッチを書きあげている。
各連載雑誌と、単行本掲載時では大幅な加筆が行われており、第1集の段階で多くの加筆または未収録となったエピソードが存在する。
本作品のパロディが、幾つかの作品で確認可能。例としてテレビゲームの『星のカービィ3』等が挙げられる
チッチは音符足というイメージが一般的だが、『美しい十代』連載末期には2回ほどの掲載において、他キャラクターと同様の足が描かれていた。
1975年時点で、単行本は1集/70万部・2集/63万部・3集/60万部・4集/63万部・5集/64万部・6集/59万部・7集/56万部・8集/53万部・9集/47万部の合計585万部の出荷が行われていた。
立風書房で1970年頃に発行された『』の和訳版は『小さな恋のものがたり』の表紙を模した物となっていた。
単行本は20集前後までは重版が行われているが、1990年以降に発行された後期の巻は初版のみとなっていた。ただし立風書房の学研吸収後に一部の巻が学研名義で再販されている。
ゲスト出演として『ハーイあっこです』のキャラクターが登場したエピソードも存在する
2023年、漫画で大塚愛とのコラボソング「maybe I love you」をリリース

海外での出版
本作は韓国にて1970年代初期に韓国国内の雑誌でハングル語に翻訳の上、<칫치와 살리>という題名で連載が行われていた。許諾をとったものかは不明。更に、1979年に韓国において紅斑出版社より第1集(작은 사랑의 이야기)が発行されていた。その後、1994年に『チッチとサリー(치치와샐리)』という題名の無許可版が1巻から3巻が発売されそれぞれ「出会い」「虹」「花火」という副題が付けられた。内容はオリジナルの1~3集より抜粋したエピソードの絵を書き直した上で、説明文を追加したものとなっている。原作通りの流れとなっているが、キャラクターにいくつかの相違点がある。サリーはオリジナルに近いものだったが若干のアレンジが行われている。ストーリーについても、一部にオリジナルの内容が含まれている。

韓国版の特徴
キャラクターの名前はオリジナルと異なるほか、命名されていないキャラクターのも個別の名前がついている。
名前のあるキャラクターもいくつか名前が変更されている。
チッチに姉がいる、渡米する友人との別れのエピソードが存在する、等。
演劇部長は、原作やアニメ版と異なり先生になっている。

上記の作品群とは別に台湾で1990年代後期に、偉翔出版が立風書房と契約を結んだ上で『戀愛物語』として1集から3集までが発売された。内容は1990年代後期に立風書房で重版された物をベースとしており、裏表紙の絵もそれに準じている。

厳密では英語版ではないが、1982年頃に学研雑誌に対訳されたものが掲載されたことがあった。

テレビドラマ

1972年7月8日から9月30日まで日本テレビ系列で放送。全13回。前番組『だから大好き!』から引き続き森永製菓の一社提供で放送されていた。

前番組『だから大好き!』が視聴率不振で打ち切られたため、その穴埋めとして制作された。主演の岡崎友紀と沖雅也も『だから大好き!』からのスライド出演で、テーマ曲「ファースト・ラブ」も『だから大好き!』から引き続き使用している。また、岡崎友紀の歌による挿入歌も前番組に引き続いて毎回あった。後に香港でも『荳蔻年華』という題名で放映された。再放送が1度行われたのみで長らく映像ソフト化はされなかったが2020年11月にDVD版が発売された。

放送時間(JST)は土曜19時30分 - 20時00分。

放映データ
放映期間:1972年7月8日 - 9月30日
放映曜日・放映時間帯:毎週土曜日19時30分 - 20時(JST)
放映話数:全13話
放映形式:カラー16mmフィルム

キャスト
チッチ(小川 チイコ) - 岡崎友紀
サリー(村上 ツトム) - 沖雅也
小川 修一郎(チイコの父) - 下條正巳
チイコの母 - 文野朋子
トンコ - 笠井としみ
山下君 - 赤塚真人
小川 里子(チイコの姉) - 奈美悦子
里子の夫 - 林ゆたか
村上 ユリ(聡の妹) - 荒牧啓子
ノブコ - 中川加奈
タバコ屋のおばさん - 菅井きん
西 みどり - 田代美恵子
小松 ルミ - 隅田和世
岸本 - 里見潤
夏目 テツコ - 松谷紀代子
三城康裕
近藤準

詩朗読 - 沢井孝子

スタッフ
脚本:松木ひろし、市川森一、重森孝子
監督:井上芳夫、野崎貞夫、後藤秀司
音楽:玉木宏樹
プロデュース:岡本俊次(国際放映)、加賀義二(日本テレビ)
製作:国際放映、ユニオン映画

主題歌
「ファースト・ラブ」
歌 - 岡崎友紀
「君と二人で」
歌 - 沖雅也

各話リスト
放送は1972年。

放送局

特筆のないものは、土曜 19:30 - 20:00に同時ネット。
 日本テレビ(制作局)
 青森放送
 テレビ岩手
 秋田放送
 山形放送
 宮城テレビ
 福島中央テレビ
 北日本放送
 福井放送
 西日本放送

再放送
CS放送
2005年10月 - 12月(チャンネルNECO)

コミカライズ
「小学6年生」1972年9月から10月にかけて榎本有也によるコミカライズが掲載された他、「小学5年生」1972年9月と10月にテレビ絵物語としてダイジェスト版が掲載された。

テレビアニメ
1984年3月20日、TBSで放送。タイトルは『小さな恋のものがたり チッチとサリー初恋の四季』。放送時間は火曜15:30 - 17:00(JST)。主演は伊藤つかさと古川登志夫が担当。
原作同様に詩が挿入され、比較的原作に近い形でのアニメーション化が行われた。後にVHS、LDで発売されている。ストーリーは初期作品のエピソードをつなぎ合わせた上でアレンジを施されたものとなっている。

キャスト
チッチ(小川 チイコ) - 伊藤つかさ
サリー(村上 サトシ) - 古川登志夫
トンコ - 吉田理保子
山下 - 鈴置洋孝
演劇部長 - 堀内賢雄
チッチの父 - 緒方賢一
チッチの母 - 鈴木れい子
数学の先生 - 大山高男
男生徒A - 小野健一
男生徒B - 中原茂
キミエ - 津島瑞穂
マユミ - 原えりこ
キヨミ - 花咲きよみ
京子 - 岡本章子

スタッフ
脚本:雪室俊一
監督:平田敏夫
作画監督:百瀬義行、こさこ吉重、四分一節子
音楽:風戸慎介
プロデュース:金子満、渡辺忠美、石黒光一、忠隈昌
製作:エムケイ、TBS

主題歌
オープニング・エンディング「愛をあずけて」
作詞 - 来生えつこ / 作曲 - 来生たかお / 編曲 - 戸塚修 / 歌 - 清原正姫
挿入歌「真珠の季節」
作詞 - みつはしちかこ、佐藤ありす / 作曲・編曲 - 風戸慎介 / 歌 - 清原正姫
挿入歌「名なしの花」
作詞 - みつはしちかこ、三好美帆 / 作曲 - 小坂恵子 / 編曲 - 戸塚修 / 歌 - 清原正姫

原作との相違点・その他
一部登場人物の役割が異なる。
山へのハイキングの際に乗った鉄道車両が蒸気機関車から電車に変更されている。
ノンクレジットだが、アケミや中原さんも登場する。

脚注

外部リンク
小さな恋のダイアリー(公式ブログ)
小さな恋のものがたり - 学研

いさなこいのものかたり
1962年の漫画
4コマ漫画
女性誌掲載漫画作品
まんがタイムの4コマ漫画作品
書き下ろし漫画作品
学研の出版物
日本テレビ土曜7時30分枠の連続ドラマ
森永製菓一社提供番組
1972年のテレビドラマ
国際放映作品
ユニオン映画のテレビドラマ
漫画を原作とするテレビドラマ
松木ひろし脚本のテレビドラマ
市川森一脚本のテレビドラマ
いさなこいのものかたり
TBS系アニメ
1984年のテレビアニメ
4コマ漫画原作アニメ

小さな恋のものがたり


Il Socrate immaginario è un'opera lirica di Giovanni Paisiello su libretto di Giovanni Battista Lorenzi. Come riportato dallo stesso Lorenzi, alla stesura del libretto partecipò anche l'abate Ferdinando Galiani, esponente dell'illuminismo napoletano.

Fu messa in scena la prima volta nell'ottobre del 1775 al Teatro Nuovo di Napoli, dove riscosse subito un gran successo, tant'è che il Re Ferdinando IV la volle rappresentare anche nel proprio Palazzo Reale il 23 dello stesso mese.

Trama

Don Tammaro Promontorio da Modugno, un ricco possidente pugliese, ha perso la testa a causa delle troppe letture sui filosofi antichi e ora si crede lui stesso un filosofo. Prende così a modello la vita del suo prediletto Socrate, imitandone le abitudini e la vita. Dà nomi greci alle persone che lo circondano, è felice di essere maltratto dalla moglie, come lo era il suo idolo, e per lo stesso motivo decide di avere una seconda moglie e di far sposare la figlia al barbiere, che finge di essere suo seguace. Per impedire che egli porti a compimento i suoi folli progetti, i parenti stanno al gioco: fingono un'apparizione di Furie al fine di spaventarlo e poi gli fanno bere del sonnifero, facendolo passare per la famosa cicuta che uccise Socrate. Dopo il suo risveglio, la follia di Don Tammaro è scomparsa.

Rappresentazione in tempi moderni
L'opera è stata recentemente rappresentata il 23 settembre 2005 al Teatro San Carlo di Napoli sotto la direzione di Antonino Fogliani, in una versione rielaborata da Roberto De Simone, il quale ne ha riscritto la drammaturgia e revisionato la musica.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Socrate immaginario, Il
Socrate immaginario, Il
Socrate

Il Socrate immaginario


Ang Kōh-e Gurgī ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kōh-e Gurgī (bukid sa Apganistan, lat 33,88, long 63,71), Wilāyat-e Ghōr,
 Kōh-e Gurgī (bukid sa Apganistan, lat 33,29, long 64,39), Wilāyat-e Ghōr,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Kōh-e Gurgī


An Odontesthes perugiae in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Barton Warren Evermann ngan William Converse Kendall hadton 1906. An Odontesthes perugiae in nahilalakip ha genus nga Odontesthes, ngan familia nga Atherinopsidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Odontesthes

Odontesthes perugiae


St. Vito and Most Holy Trinity Parish is a Latin rite Roman Catholic parish in the Archdiocese of New York, formed in August 2015 with the merger of the parish of St. Vito located on Underhill Avenue, with that of Most Holy Trinity parish on the Boston Post Road, both in Mamaroneck, New York. St. Vito's church is the parish church. "While the church of Most Holy Trinity remains open for public worship, Masses and other sacraments will not be celebrated on a regular basis at the church of Most Holy Trinity." Father Joseph Tierney is the current Administrator of Most Holy Trinity-Saint Vito Parish. The parish is served by the Knights of Columbus, Council 2247.

See also
 St. Vito's Church (Mamaroneck, New York)
 Most Holy Trinity Church, Mamaroneck

References

External links
 Parish of Saint Vito Most Holy Trinity
 Knights of Columbus, Council 2247 official website
 The Archdiocese of New York
 Catholic Encyclopedia article

Roman Catholic churches in New York (state)
2015 establishments in New York (state)

St. Vito and Most Holy Trinity Parish (Mamaroneck, New York)


Jacopo Ferretti (ur. 16 lipca 1784 w Rzymie, zm. 7 marca 1852 tamże) – włoski pisarz, poeta i librecista.

Był autorem wielu librett, m.in. do dwóch oper Rossiniego i pięciu Donizettiego. Wśród innych włoskich kompozytorów operowych, dla których pisał teksty, byli też: Saverio Mercadante, Giovanni Pacini, Lauro Rossi i Nicola Antonio Zingarelli.

Do opery Kopciuszek Rossiniego stworzył libretto w rekordowym czasie 22 dni, na przełomie 1815 i 1816 roku.

Libretta
 Gioacchino Rossini: Kopciuszek (1817)
 Gioacchino Rossini: Matilde di Shabran (1821)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Ludzie urodzeni w Rzymie
Włoscy libreciści operowi
Włoscy pisarze
Urodzeni w 1784
Zmarli w 1852

Jacopo Ferretti


Manastir Ozren je manastir Srpske pravoslavne crkve, Eparhija zvorničko-tuzlanska, i nalazi se u općini Petrovo, na udaljenosti  6 km. Potiče, iz XVI vijeka. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine  Nacionalni spomenik čini manastirska crkva sa freskama i pokretna imovina koju sačinjavaju: carske dveri, mermerni ikonostas, tri zvona i 13 ikona. Manastir se nalazi na pola puta između Tuzle i Doboja, na 6 km. od općinskog središta.

Manastir sa freskama
Prvi pouzdan izvor koji se direktno odnosi na ozrensku crkvu jeste natpis u naosu, koji je isklesan iznad ulaznih vrata i koji sadrži podatak da je 1587. godine postavljen patos u crkvi.

Manastirska crkva na urađena je u duhu bizantijske srednjevjekovne crkvene arhitekture XIII vijeka. Ima jednobrodnu osnovu sa pravougaonim bočnim pjevnicama prislonjenim uz naos, petougaonu apsidu i pravougaoni narteks. Nad centralnim prostorom naosa uzdiže se visoka kupola oslonjena na slobodnostojeće stupce. Ikonografski program zidnog slikarstva u Ozrenu u velikoj mjeri je oslonjen  na programe slikarstva starijih srpskih i bizantijskih spomenika i sastoji se od 82 freske.

Carske dveri od lipove daske sa skicom Bogorodice visoke su 152 cm, a širina krila je 89 cm. Mermerni ikonostas nastao je oko 1650. Na manastirskoj crkvi su tri zvona.

Ikone su većinom rad domaćih, naivnih slikara. Od preostalih, jedna je rad  grčkog slikara Emanuela Lambardosa iz 17. vijeka, druga venecijanskog ili  primorskog grčkog majstora iz 18. vijeka.  Pripada italokritskoj skupini ikona, i treća je iz Temišvara, izrađena 1847. Ranija zbirka ikona je uništena.

Pokraj manastira Ozren postoje tri česme od kojih je najstarija Kaluđerica, iz 1849. godine.

Arhimandrit Sava Kosanović (kasnije mitropolit dabro-bosanski) je naveo dva natpisa iz ovog manastira. Prvi je iznutra, iznad vrata u srednjoj crkvi, na kamenu: Ovaj sveti i božanstveni hram popa Jakova, rodom od plemena Nemanjića. Za uspenje (pokoj) sebi i roditelja. Leta 7920 (1782.) Drugi natpis je spolja, iznad prvih vrata na moleraju: Ikona meni: 7117 (1609.). Kod tog natpisa je bilo navedeno nekoliko imena bivših igumana, kao predstojnika tog manastira.

Literatura
 Liljana Ševo,   Biblioteka Baština, Banja Luka, 2002. - Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1978. godine
 Zdravko Kajmaković, Zidno slikarstvo u Bosni i Hercegovini, Veselin Masleša, Sarajevo, 1971

Vanjski linkovi
-Službena stranica Mitropolije Dabrobosanske

Reference

Manastiri Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini
Manastiri u Petrovu
Nacionalni spomenici u Petrovu

Manastir Ozren


Vicente Mota Neto (Moçoró, 6 de novembro de 1914 — ?) foi um político brasileiro. Filho de Francisco Vicente Cunha da Mota e de Maria Marcília Miranda Mota, exerceu o mandato de deputado federal constituinte pelo Rio Grande do Norte em 1946.

Bacharelou-se pela Faculdade de Direito do Ceará em 1936.

Antes de entrar para a carreira política, foi promotor público, em 1936, e secretário da prefeitura. Em 1945, tornou-se prefeito da cidade de Moçoró. Foi casado com Alba Mota.

Carreira política
Foi eleito deputado na Assembleia Nacional Constituinte e representou o estado do Rio Grande do Norte pelo do Partido Social Democrático (PSD). Assumiu o mandato em 1946.

Concorreu à reeleição em 1950 pela da Aliança Democrática, mas obteve apenas a primeira suplência.

Apesar de ter deixado a Câmara em 1951, voltou a ocupar uma cadeira em março do mesmo ano, antes pertencente pelo deputado federal João Café Filho. No ano seguinte, licenciou-se e foi substituído por Valfredo Gurgel.

Em 1954, pelo Partido Social Democrático (PSD), concorreu à Assembléia Legislativa do Rio Grande do Norte. Conseguiu o cargo.

Ao final de seu mandato, deixou a Câmara dos Deputados, em 1955. Mais tarde, conseguiu uma cadeira na Assembléia estadual, tornando-se o segundo-vice-presidente.

Nas eleições de 1958, Neto foi o segundo deputado estadual mais votado. Em 1961, tornou-se o primeiro-vice-presidente da Assembléia Legislativa, onde continuou até o término de seu mandato, em 1963.

Com a extinção dos partidos políticos, em 1964, e a instauração do bipartidarismo, Neto filiou-se ao Movimento Democrático Brasileiro (MDB).

Deputados federais do Brasil pelo Rio Grande do Norte
Deputados federais da Assembleia Nacional Constituinte de 1946
Naturais de Mossoró

Vicente Mota Neto


Velike Sesvete su naseljeno mjesto u sastavu grada Križevaca, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazile su se u sastavu stare općine Križevci.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Velike Sesvete su imale 87 stanovnika.

Napomena: Naselja Male Sesvete i Velike Sesvete iskazuju se od 1900. Do 1890. iskazivano je naselje pod imenom Sesvete. Za to bivše naselje sadrži podatke od 1857. do 1890.

Popis 1991.

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Velike Sesvete je imalo 117 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:

Popis 1910.

Literatura

  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.
 Knjiga: "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima, autor: Jakov Gelo, izdavač: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., , ;

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Hrvatskoj
Naselja u Koprivničko-križevačkoj županiji

Velike Sesvete


Agnostic Front er et amerikansk hardcore punk-band fra New York City. Det blev grundlagt i 1980 og betragtes som en vigtig indflydelse på New York hardcore-scenen, og som en af pionererne indenfor musikgenren crossover thrash.

Medlemmer

 Vinnie Stigma – rytmeguitar (1980–)
 Roger Miret – vokal (1982–)
 Mike Gallo – bas, baggrundsvokal (2000–)
 Pokey Mo – trommer (2009–)
 Craig Silverman – leadguitar, baggrundsvokal (2014–)

 Tidligere
 Rob Krekus – trommer (1980–1981)
 John Watson – leadvokal (1980–1982)
 Diego – bas (1980–1982)
 Raymond "Raybeez" Barbieri – trommer (1981–1983)
 Adam Mucci – bas (1982–1983)
 Dave Jones – trommer (1983–1985)
 Rob Kabula – trommer (1983–1987, 1997–2000)
 Todd Youth – leadguitar (1983, død 2018)
 Alex Kinon – leadguitar (1985–1986)
 Gordon Ancis – leadguitar (1986–1987)
 Joe "Fish" Montanaro – trommer (1986–1987)
 Louie Beato – trommer (1986)
 Alan Peters – bas (1987–1990)
 Steve Martin – leadguitar (1987–1990)
 Will Shepler – trommer (1987–1993)
 Craig Setari – bas (1990–1993)
 Matt Henderson – leadguitar, baggrundsvokal (1990–1993)
 Jimmy Colletti – trommer (1997–2004)
 Steve Gallo – trommer (2004–2009)
 Joseph James – leadguitar, baggrundsvokal (2007–2014)

Diskografi

Studiealbum
 1984: Victim in Pain
 1986: Cause for Alarm
 1987: Liberty and Justice For...
 1992: One Voice
 1998: Something's Gotta Give
 1999: Riot, Riot, Upstart
 2001: Dead Yuppies
 2004: Another Voice
 2007: Warriors
 2011: My Life My Way
 2015: The American Dream Died
 2019: Get Loud!

Livealbum
 1989: Live at CBGB
 1993: Last Warning
 2002: Working Class Heroes (split med Discipline)
 2006: Live at CBGB - 25 Years of Blood, Honor and Truth

Opsamlingsalbum
 1992: To Be Continued: The Best of Agnostic Front
 1995: Raw Unleashed
 2012: Respect Your Roots Worldwide

Ep'er
 1983: United Blood
 1998: Puro des Madre (en español)
 1999: Unity (split med Dropkick Murphys)
 2007: For My Family
 2011: That's Life

Dvd'er/Vhs'er
 2006: Live at CBGB
 CBGB: Punk from the Bowery (Opsamling)
 LIVE in N.Y.C. '91 (split med Sick Of It All & Gorilla Biscuits)

Kilder
 Maximum Rocknroll Nr. 328 (Sept/Okt 2010), interview af Bruce Roehrs

Henvisninger

Eksterne henvisninger

Officiel webside (arkiveret)
Agnostic Front's Victim in Pain at 25  Roger Miret-interview på Village Voice 1. december 2009

Punkgrupper fra USA

Agnostic Front


Kafr Laha (arab. كفر لاها) – wieś w Syrii, w muhafazie Hama. W 2004 roku liczyła 379 mieszkańców.

Przypisy

Miejscowości w muhafazie Hama

Kafr Laha (Hama)


An Egesina flavoapicalis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Hayashi hadton 1971. An Egesina flavoapicalis in nahilalakip ha genus nga Egesina, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Egesina

Egesina flavoapicalis


Starkenberg è un comune di  abitanti della Turingia, in Germania.
Appartiene al circondario dell'Altenburger Land ed è parte della Verwaltungsgemeinschaft Rositz.

Storia
Il 1º dicembre 2008 Naundorf e Tegkwitz sono diventate frazioni di Starkenberg.

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni dell'Altenburger Land

Starkenberg


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Omocestus uvarovi. Una ning gihulagway ni Zanon ni adtong 1926. Ang Omocestus uvarovi sakop sa kahenera nga Omocestus, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Italya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Italya
Omocestus

Omocestus uvarovi


Službene svjetske rekorde na 10.000 m drže Uganđanin Joshua Cheptegei u muškoj i Etiopljanka Letesenbet Gidey u ženskoj konkurenciji.

Prvi svjetski rekord na 10.000 m za muškarce priznat je od IAAF-a 1912. Prvi ratificirani rekord, 30:58.8, istrčao je Jean Bouin godinu ranije. Zaključno s 2021. godinom, IAAF je ratificirao 38 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.

Prvi svjetski rekord na 10.000 m za žene priznat je 1981. Zaključno s 2021. godinom IAAF je ratificirao 11 ženskih svjetskih rekorda. Prije nego što je IAAF priznao 10.000 m kao disciplinu u kojoj se vode službeni svjetski rekordi utrka na 3000 m bila je najčešća ženska dugoprugaška utrka na međunarodnim takmičenjima. Ipak, žene se jesu povremeno takmičile i na 10.000 m prije dodavanja ove discipline u program svjetskih prvenstava (od 1987) i Olimpijskih igara (od 1988).

Muškarci

Prije ere IAAF-a

 Howittovo vrijeme zabilježeno je na 10.186 m, u okviru duže utrke.
 Georgeova vremena zabilježena su na 6,25 milja (10,06 km).

Era IAAF-a

Od 1981. IAAF je prihvatio elektroničko mjerenje vremena do stotinke sekunde za discipline do 10.000 m, uključujući i nju. Ipak, vrijeme Henryja Rona 27:22.4, ažurirano na 27:22.47, nije prilagođeno 1981.

Žene

Prije priznavanja

Era IAAF-a

Također pogledajte
 Dugoprugaške utrke

Reference

Razvoji atletskih rekorda
Svjetski rekordi u atletici
Srednjoprugaške utrke
Dugoprugaške utrke
10.000 metara

Razvoj svjetskog rekorda na 10.000 m


A Estação Gutiérrez é uma das estações do Metrotranvía de Mendoza, situada no distrito de General Gutiérrez, seguida do Parador Maza. Administrada pela Empresa Provincial de Transporte de Mendoza (EPTM), é uma das estações terminais da Linha Verde.

Foi inaugurada em 28 de fevereiro de 2012. Localiza-se no cruzamento da Rua Uriburu com a Rua Padre Vazquez. Atende os bairros 8 Plan Agua y Energia e Centro.

Ver também
 Metrotranvía de Mendoza
 Linha Verde do Metrotranvía de Mendoza
 General Gutiérrez (distrito)

Ligações externas

Gutiérrez
General Gutiérrez
Fundações na Argentina em 2012
Gutiérrez

Estação Gutiérrez


Transmembranski protein 8A je protein koji je kod ljudi kodiran genom TMEM8A (16p13.3.). Evolucijski, ortolozi TMEM8A nalaze se u primata i  ostalih sisara te u nekoliko udaljenijih vrsta. TMEM8A sadrži pet transmembranskih domena i jedan EGF-sličan domen, od  kojih su svi visoko  konzervirani u ortolognom prostoru. Iako ne postoji potvrđena funkcija TMEM8A, analizom ekspresije i eksperimentalnih podataka predviđa se da je TMEM8A adhezijski protein koji ima ulogu u zadržavanju T-ćelija u stanju mirovanja.

Aminokiselinska sekvenca

Dužina polipeptidnog lanca je  771  aminokiselina, a molekulska težina   84.761 Da .

Simboli

C:  Cistein
D: Asparaginska kiselina
E: Glutaminska kiselina
F:  Fenilalanin
G:  Glicin
H:  Histidin
I:  Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M:  Metionin
N:  Asparagin
P:  Prolin
Q:  Glutamin
R:  Arginin
S:  Serin
T:  Treonin
V:  Valin
W:  Triptofan
Y:  Tirozin

Gen

Lokus

Ljudski gen TMEM8A nalazi se na  hromozomu 16,  u pojasu 16p13.3.

Raspon ovog gena na hromosomu 16 proteže se od baznog para 420.773 do 437.113, što čini da ovaj gen ima 16.340 baznih parova. Ovaj gen nalazi se na minus lancu hromosoma. Nema pozmatih izoformi.

Alijasi

TMEM8A je poznat i kao transmembranski protein 8A, transmembranski protein 6, petoslojni transmembranski protein M83, TMEM6, TMEM8, transmembranski protein 8 i M83.

Homologija

Paralozi

 Postoje dva paraloga za TMEM8A pronađena kod ljudi, C9orf127 i TMEM8C. Oba  nalaze se na hromosomu 9.

Ortolozi
 Prostor ortologa TMEM8A prilično je uzak, s većinom kod sisara, a posebno primata, uz samo nekoliko izuzetaka.

Protein

Primarna sekvenca

Gen kodira protein koji se naziva i TMEM8A. Ovaj protein dug je  771 aminokiselinu, ali pokazalo se da ima peptidni signal od aminokiselina 1 do 34; zreli oblik proteina je dugačak samo 737 aminokiselina. Oblik prekursora s netaknutim peptidnim signalom ima molekulsku težinu od 84.780 kilodaltona, a zreli oblik s cijepanim signalnim peptidom ima molekulsku težinu od 81.624 kilodaltona. TMEM8A has an isoelectric point of the mature form of pI=7.3.

Domeni i motivi

TMEM8A je transmembranski protein sa pet transmembranskih domena, što ga čini jednim od samo tri proteina koji se nalaze u ljudskom tijelu s pet domena; druga dva su CD47 i AC133. Protein također sadrži EGF-slični domen, koji je sekvenca od oko trideset do četrdeset aminokiselinskih ostataka, u sekvenci epidermnog faktora rasta (EGF), za koju se pokazalo da je prisutna u više ili manje konzerviranom obliku u velikom broju drugih, uglavnom životinjskih, proteina. Funkcionalni značaj EGF domena u onome što se čini kao nepovezani proteini još nije jasan. Međutim, zajednička karakteristika je da se ova ponavljanja nalaze u vanćelijskim domenu membranski vezanih proteina ili u proteinima za koje se zna da se luče. EGF domen uključuje šest ostataka cisteina za koje je dokazano (u EGF-u) da su uključeni u disulfidne veze. Glavna struktura je dvolančani beta-list,  praćen petljom do kratkog dvo-lančanog C-terminala. Poddomeni između konzerviranih cisteina variraju u dužini.

Posttranslacijske modifikacije

 Pokazalo se da protein posttranslacijski prolazi glikozolaciju na aminokiselinama 144, 407 i 431. Postoje i tri disulfidne veze između aminokiselina 498 i 508, 502 i 521 i 523 i 532. Sve ove disulfidne veze su karakteristične za proteine s domenom sličnim EGF-u.

Sekundarna struktura

Ekspresija

Utvrđeno je da se TMEM8A sveprisutno ispoljava u čitavom ljudskom tijelu; međutim, pokazalo se da je regulirano tokom CD4 + i CD8 + aktivacije T-ćelija.

Varijante transkripta

Postoje tri prirodne varijante transkripta TMEM8A. Jedan se nalazi na aminokiselini 136, gdje se treonin zamenjuje alaninom. Druga je prisutna u aminokiselini 310, gdje se izoleucin zamjenjuje  valinom, a jedna u aminokiselini 567, gdje se arginin zamjenjuje za triptofan. Nijedna od ovih varijanti ne rezultira promjenom ekspresije niti bilo kakvim gubitkom/dobitkom funkcije mutacija.

Funkcija
Lee et al. (2016) otkrili su da je PGAP6 uključen u obradu GPI-usidrenih proteina (GPI-AP), jer je prekomjerna ekspresija PGAP6 značajno smanjila količinu GPI-AP na površini CHO 3B2A ćelija. CRIPTO, ali ne i član njegove uže porodice CRYPTIC (CFC1), bio je vrlo osjetljiv na PGAP6. Površinska ekspresija CRIPTO-a bila je snažno smanjena, a lučenje CRIPTO-a pojačano, prekomjernom ekspresijom PGAP6, dok je destrukcija PGAP6 imala suprotne efekte. PGAP6 je imao GPI-specifičnu aktivnost fosfolipaze A2, a PGAP6 je obrađivao CRIPTO i oslobađao ga kao oblik koji nosi lizofosfatidilinozitol i koji je dalje cijepan fosfolipazom D (GPLD1). CRIPTO koji eksprimira PGAP6 funkcionirao je kao NODALni koreceptor i modulirao i cis i trans NODAL signalizaciju, a ekspresija PGAP6 također je smanjila aktivnost CRIPTO-a povezanu sa ćelijama.
Korištenjem CRIPTO-CRYPTIC himernih proteina, Lee et al. (2020) pokazali su da je CFC domen CRIPTO, posebno regija C-terminala, odredio osjetljivost CRIPTO-a na PGAP6. N-terminalni domen PGAP6 specifično je djelovao s CFC domenom CRIPTO i razlikovo se od domene CRYPTIC za obradu. PGAP6 je pokazao usku specifičnost za ljudske GPI-AP, jer su samo CRIPTO, GPC3, prostazin (PRSS8), SPACA4 i kontaktin-1 (CNTN1) bili osjetljivi na PGAP6. Transfekcija PGAP6 u  ćelijema CHO, oštećenih GPI transamidazom , koja veže GPI na proteine, pokazala je smanjeni nivo slobodnog GPI za 88%. Nalazi sugeriraju da PGAP6 pristupa GPI kada proteinski dio ne postoji i da proteinski dijelovi većine GPI-AP, uz nekoliko izuzetaka, sprečavaju pristup PGAP6 GPI dijelu.

Životinjski model
Lee et al. (2016) otkrili su da su miševi s mutacijama u GPI biosintetskim genima Pign i Pgap1, koji imaju neispravnu Cripto signalizaciju i holoprosencefaliju, pokazali oštećenu sekreciju Cripto-ovisnog o Pgap6. Miševi Pgap6 –/– imali su nedostatke u ranom razvoju embriona, posebno u formiranju prednje-zadnje osi, što sugerira da je Pgap6 presudan za funkciju Cripto i regulira stvaranje prednje-stražnje osi u embrionima miša.

Interaktivni proteini

Faktori transkripcije

Mnogo je predviđenih mjesta vezivanja faktora transkripcije u promotoru TMEM8A. Ispod je tabela najboljih mogućnosti koje imaju visoke vrijednosti pouzdanosti, evolucijsku konzerviranost i/ili više mogućih mjesta vezivanja u promotoru.

Interakcije

Dokazano je da TMEM8A komunicira sa sljedećim proteinima:
 ALPL
 NDUFS5
 NME4
 MACF1
 G5
 ENSG00000234651
 ENSG00000237431
 ENSG00000237495

Reference

Geni na hromosomu 16
Ljudski proteini
Proteomika

TMEM8A


Kaliwatan sa lumot ang Hypogymnia subarticulata. Una ning gihulagway ni J. D. Zhao, L. W. Hsu ug Z. M. Sun, ug gihatagan sa eksakto nga ngalan ni J. C. WeiugY. M. Jiang. Ang Hypogymnia subarticulata sakop sa kahenera nga Hypogymnia, ug kabanay nga Parmeliaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 kasarangan nga Asya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Asya
Hypogymnia

Hypogymnia subarticulata


Maulana Muhammad Rehmat Ullah is a Pakistani politician who was a Member of the Provincial Assembly of the Punjab, between 1985 and May 2018.

Early life and education
He was born on 27 January 1935.

He has received Islamic education.

Political career
He was elected to the National Assembly of Pakistan from Constituency NA-64 (Jhang-II) in 1985 Pakistani general election.

He ran for the seat of the National Assembly from Constituency NA-67 (Jhang-II) as a candidate of Islami Jamhoori Ittehad (IJI) in 1988 Pakistani general election but was unsuccessful. He received 42,107 votes and lost the seat to Abida Hussain After 1988 Pakistani general election he elected in by election as MNA . candidate of PPP Muhammad ali shah was defeated by him .

He was re-elected to the National Assembly from Constituency NA-67 (Jhang-II) as a candidate of IJI in 1990 Pakistani general election. He secured 57,263 votes and defeated his closest contender Syed Asad Hayat, a candidate of the Pakistan Democratic Alliance (PDA).

He ran for the seat of the National Assembly from Constituency NA-67 (Jhang-II) as a candidate of Pakistan Muslim League (N) (PML-N) in 1993 Pakistani general election but was unsuccessful. He received 49,152 votes and lost the seat to candidate, of the PDA, Syed Asad Hayat.

He was re-elected to the National Assembly from Constituency NA-67 (Jhang-II) as a candidate of PML-N in 1997 Pakistani general election. He secured 52,911 votes and defeated Syed Asad Hayat, a candidate of the Pakistan Peoples Party (PPP).

He ran for the seat of the National Assembly from Constituency NA-86 (Jhang-I) as a candidate of Muttahida Majlis-e-Amal (MMA) in 2002 Pakistani general election but was unsuccessful. He received 29,336 votes and lost the seat to Mohammad Tahir Shah, a candidate of Pakistan Muslim League (Q) (PML-Q). In the same election, he ran for the seat of the Provincial Assembly of the Punjab as an independent candidate from Constituency PP-74 (Jhang—II) but was unsuccessful. He received 111 votes and lost the seat to Syed Hassan Murtaza, a candidate of PPP.

He ran for the seat of the Provincial Assembly of the Punjab as an independent candidate from Constituency PP-74 (Jhang-II) in 2008 Pakistani general election but was unsuccessful. He received 31,722 votes and lost the seat to Syed Hassan Murtaza, a candidate of PPP.

He was elected to the Provincial Assembly of the Punjab as a candidate of Pakistan Muslim League (N) (PML-N) from Constituency PP-74 (Chiniot-II) in 2013 Pakistani general election. He received 38,230 votes and defeated Syed Hassan Murtaza, a candidate of PPP.

References

Living people
Punjab MPAs 2013–2018
1935 births
Pakistan Muslim League (N) politicians
Pakistani MNAs 1985–1988
Pakistani MNAs 1990–1993
Pakistani MNAs 1997–1999

Maulana Muhammad Rehmat Ullah


Kaliwatan sa insekto ang Oxylipeurus soemmerringii. Una ning gihulagway ni Clay, T. ni adtong 1938. Ang Oxylipeurus soemmerringii sakop sa kahenera nga Oxylipeurus, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Oxylipeurus

Oxylipeurus soemmerringii


Ang Arroyo El Tapado ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Arroyo El Tapado (suba sa Arhentina), Provincia del Chaco,

Republikang Dominikano

 Arroyo El Tapado (suba nga anhianhi sa Republikang Dominikano, Provincia de La Vega),
 Arroyo El Tapado (suba nga anhianhi sa Republikang Dominikano, Provincia de Peravia),
 Arroyo El Tapado (suba sa Republikang Dominikano, Provincia de Puerto Plata),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Republikang Dominikano

Arroyo El Tapado


Maerua pseudopetalosa is 'n struik wat deel is van die Capparaceae familie. Die spesie is inheems in Benin, Burkina Faso, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Ethiopië, Ghana, Kameroen, Kenia, Mali, Nigerië, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tsjad en Uganda.

Sien ook
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bron
 Plants of the World

Maerua
Flora van Benin
Flora van Burkina Faso
Flora van die Demokratiese Republiek die Kongo
Flora van Eritrea
Flora van Ethiopië
Flora van Ghana
Flora van Kameroen
Flora van Kenia
Flora van Mali
Flora van Nigerië
Flora van Senegal
Flora van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
Flora van Soedan
Flora van Tsjad
Flora van Uganda

Maerua pseudopetalosa


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Exopropacris. Ang Exopropacris sakop sa kabanay nga Acrididae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Exopropacris

Exopropacris


Combretum coriifolium is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek en Tanzanië.

Sien ook
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bron
 Plants of the World Online

Combretum
Flora van die Demokratiese Republiek die Kongo
Flora van Malawi
Flora van Mosambiek
Flora van Tanzanië

Combretum coriifolium


Maria Skleraina (grec. Μαρία Σκληρός, łac. Maria Scleraena; zm. przed 969) – bizantyńska arystokratka.

Życiorys
Pochodziła z małoazjatyckiego rodu pochodzenia armeńskiego. Jej bratem był Bardas Skleros. Była pierwszą żoną wodza Jana I Tzimiskesa (późniejszego cesarza w okresie 969-976).

Bibliografia
 Maciej Salamon, Skleaina Martas [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego 2002, s. 436.
 Alexander Kazhdan, Skleros [w:] The Oxford Dictionary of Byzantium, ed. by Alexander Kazhdan, New York – Oxford: Oxford University Press 1991, t. 3, s. 1911–1912, .

Sklerosowie
Urodzeni w X wieku
Zmarli w X wieku
Rodzina Kurkuasów

Maria Skleraina


The Dragon's Net er en amerikansk stumfilm fra 1920 af Henry MacRae.

Medvirkende
 Marie Walcamp som Marie Carlton
 Harland Tucker som Harlan Keeler
 Otto Lederer som King Carson
 Wadsworth Harris som Doctor Redding

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1920

The Dragon's Net


Otto Ludwig Karl Adam Hofmann (16 de Março de 1896 – 31 de Dezembro de 1982) foi um SS-Obergruppenführer e director do Rasse-und Siedlungshauptamt der SS (RuSHA). Foi um dos participantes da Conferência de Wannsee. Apesar de ter sido condenado a 25 anos de prisão por crimes de guerra em 1948, foi perdoado a 7 de Abril de 1954. Depois de sair, trabalhou como funcionário administrador até à sua morte em 1982.

Alemães condenados por crimes contra a humanidade
Pessoas condenadas nos Julgamentos de Nuremberg
Membros da Waffen-SS
Nazistas condenados por crimes de guerra
Conferência de Wannsee

Otto Hofmann


O National Geodetic Survey (NGS), anteriormente United States Survey of the Coast (1807-1836), United States Coast Survey (1836-1878) e United States Coast and Geodetic Survey (USC&GS) (1878-1970), é uma agência federal dos Estados Unidos que define e gere um sistema nacional de coordenadas nos Estados Unidos, fornecendo a base para o transporte e a comunicação de coordenadas, o mapeamento e levantamento topográfico e um grande número de aplicações de ciência e engenharia. Desde a sua fundação na sua forma atual em 1970, faz parte da Administração Nacional Oceânica e Atmosférica (NOAA), do Departamento de Comércio dos Estados Unidos.

A história e a herança do National Geodetic Survey estão interligadas com as de outros departamentos da NOAA. Enquanto U.S. Coast Survey e U.S. Coast and Geodetic Survey, a agência operou uma frota de embarcações e, a partir de 1917, a Coast and Geodetic Survey era um dos serviços uniformizados dos Estados Unidos com o seu próprio corpo de oficiais comissionados. Após a criação da Environmental Science Services Administration (ESSA) em 1965, o corpo comissionado foi separado do Survey para se tornar o Environmental Science Services Administration Corps (ou "ESSA Corps"). Após a criação da NOAA em 1970, o Corpo da ESSA tornou-se o Environmental Science Services Administration Corps (ou "Corpo da NOAA"); a operação de navios foi transferida para a nova frota da NOAA; As responsabilidades geodésicas foram colocadas sob o novo National Geodetic Survey; e as tarefas de levantamento hidrográfico ficaram com o novo Office of Coast Survey da NOAA. Assim, as organizações antecedentes do National Geodetic Survey também são os antepassados do NOAA Corps e Office of Coast Survey da atualidade e estão entre os antepassados da frota NOAA de hoje. Além disso, o National Institute of Standards and Technology de hoje, apesar de há muito separado do Survey, iniciou-se como Office of Weights and Measures no contexto do Survey.

Missão
O National Geodetic Survey mantém o sistema nacional de referência espacial (NSRS) dos Estados Unidos, um sistema de coordenadas que define a latitude, a longitude, a altitude, a gravidade e a orientação em trabalhos topográficos nos Estados Unidos. O NGS deve definir o NSRS e coordenar este com o de outros países num quadro internacional de referências terrestres coerente.

Direções históricas
Os seguintes chefiaram o NGS ou seus antecessores sob diferentes formas :

Superintendentes do Survey of the Coast
 Ferdinand Rudolph Hassler 1816 ‒ 1818, 1832 ‒ 1843
 Alexander Dallas Bache 1843 – 1867
 Benjamin Peirce 1867 – 1874
 Carlisle Pollock Patterson 1874 – 1881
 Julius Erasmus Hilgard 1881 – 1885
 Frank Manly Thorn 1885 – 1889
 Thomas Corwin Mendenhall 1889 – 1894
 William Ward Duffield 1894 – 1897
 Henry Smith Pritchett 1897 – 1900
 Otto Hilgard Tittman 1900 – 1915

Diretores do Coast and Geodetic Survey

 Cap. Ernest Lester Jones 1915 – 1929
 Contra-almirante Raymond Stanton Patton 1929 – 1937
 Contra-almirante Leo Otis Colbert 1938 – 1950
 Contra-almirante Robert Francis Anthony Studds 1950 – 1955
 Contra-almirante Henry Arnold Karo 1955 – 1965
 Contra-almirante James Chisholm Tison, Jr. 1965 – 1968

Ligações externas

 National Geodetic Survey - website

Organizações de geodesia
Organizações fundadas em 1807

U.S. National Geodetic Survey


Oldendorff Carriers GmbH & Co. KG er et tysk tørlastrederi med hovedkvarter i Lübeck. Virksomheden er den største tyske bulk carrier-virksomhed og familiejet igennem Egon Oldendorff. De har en flåde på ca. 700 skibe.

De besøger 14.000 havne i 60 lande og transporterer årligt 320 mio. ton bulkgods.

19. februar 1921 indgår 21-årige Egon Oldendorff som partner i en shippingvirksomhed i Hamburg. Selskabet skiftede navn til Lilienfeld & Oldendorff og helt overtaget af Oldendorff ved udgangen af året.

Referencer

Rederier fra Tyskland
Etableret i 1921

Oldendorff Carriers


Prison sans barreaux is a 1938 French film directed by Léonide Moguy.  It was set in a reformatory for young girls.

It won the Bienelle at the Venice Film Festival and was remade by Alex Korda.

Cast
Annie Ducaux
Roger Duchesne
Ginette Leclerc
Corinne Luchaire

References

External links

Film page at BFI

1938 films
Films directed by Léonide Moguy
French drama films
1930s French-language films
1938 drama films
French black-and-white films
1930s French films

Prison sans barreaux


Kaliwatan sa ito ang Trachelyopterichthys anduzei. Una ning gihulagway ni Carl J. Ferraris, Jr. ug Fernandez ni adtong 1987. Ang Trachelyopterichthys anduzei sakop sa kahenera nga Trachelyopterichthys, ug kabanay nga Auchenipteridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika
 Venezuela

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Isdangtunay sa Venezuela
Trachelyopterichthys

Trachelyopterichthys anduzei


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Silvitettix salinus. Una ning gihulagway ni Bruner, L. ni adtong 1904. Ang Silvitettix salinus sakop sa kahenera nga Silvitettix, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Estado de Oaxaca

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Estado de Oaxaca
Silvitettix

Silvitettix salinus


Gli Enuff Z'nuff sono un gruppo hair metal fondato a Blue Island (Illinois), vicino a Chicago, dal bassista Chip Z'Nuff e il cantante Donnie Vie.

"Enuff Z'nuff" (pronunciato "inàff' snàff") è la pronuncia in inglese di "enough is enough", che in italiano si può tradurre come "quando è troppo, è troppo".

Storia del gruppo

Gli anni ´80: gli esordi
Gli Enuff Z'nuff nascono dall'incontro tra Chip Z'Nuff e Donnie Vie nel 1983, allora entrambi quindicenni. Il gruppo inizialmente prende il nome Enough Z'Nuff, e la prima formazione comprendeva il chitarrista Gino Martino e il batterista B.W. Boeski.

Nel 1985 pubblicano il primo demo Hollywood Squares, assumendo il nome attuale della band. Poco dopo Martino e Boeski lasciano il gruppo, e vengono immediatamente sostituiti dal batterista Vik Foxx e l'ex-chitarrista dei Le Mans, Derek Frigo. Con questa formazione registrano nel 1986 Fingers on It per la colonna sonora del film Henry, pioggia di sangue.

A distanza di quattro anni, nei quali il gruppo si esibisce in diversi bar dell'Illinois, gli Enuff Z'Nuff accettano un contratto offerto dall'Atco (ma ricevono anche offerte da Capitol, Chrysalis e Warner Brothers).

Nel 1989 esce l'album di debutto Enuff Z'nuff, da cui vengono estratti i singoli New Thing e Fly High Michelle, accompagnati da videoclip mandati in rotazione su MTV.

Gli anni ´90: il successo
Con l'inizio degli anni novanta il gruppo cambia immagine e abbandona lo stile glam che lo caratterizzava. Il successo cresce, tanto da permettere al gruppo di partecipare ad un tour mondiale con i Mr. Big. A riprova della fama ottenuta, le canzoni degli Enuff Z'Nuff vengono inserite in alcuni show televisivi, come Hot Little Summer Girl per il telefilm Beverly Hills 90210, e I Could Never Be Without You nella serie TV Northern Exposure.

Alla fine del 1990 iniziano le registrazioni del secondo album Strength, che vedrà la luce nel 1991. All'album partecipa anche il padre di Frigo per le parti di violino in alcune tracce.

L'album viene accolto positivamente sia dai fans che dalla critica (la rivista Rolling Stone li definisce "Hot New Band of the Year"), MTV dedica loro uno speciale e vengono invitati al programma della NBC Late Night condotto da David Letterman.

Nel 1992 partecipano alla colonna sonora del film Mamma, ho riperso l'aereo - Mi sono smarrito a New York.

All'apice del successo avviene la rottura con la Atco, svenduta dalla Atlantic Records alla Eastwest Records. Seguirà una pausa, durante la quale emergeranno problemi con droghe ed alcol da parte di Vie e Frigo, che lascia momentaneamente il gruppo.

Al ritorno di Frigo, iniziano le registrazioni di settanta nuovi brani. Il gruppo riceve offerte contrattuali dalla Capitol, dalla Epic Records e dalla Arista, firmando con quest'ultima.

Nel 1993, risolti i problemi di tossicodipendenza di Vie, iniziano le registrazioni del terzo album Animals with Human Intelligence, dal quale viene estratto il singolo Innocence.

Una volta terminate le registrazioni, il batterista Foxx lascia il gruppo per unirsi al progetto solista di Vince Neil dei Mötley Crüe.

Nel frattempo partecipano nuovamente allo show di Letterman, prima di intraprendere un tour mondiale con i Poison, con l'ex batterista dei War & Peace, Ricky Parent, che poco dopo entrerà nel gruppo come membro ufficiale.

Nel maggio del 1994 esce il quarto album, 1985, fortemente apprezzato dalla critica. Il Billboard Magazine lo descrive come «una genuina maratona rock'n'roll»). L'album comprende le canzoni contenute nel demo Hollywood Squares. Per il tour mondiale di promozione, viene ingaggiato il chitarrista storico Gino Martino per sostituire l'uscente Derek Frigo (che però continuerà a collaborare con la band fino al 2004).

Nel 1995 esce il quinto album, Tweaked, e l'anno successivo il sesto album, Peach Fuzz, nel quale Vie è unico chitarrista. Nel seguente album, Seven del 1997, il ruolo di chitarrista è lasciato al nuovo membro Johnny Monaco. La fine del decennio vede l'uscita dell'album Paraphernalia.

2000-oggi
Il 28 maggio 2004 il gruppo perde Frigo, deceduto per overdose. Lo stesso anno viene diagnosticato un tumore a Parent, che è costretto a lasciare la band; l'album ? viene infatti registrato con il precedente batterista Foxx. Il ruolo di batterista verrà poi occupato stabilmente da Randi Scott.

Nell'ottobre 2007 Parent muore dopo una lunga battaglia contro il cancro.

Formazione

Formazione attuale
 Donnie Vie - voce, chitarra ritmica
 Tory Stoffregen - chitarra solista
 Chip Z'Nuff - basso
 Daxx Nielsen - batteria

Ex componenti
 B.W. Boeski - batteria
 Gino Martino - chitarra
 Randi Scott - chitarra solista, cori
 Derek Frigo - chitarra
 Vik Foxx - batteria
 Ricky Parent - batteria
 Johnny Monaco - chitarra
 Jake E. Lee - chitarra

Discografia

Album di studio
1989 - Enuff Z'nuff
1991 - Strength
1993 - Animals with Human Intelligence
1994 - 1985
1995 - Tweaked
1996 - Peach Fuzz
1997 - Seven
1999 - Paraphernalia
2000 - 10
2003 - Welcome to Blue Island
2004 - ?
2009 - Dissonance
2014 - Covered in gold (album di cover)
2016 - Clowns lounge
2018 - Diamond boy
2020 - Brainwashed Generation
2021 - Hardrock nite (album di cover tratte dal repertorio dei Beatles, John Lennon, Paul McCartney)

Album live
1998 - Live
2005 - One more for the road
2006 - Extended Versions
2007 - Tonight sold out
2009 - Live & peace 2009 - 20th anniversary live at the club city (uscito solo in Giappone)

Raccolte
2004 - Favorites
2005 - One More for the Road
2006 - Greatest Hits
2021 - Never enuff: rarities & demos

Partecipazioni
2000 - Stiff Competition!: A Cheap Trick Tribute!
2003 - Best of Both Worlds: A Tribute to Van Halen

Note

Collegamenti esterni

Gruppi musicali pop rock

Enuff Z'nuff


An Aulacoptera albilunalis in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni George Francis Hampson hadton 1912. An Aulacoptera albilunalis in nahilalakip ha genus nga Aulacoptera, ngan familia nga Crambidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aulacoptera

Aulacoptera albilunalis


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Stenelutracris. Ang Stenelutracris sakop sa kabanay nga Acrididae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Stenelutracris

Stenelutracris


La First Division 1907-1908 è stata la 20ª edizione della massima serie del campionato inglese di calcio, disputato tra il 2 settembre 1907 e il 29 aprile 1908 e concluso con la vittoria del , al suo primo titolo.

Capocannoniere del torneo è stato Enoch West () con 27 reti.

Squadre partecipanti

Classifica finale
Legenda:
      Campione d'Inghilterra.
      Retrocessa in Second Division.

Regolamento:
Due punti a vittoria, uno a pareggio, zero a sconfitta.
A parità di punti le squadre venivano classificate secondo il quoziente reti.

Risultati

Tabellone

Note

Voci correlate
Second Division 1907-1908
FA Cup 1907-1908

Collegamenti esterni

Calcio nel 1907
Calcio nel 1908
1907

First Division 1907-1908


Kommunalvalget i Herlev Kommune 2021 blev afholdt, som del af kommunal- og regionsrådsvalg 2021 i Danmark 16. november 2021. Der skal vælges 19 medlemmer af kommunalbestyrelsen, og der kræves 10 mandater for at danne et flertal. Siddende borgmester er Thomas Gyldal Petersen fra Socialdemokratiet, som har siddet på borgmesterposten uafbrudt siden 1970.

I alt stiller 77 kandidater op fordelt på 11 partier. Der er anmeldt følgende valgforbund:

Det Konservative Folkeparti, Nye Borgerlige og Liberal Alliance opstiller sideordnet. De øvrige partier opstiller med partiliste.

Valgte medlemmer af kommunalbestyrelsen

Referencer

Herlev Kommune
Herlev Kommune 2021

Kommunalvalget i Herlev Kommune 2021


Primula sikkimensis Hook., 1851 è una pianta appartenente alla famiglia delle Primulaceae.

Distribuzione e habitat
L'areale di questa specie si estende dall'Himalaya alla Cina (Sichuan, Yunnan) e al Myanmar.

Note

Voci correlate
 Specie di Primula

Altri progetti

Primulaceae

Primula sikkimensis


Kaliwatan sa insekto ang Oxythrips indicus. Una ning gihulagway ni Sunita Bhatti ni adtong 1967. Ang Oxythrips indicus sakop sa kahenera nga Oxythrips, ug kabanay nga Thripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Indya
 State of Himāchal Pradesh

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Himāchal Pradesh
Oxythrips
Insekto sa Indiya

Oxythrips indicus


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Hemiandrus lanceolatus. Una ning gihulagway ni Walker, F. ni adtong 1869. Ang Hemiandrus lanceolatus sakop sa kahenera nga Hemiandrus, ug kabanay nga Anostostomatidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Hemiandrus

Hemiandrus lanceolatus


Space Quest III: The Pirates of Pestulon è un'avventura grafica sviluppata da Mark Crowe e Scott Murphy per la Sierra On-Line. Il videogioco fu commercializzato nel 1989 per sistemi Amiga, Atari ST, MS-DOS e Mac OS. Vohaul's Revenge fa parte della serie Space Quest.

Trama
Rimasto nel suo sonno criogenico all'interno della capsula di salvataggio proprio durante l'epilogo del gioco precedente, Roger si risveglia quando la capsula viene prelevata da una nave mercantile di rifiuti automatizzata. Trovando un'astronave abbandonata tra i rifiuti, Roger decide di riparare l'Aluminium Mallard (questo il nome dato al relitto) e lasciare la chiatta.

Lungo la strada visita vari luoghi, tra cui un fast food chiamato Monolith Burger e un pianeta deserto chiamato Phleebhut, nel quale viene perseguitato da Arnoid the Annihilator (chiaramente simile al Terminator originale di Arnold Schwarzenegger) perché non aveva pagato un fischio acquistato in Space Quest II. Dalle informazioni raccolte, Roger scopre infine le attività di una società videoludica chiamata ScumSoft, gestita da dei pirati e il cui amministratore delegato Elmo Pug ha rapito due uomini da Andromeda che costringe a progettare giochi orribili; ScumSoft si trova a Pestulon, una piccola luna del pianeta vulcanico Ortega ricoperta da una vegetazione morbida e assomigliante al muschio, e punteggiata da una vegetazione contorta simile ad alberi.

Intrufolatosi nell'ingresso della ScumSoft (omaggio all'ingresso segreto del generatore di scudi ne Il ritorno dello Jedi), Roger raggiunge i due programmatori, ma viene scoperto ed è costretto a sfidare Pug in una lotta tra robot giganti. Battuto l'antagonista di turno, Roger scappa con i due programmatori e nella fuga abbatte diverse astronavi della ScumSoft; il trio vede però che il motore a curvatura è rotto, e dopo averci armeggiato finiscono in una dimensione parallela, dato che non è stato avviato alcun corso di curvatura. Nell'epilogo, i tre vedono di essere atterrati sulla Terra, e Roger consegna i due programmatori da Ken Williams, presidente della Sierra On-line, prima di lasciare il pianeta dopo essere stato rifiutato per un lavoro da spazzino.

Collegamenti esterni


Biografia
Partecipò alla battaglia di Canne come tribuno militare e riuscì a salvarsi passando a forza attraverso lo schieramento dei nemici. Nel 215 a.C. venne eletto edile curule.

Nel 213 a.C. ottenne la pretura, ed organizzò come edile i ludi scenici che durarono per la prima volta quattro giorni. Lo stesso, una volta ottenuto il comando della Gallia cisalpina, la cui base operativa era posta ad Ariminum (Rimini), combatté contro i Galli della regione, espugnando la città di Aternum, facendo più di 7.000 prigionieri e ottenendo un ricco bottino di rame e argento coniato. Il comando gli venne prorogato come propretore l'anno successivo (212 a.C.). Anche nel 211 a.C. gli venne prorogato il comando in Gallia.

Fu console nel 204 a.C. e combatté contro Annibale nella battaglia di Crotone, il cui esito fu incerto.

Note

Bibliografia
Fonti primarie
  Versione in inglese qui .

  Versioni in inglese disponibili qui e qui.
  Versione in inglese disponibile qui.

Fonti storiografiche moderne

 Emanuele Cianfardini. I consoli romani alle forche caudine - Benevento, Cooperativa Tipografi, 1921.
 Itala Dondero e Patrizio Pensabene. Roma repubblicana fra il 509 e il 270 a. C.. Roma, Quasar, 1983. ISBN 8885020410.
 Antonietta Dosi. Lotte politiche e giochi di potere nella Roma repubblicana. Milano, Mursia, 1999. ISBN 8842525855.

 Andrea Giardina. L'uomo romano. Roma-Bari, Laterza, 1989. ISBN 88-420-3471-1
 Jacques Harmand. L'armee et le soldat a Rome. Paris, Picard, 1967.
 J. Michelet, Storia di Roma, Rimini, Rusconi, 2002.
 Theodor Mommsen, Storia di Roma. Milano, Dall'Oglio, 1961.
 Lucia Monaco. Battaglie ambigue e svolte costituzionali nella Roma repubblicana. Napoli, Jovene, 1997. ISBN 8824311741

 Claude Nicolet. Strutture dell'Italia romana, (sec. 3.-1. a.C.). Roma, Jouvence, 1984. ISBN 8878010472.

Voci correlate
 Battaglia di Canne
 Battaglia di Crotone
 Consoli repubblicani romani

Tuditano, Sempronio, Publio
Tuditano, Publio

Publio Sempronio Tuditano


Joseph Wang Yu-jung (; 27 April 1931 – 18 January 2018) was a Roman Catholic bishop.

Ordained to the priesthood in 1955, Wang Yu-jung served as auxiliary bishop for the Roman Catholic Archdiocese of Taipei, Taiwan, from 1975 to 1986. He then served as bishop of the Diocese of Taichung from 1986 to 2007.

Joseph Wang served as the chairman of Fu Jen Catholic University from 2008 to 2009.

Notes

1933 births
2018 deaths
20th-century Roman Catholic bishops in Taiwan
21st-century Roman Catholic bishops in Taiwan

Joseph Wang Yu-jung


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Acrida granulata. Una ning gihulagway ni Mistshenko ni adtong 1951. Ang Acrida granulata sakop sa kahenera nga Acrida, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Hapon

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Hapon
Acrida

Acrida granulata


Christopher Williamson (født 16. september 1956) er en britisk politiker, der var medlem af parlamentet (MP) fra 2010 indtil 2015, og fra 2017 til 2019.

Referencer

Eksterne henvisninger

Britiske politikere fra Labour
Personer fra Derby

Chris Williamson (politiker)


An Pryocycla decoloraria in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni George Duryea Hulst hadton 1886. An Pryocycla decoloraria in nahilalakip ha genus nga Pryocycla, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pryocycla

Pryocycla decoloraria


Turun Toverit – fiński klub piłkarski z siedzibą w mieście Turku.

Osiągnięcia
Wicemistrz Finlandii: 1947

Historia
Klub założony został w 1929 roku. W 1948 roku klub debiutował w najwyższej lidze mistrzostw, a w 1961 po raz ostatni zagrał w niej, po czym spadł do drugiej ligi.

Linki zewnętrzne
Oficjalna strona klubu

Kluby piłkarskie w Turku (Finlandia)
Kluby piłkarskie założone w 1929

Turun Toverit


Le giornate dell'amore è il decimo album della cantante italiana Iva Zanicchi, pubblicato nell'ottobre del 1973.

L'album è presente sulle piattaforme digitali e sui servizi di streaming.

Il disco
Sull'onda del successo del brano Mi ha stregato il viso tuo e di una lunga serie di tournée all'estero, Iva si appresta a pubblicare il suo nuovo Long playing dopo l'estate del 1973. Venne lanciato, a partire dal novembre 1973, nella 29ª edizione della trasmissione radiofonica Gran varietà, dove era la cantante ospite fissa.

L'album, di notevole fattura, è composto da 7 brani inediti e da 5 cover. Tra gli inediti, come singolo di lancio si sceglie Le giornate dell'amore, brano che dà il nome all'intero album ed è firmato da Corrado Castellari e dal fratello Camillo, suoi parolieri di fiducia.

La canzone, malinconica e struggente, costruita sulle corde e la personalità di Iva, è presentata alla Mostra internazionale di musica leggera di Venezia insieme ad un altro brano inedito dell'album, Chi mi manca è lui, scritto da Piero Soffici e Luigi Albertelli.

Spiccano tra gli altri:

L'indifferenza, canzone scritta da Plinio Maggi, che uscirà su 45 giri nel 1974, come secondo singolo dell'album.

La città, brano scritto dalla cantante e paroliera Angela Denia Tarenzi su musiche di uno dei più importanti musicisti del XX secolo, il compositore argentino Astor Piazzolla, di cui diventa la traduttrice in italiano delle sue composizioni.

Cover
 Only you - There's no youDue canzoni in inglese di cui Iva incide le cover in lingua originale. La prima è un brano composta da Buck Ram e Ande Rand, la cui registrazione più celebre era stata senza dubbio quella dei The Platters del 1955. Il secondo è un brano scritto da Hal Hopper e Tom Adair e pubblicato per la prima volta nel 1944. Una famosa versione era sta quella di Frank Sinatra.
 I colori di dicembreIva incide questo pezzo composto da Pino Donaggio per la colonna sonora del film A Venezia... un dicembre rosso shocking, uscito nel 1973 e divenuto, nel tempo, un classico dell'horror.
 Il mondo è fatto per noi dueCover della celebre You Are the Sunshine of My Life di  Stevie Wonder. Il testo in italiano è di Stefano Scandolara.
 Come primaIva reinterpreta la celebre canzone portata al successo da Tony Dallara nel 1957, con musica di Vincenzo Di Paola e parole di Mario Panzeri.

Tracce
 Le giornate dell'amore - 4:07 - (Camillo Castellari e Corrado Castellari)
 È colpa mia - 4:05 - (Cristiano Minellono - Massimo Cultraro)
 Chi mi manca è lui - 3:40 - (Luigi Albertelli - Roberto Soffici - M. Guantini)
 Vendetta - 3:40 - (Paolo Limiti - Corrado Castellari)
 Lassame sta - 3:07 - (Luigi Albertelli - Guantini)
 Only you - 2:46 - (Buck - Ram)
 L'indifferenza - 4:18 - (Plinio Maggi)
 There's no you - 3:40 - (Hopper - Adair)
 I colori di dicembre (dalla colonna sonora del film "A Venezia ...un dicembre rosso-shovking) - 2:57 - (Giorgio Calabrese - Pino Donaggio)
 Il mondo è fatto per noi due (You Are the Sunshine of My Life) - 3:10 - (S. Scandolara - Stevie Wonder)
 Come prima - 3:06 - (Mario Panzeri - Di Paola - Taccani)
 La città - 4:10 - (Tarenzi - Astor Piazzolla)

Formazione
 Iva Zanicchi - voce
 Gigi Cappellotto – basso
 Gianni D'Aquila – batteria, percussioni
 Ernesto Massimo Verardi – chitarra acustica, chitarra classica
 Victor Bach – pianoforte
 Bruno De Filippi – chitarra elettrica, chitarra a 12 corde
 Gianni Zilioli – tastiera
 Sergio Almangano – violino
 Franco Corvini – tromba
 Glauco Masetti – sax alto
 Giancarlo Barigozzi – flauto, sassofono tenore

Stampe fuori dall'Italia

Note

Collegamenti esterni

Le giornate dell'amore


Die suurlat (Freylinia visseri) is 'n struik wat deel is van die Scrophulariaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap voor. Daar was twee subpopulasies bekend by Velddrif en Hopefield. Een is vernietig toe 'n substasie gebou is in 1954. Die oorblywende populasie bestaan uit 24 plante en word bedreig deur aartappel verbouing.

Die struik se FSA-nommer is 670.4 Die boom is deel van die fynbos.

Sien ook
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Verwysings

Bronne
 REDLIST Sanbi
 Plants of the World Online

Freylinia
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Freylinia visseri


L'assedio di Costantinopoli del 1422 fu condotto dagli ottomani contro i bizantini. L'esito finale fu la vittoria degli assediati bizantini. Questo fu il secondo assedio che gli ottomani tesero alla capitale dell'Impero bizantino, ma anche questo tentativo di prendere la città fallì come il precedente.

Le cause
L'assedio su Costantinopoli e Tessalonica iniziò perché, nel 1421, l'erede al trono bizantino Giovanni VIII Paleologo, figlio dell'imperatore bizantino Manuele II Paleologo, aveva interferito nelle questioni dell'impero ottomano, nel campo della successione del trono del sultano; visto che Mehmet I, padre di Murad II, era morto in quell'anno, egli aveva appoggiato Mustafa che tentò di impadronirsi del trono ottomano, ma senza riuscirci, ottenendo di essere strangolato da Murad II. Questa politica, che Giovanni VIII Paleologo aveva utilizzato, era comunemente usata nell'impero bizantino e serviva a mandare in confusione i propri nemici confinanti, in modo che l'impero potesse così rafforzarsi, visto poi che in quel momento era in piena agonia, si preavvisava la caduta dell'impero che poteva avvenire da un momento all'altro. Questa linea politica era solitamente usata da Manuele II, che aveva portato grandi frutti per l'impero. Manuele però non sostenne questa intromissione del figlio nell'impero ottomano, perché l'impero era in pace da un decennio con l'impero ottomano, ma non riuscì a impedirgli di farla, visto che era vecchio e stanco, lasciò che il figlio facesse quello che meglio credeva, senza però mai dargli la sua approvazione. Giovanni VIII Paleologo, come tutti i giovani di Costantinopoli, voleva riportare alla grandezza di un tempo l'impero, ma con questa mossa rovinerà gli sforzi di trent'anni di regno del padre.

I preparativi
Quando però Murad II riuscì a farsi ufficialmente riconoscere come il successore del padre Mehmet I, egli decise di invadere l'Impero bizantino. Il progetto dell'assedio fu elaborato da lui stesso, e consisteva in un doppio attacco all'Impero, dividendo il grande esercito ottomano in due armate: il grosso dell'esercito andò ad assediare Costantinopoli, mentre il rimanente avrebbe  assediato Tessalonica, che era la seconda città più grande dell'impero bizantino. Con la conquista di Tessalonica l'Impero ottomano avrebbe potuto dominare tranquillamente su tutta la Tracia, schiacciando così le ultime resistenze bizantine in quei luoghi. In più Murad II poteva contare su una nuova arma molto efficace, che avrebbe migliorato l'artiglieria ottomana. Infatti nel 1422 gli ottomani acquistarono i loro primi cannoni d'assedio, usando i falconi, che erano armi di calibro ridotto (8–10 cm per i modelli più grossi), ma di gittata comparabile a quella di una colubrina. Prima di iniziare l'assedio, Murad II fece costruire molti colpi da poter sparare con il suo cannone, che ovviamente sarebbe stata l'arma protagonista negli assedi di Costantinopoli e di Tessalonica.

L'assedio
Ma l'assedio di Costantinopoli si rivelò una disfatta per gli ottomani, perché anche se i bizantini erano ormai in decadenza e controllavano un territorio ridotto, la loro capitale era stata una delle città più potenti del mondo per tutto il corso del Medioevo, ed era dotata di mura solidissime, che erano considerate all'epoca inespugnabili. Anche se l'artiglieria che usava Murad II era innovativa, non poteva certo intimorire le grandi mura di Costantinopoli. Inoltre i bizantini difesero le mura anche con dei piccoli cannoni, che erano una novità arrivata a Costantinopoli nella seconda metà del XIV secolo, sotto il regno di Giovanni VI Cantacuzeno, e usarono anche il famoso fuoco greco, i cui metodi di produzione sono tuttora ignoti. Questa era un'arma terribile inventata nel VI secolo, una sostanza che se incendiata bruciava anche in acqua, e che i bizantini davano in dotazione alle proprie navi rendendole molto temibili dalle altre marine.

Il comandante dell'esercito bizantino era Giovanni VIII Paleologo, primogenito dell'Imperatore Manuele II Paleologo e futuro erede al trono (difatti sarà il penultimo Imperatore bizantino). Il padre gli affidò questo compito perché sapeva che il figlio era molto euforico, e sognava di riportare l'Impero bizantino agli antichi splendori, e difatti incitava l'esercito a resistere, con gran grinta. Alla fine l'esercito di Murad II dovette ammettere la sconfitta e abbandonare l'assedio. Si può dire che questa battaglia la vinsero le mura di Costantinopoli, che erano state fatte edificare da Teodosio II, nel V secolo, ed erano tra le mura più possenti esistenti all'epoca.

Conseguenze
Nonostante tutto, l'esito della campagna di Murad II non fu completamente negativo. Grazie al suo progetto dell'attacco a tenaglia contro l'Impero bizantino, gli ottomani riuscirono a mettere le mani nel 1430 su Tessalonica, che nel frattempo era passata sotto il controllo veneziano; infatti il Despota Andronico Paleologo, gravemente malato, si era reso conto di non poter resistere a lungo. Aveva perciò ceduto la città assediata ai veneziani, i quali, dopo un iniziale entusiasmo, si erano resi conto della drammaticità della situazione e avevano abbandonato la città al suo destino.

Nonostante la vittoria bizantina, l'Impero stava affrontando dei grossi problemi economici, e Papa Pio II aveva promosso la donazione da parte dei monarchi europei dei cannoni, come mezzi di sussidio, contro la lotta contro gli ottomani. Tutti i nuovi cannoni arrivarono però solo dopo che vi era stato l'assedio del 1422. Questi nuovi cannoni furono accolti molto bene a Costantinopoli, e immediatamente furono montati sulle mura, perché gli ottomani, seppur sconfitti, rimanevano sempre una minaccia. Ma questo non servì a salvare l'Impero bizantino: infatti Costantinopoli verrà conquistata trent'anni più tardi, nel 1453, dal sultano Mehmet II.

Tradizioni
I cronisti del tempo, parlando dell'assedio ottomano a Costantinopoli del 1422, attribuirono la fine dell'assedio ad un'apparizione dell'icona di Theotókos (che rappresentava la madre di Dio con Gesù, ed era molto venerata tra i bizantini) sulle pareti della città, che impaurì il nemico, salvando la capitale bizantina. Giovanni Canano racconta:

Note

Bibliografia

Voci correlate
 Assedio di Tessalonica (1422-1430)

Costantinopoli 1422
Costantinopoli 1422
Assedi di Costantinopoli

Assedio di Costantinopoli (1422)


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Cyphotettix. Ang Cyphotettix sakop sa kabanay nga Tetrigidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Cyphotettix

Cyphotettix


Bethesda () is 'n nie-geïnkorporeerde, sensus-aangewese plek in die suide van Montgomery County, Maryland, Verenigde State, geleë net noordwes van Washington, D.C.. Dit kry sy naam van 'n plaaslike kerk, die Bethesda Meeting House (1820, herbou 1849), wat op sy beurt sy naam van Jerusalem se Poel van Bethesda gekry het. Die National Institutes of Health se hoofkampus en die Walter Reed Nasionale Militêre Mediese Sentrum is in Bethesda, benewens 'n aantal korporatiewe en regeringshoofkwartiere.

As 'n nie-geïnkorporeerde gemeenskap het Bethesda geen amptelike grense nie. Volgens die 2020 Verenigde State-sensus het die gemeenskap 'n totale bevolking van 68 056 gehad.

Geskiedenis
Bethesda is geleë in 'n streek wat ten tyde van Europese kolonisasie deur die Piscataway- en Nacotchtank- stamme bevolk is.

Tussen 1805 en 1821 het Bethesda 'n landelike tussenstasie geword ná die ontwikkeling van die Washington and Rockville Turnpike, wat tabak en ander produkte tussen Georgetown en Rockville vervoer het, en noord na Frederick. 'n Klein nedersetting het teen 1862 rondom 'n winkel en tolhuis langs die draaipunt gegroei. Die nedersetting is in 1871 deur posmeester Robert Franck hernoem na die Bethesda Meeting House, 'n Presbiteriaanse kerk wat in 1820 gebou is.

Onderafdelings het in die laat 19de eeu op ou plaasgrond begin verskyn, wat die woonbuurte Drummond, Woodmont, Edgemoor en Battery Park geword het. Verder noord het verskeie ryk mense Rockville Pike bekend gemaak vir sy herehuise.

In 1930 het dr Armistead Peter se baanbreker herehuis "Winona" (1873) die klubhuis van die Woodmont Country Club geword op grond wat nou deel is van die National Institutes of Health (NIH)-kampus.

Die Tweede Wêreldoorlog en die daaropvolgende uitbreiding van die regering het die vinnige groei van Bethesda verder gevoed. Beide die Nasionale Vloot Mediese Sentrum (1940–42) en die NIH-kompleks (1948) is net noord van die ontwikkelende middestad gebou, en dit het regeringskontrakteurs, mediese beroepslui en ander besighede na die gebied gelok. In onlangse jare het Bethesda die belangrikste stedelike kern en werksentrum van die suidweste van Montgomery County geword.

Aardrykskunde

Die belangrikste kommersiële korridor wat deur Bethesda gaan, is Maryland Route 355 (bekend as Wisconsinlaan in Bethesda en as Rockville Pike en Hungerford Drive in meer noordelike gemeenskappe), wat, in die noorde, Bethesda met die gemeenskappe van Noord-Bethesda en Rockville verbind, wat eindig, na verskeie naamsveranderinge, in Frederick. Na die suide word Rockville Pike Wisconsinlaan naby die NIH -kampus en gaan verder as Bethesda deur Chevy Chase, Friendship Heights en in Washington, D.C., en eindig in Georgetown.

Instellings
Belangrike mediese instellings wat in Bethesda geleë is, sluit in die National Institutes of Health-kampus, Walter Reed Nasionale Militêre Mediese Sentrum, en die aangrensende Uniformed Services University of the Health Sciences, sowel as 'n aantal ander militêre mediese en navorsingsinstellings.

Die hoofkwartier van die verdedigingskonglomeraat Lockheed Martin, die bestuurde gesondheidsorgmaatskappy Coventry Health Care en hotel- en oordgroep Marriott International en Host Hotels & Resorts, Inc. is in Bethesda geleë. Sagtewaremaatskappy Bethesda Softworks en die Discovery Channel was oorspronklik in Bethesda geleë, lg. het sy hoofkwartier in Bethesda gehad voordat dit in 2004 na Silver Spring verskuif is. In die somer van 2021 het Fox Television Stations die uitsaaifasiliteite van sy televisiestasies in die Washington-omgewing, WTTG en WDCA, na Bethesda verskuif.

Sportfasiliteite
Bethesda is die tuiste van die Congressional Country Club, wat erken word as een van die wêreld se mees gesogte private countryklubs. Congressional het reeds vier groot gholfkampioenskappe aangebied, insluitend die 2011 Amerikaanse Ope, wat deur Rory McIlroy gewen is. Die AT&T National, aangebied deur Tiger Woods, is vier keer by Congressional gespeel.

'n Aantal ambassadeurswonings is in Bethesda geleë, insluitend Bangladesj, Haïti, Kaap Verde, Guyana, Honduras, Lesotho, Marokko, Nicaragua, Uruguay en Zimbabwe.

Verwysings

Koördinate op Wikidata

Bethesda, Maryland