Die Donbas of Donbass (Oekraïens: Донба́с, Donbas; Russies: Донба́сс, Donbass) is 'n historiese kulturele en ekonomiese streek in Suidoos-Oekraïne, waarvan 'n deel bewoon word deur pro-Russiese separatistegroepe in die oorlog tussen Rusland en Oekraïne: die Volksrepublieke Donetsk en Loehansk.

Omvang
Die naam "Donbas" is 'n kombinasiewoord, van Донецький вугільний басейн, Donetski woehilni basein (Oekraïens vir "Donets-steenkoolbekken") of Донецкий угольный бассейн, Donetski oegolni bassein (Russies). Die naam verwys na die Donetsrif, wat met die Donetsrivier verbind word. Verskeie definisies bestaan van die streek se omvang.

Die algemeenste definisie wat vandag gebruik word, verwys na die Donetsk- en Loehansk-oblast in Oekraïne, terwyl die historiese steenkoolmynstreek dele van dié oblasts uitgesluit en dele van Dnipropetrofsk-oblast en Suid-Rusland ingesluit het. Donbas het die historiese grens gevorm tussen die Zaporozje- en die Don-Kosakke. Dit was 'n belangrike steenkoolmyngebied sedert die laat 19de eeu, toe dit baie geïndustrialiseerd geraak het.

Onrus
In Maart 2014, ná die Euromaidan-beweging en die Oekraïense Rewolusie van 2014, is groot dele van die Donbas deur onrus geteister. Dié onrus het later ontwikkel in 'n oorlog deur Russiese en pro-Russiese separatistegroepe wat geaffilieer is by die eensydig verklaarde volksrepublieke Donetsk en Loehansk, wat albei in 2022 deur Rusland erken is, maar nie deur enige ander lidlande van die Verenigde Nasies as wettig beskou word nie. Die republieke het hulp van Rusland teen Oekraïne gekry, insluitende wapens, ammunisie en militêre en veiligheidsdienste.

Voor die oorlog is die stad Donetsk (toe die vyfde grootste in Oekraïne) beskou as die nieamptelike hoofstad van die Donbas. Groot stede met meer as 100 000 inwoners sluit ook in Loehansk, Marioepol, Makiifka, Horlifka, Kramatorsk, Slowjansk, Altsjefsk, Sjewjerodonetsk en Lisitsjansk. Op die oomblik is die stad Kramatorsk die tussentydse administratiewe sentrum van Donetsk-oblast, en Sjewjerodonetsk dié van Loehansk-oblast. Dié twee oblaste speel tans 'n groot rol in die voortgesette oorlog tussen Oekraïne en Rusland.

Verwysings

Skakels

Geografie van Oekraïne
Geografie van Rusland

Donbas


Pierre William (born 17 December 1928) is a French former athlete. He competed in the men's triple jump at the 1960 Summer Olympics.

References

External links

1928 births
Possibly living people
Athletes (track and field) at the 1960 Summer Olympics
French male triple jumpers
Olympic athletes for France
Sportspeople from Dakar

Pierre William


Bronisław Trzciński (ur. 10 lipca 1942 w Dąbrowach, zm. 11 maja 2017 w Elblągu) – polski kapłan rzymskokatolicki, prałat, kanonik rzeczywisty (gremialny) Kapituły Katedralnej Elbląskiej (1996), inicjator przeniesienia kościoła bł. Doroty z miejscowości Kaczynos do Elbląga.

Życiorys
Urodził sięw Dąbrowach, powiat szczycieński, w rodzinie Stanisława i Marii z domu Bryszewskiej. W 1960 uzyskał maturę w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrołęce i 19 lipca tegoż roku został przyjęty w poczet alumnów seminarium duchownego "Hosianum" w Olsztynie. 21 grudnia 1962 otrzymał tonsurę, dzień później posługi ostiariatu i lektoratu, 13 grudnia 1963 posługi egzorcystatu i akolitatu.

W 1967 ukończył Wyższe Seminarium Duchowne "Hosianum" w Olsztynie. Święcenia kapłańskie przyjął 18 czerwca 1967 roku, po czym pracował jako wikariusz w parafiach w Białej Piskiej (1967–1971) oraz w parafii Św. Mikołaja w Elblągu (1971–1981).

21 stycznia 1981 objął probostwo nowo erygowanej parafii Bł. Doroty w Elblągu. Jako proboszcz doprowadził do przeniesienia zabytkowego, pomenonickiego i zniszczonego w 80% szachulcowego kościoła bł. Doroty z l. 1705–1759 z miejscowości Kaczynos (niem. Katznase, koło Malborka), a także zabytkowego budynku plebanii z Królewa. Kościół przeniesiono w ciągu 3,5 roku, a pierwszą mszę świętą w niewykończonym jeszcze kościele odprawiono 25 grudnia 1984 r.

Po przejściu na emeryturę w 2008 nadal pełnił posługę kapłańską w tej parafii jako rezydent.

W latach 1992–2004 ks. Bronisław Trzciński był pierwszym dyrektorem i współzałożycielem Caritas diecezji elbląskiej. Organizator wielu akcji dobroczynnych na rzecz ubogich rodzin, dzieci oraz osób potrzebujących i bezdomnych. Za czasów jego działalności udało się uzyskać i wyremontować budynki, które przeznaczono na Ośrodek Kolonijno-Formacyjny w Mikoszewie. Zapoczątkował inicjatywę tzw. skarbonki wielkopostnej, podchwyconą następnie przez parafie w całej Polsce.

W latach 1992–2005 pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza policji, a w latach 1994–2006 był dziekanem dekanatu Elbląg-Południe. W 1988 uzyskał tytuł kapelana honorowego Jego Świątobliwości.

Zmarł 11 maja 2017 w Elblągu i pięć dni później po mszy św. żałobnej w kościele bł. Doroty został pochowany w kwaterze księży na cmentarzu komunalnym Dębica.

Przypisy

Kanonicy elbląskiej kapituły katedralnej
Pochowani na Cmentarzu Komunalnym Dębica w Elblągu
Urodzeni w 1942
Zmarli w 2017
Ludzie związani z Białą Piską

Bronisław Trzciński


She Couldn't Help It er en amerikansk stumfilm fra 1920 af Maurice Campbell.

Medvirkende
 Bebe Daniels som Nance Olden
 Emory Johnson som William Lattimer
 Wade Boteler som Tom Dorgan
 Vera Lewis som Hogan
 Herbert Standing som Van Wagenen
 Z. Wall Covington som Mr. Ramsey
 Helen Raymond som Mrs. Ramsey
 Ruth Renick som Nellie Ramsey
 Gertrude Short som Mag Monahan
 Milla Davenport som Matron

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1920
Romantiske komediefilm fra USA

She Couldn't Help It


An Mopala orma in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Carl Plötz hadton 1879. An Mopala orma in nahilalakip ha genus nga Mopala, ngan familia nga Hesperiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mopala

Mopala orma


Kaliwatan sa insekto ang Pseudomenopon pflegeri. Una ning gihulagway ni Eichler ni adtong 1952. Ang Pseudomenopon pflegeri sakop sa kahenera nga Pseudomenopon, ug kabanay nga Menoponidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Pseudomenopon

Pseudomenopon pflegeri


AFRIKAANS – DIE GOUE SLEUTEL NA BEMAGTIGING. HOE AFRIKAANS MY BEMAGTIG.

Toe Afrikaans op 08 Mei 1925 as 'n offisiële taal gevestig was, was dit die begin van inklusiwiteit, 'n breë lys van talentvolle skrywers en sangers en die begin van unieke taal. Dit is gesien as die jongste offisiële taal in die hele wêreld. Maar vir ons wat lief is vir Afrikaans – sê ons dat dit is die grys hare van tale, met sy kreatiwiteit en denkvaardighede vir verandering.

Hoe bemagtig Afrikaans 'n mens?

Dit is nie 'n staatsgeheim nie dat Jan Alleman moet bemagtig word. Om meer van hulle self kan maak en om die lig aan die einde van die toneel te sien. En dit is nie ook 'n staatsgeheim nie dat 'n soldaat is nie eens 'n soldaat sonder 'n wapen. So is dit vir ons dat Afrikaans eintlik die lig is vir die duisternis. Nie net omdat dit 'n akademiese taal is nie. Maar omdat dit 'n kragtige wapen is wat gelaai is met koeëls van kreatiwiteit, liefde, geskiedenis, mag, verantwoordelikheid, opvoeding en gebeurtenis. Met daardie koeëls kan 'n mens die lewe se probleme uit skop en 'n blink toekoms vir elke Jan Rap en sy maats maak.

Maar wat eintlik doen hierdie kreatiwiteit vir 'n mens? Evolusie en aanpassing is een van die grootste vaardighede wat 'n mens soek om in die lewe te presteer. En Afrikaans is daardie sleutel wat jy soek om te presteer! Met organisasies soos – skole, die ATKV, FAK, BEELD en vele meer is dit so duidelik soos daglig dat die toekoms van Suid – Afrika se kuns lê kapoet in die hande van Afrikaans. Om meertalig te wees maak dit dat 'n mens nie net talig te wees maar om ekonomies, sosiaal, en aktief te bemagtig word. Afrikaans bemagtig my met sy evolusie van frases en om met ander te meng soos 'n lekker potjiekos op 'n lekker Sondag middag. Biltong, kaas broodjies, en 'n brandende brandewyn is nie die ABC van Afrikaans nie. Maar die vermoë om probleme te identifiseer en met oplossings kom. Om met mekaar te staan en nie die stryd verloor. Dis hoe Afrikaans ons bemagtig het, om trots te wees vir wie jy is en waarvandaan jy kom en gaan. Die evolusie en aanname van die Afrikaanse taal wys vir ons dat al jy 'n fossiel, aan die einde van die dag moet jy ook verander. Moet jy as 'n mens ook gewoond raak met die lewe en hoe dit is. Moet jy ook die lewe met 'n positiewe uitkyk benader. En dit is die beginsel van sukses, kreatiwiteit en bemagtig.

Die Afrikaanse taal en kultuur bemagtig ons ook om bewus te wees van ons natuur. Dat sit ons dit ook in ons volkslied. Dit wys die vermoë om te dink van die toekoms en die planeet en alles wat ons daarvan van dit uitkry. Daardie natuur is ook duidelik gesien by die Taalmonument. Dat natuur eintlik die hart, lewe en die begin van 'n gesond lewe. Want om respekvol te wees van ander mense wat rondom jou is, moet jy eintlik respekvol wees van die natuur ook en wat dit vir ons gee.

Afrikaanse woorde is gesien as 'n taal wat baie romanties en vol liefde is. Liefde is die beginsel van lewens waardes vanaf respek, verantwoordelikheid, en vrede. Want met daardie lewens waardes kan ons baie goed doen en suksesvol wees. Met daardie feit kan ons aflei dat regtig Afrikaans die sleutel van bemagtiging en die toekoms is. Want wat is 'n plek sonder respek? Want respek versag 'n mens se hart. Dit maak dat mense aan mekaar luister en se opinies ervaar. En dit bou gemeenskappe. Dit bou lande en dit is wat ons in Suid-Afrika soek. 'n Plek waar respek is gegee en gevat – want sukses kom wanneer twee mense as een werk. Hierdie is die vaardighede wat kinders van 'n jong ouderdom geleer moet word. En watter beter manier is dit as dit nie in Afrikaans is nie. Die taal van jou hart. Die taal van die toekoms. Die taal van vrede en die taal van uitbundige vreugde.

Skattebol, skat, of poplappie is nie net woorde van liefde nie. Maar is woorde van vrede en woorde wat 'n mens wys dat hy of sy waardeer is. En dat daardie persoon 'n groot verskil kan maak. Selfvertroue en deursettingsvermoë is nie net in een dag geformuleer nie. Dit is stukkie vir stukkie deur 'n magtige taal geformuleer.

'n Kort geskiedenis van DIE GROOT TREK en die groot bemagtiging uit dit.

In die Groot Trek het manna geveg vir wat hulle glo. 'n Visie en 'n passie leef nou vir ewigheid. 'n Visie om te lei en te veg. 'n Visie vir 'n nuwe begin en 'n visie van bemagtiging. Die bemagtiging om vry te wees om verandering en die ekonomiese stelsel te verhoog. Dit is een van die bemagtiging wat ons van af die Groot Trek kry. Om trots te wees van wie jy is en te veg vir jou identiteit om nie verloor te raak nie. Daardie is die groot ABC van 'n ware man. Daardie is 'n groot les wat aan kinders moet geleer word. Om te bemagtig dat hulle teen boeliery en sosio-ekonomiese probleme te kan veg en by dit staan. Hierdie voorbeeld kan ons dit uit die Groot Trek leer. As ons iets van hulle leer kan ons staan teen lewensprobleme, en sien sukses met alles wat ons doen. As ons so les van 'n jong ouderdom leer kan ons die ekonomie verhoog. Kan ons kinders emosioneel en sosiaal bemagtig word. Om dankbaar te wees, sterk te wees en droomvol te wees oor wie hulle is en wie hulle later in hulle lewens gaan wees. 'N WARE LEIER. 'N REGTE DIAMANT.

Om fisies te bemagtig is ook een van die bemagtiging wat ons van die Groot Trek kry. Kan 'n mens regtig sê dat die rede vir ons Rugbyspan om se te veg is dat hulle, hulle motivering van die Groot Trek gekry het? Al lyk die Groot Trek se fisiese bemagtiging soos 'n druppeltjie in die emmer is dit eintlik nie. Suid-Afrika is eintlik bevoorreg om so 'n baie aktief jeug te hê. Met 'n positiewe uitkyk aan die lewe en die hart van sport. Hierdie bemagtiging bemagtig ons nie net fisies of emosioneel nie, maar dit versterk ook ons ekonomie, sport en die algemeen. 'n Liggaam wat oefen staan 'n hoë kans om ook fisiologies te bemagtig word. In plaas van om bouers buite Suid-Afrika te gaan haal kan ons hulle in Suid-Afrika verniet en met 'n hoë standaard kry. In plaas van om steroïde te gebruik en die gesondheid van die juig in groot gevaar sit kan ons, ons eie natuurlike liggaambouers hè. Wat hulle motivering en hulle DNA van die Groot Trek gekry het. Nou kan 'n mens regtig se dat boontjie kry sy loontjie want sterk, verantwoordelikheid, en visie vol is ons net soos die voortrekkers. Dat al veg ons en al klim ons 'n berg klim ons dit eintlik vir 'n rede. Klim ons dit vir 'n oplossing. Klim ons dit vir ewigheid. Klim ons dit vir 'n toekoms. Klim ons dit vir liefde. Klim ons dit vir vreugde. Klim ons dit vir eenheid.   Die kuns van hierdie fisiese bemagtiging is om nooit te stop nie. Want die rivier stop nie. Die planete stop nie. So hoekom moet ons maar stop? Om 'n sterk ekonomiese stelsel te hê en slaag te raak van die slegtes van ons land - soek ons mense soos die Groot Trek wat nooit tou op gegooi nie. Omdat hulle geglo in hulle droom. Laat ons nie net blou berge en oseane hê nie. En vars lug hê. Laat ons dit versterk, laat ons dit wêreldberoemd maak en dit aanvaar. Laat ons vir ons minerale en ons kultuur veg. Laat ons soos mure saam staan en hande vashou soos die Groot Trek.

'n Wapen is nooit 'n wapen voor dat dit 'n gebruiker het nie. Dit is so met die potensiaal wat binne die Afrikaanse taal is. Dit is nie genoeg geëer nie! En ons moet maar in skaamte sit want die Groot Trek se grootste wapen was eenheid en dankbaarheid. Die geheime wapen wat hulle almal gebruik is, was die wapen om saam te staan buitendien hoeveel hulle was. 'n Wapen is nie wat jy het nie, maar 'n wapen is wie jy is. Is wat binne jou is. Dít is wat 'n wapen is. En om Afrikaans te wees is 'n groot kragtige spesiale wapen dat 'n mens kan hê en wees. Dis darem een van die redes hoe Afrikaans en die Groot Trek ons bemagtig het. Dat ons moet die kans vat en die verhoog klim en wees die bes van wat ons kan wees. Sonder om bekommer te wees van wat eintlik in jou hand is. Want 'n pen is nooit 'n pen sonder die gebruiker nie. 'n Papier is nooit 'n papier sonder die een wat op daardie papier gaan skryf nie. En dit so met 'n wapen of 'n geweer. 'n Wapen is binne die hart en die koeëls is die bloed wat deur jou vloei. So is dit met Afrikaans – dit is 'n kragtige wapen. Dit is die bloed van hoop wat die nasie kans gee om te leef en streef vir 'n nuwe son opkoms. Afrikaans is die ontploffing van lewe, is die ontploffing van kleure – kleure van gelykheid en eenheid. Dit is die geheime wapen wat die trekkers gebruik het en dit is vir ons bemagtiging. Dit is vir ons hoop en dit is vir ons sukses en trotsheid.

Die nooit vertellende waarheid oor die Afrikaanse taal.

Soos die oseaan water wat die klippe van die see hard slaan, en nog steeds bly die klippe net doodstil. Soos 'n lighuis wat lig vir skepe gee. Soos 'n lewens kompas wat gebalanseer is en nie jou dwaal lei nie. Soos die volkslied wat met trotsheid gesing en met harte van pyn en oë wat 'n Waterval van trotsheid het, en 'n stem van vreugde, vrede en 'n weer begin van die lewe. Soos die oog van die lug wat bo-op almal kyk. So is dit ook met die magtige taal en kultuur - Afrikaans.

Wat help dit eintlik om net die gewete storie oor en oor te dra sonder om die eerlike waarheid in te sit? Dat al die Afrikaanse taal 'n uitkomste taal van die Duits is, is hulle nou sterker as die woord sterk. Die lessie wat ons vanuit hierdie storie leer is om nooit in een plek te wees nie, omdat jy bang is vir verandering. Hierdie is die bemagtiging van krag, die bemagtiging van verandering, die bemagtiging van 'n weer begin. Hierdie is die lesse wat aan ons as die jeug moet geleer word, om nooit bang te wees, om uit jou gemaklike posisie uit te kom. Hierdie is die rede dat ons nie emosioneel bemagtig word is nie om die  waarheid en toestand van die lewe te verstaan en te verbeter. Ons kyk nie terug nie aan die geskiedenis van ons wonderlike tale, ons navors nie oor die wortels van wie ons is. Ons moet nie net praat en Afrikaans leef nie. Maar ook asem, dink en laat dit deur ons vloei dat ons nie net Afrikaans is nie – of Afrikaans ons bemagtig nie. Omdat ons wil dit hê dat dit saam met ons moet wees. Weereens die bemagtiging van identiteit en deursettingsvermoë. O – regtig, met wat 'n wonderlike taal is ons geseën! Want woorde is nie net dit wat ons leer nie maar ook groot verskriklik erg lewens lesse en waardes. Afrikaans die taal van my hart!

Het jy geweet dat Afrikaans die jongste taal in die wêreld is? Maar het jy geweet dat dit die derde sprekende taal in Suid-Afrika is? En weet jy dit ook dat Afrikaans 8.09 miljoen sprekers het? As ek een en een albei sit maak dit vir my 'n groot wen boerpot. Hoe fantasties en motiverend is dit dat al hoe jonk 'n taal is, nog steeds is dit wêreldberoemd.  Afrikaans is eintlik 'n bemagtigingswapen – 'n bron van krag is. En uit daardie feite kry dit ons uit dat dit nooit te laat  is nie om 'n saad te plant nie. Dit is nooit te laat om 'n huisie te bou. Dit is ook nooit te laat om nalatenskap oor te los nie. Wat die belangrikste is -  is wie jy is en wie en wat het jy agtergelos het. En dis 'n feit soos 'n koei dat dié wat oorbly het - is diamante en pilare van sterkte is. Want 'n boer plant nie net 'n saad nie. Hy voed die nasie en maak drome om 'n realiteit te wees en dit is so met die jong Afrikaner. Uit hierdie jong feit kry ons die bemagtiging van nie bang te raak nie, nie na ouderdom kyk nie en nie luister nie. Want wat jy is laat jou groei. Hierdie is die soort bemagtiging ons soek in ons land nie net as 'n visie nie, maar ook as 'n realiteit wat vir ewigheid sal leef. Die jeug moet bemagtig word om nie hulle ouderdom te sien nie. Want dis die skoon siele wat die grootste geheime weet en hoe om deur die skewe paaie te loop. Uit hierdie kry ons die bemagtiging dat die jeug moet leer en skool toe te gaan om nie vir 'n ander persoon te werk nie maar om 'n werkskepper te wees. Om 'n lig draer te wees. Om Suid-Afrika se ekonomie te verhoog en trots te wees van hoe lekker lokaal is. Hierdie is die soort bemagtiging ons soek om ontslae te raak van boeliery en misbruik om die stof af te vee en die mooi van die jeug sien. Want die toekoms begin met ons die jeug. Ons moet bemagtig word om nooit onsself klein te sien nie. Maar groter as groot te sien. As skeppers van verandering, as die lig wat verlore was en nou gevind. As die stem van ons ouers wat die stem nie gehad het nie. Maar hoe sal daardie gedoen word sonder om sterk en groot te wees? Die regte feit is eintlik dat die jeug eintlik nie klein of jonk is nie. Maar dat die jeug dinamiet is – en nie gereed om skade te veroorsaak nie maar om 'n reënboog van hoop op te skep.

Het jy dit geweet dat party mense sê dat party Duitsers eintlik nie van Afrikaans hou nie? Die grootse vraag in hierdie gedeelte is - sal jy regtig al van wie jy is net op n persoon se opinie sit? En die grootse antwoord waarin jy soek is – nee. En hierdie is die soort bemagtiging wat ons aan die jeug en almal moet leer. Om nooit jouself terug te hou en jouself verbeter in plaas van mense se opinies. Afrikaans het die spyker op die kop geslaan toe hulle gewys het dat al ruk die winde die taal links en regs, sal hulle nog steeds soos die berge geplant en sterk wees. Hierdie is die bemagtig wat ons soek – om nooit toe te laat dat mense se opinies ons verwoes nie. Ons moet dit nie toelaat dat mense se opinies ons self beeld te verwoes en dit binne die modder laat sleep nie. Want die krag van 'n wenner lê in die persoon se selfbeeld.

Afrikaans is nie net 'n taal nie. Dit is 'n Vredefortkoepel. Dit is die droom wat gou-gou 'n realiteit gaan wees. Die droom wat lig gaan skep en die droom wat hoop, vrede en vreugde gaan bring. Dit is die droom van realiteit – dit is die droom wat eintlik uitgeleef moet word. Afrikaans is die meteoriet wat van die hemel af gekom het. Dit is die groot impak wat ons seën of nader tyd wag. Dit is die waarheid en dit is die ster. Dit is die ster van 'n weer begin. Dit is die ster wat blink in die nag en dié wat dwaal gaan, terug in regte paaie lei. Dit is die grond wat gebruik is om die die toekoms te plant. Dit is eintlik die toekoms want uit die grond kry ons krag en krag is kos en uit krag is daar lig en uit daardie lig is daar 'n pad en uit daardie pad kry ons 'n wil en daardie wil is die wil van sukses. Dit is die wil van liefde. Dit is die wil van vergifnis. Dit is die wil van ek moet wil. Afrikaans is ook water. Eintlik – lewe. Ja, Afrikaans is die vloei van lewe. Dit is die slukkie wysheid wat ons altyd vat toe ons rigting en antwoorde in ons lewens soek. Dit is die water van hoop en die water van krag. Dit is 'n vloeiende waterval en 'n rivier wat nooit droog sal gaan nie. Dit is die water van die reën wat die aarde plek-plek seën. Dit is wat Afrikaans is. Kragtig! Afrikaans 'n boom. Dit is die skaduskepper op 'n warm dag. Dit skep 'n bly plek as jou siel en hart moeg is. Dit is die windskepper, dit is waar herinneringe gemaak is. Dit is 'n blyplek vir die diere. Dit is die natuur! En ons skreeu halala Afrikaans! Afrikaans is nie net 'n taal nie. Dit is ook die mens. Dit is die mens wat aanhou probeer en veg vir hulle identiteit. Dit is die mense wat staan en nooit slaap totdat die probleem gekeer is. Dit is die mens wat sing met trotsheid en loop met selfvertroue na die oorlog. Dit is die mense wat praat en Afrikaans leef. Afrikaans is die mens wat weet wat is en wat was en wat moet nog wees. Afrikaans is ook die wêrelderfenis dit is die toekoms en die raakvatter. Afrikaans is ook die besoedeling. Nee moenie my verkeerd kry nie. Afrikaans besoedel dié wat eintlik vuil is en maak hulle, hulle skoon. 'n Kontras. Afrikaans is ook die dankgebed. Dit is 'n geskenk van die hemel af. Afrikaans is skat. Waardevol skat wat skatryk is en moet voorbehou wees. Afrikaans is 'n Kersfees liedjie op 'n lekker ou kers aand. Dit is 'n melodieë van dankbaarheid en getuig. En laastens maar nie die minste nie Afrikaans is die tien uit tien. En op ons lippe soos 'n Johnnie blou -- Afrikaans is te duur.

Die toekoms van Afrikaans en die bemagtiging daaroor.

Afrikaans is 'n baie sprekende taal en beslis nie vir 'n appel en ei kan verkoop nie. En daardie is 'n feit soos 'n koei dat ons eintlik moet vuur en wees trots daaroor dit. Want 'n taal is nie net van woorde nie net soos wat ek later in hierdie artikel gesê het.  'n Taal is die sosialistiese gom wat verhoudings en kanse vas bind. Wat ek eintlik hier bedoel, is dat Afrikaans eintlik daardie taal is. Het jy ooit in jou lewe gesien wanneer 'n paar trotse Afrikaans sprekers sit en die mag van hulle taal vuur? Een van Afrikaans se toekoms is is die vermoë om vas te bind en te vuur in wat jy is en waarin jy glo. En hierdie is die soort toekoms wat ons vir die kragtige taal Afrikaans wil hê – om 'n verhoë self beeld te hê. Want as jy in jouself glo het jy maar 'n meer positiewe uitkyk van jou lewe. Klink dit soos iets wat ons in Suid-Afrika soek? Presies, want watter soort leier is dit wat nie vir homself kan opstaan nie, of lewensbelangrik keuses te maak nie? Hierdie selfbeeld wat lê in die toekoms van Afrikaans kan jou help om die lewens se uitdagings te kan verrig, om risiko's te vat, en om moeilike situasies te kan hanteer. Hierdie is die bemagtiging wat van 'n jong ouderdom moet onderrig word. Binne in ons gedagtes te sit om hierdie taal meer lewe te kan gee.

Koeksisters, sosaties, konsertinas en 'n sokkie is net die perfekte goed om die ekonomie te verhoog, maar met lig aan die einde van die tonnel – is om jou emosionele welstand te kan verbeter. So sê jy vir my dat Afrikaans 'n natuurlike dokter is? Die aktiwiteite waarin dat geweld in Afrikaans is kan help met mentaliteit welstand. Hierdie beteken dat Afrikaans die bemagtiging van sosiale medisyne het. Hierdie maak dat die toekoms van hierdie magiese taal die pilare van ons lewens probleme is en die toekoms gaan wees. Met alles wat aangaan - suikersoet Afrikaans aktiwiteite die Vredefort koepel is kan wees vir ons probleme, want 'n gedagte wat gerus is neem beter keuses en is meer verantwoordelik as dié wat niks weet nie en moeg is. So een van Afrikaans se toekoms is die bemagtiging van die brein om meer geldig, gerus en aktief te wees. 'n Mens kan se magiese medisyne. Medisyne van die toekoms. Die lig aan die einde kant van twee koppe is.

Aan die ander kant van die toekoms van die Afrikaanse taal – het ons die motivering en determinasie. Determinasie om die wêreld aan te vat en die kultuur van wie jy is laat blinker. Hierdie is die determinasie en toekoms van boerdery en die vermoë en uniekheid dat dit nie net boerdery is nie maar die bemagtiging van die land se ekonomie, onafhanklikheid, 'n fondasie van deursettingsvermoë en 'n kop van denkvaardighede. Hierdie is die gom van die toekoms van die Afrikaanse taal. Dit is is die lewe van 'n droom wat nou vir ewigheid leef.

Die ander blinker toekoms vir die Afrikaanse kultuur en taal is groter veerkragtigheid en aanpasbaarheid. Hierdie kry ons dit uit die sterk geskiedenis wat ons daarvan weet. Hierdie is die toekoms en erfenis wat meer as goud en silwer duur is. Hierdie is die wins waarvoor ons moet geniet en voorhou. Die vermoë om te wees wie jy wil en kan wees.

Die digitale era het ook 'n invloed op Afrikaans se toekoms. Iets wat ons eintlik moet vuur. Hoe wonderlik en fantasties om te sien dat die taal van jou hart nie net op boeke wat more in die verlate kan dwaal wees. Hierdie wys die vermoë van aanpasbaarheid, kreatiwiteit, trotsheid, herwinning en die verbetering van tegnologie in die taal en kultuur. Hierdie wys dat die taal en kultuur nie net gepraat is nie maar lewendig en die taal van die toekoms is. Hierdie wys dat ons is gereed om die taal soos 'n eier dop te vang waar soos 'n vliegtuig laat vlieg. Hierdie is die bemagtiging wat ons soek – om nie in jou dop te wees nie maar om met die tye te verander. En dit is presies wat die Afrikaanse taal doen. Dit verander met die tye en dit is vir die toekoms en gereed vir enigiets. Ons skree met trotsheid en ons se halala en viva Afrikaans. Tegnologie is nie net die enigste ding wat ons met 'n groot impak sal aanvat nie. Ons hou ons duime vas om die wonder van Afrikaans te sien.

Hoe bemagtig Afrikaans ons emosioneel, fisies en sielkundig?

Dit is nie 'n geheim nie dat 'n leier of 'n persoon in algemeen die dapperheid van 'n leeu moet hê om goed te staan in die samelewing. Hierdie dapperheid kry dit ons aan baie algemene goed, maar een van dit is die verstaan van die algemene taal wat die mense tussen jou praat. Jy voel net nie gemaklik nie maar, jy het die bemagtiging om die wêreld aan te vat. En as jy 'n leier is moet jy jou mense met respek en gemaak lei. Afrikaans gee vir ons die bemagtiging van verhoogde vertroue – hierdie is die wins waarin jy kry as jy die vermoë het om hierdie pragtige taal kan praat en te kan beleef en om in mense se harte te kan inkom. Dit is gesê dat gee 'n boer jou hart dan het jy kos vir ewigheid. En daardie kos is die bemagtiging en die wins van die Afrikaanse taal. Sal jy honger kry wanneer jy kos in jou sak het? Presies, Afrikaans is daardie kos en dit is daardie bemagtiging wat jou mag letterlik en figuurlik vol hou. Nou hierdie prestasie van self-vertroue gee jou ook die vermoë om lewens probleme te kan verrig. 'n Emosionele wapen is wat jy eintlik het, 'n bystander aan jou kant en die antwoord van jou probleme. Want sonder om te lieg is Afrikaans 'n groot samelewing wat saam staan met wat hulle daarin glo – dink net aan die ondersteuning stelsel wat jy kan kry. Nou so 'n taal en kultuur moet jem kry, want hulle emosionele bemagtiging kan nie vir 'n appel en ei verkoop nie.

Die emosionele bemagtiging wat ons daaruit kry van die Afrikaanse taal is dat dit ons perspektief verbreed. Hierdie taal ontbloot jou nie net met die woorde nie maar ook aan die kultuur van die taal – die hart van die taal en die wortels na simpatie en verstaan na almal. Jy kry die bemagtiging van verdraagsaamheid, omdat julle aan mekaar verstaan. Nou het jy meer geleenthede, want jy kan net na sukses werk net met dié dat jy kan verdra. Die bemagtiging van hierdie taal gee jou 'n ander en unieke uitkyk aan die lewe, om jou kennis te verbreed en,  verstaan van die wêreld te verbeter en 'n gevoel van onderlinge verbondenheid te bevorder.

Jy kry ook die bemagtiging aan versterkte verstandelike behendigheid: die aanleer van hierdie wonderlike taal stimuleer kognitiewe funksie, insluitend geheue, probleemoplossing en kritiese denkvaardighede. Hierdie geestelike oefening kan algehele breingesondheid verbeter, wat ouderdomverwante kognitiewe agteruitgang vertraag.

Jy is ook bemagtig deur aanpasbaarheid, want jy gaan uit jou gemaklikheid en aanpas in 'n nuwe lewe vol van uitbundige vreugde en liefde wat soos spring bloesem. Jou manier van praat en hoe jy jouself behandel – met respek en self liefde – verander in iets wat uit die boeke is. Jy het die vermoë om aan albei kante probleme te kan oplos. Hoe wonderlik is dit?

Aan die fisiese kant van bemagtiging is dit so duidelik soos daglig dat jy word bemagtig deur akademiese prestasie. Want mense wat baie leer, baie goed weet. Hulle kry ook probleemoplossingsvaardighede, skryfvaardighede, en 'n verhoogde breinkapasiteit.

Hoe bemagtig Afrikaans ons ekonomies?

Om deur Afrikaans te bemagtig is dit net soos as jy 'n skat in jou huis het. Ons het die FAK, DIE BEELD, DIE ATKV, DIE MINI WIKIPEDEAN EN EN GROOT ONDERSTEUNERS WAT JOU RUG HET. Net die kuns van die Afrikaanse kultuur is alreeds die deur na die groot bemagtiging van jou beursie is.

S En dus so ook met Afrikaans – maar wat eintlik beïndruk is nie die verstaan deel nie maar die liefde en respek dat 'n mens net vir hulle kultuur kan hê. Hierdie is ook die bemagtiging van identiteit en self liefde. En soos dat ons land groei en ook die Afrikaanse taal, sal jy eendag benodig word in maatskappy in Amerika vir Afrikaans vertaling of vir 'n kliënt wat Afrikaans is. So Afrikaans is bemagtig om jou werk eendag te gee. Nie net in Suid-Afrika nie maar in die hele wêreld.

Het jy geweet dat 'n groter emmer meer water kan in hê eerder as 'n kleiner emmer? Dit is presies so met 'n persoon wat Afrikaans verstaan. Afrikaans gaan soos 'n ekstra taal tel in is dan hulle meertalig. Toe kry hulle hoe kanse om meer geld te verdien – omdat hulle 'n hoë kans staan om meer geld te verdien. Omdat hulle een of ander tyd in hulle werk plekke moet iets vertaal of met ander lande werk. So nou kom  nie net finansieel maar ook opvoedkundig.

Jy het 'n breë veld om jou besigheid te bevorder en te laat groei en dit finansieel te kan bemagtig.

Hoe bemagtig Afrikaans ons die land en die probleme wat ons het?

Afrikaans kan help as 'n taal om ons land se probleme te kan stop en verbeter. Want daar gaan kommunikasie tussen ons jeug wat nie ander tale mooi verstaan nie wees. Hierdie gaan soos 'n ondersteuningstelsel wees vir die juig omdat daar gaan 'n gom aan verstaan wees. Daar gaan 'n gemeenskap wees tussen die ouers en die jeug en die regering en baie probleme soos tienerprobleme sal makliker gekeer word.

Die opvoeding vlakke gaan verhoog omdat kinders, hulle onderwysers gaan verstaan. en hulle ook gaan bemagtig word om leer toerusting in hulle taal ontvang omdat hulle ernstig is. Hierdie is dan ook die bemagtiging van 'n nuwe toekoms, opvoeding en leierskap tussen jong mense. Met hulle eie taal of 'n nuwe taal sal hulle aan die negatiewe en positiewe van dinge weet. Ander tale en kulture aanvaar en probeer leer te ken. Daar gaan baie ingeligte besluite deur die jeug gaan bevat word omdat hulle die inligting en die raad verstaan en die taal wat aan hulle gebruik word. Om 'n nuwe taal soos Afrikaans te leer – staan jy 'n hoë kans om uit jou gemeenskap uit te gaan en nuwe dinge, mense en plekke sien. Daardie is die bemagtiging van jou brein en jou siel.

Verwysing
https://af.wikipedia.org/wiki/Groot_Trek

https://af.wikipedia.org/wiki/Voortrekkers

https://af.wikipedia.org/wiki/Die_Bou_van_%E2%80%99n_Nasie

https://af.wikipedia.org/wiki/Stigting_vir_Bemagtiging_deur_Afrikaans

https://af.wikipedia.org/wiki/Afrikaans

www.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dtutq_rFh9r8&usg=AOvVaw3Q2vLjha5S46fe9VKrRosn&opi=89978449

www.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DcF25ni5lgsc&usg=AOvVaw3ntx-gfjnII6RCAotm4ObA&opi=89978449

https://af.wikipedia.org%2Fwiki%2FGeskiedenis_van_Afrikaans&usg=AOvVaw0Cc1QYk5LJQ4jZR1PNUvJT&opi=89978449

https:/juig.co.za%2Farticle%2Fafrikaans-die-pad-van-ons-taal-2%2F&usg=AOvVaw02ouWs8tuHuJ5PTOW_5S1N&opi=89978449

https://maroelamedia.co.za%2Fafrikaans%2Fafrikaans-90-afrikaans-is-n-taal-van-hoop%2F&usg=AOvVaw1hDhr1SLoXa8QgUO3a04fn&opi=89978449

https://dinwiddiehighschool.co.za

https://www.sahistory.org.za

https://www.britannica.com

https://www.usatranslate.com%2F6-interesting-facts-about-afrikaans

https://weareteacherfinder.com

https://www.education.wa.edu.au

https://potomac.edu

https://uir.unisa.ac.za

https://www.lingolearn.com

https://greenheart.org

https://www.entrepreneur.com

Afrikaans is belangrik


Ceraeochrysa castilloi là một loài côn trùng trong họ Chrysopidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Navás miêu tả năm 1913.

Chú thích

Tham khảo

Ceraeochrysa

Ceraeochrysa castilloi


Il palazzo dei Cerchi è uno dei meglio conservati palazzi trecenteschi di Firenze, situato tra il vicolo dei Cerchi, via dei Cimatori e via della Condotta.

Storia
Il grande palazzo non appartenne al ramo più noto della famiglia dei Cerchi, quello delle strenue lotte tra guelfi bianchi e neri, ma fu realizzato tra la fine del XIII e gli inizi del XIV secolo da alcuni rami restati in città dopo il bando da parte dei guelfi neri. Queste famiglie imparentate con il ceppo antico dovettero cambiare nome e scelsero Cerchi Riccardi, Lupacci, Barbetti e Botti, ma al palazzo è stato tramandato il nome dell'originaria famiglia.

La costruzione prese il via dall'unione di più case-torri appartenenti alla consorteria dei Cerchi, che in quella zona aveva posseduto altre numerose case e torri e una loggia.

Jacopo dei Cerchi lasciò il palazzo in eredità ai Capitani del Bigallo, i quali affittarono i locali al pian terreno a vari esercizi commerciali, tra i quali spiccano la tipografia di Bernardo Cennini, dalla quale uscì il primo libro a stampa di Firenze (1471), e quella di Lorenzo Torrentino, originario del Brabante, che diede alle stampe dal 1547 più di seicento opere di letteratura, filosofia e giurisprudenza; altri tipografi ancora vi lavorarono tra i quali si ricordano i Tartini, i Franchi, i Cambiagi.

Dal 2004 al 2015 il palazzo è stato la sede a Firenze della Kent State University.

Architettura
Il palazzo si presenta oggi ricoperto dalla tradizionale pietra a vista, lavorata in conci regolari. Vi si aprono numerose aperture di grandezza regolare, sormontati da archi ribassati o leggermente a sesto acuto dalle ghiere particolarmente spesse. Al pian terreno si aprono alcuni portali sormontati da massicci archi a sesto acuto

Il bugnato appena sporgente al pian terreno è uno dei più antichi di Firenze.

Il palazzo ha inglobato in parte l'antica torre degli Alepri.

Galleria d'immagini

Bibliografia

Voci correlate
Cerchi e Donati
Torre dei Cerchi

Altri progetti

Collegamenti esterni

Cerchi
Cerchi

Palazzo dei Cerchi


Kaliwatan sa ito ang Dianema longibarbis. Una ning gihulagway ni Edward Drinker Cope ni adtong 1872. Ang Dianema longibarbis sakop sa kahenera nga Dianema, ug kabanay nga Callichthyidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Dianema

Dianema longibarbis


Kaliwatan sa isda ang Macroramphosus scolopax. Una ning gihulagway ni Linnaeus ni adtong 1758. Ang Macroramphosus scolopax sakop sa kahenera nga Macroramphosus, ug kabanay nga Centriscidae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
kasadpang Kadagatang Atlantiko

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Atlantiko
Macroramphosus

Macroramphosus scolopax


Cornelia Johanna (Carola) Schouten (ur. 6 października 1977 w 's-Hertogenbosch) – holenderska polityk, działaczka Unii Chrześcijańskiej (CU), posłanka do Tweede Kamer, od 2017 wicepremier, w latach 2017–2022 minister rolnictwa, zasobów naturalnych i żywności, od 2022 minister bez teki.

Życiorys
W 1995 ukończyła szkołę średnią w Sleeuwijku w gminie Werkendam. Studiowała następnie zarządzanie przedsiębiorstwem na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie oraz zarządzanie na Uniwersytecie Telawiwskim. Początkowo pracowała jako urzędniczka w ministerstwie spraw społecznych i zatrudnienia. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Unii Chrześcijańskiej. Była etatową działaczką tego ugrupowania, odpowiadała za finanse jej frakcji parlamentarnej.

W 2011 objęła mandat posłanki do Tweede Kamer. Wybierana następnie do niższej izby Stanów Generalnych w wyborach w 2012, 2017 i 2021.

W październiku 2017 została wicepremierem oraz ministrem rolnictwa, zasobów naturalnych i żywności w trzecim rządzie Marka Rutte. W styczniu 2022 w powołanym wówczas czwartym gabinecie dotychczasowego premiera pozostała na stanowisku wicepremiera, objęła jednocześnie funkcję ministra bez teki ds. przeciwdziałania ubóstwu, partycypacji i emerytur.

Przypisy

Deputowani do Stanów Generalnych
Holenderscy ministrowie rolnictwa
Politycy ChristenUnie
Wicepremierzy Holandii
Ludzie urodzeni w 's-Hertogenbosch
Urodzeni w 1977

Carola Schouten


Andrea Alma Øst Birkkjær (født 6. marts 1992) er en  dansk  skuespiller.

Andrea Alma Øst Birkkjær er datter af skuespillerne Tammi Øst og Michael Birkkjær.

Hun blev uddannet som skuespiller fra Skuespillerskolen i Odense i 2020.

Filmografi

Film

TV-serier

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Danmark

Andrea Øst Birkkjær


An Pseudocoremia in uska genus han Lepidoptera. An Pseudocoremia in nahilalakip ha familia nga Geometridae.

Ilarom nga taxa

 Pseudocoremia adusta
 Pseudocoremia albafasciata
 Pseudocoremia albifasciata
 Pseudocoremia ampla
 Pseudocoremia argentaria
 Pseudocoremia aristarcha
 Pseudocoremia astrapia
 Pseudocoremia berylia
 Pseudocoremia bistonaria
 Pseudocoremia campbelli
 Pseudocoremia christiani
 Pseudocoremia cineracia
 Pseudocoremia colpogramma
 Pseudocoremia confusa
 Pseudocoremia cremnopa
 Pseudocoremia fascialata
 Pseudocoremia fenerata
 Pseudocoremia flava
 Pseudocoremia fluminea
 Pseudocoremia fragosata
 Pseudocoremia humillima
 Pseudocoremia indistincta
 Pseudocoremia insignita
 Pseudocoremia lactiflua
 Pseudocoremia leucelaea
 Pseudocoremia lupinata
 Pseudocoremia lutea
 Pseudocoremia maculosa
 Pseudocoremia melinata
 Pseudocoremia modica
 Pseudocoremia monacha
 Pseudocoremia ochrea
 Pseudocoremia ombrodes
 Pseudocoremia pergrata
 Pseudocoremia productata
 Pseudocoremia prototoxa
 Pseudocoremia pungata
 Pseudocoremia rudiata
 Pseudocoremia rudisata
 Pseudocoremia scariphota
 Pseudocoremia suavis
 Pseudocoremia terrena
 Pseudocoremia usitata

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pseudocoremia

Pseudocoremia


Luiz Feier Motta (Caxias do Sul, 12 de agosto de 1961) é um ator, dublador e locutor brasileiro. É conhecido por emprestar sua voz à Sylvester Stallone na maioria de seus filmes, Christopher Reeve em dublagens e redublagens de seus filmes, Wolverine de X-Men: Evolution, Aquaman em Liga da Justiça, Cavalo de Fogo em Cavalo de Fogo, Toguro Ototo em Yu Yu Hakusho, Sr, Incrível em Os Incríveis (2ª dublagem), Brian Van Holt em A Casa de Cera e o Narrador de As Meninas Super Poderosas, ganhando com este último trabalho, em 2004, o prêmio de Melhor Narrador ou Locutor, no Oscar da Dublagem, dividindo-o com Jonas Mello. É o narrador oficial do Canal Futura.

Biografia
Luiz Feier Motta nasceu em Caxias do Sul e mudou-se para o Rio de Janeiro, em 1981, aos 20 anos. Entrou no teatro em 1976, aos 16 anos, e em 1981 no rádio. No ano de 1981, foi chamado por colegas do teatro para trabalhar com dublagem na Herbert Richers. Dublou o ator Sylvester Stallone pela primeira vez em 1992. Entre 1981 e 1991, trabalhou na Herbert Richers. Posteriormente, prestou serviços para a Cinevideo, VTI Rio, Delart, Wan Macher e Cinevideo, mas continuou com trabalhos eventuais na Herbert Richers. Desde o início dos anos 2000, é o locutor oficial dos traileres de cinema, substituindo Jorgeh Ramos, falecido em 2014. Em 2008 voltou a morar em Caxias do Sul, onde trabalha diretamente de seu estúdio, que montou em sua casa, o que lhe permite ficar próximo da família e de sua terra, mas sem se afastar de sua profissão.

Lista de trabalhos

Animações
Cavalo de Fogo em Cavalo de Fogo
Wolverine em X-Men: Evolution
Aquaman em Liga da Justiça
Toguro Ototo em Yu Yu Hakusho
Sr. Incrível em Os Incríveis (2ª dublagem) e Os Incríveis 2
Narrador em As Meninas Super Poderosas
Unidade Pai em Jonas, o Robô
Tamanduá em A Formiga e o Tamanduá (2ª dublagem)
Espírito/Ventania em She-Ra: A Princesa do Poder
Tenente Kellaway em O Máskara (desenho animado)
Máquina em Free Willy (série animada)
General Hein em Final Fantasy: The Spirits Within
Tio Art em A Família do Futuro
Diretor Skinner em Os Simpsons (7ª e 8ª temporada)
Abutre em Thundercats
Giovanni em Pokémon: O Filme
Lawrence III em Pokémon: 2000

Atores
Dublador oficial do Sylvester Stallone
Brian Van Holt em A Casa de Cera
Hugh Jackman em Van Helsing (filme)
Pierce Brosnan em Marte Ataca! e nos filmes de James Bond
Steven Seagal em alguns filmes
Michael Jordan em Space Jam
Ron Perlman em Hellboy (filme)
Kevin Tod Smith em Xena: A Princesa Guerreira
Christopher Reeve em redublagens dos filmes do Superman (substituindo André Filho) e em dublagens de outros de seus filmes nos anos 90
Bill Pullman em Independence Day
Angus Macfadyen em Jogos Mortais III
Morgan Freeman em Impacto Profundo e Menina de Ouro

Games
Aquaman em Injustice: Gods Among Us e Injustice 2
Knack em Knack e Knack II
Victor Von Ion em Ratchet & Clank
Rambo em Mortal Kombat 11

Locuções
Locutor da Delart
Locutor dos trailers e comerciais dos estúdios Warner Bros., Sony Pictures, Disney Studios e Paramount Pictures

Dubladores do Rio Grande do Sul
Naturais de Caxias do Sul

Luiz Feier Motta


Membrana-asocirani transporterski protein  (MATP), poznat i kao porodica rastvornih nosača 45 član 2 ( 'SLC45A2' )  ili antigen melanoma AIM1, je protein koji je kod ljudi kodiran iz gena SLC45A2.

Funkcija
SLC45A2 je transporterski protein koji posreduje sintezu melanina. Može regulirati pH melanosoma, utičući na aktivnost tirozinaze. SLC45A2 je također antigen diferencijacije melanocita koji se izražava u velikom procentu ćelijskih linija melanoma. Gen slične sekvence u ribi medaka, 'B', kodira transporter koji posreduje u sintezi melanina. Mutacije u ovom genu uzrok su očnokožnog melanizma tipa 4. Alternativno spajanje rezultira u više varijanti transkripta koji kodiraju različite izoforme. Ekspresija proteina lokalizirana je na melanosom, a analiza nokdaun ekspresije RNK dovodi do promijenjenog pH melanosoma koji potencijalno mijenja funkciju tirozinaze utječući na vezanje bakra.

U tipovima  melanocitnih ćelija, gen SLC45A2 reguliran je faktorom transkripcije, vezanim sa sa mikroftalmijom.

Utvrđeno je da SLC45A2 ima ulogu u pigmentaciji kod nekoliko vrsta. Kod ljudi je prepoznat kao faktor u blijede kože Evropljana i kao informativni marker predaka (AIM) za razlikovanje Šrilankaca od evropskog pretka. SLC45A2 je takozvani kremasti gen odgovoran u konja za boju kože zvanu palomino i kremelo, dok je mutacija ovog gena u osnovi varijante bijeli tigar. Kod pasa, mutacija ovog gena uzrokuje bijelo krzno, ružičastu kožu i plave oči. SLC45A2 je identificiran kao melanom tumor-udruženi antigen s visokom specifičnošću tumora i smanjenim potencijalom za autoimunu toksičnost, a još je u kliničkom razvoju kao meta imunoterapije zasnovane na T-ćelijama.

Također pogledajte
 Porodica rastvornih nosača

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

  GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Oculocutaneous Albinism Type 4

 Porodica rastvornih nosača
 Proteini

Membranski asocirani transporterski protein


Cốc Lầu là một xã thuộc huyện Bắc Hà, tỉnh Lào Cai, Việt Nam.

Xã Cốc Lầu có diện tích 37,05 km², dân số năm 1999 là 2.324 người, mật độ dân số đạt 63 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Cốc Lầu


Al-Azizijja (arab. العزيزية) – miasto w Iraku, w muhafazie Wasit. W 2009 roku liczyło 44 868 mieszkańców.

Miasta w muhafazie Wasit

Al-Azizijja (Irak)


La Baliza, ou simplesmente Baliza, é o nome dado pelos mapas espanhóis coloniais a um território que abrangia o atual Belize durante o domínio espanhol da região (1507-1821), até a independência de Nueva España a qual pertencia Belize, sendo este território incorporado ao Reino Unido oficialmente em 1862. O nome da região deveu-se provavelmente a existência confirmada de varias balizas nas costas, que serviam para indicar aos navegantes espanhóis as áreas ocupadas por recifes, escolhos e bancos de areia ou que guiavam bucaneiros britânicos ao "centro comum" depois de ter conseguido escapar das perseguições. La Baliza foi ocupada pelos britânicos a partir do mesmo século XVI, o que afetaria o domínio espanhol da região - mais oficialmente do que na prática, uma vez que eram poucos os espanhóis lá residentes - provocando uma série de conflitos entre os dois países, que foram baseados nas tentativas espanholas de expulsar os britânicos da colônia, pertencente, então, à Capitania Geral da Guatemala. Com o tempo, os britânicos foram ganhando direitos em áreas de assentamento de Belize através de vários tratados firmados com a Espanha. No entanto, Belize não seria considerado oficialmente britânico até 1862, mais de 40 anos após a independência de Nueva España (1821). A aquisição britânica ainda não é reconhecida nem pela Guatemala nem pelo México.

História de Belize

La Baliza


Kong Frederik IX's Klokkespil er et 25 m højt musikinstrument 250 m øst for Løgumkloster Kirke. Det blev opført til minde om Kong Frederik IX og for at tjene som undervisningsinstrument for Kirkemusikskolens klokkenistafdeling og indviet 19. august 1973 i forbindelse med byens 800-års jubilæum.

Tårnet er tegnet af arkitektparret Karen og Ebbe Clemmensen og de 49 bronzeklokker er støbt af det hollandske firma Petit & Fritzen. I 1986 blev der installeret ny mekanik af det norske klokkerstøberfirma Olsen Nauen.

Alle klokkerne bærer Kong Frederik IXs monogram og de 9 største (320 - ca. 1800 kg) desuden inskriptioner. Inskriptionerne på de 2 største er forfattet af Dronning Margrete.

Klokkespillets automatik spiller på faste tidspunkter 6 gange dagligt.

Referencer

Løgumkloster
Klokker
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Tønder Kommune

Kong Frederik IX's Klokkespil


An Pachycephala rufogularis in uska species han Aves nga ginhulagway ni Gould hadton 1841. An Pachycephala rufogularis in nahilalakip ha genus nga Pachycephala, ngan familia nga Corvidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pachycephala

Pachycephala rufogularis


Anagraphis pori là một loài nhện trong họ Gnaphosidae. Loài này săn mồi ban đêm trong khi ban ngày thì ẩn mình dưới các tảng đá và lá cây. Cơ thể chúng có hình oval, hẹp và chĩa về phia sau.

Loài này thuộc chi Anagraphis. Anagraphis pori được Gershom Levy miêu tả năm 1999.

Chú thích

Tham khảo

Anagraphis

Anagraphis pori


Kaliwatan sa insekto ang Liothrips leucopus. Una ning gihulagway ni Titschack ni adtong 1958. Ang Liothrips leucopus sakop sa kahenera nga Liothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Pransiya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Pransiya
Liothrips

Liothrips leucopus


Slovenija:

 Hrastnik, grad u regiji Zasavskoj
 Hrastnik (Moravče), naselje u općini Moravče, regija Srednja Slovenija
 Hrastnik (Vojnik), naselje u općini Vojnik, regija Savinjska
 Hrastnik pri Trojanah, naselje u općini Zagorje ob Savi, regija Zasavska

Hrastnik (čvor)


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Pseudorhynchus crassiceps. Una ning gihulagway ni Wilhem de Haan ni adtong 1843. Ang Pseudorhynchus crassiceps sakop sa kahenera nga Pseudorhynchus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Hunan Sheng
 Java (pulo sa Indonesya)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Hunan Sheng
Insekto sa Java (pulo sa Indonesya)
Pseudorhynchus

Pseudorhynchus crassiceps


An Trachylepis vittata in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Olivier hadton 1804. An Trachylepis vittata in nahilalakip ha genus nga Trachylepis, ngan familia nga Scincidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Trachylepis

Trachylepis vittata


Srđan Dizdarević bio je bosanskohercegovački novinar i diplomat i dugogodišnji predsjednik Helsinškog komiteta za ljudska prava BiH koju je obavljao devet godina, a 2014. godine je podnio ostavku. Tokom radnog vijeka bio je član Izvršnog komiteta Međunarodne helsinške federacije, član Alternativnog Vijeća ministara na funkciji ministra vanjskih poslova, direktor i glavni urednik Dječije i omladinske štampe 1978. godine, pomoćnik glavnog i odgovornog urednika Oslobođenja od 1987. do 1991. godine i prvi sekretar ambasade bivše Jugoslavije u Parizu. Po izbijanju Rata u Bosni i Hercegovini vratio se u Sarajevo. Diplomirao 1976. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Studirao je i političke nauke u Parizu, a desetak godina profesionalno se bavio novinarstvom. Potječe iz čuvene diplomatske porodice trojice braće Dizdarevića: njegovog oca Nijaza, nekadašnjeg ambasadora u Bagdadu, Alžiru i Parizu; strica Faika, dugogodišnjeg ambasadora u Teheranu, Alžiru i Madridu, te drugog strica Raifa Dizdarevića, bivšeg ministra vanjskih poslova i predsjednika Predsjedništva nekadašnje Jugoslavije.

Za prvog predsjednika Helsinškog komiteta za ljudska prava u BiH izabran je 1995. godine, kao i člana Asocijacije nezavisnih intelektualaca Krug 99. Odlukom Visokog predstavnika za BiH 1998. godine je imenovan u Radnu grupu za izradu Stalnog izbornog zakona.

Reference

Umrli 2016.
Biografije, Sarajevo
Bosanskohercegovački novinari
Bosanskohercegovački političari

Srđan Dizdarević


L'aeroporto di Gorno-Altajsk è un aeroporto regionale russo situato a 15 km da Gorno-Altajsk (vicino alla cittadina di Majma), la capitale della Repubblica dell'Altai. La città di Gorno-Altajsk, essendo situata in una conca formatasi nell'ultima glaciazione, non consente grandi spostamenti.

Storia
L'Aeroporto di Gorno-Altajsk è stato aperto nel 1972.

Nel 1993 sulla base dell'aeroporto è stata creata una compagnia aerea statale che nel 1997 ha dichiarato bancarotta e l'aeroporto di Gorno-Altajsk rimase chiuso per alcuni anni.

Negli anni novanta l'aeroporto è stato chiuso ed il più vicino aeroporto si trovava a 250 km presso la città di Barnaul.

Nel 2004 e nel 2005 è stata fatta l'offerta pubblica delle azioni dell'aeroporto da parte del Governo della Repubblica dell'Altai, ma nessuno si è presentato come acquirente.

Finalmente nel 2007 all'aeroporto sono arrivati i primi aerei dopo 10 anni della compagnia aerea siberiana Sibaviatrans. Nel 2007 l'aeroporto di Gorno-Altajsk è stato preso in gestione dall'aeroporto di Mosca-Šeremet'evo.

Nel 2010 i voli di linea della russa Angara Airlines hanno collegato l'aeroporto di Gorno-Altajsk con l'aeroporto di Novosibirsk-Tolmačëvo.

Il 28 ottobre 2011 il primo Airbus A320 della russa S7 Airlines proveniente dall'aeroporto di Novosibirsk-Tolmačëvo ha effettuato atterraggio sulla nuova pista di classe B dell'aeroporto di Gorno-Altajsk.

Dati tecnici
L'aeroporto di Gorno-Altajsk è dotato di una pista attiva di 2.300 m x 45 m che permette l'atterraggio/decollo dei seguenti tipi degli aerei: Antonov An-2, Antonov An-24, Antonov An-26, Antonov An-28, Antonov An-148/An-158 Ilyushin Il-114, Yakovlev Yak-40, Antonov An-74, ATR-42, Airbus A320, Airbus A321, Boeing 737, Boeing 757, Tupolev Tu-154M, Tupolev Tu-204, Yakovlev Yak-42, Sukhoi Superjet 100 con un peso massimo al decollo di 102 tonnellate.

Inoltre l'aeroporto di Gorno-Altajsk è attrezzato per gli atterraggi/decolli di tutti i tipi di elicottero.

L'aeroporto di Gorno-Altajsk è aperto 24 ore al giorno grazie al moderno impianto di illuminazione aeroportuale e alla nuova torre di controllo e di navigazione.

Terminal RGK
Il Terminal Passeggeri dell'aeroporto di Gorno-Altajsk dispone di una superficie circa di 1 5000 m² con la capacità di 200 passeggeri/ora oppure di 2 aerei/ora.

È previsto l'ampliamento del Terminal aeroportuale con la costruzione del nuovo Terminal internazionale dell'aeroporto.

Dati di traffico

Fonte: OAO "SibMost".

Strategia
Il programma di ricostruzione dell'aeroporto è collegato con la decisione del Governo della Federazione Russa di creare nella città una zona turistica e ricreativa "La Valle di Altaj" (in russo: Алтайская долина) con uno statuto speciale. La capacità annuale prevista per l'aeroporto modernizzato è pianificata al livello di 1,5 milioni persone/anno.

Collegamenti con Gorno-Altajsk
TPL
Il Terminal aeroportuale si trova nel comune di Majma a 6 km ad ovest dal centro della città ed è facilmente raggiungibile con la linea 112 del trasporto pubblico locale prolungata fino all'aeroporto in coincidenza con gli arrivi e le partenze dei voli di linea.

Note

Voci correlate
 Aeroporto di Barnaul
 Aeroporto di Novokuzneck

Altri progetti

Collegamenti esterni

Gorno-Altaisk
Repubblica dell'Altaj
Gorno-Altajsk

Aeroporto di Gorno-Altajsk


Pauridia alticola is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Pauridia behoort en is deel van die fynbos en Sukkulente Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en het 'n voorkomsgebied van 14 824 km². Dit kom vanaf die Hantamsberg naby Calvinia, suidwaarts oor die Roggeveldeskarp tot by die Swartruggensberge en die Koue Bokkeveld naby Ceres voor.

Die plant het baie van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing rondom Ceres en in die Koue Bokkeveld.

Bronne
 REDLIST Sanbi
 Plants of the World Online

Pauridia
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Pauridia alticola


Sabina Babajeva (; rođena 2. decembra 1979) jest azerbejdžanska pjevačica. Predstavljala je Azerbejdžan na Eurosongu 2012. s pjesmom "When the Music Dies" i osvojila četvrto mjesto.

Diskografija

Singlovi
 "Roya kimi" (2003)
 "When the Music Dies" (2012)

Također pogledajte
 Eurosong 2012.

Reference

Vanjski linkovi

 Facebook

Azerbejdžanske pjevačice
Azerbejdžanski predstavnici na Euroviziji
Predstavnici na Eurosongu 2012.
Biografije, Baku
Rođeni 1979.

Sabina Babajeva


{{Taksokvir
| boja = pink
| naziv =Bezrepi majmuni
| status = Ugroženi: Pan, Gorilla, Pongo,  Hylobates, Hoolock,Nomascus i Symphalangus
| slika =Male gorilla in SF zoo.jpg
| slika_širina = 250px
|slika_opis =Mužjak zapadnog gorile (Gorilla gorilla)
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Mammalia
| ordo = Primates
| subordo=Anthropoidea - CatarrhiniUskonosni majmuni
| superfamilia = Hominoidea
| familia = Hominidae / Pongidae
| genus = HomoPanGorillaPongo
 | genus_autorstvo =
| tip_genus_autorstvo =
| type_species_authority = Linnaeus, 1758.
| razdioba_stupanj = Rod
| razdioba =
Familija:HylobatidaeHylobates, Hoolock,NomascusSymphalangus
Subfamilija PonginaeGorilla – gorilePan (obični čimpanza i bonobo)
Subfamilija HomininaeHomo – ljudi

}}
Bezrepi majmuni je skupina sisara  iz tri porodice fosilnih i recentnih primata: Hylobatidae (giboni), Pongidae (orangutani, gorile i čimpanze)  i Hominidae. Prema klasičnoj klasifikaciji, u drugoj varijanti, obuhvataju velike čovjekolike majmune (Pongo, Gorilla i Pan),  i male čovjekolike majmune (giboni), tj. natporodicu Hominini i porodicu Hylobatidae.

Sada je to, dakle, prije kolokvijalni naziv nego taksonomska oznaka, jer još uvijek  postoje velike razlike u upotrebi ovog termina. To može isključiti ljude (u varijanti "ljudi i veliki i mali majmuni") ili ih uključiti ("ljudi i neljudski veliki majmuni") formiraju jednu taksonomsku porodicu primata, uključujući četiri postojeća: u čimpanze (Pan), gorile (Gorilla) i orangutane (Pongo) s po dvije vrste i ljude (Homo) s jednom vrstom. Ovo su zajednička imena za četiri današnja roda u porodici Hominidae.Hadžiselimović R. (1986): Uvod u teoriju antropogeneze, "Svjetlost", Sarajevo; .British Museum of Natural History, Ed. (1991): Man's place in evolution.Natural History Museum Publications, Cambridge University Press, London,  4.

Veliki broj poznatih izumrlih rodova su grupirani sa ljudima u potporodicu Homininae, u drugoj su orangutani – Ponginae, uz porodicu Hylobatidae. Prema najnovijim procjenama zajednički predak svih rodova  porodice Hominidae živjeli su prije otprilike 14 miliona godina, kad su se preci orangutana izdvojili od ostala tri roda. Preci ove porodice duže su evoluirani od onih za porodicu Hylobatidae, prije možda oko 15-20 miliona godina.

Bezrepi majmuni su:
Giboni,
Orangutani,
Gorile,
Čimpanze, i
Ljudi
Reference

Također pogledajte
Giboni
Gorile
ČimpanzeHominidaeVanjski linkovi
The Animal Legal and Historical Center at Michigan State University College of Law, Great Apes and the Law
Renderings of Hominid Exemplars at the Smithsonian
Additional information on great apes
NPR News: Toumaï the Human Ancestor
Hominid Species na Talk Origins Archive
For more details on Hominid species, including excellent photos of fossil hominids
New Scientist 19 May 2003 – Chimps are human, gene study implies
Scientific American Magazine (April 2006 Issue) Why Are Some Animals So Smart?
A new mediterranean hominoid-hominid link discovered, Anoiapithecus brevirostris'', "Lluc": A unique Middle Miocene European hominoid and the origins of the great ape and human clade  Link to graphical reconstruction

Antropologija
Bioantropologija
Primati
Majmuni

Bezrepi majmuni


È stato presidente della Provincia di Viterbo dal 5 maggio 1978 al 6 giugno 1983, sindaco di Bassano in Teverina dal 24 aprile 1995 al 14 giugno 2004, deputato alla Camera dal 2006 al 2013 e senatore della Repubblica dal 2013 al 2018, dopo esserlo stato dal 1987 al 1994.

Biografia
Nasce il 21 gennaio 1947 a Tolentino, in provincia di Macerata, da una famiglia di mezzadri, inizia a lavorare come ferroviere nel 1969, viene eletto segretario della federazione di Viterbo del Partito Comunista Italiano nel 1976, carica che mantenne fino al 1978, anno in cui venne eletto presidente della Provincia di Viterbo. Terminata l'amministrazione nel 1983 diviene assessore e vicepresidente della Provincia di Viterbo nella giunta provinciale presieduta da Carlo Carrubba (1983-1987).

Alle elezioni politiche del 1987 viene eletto per la prima volta al Senato della Repubblica nella X legislatura, venendo poi confermato nel 1992 nella XI Legislatura, che durò fino al 1994.

Alle elezioni comunali nel Lazio del 1995 si candida come sindaco di Bassano in Teverina, vincendole e per poi essere riconfermato nella successiva amministrazione fino al 2004. Dal 1996 al 2001 ha fatto parte della segreteria tecnica del Ministro delle finanze Vincenzo Visco. Con la nascita del Governo Berlusconi II ha dovuto lasciare l'incarico.

Nel 2001, con l'elezione di Piero Fassino a segretario dei Democratici di Sinistra, diventa tesoriere dei DS. Dal 2004 è co-tesoriere degli Uniti nell'Ulivo e dal 2005 lo è de L'Unione.

Alle elezioni politiche del 2006 è stato eletto deputato della Camera nelle liste dell'Ulivo per la circoscrizione Lazio 2 nella XV Legislatura.

Alle elezioni politiche del 2008 viene ricandidato alla Camera, nellle liste del Partito Democratico (PD) nella medesima circoscrizione in terza posizione, risultando confermato a Montecitorio. Nella XVI Legislatura.

Alle elezioni amministrative del 2008 viene candidato a sindaco di Viterbo, sostenuto dal PD e dalla lista civica "Lista Civica Sposetti Sindaco", ma venendo sconfitto al ballottaggio con il 38% dei voti contro Giulio Marini col 61,95%.

Alle elezioni politiche del 2013 viene candidato al Senato, tra le liste del PD nella circoscrizione Lazio in nona posizione, venendo eletto senatore. Nella XVII legislatura è stato componente della 5ª Commissione Bilancio, della Commissione parlamentare di vigilanza sull'anagrafe tributaria e della Commissioni parlamentare d'inchiesta sul rapimento e morte di Aldo Moro.

Alle elezioni primarie del PD del 2023 sostiene la mozione della deputata Elly Schlein, che risulterà vincente con il 53,75% dei voti.

Controversie
Da tesoriere dei Democratici di Sinistra è stato al centro di alcune critiche per essersi dichiarato favorevole al ripristino del finanziamento pubblico ai partiti, sostenendo che la negazione di risorse finanziarie ai partiti equivalga a colpire la democrazia e la libertà dei partiti stessi di poter fare politica. Anche dopo lo scioglimento dei DS, ha continuato a proporre finanziamenti pubblici ai partiti: nel 2011 propone una legge volta a raddoppiare i rimborsi elettorali ai partiti; la proposta viene disconosciuta dal suo stesso partito.

Nel 2005 fu al centro di aspre polemiche per il caso Consorte Unipol-BNL. Il giornalista Gad Lerner ne chiese le dimissioni affermando che «non poteva non conoscere le fantasmagoriche plusvalenze di Consorte» e che in qualità di Tesoriere Nazionale dei Democratici di Sinistra non poteva non sapere degli intercorsi tra il suo partito e Consorte. Dopo il fallimento della candidatura di Romano Prodi al Quirinale, dovuta ai franchi tiratori esistenti proprio fra le file del PD, la giornalista e parlamentare Sandra Zampa, nella sua monografia I tre giorni che sconvolsero il PD, ha indicato in Ugo Sposetti, amico di lunga data di Massimo D'Alema, uno fra i tanti che hanno contribuito alla bocciatura della candidatura.

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Politici del Partito Comunista Italiano
Politici del Partito Democratico della Sinistra
Politici dei Democratici di Sinistra
Politici del Partito Democratico (Italia)
Deputati della XV legislatura della Repubblica Italiana
Deputati della XVI legislatura della Repubblica Italiana
Senatori della X legislatura della Repubblica Italiana
Senatori dell'XI legislatura della Repubblica Italiana
Senatori della XVII legislatura della Repubblica Italiana
Sindaci in Italia

Ugo Sposetti


Nixon Carcelén (27 de setembro de 1969) é um ex-futebolista equatoriano que atuava como meia.

Carreira
Nixon Carcelén integrou a Seleção Equatoriana de Futebol na Copa América de 1995.

Jogadores da Seleção Equatoriana de Futebol
Jogadores da Copa América de 1991
Jogadores da Copa América de 1993
Jogadores da Copa América de 1995
Futebolistas da Sociedad Deportivo Quito
Futebolistas do Barcelona Sporting Club
Futebolistas da Liga Deportiva Universitaria (Quito)
Futebolistas do Club Deportivo Cuenca

Nixon Carcelén


Kaliwatan sa alibangbang ang Bryophilopsis roederi. Una ning gihulagway ni Standfuss ni adtong 1892. Ang Bryophilopsis roederi sakop sa kahenera nga Bryophilopsis, ug kabanay nga Nolidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Bryophilopsis

Bryophilopsis roederi


An Homonoea uniformis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Jordan hadton 1894. An Homonoea uniformis in nahilalakip ha genus nga Homonoea, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Homonoea

Homonoea uniformis


Atomalderen (på engelsk: Atomic Age), er perioden i historien efter detonationen af det første atomvåben, The Gadget ved Trinitytesten i New Mexico den 16 Juli 1945 under Anden Verdenskrig. Selvom nukleare kædereaktioner var blevet udtænkt allerede i 1933, og den første kunstige selvbærende atomare kædereaktion (Chicago Pile-1) havde fundet sted i december 1942, repræsenterede Trinitytesten og de efterfølgende bombninger af Hiroshima og Nagasaki, der endte Anden Verdenskrig, den første brug af atomteknologi i storskala og indvarslede dybtgående ændringer i sociopolitisk tænkning og teknologisk udvikling.

Selvom kernekraft blev for en tid blev fremmet som indbegrebet af fremskridt og modernitet, indebar indtræden i atomkrafttiden også de frygtelige implikationer af atomkrig, den Kolde Krig, Mutual assured destruction (MAD-doktrinen), atomspredning, risikoen for atomkatastrofer (potentielt så ekstreme som en menneskeskabt global atomvinter), såvel som gavnlige civile anvendelser inden for nuklearmedicin. Det er ikke let at adskille fredelig anvendelse af atomteknologi fuldstændigt fra militær eller terroristisk anvendelse (f.eks. fremstilling af beskidte bomber fra radioaktivt affald), hvilket komplicerede udviklingen af en global industri for eksport af atomkraft lige fra starten.

I 1973 forudsagde USA's Atomic Energy Commission vedrørende en blomstrende atomkraftindustri, at ved begyndelsen af det 21. århundrede ville et tusinde reaktorer producere elektricitet til hjem og virksomheder i hele USA. Imidlertid faldt "atomdrømmen" langt under det, der blev lovet, fordi atomteknologi frembragte en række sociale problemer, fra atomvåbenkapløbet til kernenedsmeltninger og de uløste vanskeligheder ved oprydning af bombeanlæg og nedlukning af og bortskaffelse af affaldet fra civile anlæg. Siden 1973 faldt ordrerne på reaktorer kraftigt, da efterspørgslen efter elektricitet faldt og byggeomkostningerne steg. Mange ordrer og delvist færdige anlæg blev aflyst.

I slutningen af 1970'erne havde atomkraft lidt en bemærkelsesværdig international destabilisering, da den stod over for økonomiske vanskeligheder og udbredt offentlig modstand, der blev meget værre efter Three Mile Island-ulykken i 1979 og Tjernobylulykken i 1986, som begge i mange årtier har påvirket atomkraftindustrien negativt.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Annotated bibliography on the Nuclear Age at the Alsos Digital Library for Nuclear Issues.
 Atomic Age Alliance, a volunteer group dedicated to preserving Atomic Age culture and architecture.
 The Nation in the Nuclear Age, a slideshow by The Nation.

Historiske epoker
Atomfysik

Atomalderen


GUV – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Mougulu (Papua Nuova Guinea)

Guv


Il grande mare dei Sargassi è un romanzo postcoloniale di Jean Rhys, scrittrice britannica di origini caraibiche, pubblicato nel 1966. L'autrice era rimasta pressoché sconosciuta al grande pubblico da quando aveva fatto la sua prima apparizione con il romanzo Good Morning, Midnight pubblicato nel 1939. Rhys pubblicò altri libri prima de Il grande mare dei Sargassi, ma fu proprio quest'ultimo ad avere un grande successo commerciale e a significare un rinnovato interesse nella precedente produzione letteraria dell'autrice.

Il romanzo costituisce il prequel ed una risposta femminista ed anticoloniale al celebre romanzo Jane Eyre di Charlotte Brontë (1847), descrivendo infatti le circostanze e le dinamiche del primo matrimonio del signor Rochester (nome tuttavia mai citato nel romanzo di Rhys) dal punto di vista della sua prima moglie, l'ereditiera creola Antoinette Cosway. Quest'ultima rappresenta la versione di Rhys della demoniaca "madwoman in the attic" (la pazza donna del sottotetto) di Charlotte Brontë. La storia di Antoinette è presentata a partire dal tempo della sua giovinezza trascorsa in Giamaica fino al suo infelice matrimonio con un non specificato gentleman inglese, il quale la rinomina Bertha, la fa dichiarare pazza e la porta con sé in Inghilterra. Antoinette è rappresentata come facente parte di un'oppressiva società patriarcale, e come perennemente in bilico tra il mondo europeo e il mondo prevalentemente nero delle Indie occidentali, divenendo così incarnazione del dramma esistenziale dei creoli, né europei né neri. In definitiva Il grande mare dei Sargassi esplora l'intricato sistema di relazioni tra uomo e donna e sviluppa temi postcoloniali quali quello del razzismo, della deportazione e dell'assimilazione.

Trama

Il romanzo inizia nel periodo immediatamente successivo all'abolizione dello schiavismo nella Giamaica sotto il controllo inglese. La protagonista Antoinette narra la storia della sua vita dall'infanzia fino al matrimonio concordato con un inglese (Mr. Rochester da Jane Eyre). Mentre il romanzo e la loro relazione si sviluppano, Antoinette, che il marito rinomina Bertha, cade in preda alla follia. Il romanzo termina in Inghilterra, con la fatale decisione di Bertha di bruciare la tenuta e saltare dal tetto.

Il romanzo è diviso in tre parti. La prima parte è narrata da Antoinette. Descrive le sue esperienze dell'infanzia e aggiunge il fatto che sua madre è in manicomio, che è coerente con Jane Eyre. La seconda parte è narrata dal punto di vista del marito in seguito al matrimonio. Uno dei punti fondamentali e catalizzatori del crollo di Antoinette è il sospetto che ciascuno di essi incomincia a nutrire per l'altro. La vecchia balia di Antoinette e l'uomo cui Rochester si affida alimentano la diffidenza tra i due. Questo senso di paranoia e la delusione provocata dal loro matrimonio, probabilmente accentuano la già precaria salute mentale di Antoinette. La parte più breve, la terza, è ancora narrata dalla prospettiva di Antoinette, ora conosciuta come Bertha. Traccia la sua relazione con Grace, l'inserviente a cui è stata affidata in Inghilterra e la sequenza finale di pensieri che la portano alla fine della sua vita.

Tematiche principali
Il grande mare dei sargassi è solitamente etichettato come una risposta postmoderna e postcoloniale a Jane Eyre.   Una delle peculiarità postmoderniste è l'uso di più voci per raccontare la storia. Un'altra è il rapporto intertestuale con Jane Eyre. Infine la Rhys introduce un'argomentazione postcolonialista quando collega il rifiuto di Antoinette da parte del marito al suo retaggio creolo (uno dei motivi principali della pazzia di Antoinette).

Il mondo in cui Antoinette vive è una società patriarcale. Il convento in cui Antoinette è mandata da sua zia Cora rappresenta una bolla di matriarcalità all'interno del mondo patriarcale. La sua fine può essere vista come il suo spirito schiacciato dall'oppressivo mondo maschile intorno a lei e la sua identità le è strappata dal marito. La sua individualità, per esempio il suo nome è Antoinette Mason, nata Cosway, è strappata via: prima le viene preso il suo cognome, dovendo prendere quello del patrigno, infine anche il suo nome viene cambiato in 'Bertha'.

Filmografia
 Fiamme di passione (Wide Sargasso Sea) (1993)
 Wide Sargasso Sea (2006) Film TV

Collegamenti esterni

Il grande mare dei Sargassi


Mitohondrijska lipoamid-aciltransferazna komponenta razgranatolančanog  kompleksa alfa-keto kisele dehidrogenaze jest enzim koji je kod ljudi   kodiran genom  DBT  sa  hromosoma 1.

Amiokiselininska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 482 aminokiselina, a molekulska težina  53.487  Da.

Funkcija
Kompleks dehidrogenaze razgranatog lanca alfa-keto kiseline (BCKD) je unutrašnji mitohondrijski enzimski kompleks koji je uključen u razgradnju aminokiselina razgranatog lanca izoleucina, leucina i valina. Smatra se da je BCKD kompleks sastavljen od jezgra od 24 transacilazne (E2) podjedinice i pridružene dekarboksilaze (E1), dehidrogenaze (E3) i regulatornih podjedinica. Ovaj gen kodira transacilaznu (E2) podjedinicu. Mutacije u ovom genu rezultiraju bolešću s urinom boje javorovog sirupa, tip 2. Opisanw su alternativno prerađene varijante transkripta, ali njihova biološka valjanost nije utvrđena.

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Geni na hromosomu 1
Enzimi
Mitohondrijski proteini
Ljudski proteini
Proteomika

DBT (gen)


An Heleanna in uska genus han Lepidoptera. An Heleanna in nahilalakip ha familia nga Tortricidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Heleanna

Heleanna


Geranium platyrenifolium is 'n plant wat deel is van die Geraniaceae familie.

Verwysings

platyrenifolium

Geranium platyrenifolium


"La Rompe Corazones" (English: "The Heartbreaker") is a single by Puerto Rican rapper Daddy Yankee featuring Puerto Rican singer Ozuna from his upcoming studio album El Disco Duro. A music video directed by Nuno Gómes was published on June 6, 2017. The song was written by Daddy Yankee, Ozuna, Jesús Benítez, and Carlos Ortíz, and was produced by Chris Jeday and Gaby Music. "La Rompe Corazones" peaked at number 12 on the US Hot Latin Songs chart.

Background and release
"La Rompe Corazones" was written by Daddy Yankee, Ozuna, Jesús "Benny Benni" Benítez, and Carlos "Chris Jeday" Ortíz, and was produced by Puerto Rican record producers Chris Jeday and Gaby Music. Daddy Yankee and Ozuna had previously worked on a remix version of the latter's "No Quiere Enamorarse", digitally released on March 24, 2016, which peaked at number 35 on the US Hot Latin Songs chart.

The song's official audio was published on Daddy Yankee's YouTube account on January 6, 2017 as a gift to his fans for Epiphany. It was released on digital stores on January 20, 2017 by his label El Cartel Records under exclusive license to Universal Music Latin.

Composition
Daddy Yankee wanted to highlight the well-calculated side of women stating that the song "is the story of a lovesick woman who no longer trusts her relationships. On the contrary, her mission is now to avenge herself through the frustration of all those men she decides to be. She always has doubts. She wants to fall in love, but she does not do it because of that memory that was captured on her."

Commercial performance
In the United States, "La Rompe Corazones" debuted at number 15 on the US Latin Rhythm Digital Song Sales chart on February 11, 2017. Two months later, the single debuted at number 46 on the US Hot Latin Songs chart on April 15, 2017 and peaked at number 12 on July 22, 2017. It was the 21st best-performing song of 2017 on Hot Latin Songs, as well as the 47th best-selling and the 14th most-played Latin song of the year in the United States. "La Rompe Corazones" also became the 30th most-played radio song of 2017 across Latin America, with 152,240 spins between the 18 countries Monitor Latino measure.

Music video
The music video for "La Rompe Corazones" was directed by Venezuelan director Nuno Gómes and stars Venezuelan actors Carlos Felipe Álvarez and Yelena Maciel. The clip was scheduled to premier on Daddy Yankee's YouTube account on June 2, 2017 but had to be re-edited on June 1, 2017 due to the platform's change on its content regulations. The visual finally premiered on June 7, 2017.

Credits and personnel
Credits adapted from Tidal.

Jesús Benítez – songwriting
Chris Jeday – producer, songwriting
Gaby Music – producer
Ozuna – songwriting, lead vocals
Daddy Yankee – songwriting, lead vocals

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications

References

External links

www.youtube.com Daddy Yankee ft Ozuna - La Rompe Corazones (Official Video)

2017 songs
2017 singles
Daddy Yankee songs
Songs written by Daddy Yankee
Ozuna (singer) songs
Songs written by Ozuna (singer)

La Rompe Corazones


Scott Monument er et nygotisk monument, der er rejst til minde om den skotske forfatter Sir Walter Scott i 1844.

Tårnet er 61.11 m højt og ved hjælp af vindeltrapper i konstruktionen kan man nå op til forskellige udsigtsplatforme, der giver udsigt over det centrale Edinburgh. Det er det næststørste monument i verden som er dedikeret til en forfatter efter José Martí monument i Havana, Cuba. Den står i Princes Street Gardens i Edinburgh, overfor stormagasinet Jenners' bygning på Princes Street og nær Edinburgh Waverley Railway Station, der har fået navn efter Scotts Waverly-romaner.

Referencer

Eksterne henvisninger

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Edinburgh
Etableret i 1844

Scott Monument


Kaliwatan sa alibangbang ang Dasychira sagittiphora. Una ning gihulagway ni Erich Martin Hering ni adtong 1926. Ang Dasychira sagittiphora sakop sa kahenera nga Dasychira, ug kabanay nga Lymantriidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Dasychira

Dasychira sagittiphora


Flags and Emblems è un album del gruppo punk rock Stiff Little Fingers, pubblicato nel 1991 da Castle Communications.

Tracce
(It's a) Long Way to Paradise (From Here) (Burns)
Stand Up and Shout (Burns)
Each Dollar a Bullet (Burns)
The "Cosh"  (Burns)
Beirut Moon (Burns)
The Game Of Life
Human Shield (Burns)
Johnny 7
Die And Burn (Burns)
No Surrender (Burns)

Formazione
 Jake Burns  - voce, chitarra
 Dolphin Taylor - batteria
 Henry Cluney - chitarra
 Bruce Foxton - basso

Collegamenti esterni

Flags and Emblems


An Acyphoderes magna in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Giesbert hadton 1991. An Acyphoderes magna in nahilalakip ha genus nga Acyphoderes, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Acyphoderes

Acyphoderes magna


Adrian Rodney Quaife-Hobbs (Pembury, 3 de fevereiro de 1991) é um automobilista britânico. Ele é notável por ser o piloto mais jovem a conquistar o campeonato de T Cars e o mais jovem vencedor de uma série de corridas de automóveis aprovada pela MSA. Ele atualmente reside em Tonbridge.

Em 2010, Quaife-Hobbs participou da temporada inaugural da GP3 Series pela equipe Manor Racing. Ele a temporada de 2011 novamente pela Manor. Quaife-Hobbs conseguiu sua primeira vitória em Valência. No final da temporada ele ficou em quinto no campeonato de pilotos, e como ele terminou como o melhor colocado piloto da Marussia Manor Racing no campeonato, ele recebeu um teste de Fórmula 1 pela a equipe Marussia Virgin Racing.

Em 2013, Quaife-Hobbs foi contratado para competir na GP2 Series pela equipe MP Motorsport. O seu destaque na primeira metade da temporada foi um segundo lugar em Mônaco, antes dele se mudar para a Hilmer Motorsport a partir da etapa da Hungria. Após um segundo pódio na Bélgica, Quaife-Hobbs conquistou a sua primeira vitória na GP2 na segunda corrida de Monza. Ele terminou a temporada em 13º na classificação geral, com um total de 56 pontos e uma vitória. Em 2014, Quaife-Hobbs permaneceu na GP2, mas competiu pela Rapax Team ao lado de Simon Trummer.

Ligações externas

 Resumo da carreira de Adrian Quaife-Hobbs em DriverDB.com

Pilotos de automóvel do Reino Unido
Pilotos de GP3 Series
Pilotos de GP2 Series
Pilotos de Fórmula 3 Europeia
Naturais de Pembury

Adrian Quaife-Hobbs


Carl Hanser Verlag GmbH & Co. KG – niemieckie wydawnictwo założone w 1928 roku w Monachium przez Carla Hansera, jest jednym z niewielu istniejących wydawnictw niemieckich średniej wielkości, które są w posiadaniu rodziny założycieli.

Historia
Jeśli chodzi o działalność wydawnictwa, od początku zajmowało się ono publikowaniem książek z zakresu beletrystyki i literatury fachowej. W latach 1933–1946 wstrzymano wydawanie beletrystki. Udział w publikowaniu czasopisma Betriebstechnik i włączenie go w 1933 roku do wydawnictwa, dało podwaliny wydawnictwu specjalistycznemu. Wydawanie czasopism fachowych, których dziś jest 21, jest obok literatury i książek specjalistycznych ważnym elementem działalności wydawnictwa.

Założyciel  w 1976 roku przestał aktywnie kierować wydawnictwem, umarł w 1985 roku. Od 1996 dyrektorem wydawnictwa był Wolfgang Beisler, jeden z wnuków Carla Hansera.  zarządzał wydawnictwem do 2013 roku, po nim .

W 1961 roku wydawnictwo Carl Hanser było jednym z 11 udziałowców-założycieli  (dtv), w 1954 roku było jednym z twórców serii książek Książki dziewiętnastu (Die Bücher der Neunzehn). Wspólne przedsięwzięcie wydawnictw zostało założone w 1993 w Cincinnati w stanie Ohio pod nazwą Hanser, Gardner Publikacje, SA (Hanser Gardner Publications, Inc.). W tym samym roku wydawnictwo rozszerzyło swoją działalność o literaturę dziecięcą i młodzieżową. W 1995 roku wydawnictwo Hanser przejęło wydawnictwa:  i . Od 1999 roku ukazywały się książki dla dzieci i młodzieży Hansera pod nazwą Seria Hansera (Reihe Hanser) oraz jako książeczki kieszonkowe w niemieckim wydawnictwie kieszonkowym dtv. Carl Hanser było wydawnictwem, które wcześnie zajęło się wydawaniem audiobooków, w 1993 roku wydawnictwo było współzałożycielem Wydawnictwa Audiobooków (DHV – ).

W 2010 roku wydawnictwo było jednym z niewielu w Niemczech, które nie należało do żadnego większego koncernu. W siedzibie w Monachium i Lipsku było zatrudnionych około 200 osób, obrót wynosił około 50 milionów euro. Spółkami zależnymi wydawnictwa są (stan – 2010) wydawnictwo Paul Zsolnay z Wiednia, nabyte w 1996 roku, wydawnictwo Deuticke, nabyte w 2004, wydawnictwo Nagel & Kimche z Zurychu, przejęte w 1999 roku, wydawnictwo Sanssouci oraz Hanser Publikacje (Cincinnati/USA). Wydawnictwo posiada również udziały w DHV i dtv. Od listopada 2010 roku do Grupy-Hanser należą również: Heinrich Publikationen GmbH z siedzibą w Gilching koło Monachium, wydawnictwo, zajmujące się publikacją czasopism fachowych o tematyce technicznej, mające czytelników głównie w przemyśle wytwórczym oraz w takich dziedzinach jak: budowa maszyn, obróbka metalu, elektrotechnika, logistyka wewnątrzzakładowa i gospodarka energetyczna.

W 2011 powstała zależna firma Hanser Berlin, która rozpoczęła działalność w 2012 roku wraz z programem jesiennym. Lektor  była początkowo prezesem przedsiębiorstwa. W 2013 roku zrezygnowała ze stanowiska, po niej kierownictwo nad Hanser Berlin przejął .

Według badania rynku wydawniczego przeprowadzonego w 2010 roku przez magazyn Cicero wydawnictwo Hanser z takimi autorami jak Herta Müller, ,  i David Grossman było najważniejszym wydawnictwem dla niemieckiej literatury w 2010 roku. Literatura dziecięca i młodzieżowa wydawana u Hansera była dziełem kilku znaczących autorów, takich np. jak , John Green, , ,  i . W 2012 podczas Frankfurckich Targów Książki (Frankfurter Buchmesse) wydawnictwo za swoją działalność otrzymało nagrodę Virenschleuder (). Wydawnictwo Fachowe Hanser (Hanser Fachbuch) zajmuje się publikacją fachowych i popularnonaukowych książek z zakresu m.in.: tematyki związanej z komputerami, z zakresu techniki, gospodarki. Jeśli chodzi o tematykę komputerową wydawane są m.in. publikacje na temat programowania, rozwoju Software, zarządzania IT, marketingu online, których adresatem są eksperci i zwykli użytkownicy. W ramach Hanser Update autorzy książek związanych z komputerami piszą blog, zamieszczają tam newsy i fachowe artykuły na temat IT.

Wydawnictwo Hanser ma aktualnie ponad 3400 dostępnych tytułów. W części fachowej eksportuje się za granicę jedną czwartą książek i czasopism. Wydawnictwo zostało sześciokrotnie wybrane przez czytelników czasopisma branżowego wydawnictwem roku.

Przypisy

Niemieckie wydawnictwa książkowe

Carl Hanser Verlag


An Crossotus albicollis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Guérin-méneville hadton 1844. An Crossotus albicollis in nahilalakip ha genus nga Crossotus, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Ghana.
 Mali.
 Nigeria.
 Niger.
 Senegal.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Crossotus

Crossotus albicollis


Las malcriadas é uma telenovela mexicana produzida e exibida pela Azteca e exibida entre 18 de setembro de 2017 e 9 de fevereiro de 2018, substituindo Nada personal e sendo substituída por El César.

É protagonizada por Sara Maldonado e Gonzalo García Vivanco e antagonizada por Rebecca Jones.

Elenco
 Sara Maldonado - Laura Espinosa Urrutia / Laura González
 Gonzalo García Vivanco - Diego Mendoza Puga
 Rebecca Jones - Catalina Basurto Vda. de Lafayette
 Ernesto Laguardia - Mario Espinosa
 Ivonne Montero - Rosa Martínez
 Cynthia Rodríguez - Teresa Villa
 Juana Arias - Esmirna Benavente
 Elsa Ortiz - Dunia García
 Martín Barba - Eduardo Espinosa Urrutia
 Carlos Torres - Jerónimo Aguirre
 Sebastián Caicedo - Jaime Rosales
 Dolores Heredia
 Alejandra Ambrosi
 Javier Díaz Dueñas
 Vince Miranda
 Mar Carrera
 Rodrigo Cachero
 Laura Palma

Ligações externas

Telenovelas da TV Azteca
Telenovelas do México
Programas de televisão do México que estrearam em 2017
Telenovelas da década de 2010
Telenovelas em espanhol

Las malcriadas


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Stenobothrus berberus. Una ning gihulagway ni Boris Petrovich Uvarov ni adtong 1942. Ang Stenobothrus berberus sakop sa kahenera nga Stenobothrus, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Algyeriya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Algyeriya
Stenobothrus

Stenobothrus berberus


Ang Knittelfeld ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Knittelfeld (kapital sa munisipyo), Steiermark, Politischer Bezirk Murtal,
 Knittelfeld (munisipyo), Steiermark, Politischer Bezirk Murtal,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Knittelfeld


An Obrium cordicolle in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Bates hadton 1870. An Obrium cordicolle in nahilalakip ha genus nga Obrium, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Panamá.
 Venezuela.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Obrium

Obrium cordicolle


Børnevenskabsby Gladsaxe 1967 er en dansk dokumentarfilm fra 1967 instrueret af Per Larsen.

Handling
Borgmester Erhard Jacobsen taler. Børn fra Gladsaxes venskabsbyer i gang med sløjd, keramik, billiard m.m.. Undervisningsminister Knud Børge Andersen. I svømmehal på Egegård skole, på bådtur på Mølleåen og Lyngby sø. Fest og hjemrejse.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1967

Børnevenskabsby Gladsaxe 1967


Stavoren fyrtånet er et fyrtårn lavet af støbejern som står i nærheden af Stavoren havn ved IJsselmeer. Det er en del af et signal system der også indbefatter to lys, et rødt og et grønt, som står ved Stavorens havnebrygge. Fyrtårnet er bygget i 1884 og har haft status af Rijksmonument siden 1999. Tårnet blev restoreret i 2001, hvor det blev sandblæst og malet.

Tårnet er 15,7 meter højt og har en sigtbarhed på 12 sømil. Det sekskantede tårn har ikke radar og er heller ikke bemandet. Tårnet gør i øvrigt brug af en Fresnellinse. Tårnet består af i alt fire etager og er tilgængeligt via en spindeltrappe. De to associerede lys på havnebryggen er opført i samme materialer som fyrtårnet. Et identisk fyrtårn kan i øvrigt findes på øen Wieringen.

Historie
Stavoren har altid spillet en vigtig rolle som havn, ikke kun grundet Hansa historien, men også grundet den gode lokation i forhold til Friesland. Vigtigheden af Stavoren som havneby blev yderligere styrket da en jernbane mellem Leeuwarden og Stavoren blev bygget i 1884 og en færgelinje blev åbnet til Enkhuizen samme år. Derfor blev det i 1884 også besluttet at opføre et signal system omkring byen, som kunne sikre at skibstrafikken kom sikkert i havn.

I 1884 blev derfor opført et støbejerns fyrtårn af fabrikant Brothers & Co. som del af et signal system der også inkluderede de to stadig bestandige lys på Stavorens havnebrygge. Det nye signal system sikrede dermed en mere sikker havneadgang til den gamle havn i Stavoren. I 1999 blev fyrtårnet udnævnt til Rijksmonoment, grundet sin store kulturelle betydning for området og da de er bevaret i den originale form, dog nu med elektrisk lys.

Se også
Fyrtårne i Nederlandene

Referencer

Fyrtårne i Nederlandene
Rijksmonumenter

Stavoren (fyr)


Beatrice Irene Sandström (São Francisco, Califórnia,  – Gotalândia Oriental, ) foi uma das últimas sobreviventes do naufrágio do RMS Titanic em 15 de abril de 1912.

Início da vida
Beatrice Irene Sandström nasceu em 9 de agosto de 1910 em São Francisco, Califórnia, filha de Hjalmar Sandström e Agnes Bengtsson. Beatrice tinha uma irmã mais velha, Marguerite Rut, nascida em 23 de março de 1908.

Hjalmar e Agner haviam emigrado da Suécia para os Estados Unidos em 1908, pouco depois do nascimento de Marguerite, onde se estabeleceram em São Francisco. No entanto, eles não gostaram muito do estilo de vida e, em 1911, economizaram dinheiro suficiente para voltar a Suécia. Beatrice, sua mãe e sua irmã estavam visitando os pais de sua mãe em Hultsjö antes de embarcarem no RMS Titanic para retornar aos Estados Unidos.

A bordo do Titanic
As Sandströms embarcaram no Titanic em Southampton, Inglaterra, em 10 de abril de 1912 como passageiras de terceira classe. A família compartilhou a cabine G6 com Elna Ström e sua filha de dois anos, Selma.

Pouco depois da colisão do Titanic com o iceberg às 11h40m do dia 14 de abril, Agnes e Elna foram acordadas por um mordomo. As mulheres vestiram suas filhas e dirigiram-se ao convés. Devido à grande multidão, Agnes perdeu as Ströms de vista para nunca mais vê-las novamente; Elna e Selma pereceram no desastre.

As Sandströms embarcaram no bote salva-vidas Nº 13, que foi resgatado pelo navio RMS Carpathia. O navio chegou na cidade de Nova Iorque em 18 de abril. Logo após sua chegada, Agnes e suas filhas foram enviadas para o Hospital St. Vincent. No outono de 1912, a família Sandström voltou para Motala, Gotalândia Oriental, Suécia.

Embora Beatrice não se lembrasse de nada sobre a viagem, ela costumava dizer: "Olha, a lua está caindo", talvez em referência aos foguetes de sinalização disparados enquanto o navio afundava.

Depois do naufrágio, Agnes e suas filhas voltaram para São Francisco, onde permaneceram por alguns meses. Eles venderam sua casa, empacotaram tudo o que possuíam e retornaram para Nova Iorque. Foi dito que, por conta do que aconteceu com o Titanic, Hjalmar comprou bilhetes da Cunard Line e, em agosto de 1912, a família voltou para a Inglaterra a bordo do RMS Mauretania como passageiros de segunda classe. Da Inglaterra eles navegaram em outro navio para a Suécia, onde permaneceram pelo resto de suas vidas.

Mais tarde, vida e morte
Em 1988, Beatrice voltou aos Estados Unidos pela primeira vez desde 1912, quando participou de uma convenção de sobreviventes do Titanic organizada pelo Titanic Historical Society.

Beatrice morreu em 3 de setembro de 1995 aos 85 anos na Gotalândia Oriental, na Suécia. No momento de sua morte, ela era a décima sobrevivente do desastre.

Ligações externas
Encyclopedia Titanica Biography (em inglês)

Norte-americanos de ascendência sueca
Sobreviventes do naufrágio do RMS Titanic
Naturais de São Francisco (Califórnia)

Beatrice Sandström


An Chloridolum heyrovskyi in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Plavilstshikov hadton 1933. An Chloridolum heyrovskyi in nahilalakip ha genus nga Chloridolum, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chloridolum

Chloridolum heyrovskyi


Mochy – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.

Gromadę Mochy z siedzibą GRN w Mochach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wolsztyńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 41/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Mochy, Nowawieś i Solec ze zniesionej gminy Mochy w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej.

31 grudnia 1971 do gromady Mochy włączono obszar zniesionej gromady Kaszczor w tymże powiecie.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie wolsztyńskim reaktywowano gminę Mochy (zniesiono ją ponownie na początku 1976).

Przypisy

Mochy

Mochy (gromada)


Kaliwatan sa insekto ang Heptapsogaster latithorax. Una ning gihulagway ni Carriker Jr. ni adtong 1936. Ang Heptapsogaster latithorax sakop sa kahenera nga Heptapsogaster, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Heptapsogaster

Heptapsogaster latithorax


An Neochanna cleaveri in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Scott hadton 1934. An Neochanna cleaveri in nahilalakip ha genus nga Neochanna, ngan familia nga Galaxiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neochanna

Neochanna cleaveri


An Chaetocercus bombus in uska species han Aves nga ginhulagway ni Gould hadton 1871. An Chaetocercus bombus in nahilalakip ha genus nga Chaetocercus, ngan familia nga Trochilidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Chaetocercus

Chaetocercus bombus


An Placosoma in uska genus han Reptilia. An Placosoma in nahilalakip ha familia nga Gymnophthalmidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Placosoma

en:Placosoma

Placosoma


Dominic A. Hall and Louis Louaillier were American political figures who were ordered detained during the War of 1812 under the order of Major General Andrew Jackson in 1815. Hall later put Jackson under investigation and oversaw the trial that led to Jackson being fined.

Background
Upon entering New Orleans in December 1814, Major General Andrew Jackson declared martial law to establish control of the city to defend it from British forces. It was the first such declaration in United States history.

Louisiana Courier article by Louis Louaillier
On March 3, 1815, Louisiana State Senator Louis Louaillier wrote an anonymous article in the Louisiana Courier criticizing Andrew Jackson's declaration of martial law and his refusal to release the militia after the British ceded the field of battle. Two days after the article appeared, Louaillier admitted to writing the article, and Jackson ordered Louaillier's arrest.

U.S. District Court Judge Dominic A. Hall signed a writ of habeas corpus on behalf of Louaillier, and Jackson subsequently ordered Hall's arrest as well.

Jackson did not relent his campaign of suppressing dissent until after ordering the arrests of Louaillier, Hall, and John Dick (a lawyer) and after intervention of State Judge Joshua Lewis. Lewis was simultaneously serving under Jackson in the militia, and also signed a separate writ of habeas corpus against Jackson, his commanding officer, seeking Judge Hall's release.

Jackson proceeded with a court-martial of Louaillier. Louaillier was later exonerated, but Jackson did not release him from jail. Jackson then released Hall and escorted him beyond the city limits, outside the zone of martial law. Jackson told Hall not to return until the war had officially ended.

Just two days later, Jackson received official word of the Treaty of Ghent and immediately lifted martial law and released all prisoners.

Trial and fine of Andrew Jackson
Hall later ordered an investigation of Jackson's actions in New Orleans, and Jackson was brought before the court, overseen by Hall, and was subsequently fined $1,000 for contempt of court, which he paid in full. Jackson's fine was later paid back to him by Congress, with interest, in 1844, to around $2,700.

References

War of 1812

Arrest of Dominic Hall and Louis Louaillier


The 1852 United States presidential election in Indiana took place on November 2, 1852, as part of the 1852 United States presidential election. Voters chose 13 representatives, or electors to the Electoral College, who voted for President and Vice President.

Indiana voted for the Democratic candidate, Franklin Pierce, over Whig candidate Winfield Scott. Pierce won Illinois by a margin of 7.88%. This would be the last occasion Porter County voted for a Democratic presidential candidate until Bill Clinton won a plurality in 1996.

Results

See also
 United States presidential elections in Indiana

References

Indiana
1852
1852 Indiana elections