New Maps of Hell è il quattordicesimo album in studio del gruppo musicale statunitense Bad Religion, pubblicato il 10 luglio 2007 dalla Epitaph Records.

Descrizione
New Maps of Hell è il terzo album pubblicato dopo il ritorno alla Epitaph Records, la loro casa discografica originaria, di proprietà del chitarrista Brett Gurewitz. Il nuovo album avrebbe dovuto essere registrato nel 2006 ma alcuni ritardi e la realizzazione da parte del frontman, Greg Graffin, del suo secondo album solista Cold as the Clay, hanno fatto slittare la data d'uscita.

Nel 2008 è stata commercializzata un'edizione deluxe dell'album, contenente sette bonus track acustiche eseguite dal cantante Greg Graffin.

Tracce

Tracce bonus nell'edizione deluxe

Formazione
 Greg Graffin – voce
 Brett Gurewitz – chitarra
 Brian Baker – chitarra
 Greg Hetson – chitarra
 Jay Bentley – basso
 Brooks Wackerman – batteria

Note

Collegamenti esterni

Album pubblicati dalla Epitaph Records

New Maps of Hell


The Puhua Temple () is a Buddhist temple located in Taihuai Town of Wutai County, Xinzhou, Shanxi, China.

History
The time for the establishment of the Puhua Temple has been unable to be verified. It is also called "Temple of Jade Emperor" () and "Palace of Indra" (). The present temple was completed in 1925 during the Republic of China (1912-1949).

Architecture
The Puhua Temple complex is located in the east and faces the west. With a brief layout, it includes the Hall of Four Heavenly Kings, Mahavira Hall, Hall of Jade Emperor, Hall of Lü Dongbin, and south and north annex halls. It has a building area of .

Zhaobi
The Zhaobi () is built by stones and bricks. The front of the Zhaobi are engraved with the Sanxing (deities) () and the back of the wall are engraved with Guanyin, Sudhana and Longnü.

Hall of Four Heavenly Kings
Under the eaves of the Hall of Four Heavenly Kings is a plaque with the Chinese characters "". In front of the hall, a wooden plaque with a couplet is hung on the two side pillars. It says "". Maitreya is enshrined in the hall and at the back of his statue is a statue of Skanda. Unlike other temples, Statues of Nryana are also enshrined in the hall. The hall are carved with openwork patterns, which show proficient skills. The patterns are Monkey King, human figures of cowboy, shepherd, oldman etc. The shrine of Maitreya are engraved with splendid and spectacular wooden dragons. In the wall of the Hall of Four Heavenly Kings are engraved with the Picture-Book of Twenty-Four Acts of Filial Piety () and the Four Natural Organs ().

Mahavira Hall
The Mahavira Hall enshrining the Three Saints of Hua-yan (). In the middle is Sakyamuni, statues of Manjushri and Samantabhadra stand on the left and right sides of Sakyamuni's statue. At the back of Sakyamuni's statue are statues of the Three Sages of the West (), namely Guanyin, Amitabha and Mahasthamaprapta. The statues of Eighteen Arhats stand on both sides of the hall.

Three Buddhas Hall
Behind the Mahavira Hall is the Three Buddhas Hall enshrining the statues of Sakyamuni, Amitabha and Bhaisajyaguru. The two disciples' statues are placed in front of the statue of Sakyamuni, the older is called Kassapa Buddha and the middle-aged is called Ananda. Statues of Indra and Brahma are placed next to the statues of Sakyamuni, Amitabha and Bhaisajyaguru. The four pillars inside the hall are engraved with dedicate and gorgeousness karavika-bhani (). The statues of Eighteen Arhats stand on the platform of gable wall.

Gallery

References

Buddhist temples in Xinzhou
Wutai County
Xinzhou

Puhua Temple


Kaliwatan sa alibangbang ang Stenoptilia grandipuncta. Una ning gihulagway ni Mcdunnough ni adtong 1939. Ang Stenoptilia grandipuncta sakop sa kahenera nga Stenoptilia, ug kabanay nga Pterophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kanada

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kanada
Stenoptilia

Stenoptilia grandipuncta


Europium er eitt frumevni, ið er nummar 63 í skeiðbundnu skipaninini.

Frumevni

Europium


An Rhinodoras in uska genus han Actinopterygii. An Rhinodoras in nahilalakip ha familia nga Doradidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Rhinodoras

Rhinodoras


Yanmen Commandery was an administrative subdivision (jùn) of the state of Zhao established BC and of northern imperial Chinese dynasties until AD758. It occupied lands in what is now Shanxi and Inner Mongolia. Its first seat was at Shanwu (near present-day Youyu, Shanxi); its later seats moved southeast to the more defensible sites at Yinguan (within present-day Shuozhou, Shanxi) and Guangwu (near present-day Daixian, Shanxi).

Name
The name derives from Yanmen Pass in Shanxi's Dai County. Yanmen, meaning "Wild Goose Pass" or "Wildgoose Gate", takes its name from the wild geese that migrate through the area.

History

Zhao Kingdom

Yanmen Commandery was first established around 300BC during China's Warring States Period by the state of Zhao's King Yong, posthumously known as the Wuling ("Martial-&-Numinous") King. It covered territory in what is now northern Shanxi and southern Inner Mongolia. He created Yanmen Commandery along with its companion commanderies of Dai and Yunzhong to consolidate his conquests from invasions of the Loufan (t s Lóufán) and "forest nomads" or "barbarians" ( Línhú) in 306 and 304BC. He protected these new lands by raising earthen walls along their northern border, close to what is now Hohhot in Inner Mongolia. Garrisons and forts were also placed at strategic spots within the new territory, such as Yanmen Pass between the northern plains and the Hutuo Valley. In the mid-3rd centuryBC, the Yanmen governor Li Mu, relocated there under the command of Handan used these interior defenses and drills the commandery's citizens to minimize casualties to good effect when he lured more than 100,000 Xiongnu horsemen into the heart of the commandery before defeating them with 160,000 chariots, cavalry, and archers.

Qin Empire

Under the Qin, Yanmen was one of the commanderies which made up the principal divisions of the empire. Its seat was at Shanwu, south of present-day Youyu in Shanxi. Its territory ran from present-day Shanxi's Hequ, Wuzhai, and Ningwu Counties in the south to Inner Mongolia's Huangqi and Dai Lakes in the north; its eastern border was near Mount Heng. The Zhao wall was connected to those of the other former states as part of the Great Wall. This territory was divided into:

Western Han Empire

Under the Han, Yanmen Commandery maintained its seat at Shanwu. It was part of the realm of Dai, used as an appanage of the imperial kings and a title of rebels like Han Xin and Chen Xi. Han-era Yanmen included the Qin-era counties above, excluding Xincheng and Wangtao, with the addition of:

Eastern Han Empire
Under the Eastern Han, the commandery seat was moved to Yinguan, present-day Xiaguancheng Village southeast of Shuozhou in Shanxi.

Wei Kingdom
During China's Three Kingdoms Period, Wei moved the commandery seat to Guangwu, southwest of present-day Daixian in Shanxi. The district is recorded as having 12,600 households around AD285.

Eastern Wei
During China's Northern and Southern Dynasties Period, Eastern Wei had the commandery seat at Daixian in what is now Shanxi. During the 540s, the district is recorded having 30,434 people living in 6,328 households.

Sui Empire

Under the Sui, Yanmen Commandery was abolished in 583, then revived in 607. It was recorded as having 42,502 households in 609.

Tang Empire
Under the Tang, Yanmen Commandery was part of Hedong Circuit until it was abolished and replaced by Dai Prefecture in 618, although it was temporarily restored between 742 and 758. During the Tang, the name was retained as an honorary title: the generals Tian Chengsi, Tian Xu, Tian Ji'an, and Wang Zhixing were created "Prince" or "King of Yanmen" (Yànménwáng).

In 882, Yanmen Defense Command (Yanmen Jiedushi) was also briefly established to oversee local defense. It had its seat at present-day Daixian, Shanxi. In 883, its name was changed to Daibei.

Governors

  centuryBC Li Mu
  Wang Ju (王據)

References

Citations

Bibliography

 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Former commanderies of China
Commanderies of the Qin dynasty
Commanderies of the Han dynasty
Commanderies of the Jin dynasty (266–420)
Commanderies of the Sui dynasty

Yanmen Commandery


Baldassare Cagliares (ur. 1575, zm. 1633) – maltański rzymskokatolicki prałat, który w roku 1615 został biskupem Malty.

Życiorys

Baldassare Cagliares urodził się w Valletcie w roku 1575. Dokładna data nie jest znana. Jego ojciec miał hiszpańskie pochodzenie, matka była Maltanką z Rabatu na Gozo.

Papież Paweł V mianował Cagliaresa biskupem Malty w roku 1615, kiedy ten miał 40 lat. Sakrę biskupią otrzymał 18 maja tego roku.

Biskup Cagliares był osobą kochającą sztukę; żył w czasach, kiedy Kościół i państwo rywalizowały w wykonywaniu najlepszych dzieł sztuki. Był jedynym biskupem pochodzenia maltańskiego wybranym do przewodzenia diecezji maltańskiej w czasach, kiedy Malta była pod rządami Zakonu św. Jana. Podczas swojego rezydowania zbudował kilka willi w różnych miejscach wokół Malty, takich jak Żejtun, Cittadella na Gozo czy Buskett. Ustanowił on również kilka nowych parafii, w tym parafię w Qrendi w roku 1618, oraz odnowił parafię w Dingli, opuszczoną przez kilka lat.

Biskup Cagliares zmarł 4 sierpnia 1633 roku w wieku 58 lat, po 18 latach posługi biskupiej.

Przypisy

Maltańscy biskupi katoliccy
Ludzie urodzeni w Valletcie
Urodzeni w 1575
Zmarli w 1633

Baldassare Cagliares


Háng Lìa là một xã thuộc huyện Điện Biên Đông, tỉnh Điện Biên, Việt Nam.

Địa lý
Xã Háng Lìa có vị trí địa lý:
Phía đông giáp xã Luân Giói
Phía tây giáp xã Phình Giàng
Phía nam giáp xã Tìa Dình
Phía bắc giáp xã Mường Luân và xã Phì Nhừ.

Xã Háng Lìa có diện tích 63,45 km², dân số năm 2022 là 2.834 người,  mật độ dân số đạt 44 người/km².

Hành chính
Xã Háng Lìa được chia thành 10 thôn, bản.

Lịch sử
Ngày 7 tháng 10 năm 1995, Chính phủ ban hành Nghị định số 59-CP về việc chuyển xã Háng Lìa thuộc huyện Điện Biên về huyện Điện Biên Đông mới thành lập quản lý.

Ngày 6 tháng 6 năm 2005, Chính phủ ban hành Nghị định số 72/2005/NĐ-CP về việc thành lập xã Tìa Dình trên cơ sở 9.882 ha diện tích tự nhiên và 2.468 nhân khẩu của xã Háng Lìa.

Sau khi điều chỉnh địa giới hành chính, xã Háng Lìa còn lại 6.563 ha diện tích tự nhiên và 2.336 nhân khẩu.

Chú thích

Tham khảo

Háng Lìa


Babiana montana is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Caledon tot by Bredasdorp voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van net kleiner as 3 000 km² en is deel van die fynbos en renosterveld. Dit het egter meer as 70% van sy habitat afgestaan aan graan verbouing die afgelope 70 jaar. Die oorblywende drie subpopulasies word bedreig deur indringerplante en oorbeweiding deur vee.

Bronne
 SANBI Redlist
 Plants of the World Online

Babiana
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Babiana montana


Adicijska reakcija ili reakcija adicije – u  organskoj hemiji – je reakcija u kojoj se dvije ili više molekula kombiniraju za formiranje jedne veće molekule.

Ovakve reakcije su ograničene na hemijske spojeve koji imaju višestruko vezane atome, kao što su molekule sa ugljik-ugljik dvostrukim vezama, odnosno alkeni ili sa trostrukim vezama, tj. alkini. Također uključuju i molekule koje sadrže ugljikov – heteroatom dvostruke veze, kao što je  karbonilna (C=O) grupa ili imino (C=N) grupa.

Postoje dva glavna oblika polarnih reakcija adicije: elektrofilna i nukleofilna adicija. Također postoje i dva tipa nepolarnih reakcija adicije: adicija slobodnih radikala i cikloadicija.

Reakcija adicije je suprotna reakciji eliminacije, kao naprimer reakciji hidratacije alkena i dehidratacije alkohola. Reakcije adicije se takođe sreću kod polimerizacije, a imenuju se kao polimerizacijska adicija.

Primjer ugljikovodika
Ugljikovi  atomi koji imaju  neiskorišten elektronske parove  formiraju alkene  i alkine, sa dvostrukim i trostrukim vezama. Tada su  stabilni, ali nemaju maksimalan broj vodika uz svaki atom ugljika, zbog čega se nazivaju nezasićenim.

Nezasićeni ugljikovodici su stabilni, ali energetski nepovoljniji od zasićenih ugljikovodika. Stoga je sasvim moguće da ukidaju višestruke veze nezasićenih ugljikovodika višestruke veze nezasićenih ugljikovodika,  a  uspostavljaju π veze (vidi dvostruka veza i kovalentna veza) na narednom nižem nivou, na primjer, alkena u alkan.

Adicija vodika na alkin

Dodavanje  vodika je poznato kao hidrogenacija. Za  tu reakciju  se obično koristi katalizator koristi, kao što je ovdje pogodan  heterogeni katalizator paladija, kada se  aktiviranje vodika odvija kada  je vezan na metalnu površinu. Heterogene  katalize poželjno proizvode  samo jedan cis-alken.

Dodavanje hlorovodika na alken

Također pogledajte
Polimerizacija
Hemijska reakcija

Referernce

Vanjski linkovi

Hemijske reakcije
Reakcije adicije

Adicijska reakcija


Ameropterus selysi là một loài côn trùng trong họ Ascalaphidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được van der Weele miêu tả năm 1909.

Chú thích

Tham khảo

Ameropterus

Ameropterus selysi


Ernest Haller (31 de maio de 1896 — 21 de outubro de 1970) é um diretor de fotografia estadunidense. Venceu o Oscar de melhor fotografia na edição de 1940 por Gone with the Wind.

Diretores de fotografia dos Estados Unidos
Diretores de fotografia premiados com o Oscar

Ernest Haller


Kaliwatan sa insekto ang Compsothrips walteri. Una ning gihulagway ni Watson ni adtong 1933. Ang Compsothrips walteri sakop sa kahenera nga Compsothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Argentina

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Argentina
Compsothrips

Compsothrips walteri


Băng tần K được dùng để chỉ một số dải tần của phổ điện từ, trong miền vi sóng hoặc trong miền hồng ngoại. Băng K sóng cực ngắn được dùng chủ yếu cho vệ tinh thông tin và radar còn băng K hồng ngoại được dùng cho quan sát thiên văn.

Băng tần K NATO
Băng tần K NATO là dải tần trong khoảng 20 đến 40 GHz (ứng với bước sóng 0,75 – 1,5 cm).

Băng tần K IEEE
Băng tần K IEEE là vùng phổ vô tuyến trong dải vi ba có tần số 18 đến 27 GHz. Băng K trong dải 18 đến 26.5 GHz dễ dàng bị hấp thụ bởi hơi nước (H2O hấp thụ nhiều nhất ở tần số 22,24 GHz, 1,35 cm).

Các băng con
Băng K IEEE được chia thành 3 băng con:
Băng tần Ka: băng K phía trên, có tần số 26,5–40 GHz, chủ yếu dùng cho radar và thử nghiệm thông tin.
Băng tần K tần số 18–27 GHz
Băng tần Ku: băng K phía dưới, có tần số 12–18 GHz, chủ yếu dùng cho vệ tinh thông tin, hệ thống vô tuyến tiếp sức mặt đất, radar, đặc biệt là radar đo tốc độ của cảnh sát.

Vô tuyến nghiệp dư
Các quy định vô tuyến của Liên minh Viễn thông Quốc tế cho phép các hoạt động vô tuyến nghiệp dư và vệ tinh nghiệp dư được dùng dải tần số 24 GHz tới 24,250 GHz, còn gọi là băng 1,2 cm. AMSAT gọi băng tần này là băng K.

Thiên văn học hồng ngoại
Trong thiên văn học hồng ngoại, băng K là cửa sổ truyền dẫn khí quyển nằm ở 2,2 micromet (trong vùng cận hồng ngoại 136 THz).

Các băng tần sóng cực ngắn khác
Phổ sóng cực ngắn thường được định nghĩa là phổ điện từ trong dải tần số 1.0 GHz đến 30 GHz, nhưng một số định nghĩa cũ hơn tính cả các tần số thấp hơn. Hầu hết các ứng dụng phổ biến trong dải tần 1,0 đến 30 GHz. Các băng tần số sóng cực ngắn, được định nghĩa bởi Hiệp hội Vô tuyến Anh (RSGB), được thể hiện trong bảng dưới đây. Chú ý là các tần số trên 30 GHz thường được gọi là "sóng mm". Tần số 30 GHz tương ứng với bước sóng 10 mm, hay 1 cm.

Chú thích: "Băng tần P " đôi khi được dùng không chính xác cho băng tần Ku. "P" có nghĩa là "previous" (trước) là băng tần radar dùng ở Anh có dải tần 250 đến 500 MHz, hiện nay băng tần hoàn toàn lỗi thời theo tiêu chuẩn 521 của IEEE, xem  và  . Đối với các định nghĩa khác, xem Letter Designations of Microwave Bands

Xem thêm

Tham khảo

Phổ vô tuyến

Băng tần K


Anno
 238 o 238 a.C.

Codici
 238 (astronomia)  – Codice che designa l'Osservatorio astronomico Groruddalen Optical Observatory, in Norvegia

Matematica
 238 – numero

238 (disambigua)


Kaliwatan sa alibangbang ang Euglyphis bochica. Una ning gihulagway ni William Schaus ni adtong 1892. Ang Euglyphis bochica sakop sa kahenera nga Euglyphis, ug kabanay nga Lasiocampidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Euglyphis

Euglyphis bochica


An Anolis rimarum in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Thomas ngan Schwartz hadton 1967. An Anolis rimarum in nahilalakip ha genus nga Anolis, ngan familia nga Polychrotidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anolis

Anolis rimarum


Biografia
Discendeva dai Turci Aproniani, una famiglia importante del IV secolo, ed era imparentato con i Rufii. Tra il 476 e il 483 ricevette un posto riservato nel Colosseo, attestato da un'iscrizione ().

Vir clarissimus, ricevette il titolo onorario di comes domesticorum protectorum, che gli permise di ottenere il rango di vir inlustris. Successivamente raggiunse il rango di comes privatarum largitionum, per divenire, prima del 494, praefectus urbi; in quell'anno è attestato come console e patricius.

Sempre nel 494 pubblicò un'edizione, revisionata e con l'introduzione della punteggiatura, delle Egloghe di Virgilio, in cui accluse degli epigrammi con i quali affermava che l'edizione era stata completata malgrado l'impegno dei giochi consolari. In quello stesso anno, o dopo il consolato, pubblicò il Paschale carmen di Sedulio: è stato proposto che Asterio, come Vettio Agorio Basilio Mavorzio dopo di lui, intendesse pubblicare due edizioni parallele e affidabili di un classico pagano e di un contemporaneo cristiano.

Note

Bibliografia
 «Fl. Turcius Rufius Apronianus Asterius 11», The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521201594, pp. 173–174.
 Springer, Carl P.E., The Gospel as Epic in Late Antiquity, Brill Academic Publishers, 1988, ISBN 9004086919 pp. 27, 82.

Altri progetti

Asterio, Aproniano, Rufio, Turcio
Asterio, Aproniano Rufio Turcio
Asterio Aproniano Rufio Turcio
Asterio Aproniano Rufio Turcio

Turcio Rufio Aproniano Asterio


An Garra apogon in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Norman hadton 1925. An Garra apogon in nahilalakip ha genus nga Garra, ngan familia nga cyprinidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Garra

Garra apogon


BRCA2) je  ljudski gen, odnosno  njegov proteinski proizvod. Službeni simbol (BRCA2, kurziv za gen, neitalik za protein) i službeni naziv (izvorno rak dojke 2, sada BRCA2 vezana popravka DNK) su podržane u HUGO Odboru za gensku nomenklaturu. Jedan alternativni simbol, FANCD1, prepoznaje njegovu povezanost sa kompleksom FANC proteina. Ortolozi, oblikovani kao Brca2 i Brca2, česti su i kod drugih kičmenjačnih vrsta. BRCA2 ie  tumor-supresorski gen (posebno, domćinski gen), koji se nalazi u svih ljudi; njegov protein, koji se sinonimno naziva i protein osjetljiv na rak dojke tipa 2, odgovoran je za popravak DNK.

BRCA2 i BRCA1 se normalno eksprimiraju u ćelijamama dojke i drugog tkiva, gdje pomažu u obnavljanju oštećene DNK ili uništavanju ćelija ako se DNK ne može popraviti. Uključeni su u popravak oštećenja hromosoma, s važnom ulogom u popravakama greašaka u formiranju  dvostrukih lanaca. Ako je sam BRCA1 ili BRCA2 oštećen BRCA mutacijama, oštećena DNK se ne popravlja ispravno, a to povećava rizik od raka dojke. BRCA1 i BRCA2 opisani su kao "geni osjetljivosti na rak dojke" i "proteini osjetljivosti na rak dojke". Prevladavajući alel ima normalnu tumor-supresivnu funkciju, dok visoko penetrirane mutacije u tim genima uzrokuju gubitak tumorske supresivne funkcije, što je u korelaciji s povećanim rizikom od raka dojke.

Gen BRCA2 nalazi se na dugom (q) kraku hromosoma 13, na poziciji 12.3 (13q12.3). Ljudski referentni gen BRCA2 sadrži 27 egzona, a and the cDNK ima  10.254 baznih parova za kodiranje proteina od 3.418 aminokiselina.
Karcinom dojke (uključujući i muški): Međuodnosi fenotip – genotip

Aminokiselinska sekvenca

Dužina polipeptidnog lanca je  3.418  aminokiselina, a molekulska težina   384.202 Da.
Simboli

C:  Cistein
D: Asparaginska kiselina
E: Glutaminska kiselina
F:  Fenilalanin
G:  Glicin
H:  Histidin
I:  Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M:  Metionin
N:  Asparagin
P:  Prolin
Q:  Glutamin
R:  Arginin
S:  Serin
T:  Treonin
V:  Valin
W:  Triptofan
Y:  Tirozin

Funkcija

Iako se strukture gena BRCA1 i BRCA2 jako razlikuju, barem su neke funkcije međusobno povezane. Proteini koje proizvode oba gena neophodni su za popravak oštećene DNK (vidi sliku koraka rekombinacijske popravke). BRCA2 veže jednolančanu DNK i direktno stupa u interakciju s rekombinazom RAD51 radi stimulacije i održavanja  invazija lanaca, što jer vitalni korak homologne rekombinacije. Lokalizacija RAD51 na prekid dvolančane DNK zahtijeva stvaranje kompleksa BRCA1-PALB2-BRCA2. PALB2 (partner i lokalizator BRCA2) može djelovati sinergijski s himerom BRCA2 (zvanom piccolo ili piBRCA2) za daljnje promicanje invazije niti. Ovi prekidi mogu biti uzrokovani prirodnim i medicinskim zračenjem ili drugom izloženošću okoliša, ali se također događaju kada hromosomi razmjenjuju genetički materijal tokom posebnog tipa ćelijske  diobe, koja stvara spermu i jajne ćelije (mejoza). Dvolančani prekidi nastaju i tokom popravljanja unakrsnih veza DNK. Popravljajući DNK, ovi proteini imaju ulogu u održavanju stabilnosti ljudskog genoma i sprečavanju opasna preuređenja gena koji mogu dovesti do krvnih i drugih karcinoma.

Pokazalo se da BRCA2 ima ključnu ulogu u zaštiti od MRE11-ovisne nukleolitske degradacije obrnutih viljuški koje nastaju tokom zastoja replikacije DNK (uzrokovano preprekama kao što su mutacije, interkalirajući agensi itd.).

Kao i BRCA1, BRCA2 vjerovatno regulira aktivnost drugih gena i igra ključnu ulogu u razvoju embrija.

Klinički značaj
Određene varijacije gena BRCA2 povećavaju rizik za rak dojke, kao dio nasljednog sindroma raka dojke-jajnika. Istraživanem su identificirane stotine mutacija u genu BRCA2, od kojih mnoge uzrokuju povećan rizik od raka. BRCA2 mutacije obično su insercije ili delecije malog broja baznih parova DNK u genu. Kao rezultat ovih mutacija, proteinski proizvod gena BRCA2 je abnormalan i ne funkcionira pravilno. Vjeruje se  da neispravan protein BRCA2 nije u stanju popraviti oštećenje DNK koje se događa u cijelom genomu. Kao rezultat toga, dolazi do povećanja učestalosti mutacija zbog sklonosti greškama u sintezi translezije, u prošlosti neopravljenih oštećenja DNK, a neke od ovih mutacija mogu uzrokovati nekontroliranu podjelu ćelija u obliku tumora.

Ljudi koji imaju dvije mutirane kopije gena BRCA2 imaju jedan tip Fanconijeve anemije. Ovo stanje uzrokovano je izrazito smanjenim nivoom BRCA2 proteina u stanicama, što omogućava nakupljanje oštećene DNK. Pacijenti sa Fanconijevom anemijom skloni su pojavi nekoliko tipova leukemija (tipova raka krvnih ćelija); solidni tumori, posebno glave, vrata, kože i reproduktivnih organa i supresija koštane srži (smanjena proizvodnja krvnih ćelija koja dovodi do anemija). Žene koje su naslijedile neispravan gen BRCA1 ili BRCA2 imaju rizik od raka dojke i jajnika koji je toliko visok i djeluje tako selektivno da se mnogi nositelji mutacija odluče za profilaksnu operaciju. Bilo je mnogo nagađanja za objašnjenje tako očigledno upečatljive specifičnosti tkiva. Glavne odrednice gdje se javljaju nasljedni karcinomi povezani sa BRCA1 i BRCA2 povezani su sa tkivnom specifičnošću patogena raka, uzročnika koji izaziva hroničnu upalu ili karcinogenom. Ciljano tkivo može imati receptore za patogene, postati selektivno izloženo kancerogenima i infektivnom procesu. Urođeni genomski deficit narušava normalne reakcije i pogoršava osjetljivost na bolesti na organu-meti. Ova teorija se također uklapa u podatke za nekoliko tumorskih supresora izvan BRCA1 ili BRCA2. Glavna prednost ovog modela je ta što sugerira da postoje i neke mogućnosti osim profilaksne operacije.

Osim raka dojke kod muškaraca i žena, mutacije u BRCA2 također dovode do povećanog rizika od rakajajnika, jajovoda, prostate i guštrerače. U nekim studijama, mutacije u središnjem dijelu gena bile su povezane s većim rizikom od raka jajnika i manjim rizikom od raka prostate od mutacija u drugim dijelovima gena. Nekoliko drugih tipova raka također je viđeno u određenim porodicama s BRCA2 mutacijama.

Općenito, naslijeđene mutacije gena (uključujući mutacije u BRCA2) čine samo 5-10% slučajeva raka dojke; specifični rizik od dobijanja raka dojke ili drugog karcinoma za svakoga ko ima mutaciju BRCA2 ovisi o mnogim faktorima.

Germinativne mutacije BRCA2 i efekt osnivača
Sve dosad identificirane mutacije BRCA2 zametne linije naslijeđene su, što ukazuje na mogućnost velikog efekta "osnivača" u kojem je određena mutacija zajednička dobro definiranoj populacijskoj skupini i teorijski se može pratiti do zajedničkog pretka. S obzirom na složenost skrininga mutacija za BRCA2, ove uobičajene mutacije mogu pojednostaviti metode potrebne za skrining mutacija u određenim populacijama. Analiza mutacija koje se javljaju s visokom učestalošću također dopušta proučavanje njihove kliničke ekspresije. Upečatljiv primjer osnivačke mutacije nalazi se na Islandu, gdje jedna BRCA2 (999del5) mutacija predstavlja gotovo sve porodice raka dojke/jajnika. Ova mutacija pomjeranja okvira dovodi do visoko skraćenog proteinskog proizvoda. U velikoj studiji koja je ispitivala stotine karcinoma i kontrolne osobe, ova mutacija od 999del5 pronađena je u 0,6% opće populacije. Treba napomenuti da, dok je 72% pacijenata za koje je ustanovljeno da su nositelji imalo umjerenu ili jaku porodičnu istoriju raka dojke, 28% je imalo malu ili nikakvu porodičnu historiju bolesti. To snažno sugerira prisutnost modifikajijskih gena koji utiču na fenotipsku ekspresiju ove mutacije, ili možda interakciju BRCA2 mutacije s faktorima okruženja. Dodatni primjeri mutacija osnivača u BRCA2 dati su u donjoj tabeli.

Mejoza

U biljke  Arabidopsis thaliana , gubitak BRCA2 homologa AtBRCA2 uzrokuje ozbiljne nedostatke i kod muške mejozr i u razvoju ženskih gametocita.  Protein AtBRCA2 potreban je za pravilnu lokalizaciju sinaptonemskog kompleksa proteina AtZYP1 i rekombinaza AtRAD51 i AtDMC1. Nadalje, AtBRCA2 je potreban za pravilnu mejotsku sinapsu. Stoga je AtBRCA2 vjerovatno važan za mejotsku rekombinaciju. Čini se da AtBRCA2 djeluje za vrijeme mejoze kako bi kontrolirao korake jednolančane invazije posredovane AtRAD51 i AtDMC1 koji se javljaju tokom mejotske homolognorekombinacijskog  popravljanja oštećenja DNK.

Homolozi BRCA2 takođe su bitni za mejozu u gljivice Ustilago maydis (žitna hrđa), oble gliste Caenorhabditis elegans, i vinske mšice Drosophila melanogaster.

Miševi koji proizvode skraćene verzije BRCA2 su održivi, ali su sterilni.  :Simboli
.  Aspermatogeneza u ovih mutiranih pacova posljedica je neuspjeha homologne hromosomske sinapse tokom mejoze.

Ponavljajuće sekvence BRC

DMC1 (DNK mejotska rekombinaza 1) je mejoza-specifični homolog RAD51, koji posreduje razmjenu lanaca tokom homologne rekombinacije u popravku. DMC1 promovira stvaranje proizvoda invazije lanca DNK (molekule zglobova) između homolognih molekula DNK. Ljudski DMC1 direktno stupa u interakciju sa svakim od niza ponavljajućih sekvenci u proteinu BRCA2 (zvanom BRC ponavljanja) koji stimulira stvaranje molekula zglobova pomoću DMC1.  BRC-ponavljanja u skladu su s motivom koji se sastoji od sekvence od oko 35 visoko konzerviranih aminokiselina koje su prisutne barem jednom u svim proteinima sličnim BRCA2. BRCA2 BRC ponavljanja stimuliraju stvaranje zglobnih molekula, podstičući interakciju jednolančane DNK (ssDNK) s DMC1. ssDNK kompleksirana s DMC1 može se upariti s homolognom ssDNK iz drugog hromosoma tokom faze sinapsije  u mejozi, kako bi se formirala zajednička molekula, središnji korak u homolognoj rekombinaciji. Stoga se čini da BRC ponavljajuće sekvence BRCA2 imaju ključnu ulogu u rekombinacijskom popravljanju oštećenja DNA tokom mejotske rekombinacije.

Sve u svemu, čini se da homologna rekombinacija tokom mejoze funkcionira za popravljanje oštećenja DNK i da BRCA2 ima ključnu ulogu u obavljanju ove funkcije.

Neurogeneza

BRCA2 je potreban miševima za neurogenezu i suzbijanje meduloblastoma.  Gubitak BRCA2 duboko utiče na neurogenezu, posebno tokom embrionskog i postnatalnog neuronskog razvoja. Ovi neurološki nedostaci proizlaze iz oštećenja DNK.

Epigenetička kontrola

Epigenetičke promjene u ekspresiji BRCA2 (uzrokujući prekomjernu  ili nedovoljnu ekspresiju) vrlo su česte kod sporadičnih karcinoma (vidi donju tabelu), dok se mutacije u BRCA2 rijetko nalaze.

U  karcinomu pluća nemalih ćelija, BRCA2 je epigenetički potisnut hipermetilacijom promotora.  U ovom slučaju, hipermetilacija promotora značajno je povezana s niskom ekspresijom iRNK i niskom ekspresijom proteina, ali ne i s gubitkom heterozigotnosti gena.

Kod sporadičnog karcinoma jajnika nađen je suprotan učinak. Promotori BRCA2 i 5'-UTR regije imaju relativno malo ili nimalo metiliranih CpG dinukleotida u DNK tumora, u usporedbi s onom netumorske DNK, a pronađena je i značajna korelacija između hipometilacije i  > 3-puta veće ekspresije BRCA2.  Ovo ukazuje da hipometilacija BRCA2 promotora i 5'-UTR regija dovodi do prekomjerne ekspresije BRCA2-ine IRNK.

Jedan izvještaj ukazuje na određenu epigenetičku kontrolu ekspresije BRCA2 pomoću mikroRNK s miR-146a i miR-148a.

Ekspresija BRCA2  kod raka

U eukariotima, protein BRCA2 ima važnu ulogu u homolognoj rekombinacijskoj popravci. Kod miševa i ljudi BRCA2 prvenstveno posreduje u urednom sastavljanju RAD51 na jednolančanoj (ss) DNK, obliku koji je aktivan za homologno uparivanje i invaziju lanaca.. BRCA2 također preusmjersava r RAD51 iz dvolančane DNK i sprečava disocijaciju od ssDNA.  Osim toga, četiri paralozi  RAD51, koji se sastoje od RAD51B (RAD51L1), RAD51C (RAD51L2), RAD51D (RAD51L3), XRCC2 čine kompleks koji se naziva kompleks BCDX2 (vidi sliku: Rekombinacijska popravka DNK). Ovaj kompleks sudjeluje u regrutiranju ili stabilizaciji RAD51 na mjestima oštećenja. Čini se da kompleks BCDX2 djeluje olakšavajući sastavljanje ili stabilnost  RAD51 nukleoproteinskog filamenta. RAD51 katalizira prijenos niti između prekinute sekvence i njenog neoštećenog homologa, kako bi se omogućila ponovna sinteza oštećene regije (vidi homologni modeli rekombinacije).

Neke studije o raku izvještavaju o prekomjerno izraženom BRCA2, dok druge navode o nedovoljno ieksprimiranje BRCA2. Najmanje dva izvještaja su otkrila prekomjernu ekspresiju u nekim sporadičnim tumorima dojke i nedovoljnu ekspresiju u drugim sporadičnim tumorima dojke. (vidi Tabelu).
Mnogi karcinomi imaju epigenetičke nedostatke u različitim genima za obnavljanje DNK . Ovi nedostaci popravka vjerovatno uzrokuju povećana nepopravljena oštećenja DNK. Prekomjerna ekspresija BRCA2 uočena kod mnogih karcinoma može odražavati kompenzacijsku prekomjernu ekspresiju BRCA i povećanu homolognu rekombinacijsku popravku, kako bi se barem djelimično nosilo s takvim viškom oštećenja DNK. Egawa et al. sugeriraju da se povećana ekspresija BRCA2 može objasniti genomskom nestabilnošću, koja se često javlja kod karcinoma, što indukuje ekspresiju BRCA2 iRNK, zbog povećane potrebe za BRCA2 za popravak DNK.

Karcinom dojke (uključujući i muški): Međuodnosi fenotip – genotip

AD = Autosomno dominantno nasljeđivanje

Nedovoljna ekspresija  BRCA2  sama bi dovela do povećanih nepopravljenih oštećenja DNK. Pogreške replikacije nakon ovih oštećenja  dovele bi do povećanih mutacija i raka.

Interakcije

Pokazalo se da BRCA2 stupa u interakciju sa

 BRE,
 BARD1,
 BCCIP,
 BRCA1,
 BRCC3,
 BUB1B,
 CREBBP,
 C11orf30,
 FANCD2,
 FANCG,
 FLNA,
 HMG20B,
 P53,
 PALB2,
 PCAF,
 PLK1,
 RAD51,
 RPA1,
 SHFM1 and
 SMAD3.

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

Proteinske porodice
Geni za suzbijanje tumora
Tumorski markeri
Rak dojke
Geni na hromosomu 13
Ljudski proteini
Proteomika

BRCA2


Ein Augenblick Freiheit é um filme de drama austríaco de 2008 dirigido e escrito por Arash T. Riahi. Foi selecionado como representante da Áustria à edição do Oscar 2009, organizada pela Academia de Artes e Ciências Cinematográficas.

Elenco

Navid Akhavan
Pourya Mahyari
Elika Bozorgi
Sina Saba
Payam Madjlessi
Behi Djanati-Ataï
Kamran Rad
Said Oveissi
Fares Fares
Ezgi Asaroglu
Toufan Manoutcheri
Michael Niavarani
Soussan Azarin
Johannes Silberschneider

Ligações externas

Filmes em língua alemã
Filmes da Áustria

Ein Augenblick Freiheit


Dijana Mihajlova () je nekadašnja bugarska biatlonka.

Karijera

Olimpijske igre
Mihajlova nije nastupala na olimpijskim igrama.

Svjetska prvenstva

Na Svjetskim prvenstvima u biatlonu, Mihajlova je nastupila samo jednom i to na SP 1984. Najbolji rezultat joj je bio u utrci na 5 km kada je s 4:15.6 min zaostatka i jednim promašajem bila sporija od pobjednice Venere Černjišove, koja je završila utrku s tri promašaja. U ekipnim utrkama nije nastupila.

Svjetski kup
U Svjetskom kupu nije nastupala.

Kraj karijere

Napomene

Vanjski linkovi

 Zvanična banka podataka IBU-a

Reference

Bugarski biatlonci

Dijana Mihajlova


Kaliwatan sa alibangbang ang Eochorica troughti. Una ning gihulagway ni Hans Georg Amsel ni adtong 1955. Ang Eochorica troughti sakop sa kahenera nga Eochorica, ug kabanay nga Psychidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Eochorica

Eochorica troughti


Scorpione () è il nome di due personaggi dei fumetti Marvel Comics.
MacDonald "Mac" Gargan, il primo Scorpione, è stato creato dallo sceneggiatore Stan Lee e dal disegnatore Steve Ditko. È uno dei primi nemici dell'Uomo Ragno e ha esordito sulle pagine di Amazing Spider-Man n. 20 nel 1965. Inizialmente Gargan era noto come Scorpione, ma successivamente si è fuso con il simbionte di Venom e ha abbandonato questa identità diventando il nuovo Venom.
Carmilla Black è il secondo Scorpione, creato dallo sceneggiatore Fred Van Lente e dal disegnatore Leonard Kirk. Usa il nome in codice Scorpione, ma, a parte questo, non ha nessun legame con lo Scorpione originale. In Italia appare per la prima volta nella saga World War Hulk, la prima storia a lei interamente dedicata appare in Amazing Fantasy (vol. 2) n. 7.

Biografia del personaggio
Mac Gargan era un Investigatore privato inizialmente assunto da J. Jonah Jameson per scoprire come Peter Parker fosse in grado di ottenere incredibili foto dell'Uomo Ragno in azione. Gli sforzi di Gargan innescano il senso di ragno di Peter e il ragazzo sfuggì facilmente al detective. Jameson decise quindi di assumere Gargan come oggetto di un processo appena testato che lo doterebbe delle caratteristiche utili di un particolare animale con l'aiuto del dottor Farley Stillwell. Il dottor Stillwell lo equipaggiò anche con una coda meccanica simile a una mazza. In questo caso, uno scorpione fu la base della creazione di un potente agente in grado di sconfiggere l'Uomo Ragno in quanto lo scorpione è un predatore naturale del ragno. Lo Scorpione si rivelò più che una partita per Spider-Man, sconfiggendolo due volte, ma il trattamento mutageno colpì seriamente la mente di Gargan, facendolo impazzire mentre gli istinti predatori dello scorpione presero il sopravvento. Si rivolse prontamente al suo benefattore ma Spider-Man intervenne e alla fine sconfisse lo Scorpione nella loro terza battaglia. Lo Scorpione diventò un supercriminale e tornò a dedicarsi a una vendetta contro Spider-Man e Jameson, solo per essere sconfitto di nuovo.

Così, ogni volta che fugge dal carcere si dirige subito da Jameson, anche se viene sempre fermato dall'Uomo Ragno. Negli anni si è spesso unito ad organizzazioni criminali, come i Sinistri Sei, per sconfiggere Spidey, suo unico ostacolo per uccidere Jameson. Scorpione fece parte del Sinistro Sindacato con lo scopo di vendicarsi dell'Uomo Ragno ma venne nuovamente fermato.

Ci fu un'unica occasione in cui tentò seriamente di redimersi ma venne massacrato dall'Uomo Ragno, in pieno esaurimento nervoso, e da allora abbandonò l'idea. Tra le tante battaglie di Scorpione è impossibile dimenticare quella in cui tese un agguato a Jameson nei boschi di New York e affrontò l'Uomo Ragno. Andò vicino alla vittoria ma fu sconfitto da un branco di orsi selvaggi.

Nel Regno dei Morti
In questa vicenda, Mac Gargan rapì Zia May per ordine di Green Goblin. Si è uní al simbionte di Venom, dopo che esso fu messo all'asta da Eddie Brock, diventando così il terzo Venom. Unitosi ai sinistri dodici, venne però sconfitto da Spider-Man, aiutato dai Vendicatori e da Black Cat.

Civil War

Durante Civil War, Venom si schiera a favore dell'Atto di Registrazione introdotto dal governo e dallo S.H.I.E.L.D e viene arruolato nei Thunderbolts, un supergruppo con il compito di catturare gli eroi che non hanno aderito all'atto della registrazione e ha affrontato Capitan America durante la battaglia finale nel centro di Manhattan dalla quale però, lui e i suoi compagni, sono stati travolti da Namor e il suo esercito di atlantidei venendo quindi sconfitti. Mac rimane nei Thunderbolts anche dopo Civil War, ma la sua instabilità lo estranea spesso dal gruppo.

Dark Reign: Oscuri Vendicatori

Dopo che ha ingerito un composto chimico che ha ridotto le dimensioni del simbionte e celato zanne e lingua, dandogli così un aspetto decisamente più umano, Mac Gargan è divenuto "l'Uomo Ragno" al servizio del governo nella nuova formazione dei Vendicatori agli ordini di Norman Osborn.

Dopo Assedio

In seguito alla sconfitta e l'arresto di Norman Osborn ed i suoi Vendicatori Oscuri, Gargan venne separato dal simbionte, tuttavia, dal momento che questo era divenuto praticamente il suo supporto vitale egli rischiò di morire. Alistair Smythe, alla ricerca di un alleato, lo fece evadere di prigione e costruì per lui una nuova tuta da Scorpione, da questo momento in poi Gargan ritorna ufficialmente a rivestire i panni del suo vecchio alter ego.

Desiderio di morte
Quando Otto Octavius ha scambiato il suo corpo con quello di Spider-Man, Peter ha utilizzato un Octobot per inviare un messaggio agli alleati di Ock perché lo aiutassero a fuggire dal Raft.

Lo Scorpione, rispose alla chiamata con Hydro-Man e il Trapster. Grazie a loro Peter fece irruzione nella Stark Tower per farsi aiutare dai Vendicatori, in particolare da Tony Stark, ma "Spider-Man" tese loro una trappola.

Gargan tentò di nuovo di uccidere Jameson, che era nascosto lì con altri amici e parenti di Peter, ma Otto vedendo in un ricordo quanto Peter amava zia May, assalì lo Scorpione per proteggerla, rompendogli la mascella, l'unica parte non protetta del suo corpo.

Senza via di fuga
Viene rivelato che Mac è sopravvissuto ed è stato messo nell'infermeria del Raft insieme a Boomerang e all'Avvoltoio. Durante il suo tentativo di evasione, Alistair Smythe li guarisce e potenzia affinché lo aiutino, ma lo Scorpione è sconfitto da Lizard (che ha ora la mente di Curt Connors). Successivamente Mac si scontrerà con Spiderman 2099.

Poteri e abilità
Mac Gargan, nei panni dello Scorpione, ha ricevuto poteri sovrumani attraverso trattamenti chimici e radiologici, inclusa l'unione della sua genetica con il DNA di uno scorpione (in quanto un predatore del ragno), che ha prodotto effetti mutageni. Di conseguenza ha poteri di un aracnide simili a quelli di Spider-Man come forza, velocità, agilità, riflessi, resistenza e durata sovrumane, e può anche scalare i muri (può anche perforare i muri come un modo per arrampicarsi). Ha anche una presa eccezionalmente forte, che ricorda le tenaglie di uno scorpione. Indossa una tuta da battaglia per tutto il corpo composta da due strati di rete d'acciaio leggera separati da un sottile strato di gomma isolata. Oltre al suo fisico sovrumano, è tradizionalmente armato con una coda meccanica controllata ciberneticamente, con una struttura articolata in acciaio per utensili che può frustare. La coda è stata in passato dotata di armi a proiettili, solitamente un generatore elettrico, sebbene sia stata dotata anche di una punta sulla sommità, che può spruzzare un acido corrosivo, e di un proiettore d'energia al plasma a bassa densità. Lo Scorpione può usare la sua coda come una gamba in più, oppure può avvolgerla dietro di sé per saltare a una distanza sovrumana. Scorpion è sostanzialmente molto meno forte dell'Uomo Ragno, sebbene sia un combattente corpo a corpo molto abile.

Attualmente l'armatura non è in uso, dato che Mac possiede il simbionte alieno.

Prima di diventare lo Scorpione e il terzo Venom, MacDonald Gargan era un detective con alcune abilità investigative.

Quando ha acquisito il simbionte Venom, è diventato più forte, resistente e agile di prima, capace di sollevare circa 50 tonnellate. Il costume può anche generare la coda di quando era lo Scorpione. Nello stato di Venom, aderisce a qualunque tipo di superficie, può produrre ragnatele organiche illimitate, può creare tentacoli e non è rivelabile al senso di ragno di Spider-Man. Se ferito o arrabbiato riesce ad aumentare la sua massa e la sua forza fisica, al fine di combattere qualunque nemico a pari potenza. Grazie a uno speciale farmaco di Osborn, Venom ha assunto una forma più umana, simile a quella dell'Uomo Ragno. Come Spider-Man, è più agile e possiede tutti i poteri di quando era Venom, con eccezione degli artigli e delle zanne. In ogni caso, Gargan può trasformarsi da Spider-Man a Venom e viceversa a suo piacimento.

Come nuovo Scorpione, attualmente è in possesso di un'armatura cibernetica ancora più potente di prima. Ha una coda più potente e delle chele al posto delle braccia. Pare abbia un "senso dello scorpione", che lo avverte dai pericoli come il senso di ragno.

Psicologia del personaggio
Il simbionte alieno provocava quasi paura in Mac Gargan e quando non lo usava, nausea e mal di pancia, proprio a causa del rifiuto che il simbionte aveva per lui. Inoltre, il simbionte alterava mentalmente Gargan, il quale mostrava spesso attacchi di cannibalismo. Nonostante ciò, si mostrava ancora legato al costume di Scorpione, tanto che quando venne a sapere di una criminale di nome Scorpione, tentò di ucciderla, poiché sentiva il titolo di "Scorpione" come suo. Come Venom, anche lui si riferiva a sé stesso come "Noi", invece di "Io", perché considerava se stesso sia come lui che come il simbionte. Tutte questi aspetti della sua personalità sembrano essere oramai scomparsi, dopo essere stato separato da Venom.

Carmilla Black
Di lei si conosce poco. Il suo vero nome sarebbe Thasanee Rappaccini, datole dalla madre biologica, mentre il nome che preferisce usare è quello datole dai genitori adottivi. La madre biologica è Monica Rappaccini, biochimica dell'A.I.M..

Da bambina è stata geneticamente modificata per essere resa immune ad armi batteriologiche, nucleari e anche al simbionte Venom. Durante l'adolescenza ha sviluppato una sorta di pungiglione energetico nel braccio sinistro, estraibile a piacimento. È entrata nello S.H.I.E.L.D. per combattere sua madre e l'A.I.M., prendendo il nome in codice appunto di Scorpione. Durante World War Hulk ha collaborato con Amadeus Cho.

Dopo aver lasciato lo S.H.I.E.L.D., Carmilla Black assume solo incarichi indipendenti. Sasha Kravinoff, moglie del defunto Kraven il cacciatore, l'assolda per rubare il costume originale dello Scorpione, ora in possesso di Hood, il quale l'ha ricevuto da Norman Osborn. Durante uno scontro, Carmilla Black punge Spider-Man, che perde temporaneamente i suoi poteri. Una volta riacquisiti i poteri, l'Uomo Ragno si allea con Carmilla e l'aiuta nella battaglia contro Hood.

Altre versioni

Ultimate Scorpione

Lo Scorpione Ultimate è completamente diverso da quello classico: egli non è Mac Gargan, bensì un clone di Peter Parker. In seguito allo scontro con l'Uomo Ragno in un centro commerciale, viene messo in animazione sospesa dai Fantastici Quattro. Ha una coda da scorpione innestata nella spina dorsale. Il suo DNA corrisponde al 94% a quello di Parker. Più tardi verrà preso sotto custodia di Nick Fury.

Scorpione 2099
Kron Stone è un ragazzino viziato, figlio di uno degli uomini più ricchi del 2099: è abituato a uscire dai guai grazie a una telefonata al padre. Ma quando si mette a giocare con uno degli esperimenti della Alchemax (uno scorpione per l'appunto) si tramuta in un mostro umanoide con una coda e delle chele abnormi, pronto a seminare il caos in Nueva York e a uccidere Spider-Man.

Lo Scorpione 2099 compare come boss in Spider-Man: Shattered Dimensions nella dimensione 2099. Questa versione è decisamente più forte di quella normale, infatti possiede una forza che si potrebbe considerare ai livelli di Rhino. Inoltre la sua forza combinata con la capacità di fare grandissimi salti alla Hulk lo rende molto temibile, e come se non bastasse è anche in grado di urlare così tanto da far perdere i sensi e creare uova esplosive con i raggi laser che escono dalla sua coda. Il frammento della Tavola Dimensionale del Tempo e dello Spazio inoltre gli ha anche permesso di creare dei suoi simili (che si potrebbero anche definire suoi figli) che però sono più piccoli e più deboli. Nel gioco già citato sopra aveva rubato il pezzo della tavola perché poi la Dottoressa Octopus di questa dimensione gli aveva promesso che lo avrebbe fatto ritornare normale, e naturalmente li aveva accettato, anche perché lui si è sempre ritenuto un pericolo per se stesso e per gli altri dopo la trasformazione.

Altri media

Televisione
 Nella serie animata Spider-Man - L'Uomo Ragno è molto più imponente fisicamente della versione cartacea e dopo l'esperimento ha assunto tratti più marcati da scorpione.
 Lo Scorpione appare nuovamente nella quarta serie animata del Marvel Cinematic Universe Spider-Man: Freshman Year.

Cinema
 Mac Gargan appare nel film del Marvel Cinematic Universe Spider-Man: Homecoming (2017) interpretato da Michael Mando.
 L'Ultimate Scorpion appare anche nel film d'animazione Spider-Man - Un nuovo universo (2018).
 Il personaggio fa anche una fugace apparizione verso lo scontro finale del ventisettesimo film dell'MCU Spider-Man: No Way Home (2021): quando il Dottor Strange tenta di chiudere le barriere del Multiverso, nel cielo appaiono le sagome di personaggi da altri universi, tra cui quella dello Scorpione, causata per colpa del Goblin con la sua bomba zucca.

Videogiochi
 Appare come nemico in alcuni videogiochi sull'Uomo Ragno e nel videogioco Marvel: La Grande Alleanza: appare in quest'ultimo per ben tre volte, sull'Helicarrier, ad Asgard e nel disco di simulazione dell'Uomo Ragno. Appare anche nel videogioco The Amazing Spider-Man come un ibrido fuggito dai laboratori Oscorp. Qui è uno Scorpione nero mutato con DNA umano e una misteriosa melma nera. In questo gioco il suo creatore è il dottor Otto Octavius. Lo si potrà affrontare nel livello Oscorp Tower (Fase Due) e a Manhattan.
 Scorpion compare nel videogioco Spider-Man per PlayStation 4, in cui viene fatto evadere di prigione dal Dottor Octopus, con la promessa di vedersi liberato da tutti i suoi debiti. Nel corso della storia si dimostrerà il membro più sadico dei Sinistri Sei nei confronti di Spider-Man, prima colpendolo alle spalle col suo pungiglione e iniettandogli il suo veleno allucinogeno, che gli provoca visioni spaventose e angoscianti, poi combattendoci in uno scontro all'ultimo sangue facendo squadra con Rhino.

Note

Personaggi creati da Stan Lee
Personaggi creati da Steve Ditko
Scorpione (fumetto)

Scorpione (personaggio)


Ang Zawaṟkān ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Zawêrkān, suba nga anhianhi, Wilāyat-e Ghaznī,
 Zowarkān, suba nga anhianhi, Wilāyat-e Ghaznī,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Zawaṟkān


Othonna daucifolia is 'n struik wat endemies is aan die Noord-Kaap en kom in Namakwaland voor waar dit deel van die Sukkulente Karoo en Nama-Karoo is. Dit spesie het 'n voorkomsgebied van 14 257 km².

Bronne
 Plants of the World Online
 REDLIST Sanbi

Struike
Othonna
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Othonna daucifolia


Abderrahman Kabous (Meaux, 24 de abril de 1983) é um futebolista profissional marroquino que atua como meia.

Carreira
Abderrahman Kabous fez parte do elenco da Seleção Marroquina de Futebol na Campeonato Africano das Nações de 2008.

Jogadores da Seleção Marroquina de Futebol
Jogadores da Copa das Nações Africanas de 2008

Abderrahman Kabous


An Hiệp là một xã thuộc huyện Quỳnh Phụ, tỉnh Thái Bình, Việt Nam.

Xã An Hiệp có diện tích 3,96 km², dân số năm 1999 là 4397 người, mật độ dân số đạt 1110 người/km².

Chú thích

Tham khảo

An Hiệp, Quỳnh Phụ


Danmarksserien for herrer 2022-23 er den femtebedste fodboldliga i Danmarksturneringen i fodbold.

Struktur

Grundspil efterår
4 puljer á 10 hold (18 kampe). De to bedst placerede oprykningsberettigede hold for hver pulje kvalificerer sig til oprykningsspillet. De resterende 8 hold fra hver pulje skal spille kvalifikationsspil.

Slutspil forår

Oprykningspulje
Der etableres en oprykningspulje med 8 hold, der består af nummer 1 og 2 i grundspillets 4 puljer (14 kampe). Nummer 1 i grundspilspuljerne får overført 3 point til oprykningspuljen, mens nummer 2 starter oprykningspuljen med 0 point. I denne rykker de 3 bedst placerede hold rykker op i 3. division. Samme antal hold rykker ned fra 3. division, samt Jammebugt FC der blev tvangsnedrykket fra 2. divison .

kvalifikationspuljer
Der etableres 4 kvalifikationspuljer med 8 hold (14 kampe). Holdene forbliver i de samme 4 puljer, som de deltog i under grundspillet. Point og målscore fra efterårets grundspil tages med over i kvalifikationsspillet. i alt vil otte hold rykke ned i landsdels serierne.

Deltagende klubber

Øst for storebælt

Pulje 1
 B 1908
 Brønshøj BK
 Gentofte-Vangede IF
 Greve Fodbold
 Gørslev IF
 Herstedøster IC
 Holbæk B&I
 Karlslunde IF
 Roskilde KFUM
 Tårnby FF

Pulje 2
 Allerød F.K.
 BK Skjold
 BK Avarta
 Frederikssund IK
 Herlev IF
 KFUMs Boldklub
 Ledøje-Smørum Fodbold
 Næstved IF (II)
 Slagelse B&I
 VB 1968

Vest for storebælt

Pulje 3
 B 1909
 B 1913
 Brabrand IF (II)
 Hedensted IF
 Marienlyst
 OKS
 Otterup Bold- og Idrætsklub
 Ringkøbing IF
 Tarup-Paarup IF
 Varde IF

Pulje 4
 ASA, Aarhus
 FC Djursland
 Kjellerup IF
 Nørresundby FB
 Odder IGF
 Vejgaard BK
 Viby IF
 VRI
 Aarhus Fremad (II)
 AaB (II)

Referencer

Fodboldsæson 2022-23
Sæsoner i Danmarksserien for herrer
Danmarksserien
Sport i Danmark i 2022

Danmarksserien for herrer 2022-23


O Palácio do Abade (em polonês: Pałac Opatów) é um palácio de estilo rococó em Oliwa, um dos bairros de Gdańsk, na Polônia. A primeira parte do palácio, o "Velho Palácio" foi construído no século XV. Mais tarde, na primeira metade do século XVI um "Novo Palácio" foi adicionado, que serviu como a residência do então abade da Ordem de Cister, Jan Grabiński. As adições finais ao palácio foram feitas entre 1754 e 1756, e foram financiadas por outro abade cisterciense, Jacek Rybiński.

Após as partilhas da Polônia a área tornou parte da Prússia, em 1831 a propriedade imobiliária dos cistercienses foi secularizada e o palácio tornou propriedade da Casa de Hohenzollern. De 1796 até 1836, os Bispos de Vármia, Karl von Hohenzollern-Hechingen e Joseph von Hohenzollern-Hechingen residiram no Palácio. O palácio permaneceu vazio até 1869 quando Maria Anna von Hohenzollern-Hechingen, sobrinha de Joseph, decidiu residir no palácio. Após a sua morte, em 1888, a propriedade do palácio foi assumida pela cidade de Oliva, que a usou para escritórios e apartamentos.

Durante o período de entre guerras da Cidade Livre de Danzig, o palácio continha um museu que abrigava exposições sobre a história da região. O diretor responsável pelo museu foi um ativista nazista chamado Erich Keyser.

Em 1945, no final da Segunda Guerra Mundial (durante o tempo que serviu como um depósito de armas) foi incendiado por tropas alemãs que procuraram limpar o terreno em frente ao Exército Vermelho avançando.

O palácio foi reconstruído em 1965 através dos esforços do Museu Nacional de Gdańsk. Inicialmente serviu como departamento etnográfico do museu. Em 1972 o Museu foi elevado a um status de um Museu Nacional.

Desde 1989 o palácio contém o Departamento de Arte Moderna do Museu Nacional Polonês em Gdańsk. Em fevereiro de 1990 foi estabelecida uma galeria especial dedicada à arte polonesa contemporânea. As exposições permanentes incluem obras de artistas poloneses dos séculos XIX e XX (pintura, escultura e cerâmica). Alguns dos artistas cujas obras estão em exibição incluem Zbigniew Pronaszko, Jan Cybis, Henryk Stażewski, Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski, Alfred Lenica, Jan Lebenstein, Teresa Pągowska, Zdzisław Beksiński, Edward Dwurnik e Władysław Hasior. Também abriga a "Galeria Promocional", que exibe obras de jovens artistas.

Referências

Ligações externas

Palácios da Polônia

Palácio do Abade (Oliwa)


An Trachelissa rugosipennis in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Pierre Émile Gounelle hadton 1911. An Trachelissa rugosipennis in nahilalakip ha genus nga Trachelissa, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trachelissa

Trachelissa rugosipennis


An Sibon sanniolus in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Edward Drinker Cope hadton 1866. An Sibon sanniolus in nahilalakip ha genus nga Sibon, ngan familia nga Colubridae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 S. s. neilli
 S. s. sanniola

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sibon

Sibon sanniolus


Sela Bosiljevska su naseljeno mjesto u sastavu općine Bosiljevo, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazila su se u sastavu stare općine Duga Resa.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Sela Bosiljevska su imala 69 stanovnika.

Napomena: Do 1900. iskazivano pod imenom Sela, a 1910. i 1921. pod imenom Hrčić.

Popis 1991.

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Sela Bosiljevska je imalo 84 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:

Literatura

  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.
 Knjiga: "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima, autor: Jakov Gelo, izdavač: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., , ;

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Hrvatskoj
Naselja u Karlovačkoj županiji

Sela Bosiljevska


Kaliwatan sa alibangbang ang Motya murora. Una ning gihulagway ni Dyar ni adtong 1914. Ang Motya murora sakop sa kahenera nga Motya, ug kabanay nga Nolidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Motya

Motya murora


Općinski izbori za izbor načelnika i za 27 članova Općinskog vijeća općine Kotor-Varoš održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 34 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 21.625 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.

Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 12.173 glasača (56,29% od ukupnog broja), a od toga je 11.605 (95,33%) glasova bilo važećih, te 568 (4,67%) nevažećih. Sa ukupno 5.386 glasova (46,41%) za načelnika izabra je Zdenko Sakan, član Saveza za promjene.

Općinsko vijeće

Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 12.175 glasača (56,3% od ukupnog broja), a od toga je 11.655 (95,73%) glasova bilo važećih, te 520 (4,27%) nevažećih. Birano je ukupno 27 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je koalicija SDS/SRS RS 2.546 (21,84% od ukupnog broja važećih glasova).

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanična stranica "Centralne izborne komisije Bosne i Hercegovine"

Kotor-Varoš
2016

Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Kotor-Varoš)


An Phthorimaea in uska genus han Lepidoptera. An Phthorimaea in nahilalakip ha familia nga Gelechiidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phthorimaea

Phthorimaea


Il tubo ottico è un tubo di materiale vario dove la luce percorre il suo cammino ottico senza subire disturbi da parte di luci parassite.

I tubi ottici non servono solamente a mantenere l'intera struttura ottica di un telescopio, ma a preservarla da polvere, luce e turbolenze dettate dagli spostamenti d'aria. In genere essi vengono colorati internamente di nero per assorbire la luce mantenendo solo fasci collimati. Inoltre vengono adottati, nei modelli più prestigiosi, una serie di dischi interni paraluce posti a distanza progressiva secondo un preciso calcolo.

La forma e la lavorazione degli stessi è diversa a causa del tipo e del modello di telescopio, ed anche i materiali adottati sono differenti, a partire dai più pratici ed economici fino ad arrivare a quelli più sofisticati e costosi.

Viene lamentato spesso che i tubi metallici accusano dilatazioni a causa della forte escursione termica della notte, perciò occorre adottare un materiale che possieda un coefficiente di dilatazione termica il più basso possibile, a questo scopo si possono adottare tubi ottici fatti di fibra di carbonio che, oltre ad essere molto leggeri, presentano una dilatazione abbastanza bassa e simile ai vetri che costituiscono le ottiche del telescopio; altri materiali usati sono: alluminio, acciaio, ottone e acciaio inox.

Sotto vengono riportati schemi di alcuni tipi di tubi ottici, fra i più in uso, per la costruzione di telescopi.

Telescopi

Tubo ottico


Il cruscotto è la paratia cieca che delimita anteriormente l'abitacolo, posizionata al disotto del parabrezza di un autoveicolo. Negli ultimi anni, data la presenza nel cruscotto del quadro strumenti e vari comandi, viene anche utilizzato il termine di derivazione nautica "plancia" per indicarne la parte superiore.

Origine

Originariamente, il termine cruscotto veniva usato per definire la paratia anteriore (in cuoio, legno o lamiera) di una carrozza o di un carro, installata per proteggere il cocchiere dal fango e dai detriti alzati dagli zoccoli dei cavalli.

La paratia era normalmente utilizzata come contenitore o supporto di fissaggio per i sacchetti contenenti la crusca, quale alimento per gli equini; da cui la discendenza, per affissazione, di "cruscotto".

L'uso del termine cruscotto anche per le automobili, cominciò a diffondersi tra gli operai della Fiat, nel primo decennio del XX secolo, i quali trovavano difficoltoso pronunciare lo specifico termine tedesco Armaturenbrett, inizialmente adottato dai tecnici dell'azienda torinese.

Significato moderno

Nel linguaggio moderno, per cruscotto si intende la struttura di una automobile, posta inferiormente al parabrezza, che separa l'abitacolo dal vano motore o dal vano bagagli anteriore.

Alla parte superiore del cruscotto, detta anche plancia, vengono normalmente fissati i pannelli di finitura, il quadro strumenti, le pulsantiere, i cursori di regolazione, le bocchette di aerazione, gli airbag, il posacenere, l'autoradio, il navigatore satellitare oltre ad uno o più vani portaoggetti.

La parte inferiore funge da ancoraggio o supporto per i comandi a pedale (acceleratore, frizione e freno) e per il piantone dello sterzo.

Per la sua funzione di alloggio della strumentazione di bordo, a volte, viene impropriamente definito "cruscotto" il quadro strumenti dei veicoli.

Sicurezza
Essendo una delle parti maggiormente pericolose, in caso di impatto violento del veicolo, il cruscotto viene costruito con accorgimenti ed imbottiture atte a diminuire gli effetti dell'urto per gli occupanti.

Lo studio per realizzare cruscotti imbottiti sulle automobili di serie venne iniziato alla Ford da Robert McNamara nel 1956 con il programma safeguard, verso il quale gli acquirenti dimostrarono, inizialmente, una scarsa attenzione. Precursore di questo accorgimento fu nel 1947 Preston Tucker con la sua Torpedo, vettura della quale però non venne mai avviata la produzione in serie.

A partire dagli anni settanta tutte le case automobilistiche hanno introdotto continui miglioramenti per aumentare il livello di sicurezza dei cruscotti.

Note

Voci correlate
 Airbag
 Automobile
 Tachimetro
 Quadro strumenti (auto)

Altri progetti

Parti di veicoli

Cruscotto


Začret () je naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Celje, regija Savinjska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Celje.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Začret je imao 341 stanovnika.

Napomena: U 1990. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ljubečna.

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Savinjskoj regiji

Začret


Parafia Najświętszej Maryi Panny Szkaplerznej w Iwnie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie kostrzyńskim.

Przypisy

Parafie archidiecezji poznańskiej
Parafie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Szkaplerznej
Religia w gminie Kostrzyn
Iwno (województwo wielkopolskie)


Loxosceles yucatana là một loài nhện trong họ Sicariidae.

Loài này thuộc chi Loxosceles. Loxosceles yucatana được miêu tả năm 1938 bởi Chamberlin & Ivie.

Chú thích

Tham khảo

biologie|2011|11|19}}

Loxosceles

Loxosceles yucatana


An Branchiostegus gloerfelti in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Dooley ngan Kailola hadton 1988. An Branchiostegus gloerfelti in nahilalakip ha genus nga Branchiostegus, ngan familia nga Malacanthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Branchiostegus

Branchiostegus gloerfelti


The Fighting Cheat is a 1926 American silent Western film. Directed by Richard Thorpe, the film stars Hal Taliaferro, Jean Arthur, and Ted Rackerby. It was released on February 11, 1926.

Plot
As described in a film magazine review, Lafe Wells, a member of a bandit gang, is shot and left alone in the plains. Wally Kenyon finds him. Lafe, believing that he is dying, asks that his money be taken to his blind mother and Wally agrees to the wounded bandit's request. Wally accomplishes his mission and falls in love with Lafe's sister Ruth. However, Lafe recovers and later, when Ruth and Wally are ambushed by the outlaws, he brings the sheriff's men to their aid. The two lovers are united.
.

Cast list
 Wally Wales as Wally Kenyon
 Jean Arthur as Ruth Wells
 Ted Rackerby as Lafe Wells
 Fanny Midgley as Mrs. Wells
 Slim Whitaker as Jud Nolan (credited as Charles Whitaker)
 V. L. Barnes as Doctor
 Al Taylor as Cook

Reception
The Palladium-Item gave the film a good review, saying "It is difficult for any picture to beat this one for love, action, pathos and romance."  They complimented the work of Wales and Arthur, as well as the scenic locations.  The Appeal-Democrat also gave the film a positive review, complimenting the pace of the film, the acting of Wales and Arthur, and the use of action and romance.

References

External links

Films directed by Richard Thorpe
1926 Western (genre) films
1926 films
American black-and-white films
Silent American Western (genre) films
1920s American films
1920s English-language films

The Fighting Cheat


GNU Opšta javna licenca (GNU GPL ili jednostavno GPL) je serija široko korištenih licenci za slobodan softver koje garantuju krajnjim korisnicima četiri slobode, pokretanja, proučavanja, dijeljenja i modifikacije softvera. Licenca je bila prvi copyleft za opštu upotrebu i prvobitno ju je napisao osnivač Free Software Foundation (FSF), Richard Stallman, za GNU projekat. Licenca daje primaocima kompjuterskog programa prava definicije slobodnog softvera. Sve ove serije GPL-a su kopileft licence, što znači da svako izvedeno djelo mora biti distribuirano pod istim ili ekvivalentnim uslovima licence. Ona je restriktivnija od Manje opšte javne licence i još se više razlikuje od široko korištenih dozvola za dozvoljeni softver BSD, MIT i Apache.

Istorijski gledano, porodica GPL licenci je bila jedna od najpopularnijih softverskih licenci u domenu besplatnog softvera otvorenog koda. Istaknuti besplatni softverski programi licencirani pod GPL-om uključuju Linux kernel i GNU Compiler Collection (GCC). David A. Wheeler tvrdi da je copyleft koji je dao GPL bio ključan za uspjeh sistema zasnovanih na Linuxu, dajući programerima koji su doprinijeli kernelu sigurnost da će njihov rad koristiti cijelom svijetu i ostati slobodan, umjesto da ga iskorištavaju softverske kompanije koje ne bi morale ništa vratiti zajednici.

2007. godine, treća verzija licence (GPLv3) je objavljena kako bi se riješili neki uočeni problemi s drugom verzijom (GPLv2) koji su otkriveni tokom njene dugotrajne upotrebe. Da bi licenca bila ažurna, GPL licenca uključuje opcionu klauzulu "bilo koja kasnija verzija", omogućavajući korisnicima da biraju između originalnih uslova ili uslova u novim verzijama koje je ažurirao FSF. Programeri ga mogu izostaviti kada licenciraju svoj softver. Linux kernel, na primjer, licenciran je pod GPLv2 bez klauzule "bilo koja kasnija verzija". Klauzula "ili bilo koja novija verzija" poznata i kao klauzula o čamcu za spašavanje dozvoljava kombinacije između različitih verzija GPL licenciranog softvera radi održavanja kompatibilnosti. Na primjer, Inkscape je pod GPLv2 ili bilo kojom kasnijom verzijom, ali uključuje kod pod LGPLv3 ili bilo kojom kasnijom verzijom, tako da je efektivno binarno u cjelini pod GPLv3 ili bilo kojom kasnijom verzijom.

Reference

GNU opšta javna licenca


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Caprorhinus rostratus. Una ning gihulagway ni Boris Petrovich Uvarov ni adtong 1929. Ang Caprorhinus rostratus sakop sa kahenera nga Caprorhinus, ug kabanay nga Pyrgomorphidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Madagascar

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Caprorhinus
Insekto sa Madagaskar

Caprorhinus rostratus


Bachelor er et TV-program som bliver sendt på TV2.

Programmets koncept omhandler selve Bacheloren, som rejser afsted for at date hele 18 kvinder på engang. Alle kvinderne er rejst derned med samme forhåbning, om at vinde Bachelorens hjerte. Hvert uge bliver der afholdte roséceremoni. Tildeler Bacheloren ikke kvinderne en rosé, ser han ikke et match i dem, og de skal derfor rejse hjem, indtil en kvinder står tilbage.

Sæson 1
Petra Nagel var vært på første sæson af Bachelor DK. Progammet Bachelors var Casper Berthelsen som senere i programmet fik modstand af Jaffer Janjooa

Casper endte med af vælge Micheala og Jaffer endte i sidste ende med Bolette.

Realityshows fra Danmark

Bachelor (tv-program)


Varginha là đô thị thuộc bang Minas Gerais, Brasil. Varginha nổi bật là một trong những trung tâm thương mại và sản xuất cà phê lớn của Brasil và thế giới. Thành phố này còn là trung tâm xuất khẩu cà phê tiêu thụ hầu hết sản lượng của miền nam Minas Gerais, thực hiện việc buôn bán ngũ cốc với một số quốc gia. Thành phố cách đều ba khu vực đô thị lớn nhất ở Brasil (Belo Horizonte, Rio de Janeiro và São Paulo). Thành phố này nằm gần Rodovia Fernão Dias. Thành phố được kết nối qua Sân bay Chuẩn tướng Trompowsky .

Varginha đạt được danh tiếng vừa phải trong giới nghiên cứu UFO nhờ cái gọi là sự kiện UFO Varginha vào năm 1996, trong đó hai sinh vật ngoài hành tinh được cho là đã bị người dân địa phương phát hiện và rồi về sau bị Quân đội Brasil, cùng với cảnh sát và sở cứu hỏa địa phương bắt giữ. Sau biến cố này, thành phố bắt đầu đầu tư vào "du lịch UFO". Ngày nay có những bến xe buýt hình phi thuyền và một tháp nước ở trung tâm thành phố cũng có dạng phi thuyền. Tháng 8 năm 2004, các nhà nghiên cứu UFO từ khắp Brasil đã cùng nhau tham dự Đại hội UFO lần I ở Varginha, được tổ chức với sự hỗ trợ của Tòa thị chính.

Điểm tham quan

Xem thêm
Sự kiện UFO Varginha

Tham khảo

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil

Đô thị bang Minas Gerais
Địa điểm liên quan đến UFO

Varginha


Gauss' lov beskriver sammenhængen mellem det elektriske felt og elektrisk ladning. Gauss' lov kan også refere til:
 Gauss' lov om magnetisme, der siger, at der ikke findes magnetiske monopoler.
 Gauss' tyngdelov, der er en omformulering af Newtons tyngdelov.

Gauss' lov (flertydig)


Kaliwatan sa murag-anay ang Hospitalitermes umbrinus. Una ning gihulagway ni George Darby Haviland ni adtong 1898. Ang Hospitalitermes umbrinus sakop sa kahenera nga Hospitalitermes, ug kabanay nga Termitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Hospitalitermes

Hospitalitermes umbrinus


Stewart Charles Hamilton Douglas-Mann (born 6 February 1938 in Sussex, England), an alumnus of St Edmund Hall, Oxford, is a former British rower.

Rowing career
Douglas-Mann competed as the bow in the 1959 Boat Races for Oxford which they won.

Representing England, Douglas-Mann won a silver medal in the men's coxless pair in the 1958 British Empire and Commonwealth Games.

References

Living people
1938 births
Oxford University Boat Club rowers
British male rowers
Rowers at the 1958 British Empire and Commonwealth Games
Commonwealth Games medallists in rowing
Commonwealth Games silver medallists for England
Medallists at the 1958 British Empire and Commonwealth Games

Stewart Douglas-Mann


Dolac (ćir. Долац) je naseljeno mjesto u sastavu općine Berane, Crna Gora.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Berane.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine Dolac je imao 1.412 stanovnika.

Popis 2011.

Napomena: Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.

Raniji popisi

Reference

Vanjski linkovi

Dolac (Berane)


Ang Reinischkogel ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Reinischkogel (tumoy sa bukid), Steiermark, Politischer Bezirk Liezen,
 Reinischkogel (bukid), Steiermark, Politischer Bezirk Deutschlandsberg,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Reinischkogel


Kaliwatan sa alibangbang ang Streblote splendens. Una ning gihulagway ni Druce ni adtong 1877. Ang Streblote splendens sakop sa kahenera nga Streblote, ug kabanay nga Lasiocampidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Streblote

Streblote splendens


O Esquadrão de Hidroaviões foi um esquadrão da Real Força Aérea Australiana (RAAF) no período entreguerras. Esta unidade operava hidroaviões, entre os quais se destacou o Supermarine Southampton. Juntamente com o Esquadrão de Caças, o Esquadrão de Hidroaviões era uma componente da Escola de Treino de Voo N.º 1, na Base aérea de Point Cook, em Victoria. Este esquadrão foi responsável por efectuar missões de reconhecimento aéreo na costa australiana, de treino de tripulações em hidroaviões e ainda prestava apoio à Real Marinha Australiana. Além das suas missões, realizava voos com destino a remotas partes da Austrália e mapeou a secção Darwin–Sydney do Esquema de Correio Aéreo do Império. Em Junho de 1939, o esquadrão foi extinto.

História
Embora o primeiro registo oficial do Esquadrão de Hidroaviões esteja datado a 16 de Fevereiro de 1934, a história oficial da Real Força Aérea Australiana no período entreguerras refere que a unidade, que possuía hidroaviões Supermarine Southampton, havia iniciado a sua existência em Janeiro de 1928. Os aviões Southampton formavam o que se pode entender por uma esquadrilha, cuja missão principal era a de realizar voos de reconhecimento aéreo costeiro; além disto, também tinham aeronaves para instrução e treino de voo. O Esquadrão de Hidroaviões era um de um conjunto de duas formações aéreas criadas na Base aérea de Point Cook, em Victoria, ficando hierarquicamente dependente da Escola de Treino de Voo N.º 1, sendo a outra formação aérea o Esquadrão de Caças, que operava aviões Bristol Bulldog. A Escola de Treino de Voo N.º 1 foi a primeira unidade a ser formada pela nova Força Aérea Australiana, no dia 31 de Março de 1921 (o prefixo "Real" só seria adicionado em Agosto do mesmo ano).

Os hidroaviões Southampton, que tinham a alcunha de "Swamptons", eram a aeronave de maior proporção dentro do inventário da RAAF naquela época, tendo sido mesmo necessária a construção de novos hangares para poderem acomodar a aeronave quando ela chegou em Point Cook. No dia 22 de Junho, um dos hidroaviões sofreu um acidente devido a fortes ventos no rio Torrens, enquanto se dirigia para um encontro aeronáutico, perto de Adelaide, onde se iria encontrar com quatro hidroaviões Southampton da Real Força Aérea (RAF). Nas missões de cooperação naval, os Southampton eram requisitados para localizar e sinalizar embarcações inimigas em exercícios militares, por vezes também servindo como intermediário entre os navios e as outras aeronaves. Noutras missões de âmbito instrucional, eram também usados em treinos de lançamento de paraquedistas, através de uma técnica onde os paraquedistas iam até à ponta das asas, abriam os paraquedas, e acabavam por ser levados pelo vento na direcção contrária à da aeronave. No início dos anos 30, os hidroaviões também participaram em vários voos de reconhecimento e pesquisa nas florestas da Tasmânia. Entre Junho de 1935 e Fevereiro de 1936, um Southampton foi destacado para mapear a secção Darwin–Sydney da rota do Esquema de Correio Aéreo do Império; esta pesquisa levou a aeronave até à Nova Guiné e ao redor do continente australiano. O Esquadrão de Hidroaviões realizou também missões de busca e salvamento tanto com os Southampton como com os Supermarine Seagull; com este último, o esquadrão esteve envolvido na busca pelo avião comercial "Miss Hobart", um de Havilland Express que desapareceu no Estreito de Bass no dia 19 de Outubro de 1934. Um dos Southampton foi tirado de serviço em 1937, e o outro continuou a voar até 1939.

Em Outubro de 1929, o esquadrão recebeu uma aeronave anfíbia de origem local, o Wackett Widgeon; esta aeronave caiu no mar ao largo de Point Cook no dia 6 de Janeiro de 1930, acidente no qual todos os três ocupantes faleceram. Outro design, o Wackett Warrigal, um avião de terra, foi modificado e equipado com flutuadores, e destacado para realizar serviço pelo Esquadrão de Hidroaviões em Setembro de 1932, passando por uma série de testes com o fim de descobrir se a aeronave poderia vir a ser usada em voos de treino e de patrulha; após os testes, foi considerada um sucesso no que toca ao patrulhamento aéreo, contudo o custo elevado de manutenção levou a que a aeronave fosse dispensada em Julho de 1933. Outras aeronaves operadas pelo esquadrão eram os Moth. Em Maio de 1934, um destes aviões foi pilotado até Darwin, no Território do Norte, onde foi equipado com flutuadores e realizou missões de reconhecimento e pesquisa em cooperação com o HMAS Moresby, antes de ser convertido de volta para um avião de terra e regressar a Point Cook em Julho. Em Dezembro de 1935 um de Havilland DH.60 Moth, equipado com esquis, embarcou para a Antárctida a bordo do RRS Discovery II para localizar o explorador Lincoln Ellsworth, que havia se perdido. O Esquadrão de Hidroaviões começou a operar aviões Avro Anson para cursos de navegação e exercícios ao longo do continente australiano; um destes exercícios envolveu um voo à volta do próprio continente. Um novo edifício para servir de quartel-general foi construído, no final dos anos 30, em Point Cook, como parte de uma reforma da RAAF nos edifícios de base, dada a ameaça de uma guerra eminente na Europa.

Ao longo da sua, o Esquadrão de Hidroaviões e o Esquadrão de Caças permaneceram sob a dependência hierárquica da Escola de Treino de Voo N.º 1, sem nunca ganhar qualquer autonomia operacional. O último registo histórico deste esquadrão tem a data de 30 de Junho de 1939. A unidade eventualmente tornar-se-ia no núcleo do Esquadrão N.º 10 da RAAF, formado em Point Cook no ano seguinte.

Ver também
 Esquadrão de Caças da Real Força Aérea Australiana

Bibliografia

Esquadrões da Real Força Aérea Australiana

Esquadrão de Hidroaviões da Real Força Aérea Australiana


O Estádio Nacional de Cabo Verde é um estádio multiuso localizado em Praia, capital de Cabo Verde. Utilizado principalmente para competições de futebol, é oficialmente a casa onde a Seleção Cabo-Verdiana de Futebol manda suas partidas amistosas e oficiais. Com capacidade máxima para  espectadores, é de propriedade do Governo de Cabo Verde, sendo administrado pela Comissão de Gestão do Estádio.

Histórico
Financiado pelo governo da China, o edifício começou a ser construído em outubro de 2010, tendo sido concluído em junho de 2012. Um atraso de quinze meses, devido a uma mudança destinada a aumentar o número de assentos de  para , atrasou a inauguração planeada para outubro de 2013. Por fim, o estádio foi inaugurado somente em agosto de 2014.

Mudança de nome
Em , o atual primeiro-ministro, Ulisses Correia e Silva, anunciou que o estádio passará a ser denominado Estádio Pelé em homenagem ao avançado brasileiro Pelé, que morreu em dezembro de 2022. Correia e Silva salientou que já havia comunicado a decisão à FIFA, e que espera que outros países façam o mesmo.

Cabo Verde
Nacional
Cabo Verde
Nacional

Estádio Nacional de Cabo Verde


A Taça de Portugal de Futebol Feminino 2016-17 (conhecida por Taça de Portugal Feminina Allianz 2016-17 por motivos de patrocínio) é a 14ª edição da Taça de Portugal. É disputada por 59 equipas do Campeonato Nacional de Futebol Feminino e do Campeonato Nacional de Promoção Feminino.

O Clube Futebol Benfica, detentor anterior do troféu, foi eliminado nos oitavos-de-final após derrota com o Sporting Clube de Portugal por 4-2 na Academia de Alcochete.

A final foi disputada a 04 de Junho de 2017, no Estádio Nacional, entre o Sporting Clube de Portugal e o Sporting Clube de Braga. O Sporting CP venceu a partida por 2-1, após prolongamento, conquistando a sua primeira Taça de Portugal de Futebol Feminino da sua história.

Como o Sporting CP também conquistou o Campeonato Nacional, o Sporting Clube de Braga também irá disputar a Supertaça de Portugal de Futebol Feminino de 2017, que irá ser jogada a 03 de Setembro de 2017.

Formato
Semelhante ao que aconteceu na edição de 2015–16 da Taça de Portugal de Futebol Masculino, foram introduzidas algumas alterações no formato da prova, tendo sido introduzida a repescagem (por sorteio) de equipas derrotadas e a obrigatoriedade de os clubes do 1º escalão terem de disputar a primeira eliminatória em que participam na condição de visitantes caso encontrem equipas da divisão inferior.

A competição foi disputada em 6 eliminatórias sucessivas até à final. 44 dos 45 clubes participantes do Campeonato de Promoção participam na 1ª Eliminatória. Na 2ª eliminatória, os vencedores da eliminatória anterior juntam-se a 13 clubes repescados da 1ª eliminatória e ao União Desportiva Sousense. Na 3ª eliminatória, os participantes do Campeonato Nacional de Futebol Feminino juntam-se aos apurados da 2ª eliminatória.

As meias-finais são disputadas a duas mãos, ao contrário das restantes eliminatórias disputadas num único jogo (com recurso a prolongamento e desempate por grandes penalidades se necessário).

A final é disputada no Estádio Nacional do Jamor, em Oeiras.

*Nota: 13 equipas eliminadas na 1ª eliminatória da Taça de Portugal foram repescadas para a 2ª eliminatória, juntando-se aos 22 vencedores e ao UD Sousense.

Resultados

3ª Eliminatória
Um total de 32 equipas participaram nesta eliminatória, que incluiu os 18 vencedores da eliminatória anterior e as 14 equipas que competem no Campeonato Nacional de Futebol Feminino 2016/2017 (Liga Allianz). Os jogos foram disputados entre 17 e 18 de Dezembro de 2016.

Oitavos-de-Final
Participam nesta eliminatória as 16 equipas apuradas da eliminatória anterior. Os jogos foram todos disputados a 22 de janeiro de 2017.

Quartos-de-Final
Participam nesta eliminatória as 16 equipas apuradas da eliminatória anterior. Os jogos foram todos disputados a 19 de março de 2017.

Meias-Finais

Participam nesta eliminatória as quatro equipas apuradas da eliminatória anterior. Os jogos foram disputados a duas mãos, sendo a 1ª mão disputada a 25 de abril de 2017 e a 2ª mão a 14 de maio de 2017.

Fase Final

Final da Taça

Vencedor

Ver também
 Campeonato Nacional de Futebol Feminino (2016–17)
 Campeonato Nacional de Promoção Feminino (2016–17)
 Supertaça de Portugal (2017)
 Taça de Portugal de Futebol Masculino (2016–7)

Competições de futebol feminino de Portugal

Taça de Portugal de Futebol Feminino 2016–17


Rečica ob Savinji () je naseljeno mjesto i općina u Sloveniji, u Savinjskoj regiji.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Mozirje.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, općina Rečica ob Savinji je imala 2.290 stanovnika, od čega u samoj Rečici ob Savinji 489.

Općina Rečica ob Savinji

Napomena: Nastala iz stare općine Mozirje.

Rečica ob Savinji (naseljeno mjesto)

Napomena: U 2016. izvršena je manja razmjena teritorija između naselja Rečica ob Savinji i Spodnja Rečica.

Reference

Vanjski linkovi

Općine u Sloveniji
Općine u Savinjskoj regiji
Naselja u Sloveniji
Naselja u Savinjskoj regiji
Naselja u Rečici ob Savinji

Rečica ob Savinji


An Adontosternarchus devenanzii in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Mago-leccia, Lundberg ngan Jonathan N. Baskin hadton 1985. An Adontosternarchus devenanzii in nahilalakip ha genus nga Adontosternarchus, ngan familia nga Apteronotidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Adontosternarchus

Adontosternarchus devenanzii


Sumska oblast (uk. Сумська область) je oblast u sjeveroistočnoj Ukrajini. Prema popisu iz 2001. godine u ovoj oblasti je živjelo 1.299.700 stanovnika. Administrativno središte oblasti je grad Sumi, a oblast je uspostavljena 10. januara 1939. godine.

Geografija

Sumska oblast se prostire na površini od 23. 834 km2, što predstavlja 3. 95 % od ukupne površine Ukrajine i 16. je po veličini. Na jugu graniči sa Harkivskom oblašću, na zapadu sa Černigivskom oblašću, na jugozapadu sa Poltavskom oblašću. Na sjeveru i istoku graniči sa Brjanskom, Kurskom i Belgorodskom oblašću u Rusiji.
Više od 160 rijeka teku na teritoriji ove oblasti u ukupnoj dužini oko 5500 km. Sve pripadaju slivu rijeke Dnjepar, od kojih su najveće rijeke: Desna, Seim i Sula.

Stanovništvo
Ukrajinci su najbrojniji narod u Sumskoj oblasti i ima ih 1.152.070, što je 88,8% od ukupnoga broja stanovnika ove oblasti.
Kao najveċa manjina za njima slijede Rusi sa 9,4 %, Bjelorusi sa 0,3% i na kraju svaki po 0,1 % slijede Jermeni, Jevreji, Romi, Moldavci i drugi.
Prema popisu iz 2001. godine većina stanovništva govori ukrajinski jezik kao maternji 84% što je za 5,9% više nego iz prethodnog popisa 1989. godine, ruski jezik govori 15,6% stanovništva kao maternji i bilježi pad od 5,8% u odnosu na prethodni popis iz 1989. godine.

Administrativna podjela
Sumska oblast je administrativno podijeljena na 5 rejona (okruga), 15 gradova, 7 gradskih opština, 20 naselja gradskog tipa, 384 seoskih vijeća i 1.500 sela.
Lokalna oblasna uprava je pod kontrolom Sumskog oblasnog vijeća, a guvernera oblasti (predsjednika državne regionalne uprave) imenuje predsjednik Ukrajine.

Poznate ličnosti
 Viktor Juščenko, treċi predsjednik nezavisne Ukrajine u periodu od 2005. - 2010. godine.
 Stepan Prokopovič Timošenko, otac moderne inženjerske mehanike.

Reference

Vanjski linkovi

 Zvanična stranica

Oblasti u Ukrajini
Države i teritorije osnovane 1939.

Sumska oblast


An Liasis olivaceus in uska species han Boidae nga ginhulagway ni Gray hadton 1842. An Liasis olivaceus in nahilalakip ha genus nga Liasis, ngan familia nga Boidae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. o. olivaceus
 L. o. barroni

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Liasis

Liasis olivaceus


Í løgtingslóg nr. 109 frá 17. desember 1987 um alment kunngerðablað verður álagt landsstýrinum at stíla fyri útgávu av einum almennum kunngerðablaði: Kunngerðablaðið.

Í Kunngerðablaðnum skulu allar løgtingslógir, kunngerðir, reglugerðir og aðrar almennar fyriskipanir yvirhøvur, ið landsstýrið gevur út, lýsast.

Frá 1. januar 2013 verður Kunngerðablaðið einans givið út talgilt og ikki í pappírsútgávu sum áður. Kunngerðaportalurin gerst við hesum einasti bindandi kunngerðamiðilin til løgtingslógir, kunngerðir o.a.

Í Kunngerðablaðið A verða løgtingslógir og kunngerðir, givnar av landsstýrinum, lýstar, og í Kunngerðablaðið B verða lógir og kunngerðir, ið ríkismyndugleikarnir geva út, lýstar.

Innlendismálaráðið røkir Kunngerðaportalin og hevur ábyrgdina av innihaldinum í honum.

Kunngerðabløðini hava ISSN 0907-905X

Keldur

Slóðir úteftir
Kunngerðaportalurin

Føroyskir tíðindamiðlar
Løgfrøði

Kunngerðaportalurin


An Glenea tringaria in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Francis Polkinghorne Pascoe hadton 1867. An Glenea tringaria in nahilalakip ha genus nga Glenea, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Sulawesi. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Glenea

Glenea tringaria


Kaliwatan sa lumot ang Loxospora pustulata. Una ning gihulagway ni Irwin Murray Brodo ug William Louis Culberson, ug gihatagan sa eksakto nga ngalan ni Robert Shaw Egan. Ang Loxospora pustulata sakop sa kahenera nga Loxospora, ug kabanay nga Sarrameanaceae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amihanang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Abungawg-uhong
Abungawg-uhong sa Amihanang Amerika
Loxospora

Loxospora pustulata


Carriera

Club
Cresciuto nelle giovanili del Flamengo, nel 2001 è stato inserito nella rosa della prima squadra. Ha militato nel club rossonero fino al termine della stagione 2003, totalizzando 69 presenze e 2 reti. Nel febbraio 2004 si è trasferito in prestito al Palmeiras. Nel marzo 2004 è tornato al Flamengo e vi ha militato fino al termine della stagione, totalizzando 3 reti in 33 incontri disputati. Il 1º gennaio 2005 si è ufficialmente trasferito a parametro zero al Feyenoord, club dei Paesi Bassi. Il debutto con il club biancorosso è avvenuto il 13 marzo 2005, nell'incontro di campionato Feyenoord-Roda JC (4-1). Ha messo a segno la sua prima rete con la maglia del Feyenoord il 13 aprile 2005, nell'incontro di campionato Den Bosch-Feyenoord (4-1), siglando la rete del momentaneo 1-1 al minuto 63. Il 15 settembre 2005 ha debuttato nelle competizioni internazionali europee, disputando l'incontro di Coppa UEFA Feyenoord-Rapid Bucarest (1-1). Ha militato nel club biancorosso per sette stagioni, totalizzando 213 presenze e 18 reti. Nel luglio 2011 ha firmato un contratto triennale con il Samsunspor, club turco. Il debutto con la nuova maglia è avvenuto il 10 settembre 2011, nell'incontro di campionato Samsunspor-Gençlerbirliği (3-2). Ha militato nel club turco fino all'agosto 2012, totalizzando 29 presenze in campionato e 2 in Türkiye Kupası. Nel novembre 2012 il suo contratto è stato risolto attraverso l'intervento della FIFA. Rimasto svincolato, nel gennaio 2013 è stato ingaggiato dal Botafogo, facendo così ritorno in Brasile dopo 9 anni. Ha militato nelle file del Fogão per due stagioni, totalizzando 41 presenze. Terminato il proprio contratto con il Botafogo, è stato ingaggiato dallo Shonan Bellmare, club giapponese, con il quale ha firmato un contratto biennale. Ha militato nel club verdeblu per quattro stagioni, totalizzando 123 presenze e 7 reti.

Nazionale
Nel 2003 ha fatto parte dei convocati della Nazionale Under-20 brasiliana per il Campionato sudamericano 2003. Nello stesso anno è stato convocato dalla Nazionale maggiore per la CONCACAF Gold Cup 2003. In entrambi i casi non ha collezionato alcuna presenza.

Statistiche

Presenze e reti nei club

Palmarès

Club

Competizioni nazionali

Flamengo: 2001, 2004

Flamengo: 2001, 2004
Botafogo: 2013

Flamengo: 2001

Feyenoord: 2008

Shonan Bellmare: 2017

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

André Bahia


An Charadriidae in uska familia han Aves. An Charadriidae in nahilalakip ha ordo nga Charadriiformes, classis nga Aves, phylum nga Chordata, ngan regnum nga Animalia. An familia nga Charadriidae in naglalakip hin 93 ka mga species, sumala ha Catalogue of Life.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Charadriidae

Charadriidae


Kaliwatan sa alibangbang ang Synanthedon tucumana. Una ning gihulagway ni Le Cerf ni adtong 1911. Ang Synanthedon tucumana sakop sa kahenera nga Synanthedon, ug kabanay nga Sesiidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Synanthedon

Synanthedon tucumana


An Acalolepta bennigseni in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Aurivillius hadton 1908. An Acalolepta bennigseni in nahilalakip ha genus nga Acalolepta, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Acalolepta

Acalolepta bennigseni


Den britiske musiker, sanger og sangskriver Elton Johns diskografi består af 30 studiealbums, 4 livealbums, 7 soundtracks, 16 opsamlingsalbum og 3 EP'er samt 2 yderligere albums. John har solgt over 200 millioner albums på verdensplan. Johns bedst sælgende studiealbum er Goodbye Yellow Brick Road fra 1973, der solgte mere end 30 millioner eksemplarer på verdensplan.

Studiealbums

Notes
 A^ Album was not released and did not chart in the United States until 1975.

Samarbejder

Julealbum

Gæsteoptræden

Livealbums

Soundtracks

Opsamlingsalbum

Hyldestalbum

EP'er

Referencer

Diskografi
John, Elton diskografi

Elton Johns diskografi


An Echthistatodes in uska genus han Coleoptera. An Echthistatodes in nahilalakip ha familia nga Cerambycidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Echthistatodes

Echthistatodes


Portret księżnej Benavente lub Portret Marii Josefy de Soledad, księżnej Osuny (hiszp. María Josefa de Soledad, duquesa de Osuna lub La condesa-duquesa de Benavente) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828) przedstawiający hiszpańską arystokratkę.

Księżna Benavente
María Josefa de la Soledad Alonso Pimentel y Téllez Girón (1752–1834) była zamożną arystokratką pochodzącą z najstarszych hiszpańskich rodów, nosiła liczne tytuły, w tym książęce (Benavente i Osuny) i hrabiowskie. Wyróżniała się inteligencją i postępowymi poglądami; odegrała ważną rolę w hiszpańskim społeczeństwie epoki, inicjując liczne akcje charytatywne i społeczne. Działała w Radzie Pań (Junta de Damas), założonej przy Madryckim Towarzystwie Ekonomicznym Przyjaciół Kraju. W czasie wojny wyzwoleńczej, toczonej przeciwko Francuzom, przeniosła się ze stolicy do Kadyksu, aby nie wspierać reżimu. Zmarła w Madrycie 5 października 1834, w wieku 82 lat.

Razem z mężem, księciem Osuny, należeli do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia. Wspólnie organizowali wieczory dyskusyjne, na które zapraszano wybitnych ilustrados. Wspierali kulturę, stworzyli pokaźną bibliotekę zawierającą pozycje zakazane przez inkwizycję. Roztaczali mecenat nad naukowcami i artystami epoki, do których należeli m.in. Leandro Fernández de Moratín i Francisco Goya.

Okoliczności powstania
Książę i księżna Osuny zostali pierwszymi mecenasami Goi w Madrycie, ich protektorat nadał tempa karierze malarza. Za indywidualne portrety książęcej pary wykonane w 1785 Goya otrzymał 4800 reali de vellón i kolejne zamówienia, m.in. na rodzinny portret Książę i księżna Osuny z dziećmi. Księżna zamówiła u niego także serię obrazów gabinetowych, których tematem były czarownice i gusła.

Opis obrazu
Portret powstał w 1785 jako pendant portretu księcia w mundurze Gwardii de Corps, księżna miała wtedy 33 lata. Jest ubrana w niebieską suknię w stylu angielskim – wciętą w talii i obszytą koronkami, z wąskimi rękawami do łokci. Głęboki dekolt okrywa szal z cienkiej gazy. Jej strój oraz fryzura hołdują paryskiemu stylowi Marii Antoniny, jej toaleta jest elegancka, ale nie frywolna. Stan sukni podkreśla kokarda z różowego jedwabiu, zdobiąca także kapelusz obok drobnych kwiatów, strusiego pióra i egrety. Białe rękawiczki są wykonane z delikatnej skóry. Księżna w jednej ręce trzyma wachlarz, a drugą opiera na parasolce – jej postawa ukazuje opanowanie i pewność siebie. Szara peruka z misternie ułożonymi lokami otacza jej łagodną twarz, uwagę zwraca inteligentne i przenikliwe spojrzenie. Goya nie poprawia mankamentów jej urody – zbyt długiego nosa, czy wąskich ust.

Goya podkreślił detale, stosując lekkie pociągnięcia pędzlem, a łagodne przejścia tonów barw uzyskał metodą laserunku.

Proweniencja
Majątek książąt został w dużej części roztrwoniony przez ich spadkobierców, zwłaszcza XII księcia Osuny Mariana Téllez-Girón. W 1896 w Madrycie odbyła się publiczna licytacja posiadłości i kolekcji dzieł sztuki należących do rodziny. Portret księżnej został sprzedany, trafił do kolekcji Alfreda Bauera, a następnie Juana March Ordinas i Bartolomé Marcha Servera. Obecnie należy do kolekcji Fundacji Bartolomé March.

Przypisy

Portrety autorstwa Francisca Goi
Portrety postaci historycznych
Obrazy Francisca Goi w kolekcjach prywatnych
Obrazy w hiszpańskich kolekcjach prywatnych

Portret księżnej Benavente


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Eurycorypha stylata. Una ning gihulagway ni Carl Stål ni adtong 1873. Ang Eurycorypha stylata sakop sa kahenera nga Eurycorypha, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kotidaybor
 Kamerun
 BKN
 Uganda
 SIE
 Guinea
 Gabon
 Ilha do Príncipe (pulo sa Santo Tomas ug Prinsipe)
 Eritreya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kotidaybor
Insekto sa Kamerun
Insekto sa Uganda
Insekto sa Gabon
Insekto sa Ilha do Príncipe (pulo sa Santo Tomas ug Prinsipe)
Insekto sa Eritreya
Eurycorypha
Insekto sa Gini

Eurycorypha stylata


Utrka u ženskoj štafeti na Svjetskom prvenstvu u biatlonu 2023, održala se se 18. februara 2023. u njemačkom Oberhofu.

Rezultati
Početak utrke je bio u 15:00.

Napomene

Reference

Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2023.

Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2023 – 4 × 6 km


An Acyphoderes suavis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Bates hadton 1885. An Acyphoderes suavis in nahilalakip ha genus nga Acyphoderes, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Costa Rica.
 Guatemala.
 Nicaragua.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Acyphoderes

Acyphoderes suavis


Agadir–Al Massira-lughawe (; ; IATA: AGA, ICAO: GMAD) is 'n internasionale lughawe wat Agadir bedien, 'n groot stad in die suidweste van Marokko en die hoofstad van Souss-Massa- streek. Die lughawe is geleë in die kommune van Temsia, 20 km suidoos van Agadir self. In 2007 het Al Massira Internasionale Lughawe 1 502 094 passasiers bedien. In later jare het Agadir en sy toerisme gefloreer, met nuwe vlugte wat vanaf lughawens in die Verenigde Koninkryk en Ierland na Al Massira bekendgestel is.

Fasiliteite

Aanloopbaan en peron
Die aanloopbaan in rigting 09/27 meet 3200 x 45 m. Vliegtuie tot die grootte van 'n Boeing 747 kan op die lughawe land. Die lughawe het 'n ILS Klas II- sertifisering en bied die volgende radionavigasiehulpmiddels: VOR – DME – 2 X NDB.

Parkeerplek vir vliegtuie is 170 000 m² groot wat ruimte vir tien Boeing 737's en drie Boeing 747's bied.

Terminaal
Totale terminale oppervlakte is 26 550 m² en geprojekteerde kapasiteit is 3 miljoen passasiers per jaar. Daar is een groot wagkamer, in twee verdeel om voorsiening te maak vir nasionale vlugte (geen doeane) en internasionale vlugte. Passasiers wat na Casablanca vlieg met 'n internasionale verbindingsvlug, kan deur paspoortbeheer in Agadir gaan om oordragtyd by Mohammed V Lughawe te bespaar. Agadir is een van die ses lughawens in Marokko waar ONDA sy spesiale BBP-diens Salon Convives de Marque aanbied.

Ongelukke
 Op 21 Augustus 1994 het Royal Air Maroc-vlug 630 ongeveer tien minute na opstyging vanaf Agadir-lughawe neergestort. Al 44 passasiers en bemanning aan boord het omgekom. Die ongeluk was skynbaar 'n opsetlike daad deur die vlieënier van die vliegtuig.

Verwysings

Lughawens in Afrika

Agadir-Al Massira-lughawe


Postoj, muszczina! – album ukraińskiej piosenkarki Switłany Łobody wydany w 2006 roku nakładem wytwórni Moon Records. Płyta zawiera remiksy singla "Postoj, muszczina!" oraz kilku piosenek z poprzedniej płyty artystki zatytułowanej Ty nie zabudiesz.

Single
 "Postoj, muszczina!" – został wydany w 2006 roku. Do piosenki został zrealizowany teledysk, który ukazał się w serwisie YouTube.

Lista utworów
Spis sporządzono na podstawie materiału źródłowego.
 "Postoj, muszczina!"
 "Czornyj angieł" (Q-Coba Remix)
 "Ty nie zabudiesz" (T. Pash Remix)
 "Czorno-bieła zima" (Major Remix)
 "Nie pokidaj" (MBM Music Remix)
 "Potomu, czto lublu" (Q-Coba Remix)
 "Postoj, muszczina!" (Major Remix)
 "Postoj, muszczina!" (T. Pash Remix)
 "Postoj, muszczina!" (Jalsomino Remix)
 "Postoj, muszczina!" (trening wokalny)

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona internetowa piosenkarki
Albumy muzyczne wydane w roku 2006

Postoj, muszczina!