Major General Nestor Shali Shalauda is a retired  Namibian military officer who served as commander of the Namibian Army (NA). He was appointed the commander of the Namibian Army in July 2017 until his retirement on 31 July 2019.

Career
Major General Shalauda went into exile in 1974 and underwent basic infantry training Oshatotwa, Zambia in 1975 under the People's Liberation Army of Namibia. At Independence he was inducted into the Namibian Defence Force as a lieutenant and appointed as a platoon leader. In 1992 he was promoted to captain and appointed as a battery commander, in 1998 he was promoted to major and appointed as a regimental second in command. In 2004 he was promoted to lieutenant colonel and appointed as a regimental commanding officer. In 2011 he was promoted to colonel and appointed as a 2IC of 12 Motorised  Infantry Brigade. In 2014 he was promoted to brigadier general and appointed as general officer commanding 4 Artillery Brigade. In 2015 he was appointed as Deputy Army Commander.

Honours and decorations
  Namibian Army Pioneer Medal
  Army Ten Years Service Medal
  NDF Campaign Medal
  Army Twenty Years Service Medal
 Army Commendation Medal

References

Living people
Namibian military personnel
People's Liberation Army of Namibia personnel
1958 births

Nestor Shali Shalauda


Origine
La Histoire de la conquête de l'Espagne par les Musulmans, riporta che Yahya era figlio di Salama al-Kalbi, di cui non si conoscono gli ascendenti.

Biografia
Nel 726, il Wali di al-Andalus, Anbasa ibn Suhaym al-Kalbi morì durante una razzia, come confermano gli Annales Francorum Ludovici Dufour, e, come riporta la Histoire de l'Afrique et de l'Espagne, Udhra ibn Abd Allah al-Fihri fu proclamato wālī di al-Andalus, ad interim, nell'attesa che il wālī d'Ifrīqiya, Bishr ibn Safwan al-Kalbi, (da cui al-Andalus dipendeva), proclamasse il nuovo governatore, confermato dal Califfo degli Omayyadi, Hisham ibn 'Abd al-Malik.

In quello stesso 726, Yahya fu nominato wālī di al-Andalus da Bishr ibn Ṣafwān al-Kalbī, come successore di ʿAnbasa ibn Suḥaym al-Kalbī, e sostituì Udhra.
Che Yahya fu il successore designato di Ambasa viene riportato anche dalla Histoire de la conquête de l'Espagne par les Musulmans e dalla Ajbar Machmuâ: crónica anónima.

Il suo periodo di governo, secondo il Diccionario biográfico español, Real Academia de la Historia, fu caratterizzato per l'assenza di incursioni nei territori cristiani, forse perché, nello stesso periodo erano iniziati i conflitti politici tra gli arabi del nord (siriani) e gli arabi del sud (yemeniti), che avevano il supporto dei berberi islamizzati.

Nel 727, secondo la Ibn Abd-el-Hakem's History of the Conquest of Spain il wālī d'Ifrīqiya, Bishr ibn Safwan al-Kalbi morì ed il Califfo, Hisham ibn 'Abd al-Malik, designò come suo successore Ubayda ibn Abd al-Rahman al-Sulami, come conferma anche la Ajbar Machmuâ: crónica anónima.

Nel 728 Yaḥyà, a causa della sua inattività, fu sostituito dal nuovo wālī d'Ifrīqiya, Ubayda, con Ḥudhayfa ibn al-Aḥwās al-Qaysī, come confermano sia dalla Histoire de la conquête de l'Espagne par les Musulmans, che dalla Ajbar Machmuâ: crónica anónima.

Note

Bibliografia
   Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius.
  Histoire de la conquête de l'Espagne par les Musulmans
  #ES Histoire de l'Afrique et de l'Espagne
  Ajbar Machmuâ: crónica anónima
  #ES Ibn Abd-el-Hakem's History of the Conquest of Spain

Voci correlate
 Storia dell'Islam
 Wali di al-Andalus
 Emiri di al-Andalus
 Lista dei monarchi delle Asturie
 Tabella cronologica dei regni della Penisola iberica
 Omayyadi
 Califfo
 al-Andalus

Collegamenti esterni

  Foundation for Medieval Genealogy: WALI of al-ANDALUS - YAHYA

Storia di al-Andalus
Wali di al-Andalus
Al-Andalus

Yahya ibn Salama al-Kalbi


Lipoprotein-lipaza (LPL) () je enzim koji je kod ljudi kodiran genom LPL. Čan je porodice lipaznih gena, koja uključuje gušteračnu, jetrenu i endotelnu lipazu. Topiv je u vodi a hidrolizita  trigliceride u lipoproteine, poput onih koji se nalaze u hilomikronima i lipoproteinima vrlo niske gustoće (VLDL), u dvije slobodne masne kiseline i jednu monoacilglicerol molekulu. Također je uključen u podstcanje ćelijske apsorpcije hilomikronskih ostataka, lipoproteina bogatih olesterolom i slobodnih masnih kiselina. LPL zahtijeva ApoC-II kao kofaktor.

LPL je pričvršćen na lumensku površinu endotelnih ćelija u kapilarima,  HDL-vezujućim  glikozilfosfatidilinozitol proteinom 1 (GPIHBP1) i heparan-sulfatiranim peptidoglikanima. Najraširenije je u masnom, srčanom i skeletnomišićnom tkivu, kao i u mliječnim žlijezdama u laktaciji.

Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  455 aminokiselina, а molekulska težina  53.162 Da.

C: Cistein
D: Aspartat
E: Glutamat
F: Fenilalanin
G: Glicin
H: Histidin
I: Izoleucin
K: Lizin
L: Leucin
M: Metionin
N: Asparagin
P: Prolin
Q: Glutamin
R: Arginin
S: Serin
T: Treonin
V: Valin
W: Triptofan
Y: Tirozin

Struktura

Prijavljene su kristalne strukture LPL kompleksa sa GPIHBP1. LPL se sastoji od dvije različite regije: većeg N-terminalnog domena koji sadrži lipolizno aktivno mjesto i manji C-terminalni domen. Ove dvije regije povezane su peptidnim linkerom. N-krajnji domen ima α/β hidrolazno savijanje, koje je globulasta struktura sa centralnim β listom okruženim α heliksima. C-terminalni domen je β sendvič, formiran od dva β sloja  i podsjeća na izduženi cilindar.

Sinteza
Ukratko, LPL se luče parenhimske ćelije srca, mišića i masnog tkiva, kao glikozilirani homodimer, nakon čega se translocira kroz vanćelijski matriks i, preko endotelnih ćelija, u lumen kapilara . Nakon translacije, novosintetizirani protein se glikozilira u endoplazmatskom retikulumu. Mjesta glikozilacija LPL-a su Asn-43, Asn-257 i Asn-359. Glukozidaze zatim uklanjaju terminalne ostatke glukoze; nekad se vjerovalo da je ovo podrezivanje glukoze odgovorno za konformacijske promjene potrebne da LPL formira homodimere i postane katalitski aktivan. U Golgijevom aparatu, oligosaharidi se dalje mijenjaju, kako bi rezultirali ili dva složena lanca, ili dva složena i jednim lancem sa visokom manozom. In the final protein, carbohydrates account for about 12% of the molecular mass (55-58 kDa).

Prije nego što se LPL može izlučiti iz ćrlija, potrebna je homodimerizacija. Nakon sekrecije, LPL se prenosi kroz endotelne ćelije i uvodi u lumen kapilara, pomoću proteina glikozilfosfatidilinositolskog usidrenog proteina velike gustoće koji veže lipoprotein 1.

Mehanizam

Aktivno mjesto LPL-a sastoji se od konzervirane trijade Ser-132, Asp-156 i His-241. Ostala važna područja N-terminalnog domena za katalizu uključuju oksijanionsku rupu (Trp-55, Leu-133), područje poklopca (ostaci 216-239), kao i petlju β5 (ostaci 54-64 ). Mjesto vezivanja ApoC-II još je nepoznato, ali se predviđa da su za nastanak ove interakcije potrebni ostaci i na N- i na C-terminalnim domenama. C-terminalni domen daje specifičnost LPL supstrata; ima veći afinitet za velike lipoproteine bogate triacilgliceridima od lipoproteina bogatih holesterolom. C-terminalni domen je također važan za vezivanje za receptore LDL.  I N- i C-terminalni domeni sadrže heparinska mjesta vezivanja, distalno od mjesta vezivanja lipida; LPL stoga služi kao most između ćelijske površine i lipoproteina. Važno je da vezanje LPL-a na ćelijskuu površinu ili receptore ne ovisi o njegovoj katalitskoj aktivnosti.

LPL nekovalentni homodimer ima raspored monomera od glave do repa. Ser /Asp /His trijada je u hidrofobnom utoru koji je poklopcem blokiran od rastvarača. Nakon vezivanja za ApoC-II i lipida u lipoprotein, C-terminalni domen predstavlja lipidni supstrat u području kapaka. Lipid stupa u interakciju i s pokrovom i sa hidrofobnim žlijebom na aktivnom mjestu; ovo uzrokuje pomicanje poklopca, pružajući pristup aktivnom mjestu. Petlja β5 se presavija natrag u jezgo proteina, dovodeći jedan od elektrofila oksijanionske rupe u položaj za lipolizu. Glicerolska okosnica lipida tada može ući aktivno mjesto i hidrolizirati se.

Za svaki LPL dimer mogu se vezati po dvije molekule ApoC-II. Procjenjuje se da na jedan lipoprotein može istovremeno djelovati do četrdeset LPL dimera. Što se tiče kinetike, vjeruje se da je puštanje proizvoda u promet u koraka ograničavanja brzine reakcije.

Funkcija

LPL gen kodira lipoprotein-lipazu koja se eksprimira u srcu, mišićima i masnom tkivu. LPL funkcionira kao homodimer i ima dvostruke funkcije triglicerid-hidrolaze i ligand/premošćujućeg faktora za receptorski posredovanu apsorpciju lipoproteina. Putem katalize, VLDL se pretvara u IDL, a zatim u LDL. Teške mutacije koje uzrokuju nedostatak LPL rezultiraju hiperlipoproteinemijom tipa I, dok su manje ekstremne mutacije u LPL povezane s mnogim poremećajima metabolizma lipoproteina.

Regulacija

LPL se kontrolira transkripcijski i posttranskripcijski. Cirkadijski sat može biti važan u kontroli nivoa Lpl-ove iRNK u perifernim tkivima.

LPL izozimi se različito reguliraju, ovisno o tkivu. Naprimjer, poznato je da insulin aktivira LPL u adipocitima i njegovo postavljanje u endotel kapilara. Nasuprot tome, pokazalo se da insulin smanjuje ekspresiju mišićnih LPL. Umjesto toga, mišićne i miokardne LPL aktiviraju glukagon i adrenalin. Ovo pomaže objašnjnu zašto se tokom posta aktivnost LPL povećava u mišićnom tkivu, a smanjuje u masnom tkivu, dok se nakon obroka događa suprotno.

U skladu s tim, makronutrijenti u prehrani različito utiču na aktivnost LPL masti i mišića. Nakon 16 dana na dijeti s visokim udjelom ugljikohidrata ili s visokim udjelom masti, aktivnost LPL značajno se povećala u oba tkiva, šestr sati nakon obroka bilo kojeg sastava, ali došlo je i do značajno većeg porasta LPL u masnom tkivu, kao odgovor na dijetu s visokim udjelom ugljikohidrata u odnosu na ishranu bogatu mastima. Nije bilo razlike između učinaka dviju dijeta na osjetljivost na insulin ili aktivnost LPL natašte u bilo kojem tkivu.

Koncentracija LPL prikazana na površini endotelnih ćelija ne može se regulirati endotelnim ćelijama, jer niti sintetiziraju niti razgrađuju LPL. Umjesto toga, do ove regulacije dolazi upravljanjem protokom LPL-a koji stiže na lipolitsko mjesto i reguliranjem aktivnosti LPL-a prisutnog na endotelu. Ključni protein uključen u kontrolu aktivnosti LPL je ANGPTL4, koji služi kao lokalni inhibitor LPL. Indukcija ANGPTL4 objašnjava inhibiciju aktivnosti LPL -a u bijelom masnom tkivu tokom gladovanja. Sve veći dokazi impliciraju ANGPTL4 u fiziološkoj regulaciji aktivnosti LPL u različitim tkivima.

Za objašnjenje varijacija aktivnosti LPL-a tokom ciklusa brzog hranjenja, predložen je model ANGPTL3-4-8. Konkretno, hranjenje inducira ANGPTL8, aktivirajući put ANGPTL8-ANGPTL3, koji inhibira LPL u srčanim i skeletnim mišićima, čime se cirkulirajući trigliceridi stavljaju na raspolaganje za unos u bijelo masno tkivo, u kojem je aktivnost LPL povećana zbog smanjenja ANGPTL4; obrnuto je za vrijeme posta, koji potiskuje ANGPTL8, ali inducira ANGPTL4, usmjeravajući tako trigliceride u mišiće. Model predlaže opći okvir za reguliranje prometa triglicerida.

Klinički značaj
Nedostatak lipoprotein lipaze dovodi do hipertrigliceridemije (povišenih nivoa triglicerida u krvotoku). U miševa je pokazano da prekomjerna ekspresija LPL uzrokuje otpornost na insulin, i podstiče gojaznost.

Odgovor na visoku razinu LPL masnog tkiva pri dijeti bogatoj ugljikohidratima može predisponirati povećanje masnoće. Jedno istraživanje pokazalo je da su ispitanici dobili više tjelesne masti u sljedeće četiri godine ako su, nakon dijete s visokim udjelom ugljikohidrata i obroka bogatog ugljikohidratima, odgovorili povećanjem aktivnosti LPL masnog tkiva po adipocitu ili smanjenjem koštanog tkiva mišićna LPL aktivnost po gramu tkiva.

Pokazalo se da je ekspresija LPL prognostički prediktor u hroničnu limfocitnu leukemiju. Čini se da u ovom krvnom poremećaju LPL daje masne kiseline, kao izvor energije malignim ćelijama. Stoga se povišeni nivoi LPL-ove iRNK ili proteina smatraju pokazateljima loše prognoze.

Interakcije
Pokazalo se da lipoprotein-lipaza stupa u interakciju sa LRP1. Također je ligand za α2M, GP330 i VLDL receptore. Pokazalo se da je LPL ligand za LRP2, iako sa manjim afinitetom nego za druge receptore; međutim, većina degradacije VLDL-a ovisne o LPL-u može se pripisati putu LRP2. U svakom slučaju, LPL služi kao most između receptora i lipoproteina.
Dok je LPL aktiviran pomoću ApoC-II, on je inhibiran ApoCIII-om.

U ostalim organizmima
LPL gen je visoko konzerviran kod kičmenjaka. Lipoprotein-lipaza je uključena u transport lipida u posteljicu živih guštera (Pseudemoia entrecasteauxii).

Mapa  interaktivnog puta

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi
  GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Familial Lipoprotein Lipase Deficiency
 Gene therapy for lipoprotein lipase deficiency

EC 3.1.1
Geni na hromosomu 8
Enzimi
Ljudski proteini
Proteomika

Lipoprotein lipaza


An Centropseustis astrapora in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Edward Meyrick hadton 1890. An Centropseustis astrapora in nahilalakip ha genus nga Centropseustis, ngan familia nga Crambidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Centropseustis

Centropseustis astrapora


Kaliwatan sa insekto ang Ceanothia insolita. Una ning gihulagway ni Leonard D. Tuthill ni adtong 1943. Ang Ceanothia insolita sakop sa kahenera nga Ceanothia, ug kabanay nga Psyllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 California
 Utah

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa California
Insekto sa Utah
Ceanothia

Ceanothia insolita


An Acalolepta dentiferoides in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1936. An Acalolepta dentiferoides in nahilalakip ha genus nga Acalolepta, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Acalolepta

Acalolepta dentiferoides


Thới Thạnh là một xã thuộc huyện Thới Lai, thành phố Cần Thơ, Việt Nam.

Xã Thới Thạnh có diện tích 13,97 km², dân số năm 1999 là 11.791 người, mật độ dân số đạt 844 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Thới Thạnh, Thới Lai


An Phytoecia erythrocnema in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Lucas hadton 1849. An Phytoecia erythrocnema in nahilalakip ha genus nga Phytoecia, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 France.
 Portugal.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phytoecia

Phytoecia erythrocnema


Kaliwatan sa alibangbang ang Acoloithus erythrozona. Una ning gihulagway ni Dyar ni adtong 1912. Ang Acoloithus erythrozona sakop sa kahenera nga Acoloithus, ug kabanay nga Zygaenidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Acoloithus

Acoloithus erythrozona


TDC Net A/S er et datterselskab i TDC, der driver TDC's telekommunikationsnetværk. TDC Net blev oprettet i 2019 efter en restrukturering i TDC.

TDC

TDC Net


Mikroprocesor je kompjuterski procesor u kojem su logika i kontrola obrade podataka uključeni u jedno integrirano kolo ili mali broj integriranih kola. Mikroprocesor sadrži aritmetička, logička i kontrolna kola potrebna za obavljanje funkcija centralne procesorske jedinice računara. Integrisano kolo je sposobno da tumači i izvršava programske instrukcije i izvodi aritmetičke operacije. Mikroprocesor je višenamensko digitalno integrisano kolo bazirano na registru zasnovano na taktu koji prihvata binarne podatke kao ulaz, obrađuje ih prema uputstvima pohranjenim u njegovoj memoriji i daje rezultate (također u binarnom obliku) kao izlaz. Mikroprocesori sadrže i kombinacionu logiku i sekvencijalnu digitalnu logiku, i rade na brojevima i simbolima predstavljenim u binarnom brojevnom sistemu.

Integracija cijelog CPU-a u jedan ili nekoliko integriranih kola korištenjem Very-Large-Scale Integration (VLSI) uvelike je smanjila troškove procesorske snage. Procesori integrisanih kola se proizvode u velikom broju visoko automatizovanim procesima proizvodnje metal-oksid-poluprovodnika (MOS), što rezultira relativno niskom jediničnom cijenom. Procesori sa jednim čipom povećavaju pouzdanost jer postoji mnogo manje električnih priključaka koji bi mogli otkazati. Kako se dizajn mikroprocesora poboljšava, cijena proizvodnje čipa (sa manjim komponentama izgrađenim na poluvodičkom čipu iste veličine) općenito ostaje ista prema Rockovom zakonu.

Prije mikroprocesora, mali računari su bili izgrađeni koristeći police sa pločama s mnogo srednjih i malih integriranih kola, tipično TTL tipa. Mikroprocesori su ovo kombinovali u jedan ili nekoliko velikih IC-a . Prvi komercijalno dostupan mikroprocesor bio je Intel 4004 predstavljen 1971. godine.

Kontinuirano povećanje kapaciteta mikroprocesora od tada je učinilo druge oblike računara gotovo potpuno zastarjelim (pogledajte historiju računarskog hardvera), s jednim ili više mikroprocesora koji se koriste u svemu, od najmanjih ugrađenih sistema i ručnih uređaja do najvećih velikih računara i superračunara.

Bilješke

Reference

Komunikaciono inženjerstvo
Japanski izumi
Američki izumi
Procesori

Mikroprocesor


Trolančana DNK (također poznata kao H-DNK ili tripleksna-DNK) je struktura DNK u kojoj se tri oligonukleotida vijugaju jedan oko drugog i formiraju trostruku spiralu. U trolančanoj DNK, treći lanac se vezuje za DNK oblika B-DNK (preko Watson-Crickovog uparivanje baza) u dvostruku spiralu
formiranjem Hoogsteenovih baznih parova ili obrnutih Hoogsteenovih vodikovih veza.

Struktura

Primjeri trolančane DNK pronađeni su u prirodnim izvorima sa potrebnim strukturnim elementima, naprimjer u satelitskoj DNK.

Uparivanje Hoogsteenovih baza
Timinska (T) nukleobaza može se vezati za Watson–Crickovo uparivanje baza T-A formiranjem Hoogsteenove vodikove veze. Timinski vodik se veže sa adenozinom (A) originalne dvolančane DNK, kako bi stvorio T-A*T bazni triplet.

Međumolekulske i unutarmolekulske interakcije

Postoje dvije klase tripleksne DNK: međumolekulske i unutarmolekulske formacije. Međumolekulski tripleks se odnosi na formiranje tripleksa između dupleksa i drugačijeg (trećeg) lanca DNK. Treći lanac može biti ili iz susjednog hromosoma ili oligonukleotida koji formira tripleks (TFO). Unutarmolekulski tripleks DNK formira se od dupleksa sa homopurinom i homopirimidinskim lancima sa simetrijom ponavljanja kao slika u ogledalu. Stepen uvijanja superspirala u DNK utiče na količinu formiranja unutarmolekulskog tripleksa koja se javlja.  Postoje dva različita tipa unutarmolekulske tripleksne DNK: H-DNK i H*-DNK. Formiranje H-DNK se stabilizuje u kiselim uslovima i u prisustvu divalentnih kationa, kao što je Mg2+. U ovoj konformaciji, homopirimidinski lanac u dupleksu se savija unazad, kako bi se vezao za purinski lanac na paralelan način. Osnovni trolanci koji se koriste za stabilizaciju ove konformacije su T-A*T i C-G*A+. Citozin ove bazne trijade treba biti protoniran da bi se formirao ovaj unutarmolekulski trostruki heliks, zbog čega se ova konformacija stabilizuje u kiselim uslovima. H*-DNK ima povoljne uslove za formiranje pri neutralnom pH i u prisustvu dvovalentnih kationa. Ova unutsatarmolekulska konformacija formira se od vezivanja homopurinskog i purinskog lanca dupleksa na antiparalelni način . Stabiliziran je baznim tripletima T-A*A i C-G*G.

Funkcija

Oligonukleotidno formiranje tripleksa (TFO)
TFO su kratki (≈15-25 nt) lanci nukleinske kiseline koji se vezuju u glavni žlijeb dvolančane DNK, kako bi formirali unutarmolekulake tripleksne strukture DNK. Postoje neki dokazi da su oni također sposobni modulirati aktivnost gena in vivo. U peptidnoj nukleinskoj kiselini (PNA), šećernofosfatna okosnica DNK zamijenjena je okosnicom nalik proteinu. PNA formiraju P-petlje dok su u interakciji sa dupleksom DNK, formirajući tripleks sa jednim lancem DNK, dok istiskuju drugi. Pretpostavlja se da se pod RecA proteinom u toku homologne rekombinacije formiraju vrlo neobične rekombinacije ili paralelne triplekse ili R-DNK.

TFO se specifično vezuju za homopurin-homopirimidinske regije koje su često uobičajene u promotorskim i intronskim sekvencama gena, utičući na ćelijsku signalizaciju. TFO mogu inhibirati transkripciju, vezujući se sa visokom specifičnošću za spiralu DNK, čime blokiraju vezivanje i funkciju faktora transkripcije za određene sekvence. Uvođenjem TFO-a u ćeliju (transfekcijom ili drugim sredstvima), može se kontrolisati ekspresija određenih gena. Ova aplikacija ima nove implikacije u mutagenezi specifičnoj za mjesto i genskoj terapiji. U ljudskim ćelijama raka prostate, transkripcijski faktor Ets2 je pretjerano izražen i smatra se da pokreće rast i preživljavanje ćelija u takvom višku. Carbone et al. dizajnirali su TFO specifičan za sekvencu za Ets2 promotorsku sekvencu koja je smanjila ekspresiju gena i dovela do usporavanja ćelijski rast i smrti ćelije. Changxian et al. su također predstavili TFO koji cilja na promotorsku sekvencu bcl-2, gena koji inhibira apoptozu.

Uočena inhibicija transkripcije također može imati negativne zdravstvene efekte kao što je njena uloga u recesivnom, autosomnom genu za Friedreichovu ataksiju. Kod Fredrickove ataksije, formiranje tripleksa DNK narušava ekspresiju intron 1 gena FXN. To dovodi do degeneracije nervnog sistema i kičmene moždine, ometajući kretanje udova.] Za borbu protiv ove tripleksne nestabilnosti, pokazalo se da proteini za popravku ekscizijom nukleotida (NER) prepoznaju i popravljaju trolančane DNK strukture, vraćajući potpunu dostupnost prethodno inhibiranog i nestabilnog gena.

Peptidne nukleinske kiseline (PNA)
Peptidne nukleinske kiseline su sintetski oligonukleotidi koji se odupiru degradaciji proteazama i koriste se za induciranje popravke u regijama formiranja tripleksa specifičnih za mjesto na genomskim mjestima DNK. PNA su u stanju da se vežu sa visokim afinitetom i specifičnošću sekvence za komplementarnu sekvencu DNK putem Watson-Crickovog uparivanje baza i mogu da formiraju trostruke spirale kroz paralelne orijentacije Hoogsteenove veze sa PNA okrenutim ka 5' -kraju DNK lanca. PNA-DNK tripleks je stabilan jer se PNA sastoje od neutralno nabijene pseudopeptidne kičme koja se veže za sekvencu dvolančane DNK (dsDNA).. Slično kao homopirimidin u TFO, homopirimidin u PNA je u stanju da formira vezu sa komplementarnim homopurinom u ciljnoj sekvenci dsDNK. Ovi analozi DNK su u stanju da se vežu za dsDNK, iskorišćavanjem ambijentnih uslova DNK i različitih načina predviđanja prepoznavanja. Ovo se razlikuje od TFO-a koji se vezuju kroz glavni žlijeb prepoznavanjem dsDNK.

Jedan od korištenih načina predviđanja prepoznavanja je dupleksna invazija. Unutar mješovitog A–T/G–C dsDNK, sekvenca je ciljana od strane par pseudokomplementarnih (pc) PNA, koji su u stanju da se vežu za dsDNK dvostrukom invazijom kroz istovremeno stvaranje diaminopurina (D) i tiouracila (Us) koji zamjenjuju adenin i timin. pc PNA par formira D–T i Us–A i G–C ili C–G Watson-Crickovu uparenu spiralu PNA-DNK sa svakim od komplementarnih lanaca DNK. Drugi oblik prepoznate dupleksne invazije na ciljanu sekvencu može se pojaviti u dsDNK koja sadrži mješovite sekvence T–C. Ovaj oblik dupleksne invazije postiže se komplementarnom sekvencom homopurinskih PNA oligomera. Ovaj tripleks je formiran od hibrida PNA-DNK koji se vezuje antiparalelno s komplementarnom sekvencom DNK i rezultira pomjerenim nekomplementarnim lancem DNK.

Dodatno, PNA se može modificirati tako da se formiraju tripleksne strukture "zatezanja" na ciljnom mjestu. Jedan tip formirane "stezaljke" je bis-PNA struktura, u kojoj se dvije molekule PNA drže zajedno fleksibilnim linkerom kao što je 8-amino-3,6-dioksaoktanska kiselina (O). Bis-PNA struktura formira PNA-DNK-PNA tripleks na ciljnom mjestu, gdje jedan lanac formira Watson-Crickove bazne parove sa DNK u antiparalelnoj orijentaciji, a drugi lanac formira Hoogsteenove bazne parove sa homopurinskim lancem DNK u DNK-PNA dupleks. Repna stezaljka PNA (tcPNA) je također drugi oblik tripleksne stezaljke koja se također može formirati. TcPNA sadrže produženi rep od 5-10 bp koji formira PNA/DNK dupleks pored PNA-DNK-PNA "stezaljke". Ovo omogućava preciznije vezivanje PNA, bez potrebe za rastezanjem homopirimidina/piridina. Pokazalo se da ove strukture stezanja imaju visok afinitet i specifičnost. Dodavanje ostataka lizina na jedan ili oba kraja PNA može se koristiti za povećanje ćelijske apsorpcije i vezivanja.

Genetička regulacija
Trolančana DNK uključena je u regulaciju nekoliko gena. Naprimjer, gen c-myc je ekstenzivno mutiran kako bi se ispitala uloga koju tripleksna DNK, naspram linearne sekvence, ima u regulaciji gena. C-myc promotorski element, zvani element osjetljiv na nukleazu ili NSE, može formirati tandemske unutarmolekulske triplekse tipa H-DNK i ima motiv repetitivne sekvence (ACCCTCCCC)4. Mutirani NSE je ispitan na transkripcijsku aktivnost i na njegovu sposobnost formiranja intra- i intermolekulskog tripleksa. Transkripcia aktivnost mutantnih NSE može se predvidjeti sposobnošću elementa da formira H-DNK, a ne brojem ponavljanja, položajem ili brojem mutantnih baznih parova. DNK stoga može biti dinamički učesnik u transkripciji c-myc gena.

Ekspresija gena
Prema nekoliko objavljenih članaka, H-DNK ima sposobnost da reguliše ekspresiju gena u zavisnosti od faktora kao što su lokacija i sekvence u blizini. Iako su intergenski regioni prokariotskog genoma pokazali niske tragove H-DNK ili tripleks motiva koji se javljaju u prirodi, pokazalo se da su strukture H-DNK zastupljenije u eukariotskom genomu. Pokazalo se da je H-DNK posebno zastupljena u ćelijama sisara, uključujući ljude (1 na svakih 50.000 bp). Genske sekvence uključene u regulaciju gena obično se nalaze u promotorskoj regiji eukariotskog genoma.

Shodno tome, region promotora pokazao je sposobnost da formira H-DNK sa višom frekvencijom. Bioinformatička analiza genoma S. cerevisiae uočila je pojavu H-DNK i drugih motiva trostruke DNK u četiri organizaciona regiona: introni, egzoni, promotorski regioni i razni regioni. Bioinformatika je prikazala ukupno 148 mogućih struktura H-DNK ili tripleta DNK. Promotorska regija je imala višu frekvenciju sa 71 trostrukom strukturom, dok su egzoni činili 57 triplatnih struktura, a introni i ostalo 2 i 18 struktura.

Studije in vitro i in vivo ekspresije eukariotskog genoma rezultirale su jednim od tri rezultata: nadregulacija, podregulacija, ili bez promjene u prisustvu motiva H-DNK. Kato et al. prijavili su ekspresiju pojačane regulacije lacZ, kada je H-DNK uveden u promotor B-laktamaze. S druge strane, slična studija (Brachmachari et al.) prijavila je da nema statistički značajne inhibicije reporterskog gena lacZ kada je H-DNK umetnuta u genom COS sisarskih ćelija. Iako studije sugeriraju regulaciju H-DNK, mehanizam se još uvijek istražuje. Potaman et al povezuju mehanizam regulacije gena sa interakcijama između H-DNK i TATA-kutije koja se nalazi u promotorskom regionu Na,K-ATPaze. U formacijama H-DNK, u blizini TATA-kutije, struktura H-DNK destabilizira T-A veze neophodne za transkripciju. Interferencija sa TATA-kutijom inhibira transkripcijski mehanizam i inicijaciju transkripcije koja ometa ekspresije gena. Ostali mehanizmi povezani sa genomskom ekspresijom genetičke sekvence u prisustvu H-DNK uključuju TFO. Studije in vitro istakle su smanjenje ekspresija gena u prisustvu TFO u sisarskim ćelijama. Drugi mogući mehanizam predstavili su Valentin et al., sugerirajući da 13-merni A–G motiv oligonukleotidni tripleksni kompleks (TFO kompleks) smanjuje transkripciju iRNK putem kompetitivne inhibicije. Direktna inhibicija ekspresija gena iz H-DNK ključna je za mutagenezu, inhibiciju replikacije, pa čak i rekombinaciju DNK u genomu.

Rekombinacija

Pokazalo se da H-DNK motivi stimuliraju homolognu rekombinaciju različitim mehanizmima. Početne implikacije za ulogu H-DNK u rekombinaciji došle su ranih 1990-ih, kada je promatran RecA, protein rekombinacije bakterijske DNK sastavljen od trostruke spirale DNK. RecA pokazuje enzimsku aktivnost esencijalnu za rekombinaciju.  Homologna rekombinacija koja uključuje motive H-DNK također je pronađena kod eukariota. RadA, homologni protein RecA, pokazalo se da ima istu enzimsku aktivnost u rekombinaciji kao i RecA. Protein ima sposobnost promoviranja i izmjene homolognih lanaca putem paralelnog trolančanog heliksa. Jednolančana DNK (ssDNK) i komplementarna dvolančana DNK (dsDNK) će formirati strukturu D-petlje. Ostali mogući mehanizami za RecA uključuji ssDNK iz dvije odvojene H-DNK strukture za formiranje Watson-Crickovih baznih parova. Nova struktura poznata je kao Hollidayeva spona, intermedijer u homolognoj rekombinaciji. H-DNK se također nalazi u drugim oblicima rekombinacije. U ćelijama sisara, H-DNK sekvence su pokazale visoku učestalost rekombinacije. Naprimjer, studija provedena na ćelijskoj liniji mijeloma miševa pronašla je strukture H-DNK u Cγ2a i Cγ2b, koje učestvuju u razmjeni sestrinskih hromatida.

Biološke implikacije

Genetička nestabilnost
Značajna istraživanja usmjerena su na biološke implikacije koje se odnose na prisustvo H-DNK u glavnim područjima prijeloma (Mbr) i dvolančanim tačkama prekida određenih gena. Nedavni radovi povezuju prisustvo neB-DNK struktura sa slučajevima genetičke nestabilnosti.

Sekvence koje formiraju H-DNK koje se ponavljaju u polipurinu su pronađene u blizini P1 promotora gena c-MYC i povezane su sa glavnim žarišnim tačkama ovog regiona. Slučajevi genetičke nestabilnosti su također primijećeni kod F1 potomaka transgenih miševa nakon ugradnje sekvenci koje formiraju ljudsku H-DNK uparene sa sekvencama Z-DNK u njihove genome, gdje nije ranije prijavljena nikakva nestabilnost. Osim toga, formiranje R.R.Y. Konformacije H-DNK su uočene na Mbr gena bcl-2. Pretpostavlja se da formiranje ovih struktura uzrokuje translokaciju t(14;18) uočenu kod mnogih karcinoma i većine folikulskih limfoma. Ovo zapažanje je dovelo do istraživanja koje je pokazalo da se značajno smanjenje translokacijskih događaja može primijetiti nakon blokiranja formiranja H-DNK, blagim promjenom sekvence ove regije. Također je primijećeno da dugi delovi GAA·TTC formiraju veoma stabilne strukture H-DNK. Pokazalo se da interakcije između ove dvije strukture H-DNK, koje se nazivaju ljepljiva DNK, prekidaju transkripciju "X25" ili frataksinskog gena. Kako je smanjen nivo proteina frataksina povezan sa Friedreichovom ataksijom, pretpostavlja se da je formiranje ove nestabilnosti osnova za ovu genetičku bolest.  Trolančana DNK je primijećena u supernamotanoj satelitskoj DNK, u regijama gdje je broj kopija mikrosatelita vrlo varijabilan, zajedno sa strukturama Z-DNK invertiranih ponavljanja unutar veće jedinice za ponavljanje satelitske DNK od 2,1 kb.

Osim toga, pokazalo se da H-DNK uzrokuje mutacije povezane s kritičnim ćelijskim procesima kao što su replikacija DNK i transkripcija. Važnost ovih procesa jer je preživljavanje dovelo do razvoja složenih mehanizama popravka DNK koji omogućavaju ćelijama da prepoznaju i poprave oštećenje DNK. Nekanonske strukture DNK mogu se percipirati kao oštećenje putem ćelije, a nedavni radovi su pokazali povećanu prevalenciju mutacija u blizini sekvenci koje ne formiraju B-DNK. Neke od ovih mutacija su uzrokovane interakcijama između H-DNK i enzima uključenih u replikaciju i transkripciju DNK, gdje H-DNK ometa ove procese i pokreće različite mehanizme popravka DNK. Ovo može uzrokovati genetičku nestabilnost i implicira H-DNK u formiranju raka.

Replikacija DNK
Pokazalo se da replikacija DNK utiče na funkciju različitih enzima za popravku DNK. Formiranje H-DNK uključuje formiranje jednolančane DNK (ssDNK), koja je podložnija napadima nukleaza. Pokazalo se da različite nukleaze stupaju u interakciju s H-DNK na način ovisan o replikaciji ili replikaciji.

Studija koja je koristila ljudske ćelije otkrila je da popravak ekscizijom nukleotida (NER) nukleaze ERCC1-XPF i ERCC1-XPG izaziva genetičku nestabilnost. Ovi enzimi cijepaju H-DNK na petlji koju formiraju dva Hoogsteenova lanca vezana vodikom i 5' kraj drugog Watson-Crickovog lanca vodikovim vezama. Za ovo cijepanje je bilo pokazalo se da indukuje velike delecije koje uzrokuju dvostruke prekide (DSB-e) u DNK što može dovesti do genetičke nestabilnosti. U ćelijama s nedostatkom ERCC1-XPF i ERCC1-XPG, ove delecije su bile manje zastupljene u blizini sekvenci koje formiraju H-DNK. Osim toga, pronađeno je više mutacija u ćelijama s nedostatkom ERCC1-XPF i ERCC1-XPG u odsustvu replikacija DNK, što sugerira da obrađuju H-DNK na način neovisno o replikacijama.

Alternativno, pronađeno je da nukleaza za popravku replikacije DNK FEN1 potiskuje genetičku nestabilnost. Slično tome, ERCC1-XPG, FEN1 cijepa H-DNK na 5' kraju lanca koji nije uključen u Hoogsteenovu vodikovu vezu. HeLa ćelije sa nedostatkom FEN1 pokazale su veću prevalenciju delecija u blizini sekvenci koje formiraju H-DNK, ali je H-DNK-indukovana mutageneza bila izraženija u ćelijama s nedostatkom FEN1, u prisustvu replikacije DNK. Ovo sugerira da FEN1 potiskuje mutagenezu izazvanu H-DNK,  na način ovisan o replikaciji.

H-DNK je implicirana u etiologiji raka kod ljudi zbog prevalencije sekvenci koje formiraju H-DNK blizu graničnih tačaka translokacije u genomima raka. Aktivnost nukleaza, posredovana replikacijom s H-DNK ističe još jedan način mutageneze izazvane H-DNK i dovodi do rasta učestalosti raka.

Transkripcija
Sekvence koje formiraju H-DNK također mogu uzrokovati genetičku nestabilnost tako što ometaju i prerano zaustavljaju transkripciju. Odmotavanje DNK uključeno u transkripciju čini ga podložnijim oštećenjima. U transkripcijski spojenim popravcima (TCR), lezija na lancu šablona DNK zaustavlja funkciju RNK-polimeraze i signalizira TCR faktorima da riješe oštećenje, tako što ga izrezuju. H-DNK može se shvatiti kao jedna od ovih lezija.

Studija koja je posmatra-a transkripciju pomoću T7 RNK polimeraza na stabilnom analogu sekvence koja formira H-DNK otkrila je blokadu transkripcije na spoju dupleks-tripleks. Ovdje je šablonski lanac bio središnji lanac H-DNK, a poteškoće da se prekinu njegove Watson-Crickove i Hoogsteenove vodikove veze zaustavile su transkripciju.

Kada je uočena transkripcija pomoću T7 na P0 promotoru gena c-MYC, pronađeni skraćeni produkti transkripcije ukazali su na to da je transkripcija zaustavljena u neposrednoj blizini sekvence koja formira H-DNK, nizvodno od promotora. Formiranje H-DNK u ovoj regiji sprečava T7 da putuje niz lanac šablona zbog sterne smetnje koju uzrokuje. Ovo zaustavlja transkripciju i signalizira da TCR faktori razriješe H-DNK, što rezultira ekscizijom DNK koja može uzrokovati genetičku nestabilnost. Simetrija kao slika u ogledalu i prevalencija ostataka guanina u genu c -MYC daje mu veliku sklonost kanonskom formiranju strukture DNK. Ovo, zajedno sa aktivnošću TCR faktora tokom transkripcije, čini ga veoma mutagenim, pri čemu ima ulogu u razvoju Burkittovog limfoma i leukemija.

Aplikacije
Trolančani regioni DNK mogu se generirati povezivanjem oligonukleotida koji formiraju tripleks (TFO) i peptidnih nukleinskih kiselina (PNA). Historijski gledano, pokazalo se da vezivanje TFO inhibira transkripciju, replikaciju i vezivanje proteina za DNK. Pokazalo se da TFO-ovi vezani za mutagene podstiču oštećenje DNK i induciraju mutagenezu. Iako je poznato da TFO ometa transkripciju i replikaciju DNK, nedavne studije su pokazale da se TFO može koristiti za posredovanje modifikacije gena specifične za lokaciju i in vitro i in vivo. Još jedna nedavna studija je također pokazala da se TFO mogu koristiti za supresiju onkogena i protoonkogena za smanjenje rast ćelija raka. Naprimjer, nedavna studija koristila je TFO za smanjenje učestalosti ćelijskee smrti u ćelijama hepatoma, smanjenjem ekspresije MET.

PNA TFO imaju sposobnost da pojačaju frekvencije rekombinacije, što dovodi do ciljanog, specifičnog editiranja gena. PNA-DNK-PNA tripleksni heliks je u stanju da se prepozna pomoću vlastitog ćelijskog mehanizma za popravku DNK, koji senzibilizira okolnu DNK za homolognu rekombinaciju. Da bi struktura PNA specifična za mjesto posredovala u rekombinaciji unutar sekvence DNK, struktura bis-PNA može biti spojena sa 40nt DNK fragmentom koji je homologan susjednoj regiji na ciljnom genu. Pokazalo se da povezivanje TFO-a sa donorskim lancem DNK inducira rekombinaciju ciljanog gena i susjedne ciljne genske regije. Mehanizam za ovaj oblik rekombinacije i popravkka je povezan sa popravkom ekscizijom nukleotida (NER) putem koji ima ulogu u prepoznavanju i popravljanju tripleksnih struktura. Višestruka istraživanja sugeriraju da grupa A xeroderma pigmentosum (XPA) i protein replikacije A (RPA), koji su NER faktori, mogu se specifično vezati kao kompleks za umrežene tripleksne strukture. Poznato je da ovaj mehanizam, pored ostalih, igma ulogu u prepoznavanju i popravljanju tripleksnih struktura.

Isporuka TFO in vivo bila je glavna prepreka u korištenju TFO za modifikaciju gena. Jedna studija o in vivo ciljanju hematopoetskih matičnih ćelija predložila je novu tehniku konjugacije PNA molekula sa peptidom koji prodire u ćelije (CPP) uz poli(mliječnu-ko-glikolnu kiselinu) (PLGA) nanočestica koje omogućavaju modifikacije od 6 bp u genu CCR5. Editiranje gena CCR5 povezano je sa otpornošću na HIV-1. CPP su proteini koji su u stanju da uspješno prenesu "teret", kao što su mali proteini ili molekule u ćelije. PGLA su biorazgradivi materijal koji inkapsulira PNA molekule kao nanočestice za specifične modifikacije genoma. Studija je otkrila da su nanočestice PNA-DNK PGLA bile u stanju da efikasno uređuju hematopoetske matične ćelije sa nižom toksičnošću i bez virusa i konjugacija sa CPP je ponudila direktno ciljanje gena za mutagenezu specifičnu za mesto u matičnim ćelijama.

U novoj studiji genske terapije cistaste fibroze (CF), tri peptidne nukleinske kiseline (PNA) uz molekulu donora DNK su konstruirane tako da se isporučuju nanočesticama kako bi ispravile mutacije F508 del na transmembranskom regulatoru provodljivosti cistaste fibroze (CFTR) u ljudskim epitelnim ćelijama bronhija in vivo i in vitro. Mutacija F508 del je mutacija koja se najčešće javlja zbog koje osoba ima cistastu fibrozu. Mutacija F508 dovodi do gubitka funkcije CFTR, koji je hloridni kanal plazmamembrane koji je reguliran cikličkim adenozin-monofosfatom (cAMP). U ovoj studiji, uspjeli su stvoriti novi pristup liječenju CF, korištenjem nanočestica za ispravljanje mutacije F508 del CFTR, kako in vitro u ljudskim epitelnim ćelijama bronhija (HBE), tako i in vivo u modelu CF miša, što je rezultiralo pojavom CFTR-ovisnog transporta hlorida.

Historija

Trolančane strukture DNK bile su uobičajene hipoteze 1950-ih, kada su se naučnici borili da otkriju pravi strukturni oblik DNK. Watson i Crick (koji su kasnije dobili Nobelovu nagradu za svoj model sa dvostrukom spiralom) su prvobitno smatrali modelom trostrukog heliksa, kao i Pauling i Corey, koji su objavili prijedlog za njihov model trostruke spirale 1953., kao i kolega naučnik Frejzer. Međutim, Watson i Crick su ubrzo identificirali nekoliko problema s ovim modelima:
 Negativno nabijeni fosfati u blizini ose se odbijaju, ostavljajući pitanje kako trolančana struktura ostaje zajedno.
 U modelu trostruke spirale (posebno Paulingov i Coreyjev model), čini se da su neke od van der Waalsovih udaljenosti premale.
Frejzerov model se razlikovao od Paulingovog i Korijevog po tome što su u njegovom modelu fosfati spolja, a baze iznutra, međusobno povezane vodikovim vezama. Međutim, Watson i Crick su otkrili da je Fraserov model previše loše definiran da bi konkretno komentirali njegove neadekvatnosti.

Alternativna trolančana struktura DNK opisana je 1957. Felsenfeld, Davies i Rich su predvidjeli da ako jedan lanac sadrži samo purine, a drugi lanac samo purine, lanac će doživjeti konformacijsku promjenu kako bi se formirala trolančana spirala DNK. Predviđeno je da se trolančana DNK (H-DNK) sastoji od jednog polipurinskska i dva polipirimidinska lanca. Smatralo se da se javlja samo u jedan in vivo biološki proces: kao međuproizvod tokom delovanja E. coli,  rekombinacijski enzim RecA. Rani modeli iz 1960-ih predviđali su formiranje kompleksa između policetiilnih i guaninskih oligonukleotida. Modeli su predložili interakcije poznate kao Hoogstenovo uparivanje (ne-Watson-Crickovr interakcije) koje se nalaze u glavnom žlijebu. Ubrzo nakon toga, predviđene su trostruke spirale sastavljene od jednog pirimidinskog i dva purinska lanca. Otkriće dionica H-DNK u supersmotanim plazmidima dovelo je do vrhunca modernog interesa za potencijalnu funkciju tripleksnih struktura u živim sćelijama. Dodatno, ubrzo je otkriveno da homopirimidin i neki oligonukleotidi bogati purinom mogu formirati stabilnu H-DNK strukturu sa strukturama specifičnim za sekvencu vezivanja homopurin-homopirimidina na dupleksima DNK.

Reference

Dopunska literatura

DNK

Trolančana DNK


An Chelidonium cinctum in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Guérin-méneville hadton 1844. An Chelidonium cinctum in nahilalakip ha genus nga Chelidonium, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Laos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chelidonium

Chelidonium cinctum


Birkelund is a surname. Notable people with the surname include:

Eirik Birkelund (born 1994), Norwegian footballer
Jan Birkelund (1950–1983), Norwegian footballer
Karina Birkelund (born 1980), Norwegian alpine skier
Olivia Birkelund (born 1963), American actress
Therese Birkelund Ulvo (born 1982), Norwegian composer and producer
Tove Birkelund (1928=1986), Danish historical geologist
Paul Birkelund (born 1992), Norwegian Pharmacy Supervisor

Birkelund


Svjetski kup u biatlonu 1981/82. je peto po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji tadašnje sportske organizacije Union Internationale de Pentathlon Moderne (UIPMB). Sezona je počela 14. januara 1982. u Eggu u Švicarskoj, a završena početkom marta 1982. u Lahtiju u Finskoj. U ovoj sezoni, kao i u prve četiri, takmičenja su održavana samo u muškoj konkurenciji i to u disciplinama pojedinačno na 20 km, sprint i štafeta. Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo u biatlonu 1982. u sovjetskom Minsku. Ukupni pobjednik Svjetskog kupa postao je biatlonac Demokratske republike Njemačke Frank Ullrich, kojem je nakon pobjeda u sezonama SK 1977/78., SK 1979/80. i SK 1980/81. ovo bila četvrta pobjeda u ukupnom plasmanu.

Kalendar takmičenja

Mjesta održavanja Svjetskog kupa u biatlonu 1981/1982.

Bodovanje

Muškarci

Rezultati

Tabele
U prvim godina Svjetskog kupa u biatlonu, takmičenja u pojedinačnim discipinama, nisu pojedinačno vrednovana, tako da ne postoje podaci o pobjednicima po disciplinama. Takmičenja u štafetama također nisu bodovana, kao ni rezultati za tzv. Kup nacija.

Pobjede u Svjetskom kupu

Napomene

Reference

Vanjski linkovi

 Službeni sajt IBU-a

1981. u biatlonu
1982. u biatlonu

Svjetski kup u biatlonu 1981/1982.


An Labeobarbus roylii in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni George Albert Boulenger hadton 1912. An Labeobarbus roylii in nahilalakip ha genus nga Labeobarbus, ngan familia nga cyprinidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Labeobarbus

Labeobarbus roylii


An Steatocranus gibbiceps in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni George Albert Boulenger hadton 1899. An Steatocranus gibbiceps in nahilalakip ha genus nga Steatocranus, ngan familia nga Cichlidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Steatocranus

Steatocranus gibbiceps


Kaliwatan sa murag-anay ang Cryptotermes ceylonicus. Una ning gihulagway ni Ranaweera ni adtong 1962. Ang Cryptotermes ceylonicus sakop sa kahenera nga Cryptotermes, ug kabanay nga Kalotermitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Cryptotermes

Cryptotermes ceylonicus


"Setembro" é uma canção da cantora brasileira Daniela Araújo. A faixa foi lançada em outubro de 2015 como o sétimo single do álbum Doze, lançado em janeiro de 2017.

A canção fez parte do projeto 'Eu Componho com Daniela Araújo', em que Daniela escreveu músicas a cada mês de 2015 conforme temas sugeridos pelos fãs e internautas. Em setembro, o público sugeriu "sonhos" como tema para Daniela. A composição e arranjo é de Daniela em parceria com o músico Dani Aguiar, que participou das gravações do disco. Além da gravação vocal de Araújo, a cantora contou com a participação das vozes infantis de Elen Sena, Lívia Sena e Julia Sena, que interpretaram o refrão.

Faixas
"Setembro" - 3:47

Ficha técnica
Lista-se abaixo os profissionais envolvidos na produção de "Setembro", de acordo com o encarte do disco.
Daniela Araújo – vocais, composição, produção musical, arranjo
Dani Aguiar - composição, arranjo, baixo, guitarra
Jorginho Araújo - produção musical, teclados, programações
Felipe Guimarães – bateria
Elen Sena – vocal de apoio
Lívia Sena – vocal de apoio
Julia Sena – vocal de apoio
João Carlos Mesquita (Cuba) – mixagem
David Lee – masterização

Canções gravadas por Daniela Araújo
Singles de 2015
Canções em português

Setembro (canção)


Kaliwatan sa insekto ang Cuculiphilus hototogisu. Una ning gihulagway ni Tohru Uchida ni adtong 1926. Ang Cuculiphilus hototogisu sakop sa kahenera nga Cuculiphilus, ug kabanay nga Menoponidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Cuculiphilus (Menoponidae)

Cuculiphilus hototogisu


Kaliwatan sa murag-anay ang Microhodotermes viator. Una ning gihulagway ni Pierre André Latreille ni adtong 1804. Ang Microhodotermes viator sakop sa kahenera nga Microhodotermes, ug kabanay nga Hodotermitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Microhodotermes

Microhodotermes viator


Ivy Sylvia Lucille Cooke (née Tai; 27 June 1916 – 5 June 2017) was a Jamaican educator who was best known as the wife of Sir Howard Cooke, the Governor-General of Jamaica from 1991 to 2006. She was known as Lady Cooke after her husband's knighthood.

Biography
Ivy Sylvia Lucille Tai was the daughter of a "successful merchant" of Chinese descent.

She attended the Warsop All-Age School in Trelawny, and then went on to the Bethlehem Teacher Training College. Cooke taught for periods at Montego Bay High School for Girls (guidance counsellor), Montego Bay Boys' School (assistant principal), and Bell Castle All-Age School (assistant principal and acting principal). She later worked for the Ministry of Education as a supervisor of teacher colleges and an early childhood education officer. Her husband, Howard Cooke, also trained as a teacher; they married in July 1939, and had three children together – Howard Jr., Richard, and Audrey. After their marriage they initially taught together in a remote community in Portland Parish.

In 1991, Cooke's husband was appointed Governor-General; he had previously been a People's National Party politician. She supervised the running of King's House during his 15-year tenure, and cultivated vegetable gardens on the grounds as well as raising goats, rabbits, cattle, and chickens. She had a particular interest in music, serving as patron of the Jamaica Independence Festival and starting the tradition of annual Christmas concerts at King's House.

Cooke was 89 years when her husband left office, and he was 90. They retired to Brandon Hill, in Montego Bay Jamaica, and celebrated their 70th wedding anniversary in 2009. Sir Howard Cooke died in July 2014, aged 98, mere days before the couple's 75th wedding anniversary. Lady Ivy Cooke died in June 2017, 22 days before what would have been her 101st birthday. She was given a state funeral, and interred at the National Heroes Park in Kingston.

Her death was noted in the Parliament of Jamaica, with both Prime Minister Andrew Holness and Leader of the Opposition Peter Phillips making condolence statements.

References

1916 births
2017 deaths
Jamaican people of Chinese descent
Jamaican centenarians
Jamaican educators
Ivy Cooke
Women centenarians
Wives of knights
Spouses of governors

Ivy Cooke


An Megalaima virens in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Pieter Boddaert hadton 1783. An Megalaima virens in nahilalakip ha genus nga Megalaima, ngan familia nga Ramphastidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 M. v. clamator
 M. v. indochinensis
 M. v. magnifica
 M. v. marshallorum
 M. v. mayri
 M. v. virens

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Megalaima

Megalaima virens


Kaliwatan sa insekto ang Halipeurus pelagodromae. Una ning gihulagway ni Ricardo L. Palma ni adtong 2011. Ang Halipeurus pelagodromae sakop sa kahenera nga Halipeurus, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kadagatang Pasipiko
Halipeurus

Halipeurus pelagodromae


Podzemelje vedm () er en sovjetisk-tjekkoslovakisk spillefilm fra 1989 af Jurij Moroz.

Medvirkende
 Sergej Zjigunov — Andrew Bruce
 Nikolaj Karatjentsov — Jean Lemot
 Dmitrij Pevtsov — Oktin-Hash
 Vjatjeslav Kovalkov — Krylov
 Marina Levtova — Billegurri

Referencer

Eksterne henvisninger

Sovjetiske film fra 1989

Podzemelje vedm


Kaliwatan sa insekto ang Columbicola mjoebergi. Una ning gihulagway ni Eichler ni adtong 1943. Ang Columbicola mjoebergi sakop sa kahenera nga Columbicola, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Columbicola

Columbicola mjoebergi


Kaliwatan sa karpa ang Enteromius ablabes. Una ning gihulagway ni Pieter Bleeker ni adtong 1863. Ang Enteromius ablabes sakop sa kahenera nga Enteromius, ug kabanay nga karpa. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Aprika
Enteromius

Enteromius ablabes


Golica () je naseljeno mjesto u sastavu općine Železniki, regija Gorenjska, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Škofja Loka.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Golica je imala 51 stanovnika.

Napomena: U 1998. smanjeno za dio naselja koji je priključen naselju Ojstri Vrh, te smanjeno za dio naselja koji je proglašen za novo samostalno naselje Sveti Lenart (općina Škofja Loka).

Galerija

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Gorenjskoj regiji

Golica (Železniki)


Aladdin é um filme musical de fantasia e romance estadunidense de 2019, dirigido por Guy Ritchie e escrito por Ritchie em colaboração com John August e Vanessa Taylor, sendo o remake em live-action do longa-metragem animado Aladdin, de 1992, baseado no conto árabe Aladim e a Lâmpada Maravilhosa de autoria de Hanna Diyab, que foi adicionado às As Mil e Uma Noites por Antoine Galland, aparecendo em sua tradução francesa Les mille et une nuits.

Produzido pela Walt Disney Pictures, Rideback, Vertigo Entertainment, Big Talk Films e Marc Platt Productions e distribuído pela Walt Disney Studios Motion Pictures, é estrelado por Will Smith, Mena Massoud, Naomi Scott, Marwan Kenzari, Navid Negahban, Nasim Pedrad, Billy Magnussen, e Numan Acar, bem como as vozes de Alan Tudyk e Frank Welker. A trama segue Aladdin, um menino de rua, quando ele se apaixona pela princesa Jasmine, faz amizade com um Gênio que concede desejos e luta contra o perverso Jafar.

Em outubro de 2016, a Disney anunciou que Ritchie iria dirigir um remake de Aladdin. Smith foi o primeiro membro do elenco a participar, assinando para o papel de Gênio em julho de 2017, e Massoud e Scott foram confirmados para os dois papéis principais no final daquele mês. A filmagem principal começou em 6 de setembro de 2017 em Longcross Studios em Surrey, Inglaterra, sendo que também houve cenas filmadas no Uádi de Rum, na Jordânia; e durou até janeiro de 2018. Filmagens adicionais e pick-ups ocorreram em agosto de 2018.

O título faz parte de um ambicioso projeto da Disney na produção de remakes em live-action de clássicos animados do estúdio após os êxitos de Alice in Wonderland (2010), Maleficent (2014), Cinderella (2015), The Jungle Book (2016) e Beauty and the Beast (2017). No mesmo ano, também ocorreram as estreias das novas adaptações de Dumbo e The Lion King.

Aladdin chegou aos cinemas em 24 de maio de 2019 nos Estados Unidos. No Brasil e em Portugal, o filme foi lançado no dia 23 de maio de 2019. Ele já arrecadou US$1 bilhão em todo o mundo, tornando-se o sexto filme com maior bilheteria de 2019 e atualmente é o 43º filme com maior bilheteria de todos os tempos. O filme recebeu avaliações mistas dos críticos, que elogiaram as performances de Smith, Massoud e Scott, os figurinos e a partitura musical, mas criticaram a direção de Ritchie, os efeitos CGI do Gênio e a atuação de Kenzari como Jafar. Os críticos também se dividiram quanto aos desvios do filme de animação original.

Enredo

Aladdin, (Mena Massoud) um jovem ladrão de bom coração (geralmente chamado de "rato da rua") que vive na cidade árabe de Agrabah, junto com seu macaco de estimação Abu, resgata e faz amizade com a princesa Jasmine (Naomi Scott), que escapou do palácio para explorar a cidade, cansada de sua vida protegida. Enquanto isso, o grão-vizir Jafar (Marwan Kenzari) planeja derrubar o pai de Jasmine como o sultão. Ele, junto com seu papagaio de estimação e espião, Iago, procura uma lâmpada mágica escondida na Caverna das Maravilhas que lhe concederá três desejos. Apenas uma pessoa é digna de entrar: o "diamante bruto", a quem ele descobre que é Aladdin. Aladdin é capturado e Jafar convence-o a recuperar a lâmpada. Dentro da caverna, Aladdin encontra um tapete mágico e obtém a lâmpada. Ele dá a Jafar, que o cruza em dobro e o joga de volta na caverna, mas Abu rouba a lâmpada de volta.

Preso na caverna, Aladdin esfrega a lâmpada, involuntariamente convocando Gênio (Will Smith), um poderoso ser onipotente que vive dentro dela. Gênio explica que ele tem o poder de conceder três desejos a Aladdin. Aladdin engana Gênio para libertá-los da caverna sem usar um desejo. Depois que eles saem da caverna, Aladdin usa seu primeiro desejo oficial para se tornar um príncipe e impressionar Jasmine, e promete usar seu terceiro desejo para libertar o Gênio da servidão.

Aladdin entra em Agrabah como "Príncipe Ali de Ababwa", chegando a um espetáculo extravagante (incluindo Abu, que foi transformado em elefante por Gênio), mas Jasmine não se impressiona com sua primeira apresentação, que inclui uma variedade de presentes e doces. Gênio então diz para Aladdin que seria melhor se ele contasse quem realmente é para Jasmine, mas Aladdin não quer isso porque, pela lei, Jasmine só pode se casar com um príncipe. Mais tarde, Aladdin e Jasmine se unem quando ele a leva em um passeio no tapete mágico para mostrar a ela o mundo que ela quer ver enquanto Gênio sai com a serva de Jasmine, Dalia. Quando Jasmine deduz a verdadeira identidade de Aladdin, ele a convence de que ele é realmente um príncipe e só se vestiu como um camponês para conhecer os cidadãos de Agrabah de antemão. Jafar descobre a identidade de Aladdin e ameaça matá-lo se ele não lhe contar onde está a lâmpada. Aladdin não conta e Jafar tenta matá-lo jogando-o no mar, mas Gênio o resgata ao custo de seu segundo desejo. Eles então expõem Jafar, que é preso e aprisionado nas masmorras. Depois que o sultão oferece a Aladdin a posição de herdeiro, Aladdin, temendo perder Jasmine se a verdade for revelada, diz que precisa de Gênio com ele agora e se recusa a libertá-lo. Gênio diz a Aladdin que ele não está sendo fiel a si mesmo.

Iago pega uma das chaves dos guardas e liberta Jafar. Jafar então secretamente rouba a lâmpada de Aladdin e se torna o novo mestre de Gênio. Ele usa seus dois primeiros desejos para se tornar Sultan e depois se tornar o mais poderoso feiticeiro do mundo, prendendo os guardas e o tigre de estimação de Jasmine, Rajah. Ele então expõe a verdadeira identidade de Aladdin para Jasmine e o exila junto com Abu em um deserto congelado. Ele ameaça matar o pai de Jasmine e Dalia, a menos que ela concorde em se casar com ele. Na cerimônia de casamento, Aladdin e Abu retornam, tendo sido resgatados pelo tapete mágico e Jasmine rouba a lâmpada. Furioso, Jafar transforma Iago em um rococó para persegui-los e dominá-los.

Aladdin empaca ao insultar Jafar por ser o segundo em relação a Gênio em termos de força bruta, enganando-o. Assim, Jafar usa seu último desejo para se tornar o ser mais poderoso do universo. Devido à área cinzenta nesse desejo, Gênio é livre para interpretá-lo como deseja e transforma Jafar em um gênio. Sendo acorrentado à lâmpada sem um mestre, Jafar fica preso dentro, arrastando Iago para dentro com ele. Gênio joga a lâmpada de Jafar para a Caverna das Maravilhas e Aladdin mantém sua promessa, usando seu último desejo para libertar o Gênio e transformá-lo em humano. O sultão declara que Jasmine será a próxima governante e diz a ela que Aladdin é uma boa pessoa. Ele também diz que, como nova governante, Jasmine pode mudar a lei para se casar com Aladdin. Jasmine então segue Aladdin para o lado de fora do palácio, onde ela "ordena" que ele venha e enfrenta a Sultana. Gênio casa com Dalia e sai para explorar o mundo e começar uma família com ela. Aladdin e Jasmine se casam e começam uma nova vida.

Elenco
Mena Massoud como Aladdin:Um pobre ladrão de Agrabah e "rato de rua" que é apaixonado pela filha do sultão. Com a ajuda do Gênio, ele se disfarça de Príncipe Ali Ababwa. Massoud disse que Aladdin "vê um futuro para si mesmo que é maior do que o que foi estabelecido para ele no momento. Ele não sabe exatamente o que é ou como ele vai chegar lá, mas ele sabe que está lá fora"; e sentiu que o personagem "é muito altruísta e geralmente faz coisas para outras pessoas, mas como ele se apaixona ele se perde um pouco e começa a se tornar alguém que ele não é. Mas ele é uma boa pessoa e tem boas pessoas em volta dele que o levam de volta para onde ele deveria estar."
Naomi Scott como Jasmine: A filha do sultão e princesa de Agrabah, que quer ser uma sultana.
Will Smith como Gênio:Um gênio comedicamente excêntrico e bondoso que tem o poder de conceder três desejos a quem possui sua lâmpada mágica. Smith disse que ele estava "aterrorizado" enquanto interpretava o personagem, mas que "[ele] encontrou uma pista que homenageia" a performance de Robin Williams no filme original, enquanto ainda faz o papel "[sua] coisa própria." Smith descreveu o personagem como "um trapaceiro e um mentor", que tenta "guiar Aladdin para a verdade da grandeza que já está dentro dele". Smith fisicamente retrata o personagem quando ele está sob o disfarce de um humano, enquanto sua forma de gênio azul gigante é em CGI, retratada através do desempenho de captura de movimento.
Marwan Kenzari como Jafar:Um feiticeiro abominável e enganoso, o grão-vizir de Agrabah e o principal conselheiro do sultão que, frustrado com as maneiras de governar do sultão, inventa um complô para derrubá-lo como governante de Agrabah, adquirindo a lâmpada do Gênio.
Navid Negahban como Sultão: O sábio e nobre governante de Agrabah que está ansioso para encontrar um marido capaz para sua filha Jasmine.
Nasim Pedrad como Dalia: A fiel criada e confidente de Jasmine.
Billy Magnussen como Príncipe Anders: Um pretendente e marido em potencial para Jasmine do reino de Skånland.
Numan Acar como Hakim: O chefe dos guardas do palácio que é leal ao sultão de Agrabah, seu pai trabalhou para o sultão como um empregado do palácio.
 Jordan A. Nash como Omar:  O filho do Gênio e de Dalia.
 Taliyah Blair como Lian:  A filha do Gênio e da Dalia.
 Amir Boutrous como Jamal:  Um vendedor de pão a quem Aladdin engana para impedi-lo de levar o bracelete de herança de Jasmine.
Robby Haynes como Razoul  Chefe da guarda da cidade em Agrabah.
 Nina Wadia como Zulla:  Uma mulher do mercado.

Vozes
Alan Tudyk como Iago: Uma araracanga que é o sarcástico e inteligente companheiro de Jafar. O filme marca a primeira vez que Gilbert Gottfried não fez a voz o personagem.
 Frank Welker reprisa seus três papéis do filme original:
 Abu:  Macaco-prego-das-Guianas com cleptomania mas leal, de animal de estimação de Aladdin, com uma voz em falsete.
 Rajah:  Tigre-de-bengala  protetor e melhor amigo de Jasmine, que se comunica através de rosnados, rugidos e grunhidos.
 Cave of Wonders  Um guardião de areia que se assemelha à cabeça gigante de um leão (em contraste com um tigre no original), que foi encarregado de proteger a lâmpada mágica de intrusos e entregá-la àqueles que são dignos de um "diamante bruto".

No Brasil, o dublador Márcio Simões, que dublou o Gênio no filme de 1992, o dublou novamente no live action. Já o protagonista Aladdin foi dublado pelo cantor Daniel Garcia, também conhecido como Gloria Groove; e a Princesa Jasmine foi dublada pela Lara Suleiman, uma atriz de teatro musical e que fez a sua estreia na dublagem. Além disso, a banda Melim regravou a canção "Um Mundo Ideal" (A Whole New World) para divulgar o filme. A Disney lançou um clipe com a versão da banda em 31 de maio de 2019. A atriz e cantora Isabela Souza também gravou uma versão da música "Ninguém me Cala"  (Speechless), que ficou disponível nas plataformas digitais.

Produção

Desenvolvimento e seleção de elenco

Em 10 de outubro de 2016, Guy Ritchie foi anunciado como o diretor da nova versão de Aladdin pela Walt Disney Pictures, tendo John August como roteirista e Dan Lin e Jonathan Eirich como produtores. O estúdio afirmou ainda que o filme seria "uma ambiciosa e não tradicional" abordagem do conto de Aladdin que preservaria os elementos musicais do filme original. No aspecto inovador, o filme seria contado em formato não-linear.

Em fevereiro de 2017, Lin afirmou que estava buscando um elenco diverso e que não tentaria "fazer um Prince of Persia". A seleção de um elenco multinacional para os papéis dos protagonistas Aladdin e Jasmine teve início em março de 2017 e a produção principal ocorreu entre julho de 2017 e janeiro de 2018 no Reino Unido. Em 19 de abril de 2017, a produção anunciou os nomes de Will Smith e Gabriel Iglesias como prováveis para o papel de Gênio. Por fim, Smith foi confirmado para o papel em julho do mesmo ano. Em maio de 2017, foram confirmadas negociações com a cantora Jade Thirlwall, membro do grupo Little Mix, para o papel de Jasmine.

Em 11 de julho de 2017, a companhia anunciou o adiamento da produção para agosto de 2017 devido a "dificuldades" em encontrar o "ator ideal" para o papel do personagem-título. Mais de dois mil atores e atrizes foram testados para os papéis principais, mas os produtores consideraram um desafio encontrar um ator de ascendência islâmica ou hindu na faixa dos vinte anos de idade que consiga cantar e atuar simultaneamente. Naomi Scott e Tara Sutaria foram as duas finalistas para o papel de Jasmine, porém nenhuma das duas poderiam ser confirmadas até a conclusão do teste final para o papel de Aladdin. O estúdio declarou um interesse inicial por Dev Patel ou Riz Ahmed, mas acabaram optando por um ator relativamente novo no cinema mundial. Achraf Koutet, Mena Massoud e George Kosturos foram alguns dos atores testados para o papel de Aladdin. Antes da decisão final, o estúdio consultou ainda Marc Platt e Chris Montan, ambos atores experientes em filmes musicais.

Durante a D23 Expo de 2017, Massoud e Scott foram apresentados como os protagonistas do novo filme, encerrando um processo de seleção de mais de quatro meses. Houve muitas críticas do público e de alguns artistas pela escolha de Naomi Scott para fazer a Jasmine, alegando que a atriz para o papel deveria ser árabe e Naomi é britânica. Apesar das críticas, a Disney manteve Scott no filme. Em 17 de julho, a Disney anunciou a contratação de Vanessa Taylor para revisar o roteiro, especificamente "trabalhar os personagens" e o que é conhecido na indústria cinematográfica estadunidense como "consultoria de roteiro". Enquanto isso, Richie e o estúdio focavam em escalar os demais atores antes do início das filmagens em agosto. Em agosto, o ator holandês Marwan Kenzari foi anunciado como o antagonista Jafar e Nasim Pedrad como "uma cortesã confidente de Jasmine" que serviria como "alívio cômico". Nos meses seguintes, a equipe confirmou a contratação de Numan Acar, Billy Magnussen e Navid Negahban nos papéis secundários de Hakim, Príncipe Anders e Sultão, respectivamente.

Em janeiro de 2018, um figurante que participou das filmagens disse para a imprensa que a produção do filme estava usando maquiagem para escurecer a pele dos figurantes, o que gerou críticas. A Disney divulgou um comunicado se defendendo e esclareceu que a maquiagem aconteceu apenas em alguns pequenos papeis, cujos performers tiveram que ser maquiados porque não havia candidatos com o tom de pele desejado. Disse também que o filme "tem o elenco mais diverso já escalado para um live-action da empresa e que mais de 400 dos 500 figurantes são indianos, africanos, asiáticos e do Oriente Médio".

Quando questionados sobre Ritchie, Pasek e Paul descreveram como "muito vivaz e enérgica" a abordagem conferida pelo cineasta ao longa. Em 20 de dezembro de 2018, Gilbert Gottfried disse não ter sido convidado para reprisar na voz original do personagem Iago, papagaio de Jafar. Em março de 2019, Alan Tudyk foi anunciado como ator de voz original ldo personagem. Em maio do mesmo ano, o consagrado ator Frank Welker foi confirmado para os papéis de Rajah e Caverna das Maravilhas.

Filmagem

A filmagem principal teve início em 6 de setembro de 2017, no Longcross Studios, em Surrey, Inglaterra e foi finalizada em 24 de janeiro de 2018. Parte das cenas que retratam o deserto de Agrabah foram filmadas no Uádi de Rum, Jordânia. A Royal Film Commission, órgão do governo jordaniano que visa financiar e impulsionar a indústria cinematográfica do país, concedeu apoio a produção durante as filmagens e cedeu apoio logístico e de instalações para produção e elenco. Algumas correções nas filmagens foram realizadas em agosto de 2018.

A sequência da música "Príncipe Ali" contou com 1000 dançarinos e figurantes. Em uma entrevista, Mena Massoud revelou que a cena seguinte, em que o Aladdin se atrapalha ao tentar se apresentar como Príncipe Ali para Jasmine no palácio, foi criada pelo próprio elenco com improviso.

Trilha sonora

Alan Menken foi contratado para compor a trilha sonora do filme, depois de fazer isso para o desenho animado original. A dupla Pasek & Paul escreveu uma nova música com Menken, e várias músicas do filme original, de Menken, Howard Ashman e Tim Rice, foram apresentadas no remake.

Em 20 de agosto de 2019, a Disney divulgou uma canção inédita que foi cortada do filme, "Desert Moon". A canção tocaria no momento em que Jasmine fica na sacada, esperando Aladdin chegar, enquanto ele não pode comparecer ao encontro porque foi capturado por Jafar. Paul disse que a canção foi cortada porque não entrou em equilíbrio com o filme.

Alinhamento de faixas

Edição brasileira

A adaptação de letras foi feita por Félix Ferrà.

Lançamento
Aladdin realizou sua estreia mundial no Le Grand Rex em Paris, França, em 8 de maio de 2019. Foi lançado em 3D, Dolby Cinema e IMAX pela Walt Disney Studios Motion Pictures em 24 de maio de 2019, substituindo a original data marcada para Star Wars: The Rise of Skywalker.

A primeira premiere regional de Aladdin aconteceu na Jordânia em 13 de Maio de 2019 na presença de Ali bin Al-Hussein e Princesa Rym Ali.

Comercialização
Will Smith estreou o primeiro pôster oficial em 10 de outubro de 2018. O teaser trailer foi lançado no dia seguinte. Em dezembro de 2018, Entertainment Weekly ofereceu um primeiro olhar oficial para o elenco fantasiado na capa de sua edição dos filmes mais esperados de 2019. Em 10 de fevereiro de 2019, a Disney estreou uma prévia especial do filme durante o 61º Grammy Awards, que recebeu muitos comentários negativos do público, principalmente devido à qualidade do CGI do Gênio em seu design azul, criado por meio de efeitos de captura de movimento. A recepção negativa provocou uma grande quantidade de memes e as edições do Photoshop zombando da aparição de Will Smith na prévia, várias das quais comparadas com o personagem Tobias Fünke (da série de televisão Arrested Development) pintado de azul na tentativa de ingressar no Blue Man Group. Em 12 de março de 2019, a Disney estreou um segundo trailer no Good Morning America. O trailer teve uma recepção muito mais positiva do que a anterior, pois apresentava várias músicas do filme original e mais de Smith não inteiramente em captura de movimento. Suas cenas CGI também receberam avisos melhores, embora ainda tenham sido criticadas por alguns críticos depois que o filme foi lançado.

Mídia doméstica
Aladdin foi lançado em Digital HD para download e streaming em 27 de agosto de 2019 e foi lançado em Ultra HD Blu-ray, Blu-ray e DVD em 10 de setembro de 2019. O filme também está disponível no Disney+.

Recepção

Bilheteria
Em 29 de setembro de 2019 , Aladdin arrecadou US$ 355,4 milhões nos Estados Unidos e Canadá e US$694,8 milhões em outros territórios, num total mundial de US$1,050 bilhão, contra um orçamento de produção de US$183 milhões. O filme ultrapassou a marca de US$1 bilhão em 26 de julho de 2019, tornando-se o 41º filme a atingir esse marco.

Nos Estados Unidos e no Canadá, Aladdin foi lançado ao lado de Booksmart e Brightburn, e foi projetado para arrecadar cerca de US$80 milhões em 4,476 cinemas em seu fim de semana de abertura de quatro dias no Memorial Day. Enquanto a Disney estava planejando uma estreia de US$75–85 milhões, alguns rastreadores independentes tiveram a abertura do filme entre US$65 milhões ou US$100 milhões. O filme faturou US $ 31 milhões em seu primeiro dia, incluindo US$7 milhões em visualizações de quinta à noite, o segundo melhor total de remakes live-action da Disney. O público da primeira jornada era 59% feminino e 41% masculino e etnicamente 42% caucasiano, 27% hispânico, 15% afro-americano e 11% asiáticos. O filme acabou superando o desempenho, arrecadando US$91,5 milhões em seu fim de semana de abertura de três dias, e US$116,8 milhões em quatro dias durante o período prolongado do Memorial Day. Foi a terceira maior abertura de 2019 na época (atrás de Avengers: Endgame e Captain Marvel), e o quinto maior lançamento do Memorial Day de todos os tempos, como bem como a melhor estreia da carreira de Ritchie e o segundo melhor de Smith. O filme arrecadou US$11,9 milhões em seu quinto dia, a maior terça-feira do dia após o Memorial. Em seu segundo final de semana, o filme faturou US$42,3 milhões, terminando em segundo, atrás do recém-chegado Godzilla: King of the Monsters, e faturou US$24,7 milhões no terceiro final de semana, terminando em terceiro. Manteve a terceira posição nas bilheterias durante o quarto e quinto fins de semana com US$17,3 milhões e US$13,2 milhões, respectivamente.

Em todo o mundo, esperava-se que o filme abrisse outros US$100–120 milhões, incluindo US$10–20 milhões na China. Ele arrecadou US$123,2 milhões de territórios estrangeiros em seu fim de semana de abertura de três dias, para uma estreia global de US$214,7 milhões. Foi o filme número um em todos os territórios latino-americanos e asiáticos em que foi lançado. Suas maiores aberturas internacionais foram na China (US$18,7 milhões), México (US$9,2 milhões), Reino Unido (US$8,4 milhões), Itália (US$6,6 milhões) e Coreia do Sul (US$6,5 milhões). Também ganhou a segunda melhor abertura de 2019 na Itália, Espanha, Indonésia e Vietnã. Na Índia, estreou com US$3.2 milhões, a terceira melhor abertura do ano para um filme estrangeiro (atrás de Avengers: Endgame e Captain Marvel). Na segunda-feira, o filme teve um lançamento global em quatro dias de US$255 milhões. Em seu segundo final de semana de lançamento internacional, o filme faturou US$78,3 milhões em 54 países, permanecendo o número um em 32 deles. Em seu quarto fim de semana internacional, Aladdin permaneceu o número um em vinte países. Até o final de junho de 2019, o filme superou Independence Day (1996) para se tornar o filme de maior bilheteria da carreira de Will Smith. Em 19 de agosto de 2019, os cinco principais mercados internacionais do filme são Japão (110,1 milhões de dólares), Coreia do Sul (90,4 milhões de dólares), China (53,5 milhões de dólares), Reino Unido (46,4 milhões de dólares) e México (32,5 milhões de dólares).

Ele liderou as bilheterias do Reino Unido por quatro semanas, mais do que qualquer outro filme de 2019. No Oriente Médio, teve a melhor abertura do Ramadã de todos os tempos nos Emirados Árabes Unidos e na Jordânia e se tornou o maior bilheteria de todos os tempos no Oriente Médio. No Japão, o filme estreou com US$12,9 milhões, o maior fim de semana de abertura do ano para um filme estrangeiro, superando Avengers: Endgame. Em setembro de 2019, é o segundo filme com maior bilheteria do ano no Japão (atrás de Tenki no Ko) e um dos 20 filmes com maior bilheteria de todos os tempos no Japão. Na Coreia do Sul, arrecadou mais de US$82 milhões com mais de 11,4 milhões de vendas de ingressos em julho de 2019, tornando-o o terceiro filme com maior bilheteria do ano e o segundo filme estrangeiro com maior bilheteria na Coreia do Sul, bem como o terceiro filme estrangeiro com maior bilheteria de todos os tempos na Coreia do Sul e o filme da Disney com maior bilheteria de todos os tempos (sem incluir o MCU) no país.

No Brasil, logo na primeira semana após a estreia, o filme obteve a liderança das bilheterias no país, com 949 mil espectadores e R$ 18,4 milhões arrecadados, superando Vingadores: Ultimato. Na segunda semana o filme permaneceu na liderança, com um acumulado de R$ 40,6 milhões e público de 2,3 milhões de pessoas. Na terceira semana o filme perdeu a liderança para X-Men: Fênix Negra, mas voltou a liderar as bilheterias na quarta semana. Na quinta semana o filme ficou em segundo lugar nas bilheterias, atrás apenas de Toy Story 4, que estreou nessa semana e conseguiu assumir a liderança em poucos dias. Na sexta semana, o filme caiu para o quinto lugar, posição que manteve na sétima semana. Na oitava semana, ficou em sexto lugar. Na nona semana, ficou em nono lugar. No total, Aladdin foi o nono filme mais visto nos cinemas no Brasil em 2019, com um público de 4.818.600 espectadores. Em 2020, durante a pandemia de Covid-19, o filme foi colocado novamente em cartaz nas salas de cinema drive-in no Brasil e chegou a ficar em terceiro lugar nas bilheterias em agosto.

Críticas
No site Rotten Tomatoes teve avaliação mista da crítica especializada com 57% de avaliação,  com base em 345 críticas com uma classificação média de 5,89/10. O consenso crítico diz: "Aladdin reconta a história de seu material de origem clássico com espetáculo e habilidade suficientes, mesmo que nunca se aproxime do esplendor deslumbrante do original animado". Mas foi aclamado pelo público com 94% de aprovação. No Metacritic também teve reviews mistas com 53/100 mas notas favoráveis do público. A IGN deu uma pontuação 6,7 e o veredito foi: "Enquanto o Aladdin de 2019 pode não ser um mundo totalmente novo, graças a algumas grandes performances de apoio e um Agrabah deslumbrante, vale a pena revisitar".

Ao escrever para o Chicago Sun-Times, Richard Roeper deu ao filme 3 de 4 estrelas, elogiando as performances de Smith, Scott e Massoud. Uma resenha de Yevgeniy Peklo de Mir Fantastiki deu ao filme uma pontuação de 8/10, dizendo que era "provavelmente o melhor remake live-action da Disney até o momento".

Peter Debruge, da Variety, elogiou o filme e principalmente a atuação de Will Smith como Gênio. Mas ele criticou a atuação de Kenzari como Jafar, dizendo: "o ator holandês Marwan Kenzari pode ser uma bela alternativa ao apagado vizir da versão animada, com seu bigode fino e olhos de Sophia Loren, mas ele não parece bom o suficiente para sentir nele uma grande ameaça".

Apesar de elogiar o elenco, William Bibbiani, do TheWrap, disse sobre o filme: "Se você não pensa muito sobre isso (embora provavelmente deva), o remake de Aladdin pode entretê-lo. Mas você seria muito mais divertido assistindo ao filme original novamente. Ou indo a um desfile na vida real. Ou fazendo jardinagem leve. Ou fazendo palavras cruzadas". Chris Nashawaty, da Entertainment Weekly, atribuiu ao filme um C+, lamentando que não acrescentasse nada de novo ao seu antecessor animado de 1992; ele achava que o filme não era capaz de atualizar as questionáveis caracterizações do Oriente Médio no original, mas elogiava as performances de Smith e Scott. Mark Kennedy, da Associated Press, escreveu que "Guy Ritchie... sempre foi uma escolha estranha para dirigir um grande musical romântico da Disney e provou ser o cara errado aqui. Aladdin, em suas mãos, é mais como A Múmia do que Frozen".

Os sites brasileiros Adoro cinema e Observatório do Cinema deram reviews positivas, o primeiro deu 4/5 estrelas que significa "muito bom". O segundo disse que "O novo longa da Disney consegue atualizar seu antigo sucesso sem precisar trazer cada plano para o live action ao mesmo tempo em que mantém a essência da animação".Premiações
O filme recebeu quatro prêmios no Teen Choice Awards de 2019, nas categorias de Melhor Filme de Fantasia/Ficção Científica, Melhor Ator em Filme de Fantasia/Ficção Científica por Will Smith, Melhor Atriz em Filme de Fantasia/Ficção Científica por Naomi Scott e Melhor Canção de Filme por "A Whole New World", regravada por Zayn e Zhavia Ward. No mesmo prêmio, o filme ainda recebeu uma indicação na categoria de Melhor Ator em Filme de Fantasia/Ficção Científica por Mena Massoud e uma indicação na categoria de Melhor Vilão de Filme por Marwan Kenzari. O filme também ganhou um prêmio no People's Choice Awards de 2019, na categoria de Melhor Filme para a Família de 2019 e ainda foi indicado na categoria de Melhor Ator de Cinema de 2019 por Will Smith. O filme ganhou ainda o Prêmio Lumiere de Melhor Cena Musical ou Sequência pela cena da música "Friend Like Me".

O filme chegou a ser pré-indicado ao Oscar de 2020 na categoria de Melhor Canção Original pela música "Speechless". Mas, na lista final, a música terminou de fora dos indicados, o que foi considerado uma das maiores injustiças do Oscar de 2020 pela crítica especializada.

 Futuro
 Possível sequência
Em 12 de agosto de 2019, o produtor Lin anunciou seu entusiasmo por uma sequência e revelou que a Disney está cogitando fazer uma continuação do filme, mas que a ideia ainda está nos estágios iniciais de desenvolvimento. O estúdio também espera trazer de volta Ritchie para dirigir e Smith para reprisar seu papel como o Gênio, enquanto também conta uma história "nova e fresca". Mais tarde, ele afirmou que se eles fizessem uma sequência de Aladdin, não seria uma adaptação direta dos filmes de animação The Return of Jafar ou Aladdin and the King of Thieves, mas poderia pegar elementos deles. Também foi dito que eles procurariam várias fontes para a história da sequência. Em 13 de fevereiro de 2020, a Disney confirmou oficialmente para a Variety que o filme iria sim ganhar uma sequência. Foi dito que John Gatins e Andrea Berloff iriam escrever o roteiro e que a sequência estaria em desenvolvimento inicial, sem previsão de lançamento. O estúdio quer trazer de volta Mena, Will e Naomi para os seus papeis, mas ainda não havia os convidado oficialmente - o convite só seria feito depois que o roteiro estivesse pronto. Já na direção, o retorno de Guy Ritchie era mais incerto. Entretanto, um mês depois, com o início da pandemia de Covid-19, toda a indústria de cinema foi afetada e, por um ano e meio, não houve qualquer notícia nova sobre a sequência. Até que, em 30 de setembro de 2021, o ator Mena Massoud disse que o roteiro da sequência ainda estava em desenvolvimento. Em 6 de dezembro de 2022, Mena disse que os roteiristas estavam trabalhando em uma nova versão do roteiro e repetiu que seria uma história nova, não uma adaptação das sequências da animação. Havia, contudo, dúvidas se Will Smith retornaria para a sequência, devido ao incidente no Oscar de 2022. Guy Ritchie disse que aceitaria trazer Will de volta.  Em 27 de janeiro de 2023, o jornal britânico The Sun publicou que Will Smith estaria negociando para voltar e que ele teria inclusive uma participação maior na sequência. O jornal também disse que as filmagens da sequência poderiam começar no final do ano. Mas essas informações do jornal eram apenas rumores, ainda pendentes de confirmação.  Em 15 de março de 2023, Mena Massoud disse no twitter que atualmente é muito improvável que a sequência ocorra, indicando que a sequência pode não mais acontecer. Por causa disso, muitos ficaram em dúvida se a sequência ainda será realizada.

 Pré-sequência possível
Um ano antes de decidir refazer Aladdin, a Disney fez um anúncio em 2015 para fazer uma pré-sequência live-action para o filme sob o título Genies. Foi relatado que o novo filme iria se concentrar no Gênio e revelar como ele acabou na lâmpada. Os roteiristas Damian Shannon e Mark Swift foram contratados para escrever um roteiro, enquanto Tripp Vinson atuaria como produtor da Vinson Films.

 Spin-off
Em 6 de dezembro de 2019, a Disney anunciou que o filme terá um spin-off, que será lançado diretamente no Disney+. O spin-off será focado no Príncipe Anders, o pretendente de Jasmine. Em 3 de maio de 2022, o ator Billy Magnussen, intérprete do Príncipe Anders, disse que o spin-off ainda está em desenvolvimento e sendo reescrito.

Ver também
 Aladdin'', longa-metragem animado de 1992.

Ligações externas

Filmes da Walt Disney Pictures
Filmes dos Estados Unidos de 2019
Filmes de aventura dos Estados Unidos
Filmes de comédia musical dos Estados Unidos
Filmes de comédia romântica dos Estados Unidos
Filmes de fantasia dos Estados Unidos
Filmes de aventura da década de 2010
Filmes de comédia musical da década de 2010
Filmes de comédia romântica da década de 2010
Filmes de fantasia da década de 2010
Filmes baseados em contos de fada
Filmes sobre amadurecimento
Filmes sobre realização de desejos
Filmes com narrativa não linear
Filmes com hipnose
Filmes em língua inglesa
Filmes ambientados no Oriente Médio
Filmes gravados na Jordânia
Filmes gravados em Londres
Filmes com trilha sonora de Alan Menken
Filmes baseados n'As Mil e Uma Noites
Filmes dirigidos por Guy Ritchie
Aladdin (Disney)
Filmes dobrados em português de Portugal

Aladdin (filme de 2019)


An Batocera matzdorffi in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Kriesche hadton 1915. An Batocera matzdorffi in nahilalakip ha genus nga Batocera, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Batocera

Batocera matzdorffi


『アイス・キャッスル』(Ice Castles)は、1978年のアメリカ映画。

当時フィギュアスケート界のアイドルだったリン=ホリー・ジョンソンをヒロインに迎えたラブ・ストーリーを絡めたスポコン系ドラマ。

2009年に女優デビューした現役フィギュアスケーター、テイラー・ファース(全米選手権16位)によりリメイクされている。

あらすじ
フィギュアスケート選手を目指し、ただひたすら練習に打ち込む アレクシス "レクシー" ・ウィンストンは、コーチのデボラに見出され、家を離れてアイオワでトレーニングを受ける。しかしある日、スポンサーを招いたパーティーを抜け出し、一人リンクで滑っていて転倒、失明してしまう。その後ホッケー選手である恋人のニックの励ましもあり、ハンデを隠して地区大会に出場するが、彼女には試練が待ち受けていた。

キャスト
 リン=ホリー・ジョンソン:アレクシー・ウィンストン
 ロビー・ベンソン:ニック・ピーターソン
 トム・スケリット:マーカス・ウィンストン
 コリーン・デューハースト:ビウラ
 ジェニファー・ウォーレン:デボラ
 デヴィッド・ハフマン:ブライアン

スタッフ
 監督:ドナルド・ライ
 製作:ジョン・ケメニー
 原作:ゲイリー・M・バイム
 脚本:ドナルド・ライ、ゲイリー・M・バイム
 撮影:ビル・バトラー
 作詞:キャロル・ベイヤー・セイガー
 音楽:マーヴィン・ハムリッシュ

関連項目
 裸足のトンカ

外部リンク

アメリカ合衆国の恋愛映画
アメリカ合衆国のドラマ映画
アメリカ合衆国のスポーツ映画
1978年の映画
フィギュアスケート映画
女子スポーツを題材とした作品
コロラド州を舞台とした映画作品
アイオワ州を舞台とした映画作品
コロラド州で製作された映画作品
ミネソタ州で製作された映画作品
コロンビア映画の作品
視覚障害を扱った映画作品
障害者スポーツを題材とした映画作品
マーヴィン・ハムリッシュの作曲映画

アイス・キャッスル


An Anthreptes reichenowi in uska species han Aves nga ginhulagway ni Jan Willem Bowdewyn Gunning hadton 1909. An Anthreptes reichenowi in nahilalakip ha genus nga Anthreptes, ngan familia nga Nectariniidae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Anthreptes

Anthreptes reichenowi


Kaliwatan sa alibangbang ang Cosmopterix inopis. Una ning gihulagway ni Ronald W. Hodges ni adtong 1962. Ang Cosmopterix inopis sakop sa kahenera nga Cosmopterix, ug kabanay nga Cosmopterigidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Cosmopterix

Cosmopterix inopis


The Dream Cheater er en amerikansk stumfilm fra 1920 af Ernest C. Warde.

Medvirkende
 J. Warren Kerrigan som Brandon McShane
 Wedgwood Nowell som Angus Burton
 Alice Wilson som Mimi Gascoigne
 Joseph J. Dowling som Shib Mizah
 Tom Guise som Patrick Fitz-George
 Fritzi Brunette som Pauline Mahon
 Aggie Herring
 Sam Sothern som Shamus McShane

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1920

The Dream Cheater


A Medalha Holley () é uma premiação da Sociedade dos Engenheiros Mecânicos dos Estados Unidos (American Society of Mechanical Engineers - ASME) por "atos notáveis e únicos de natureza de engenharia, realizando um benefício público notável e oportuno por um ou mais indivíduos para uma única conquista, desde que as contribuições sejam iguais ou comparáveis".

O prêmio foi estabelecido em 1924 em homenagem ao engenheiro mecânico estadunidense, inventor e membro fundador da ASME Alexander Lyman Holley (1832-1888).

Recipientes

1924 Hjalmar Gotfried Carlson
1928 Elmer Ambrose Sperry
1930 Baron Chuza-buro Shiba
1934 Irving Langmuir
1936 Henry Ford
1937 Frederick Gardner Cottrell
1938 Francis Hodgkinson
1939 Carl Edvard Johansson
1940 Edwin Armstrong
1941 John Garand
1942 Ernest Lawrence
1943 Vannevar Bush
1944 Carl Norden
1945Sanford Alexander Moss
1946 Norman Gibson
1947 Raymond D. Johnson
1948 Edwin Land
1950 Charles Gordon Curtis
1951 George R. Fink
1952 Sanford Lockwood Cluett
1953 Philip M. McKenna
1954 Walter A. Shewhart
1955 George J. Hood
1957 Charles Stark Draper
1959 Col. Maurice J. Fletcher
1961 Thomas Elmer Moon
1963 William Bradford Shockley
1968 Chester Carlson
1973 Harold Eugene Edgerton, Kenneth J. Germeshausen
1975 George M. Grover
1976 Emmett Leith, Juris Upatnieks
1977 J. David Margerum
1979 Bruce G. Collipp, Douwe de Vries
1980 Soichiro Honda
1982 Jack Kilby
1985 John Vincent Atanasoff
1986 Wilson Greatbatch
1987 Robert J. Moffat
1988 Vernon D. Roosa
1989 Jack S. Kilby, Jerry D. Merryman, James H. Van Tassel
1990 Roy Plunkett
1991 James R. Thompson
1994 Dominick Danna, Richard W. Newman, William C. Moore
1996 Bernard J. Miller
1998 Donna Shirley
2001 Heinz Erzberger
2005 James D. Walker
2008 David G. Lilley
2010 Ashwani K. Gupta

Prêmios de engenharia mecânica

Medalha Holley


Napias Creek is a stream in the U.S. state of Idaho.

Napias Creek derives its name from a Native American word meaning "money".

References

Rivers of Lemhi County, Idaho
Rivers of Idaho

Napias Creek


An Tropidion kjellanderi in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Martins hadton 1965. An Tropidion kjellanderi in nahilalakip ha genus nga Tropidion, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tropidion

Tropidion kjellanderi


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Paranothrotes demawendi. Una ning gihulagway ni Willy Adolf Theodor Ramme ni adtong 1951. Ang Paranothrotes demawendi sakop sa kahenera nga Paranothrotes, ug kabanay nga Pamphagidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Iran

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Iran
Paranothrotes

Paranothrotes demawendi


Coniopteryx drammonti là một loài côn trùng trong họ Coniopterygidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Rousset miêu tả năm 1964.

Chú thích

Tham khảo

Coniopteryx

Coniopteryx drammonti


Kaliwatan sa isda ang Menidia beryllina. Una ning gihulagway ni Edward Drinker Cope ni adtong 1867. Ang Menidia beryllina sakop sa kahenera nga Menidia, ug kabanay nga Atherinopsidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
kasadpang Kadagatang Atlantiko

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Atlantiko
Menidia

Menidia beryllina


La stazione grande muraglia (in cinese 长城站) è una base antartica permanente cinese localizzata nella penisola Fildes nella zona occidentale dell'Isola di re Giorgio, nelle Shetland Meridionali. La struttura è intitolata all'omonimo complesso architettonico cinese.

Localizzata ad una latitudine di 62°12'S e ad una longitudine di 58°57'O in una zona libera dai ghiacci ad un'altitudine di 10 metri la stazione è la prima base antartica costruita dalla Repubblica Popolare.

La base è stata inaugurata il 20 febbraio 1985 ed ha operato con continuità.

La popolazione estiva è di 40 persone, che si riducono a 14 durante l'inverno australe.

La base effettua studi scientifici di cartografia (dal 1990), geomagnetismo (dal 1985), glaciologia continentale e marina (dal 1992), biologia terrestre (dal 1992), biologia umana (dal 1992), limnologia (dal 1986), meteorologia (dal 1985), biologia marina (dal 1990), geologia (dal 1985), geofisica (dal 1985), sismologia (dal 1985), monitoraggio delle maree (dal 1986). Dal 1988 si occupa inoltre dello studio della ionosfera e delle aurore.

Note

Voci correlate
 Basi scientifiche in Antartide

Altri progetti

Collegamenti esterni

Grande muraglia
Grande muraglia

Stazione grande muraglia


An Neoscopelus porosus in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Arai hadton 1969. An Neoscopelus porosus in nahilalakip ha genus nga Neoscopelus, ngan familia nga Neoscopelidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neoscopelus

Neoscopelus porosus


O Presidente da Royal Astronomical Society (antes de 1831 conhecido como President of the Astronomical Society of London) preside o conselho da Royal Astronomical Society (RAS) e seus encontros formais. Também colabora com organizações governamentais (incluindo o Department for Business, Innovation and Skills e o Research Councils UK), sociedades similares em outros países e a União Astronômica Internacional em nome das comunidades de astronomia e geofísica do Reino Unido. Futuros presidentes servem um ano como presidente eleito antes de suceder o presidente anterior.

Houve 89 presidentes da RAS (até 2015). O primeiro presidente foi William Herschel em 1821, embora ele nunca tenha presidido uma reunião, e desde então o cargo foi ocupado por muitos astrônomos distinguidos. O cargo geralmente tem duração de dois anos, mas alguns titulares demitiram-se após um ano, por exemplo, devido a doença. Francis Baily e George Biddell Airy tem o recorde de serem eleitos quatro vezes cada um. Desde 1876, ninguém atuou por mais de dois anos no total. Os oito anos de Baily como presidente são um recorde (Airy serviu durante sete anos). Desde 1876 ninguém presidiu a RAS por mais de dois anos no total.

Presidentes

Leitura adicional

References


An Epilobophora obscuraria in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni John Henry Leech hadton 1891. An Epilobophora obscuraria in nahilalakip ha genus nga Epilobophora, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epilobophora

Epilobophora obscuraria


Citharacanthus meermani là một loài nhện trong họ Theraphosidae.

Loài này thuộc chi Citharacanthus. Citharacanthus meermani được miêu tả năm 2000 bởi Reichling & West.

Chú thích

Tham khảo

Citharacanthus

Citharacanthus meermani


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Salu Balo.

Suba ang Salu Balo sa Indonesya. Nahimutang ni sa sentro nga bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.

Ang mga gi basihan niini

Mga suba sa Indonesya

Salu Balo (suba, lat -3,31, long 119,43)


T. camphoratus can refer to a few different species.  The specific epithet  refers to 'camphor.'

 Taiwanofungus camphoratus, a mushroom known as stout camphor fungus
 Tarchonanthus camphoratus, a shrub known as camphor bush or leleshwa
 Thymus camphoratus, a species of thyme in the genus Thymus

T. camphoratus


Kahenera sa mga isda ang Microgadus. Ang Microgadus sakop sa kabanay nga Gadidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Microgadus

Microgadus


José Alberto Vallejo (born 22 October 1942) is an Argentine athlete. He competed in the men's hammer throw at the 1972 Summer Olympics.

References

External links

1942 births
Living people
Athletes (track and field) at the 1972 Summer Olympics
Argentine male hammer throwers
Olympic athletes for Argentina
Athletes (track and field) at the 1967 Pan American Games
Athletes (track and field) at the 1971 Pan American Games
Athletes (track and field) at the 1975 Pan American Games
Athletes (track and field) at the 1979 Pan American Games
Pan American Games competitors for Argentina
Place of birth missing (living people)
South American Games gold medalists for Argentina
South American Games silver medalists for Argentina
South American Games medalists in athletics
Competitors at the 1978 Southern Cross Games

José Alberto Vallejo


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Alloteratura tahanensis. Una ning gihulagway ni Heinrich Hugo Karny ni adtong 1926. Ang Alloteratura tahanensis sakop sa kahenera nga Alloteratura, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 kasadpang Malaysiya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Malaysiya
Alloteratura

Alloteratura tahanensis


Kaliwatan sa alibangbang ang Kertomesis indagata. Una ning gihulagway ni Edward Meyrick ni adtong 1918. Ang Kertomesis indagata sakop sa kahenera nga Kertomesis, ug kabanay nga Symmocidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Kertomesis

Kertomesis indagata


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Parascopas cantralli. Una ning gihulagway ni Ronderos ni adtong 1976. Ang Parascopas cantralli sakop sa kahenera nga Parascopas, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Mato Grosso (estado)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Mato Grosso (estado)
Parascopas

Parascopas cantralli


'This Ole House' er en sang skrevet af Stuart Hamblen 1954 og hedder "This Ole House". I 1964 skrev Olle Adolphson om det til "Trettifyran" som en protestsang mod nedrivningsrasiet, der fandt sted i Sverige i 1950'erne og 1960'erne. Det blev et stort hit, da Per Myrberg sang sin version af den, og den var på Svensktoppen i 39 uger mellem 1964 og 1965.

Eddie Meduza

Eddie Meduza har spillet in den og sangen kan findes på singlen "Jag Vill Ha En Volvo" og albummet Gasen I Botten fra 1981.

Errol Norstedt havde højst sandsynligt hørt Shakin' Stevens mere rockpåvirkede version af "This Ole House" og optog det derefter selv med Olle Adolpsons tekst.

Her I Vores Hus
Der findes en dansk version af "This Ole House" ved navn "I Vores Hus" skriven af Arvid Müller.

Referencer
Sange fra 1954
Sange fra USA
Sange fra 1964
Eddie Meduza-sange
Singler fra 1981

Eksterne henvisninger

 Eddies Himmel  på Luftkaffe.se, hentet d. 4 marts 2020
 Swemusic  på Swemusic.se, hentet d. 4 marts 2020

This Ole House


Kamin-Kashyrskyi (tiếng Ukraina: Камінь-Каширський) là một thành phố của Ukraina. Thành phố này thuộc tỉnh Volyn. Thành phố này có diện tích ? km2, dân số theo điều tra dân số năm 2001 là 10818 người.

Tham khảo

Thành phố của Ukraina
Tỉnh Volyn

Kamin-Kashyrskyi


Kaliwatan sa alibangbang ang Amauta papilionaris. Una ning gihulagway ni Walker ni adtong 1864. Ang Amauta papilionaris sakop sa kahenera nga Amauta, ug kabanay nga Castniidae. Usa ka matang nga nahiubos niini atong makita A. p. affinis.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Amauta

Amauta papilionaris


Searsia bolusii is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is inheems aan Eswatini en KwaZulu-Natal waar daar tien subpopulasies is. Die plant word bedreig deur gewasverbouing en die aanplant van plantasies.

Sien ook
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
 SANBI Redlist
 Plants of the World Online

Searsia
Flora van Eswatini
Flora van Suid-Afrika

Searsia harveyi


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Appalachia. Ang Appalachia sakop sa kabanay nga Acrididae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Appalachia

Appalachia


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Witotacris silvai. Una ning gihulagway ni Marius Descamps ni adtong 1980. Ang Witotacris silvai sakop sa kahenera nga Witotacris, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Amazonas

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Amazonas
Witotacris

Witotacris silvai


Liptovská Porúbka (węg. Kisporuba) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju żylińskim, w powiecie Liptowski Mikułasz. Leży nad Wagiem w krainie historycznej Liptów. Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1379 roku.

Przypisy

Miejscowości w powiecie Liptowski Mikułasz

Liptovská Porúbka


Takmičenja na 100 m za žene na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. održana su 5. i 6. augusta na Olimpijskom stadionu u Londonu. Takmičenje je bilo podijeljeno u tri faze: kvalifikacije, polufinale i finale. Tori Bowie iz Sjedinjenih Američkih Država s najbržim vremenom 10.85 sek. osvojila je zlatnu medalju. Marie-Josée Ta Lou iz Obale Slonovače osvojila je srebro, dok je Dafne Schippers iz Holandije osvojila bronzanu medalju.

Rekordi

Raspored

Zemlje učesnice
Učestvovalo je 51 takmičarki iz 34 države.

Kvalifikacijska norma

Rezultati

Kvalifikacije
Kvalifikacije su održane 5. augusta.

Prve tri takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedećih šest najbržih (q) plasirale su se u polufinale.

Polufinale
Polufinalna utrka održana je 6. augusta.

Prve dvije takmičarke u svakoj grupi (Q) i sljedeće dvije najbrže (q) plasirale su se u finale.

Finale
Finalna utrka održana je 6. augusta.

Reference

Vanjski linkovi

2017.

Svjetsko prvenstvo u atletici 2017 – 100 m (žene)