La Brown, Boveri & Cie o Brown Boveri Company, altresì nota con la sigla BBC, era un'azienda elettrotecnica svizzera.

Fondata nel 1891 a Baden in Svizzera dall'inglese Charles Eugene Lancelot Brown e dal tedesco Walter Boveri che lavoravano alla Maschinenfabrik Oerlikon, nel 1988 si fuse con la svedese ASEA dando vita alla multinazionale ABB.

Settori di attività

Nel corso degli anni la BBC progettò e realizzò azionamenti elettrici per i trasporti sia in campo ferroviaria che filoviario, fra cui a corrente continua, alternata e trifase, generatori, turbine a gas e trasformatori.

Fra i veicoli di trasporto urbano equipaggiati con azionamenti BBC compaiono i veicoli della serie "Tram 2000" della rete di Zurigo e quelli della metropolitana di Baltimora, nonché i filobus FBW GTr51 SWS BBC e Saurer 4TIILM BBC.

Tra i veicoli ferroviari dotati di analoghi equipaggiamenti compaiono numerosi rotabili delle Ferrovie Federali Svizzere quali gli elettrotreni RABDe 12/12 e le elettromotrici RBe 4/4 e RBDe 4/4.

L'azienda diversificò la produzione andando a coprire pressoché tutti i campi dell'elettrotecnica, spesso proponendo novità mondiali quali il turbocompressore nel 1923, la turbina a gas nel 1939, l'acceleratore a orbita circolare per elettroni nel 1951, in alcuni casi con potenze da primato (1300 MW per il turbogruppo a vapore del 1973, 240 MW per la turbina a gas del 1994).

Sempre la BBC ideò e produsse apparecchi a microonde, radio, strumenti di misura e componenti speciali come i magneti RECOMA, schermi LCD.

Storia
Nel 1887 Charles Eugene Lancelot Brown, direttore tecnico della Maschinenfabrik Oerlikon (MFO), si mise in affari con il socio Walter Boveri, capo dei montaggi presso la stessa MFO il quale disponeva dei capitali necessari a finanziare un'impresa grazie al matrimonio contratto nel 1890 con la figlia dell'industriale della seta Conrad Baumann.

Costituzione della società

Il 20 dicembre 1890 i due fondarono una società cui l'anno successivo si associarono i fratelli Karl e Louis Pfister, dando vita il 23 febbraio 1891 alla Wahl Badens, con sede a Baden; il 2 ottobre successivo la stessa, con la forma di società a nome collettivo, prese il nome di Brown, Boveri & Cie. Lo stabilimento di produzione venne inaugurato nel febbraio 1892.

Subito impegnata nello sfruttamento delle innovazioni tecnologiche nel settore elettrico, la BBC realizzò nel 1893 a Francoforte sul Meno la prima centrale termoelettrica d'Europa per la produzione di corrente alternata. In breve l'attività si diversificò, fondando ulteriori società quali la Motor-Columbus e la Nordostschweizerische Kraftwerke. Brown mise nel frattempo a punto numerosi brevetti che portarono alla realizzazione dei primi veicoli stradali e ferroviari ad azionamento elettrico.

Nel 1900 la BBC divenne una società per azioni acquisendo una sede vicino a Baden presso Mannheim. Ulteriori società vennero fondate all'estero in 1901 Francia nel 1901 e in Italia nel 1903 grazie all'acquisizione delle officine Tecnomasio che presero il nome di Tecnomasio Italiano Brown Boveri.

Sempre nel 1901 l'azienda conobbe un rapido sviluppo grazie alla messa a punto di ritrovati tecnici quali il rotore cilindrico per turbogeneratori e le turbine a vapore di alta qualità, di cui iniziò. Si aprì da allora al nuovo grande settore produttivo della costruzione di turbogruppi a vapore, che portò alla sua trasformazione in colosso industriale.

Nel periodo 1904/05 l'azienda concorrente AEG acquisì una maggioranza del capitale, ma gli attriti sorti tra i due gruppi determinarono il ritiro della stessa già nel 1915; da allora il capitale azionario della BBC risultò largamente frazionato. Nel 1910 la BBC era la più grande azienda metalmeccanica della Svizzera e il più grande costruttore di reti elettriche.

Dopo la prima guerra mondiale
Nel 1919 la crisi del periodo tra le due guerre frenarono temporaneamente lo sviluppo del gruppo; esse furono all'origine di numerosi licenziamenti, ma anche di risanamenti ottenuti attraverso la svalutazione del capitale nel 1924, anno in cui morì Brown, che nel 1911 si era ritirato a vita privata.

Nel 1931 il capitale BBC fu acquisito dalla società americana Allis-Chalmers e nel 1938 vi fu un nuovo frazionamento del capitale.

Nel 1939 fu commercializzata il primo gruppo turbogas, ideato da Adolf Meyer e Claude Seippel.

Secondo dopoguerra: fusioni e cessazione del marchio

I tecnici BBC svilupparono nel 1956 il Reattore nucleare modulare pebble bed per centrale nucleare con la collaborazione di Rudolf Schulten.

Nel 1967 avviene la fusione tra la BBC e la Maschinenfabrik Oerlikon (MFO) e nel 1969 la fusione con la Société Anonyme des Ateliers de Sécheron, per la costruzione di treni.

All'inizio del 1988 BBC si fuse con l'ASEA per formare l'ABB.

Dati societari
Nel 1965 la BBC fatturava 1,308 Miliardi DM, contando 38.000 dipendenti.

Nel 1987 il gruppo contava 159 società in cinque continenti; nel corso degli ultimi decenni rivalità tra la casa madre di Baden e la consociata di Mannheim risultarono negative.

Note

Bibliografia
  Martin Büllesbach, Spannungs-Wechsel. Das Buch zum 100-jährigen Jubiläum der deutschen ABB. Umschau-Braus,  ABB AG, Francoforte sul Meno, 2000.
  Catrina Werner, BBC – Glanz, Krise, Fusion: 1891–1991. Von Brown Boveri zu ABB. Orell Füssli, Zurigo, 1991. ISBN 3-280-02042-5.
  Otto Mittler, Geschichte der Stadt Baden, Volume 2: Von 1650 bis zur Gegenwart., Sauerländer, Aarau 1965, pp. 267–284.
  Unabhängige Expertenkommission Schweiz - Zweiter Weltkrieg: Schlussbericht, Pendo Verlag GmbH, Zurigo, 2002, p. 325.

Voci correlate
 ABB Asea Brown Boweri
 Maschinenfabrik Oerlikon
 Société Anonyme des Ateliers de Sécheron

Altri progetti

Aziende del passato svizzere
Baden (Svizzera)

Brown, Boveri & Cie


Kaliwatan sa karpa ang Notropis petersoni. Una ning gihulagway ni Fowler ni adtong 1942. Ang Notropis petersoni sakop sa kahenera nga Notropis, ug kabanay nga karpa. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Amihanang Amerika
Notropis

Notropis petersoni


Kaliwatan sa alibangbang ang Nymula phylleus. Una ning gihulagway ni Cramer ni adtong 1775. Ang Nymula phylleus sakop sa kahenera nga Nymula, ug kabanay nga Riodinidae.

Matang nga nahiubos

Ang kaliwatan gibahinbahin ngadto sa matang nga nahiubos:

 N. p. apame
 N. p. laodamia
 N. p. magnifica
 N. p. orontes
 N. p. praeclara

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Nymula

Nymula phylleus


Strumaria tenella is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Strumaria behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.

Die plant het twee subspesies:
 Strumaria tenella subsp. orientalis Snijman
 Strumaria tenella subsp. tenella

Bronne
 SANBI Redlist
 Plants of the World Online

Strumaria
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Strumaria tenella


L-Aminoácido aromático descarboxilase (abreviada na literatura AADC ou AAAD do inglês aromatic L-amino acid decarboxylase), também conhecido como DOPA decarboxilase (DDC), triptofano decarboxilase, e 5-hidroxitriptofano decarboxilase, é uma enzima liase. ()

Reações

AADC catalisa diversas reações de descarboxilação diferentes:
 L-DOPA a dopamina - um neurotransmissor
 L-Fenilanina a fenetilamina - uma amina traço neuromodulatora
 L-Tirosina a tiramina - uma amina traço neuromodulatora
 L-Histidina a histamina - um neurotransmissor
 L-Triptofano a triptamina - uma amina traço neuromodulatora
 5-HTP a serotonina (5-hidroxitriptamina) - um neurotransmissor

A enzima usa piridoxal fosfato, a forma ativa de vitamina B6, como um cofator.

Como um passo limitador de taxa

Na síntese normal de neurotransmissores dopamina e serotonina (5-HT), AADC não é o passo determinante de taxa em qualquer reação. No entanto, AADC torna-se o passo limitante da síntese de dopamina em pacientes tratados com L-DOPA (tal como na doença de Parkinson), e o passo de limitação de taxa de síntese de serotonina em pessoas tratadas com 5-HTP (tal como em depressão leve ou distimia).  AADC é inibido por carbidopa fora da barreira hematoencefálica inibindo a conversão prematura de L-DOPA a dopamina no tratamento da doença de Parkinson.

Em humanos, AADC é também o passo determinante de taxa na formação de aminas traço. Deficiência de AADC é associada com vários sintomas como atraso de desenvolvimento severo, crise oculogírica e disfunção autonômica. O espectro molecular e espectro clínico de deficiência AAAC é heterogêneo. O primeiro caso de deficiência AADC foi descrito em gêmeos em 1990. Pacientes podem ser tratados com agonistas de dopamina, inibidores da MAO, e piridoxina (vitamina B6). O fenótipo clínico e a resposta ao tratamento são variáveis e o resultado a longo prazo e funcional é desconhecido. Para fornecer uma base para melhorar a compreensão da epidemiologia, correlação genótipo/fenótipo é resultado dessas doenças seu impacto na qualidade de vida dos pacientes, e para avaliação de estratégias de diagnóstico e terapêutica um registro de pacientes foi estabelecido pela instituição sem fins comerciais Grupo de Trabalho Internacional sobre Distúrbios Relacionados a Neurotransmissor (iNTD, International Working Group on Neurotransmitter Related Disorders).

Genética

O gene codificando a enzima é referida como DDC e localizado no cromossoma 7 em humanos. Polimorfismos de nucleotídeo único e outras variações do gene tem sido investigadas relacionados a transtornos neuropsiquiátricoss, e.g., uma eliminação de pares de uma base em –601 e uma eliminação de pares de quatro bases em 722–725 no exon 1 relacionado a transtorno bipolar e autismo. Não foi encontrada correlação direta entre a variação genética e o autismo.

Ver também
 Inibidor de L-aminoácido aromático descarboxilase, uma classe de drogas anti-Parkinson
 Aminoácidos aromáticos
 Histidina descarboxilase

Genes no cromossoma 7
Liases

L-Aminoácido aromático descarboxilase


Vislanda er et byområde i Alvesta kommun i Kronobergs län i Sverige.

Historie
Vislanda er kyrkby i Vislanda socken og indgik efter kommunalreformen 1862 i Vislanda landskommun, hvori Vislanda municipalsamhälle den 13. marts 1914 blev oprettet til byen, og opløst den 31. december 1962. Siden 1971 har byen hørt til Alvesta kommun.

Bebyggelsen
I Vislanda ligger Vislanda kyrka og Vislandaskolen samt to børnehaver, Tallbacken og Kvarngården. Vislanda har en dagligvarebutik (Ica Nära Dackehallen) og fire restauranter. Vislanda rummer også lægehus, tandlæge, ældreboliger, apotek, gymnasium, blomsterhandler, idrætsplads og friluftsbad.

Forbindelser
Vislanda ligger langs med Södra stambanan. Toget ophørte med at standse i Vislanda i 1970. Men i december 2013 blev en ny station indviet og trafikken genoptaget.

Idræt
Vislanda IF driver virksomhed indenfor fodbold, indebandy, badminton, tennis og bordtennis. Desuden findes Vislanda gymnastikförening og Vislanda Skol IF.

Erhvervsliv
Vislanda er en mindre industriby. De fire største virksomheder er i rækkefølge: Abetong (beton), Vida-gruppen (savværk), Wica (producent af køle- og frysediske til butikker) og Svets & mekano (underleverandør til værkstedsindustrien).

I årene 1932 til 2015 lå Statens Järnvägars skrotplads i Vislanda.

Bankvæsen
Vislanda pastorats sparbank blev grundlagt i 1873, og indgik fra 1966 i Kronobergs läns sparbank som senere blev en del af Swedbank.

Kristianstads enskilda bank havde en afdeling i Vislanda fra omkring 1870'erne. Denne bank blev senere en del af Svenska Handelsbanken.

Den 30. oktober 2015 nedlagde Swedbank afdelingen i Vislanda. Også Handelsbanken lukkede den 31. marts 2017.

Referencer

Byer i Alvesta kommun

Vislanda


Notomyotida là một bộ sao biển trong lớp Asteroidea. Bộ này có 1 họ, 8 chi, tổng cộng có 75 loài.

Các chi
Họ Benthopectinidae
Chi Acontiaster Doderlein, 1921
Chi Benthopecten Verrill, 1884
Chi Cheiraster Studer, 1883
Chi Gaussaster Ludwig, 1910
Chi Myonotus Fisher, 1911
Chi Nearchaster Fisher, 1911
Chi Pectinaster Perrier, 1885
Chi Pontaster Sladen, 1885

Tham khảo

Lớp Sao biển

Notomyotida


13. juni er dagur 164 í árinum í tí gregorianska kalendaranum (dagur 165 um skotár). Tað eru 201 dagar eftur av árinum.

Hendingar
1308 - Erlendur biskupur doyr í Bergen.
1525 - Martin Luther giftist Katharinu von Bora og brýtur lógina, ið bannar rómversk-katólskum prestum og munkum at giftast.
1774 - Rhode Island í USA bannar innflutning av trælum.
1917 - Fyrri heimsbardagi: Týskland bumbar London. 162 lata lív, har ímillum 46 børn, og 432 onnur koma til skaða.
1927 - Charles Lindbergh verður fagnaður við skrúðgongu í New York City, eftir at hava flogið fyrstur manna tvørtur yvir Atlantshavið.
1955 - Fyrsta diamantminan í Sovjetsamveldinum verður funnin.
1978 - Ísraelski herurin tekur seg aftur úr Libanon.
1997 - Fyrrverandi amerikanski hermaður Timothy McVeigh verður dømdur til deyða fyri bumbuatsóknina í Oklahoma í 1995.
2000 - Italia náðar Mehmet Ali Agca, turkiska byrsumannin, ið royndi at myrða Jóhannes Páll II páva í 1981.
2005 - Dómstólurin í Santa Barbara, Kalifornia, fríkennir poppsangaran Michael Jackson, ið er ákærdur fyri at hava kynsliga misnýtt 13 ára gamla Gavin Arvizo.
 2005 - Írskt verður alment mál í Evropeiska Samveldinum.
 Ítróttur
 Fótbóltur
1973 - Hetland - Føroyar 5-1 (4-1) í Seafield.
2015 - Føroyar - Grikkaland 2-1 (1-0) á Tórsvølli. Málini fyri Føroyar gjørdu Hallur Hansson (32') og Brandur H. Olsen (70').

Føðingar
 1813 - Andreas Christian Lützen, lærari og keypmaður í Tórshavn, løgtingsmaður (d. 1874)
 1831 - James Clerk Maxwell, skotskur alisfrøðingur og støddfrøðingur (d. 1879).
 1840 - Augusta Lundin, svenskur klædnasniðgevi (d. 1919)
 1856 - Sørin Emil Müller, fulltrúi hjá amtmanninum, seinni fútanum, reiðari og jarðarbrúkari (d. 1922)
 1865 - William Butler Yeats, írskur rithøvundur og Nobelvirðisløn-vinnari í bókmentum (d. 1939)
 1888 - Fernando Pessoa, portugisiskt skald og rithøvundur (d. 1935)
 1901 - Tage Erlander, svenskur ríkisráðharri (d. 1985)
 1935 - Christo, bulgarskur/amerikanskur listamaður (d. 2020)
 1944 - Ban Ki-moon, suðurkoreanskur aðalskrivari hjá Sameindu Tjóðum.
 1949 - Niels Midjord, føroyskur sangskrivari og sangari (d. 2022)
 1951 - Stellan Skarsgård, svenskur sjónleikari
 1953 - Tim Allen, amerikanskur sjónleikari
 1969 - Søren Rasted, danskur tónleikari (Aqua)
 1974
 Steve-O, amerikanskur sjónleikari og stuntmaður (Jackass)
 Selma Björnsdóttir, íslensk songkvinna og sjónleikarinna
 1981 - Chris Evans, amerikanskur sjónleikari
 1986
 Måns Zelmerlöw, svenskur poppsangari
 Kat Dennings, amerikonsk sjónleikarinna
 Mary-Kate Olsen, amerikonsk sjónleikarinna
 Ashley Olsen, amerikonsk sjónleikarinna
 1996 - Kodi Smit-McPhee, avstralskur sjónleikari

Andlát
 1308 - Erlendur biskupur í Kirkjubø.
 1986 - Benny Goodman, amerikanskur jazztónleikari (f. 1909)
 1987 - Geraldine Page, amerikonsk sjónleikarinna (f. 1924)

Juni, 13.

13. juni


Chaco là một chi nhện trong họ Nemesiidae.

Calisoga được miêu tả năm 1905 bởi Tullgren.

Các loài
Chaco có các loài sau:
 Chaco melloleitaoi (Bücherl, Timotheo & Lucas, 1971)
 Chaco obscura Tullgren, 1905
 Chaco patagonica Goloboff, 1995
 Chaco sanjuanina Goloboff, 1995
 Chaco socos Goloboff, 1995
 Chaco tecka Goloboff, 1995
 Chaco tigre Goloboff, 1995
 Chaco tucumana Goloboff, 1995

Chú thích

Tham khảo

Nemesiidae

Chaco (chi nhện)


Un titolo indicizzato è uno strumento finanziario costruito in modo tale da evitare che si assista ad una eccessiva perdita del potere d'acquisto degli stessi. Il titolo, al momento dell'emissione, viene legato ad un particolare indice che esprime le modalità del calcolo del rimborso e/o del rendimento. Le obbligazioni di questo tipo possono essere:

Obbligazioni a tasso variabile, qualora siano collegate a precisi parametri economici, come il tasso di sconto;
Obbligazioni a rimborso indicizzato, qualora il rimborso venga collegato a un predeterminato indicatore finanziario;
Obbligazioni a indicizzazione mista, costruiti combinando le due tipologie appena descritte.

Storia
I titoli indicizzati (o meglio, l'idea alla base di essi) nascono nella Repubblica di Weimar, ovvero nella Germania del primo dopoguerra. All'epoca il paese era in balia di una fortissima crisi economica, che causò una iperinflazione e di conseguenza la perdita di potere d'acquisto: in queste condizioni, nessuno avrebbe voluto investire in titoli il cui valore, dopo poco tempo, poteva essersi azzerato. E per questo motivo il governo di Weimar ideò uno strumento che adeguasse il valore dei titoli ad altri indici, in modo da mantenerne intatto il potere d'acquisto e favorire gli investimenti.

In Italia l'applicazione di questa idea fu a lungo osteggiata a causa dell'articolo 1277 del Codice Civile, che prescrive che "i debiti  pecuniari si estinguono con moneta avente corso legale nello Stato al tempo del pagamento e per il suo valore nominale". Tuttavia nel 1963 la Corte di Cassazione intervenne sul tema, stabilendo che sull'interpretazione letterale deve prevalere l'interpretazione logica che mantenga l'equilibrio fra la prestazione eseguita e la corrispettiva contro prestazione. Tuttavia il legislatore non ha mai considerato di regolamentare con esattezza la questione dei titoli indicizzati, che vengono disciplinati come "titoli atipici" rispetto a quelli ordinari degli artt. 2410 e seguenti nel codice civile.

Voci correlate
Drop lock
Bull and bear

Strumenti finanziari

Titolo indicizzato


Biografia
È padre dell'ex calciatore Thibault Giresse.

Carriera

Giocatore

Club
Cresciuto nel , con i girondini giocò per sedici stagioni vincendo due titoli di Division 1, nel 1983-1984 e 1984-1985, e l'accoppiata Coppa di Francia-Supercoppa di Francia nell'annata 1985-1986, oltre a raggiungere nel 1985 la semifinale di Coppa dei Campioni. Nel 1986 passò all', dove fu uno dei primi acquisti del presidente Bernard Tapie, disputando due stagioni prima del ritiro.

Nazionale
Con la Nazionale francese ha debuttato il 7 settembre 1974 in amichevole contro la Polonia. Con i Bleus vinse il  e raggiunse per due volte le semifinali della Coppa del Mondo, nel 1982 e nel 1986. Considerato fra i maggiori talenti transalpini della sua generazione, nel corso della carriera venne insignito per tre volte (1982, 1983 e 1987) del premio di Calciatore francese dell'anno assegnato dalla rivista France Football.

Conta complessivamente 47 presenze e 6 reti con la Francia, e 4 di queste le ha realizzate in competizioni: tre ai Mondiali dell'82 (ha segnato una doppietta nel 4-1 all'Irlanda del Nord, e un goal nella celeberrima semifinale persa ai rigori contro la Germania, finita 3-3 dopo i supplementari) e una nei vittoriosi Europei dell'84 (nel 5-0 contro il Belgio).

Allenatore
Iniziò ad allenare nel 1995, quando fu ingaggiato dal , sulla cui panchina rimase per il successivo triennio. Dopo una stagione al  con cui conquistò, nel 1998, la Supercoppa di Francia, nell'annata 1999-2000 tornò a Tolosa. Dal 2001 al 2003 fu poi alla guida della squadra africana del , trionfando nell'ultimo anno nella Coppa del Marocco.

Dal 2004 al 2005 fu il commissario tecnico della , cui seguì dal 2006 al 2010 la panchina del . In seguito, fino al 2012 allenò una prima volta il , con cui concluse la Coppa d'Africa 2012 al terzo posto. Il 9 gennaio 2013 accettò l'incarico di CT del , con il quale mancò la qualificazione al . Il 18 marzo 2015 tornò sulla panchina del Mali, con cui chiuse la Coppa d'Africa 2017 con l'eliminazione dopo la fase a gironi. Lasciò la panchina maliana nel settembre 2017 e nel dicembre dell'anno successivo fu nominato CT della . Dopo essere arrivato quarto in Coppa d'Africa, viene esonerato il 22 agosto 2019.

Il 23 febbraio 2022, dopo due anni e mezzo dall'ultima panchina, torna ad allenare, diventando il nuovo tecnico della nazionale kosovara, che - dopo un inizio non brillante delle qualificazioni ad Euro 2024, lo licenzia il 21 giugno 2023.

Palmarès

Giocatore

Club

Bordeaux: 1983-1984, 1984-1985

Bordeaux: 1985-1986

Bordeaux: 1986

Nazionale

Francia: 1984

Individuale
Calciatore francese dell'anno: 3
1982, 1983, 1987

Allenatore

Paris Saint-Germain: 1998

FAR Rabat: 2003

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Calciatori campioni d'Europa
Calciatori della Nazionale francese

Alain Giresse


Fosfataza je enzim koji odnosi fosfatne grupe sa supstrata na koji djeluje, putem hidrolize monoestera fosforne kiseline u ion fosfata i molekulu sa slobodnom hidroksilnom grupom (vidi: defosforilacija). Ova aktivnost je dirktno suprotna fosforilazama i kinazama, koje vežu fosfatnu grupu za njihov supstrat, upotreom energetskih molekula, kao što je adenozin trifosfat.

Uobičajene fosfaraze mnogih organizama su alkalne fosfatze. Ostale velike gupe proteina su nađene kod archaea, bakterija, a eukarioti imaju dezoksiribonukleotidne i ribonukleotidme fosfataze ili pirofosfatazne aktivnosti, kada kataliziraju dekompoziciju  dezoksiribonukleotid/ribonukleotidni trifosfat (dNTP/NTP) u dezoksiribonukleotid/ribonukleotid difosfat (dNDP/NDP) i slobodni fosfatni ion ili dezoksinukleotid/nukleotid monofosfat (dNMP/NMP) i slobodni pirofosfatni ion.

Ostale grupe fosfataza imaju zajednički naziv protein fosfataze, koje skidaju fosfatnu grupu iz aminokiselinskog ostatka supstratnog proteina.Protein fosforilacija je uobičajena posttranslacijska modifikacijakoja je katalizirana protein kinazama iprotein fosfatazama sa reverznim efektom.

Također pogledajte
Fosfotransferaza
Endonukleaza
Enzim

Reference

Vanjski linkovi

Enzimi
EC 3.1.3

Fosfataza


Carl Gustav Lennart Jähkel (født 27. september 1956 i Piteå i Norrbottens län) er en svensk skuespiller.

Biografi
Lennart Jähkel voksede op først i Piteå og senere i Sundsvall, hvor han var medlem af skoleteaterforeningen Vigor. Han havde stadig ingen klare planer om at blive skuespiller og begyndte at studere ved KTH (Kungliga Tekniska Högskolan) i Stockholm. Siden da overtog hans interesse for skuespil, og han sluttede sig til Scenskolan i Malmø i 1979.

Efter eksamen i 1982 arbejdede han på forskellige scener som Norrbottensteatern, Norrköping og Helsingborgs Stadsteater og derefter på forskellige teatre i Stockholm som TUR-teatern, Boulevardteatern 1987-1988 og Pistolteatern 1994-1997. Han har også spillet børneteater på Unga Riks.

I 1987 blev et stort tv-publikum opmærksom på ham for første gang gennem hans rolle som den noget dårligt tilpassede og uordnede unge Kent i den lange serie Goda Grannar. Det store gennembrud kom i filmen Jægerne i 1996, hvor han portrætterede en norrlandsk machotype, en temperamentsfuld karakter, der bryder med den sædvanlige stereotype af den stille og forladte landboer. Denne rasende mandlige skabning i jagtbeklædning var tydeligt noget, der ramte et større svensk publikum, muligvis som en modvægt til det overciviliserede og følelsesmæssigt kuppede mandlige image, der tilhørte et mere politisk korrekt (PK) og salon-kapabelt syn på samfundet. Rollen i Jægerne har sin komiske parallel i teaterforestillingen (1996) og senere tv-versionen af Pistvakt (1998 og 2000), en efterfølger til Baywatch-parodien Strandvakt ved Pistolteatern (1995), hvor det "typiske" Norrlands-idiom blev udvidet til karikaturpunktet.

Jähkel har også vist sig at være en fremragende komedieskuespiller i tv-serien c/o Segemyhr (1998, 1999 og 2003). I 1996 modtog han Guldbagge for bedste birolle for Jægerne, og i 1988 modtog han Teaterforeningens Daniel Engdahl-stipendium. Han er også nomineret til Guldbagge for sin indsats i Suxxess i 2002 og Så Som I Himmelen i 2004.

Filmografi

Spillefilm

 1991 - Infödingen
 1992 - Nordexpressen
 1992 - Ha Ett Underbart Liv
 1996 - Jægerne - Leif Bäckström, Eriks bror
 1997 - Slutspel
 1997 - Under Ytan
 1999 - Lusten Till Ett Liv
 1999 - Svar Med Foto
 2000 - Det Blir Aldrig Som Man Tänkt Sig
 2001 - Besvärliga Människor
 2001 - Pusselbitar
 2002 - Utanför Din Dörr
 2002 - Suxxess
 2003 - Salmer Fra Kjøkkenet
 2004 - Populärmusik Från Vittula
 2004 - Så Som I Himmelen
 2005 - Pistvakt - Sven-Erik Ivar Marklund
 2005 - Sex, Hopp & Kärlek
 2006 - Wallander - Hemligheten
 2007 - Sara & Draken
 2012 - Fuck Up
 2013 - Tyskungen
 2015 - Så Ock På Jorden
 2015 - Granny's Dancing On The Table
 2018 - Ljungskile sk Värvningsansvarig

Kortfilm

 1999 - Mormors Bullar
 2002 - En Andra Chans
 2002 - Hundarna
 2003 - Min Första Kärlek

TV

 1985 - Korset (TV-serie)
 1987 - Goda Grannar
 1992 - Ronny & Ragge
 1995 - En Nämndemans Död (TV-serie)
 1998 - Pistvakt - En Vintersaga (TV-serie)
 1998 - Pip-Larssons (TV-serie)
 1998 - Skärgårdsdoktorn
 1998-2004 - C/o Segermyhr
 1999 - Ett Litet Rött Paket (TV-serie)
 2000 - Pistvakt - Den Andra Vintern
 2001 - Pusselbitar
 2001 - Rätt I Rutan
 2002 - Talismanen (TV-serie)
 2002 - Hjälp! Rånare!
 2007 - Sanningen Om Marika
 2007 - En Riktig Jul
 2008 - Sjön Suger
 2008 - Åkalla (TV-serie)
 2016-2017 - Fröken Frimans Krig (TV-serie)
 2019 - Playa Del Sol
 2020 - We Got This

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Sverige

Lennart Jähkel


Ang Feyẕābād ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Fayzabad (kapital sa lalawigan sa Apganistan), Badakhshān,

Iran

 Feyẕābād (lungsod), Yazd,
 Feyẕābād (kapital sa munisipyo), Ostān-e Khorāsān-e Raẕavī,
 Feyẕābād (rehiyon sa tribu), Fars,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan
Pagklaro paghimo ni bot Iran

Feyẕābād


Nikolaj Koppel (føddur 6. mars 1969 í Gentofte) er ein danskur tónleikari. Í 2014 var hann ein av vertunum í evropeisku tónleikasangkappingini Eurovision Song Contest, sum varð hildin í Keypmannahavn.

Danskir tónleikarar
Føðingar í 1969
Eurovision Song Contest 2014

Nikolaj Koppel


Geodesy, a short film produced and directed by Tathagata Mukherjee that has been nominated for the Jio Filmfare Short Film Awards 2018.

Plot
The film is about 'an interview' of two street children on Christmas, who have their own interpretation of the world they live in. These children have their own version of Santa, Jesus, Christmas, new year and of course their own country. On Christmas eve, as happiness, money and desires float on the city's streets, these children happen to find their 'own song of harmony'. The film eventually revels to us the undisturbed co existence of 'differences' in this part of the world.

Screenplay
The story and screenplay is written by Tathagata Mukherjee and the dialogue is written by Abhirup Bandyopadhyay and Tathagata Mukherjee.

Contribution
Geodesy is a collaborative work by actor Tathagata Mukherjee, Abira Mazumder who is the production designer and Rahul Halder, the chief assistant director of the film.

Awards and nominations

Music
The background music has been composed by Mayookh Bhaumik.

References

External links

 Geodesy

Indian short films
Bengali-language Indian films

Geodesy (2017)


OHI – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Oshakati (Namibia)

Ohi


Mucurici là một đô thị thuộc bang Espírito Santo, Brasil. Đô thị này có diện tích 537,711 km², dân số năm 2007 là 5498 người, mật độ 10,22 người/km².

Ghi chú

Liên kết ngoài
 Cơ sở dữ liệu các đô thị của Brasil
Inwonertallen 2009

Đô thị bang Espírito Santo

Mucurici


Paesaggio con la fuga in Egitto è un dipinto realizzato tra il 1602 e il 1604 da Annibale Carracci. È conservato nella Galleria Doria Pamphilij di Roma.

Storia
Nei primissimi anni del Seicento il pittore ricevette l'incarico dal cardinale Pietro Aldobrandini di realizzare sei dipinti per decorare la cappella privata del palazzo di famiglia. A causa della forma delle pareti, le opere vennero realizzate a forma di lunetta (per questo le sei tele sono conosciute anche con il nome Lunette Aldobrandini).

Solo il Paesaggio con la Fuga in Egitto e, almeno parzialmente, il Paesaggio con la Sepoltura di Cristo furono realizzati personalmente dal Carracci. Le restanti quattro lunette furono affidate da Annibale ai suoi allievi che lavorarono sulla base di suoi disegni.

Si suppone che Annibale abbia abbandonato questo cantiere alla bottega, dopo aver realizzato le prime due lunette, a causa dell'insorgere (nel 1605) della malattia che lo afflisse per gli ultimi anni della sua vita. La prosecuzione di questa impresa decorativa fu merito soprattutto di Francesco Albani che sostituì il maestro nella titolarità della commessa (ed ottenne l'ultimo pagamento dagli Aldobrandini quando Annibale Carracci era già morto da alcuni anni).

In seguito i dipinti vennero rimossi e la cappella andò distrutta: il Paesaggio con la fuga in Egitto (con le restanti cinque lunette del ciclo) entrò nelle collezioni Pamphilij come parte  della dote di Olimpia Aldobrandini, sposa, nel 1647, di Camillo Pamphilij.

Descrizione e stile

Questo dipinto, per la sua interpretazione bilanciata e razionale e per l'idealizzazione della natura,  rappresenta una pietra miliare, un archetipo, della pittura di paesaggio del seicento, a Roma prima e per il resto della pittura europea poi. Per questo motivo verrà preso a modello da vari artisti successivi, specialisti nella pittura di paesaggio, quali il Domenichino, Nicolas Poussin, Claude Lorrain, Herman van Swanevelt, Gaspard Dughet, per citare solo i più noti.

Si tratta del più tipico esempio di paesaggio ideale in cui ogni singolo elemento naturale viene inserito in una composizione perfettamente calibrata e bilanciata, alla ricerca dell'equilibrio formale e della bellezza idilliaca.

L'effetto ricercato è quello della perfetta fusione sentimentale tra i personaggi sacri, la loro storia e il paesaggio circostante che per questo viene ricreato e ricostruito idealmente anche se mantiene una verità di visione, per la luce, il colore e gli effetti atmosferici.

Una serie di diagonali compositive formano una griglia entro la quale si dispongono come quinte prospettiche di una scenografia teatrale i singoli elementi del paesaggio, per dare profondità e leggibilità alla scena e concentrare l'attenzione sulle tre piccole figure (la sacra famiglia che si sta recando in Egitto), ad esempio quella su cui si dispone il pastore con le pecore.

I personaggi sacri si evidenziano anche per la loro posizione rialzata rispetto allo sfondo.

Gli alberi sulla sinistra sono in penombra e sottolineano le loro sagome tramite un effetto di controluce che permette di vedere oltre in profondità lo specchio d'acqua e l'atmosfera circostante, la loro presenza è perfettamente bilanciata dai due alberi il lontananza sulla destra.

Questo metodo che procede tramite il bilanciamento di singoli elementi lungo le diagonali compositive ricrea artificiosamente il paesaggio secondo l'ideale classicheggiante in voga al tempo.

A chiudere la visione è l'immagine di una città con edifici all'antica, tra i quali si scorge anche una citazione della cupola del  Pantheon.

Come è tipico della pittura di Annibale Carracci, anche in questo caso l'invenzione non è priva di riferimenti alla grande tradizione rinascimentale. In questo senso è stato colto sul Paesaggio con la fuga in Egitto l'influsso dei bellissimi affreschi di Polidoro da Caravaggio realizzati per la chiesa di San Silvestro al Quirinale, a Roma (1525-1527).

Le altre Lunette Aldobrandini
Le restanti quattro tele che decoravano la cappella di Palazzo Aldobrandini:

Note

Dipinti di Annibale Carracci
Carracci
Paesaggi fluviali
Dipinti nella Galleria Doria Pamphilj

Paesaggio con la fuga in Egitto


Azawad (tiếng Tuareg: ;  ; ; phiên âm Tiếng Việt: A-da-oát) là một quốc gia không được công nhận rằng đã đơn phương tuyên bố độc lập tại khu vực được họ gọi là Azawad vào ngày 6 tháng 4 năm 2012, sau khi chiếm quyền kiểm soát từ tay chính phủ sau cuộc đảo chính tại nước này. Quốc gia này được tuyên bố sau một xung đột, trong đó Phong trào dân tộc giải phóng Azaward (MNLA) và các nhóm khác đẩy quân đội Mali ra khỏi lãnh thổ tuyên bố của các lãnh đạo ly khai Tuareg. Phong trào này tuyên bố các khu vực Mali Timbuktu, Kidal, Gao, cũng như một phần của khu vực Mopti, tất cả đều được quốc tế công nhận là một phần của nước Cộng hòa Mali. Khu vực lãnh thổ tuyên bố chủ quyền biên giới Azawad Mali về phía tây nam, Burkina Faso ở phía nam, Mauritanie phía tây và tây bắc, Algeria ở phía bắc, và Niger về phía đông và đông nam. Nó nằm giữa một phần của sa mạc Sahara và vùng Sahel. Cao là thành phố lớn nhất và thủ đô tạm thời.

Ngày 06 tháng 4 năm 2012, trong một tuyên bố được đưa lên trang web của mình, MNLA, kiểm soát nhiều khu vực, tuyên bố "không thể hủy bỏ" sự độc lập của Azawad từ Mali., Bilal Ag Acherif, tổng thư ký của phong trào, đã ký Tuyên bố này Azawadi độc lập, và cũng tự thiết lập MNLA là đơn vị quản lý tạm thời của Azawad cho đến khi một "thẩm quyền quốc gia" được hình thành, cùng ngày ở Gao cùng ngày. Tuyên bố này chưa được công nhận bởi một thực thể nước ngoài nào.

Xem thêm
 Danh sách quốc gia được công nhận hạn chế

Tham khảo

Đọc thêm
.

. Also available from Gallica.

Cựu quốc gia châu Phi
Quốc gia Hồi giáo
Quốc gia và vùng lãnh thổ nói tiếng Ả Rập
Vùng lãnh thổ tranh chấp tại châu Phi
Tuareg
Tranh chấp lãnh thổ của Mali
Cựu quốc gia không được công nhận
Chủ nghĩa ly khai ở Mali

Azawad


An Duffyoemida impunctipennis in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Duffy hadton 1955. An Duffyoemida impunctipennis in nahilalakip ha genus nga Duffyoemida, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Burundi. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Duffyoemida

Duffyoemida impunctipennis


Turboeixo ("turboshaft" em inglês) é um tipo de turbina a gás utilizada para produzir potência de eixo  ao invés de impulso a jato.

No conceito, os motores turboeixo são muito similares aos motores turbojato, com a expansão adicional da turbina para extrair a energia de calor da exaustão e convertê-la na potência do eixo de saída. Eles são ainda mais semelhantes aos turboélices, com apenas pequenas diferenças, sendo que em muitas vezes, um único modelo de motor é comercializado em ambas as formas, apenas com algumas diferenças.

Motores turboeixo são comumente utilizados em aplicações que exigem uma sustentada e alta potência, além de possuírem alta confiabilidade, tamanho pequeno e peso leve. São utilizados principalmente em helicópteros, unidades auxiliares de energia (APUs), barcos e navios, carros de combate, hovercraft, e em equipamentos estacionários.

Características
Um motor turboeixo pode ser constituído por dois conjuntos de peças principais: a turbina e o eixo de potência. A turbina consiste no compressor, câmaras de combustão com ignitores e bicos de injeção de combustível. O eixo de potência consiste em estágios adicionais de turbinas, um sistema de embreagens e o eixo de saída. A turbina produz os gases quentes em expansão e os conduz para o eixo de potência. Dependendo do projeto, os acessórios do motor podem ser conduzidos pela turbina ou pelo eixo de potência.

Na maioria dos projetos, a turbina e o eixo de potência estão mecanicamente separados, de modo que cada um deles podem rotacionar a diferentes velocidades apropriadas para as condições, denominada "turbina de potência livre". Uma turbina de potência livre pode ser uma característica de design extremamente útil para veículos, uma em vez que a sua utilização reduz seu peso e elimina custos de complexas e múltiplas relações entre transmissões e embreagens.

A disposição geral de um turboeixo é similar à de um turboélice. A principal diferença é que um turboélice é estruturalmente projetado para suportar as cargas produzidas por uma hélice rotativa, pois a mesma está ligada ao próprio motor. Em contrapartida, os motores turboeixo normalmente conduzem uma transmissão que não está estruturalmente ligada ao motor. A transmissão é anexada à estrutura do veículo e suporta as cargas produzidas por esta última, e não as cargas produzidas pelo motor.

Grandes helicópteros são equipados com dois ou três motores turboeixo para redundância. O Mil Mi-26 utiliza dois motores Lotarev D-136 que produzem 11.400 cavalos cada um, enquanto o Sikorsky CH-53E Super Stallion utiliza três motores General Electric T64, que produzem 4.380 cavalos cada.

Os primeiros modelos desse tipo de motor eram adaptações dos motores turboélices, e forneciam a potência através de um eixo ligado diretamente aos eixos da turbina, através de uma caixa de engrenagens para redução. Um exemplo de turboeixo de condução direta é o Rolls-Royce Dart.

História
O primeiro exemplar de um motor do gênero foi concebidos para carros de combate, este era o GT 101, uma variante do turbojato BMW 003. Foi testado em Panthers pela Alemanha Nazista em meados de 1944.

O primeiro e verdadeiro motor turboeixo para helicópteros foi construído pela empresa de motores francesa Turbomeca, liderada pelo fundador, Joseph Szydlowski. Em 1948, eles construíram o primeiro motor turboeixo francês, o 100-shp 782. Concebido originalmente como uma unidades auxiliares de energia, foi posteriormente adaptado logo para propulsão de aviões, e encontrou um sucesso equipando helicópteros na década de 50. Ainda na mesma época, este motor foi utilizado para desenvolver o maior e mais potente Artouste 280-shp, que foi amplamente utilizado no Aérospatiale Alouette II e em outros helicópteros.

Já o primeiro helicóptero a realizar um voo equipado com um motor do gênero foi uma variante do Kaman-K225. Esta era equipado com um turboeixo Boeing T50, realizando seu primeiro voo em 11 de dezembro de 1951.

O carro de combate T-80 entrou em serviço com o exército soviético em 1976, sendo o primeiro blindado a utilizar uma turbina a gás como motor principal. Desde 1980, o Exército dos EUA opera o carro de combate M1 Abrams. Projetado e construído no final dos anos 70, este blindado faz o uso de um motor de turbina a gás, em comparação com a maioria dos blindados, que utilizam motores a diesel. O motor tem consideravelmente menos peças, é mecanicamente confiável, produz barulho exterior reduzido, e funciona com praticamente qualquer combustível: gasolina, diesel, e até mesmo combustíveis de aviação.

Da mesma forma, o carro de combate sueco Stridsvagn 103 foi o primeiro blindado a utilizar uma turbina a gás, porém neste caso como um motor secundário, para aumentar o desempenho do motor primário a pistão.

Veja também
 Motor a jato
 Turbojato
 Turbofan
 Turboélice

Motores a jato
Aeronáutica
Motores de aeronaves

Turboeixo


Cymothales marginatus là một loài côn trùng trong họ Myrmeleontidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được Mansell miêu tả năm 1987.

Chú thích

Tham khảo

Cymothales

Cymothales marginatus


An Plectris truncata in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Blanchard hadton 1850. An Plectris truncata in nahilalakip ha genus nga Plectris, ngan familia nga Melolonthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Plectris

Plectris truncata


Kaliwatan sa isda ang Astronesthes nigroides. Una ning gihulagway ni Gibbs ug Aron ni adtong 1960. Ang Astronesthes nigroides sakop sa kahenera nga Astronesthes, ug kabanay nga Stomiidae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Pasipiko
Astronesthes

Astronesthes nigroides


Ang Charkh-e Falak ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Charkh-e Falak (suba), Wilāyat-e Baghlān,
 Charkh-e Falak (walog), Wilāyat-e Baghlān,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Charkh-e Falak


Begrebet relativ alderseffekt (RAE), også kendt som fødselsdagseffekt, bruges til at beskrive en bias, der er tydelig på de øverste niveauer i ungdomssport og den akademiske verden, hvor deltagelsen er højere blandt de børn, der er født tidligt i perioden, end man ellers ville forvente baseret på den generelle fordeling. Udvælgelsesperioden er normalt kalenderåret, læseåret på universiteteren eller sportssæsonen.

Forskellen i modenhed bidrager ofte til effekten hvor aldersinddeling, evner og sportsgren ligeledes kan påvirke den relative alderseffekt. Midten til de sene teenageår for både regionale og nationale populære sportsgrene har de største risici som relativ alderseffekt, mens upopulære sportsgrene for børn under 11 år har lavest risiko.

Børn født i begyndelsen af året vil være på samme hold som børn i slutningen af året, men aldersforskellen kan være næsten et år, og udviklingen på to børn kan derfor være meget forskellig. Dette kan føre til at børn der er født tidligt på året vil blive valgt oftere til sport, da de er bedre, således træner de mere og får lov at udvikle deres talent mere, end de børn, der er født senere på året. Således bliver forskellen på de to endnu større, end den ellers ville.

Se også
 Matthæuseffekten

Referencer

Sport
Akademia
Epidemiologi
Pædagogik

Relativ alderseffekt


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Parascopioricus binoditergus. Una ning gihulagway ni Nickle ni adtong 1983. Ang Parascopioricus binoditergus sakop sa kahenera nga Parascopioricus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Costa Rica

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Parascopioricus
Insekto sa Kostarika

Parascopioricus binoditergus


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Lutosa horribilis. Una ning gihulagway ni Heleodoro ug D.M.M. Mendes ni adtong 2016. Ang Lutosa horribilis sakop sa kahenera nga Lutosa, ug kabanay nga Anostostomatidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Espírito Santo (estado)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Espírito Santo (estado)
Lutosa

Lutosa horribilis


Matthew W. Mungle (Atoka, 26 de outubro de 1956) é um maquiador estadunidense. Venceu o Oscar de melhor maquiagem e penteados na edição de 1993 por Bram Stoker's Dracula, ao lado de Michèle Burke e Greg Cannom.

Ligações externas

Maquiadores dos Estados Unidos
Maquilhadores premiados com o Óscar

Matthew W. Mungle


Xuân Sơn là một xã thuộc thị xã Sơn Tây, thành phố Hà Nội, Việt Nam.

Xã Xuân Sơn có diện tích 13,33 km², dân số năm 1999 là 5.929 người, mật độ dân số đạt 445 người/km².

UBND xã được đặt tại thôn Xuân Khanh, nằm sát trục đường 413 (đường 88 cũ).

Chú thích

Tham khảo

Xuân Sơn, thị xã Sơn Tây


An Ramularius albosticticus in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1964. An Ramularius albosticticus in nahilalakip ha genus nga Ramularius, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Mozambique. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ramularius

Ramularius albosticticus


.mn er eitt alnets-tjóðarøkisnavn, sum er bílagt til Mongolia.

Økisnavn

.mn


Kaliwatan sa insekto ang Geomydoecus tamaulipensis. Una ning gihulagway ni Price, R. D. ug Hellenthal ni adtong 1975. Ang Geomydoecus tamaulipensis sakop sa kahenera nga Geomydoecus, ug kabanay nga Trichodectidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Geomydoecus

Geomydoecus tamaulipensis


Kaliwatan sa uk-ok ang Reticulitermes chryseus. Una ning gihulagway ni Ping ni adtong 1986. Ang Reticulitermes chryseus sakop sa kahenera nga Reticulitermes, ug kabanay nga Rhinotermitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Reticulitermes

Reticulitermes chryseus


In Greek mythology, Hesione (; Ancient Greek: Ἡσιόνη) was the daughter of Titan Oceanus probably by his sister-wife Tethys, and thus counted among the Oceanids. She was the wife of her cousin Prometheus and the mother of Deucalion. That she was a daughter of Oceanus and wife of Prometheus, was also repeated in Aeschylus' Prometheus Bound.

Notes

References
 Aeschylus (?), Prometheus Bound in Aeschylus, with an English translation by Herbert Weir Smyth, Ph. D. in two volumes. Vol 2. Cambridge, MA. Harvard University Press. 1926. Online version at the Perseus Digital Library.
 Fowler, R. L. (2000), Early Greek Mythography: Volume 1: Text and Introduction, Oxford University Press, 2000. .
 Fowler, R. L. (2013), Early Greek Mythography: Volume 2: Commentary, Oxford University Press, 2013. .
 Freeman, Kathleen, Ancilla to the Pre-Socratic Philosophers: A Complete Translation of the Fragments in Diels, Fragmente Der Vorsokratiker, Harvard University Press, 1983. .

Oceanids

Hesione (Oceanid)


An Johnius latifrons in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Sasaki hadton 1992. An Johnius latifrons in nahilalakip ha genus nga Johnius, ngan familia nga Sciaenidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Johnius

Johnius latifrons


Richard Kandt (ur. 17 grudnia 1867 w Poznaniu jako Ryszard Kantorowicz, zm. 29 kwietnia 1918 w Norymberdze) – niemiecki lekarz i badacz Afryki.

Życiorys
Richard Kandt studiował w Monachium, a następnie zaczął pracować jako psychiatra w Bayreuth i Monachium. W latach 1897–1907 badał północno-zachodnie tereny Niemieckiej Afryki Wschodniej.

W lipcu 1897 zaczął swoją wyprawę od Bagamoyo i w lipcu 1898 odkrył w lesie rwandyjskim Nyungwe jedno ze źródeł Nilu, opowiada o tym w swej książce Caput Nili. Od 1899 do 1901 poświęcił się eksploracji jeziora Kiwu.

Postanowieniem z 20 czerwca 1906, obowiązującym od 15 listopada 1907 został mianowany imperialnym rezydentem Rwandy w Niemieckiej Afryce Wschodniej. Przybył do Rwandy w sierpniu 1907 do swojej siedziby w Kigali.

Wiosną 1914 przybył do Niemiec na wakacje i nie mógł już powrócić do Rwandy z powodu wybuchu I wojny światowej. Wkrótce po wybuchu wojny zgłosił się jako lekarz i udał się na front wschodni. 2 lipca 1917 doznał tam zatrucia gazem. Zmarł 29 kwietnia 1918 w szpitalu wojskowym w Norymberdze. Jego grób znajduje się na cmentarzu Johannisfriedhof w Norymberdze.

Prawie sto lat po jego śmierci jest nadal szanowaną osobą w Rwandzie. W Jego domu w Kigali mieści się obecnie muzeum historii naturalnej. W jednym z pomieszczeń muzeum utworzono izbę jego pamięci.

Przypisy

Historia Rwandy
Niemieccy lekarze
Niemieccy podróżnicy i odkrywcy
Ludzie urodzeni w Poznaniu
Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie)
Urodzeni w 1867
Zmarli w 1918
Ofiary I wojny światowej

Richard Kandt


Kaliwatan sa insekto ang Chelopistes phasiani. Una ning gihulagway ni Fabricius, J. C. ni adtong 1777. Ang Chelopistes phasiani sakop sa kahenera nga Chelopistes, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Chelopistes

Chelopistes phasiani


AXS – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Altus (Stati Uniti)
 AXS TV – canale televisivo statunitense
 Access (chiamato anche AXS) – gruppo musicale giapponese

Axs


A prova dos 800 metros rasos feminino do Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2016 ocorreu entre os dias 19 e 21 de julho em Bydgoszcz, na Polônia.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Medalhistas

Cronograma
Todos os horários são locais (UTC+1).

Resultados

Eliminatórias
Qualificação: Os 4 primeiros de cada bateria (Q) e os 4 tempos mais rápidos (q).

Semifinal
Qualificação: Os 2 primeiros de cada bateria (Q) e os 2 tempos mais rápidos (q).

Final
A prova final foi realizada no dia 21 de julho às 20:45.

Ligações externas

 Site da Associação Internacional de Federações de Atletismo

Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2016

Campeonato Mundial Sub-20 de Atletismo de 2016 - 800 m feminino


Joana II de Auvérnia (; 1378 — antes de 6 de fevereiro de 1423) foi suo jure condessa de Auvérnia e de Bolonha, além de duquesa consorte de Berry, condessa de Étampes e Montpensier pelo seu casamento com João de Berry.

Família
Joana era a única filha do conde João II de Auvérnia e de Leonor de Comminges. Seus avós paternos eram o conde João I de Auvérnia e Joana de Clermont. Seus avós maternos eram Pedro Raimundo II, conde de Comminges e Joana de Comminges.

Biografia

Primeiro casamento
O contrato de casamento de Joana e João foi assinado em 9 de março de 1389. Eles se casaram no ano seguinte, em 5 de junho de 1390, em Riom, na Auvérnia. A noiva tinha aproximadamente doze anos de idade, e o noivo tinha cinquenta anos.

João era filho do rei João II de França e de Bona de Luxemburgo. Sua primeira esposa foi Joana de Armagnac, com quem teve cinco filhos. Ela morreu em 1387.

Alguns anos depois, em 28 de janeiro de 1393, quando Joana tinha quinze anos, ela participou do episódio conhecido como o Baile dos Ardentes marcado por um incêndio. Para proteger o seu sobrinho, o rei Carlos VI de França, das chamas, ela jogou a sua saia volumosa sobre ele. Fontes discordam a respeito se a duquesa se moveu para a dança e chamou o rei ao lado para falar com ele, ou se ele se afastou em direção à platéia. Froissart escreveu que "O Rei, que passou à frente [dos dançarinos], afastou-se de seus companheiros [...] e foi até às senhoras para mostrar-se a elas [...] e assim passou pela rainha e chegou perto da duquesa de Berry".

Ela sucedeu a seu pai como condessa em 1394.

O duque João morreu em 15 de junho de 1416, com 75 anos de idade. Eles não tiveram filhos.

Segundo casamento
Apenas alguns meses após tornar-se viúva, no dia 16 de novembro do mesmo ano, em Aigueperse, a condessa casou-se com Jorge de la Trémoille, conde de Guines, e Grande Mordomo da França para o rei Carlos VII de França. Novamente, a nobre não deixou descendência.

Joana faleceu em data anterior a 6 de fevereiro de 1423, com cerca de 45 anos de idade, e foi enterrada na Santa Capela de Bourges, na França.

Sem herdeiros, o condado passou para sua prima, Maria I de Auvérnia, filha de Godofredo de Auvérnia e de Joana de Ventadour.

Ascendência

</center>

Condes de Auvérnia
Condes de Bolonha
Condessas de Bolonha
Duquesas de Berry
Franceses do século XIV
Franceses do século XV
Mulheres da França medieval
Mulheres do século XIV
Mulheres do século XV
Casa de Valois

Joana II de Auvérnia


Renata Novotná, je nekadašnja čehoslovačka biatlonka. Nakon dominacije skandinavskih, sovjetskih i bugarskih biatlonki u Svjetskom kupu, te sovjetskih na Svjetskim prvenstvima, krajem osamdesetih godina, Novotná je na SP 1989. sa štafetom osvojila prvu medalju za Čehoslovačku.

Karijera

Olimpijske igre
Renata Novotná nije nastupila na Zimskim olimpijskim igrama.

Svjetska prvenstva

Nastupala je na četiri Svjetska prvenstva u periodu 1987-91. i osvojila jednu bronzanu medalje. Na SP 1989, u štafetnoj utrci, iza tada nepobjedive sovjetske i bugarske štafete osvojila je bronzanu medalju zajedno sa Evom Burešovom i Jiřinom Pelcovom. Najbolji plasmani u pojedinačnim disciplinama bila su dva 22-a mjesta: U finskom Lahtiju u utrci sprinta na 7,5 km na SP 1987, kada je s dva promašaja i zaostatkom od 2:51.5 min bila sporija od pobjednice Jelene Golovine, koja je završila utrku bez promašaja; te u austrijskom Feistritzu u utrci sprinta na 7,5 km na SP 1989., kada je s jednim promašajem i zaostatkom od 1:52.7 min bila sporija od pobjednice Anne Elvebakk, koja je završila utrku s dva promašaja.

Svjetski kup
Novotná je prvi put nastupila u Svjetskom kupu u sezoni 1988/89, ali nije zabilježila bolji rezultat od 20-og mjesta. Na prvom nastupu u bugarskom Borovecu 19. januara 1989. godine osvojila je 27-o mjesto u utrci na 15 km sa sedam promašaja i zaostatkom od 8:52.1 min u odnosu na pobjednicu Nataliju Ivanovu. Najbolji rezultati su joj: 20-o mjesto 21. januara 1989. u utrci na 7,5 km u istoj sezoni u Borovecu; te peto mjesta u štafeti u sezoni 1989/90. u Borovecu s Jiřinom Pelcovom i Petrom Červenkovom. Nije pobijedila ni u jednoj utrci.

Prestanak karijere

Nagrade

Napomene

Vanjski linkovi

 Zvanična banka podataka IBU-a

Reference

Čehoslovački biatlonci
Osvajači medalja na Svjetskim prvenstvima u biatlonu

Renata Novotná


Kaliwatan sa insekto ang Physconelloides johnsoni. Una ning gihulagway ni Price, R. D., Clayton ug Hellenthal ni adtong 1999. Ang Physconelloides johnsoni sakop sa kahenera nga Physconelloides, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Physconelloides

Physconelloides johnsoni


An Notoliparis macquariensis in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Anatoly Petrovich Andriashev hadton 1978. An Notoliparis macquariensis in nahilalakip ha genus nga Notoliparis, ngan familia nga Liparidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Notoliparis

Notoliparis macquariensis


Live at Last è un disco dal vivo del gruppo Heavy metal Black Sabbath.

Il disco
L'album venne pubblicato nel 1980, ma contiene performance dal vivo del 1973 con Ozzy Osbourne alla voce. Sostanzialmente, è un live album composto da registrazioni bootleg e, inizialmente, venne pubblicato senza il permesso della band. Nel 1996 la Castle Communications ne pubblicò una nuova versione rimasterizzata e nel 2002 è stato incluso come primo disco nel doppio live Past Lives.

Tracce

Formazione
 Ozzy Osbourne - voce
 Tony Iommi - chitarra
 Geezer Butler - basso
 Bill Ward - batteria

Collegamenti esterni

Live at Last (Black Sabbath)


Il lupo cattivo, o semplicemente il lupo, è un personaggio ricorrente nella narrativa popolare e in particolare del genere fantasy. Appare soprattutto nei racconti che hanno scopo di ammonimento, come rappresentazione simbolica del male e del pericolo da cui guardarsi e tenersi alla larga. Fra le fiabe che in maggior misura hanno fissato l'immagine del lupo cattivo nella cultura popolare si possono ricordare Cappuccetto Rosso, Il lupo e i sette capretti, I tre porcellini e, nel mondo slavo, Pierino e il lupo. Quest'immagine si riconduce a una più antica tradizione di identificazione del lupo con il male, che è già presente nella favolistica di Esopo e che arriva fino a San Francesco d'Assisi e al mito del licantropi.

Storia
Da sempre, il lupo ha avuto un ruolo importantissimo nella cultura: la sua abilità come predatore, la ferocia, la forza, le micidiali zanne e il misterioso ululato lo hanno reso protagonista di tantissimi miti, favole e leggende. In generale, le popolazioni nomadi e di cacciatori-raccoglitori lo hanno ammirato per la sua abilità predatoria e la sua lealtà al branco e lo hanno reso un simbolo di lealtà e coraggio, da invocare nella caccia e in guerra; invece le popolazioni sedentarie e di pastori lo hanno sempre calunniato, odiato e perseguitato per la sua pericolosità per le pecore, la difficoltà nel cacciarlo e il fatto che possa diventare, in alcune situazioni, pericoloso anche per l'uomo.

Una descrizione negativa di questo animale si trova già nel Vangelo; Gesù, infatti, paragona più volte i lupi a falsi profeti, persecuzioni e nemici del suo gregge di persone. Questa concezione negativa accompagnerà il lupo per tantissimo tempo, dal Medioevo agli anni '70. E sarà proprio in questo periodo che nasceranno tutte le favole e le storie che vedranno come antagonista il lupo cattivo.

Riferimenti nella cultura di massa
 .
 Nei fumetti Marvel il personaggio di Fenrir è colui che ha gettato le basi per lo stereotipo del Lupo Cattivo: il suo assalto alla dea Idunn ha difatti ispirato la fiaba di Cappuccetto Rosso.
 È un personaggio secondario in Shrek
 Fa da co-protagonista nel film Cappuccetto Rosso e gli insoliti sospetti
 Nella serie a fumetti Fables, il Lupo Cattivo ha assunto l'identità di Bigby Wolf e lavora come sceriffo di Favolandia.
 Appare anche in Regal Academy.
 Appare, reinterpretato come un licantropo, nel film dark fantasy Cappuccetto rosso sangue.
 Una fusione tra il personaggio del lupo cattivo e della morte personificata appare come antagonista principale del film Il gatto con gli stivali 2 - L'ultimo desiderio.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Lupi immaginari
Personaggi delle fiabe

Lupo cattivo


Kaliwatan sa insekto ang Pseudomenopon crecis. Una ning gihulagway ni Bechet ni adtong 1963. Ang Pseudomenopon crecis sakop sa kahenera nga Pseudomenopon, ug kabanay nga Menoponidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Pseudomenopon

Pseudomenopon crecis


Kaliwatan sa isda ang Mastacembelus simbi. Una ning gihulagway ni Emmanuel Vreven ug Melanie L. J. Stiassny ni adtong 2009. Ang Mastacembelus simbi sakop sa kahenera nga Mastacembelus, ug kabanay nga Mastacembelidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Aprika
 Demokratikanhong Republika sa Konggo

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Aprika
Isdangtunay sa Demokratikanhong Republika sa Konggo
Mastacembelus

Mastacembelus simbi


Isle of the Cayugas also called Hog Island is an island on the Mohawk River south of Scotia in Schenectady County, New York.

References

Islands of New York (state)
Mohawk River
River islands of New York (state)

Isle of the Cayugas


Yrjö Helander (23 April 1896 – 28 August 1969) was a Finnish athlete. He competed in the men's pole vault at the 1924 Summer Olympics.

References

External links

1896 births
1969 deaths
Athletes (track and field) at the 1924 Summer Olympics
Finnish male pole vaulters
Olympic athletes for Finland

Yrjö Helander


Ildikó Tordasi (nascida como: Ildikó Schwarczenberger; Budapeste, 9 de setembro de 1951 – Budapeste, 13 de julho de 2015) foi uma esgrimista húngara de florete. Ela competiu nos jogos Olímpicos de 1972, 1976 e 1980, conquistando quatro medalhas.

Schwarczenberger foi nomeada Atleta húngara do Ano, após conquistar o título mundial em 1973. Três anos depois, ela ganhou mais um título mundial além do ouro olímpico. Ela faleceu em 13 de julho de 2015, com a idade de 63 anos.

Carreira Olímpica
Schwarczenberger estreou em jogos Olímpicos na edição de Munique 1972, quando a equipe húngara foi derrotada na decisão para a União Soviética, conquistando assim a medalha de prata. Quatro anos depois, nos jogos de Montreal, Schwarczenberger voltou a conquistar uma medalha com a equipe da Hungria, dessa vez um bronze. Nos eventos individuais, ela foi derrotada apenas pela italiana Maria Consolata Collino e tornou-se campeã olímpica no florete.

Em 1980, nos jogos de Moscou, Schwarczenberger foi eliminada na terceira fase, quando ficou em sexto lugar de seu grupo. No entanto, nos eventos por equipes, a húngara voltou a conquistar o bronze.

Nascidos em 1951
Mortos em 2015
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1972
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1976
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1980
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1972
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1976
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1980
Campeões olímpicos da Hungria
Medalhistas olímpicos da esgrima
Medalhistas no Campeonato Mundial de Esgrima de 1981

Ildikó Schwarczenberger


Babaroga je četvrti studijski album srbijanske folk pjevačice Svetlane Cece Ražnatović koji je objavljen mjeseca juna 1991. godine na kaseti i ploči za diskografsku kuću PGP RTB. Album je prodat u tiražu od 200.000 primjeraka.

"Babaroga" sadrži sljedeće pjesme:

 Babaroga
 Volim te
 Izbriši, vetre, trag
 Hej, vršnjaci
 Sto put sam se zaklela
 Da si nekad do bola voleo
 Ne kuni, majko
 Bivši
 Mokra trava.

Reference

Babaroga


Neandertalci () je zajednički naziv za više populacija izumrle vrste roda Homo, srodne recentnoj ljudskoj vrsti Homo sapiens. Imenovani su po prvootkrivenom nalazu u dolini rijeke Neander (po starom njemačkom pravopisu "Thal" dolina), u blizini Düsseldorfa, Njemačka, 1856.

Naseljavali su Evropu, Bliski Istok i jugozapadnu Aziju (od sjevera Arapskog poluotoka) do šireg područja Kaspijskog mora), prije oko 250.000 i 30.000 godina prije današnjice. U kulturološkom smislu, bili su to praljudi iz srednjeg paleolita.

Prema mnogim viđenjima, neandertalci su bili jedna od posljednjih slijepih pobočnih grana evolucije čovjeka . Međutim, u tom pogledu postoji i alternativno objašnjenje njihove evolucijske sudbine, prema kojem su bili asimilirani u nadolazeću novu vrstu roda Homo – Homo sapiens.

Opis
Neandertalci su imali nisku i izduženu lobanju niskog ukošenog čela, izražene nadočne lukove, zadebljanja na potiljačnoj kosti i izbočen srednji dio kostura lica, sa širokom nosnom šupljinom. Donja vilica im nije imala izbočenu bradu (kao u recentnih ljudi), a grudni koš je bio bačvast. Bili su snažne građe i dobro prilagođeni hladnim klimatskim uvjetima. Prosječna visina iznosila im je oko 167 cm, a težina oko 80,8 kg. Lobanjska zapremina (mozga) se kretala oko prosjeka od 1.520 cm3. Preživljavali su kao lovci i skupljači plodova i drugih dobara, u uvjetima koji su ličili na današnje polarne. Njihovo oruđe, alati, su bili od kamenog jezgra ili iverja (okresina), uvrštenih u moustériensku kulturu srednjeg paleolita, u kojoj se ne uočava dotjeranija obrada ili umjetničke tendencije. Međutim, neki antropolozi sugeriraju da su neandertalci stvarali umjetnost.

João Zilhão, profesor na Univerzitetu u Lisabonu, rekao je da vjeruje da neandertalci imaju sposobnost da koriste simbole i misle apstraktno, na osnovu pećina u Španiji.

Prema općeprihvaćenom viđenju, glavna evolucijska novost neandertalaca su bili prapočeci duhovnog života. To je procijenjeno na osnovu pouzdanih tragova da su bili prvi u historiji roda Homo koji su ceremonijski sahranjivali svoje mrtve, što pretpostavlja moguće kultne oblike ponašanja. Na osnovu nagorjelih kostiju u fosilnim ostacima njihovih ognjišta, pretpostavlja se da su bili kanibali, tj. jeli su pripadnike sopstvene vrste (što se dešavalo i u oskudnim uvjetima ishrane kasnijih faza evolucije čovječanstva).

Procjenjuje se da veličina populacije svih istodobno živećih neandertalaca nije bila veća od nekoliko hiljada individua, iako se zna da su neki poživjeli i do četrdeset godina. Između ostalih, po bogatstvu nalazišta, veoma je značajan fosilni neandertalac iz Krapine (Krapinski pračovjek), u nanosima rijeke Krapinčice ispod Hušnjakova Brda. Važno nalazište kasnih neandertalaca (32.000–33.000 godina prije sadašnjosti) pećina Vindija kraj Varaždina u Hrvatskoj.

Podjele neandertalaca
Još uvijek je uobičajeno, da se na osnovu izvjesnih detalja u hronologiji i građi kostura, neandertalci dijele na starije preneandertalce i mlađe ili "klasične" neandertalce.
Preneandertalci su živjeli tokom zadnjeg međuledenog doba, prije zadnjeg ledenog doba (Würm) pa se označavaju i kao predwürmski neandertalci. Njihovi koštani ostaci, kosti životinja kojima su se hranili i oruđa pronađeni su u Njemačkoj, Italiji, Slovačkoj (Ganovce) i u Hrvatskoj. u prvu skupinu se ubrajaju nalazi iz Krapine, Eringsdorfa i Saccopastorea, na primjer.

Od nalazišta u Hrvatskoj, osobito je poznato ono prvootkriveno u Krapini (Hrvatsko zagorje), koje je 1899. pronašao i obradio geolog i paleoantropolog Dragutin Gorjanović-Kramberger (1856-1927). Starost nalaza procijenjena je najprije na oko 200.000, a zatim (suvremenijim metodima datiranja) na otprilike 130.000 godina, u razdoblju kulture je musterijen. Za sobom su ostavili mnoge šiljke, strugala, batiće i drugo kameno oruđe. Procijenjeno je da fragmentirani ostaci tih praljudi vjerovatno potiču od najmanje 80 osoba. Najočuvanija lobanja ima izražene nadočne lukove, zatureno (iskošeno) čelo i velike zube. To i neke druge osobenosti svratavaju Krapinskog pračovjeka u preneandertalce, i sugeriraju da je evoluirao prema grubljim ili klasičnim neandertalcima koji će živjeti u ledeno doba (Würm). Također je uočeno da su neke kosti namjerno lomljene. To je Gorjanovića i njegove kasnije sljedbenike navelo na zaključak na misao da su krapinski praljudi bili antropofagi.

Klasični neandertalci ili euneanderlalci iz posljednjega ledenoga doba (Würm) su poznati grubi neandertalci iz pomenutog nalazišta u Neanderthau kraj Düsseldorfa u Njemačkoj (1856.), te mnogih drugihnogih drugih u Francuskoj, Italiji, Španiji, Hrvatskoj (Vindija), Crnoj Gori (Crvena Stijena, Nikšić), gdje je pronađen zub neandertalca i žrvanj. Na najnovijem nalazištu u Srbiji, u pećini Pešturina u Jelašničkoj klisuri kod Niša je također pronađen zub neandertalca, na Bliskom Istoku, sjevernoj Africi i drugdje.

Osobitu pozornost stručnjaka pobuđuju ostaci neandertalaca koji imaju anatomski prijelazne oznake, na liniji prema, kako se mislilo, građi recentnog čovjeka. Takvi nalazi iz mnogih francuskih nalazišta, iz hrvatske Vindije, te s Krima (pećina Kiik-Koba, sjeveroistočno od Sevastopolja, 1924., te oko Staroselje blizu Jalte, 1950.). Zanimljivi su i nalazi ljudskih lobanja iz Izraela (Palestine), Iraka, Uzbekistana (poznati grob djeteta u Tešik-Tašu).
U nekim od pomenutih nalazišta uočeni su detalji skeleta koji nagovještavaju prelazne oblike između vrste Homo erectus i neandertalaca, a što je još intrigantnije i između neandertalca i recentnog čovjeka.

Većina dosadašnjih nalazišta neandertalca registrirana je u Evropi. Pored pomenutih, najznačajnija su Swanskomb (Velika Britanija), kanalski otok Jersey, LaQuina (Francuska), Spay (Belgija), Eringsdorf i Taubach (Njemačka), Banjolas (Španija) i Gibraltar, Petralona (Grčka), te italijanski lokaliteti Saccopastore i Circeo.

Prema nekim ranijim revizijarna odnosâ među pojedinim etapama hominizacije, u ovu skupinu se uključuju i nalazi sa afriõkih lokaliteta Broken Hill (Zambija - "rodezijski čovjek" = Homo rhodesiensis = Cyphanthropus rhodesiensis), Kandjera (Kenija), Omo i Bodo (Etiopija), Houpfild ("čovjek iz Saldanha", Južna Afrika), te azijski oblik ig Ngandonga ("Ngandonški čovjek", ("Čovjek sa rijeke Solo" = Homo soloensis = H. primigenius asiaticus = Javanthropas soloensis) sa Jave (Indonezija).

U klasičnoj literaturi koja se bavi klasifikacijom materijalnih dokaza procesa antropogeneze i analizom mogućih filogenetsko-biosistematskih veza i odnosa rneđu pojedinim paleoantropološkirn nalaziina, postoje i prijedlozi za sistematizaciju svih praljudi u tri podvrste:
(1)	evropsku (Homo sapiens neanderthalensis),
(2)	afričku (H. s. rhodesiensis) i
(3)	azijsku (H. s. soloensis), dok bi, prema tim prijedlozima, svi predstavnici arhajske vrste H. sapiens činili podvrstu,
(4)	H. sapiens sapiens.

Opravdanost ovakvih shvatanja svakako će biti mnogo jasnija tek nakon potpunijeg sagledavanja relevantnih detalja u filogenetskim relacijama unutar kompleksa neandertalci - kromanjonci, koi su još uvijek fragrnentarno i nedovoljno osvijetljeni. Iako se podvrsta H. s. sapiens (koja obuhvata i sve ljude današnjice) najčešće dovodi u vezu sa H. s. neanderthalensis, u ovom trenutku ostaje otvoreno pitanje da li se u ovim odnosima(šta?) rješenje adaptivne radijacije izvornih populacija suvremenih "rasa".

 Sahranjivanje mrtvih
Kao što je već naglašeno, Neandertalci su u evoluciju čovjeka uveli jednu od najznačajnijih diferencijskih oznaka životinjskih primata i čovjeka: početke duhovnog života. Svoje mrtve su sahranjivali ceremonijalno i, uz znake pijeteta, povezivali sa kamenjem. Na nekoliko mjesta u Francuskoj i Italiji grobovi su pokrvani lomljenim kamenom, oblucima ili kamenim pločama. U Regurduu (Francuska) , pokojnik je položen na veliku gomilu kamena, pored koje je sagrađena kamena konstrukcija za skelet medvjeda. Ta i nešto jednostavnije konstrukcije u pećini Monte Circheo (Italija) naslućuju cjelokupnu kasniju pogrebnu arhitekturu u kojoj kamen dobija simboličnu vrijednost jer štiti i učvršćuje ono što zaslužuje najveći pijetet, tj. ono što se smatra najvećom svetinjom.

Mrtvi su sahranjivani u položaju spavača, tj. polagani su na bok, najčešće desni, sa povijenim koljenima. U La Ferasiju (Francuska), u grobovima odraslih i djece, nađene su pažljivo oblikovane kamene alatke kao grobni prilozi. Pritom je posebno poštovanje ukazivano ljudskoj glavi, što pokazuju izdvojeno sahranjene lobanje ili običaj da se bazna strana lobanje buši kako bi se izvukao mozak. U zajednicama preneandertalaca iz Krapine lomljene su kosti umrlog, u namjeri da se dođe do srži. Takvi tragovi kanibalizma upućuju u stvari na ritualno konzumiranje mesa umrlih srodnika, kakvo je posvjedočeno u mnogim kasnim kulturama, kao i u kulturi današnjih zaostalih zajednica. Postoje naznake da su kult lobanje i ritualna antropogafija možda bili poznati i u vremenima vrste Homo erectus'', jer na to upućuju činjenice da su u pećini na Zmajevom brdu pored Beijinga pronađeni ostaci nagorjelih fragmenata ljudskih kostiju. Za kult predaka se veže i elipsoidna pločica od mamutovog zuba obojena okerom, koja je nađena u Tati (Mađarska).

Također pogledajte
Evolucija čovjeka
Hominizacija

Reference

Antropologija
Paleoantropologija
Paleolit

Neandertalac


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Lipotactes hamatus. Una ning gihulagway ni Heinrich Hugo Karny ni adtong 1931. Ang Lipotactes hamatus sakop sa kahenera nga Lipotactes, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sulawesi

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sulawesi
Lipotactes

Lipotactes hamatus


25 er eitt ólíka heiltal og teljitalið, ið kemur eftir 24 og síðan kemur 26.

Tøl

25 (tal)


An Eupromera disparilis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Maria Helena M. Galileo ngan Martins hadton 1995. An Eupromera disparilis in nahilalakip ha genus nga Eupromera, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eupromera

Eupromera disparilis


Kahenera sa mga sunoga ang Grammoplites. Ang Grammoplites sakop sa kabanay nga sunoga.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Sunoga
Grammoplites

Grammoplites


Conselho de Governo Provisório das Forças Armadas (, AFPRC) é uma junta militar e governo de transição que assumiu o controle da Gâmbia em julho de 1994 após um golpe militar.

Os quatro oficiais do Exército, liderados pelo Tenente Yahya Jammeh, depuseram o governo de Dawda Jawara com a justificativa de acabar com a extensa corrupção e com um governo não democrático. A junta proibiu a atividade política da oposição. O tenente Yahya Jammeh, presidente do Conselho de Governo Provisório das Forças Armadas, tornou-se chefe de Estado. Alguns meses depois, o capitão Sadibou Hydara, que era porta-voz da junta, e o capitão Sabali, vice-líder, foram acusados por Jammeh de conspirar um golpe de Estado e foram presos. O capitão Hydara foi torturado e morto na prisão.

O Conselho de Governo Provisório das Forças Armadas anunciaria um plano de transição para o regresso ao regime civil democrático. A Comissão Eleitoral Provisória Independente (CEPI) foi criada em 1996 para conduzir as eleições nacionais. O processo de transição incluiu a compilação de um novo cadastro eleitoral; a adoção de uma nova constituição por referendo em agosto do mesmo ano; eleições presidenciais em setembro daquele ano e eleições legislativas em janeiro de 1997, respectivamente. O Coronel Jammeh se reformou do exército para concorrer à presidência. Jammeh venceria as eleições e foi nomeado presidente da Gâmbia em 6 de novembro de 1996.

História da Gâmbia
Política da Gâmbia


er et præfektur i Japan.

Præfekturet ligger i regionen Chūbu på nordkysten af den centrale del af Japans hovedø Honshū. Det har et areal på og et befolkningstal på  indbyggere. Hovedbyen og den største by er byen Toyama.

Referencer

Eksterne henvisninger

Japans præfekturer

Toyama-præfekturet


Tonija ili toničnost je mjera efektivnog gradijenta osmotskog pritiska, koji je definiran vodenim potencijalom dva rastvora koji su odvojeni polupropusnom membranom. Drugim riječima, tonija je relativna koncentracija rastvorene supstance u otopini koja određuje pravac i obim difuzije.  Obično se koristi kada se opisuje odgovor ćelije koja je uronjena u vanjski rastvor.

Za razliku od osmotskog pritiska, na toniju utiču samo rastvorene supstance koje ne mogu proći kroz membrane, jer samo one omogućuju djelotvoran osmotski pritisak. Rastvorene supstance mogu da slobodno prelaze membrane ne utičući na toniju, jer će uvijek biti u jednakim koncentracijama na obje strane membrane. To je također jedan od faktora koji utiče na imbibiciju.
Postoje tri kategorije tonije koje rastvori mogu imati u međusobnim odnosima:
hipertonija,
hipotonija, i
izotonija.

Hipertonija

Hipertonični rastvor ima veću koncentraciju rastvorenih materija od drugog. U biologiji, tonija rastvora se obično odnosi  na koncentraciju određenog raztvora u odnosu na neki drugi na suprotnoj strani ćelijske membrane. Rastvor izvan ćelije zove se hipertonični ako ima veću koncentraciju rastvorenih materija od citosola unutar ćelije. Kada je ćelija uronjena u hipertonični rastvor, osmotski pritisak ima tendenciju da prisili vodu da ističe iz ćelije, kako bi se uravnotežile koncentracije rastvorenih materija na obje strane ćelijske membrane. Tonija citosola je obrnuta, tj. on je hipotoničan, suprotno od vanjskog rastvora.

Kada se biljne ćelije nađu u hipertoničniom rastvoru, fleksibilne ćelijske membrane udaljavaju se od čvrstih ćelijskih zidova, ali ostaju uz zid na mjestima pod nazivom plazmodezme. Ćelije često imaju ulogu jastučeta za igle, a plazmodezme skoro prestaju funkcionirati, jer postaju sužene, u stanju poznatom kao plazmoliza. Kod  biljnih ćelija, pojmovi izotoničnosti, hipotoničnosti i hipertonije ne mogu se precizno koristiti, jer pritisak ćelijskog zida značajno utiče na tačku osmotske ravnoteže.

Neki organizmi razvili su složene načine izbjegavanja hipertonije. Naprimjer, slana voda je hipertonična za ribe koje u njoj žive. Budući da je ribama potrebno veliko područje škržne površine u kontaktu s morskom vodom za razmjenu plinova, osmozom gube vodu iz škržnih ćelija. Na taj gubitak reaguju pijenjem velike količine slane vode i aktivnim izlučivanjem viška soli. Ovaj proces se naziva osmoregulacija.

Hipotonija

Hipotonični rastvor ima manju koncentraciju rastvorenih materija od drugog poređenog rastvora. U biologiji, rastvor izvan ćelije je  hipotoničan ako ima manju koncentraciju rastvorenih materija u odnosu na citosol. Zbog osmotskog pritiska, voda se raspršuje u ćeliji, a u njoj se često pojavljuju turgidnost ili bubrenje.

Kod ćelija bez ćelijskih zidova, kao što su životinjske ćelije, ako je gradijent dovoljno velik, uzimanje viška vode može proizvesti dovoljno pritiska da izazove citolizu ili rasprsnuće ćelije.

Kada su biljne ćelije u hipotoničnom rastvoru, središnja vakuola preuzima dodatnu vodu i gura ćelijsku membranu uz ćelijski zid.  Čvrstina ćelijskog zida gura je natrag sprečavajući ćelije od pucanja. To se naziva turgorski pritisak.

Izotonija

Za dva rastvora se kaže da su izotonični kada je uspješna osmolska koncentracija međusobno izjednačena. U biologiji, rastvori na obje strane ćelijske membrane su izotonični ako je jednaka koncentracija rastvorenih materija unutar ćelija sa koncentracijom rastvorenih materija izvan ćelije. U ovom slučaju, ćelija niti bubri niti se smanjuje, jer ne postoji gradijent koncentracije da podstakne širenje velike količine vode kroz ćelijske membrane. Molekule vode se slobodno razlijevaju kroz plazma membranu u oba smjera, a ako je stopa razlivanja vode ista u oba smjera, ćelije neće ni dobijati ni gubiti vodu.

Izoosmotski rastvor može biti hipotoničan ako je u stanju probiti ćelijske membrane. Naprimjer, izosmotski rastvor ureje  hipotoničan je za crvena krvna zrnca, uzrokujući njihovu razgradnju. To se dešava zbog ulaska ureje u ćeliju, što smanjuje njegov gradijent koncentracije, a zatim i vodu. Osmolarnost medicinskog fiziološkog rastvora je 9 grama kuhinjske soli (NaCl) rastvorenog u vodi na ukupnu zapreminu od jednog litra, blisko je približna osmolarnosti NaCl u krvi (oko 290 mOsm/L). Stoga, fiziološka otopina gotovo je izotonična krvnoj plazmi. Ni natrijevi niti hlorni ioni ne mogu slobodno proći kroz plazma membranu, za razliku od ureje.

Također pogledajte
Osmoza
Osmotski pritisak

Reference

Citologija

Tonija


31. juli er dagur 212 í árinum í gregorianska kalendaranum (dagur 213 um skotár er). 153 dagar eru eftir av árinum.

Hendingar
 2014 - Fiskvinnunevndin í ES samtykti at taka handilsforðingarnar móti Føroyum aftur. Í eitt ár hevur ES bannað øllum innflutningi av sild og makreli úr Føroyum, tí Føroyar høvdu ásett sær eina sildavotu, sum hini strandalondini ikki kundu góðtaka.
 2013 - ES avgerð at seta í verk boykott móti innflutningi av føroyskari sild.
 2013 - Hvalbiartrolarin Gullberg sakk norðanfyri Føroyar, øll manningin varð bjargað.
 2011 - HM í svimjing á langgeil í Shanghai. Pál Joensen gjørdist nummar fýra í finaluni í 1500 metrar frí við tíðini 14:46.33, sum var nýtt Norðurlendskt met og kvalifiseraði seg klárt til Summar-OL 2012.
 2010 - Føroyski rógvarin og ævintýrarin Livar Nysted setti nýtt heimsmet saman við trimum øðrum, tá teir róu um norður Atlantshavið úr New York til Scilly Oyggjarnar á 43 dagar, 21 tímar og 26 minuttir. Gamla metið var 114 ára gamalt, sett av tveimum norðmonnum.

Føðingar
 1919 - Primo Levi, italskur rithøvundur (d. 1987).
 1926 - Hilary Putnam, amerikanskur heimspekingur (d. 2016)
 1946 - Árni Dahl, føroyskur rithøvundur.
 1947 - Richard Griffiths, enskur sjónleikari (d. 2013)
 1962 - Wesley Snipes, amerikanskur sjónleikari.
 1965 - J.K. Rowling, enskur rithøvundur, hon hevur skrivað bøkurnar um Harry Potter.
 1979 - Carlos Marchena, spanskur fótbóltsleikari.

Andlát
 1875 - Andrew Johnson, amerikanskur forseti (f. 1808)
 1886 - Franz Liszt, ungarskur tónasmiður (f. 1811)
 2012 - Gore Vidal, amerikanskur rithøvundur (f. 1925)
 2017 - Jeanne Moreau, fronsk sjónleikarinna (f. 1928)
 2022 - Fidel V. Ramos, filipinskur forseti (f. 1928)

Juli, 31.

31. juli


Giuseppe Spinelli (1694-1763) – cardinale italiano
 Giuseppe Spinelli (1908-1987) – politico italiano
 Giuseppe Spinelli (1985-) – giocatore di baseball italiano

Giuseppe Spinelli


Ungarn Rundt 2020 var den 41. udgave af det ungarske landevejscykelløb. Løbet foregik i perioden 29. august til 2. september 2020. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2020 og var i kategorien 2.1. Den samlede vinder af løbet blev ungarske Attila Valter fra .

Hold og ryttere

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger

2020
UCI Europe Tour 2020

Ungarn Rundt 2020


P.MC e DJ Deco Murphy foi uma dupla de rap brasileira formada pelo rapper P.MC em parceria com o DJ Deco Murphy.

A dupla foi formada na cidade mineira de Juiz de Fora em 1988, quando se apresentavam em bailes e concursos de rap. Em 1998 lançaram seu único CD, "Identidade", pelo selo Virgin Records. Deste álbum, eles emplacaram as faixas "Alô Brasil" e "Vamo Falá", que chegou a destacar-se nas rádios da cena rap e hip hop paulistanas, e Vai Pirar, que conta com a participação do Charlie Brown Jr.

Eles passam a participar ativamente do cenário Rap e Hip-Hop paulista, compondo e cantando em diversos encontros e shows. A parceria ainda viajaria para a Inglaterra e Alemanha para participar de simpósio de cultura hip hop e do famoso Battle of the Year, a grande batalha das "crews" ou equipes de Hip Hop.

Em 1999, os dois se juntariam ao MC Suave para formar o Jigaboo.

Discografia
1998 - Identidade (Virgin Records, CD)

Prêmios e Indicações

Duplas de rap do Brasil

P.MC e DJ Deco Murphy


Kohautia quartiniana is 'n eenjarige plant wat deel is van die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Ethiopië.

Bron
 Plants of the World Online

quartiniana
Flora van Ethiopië
Endemiese plante van Ethiopië

Kohautia quartiniana


Gigi e Andrea è un duo comico italiano composto dagli attori bolognesi Gigi Sammarchi e Andrea Roncato.

Storia
Esordiscono in un locale bolognese, il Club 37, verso la metà degli anni settanta.

Esordiscono in Rai 1 nel 1978 con lo spettacolo legato alla Lotteria Italia Io e la Befana, insieme a Raimondo Vianello e Sandra Mondaini. L'anno prima erano apparsi per la prima volta in TV nella trasmissione A modo mio, condotta da Memo Remigi.

Nel 1980 sono nel cast del programma televisivo di Rai 2 C'era due volte, diretto da Enzo Trapani; nello stesso anno, il duo esordisce al cinema, seppur in ruoli differenti, nel film a episodi Qua la mano, di Pasquale Festa Campanile.

Nel 1981 prendono parte al programma condotto da Loretta Goggi, Hello Goggi, primo varietà di Canale 5. Nel 1983 partecipano al varietà televisivo Premiatissima, lo show del sabato sera condotto da Johnny Dorelli.

Nel 1986 partecipano a Grand Hotel, insieme a Massimo Boldi, Franco Franchi e Ciccio Ingrassia, Massimo Ciavarro e Carmen Russo.

Nel 1987 partecipano a Festival, condotto da Pippo Baudo e Lorella Cuccarini, a cui partecipavano anche comici come Zuzzurro e Gaspare.

Nel 1988 arriva la serie tv di successo Don Tonino con Manuel De Peppe e Vanessa Gravina.

Filmografia

Cinema
Qua la mano, regia di Pasquale Festa Campanile (1980)
I camionisti, regia di Flavio Mogherini (1982)
Acapulco, prima spiaggia... a sinistra, regia di Sergio Martino (1983)
Se tutto va bene siamo rovinati, regia di Sergio Martino (1984)
L'allenatore nel pallone, regia di Sergio Martino (1984)
Mezzo destro mezzo sinistro - 2 calciatori senza pallone, regia di Sergio Martino (1985)
I pompieri, regia di Neri Parenti (1985)
Il lupo di mare, regia di Maurizio Lucidi (1987)
Rimini Rimini, regia di Sergio Corbucci (1987)
Tango blu, regia di Alberto Bevilacqua (1987)

Televisione
Doppio misto, regia di Sergio Martino (1985)
Don Tonino, regia di Fosco Gasperi serie TV (1988-1990)

Programmi televisivi

 A modo mio (Rete 1, 1977)
 Io e la Befana (Rete 1, 1978-1979)
 Domenica in (Rete 1, 1978-1979)
 C'era due volte (Rete 2, 1980)
 Tutto compreso (Rete 2, 1981)
 Hello Goggi (Canale 5, 1981)
 Premiatissima (Canale 5, 1983)
 Risatissima (Canale 5, 1984)
 Gigi e Andrea due comici in a...scesa (Rai 3, 1984)
 Supersanremo 1985 (Italia 1, 1985)
 Grand Hotel (Canale 5, 1986)
 Festival (Canale 5, 1987-1988)
 Sabato al circo (Canale 5, 1989-1990)
 Star 90 (Rete 4, 1990) Giudici
 Bellissime (Canale 5, 1990)
 Benvenuta Telecinco (Canale 5, 1990)
 Risate di Capodanno (Canale 5, 1990)
 Bellezze al bagno (Canale 5, 1991)
 Il ficcanaso (Rete 4, 1991)
 Luna di miele (Rai 1, 1992)
 Il TG delle vacanze (Canale 5, 1992)
 Risate di cuore (Canale 5, 1993)
 Ma mi faccia il piacere (Canale 5, 1993)
 Le cose buone della vita (Italia 7, 1994)
 Regalo di Natale (Canale 5, 1995)
 Stupido Hotel (Rai 2, 2003)

Premi
 2002 - Premio alla Carriera, conferito a Gigi e Andrea durante il Festival del Cabaret di Martina Franca

Note

Collegamenti esterni

Conduttori televisivi di Rai 1 degli anni 1970
Conduttori televisivi di Rai 2 degli anni 1980
Conduttori televisivi di Canale 5 degli anni 1980
Conduttori televisivi di Italia 1 degli anni 1980
Conduttori televisivi di Rai 1 degli anni 1990
Conduttori televisivi di Canale 5 degli anni 1990
Duo comici
Comici italiani

Gigi e Andrea


Kaliwatan sa alibangbang ang Stenoptilia aethiopica. Una ning gihulagway ni Christian Gibeaux ni adtong 1994. Ang Stenoptilia aethiopica sakop sa kahenera nga Stenoptilia, ug kabanay nga Pterophoridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kenya
 Etyopiya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kenya
Insekto sa Etyopiya
Stenoptilia

Stenoptilia aethiopica


An Pseudolaguvia ribeiroi in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Hora hadton 1921. An Pseudolaguvia ribeiroi in nahilalakip ha genus nga Pseudolaguvia, ngan familia nga Erethistidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pseudolaguvia

Pseudolaguvia ribeiroi


Arpège ( , Arpeggio) er en trestjernet fransk Michelinrestaurant i Paris, Frankrig. Chefkokken er Alain Passard. Restauranten var tidligere kendt som L'Archestrate af Alain Senderens. Passard købte restauranten af Senderens i 1986.

Restauranten blev tildelt en stjerne i Michelinguiden i dens første år og modtog endnu en snart derefter. Den modtog tre Michelinstjerner i 1996, som den siden har beholdt.

Restauranten blev kåret til verdens 8. bedste restaurant i The World's 50 Best Restaurants i 2018.

Arpège er kendt for at være velegnet for vegetarer og veganere.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Restauranter i Frankrig

Arpège


William Cotton Oswell (27 April 1818 – 1 Mei 1893) was 'n Engelse ontdekkingsreisiger in Afrika en ander gebiede.

Hy is in Leytonstone, Essex gebore en het Rugbyschool bygewoon. In 1837 het hy 'n pos by die Oos-Indiese Kompanjie in Madras verkry deur sy oom John Cotton, wat 'n direkteur van die maatskappy was. Hy het tien jaar daar aangebly, Tamil en ander tale geleer en chirurgie en medisyne studeer.

Hy is om gesondheidsredes na Suid-Afrika gestuur en het die Kalahari-woestyn in Betsjoeanaland (nou Botswana) verken en die Ngamimeer opgespoor. Hy het saam met David Livingstone aan ekspedisies na die Zambezirivier deelgeneem. Een van Livingstone se kinders, gebore in Botswana in 1851, se naam was William Oswell Livingstone. Op 'n ander ekspedisie het hy die eerste Europeër geword wat Mumbuluma-waterval en Kalambo-waterval gesien het in wat sedertdien Zambië geword het. Hy het in 1853 na Engeland teruggekeer en mediese pligte tydens die Krimoorlog verrig. In 1855–56 het hy in Noord- en Suid-Amerika gereis. In 1860 trou hy met sy vrou Agnes, vestig hom in Groombridge, Kent en het vyf kinders gehad.

Die spesie Rhinoceros oswellii is na hom vernoem (hierdie naam word nie meer in moderne taksonomie gebruik nie). Livingstone het beskryf dat Oswell noue ontkomings gehad het, nadat hy by twee geleenthede deur 'n renoster gekarnuffel is.

Verwysings

Britse ontdekkingsreisigers
Geboortes in 1818
Sterftes in 1893

William Cotton Oswell


An Paraleprodera vicina in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1940. An Paraleprodera vicina in nahilalakip ha genus nga Paraleprodera, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paraleprodera

Paraleprodera vicina


An Niphoparmena bispinosa in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Aurivillius hadton 1903. An Niphoparmena bispinosa in nahilalakip ha genus nga Niphoparmena, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Niphoparmena

Niphoparmena bispinosa


Die barometriese formule is 'n formule wat gebruik word om te modelleer hoe lugdruk (of digtheid) met hoogte verander.

Druk vergelykings

Daar is twee vergelykings vir die berekening van druk as 'n funksie van hoogte. Die eerste vergelyking is van toepassing op die standaardmodel van die troposfeer waarin aanvaar word dat die temperatuur met hoogte met 'n vervaltempo van :

Die tweede vergelyking is van toepassing op die standaardmodel van die stratosfeer waarin aanvaar word dat die temperatuur nie met hoogte verskil nie:

ː

waar:
  = verwysingsdruk
  = verwysingstemperatuur (K)
  = temperatuurvervaltempo (K/m) in ISA
  = hoogte waarop druk bereken word (m)
  = hoogte van verwysingsvlak b (meters; bv hb = 11 000 m)
  = gaskonstante: 8.3144598 J/(mol·K)
  = swaartekrag: 9.80665 m/s2
  = molêre massa van aarde se atmosfeer: 0.0289644 kg/mol

Die waarde van onderskrif b wissel van 0 tot 6 in ooreenstemming met elk van sewe opeenvolgende lae van die atmosfeer wat in die tabel hieronder getoon word. In hierdie vergelykings is g0, M en R* elk enkelwaardekonstantes, terwyl P, L, T en h meerwaardekonstantes is in ooreenstemming met die tabel hieronder. Die waardes wat vir M, g0 en R* gebruik word, is in ooreenstemming met die U.S. Standard Atmosphere, 1976, en veral die waarde vir R* stem nie ooreen met standaardwaardes vir hierdie konstante nie. Die verwysingswaarde vir Pb vir b = 0 is die gedefinieerde seevlakwaarde, P0 Pa of 29,92126  duim Hg. Waardes van Pb van b = 1 tot b = 6 word verkry uit die toepassing van die toepaslike lid van die paar vergelykings 1 en 2 vir die geval wanneer h = hb+1.

Digtheidsvergelykings

Die uitdrukkings vir die berekening van digtheid is byna identies aan die berekening van druk. Die enigste verskil is die eksponent in Vergelyking 1.

Daar is twee vergelykings vir die berekening van digtheid as 'n funksie van hoogte. Die eerste vergelyking is van toepassing op die standaardmodel van die troposfeer waarin aanvaar word dat die temperatuur met hoogte met 'n vervaltempo van  wissel; die tweede vergelyking is van toepassing op die standaardmodel van die stratosfeer waarin aanvaar word dat die temperatuur nie met hoogte verskil nie.

Vergelyking 1:

wat gelykstaande is aan die verhouding van die relatiewe druk- en temperatuurveranderinge

Vergelyking 2:
ː

waar
 = digtheid (kg/m3)
 = standaard temperatuur (K)
 = standard temperaturetemperatuurvervaltempo (sien tabel hieronder) (K/m) in ISA
 = hoogte bo seespieel (meters)
 = gaskonstante 8.3144598 N·m/(mol·K)
 = gravitasie versnelling 9.80665 m/s2
 = molêre massa van lug: 0.0289644 kg/mol

{| class="wikitable"
|-
! rowspan="2"|Onderskrif b
! colspan="2"|Hoogte bo seevlak (h)
! colspan="2"|Dighteid ()
! rowspan="2"|Standaard temperatuur (T''') (K)
! colspan="2"|Temperatuurvervaltempo (L)
|-
! (m) !! (vt)!! (kg/m3) !! (slug/vt3) !! (K/m) !! (K/vt)
|-
| align="center" |0
| align="center" |0
| align="center" |0
| align="center" |1.2250
| align="center" |
| align="center" |288.15
| align="center" |0.0065
| align="center" |0.0019812
|-
| align="center" |1
| align="center" |11 000
| align="center" |36,089.24
| align="center" |0.36391
| align="center" |
| align="center" |216.65
| align="center" |0.0
| align="center" |0.0
|-
| align="center" |2
| align="center" |20 000
| align="center" |65,616.79
| align="center" |0.08803
| align="center" |
| align="center" |216.65
| align="center" |-0.001
| align="center" |-0.0003048
|-
| align="center" |3
| align="center" |32 000
| align="center" |104,986.87
| align="center" |0.01322
| align="center" |
| align="center" |228.65
| align="center" |-0.0028
| align="center" |-0.00085344
|-
| align="center" |4
| align="center" |47 000
| align="center" |154,199.48
| align="center" |0.00143
| align="center" |
| align="center" |270.65
| align="center" |0.0
| align="center" |0.0
|-
| align="center" |5
| align="center" |51 000
| align="center" |167,322.83
| align="center" |0.00086
| align="center" |
| align="center" |270.65
| align="center" |0.0028
| align="center" |0.00085344
|-
| align="center" |6
| align="center" |71 000
| align="center" |232,939.63
| align="center" |0.000064
| align="center" |
| align="center" |214.65
| align="center" |0.002
| align="center" |0.0006096
|}

Afleiding

Die barometriese formule kan afgelei word deur die ideale gaswet te gebruik:

Aanvaar dat alle drukke hidrostaties is:

en deel die  deur die  vergelyking, dan kry ons:

Indien hierdie vergelyking geintegreer word vanaf die oppervlak tot the hoogte z word die volgende verkry:

Indien 'n liniere temperatuur verval  en konstante molêre massa en gravitasieversnelling aanvaar word, word die eerste barometriese formule verkry:

Indien geingetreer word deur 'n konstante temperatuur te aanvaar, word die tweede barometriese formule verkry:

In hierdie formule is R* die gaskonstante en die term  R*T/Mg'' gee die skaalhoogte (ongeveer gelyk aan 8.4 km vir die troposfeer).

(Vir presiese resultate moet onthou word dat atmosfeer wat water bevat nie as 'n ideale gas optree nie.)

Kyk ook
 Aarde se atmosfeer
 Lugdruk
 Druk

Barometriese formule


Il Qallimiut Tasia è un lago della Groenlandia. Si trova presso la costa del Mare del Labrador, a 60°43'N 45°23'O; appartiene al comune di Kujalleq.

Bibliografia
Gazetteer of Greenland, compilato da Per Ivar Haug, UBiT (Universitetsbiblioteket i Trondheim), agosto 2005, ISBN 82-7113-114-1

Laghi della Groenlandia

Qallimiut Tasia


An Comusia pallidula in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Holzschuh hadton 2005. An Comusia pallidula in nahilalakip ha genus nga Comusia, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Comusia

Comusia pallidula


Lovely Mary er en amerikansk stumfilm fra 1916 af Edgar Jones.

Medvirkende
 Mary Miles Minter som Mary Lane.
 Frank DeVernon som Claiborne Ogilvie Lane.
 Russell Simpson som Peter Nelson.
 Schuyler Ladd som Oscar Nelson.
 Ferdinand Tidmarsh som Wade Dempster.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1916
Dramafilm fra USA

Lovely Mary


An Sarosesthes fulminans in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Fabricius hadton 1775. An Sarosesthes fulminans in nahilalakip ha genus nga Sarosesthes, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sarosesthes

Sarosesthes fulminans


Luis Campos (born 21 July 1962) is a Salvadoran racewalker. He competed in the men's 20 kilometres walk at the 1984 Summer Olympics.

References

1962 births
Living people
Athletes (track and field) at the 1984 Summer Olympics
Salvadoran male racewalkers
Olympic athletes for El Salvador
Place of birth missing (living people)

Luis Campos (athlete)


O Kyoto Hannaryz é um clube profissional de basquetebol japonês sediado em Kyoto, Japão. A equipe disputa a B.League.

História
Foi fundado em 2009.

Ligações externas
Sítio oficial

Clubes de basquetebol do Japão

Kyoto Hannaryz


Major General Muhammad Hayat Khan was an Azad Kashmiri politician who served as the 15th President of Azad Kashmir from 1 November 1978 to 31 January 1983.

About

He was born on 20 December 1928 in the house of Sardar Sher Ali Khan in Chhota Gala, a village in Tehsil Rawalakot, District Poonch, Azad Kashmir. He received his education from Government High School Rawalakot and was commissioned into the Pakistan Army on 15 November 1958. He was awarded with Sitare-Imtiaz and Sitare Bisalat.

In 1977, with the advice of all political parties, the Legislative Assembly of AJK and AJK Council had been dissolved  while Sardar Muhammad Ibrahim Khan was the president. Major General Habib Ur Rahman was appointed as the president of AJK. Shortly after, he resigned due to illness.

On 5 November 1977, Marshal Law was announced in Azad Jammu and Kashmir. General Muhammad Hayat Khan, a brigadier at the time, was appointed as the Caretaker, and later the president of AJK.

References

Presidents of Azad Kashmir
1928 births
2010 deaths

Muhammad Hayat Khan (Azad Kashmiri politician)


Xuân Hiệp là một xã thuộc huyện Xuân Lộc, tỉnh Đồng Nai, Việt Nam.

Xã có diện tích 24,63 km², dân số năm 1999 là 11149 người, mật độ dân số đạt 453 người/km².

Hành chính
Xã Xuân Hiệp được chia thành 4 ấp: Bình Minh, Tam Hiệp, Tân Tiến, Việt Kiều.

Chú thích

Tham khảo

Xuân Hiệp, Xuân Lộc


Kaliwatan sa isda ang Nothobranchius robustus. Una ning gihulagway ni Ahl ni adtong 1935. Ang Nothobranchius robustus sakop sa kahenera nga Nothobranchius, ug kabanay nga Nothobranchiidae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kapos sa datos. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Aprika
Nothobranchius

Nothobranchius robustus


Kaliwatan sa insekto ang Eremiothrips shirabudinensis. Una ning gihulagway ni Yakhontov ni adtong 1929. Ang Eremiothrips shirabudinensis sakop sa kahenera nga Eremiothrips, ug kabanay nga Thripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Osbekistan

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Osbekistan
Eremiothrips

Eremiothrips shirabudinensis


Laurento () foi uma cidade da Antiga Roma, situada no Lácio, entre Ostia e Lavínio. Os escritores romanos afirmavam que era a antiga capital dos latinos, antes da morte do lendário rei Latino, após a qual Lavínio foi a capital. Em épocas históricas, Laurento uniu-se com Lavínio, com o nome de Lauro-Lavínio.

Durante o Império, Laurento foi a sede da villa imperial. Plínio, o Jovem tinha também uma villa na área.

''Laurêncio (feminino Laurência), que significa "de Laurento", foi um nome comum que sobrevive nas formas "Laurentino" e "Lourenço".

Povoações romanas na Itália
História do Lácio
Cidades da Roma Antiga

Laurento


An Apomecyna excavatipennis in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1969. An Apomecyna excavatipennis in nahilalakip ha genus nga Apomecyna, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Ghana. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apomecyna

Apomecyna excavatipennis


Olaf Roggensack (født 29. maj 1997 i Berlin, Tyskland) er en tysk roer.

Roggensack vandt en sølvmedalje ved OL 2020 i Tokyo, hvor han sammen med Johannes Weißenfeld, Laurits Follert, Torben Johannesen, Jakob Schneider, Malte Jakschik, Richard Schmidt, Hannes Ocik og styrmand Martin Sauer udgjorde den tyske otter. Tyskerne blev i finalen besejret med knap et sekund af guldvinderne fra New Zealand, mens Storbritannien vandt bronze.

Roggensack har desuden vundet en EM-guldmedalje i otter ved EM 2020 i Polen.

OL-medaljer
 2020:  Sølv i otter

Referencer

Eksterne henvisninger

Roere fra Tyskland
Olympiske medaljevindere i roning
Deltagere for Tyskland ved sommer-OL 2020
Olympiske sølvmedaljevindere fra Tyskland
Medaljevindere ved sommer-OL 2020
Personer fra Berlin

Olaf Roggensack


Marius Müller (Heppenheim, 12 de julho de 1993) é um futebolista profissional alemão que atua como goleiro pelo .

Goleiros da Alemanha
Futebolistas do RasenBallsport Leipzig
Naturais de Heppenheim
Futebolistas do FC Luzern

Marius Müller


Danmarksturneringen 1945-46 var den 33. sæson om Danmarksmesterskabet i fodbold for herrer organiseret af DBU. Mesterskabet blev vundet af B 93 foran KB. Det var klubbens niende DM-titel og dermed ny rekord.  Det blev samtidig sidste gang B 93 vandt det danske mesterskab i fodbold.<p>
Danmarksturneringen vendte tilbage til sit oprindelige format før 2. Verdenskrig med ti hold i den bedste række, som blev omdøbt fra Mesterskabsserien til 1. division.
DBU tog udgangspunkt i stillingen for sæsonen 1939-40 i fordelingen af pladserne. De ni bedste hold fra sæsonen 1939-40 deltog i den nye 1. division. HIK, der sluttede som nr. 10 og sidst i 1940, blev erstattet med B 1909.<p>
Sidste spilledag var Køge BK bagud 0-2 i Aarhus mod AGF og dermed på vej mod nedrykning. Køge vandt dog 3-2, så det i stedet blev B 1909, som rykkede ned.

Stillingen

Resultater

Kilder

Fodboldturneringer i Danmark

1. division 1945-46 (fodbold)


Kaliwatan sa isda ang Aphyosemion koungueense. Una ning gihulagway ni Sonnenberg ni adtong 2007. Ang Aphyosemion koungueense sakop sa kahenera nga Aphyosemion, ug kabanay nga Nothobranchiidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Aprika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Aprika
Aphyosemion

Aphyosemion koungueense


An Deuterocopus in uska genus han Lepidoptera. An Deuterocopus in nahilalakip ha familia nga Pterophoridae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Deuterocopus

Deuterocopus