Palermo es un corregimiento ubicado en el municipio de Paipa, situado en la provincia de Tundama, del departamento de Boyacá (Colombia), en las coordenas 5º 53' 52" de latitud norte y 73º 11' 31" longitud: oeste, con un clima templado a una altura de 2000  y temperatura promedio 24 °C. Incrustado así entre los departamentos de Boyacá y Santander. Limita con cinco municipios que son Charalá (Santander), Gámbita (Santander), Paipa, Duitama y Sotaquirá, municipio al cual perteneció en lo civil y eclesiástico , por más de tres siglos.

Generalidades
Para llegar al corregimiento de Palermo se pasa por la reserva regional de flora y fauna de Ranchería a 30 km del municipio de Paipa de los cuales se encuentran pavimentados aproximadamente 14km a 15km del centro de Paipa.

Demografia
El corregimiento cuenta con una población en su mayoría mestiza y blanca, producto de el desplazamiento de colonos provenientes del municipio de
Sotaquirá Boyacá (al cual perteneció su territorio por mas de tres siglos) y Gambita Santander, lo cual genero un arraigo cultural propio y único que lo diferencia cultural e históricamente del municipio de Paipa, generando tradiciones que se mantienen hasta el día de hoy.

Historia

Se remonta a los años de 1770 cuando este pequeño pueblo se le conocía como Pueblo Viejo, vereda de Sotaquirá y que luego en el año de 1820 fue bautizado por el Pbro. Dr Nicolás Álvarez con el nombre de PALERMO, este nombre fue colocado en honor de la virgen de Santa Rosalía que es proveniente de Palermo(Italia) y muy bien venerada en este corregimiento. Este corregimiento de Paipa es reconocido localmente por su belleza natural, gracias a que a él pertenecen varias cascadas, el Pozo del Pato y el parque natural Municipal Ranchería. El ascenso permite ver una hermosa panorámica del centro de Paipa.

Palermo fue elegido canónicamente como parroquia el 22 de septiembre del año 1962 por el Obispo de Tunja, Monseñor Ángel María Ocampo Berrío.

Los límites fueron designados principalmente en la parroquia de Gámbita en el año de 1808 y los demás límites fueron definidos en la notaria de Paipa en los años de 1913 Y 1915 respectivamente.

Palermo era otorgado y manejado por cédulas reales que confirmaban el título como propietarios de ciertos terrenos.

Palermo fue elegido como Corregimiento de Palermo (Boyacá) según el acuerdo del concejo Municipal de Paipa 025 del 9 de julio del año 1995.

División política

Actualmente el corregimiento de Palermo cuenta con 8 veredas que son:
 Peña Amarilla
 San Pedro
 El Retiro
 Curial
 Peña Blanca
 El Fical
 Guacamayas
 Centro (Palermo)  ;
 Y cuenta con una inspección de policía que es: El venado.

Superficie
Su extensión es considerable; tiene 258.5 km². y, en consecuencia es más de la mitad del municipio de Paipa que tiene un total de 395 km².

Economía

Se basa en la agricultura como papa, maíz, alverja, café, mora de castilla, caña de azúcar y la ganadería especialmente la de raza cebú y normando además de la cría de especies
menores. Con base en los productos que se producen se tiene una variedad de delicias como lo son los amasijos, las regañonas, amasijos blancos, la arepa cariseca y el queso palermano productos que son muy apetecidos por los turistas y visitantes.En una de las visitas del Gobernador de Boyacá a Palermo (Boyacá) resalta que las galletas autóctonas de Palermo (Boyacá) especialmente las regañonas y la arepa cariseca hay que darlas a conocer al país he incentivar su comercialización.

Además se cuenta con un proyecto de apriscos en la cría de camuros que son ovejas de pelo o de clima cálido.

Actualmente se lleva a cabo un proyecto de apiarios como la empresa Apicola Palermo Real en el territorio de Palermo para la producción de miel y polen de abejas.

Vías de comunicación

La carretera que conduce de Paipa a Palermo (Boyacá), que tiene unos 31 km, fue iniciada por el Ingeniero, Doctor Fortunato Ayala, al comenzar la década de los 50s (y aunque no se siguieron los mejores dictámenes de la técnica) al final se culminó la obra 20 años más tarde, cuando la carretera de Peña Blanca había llegado ya a Palermo (Boyacá).

Hay que anotar que el trayecto, desde Peña Amarilla hasta PALERMO, se siguió por el camino que habían trazado, por allá el año 17, don Miguel Jiménez y don Pedro Agudelo, para reemplazar el viejo camino que descendía al pueblo por la loma de San Antonio, en medio de los ríos.

La carretera de Duitama a Palermo (Boyacá) tiene un total de 41 km, divididos así: 31Km sobre la carretera de Torres hasta el sitio llamado el Carmen, y 10Km de allí hasta Palermo (Boyacá).

¿Por qué se llama "de Torres" a esta carretera? Un general de apellido Torres trazo el antiguo camino sobre el que se construyó más tarde dicha carretera. Esos Torres y unos Salcedos tenían posesiones en aquellas regiones y fueron quienes vendieron las montañas que pertenecen hoy día a los padres "Jesuitas".

Esta carretera a Palermo (Boyacá) fue terminada gracias a la visión y al impulso del entonces alcalde de Duitama, señor Don Manuel Castro, quien previo la ventaja de atraer a una región abandonada que podría contribuir con su simpatía hacia Duitama y también con el aporte de todos sus productos.

La carretera de Palermo (Boyacá) a Gámbita. Esta carretera, de aproximadamente 33 km fue concertada por dos jurisdicciones, después de una reunión previa, realizada en el sitio llamado "El Guamo" en donde se convino que cada cual construiría su trayecto, comenzando de su respectivo centro hasta llegar a los límites.

En corto tiempo realizaron lo pactado:y hoy día esta carretera presta un invaluable servicio a las dos comunidades, que por tiempo inmemorial tuvieron que transitar aquellos desfiladeros del Alto de Fimique para intercambiar productos.

Topografía

La topografía del territorio de Palermo (Boyacá) tiene una superficie tan irregular y accidentada que podría simplemente describirse - como una profunda depresión entre un macizo de montañas - que el tiempo y las vertientes caudalosas de remotas épocas, excavaron sobre las hendiduras y gargantas de los volcanes que formaron los Andes.

Por eso en aquel resquebrajamiento de montañas, quedaron variadas superficies de todos los niveles, altitudes y tamaños, como en un mosaico roto que el azar y el tiempo hubiesen armado de retazos. No hubo allí espacio para grandes altiplanicies, pero hay pequeñas mesetas, laderas, desfiladeros, y hondonadas que amplían las estribaciones de las cordilleras, como Peña Amarilla, El Retiro, Peña Blanca y el Venado, donde pacen hoy ganados de varias especies y crece una gran variedad de cultivos en huertas y labranzas.

La parte más abrupta, profunda y estrecha de este gigantesco Cañón que se vierte sobre Santander, comienza allí donde se encuentra el pintoresco caserío, pues es en el lugar donde se dieron cita los tres ríos: el Chontales, el Peña Amarilla y el Cuestano, y donde los tres, socavaron con el tiempo amplias laderas y empujaron la base de los cerros, cuyas crestas se asoman a pico sobre el pueblo.

Mirando desde aquel Cañón hacia la Cabecera, el panorama es un abanico abierto, cuyos pliegues rematan sobre los escarpados filos de la Rucia, el Soadátiva y la cordillera de los Verdegales que forman en conjunto, como una muralla en herradura, infranqueable por mucho tiempo , para los pueblos indígenas que habitaban los fértiles valles de Duitama, Sogamoso y Paipa.

Festividades

Sus tradiciones siempre se han conservado procurando mantenerlas basadas en las fiestas de los antepasados las celebraban y es así que el Corregimiento de Palermo tiene dentro de su calendario de eventos la celebración de la Semana Santa, las festividades de sus veredas El Retiro, San Pedro, Peña Blanca, la fiesta de la Virgen Del Carmen, festividades de la inspección de policía El Venado;

Las tres principales festividades que están institucionalizadas son:

 Las Ferias, Fiestas y Exposiciones Patronales que se realizan en el primer fin de semana del mes de septiembre en honor a su patrona, Santa Rosalía, donde se destacan muestras culturales, gastronómicas, artesanales, artísticas y ganaderas. Donde se realiza la tradicionales corralejas, juegos pirotécnicos y verbenas populares con artistas nacionales y de trayectoria internacional.

 Festival de La regañona, el queso palermano y la arepa cariseca que se realizan para el segundo puente de junio, en el cual se celebra un homenaje a los principales productos gastronómicos del corregimiento, con feria gastronómica, desfile de carrozas y comparsas, bailes  tradicionales, y verbenas populares con excelentes artistas de renombre nacional e internacional.

 El tradicional Aguinaldo Palermano que se realiza del 16 al 24 de diciembre; en el cual las 8 veredas y las vecinas veredas de chinata y la sabaneta del municipio Gambita Santander realizan cada una tiene su día en el aguinaldo donde realizan muestras artísticas y culturales que integran a la comunidades para esperar la anhelada navidad. También se realiza  el tradicional concurso de muñecos de año viejo el 31 de diciembre para despedir todos los años, festividades que se realizan para la integración cultural y diversión de propios y extraños.

Literatura

 RECUERDOS DE MI ALDEA (1995) Monografía de Palermo - Boyacá  Autor: Miguel Antonio Díaz Becerra

Turismo

Se caracteriza también por sus atractivos naturales tales como cascadas, ríos y caminos de herradura. Desde el centro de Palermo hasta el cerro de la muela es un recorrido exigente con un ascenso vertiginoso. Desde la cima del cerro se puede observar la cadena montañosa que separa los departamentos de Boyacá y Santander. También desde allí si se tiene el equipaje se puede practicar parapente volando y observando uno de los más bellos paisajes de Boyacá.

Entre sus atractivos turísticos están la cascada denominada La Chorrera una hermosa caída de agua en la Quebrada La Venta de aprox. 50 metros de caída libre ubicada a 10 minutos caminando del pueblo, también encontramos el Puente De La Ladera, El Pozo De Los Patos, quebrada "El Coso" y sus innumerables pequeñas cascadas y al colindar con el municipio de Gambita las famosas cascadas del Pie de Fimique.
También el Cerro de la Muela es un excelente mirador en el cual se puede observar hermosos paisajes y los límites de Boyacá y Santander. Al colindar Palermo muy cerca de la reserva regional de flora y fauna de Ranchería se ofrecen múltiples senderos ecológicos y el famosa Cascada Chorro Blanco que es una caída de agua de 15 metros aprox. ubicada en la misma reserva.

Además Palermo cuenta como un gran recurso turístico por estar rodeado de varios páramos muy importantes de Boyacá de los cuales nacen importantes quebradas, ríos y cascadas cuenta con una gran reserva hídrica importante que nutre varios municipios.

Cascadas de Pie de Fímeque

A 9 km del corregimiento de Palermo por la vía que conduce a Santander se aprecia en esta región los innumerables frondosos árboles, plantas nativas, caminos de herradura y el Río Palermo (Chontales). Se llega después de pasar por la vereda el Fical, a la vereda de Chinata (Gambita) , en donde encontramos muchas espectaculares cascadas en el sitio llamado Pie de Fímeque, sus aguas cristalinas, la tranquilidad y la belleza natural son motivaciones importantes para visitar este lugar.

Lugares de Interés de Palermo

Enlaces externos

Corregimientos de Boyacá

Palermo (Boyacá)


"Flu Shot" é o oitavo episódio da terceira temporada da série de televisão de comédia de situação norte-americana 30 Rock, e o 44.° da série em geral. O seu argumento foi escrito por produtor consultor Jon Pollack e foi realizado pelo produtor Don Scardino. A sua transmissão nos Estados Unidos ocorreu na noite de 15 de Janeiro de 2009 através da rede de televisão National Broadcasting Company (NBC). Dentre as estrelas convidadas para o episódio, estão inclusas Salma Hayek, Chris Parnell, George Bartenieff, Scott Bryce, e John Lutz.

No episódio, a argumentista Liz Lemon (interpretada por Tina Fey) fica consternada quando as suas férias na praia são canceladas, mas defende o direito da equipa do TGS with Tracy Jordan de receber vacinas contra a gripe do Dr. Leo Spaceman (Parnell), que não lhes são providenciadas devido a um suprimento limitado. No entanto, ela muda de ideias quando descobre que afinal de contas as suas férias não foram canceladas. Enquanto isso, Jack Donaghy (Alec Baldwin) começa a namorar a sua enfermeira Elisa Padriera (Hayek) e tenta fazr o relacionamento funcionar apesar de ela trabalhar sete dias por semana. Ao mesmo tempo, Tracy Jordan (Tracy Morgan) e Jenna Maroney (Jane Krakowski) decidem fazer algo para animar a equipa doente.

No geral, "Flu Shot" foi recebido com opiniões mistas pelos críticos especialistas em televisão do horário nobre, que condenaram-no pela sua qualidade aquém do padrão da série. O retorno de Parnell como o Dr. Spaceman foi igualmente criticado por não ter atingido os níveis de humor das suas participações passadas. De acordo com as estatísticas publicadas pelo serviço de mediação de audiências da Nielsen Media Research, o episódio foi assistido em uma média 6,634 milhões de domicílios norte-americanos durante sua transmissão original e recebeu a classificação de 3,2 e oito de share no perfil demográfico dos telespectadores na faixa dos dezoito aos 49 anos.

Produção
"Flu Shot" é o oitavo episódio da terceira temporada de 30 Rock. O seu guião foi escrito por Jon Pollack, produtor consultor da temporada que trabalhou em um enredo para a série pela segunda e última vez, e foi realizado por Don Scardino, produtor da temporada que alcançou o seu 17.° crédito como realizador na série.

Segundo o relatado por Fey no comentário do DVD para "Flu Shot," 30 Rock não foi autorizado a "afirmar ou insinuar" que o governo dos Estados Unidos realmente tinha esgotado as suas vacinas contra a gripe, como muitas piadas no guião original sofreram cortes. Além disso, houve "muitas reuniões" sobre onde estaria o ponto vermelho no braço de Liz Lemon. A actriz revelou ainda que o seriado teve que solicitar permissão à Disney para "implicar" que Jack e Elisa, no seu encontro romântico, estavam presentes no musical O Rei Leão, que foi concedida. As cenas românticas entre Jack e Elisa, que os mostraram em um parque à noite, foram filmadas em frente a um ecrã verde. De princípio, os produtores de 30 Rock quiseram dirigir-se a diversos locais na Cidade de Nova Iorque, mas acreditavam que enfrentariam muitas dificuldades para filmarem. As cenas de Liz na praia foram também filmadas em frente a um ecrã verde. Neste episódio, quando Kenneth fala francês pela primeira vez, diz "Ma chère maman, pourquoi? Pourquoi m'as tu laissé?" (). Depois, ele exprime "Je vous déteste" ().

Este episódio marcou a segunda de seis participações da actriz Salma Hayek em 30 Rock como a enfermeira Elisa Padriera, enfermeira da mãe de Colleen Donaghy e interesse amoroso de Jack. A sua estreia foi em "Señor Macho Solo," e ela viria a encerrar a sua estadia no seriado em "The Ones." O cantor e compositor canadense Michael Bublé gravou a música "Mr. Templeton" para ser inclusa neste episódio. Em entrevista ao canal de televisão canadense CablePulse 24 em Janeiro de 2009, Bublé informou que foi notificado pelo seu agente que tanto Alec Baldwin quanto Salma Hayek — fãs do cantor — esperavam que ele pudesse escrever uma "melodia engraçada" para este episódio, à qual ele concordou. O cantor foi referenciado no episódio anterior, "Señor Macho Solo," quando personagem de Hayek provoca Jack sobre suas muitas colecções de álbuns do artista. Bublé, fã de 30 Rock, revelou em entrevista à revista electrónica Entertainment Weekly que foi convidado pelo seriado a interpretar a música e, como resultado, foi ao estúdio do cantor canadense Bryan Adams em Vancouver para gravar "Mr. Templeton," tema co-composto por Jeff Richmond — produtor executivo e sonoplasta em 30 Rock, além de esposo da criadora Tina Fey.

Outras participações especiais neste episódio foram a de Scott Bryce como Michael Templeton, filho do Sr. Douglas Templeton, interpretado pela outra estrela convidada George Bartenieff. Bryce voltaria a fazer uma outra aparição na quarta temporada como Dave Hess, um antigo colega de Jack. Não obstante, embora os seus nomes tenham sido listados durante a sequência de créditos finais, os actores Judah Friedlander, Keith Powell, Kevin Brown e Grizz Chapman — respectivos intérpretes das personagens Frank Rossitano, James "Toofer" Spurlock, Dot Com Slattery, e Grizz Grizwold — não participaram de "Flu Shot."

Em "Flu Shot," o actor e comediante Chris Parnell fez a sua oitava participação especial em 30 Rock, e primeira da terceira temporada, a interpretar o Dr. Leo Spaceman. Parnell já foi integrante do elenco do Saturday Night Live (SNL), um programa de televisão humorístico norte-americano transmitido pela NBC no qual Fey — produtora executiva, showrunner e actriz principal de 30 Rock — foi argumentista-chefe entre 1999 e 2006. Vários outros membros do elenco do SNL já fizeram uma participação em 30 Rock. Eles são: Fred Armisen, Kristen Wiig, Will Ferrell, Jimmy Fallon, Amy Poehler, Julia Louis-Dreyfus, Bill Hader, Jason Sudeikis, Tim Meadows, Molly Shannon, Siobhan Fallon Hogan, Gilbert Gottfried, Bobby Moynihan, Rachel Dratch, Will Forte, Jan Hooks, Horatio Sanz, e Rob Riggle. Ambos Fey e Tracy Morgan fizeram parte do elenco principal do SNL, com Fey sendo ainda a apresentadora do segmento Weekend Update. Outros membros da equipa de 30 Rock que trabalharam em SNL são John Lutz, argumentista entre 2003 a 2010, e Steve Higgins, argumentista e produtor do SNL desde 1995. O actor Alec Baldwin apresentou o SNL por dezassete vezes, o maior número de episódios por qualquer personalidade.

Enredo
Liz Lemon (Tina Fey) está animada pela sua semana de férias, até receber uma mensagem de texto da sua assistente Cerie Xerox (Katrina Bowden) a informr-lhe que o hotel no qual planeava se alojar está lotado. Liz vai a uma consulta com o Dr. Leo Spaceman (Chris Parnell), que está a oferecer vacinas contra a gripe nos estúdios do TGS. Lá, ela descobre que as vacinas são dadas apenas a funcionários seleccionados da NBC. O seu chefe Jack Donaghy (Alec Baldwin) pede-lhe para listar os indivíduos mais importantes da sua equipa para receberem a vacina. Porém, Liz discorda dessa racionalização dos cuidados de saúde, e nega receber uma vacina. Jack considera dar uma das vacinas restantes ao estagiário Kenneth Parcell (Jack McBrayer), que se recusa, apesar de estar muito doente com a gripe. Mais tarde, Jack insiste em mudar a ideia de Liz, mas ela continua se recusando e exibe a sua solidariedade à equipa do TGS, que retribuiu com apreço. No entanto, a sua equipa vai ficando cada vez mais doente com o passar do tempo, fazendo-a entrar em pânico e receber a vacina. Jenna Maroney (Jane Krakowski) e Tracy Jordan (Tracy Morgan) decidem ajudar a equipa doente. Eles pensam em fornecer sopa a todos, mas são preguiçosos demais para seguir em frente. Então, ao invés disso, decidem vestir-se de palhaços e fazer um concerto malsucedido no palco do programa, onde acabam jogando uma torta na cara de Liz. A equipa defende Liz até ver o ponto vermelho na qual recebeu a vacina. Liz confessa que escolheu as férias em vez da equipa, pois mais tarde foi informada por Cerie que o hotel tinha na verdade quartos disponíveis, provocando que a equipa odeie-a por isso.

Enquanto isso, Jack deseja passar um tempo com a sua nova namorada Elisa Padriera (Salma Hayek), cujo trabalho como enfermeira não permite. Enquanto cuida de um homem idoso e demente chamado Sr. Douglas Templeton (George Bartenieff), Jack convence-a a passar um tempo com ele, ao qual Elisa cede mas leva o Sr. Templeton consigo. Um dia, enquanto se preparam para sair novamente, Jack e Elisa ficam chocados quando o filho do Sr. Templeton, Michael (Scott Bryce), faz uma visita inesperada. O idoso conta ao filho sobre as escapadas noturnas da enfermeira, embora Elisa diga ao filho que a história não é verdadeira. Enquanto Elisa distrai o filho, Jack tenta sair do apartamentomas é visto pelo Sr. Templeton. Jack explica-lhe a sua situação com Elisa, e ele entende e promete não contar mais nada ao seu filho.

Referências culturais

A cena na qual Liz anda pelos estúdios da NBC e depara-se com os membros da sua equipa todos adoecidos e parecidos com zumbis é uma paródia do vídeo musical de "Thriller" (1983), êxito do artista norte-americano Michael Jackson. Quando Liz encontra-se com Pete Hornberger (Scott Adsit), ele transforma-se em um zumbi, tal como o acontecido com Jackson no teledisco.

Tentando convencer Liz a aceitar a vacina contra a gripe para que possa desfrutar das suas férias, Jack aconselha-a a ir a St. Bartlebys e recuperar o que quer que tenha sobrado do seu groove, fazendo uma referência ao enredo do filme How Stella Got Her Groove Back (1998) e um trocadilho com São Bartolomeu, uma colectividade ultramarina da França nas Caraíbas. Enquanto conversam nos estúdios da NBC, Tracy diz que Liz é parecida com a personagem-título de Tootsie (1982), uma comédia romântica satírica. Em outra cena do episódio, Liz menciona ter se informado acerca da assistência médica de Cuba assistindo ao trailer do documentário político Sicko (2007) quando foi ao cinema ver Alvin e os Esquilos (2007). Outro filme mencionado em "Flu Shot" foi Patch Adams (1998), por Tracy, enquanto Jack fez menção à série de televisão Matlock, transmitida pela NBC entre 1986 e 1992.

Transmissão e repercussão

Audiência

Nos Estados Unidos, "Flu Shot" foi transmitido pela primeira vez na noite de 15 de Janeiro de 2009 pela NBC como o 44.° episódio de 30 Rock. Naquela noite, de acordo com os dados publicados pelo serviço de mediação de audiências Nielsen Ratings, foi assistido por uma média de 6,634 milhões de agregados familiares norte-americanos, e recebeu a classificação de 3,2 e oito de share no perfil demográfico dos telespectadores entre os dezoito aos 49 anos de idade. Isso significa que foi visto por 3,2 por cento de todas as pessoas de dezoito a 49 anos de idade, e por oito por cento de todas as pessoas de dezoito a 49 anos de idade que estavam assistindo a televisão no momento da transmissão. Em relação a "Señor Macho Solo," episódio transmitido na semana anterior, "Flu Shot" teve uma melhoria de 33 por cento em classificação no perfil demográfico dos telespectadores entre os dezoito aos 49 anos de idade, e de 23 por cento em número de telespectadores.

Análises da crítica

Embora tenha tido vários aspectos dos quais gostou, para Robert Canning, analista de televisão do portal britânico IGN, o episódio "como um todo" não foi completamente satisfatório e ficou aquém do padrão de 30 Rock. Pessoalmente, Canning não ficou feliz pela ideia de Liz tirar férias tropicais, alegando que aquela "não é a Liz que eu conheço. Mas mesmo ignorando isso, as partes envolvidas, especialmente as sequências de Liz na praia, não foram muito inspiradas." Canning criticou ainda a história de Jack e Elisa pela sua fraqueza. O contribuinte Bob Sassone, na sua análise para a coluna televisiva TV Squad do portal AOL, questionou se "é impressão minha ou este foi um dos episódios mais carentes de 30 Rock? Não é que tenha sido terrível... mas este pareceu estar apenas a formar meandros. Não foi tão engraçado quanto outros episódios... e toda aquela coisa de tripulação-como-zumbis-com-gripe foi um pouco surreal demais, mesmo para este programa." Mais adiante no eu argumento, Sassone opinou que a subtrama de Tracy e Jenna começou engraçada, mas terminou "de uma maneira esfarrapada e previsível."

Alan Sepinwall, colunista de televisão do jornal The Star-Ledger, foi mais um analista que mostrou desapreço pela "decepção" que foi "Flu Shot." Segundo Sepinwall, a história de Jack e Elisa "pareceu algo saído de uma comédia péssima dos anos 80 — e nem sequer a versão 30 Rock de um episódio de comédia péssimo dos anos 80." Além disso, "o retorno tão esperado" de Chris Parnell "não foi tão engraçado nem ridículo quanto poderia ter sido." O colunista, no entanto, observou que o episódio teve sim um bom momento, no qual Kenneth sugeriu a Tracy que ele e Jenna fornecessem sopa à equipa doente, com Tracy respondendo "Com o quê? Meus braços?" De acordo com Myles McNutt, analista de televisão para o blogue My Cultural Learnings, "Flu Shot" não conseguiu fazer justiça à reputação humorística de 30 Rock, "especialmente com Salma Hayek em um papel convidado bastante inútil como o novo interesse amoroso de Jack." Acerca das outras tramas, McNutt ficou com a impressão de que "poderia ter sido usado um pouco mais de esperteza," descrevendo o episódio como "nada horrível, nada doloroso, apenas nada que me faça observar 30 Rock como uma sensação cómica." O único aspecto elogiado pelo resenhista foi a participação do Dr. Spaceman, sua personagem recorrente favorita.

Não obstante, nem todos os comentários foram maioritariamente negativos, tais como os da repórter Claire Zulkey do jornal de entretenimento A.V. Club, que escreveu: "Para mim, existem dois tipos de episódios de 30 Rock: os realmente muito bons, nos quais todas as partes juntam-se para formar um todo maravilhoso, e os muito bons, nos quais há piadas e falas memoráveis, mas colocadas todas juntas para cria um tipo de episódio irregular. Foi a isso que me pareceu o episódio desta noite." Zulkey expressou ainda que a cena dos zumbis "não funcionou," excepto quando Liz quebrou um porta-retrato na cabeça do produtor Pete, e apontou a "parte mais engraçada" de "Flu Shot" como o olhar nos rostos de Jack e Elisa "enquanto os animais de O Rei Leão caminhavam pela platéia." Em um tom mais positivo, para o tablóide norte-americano The Palm Beach Post, o jornalista Kevin D. Thompson relatou que "Flu Shot" contém muitas falas engraçadas. Em um tom ainda mais positivo em uma resenha para a revista digital Paste, Jeremy Medina opinou que "depois de assistir The Office rodar seus pneus nesta temporada e não ir a lado nenhum," este episódio ajudou-o a perceber que 30 Rock ainda está na sua melhor forma. Medina expressou que, juntamente com "Señor Macho Solo," este foi um dos episódios mais engraçados da terceira temporada, que tinha estado um pouco para cima e para baixo até então.

Em Março de 2020, Patrick McDonald fez uma análise para a página digital HollywoodChicago na qual comentou sobre como "Flu Shot" foi uma previsão da pandemia de COVID-19, escrevendo: "Na cena inicial do diálogo entre Jack e Elisa, Elisa (que é enfermeira) descreve um paciente totalmente desconectado da realidade. Jack responde: 'Isso me lembra, eu tenho que ligar para Lou Dobbs.' Dobbs é apresentador do canal de televisão de negócios da Fox News e um líder de torcida descarado de Donald Trump." Em uma análise meticulosa daquela cena, McDonald notou que Jack posa em uma foto com Trump.

Ligações externas

30 Rock (3.ª temporada)
Episódios de 2009
Episódios de televisão realizados por Don Scardino

Flu Shot


Hokej na travi na OI 2016. u Rio de Janeiru održavao se od 6. do 19. kolovoza na terenima Centro Nacional de Hóquei. Natjecale su se 24 reprezentacije po 12 u muškoj i ženskoj konkurenciji.

Osvajači medalja i plasman

Vidi još
Hokej na travi na OI 2012.

Izvor

Vanjske poveznice
 Međunarodna hokejaška organizacija

Hokej na travi
Hokej na travi na Olimpijskim igrama

Hokej na travi na OI 2016.


Francisco Arce (født 2. april 1971) er en tidligere paraguayansk fodboldspiller.

Paraguays fodboldlandshold

|-
|1995||5||0
|-
|1996||5||1
|-
|1997||12||0
|-
|1998||11||2
|-
|1999||5||0
|-
|2000||4||0
|-
|2001||6||1
|-
|2002||8||1
|-
|2003||4||0
|-
|2004||1||0
|-
!Total||61||5
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Paraguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1998
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2002

Francisco Arce


Hava kirliliği, canlıların sağlığını olumsuz yönde etkileyen ve havadaki yabancı maddelerin, normalin üzerinde miktar ve yoğunluğa ulaşmasıdır.

Hava kirliliği; havada katı, sıvı ve gaz şeklindeki yabancı maddelerin insan sağlığına, canlı hayatına ve ekolojik dengeye zarar verecek miktar, yoğunluk ve uzun sürede atmosferde bulunmasıdır. İnsanların çeşitli faaliyetleri sonucu meydana gelen üretim ve tüketim aktiviteleri sırasında ortaya çıkan atıklarla hava tabakası kirlenerek, yeryüzündeki canlı hayatını olumsuz yönde etkilemektedir.

Hava kirliliği yüzünden her sene 7 milyon kişi ölmekte.

Isınmadan kaynaklanan hava  kirliliği
Isınma amaçlı, düşük kalorili ve kükürt oranı yüksek kömürlerin  yaygın olarak kullanılması ve yanlış yakma tekniklerinin  uygulanması hava kirliliğine yol açar.

Motorlu taşıtlardan kaynaklanan hava kirliliği

Nüfus artışı ve gelir düzeyinin yükselmesine paralel olarak, sayısı hızla artan motorlu taşıtlardan çıkan egzoz gazları, hava kirliliğinde önemli bir faktör oluşturmaktadır, mesela partikül  ve azot dioksit.

Sanayiden kaynaklanan hava kirliliği
Sanayi tesislerinin kuruluşunda yanlış yer seçimi, çevrenin korunması açısından gerekli tedbirlerin alınmaması (baca filtresi, arıtma tesisi olmaması vb.), uygun teknolojilerin kullanılmaması, enerji üreten yakma ünitelerinde vasıfsız ve yüksek kükürtlü yakıtların kullanılması, hava kirliliğine sebep olur.

Hava kirliliğinin sonuçları
Kirli hava, insanlarda solunum yolu hastalıklarının artmasına sebep olmaktadır. Örneğin; kurşunun kan hücrelerinin gelişmesini ve olgunlaşmasını engellediği, kanda ve idrarda birikerek sağlığı olumsuz yönde etkilediği, karbon monoksit (CO)'in ise, kandaki hemoglobin ile birleşerek oksijen taşınmasını aksattığı bilinmektedir. Bununla birlikte kükürt dioksit (SO2)'in, üst solunum yollarında keskin, boğucu ve tahriş edici etkileri vardır. Özellikle duman akciğerden alveollere kadar girerek olumsuz etki yapmaktadır. Cilt hastalıkları, saç dökülmesi, akciğer hastalıkları ve kansere yol açtığı somut bir gerçektir. Ayrıca kükürt dioksit ve ozon bitkiler için zararlı olup; özellikle ozon, ürün kayıplarına sebep olmakta ve ormanlara zarar vermektedir. Kirli hava kilo yapar  ve genleri etkiler. Azot dioksit(NO2) çocuklarda astım ve akciğer hastalıklarına yol açabiliyor.

Sanayi, endüstri ve ısınmada kullanılan fosil yakıtlar ile ormanların tahribi ve arazi değişmesi sonucu, atmosferdeki karbondioksit miktarının %5 oranında arttığı tespit edilmiştir. Bunun ise küresel ısınmaya yol açabileceği öngörülmektedir.

300 milyon çocuk 'zehir soluyor'.

Hava kirliliğini önlemek için alınabilecek tedbirler

Hükûmet
 Kentlerde kömür kullanımı yasaklanmalı
 Kömür santraller kapatılmalı
 İnsanlar toplu taşımacılığa özendirilmeli, elektrikli toplu ulaşım araçlarında kullanılması yaygınlaştırılmalı
 Kentlerde arabaların egzozlarından kaynaklanan kirliliğin azaltılması için önlemler alınmalıdır.
 Karbon piyasası ya da vergisi yaratılmalı
 Sanayi tesislerinin bacalarına filtre takılması sağlanmalı, ayrıca sanayi kuruluşları yer seçimi düzenli yapılmalı,

Günlük Hayatta
 Kentlerde kömür kullanılmamalı
 Kentlerde ya yürümeye  ya bisiklet  ya da elektrikli araçlar kullanılmalı

Maliyet
Hava kirliliğinin maliyeti 225 milyar dolar. Temizliğin getirdiği fayda masraflardan daha büyük.

Dış bağlantılar
 HAVA KALİTESİ İNDEKSİ
 BreatheLife
 BBC hava kirliliği

Kaynakça

Çevre kirliliği

Hava kirliliği


Arthur Rougier, né le  à Limoges, est un pilote automobile français. Il est sacré champion de France de Formule 4 à l'issue de la saison 2017. Après une saison décevante en Formula Renault Eurocup en 2018, il s'oriente vers le grand tourisme et l'endurance, terminant entre autres  du championnat de France FFSA GT 2019, ainsi que vers le sim racing, en remportant notamment les Fanatec Esports GT Pro Series 2021.

Biographie

Carrière en monoplace avec un titre en F4 France (2016-2018)
Arthur Rougier débute en karting grâce à ses parents passionnés de sport automobile. Il évolue ensuite pendant une année au niveau régional, puis accède à la monoplace en disputant le championnat de France de Formule 4 2016. Il s'illustre lors de la sixième et dernière manche de la saison disputée sur le circuit de Barcelone en montant pour la première fois sur le podium lors de la première course puis en remportant la dernière.

L'année suivante voit le même programme être reconduit. Arthur Rougier s'adjuge 5 des 21 courses de la saison 2017, notamment les 3 courses de la manche courue sur le circuit de Spa-Francorchamps, et est finalement sacré champion devant Victor Martins avec 4 points d'avance.

Grâce à son titre ainsi que la prime associée, Arthur Rougier se dirige ensuite vers la Formula Renault Eurocup 2018 au sein de l'équipe Fortec Motorsport, et intègre la Renault Sport Academy. Il connaît une saison difficile avec pour meilleur résultat une  à Spa-Francorchamps. Avec la même écurie, il fait aussi une pige en Formula Renault 2.0 Northern European Cup.

Réorientation vers le grand tourisme et l'endurance
Non retenu au sein de la Renault Sport Academy à l'issue de la saison 2018, il oriente la suite de sa carrière vers le grand tourisme et l'endurance. Ainsi, il s'engage dans le championnat de France FFSA GT 2019 avec CD Sport. Il ne remporte aucune course mais termine  au championnat pour sa première saison dans la catégorie.

On le retrouve dans le championnat la saison suivante mais seulement en fin d'année, car le jeune homme prend part également au GT World Challenge Europe Sprint Cup 2020 avec le Saintéloc Racing. En parallèle, en raison de la pandémie de Covid-19 et des confinements associés, il s'investit particulièrement dans l'esport et plus précisément dans le sim racing, prenant notamment part à la première édition des 24 Heures du Mans virtuelles où il se classe sixième avec ses coéquipiers.

Il poursuit en GT World Challenge Europe Sprint Cup lors de la saison 2021 mais cette fois-ci avec l'équipe suisse Emil Frey Racing. Avec cette dernière, il dispute également la saison 2021 du GT World Challenge Europe Endurance Cup après avoir découvert ce championnat lors d'une course en 2020, ainsi qu'une manche de l'Intercontinental GT Challenge. Toujours engagé dans le sim racing, il est sacré champion du monde des Fanatec Esports GT Pro Series courues sur le jeu Assetto Corsa.

Fin 2021, il est annoncé qu'il a été choisi dans une liste de 23 sélectionnés par la marque Lamborghini pour disputer l'ADAC GT Masters en 2022.

Palmarès
 Championnat de France de Formule 4 : champion en 2017.

Résultats en compétition automobile

† Arthur Rougier étant un pilote invité, il était inéligible pour marquer des points.

Notes et références

Liens externes

  Fiche d'Arthur Rougier sur Driver Database.

Naissance en janvier 2000
Pilote automobile français
Pilote de karting

Arthur Rougier


A campervan, also referred to as a camper, caravanette, motor caravan or RV (recreational vehicle) in North America, is a self-propelled vehicle that provides both transport and sleeping accommodation. The term describes vans that have been fitted out, whereas a motorhome is one with a coachbuilt body.

Ambiguity with motorhome

The term motorhome is sometimes used interchangeably with campervan, but the former can also be a larger vehicle than a campervan and intended to be more comfortable, whilst the latter is more concerned with ease of movement and lower cost. For example, some campervans lack built-in toilets and showers, or a divide between the living compartment and the cab.

The United States term "recreational vehicle" (RV) is more analogous to motorhome than campervan.

Features

Campervans may be equipped either with a "pop-up" roof which is raised during camping, or a fixed roof, either shared with the commercial van that forms the basis of the vehicle (commonly a "high-top" model), or as part of a custom coach-built body.

Campervans usually have a small kitchen with a refrigerator (which is often powered by a choice of gas, battery, or mains electricity) and a two-burner gas hob and grill. They generally have dual-voltage lighting which can work from either a dedicated battery (other than the van battery) known as a deep-cycle or leisure battery, or from AC power, supplied at a campsite via a hook-up cable. Larger models may include a water heater, space heating and air conditioning, a portable toilet and an internal shower. Smaller models often carry a portable toilet, and sometimes an external shower that operates within the privacy of an awning.

The term "Dormobile" is sometimes used generically in the United Kingdom due to a once highly popular conversion brand, and "Kombi" is used in Australia and other countries. The popularity of this type expanded in the 1950s after Volkswagen commissioned the Westfalia company to use the Kombi version of their Type 2 transporter as the basis for a campervan.

Off-road variations

Off-road campervans are often referred to as 4WD or 4x4 campers. Some models include expandable tents mounted on the roof while others have pop-up roofs for additional sleeping space and storage.

Pop-up roof variants share certain design elements with roof tents as sometimes fitted to more robust four wheel drive off-road vehicles intended for expeditions rather than relaxed camping. A compromise between these two purposes is sometimes reached by basing the conversion on an off-road vehicle. Sometimes the conversion is demountable from the back of a pick-up truck body.

DIY and Self-Build Campervan Conversions
In recent years, converting vans into self-contained motorhomes or campervans has become a popular trend among people who want to own a motorhome or campervan but don't have the budget for a purpose built motorhome or professional conversion.

The conversion process involves stripping out the existing interior of the van and installing the new components. This can include insulating and lining the van, cutting and fitting furniture, installing electrical systems, new windows, a pop-up top and plumbing in a sink and water supply.

It is possible to do a hybrid conversion where large elements such as roof, windows and bed are installed by a professional company and the owner then completes the job themselves. Gas installation requires particular expertise and must either be completed or certified by a qualified engineer.

Insurance for a DIY campervan requires a policy that is flexible enough to cover the vehicle while it is a van, during the conversion process and when it is a completed campervan.

Classic Volkswagen and other campervans

There are several types of campervan manufactured by Volkswagen; depending on their age, they are colloquially referred to as either a splitty (split windscreen), a bay (bay framed windscreen), or a bricky ("brick" shaped van).

Although less popular, Mercedes also manufactured a similar-sized light van and conversions were reasonably common in the 1960s and 1970s. Of a similar size and vintage is the British Commer Spacevan conversion.

In Europe, the Citroën H-Van has also been used a base for many campervan conversions, and is popular amongst Dutch and Belgian users in particular. Ex-factory, it had several height and length configurations, and in all versions it had a low floor and high ceiling, a legacy of one of its original uses as a mobile shop. It does not usually need a pop-top to accommodate its users.

Modern mid-sized Japanese vans such as the Toyota Hiace are sometimes converted to have the appearance of a classic Volkswagen.

New concept car camper

The car camper is an estate car(UK) or a station wagon (USA) converted into a travel home. The rear cargo area is converted into a full double bed area usually with a fabricated aluminium framework. All equipment necessary to set up a well-appointed camp site is stored under the double bed with access through lidded areas under the bed. Unlike a standard station wagon where the camping equipment has to be removed before sleeping or a tent set up, the car camper is self-contained.

British and European size and type classifications

A-class (AC)

Similar to North American A-class recreational vehicles (sometimes known generically as "Winnebagos") but generally still smaller in Europe. Fully coachbuilt over a medium-to-large van chassis, from 7.5 tonnes and upwards. Highly appointed, sometimes with electrically operated slide-out (sideways) extensions to the living space, electricity-generating windmills and in very large models (of North American scale) sometimes even fitted with a hydraulically operated garage capable of transporting a small car.

Smaller (sub 7.5 tonnes) A class vehicles are also popular in Europe, similar in size to overcab coachbuilts, but without the base vehicle's cab. In its place, a (wider) cab is added, which allows for a drop-down bed to be fitted above. Recognisable by their large curved windscreens.

Overcab (OC)

Coachbuilt body, retaining the base van's cab, with a raised Luton van style area over the cab containing a bed. Other beds may be fixed in place, built by moving seats and tables, or lowered from the ceiling. Shower and toilet cubicles usually fitted. Sometimes including a garage for bikes, and may be large enough to support a mechanism for towing a small city car. Roughly comparable to the North American C-class (CC).

Common base vehicles include the Fiat Ducato, Renault Master, and Ford Transit.

Low profile (LP)

Coachbuilt but without a raised bed over the cab. Other beds may be fixed in place, built by moving seats and tables, or lowered from the ceiling.  Shower and toilet cubicles usually fitted. Garages and towing fittings may be carried as with the overcab designs.

Typical base vehicles are lighter-duty or smaller-engined variants of the same vehicles used for overcab designs.

High top (HT)

Based on a high-top van, typically of around 2.8 to 4.5 tonnes gross vehicle weight, without major coachbuilding modifications to the body. Beds typically fixed in place or built by moving seats and tables. Shower and toilet cubicles sometimes fitted.

Typical base vehicles are the same as for the coachbuilt designs, above. Often, a Dodge, GMC or Ford van will be professionally converted into a high top.

Rising roof (RR)

Often based on a relatively small van, typically 2 to 3 tonnes gross vehicle weight, including the classic Volkswagen Type 2, and with a roof which raises, usually with fabric sides, in a way not unlike a roof tent. Bed typically in the rising roof but also sometimes built by moving seats and tables. A rising roof is also sometimes used to allow for standing room in the vehicle. Shower and toilet cubicles rarely fitted.

The Volkswagen Transporter is a common base vehicle, and Ford Transits are also reasonably common.

Fixed roof (FR)

Also known as "surf vans" (or "surf buses") and "day vans". Typically similar in size to the rising roof designs. Beds usually built by moving seats and tables. Shower and toilet cubicles very rarely fitted.

The Volkswagen Transporter and Mercedes-Benz Vito are particularly common base vehicles. They have become the successors to the classic Volkswagen Type 2. Slightly smaller vans such as the Fiat Scudo may be used; on occasion, even smaller vans such as the Fiat Doblò are used to make casual light-duty campers with minimal facilities beyond sleeping space.

Dismountable (DM)

A coachbuilt body sits on a (sometimes modified) pick-up load-bed, and generally removable at campsites to allow the vehicle to be used.

Ford, Toyota, Nissan and Mitsubishi vehicles are common bases.

B-class (BC)

This term is not commonly used except for imported North American models, which may vary greatly in size from semi-low profile coachbuilts to van conversions.  Typically, a van chassis is provided without interior or some exterior features as an "incomplete vehicle" by an automobile manufacturer, and upfitted with RV amenities by a coachbuilder. It is then sold as a completed RV and usually has safety standards certification from the RV Industry Association.

North American van conversions

In North America there are many manufacturers of campervans. Since the 1970s, Japanese vans like the Toyota HiAce and the Datsun Urvan, as well as European models based on the Ford Transit, Fiat Ducato and Bedford vans, have become popular as base vehicles for conversions.

Amenities
A modern campervan may contain some or all of the following features:
 Propane gas- or electric-powered refrigerator
 Propane gas or electric cooktop, grill, or both
 Microwave oven
 Oven
 Propane gas- or electric-powered water heater
 One or more beds, some of which double-up as daytime seating
 Electricity supplied by "house" battery or external hook-up
 Built-in or cassette toilet with removable disposal tank – a flushing toilet with access usually outside the campervan for easy emptying. Some models have a swivel system for extra space.
 Shower
 Television (with an aerial, satellite dish, or both)
 Air conditioning (at least the normal vehicle's cab system)
 Room heater or central heating
 Potable water tank
 Wastewater tank for "grey" (wash) water and black (sewer) water
 Extendable external awning – an extendable canvas shade which offers protection from the sun.
 Generator – powered by gasoline, diesel or propane
 Solar panels – for additional electricity generation
 Bike rack – a carrying device for bicycles, usually fixed to the rear of the campervan.

See also

 Campervan hire agency
 Caravan park
 Conversion van
 Motorhome
 Recreational vehicle
 Travel trailer

References

External links

Van
Portable buildings and shelters
Recreational vehicles
Vans

Campervan


Acrophobia is an extreme or irrational fear or phobia of heights, especially when one is not particularly high up. It belongs to a category of specific phobias, called space and motion discomfort, that share similar causes and options for treatment.

Most people experience a degree of natural fear when exposed to heights, known as the fear of falling. On the other hand, those who have little fear of such exposure are said to have a head for heights. A head for heights is advantageous for hiking or climbing in mountainous terrain and also in certain jobs such as steeplejacks or wind turbine mechanics.

People with acrophobia can experience a panic attack in high places and become too agitated to get themselves down safely. Approximately 2–5% of the general population has acrophobia, with twice as many women affected as men. The term is from the , , meaning "peak, summit, edge" and , , "fear".

Confusion with vertigo

"Vertigo" is often used to describe a fear of heights, but it is more accurately a spinning sensation that occurs when one is not actually spinning. It can be triggered by looking down from a high place, by looking straight up at a high place or tall object, or even by watching something (i.e. a car or a bird) go past at high speed, but this alone does not describe vertigo. True vertigo can be triggered by almost any type of movement (e.g. standing up, sitting down, walking) or change in visual perspective (e.g. squatting down, walking up or down stairs, looking out of the window of a moving car or train). Vertigo is called height vertigo when the sensation of vertigo is triggered by heights.

Height vertigo is caused by a conflict between vision, vestibular and somatosensory senses. This occurs when vestibular and somatosensory systems sense a body movement that is not detected by the eyes. More research indicates that this conflict leads to both motion sickness and anxiety. Confusion may arise in differentiating between height vertigo and acrophobia due to the conditions' overlapping symptom pools, including body swaying and dizziness. Further confusion can occur due to height vertigo being a direct symptom of acrophobia.

Causes
Traditionally, acrophobia has been attributed, like other phobias, to conditioning or a traumatic experience. Recent studies have cast doubt on this explanation. Individuals with acrophobia are found to be lacking in traumatic experiences. Nevertheless, this may be due to the failure to recall the experiences, as memory fades as time passes. To address the problems of self report and memory, a large cohort study with 1000 participants was conducted from birth; the results showed that participants with less fear of heights had more injuries because of falling. Psychologists Richie Poulton, Simon Davies, Ross G. Menzies, John D. Langley, and Phil A. Silva sampled subjects from the Dunedin Multidisciplinary Health and Development Study who had been injured in a fall between the ages of 5 and 9, compared them to children who had no similar injury, and found that at age 18, acrophobia was present in only 2 percent of the subjects who had an injurious fall but was present among 7 percent of subjects who had no injurious fall (with the same sample finding that typical basophobia was 7 times less common in subjects at age 18 who had injurious falls as children than subjects that did not).

More studies have suggested a possible explanation for acrophobia is that it emerges through accumulation of non-traumatic experiences of falling that are not memorable but can influence behaviours in the future. Also, fear of heights may be acquired when infants learn to crawl. If they fell, they would learn the concepts about surfaces, posture, balance, and movement. Cognitive factors may also contribute to the development of acrophobia. People tend to wrongly interpret visuo-vestibular discrepancies as dizziness and nausea and associate them with a forthcoming fall. A traumatic conditional event of falling may not be necessary at this point.

A fear of falling, along with a fear of loud noises, is one of the most commonly suggested inborn or "non-associative" fears. The newer non-association theory is that a fear of heights is an evolved adaptation to a world where falls posed a significant danger. If this fear is inherited, it is possible that people can get rid of it by frequent exposure of heights in habituation. In other words, acrophobia could be attributed to the lack of exposure in early times. The degree of fear varies and the term phobia is reserved for those at the extreme end of the spectrum. Researchers have argued that a fear of heights is an instinct found in many mammals, including domestic animals and humans. Experiments using visual cliffs have shown human infants and toddlers, as well as other animals of various ages, to be reluctant in venturing onto a glass floor with a view of a few meters of apparent fall-space below it. Although human infants initially experienced fear when crawling on the visual cliff, most of them overcame the fear through practice, exposure and mastery and retained a level of healthy cautiousness. While an innate cautiousness around heights is helpful for survival, extreme fear can interfere with the activities of everyday life, such as standing on a ladder or chair, or even walking up a flight of stairs. Still, it is uncertain if acrophobia is related to the failure to reach a certain developmental stage. Besides associative accounts, a diathetic-stress model is also very appealing for considering both vicarious learning and hereditary factors such as personality traits (i.e., neuroticism).

Another possible contributing factor is a dysfunction in maintaining balance. In this case, the anxiety is both well-founded and secondary. The human balance system integrates proprioceptive, vestibular and nearby visual cues to reckon position and motion. As height increases, visual cues recede and balance becomes poorer even in normal people. However, most people respond by shifting to more reliance on the proprioceptive and vestibular branches of the equilibrium system.

Some people are known to be more dependent on visual signals than others. People who rely more on visual cues to control body movements are less physically stable. An acrophobic, however, continues to over-rely on visual signals whether because of inadequate vestibular function or incorrect strategy. Locomotion at a high elevation requires more than normal visual processing. The visual cortex becomes overloaded, resulting in confusion. Some proponents of the alternative view of acrophobia warn that it may be ill-advised to encourage acrophobics to expose themselves to height without first resolving the vestibular issues. Research is underway at several clinics. Recent studies found that participants experienced increased anxiety not only during elevation in height, but also when they were required to move sideways in a fixed height.

A recombinant model of the development of acrophobia is very possible, in which learning factors, cognitive factors (e.g. interpretations), perceptual factors (e.g. visual dependence), and biological factors (e.g. heredity) interact to provoke fear or habituation.

Assessment
ICD-10 and DSM-5 are used to diagnose acrophobia. Acrophobia Questionnaire (AQ) is a self report that contains 40 items, assessing anxiety level on a 0–6 point scale and degree of avoidance on a 0–2 point scale. The Attitude Towards Heights Questionnaires (ATHQ) and Behavioural Avoidance Tests (BAT) are also used.

However, acrophobic individuals tend to have biases in self-reporting. They often overestimate the danger and question their abilities of addressing height relevant issues. A Height Interpretation Questionnaire (HIQ) is a self-report to measure these height relevant judgements and interpretations. The Depression Scale of the Depression Anxiety Stress Scales short form (DASS21-DS) is a self report used to examine validity of the HIQ.

Treatment
Traditional treatment of phobias is still in use today. Its underlying theory states that phobic anxiety is conditioned and triggered by a conditional stimulus. By avoiding phobic situations, anxiety is reduced. However, avoidance behaviour is reinforced through negative reinforcement. Wolpe developed a technique called systematic desensitization to help participants avoid "avoidance". Research results have suggested that even with a decrease in therapeutic contact, desensitization is still very effective. However, other studies have shown that therapists play an essential role in acrophobia treatment. Treatments like reinforced practice and self-efficacy treatments also emerged.

There have been a number of studies into using virtual reality therapy for acrophobia. Botella and colleagues and Schneider were the first to use VR in treatment. Specifically, Schneider utilised inverted lenses in binoculars to "alter" the reality. Later in the mid-1990s, VR became computer-based and was widely available for therapists. A cheap VR equipment uses a normal PC with head-mounted display (HMD). In contrast, VRET uses an advanced computer automatic virtual environment (CAVE). VR has several advantages over in vivo treatment: (1) therapist can control the situation better by manipulating the stimuli, in terms of their quality, intensity, duration and frequency; (2) VR can help participants avoid public embarrassment and protect their confidentiality; (3) therapist's office can be well-maintained; (4) VR encourages more people to seek treatment; (5) VR saves time and money, as participants do not need to leave the consulting room.

Many different types of medications are used in the treatment of phobias like fear of heights, including traditional anti-anxiety drugs such as benzodiazepines, and newer options such as antidepressants and beta-blockers.

Prognosis
Some desensitization treatments produce short-term improvements in symptoms. Long-term treatment success has been elusive.

Epidemiology
Approximately 2–5% of the general population has acrophobia, with twice as many women affected as men.

A related, milder form of visually triggered fear or anxiety is called visual height intolerance (vHI). Up to one-third of people may have some level of visual height intolerance. Pure vHI usually has smaller impact on individuals compared to acrophobia, in terms of intensity of symptoms load, social life, and overall life quality. However, few people with visual height intolerance seek professional help.

See also
 Acclimatization
 List of phobias

Citations

General and cited sources

External links
 "The scariest path in the world?", a direct test, video shot on El Camino del Rey, approaching Makinodromo
 "Fear of Heights"—A comprehensive guide with useful resources on Acrophobia known as Fear of Heights.

Height
Environmental phobias
Situational phobias

Acrophobia


«Look Around» es el tercer sencillo del décimo álbum de estudio, I'm with You, de la banda Red Hot Chili Peppers lanzado en 2011. El video musical salió a la luz el 25 de enero de 2012 a través de algunos sitios de Internet como YouTube y RedHotChiliPeppers.com. El sencillo en CD fue lanzado el 5 de marzo de ese mismo año.

Videoclip
El 5 de diciembre de 2011, Flea confirmó las noticias sobre el video y que el trabajo de la banda en el video se completó. Publicó en su página de Twitter: "Hemos hecho un video para "Look Around" el otro día y estamos muy entusiasmados con él, fue el más divertido de rodar".

El 17 de enero de 2012, la banda lanzó un video entre bastidores para "Look Around" exclusivamente para aquellos que descargan desde la aplicación de teléfono inteligente.

El video muestra a cada miembro de la banda en cuatro salas diferentes para reflejar su propia personalidad. Casi todos los objetos y obras de arte en el video son de la colección personal de cada miembro de la banda. En la habitación de Anthony, la modelo Charlotte, su perro y su hijo Everly se ofrecen. Flea se ve en su habitación bailando en ropa interior con su novia actual, Sandha Khin, también en su ropa interior. La sala de Chad es un baño donde su asiento es un inodoro y también hay un saco de boxeo. El cuarto de Josh es muy oscuro y vacío con sólo una mesa y una lámpara.

El video fue dirigido por Robert Hales, con Alejandro Lalinde como director de fotografía.

Referencias

Enlaces externos

 Red Hot Chili Peppers - Look Around [Official Music Video]

Sencillos de 2012
Red Hot Chili Peppers
Canciones en inglés

Look Around


Topoloji, matematiğin ana dallarından biridir. Yunancada yer, yüzey veya uzay anlamına gelen topos ve bilim anlamına gelen logos sözcüklerinden türetilmiştir. Topoloji biliminin kuruluş aşamalarında yani 19. yüzyılın ortalarında, bu sözcük yerine aynı dalı ifade eden Latince analysis situs ür.

Bir homeomorfizmaya örnek olarak, bir üçgenin (içi boş) bir çembere ya da bir çay bardağının, çay tabağına dönüşümü verilebilir. Bunu geometrik olarak görmek çok kolaydır. Gerçekten çay bardağı ya da tabağından birinin kauçuktan yapıldığını düşünürsek, cismin bütünlüğünü bozmadan, çekip uzatarak ve/veya eğip bükerek diğer cisme dönüştürebileceğimizi görürüz. Benzer şekilde kulplu bardak ve simidin birbirlerine aynı yöntemle dönüştürülebileceğini de görebiliriz.

Özellikle 19. yüzyılın sonlarına doğru Henri Poincaré'nin çalışmalarıyla ulaşılabilmiş maksimum göreceli temellerine oturtulan topoloji, 20. yüzyıl boyunca gelişmiş ve çeşitli altdallara ayrılmıştır. En temel altdal olan nokta-küme topolojisi, topolojiyi kümeler teorisi düzeyinde inceler; tıkızlık, bağlantılılık, ayrılabilirlik, sayılabilirlik gibi temel kavramlarla ilgilenir. Cebirsel topoloji altdalı, homotopi, homoloji gibi cebirsel-topolojik kuramlar aracılığıyla topolojik uzayları inceler. Türevli topoloji, üzerinde türev işleminin tanımlanabildiği uzayları, örneğin çokkatlıları, türevlenebilir gönderim (konumun analizi) deyimi kullanılıyordu.

Topoloji sözcüğü bir topolojik uzayı tanımlamak için inşa edilen ve belli koşulları sağlayan kümeler ailesi için de kullanılır. Aşağıdaki matematiksel tanımda bu koşullar sıralanmıştır. Topolojik yapı, geometri bağlamında bir kümenin üzerine konabilecek en basit yapı olarak görülebilir. Başka bir deyişle, topoloji, geometri yapmak için atılan ilk adımdır.

Üzerine topoloji konmuş iki küme arasındaki geçiş, ancak topolojileri gözeten ve sürekli denen gönderimlerle olasıdır. İki topolojik uzayın denkliği, aralarında topolojiyi koruyan ve topolojik eşyapı ya da homeomorfizma denen sürekli bir gönderimin varlığıyla ortaya çıkar. Kabaca, bu tür gönderimler topolojik nesneleri yırtmadan ve koparmadan, eğip bükerek sürekli bir biçimde bir başka nesneye dönüştürler aracılığıyla inceler. Düşük boyutlu topoloji, 2, 3, 4 boyutlu çokkatlıları inceler. Kısacası, topoloji sözcüğünün başına gelen sözcük, altdalın hangi matematiksel yapıları kullanarak topolojik uzayları incelediğini belirtir; örneğin geometrik topoloji, simplektik topoloji, kontakt topoloji vs.

Matematiksel tanım

X herhangi bir küme, T ise X kümesinin altkümelerinin bir kısmından oluşan bir küme olsun. Eğer T aşağıdaki koşulları sağlıyorsa T'ye X'in üzerinde bir topoloji denir:
 Boşküme ve X, T'nin elemanları olmalıdır.
 T'nin herhangi sayıda elemanının (X'in altkümesi olarak) birleşimi yine T'nin elemanı olmalıdır.
 T'nin sonlu sayıda elemanının kesişimi yine T'nin elemanı olmalıdır.
Bu koşulların sağlanması durumunda T ile donatılmış X kümesine bir topolojik uzay denir.

T'ye dahil olan her bir altkümeye açık (ya da X'te açık) denir. Tanım gereği, boşküme, X, herhangi sayıda altkümenin birleşimi, sonlu altkümenin kesişimi açık altkümelerdir. Bir altkümenin tümleyeni T'nin içindeyse o altkümeye kapalı denir. Dolayısıyla, boşküme ve X aynı zamanda kapalı altkümelerdir. Tüm bu tanımlardan yola çıkarak bir topolojik uzayda herhangi sayıda kapalı altkümenin kesişimi ve sonlu sayıda kapalı altkümenin birleşiminin kapalı olduğu kolaylıkla gösterilebilir.

T topolojisine dahil olan altkümelere açık denmesi, çok daha eski bir geleneğe dayanmaktadır.
Gerçel sayılar çizgisi, üzerindeki uzaklık (metrik) kavramıyla birlikte düşünüldüğünde standart bir topolojik uzay örneğidir: bu uzayda bir noktaya olan uzaklıkları belli bir sayıdan küçük olan noktaların kümesine geleneksel olarak açık aralık denir. Bu tür açık aralıklar (ve herhangi sayıda birleşimleri) gerçel sayılar çizgisinin standart topolojisinin içinde yer alır. Benzer biçimde, bir düzlemin üzerine açık yuvarlar aracılığıyla kurulacak topoloji, geleneksel Öklit düzlemini verecektir. 'Gerçel sayılar topolojik uzayı'ndan kendisine herhangi bir fonksiyonun sürekli olması, analizdeki (calculus) geleneksel süreklilik tanımıyla tamamen aynıdır.

Bir topolojik uzayın (X) bir altkümesi (A) üzerinde, uzayın topolojisi sayesinde bir topoloji kurulabilir. X'te açık herhangi bir kümenin A ile kesişimine A'da açık diyerek oluşturulan topolojiye altuzay topolojisi (tetiklenen topoloji) denir. Örneğin, Öklid düzleminde yatan bir üçgen, tetiklenen topoloji sayesinde sezgisel olarak beklediğimiz topolojik uzay yapısına kavuşur: üçgenin üzerine çizilen açık bir aralık, üçgende açık olacaktır.

X ve Y adlı iki topolojik uzay ve X'ten Y'ye giden bir f gönderimi için, Y'deki herhangi bir açık altkümenin f altında ters görüntüsünün X'te açık olması durumunda f gönderimine sürekli gönderim denir.
İki topolojik uzay arasında birebir, örten, tersi ve kendisi sürekli bir gönderime topolojik eşyapı ya da homeomorfizma, bu uzaylaraysa eşyapısal ya da homeomorfik denir. Örneğin, düzlemde yatan bir üçgenle bir çember ya da 3 boyutlu Öklit uzayında yatan bir simitle bir kulplu bardak (bulundukları uzaydan tetiklenen topolojileriyle) birbirlerine homeomorfiktir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız

 Topolojik uzay

Topoloji


Nigrin (Eigenschreibweise NIGRIN) ist eine Marke für Produkte aus dem Bereich der Autopflege. Sie besteht seit über 125 Jahren, ursprünglich für Schuh- sowie Haushaltspflege, und ist eine der ältesten Autopflegemarken in Deutschland. Seit 1896 ist der Schornsteinfeger das Markenzeichen. NIGRIN ist eine Marke der MTS MarkenTechnikService GmbH & Co. KG. Das NIGRIN-Produktprogramm umfasst rund 400 Produkte in 19 unterschiedlichen Kategorien.

Geschichte

Im Jahr 1884 wurde die Unternehmung Carl Friedrich Gentner in Göppingen gegründet. Sie stellte Produkte wie Bleichsoda, Raupenleim, Schnupfpulver, Pomade, Wasch- und Stärkemittel her. 1896 wird der Schornsteinfeger zum Markenzeichen erkoren und der Markenname NIGRIN wird erstmals verwendet. 1901 wird der Markenname NIGRIN für Lederpflegemittel beim deutschen Patent- und Markenamt eingetragen. Drei Jahre später, im Jahr 1904 folgt die Eintragung des als "Glücksbringer" geltenden Schornsteinfegers als Markenzeichen. Bis zum Zweiten Weltkrieg ist ein als Schornsteinfeger verkleideter Stelzengänger, der kleine Werbegeschenke verteilt, eine Attraktion auf deutschen Schulhöfen. Nicht zuletzt die Stelzgänger etablierten NIGRIN als eine der bedeutendsten Schuhcrememarken der 1920er- bis 1940er-Jahre in Deutschland.

1963 wird in Deutschland das erste NIGRIN Autopflegesortiment eingeführt – der Beginn der "jüngeren" Erfolgsgeschichte von NIGRIN als Spezialist rund um Optik, Schutz und Werterhalt "der Deutschen liebsten Kindes"... Ab 1972 wurde der Vertrieb der NIGRIN Autopflegeprodukte im zweiten Vertriebsweg durch die Union Autozubehör GmbH & Co. KG in Landau übernommen. Nachdem im Jahre 1973 die NIGRIN-Werke Carl Gentner Konkurs anmelden mussten, übernahm 1974 die Union Autozubehör GmbH & Co. KG die gesamten Produktionsrechte, Rezepturen sowie geschützte Warenzeichen aller NIGRIN-Produkte und ist seitdem für die Qualitätssicherung und den Vertrieb der NIGRIN-Produkte verantwortlich. 1980 wurde die erste NIGRIN Autopflegeserie in der Schweiz eingeführt. Im Jahre 1982 wurde die Union Autozubehör GmbH & Co. KG umbenannt in Inter-Union Technohandel GmbH mit Sitz in Landau in der Pfalz. 1986 wurde die erste internationale Autopflegepalette von NIGRIN in Österreich und Frankreich eingeführt. 1992 positionierte sich NIGRIN als erste umweltgerechte Autopflege auf dem deutschen Markt. 2005 wurde die NanoTec Produktserie zur Veredelung von Lack-, Glas- und Polsteroberflächen eingeführt. 2007 wurden die NIGRIN-Hybrid-Produkte für technische Pflege eingeführt. 2008 wurden die Evotec-Produkte vorgestellt. Seit 2011 tritt NIGRIN mit dem Slogan "NIGRIN Autopflege leicht gemacht" am Markt auf.

2018 schlossen sich die Firmen Inter-Union und SPA Systempartner zur MTS-Group (MarkenTechnikService GmbH & Co KG) zusammen. Über NIGRIN hinaus ist die Gruppe durch die Marken FISCHER Fahrrad, uniTEC und cartrend bekannt. Auch Lizenz- und Vertriebsmarken wie AEG, Bosch, Blaupunkt, Caramba, CAT, Goodyear, Mobil, Osram und Philips gehören zum Markenportfolio. Die Deutsche Bahn AG hält derzeit eine Mehrheit an dem Joint Venture.

Im Jahr 2018 hat NIGRIN bei der gemeinsamen Leserwahl der Automagazine Tuning und VW Speed den Theo-Award in der Kategorie Pflegemittel gewonnen. Insgesamt hat NIGRIN den Theo-Award viermal in Folge gewonnen, in den Jahren 2018, 2019, 2020 und 2021.

Sortiment
Das NIGRIN-Produktprogramm umfasst rund 400 Produkte in 19 unterschiedlichen Kategorien. Darunter fallen allerlei Pflegeprodukte für außen und innen, für Lack, Leder, Glas, Keramik, Kunststoffe und Metalle, für Oldies und Neuwagen, für Sommer und Winter, für zwei oder vier Räder, vom Mini bis zum Caravan, für Reparaturen an Karosserie, Auspuff und Unterboden oder die Instandhaltung von Motor und Technik u. v. m.

Productranges:

 MAD DOCs BURN BLASTER Felgenreiniger
 POWER Jubiläumsprodukte zum 125. Geburtstag
 smart 'n green nachhaltige Autopflege
 Black Label Premiumpflege
 Moto-Bike Pflegeserie
 u.v.m.

Sponsoring
Neben dem Vertrieb von Autopflegemittel engagiert sich NIGRIN auch im Sportsponsoring. Werte wie Teamgeist und Tatkraft, Leistungsbereitschaft und Leidenschaft sind dabei besonders im Fokus der Marke. Zu den namhaften Partnern gelten unter anderem die deutsche Handballnationalmannschaft der Herren und seit 2018 der Bob- und Schlittenverband für Deutschland (BSD), welchen NIGRIN als Premium-Partner unterstützt.

Im Bereich Motorsport ist NIGRIN Sponsor des CarTech-Porsche Teams (Porsche Sports Cup sowie Porsche Carrera Cup) und der Rennfahrer Rudy van Buren (World's Fastest Gamer) und Sebastian Glaser (ProAm-Klasse). Darüber hinaus unterstützt NIGRIN die Driftprofis (bekannt durch die Netflix-Show "Hyperdrive") Alex Gräff und seine Frau Corinna Gräff bei Arbeiten an den Fahrzeugen, bei Events, Messen und Shows.

Weblinks

 www.nigrin.com

Einzelnachweise

Markenname
Produzierendes Unternehmen (Landkreis Germersheim)
Rülzheim

Nigrin (Marke)


Wikimini es una enciclopedia en línea para niños, gratuita, que tiene la particularidad de ser escrita colaborativamente por niños y adolescentes. Su contenido está dirigido a lectores de 8 a 13 años y está publicado bajo licencia libre, lo que permite su difusión y reutilización. Desde que se puso en línea el 1 de octubre de 2008 por el friburgués Laurent Jauquier, el sitio ha experimentando un crecimiento en aumento dentro de la comunidad francófona.

En mayo de 2011, fue nombrado Mejor sitio web y contenido en francés para niños, como parte de un concurso organizado por la Comisión Europea.

Combinando pedagogía activa y NTIC, esta wiki con gran facilidad de uso invita a los niños a trabajar juntos para construir su propia enciclopedia. Wikimini es usado en diferentes escuelas primarias y secundarias como proyecto pedagógico. El público adulto puede participar en la corrección de los textos, verificar la veracidad de la información, mejorar la ortografía e ilustrar y organizar los artículos producidos por los niños.

Referencias

Enlaces externos
 Wikimini
 Lista de artículos de prensa sobre Wikimini

Enciclopedias en línea
Comunidades wiki
Contenido libre
Conocimiento libre
Comunidades virtuales

Wikimini


Gospa Hildegarda Francuska (fra. Hildegarde de France; 914. – ?) bila je kraljevna Francuske.

Bila je jedna od kćeri kralja Karla III. Glupoga i njegove prve supruge, kraljice Frederune (fra. Frédérune) te starija polusestra kralja Luja IV. Karlo je bio nezadovoljan činjenicom da mu prva žena, Frederuna, nije rodila sina.

Hildegarda se udala za Huga od Nordgaua te mu je rodila samo jedno dijete, kćer Hedvigu (937. – 992.).

Izvori

Francuske princeze

Hildegarda Francuska


Die Stadtbefestigung Klagenfurts lag etwas innerhalb der vier Ringstraßen (Villacher-, Vikringer-, Völkermarkter- und St. Veiter Ring). Sie wurde 1809/10 von den Franzosen geschleift.

Geschichte
Die erste Stadtbefestigung wurde durch die Gebrüder Heidenreich und Albrecht von Hallegg zur Mitte des 13. Jahrhunderts erbaut.

1514 wurde Klagenfurt von einem verheerenden Feuer zerstört. 1518 schenkte Kaiser Maximilian die Stadt den Kärntner Landständen als erbliches Eigentum mit der Auflage, die Stadt wiederaufzubauen und zu befestigen. 1534 begann man mit dem Bau einer großen Befestigungsanlage nach Plänen des Festungsbaumeisters Domenico dell'Allio in altitalienischer Befestigungsmanier. Die Bauarbeiten wurden erst 1591 abgeschlossen.

1799 besetzten die Truppen Napoleons Klagenfurt. Bei ihrem Abzug 1809/10 sprengten sie den Festungsgürtel mit Ausnahme des Völkermarkter Tores, welches 1867 geschleift wurde.
In der Mitte des 19. Jahrhunderts erfolgte die teilweise Einebnung der Wallanlagen und das Zuschütten des Stadtgrabens. Am St. Veiter- und am Villacher Ring wurden Parks angelegt.

Beschreibung
Der Festungsgürtel bestand aus einem umlaufenden Wall mit einer 15 Meter hohen und geböschten Bruchsteinmauer mit einer Leiterwulst im oberen Drittel der Mauer. Die Ecken und die Mittelteile der Anlage waren durch Ohrenbasteien verstärkt. Die vier Stadttore lagen neben den mit Kasematten versehenen, vom Stadtinneren über breite Rampen erreichbaren Mittelbastionen. Die Poternen, die beiderseits der Rampen quer durch den Wall führten, verbanden die Stadt mit den Kasematten, bzw. mit dem Stadtgraben. Das Aushubmaterial des Grabens wurde stadtseitig für den Wall aufgeschüttet. Daher haben die Heiliggeistschütt, die Geyerschütt und die Kardinalschütt ihren Namen. Der sieben Meter tiefe Stadtgraben wurde vom 1527 begonnenen Lendkanal mit Wasser aufgefüllt.

Bei dem heutigen Künstlerhaus lag die Wölfnitzer Bastei, bei dem Konzerthaus die Ebenthaler Bastei. Die beiden anderen Ecken des Gevierts bildeten die Pischeldorfer Bastei im Nordosten und die Viktringer Bastei im Südosten. Hinter den mittleren Torbasteien wurde jeweils ein kleiner Platz angelegt. Das St. Veiter Tor stand am heutigen Heuplatz, das Völkermarkter Tor am Kardinalsplatz, das Villacher Tor am Stauderplatz und das St. Ruprechter Tor im Bereich der heutigen Paulitschgasse.

Das 1584 fertiggestellte nördliche St. Veiter Tor war von zwei auf den Wappen Österreichs und Kärntens stehenden Giganten mit Helmen und Hellebarden bekrönt. Zwischen ihnen stand auf einer geflügelten Kugel die unbekleidete Fortuna.
Das westliche Villacher Tor war mit dem kaiserlichen Adler und dem von Ulrich Vogelsang gefertigten Kärntner Wappen geschmückt. Das südliche Viktringer Tor wurde von Johann Anton Verda begonnen und 1589/90 von Ulrich Vogelsang vollendet. Die figural-plastische Bekrönung des Tores bestand aus einem mit Fahnen gerahmten Wappen und zwei Jungfrauen. Das 1591 fertiggestellte östliche Völkermarkter Tor war mit einem aus einem Fenster blickenden Haupt eines tartarischen Räubers und zwei das Kärntner Wappen und eine Inschriftentafel haltenden Greifen geschmückt.

Darstellungen der Stadtbefestigung sind von Christoph Senfft (1601/1605), Matthäus Merian (1649/1656) und Johann Weichard von Valvasor erhalten.

Reste der Befestigung
Die Kardinalschütt ist der Rest der östlichen Renaissancebefestigung. Es haben sich ein acht Meter hoher Wall, die Auffahrtsrampe der Torbastei und zwei Poterne erhalten. Die seitlichen Bollwerksohren der Torbastei wurden im ersten Drittel des 19. Jahrhunderts abgetragen. Südlich der Torbastei bildet ein Teil der Festungsmauer mit Leiterwulst die Subkonstruktion des Hauses Kardinalschütt Nr. 9. Zwischen den Häusern Kardinalschütt Nr. 4 und Nr. 5, bzw. südlich der Auffahrtsrampe stehen die westseitigen Poterneneingänge mit rundbogigen Rustikaportalen aus Chloritschiefer.

An der Westseite des Hauses Stauderplatz 3 haben sich Reste des ehemaligen Villacher Tores und der Stadtmauer erhalten.

Am Villacher Ring zwischen Rothauer-Hochhaus und ehemaligen Kolpinghaus ist noch ein Teil der Stadtmauer vorhanden.

An der Ostecke des Hauses Waagplatz 2 ist das dreigeschoßige Pulvermagazin der Nordost-Bastei eingebaut.

Löwen, die ursprünglich die Stadttore schmückten, befinden sich heute vor den Häusern Heuplatz 18, Stauderplatz 3 und Getreidegasse 2.

Auf der Schütt über dem Schillerpark ist eine vom Villacher Tor stammende, von Voluten gerahmte Inschriftentafel aufgestellt.

Im Lapidarium des Kärntner Landesmuseums ist das von Greifen gehaltene Kärntner Wappen vom Völkermarkter Tor zu sehen.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 346 f.
 Barbara Kienzel, Wilhelm Deuer: Renaissance in Kärnten – Mit einem Beitrag von Eckart Vancsa. Verlag Carinthia, Klagenfurt 1996, ISBN 3-85378-438-0, S. 56 ff.
 Claudia Fräss-Ehrfeld: Geschichte Kärntens – Die ständische Epoche. Verlag Johannes Heyn, Klagenfurt 1994, ISBN 3-85366-685-X, S. 258–262.

Weblinks

Einzelnachweise

Bauwerk in Klagenfurt am Wörthersee
Klagenfurt
Baudenkmal (Kärnten)

Stadtbefestigung Klagenfurt


ලංකා දූපතහි අතීතයේ ජීවත්ව වඳවීගිය මානව වරිගයකි.

නිට්ටෑවන් හෙවත් නිත්තෑවන් නමින් හදුන්වනු ලබන්නේ අතීතයේ ශ්‍රී ලංකාවේ වාසය කළ ගෝත්‍රික කණ්ඩායමකි.ඔවුන් මේ වනවිට සම්පූර්ණයෙන්ම මිහිතලයෙන් සමුගෙන හමාරය.ඔවුන් 19 වන සියවස දක්වා ලංකාවේ වාසය කර ඇතිබව ජනප්‍රවාදයන්ට අනුව අපට නිගමනය කල හැක.ඔවුන් මුල් කාලයේ වැද්දන් සමග ජීවත් වී ඇතැයි සැළකේ.කෙසේ නමුත් මොවුන් ගේ විනාශයට වග කිව යුත්තේ ද වැද්දන් බව මූලාශ මගින් පැහැදිළිවෙයි මෙයට හේතුව මොවුන් මිනීමස් කෑමට ගිජුකමක් දැක්වීමයි මොවුන් ගේ ග්‍රහනයට ලක් වූයේ ඔවුන් සමග වනාන්තරයේ එකට දිවි ගෙවූ වැද්දන්ය.වැද්දකු තනිව සිටිනු දුටු විගසින් මොවුන් ඔහු මතට කඩා පැන ඔවුන්ගේ තියුනු නිය මගින් අතුරු බහන් ඇද දමා මරා මස් කෑහ.තවද නිට්ටෑවන් විසින් වැද්දන් දඩයම් කර වේලන්නට දමා ඇති දඩමස් ආදී ආහාරද සොරා ගත්හ.මේ ආකාරයට වැද්දන්ට මොවුන්ගෙන් වූ අපමණ කෙනෙහිලි කම් හමුවේ වැද්දන් හා නිට්ටෑවන් අතර වෙෙරයක් ඇතිවීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ.මෙම නිසා වැද්දන් විසින් නිට්ටෑවන් ගල් ගුහාවකට පන්නා දමා ගිනීලෑ බව මූලාශ්‍රවල දැක්වේ.නිත්තෑවෙල නිට්ටඹුව ආදී මේහා බැඳුනු ග්‍රාම නාමයන් මගින් නිට්ටටෑවන් පිළිබද පුරාවෘත්ත වලට වාග් විද්‍යාත්මක සාක්ෂි ගෙනහැර දක්වයි.බොහෝ දෙනා නිට්ටෑවන් පිළිබද සංකල්පය හුදු මිත්‍යාවක් ලෙස ගෙනහැර දැක්වුවද මෙම අදහස එකහෙලා බැහැර කල නොහැකි කරුනක් බව ඇතමුන් තර්ක කරයි.

නිරුක්තිය
නිට්ටැවන්ට මෙම නම භාවිතා කිරීමට හේතුව ද නිට්ටෑවන් සතු තියුණු නියපොතු බව විස්වාස කල හැක නිය+ඈයෝ නිට්ටෑවෝ වූ බව සඳහන් වෙයි.තවත් මතයක් අනුව ඉන්දියාවේ වාසය කරන නිෂාධ නමින් හඳුන්වන ඉතා වනචාරී කෘෘර හා මේච්ඡ ගෝත්‍රිකයන් මොවුන්ට නෑකම් කියන බවයි.මානව විද්‍යාඥ හියූ නෙවිල් නිට්ටෑවන් ගේ හා නිෂාධ ගෝත්‍රිකයන්ගේ සමානකම් පෙන්වාදී ඇත.

බාහිර පෙනුම
නිට්ටෑවන්ගේ ස්වරූපය මානව ස්වරූපයට වඩා අර්ධ මානව ස්වරූපයක් ගන්නා ලදබව සදහන් කෙරේ.ඇතැම් මූලාශ්‍ර අනුව මොවුන් මානව ස්වරූපයට වඩා වානර ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන අතීත පාෂාණ යුගයට අයත් වානර මානවයන් සිහිගන්වයි.ඇතැම් විට මානව ස්වරූපයට වඩා වානර යෙකුද එසේත් නැතිනම් වලස් පවුලට අයත් සත්ව විශේෂයක්ද යන්න පැහැදිළි නැත.කෙසේ වෙතත් පොදුවේ මේ සියල්ල සළකා බැලූ කළ නිට්ටෑවන් ගේ ශාරීරික ලක්ෂණ මෙසේ ගෙනහැර දැක්විය හැක.මොවුන් ගේ හිස මානව ස්වරූපයට වඩා අතීත අර්ධ මානවයෙකුග් ස්වරූපය ගත්හ.ශරීරය පුරා ඝණව වැඩුණු ලොම් පිහිටියහ.මොවුන් මිනිසුන් මෙන් ඍජුකාය විලාසය දැරූ අතර කොන්ද කෙලින් තබාගෙන ඍජුව ගමන් කළහ.මොවුන් අඩි 3 පමණ උසකින් යුක්තවූ අතර පිරිමි නිට්ටෑවන්ට වඩා ගැහුණු නිට්ටෑවන් උසින් අඩුවිය.

හැසිරීම
නිට්කටෑවන් කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙයන් ගැවසුන අතර සෑම කණ්ඩායමකම නායකයෙකු බැගින් සිට ඇත.වැඩිහිටි නිට්ටෑවන් කුඩාවුන් උරයේ හෝ උකුලේ රදවාගෙන ගමන් කළහ.මොවුන්ගේ බස සිංහල දෙමළ හෝ වැදි බසට නොව තෙළිගු බසට සමාන වූහ.මොවුන් ආයුධ භාවිතයක් හෝ නොදත් අතර තම තියුණු නිය දඩයම් සදහා එකම ආයුධය කර ගත්හ ගල්ගුහා ගස්බෙන ආදිය මොවුන්ගේ වාසස්තාක විය.ඇතැම් විට මොවුන් ගස්උඩ මැසි තනා කොල අතුවලින් සෙවිලි කරගත් පැලක විසීය.මීමින්නන් හාවුන් තලගොයින් ඉබ්බන් ආදිය මොවුන් ප්‍රධාන වශයෙන් දඩයම් කළහ  කිඹුලන් ඉබ්බන් හා කකුළුවන්ද ආහාරයට ගෙන ඇත.මීට අමතරව මිනීමස් බුදීමට නිත්තෑවන් වැඩි කැමැත්තක් දක්වා ඇත.මිනිසකු තනිව සිටිනු දුටු විගසින් සැගවීසිට එකවර මිනිසා මතට කඩාපැන තියුනු නියවලින් ඇන උදරය පලා අතුරුබහන් ඇද අමුවෙන්ම මස් ආහාරයට ගෙන ඇත.මොවුන් මස් අමුවෙන් ආහාරයට ගෙන ඇති අතර ගින්දර නිපදවීමට පවා නොදත්බව පැවසේ.මොවුන් වාසය කර ඇති භූමි ප්‍රදේශ ලෙස ලේනම තමන්කඩුව පොම්පරිප්පු තන්තිරිමලේ ආදිය දැක්විය හැකිය.

ඇඳුම්
නිට්ටෑවන් කිසිම අැඳුම් භාවිතයක් සිදුකර නොමැති අතර සම්පූර්ණයෙන්ම නග්නව විසීය.

මානව විද්‍යාත්මක ගවේෂණ
නිට්ටෑවන් පිළිබද ගවේශනය කර අදහස් දක්වූ විද්වතුන් කිහිපයක් වෙයි ඒ අතර බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික ගවේශක හියූ නවෙිල් මානව විද්‍යාඥ මහාචාර්‍ය විලියම් චාල්ස් ඕස්මාන් හිල්ස් කපිතාන් ඒ ටී රඹුක්වැල්ල ආචාර්‍ය ආර් එල් ස්පිට්ල් මානව විද්‍යාඥ නන්දදේව විජේසේකර ආදී වියතුන් ප්‍රධානය.

බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික හියූ නෙවිල්ට අනුව නිට්ටෑවන් ඉන්දියාවේ කොචින් ප්‍රදේශයේ වසන "නියාදි"(නිෂාධ) ලෙසින් හඳුන්වන වනචාරී ගති ඇති, ඉතා අපිරිසිදු, වානරයින් මෙන් පෙනෙන මිනිස් කොට්ටාසයට නැදෑකම් දක්වයි. මානව විද්‍යාඥ විලියම් චාල්ස් ඔස්මන්-හිල්ස්ට අනුව නිට්ටෑවන් පිතෙකැන්ත්‍රොපස් ඉරෙක්ටස් මානවයා ලෙස හැඳින්වුනු, අද හෝමෝ ඉරෙක්ටස් ලෙස නම් තබා ඇති මානවයා ගෙන් පැවතුනු ප්‍රාග්-ආදි මානව කොටසක් විය යුතුය.මහාවාර්‍ය ඔස්මාන් හිල් ප්‍රකාශකර ඇති ආකාරයට නිට්ටෑවන් සමූල ඝාතනය කර ඇත්තේ 1675 දීය.කපිතාන් ඒ.ටී රඹුක්වැල්ල මහතාට අනුව නිට්ටෑවන්  ඔස්ට්‍රලෝපිතකස් නම් අතිශය පෞරාණික දෙපයින් ඇවිදින මානවරූපී වානර ගෝත්‍රවලින් වඳ නොවී ලංකාවේ ශේෂවූ මානව ගෝත්‍රයකි.ඔස්ට්‍රලෝපිතකස් නම් අර්ධ මානවයා පශ්චාත් ප්ලයිටොසීන යුගයේ ජීවත්වී ඇත.මොවුන් අප්‍රිකාව හා අාසියාව පුරා ව්‍යාප්තව පැවති අතර පසුව ලංකාව හා ඉන්දියාව වෙන්වීමත් සමග ඔවුන් ලංකාද්වීපයේ කොටුවිය.මහ ලේනම නිට්ටෑවන් විසුවේ යැයි සැලකෙන ප්‍රදේශයක සිදුකල කැනීමකදී 1963 දී රඹුක්වැල්ල මහතාට එහි තිබී ඇටසැකිල්ලක් ගොළුබෙලි කටු ඉබිකටු හමුවී ඇත.ජනප්‍රවාද අනුව නිට්ටෑවන් ගොළුබෙල්ලන් හා ඉබ්බන් ආහාරයට ගෙන ඇත. නන්දදේව විජේසේකරයින් පවසන්නේ නිට්ටෑවුන් යනු ජාවා, සුමාත්‍රා, අන්දමන් දූපත්, පැපුවා නිව්ගිනියා ආදී ආසියාතික දූපත් රටවල්වල තවමත් ජීවත්වන, පුරාතන ලංකාවේද ජීවත්වන්නට ඇති අප්‍රිකානූ නීග්‍රෝ මිනිසුන් ගෝත්‍රයක් බවයි.ආර්.එල් ස්පිට්ල් මහතාගේ wild ceylonˌfor of thing යන ග්‍රන්තවල නිට්ටටෑවන් පිළිබද විස්තර කරයි.ඔහු පවසන පරිදි නිට්ටෑවන් යනු මානව ගෝත්‍රයක් හෝ අර්ධ මානවයෙකු හෝ නොව අසියාවේ වාසයකර ඇතැයි සැළකෙන රාහු වළසා නමින් හදුන්වන වලස් විශේෂයක් බවයි.මෙම වලසාට දෙපයින් යාමේ හැකියාව තිබී ඇත.මිනිසුන් මෙම වලසාට රැවටී ඇතැයි ස්පිට්ල් පවසයි.

මේ අතර මෑතකදී සිදුකල කැනීම් වලින් ශාන්තිකර සාගර ආශ්‍රිත දූපත් වලින් හා පිලිපීනයෙන් හමුවූ අස්ථි කොටස්වලට අනුව අඩි 3 පමණ උසින් යුතු ශරීර ස්කන්ධයෙන් කිලෝ ග්‍රෑම් 32-40 අතරවූ මානව අස්ථි හමුවී ඇත.මොවුන් මීට වසර 900 කට පමණ පෙර මිහිමත ජීවත්ව ඇතිබව සනාථවී ඇත.ඒ අනුව නිට්ටෑවන් පිළිබද ජනප්‍රවාද හුදු මිත්‍යාවක් ලෙස සිතා ඉවත්කර දැමිය නොහැකිබව මානව විද්‍යාඥයන්ගේ අදහසයි.

නිට්ටෑවන් වදකල පුවත

ඔබත් මමත් උපන් මේ හෙළබිම මානව විද්‍යා කෞතුකාගාරයක්.ඒ පාරාදීසයේ ඉදලා, ඒ අද අපි අතර නැති අපූරු මානව විශේෂයක් තමයි නිත්තෑවෝ.නිට්ටඹුව, නැට්ටෑවල, වගේ ගම්වලට මේ නම ලැබුනේ නිට්ටෑවෝ නිසයි කියලයි පැරැන්නන්ගේ මතය.1887 හියු නෙවිල් නැමැත්තා මේ නිට්ටෑවෝ ගැන විස්තරයක් කරනවා. මේ නිත්තෑවෝ කියන්නේ මානව පරිනාමයේ එක් පුරුකක් කියලයි ඔහුගේ මතය. නියැන්ඩතාල් මානවයාගේ ඉතිරිවුණ ශේෂයක් කියලයි සැක කරන්නේ.මේ නිත්තෑවන් ශාක ආහාර වගේම මාංසමය ආහාර වලටත් දක්වලා තියෙන්නේ දැඩි කැමැත්තක්. මොවුන් වැද්දන් විසින් වේලෙන්නට දමා තිබු දඩ මස් සොරාගෙන යන බවයි කියැවෙන්නේ. ඒ විතරක් නොවෙයි. නිත්තෑවන්ගේ මණ්ඩියට වැරදීමකින් හෝ ඇතුල්වන වැද්දෙක්ව රංචු පිටින් කඩාවදින නිට්ටෑයන් විසින් දිගු නිය වලින් පහරදි මරා දමන බවයි කියවෙන්නේ. මේ නිසා වැද්දන් නිත්තෑවන් කෙරෙහි මහත් වෛරයකින් පසුව ඇත.

ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යය යුගයේදී 'ෆඩ්රික් ලුවී' නැමැත්තා විසින්  නැගෙනහිර පළාතේ සිඹලාණ්ඩුවට මන්දන්ගල ආශ්‍රිත ''ලේනව ලෙන් ආසුරේ විසූ නිත්තෑවන් වැද්දන් විසින් විනාස කිරීමේ පුවතක් වාර්තා කරයි. මෙහිදී ඔහු හා කතාවට වන් කයිරා හා දිස්නේ හාමි නම් වැද්දන් දෙදෙනා විසින් නිට්ටෑවන් ලේනව ප්‍රෙද්ශයෙන් තුරන් කල පුවත සදහන් කරනවා.

වැහි කාලයට නිත්තෑවන් ගල්ගුහාවකට රැස්වීමේ පුරුද්දක් පැවතියේලු. මෙහිදී වැද්දන් විසින් ලේනව ගල්ගුහාවට කොටුකරගත් නිතතෑවන්ව නැවත පිටතට එන්නට ඉඩක් නොමැති පරිදි දාහක ද්‍රව්‍ය වලින් අහුරා ගිනිතබා ඇත. මෙයින් ලේනව නිත්තෑවන් විනාශවිය.

කොළොම්තොට ජාතික කෞතුකාගාරයේ නිත්තෑවන් විසින් පාවිච්චි කල සිගිනි ප්‍රාථමික ගල් ආයුද ප්‍රධර්ශනයට තබා තිබෙනවා. අපි අපේ ජාතික වානාන්තර ටික වත් රැකගත යුත්තේ මිනිස් ඇසට නොගැටී, මෙවැනි මානව කොට්ඨාස මේ හෙළ මානව පාරාදීසයේ තවමත් විසිය හැකි බැවින.

මේවාත් බලන්න
 වැදි ජනයා
 ඔස්ට්‍රලෝපිතකස්

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැදි

 https://www.youtube.com/watch?v=nfFZHJzBvf0
 http://vidya-gaweshana.blogspot.com/2016/06/17.html
 http://novembermovement2005.blogspot.com/2011/04/blog-post_20.html

මානව විද්‍යාව
ඉතිහාසය - ලංකා

නිට්‌ටෑවෝ


إن معدل ساعة الحاسوب  وهو معدل دورة في الثانية ويقاس بالهرتز الذي يقوم الحاسوب فيه بتنفيذ عمليات أساسية مثل جمع رقمين بنظام عد ثنائي أو نقل قيمة مسجل المعالج إلى معالج آخر. وبمعنى آخر هو معدل الترددات في دائرة إلكترونيات رقمي متزامنة. وإن الرقاقات المختلفة المحوية في لوحة قد تعمل على معدل ساعة مختلفة. وإن معدل تردد مذبذب الكريستا مثلا يأتي على شكل موجة جيبية، أما معدل الساعة الحاسوبة هي تردد يأتي عل شكل موجة مربعة تستعمل للإلكترونيات الرقمية. وإن استعمال كلمة «سرعة» ينبغي أن لا تحير بينها وبين كلمة «معدل» فعبارة سرعة ساعة هي تعبير خاطئ لمعدل الساعة.

مراجع

إشارة الساعة
معدلات زمانية

معدل ساعة (حاسوب)


Age of Mythology: The Titans is an expansion pack to the real-time strategy video game of Age of Mythology. It was developed by Ensemble Studios and released on October 1, 2003. It was followed in 2016 by a second expansion pack to the original game called Tale of the Dragon.

The Titans adds a fourth culture to the game, the Atlanteans, and three new major gods, plus new units, buildings and god powers. It also includes many new features, such as auto-queueing (allows indefinite training of units as long as you have sufficient resources), and the ability to summon a Titan, a gargantuan, godlike being that forms the game's focal point. Critics gave Titans an average rating of 84% according to GameRankings.

Gameplay

Atlanteans
The largest new addition to Titans is a new civilization, the Atlanteans. The Atlanteans have no specific hero units, but can convert most human units into a hero. Citizens have no drop off point for resources, and town centers can be built at any time during the game.
Atlantean Citizens are much more effective in work than their Greek, Norse or Egyptian counterparts and do not require drop-off points for resources; instead, harvested resources are automatically added to stockpiles. They are also slower to train, and much more expensive. Atlanteans gain favor through possessing town centers. The more they control, the faster the rate of favor generation.

A new unit, the Oracle, is introduced on the side of the Atlanteans. With a line of sight that expands when he stands still and a researchable ability to pick up relics, he can be very effective in the early game, but he only has an attack if upgraded to hero.

Most Atlantean human units can be transformed into heroes (including Citizens), which become a little bit better at everything they do. Myth Units, Naval Units, Siege Units, and Titans are the exceptions. As well as being strong against Myth Units, Atlantean heroes retain their own strengths and weaknesses, so, for example, Murmillo heroes are still weak against archers and strong against cavalry.

Titan/god powers
Titan worshippers have special powers, such as Kronos' ability to move buildings from one location on the map to another, or Oranos' Sky Passages, which allow instant unit transportation across the map. This can significantly affect the gameplay of older maps designed for Age of Mythology pre-expansion, as areas of maps that were inaccessible become accessible. The Earth entity Gaia has the ability to grow lush from buildings, preventing enemy players from constructing buildings nearby, as well as providing a small healing effect to said buildings. Other, lesser god powers are available to the Atlanteans at any time during the game. Unlike the other civilizations, the Atlanteans can use certain god powers multiple times. Some, like Gaia's Forest, cause a new forest to generate, which provides a far more effective wall that only villagers (or forest fires or colossi) can break through. These too may alter gameplay on older maps.

Myth units
Worshipping the Titans (Kronos, Oranos or Gaia) entitles the player to summon one of several new myth units: the Behemoth, essentially a living regenerating siege unit, the Automaton, a robot that repairs other Automatons during breaks in the fighting, and the Argus, an indescribable creature with eyes covering its whole body, floating in the air that kills units with acid. Naval myth units include the Servant, which heals naval and coastal units and has a moderate attack, also the Man O' War, a lightning-shooting Jellyfish that causes damage to multiple units.

The Servant affects game-play by adding the option of loading up a coastal region with Servants who are not easily attacked by ground troops - thus fighting there is a serious advantage to the player with Servants. Like the Fenris Wolf that grows in attack effectiveness with numbers, the Automaton grows also in effectiveness because a large army of them can self-repair in time to be at full fighting strength before the next skirmish. These features make the Servant and Automaton particularly effective defensive units.

Another flying healer, the Caladria, and flying attack unit, the Stymphalian bird, round out the aerial myth units while the Nereid is available for naval combat. The Satyr throws spears, the Lampades unleashes the chaos power on units at range, and the Heka Gigantes generates shockwaves. Prometheans split into smaller Prometheans when killed. Planting a Hesperides tree allows players to summon Dryads, and another reusable god power puts carnivorous plants in the way of enemies.

Overall, the game favors the more offensive player in the late game and the more defensive player early (who builds up to summon the Titan or earn these powers). The Titan (also a myth unit) is the strongest useable unit in the game. Titans can only be summoned by researching "The Secrets of the Titans" in the Mythic Age. After researching the secrets, players will be able to summon a Titan Gate anywhere within their line of sight. Once it is placed, villagers must be tasked on releasing the Titan (and must protect the gate from enemy attacks until the Titan is released). The game has been criticized for having too much emphasis on the Titan, the construction of a Titan gate being now an all-or-nothing gambit to win the game: if the gate is destroyed, no new one can be built.

Map types
Titans introduces six new maps types, and seven new AI personalities. For the original civilizations, several upgrades and changes were added. The upgrade Beast Slayer causes the Greek gods' unique units to do bonus damage against Myth units. Hands of the Pharaoh lets Egyptian priests pick up Relics; a power formerly reserved for the Pharaoh unit only. Range of attack is also increased by two for Egyptian priests. The Norse gain the Axe of Muspell upgrade, which gives Throwing Axemen bonus damage against flying units.

In terms of bonuses for every civilization, the upgrade Heroic Fleet gives ships bonus damage against myth units. The non-Atlanteans can build town centers in the Classical Age in Titans, as opposed to Heroic in the original. Finally, the Titan unit is introduced to the game. Titans are huge units possessing large amounts of hitpoints and armor while having high attack.

Plot
The story begins with Kronos, still trapped in Tartarus, watching the Atlanteans survive the harsh winters in the Norselands after Atlantis was destroyed 10 years ago in the events of Age of Mythology. He sends his unnamed servant to the colony, who kills the Theocrat Krios and possesses his body. "Krios" tells of a temple he saw in a vision. The Atlanteans leave the Norselands by using the foreseen temple, called a Sky Passage, and arrive at a resourceful island. Upon their arrival, Krios points out the plant-covered Temples to Oranos and Kronos, convincing everyone, including Kastor, to worship them. This angers the Greeks, who promptly attack them. The Atlanteans retaliate by destroying the entire Greek colony. The survivors tell of their defeat to General Melagius. The Atlanteans invade Melagius' city, Sikyos, and slay him. Just as the Atlanteans kill Melagius, his Egyptian and Norse allies come to aid the city. Kastor retreats, but decides to attack their homelands while they are defending Greece. In the Norselands, Kastor destroys Norse temples and replaces them with Atlantean temples. He also destroys the Tower of Odin with a god power from Kronos.

Some Atlantean forces then sail to Egypt. Queen Amanra is warned by Arkantos that the Atlanteans are coming to steal relics. Despite Amanra's efforts, the Atlanteans succeed. Arkantos protects Amanra and tells her that Kastor is being tricked. Meanwhile, Krios congratulates Kastor and shows him a Sky Passage which will take him behind Greek lines. Kastor enters it and finds himself on Mount Olympus. Using temples that change his men into myth units, Kastor slays the followers of the Olympian Gods. However, once he does this, the temple to Zeus on the mountain collapses. Back in Greek territories, the Titan Prometheus and his army from Tartarus attack Sikyos. Krios announces that Kastor's actions in Greece, Egypt and the Norselands, along with his invasion of Olympus, have weakened the Olympian Gods' control over these territories and allowed titans to spawn. Krios reveals his true form and allegiance to Kronos, and flees.

Kastor is then attacked by other Atlanteans under Krios's control. Amanra meets Ajax, and aided by a flock of Rocs, they move to rescue Kastor. He expresses his regrets and journeys with Amanra and Ajax after the titans. In Egypt, they restore the Guardian (who previously aided them in Age of Mythology) and use it to slay Cerberus. Next, they travel to the Norselands, and meet King Folstag, a powerful Frost Giant whose lands are being destroyed by the Titan Ymir. With the help of Folstag and the Nidhogg Dragon, the heroes kill Ymir and restore peace.

The heroes then travel to Greece to find the countryside in flames from Prometheus's attacks. Arkantos explains that Gaia, also a Titan, has been empowered by Kastor's actions, and has been using her power to heal Greece. They spread the green lush of the benevolent Titan, weakening Prometheus and overcoming him in his weakened state. The heroes then venture back to New Atlantis, which Kastor and his army retake from Automatons, and pursue Kronos' Servant to Old Atlantis. Kronos announces his future arrival as the King of the Titans. The only way to defeat him is to plant four magical seeds to summon Gaia. After the planting of the trees, Kronos appears.

As Kronos advances to destroy any opposition, Gaia is eventually released, battling Kronos and burying him in a landslide by Tartarus, and returns to the earth. Kronos' Servant attempts to escape, but Kastor stabs him through the heart. Arkantos appears to the Atlanteans and grants Kastor rulership of the Atlantean people by giving him the Staff of Atlantis, and the Atlanteans begin to rebuild their civilization.

Reception
In the United States, Titans sold over 100,000 copies by August 2006. Combined sales of the Age of Mythology franchise reached 1.3 million units in the United States by August 2006.

Titans was well received by critics, with an average score of 84 on Metacritic and GameRankings. GameSpot gave Titans an 8.3 out of 10, and commented "There's plenty more depth to be found here since having a brand-new civilization with three new primary gods creates many more...new strategies. On the other hand, it would have been nice to see the original civilizations get fleshed out some more...because experienced Age of Mythology players will want more than just one big reason to keep playing as their favorite factions." About.com declares that the "most significant unit to come form [sic] Age of Mythology The Titans Expansion is the Titan unit itself. If you are fortunate to have the resources,these extremely expensive war machines can literally decide the outcome of the game, by destroying virtually everything in their path." IGN gave the game an 8.9 out of 10 and mentioned "But as we suspected, it's an expansion well worth the wait."

Game Revolution gave the game a B+ and said "While not innovative in any way, AOM: The Titans is everything you should expect from a quality expansion." GameSpy gave Titans a 4.5 out of 5 and best summed it up with "Great new units and tons of gameplay enhancements make Age of Mythology: The Titans a model for how expansion packs should be done."

References

External links

2003 video games
Titans, The
Greek and Roman deities in fiction
Real-time strategy video games
Multiplayer and single-player video games
Mythopoeia
Video game expansion packs
Video games based on Egyptian mythology
Video games based on Greek mythology
Video games based on multiple mythologies
Video games based on Norse mythology
Video games developed in the United States
Video games set in ancient Egypt
Video games set in ancient Greece
Video games set in antiquity
Video games set in Atlantis
Video games set in Norway
Windows games
Windows-only games
Ymir

Age of Mythology: The Titans


Riham O Hour (nascida em 1977, em Kenitra) é uma desenhista caricaturista marroquina. Começou sua carreira depois de ganhar um concurso da UNESCO, no ano 2000, convertendo-se na primeira mulher caricaturista de Marrocos.

Trajetória
Nascida em Kenitra, cidade do norte do Marrocos, de origem palestiniana, sua obra inspira-se na tradição de caricatura no Oriente Médio. Apaixonada pelo desenho desde pequena, tinha o costume de fazer desenhos de seus professores e colegas de escola. Quando foi à universidade não escolheu Belas Artes, mas a carreira de Literatura árabe, na Faculdade de Letras da Universidade Ibn Tofail, em Kenitra. Nesta época, manteve-se em contacto com o desenho e a arte através das atividades culturais.

Em 2000, ganhou um concurso da UNESCO sobre proteção ao patrimônio cultural. Foi quando descobriu realmente a caricatura e se iniciou nesse domínio. Encontrou-se então com Larbi Sebbane, um dos caricaturistas históricos do Marrocos.

Em 2002, participou nas jornadas nacionais de caricatura marroquina, sendo a primeira mulher dedicada a esta profissão em seu país.

Em 2005 e 2006, recebeu o prêmio de honra nas duas primeiras exposições em Damasco, capital da Síria. Em 2007, representou o Marrocos na exposição de Santomera, na Espanha.

Em 2011, quando nasceu a União de Caricaturistas Profissionais de Marrocos, organização criada "com o objetivo de federar aos desenhistas e criar um espaço de diálogo e de intercâmbio, e defender os caricaturistas censurados". Ela era a única mulher que fazia parte da mesma.

Começou a publicar seus primeiros trabalhos no Al Alam, depois no jornal local de Kenitra Al Mintaka, colaborou com algumas revistas dedicadas ao público feminino, como Citadine e Likouli Nissae até chegar a Rissalat Al Ouma, jornal da União Constitucional em que trabalha atualmente. Também realiza exposições sobre sua obra.

Em 2016, foi indicada pela BBC como uma das 100 mulheres mais inspiradoras do mundo. Numa entrevista depois de ter sido selecionada, explicou que seu objetivo era trabalhar num meio de comunicação de grande audiência, mas estes meios ainda eram aversos a aceitar uma mulher como caricaturista.

Veja também

 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Caricaturistas
Mulheres do Marrocos
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2016

Riham El Hour


Die Manínska tiesňava (deutsch wörtlich Manín-Klamm) ist ein ca. 0,8 km langes Engtal zwischen den Orten Považská Teplá und Záskalie (Bezirk Považská Bystrica, Region Trenčín) in der nordwestlichen Slowakei.

Die auf ca. 380–390 m n.m. liegende Sohle der Klamm nimmt der Bach Manínsky potok ein, welcher hier die mesozoischen Kalkstein-Formationen der Sulover Berge (Súľovské vrchy) zwischen Veľký Manín (891 m n.m.) und Malý Manín (813 m n.m.) von Osten durchschneidet. Mit einer Breite von nur wenigen Metern an ihrer engsten Stelle gilt die Manín-Klamm als die engste Schlucht der Slowakei. Für Fahrzeuge ist diese erst passierbar, seit in den 1930er-Jahren die Sprengung eines Felsens den Bau einer Straße ermöglichte.

Wegen des Vorkommens seltener Pflanzen- und Tierarten wurde die Manín-Klamm im Jahr 1967 unter Naturschutz gestellt. Sie ist heute Teil des Landschaftsschutzgebiets Strážovské vrchy und mit der südöstlich von Záskalie gelegenen Kostolecer Schlucht (Kostolecká tiesňava) durch einen Lehrpfad verbunden. Die Nutzung durch den Klettersport ist auf zwei Felswände im mittleren Bereich der Klamm beschränkt.

Weblinks
 Eintrag auf slovakia.travel (deutsch)

Geographie (Slowakei)
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Kletterfelsen
Klamm
Klettern (Slowakei)

Manínska tiesňava


An Oncidium acuminatissimum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark W. Chase och Norris Hagan Williams. An Oncidium acuminatissimum in nahilalakip ha genus nga Oncidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncidium

Oncidium acuminatissimum


251001 Sluch este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
251001 Sluch este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic din Andrușivka. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,29 și o înclinație de 12,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 251001-252000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2006
Centura de asteroizi

251001 Sluch