Night of Champions (2023) foi um evento pay-per-view (PPV) de luta profissional Night of Champions e evento de transmissão ao vivo produzido pela promoção americana WWE. Foi realizado para lutadores das divisões de marca Raw e SmackDown da promoção. O evento aconteceu no sábado, 27 de maio de 2023, no Jeddah Super Dome em Jeddah, Arábia Saudita. Este foi o primeiro Night of Champions realizado em um sábado e o primeiro realizado na Arábia Saudita, sendo posteriormente o nono evento que a WWE realizará no país em uma parceria de 10 anos em apoio ao Saudi Vision 2030. O evento teve a coroação de um novo Campeão Mundial dos Pesos-Pesados e também marcou o milésimo dia de Roman Reigns como Campeão Universal.

O evento foi originalmente anunciado para ser realizado como um evento intitulado King and Queen of the Ring, que teria revivido a série de eventos King of the Ring, mas com uma nova marca; no entanto, a WWE decidiu reviver o Night of Champions, que foi realizado pela última vez em setembro de 2015. Este foi posteriormente o primeiro Night of Champions realizado após a reintrodução da divisão da marca em julho de 2016 e o primeiro a transmitir ao vivo no Peacock após a versão americana. da WWE Network se fundiu com Peacock em março de 2021. O evento também substituiu o evento Hell in a Cell, anteriormente anual.

Produção
Em 6 de março de 2023, a promoção de luta profissional americana WWE anunciou que o evento King of the Ring seria revivido e rebatizado como "King and Queen of the Ring" para incorporar o torneio masculino King of the Ring e o torneio feminino Queen's Crown, que também substituiria o evento anual Hell in a Cell. O evento estava programado para ser realizado no sábado, 27 de maio de 2023, no Jeddah Super Dome em Jeddah, Arábia Saudita e contou com lutadores das divisões de marca Raw e SmackDown. No entanto, em 13 de abril, foi revelado que a WWE descartou esses planos e que este evento na Arábia Saudita seria a 10ª edição do Night of Champions, revivendo assim o evento Night of Champions, que já havia sido realizado anualmente de 2007 a 2015 - não foi confirmado se os torneios ainda serão realizados. De acordo com Mike Johnson do PWInsider, a decisão de mudar o evento para Night of Champions foi uma escolha criativa para reviver e trazer o evento para um mercado internacional. Além de ir ao ar no pay-per-view tradicional em todo o mundo e na WWE Network nos mercados internacionais, será o primeiro Night of Champions a transmitir ao vivo no Peacock nos Estados Unidos devido à fusão da American WWE Network sob o Peacock em março de 2021.

No início de 2018, a WWE iniciou uma parceria multiplataforma estratégica de 10 anos com a General Sports Authority em apoio ao Saudi Vision 2030, o programa de reforma social e econômica da Arábia Saudita. O Night of Champions de 2023 será o nono evento que a WWE realizará na Arábia Saudita sob esta parceria e posteriormente o primeiro Night of Champions a ser realizado no país. Também será o primeiro Night of Champions a ser realizada em um sábado.

Rivalidades
O evento incluiu combates que resultam de enredos roteirizados, onde os lutadores interpretam heróis, vilões ou personagens menos distinguíveis em eventos roteirizados que criam tensão e culminam em uma luta livre ou uma série de lutas. Os resultados são predeterminados pelos escritores da WWE nas marcas Raw e SmackDown, enquanto as histórias são produzidas nos programas de televisão semanais da WWE, Monday Night Raw e Friday Night SmackDown.

No episódio de 24 de abril do Raw, o diretor de conteúdo da WWE Triple H anunciou que qualquer marca Campeonato Indiscutível Universal da WWE Roman Reigns foi convocada no 2023 WWE Draft , ele permaneceria nessa marca com seu campeonato e qualquer marca para a qual não fosse convocado coroaria um novo campeão mundial. Triple H posteriormente revelou o World Heavyweight Championship e anunciou que o novo campeão seria coroado no Night of Champions - não foi confirmado se este é um renascimento do anterior World Heavyweight Championship que foi contestado de 2002 a 2013 ou se este é um novo título que compartilha o nome. Durante o draft, Reigns foi draftado para o SmackDown, tornando assim o World Heavyweight Championship exclusivo para o Raw. Durante a coletiva de imprensa Backlash em 5 de maio, Triple H anunciou um torneio pelo título e incluiria lutadores de ambas as marcas com uma chave para cada marca. A primeira rodada e as semifinais de cada chave ocorrerão nos episódios de 8 e 12 de maio de Raw e SmackDown, respectivamente. As lutas da primeira rodada para cada episódio consistirão em duas luta Triple Threat. Os respectivos vencedores avançarão para uma luta individual na mesma noite, com os respectivos vencedores avançando para a disputa do campeonato no Night of Champions.

No Backlash, Cody Rhodes derrotou Brock Lesnar. No episódio seguinte do Raw, Rhodes participou do referido torneio pelo Campeonato Mundial dos Pesos Pesados. Durante a luta triple threat da primeira rodada em que Rhodes competiu, Lesnar interferiu e atacou Rhodes, custando-lhe uma oportunidade pelo título. Lesnar posteriormente desafiou Rhodes para outra luta no Night of Champions e Rhodes aceitou.

Evento

Lutas preliminares
O pay-per-view começou com a final do torneio para coroar o primeiro Campeão Mundial dos Pesos-Pesados, disputado entre Seth "Freakin" Rollins do Raw e AJ Styles do SmackDown. Durante a luta, Styles acertou um Suplex em Rollins no canto e um DDT reverso para um nearfall. Styles então entregou um neckbreaker modificado em Rollins. Enquanto Styles tentava uma segunda corda Styles Clash, Rollins rebateu em um furacão. Rollins então entregou um top rope reverse suplex em um DDT reverso em Styles. Styles então entregou um brainbuster para Rollins no avental do ringue. Enquanto Styles tentava o Fenomenal Forearm, Rollins saiu do caminho e mandou Styles para fora, dando um mergulho suicida e ajustando seu próprio joelho no processo. Styles então trancou no Calf Crusher, no entanto, Rollins escapou. Styles então executou um Pelé Kick e um Pedigree em Rollins para uma quase queda. Nos momentos finais, Rollins executou um Superkick, um Pedigree e um Curb Stomp on Styles para se tornar o novo Campeão Mundial dos Pesos-Pesados. Após a luta, o diretor de conteúdo da WWE, Triple H, apresentou o título a Rollins. Rollins comemorou ficando na corda do meio do ringue enquanto os fogos de artifício explodiam.

Em seguida, Becky Lynch enfrentou Trish Stratus. Stratus começou com chaves de cabeça na corda superior e repetidamente bateu o rosto de Lynch na mesa dos anunciantes. Lynch então entregou um Becksploder, Diamond Dust e um top rope leg drop para uma contagem de dois. Enquanto Lynch tentava o ManHandle Slam, Stratus o rebateu em um Sharpshooter, mas Lynch evitou. Stratus então desferiu o Chick Kick, para outra contagem de dois. Lynch então trancou no Dis-Arm-Her, mas Stratus escapou para o lado de fora. Sem o conhecimento do árbitro, Zoey Stark apareceu de baixo do ringue e acertou o Z360 para Lynch, permitindo que Stratus entregasse o Stratusfaction para a vitória.

Depois disso, Gunther defendeu o Campeonato Intercontinental contra Mustafa Ali. Nos estágios iniciais, Gunther dominou Ali, desferindo golpes massivos no corpo e jogando-o no poste do ringue. Ali então deu um neckbreaker, mas Gunther deu um chop. Enquanto Gunther tentava um suplex de borboleta no topo da corda, Ali rebateu em uma powerbomb ao pôr do sol e acertou o 450 °, mas Gunther chutou para fora. Ali então desferiu um tornado DDT, mas ao tentar outro 450°, Gunther saiu do caminho, desferiu um dropkick e uma Powerbomb para reter o título.

Na quarta luta, Bianca Belair defendeu o Raw Women's Championship contra Asuka. Nos estágios iniciais, Asuka deu chutes no braço de Belair. Belair então lançou um Spine Buster e um Handspring Moonsault. Enquanto Asuka tentava o Asuka Lock, Belair rebateu em um pin para uma contagem de dois. Enquanto o árbitro atendia Belair, Asuka cuspiu névoa verde em Belair, mas ele se abaixou. Asuka então cuspiu a névoa em sua mão. Enquanto Belair tentava o Kiss of Death, Asuka esfregou a mão embaçada nos olhos de Belair e deu dois roundhouse kicks para se tornar a nova Raw Women's Champion, encerrando o reinado recorde de Belair em 420 dias.

Em seguida, Rhea Ripley (acompanhada por seu Judgment Day companheiro de estábulo Dominik Mysterio) defendeu o SmackDown Women's Championship contra Natalya. Utilizando as distrações de Mysterio, Ripley espancou Natalya, mandando-a para os degraus de aço e jogando sua cabeça na mesa de anunciantes. Ripley então entregou o Riptide para vencer.

Na penúltima partida, Brock Lesnar enfrentou Cody Rhodes em uma partida de simples. Devido a Lesnar quebrar o braço de Rhodes no episódio anterior de Raw, seu braço foi equipado com um gesso reforçado com titânio, que ele utilizou pesadamente em seu ataque contra Lesnar. Na parte de abertura, Lesnar dominou Rhodes, desferindo três suplexes barriga a barriga. Rhodes então acertou o Disaster Kick, o Cody Cutter e dois Cross Rhodes para uma contagem de dois. Lesnar então entregou um F-5 e travou no Kimura Lock, mas Rhodes alcançou as cordas. Enquanto Lesnar tentava outro F-5, Rhodes rebateu em outro Cross Rhodes para outra contagem de dois. Lesnar então trancou em outro Kimura Lock. Apesar das várias tentativas de alcançar as cordas, Rhodes desmaiou de dor, dando a Lesnar a vitória por finalização técnica.

Evento principal
No evento principal, Kevin Owens e Sami Zayn defenderam o Undisputed WWE Tag Team Championship contra The Bloodline (Roman Reigns e Solo Sikoa, acompanhados por Paul Heyman). Zayn começou a luta com Sikoa, mas foi marcado por Reigns. Zayn então marcou em Owens, que acertou um Stunner, mas Reigns imediatamente lançou um Spear. Zayn então entregou um top suicida para Sikoa, seguido por uma Blue Thunder Bomb para uma contagem de dois. Enquanto Sikoa tentava o Samoan Spike, Zayn escapou e lançou um Exploder Suplex no canto e acertou o Helluva Kick, mas Reigns quebrou a imobilização. Enquanto Reigns tentava um Spear para Zayn, ele se esquivou e Reigns acertou o árbitro sem querer. Enquanto Zayn tentava um Superman Punch, Reigns rebateu com seu próprio Superman Punch. Com o árbitro abaixado, Owens tentou uma powerbomb pop-up para Reigns através da mesa de anunciantes, mas os Usos (Jey Uso e Jimmy Uso) o impediram. Os Usos então entregaram vários Superkicks para Zayn. Enquanto tentavam outro superkick, eles acertaram Sikoa sem querer, o que Reigns viu, deixando-o furioso. Depois de empurrar os dois Usos, Jimmy retaliou e entregou dois Superkicks para Reigns e, junto com Jey, eles recuaram, permitindo que Owens e Zayn acertassem uma combinação Stunner/Helluva Kick para Sikoa para reter os títulos.

Recepção
O evento recebeu críticas positivas dos críticos, com a luta Undisputed WWE Tag Team Championship e o final que se seguiu sendo considerados os destaques da noite, ao mesmo tempo em que elogiava a luta pelo World Heavyweight Championship.

Dave Meltzer avaliou o evento principal com 4,5 estrelas, que foi a partida mais bem avaliada da noite. Bianca Belair x Asuka e Trish Stratus receberam 3,25 estrelas, as partidas com classificação mais baixa da noite. Gunther vs Ali foi classificado com 3,75 estrelas, a luta pelo World Heavyweight Championship foi avaliada com 4,25 estrelas e Cody Rhodes vs Brock Lesnar foi classificado com 4 estrelas. Rhea vs Natalya não foi classificado.

Após o evento

Raw
O novo campeão mundial dos pesos pesados Seth "Freakin" Rollins abriu o episódio seguinte do Raw para falar sobre sua vitória no Night of Champions. Apesar de ser um lutador do SmackDown, AJ Styles interrompeu para parabenizar Rollins. Eles foram interrompidos por O Dia do Julgamento (Finn Bálor, Damian Priest, Dominik Mysterio e Rhea Ripley). Isso levou a uma luta de duplas onde Styles e Rollins derrotaram Priest e Bálor.

Também no Raw, Zoey Stark explicou sua aliança com Trish Stratus. Stark afirmou que queria pegar a via rápida para o topo da divisão feminina, mas foi interrompida por Becky Lynch. Depois disso, Stark e Stratus definiram Lynch.

Cody Rhodes falou sobre sua derrota para Brock Lesnar, afirmando que não desistiu e questionou se Lesnar estava satisfeito com a vitória e o empate em 1–1. Rhodes então lançou um desafio aberto para Lesnar a qualquer momento.

SmackDown
No episódio seguinte do SmackDown, Triple H apresentou o Undisputed WWE Universal Champion Roman Reigns, que estava acompanhado por Paul Heyman e Solo Sikoa. Triple H então revelou um novo design para o Undisputed WWE Universal Championship, mas Reigns foi rapidamente interrompido pelos Usos (Jey Uso e Jimmy Uso). Jimmy afirmou que fez o que fez no Night of Champions para proteger sua família. Depois, Sikoa ligou os Usos e ficou do lado de Reigns quando o show terminou.

Resultados

Referências

King of the Ring
Eventos pay-per-view da WWE em 2023

Night of Champions (2023)


Sigrid Eberle (* 3. März 1952 in Dornbirn) ist eine ehemalige österreichische Skirennläuferin. Sie gewann zwei Rennen im Europacup und fuhr im Weltcup einmal unter die besten zehn.

Biografie
Eberle war als Jugendliche auch als Kunstturnerin und Leichtathletin aktiv, konzentrierte sich aber ab Mitte der 1960er-Jahre hauptsächlich auf den Skirennsport. Auch ihre fünf Jahre jüngere Schwester Ingrid Eberle wurde Skirennläuferin, der Vater war in den 1950er-Jahren im Nordischen Skisport aktiv. Eberle absolvierte eine kaufmännische Lehre und arbeitete als Buchhalterin. Im Winter 1967/1968 erreichte sie den ersten Podestplatz in einem FIS-Rennen mit Platz zwei im Slalom von Les Gets. Im Jänner 1969 kam sie unweit ihres Heimatortes Dornbirn bei den Goldschlüsselrennen im Montafon zu ihrem Debüt im Weltcup. Dabei belegte sie Platz 18 im Slalom. Im nächsten Winter wurde sie unter anderem 13. im Slalom von Maribor. Ähnliche Weltcupergebnisse folgten in den nächsten Jahren, eine Platzierung in den Weltcup-Punkterängen, also unter den besten zehn, gelang ihr aber vorerst nicht.

Abseits des Weltcups erreichte Eberle mehrere Siege und Podestplätze. 1970 gewann sie einen FIS-Slalom in Sterzing und 1971 eine FIS-Abfahrt in Haus im Ennstal. Ebenfalls 1971 wurde sie Dritte im Slalom der österreichischen Meisterschaften. In der Saison 1971/72 gewann sie zwei Rennen im neu eingeführten Europacup, einen Riesenslalom in Les Gets und eine Abfahrt in Thyon. Im Winter 1972/73 gewann Eberle schließlich zum ersten und einzigen Mal in ihrer Karriere Weltcuppunkte, als sie am 10. Februar in der Abfahrt von St. Moritz auf den sechsten Platz fuhr. Nach ihrer Heirat mit Anton Dorner, der ebenfalls Skirennläufer war, brachte Eberle noch im selben Jahr einen Sohn zur Welt, weshalb sie im Winter 1973/1974 zunächst eine Wettkampfpause einlegte und zu Beginn der Saison 1974/1975 ihren Rücktritt vom Skirennsport bekannt gab.

Erfolge

Weltcup
 Eine Platzierung unter den besten zehn

Europacup
 Saison 1971/72: 6. Gesamtwertung
 4 Podestplätze, davon 2 Siege:

Literatur
 Österreichischer Skiverband (Hrsg.): Österreichische Skistars von A–Z. Ablinger & Garber, Hall in Tirol 2008, ISBN 978-3-9502285-7-1, S. 56.

Anmerkungen

Alpiner Skirennläufer (Österreich)
Sportler (Vorarlberg)
Österreicher
Geboren 1952
Frau

Sigrid Eberle


Le château de Ménétreux est un château  du  situé à  Ménétreux-le-Pitois (Côte-dOr) en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation
Le château, actuellement colonie de vacances du métro de Paris, est situé en bordure de plateau à l'extrémité nord-ouest du village sur la RD 119A (rue des vignes blanches).

Historique

Le premier château n'est construit qu'en 1578 par Claude de la Trémouille-Bresche. En 1611, il comprend château et maison forte dont le donjon avec fossés, pont-levis, quatre tours et communs avec jardin fermé et une grange y attenant, un grand verger ceint d'un enclos de vigne avec un colombier sur pied dans une tour ronde. La seigneurerie de Ménétreux passe ensuite à divers propriétaires dont Charles de Vichy en 1767.

Celui-ci rase les vieux bâtiments dont les deux tours du fond. La troisième, dite tour rouge, ne conserve que son étage inférieur donnant accès aux caves alors que la quatrième, dite tour grise, est préservée ainsi que la tour carrée. Les fossés sont comblés et les nouvelles constructions reculées pour dégager une cour d'honneur bordée par une terrasse qui domine les jardins et la plaine et sur laquelle s'ouvrent les portes du salon. Le château et le domaine passent ensuite en diverses mains dont M. Cuhaut, industriel parisien, qui investit de 1881 à 1888 dans l'établissement d'une ferme modèle .

Architecture

Le château actuel occupe l'extrémité nord d'une plate-forme carrée. Sa tour occidentale n'est conservée qu'au niveau du soubassement et sa tour orientale est transformée en pigeonnier avec canonnières au rez-de-chaussée et premier étage. Au sud de la plate-forme, une parcelle carrée transformée en parc a remplacé la basse-cour du château. Son angle sud-ouest est marqué par une tour carrée avec deux fenêtres à congé qui présentent les traces d'arrachement d'une courtine.

Valorisation du patrimoine
Rachetée en 1930 par la Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris, la propriété a servi de maison de repos et abrite actuellement une colonie de vacances pour les enfants des employés de la RATP, gérée par la fondation « Les enfants du métro ».

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or

Liens externes

Ménétreux

Château de Ménétreux


L', appelé en anglais Gentlemen's Agreement of 1907, est un accord informel conclu entre les États-Unis et l'empire du Japon par lequel les États-Unis n'imposeront pas de restrictions à l'immigration japonaise, en échange de quoi le Japon n'autoriserait plus l'émigration vers les États-Unis. L'objectif est de réduire les tensions entre les deux nations du Pacifique telles que celles ayant suivi les  et la ségrégation des étudiants japonais dans les écoles publiques. L'accord n'est pas un traité et n'a donc pas été voté par le Congrès des États-Unis. Il est remplacé par la loi d'immigration Johnson-Reed de 1924.

Contexte

L'immigration chinoise en Californie explose pendant la ruée vers l'or de 1852, mais le strict gouvernement japonais pratique des politiques d'isolement qui contrecarrent l'émigration japonaise. Ce n'est qu'en 1868 que le gouvernement japonais décide de réduire les restrictions, et l'immigration japonaise commence aux États-Unis. De plus, le sentiment anti-chinois motive les entrepreneurs américains à recruter des ouvriers japonais. En 1885, les premiers travailleurs japonais arrivent au Royaume d'Hawaï, alors indépendant.

La plupart des immigrants japonais désirent résider en Amérique de façon permanente et viennent en famille, contrairement à l'immigration chinoise surtout composée de jeunes hommes, dont la plupart repartent rapidement en Chine. Les Japonais s'assimilent rapidement aux normes sociales américaines, comme par exemple pour les vêtements, et beaucoup rejoignent les églises méthodistes et presbytériennes.

Au fur et à mesure que la population japonaise augmente en Californie, elle devient mal vue par la population qui la considère comme une tentative d'entrisme du Japon. En 1905, la rhétorique anti-japonaise remplit les pages du San Francisco Chronicle, et les Américains d'origine japonaise ne vivent pas seulement dans Chinatown mais dans toute la ville. En 1905, la Ligue d'exclusion japonaise et coréenne est créée et promulge quatre politiques :
Extension de la loi d'exclusion chinoise pour inclure les Japonais et les Coréens.
Exclusion par les membres de la Ligue des employés japonais et des entreprises qui emploient des Japonais.
Début des pressions sur la commission scolaire pour séparer les enfants japonais des enfants blancs.
Lancement d'une campagne de propagande pour informer le Congrès et le président de cette « menace ».

Les tensions montent à San Francisco, et depuis la victoire décisive du Japon contre la Russie en 1905, le Japon exige un traitement d'égal à égal. Le résultat en est une série de six notes communiquées entre le Japon et les États-Unis de la fin de 1907 au début de 1908. La cause immédiate de l'accord est le nativisme pratiqué en Californie. En 1906, le  adopte un règlement selon lequel les enfants d'origine japonaise sont désormais tenus de fréquenter des écoles séparées. À l'époque, les immigrants japonais représentent environ 1 % de la population de Californie, dont beaucoup avaient immigré en vertu d'un traité en 1894 qui assurait une immigration libre en provenance du Japon.

Par l'accord, le Japon accepte de ne pas délivrer de passeports aux citoyens japonais souhaitant travailler aux États-Unis contigus, éliminant ainsi efficacement la nouvelle immigration japonaise aux États-Unis. En échange, les États-Unis acceptent la présence d'immigrants japonais qui y résident déjà, permettent l'immigration des épouses, des enfants et des parents, et interdisent la discrimination légale contre les enfants américains d'origine japonaise dans les écoles californiennes. Il existe aussi un fort désir de la part du gouvernement japonais de ne pas être traité comme un inférieur. Le Japon ne veut pas que les États-Unis adoptent une législation semblable à celle qui est arrivée aux Chinois en vertu de la loi d'exclusion des Chinois. Le président américain Theodore Roosevelt, qui a une opinion positive du Japon, accepte l'accord tel que proposé, pour éviter des restrictions plus officielles à l'immigration.

Ségrégation des écoles
À l'époque, il y a 93 élèves japonais répartis dans 23 écoles élémentaires. Pendant des décennies, les politiques séparent les écoles japonaises, mais elles ne sont pas appliquées tant qu'il y a de la place et que les parents blancs ne se plaignent pas. La Ligue d'exclusion japonaise et coréenne se présente à plusieurs reprises devant le conseil scolaire pour se plaindre. La commission scolaire rejette ces réclamations parce qu'il est financièrement impossible de créer de nouvelles installations pour accueillir seulement 93 élèves. Après l'incendie de 1906, la commission scolaire envoie les 93 élèves japonais à l' et la renomme « École publique orientale pour les Chinois, les Japonais et les Coréens ». Les transports sont limitées après le tremblement de terre et de nombreux élèves ne peuvent plus fréquenter l'école publique orientale.

De nombreux Américains d'origine japonaise font valoir auprès du conseil scolaire que la ségrégation des écoles va à l'encontre du traité de 1894, qui ne traite pas expressément de l'éducation mais indique que les Japonais en Amérique recevront des droits égaux. En vertu des décisions de contrôle de la Cour suprême des États-Unis (Plessy v. Ferguson, 1896), un État ne viole pas la clause de protection égale de la Constitution des États-Unis en exigeant la ségrégation raciale tant que les installations séparées sont sensiblement égales. Les journaux de Tokyo dénoncent la ségrégation comme une insulte à la fierté et à l'honneur japonais. Le gouvernement japonais veut protéger sa réputation de puissance mondiale. Les responsables gouvernementaux prennent conscience qu'une crise est imminente et qu'une intervention est nécessaire pour maintenir la paix diplomatique.

Intervention fédérale

Le président Roosevelt a trois objectifs pour résoudre la situation : montrer au Japon que les politiques de la Californie ne reflètent pas les idéaux de tout le pays, obliger San Francisco à supprimer les politiques de ségrégation et parvenir à une résolution du problème de l'immigration japonaise. Victor H. Metcalf, Secrétaire au commerce et au travail, est envoyé pour enquêter sur la question et forcer l'annulation des politiques. Il échoue car les responsables locaux veulent l'exclusion des Japonais. Roosevelt tente de faire pression sur la commission scolaire, mais celle-ci ne bouge pas. Le , les parties parviennent à un compromis. Si Roosevelt peut assurer la suspension de l'immigration japonaise, la commission scolaire permettra aux étudiants américains d'origine japonaise de fréquenter les écoles publiques. Le gouvernement japonais ne veut pas nuire à sa fierté nationale ou subir une humiliation comme le gouvernement Qing en 1882 lors de la promulgation de la loi d'exclusion des Chinois. Il accepte de cesser d'accorder des passeports aux travailleurs tentant d'entrer aux États-Unis à moins que ces travailleurs ne viennent occuper une maison anciennement acquise, pour rejoindre un parent, un conjoint ou un enfant, ou pour assumer le contrôle actif d'une entreprise agricole acquise antérieurement.

Des concessions sont convenues dans une note composée de six points un an plus tard. L'accord est suivi de l'admission d'élèves d'origine japonaise dans les écoles publiques. L'adoption de l'accord de 1907 provoque l'apparition des «  », des mariages de complaisance contractés à distance au moyen de photographies. En établissant des liens matrimoniaux à distance, les femmes cherchant à émigrer aux États-Unis peuvent obtenir un passeport et les travailleurs japonais en Amérique peuvent gagner une compagne de leur propre nationalité. En raison de cette disposition, qui contribue à combler l'écart entre les sexes au sein de la communauté d'un ratio de 7 hommes pour 1 femme en 1910 à moins de 2 pour 1 en 1920, la population américano-japonaise continue de croître malgré les limites de l'accord sur l'immigration. Le Gentlemen's Agreement n'est jamais inscrit dans une loi adoptée par le Congrès américain, mais est un accord informel entre les États-Unis et le Japon, promulgué par une action unilatérale du président Roosevelt. Il est annulé par la loi d'immigration Johnson-Reed de 1924, qui interdit légalement à tous les Asiatiques d'émigrer aux États-Unis.

Voir aussi
 Relations entre les États-Unis et le Japon

 Loi d'exclusion des Chinois de 1882

 Loi d'immigration Johnson-Reed de 1924

Notes et références

Bibliographie

 Masuda, Hajimu, "Rumors of War: Immigration Disputes and the Social Construction of American-Japanese Relations, 1905–1913," Diplomatic History, 33 (Jan. 2009), 1–37.
 Masuda Hajimu, "Gentlemen's Agreement," The Wiley Blackwell Encyclopedia of Race, Ethnicity, and Nationalism (Wiley-Blackwell, 2015).

Liens externes
 "The 1906 San Francisco Earthquake and the Avoidance of War with Japan"
 U.S.-Japanese understanding (1907) on Encyclopædia Britannica Online

1907 au Japon
1907 aux États-Unis
Traité signé par les États-Unis
Traité signé par l'empire du Japon
Politique étrangère de la république de Chine
Histoire de San Francisco
Relations entre les États-Unis et le Japon

Accord nippo-américain de 1907


Lupta de la Miercurea Ciuc a fost o acțiune militară de nivel tactic, desfășurată pe Frontul Român, în timpul campaniei din anul 1916 a participării României la Primul Război Mondial. Ea s-a desfășurat în perioada 24 august/6 septembrie 1916  și a avut ca rezultat cucerirea orașului Miercurea Ciuc de către trupele române, în ea fiind angajate forțe române din Divizia 8 Infanterie română și forțe ale Puterilor Centrale din Divizia 61 Infanterie austro-ungară. A făcut parte din acțiunile militare care au avut loc în operația ofensivă în Transilvania.

Contextul operativ strategic

Forțe participante

Dispozitivul forțelor române

Dispozitivul forțelor inamice

Comandanți

Comandanți români
General Ioan Pătrașcu

Comandanți ai Puterilor Centrale
General Konrad Grallert von Cebrów

Planurile de luptă

Desfășurarea acțiunilor militare

Rezultate și urmări

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol I, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și

 Participarea României la Primul Război Mondial

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Lupta de la Miercurea Ciuc (1916)


Ninhursag  (𒀭𒊩𒌆𒉺𒂅 DNIN-ḪUR.SAG) este una dintre cele mai vechi zeițe sumeriene. A fost denumită "mamă a zeilor"', "doamnă a nașterilor", "doamna muntelui înalt", ocrotitoare a pământului  și a dragostei, mama zeilor și stăpâna cerului.  Este zeița tutelară a conducătorilor sumerieni, care se autointitulează "copiii lui Ninhursag".

Pentru traci, Ninhursag era Bendis ("cea care leagă"), marea Zeiță Mamă, zeița Lunii, a codrilor, a nopții, a fertilității, a dragostei și a farmecelor. .

Simbolul ei era un obiect neidentificat, de forma literei grecești omega iar principalul său centru religios se afla în Eridu.

Mitologie
Miturile sugerează că inițial a fost soția lui An, mai târziu a lui Enki și, în final, a fiului ei, Enlil.

Sumerienii susțineau că a avut cu fratele său, Enki zece copii: Ninsar, Abu, Nintulla, Ninsutu, Ninkasi, Nanshe, Azimua, Ninti, Enshag și Martu, iar lui Enlil i-a născut pe Nanna, Ninurta și Nergal.

În religia mesopotamiană, Ninhursag este zeița orașelor Adab și Kiș. Venerată în special de către păstorii din nordul Mesopotamiei, era zeița ținuturilor stâncoase și avea puterea de a crea viață pe colinele de la poalele munților și în deșert. Imagine maternă, era considerată zeița nașterii. Deoarece a creat oamenii alături de Enki, era considerată și zeița fertilității.

Sumerienii îi atribuiau multe nume, printre care Ninmah ("marea regină"), Nintu ("doamna nașterii"), Mami ("mama") sau Aruru ("brazdă"). Conform legendelor, după căsătoria cu Enlil și-a schimbat numele în Ninlil ("doamna furtunii"), iar fiul său, Ninurta, i-a schimbat numele din Ninmah în Ninhursag.

Akkadienii o numeau Belet-Ili ("doamna zeilor").

Ca și consoartă a tatălui său, An, era numită de sumerieni Ki ("Pământul"), iar de akkadieni și babilonieni, Antu (forma de feminin a substantivului cer). Ca soție a lui Enki, babilonienii au numit-o Damkina, iar sumerienii Damgalnuna sau Ninki ("doamna Pământului").

Note

Vezi și
 Anunnaki
 Mitologia sumeriană
 Religia în vechiul Babilon

Legături externe
 bibliotecapleyades.net, Enki and Ninhursag

Bibliografie

Mitologie sumeriană
Zei mesopotamieni
Zeițe ale naturii
Zeițe ale maternității
Zeițe ale Pământului

Ninhursag


Kühedorf (fränkisch: Kejdoaf) ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Büchenbach im Landkreis Roth (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Das Dorf liegt sechs Kilometer südlich von Schwabach am Südhang des  hohen Heidenberges. 1,5 km südlich des Ortes fließt die Aurach, ein westlicher Nebenfluss der Rednitz vorbei. Etwa 800 m nordöstlich von Kühedorf in den Waldgebieten "Bergholz" und "Hierlach" befindet sich ein ehemaliger Steinbruch, der heute ein Geotop ist. Hierbei handelt es sich um mehrere historische, stark verwachsene Steinbrüche, die vom Bayerischen Landesamt für Umwelt als Geotop 576A002 ausgewiesen sind (siehe auch Liste der Geotope im Landkreis Roth). 0,5 km südlich liegt das Flurgebiet "Katzenhöhle".

Die Kreisstraße RH 5 führt über Schopfhof nach Götzenreuth (2,3 km westlich) bzw. nach Büchenbach (2,2 km östlich). Eine Gemeindeverbindungsstraße verläuft nach Gauchsdorf (1,4 km südwestlich).

Geschichte
Im 13. Jahrhundert bestand der Ort vermutlich aus 3 Ganzhöfen. Im Jahre 1236 gab es die erste schriftliche Erwähnung des Ortes im Zusammenhang mit einem "minister de Kuͤdorpf" aus der Nürnberger Linie eines staufischen Reichsministerialengeschlechtes (die Küdorfer). Der Ortsname soll als Bestimmungswort Kühe haben. Es gab auch eine Burg, die seit 1556 bis auf geringe Reste abgegangen ist. Zu Beginn des 19. Jahrhunderts waren nur "noch der Schloßgraben, einige verschütteten Gewölbe und die aus dem Grunde hervorragenden Mauern zweyer runden Thürme übrig (...). Ungefähr 50 Schritte davon liegen die Ruinen des Schlosses und der Begräbnißkapelle, worinn noch die Wappen sichtbar sind." Außerdem gab es in Kühedorf eine spätmittelalterliche Dorfkirche mit umgebendem Friedhof und Adelsgrablege, die nach St. Jakobus (Abenberg) gepfarrt war.

Im Urbar für das burggräfliche Amt Schwabach von ca. 1360 wurde der Ort als "Kuͤedorff" erwähnt. Im burggräflichen Salbuch von 1410 wurden für "Küdorf" 1 Gut, 1 halbes Gute, 2 Gütlein und 1 halbes Gütlein angegeben. Im Salbuch des nunmehr markgräflichen Amtes Schwabach von 1434 wurden für den Ort 1 Gut und 4 Seldengüter angegeben. 1530 waren nur 3 Güter markgräflich, während 3 weitere Güter Eigenherrn hatten. 1732 gab es laut den Oberamtsbeschreibungen von Johann Georg Vetter in Kühdorf 8 Anwesen (1 Ganzhof, 1 Halbhof, 6 Gütlein), die alle dem Kastenamt Schwabach unterstanden. Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es in Kühedorf 11 Anwesen (4 Ganzhöfe, 1 Halbhof, 4 Köblergüter, 1 Gut mit Tafernwirtschaft, 1 Leerhaus) und ein Gemeindehirtenhaus. Das Hochgericht übte das brandenburg-ansbachische Oberamt Schwabach aus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft sowie die Grundherrschaft über alle Anwesen hatte das Kastenamt Schwabach inne. 1801 gab es im Ort weiterhin 11 Anwesen.

Im Rahmen des Gemeindeedikts wurde 1808 Kühedorf dem Steuerdistrikt Büchenbach (II. Sektion) und der 1818 gebildeten Ruralgemeinde Ottersdorf zugeordnet. Am 1. Januar 1972 wurde Kühedorf im Zuge der Gebietsreform in Bayern nach Büchenbach eingegliedert.

In Kühedorf ist eine Sagenstation des Sagenwanderweges. Es gibt außerdem ein Wildparkgehege, einen Waldspielplatz, zwei fränkische Landgasthäuser und einen Wanderparkplatz.

Bau- und Bodendenkmäler
 Schloßstraße 3: zweigeschossiges Bauernhaus im Sandsteinquaderbau mit geschoss- und giebelgliedernden Profilen aus der Mitte des 19. Jahrhunderts, Nebengebäude um 1890 mit zugehörigem großem Ritter-Grabstein aus dem 15. Jahrhundert
 Schloßstraße 4: erdgeschossiges Bauernhaus im Sandsteinquaderbau mit gebrochenem Steilsatteldach, bezeichnet 1889; Sandsteinquader-Scheune mit gebrochenem Steilsatteldach wurde 1929 überformt
 Kirche oder Kapelle mit Friedhof aus dem Mittelalter sowie ein Burgstall (D-5-6732-0011, abgegangen)

Nördlich von Kühedorf befindet sich das historische Steinkreuz bei Ungerthal.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Willibald (Büchenbach) gepfarrt. Die Katholiken sind  nach St. Sebald (Schwabach) gepfarrt.

Bilder

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Büchenbach)
Ort im Landkreis Roth
Ersterwähnung 1236
Dorf

Kühedorf


A 7.ª etapa do Tour de France de 2022 teve lugar a 8 de julho de 2022 entre Tomblaine e La Planche des Belles Filles sobre um percurso de 176,3 km. O vencedor, por segundo dia consecutivo, foi o esloveno Tadej Pogačar do UAE Emirates, continuando bem como o primeiro na classificação geral.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral (Maillot Jaune)

Classificação por pontos (Maillot Vert)

Classificação da montanha (Maillot à Pois Rouges)

Classificação do melhor jovem (Maillot Blanc)

Classificação por equipas (Classement par Équipe)

Abandonos
Nenhum.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Etapas do Tour de France de 2022

7.ª etapa do Tour de France de 2022


පුස්තකාලයාධිපති යනු පුස්තකාල විඥාපන විද්‍යාව සම්බන්ධව දැනුමක් හා පුහුණුවක් ලැබූ පුස්තකාලයක සේවය කරන ප්‍රධාන නිලධාරියාය, තොරතුරු කළමනාකරණය,සංවිධානය පුස්තකාලයට අදාළ රාජකාරි පිළිබඳ මනා දැනුමක් ඔහුට හෝ ඇයට තිබිය යුතු ය. බොහෝ විට මහජන පුස්තකාලවලට අමතරව පාසැල් පුස්තකාල, උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවල මෙන්ම ව්‍යාපාරික ආයතන, වැඩබිම් ආශ්‍රිතව ද පුස්තකාල පවතී.

ආකෘතිය, අවශ්‍යතාව හා තත්ත්වය
පුස්තකාලයාධිපති උදෙසා ඉංග්‍රීසියෙන් යෙදෙන Librarian යන යෙදුමෙහි නිරුක්තියෙන්( liber යන ලතින් යෙදුම Books යන ඉංග්‍රීසි යෙදුමට සමාන වෙයි) කියැවෙන පරිදි ම පුස්තකාලයාධිපතිත්වය සාම්ප්‍රදායික ව බැඳී තිබුණේ ග්‍රන්ථ සංචිත සමගිනි.පුස්තකාලයාධිපතිවරයා ගේ කාර්යභාරය නව තාක්ෂණික සහ සමාජ අවශ්‍යතාවන් හමුවේ නිරන්තර ව පරිණාමය වෙමින් පවතී. වර්තමානයේ දී පුස්තකාලයාධිපතිවරයෙකු  ග්‍රන්ථ; විද්‍යුත් මූලාශ්‍ර; සඟරා; පුවත්පත්; ශ්‍රව්‍ය හා දෘෂ්‍ය පටිගත කිරීම්; සිතියම් ; අත්පිටපත්; ඡායාරූප සහ වෙනත් ග්‍රාපික අමුද්රව්‍ය; ග්‍රන්ථවිද්‍යාත්මක දත්තසමුදාය; සහ වෙබ් පාදක සහ අංකිත මූලාශ්‍ර වැනි තොරතුරු සංග්‍රහ වී අැති විවිධ අාකෘතීන් රැසක් සමග ගනුදෙනු කරනු දැකිය හැකි ය. එමෙන් ම පුස්තකාලයාධිපතිවරයෙකු  විසින් තොරතුරු සාක්ෂරතාවය සදහා උපදෙස් ලබා දීම , පරිගණක සැපයීම සහ පුහුණුකිරිම; සමාජ කණ්ඩායම්වල පොදුජන වැඩසටහන් පැවැත්වීමට සත්කාරකත්වය සැපයීම; ආබාධ සහිත පුද්ගලයන් සඳහා තාක්ෂණික අාධාර ලබාදීම; සහ ප්‍රජා මූලාශ්‍රයන්ට ප්‍රවේශය සලසා දීම අැතුළු තොරතුරු හා බැඳුණු සේවාවන්  ද සපයනු ලැබේ.කර්තෘවරු සහ විද්‍යාර්ථීහු සිය පොත්වල ස්තූතිය පිරිනැමීමේ දී නිරතුරුව ම පුස්තකාලයාධිපතිවරයා ව අගයති.

පුස්තකාලාධිපතිගේ කාර්‍යභාරය හා වගකීම්
පුස්තකාලයේ ප්‍රමාණය සහ ස්වරූපය  මත කාර්යභාරයන් වෙනස් වීමටත් සුවිශේෂී වගකීම් දැරීමට සිදුවීමටත් පුලුවන.  ඔලිවියා ක්‍රොස්බිට අනුව පුස්තකායාධිපතිවරුන් යනු තොරතුරු යුගයේ තොරතුරු  පිළිබඳ විශේෂඥ්ඥයින් ය. බොහෝ විට පුස්තකාලයාධිපතිවරු පහත සඳහන් වෘත්තීයමය තත්ත්වයක් යටතේ  සිය සේවය සපයනු දැකිය හැකි ය.

මහජන පුස්තකාලයාධිපතිවරු: බැහැර  දෙන පුස්තකාලයන්හි විමර්ශන කවුළුව තුළ කටයුතු කරමින් මහජනතාවට සේවා සපයති. සමහරු දරුවන්ට හෝ වැඩිහිටියන්ට සේවා සැපයීම උදෙසා විශේෂිත ව පුහුණුව ලබා ඇත. ළමයින් උදෙසා වූ පුස්තකාලයාධිපතිවරු සෑම වයස් සීමාවක ම දරුවන්ට සුදුසු අමුද්රව්‍ය සපයාදීම සහ දරුවන් සමගත් ඔවුන්ගේ මවුපියන් සමගත්  විශේෂිත වැඩසටහන් පැවැත්වීම තුළින් යොවුන් කියවන්නිය තුළ කියවීමට රුචිකත්වය සහ නිපුණතාවය ඇතිකිරීමට සහාය වෙති.

විමර්ෂණ හෝ පර්යේෂණ පුස්තකාලයාධිපතිවරු: පර්යේෂණවල නියුතු වන අයට අවශ්‍ය තොරතුරු සොයාගැනීමට උපකාර කරති. විමර්ෂණ සංවාදය නම් වූ ව්‍යුහගත සංවාදයක් හරහා පර්යේෂිකාවගේ අරමුණු හැඳිනගැනීමෙන් අනතුරු ව දත්ත සමුදායන්හි සහාය සහ අනෙකුත් විද්‍යුත් තොරතුරු මූලාශ්‍රයන්, මෙන් ම දුර්ලභ හෝ මිලාධික මූලාශ්‍රයන් ද සපයාදෙමින් කෙරෙන මෙම සේවාව ඇතැම් විට සුවිශේෂී වූ ගැටලුවක් පිළිබඳ පර්යේෂණයක ස්වරූපය ද ගනී. ඇතැම් විට මෙම සේවාව යම්කිසි ප්‍රමාණයකට මේ සඳහා විශේෂයෙන් පුහුණුව ලබා ඇති පුස්තකාල කාර්යමණ්ඩලයේ අනෙකුත් සාමාජිකයන් විසින් ද සපයනු ලැබේ. මෙම ප්‍රවණතාවය ඇතැමුන්ගේ විවේචනයට ද බඳුන් වී තිබේ.

පුස්තකාල තාක්ෂණ සහකරුවන්: පුස්තකාල අමුද්රව්‍ය ඇනවුම් කිරීම, දත්ත සමුදාය පරිපාලනය, පරිගණක හා අනෙකුත් උපාංග හැසිරවීම , සූචි සැකසීම සහ නව අමුද්රව්‍යයන්හි භෞතික ක්‍රියාවලිය අධීක්ෂණය වැනි තිරය පිටුපස කටයුතුවල නියුතු වෙති.

පුස්තකාල පද්ධති මෙහෙයවන්නන් යනු පුස්තකාල පද්ධති සංවර්ධනය, දෝෂ නිරාකරණය සහ නඩත්තු කිරීම,  සූචිකරනය ආශ්‍රිත කාර්යභාරයන්හි නියුතු වන්නන් ය.

සංචිත වැඩිදියුණු කිරීම හෝ ගැනුම්කරණය භාර පුස්තකාලයාධිපතිවරු සුදුසු පොත්පත් සහ විද්‍යුත් මූලාශ්‍රයන් තෝරාගැනීමේ ක්‍රියාවලිය අධීක්ෂණය කරති. ප්‍රධාන පෙළේ පුස්තකාලවල බොහෝවිට අනුමත කිරීමේ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක වේ. පුස්තකාලයාධිපතිවරයා විසින් යම්තිසි විෂයකට අදාල ව ඇවැසි කෘති හෝ තිබිය යුතු කරුණු පිළිබඳ ව විස්තර ඇතුළත් සටහනක් පිළියෙළ කිරීම මෙහි දී සිදුවන අතර එමගින් ප්‍රකාශකයන්ට අමතර පරීක්ෂාවන්ට ලක්වීමේ අවහිරයෙන් තොර ව පුස්තකාලයට ඇවැසි කෘති යැවීමට හැකි වේ. එම කෘති ලැබුණු පසු ඒවා පුස්තකාලයේ සංචිතයට එක්වීමට සුදුසු ද යන්න එවිට පුස්තකාලයාධිපතිවරයාට තීරණය කළ හැකිය. මේ සඳහා ඇවැසි තරම් මූල්‍ය ප්‍රතිපාදනයන් ඔවුන්ට සලසනු ලැබේ.

ලේඛනාරක්ෂකයින් යනු අත්පිටපත්, ලිපිලේඛන, වාර්තා සටහන් වැනි ලේඛනාගාර මූලාශ්‍රිත ව කටයුතු කිරීමට පුහුණු කෙරුණු විශේෂිත පුස්තකාලයාධිපතිවරු ය.

පුස්තකාලයට තෙවන පාර්ශ්වයන් විසින් සපයනු ලබන දත්ත සමුදායන් කළමනාකරණය කිරීම විද්‍යුත් මූලාශ්‍ර සම්බන්ධ පුස්තකාලයාධිපතිවරු විසින් සිදු වේ.

පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිවරු: පාසැල් පුස්තකාල පරිපාලනයට අමතර ව ගුරුවරුන් සහ තොරතුරු තාක්ෂණ විශේෂඥයින් ලෙස ද කටයුතු කරති.

අර්ධ-වැඩිහිටියන් උදෙසා වූ පුස්තකාලයාධිපතිවරු: වයස අවුරුදු 12ත් 18ත් අතර වූ අනුග්රාතහකයින්ට සුවිශේෂී ව සේවා සපයන්නෝ වෙති. අර්ධ-යෞවනයෝ සිය අධ්යාවපනය මෙන් ම වින්දනය ද පුස්තකාල සේවාව තුළින් අපේක්ෂා කරති. අර්ධ-වැඩිහිටියන් උදෙසා වූ පුස්තකාලයාධිපතිවරු පාසල් පුස්තකාල තුළ, මහජන පුස්තකාල කාර්ය මණ්ඩලයක හෝ පුනරුත්ථාපන ආයතනයක හෝ සේවය කරනු දැකිය හැකි ය.ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරයකු වීම සඳහා අධ්යාතපනවේදය පිළිබඳ ව ශාස්ත්රිවේදී හෝ ශාස්ත්ර පති උපාධියක් මෙන් ම පුස්තකාල විද්යාවව පිළිබඳ ව උසස් පාඨමාලාවක් ද හදාරා තිබිය යුතු ය.  මහජන පුස්තකාලවල සේවය කරන අර්ධ-වැඩිහිටියන් උදෙසා වූ පුස්තකාලයාධිපතිවරුන් පුස්තකාල සහ විඥාපණ විද්යා ව සම්බන්ධ ව ශාස්ත්රරපති උපාධියක් සහ ප්රිමාණවත් සේවා අත්දැකීමකින් යුතු වීම හෝ සමාන වෙනත් සුදුසුකම්ලාභීන් විය යුතු ය.

මාධ්‍යය විශේෂඥ්ඥයෝ: සිසුවියන්ට තොරතුරු ගවේෂණය සහ විශ්ලේෂණය කරන අන්දම පහදා දෙති.පාසල් පුස්තකාලවලට පොත්පත් සහ අනිකුත් මූලාශ්‍ර සපයමින් , පුස්තකාල සහායකයින් ව අධීක්ෂණය කරමින් පුස්තකාල හෝ සම්පත් මධ්‍යයස්ථාන පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය සෑම අංශයක් පිළිබඳ ව ම විමසිලිමත් වෙති. යොවුන් සේවා පුස්තකාලයාධිපතිවරු සහ ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරු සිය යොවුන් අනුග්‍රාහකයන්ගේ රුචිකත්වයට සරිලන පොත්පත් සහ අනිකුත් අමුද්රව්‍ය ගෙන්වා ගනිති.එමෙන් ම ඔවුහු යොවුනන්ට අධිකාරසම්පන්න සහ ඇවැසිතාවන්ට අදාළ අන්තර්ජාල මූලාශ්‍ර සොයාගැනීමට ද උපකාර විය යුතු ය. මෙම වයස් කාණ්ඩය යාවජීව සොයන්නියන් සහ කියවන්නියන්  බවට පත් කිරීම මෙම විශේෂ පුස්තකාල වෘත්තිකයන්ගේ මූලික අරමුණයි.

සහනසේවා පුස්තකාලයාධිපතිවරු: ආබාධ සහිත පුද්ගලයන්, අඩු ආදායම් ලාභීන් ගෘහස්ත වගකීම්වලින් බැඳුණු වැඩිහිටියන් සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියන්, දරිද්ර/අඩු පහසුකම් සහිත සහ ග්‍රාමීය ජනකොටස් ඇතුලු  විශේෂ අවධානයට ලක්විය යුතු පිරිස් කරා පුස්තකාල සහ විඥාපන සේවාවන් සැපයීමේ වගකීම දරති.

උපෙද්ශන පුස්තකාලයාධිපතිවරු: පංතිකාමර හමු තුළින් හෝ මාර්ගගත ඉගෙනුම් පරිසර සැකසීම තුළින්  තොරතුරු සාක්ෂරතාවය සම්බන්ධ ව මගපෙන්වීම් ලබාදෙති.ඔවුහු පුස්තකාල පරිශීලකයන්ට දැනුම ගවේෂණය තක්සේරු කිරීම සහ ප්‍රයෝජනවත් අන්දමින් භාවිත කරන ආකාරය පිළිබඳ ව උපදෙස් සපයති.

පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ නිල කටයුතුවලින් බැහැර වගකීම්
පළපුරුදු පුස්තකාලයාධිපතිවරු පුස්තකාල හෝ තොරතුරු කේන්ද්‍ර අධ්‍යක්ෂණය වැනි පරිපාලනමය කාර්යයන්හි නියුතු විය හැකිය. වෙනයම් සංවිධානයක කළමනාකාරීත්වයෙන් මෙය නොවෙනස් වන අතර ඔවුහු  පුස්තකාලයෙහි දිගුදුර සැලසුම්කරණයෙහි සහ මව් සංවිධානය සමග සබඳතාව පවත්වා ගැනීමේ කාර්යයෙහි නියුතු වෙති. සුළු පරිමාණ පුස්තකාලවල හෝ විශේෂිත වු පුස්තකාලවල පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ සේවාව පුළුල් ප්‍රදේශයක් පුරා පැතිරුණු විවිධ වූ කාර්යභාරයන් රැසකින් සමන්විත වෙයි.

පුස්තකාලයාධිපතිවරයකුගේ වගකීම්වලින් බිඳක් පහත දැක්වේ.
         තම අනුග්‍රාහිකාවන් ප්‍රියකරන විෂයන් පිළිබඳ ව සොයාබැලීම
         රජයේ වෙනත් කාර්යාල සහ ප්‍රජා සංවිධාන වෙතට ගවේෂිකාවන් යොමු කිරීම
         කියවීමේ විවිධ අදියරවල සිටින දැරියන්ට සුදුසු කෘති සහ සහෘදමය කියවීමකට සුදුසු නවකතා නිර්දේශ කිරීම
         ග්‍රන්ථ සහ සඟරා දත්තසමුදායන් විමර්ෂණය කිරීම
         පාඨක සමාජ ප්‍රවර්ධනය කිරීම සහ පහසුකම් සැලසීම
         සෑම සමාජ පසුබිමක ම සහ සියලුම වයස්වල පුස්තකාල පරිශීලකයන් උදෙසා වැඩසටහන් පැවැත්වීම
         විද්‍යුත් තොරතුරු මූලාශ්‍රයන්ට ප්‍රවේශනය සැලසීම
         මහජනතාවගේ ඉල්ලීම්වලට සහ අවශ්‍යතාවන්ට සරිලන පරිදි සංචිත යාවත්කාලීන කිරීම
         නවමං සොයන්නියන් බිහිකිරීම
         සංචිත වැඩිදියුණු කිරීමට සහ වැඩසටහන් පැවැත්වීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන්කරගැනීම
         මාර්ගගත ව පරිශීලනය කිරීමට හැකි අන්දමින් ග්‍රන්ථ සංචිත අංකිතකරණය කිරීම
         පුස්තකාල විද්‍යා සඟරාවල ලිපි පළ කිරීම
         දුරකතනය, තැපෑල, විද්‍යුත් තැපෑල, ෆැක්ස් සහ එසැණ පණිවිඩ හරහා පැමිණෙන විමර්ශන ගැටලුවලට විසඳුම් සැපයීම
         පොදුජන ප්‍රවේශය සඳහා ඇති අන්තර්ජාල හා පරිගණක සේවාවන්ට සේවකයන් අනුයුක්ත කිරීම සහ   පරිපාලනය කිරීම.

වැඩබිම

මහජන පුස්තකාල, විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාල, පාසල් පුස්තකාල සහ විශේෂ පුස්තකාල වශයෙන් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ වැඩබිම් ප්‍රධාන වශයෙන් බෙදා දැක්විය හැකිය. ඇතැම් පුස්තකාලයාධිපතිවරු තමන්ගේ ම වූ ආයතනයන් තුළින් ස්වාධීන ව සේවා සැපයීම ද දැකිය හැකිය. තොරතුරු තැරැව්තරුවන්, පර්යේෂණ විශේෂඥයන්, දැනුම් කළමනාකරණයෙහි හෝ බුද්ධිමය තරඟකාරීත්වය සම්බන්ධ ව කටයුතු කරන්නන් ලෙස හෝ ස්වාධීන තොරතුරු විශේෂඥයන් වශයෙන් ඔවුහු තමන් ව හඳුන්වා ගනිති. එක් එක් ස්වරූපයේ පුස්තකාල සේවාවන් අතර මූලික ව දැකිය හැකි වෙනස්කම් පහත දැක්වේ.

මහජන පුස්තකාල: මහජන පුස්තකාලයන් පිහිටුවා ඇත්තේ ඔවුන් විසින් සේවය සපයන ප්‍රදේශයට බලපාන නීතිමය රාමුවක් තුළ ය.මේ හේතුවෙන් ඒවාට බදුමුදල්වලින් නඩත්තු වීමට හැකිවීම වැනි යම් යම්  වාසි සැලසුන ද නිශ්චිත ප්‍රමිතියකට අනුකූල ව සේවය සැපයීමට සහ විශාල පරිශීලක අවශ්‍යතා ප්‍රමාණයක් තෘප්ත කිරිමට සිදු වේ. අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලයක් හෝ ප්‍රජාව තුළින් පත්වන පුස්තකාල කොමිසමක් තුළින් මෙහි පරිපාලනය සිදු වෙයි. මෙහෙවර ප්‍රකාශයන්, සේවා සහ සංචිත පිළිබඳ ප්‍රතිපත්තීන් මහජන පුස්තකාල පරිපාලනයේ මූලික අංගලක්ෂණ වෙයි. ඇතැම්විට මහජන පුස්තකාලවලට සමාන ව ම සේවා සපයන පෞද්ගලික පුස්තකාලද හමුවේ. මහජන පුස්තකාලයන්හි කාර්යමණ්ඩල ව්‍යුහය සකසා ඇත්තේ ද මහජන අවශ්‍යතාවන්ට අනුකූල වන අයුරිනි. ජංගම පුස්තකාල වැනි නව ක්‍රමවේදයන් තුළින් තාක්ෂණික සහ මහජන සේවාවන් අතර සාම්ප්‍රදායික සීමාවන් තරණය කිරීමට පුස්තකාල සමත් වී ඇත.

විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාල: විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාල යනු විද්‍යාලයක, සරසවියක, හෝ වෙනත් පශ්චාත්-ද්විතීය අධ්‍යාපන ආයතනයක සිසුවියන්ගේ, ආචාර්ය මණ්ඩලයෙහි සහ කාර්ය මණ්ඩලයෙහි විඥාපණ සහ පර්යේෂණ අවශ්‍යතාවන් වෙනුවෙන් පවත්වා ගෙන යනු ලබන පුස්තකාල වේ. ආයතනයේ අභිමතය පරිදි පුස්තකාලයේ සේවය නිශ්චිත පීඨයක් වෙනුවෙන් හෝ සමස්ත ආයතනයට ම හෝ ලබා දිය හැකිය.විවිධ ස්වරූපයන්ගෙන්, ප්‍රමාණයන්ගෙන් සහ ග්‍රන්ථ එකතූන්ගෙන් සමන්විත විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාල පවතින අතර බොහෝවිට විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපතිවරු මෙම එකතූන් සහ ලේඛනාගාරයන් පිළිබඳ ව විශේෂඥයෝ වෙති. විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපති හෝ ප්‍රධාන පුස්තකාලයාධිපති යනුවෙන් හැඳින්වෙන අධ්‍යාපන ආයතනයක පුස්තකාල සේවාව බාර නිළධාරියා පුස්තකාල පීඨාධිපති වශයෙන් ද හැඳින්විය හැකිය. ඇතැම් පශ්චාත්-ද්විතීය අධ්‍යයන ආයතන පුස්තකාලයද විශේෂ පීඨයක් ලෙස සලකමින් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ට ද මහාචාර්ය හෝ වෙනත් එවැනි වෘත්තීමය තත්ත්වයක් ලබා දී ඇති නමුත් ඒ හැමවිට ම එයට අදාළ වරප්‍රසාද ලබන බව පැවසිය නොහැක. ඇතැම් විශ්වවිද්‍යාල නිශ්චිත පීඨයකට අවශ්‍ය පර්යේෂණ සහ වෘත්තීමය සේවාවන්ට සමාන  වූ ඉල්ලීම් ද පුස්තකාලයාධිපතිවරුන් වෙත යොමුකරති. විශ්විවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපතිවරු විවිධ මට්ටම්වල සේවාවන් පරිපාලනය කිරීම සහ පීඨයන්ට, ශිෂ්‍යයන්ට, උපාධිධරයන්ට සහ මහජනතාවට  විවිධ ප්‍රතිලාභයන්  ද සැලසීමෙහි යෙදෙති.

පාසල් පුස්තකාල: පෞද්ගලික පාසලක හෝ රජයේ පාසලක සුවිශේෂී අවශ්‍යතාවන් පාසල් පුස්තකාල මගින් සපුරනු ලැබේ. සිසුවියන්ට ගුරුවරුන්ට සහ පාසල් විෂය මාලා සම්පාදනයට ඇවැසි සම්පත් සපයා දීම මෙහි ප්‍රාථමික අරමුණ වේ. පුස්තකාල පරිපාලනයට අමතර ව සුදුසුකම්ලත් ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරු සිසුවියන්ට පෞද්ගලික ව හෝ කණ්ඩායම් හෝ පංති වශයෙන් මගපෙන්වීම සහ ඵලදායී ගවේෂණ විධීන්  පිළිබඳ ව උපදෙස් ලබාදීම වැනි තොරතුරු සාක්ෂර කුසලතාවන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන කටයුතුවල ද නිරත වෙති. ශ්‍රව්‍ය සහ/හෝ දෘෂ්‍ය තාක්ෂණික උපකරණ සැපයීම මෙන් ම අධ්‍යාපන පාඨග්‍රන්ථ බෙදාහැරීම ද පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ වගකීම් යටතට ගත හැකි ය. බොහෝවිට ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරු පාසල් පුස්තකාල පරිපාලනය සම්බන්ධ ව පුහුණු පාඨමාලා හැදෑරූ හෝ  පුස්තකාල විද්‍යාව පිළිබඳ ව ශාස්ත්‍රපති උපාධි සහිත සුදුසුකම්ලත් ගුරුවරු වෙති.

විශේෂ පුස්තකාල: පුවත්, නීති, වෛද්‍ය, දේවධර්ම, රාජ්‍ය, රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන, බන්ධනාගාර, සංස්ථා, කෞතුකාගාර හෝ කිසියම් සංවිධානයකට අයත් සහ ඒ විසින් පවත්වා ගෙන යනු ලබන වෙනත් එවැනි පුස්තකාලයන් විශේෂ පුස්තකාල යටතට ගැනේ.  සීමිත විෂය පෙදෙසකට අයත් සංචිතයන්ගෙන් සමන්විත වන සහ නිශ්චිත පාඨකයන් පිරිසක් පමණක් ඉලක්ක කරගන්නා මේවා බෙහෙවින් ම සුවිශේෂීකරණය වී පවතී.අද වේගයෙන් ගෝලීයකරනය අතථ්‍ය වන වැඩබිම් හමුවේ බොහෝ විශේෂ පුස්තකාලයාධිපතිවරු පුස්තකාලයක් තුළ සේවය සැපයීම ද නොදැකිය හැකි අතර ඔවුහු විද්‍යුත්මය සංචිතයන් කළමනාකරනයෙහි පරිහරනයට අවස්ථාන සලසාදීමෙහි යෙදෙති. ඇතැම් ප්‍රෙභ්දයන්ට අයත් විශේෂ පුස්තකාලයන්හි පුස්තකාලයාධිපතිවරුන් පුස්තකාලවිද්‍යාව හැදෑරීමට අමතර ව වෙනත් සුදුසුකමු ද දැරිය යුතු ය.නිදසුනක් ලෙස විශ්වවිද්‍යාලීය නීති පීඨයක නීති පුස්තකාලයාධිපතිවරයකු නීති උපාධියක් ද සහිත විය යුතු ය.එමෙන් ම රසායක විද්‍යාව, ඉංජිනේරු විද්‍යාව වැනි විෂයන්ට අයත් විශේෂ පුස්තකාලයන්හි පුස්තකාලයාධිපතිත්වය සඳහා ද යෝජිත විෂය උපාධි හිමි ව තිබිය යුතු ය.

අධ්‍යාපනය

එක්සත් ජනපදය හා කැනඩාව
එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේ පුස්තකාලයාධිපතිරු පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාලයකින් පුස්තකාල සහ විඥාපණ විද්‍යාව, පුස්තකාල විද්‍යාව හෝ විඥාපණ විද්‍යාව සඳහා වසරක හෝ දෙවසරක ශාස්ත්‍රපති උපාධියක් ලබා ගත් අය වෙති.  ඇමරිකානු පුස්තකාල සංගමය විසින් මෙම උපාදි අනුමත කර ඇති අතර ලේඛනාගාර අධ්‍යයනය, පටිගත කළ මූලාශ්‍ර හැසිරවීම/කළමණාකරණය, තොරතුරු සැලසුම්කරණය, මහජන පුස්තකාලයාධිපතිත්වය, වෛද්‍ය පුස්තකාලයාධිපතිත්වය, නීති පුස්තකාලයාධිපතිත්වය, විශේෂ පුස්තකාලයාධිපතිත්වය, විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපතිත්වය හෝ පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිත්වය වැනි ක්ශේත්‍රයන් පිළිබඳ විශේෂායයනයන් සහිත විය හැක. බොහෝ අවස්ථාවන්හි පාසල් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන් ගුරු වෘත්තිය පිළිබඳ සුදුසුකමක් ලබා තිබිය යුතු වුවද පුස්තකාල විද්‍යා උපාධියක් අමතර ව ලබා තිබීම සාමාන්‍යයෙන් සලකා බලනු නොලැබේ.බහුතරයක් ම නොවුනත් බොහෝ විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපතිවරු ද්විතීය ව විෂය-පාදක ශාස්ත්‍රීය උපාධියක් ලබා ඇත. සිව්වසර උපාධි සපයන ආයතන පිළිබඳ ව මෙය විශේෂයෙන් ම සත්‍යයකි. පුස්තකාල විද්‍යාව පිළිබඳ ව ප්‍රථම වරට ආචාර්ය උපාධිය ප්‍රදානය කරනු ලැබුවේ  University of Chicago Graduate Library School  විසිනි.

යුරෝපය
එක්සත් රාජධානිය සහ තවත් සමහර රටවල පුස්තකාලයාධිපතිවරු පුස්තකාල සහ විඥාපණ අධ්‍යයනය හෝ විඥාපණ විද්‍යාව යන විෂයන් උදෙසා තෙවසරක හෝ සිව්වසරක ප්‍රථම උපාධි ලාභීහු වෙති.පුස්තකාලයාධිපතිත්වය, ලේඛනාගාර හැසිරවීම/කළමණාකරණය, සහ පටිගත කළ මූලාශ්‍ර කළමණාකරණය/හැසිරවීම සම්බන්ධයෙන් ශාස්ත්‍රපති උපාධි ද ලබාගැනීමේ අවස්ථාව ඇත. පුස්තකාල සහ විඥාපණ වෘත්තිකයන්ගේ වරලත් සංගමය සහ ලේඛනාරක්ෂකයන්ගේ සංගමය විසින් මෙම උපාධි අනුමත කරනු ලැබේ.  කිසියම් විෂයක් සම්බන්ධයෙන් ආචාර්ය උපාධියක් ලබාගැනීම ජර්මනියේ සහ තවත් සමහර රටවල විශ්වවිද්‍යාල පුස්තකාලයාධිපතිවරයකු වීම සඳහා ප්‍රථම පියවර වන අතර අනතුරු ව පුස්තකාලයාධිපතිත්වය සඳහා වැඩිදුර පුහුණුකිරිම් සිදුකරනු ලැබේ.

ඕස්ට්‍ර්ලියාව

ඕස්ට්‍රේලියාවේ වෘත්තීය පුස්තකාලයාධිපතිවරයකු වීමට ඕස්ට්‍රේලියානු පුස්තකාල සහ විඥාපන සංගමය විසින් සකස් කර ඇති නිර්ණායක සපුරා තිබිය යුතු ය. මෙම නිර්ණායකයන් සැපිරිය හැකි විධි තුනකි. එනම් ALIA විසින් පිළිගත් පුස්තකාල සහ විඥාපන විද්‍යාව පිළිබඳ ප්‍රථම උපාධියක් ලබාගැනීම, කවර හෝ විෂයකින්  ප්‍රථම උපාධියක් ලබාගැනීම සහ ALIA විසින් පිළිගත් පශ්චාත් උපාධි ඩිප්ලෝමාවක් හෝ ශාස්ත්‍රපති පාඨමාලාවක් හැදෑරීම, ALIA විසින් පිළිගත් පුස්තකාල වෘත්තීය සුදුසුකමක් ලබාගැනීම. පුස්තකාලයාධිවරුන්ගේ මෙන් ම පුස්තකාල තාක්ෂණඤයන්ගේ ද වෘත්තීය සුදුසුකම් අනුමත කිරීම/පිළිබදව සොයා බැලීම ALIA විසින් සිදුකරයි/සතු වගකීමකි. ඕස්ට්‍රේලියාවේ වෘත්තීමය ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිවරයකු වීමට ALIA හි අනුමැතිය සහිත උපාධියක් තිබීමට අමතර ව ගුරුවෘත්තිය සදහා අපේක්ෂිත සුදුසකම් ද දැරීම අත්‍යාවශ්‍ය ය.

උසස් උපාධි
It is also possible to earn a doctorate in library and information science.  Graduates with PhDs usually become teaching faculty in schools of library and information science, or sometimes occupy the directorship or deanship of university libraries.  Those undertaking research at the doctoral level can pursue a very wide range of interests including information technology, government information policy, social research into information use among particular segments of society, information in organizations and corporate settings, and the history of books and printing.

It is common in academic and other research libraries to require the librarians to obtain   Master's degrees in some academic subject, sometimes but not necessarily related to their professional responsibilities; in major research libraries, some of the librarians will hold Ph. D degrees in subject fields.

Other advanced degrees often taken in conjunction with a degree in librarianship are law, management, health administration or public administration.

පුස්තකාල ආශ්‍රිත වෙනත් වෘත්තීන්
Library associates, library technicians, and library assistants often have college diplomas but usually do not hold library-related degrees. Occasionally they also hold undergraduate or graduate degrees in other disciplines. These workers, sometimes referred to as para-professionals, perform duties such as database management, library cataloging, ready reference, and serials and monograph processing.

වෘත්තීමය සංවිධාන හා ක්‍රියාකාරීත්වය

The two largest library associations in the United States are the American Library Association (ALA) and the Special Libraries Association.  YALSA The Young Adult Library Services Association serves Young Adult librarians, and is part of the American Library Association. Many U.S. states have their own library association as well.  Librarians may also join such organizations as the Association of College and Research Libraries and the Public Library Association and the Art Libraries Society. The Canadian Library Association serves Canada and there are provincial associations as well, such as the Ontario Library Association.  In the United Kingdom, the professional body for Librarians is the Chartered Institute of Library and Information Professionals (formerly known as the Library Association). The International Federation of Library Associations and Institutions (IFLA) represents the interests of libraries and librarians internationally. (See also the List of Library Associations.)

Recent issues of concern for U.S. libraries include implementation of the Patriot Act and the Children's Internet Protection Act. Many  librarians around the world share American librarians' concern over ethical issues surrounding censorship and privacy.  Some librarians  join activist organizations like the UK-based Information for Social Change and the North American-based Progressive Librarians Guild.  Within the American Library Association (ALA), some also join the Social Responsibilities Round Table. SRRT came into being amid the social ferment of the 1960s and is often critical of the American Library Association for not living up to its professed ideals. Another important activist organization is the Social Responsibilities Special Interest Section of the American Association of Law Libraries (AALL). These activist organizations are viewed as controversial by some librarians, while others view them as a natural extension and outgrowth of their own deeply-held library ethics.

පුස්තකාල තුල තාක්ෂණය

පුස්තකාල ඇසුරු කරගත් තාක්ෂණයෙහි වේගවත් සංවර්ධනය විසින් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ කාර්යභාරයන් නව්‍යකරනය උදෙසා ද සැලකිය යුතු බලපෑමක් කර තිබේ.නව තාක්ෂණයන් විසින් තොරතුරු  ප්‍රවේශනය ආශ්චර්යමත් වෙනසකට ලක්කරමින් ඇති අතර මෙම නවතාක්ෂණික භාවිතයන්හි ආගමනයත් සමග මතුවන නව පරිශීලක අවශ්‍යතාවන් වෙනුවෙන් පුස්තකාලයාධිපතිවරු ද හැඩගැසෙමින් සිටිති. අංකිත මූලාශ්‍ර සමග ගනුදෙනු කරන පුස්තකාලයාධිපතිවරු කෙතරම්  ප්‍රචලිත ද යත් ඔවුන් උදෙසා අන්තර්ජාලය සදහා යෙදෙන සයිබර් යන යෙදුමත් පුස්තකාලයාධිපති සදහා ඉංග්‍රීසි යෙදුම වන ලයිබ්රේරියන් යන්නත් ඒකාබද්ධ කරගනිමින් සයිබේරියන් යනුවෙන් නවයෙදුමක් ද බිහි වී තිබේ.

පසුගිය වසර 50ක කාලය තුළ පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ගේ කාර්යභාරයන් නවීන තාක්ෂණය හමුවේ විපර්යාසයට ලක් වී ඇති අන්දම දක්වන ප්‍රබල ම නිදසුන නම් සාම්ප්‍රදායික කාඩ්පත්වලින් සමන්විත සූචින්ගෙන් මාර්ගගත ව මහජනයාට ප්‍රවේශ විය හැකි සූචින්ට සංක්‍රමණය වීමයි. පුස්තකාලයාධිපතිවරුන්ට විද්‍යුත් සූචිකරනය සදහා මෘදුකාංග සහ MARC ප්‍රමිතීන් බිහිකරගැනීමටත් එම මෘදුකාංග ධාවනය කිරීමට පරිගණක භාවිත කිරීමටත් සිදු වි ඇත. මහජනතාවට නවතාක්ෂණයන් භාවිත කරන අන්දම සහ වඩා අතථ්‍ය කාර්ය පරිසරයන්ට සංක්‍රමණය වීමට ඉගැන්විමටත් ඔවුන්ට සිදු වි තිබේ.

විද්‍යුත් දත්තසමුදායන්ගේ සිට  තීරු කේත වැනි ප්‍රවර්ධන කාර්යයන් දක්වා ම මේ බව පැවසිය හැකි ය. බොහෝ පුස්තකාලයාධිපතිවරු වෙබ් - සල්ලාප, අන්තර්ජාල එසැණ පණිවිඩ, විද්‍යුත් තැපෑල, කෙටි පණිවිඩ වැනි ක්‍රම තුළින් අතථ්‍ය පරිශීලන පහසුකම් සැපයීම, සිය ග්‍රාහකයන්ට තොරතුරු සාක්ෂරතාවය සහ තාක්ෂණය පිළිබඳ ව අධ්‍යාපනය ලබා දීම, මහජන සේවා අංකිතකරණ වැඩසටහන්වලට සේවය සැපයීම සහ ප්‍රවේශනය සහ කාර්යබද්ධතාව වැඩිදියුණු වන අන්දමින් තොරතුරු සංවිධාන ව්‍යුහයන් සංවර්ධනය කිරීම වැනි කටයුතුවල නියුතු වෙති. සිය ඓතිහාසික වෘත්තීය කාර්යභාරයේ නිම්වළලු පුළුල් කරගැනීමට සහ උපයෝගීතාවය රැකගැනීමට පුස්තකාලයාධිපතිවරු නවතාක්ෂණික ක්‍රමවේද භාවිතයට ගෙන ඇති අන්දම ඉහත නිදසුන් තුළින් හඳුනාගත හැකිය.

විද්‍යුත් සඟරා සහ විද්‍යුත් පුස්තක වැනි පුස්තකාල අනුග්‍රාහකයන්ට ප්‍රවේශනය සැලසීම සහ ඔවුන් අතර ප්‍රචලිත කිරීම අභියෝගයක් සේ ම ජයග්‍රහණයක් ද වන තොරතුරු පවතින නව ස්වරූපයන් පුස්තකාලයාධිපතිවරුන් විසින් උකහා ගත යුතු ව ඇත.

උසස් මට්ටමේ තාක්ෂණයන්හි ව්‍යාප්තිය විසින් සාම්ප්‍රදායික පුස්තකාලයන්හි ඇතැම් අංශ ස්වංකරණයට ලක්වීමට ඇති ශක්‍යතාවය පිළිබඳ ව ඉගි පළ කර තිබේ. 2004 වසරේ දි ස්පාඥ්ඥයේ පර්යේෂකයන් පිරිසක් විසින් UJI නැමති රොබෝවරයා ව නිපදවන ලදී. පුස්තකාලය තුළ විවිධ ස්ථානවලට මගපෙන්වීමටත්, අනුග්‍රාහකයන් විසින් ඉල්ලුම් කරන නිශ්චිත පොතක් පිළිබඳ ව සොයාබැලිමට හෝ එය ප්‍රවේශමෙන් රාක්කයෙන් ගෙනගොස් දිමටත් මෙම රොබෝවරයාට හැකියාව ඇත.  . .   කෙසේනමුත් මෙම රොබෝවරයාගේ හැකියාවන් අතිශය සීමිත වපසරියක පැවතීම හේතුවෙන් මොහු හඳුන්වා දීමෙන් පුස්තකාලාශ්‍රිත සුළු සේවකයන්ට දැඩි වෘත්තීය තර්ජනයක් එල්ල වෙතැ යි සිතිය නොහැකි ය.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුල පුස්තකාලය

Stereotypes of librarians in popular culture are frequently negative: librarians are portrayed as puritanical, punitive, unattractive, and introverted if female, or timid, unattractive, and effeminate if male. The librarian is in charge of a library just as a principal is in charge of a school or a pastor is in charge of a church.

Examples of librarians in pop culture include:
In the Discworld book series by Terry Pratchett there is a librarian who has been magically turned into an orangutan. In these stories, librarians frequently have supernatural powers related to books and library work, including access to a form of hyperspace known as L-Space.
"Weird Al" Yankovic  plays Conan the Librarian, in a brief segment of the 1989 film UHF.
On the May 24, 2007 episode of the Colbert Report, Colbert interviewed Wikipedia co-founder Jimmy Wales. During the interview, he showed on the screen the statement "Librarians are hiding something" and asked Wales how he would stop or prevent vandalism to Wikipedia based on that statement.
Space Marine Librarians are characters from the collectible miniatures game Warhammer 40,000 ; these superhuman fighters come equipped with potent psychic powers, rather than just being deskbound intellects. Wielding force staffs and psychic abilities, they are found on the battlefield battling alongside their non-psychic battle brothers delivering justice to the Emperor's enemies, while at the same time advising the Space Marine Commander.

මේවාත් බලන්න
21st Century Librarianship
Archivist
Bookstore
Curator
Documentalist
Guerrilla librarian
Librarianship in the 21st Century
Library school
Library technician
List of librarians
Periodicals librarian
Public Library Advocacy
History of Public Library Advocacy

යොමුව

බාහිර යොමු

 ALIA Qualifications and careers
 Friends of Libraries USA
 Occupational Outlook Handbook: Librarians
 SLA's Competencies for Information Professionals
 Library and Information Science Wiki
 Some Old Egyptian Librarians, Ernest Gushing Richardson, Charles Sribners, 1911

Library occupations
පුස්තකාලවේදය

පුස්තකාලයාධිපති


Le commandement opérationnel est (en , abrégé en  ; numéro d'unité militaire А1314) est une formation des Forces terrestres ukrainiennes dans l'Est de l'Ukraine. Son siège est actuellement situé à Dnipro.

Il dirige les unités de l'armée de terre situées dans les oblasts de Donetsk, de Louhansk, de Dnipropetrovsk, de Zaporijia et de Kharkiv.

Histoire
Lorsque l'Ukraine obtient son indépendance vis-à-vis de l'Union soviétique en , elle hérite des trois districts militaires soviétiques qui se partageaient son territoire. Il s'agit du district militaire de Kiev, du district militaire d'Odessa et du . En , le commandement opérationnel méridional est créé à partir du district militaire d'Odessa et de la partie orientale du district militaire de Kiev. En , l'Association opérationnelle du Sud est créée à partir du commandement opérationnel du Sud. En , le commandement opérationnel sud est créé à partir l'Association opérationnelle du Sud.

En , à cause de la guerre du Donbass, le commandement opérationnel est est créé et reçoit la responsabilité des forces basées dans les oblasts de Donetsk, de Louhansk, de Kharkiv, de Dnipropetrovsk et de Zaporijia. Ces zones étaient auparavant contrôlées par le commandement opérationnel du Sud.

Composition

 Commandement opérationnel est, à Dnipro :
 Unités d'administration et de commandement :
  (A2129), à Dnipro ;
  (A3750), à Dnipro ;
  (A3297), à Dnipro ;
   (A2326), à Dnipro ;
 Unités de combats :
   (A3283), à Kryvyï Rih ;

  , (B0927) à Sievierodonetsk et (A0536) à Lyssytchansk ;
   (A3488), Kolomya ;
   (B0829), à Lyssytchansk ;
   (A0693), à Bakhmout ;
   (A2457), à Bakhmout ;
   (A3220), à Tcherkaske ;
   (B1252), à Desna ;
   (А0501), à  ;
   (A1939) ;
   (А1302), à Tcherkaske ;
   (A1759), à Tcherkaske ;
    ;
   (А7113), à Kharkiv ;
   (А1978), à Zaporijjia ;
   ;
   (A1964), à Hvardiiske ;
   (А1035), à Tcherkaske ;
  , à Nikolske ;
 unités de soutien :
   (A1214), à Tcherkaske ;
   (А0563), à Okhtyrka ;
   (A3336), à Tcherkaske ;
   (A1828), à Tcherkaske ;
   (B4756), à Kryvyï Rih ;
   (А1823), à Kryvyi Rih.

De plus, les principales formations de combat au sol suivantes d'autres branches des Forces armées de l'Ukraine sont basées sur le territoire du commandement opérationnel est :
 Forces d'assaut aérien ukrainiennes :
   (A1126), à Hvardiiske ;
   (A2120), à Kramatorsk ;
   (B1611) à Kostiantynivka ;
   (B2250) à Droujkivka ;
 Forces d'opérations spéciales :
  ;
 Force aérienne ukrainienne :
   (A4608), à Dnipro ;
   (A0593), à Nikopol ;
   (A1215), à Kharkiv ;
 Force de défense territoriale :
   (A7036) à Dnipro ;
   (А7037) à Kramatorsk ;
   (А7038) à Zaporijjia ;
   (А7039), oblast de Louhansk ;
   (А7041) à Kharkiv ;
   (А7039) à Kharkiv ;
   (А7384) à Dnipro ;
   (А7385) à Kryvyï Rih.

Commandants
 depuis  : major-général Oleg Mikats.
 - : général Oleksandre Nesterenko.
 - : général Oleksandre Krasnouk.
 - : général Sergueï Ivanovitch Naev.

Références

Voir aussi

Unité ou formation militaire créée en 2015
Forces armées de l'Ukraine

Commandement opérationnel est


Lamphelpat es una localidad de la India, centro administrativo del distrito de Imphal occidental,en el estado de Manipur.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 788  a 8 km de la capital estatal, Imfal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 16 776 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Manipur

Lamphelpat


طيران الخليج الرحلة 072، هي رحلة ركاب دولية مجدولة من مطار القاهرة الدولي في مصر إلى مطار البحرين الدولي في البحرين، تديرها شركة طيران الخليج. في 23 أغسطس 2000 أقلعت طائرة طراز إيرباص إيه 320 من مطار القاهرة الدولي على الساعة 19:30 بتوقيت شبه الجزيرة العربية (ت ع م+03:00) وعلى متنها 143 شخصاً، وسارت الرحلة بشكل طبيعي حتى دخولها المجال الجوي البحريني، وأثناء محاولة الطيار الهبوط على مدرج مطار البحرين سقطت الطائرة وتحطمت في مياه الخليج العربي، ونتج عن الحادث مقتل جميع الأشخاص الذين كانوا على متن الطائرة البالغ عددهم 143 شخصاً.

لا يزال تحطم الرحلة 072 هو أكثر حوادث الطيران دموية في الأراضي البحرينية. وكان الحادث الأكثر دموية بالنسبة لطائرة إيرباص إيه 320 في ذلك الوقت، والذي تجاوزته لاحقًا خطوط تام الجوية الرحلة 3054 والتي تحطمت في 17 يوليو 2007 بحصيلة 199 حالة وفاة.

صدر التقرير النهائي في 15 آب / أغسطس 2002، خلص إلى أن العوامل الفردية التي ساهمت في وقوع الحادث هي عدم الالتزام بعدد من إجراءات التشغيل القياسية (SOP) وفقدان طاقم الطائرة الوعي المكاني والموقف أثناء الاقتراب والمراحل النهائية من الرحلة. كما ساهم في وقوع الحادث عدد من العوامل النظامية، بما في ذلك نقص تدريب طيران الخليج وإشراف الإدارة العامة للطيران المدني والأرصاد الجوية في سلطنة عمان في إدارة موارد الطاقم (CRM).

تفاصيل الرحلة

بداية الرحلة
في تمام الخامسة من بعد ظهر يوم الأربعاء 23 أغسطس 2000، أقلعت طائرة طيران الخليج رحلة رقم 072 من طراز إيرباص إيه 320، في رحلة معتادة من مطار القاهرة الدولي بالعاصمة المصرية القاهرة إلى مطار البحرين الدولي في مملكة البحرين، وعلى متنها 143 شخصاً هم 64 مصرياً، 34 بحرينياً، 12 سعودياً، تسعة فلسطينيين، ستة من الإمارات، ثلاثة صينيين، بريطانيين أثنين، أسترالي، كويتي، عماني، سوداني، كوري، بولندي، أمريكي، وكندي واحد، واستغرقت الطائرة ما يقارب ساعتان حتى وصلت إلى البحرين في تمام الساعة 19:15 مساءً بتوقيت البحرين.

مرحلة الهبوط
طلب الطيار من برج مراقبة مطار البحرين الإذن له بالهبوط، وبدأ فعلياً بعملية الهبوط التدريجي، إلا أن الطائرة اقتربت من المدرج بسرعة عالية لاتسمح لها بالهبوط فطلب برج المراقبة من الطيار الارتفاع مرة أخرى، وعمل دورة أخرى حول المطار - يسمى هذا الفعل في مصطلحات الطيران - وذلك محاولةً لتخفيف السرعة، وقام الطيار فعلاً بعملية الارتفاع والدوران حول المطار، وحاول الطيار الاقتراب مرة أخرى من مدرج المطار إلا أن سرعة الطائرة كانت عالية وكانت الطائرة منخفضة عن المستوى المفروض، فطلب برج المراقبة من الطيار الارتفاع مرة أخرى والدوران حول المطار لتخفيف السرعة، وفي المرة الثالثة حدث أيضاً ما حدث في المرتين السابقتين، وأثناء محاولة الطيار الارتفاع بالطائرة لعمل الدوران الثالث هوت الطائرة بشدة واصطدمت بمياه الخليج العربي بعدما فشل في محاولة موازنة الطائرة، واختفت من على شاشات الردار بعد دقيقة واحدة من بداية الدوران الثالث.

تحطم الطائرة وما بعد الحادث
تحطمت طائرة طيران الخليج بعد إصطدامها بقوة بمياه الخليج العربي، وبدأت فرق الإنقاذ البحرينية عمليات الإنقاذ بحثاً عن أي ناجيين، إلا أن محاولاتهم باءت بالفشل حيث قتل جميع من كانوا على متن الطائرة البالغ عددهم 135 راكباً و8 من أفراد الطاقم، وأعلن الشيخ حمد بن عيسى آل خليفة ملك البحرين ثلاثة أيام من الحداد على أرواح الضحايا، وأمر بتشكيل لجنة لتقصي ما حدث للطائرة وتحديد أسبابه وعُثر في صباح اليوم الثاني للحادث على الصندوق الأسود الخاص بالطائرة، وبدأت عمليات التحقيق لمعرفة أسباب تحطم الطائرة.

جنسيات الضحايا

التقرير النهائي للحادث
فيما يلي بعض الفقرات من التقرير النهائي عن نتائج التحقيقات في الحادث (والذي صدر بعد عامين من وقوعه):
 ساهمت العديد من العوامل في وقوع كارثة الطائرة من بينها سوء تقدير قائد الطائرة في اللحظات الأخيرة، والسرعة الزائدة لمعدل الطيران عند دخول أجواء البحرين قبل الهبوط، وعدم الالتزام بمعايير التشغيل وعدم الامتثال لتحذيرات نظام المراقبة الأرضي بصورة دقيقة، علاوة على عدم التكامل بين الكابتن ومساعده وخاصة في اللحظات الحرجة قبل وقوع الكارثة.
 إن كابتن الطائرة البحريني الجنسية «إحسان شكيب» ومساعده العماني «خلف العلوي» عند تلقيهما التحذير للقيام بالدوران قبل الهبوط لخفض السرعة الزائدة للطائرة كانا فيما يبدو في حالة ارتباك جعلتهما عاجزين عن إدراك ان الطائرة في حالة هبوط سريع جدا وكانا يعتقدان أن الكابتن قام بالواجب للارتفاع بالطائرة ومواصلة التحليق للدوران وخفض السرعة.
 إن متابعة المعلومات على أجهزة الطائرة لم تكن بالدقة اللازمة، وأن التعاون ما بين الكابتن ومساعده قبل الكارثة لم يكن على الوجه المطلوب، وفيما يبدو أن مساعد الكابتن لم يشأ ان يدخل في تحديات مع الكابتن أو أن يتولى قيادة الطائرة وخاصة أن الكابتن كان يتعامل مع الوضع بصورة انفرادية كما أن الدوران المفاجئ للطائرة قد أثر سلبا على نظام السلامة في الطائرة دون أن يبلغ الكابتن مساعده بذلك، وأن الكابتن لو أمتثل لتحذيرات الأنظمة الأرضية والالتزام بمعايير إجراءات التشغيل كان من الممكن تجاوز الكارثة، كما أن الكابتن ومساعده رغم حيازتهما لشهادات للطيران ورغم تأهيلهما لكن فيما يبدو أنهما لم يتلقيا التدريب الكافي الأمر الذي كان يمكن ان يعالج الموقف ويمنع وقوع الحادث.
 الكابتن لم يكن راغبا في أن يطّلع مساعده على أنه يواجه صعوبة في معالجة الموقف وخاصة أن صندوق التسجيل على قمرة القيادة قد أوضح من خلال التسجيل أن الكابتن كان يميل إلى اطلاع مساعده بأنه على دراية تامة بأنظمة قيادة طائرات إيرباص إيه 320، وكان يعتقد بأنه قد نفذ خطوة الارتفاع بالطائرة في حين كانت الطائرة في حالة هبوط بسرعة فائقة، وعندما حاول الارتفاع بها في الثواني الأخيرة كان الوقت قد فات ووقعت الكارثة، كما أن الكابتن في اللحظات الأخيرة كان في حالة من التشنج ومن جهة أخرى عجز مساعده عن التحكم في الطائرة عندما كانت متجهة لتهوي في البحر.
 لم تقدم شركة طيران الخليج أدلة تثبت تدريب الطيارين العاملين لديها على تحذيرات الأنظمة الأرضية والاستجابة لها على الفور. وأن الشركة كانت قد أبلغت الطيارين بأنها لن تتخذ اجراءات ضد من يختار القيام بدوران بالطائرة قبل الهبوط تحوطا للسلامة، وقد تأكد ان بعض الطيارين في طيران الخليج لا يلتزمون دائما بتطبيق إجراءات معايير التشغيل.
 يجب أن تعيد طيران الخليج النظر في أنظمة التدريب والإدارة بحيث تؤهل كوادرها من الطيارين ليكونوا على المستوى المطلوب وخاصة وقد اتضح ان الكابتن شكيب كان في حالة من الارتباك ومن الجانب الآخر كان مساعده في حالة عجز تحول بينه وبين اتخاذ قرار ينقذ الطائرة والمسافرين على متنها. إن الإدارة العامة للطيران المدني في سلطنة عمان - والتي كانت من ضمن المالكين للشركة - كانت قد نبهت شركة طيران الخليج مراراً أنها مقصرة في الالتزام بإجراءات الطيران المدني، وخاصة فيما يتعلق ببرامج تدريب كوادرها من الطيارين. كما أن أجهزة المعلومات على رحلاتها الجوية لا تعمل بالدقة المطلوبة.
 هذا القصور كان سائدا لدى الشركة لفترة طويلة قبل وقوع الحادث، وكان يمكن تلافي الحادث لو كان هناك تدريب عملي وفني لتأهيل الطيارين على الإلمام بصورة تامة على التعامل مع أجهزة تصنيف المعطيات على الطائرات وخاصة عند حدوث أمر طارئ خلال الرحلات، بجانب ذلك فإن عمليات المراقبة والاشراف والمتابعة من قبل الجهات المختصة في الشركة لم تكن على الوجه الأكمل، كما أن إدارة المصادر البشرية من أطقم الطائرات قد توقفت عن دورات التدريب في عام 1996 أو1997 في حين أنها مستمرة بكثافة لدى شركات الطيران الأخرى لضمان زيادة متطلبات السلامة. وأن السبب في هذا كله هو تغيير إدارة المصادر البشرية في طيران الخليج، وفي إطار ذلك توقفت أيضا برامج التوعية بالمعلومات الفنية الجديدة وتطوير دراسات التحقيق في الحوادث وبرامج إدارة المخاطر، والإلمام بأنظمة معلومات السلامة. وقد كان ذلك في الفترة السابقة للحادث.

انظر أيضاً
 قائمة حوادث الطائرات المدنية

المصادر

وصلات خارجية
  Accident Investigation Report - شئون الطيران المدني
 طيران الخليج
  "GULF AIR STATEMENT ON THE PUBLICATION OF THE ACCIDENT." 15 July 2002.
  "OPEN LETTER FROM IBRAHIM ABDULLA AL-HAMER ." 23 August 2001.

البحرين في 2000
أحداث أغسطس 2000
أحداث أغسطس 2000 في آسيا
حوادث طائرات إيرباص إيه 320
حوادث طائرات بسبب خطأ الطيار
حوادث طيران بسبب خطأ في تحكم الطائرة
حوادث طيران في 2000
حوادث طيران في البحرين
حوادث وأحداث طيران الخليج

طيران الخليج الرحلة 072


Olaylar
 1529 - Leitha Muharebesi'nde Türk öncüleri, Avusturya kuvvetlerini püskürttü.
 1821 - Tripoliçe katliamı: Mora İsyanı'nda Tripoliçe şehrini ele geçiren Yunanlar 10.000'den fazla Türk'ü öldürdü.
 1846 - Alman gökbilimci Johann Gottfried Galle, Güneş Sistemi'nin sekizinci gezeni Neptün'ü keşfetti.
 1856 - İzmir-Aydın hattı demiryolu imtiyazı, bir İngiliz şirketine verildi. 1866 yılında işletmeye açılan 612 kilometrelik demiryolu hattının imtiyazı 15 Ekim 1950'de dolacaktı. Ancak genç Cumhuriyetin Hükûmeti, bu hattı 30 Mayıs 1935'te satın aldı.
 1924 - SSCB, Rusya SFSC'ye bağlı, Karadeniz kıyısında Tuapse merkezli Şapsığ Ulusal Rayonu kuruldu.
 1931 - Ekonomik kriz nedeniyle iki gün kapalı kalan Londra Borsası yeniden açıldı.
 1942 - Nazi Almanyası, Auschwitz'te gazla öldürme katliamlarına başladı.
 1944 - Fransa futbol kulübü olan Lille OSC kuruldu.
 1947 - Bulgar Tarım Ulusal Birlik Partisi lideri Nikola Petkov asıldı.
 1954 - Doğu Almanya polisi, 400 kişiyi, Amerika Birleşik Devletleri ajanı olmak iddiasıyla tutukladı.
 1961 - THY'nin Kıbrıs-Adana-Ankara seferini yapan Tay uçağı, Etimesgut Havaalanı yakınlarında Karanlıktepe'ye çarparak düştü, 28 kişi öldü.
 1973 - 18 yıl önce iktidardan darbeyle düşürülen Juan Peron, Arjantin'de yeniden Devlet Başkanı seçildi.
 1980 - Millî Güvenlik Konseyi, çıkardığı kanunla 1981 yılını Atatürk Yılı kabul ve ilan etti.
 1993 - Michael Jackson, Türkiye'de konser verdi.
 1996 - Anayasa Mahkemesi, Türk Ceza Kanunu'nun, evli erkeğin zinasına ayrıcalık tanıyan maddesini iptal etti.
 1997 - Cezayir'de köy katliamı: 200 kişi öldürüldü, 100 kişi yaralandı. Katliamı İslamcı radikallerin yaptığı öne sürüldü.
 1999 - Abdullah Öcalan, bir açıklama yaparak bir grup PKK'lının Türkiye'ye gelip teslim olmasını istedi.
 2008 - Finlandiya'nın Kauhajoki kentinde Kauhajoki okul saldırısı gerçekleşti.

Doğumlar
 MÖ 63 - Augustus, Roma İmparatoru (ö. 14)
 1215 - Kubilay Han, Moğol İmparatoru (ö. 1294)
 1713 - VI. Fernando, 9 Temmuz 1746'da tahta geçti ve ölümüne kadar İspanya Kralı oldu (ö. 1759)
 1740 - Go-Sakuramachi, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 117. hükümdarı (ö. 1813)
 1771 - Kōkaku, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 119. imparatoru (ö. 1840)
 1791 - Johann Franz Encke, Alman astronom (ö. 1865)
 1819 - Hippolyte Fizeau, Fransız fizikçi (ö. 1896)
 1838 - Victoria Woodhull, ABD vatandaşı siyasetçi, aktivist, yazar, gazeteci, editör ve borsa simsarı (ö. 1927)
 1852 - William Stewart Halsted, Amerikalı cerrah (ö. 1922)
 1861 - Robert Bosch, Alman sanayici (ö. 1942)
 1869 - Mary Mallon, Amerikalı ilk sağlıklı tifo mikrobu konakçısı (ö. 1938)
 1880 - John Boyd Orr, İskoç öğretmen, biyolog ve siyasetçi (ö. 1971)
 1882 - Ali Fuat Cebesoy, Türk asker ve siyasetçi (ö. 1968)
 1883 - Grigori Zinoviyev, Ukraynalı devrimci ve Sovyet komünist lider (ö. 1936)
 1889 - Walter Lippmann, Amerikalı yazar, gazeteci ve siyaset bilgini (ö. 1974)
 1890 - Friedrich Paulus, Özellikle II. Dünya Savaşında etkin rol oynayan Alman Feldmareşali (ö. 1957)
 1897 - Paul Delvaux, Belçikalı gerçeküstücü ressam (ö. 1994)
 1901 - Jaroslav Seifert, Çek yazar (ö. 1986)
 1915 - Clifford Shull, Amerikalı fizikçi ve Nobel Ödülü sahibi (ö. 2001)
 1916 - Aldo Moro, İtalyan politikacı ve İtalya Başbakanı (ö. 1978)
 1920 - Mickey Rooney, Amerikalı film yönetmeni ve oyuncu (ö. 2014)
 1926 - John Coltrane, Amerikalı caz yorumcusu (ö. 1967)
 1930
Çelik Gülersoy, Türk turizmci ve yazar (ö. 2003)
Ray Charles, Amerikalı şarkıcı (ö. 2004)
 1931 - Fayina Petryakova, Ukraynalı etnograf ve akademisyen (ö. 2002)
 1938 - Romy Schneider, Alman sinema oyuncusu (ö. 1982)
 1940 - Michel Temer, Brezilyalı avukat ve siyasetçi
 1943 - Julio Iglesias, İspanyol şarkıcı
 1946
Bernard Maris, Fransız ekonomist, gazeteci ve yazar (ö. 2015)
Davorin Popović, Bosnalı şarkıcı (ö. 2001)
 1947 - Mary Kay Place, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve yönetmen
 1949 - Bruce Springsteen, Amerikalı şarkıcı, gitarist ve şarkı yazarı
 1950 - George Garzone, Amerikalı caz müzisyeni
 1951 - Carlos Holmes Trujillo, Kolombiyalı siyasetçisi, diplomat, bilim insanı ve avukat (ö. 2021)
 1953 - Abdurrauf bin Azize, Tunuslu milli futbolcu
 1955 - Cem Boyner, Türk iş insanı ve siyasetçi (Yeni Demokrasi Hareketi kurucusu ve ilk Genel Başkanı)
 1956 - Paolo Rossi, İtalyan futbolcu (ö. 2020)
 1957 - Rosalind Chao, Çin asıllı Amerikalı oyuncu
 1958 - Larry Mize, Amerikalı golfçü
 1959
Jason Alexander, Amerikalı oyuncu, komedyen ve şarkıcı
Frank Cottrell-Boyce, Britanyalı senarist, roman yazarı ve nadiren oyuncu
Elizabeth Peña, Amerikalı oyuncu (ö. 2014)
 1960 - Luis Moya, İspanyol emekli ralli co-pilot
 1961
İbrahim Hatemikiya, İranlı Azeri yönetmen, film yapımcısı, oyuncu ve senarist
Pia Hallström, İsveçli siyasetçi
 1962 - Cosimo Fusco, İtalyan sinema ve dizi oyuncusu
 1963 - Anne-Marie Cadieux, Kanadalı oyuncu, yönetmen ve senarist
 1964 - Clayton Blackmore, Galli millî futbolcu ve teknik direktör
 1967 - Chris Wilder, İngiliz eski futbolcu ve teknik direktör
 1968 - Michelle Thomas, Amerikalı oyuncu
 1969 - Patrick Fiori, Fransız şarkıcı
 1971 - Hafız Hafeezur Rehman, Pakistanlı siyasetçi
 1972 - Jermaine Mauldin Dupri, Amerikalı müzik yapımcısı, söz yazarı ve rapçi
 1973 - Toshihiro Hattori, Japon eski milli futbolcu
 1974
Layzie Bone, ABD doğumlu rap müzik sanatçısı
Matt Hardy, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1975
Walid Regragui, Faslı teknik direktör ve Sağ bek mevkiinde oynamış eski millî futbolcu
Sami Juhani Savio, Fin siyasetçi
 1976
Zuhal Topal, Türk sunucu ve oyuncu
Michael Wigge, Alman televizyon muhabiri, sunucusu ve yazar
 1977 - Rachael Yamagata, Amerikalı şarkıcı, şarkı yazarı ve piyanist
 1978 - Anthony Mackie, Amerikalı oyuncu
 1979
Ricky Davis, Amerikalı basketbolcu
Fábio Simplício, Brezilyalı futbolcu
 1980 - Şahin İmranov, Azeri boksör
 1981
Robert Doornbos, Hollandalı eski Formula 1 pilotu
Natalie Horler, Alman-Britanyalı şarkıcı ve söz yazarı
 1982
Aina Clotet, İspanyol oyuncu
Shyla Stylez, Kanadalı porno yıldızı (ö. 2017)
 1983 - Kolera, Türk rap müzisyeni
 1984 - Diogo Valente, Portekizli futbolcu
 1985 - Ali Yörenç, Türk oyuncu
 1986 - Emre Aktaş, Türk futbolcu
 1987 - Yu Kobayashi,  Japon futbolcu
 1988 - Juan Martín del Potro, Arjantinli profesyonel tenisçi
 1989
Brandon Jennings, Çin takımlarından Shanxi Brave Dragons formasını giyen Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu
Hira Tekindor, Türk tiyatro, kısa film yönetmeni ve çevirmen
 1990 - Çağatay Ulusoy, Türk manken ve oyuncu
 1991 - Akhmed Bataev, Bulgar güreşçi
 1992 - Oğuzhan Özyakup, Türk futbolcu
 1993 - Sarah Hildebrandt, Amerikalı güreşçi
 1994
Yerry Mina, Kolombiyalı futbolcu
Yusuf Mersin, İngiliz-Türk futbolcu
Wilder Cartagena, Perulu milli futbolcu
 1995 - Jack Aitken, İngiliz-Koreli yarış pilotu
 1996 - Kevork Pamukciyan, Türkiye Ermenisi yazar, tarihçi ve biyografi araştırmacısı

Ölümler
 76 - Linus, Papa (Petrus'tan sonraki ikinci Hristiyan şehidi) (d. ?)
 965 - Mütenebbî, 10. yüzyılda yaşamış, Arap şiirinin en önemli isimlerinden biri kabul edilen şair (d. 915)
 1193 - Robert de Sablé, 1191'den 1193'e kadar Tapınak Şövalyelerinin Genel Kaptanı ve 1191-1192 arasında Kıbrıs lordu olmuştur (d. 1150)
 1241 - Snorri Sturluson, İzlandalı tarihçi, şair ve politikacı (d. 1178)
 1253 - I. Wenceslaus, 1230 - 1253 yılları arasında hüküm sürmüş Bohemya kralı (d. 1205)
 1736 - Mariya Pronçişeva, Rus kadın kutup kâşifi (d. 1710).
 1835 - Vincenzo Bellini, İtalyan besteci (d. 1801)
 1850 - José Gervasio Artigas, Uruguay'ın ulusal kahramanı (d. 1764)
 1870 - Prosper Merimee, Fransız romancı (d. 1803)
 1873 - Jean Chacornac, Fransız astronom (d. 1823)
 1877 - Urbain Le Verrier, Fransız matematikçi (d. 1811)
 1885 - Carl Spitzweg, Alman şair ve ressam (d. 1808)
 1896 - Ivar Aasen, Norveçli şair (d. 1813)
 1911 - Henry Houssaye, Fransız tarihçi, akademisyen, sanat ve edebiyat eleştirmeni (d. 1848)
 1929 - Richard Zsigmondy, Alman kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1865)
 1936 - Meir Dizengoff, İsrailli siyasetçi ve Tel Aviv'in ilk Belediye Başkanı (d. 1861)
 1939 - Sigmund Freud, Avusturyalı ruh bilimci ve filozof (d. 1856)
 1944 - Jakob Schaffner, İsviçreli romancı (d. 1875)
 1947 - Nikola Petkov, Bulgar siyasetçi ve Bulgar Tarım Ulusal Birlik Partisi lideri (d. 1893)
 1951 - Yörük Ali Efe, Türk Türk Kurtuluş Savaşı kahramanı (d. 1895)
 1953 - Ernest Mamboury, İsviçreli öğretmen (d. 1878)
 1967 - Ali Sami Boyar, Türk ressam (d. 1880)
 1969 - Taylan Özgür, Türk devrimci ve THKO kurucularından (d. 1948)
 1970 - Bourvil, Fransız aktör ve şarkıcı (d. 1917)
 1973 - Pablo Neruda, Şilili şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1904)
 1981 - Chief Dan George, Kanadalı aktör ve Kızılderili reisi (d. 1899)
 1987 - Bob Fosse, Amerikalı koreograf ve film yönetmeni (d. 1927)
1994 - Robert Bloch, Amerikalı yazar (d. 1917)
 2004 - Bülent Oran, Türk sinema oyuncusu ve senarist (d. 1924)
 2005 - Filiberto Ojeda Rios, Porto Rikolu müzisyen ve Porto Riko adasının bağımsızlığı için savaşan Boricua Halk Ordusu'nun lideri (d. 1933)
 2007 - Ali Kemal İskender, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1940)
 2009 - Ertuğrul Osman Osmanoğlu, Osmanlı Hanedanı Reisi (d. 1912)
 2012 - Corrie Sanders, Güney Afrikalı ağır siklet boksör (d. 1966)
 2012 - Jean Taittinger, Fransız siyasetçi ve eski bakan (d. 1923)
 2015 - Carlos Álvarez-Nóvoa, İspanyol tiyatro yönetmeni, yazarı ve oyuncusu (d. 1940)
 2015 - Denis Sonet, Fransız katolik din adamı, yazar ve eğitimci (d. 1926)
 2016 - Leyla Demiriş, Türk soprano ve opera sanatçısı (d. 1945)
 2017 - Valeri Asapov, Rus ordusunda görev almış general (d. 1966)
 2018 - Charles K. Kao, Çin asıllı Amerikalı, Britanyalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1933)
 2018 - Gary Kurtz, Amerikalı film yapımcısı (d. 1940)
 2019 - Al Alvarez, İngiliz yazar, eleştirmen ve şair (d. 1929)
 2019 - Curt Wittlin, İsviçreli dilbilimci ve yazar (d. 1941)
 2020 - Vaha Agayev, Rus siyasetçi (d. 1953)
 2020 - Juliette Gréco, Fransız oyuncu ve şarkıcı (d. 1927)
 2022 - Louise Fletcher, Amerikalı sinema, dizi oyuncusu ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1934)

Tatiller ve özel günler
 Güneşin Terazi burcuna girmesi - Sonbaharın başlangıcı.
 Ekinoks (gece ve gündüzün eşitliği)
 İlkbahar Ekinoksu (Güney Yarım Kürede)
 Sonbahar Ekinoksu (Kuzey Yarım Kürede)
 Ermenistan'ın bağımsızlık günü

0923
23

23 Eylül


Andrei Păunescu, născut ca Andrei-Alexandru Păunescu, () este un muzician, scriitor, jurnalist, cadru didactic și caricaturist român.

Biografie

Familie
Provine dintr-o familie de scriitori, părinții săi fiind poeții Adrian Păunescu (1943-2010) și Constanța Buzea (1941-2012).
Bunicul său patern, învățătorul Constantin Păunescu, a fost deținut politic (1950-1964), pentru convingeri liberale și activități contra statului comunist).
Are mai multe surori, Ioana Păunescu (căsătorită Profirescu, n.1967- d.2011), Ana-Maria Păunescu (n. 1990). După moartea tatălui, Andreea-Mihaela Bîrlea (n. 1968, devenită Păunescu, după 2012) a fost recunoscută ca fiică a lui Adrian Păunescu..
De mic, a trăit în medii culturale, artistice, scriitoricești și jurnalistice precum Cenaclul Flacăra, Televiziunea Română, Radio România, Flacăra și Uniunea Scriitorilor din România.
În copilărie, se simte atras de fotbal dar desele plecări în turnee cu tatăl său și preocupările școlare îl opresc în încercările sale de a face fotbal de performanță.

Educație
A absolvit:
1987 - Școala Centrală (la data aceea Zoia Kosmodemianskaia)
1991 - Facultatea de Litere a Universității din București (filologie)

2002 - Canadian Forces Language School (Școala Forțelor Armate din Canada, Borden Base, Ontario)
2008 - Obține doctoratul în istorie (la Facultatea de Istorie, Universitatea "Ovidius" din Constanța, cu teza "Scriitori și Politică în România Secolul XX"
Instrumentist autodidact, Andrei Păunescu a primit în 1982 îndrumări importante ce îl vor ajuta ulterior în dezvoltarea aptitudinilor sale, de la chitaristul Grigore Bujor Hariga (Pro Musica).
Nu are studii muzicale, este artist liber-profesionist solist și instrumentist din 1987.

Cariera

Muzică
În anul 1973, copil fiind, începe să participe la spectacolele Cenaclului Flacăra, fiind impresionat de muzica folk și rock. Este atras de folkul ritmat (al cântăreților Dan Chebac, Vali Sterian, Victor Socaciu și de stilul rock al formației Phoenix).

Debut în Cenaclul Flacăra
În 10 februarie 1979, cântă pentru prima dată, în calitate de solist, pe scena Cenaclului Flacăra, la spectacolul de la Sala Polivalentă din București, cântecul "Lumea de mâine" (compus de Ion Zubașcu), fiind acompaniat la chitară de cantautorul italian Evandro Rossetti, care, în aceeași seară, își lua rămas bun de la România .
În 1981, începe să cânte la chitară. Este tot mai mult pasionant de rock (trupele Iris, AC/DC, Beatles, Rolling Stones etc) și de viața de artist.
În 1982, cântă la chitară electrică în concertele Cenaclului Flacăra piesele "Omul pădurii" și "Dragu mi-i veselia", alături de Ducu Bertzi și de trupa de acompaniament a Cenaclului Flacăra, Flapo.
În 1983, ca solist vocal, interpretează cunoscutul cântec "Da Da Da" (versiunea în engleză a grupului german Trio și versiunea românească, adaptată de Adrian Păunescu). Din vara lui 1983, cântă la chitară solo la Cenaclul Flacăra piesa instrumentală Europa (a lui Carlos Santana).
În iulie 1983, înființează Trupa Totuși (lider, chitară, voce, compoziții), formație de muzică rock, cu care debutează la Cenaclul Flacăra și în care activează până în prezent.
În decembrie 1989, începe înregistrările la un disc propriu (compoziții, voce, chitară, percuție, chitară bas), la casa de discuri Electrecord (inginer de sunet - Freddy Negrescu, redactor - Romeo Vanica, director - Paul Enigărescu). Ultimele ore de înregistrări sunt în 21 decembrie 1989, dar evenimentele revoluționare din București întrerup proiectul în care mai erau de realizat doar mixajele, iar discul rămâne needitat.
Activează, de la debut, în Cenaclul Flacăra condus de Adrian Păunescu (până în 2010) și continuă acest proiect după 2010 până în prezent.

Trupa Totuși

În 1993 Andrei Păunescu înregistrează în studiourile Radio România cântecele:
 "Haide mamă haide tată"
 "Mașina de pâine"
 "Vai ce mic oraș"
 "Vremurile grele"
 "Cosaș în fân"
 "Doamne ocrotește-i pe români"

Cenaclul Flacăra
După moartea lui Adrian Păunescu (noiembrie 2010), Andrei Păunescu organizează sute de spectacole (Remember Cenaclul Flacăra sau Cenaclul Flacăra), în țară și în comunitățile din diaspora, iar din 2017, în fiecare început de noiembrie, mari concerte ale noului Cenaclu, la Sala Palatului din București.  Începând cu 2018 evenimentul cultural Remember Cenaclul Flacăra poartă numele Cenaclul Flacăra.
Susține concerte în toată țara, în comunitățile românești din Basarabia și Bucovina de Nord și în străinătate (Italia, Germania, Austria, Belgia, Canada, Statele Unite ale Americii, Grecia, Serbia, Croația, Irlanda, "Turneul Manifest pentru sănătatea pământului" - 2010).

Alte activităti
Andrei Păunescu este autorul cântecelor:
 "Punctul pe i" (imn al Festivalul Adolescenților - Salut, din 1992),
 "Să fii și tu un Moș Crăciun" (cântecul generic al proiectului omonim al World Vision, 1997), Români pentru români (campania TV Antena 1, 1998; din 2010, cântecul devine imn al Asociației Românilor din Italia),
 "Balul vieții inegale" (Gala Pro Familia - 1998),
 "Cântec pentru cel mai bun" (Emisiunea realizată de Adrian Păunescu, în care fotbalistul Gheorghe Hagi este convins să revină la echipa Națională, rezultatul fiind prima victorie a României în fața Ungariei, 2-0, în iunie 1999),
 "Imnul tricolorilor" (1998, adoptat de Generația de Aur ca imn al Naționalei de fotbal),
 "Mirii Mileniului" (Gala Pro Familia - TV Antena 1, 1999),
 "Să fim mai frumoși" (Revelionul Realitatea TV 2013),
 "Proiect de țară" (2018)
Realizează muzica pentru emisiuni de televiziune:
 "Duminica în familie", Antena 1
 "Schimbul de noapte", Antena 1
 "O șansă pentru fiecare", Antena 1
 "Viața noastră cea de toate zilele", Tele 7 abc
Din anul 2000, participă ca membru al juriului sau invitat în recital, la Festivalul "Om Bun" (organizat de Victor Socaciu), care se desfășoară anual, în luna decembrie.
Din 2012, lansează conceptul de evenimente de muzică, poezie, dialog și lansare de carte proprie "Lansare cu cântare, cântare cu lansare"

În 2019, lansează proiectul de conferințe și spectacole "Tórturi și Tortúri"
Face parte din juriile unor importante festivaluri "Om bun" - mai multe ediții, Mamaia Copiilor, Festivalul Callatis, Festivalul Adrian Păunescu de la Craiova, Festivalul de Folk Rock Adrian Păunescu de la Liceul Tudor Vladimirescu din București (2014-prezent).

Jurnalism

Presă scrisă
 1978. Debutează în presă cu o caricatură, pe care i-o publică pe prima pagină a săptămânalului de mare tiraj Magazin, redactorul-șef al acestuia, Octavian Paler. Apoi publică articole și note în revista Cutezătorii (un interviu cu actorul britanic Peter Gilmore - Linia Maritimă Onedin, în 1979), desene, texte și cronici sportive în Revista Flacăra (Carnet de Junior, după meciurile Benfica Lisabona- Universitatea Craiova 0-0 și Cehoslovacia-România 1-1, 1983).
După 1990, publică sute de articole, interviuri, desene, note, comentarii, cronici etc. în mai multe publicații, în unele cazuri fiind implicat și în viața redacțională sau în activitatea de editare și publishing:
 1990, redactor la revista Europa
 1990-1992, redactor-șef, revista săptămânală Vremea
 1990-1997, redactor-șef, revista săptămânală Totuși iubirea
 1992-1997, co-director, cotidianul Vremea
 2000, redactor-șef, revista săptămânală Opinia națională
 2000, redactor-șef, revista săptămânală Viața
 2001-prezent, director-general (editor coordonator/publisher), revista săptămânală Flacăra lui Adrian Păunescu

 2005-2007, publicist-comentator, revista Tango
 2005-2013, colaborator Jurnalul național

Călătorește ca reporter în aproape 60 de țări de pe cinci continente, unde scrie articole și reportaje, adunate în cartea "Lumea rabatabilă" (2001 - Europa rabatabilă, Totuși America, Decontul deșertului, Coaja politică a fructului economic - Asia, În căutarea piețelor pierdute - America Latină și Africa).
În 2010, călătorește în Noua Zeelandă și Australia,  unde scrie serialul "Jurnal cu capul în jos - Australia și Noua Zeelandă - Fața blândă a colonialismului".
Publică sute de caricaturi în presă, din 1990 (în Vremea, Totuși iubirea, Flacăra lui Adrian Păunescu).
Din 2007, susține constant în revista Flacăra lui Adrian Păunescu rubrica "Emisiunile trecE, perlele rămânE" (aproape 400 de de episoade până în mai 2019)

Televiziune
1998-1999, Antena 1, redactor coordonator, producător de emisiuni: "Schimbul de noapte", "O șansă pentru fiecare", "O după-amiază cu Adrian Păunescu", "Meciul meciurilor"
2000, Tele 7 abc, producător, redactor, emisiunile "Viața noastră cea de toate zilele, Cenaclul Flacăra - Totuși iubirea"
2004-2006, OTV, realizator și prezentator, emisiunea "Noi între noi", 99 de ediții
2005-2006, OTV, producător, emisiunea "Fanatik Show" (circa 100 de ediții)
2017, Canal 33, realizator și prezentator, emisiunea "Noi între noi"

Radio
2007-2013, Radio București FM, realizator și prezentator a peste 300 de ediții ale emisiunii "Noi între noi"
2016-2017, Radio Smart FM, co-realizator și co-prezentator, emisiunea săptămânală "Smart Sport Casual"

Activitatea didactică universitară
1998-2000, preparator la Facultatea de Filosofie și Jurnalism - Universitatea Spiru Haret din București
2000-2005, asistent universitar la Facultatea de Filosofie și Jurnalism - Universitatea Spiru Haret din București
2005-2014, lector universitar la Facultatea de Jurnalism și Științele Comunicării - Universitatea Spiru Haret din București
2005-2006, lector universitar la Facultatea de Drept - Universitatea Româno-Germană din Sibiu
Din 2015, conferențiar universitar la Facultatea de Științe Socio-Umane (Jurnalism) - Universitatea Spiru Haret din București

Susține cursuri, seminare și laboratoare de: Mass-media și cultura, Comunicare politică, Jurnalism tematic, Tehnică mediatică (Elemente și tehnici mediatice, Tehnici și strategii în comunicarea mediatică, Producția publicației, Producția unei emisiuni, Tehnici de lucru în presa scrisă), Stilistica presei, Interviul - artă și tehnică, Ancheta jurnalistică, Presă și cultură, Valori românești în univers, Practică jurnalistică.

Publică articole de cercetare științifică publicate în Analele Universității Spiru Haret, seria Jurnalism și în alte reviste și publicații de specialitate (proceedings, volume ale unor conferințe, congrese și simpozioane naționale și internaționale de jurnalism și din alte domenii).

Activitatea editorială

Desene
Ilustrează cu desene, grafică și caricaturi cărțile tatălui său "De la Bârca la Viena și înapoi" (1981), "Într-adevăr" (1988), "Poezii cenzurate" (1990), "Infracțiunea de a fi" (1996)

Cărți publicate
 "Supraviețuirea lui Adrian Păunescu – Calendarul unui vulcan Jurnal" , volumul 1 (debut editorial - jurnal, Editura Păunescu, București, 1997)
 "Subsemnatul vă ignoră" (proze și desene, Editura Păunescu, Fundația Iubirea, București, 1998)
 "Nicio șansă" (roman, Editura AAP, București, 1999)
 "Ascuns în toate" (versuri, Editura AAP, București, 2000)
 "Lumea rabatabilă" (publicistică, reportaje, Fundația Constantin, București, 2001) ISBN 973-86091-0-0
 "Doctoratul în tristețe" (versuri, Fundația Constantin, București, 2002) ISBN 973-86091-1-9
 "Jurnalism tematic" (curs universitar, Universitatea Spiru Haret, Editura Fundației România de Mâine, București, 2005) ISBN 973-725-2071
 "Texte fundamentale" – cultură și mass-media (coautor, Editura Fundației România de Mâine, București, 2007) ISBN 978-973-725-846-5
 "Scriitori și politică în România. Secolul XX" (teză de doctorat, Editura Semne, Fundația Constantin, București, 2008) ISBN 978-973-88252-8-4
 "Iobag la patron, iobag la stat" (versuri, trei ediții, Editura Semne, Fundația Constantin, București, 2012, 2013, 2015) ISBN 978-606-15-0265-3
 "Zodiacul cu femei" (versuri, trei ediții, Editura Semne, Fundația Constantin, București, 2012, 2013, 2015) ISBN 978-606-15-0266-0
 "Jurnalism tematic" (curs, ediție adăugită, Universitatea Spiru Haret, Editura Fundației România de Mâine, București, 2013) ISBN 978-973-163-764-8
 "Mass-media și cultura" (manual universitar, Universitatea Spiru Haret, Editura Fundației România de Mâine, București, 2013) ISBN 978-973-163-766-2
 "Elemente și tehnici mediatice" (curs universitar, Universitatea Spiru Haret, Editura Fundației România de Mâine, București, 2013) ISBN 978-606-20-0021-9
 "Tehnică mediatică" (volum de specialitate, Editura Sitech, Craiova, 2014) ISBN 978-606-11-4168-5
 "Jurnalist, jurnalism, publicație, tipuri de presă" (volum de specialitate, Editura Sitech, Craiova, 2014) ISBN 978-606-11-4185-2
 "Las-o să plece" (versuri, trei ediții, Editura Semne, Fundația Constantin, București, 2015, 2016) ISBN ISBN 978-606-15-0650-7
 "Popor de somnoroase păsărele" (versuri, trei ediții, Editura Semne, Fundația Constantin, București, 2015, 2016) ISBN 978-606-15-0651-4
 "Țara în poezia lui Adrian Păunescu" (Editura Sitech, Craiova, 2019) ISBN 978-606-11-6973-3
 "Părinții și copiii în poezia lui Adrian Păunescu" (Editura Sitech, Craiova, 2019) ISBN 978-606-11-6974-0
 "Dragostea în poezia lui Adrian Păunescu" (Editura Sitech, Craiova, 2019) ISBN 978-606-11-6975-7

Activitatea în diverse organizații

1990, co-fondator și director general executiv, Editura Adrian Păunescu, editor și îngrijitor de ediții de carte, editare de ziare și reviste
1995, co-fondator și președinte executiv, Fundația Culturală Iubirea, București, editor și îngrijitor de ediții de carte, editare de ziare și reviste
1995, co-fondator și președinte, Fundația Constantin, București, organizare de spectacole, Cenaclul Flacăra, editură, editare de ziare și reviste, producție și editare audio-video

2011, director muzical, Festivalul Callatis (ediția de la Roma)
2014, membru titular, Uniunea Scriitorilor din România

2016, membru titular, Uniunea Ziariștilor Profesioniști din România

Premii și distincții
Premiul U.T.C. pentru debut, Trupa Totuși, Cenaclul Flacăra, 1983
Marele Premiu al U.T.C. pentru Grupuri, Trupa Totuși, Cenaclul Flacăra, 1984
Premiul U.T.C. pentru compoziția "Marile iubiri", 1984
Premiul U.T.C. Marea Cunună a Adolescenței, 1984

Premiul de Popularitate, Festivalul Primăvara Baladelor, București, 1988

Diploma Comemorativă Doina și Ion Aldea Teodorovici, Federala Națională a Revoluționarilor din România, 1999
Diploma for Performance, Federation of European Cartoonist Organisations (Federația Caricaturiștilor Europeni), Ministerul Culturii, 2001

Diploma, Festivalul Internațional de Poezie Grigore Vieru, Ministerul Culturii și Uniunea Scriitorilor din Moldova, Muzeul Național al Literaturii Române din Iași, Asociația Culturală Feed Back Iași, 2010

Diploma de Excelență "Ziua Ziaristului Român", Uniunea Ziariștilor Profesioniști din România, 2018

Cetățean de Onoare al Orașului Bușteni, 2018

Creații muzicale importante
 "Amor cubist"
 "Las-o să plece"
 "Iobag la patron, iobag la stat"
 "Doamne, ocrotește-i pe români"
 "Haide, mamă, haide, tată"
 "Români pentru români"
 "Punctul pe i (un imn al adolescenților)"
 "Imnul tricolorilor" (cântec adoptat de generația de aur a fotbalului românesc ca imn al Naționalei de fotbal, care se cântă pe stadionul Steaua, înaintea primei victorii în fața Ungariei, în 1999)
 "Țara lui Impozit Vodă"
 "Suntem aroganți"
 "Vai ce mic oraș"

Discografie

Albume de studio
  "Suntem aroganți" (casetă, 1999)

Compilații
 Cenaclul Flacăra (CD, 12 albume) - casa de discuri: Intercont Music
 Cenaclul Totuși iubirea (CD, casetă, 6 albume)

Filmografie
 Prezent în pelicula "Te salut, Generație-n blugi - Cenaclul Flacăra" (1983, regia Cornel Diaconu)
 Cenaclul Flacăra - Totuși iubirea la Chișinău, 1 decembrie 1995 (un film de Andrei Păunescu)

Note

Bibliografie

Lectură suplimentară

Vezi și

Legături externe
 Canal Youtube oficial Andrei Păunescu
  operat de Andrei Păunescu

Nașteri în 1969
Bucureșteni
Cântăreți români de folk
Cântăreți români în viață
Compozitori români
Muzicieni români în viață
Instrumentiști români în viață
Cântăreți români
Profesori universitari români
Scriitori români
Jurnaliști români
Jurnaliști români în viață
Conducători de formație
Conducători de formație români
Absolvenți ai Facultății de Litere din București
Membri ai Uniunii Scriitorilor din România
Cenaclul Flacăra

Andrei Păunescu


Der Küchenschreiber, auch Küchen-Schreiber, führte die Rechnungen über das zum Zweck der Küche ausgegebene Geld. Benötigte Gelder empfing er vom Hofmarschall, vom Küchenmeister, vom Hofrentmeister oder dem Hofzahlmeister. Er wandte die Gelder entweder selbst zum Kauf von Viktualien auf und lieferte diese dem Hofspeisemeister oder erhielt die darüber geführten Rechnungen, wenn dieser Lebensmittel von den Hoflieferanten bekommen hatte. Die Buchführung des Küchenschreibers diente dem Hofmarschall zur Übersicht über die Aufwendungen für die Verköstigung des Hofes.

Bei kleinen Hofhaltungen vertrat der Küchenschreiber die Stelle des Küchenmeisters.

Am österreichischen Kaiserhof war der Küchenschreiber ein Protokollbeamter über den Meisterköchen, in der Hofküche gleichrangig mit dem Mundkoch und dem Küchentürhüter. Alle drei unterstanden dem Hofkücheninspektor.

Quellen
 Küchenschreiber, der. In: Johann Christoph Adelung: Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart. Band 2. Leipzig 1796, S. 1813.
 Johann Georg Krünitz: Oeconomische Encyclopädie. 1773–1858.

Einzelnachweise

Historische Amtsbezeichnung
Beruf (Essen und Trinken)
Personenbezeichnung (Schreiben)
Geschichte (Essen und Trinken)

Küchenschreiber


هرم الصور هو مجموعة من التمثيلات لصورة ما يستخدم المصطلح على وجه الخصوص في معالجة الصور الرقمية. يأتي اسم الهرم من التماثلية البصرية، حيث أنه في هرم الصور تكون كل طبقة من الهرم عبارة عن صورة طولها وعرضها يساويان نصف طول وعرض الطبقة السابقة لها. بحيث أنه إذا تم ترتيب الصور فوق بعضها البعض يعطي شكلاً هرمياً. في الهرم الغوصي يتم تنعيم filter كل طبقة باستخدام مرشح غوصي Gaussian Filterويتم تقليص حجمها لتعطي الطبقة التالية. من الممكن حساب هذه الصور بسهولة إذا كانت أبعاد الصورة من مرتبة مربع العدد اثنان أو أضعاف مربع العدد اثنان. تكون أصغر صورة في الهرم هي أكثر الصور تنعيماً.

تطبيقات هرم الصور
هرم الصور يفيد بشكل كبير في عملية اختزال الصور والتقليل من التفاصيل مع المحافظة على المعالم الأساسية للصورة، وهذه العملية مفيدة جداً عند الرغبة في الحصول على تركيبة الصورة مع إلغاء الأجزاء الصغيرة أو التشويش من الصورة.

مراجع

رؤية حاسوبية
معالجة رقمية للصور

هرم (معالجة صورة)


Allium cyaneum es una especie de planta bulbosa del género Allium, perteneciente a la familia de las amarilidáceas, del orden de las Asparagales. Originaria de Asia.

Descripción
Allium cyaneum tiene bulbos agrupados, cilíndricos, de 0,2 - 0,4 (- 0,6) cm de diámetro;. Túnica de color marrón oscuro, no suele ser claramente reticulada. Las hojas desde 1,5 hasta 2,5 mm de ancho, semicilíndricas, adaxialmente canalizadas. Escapo de 10 a 30 (- 45) cm, cilíndrico, cubierto con las vainas de las hojas sólo en la base. El número cromosomático es de 2 n = 32.

Distribución y hábitat
Se encuentra en los márgenes de los bosques, las laderas y los prados, a una altitud de 2100 - 5000 metros, en Gansu, Hubei, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Sichuan, Xizang y Corea.

Taxonomía

Allium cyaneum fue descrita por  Eduard August von Regel y publicado en Trudy Imperatorskago S.-Peterburgskago Botaničeskago Sada 3(2): 174, en el año 1875.
Etimología
Allium: nombre genérico muy antiguo. Las plantas de este género eran conocidos tanto por los romanos como por los griegos. Sin embargo, parece que el término tiene un origen celta y significa "quemar", en referencia al fuerte olor acre de la planta. Uno de los primeros en utilizar este nombre para fines botánicos fue el naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

cyaneum: epíteto latino que significa "de color azul".
Sinonimia
 Allium hugonianum Rendle
 Allium purdomii W.W.Sm.
 Allium szechuanicum F.T.Wang & Tang
 Allium tui F.T.Wang & Tang

Referencias

Enlaces externos

cyaneum
Flora de Asia oriental
Plantas descritas en 1875
Plantas descritas por Regel

Allium cyaneum


Haushofer er et tyskt efternavn, der henviser til blandt andre:

 Karl Haushofer (1839–1895) – tysk mineralog
 Karl Haushofer (1869–1946) – tysk officer og geograf
 Max Haushofer (1811–1866) – tysk maler
 Max Haushofer (1840–1907) – tysk nationaløkonom og statistiker

Tyske efternavne

Haushofer