Mary Henrietta Kingsley (13. október 1862 – 3. júní 1900) var enskur mannfræðingur, rithöfundur og landkönnuður. Ferðir hennar um Vestur-Afríku og skrif hennar um þær höfðu áhrif á hugmyndir Evrópubúa um menningu Afríku og mótun breskrar heimsvaldastefnu.

Fjölskylda og menntun
Kingsley fæddist í London 13. október 1862. Hún var dóttir og elsta barn læknisins, ferðamannsins og rithöfundarins George Kingsley og Mary Bailey. Hún kom úr fjölskyldu rithöfunda, þar sem hún var líka frænka skáldsagnahöfundanna Charles Kingsley og Henry Kingsley. Fjölskyldan flutti til Highgate innan við ári eftir fæðingu hennar, sem var sama heimili og bróðir hennar Charles George R. ("Charley") Kingsley fæddist í árið 1866. Árið 1881 bjuggu þau í Southwood House, í Bexley í Kent.

Faðir hennar var læknir og starfaði hjá George Herbert, 13. jarli af Pembroke og öðrum aðalsmönnum og var oft að heiman í skoðunarferðum sínum. Í þessum ferðum safnaði hann gögnum fyrir rannsóknir sínar. Kingsley fylgdi Dunraven lávarði í ferð til Norður-Ameríku 1870–1875. Í þeirri ferð var honum boðið að fylgja með leiðangri bandaríska hersins undir stjórn George Armstrong Custer gegn Sioux-indíánum. Fréttir um drápin á liði Custers skelfdu Kingsley-fjölskylduna en þeim létti þegar þau fréttu að slæmt veður hefði komið í veg fyrir að Kingsley læknir gengi til liðs við Custer. Hugsanlega áttu skoðanir föður hennar á því óréttlæti sem frumbyggjar Ameríku voru beittir þátt í að móta skoðanir Mary á menningarlegri heimsvaldastefnu Breta í Vestur-Afríku.

Kingsley hlaut litla formlega skólagöngu samanborið við bróður sinn, fyrir utan þýskukennslu á unga aldri. Á þeim tíma var menntun ekki talin nauðsynleg stúlku af hennar stigum. Hún hafði hins vegar aðgang að stóru bókasafni föður síns og elskaði að heyra sögur hans um framandi lönd. Hún hafði ekki gaman af skáldsögum sem þóttu heppilegri fyrir ungar konur þess tíma, eins og bókum eftir Jane Austen eða Charlotte Brontë, heldur valdi bækur um vísindi og endurminningar landkönnuða. Árið 1886 komst bróðir hennar Charley inn í lögfræði við Christ's College í Cambridge; það gerði Mary kleift að kynnast fræðimönnum og eignast þar vini.

Fátt bendir til þess að Kingsley hafi verið alin upp við kristni. Hún lýsti sjálf trú sinni þannig, "dregið saman með eigin orðum [...]"fullkominni trú á guð"" og tók meira að segja sterklega undir það sem var kallað "afrísk trúarbrögð". Hún var þekkt fyrir að gagnrýna kristniboða og störf þeirra fyrir að útrýma afrískri menningu án þess að það fæli í sér neinn ávinning.

Í manntalinu frá 1891 í Englandi eru móðir Mary og tvö börn hennar búsett á Mortimer Road 7 í Cambridge, þar sem Charles er skráður sem BA-nemi í lögfræði og Mary sem læknanemi. Á efri árum veiktist móðir þeirra og Mary var ætlað að hjúkra henni. Hún gat ekki farið frá móður sinni sem dró úr möguleikum hennar til ferðalaga. Fljótlega var faðir hennar einnig rúmliggjandi með gigtarsótt eftir ferðalag. Kingsley læknir lést í febrúar 1892 og frú Kingsley fylgdi á eftir nokkrum mánuðum síðar í apríl sama ár. Mary Kingsley var nú laus undan ábyrgð sinni á fjölskyldunni og átti 8.600 punda arf sem skiptist jafnt með henni og bróður hennar. Hún gat nú ferðast eins og hana hafði alltaf dreymt um. Mary ákvað að heimsækja Afríku, að sagt var til að klára að safna efni fyrir bók um afríska menningu sem faðir hennar hafði byrjað á.

Ævintýri í Afríku
Eftir fyrstu heimsókn sína til Kanaríeyja ákvað Kingsley að ferðast til vesturstrandar Afríku. Oftast voru þær konur sem ekki voru frá Afríku sem fóru í (oft hættulegar) ferðir þangað, eiginkonur trúboða, embættismanna eða landkönnuða. Landkönnun og ævintýri voru ekki álitin viðeigandi fyrir enskar konur. Þetta var þó að breytast vegna verka frægra landkönnuða eins og Isabellu Bird og Marianne North. Afrískar konur undruðust að kona á aldur við Kingsley væri á ferðalagi án karlmanns og hún var oft spurð hvers vegna eiginmaður hennar fylgdi henni ekki.

Kingsley lenti í Síerra Leóne 17. ágúst 1893 og ferðaðist þaðan til Lúanda í Angóla. Hún bjó hjá heimafólki sem kenndi henni að lifa af í óbyggðum og ráðlagði henni. Oft fór hún ein á hættuleg svæði. Menntun hennar sem hjúkrunarfræðingur á Kaiserswerther Diakonie hafði búið hana undir lítilsháttar meiðsli og frumskógarsjúkdóma sem hún átti eftir að lenda í. Kingsley sneri aftur til Englands í desember 1893.

Þegar hún kom aftur tryggði Kingsley sér stuðning og aðstoð frá Albert Günther, sem var frægur dýrafræðingur við British Museum, auk útgáfusamnings við George Macmillan, því hún hugðist gefa út frásagnir af ferðum sínum.

Hún sneri aftur til Afríku 23. desember 1894 með meira fjármagn og vistir frá Englandi, og aukið sjálfstraust. Hana langaði að rannsaka "mannætur" og hefðbundin trúarbrögð í kringum það sem almennt var nefnt "skurðgoðadýrkun" á Viktoríutímanum. Í apríl kynntist hún skoska trúboðanum Mary Slessor, annarri evrópskri konu sem bjó meðal innfæddra Afríkubúa með lítinn félagsskap og engan eiginmann. Það var á fundi þeirra Slessor sem Kingsley kynntist tvíburamorðum, sið sem Slessor var staðráðin í að uppræta. Innfæddir töldu að annar tvíburanna væri afkvæmi djöfulsins sem hefði leynilega haft mök við móðurina, og þar sem ómögulegt var að greina hvort barnið væri saklaust, þá voru þau bæði drepin og móðirin oft drepin líka fyrir að leyfa djöflinum að barna sig. Kingsley kom til húss Slessors skömmu eftir að hún hafði tekið við nýbakaðri tvíburamóður ásamt eftirlifandi barni hennar.

Síðar í Gabon sigldi Kingsley kanó upp Ogooué-ána, þar sem hún safnaði sýnum af fiskitegundum sem voru ókunn vestrænum vísindamönnum, en þrjár þeirra voru síðar nefndar eftir henni. Eftir að hafa hitt Fang-þjóðina og ferðast um ókannað yfirráðasvæði þeirra, fór hún upp 4.040 metra hátt Kamerúnfjall eftir slóð sem enginn Evrópumaður hafði áður farið. Hún geymdi bát sinn í Donguila.

Aftur til Englands
Þegar hún kom heim í nóvember 1895 tóku blaðamenn á móti Kingsley og vildu ólmir taka viðtöl við hana. Fréttirnar sem birtust um ferðalag hennar ollu henni hins vegar vonbrigðum þar sem blöðin lýstu henni sem "hinni nýju konu", ímynd sem hún gekkst ekki við. Kingsley hafnaði tengingu við feminískar hreyfingar og hélt því fram að kosningaréttur kvenna væri "minniháttar spurning; meðan stór hluti karla væri án kosningaréttar gætu konur beðið". Þessi skortur á tengingu við kvenréttindahreyfingar má rekja til margra þátta, meðal annars viðleitni hennar til að tryggja að starfi hennar væri vel tekið. Sumir halda því raunar fram að þetta gæti verið bein vísun í trú hennar á mikilvægi þess að tryggja breskum kaupmönnum réttindi í Vestur-Afríku.

Næstu þrjú árin ferðaðist hún um England og hélt fyrirlestra um lífið í Afríku fyrir fjölda áhorfenda. Hún var fyrsta konan sem ávarpaði verslunarráðin í Liverpool og Manchester.

Kingsley olli uppnámi í ensku kirkjunni þegar hún gagnrýndi trúboða fyrir að reyna að breyta íbúum Afríku og spilla trú þeirra. Í þessu sambandi fjallaði hún um marga þætti í afrísku lífi sem Englendingum þóttu hneykslanlegir, þar á meðal fjölkvæni, sem hún hélt fram að væri stundað af nauðsyn. Eftir að hafa búið með afrísku fólki varð Kingsley meðvitaðri um hvernig samfélag þeirra virkaði og hvernig bann við siðum eins og fjölkvæni myndi skaða lífshætti þeirra. Hún vissi að dæmigerðar afrískar eiginkonur höfðu of mörg verkefni til að ráða við þau einar. Trúboðar í Afríku kröfðust þess oft að trúaðir karlmenn yfirgæfu allar eiginkonur sínar nema eina og skildu þá hinar konurnar og börnin eftir án stuðnings; og sköpuðu þannig mörg félagsleg og efnahagsleg vandamál.

Hugmyndir Kingsley um menningarlega og efnahagslega heimsvaldastefnu eru flóknar og umdeildar. Þótt hún hafi annars vegar litið svo á að menningu íbúa Afríku þyrfti að varðveita trúði hún líka á nauðsyn breskra efnahagslegra og tæknilegra áhrifa og á óbein yfirráð. Hún var sannfærð um að tiltekin verkefni í Vestur-Afríku yrðu hvítir menn að vinna. Samt sem áður skrifaði hún í West African Studies: "Þó að ég sé darwinisti í grunninn, þá efast ég um að þróun í snyrtilegri og snyrtilegri hornréttri línu, með skurðgoðadýrkun á botninum og kristni efst, sé hið sanna ástand mála." Önnur, ásættanlegri viðhorf hennar voru tekin og notuð í Vestur-Evrópu; af kaupmönnum, heimsvaldasinnum, kvenréttindafrömuðum og fleirum; og áttu þátt í að móta vinsælar hugmyndir um "Afríkubúann" og land "hans".

Skrif
Kingsley skrifaði tvær bækur um reynslu sína: Travels in West Africa (1897), sem varð strax metsölubók og West African Studies (1899), sem báðar öfluðu henni virðingar og álits innan fræðasamfélagsins. Sum dagblöð neituðu hins vegar að birta umsagnir um verk hennar, svo sem Times þar sem heimsvaldasinninn Flora Shaw ritstýrði nýlenduumfjöllun. Þrátt fyrir að sumir haldi því fram að þetta hafi líklega verið af því skoðanir hennar hafi farið gegn heimsvaldastefnu breska heimsveldisins og hugmyndinni um að Afríkubúar væru óæðra fólk, þá er ólíklegt að það sé eina skýringin á því hve slæmar móttökur skrif hennar fengu stundum, vegna þess að hún studdi breska kaupmenn og óbein yfirráð Breta í Afríku.

Árangur bókarinnar Travels in West Africa stafaði ekki síst af kraftinum og yfirvegaða húmornum í frásögninni sem hvikar aldrei frá yfirlýstum tilgangi sínum - að ljúka verkinu sem faðir hennar hafði hafið. Milli þess að sýna húmor á yfirborðinu og undirliggjandi greiningu, byggir Kingsley upp í myndum "... ekki mynd listamanns, heldur ljósmynd, ofhlaðna smáatriðum, í litlausri útgáfu" - ljóðræna hugsun; sem oft er rakin í skrifum Walter Benjamin. Um aðferð sína sagði hún: "Það er hæfileiki minn til að draga fram samferðafólk mitt, hvítt eða svart, dyggðir þeirra þannig að það sé þeim til virðingar og mér til gæfu."  Um tilgang sinn segir hún: "Hvati minn til að fara til Vestur-Afríku var rannsókn. Þessi rannsókn snerist um hugmyndir innfæddra og trúarlegar og lagalegar siðvenjur. Ástæða þess að ég hóf þessa rannsókn var löngun mín til að klára frábæra bók sem faðir minn, George Kingsley, hafði skilið eftir við andlát sitt."  Um föður sinn segir hún: "Verkið sem hann vann virtist lofa mikilli snilld og frægð - sem því miður var aldrei að fullu uppfyllt." Sannleikurinn var að George Kingsley hafði aðeins skrifað nokkur sundurlaus brot og ekkert af þeim rataði inn í hina miklu bók Mary Kingsley. Það er frekar með texta dótturinnar - sem var fyrirrennari Claude Lévi-Strauss og bókar hans Regnskógabeltið raunamædda - að draumur föðurins var loksins uppfylltur og vegur fjölskyldunnar aukinn.

Andlát
Þegar seinna Búastríðið braust út ferðaðist Kingsley til Höfðaborgar á SS Moor í mars 1900 og bauð sig fram sem hjúkrunarkona. Hún fékk stöðu á sjúkrahúsi í Simon's Town þar sem hún meðhöndlaði stríðsfanga úr röðum Búa. Eftir að hafa hjúkrað sjúklingum í um tvo mánuði fékk hún taugaveiki og lést 3. júní 1900. Sjónarvottur sagði: "Hún barðist í stuttan tíma en áttaði sig svo á því að hún var að fara. Hún bað um að fá að deyja ein og sagði að hún vildi ekki að neinn sæi hana í veikleika sínum. Dýr fóru í burtu til að deyja ein, sagði hún." Í samræmi við óskir hennar fór útför hennar fram á sjó. "Þetta voru held ég einu forréttindin sem hún bað um fyrir sjálfa sig; og þau voru í samræmi við allar aðstæður og orðspor hennar ... Hópur í frá West Yorkshire-sveitinni, með hljómsveit á undan, dró kistuna frá sjúkrahúsinu á byssuvagni að bryggjunni ... Tundurskeytabátur nr. 29 lagði frá bryggju og sigldi fyrir Höfðaskaga, og sendi hana þangað sem hún hafði kosið að hvíla." "Kynlegt atvik, sem hefði "skemmt" Kingsley sjálfri, var þegar kistan neitaði að sökkva og þurfti að draga hana aftur um borð og varpa henni síðan aftur útbyrðis, að þessu sinni með akkeri sem sökku."

Arfleifð
Sögur Kingsley um lífið í Afríku hjálpuðu til að vekja athygli á breskri heimsvaldastefnu erlendis og siðum innfæddra Afríkubúa sem áður höfðu fengið litla umfjöllun og voru misskildir af Evrópumönnum. Fair Commerce Party var stofnaður fljótlega eftir andlát hennar og þrýsti á um bættar aðstæður fyrir frumbyggja breskra nýlendna. Ýmis umbótasamtök voru stofnuð henni til heiðurs sem knúðu á um breytingar á stjórnháttum. Liverpool School of Tropical Medicine stofnaði heiðursmerki í hennar nafni. Í Síerra Leóne var Mary Kingsley Auditorium við Institute of African Studies, Fourah Bay College (Háskólinn í Síerra Leóne), kennt við hana.

Birt verk

 with an Introduction by Anthony Brandt

Tilvísanir

Heimildir

Enskir landkönnuðir
Fólk dáið árið 1900
Fólk fætt árið 1862

Mary Kingsley


(popis nepotpun)

Popis teniskih centara u Hrvatskoj s barem 4 terena.

Kazalo:
TC – Tenis centar
TK – Teniski klub
SC – Sportski centar
* Tereni s pomičnim krovom, ako postoje, ubrojani su u zatvorene terene.
* Ako ima natkrivenih terena (samo krov, bez zidova), oni su ubrojani u otvorene terene i ta činjenica je naznačena zvjezdicom pokraj broja u stupcu broja otvorenih terena.
* Baloni nisu posebno brojani.
* Ako tenis centar sadrži i terene s tepih podlogom, oni su ubrojani u hard terene i ta činjenica je naznačena zvjezdicom pokraj broja u stupcu broja terena s hard podlogom.
** ako centralni teren postoji; ako ne onda terena s najvećim kapacitetom

Vidi
Hrvatski teniski savez
Popis hrvatskih teniskih klubova
Popis međunarodnih turnira u Hrvatskoj

Izvori

Teniski centri u Hrvatskoj

Popis teniskih centara u Hrvatskoj


تفجيرات بغداد في 19 أغسطس 2009 كانت مجموعة من سبعة تفجيرات منظمة بالسيارات في العاصمة العراقية بغداد. انطلقت المتفجرات متزامنة في أرجاء العاصمة في حوالي 10:00 صباحًا من يوم الأربعاء الموافق 19 أغسطس 2009 أسفرت التفجيرات عن مقتل 96 شخصًا وإصابة 565 آخرين. استهدفت هذه التفجيرات مبان حكومية وخاصة على السواء. وتعد هذه التفجيرات الأشد فتكًا منذ انسحاب القوات الأمريكية في 26 يونيو.

مشتبه بهم
المتحدث باسم الجيش العراقي اللواء قاسم عطا صرح بأن الجيش يتهم التحالف البعثي التكفيري بتنفيذ هذه العمليات الإرهابية. بينما وجهت مصادر أخرى الإتهام إلى تنظيم القاعدة بالوقوف وراء الهجمات أو متطرفون سنيون.

في فترة لاحقة بثت الحكومة العراقية اعترافات لأحد مسؤولي البعث السابقين والذي عرف نفسه على إنه وسام علي كاظم إبراهيم وتبنى فيها التخطيط والمشاركة في العمليات، وبعد فترة قصيرة أعلن تنظيم دولة العراق الإسلامية المرتبط بتنظيم القاعدة مسؤوليته عن التفجيرات في بيان نشر على أحد مواقع الويب، وجاء في البيان «إنطلق أبناء دولة الإسلام في غزوة مباركة جديدة في قلب بغداد الجريحة لدك معاقل الكفر وحصون الشرك للحكومة الصفوية المرتدة». وأضاف «ولئن أبيد أبناء دولة الإسلام عن بكرة أبيهم خير لهم من أن يحكمهم رافضي خبيث أو أن تستظل بغداد برايات الصفويين يومًا واحدًا».

بعد التفجيرات طالبت الحكومة العراقية سوريا بتسليم اثنين من قياديي حزب البعث لديها وهما محمد يونس الأحمد وسطام فرحان الذين كان لهما الدور الكبير في التخطيط والتمويل.

تصريحات هوشيار زيباري
على النقيض من تصريحات رئيس الوزراء نوري المالكي التي اتهم فيها البعثيين وتنظيم القاعدة، فقد اتهم وزير الخارجية العراقي هوشيار زيباري الأمن بالتواطؤ مع مدبري التفجير، وقال إن الأمن أزال الحواجز ونقاط التفتيش القريبة من مبنى وزارة الخارجية بناء على شعور كاذب بالأمن. وقد اعتقلت السلطات العراقية 11 ضابطاً من ضباط الجيش والشرطة والاستخبارات للتحقيق معهم بشأن التفجيرات.

ردود فعل

ردود فعل داخلية
 دعا رئيس الوزراء نوري المالكي إلى إجراء مراجعة أمنية شاملة، وقال عقب اجتماع مع القيادات الأمنية العراقية: «العمليات الإجرامية التي وقعت الأربعاء تستدعي ولا شك إعادة تقييم خططنا وأساليبنا الأمنية لمواجهة التحديات الإرهابية».
 أدانت حكومة إقليم كردستان الهجمات في بيان صادر عن رئاسة الإقليم، وجاء في البيان: «يتحتم على جميع القوى والجهات أن تتصدى لمخططات ومؤامرات الإرهابيين عبر توحيد الصفوف والجهود لإجهاض أحلامهم الخبيثة».
 أدانت هيئة علماء المسلمين الهجوم وصرح الناطق محمد بشار الفيضي قائلا: «إن صح هذا البيان فإن هذه الجماعة تكشف أنها مرتبطة بأجندة خارجية تتبناها إحدى دول الإقليم». وحمل الحكومة العراقية عدم القدرة على التعامل مع الموقف.

ردود فعل خارجية
 : أصدرت السويد التي تترأس الدورة الحالية للاتحاد بيانًا يوم وقوع الهجمات، نددت فيه بالتفجيرات، معربة عن تضامنها مع عائلات الضحايا وتعاطفها مع الحكومة والشعب العراقيين في «هذا الوقت الصعب».
 : أصدر البيت الأبيض بيانًا حيال الهجمات واصفًا إياها «بالجنونية».
 : أصدرت وزارة الخارجية السورية يوم الخميس 20 أغسطس بيانًا، نددت فيه بتفجيرات بغداد ووصف البيان التفجيرات «بالإرهابية»، مؤكّدًا في الوقت نفسه دعمها «لكل ما من شأنه الحفاظ على أمن العراق»، واعتبر أن هذه الأحداث تؤكّد «الحاجة الماسة في العراق لتحقيق المصالحة الوطنية».
 : في اتصال هاتفي بين الرئيس العراقي جلال الطالباني والرئيس التركي عبد الله غول، عرض الأخير على الرئيس العراقي معالجة المصابين في تفجيرات بغداد في مستشفيات تركية. وأكد استعداد بلاده الكامل لنقل الجرحى العراقيين ومعالجتهم في مستشفياتها أو إرسال بعثات طبية تركية لمساعدة الكوادر الطبية العراقية في علاج ضحايا تلك التفجيرات. وأعرب عن تعازيه للشعب العراقي، وإدانته الشديدة للجرائم التي تستهدفهم، متمنياً الرحمة للشهداء الأبرار والشفاء العاجل للجرحى.
 : تم نقل بعض المصابين إلى العلاج بالمستشفيات الكويتية بأمر من أمير البلاد الشيخ صباح الأحمد.

العلاقات العراقية السورية
صرح رئيس الوزراء نوري المالكي بأن العملية الإرهابية ليست من تدبير مجموعة محلية، وإنما تمت بمساعدة دول، وقال أن من قاموا بها من حزب البعث وتنظيم القاعدة. وبعد التفجيرات سحبت الحكومة العراقية سفيرها في دمشق للتشاور وردت سوريا بالمثل.

تقدم رئيس الوزراء التركي رجب طيب أردوجان بإجراء اتصالين هاتفيين بنوري المالكي والرئيس السوري بشار الأسد لبحث التطورات الأخيرة، وطرح حلول لإنهاء التوتر. وأعلن أن أحمد داود أوغلو وزير الخارجية التركي سيتوجه إلى كل من العراق وسوريا لحل الخلاف بين البلدين.
وبالفعل خلال أيام قلائل توجه وزير الخارجية التركي إلى العراق في محاولة لاحتواء الازمة وقد نقلت وسائل الإعلام عن الحكومة العراقية قولها انها زودت وزير الخارجية التركي بالعديد من الأدلة التي تثبت تورط دمشق بالعمليات الارهابية داخل العراق، توجه أوغلو بعد هذه الزيارة إلى سوريا ولم تظهر المحاولة التركية أي بوادر لحلحلة الأزمة، يذكر انه وفي وقت سابق وصف الرئيس السوري الاتهامات العراقية بغير المسوؤلة، فيما أكد رئيس الوزراء العراقي على ان 90% من الارهابيين يأتون عبر سوريا وأصر العراق على مطالبة سوريا بتسليم المطلوبين وكذلك طالب بمحاكمة دولية للمسؤولين عن التفجيرات، وخاطبت الحكومة العراقية الأمين العام للأمم المتحدة بان كي مون وكلفته بتقديم طلب العراق لمجلس الأمن وهذا ما فعله الأخير.
وفي اجتماع لاحق عقد في القاهرة بحضور وزيري خارجية البلدين بالإضافة إلى الأمين العام لجامعة الدول العربية عمرو موسى وممثلين عن الجانب التركي تبادل الجانبان العراقي والسوري الاتهامات حيث اتهم وزير الخارجية العراقي هوشيار زيباري باذكاء القضايا الطائفية ودعم الإرهاب الذي هدد وحده العراق بينما اتهم وليد المعلم العراق بانه يتصرف وفق أوامر من دول اجنبية للتغطية على فشل هذه الدول في ايقاف العنف في العراق وأن توريط سوريا أحد هذه الأوامر وبعد انتهاء اللقاء علق الجانبان على انه تم الاتفاق على الابتعاد عن لهجة التصعيد الإعلامي من قبل الطرفين.

انظر أيضًا
 تفجيرات بغداد 19 تموز 2021

المراجع

تفجيرات مبان في العراق
العلاقات السورية العراقية
إرهاب في العراق
إرهاب منسوب للمسلمين في بغداد
تفجيرات بعبوات ناسفة في بغداد
تفجيرات سيارات وشاحنات في العراق
جرائم أغسطس 2009
جرائم عقد 2000 في بغداد
جرائم قتل 2009 في العراق
حوادث إرهابية في العراق في 2009
حوادث إرهابية في بغداد
حوادث إرهابية منسوبة للمسلمين في 2009
علاقات دولية في 2009
قتل جماعي في 2009
قتل جماعي في العراق القرن 21
قتل جماعي في بغداد
هجمات على فنادق في آسيا
هجمات على مبان ومنشآت حكومية
هجمات على مبان ومنشآت في 2009
هجمات على مبان ومنشآت في العراق
هجمات على مبان ومنشآت في بغداد
تفجيرات بعبوات ناسفة في 2009
أحداث أغسطس 2009 في العراق

تفجيرات بغداد 19 آب 2009


Miari, Giusti & Cia war ein italienischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Giacomo Miari und Francesco Giusti gründeten am 4. August 1896 das Unternehmen in Padua und begannen mit der Produktion von Automobilen, die Enrico Bernardi entworfen hatte. Der Markenname lautete Miari & Giusti. Am 5. Mai 1899 kam das Aus. Die Società Italiana Bernardi führte die Produktion fort.

Fahrzeuge
Das erste Modell 3 ½ HP war ein Dreirad, bei dem sich das einzelne Rad hinten befand. Der Einzylindermotor mit 624 cm³ Hubraum war in Mittelmotorbauweise vor dem Hinterrad montiert. Die offene Karosserie bot Platz für zwei Personen. Später folgten Modelle mit 1,5 bis 4 PS Leistung.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)
 Autorenkollektiv: Enzyklopädie des Automobils. Marken · Modelle · Technik. Weltbild Verlag, Augsburg, 1989

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Venetien)
Organisation (Padua)
Gegründet 1896
Aufgelöst 1899

Miari, Giusti & Cia


Die Dutch Open 1986 im Badminton fanden vom 6. bis zum 9. Februar 1986 in Nieuwegein, Niederlande statt. Mit einem Preisgeld von 15.000 US-Dollar wurde das Turnier in Kategorie 2 der Grand-Prix-Wertung eingestuft.

Finalresultate

Literatur
 Programmheft German Open 1987 S. 37

1986
World Badminton Grand Prix 1986
Badmintonwettbewerb in Nieuwegein

Dutch Open 1986


Douglas Pereira dos Santos (), cunoscut și ca Douglas, este un fotbalist profesionist brazilian care joacă pe post de fundaș pentru clubul turc Sivasspor, împrumutat de FC Barcelona.

Note

Nașteri în 1990
Fotbaliști brazilieni

Douglas Pereira dos Santos


Der Weddeler Teich ist ein aufgestauter Teich und ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Gemeinde Cremlingen im Landkreis Wolfenbüttel.

Naturschutzgebiet
Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG BR 041 ist 20 Hektar groß. Es liegt südlich von Weddel, einer Ortschaft in der Gemeinde Cremlingen östlich von Braunschweig. Es umfasst den Teich und den umgebenden Uferbereich. Der relativ flache, eutrophe Teich wurde in der Weddeler Grabenniederung aufgestaut und jahrhundertelang als Karpfenteich genutzt. Der Teich ist teilweise verlandet. Er wird von ausgedehnten Schilf- und Rohrkolben-Röhrichten umgeben, an das sich ein Feuchtgebiet anschließt.

Die Röhrichte des Weddeler Teichs sind Brut- und Rastgebiet für viele Vogelarten, das Feuchtgebiet Lebensraum für eine Vielzahl zum Teil gefährdeter Tierarten.

Das Naturschutzgebiet ist zum größten Teil von landwirtschaftlichen Nutzflächen umgeben. Einige hundert Meter westlich liegt das Naturschutzgebiet "Riddagshausen", mit dem es eine Einheit bildet.

Das Gebiet steht seit dem 16. Februar 1981 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Wolfenbüttel.

Bildergalerie

Siehe auch
 Liste von Seen in Niedersachsen

Weblinks

Teich in Niedersachsen
Gewässer im Landkreis Wolfenbüttel
Naturschutzgebiet im Landkreis Wolfenbüttel
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
SWeddeler Teich
Bauwerk in Cremlingen
Geographie (Cremlingen)

Weddeler Teich


An Epischoenus in uska genus han Liliopsida. An Epischoenus in nahilalakip ha familia nga Cyperaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Epischoenus

Epischoenus


Dorothy Canfield Fisher (February 17, 1879 – November 9, 1958) was an educational reformer, social activist, and best-selling American author in the early 20th century. She strongly supported women's rights, racial equality, and lifelong education. Eleanor Roosevelt named her one of the ten most influential women in the United States. In addition to bringing the Montessori method of child-rearing to the U.S., she presided over the country's first adult education program and shaped literary tastes by serving as a member of the Book of the Month Club selection committee from 1925 to 1951.

Biography
Dorothea Frances Canfield – named for Dorothea Brooke of the novel Middlemarch – was born on February 17, 1879, in Lawrence, Kansas to James Hulme Canfield and Flavia Camp, an artist and writer. From 1877 to 1891 her father was a University of Kansas professor with responsibility for various historical studies, and finally president of the National Education Association. Later he was chancellor of the University of Nebraska, president of Ohio State University, and librarian at Columbia University. Canfield Fisher is most closely associated with Vermont, where she and her mother made trips to the family home and where she spent her adult life. Vermont also served as the setting for many of her books.

In 1899 Canfield received a Bachelor of Arts degree from Ohio State University, where she was a member of Kappa Kappa Gamma. She went on to study Romance languages at the University of Paris and Columbia University (where her father was Librarian from 1899) and earned a doctoral degree from Columbia with the dissertation Corneille and Racine in English (1904). With George Rice Carpenter from Columbia she co-wrote English Rhetoric and Composition (1906). She was the first woman to receive an honorary degree from Dartmouth College and received others from the University of Nebraska, Middlebury College, Swarthmore College, Smith College, Williams College, Ohio State University, and the University of Vermont.

She married John Redwood Fisher in 1907, and they had two children, a daughter, Sally, and a son, Jimmy.

In 1911, Canfield Fisher visited the "children's houses" in Rome established by Maria Montessori. Much impressed, she joined the cause to bring the method back to the U.S., translating Montessori's book into English and writing five of her own: three nonfiction and two novels.

Another concern of Canfield Fisher was her war work. She followed her husband to France in 1916 during World War I and while raising her young children in Paris worked to establish a Braille press for blinded veterans. She also established a convalescent home for refugee French children from the invaded areas; continuing her relief work after the war, she earned citations of appreciation from Eleanor Roosevelt, Madame Chiang Kai-shek, and the government of Denmark.

Activism
Canfield Fisher engaged in social activism in many aspects of education and politics. She managed the first adult education program in the U.S. She did war-relief work in 1917 in France, establishing the Bidart Home for Children for refugees and organizing an effort to print books in Braille for blinded combat veterans. In 1919, she was appointed to the State Board of Education of Vermont to help improve rural public education. She spent years promoting education and rehabilitation/reform in prisons, especially women's prisons.

After the war, she was the head of the U.S. committee that led to the pardoning of conscientious objectors in 1921, and sponsored financial and emigration assistance to Jewish educators, professionals, and intellectuals.

After her son was killed in World War II, she arranged a fellowship at Harvard Medical School for the two Philippine surgeons who tried to save his life.

Affiliations

Canfield Fisher and Willa Cather's decades-long relationship intensely revolved around their writing. Their letters, from 1899 to 1947, reveal a lasting and complicated friendship.

Cather wrote a short story that may have satirized Canfield's mother, called "Flavia and Her Artists"—sparking ten years of interrupted friendship between Canfield Fisher and Cather.
Other writers who corresponded with Canfield Fisher included Henry Seidel Canby, Richard Wright, Heywood Broun, Witter Bynner, Isak Dinesen, and Robert Frost.

Canfield Fisher worked with the following organizations over the course of her life.
 Adult Education Association
 American Youth Commission of the American Council of Education, 1936–1940
 Book of the Month Club Committee of Selection, 1926 until 1951
 Honorary Committee of the Women's International League for Peace and Freedom, 1935
 The Lighthouse Organization, 1917
 National Institute of Arts and Letters, 1931
 Vermont Board of Education, 1921

Personal life and death

Her daughter Sally was born in 1909. She married John Paul Scott and they lived in Bar Harbor, Maine. By 1958 she had published 18 children's books as Sally Scott. Canfield Fisher's granddaughter Vivian Scott also writes children's books.

Her son James (Jimmy) was born in 1913 and during World War II became a surgeon and captain in the U.S. Army. He served with the Alamo Scouts for three months at the end of 1944. Afterwards, his Ranger unit rescued Allied prisoners of war at Cabanatuan in the Philippines. Fisher died on Luzon, January 31, 1945.

Canfield Fisher died at the age of 79 in Arlington, Vermont in 1958. Her husband died the following year.

Legacy
Until 2020, the Dorothy Canfield Fisher Children's Book Award was awarded to new American children's books whose winner was chosen by the vote of child readers.

In 2017, an Abenaki educator lobbied the Vermont Department of Libraries to pull Fisher's name from the children's literature award, which was created in the state over half a century ago. Judy Dow claimed that Fisher stereotyped French Canadians and Native Americans in her works of fiction, and that she may have been part of the eugenics movement that promoted cleansing Vermont of people considered genetically less desirable in the 1920s and 1930s. Other voices discussed putting Fisher's characterizations in context of the times in which she lived. Yet others suggested that because Fisher's works are no longer widely read nor is her name well recognized, perhaps it has become time to retire the title of the literature award. No direct connection with the eugenics movement was established. The Vermont State Board of Libraries recommended dropping her name from the award on grounds that "it was no longer relevant to today's young people". The state librarian announced in 2019 that the award would receive a new name for 2020.

Following through on their promise, the Vermont State Library announced in 2020 that the Dorothy Canfield Fisher Children's Book Award would be renamed the "Vermont Golden Dome Book Award," a name selected by Vermont schoolchildren after a student vote.

Works

Books
Canfield Fisher spoke five languages fluently, and in addition to writing novels, short stories, memoirs, and educational works, she wrote extensively as a literary critic and translator. For tax purposes, her novels were written as "Canfield," her non-fiction as "Fisher."

Her best-known work today is probably Understood Betsy, a children's book about a little orphaned girl who is sent to live with her cousins in Vermont. Although the book can be read purely for pleasure, it also describes a schoolhouse which is run much in the style of the Montessori method. Another of her books, The Home-Maker, was reprinted by Anita Miller's Academy Chicago Publishers calling it "way ahead of its time." In all, she wrote 22 novels and 18 works of non-fiction.

The Brimming Cup, her most commercially successful novel, the number two bestseller in 1921 (following only Sinclair Lewis' Main Street), contains a passage discussing unfair treatment of blacks in Georgia; the book has been called "the first modern best-seller to present criticism of racial prejudice." (As a trustee of Howard University, Canfield Fisher, noted as Ph.B., PhD., D.Litt., delivered the 1946 commencement address.)

William Lyon Phelps said "All her novels are autobiographical, being written exclusively out of her own experience and observation."

Novels
 Gunhild (1907) (contrasting Norwegian and American values)
 The Squirrel-Cage (1912) (the first of her treatments of marriage)
 The Bent Twig (1915)
 The Real Motive (1916).
 Fellow Captains  (1916) (with Sarah N. Cleghorn)
 Understood Betsy (1917)
 Home Fires in France (1918)
 The Day of Glory (1919)
 The Brimming Cup (1919)
 Rough-Hewn (1922)
 The Home-Maker (1924) (reprinted by Persephone Books in 1999)
 Her Son's Wife (1926)
 The Deepening Stream (1930) (reprinted by Persephone Books in 2021)
 Bonfire (1933)
 Seasoned Timber (1939)

Short story collections
 Hillsboro People (1915)
 The Real Motive (1916)
 Raw Material (1923)
 Made-to-Order Stories (1925)
 Four Square (1949)
 The Bedquilt and Other Stories (1997)

Non-fiction
 Corneille and Racine in England (1904) (dissertation)
 English Rhetoric and Composition (1906) – with G.R. Carpenter
 What Shall We Do Now? (with others) (1906)
 A Montessori Mother (1912)
 A Montessori Manual (1913)
 Mothers and Children (1914)
 Self-Reliance 1916
 Life of Christ 1923 (by Giovanni Papini, freely trans. from the Italian by Dorothy Canfield Fisher)
 Why Stop Learning? (1927)
 Work: What It Has Meant to Men through the Ages (1931) (by Adriano Tilgher, trans. from the Italian by Dorothy Canfield Fisher)
 Tourists Accommodated 1932
 Nothing Ever Happens and How It Does 1940. (with Sarah N. Cleghorn)
 Tell Me a Story 1940
"Hiker's Philosophy" chapter of Footpath in the Wilderness 1941. (with W. Storrs, James P. Taylor, Charles E. Crane, Wallace Cady, George D. Aiken, Herbert Wheaton Congdon, Robert C. Anderson, and Richard L. Brown)
 Our Young Folks 1943
 American Portraits 1946
 Paul Revere and the Minute Men  1950
 Our Independence and the Constitution 1950
 A Fair World for All 1952
 Vermont Tradition 1953
 Memories of Arlington, Vermont 1957
 And Long Remember  1959

Notes

References

Further reading

 Elizabeth Yates' The Lady from Vermont: Dorothy Canfield Fisher's Life and World. (Brattleboro: Stephen Greene Press, 1971), originally published by E.P. Dutton and Co. in 1958 as Pebble in a Pool.
 Dorothy Canfield Fisher – A Biography, by Professor Ida H. Washington (The New England Press, Inc., Shelburne, Vermont 1982)

External links

American educators
American women short story writers
20th-century American novelists
American literary critics
American women literary critics
Ohio State University alumni
Columbia Graduate School of Arts and Sciences alumni
1879 births
1959 deaths
People from Lawrence, Kansas
Novelists from Vermont
Writers from Kansas
American children's writers
American women children's writers
American women novelists
20th-century American women writers
20th-century American translators
Women's International League for Peace and Freedom people
20th-century American short story writers
American women non-fiction writers
20th-century American non-fiction writers
Deaf culture in the United States
Educators of the deaf
American deaf people
Deaf writers
Members of the American Academy of Arts and Letters
Deaf educators
Deaf activists
American activists with disabilities
American writers with disabilities

Dorothy Canfield Fisher


Avatar, Hint mitolojisine göre tanrıların yeryüzüne indiklerinde büründükleri şekillerdir. Balarama, Sri, Varaha gibi isimler alan avatarlar, hikâyelere konu olmuştur. Avatar, Sanskritçede ava; aşağı ve tar: iniş anlamına gelen sözcüklerin birleşiminden oluşturulmuş olup bilgi anlamına gelen veda'nın gökyüzünden yeryüzüne; havadan, ateşten, sudan veya topraktan olana inmesi ve ona dahil olması anlamındadır.

Avatar inanışı, MÖ 1500-1000 yılları arasında yazıya dökülen Vedalara dayanmaktadır. Avatar herhangi bir canlı olabileceği gibi cansız nesneler olabilir. Taş, bitki veya ağaçlar da avatarlaşabilir. Hindu inanışına göre pek çok sayıda avatar bulunmaktadır. İsvara'nın yaratıcı haline Brahma, koruyucu haline Vişnu ve yok edici haline Şiva adı verilmektedir. Hindularca genellikle kabul edilen biçime göre Vişnu yeryüzüne toplam 10 kez avatarlaşarak inecektir. Bunlardan ilk dokuzu gerçekleşmiş, sonuncu avatar bedeni olacak Kalkin henüz gelmemiştir. On avatar şunlardır:

 Matsiya (Balık): Vişnu, yaratılış öncesinde insan olan Manu'nun eline bir balık olarak gelir. Bu balık ona suların yükseleceğini, bu gerçekleşmeden önce bir gemi yapmasını, yeryüzündeki bütün canlılardan bir çifti bu gemiye yüklemesini öğütler. Dalgalarla boğuşan gemiyi boynuna bir iple bağlayarak geminin kurtulmasını sağlar.
 Kurma (Kurbağa): Tufan esnasında suların altına batmış olan yeryüzünü suyun üzerine çıkartır. Yolculuk sırasında gemiyi batırmak isteyen ifritlerden kurtarır.
 Varaha (Yaban domuzu): Kurbağanın suyun üzerine çıkardığı yeryüzünü dişleriyle kaldırarak yükselmesini sağlar. İnsanlar böylece yükselen karaya çıkar.
 Naraşima: Yarı aslan, yarı tanrıdır. Zalim kralı parçalar.
 Vamana (Cüce): Vişnu bu sefer cüce formuna inerek şeytan kral Bali'yi kandırır.
 Parşu Rama (Baltalı Rama): Acımasız ve kan dökücü karakterde gelmiştir. Babasının isteği üzerine iffetsizlik yapan annesini öldürür.
 Rama: En önemli iki avatar formundan birisidir. Rama'nın karısı eşlik erdeminin örneği olarak açıklanan Sita'nın başından geçenler ve kadın erkek sadakati ile manevi olgunluğu anlatılır.
 Krişna: Matuhura kentinin kötü kralı Kansa'ya karşı durup savaşmak için gelir ve onu yener. Herkesin Veda'yı yani bilgiyi kavrayamayacağından bahseder. İblisin oğlu Devaki'nin oğludur. Devaki, şeytan kral Kansa'nın yarı kardeşidir. Kansa, kardeşinin çocuklarından birisi tarafından öldürüleceği kehanetinde bulunulması üzerine kardeşinin çocuklarından birçoğunu öldürür. Ancak sonunda Krişna da Kansa'yı öldürür. Krişna, Sanskritçe'de siyah anlamına gelmekte olduğundan Krişna resimlerinde siyaha yakın koyu lacivert renkle betimlenir.
 Buda: Buda; uyanmak, kavramak, bilinçlenmek anlamındadır. Bilge kişidir. San Yak San Buda, tam uyanmış demektir. Pratya Buda kendiliğinden uyanan ve bunu açıklamaksızın etrafını iyileştiren kişidir.
 Kali Kalkin: Vişnu henüz bu forma inmemiştir. İçinde bulunulan çağ, en son ve en kötü çağ olan Kali çağıdır. Şiva, her kozmik dönem sonunda evreni yok eden ve avatarı bulunmayan güçtür. Sonuncu avatar olan Kali Kalkin geldiğinde Şiva parlayan güneş, kurutan rüzgâr ve akan sel olarak dünyayı kendi içine çekecektir. Kali Kalkin bu esnada at başlı insan görünümüyle beyaz bir at üzerinde gelecek ve insanı ve yeryüzünü kurtaracaktır.

Dış bağlantılar
 Video, Hinduizm ve Budizm Nedir? Yonca Bayrak

Vaişnavizm
Hindu felsefi kavramları

Avatar


හන් (漢; 221–263), හෙවත් ඉතිහාස ලේඛන තුළ ෂු හන් (蜀漢; කෙටියෙන් ෂු ලෙස ද දැක්වේ; ) නැතහොත් ජි හන් (季漢), යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ චීනයේ තුන් රාජධානි යුගයේ (220-280) පැවති ප්‍රධාන රාජ්‍ය ත්‍රිත්වය අතුරින් එකකි.මෙම රාජ්‍ය ම්‍ය පිහිටා තිබූයේ  වර්තමාන හන්චොං, සිචුවාන්, චොංචිං, යුනාන්, ගුයිචෞ, සහ උතුරු ගුවාංෂි යන ප්‍රදේශවලට අයත් භූමියේ ය. "ෂු" රාජ්‍යයේ නාමයට පාදක වූ  එයට පෙර පැවති පුරාතන ෂු රාජ්‍යය ද පිහිටා තිබූයේ දළ වශයෙන් මෙම භූමියේම ය.

සටහන්

221 ස්ථාපිත කිරීම්
263 අහෝසි කිරීම්
චීන ඉතිහාසයේ රාජවංශ

ෂු හන්


Hiroshi Kato (født 29. januar 1951) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har tidligere trænet Vissel Kobe.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Hiroshi Kato


Köstebek (İngilizce özgün adı: The Departed), yönetmenliğini Martin Scorsese'nin yaptığı, 2006 yılı yapımı Amerikan filmi. Çin yapımı film Infernal Affairsin (Kirli İşler) yeni versiyonu niteliği taşıyan filmin senaristi William Monahan'dır. Kurgusunu Thelma Schoonmaker'ın yaptığı filmin müziğinde Oscar'lı müzisyen (Yüzüklerin Efendisi: Yüzük Kardeşliği) Howard Shore var. Polis, mafya mücadelesi ve içlerinde yer alan iki muhbirin yaşadığı dramı konu alan filmin başlıca rollerini; Leonardo DiCaprio, Jack Nicholson, Matt Damon, Alec Baldwin, Mark Wahlberg, Vera Farmiga paylaşır. Altın küre ödüllerine, en iyi filmde (Drama) olmak üzere altı dalda aday olup Scorsese'ye en iyi yönetmen ödülünü getiren köstebek, 79 Akademi Ödüllerinde de beş dalda aday olmuş, En İyi Film ve En İyi Yönetmen kategorileri dahil 4 dalda ödül almıştır.

Film üzerine

Köstebek, Amerikan sinemasının birçok ödül sahibi yönetmeni Martin Scorsese'nin daha önce çevirdiği ve genelde ünlü oyuncu Robert De Niro'ya kadrosunda yer verdiği, suç draması filmlerine örnek denilebilir. Senaristi William Monahan'ın tabiri ile ana teması; insanların, hayatında yapmak istedikleri ve yapmasının gerekli olduğu şeyleri yapamayıp dışına çıkması. Hata yapması ve oluşturduğu trajedi.

Yönetmen Scorsese, Hong Kong'da büyük başarılar kazanan Infernal Affairs (Kirli İşler) üçlemesinin, Amerikan sinemasına uyarlama gözü ile bakmadığını söylese de, senarist Monahan, Çin yapımı filmin senaryosunu okuduğunu, ek karakterlerle (Dignam - Mark Wahlberg) temasını değişikliklere uğrattığını dile getirir. Scorsese'nin en son aldığı Altın Küre ödülünün (New York Çeteleri 2003) ardından, yine bu filmde aynı ödülün sahibi olmuştur. Köstebek, gösterime girdiği hafta (24 Kasım 2006) en çok izlenenler listesinde birinci sıraya yerleşerek yönetmenin kariyerindeki en iyi açılış hasılatını elde ettiği film olarak göze çarpar. Zira, bu başarıda geniş ve ünlü oyuncu kadrosuna sahip oluşunun payı büyüktür. Filmin sahneleri 'köstebek, adına nazire yaparcasına, Boston şehrinin yüksek binalarında geçer ve daha çok oyuncu karakterlerle, konuya odaklıdır. Gerçekçiliğe yakın durmaya özen gösteren Scorsese'nin, daha önceki filmlerinden alışıldığı üzere yine bu film de hırs, öfke, suç, ihanet ögelerini ve argo kelimeleri bünyesinde barındırır.

Konusu

ABD, Massachusetts Eyalet Polisi teşkilatı, güney Boston'da hüküm süren, liderliğini Frank Costello'nun (Jack Nicholson) yaptığı, büyük bir suç organizasyonunun (Mafya) egemenliğine son vermek için operasyon hazırlığı yapar. Bunun pek kolay olmayacağını bilen teşkilat öncelikle, Boston'da büyümüş olan genç polis memuru Billy Costigan'ı (Leonardo DiCaprio), özel araştırma birimi şefi Ellerby (Alec Baldwin) tarafından bir dizi imtahanlardan geçirterek suç örgütünün içine sızmakla (Köstebek) görevlendirir. Boston sokaklarını gayet iyi tanıyan Costigan, asi bir kişiliğe sahiptir ve bu yüzden teşkilatta, rozetine el konulmasına kadar varan sorunlar yaşamıştır. Billy Costigan'nın (Leonardo DiCaprio), bu önemli görevde köstebek konumunu polis şefi Oliver Queenan (Martin Sheen) ve Bryce Dignam (Mark Wahlberg) harici kimse bilmemektedir. Costigan, mafya içerisinde güvenilir olmaya ve lider Costello'nun gözüne girmeye çalışır.

Operasyonda görev alacak polislerden biri de, yine Boston'u iyi bilen Colin Sullivan (Matt Damon). Aşırı hırslı genç polis memuru Sullivan, başarılarıyla sürekli terfi alarak polis teşkilatının özel soruşturma birimine kadar gelmiştir. Eyalet polis teşkilatını bilmediği bir konu: İrlanda'lı Mafya lideri Costello, kurduğu suç örgütünün sorunsuz çalışabilmesi için yıllar önce yaptığı ilginç bir planla, kendi adamlarından polis akademisine sokmuş ve polis teşkilatı içerisinde üst mertebelere gelmesini sağlamıştır. Bu adamlarını kullanarak  polislerden hep bir adım önde gitmektedir. Polis memuru Colin Sullivan'da (Matt Damon), Frank Costello'nun, bu adamlarından (Köstebek) biridir. Sullivan, mafyaya karşı yapılacak operasyondaki polis hareketlerini inceleyip patronu Costello'ya bildirmeye çalışırken, Costigan da mafya içerisinde bilgiler elde etmeye çalışır.

Biri mafya için, diğeri polis teşkilatı için bilgi toplamaya çalışan köstebekler, çifte kimlikleri ile sürdürdükleri yaşamın zorluğunu da çekmektedirler. Bunun yanı sıra, birbirinden habersiz bu iki genç, polis teşkilatında görevli Madolyn Madden'e (Vera Farmiga) ilgi duymaktadır. Gerek polis organizasyonunda, gerekse suç örgütü içerisinde yolunda gitmeyen olaylar, iki tarafında, içlerinde bir Muhbir olduğunu fark etmesine sebep olur. Sürekli kimliklerinin açığa çıkması endişesi taşıyan Sullivan (Damon) ve Costigan (DiCaprio), artık kendilerini kurtarmak için karşı taraftaki köstebeği bulma konusunda sıkı bir yarış içerisine girerler.

Oyuncular

 Jack Nicholson - Frank Costello
 Leonardo DiCaprio - Billy Costigan
 Matt Damon - Colin Sullivan
 Mark Wahlberg - Bryce Dignam
 Vera Farmiga - Madolyn Madden
 Martin Sheen - Oliver Queenan
 Alec Baldwin - George Ellerby
 Ray Winstone - Arnold French
 Anthony Anderson - Brown
 James Badge Dale -  Barrigan

Eleştiriler

Amerikan sinemasında, eski tarihli filmlerin senaryosunu yeniden yapılandırıp beyaz perdeye sunuma birçok örnekler bulunur. Bu da, 'Hollywood senaryo sıkıntısı çekmeye başladı!, yorumunu beraberinde getirmiştir. Hatta kınamaya kadar varan eleştiriler bile yapılmıştır. Başarılı Çin yapımı, Infernal Affairs'ın (İç İşleri)
senaryosunun yeniden ele alındığı köstebek, halihazırda var olan bu eleştirileri iyice hararetlendirir. Birçok sinemaseverin izleme fırsatı bulamadığı Infernal Affairs'ın, iki filmi de izleyenler tarafından; Çekilen tarih, sinema teknikleri ve oyuncu kadrosu göz önünde bulundurulduğu zaman, köstebekten daha iyi bir yapım olduğu yönünde kıyaslama yapanlarda olmuştur. Yönetmen Martin Scorsese'nin, son iki filminden (New York Çeteleri - Göklerin Hakimi) sonra, köstebekte yine genç oyuncu Leonardo DiCaprio'ya yer vermesi, daha önce yedi yapım birlikte çalıştığı Robert De Niro ile yollarının ayrıldığını, 'yönetmenin artık genç oyunculara yöneldiğini, özellikle De Niro hayranları üzgün cümlelerle dile getirmişlerdir. Filmi beğeni ile karşılayanların yanı sıra, 2006 yılının en başarılı yapımı olduğunu ileri sürenlerde vardır. Başta Jack Nicholson olmak üzere, oyuncuların performanslarının iyi olduğu genel görüşler arasındadır. Orijinal versiyonunda yer almayan Dignam, karakterinde, Mark Wahlberg'den de övgüyle bahsedilmiştir. Yine, Madolyn Madden, rolünde Vera Farmiga sinemaseverlerin yeni filmlerde görmek istediği oyuncular arasında.Aslında amerikan sinemasının talep karşılama filmi gibi görülen köstebek, aday olduğu altın küre ödüllerinden sonra, gördüğü ilgi de göz önünde bulundurularak; Birçok ödül sahibi olmasına rağmen Oscar'ı bir türlü kucaklayamayan yönetmen Martin Scorsese de bu filmle Oscar'a kavuşmuştur.

Ödülleri

2007 Akademi Ödülleri
Ana madde: 79. Akademi Ödülleri

 En İyi Film Ödülü - Kazandı
 En İyi Yönetmenlik Ödülü [Martin Scorsese] - Kazandı
 En İyi Uyarlanmış Senaryo Ödülü [William Monahan] - Kazandı
 En İyi Kurgu Ödülü [Thelma Schoonmaker] - Kazandı
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü [Mark Wahlberg] - Kazanamadı.

2007 Altın Küre Ödülleri
Ana madde: 64. Altın Küre Ödülleri

 En İyi Film Yönetmeni [Martin Scorsese] - Kazandı
 En İyi Drama Filmi - Kazanamadı.
 En İyi Erkek Oyuncu [Leonardo DiCaprio]  - Kazanamadı.
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu [Mark Wahlberg] - Kazanamadı.
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu [Jack Nicholson] - Kazanamadı.
 En İyi Film Senaryosu [William Monahan] - Kazanamadı.

2007 BAFTA Ödülleri
Ana madde: 61. BAFTA ödülleri

 En İyi Film Yapımcılığı [Brad Pitt, Brad Grey, Graham King] - Kazanamadı.
 En İyi Uyarlanmış Senaryo [William Monahan] - Kazanamadı.
 En İyi Erkek Oyuncu [Leonardo DiCaprio] - Kazanamadı.
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu [Jack Nicholson] - Kazanamadı.
 En İyi Kurgu [Thelma Schoonmaker] - Kazanamadı.

2007 Ekran Oyuncuları Derneği Ödülleri
Ana madde: 13. Ekran Oyuncuları Derneği Ödülleri

 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu [Leonardo DiCaprio] - Kazanamadı.
 En İyi Film Cast'i [Anthony Anderson, Alec Baldwin, Matt Damon, Leonardo DiCaprio, Vera Farmiga, Jack Nicholson, Martin Sheen, Mark Wahlberg, Ray Winstone]  - Kazanamadılar.

Dış bağlantılar
 Resmi websitesi
 IMDb'de Departed
Letterboxd'da Departed
 Allmovie'de Departed

Polisiye dedektif filmleri
2000'lerde polisiye dram filmleri
2000'lerde polisiye gerilim filmleri
Martin Scorsese'nin yönettiği filmler
En İyi Film Akademi Ödülü sahipleri
En İyi Gerilim Filmi Empire Ödülü sahipleri
Howard Shore'un müziğini yaptığı filmler
Brad Pitt'in yapımcısı olduğu filmler
Warner Bros. filmleri
Massachusetts'te çekilmiş filmler
Amerika Birleşik Devletleri dramatik gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri polisiye dram filmleri
Amerika Birleşik Devletleri polisiye gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri neo-noir filmleri
Amerika Birleşik Devletleri dedektif filmleri
Edgar Ödülü kazanan eserler
Dan Lin'in yapımcısı olduğu filmler
Konusu Boston'da geçen filmler
Plan B Entertainment filmleri
Amerika Birleşik Devletleri yeniden yapım filmleri
Kurguda Boston Polis Teşkilatı
İrlanda mafyası ile ilgili filmler
Media Asia filmleri
2000'lerde İngilizce filmler
2006 çıkışlı dramatik filmler
En İyi Film Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri

Köstebek (film, 2006)


John Willock Noble (26 de octubre de 1831 - 22 de marzo de 1912) fue un abogado estadounidense, político y general durante la Guerra de Secesión.

Biografía
Willock nació en la ciudad de Lancaster (Ohio) y estudió en la Universidad de Miami. En 1851, se graduó de la Universidad de Yale con honores. Después de prestar servicio en servicio en la Guerra de Secesión, se convirtió en fiscal para el Tribunal Federal de Distrito para el Distrito Este de Misuri.
Posteriormente, entre los años 1889 y 1893 se desempeñó como Secretario del Interior bajo la administración del presidente Benjamin Harrison. Bajo su mandato como Secretario de Interior, tuvo lugar la Comisión Cheroqui con el objetivo de negociar los acuerdos con los indígenas que culminó con la conversión de 19 tribus a pequeñas reservas a lo largo del Territorio de Oklahoma, con el fin de abrir paso a los colonos.

Después de retirarse de la política, ejerció como abogado en San Luis, ciudad donde falleció en 1912.

Véase también
 Secretarios del Interior de los Estados Unidos

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en la web oficial del Departamento de Interior.

Secretarios del Interior de los Estados Unidos
Graduados honorarios de la Universidad Yale

John Willock Noble


Naftidrofuryl ist ein Arzneistoff aus der Gruppe der durchblutungsfördernden Stoffe. Es wird bei der peripheren arteriellen Verschlusskrankheit (pAVK) ab dem Stadium II eingesetzt, um die Durchblutung der Beine zu verbessern und somit die Gehstrecke zu verlängern.

Anwendung in der Medizin
Laut der Leitlinie der Deutschen Gesellschaft für Angiologie soll Naftidrofuryl oder Nafronyl zur Verbesserung der Durchblutung eingesetzt werden. Aus pharmakologischer Sicht gibt es bei den durchblutungsfördernden Mitteln allerdings Zweifel über die Wirksamkeit, da die Dilatation auch der gesunden Gefäße als sogenanntes Steal-Phänomen den Blutfluss in den betroffenen Gefäßen weiter vermindern kann.

Stereochemie
Naftidrofuryl enthält zwei Stereozentren, somit gibt es von diesem Arzneistoff vier Stereoisomere:

Einzelnachweise

Arzneistoff
Naphthalin
Oxolan
Alkylamin
Propansäureester

Naftidrofuryl


Najma Akhtar, también conocida como Najma (Chelmsford, Inglaterra, 1964) es una cantante británica de jazz fusión, de origen asiático.

Historial
Najma estudió ingeniería química en la Aston University de Birmingham: Su padre, su hermano y una hermana, también son ingenieros. En 1984 ganó el "Birmingham Asian Song Contest", y en 1987 produjo su primer álbum.

Najma ha sido una de las pioneras en trabajar con bases y arreglos de jazz fusionadas con el estilo poético ghazal, tradicional en el sur de Asia. Además, Najma también utiliza estilos de Pakistán y la India, tanto clásicos como folk y sufi, mezclados con música tipo Bollywood, underground, trance y viejas canciones inglesas.

Ha colaborado también, tanto en videos como en giras y conciertos, con otros artistas internacionales, como en el concierto y disco de MTV, No Quarter: Unledded, con Robert Plant y Jimmy Page, en el clásico tema de Led Zeppelin, "The Battle of Evermore" (1994); con la cantante de jazz Nina Simone; en las grabaciones de Basement Jaxx; con el guitarrista Andy Summers (The Police); con Jah Wobble, y el saxofonista Stan Harrison. Najma también ha trabajado con el flautista Michael J. Parlett.

Discografía

 Ghazals, 1988
 Qareeb, 1989
 Atish, 1990
 Pukar, 1992
 Forbidden Kiss: the Songs of S. D. Burman, 1996
 Vivid, 2002.
 Fariyaad: A plea to the creator, 2008.
 Rishte, 2009.

Este artículo está tomado, en su versión inicial, de Wikipedia en inglés

Referencias

Cantantes de jazz
Músicos de jazz del Reino Unido
Músicos de jazz moderno
Nacidos en Chelmsford

Najma Akhtar


An Costularia arundinacea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Daniel Carl Solander ngan Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Georg Kükenthal. An Costularia arundinacea in nahilalakip ha genus nga Costularia, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha New Caledonia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Costularia

Costularia arundinacea


Didier Pasgrimaud (né le  à Châteaubriant et mort le  à Ombrée d'Anjou) est un coureur cycliste français.

Biographie

Cycliste amateur, Didier Pasgrimaud a notamment remporté le Tour de Bulgarie en 1989 sous les couleurs de l'équipe de France. Il a également été sélectionné en équipe nationale pour les Jeux olympiques de 1988, où il s'est classé quatrième de la poursuite par équipes.

Palmarès sur route
 1985
  des Deux Jours cyclistes de Machecoul
 1986
  du Tour de Loire-Atlantique
 1987
  du championnat des Pays de la Loire
 1989
 Nantes-Segré
 Tour de Bulgarie

Palmarès sur piste

Jeux olympiques
 Séoul 1988
  de la poursuite par équipes

Championnats du monde
 Colorado Springs 1986
  de la poursuite par équipes

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste français
Coureur cycliste sur piste
Coureur cycliste aux Jeux olympiques d'été de 1988
Naissance en février 1966
Naissance à Châteaubriant
Décès en janvier 2021
Décès en Maine-et-Loire
Décès à 54 ans

Didier Pasgrimaud


An Tillandsia thyrsigera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Jacques Édouard Morren ngan John Gilbert Baker. An Tillandsia thyrsigera in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia thyrsigera


Konaklı, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 135 km, Çermik ilçesine 42 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Çermik'in mahalleleri

Konaklı, Çermik


Marco Aurelio Silva Businhani (født 8. februar 1972) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Shimizu S-Pulse.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Marco Aurelio Silva Businhani


Saale-Unstrut is a region (Anbaugebiet) for quality wine in Germany, and takes its name from the rivers Saale and Unstrut. The region is located on various hill slopes around these rivers. Most of the region's  under vine in 2008 is situated in the federal state of Saxony-Anhalt, with around  in the state of Thuringia.

Geography and climate

Saale-Unstrut is the northernmost of Germany's wine regions, and is therefore one of Europe's northernmost traditional wine regions. The wines from the Memleben Abbey were mentioned in the literature already in the year 998 AD. Because of the cooler climate Spätlese or Auslese can be produced only in exceptionally warm years and yields are generally low.

The region in the district Burgenlandkreis has a wine route which was opened in 1993.

Grape varieties

The most common grape varieties are the white varieties Müller-Thurgau, at  and 18.4% of the vineyard surface in 2008 and Weißburgunder (Pinot blanc) at 12.1%. White grape varieties make up 74% of Saale-Unstrut's plantations. Varieties such as Müller-Thurgau and Silvaner, which elsewhere are considered to produce wines of more mediocre quality, are sometimes considered to give better wines in the cold climate such as Saale-Unstrut's. The wines are labelled varietally, as most German wines, and are generally vinified dry with a refreshing acidity, resulting from the cool growing conditions.

The most cultivated grape varieties, by area in 2008, were:

References

Wine regions of Germany
Regions of Thuringia
Burgenlandkreis
Regions of Saxony-Anhalt

Saale-Unstrut


Troilos, Priamos ile Hekabe'nin en küçük oğlu, Troyalı prens. İlyada'da savaştan önce öldüğü söylenmişse de nasıl olduğu anlatılmamıştır. Kehanete gore Troilos yetişkinliğe ulaşırsa, Troya asla ele geçirilemeyecekti. Truva savaşından önce, kız kardeşi Polyksene ile yaptığı bir gezi sırasında, Pallas Athena'nin kehaneti anlattığı ve Truva'nın daha kolay alınması için öldürmesini söylediği Akhilleus'un takibi sonucu kaçtığı Apollon Tapınağı'nda yine Akhilleus tarafından başı kesilerek öldürülmüş, bedeni parçalanmıştır. Troilos eğer yetişkin olsaydı, tarihin gördüğü ve göreceği en büyük savaşçı olacaktı. Oğlu Turcus ise Orta çağ'da yaygın bir inanışa göre Truva yıkıldıktan sonra Orta Asya'ya giderek Türk ulusunun temellerini atmıştır. Fatih Sultan Mehmet ile kardinal İsidore arasındaki mektuplaşmalarda bu meseleye değinilmiştir .

Akhilleus'un ölümüne, Hubris'e karşı işlediği bu suçtan dolayı Paris'in attığı oka yön veren Apollon'nun sebep olduğu söylenir.

Orta Çağ edebiyatı
William Shakespeare
Troya
Truva Savaşı'ndaki kişiler
Kurgusal soylular
Apollon'un çocukları
Oğlancı kahramanlar ve tanrılar

Troilos


මෙය, ජනවාරි 1 දින බ්‍රහස්පතින්දා දිනයකින් ඇරඹෙන ඕනෑම  සාමාන්‍ය අවුරුද්දක්  (ඩොමිනිකල් අකුර D) සඳහා,  දින දසුන වෙයි. නිදසුන්: ග්‍රෙගෝරියානු අවුරුදු 1987, 1998, 2009, 2015 සහ 2026
හෝ  ජූලියානු අවුරුද්ද 1915 (පහළ වගු බලන්න).

13වන සිකුරාදා  දිනයන් තෙවරක් ඇතිවන එකම සාමාන්‍ය අවුරුද්ද මෙය වෙයි (ඉරිදා දිනයකින් ඇරඹෙන අධික අවුරුදු වෙතද මෙම ගුණාංගය පවතියි); පෙබරවාරි, මාර්තු සහ නොවැම්බර්.

සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් යනු දින  365 සහිත වන වසරකි, එනම්,  එය අධික අවුරුද්දක් නොවේ.

මෙම වර්ගයේ වසර සඳහා,  ISO 8601 සති - දින ආකෘතියේ සති 53ක් පවතියි.

ආශ්‍රිත

ග්‍රෙගරි දින දසුන
ජූලියානු දින දසුන

බ්‍රහස්පතින්දා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්ද


Elbasan tava, haşlanmış kuzu etinin yoğurtlu bir sosla fırınlanmasıyla yapılan, geleneksel bir Arnavut yemeğidir. Adını Arnavutluk'a bağlı Elbasan şehrinden alır. Türk mutfağında da yapılır.

Hazırlama
Kuşbaşı kuzu eti soğan, defne yaprağı, tane karabiber gibi tatlandırıcı malzemelerle haşlanır ve piştikten sonra lif lif didiklenir. Bir başka hazırlama türü olarak etler soğanla kavrulur, fakat didiklenmez.

Bir fırın tepsisine alınan etlerin üzerini kapamak için Süzme yoğurt ile bir sos hazırlanır. Bu sosun içinde mutlaka un, yumurta ve yoğurt bulunur. Az miktarda limon, soğan ve baharat da eklenebilir. Sosun kalınlaşması ve un tadının gitmesi için karışım düşük ateşte bir müddet pişirilir. Sos ısıtılacaksa, yumurtanın sarısı sos kalınlaştıktan sonra yavaş yavaş yedirerek eklenir. Buradaki amaç yumurtanın pişip sosun içinde parça parça katılaşmasını engellemektir. Yoğurtlu sos yerine fırın yemekleri için hazırlanmış beşamel sos da kullanılabilir.

Tepsiye alınmış etler sosla kaplanarak fırında üzeri hafif renklenene kadar pişirilir. Dilimlere ayrılarak servis yapılır.

Kaynakça

Arnavut mutfağı
Türk mutfağındaki et yemekleri
Giritli Türklerin mutfağı

Elbasan Tava


U fizici, Gaussov zakon za magnetizam čini jednu od četiri Maxwellove jednadžbe koje su temelj klasične elektrodinamike. Zakon kaže da magnetsko polje B ima divergenciju jednaku nuli, drugim riječima, da je solenoidno vektorsko polje. To odgovara tvrdnji da magnetski monopoli ne postoje. Umjesto "magnetskih naboja", osnovni element magnetizma je magnetski dipol. Da su monopoli ikada pronađeni zakon bi izgledao drugačije, kao što je objašnjeno u nastavku.

Gaussov zakon za magnetizam može biti napisan u dva oblika, diferencijalnom i integralnom. Ovi oblici su ekvivalentni zbog Gaussovog teorema o divergenciji vektorskog polja.

Naziv "Gaussov zakon za magnetizam" nije općekorišten pojam. Zakon se također naziva "zakonom o odsutnosti slobodnih magnetskih polova"; jedna referenca čak izričito kaže da zakon nema ime. Ponekad ga nazivaju i "zahtjevom transverzalnosti" jer za ravninske valove vodi do toga da je polarizacija vala poprečna u odnosu na smjer rasprostiranja.

Diferencijalni oblik
Diferencijalni oblik Gaussovog zakona za magnetizam je

.

Ovdje je 𝛁 oznaka za diferencijalni operator nabla, a B je magnetsko polje. U pravokutnom koordinatnom sustavu gdje magnetsko polje ima komponente Bx, By, Bz od kojih svaka može ovisiti o koordinatama x, y, z i vremenu t, zakon se može raspisati u sljedećem obliku

.

Integralni oblik

Integralni oblik Gaussovog zakona za magnetizam zapisuje se kao površinski integral

gdje je  bilo koja zatvorena ploha, a  vektor čija je veličina jednaka površini infinitezimalnog dijela plohe , a smjer normala na površinu prema van.

Lijeva strana ove jednadžbe naziva se tok magnetskog polja kroz plohu. Prema tome, Gaussov zakon za magnetizam kaže da tok magnetskog polja kroz bilo koju zatvorenu plohu uvijek iščezava.

Integralni i diferencijalni oblici Gaussovog zakona za magnetizam matematički su ekvivalentni; oni proizlaze jedan iz drugog zbog Gaussovog teorema o divergenciji.

Iz zakona u ovom obliku slijedi da za svaki element volumena u prostoru postoji točno isti broj linija magnetskog polja, magnetskih silnica, koje ulaze i izlaze iz volumena zatvorenog proizvoljnom plohom. Magnetske silnice su linije kojima dočaravamo magnetsko polje. Nekakav magnetski naboj ili magnetski pol ne mogu stajati samostalno nigdje u prostoru. Na primjer, južni pol magneta je jednako jak kao i sjeverni pol, a slobodni južni polovi bez popratnih sjevernih polova (magnetski monopoli) nisu dopušteni. Nasuprot tome, to ne vrijedi za druga polja kao što su električno polje ili gravitacijsko polje, gdje se konačan električni naboj ili masa mogu nakupiti u odvojenom dijelu prostora.

Vektorski potencijal
Prema Helmholtzovom teoremu o dekompoziciji, Gaussov zakon za magnetizam znači i da postoji vektorsko polje A takvo da se magnetsko polje može prikazati kao njegova rotacija:

.

Vektorsko polje A zove se magnetski vektorski potencijal.

Postoji više od jednog mogućeg A koji zadovoljavaju ovu jednadžbu za dano polje . Zapravo, postoji ih beskonačno mnogo: bilo koje vektorsko polje koje se dobije kao gradijent skalarnoga polja u obliku 𝛁ϕ može biti dodano na A, a da se magnetsko polje opisano njihovim zbrojem A'=A+𝛁ϕ  ne promijeni (vidi vektorski račun):

jer je rotacija gradijenta nulto vektorsko polje:

Ta proizvoljnost u A naziva se slobodom mjerenja (eng. gauge invariance).

Linije polja
Magnetsko polje B, kao i svako vektorsko polje, može se prikazati preko linija polja (koje se nazivaju i linije toka) - to jest, skup krivulja čiji smjer odgovara smjeru B i čija je gustoća prostora proporcionalna veličini B. Gaussov zakon za magnetizam ekvivalentan je tvrdnji da linije polja nemaju ni početak ni kraj: svaka od njih ili oblikuje zatvorenu petlju, zauvijek se okreće a da se nikad ne pridruži točno sebi, ili se proteže do beskonačnosti.

Modifikacija ako postoje magnetski monopoli
Da postoje magnetski monopoli, u Gaussovom zakonu za magnetizam divergencija magnetskog polja B bila bi proporcionalna gustoći magnetskog naboja ρm, analogno Gaussovom zakonu za električno polje. Za nultu gustoću neto magnetskog naboja (ρm=0), rezultat je izvorni oblik Gaussovog zakona za magnetizam.

Do sada nisu pronađeni nikakvi magnetski monopoli, unatoč opsežnom pretraživanju.

Povijest
Ideju o nepostojanju magnetskih monopola izrazio je 1269 Petrus Peregrinus de Maricourt. Njegov rad snažno je utjecao na Williama Gilberta, čiji je rad iz 1600. De Magnete proširio dalje. U ranim 1800-ima Michael Faraday ponovno je uveo ovaj zakon, a potom se uvršten u jednadžbe elektromagnetskog polja Jamesa Clerka Maxwella.

Vidi također

 Maxwellove jednadžbe
 Gaussov zakon
 Faradayev zakon indukcije
Ampèreov zakon
Vektorski račun
Integral
Tok polja
 Cirkulacija polja

Izvori

Magnetizam
Maxwellove jednadžbe

Gaussov zakon za magnetizam


The Church of the Blessed Hope (or Church of God of the Abrahamic Faith) is a small first-day Adventist Christian body. The churches have common roots with the Christadelphians and the Church of God General Conference (Abrahamic Faith).

Background
Benjamin Wilson spent his early life in Halifax, England. Benjamin, with his brothers, Joseph, John, and James, questioned the teachings of their local Baptist church and "became convinced that the promises to Abraham were central to salvation". Benjamin and James moved their families to Geneva, Illinois in 1844. Brothers John and Joseph came to Geneva around 1849. Together they started a church in Geneva. Because of adopting a stance against military service, there was a need to adopt an "official" name during the Civil War. The name "Church of God of the Abrahamic Faith", suggested by Benjamin Wilson, was chosen. The work of the Wilsons led to a number of congregations from Ohio to California (where Benjamin later moved), but no central organization.

John Thomas, founder of the Christadelphians, was also a British emigrant who had been associated with the Campbellite movement in Illinois. Thomas and Wilson first corresponded by letter from 1846-1856 then met and were in active fellowship from 1856-1862. However, in 1863 a disagreement between the two men concerning the judgment seat and the resurrection caused the groups associated with them to separate, and the rift was confirmed when the two groups registered (for the purposes of conscientious objection in the American Civil War) with different names in 1865.

The Church of the Blessed Hope began as a local congregation in Cleveland, Ohio. It was organized on October 4, 1863. Mark Allen, a missionary of the Church of God Abrahamic Faith movement from Woburn, Massachusetts, led fourteen Ohioans in founding this body. Congregations were soon afterward established in Salem and Unionville, and these congregations incorporated themselves as the Church of the Blessed Hope in 1888. All these congregations still exist, although the Cleveland body has moved to Chesterland. The leader of the Cleveland congregation from 1922–1927 was a Christadelphian.

The Church of the Blessed Hope and the Church of God of the Abrahamic Faith were different in name, but part of the same movement. By the early 20th century, the movement had grown to over 200 congregations in about a dozen states. They were only a loose fellowship of churches. Some ties were maintained by state conferences and a periodical, The Restitution.

When Benjamin Wilson retired in 1869 he left his The Gospel Banner to be merged with his nephew Thomas Wilson's Herald of the Coming Kingdom and Bible Instructor, which was renamed in The Restitution in 1871 and published by Thomas Wilson and W.D. St. Clair in Chicago. In 1911 the five man Ministerial Association objected to the next editor of The Restitution, A. R. Underwood of Plymouth Indiana, leading to a severing of fellowship of the churches.

The majority followed those opposed to Underwood, led by L. E. Connor, and they added two doctrines to their statement of faith - universal resurrection and open communion. Later, they also added the belief in a personal devil. The majority regrouped in 1921 and organized the Church of God (General Conference) (CoGGC) publishing a new magazine The Restitution Herald, published in Oregon, Illinois.

Five congregations (three in Ohio and one each in Kentucky and Indiana) rejected these doctrinal additions and stood for the old Geneva Statement of Faith, now publishing The Restitution from Cleveland, Ohio. The minority congregations maintained ties, and in 1966 four of the then six churches adopted a uniform doctrinal statement. In 1976 these six churches (informally known as CGAF) began to gather for an annual gathering, which is now held each year in August at various colleges in Ohio.

Faith and practice
The Church of the Blessed Hope (CGAF) rejects the doctrine of the Trinity; recognizes the Bible as God's revealed word; teaches that salvation is obtained through hearing, believing, confessing, and obeying the gospel; and expects the premillennial return and reign of Jesus, in which the righteous and the unjust will be raised, but that those who have not heard the gospel will not be raised from the dead. Valid baptism is performed through the immersion of believers in water. Christ's command to partake the bread and the cup (communion) is observed weekly.

They reject the doctrines which the larger CoGGC grouping accepted in 1921, namely a literal devil, universal resurrection, and open communion. Additionally CGAF members do not serve in war as combatants, although some congregations permit members to serve in humanitarian positions.

Status
In 2003, the Church of the Blessed Hope (CGAF) had eight congregations with about 400 members. The three Ohio congregations use the name Church of the Blessed Hope and the others do not.

These CGAF churches are theologically much closer to the Christadelphians than they are to the Church of God General Conference (CoGGC), and have made moves in recent years to strengthen their ties. Most of the churches use the Christadelphian hymnal and Sunday School literature. Several of the CGAF churches, while having their own local statement of faith have also recognised the most common Christadelphian statement of the faith (BASF), in much the same way as many Christadelphian assemblies in Britain have their own local statements but employ the most common statement for wider purposes.

It is a common practice for members of the Church of the Blessed Hope to seek out Christadelphian ecclesias when they move to areas where there is not a Church of the Blessed Hope. They are generally accepted into the Christadelphian ecclesia, and become active members of the Christadelphian community. Likewise, the Church of the Blessed Hope will accept a Christadelphian into fellowship.

The CGAF annual Gathering, currently held at Denison, Ohio, has played an important role in reintroducing CGAF to Christadelphians and Christadelphians to CGAF. The Gathering receives a large contingent of both Unamended Christadelphians and Amended Christadelphians each year, and likewise many CGAF members attend Christadelphian events such as the annual Great Lakes Christadelphian Bible School. CGAF members have been invited to submit both articles, letters and event announcements in the Christadelphian Tidings, and likewise Christadelphians in the Abrahamic Faith Beacon. CGAF members cooperate with Christadelphian mission and charity organisations overseas. At the same time, common participation by CGAF and Christadelphian members on discussion forums has helped to make many Christadelphians, even outside North America, aware of the common beliefs shared with CGAF, and the differences with Church of God General Conference.

See also
Nontrinitarianism
Non-Trinitarian churches

Footnotes

References

External links
Chesterland Church of God of the Abrahamic Faith
Niles Church of God of the Abrahamic Faith
Perryville Church of God of the Abrahamic Faith
Miami COGAF Homepage
The Church of God of the Abrahamic Faith on a Christadelphian site

Adventism
Christian denominations established in the 19th century
Christian denominations in the United States
Christian groups with annihilationist beliefs
Nontrinitarian denominations
Religious organizations established in 1863
Restorationism (Christianity)

Church of the Blessed Hope


Zygosepalum, rod orhideja iz tropske Južne Amerike smješten u podtribus Zygopetalinae, dio tribusa Cymbidieae.

Postoji osam priznatih vrsta.

Vrste
 Zygosepalum angustilabium (C.Schweinf.) Garay
 Zygosepalum ballii (Rolfe) Garay
 Zygosepalum kegelii (Rchb.f.) Rchb.f.
 Zygosepalum labiosum (Rich.) C.Schweinf.
 Zygosepalum lindeniae (Rolfe) Garay & Dunst.
 Zygosepalum marginatum Garay
 Zygosepalum revolutum Garay & G.A.Romero
 Zygosepalum tatei (Ames & C.Schweinf.) Garay & Dunst.

Sinonimi
 Menadenium Raf. ex Cogn.
 Weidmannia G.A.Romero & Carnevali

Izvori

Vanjske poveznice

Zygopetalinae

Zygosepalum


Bajrangarh es una localidad de la India en el distrito de Guna, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 307  a 345 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 7 481 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Bajrangarh


Onthophagus sprecherae é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Moretto em 2013.

Referências

Ligações externas

sprecherae
Coleópteros descritos em 2013

Onthophagus sprecherae


The Cessna O-2 Skymaster (nicknamed "Oscar Deuce") is a military version of the Cessna 337 Super Skymaster, used for forward air control (FAC) and psychological operations (PSYOPS) by the US military between 1967 and 2010.

Design and development

In 1966, the United States Air Force (USAF) commissioned Cessna to build a military variant of the Skymaster to replace the Cessna O-1 Bird Dog.

Both the civilian and  military Skymasters were low-cost twin-engine piston-powered aircraft, with one engine in the nose of the aircraft and a second in the rear of the fuselage. The push-pull configuration provided centerline thrust, allowing simpler operation than the low-wing mounting of most twin-engine light aircraft, and allowed a high wing to be used, providing clear observation below and behind the aircraft.

Modifications made for the military configuration included fore-and-aft seating for a pilot and observer, instead of the six seats of the civilian version; installation of view panels in the doors (for improved ground observation); installation of flame-retardant foam in the wing-mounted fuel tanks (slightly increasing weight, and reducing maximum fuel capacity by 3%); installation of military, rather than civilian, communication and navigation equipment and antennas; removal of propeller spinners; increased gross weight (5,400 lb vs. 4,400 lb in civilian version), with component strengthening as required to support the increase; and removal of interior upholstery.

The first O-2 flew in January 1967, and the plane went into production shortly thereafter. Performance (especially at cruising altitudes) was degraded due to the added antennas and significant weight increase, but was considered sufficient for the anticipated low-level operation.

Operational history

United States

U.S. Air Force

The USAF took delivery of the O-2 Skymaster in March 1967 and the O-2A also entered the U.S. Army's inventory during 1967, from USAF stock. By 1970, a total of 532 O-2s had been built, in two variants, for the USAF.

During the Vietnam War, the O-2A was introduced as a replacement for the O-1 Bird Dog, in the forward air control (FAC) aircraft  and served in that role with the 20th Tactical Air Support Squadron. The O-2B was equipped with loudspeakers and a leaflet dispenser for use in the psychological operations (PSYOPS) role.

While it was intended that the Skymaster be replaced in the FAC mission by the OV-10 Bronco, the O-2A continued to be used for night missions after the OV-10's introduction, due to the OV-10's high level of cockpit illumination, rendering night reconnaissance impractical. The O-2 was phased out completely after additional night upgrades to the OV-10.

A total of 178 USAF O-2 Skymasters were lost in the Vietnam War, to all causes.

Following the Vietnam War, the O-2 continued to operate with both U.S. Air Force and Air National Guard units into the late 1980s.

U.S. Navy
Six former USAF O-2A airframes were transferred to the U.S. Navy in 1983 for use as range controllers with Attack Squadron 122 (VA-122), the Pacific Fleet Replacement Squadron for the A-7 Corsair II at Naval Air Station Lemoore, California. These aircraft were later transferred to Strike Fighter Squadron 125 (VFA-125), the F/A-18 Hornet FRS at NAS Lemoore, in 1986 for use in the same range control role.  These O-2A aircraft were eventually replaced by T-34C Turbomentor aircraft transferred from the Naval Air Training Command.

U.S. Army
Of the six USN aircraft mentioned above, two were transferred to the U.S. Army in late 1990. USAF O-2As were augmented by the 1990 aircraft transfer from the Navy. Several disassembled USAF O-2s remain in storage at Davis-Monthan AFB, Arizona. Two O-2As were used at Laguna Army Airfield, Arizona as part of testing programs carried out by the Yuma Proving Ground. These were retired in October 2010 and sent to a museum.

South Vietnam
35 USAF O-2 aircraft were later transferred to and operated by the former Republic of Vietnam Air Force.

El Salvador
During the Salvadoran Civil War, the Salvadoran Air Force received a total of 23 O-2As and 2 O-2Bs from the United States, the first arriving in 1981. They were employed to observe the movements of FMLN formations and direct air strikes against them, playing a major role in forcing the rebel movement to abandon large-scale operations.

Near the end of the war in 1990, the rebels' acquisition of SA-7 missiles resulted in the loss of two O-2As, while another was destroyed by mortar fire, and two more were lost in crashes.

Civilian use

CAL FIRE
In the mid-1970s, the California Department of Forestry and Fire Protection, or CAL FIRE, found that the contractor-owned air attack aircraft, mostly single-engine Cessna 182s and Cessna 210s, did not provide the airspeed and safety needed for the department's new air tanker program. In 1974, Senior Air Operations Officer Cotton Mason inspected 40 USAF O-2s at Davis-Monthan Air Force Base. The best 20 were selected and shipped to Fresno, California. These aircraft had been FAC aircraft in Vietnam and were shipped back to the United States in containers, and were disassembled and on pallets when they arrived at Fresno. A crew of California Conservation Corps (CCC) members under the supervision of a CDF Battalion Chief, who was an FAA Certificated Mechanic with Inspection Authorization (IA), reassembled the aircraft.

They were placed in service in 1976, and served CAL FIRE for more than 20 years, until replaced by a fleet of OV-10 Broncos.

Variants

O-2A
Version designed for use in forward air control missions, with underwing ordnance hard points to hold rockets, gun pods or flares. 513 delivered.
O-2B
Version designed for psychological warfare, equipped with loudspeakers and a leaflet dispenser, and not armed. Thirty-one former civil 337s were converted to O-2Bs.

Operators

Botswana Air Force – Nine O-2A delivered 1993.

Civil Guard Air Section – Three O-2A.

Dominican Air Force – Five O-2A (retired)

National Armed Forces of Côte d'Ivoire – One O-2A delivered 1993.

Haitian Air Force – Eight (in service 1975–98) Reportedly six of these are Model 337s, and only two O-2As.

 Iran
Imperial Iranian Air Force – twelve O-2A delivered 1972.

Namibian Air Force – Six O-2A, five of which were delivered on June 26, 1994, for use in the anti-poaching and anti-smuggling role.

Salvadoran Air Force – 18 O-2A and two O-2B, delivered starting 1981. Eight O-2A and one O-2B remain in service.

Solomon Islands Government – Two O-2A.

Republic of Korea Air Force – at least 14 O-2A.

Republic of Vietnam Air Force – at least 35.

 Royal Thai Navy – 11 x  O2-337 Sentry

United States Air Force – between 11 and 40 aircraft
United States Navy
United States Army

National Navy of Uruguay – Three O-2A acquired from Chile in June 2017.

Zimbabwe Air Force – Two O-2A delivered 1994–1995.

Aircraft on display

 O-2A, AF Ser. No. 67-21331, National Museum of the United States Air Force, Wright-Patterson Air Force Base, Ohio
 O-2A, AF Ser. No. 67-21368, Air Commando Park, Hurlburt Field, Florida
 O-2A, AF Ser. No. 67-21430, Fort Worth Aviation Museum, Fort Worth, Texas.
 O-2A, AF Ser. No. 68-10962, Main Gate, Shaw Air Force Base, South Carolina
 O-2A, AF Ser. No. 67-21331, c/n 337M-0037,  marked as 68-6864, c/n 337M-0153, Air Force Armament Museum, Eglin Air Force Base, Florida
 O-2A, AF Ser. No. 67-21376, 105th Airlift Wing area, Stewart Air National Guard Base, New York
 O-2A, AF Ser. No. 68-11164, USAF Airman Heritage Museum, Lackland Air Force Base, Texas
 O-2A, AF Ser. No. 68-6865, Kelly Field Heritage Museum, Lackland Air Force Base/Kelly Field Annex (formerly Kelly Air Force Base), Texas
 O-2A, AF Ser. No. 67-21318, Connecticut Air & Space Center, Sikorsky Memorial Airport, Connecticut
 O-2A, AF Ser. No. 67-21326, Dyess Linear Air Park, Dyess Air Force Base, Texas
 O-2A, AF Ser. No. 67-21395, Air Mobility Command Museum, Dover Air Force Base, Delaware
 O-2A, AF Ser. No. 68-10848, Jimmy Doolittle Air & Space Museum, Travis Air Force Base, Fairfield, California
 O-2A, AF Ser. No. 68-10853, Hill Aerospace Museum, Hill Air Force Base, Utah
 O-2A, AF Ser. No. 67-21380, Museum of Aviation, Robins Air Force Base, Georgia
 O-2A, AF Ser. No. 68-6871, Grissom Air Museum, Grissom Air Reserve Base (formerly Grissom Air Force Base), Indiana
 O-2A, AF Ser. No. 68-11160, 182nd Airlift Wing complex, Peoria Air National Guard Base, General Wayne A. Downing Peoria International Airport, Illinois
 O-2A, AF Ser. No. 68-6901, Pima Air and Space Museum (adjacent to Davis-Monthan Air Force Base), Tucson, Arizona
 O-2A, AF Ser. No. 67-21413, Castle Air Museum (former Castle Air Force Base), Atwater, California
 O-2A, AF Ser. No. 67-21411, in storage at Museum of Aviation, Robins Air Force Base, Warner Robins, Georgia.  Formerly on display at Octave Chanute Aerospace Museum, Rantoul, Illinois.<
 O-2A, AF Ser. No. 67-21330, Valiant Air Command Warbird Museum, Space Coast Regional Airport, Titusville, Florida
 O-2A, AF Ser. No. 67-21395, Evergreen Aviation Museum, McMinnville, Oregon
 O-2B, AF Ser. No. 67-21465, March Field Air Museum, March Air Reserve Base (formerly March Air Force Base), California
 O-2A, AF Ser. No. 69-7644, American Wings Air Museum, Anoka County Airport Jane's Field (KANE),  Blaine, Minnesota
 O-2A, AF Ser. No. 67-21416, Yankee Air Museum, Belleville, Michigan
In addition, several O-2s are privately operated as "warbirds".

Specifications (O-2)

See also

References

Bibliography

External links

O-2
High-wing aircraft
Twin-boom aircraft
Twin-engined push-pull aircraft
1960s United States military reconnaissance aircraft
Aircraft first flown in 1967

Cessna O-2 Skymaster


Kušević, hrvatska plemićka obitelj. Potječu po predaji od grane plemenitih Vladimirovića koji su se iz Neretvanske doline odselili u središnju Hrvatsku. Doselili su se u okolicu Slunja. U slunjskom kraju su zabilježeni kao Ladomirići. Od njih potječe pleme Kuš de Ladomir, od kojih nastaju Kuševići, a od druge grane nastali su Ladomirići-Ribarići. Od iste poznate obitelji Vladimirovića potječu Rukavine.
Godine 1676. potvrđeno im je starinsko plemstvo. General, hrvatski kancelar i unionist Emil Kušević dobio je 1864. naslov baruna s pridjevkom von Samobor. Poznati je pripadnik višegodišnji protonotar hrvatskog kraljevstva Josip Kušević. Kuševići su u prigradskome naselju Pleternice Kuzmici imali kuriju, koja je danas kulturno dobro RH.

Izvori

Hrvatske plemićke obitelji

Kušević


Elisa Candelas Martin (Madrid, Španjolska, 3. kolovoza 1972.), španjolska je pjevačica. Najpoznatija je kao bivša pjevačica španjolskog simfonijskog metal sastava Dark Moor. Također je bila član drugih metal sastava kao Dreamaker i Fairyland.

Karijera
Španjolskom simfonijskom metal sastavu Dark Moor pridružila se 1997. godine. U početku snimaju dva demoalbuma, no 1999. godine izdaju prvi studijski album Shadowland. S Dark Moorom snima još dva studijska albuma The Hall of the Olden Dreams (2000.) i The Gates of Oblivion (2002.), a zatim napušta sastav 2003. godine, zbog navodnih glazbenih razlika. Kroz godine, bila je član francuskog simfonijskog metal sastava Fairyland, i španjolskog simfonijskog metal sastava Dreamaker, koji se raspao 2011. godine. Elisa je trenutno pjevačica francuskog power metal sastava Hamka.

Diskografija
Dark Moor
Shadowland (1999.)
The Hall of the Olden Dreams (2000.)
The Gates of Oblivion (2002.)

Izvori

Dark Moor
Španjolski pjevači
Životopisi, Madrid

Elisa Martin


Við Margáir er et stadion i Streymnes på Streymoy i Færøerne. Det er i øjeblikket mest brugt til fodboldkampe og er hjemmebane for EB/Streymur.

Referencer

Sport på Færøerne
Fodboldstadioner på Færøerne
Streymoy

Við Margáir


Eduard Ludwig von Borries, né le  à Peine et mort le  à Warmbrunn, est un fonctionnaire et homme politique prussien, membre du Parlement de Francfort en 1849.

Biographie
Fils d'un percepteur, Borries est né le  à Peine dans le royaume de Westphalie. Après des études de droit à Berlin commencées en 1827, il entre dans l'administration judiciaire prussienne. Assesseur d'une cour d'appel provinciale () de 1837 à 1843, il est nommé conseiller du tribunal provincial et municipal de Preußisch Stargard dans la province de Prusse en 1843 puis conseiller judiciaire et directeur de la justice de l'arrondissement de Karthaus en 1847.

En 1849, il succède à Ludwig von Platen comme député de la  de la province de Prusse, représentant l', au Parlement de Francfort. Il siège du  au  dans les rangs de la fraction Casino (centre-droit) et vote en mars pour l'élection du roi de Prusse  comme empereur des Allemands.

Par la suite, il est nommé directeur du tribunal d'arrondissement à Thorn en 1854 et, plus tard, à Warmbrunn en Silésie. Il y meurt le  à 64 ans.

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Fonctionnaire prussien
Membre du Parlement de Francfort
Naissance en juin 1807
Naissance à Peine (Allemagne)
Naissance dans le royaume de Westphalie
Décès en juin 1872
Décès à Bad Warmbrunn
Décès dans la province de Silésie

Eduard von Borries


Le poste de secrétaire d'État à la Famille du cabinet fantôme était un poste de courte durée au sein du cabinet fantôme britannique. Il a été créé en 2004 par le chef du Parti conservateur de l'époque et chef de l'opposition, Michael Howard. Il s'agissait d'un rôle inhabituel du cabinet fantôme en ce sens qu'il ne suivait pas un département ou un secrétaire d'État spécifique , mais plutôt diverses responsabilités d'autres départements tels que le Département de l'éducation et des compétences.

Le rôle était occupé par une seule personne, Theresa May, qui pendant une grande partie de son mandat l'a occupé en conjonction avec le poste de secrétaire d'État fantôme à la Culture, aux Médias et aux Sports.

Le poste a été aboli par David Cameron lorsqu'il a été élu chef du Parti conservateur et chef de l'opposition le 6 décembre 2005.

Liste des secrétaires d'État fantômes à la famille

Références

Liens externes
 Theresa May at They Work For You
 Her Majesty's Official Opposition as at 21 May 2005

Opposition officielle (Royaume-Uni)

Secrétaire d'État à la Famille du cabinet fantôme


Boyd Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Boyd Township (North Carolina)
 Boyd Township (North Dakota)
 Boyd Township (Oklahoma)

Boyd Township


Ellen Gunilla Margareta Pontén () a fost un designer de modă suedez. În 1983 a primit premiul de design Damernas Världs Guldknappen, iar în 2003 a fost distinsă cu premiul Litteris et Artibus De asemenea, ea a lucrat alături de Emilio Pucci în Italia. În 2008, ia fost distinsă Marele premiu KTH.

Note

Nașteri în 1929
Decese în 2019
Oameni din Stockholm
Suedezi din secolul al XX-lea
Suedezi din secolul al XXI-lea
Creatori de modă

Gunilla Pontén


Triboloji (İngilizce: tribology), sürtünme, aşınma ve yağlama konularını inceleyen bilim ve teknoloji dalıdır. Triboloji sözcüğü eski Yunan dilindeki τριβο (tribo) "sürtünme" ile λόγος (logos) "prensip veya mantık" kelimelerinden türetilmiştir.

Tarihçe

Tekerleğin icadından önce ağır yükleri silindirik kalaslar üzerinde kaydırarak bir yerden bir yere taşıyan insanlık, bu kalasları ıslatarak sürtünmenin ve aşınmanın önüne geçme konusunda ilk adımları atmıştır. Tekerleğin MÖ 3000'li yıllarda Sümerler tarafından keşfiyle beraber insanlık dönel elemanların yataklama ve bu yataklardaki aşınma problemleriyle tanışmış ve bunlara hal çareleri aramaya koyulmuştur.

Ortaçağda İtalyan mimar ve mühendis Leonardo da Vinci (1452-1519), Fransız fizikçiler Amontons (1663-1705) ve Coulomb (1736-1806), mekanik ile ilgili çalışmalarda bulunmuşlardır. Coulomb sürtünme konusunda bugün de geçerliliğini koruyan sürtünme kanunu'nu ortaya koymuştur. Sıvı sürtünmesi konusunda Newton (1643-1727), Poiseuille (1799-1869), Hagen (1797-1884), Stokes (1819-1903), Reynolds (1842-1912) araştırmalar yapmışlar ve bugünkü Triboloji biliminin temelini atmışlardır.

Alman makine mühendisi Richard Stribeck (1861-1950), kaymalı yataklar üzerinde yaptığı deneylerde sürtünmeye etki edebilecek bütün değerleri sabit tutmuş, devir sayısını ve buna bağlı olarak çevresel hızı değiştirerek bugün Stribeck eğrisi olarak bilinen eğriyi elde etmiştir.

Son yıllarda Türk mühendis Ali Erdemir'in çalışmaları dünyada yankı uyandırmaktadır. Erdemir, R&D ödülünü daha önce 1991 yılında, borik asidin motor ve makinelerde sürtünme ve aşınma özelliğini bularak, 1998 yılında ise geliştirdiği atom karbon bir film kaplama ile sürtünme katsayısını sıfıra indirerek kazanmıştı. Son olarak nanoteknoloji kullanarak geliştirdiği yapay elmas özelliği taşıyan buluşu ile R&D ödülünü 2003 yılında 3. kez kazandı.

Triboloji alanındaki araştırmalar

Triboloji araştırmaları ve eğitimi üniversitelerin makine mühendisliği ve metalürji bölümlerinde yapılır. Ayrıca birçok sanayi kuruluşları ve araştırma enstitüleri bu konuda kurmuş oldukları (AR-GE) laboratuvarları ile bu konuda incelemeler yapmaktadırlar.

Triboloji alanındaki araştırmalar başlıca üç gruba ayrılır. Bu araştırmalarda genellikle malzemelerin sürtünme katsayısının ve aşınma oranlarının belirlenmesi, sürtünmeyi ve aşınmayı etkileyen doğal mekanizmaların bulunması (atmosfer, yük miktarı, hız, vb.), sürtünmeyi ve aşınmayı azaltacak malzemelerin veya endüstriyel yağlarının bulunması gibi konuları içerir. Bazı durumlarda sürtünmenin azaltılması değil çoğaltılması da gerekebilir. Örneğin fren ve debriyaj malzemelerinin sürtünme katsayılarının yüksek olması tercih edilir.

Sürtünme

Sürtünme teknikte, birbiriyle temasta olan ve birbirine göre izafi hareket yapan ya da yapma eğiliminde olan iki cismin harekete karşı gösterdikleri direnç olarak tarif edilir. İki cisim arasındaki izafi hareketi meydana getirmek isteyen kuvvete karşı, cisimlerin temas yüzeyleri arasında hareketi engelleyen ve sürtünme kuvveti olarak tanımlanan bir karşı kuvvet oluşur. Sürtünme kinematik olarak, kayma, yuvarlanma ve kayma ve yuvarlanma şeklinde olur.

İki tür sürtünme vardır:

1) Statik sürtünme: Birbirlerine temas eden sabit veya nispeten durağan durumdaki yüzeylerin arasında oluşan sürtünmedir.

2) Dinamik sürtünme: Göreceli hareket eden iki cismin yüzeyleri arasında oluşan sürtünmedir.

Statik sürtünme
Yatay düzlemde hareketsiz bir konuma yerleştirilmiş belli kütleli bir cisim düşünün. Cismi hareket ettirmek için harici bir  kuvveti uygulandığında cisme uygulanan kuvvete eşit ve hareket yönüne zıt yönlü bir  statik sürtünme kuvveti oluşur. Uygulanan kuvveti sürekli artırarak cismin hareket etmeye başlayacağı andaki anlık bir statik sürtünme kuvvet değeri elde ederiz. Bu anlık statik sürtünme kuvveti, cismin harekete başlamak için gerekli minimum kuvvete eşit bir kuvvettir.

Statik sürtünme katsayısı  ise bu  statik sürtünme kuvvetinin  dikey kuvvetine oranı olarak
eşitliğinden hesaplanabilir.

Dinamik sürtünme
Cisim hareket ettirildiğinde,  statik sürtünme kuvvetinden daha az değerli   dinamik kuvvet adlı bir sürtünme kuvveti oluşur. Bu dinamik  sürtünme kuvveti, k dinamik sürtünme katsayısı ve N dikey kuvvet arasındaki ilişkisi ile şu formülde ifade edilir:

Statik ve dinamik sürtünme katsayıları

Bu noktada  statik sürtünme katsayılarının ve dinamik  sürtünme katsayılarının temel özelliklerini özetlemek mümkündür.

 sürtünme kuvvetinin şiddeti ve  uygulanan yükün büyüklüğü arasındaki oranla hesaplanan bu sürtünme katsayıları boyutsuz niceliklerdir.

Karşılıklı temas eden yüzeylerin türüne göre statik sürtünme katsayısı daima dinamik sürtünme katsayısından daha büyüktür: .

Genellikle belirli kuvvet ve hız aralıklarında bu katsayılar sabit kabul edilebilir.

Sürtünme kuvveti sabit değildir ve sürtünme katsayısına bağlıdır ve bu katsayının değişimiyle beraber değişir.

Aşağıdaki tabloda çeşitli malzemelerin statik ve dinamik sürtünme katsayıları verilmiştir:

Yuvarlanma sürtünmesi
Yuvarlanan cisimlerde dinamik sürtünmenin kayma olgusunun olmadığı belirli bir sürtünme türü vardır ancak aynı zamanda harekete karşı çıkan ve statik durumu hariç tutan bir sürtünme kuvveti de vardır. Bu sürtünme türüne yuvarlanma sürtünmesi denir.

Şimdi yatay bir düzlemde dönen bir tekerleğe ne olduğunu ayrıntılı olarak gözlemlemek istiyoruz. Başlangıçta tekerlek hareketsizdir ve tekerleğe etki yapan kuvvetler,  ağırlık kuvveti ve zeminin ağırlığa tepki olarak verdiği  dikey kuvvetidir. Bu durumdayken tekerlek harekete eder ve tekerleğin merkezinin önüne uygulanan dikey kuvvet uygulama noktasında, yuvarlanma sürtünme katsayı değerine eşit olan, b mesafesinde yer değiştirmeye neden olur.

Harekete karşıtlık, tam olarak yuvarlanmanın başladığı anda normal kuvvet ile ağırlık kuvvetinin ayrılmasından kaynaklanır.

Yuvarlanma sürtünme kuvvetince oluşturulan tork değeri şu formülle hesaplanır:

Tekerlek ve destek yüzeyi arasındaki mikroskobik düzeyde etkileşim yandaki şekilde görülmektedir.

Tekerleğin sürekli yuvarlanması düzlemde fark edilmeyen bozulmalara neden olur ve tekerlek bir sonraki konuma geçtikten sonra düzlem ilk haline geri döner.

Sıkışırken düzlem tekerleğin hareketine karşı koyarken, düzlem üzerinde basınç kalkarken düzlem hareketi kolaylaştırır. Bu yüzden yuvarlanma sürtünme kuvveti, destek yüzeyinin ve tekerleğin maruz kaldığı küçük bozulmalara bağlıdır.

Yuvarlanma sürtünme kuvveti,  formülüyle ifade edilebilir. Bu formülde,  kayma sürtünme katsayısını, r tekerlek yarıçapını ve  olarak ifade edilir.

İzafi hareket yapan cisimlerin söz konusu yüzeyleri arasına yağlayıcı bir madde konulup konulmaması açısında sürtünme, kuru sürtünme, sıvı sürtünme ve bu iki sürtünme türü arasında kalan yarı sıvı sürtünme olmak üzere üç durumda incelenir.

Aşınma

Aşınma, birbirine temas eden ve birbirlerine göre izafi hareket yapan sürtünme halindeki cisimlerin yüzeylerinde sürtünme etkisiyle oluşan ve istenilmeyen malzeme kaybıdır. Bunun sonucu olarak makine elemanları giderek aşınır ve fonksiyonlarını sıhhatli olarak yerine getiremez hale gelir.

Belli başlı aşınma türleri; adhezyon aşınması (yapışma), abrazyon aşınması, yorulma (pitting)'dır. Korozyon kimyasal ve elektrokimyasal bir aşınma türüdür ve Triboloji biliminin konusu değildir ve burada ele alınmayacaktır.

Adhezyon (yapışma) aşınması

Birbirine temas eden cisimlerin gerçek temas yüzeyleri aslında çok çok küçük olduğundan çok küçük yüklerde dahi yüksek basınç altındadırlar. Bu durumda malzemeler plastik deformasyona uğrayarak birbirine gerçek temas yüzeylerinden mikro kaynak ile bağlanırlar. Bu sırada iki cisim arasında devam eden izafi hareket sonucu kaynak bağı kopar ve sonuçta cismin birinden malzeme eksilmesi oluşur.

Abrazyon aşınması

Abrazyon aşınması, birbirine göre izafi hareket yapan iki cisim arasına çevre etkisiyle yabancı sert parçacıkların girmesi ve bu parçacıkların yumuşak yüzeye gömülerek sert yüzeyden sanki eğelercesine veya zımparalarcasına malzeme kaldırmasıyla kendini gösteren bir aşınma türüdür. Sert parçacıklar gömüldükleri yüzeyde de tahribat yaparlar ve yüzeyi hareket yönünde çizerler.

Yorulma (pitting) aşınması

Yorulma (pitting), dişli çarklar, rulmanlı yataklar, kam mekanizmaları gibi birbirleriyle sürekli temas halindeki yüzeylerde sıkça görülen bir aşınma türüdür. Bu tür makine elemanlarında temas alanları küçük olduğundan temas yüzeylerinde Hertz basınçları meydana gelir. Bu basınçlar sonucu yüzeyin hemen altında kayma gerilmelerine sebebiyet verir. Kayma gerilmelerinin maksimum olduğu noktada plastik deformasyon meydana gelir. Bu deformasyon zamanla yüzeye ilerleyerek yüzeyde çukurcuklar meydana getirir. Bu olaya yorulma aşınması denir.

Kavitasyon aşınması

Kavitasyon veya çukurlaşma, akım makinelerinin fanlarında görülebilen bir sıvı erozyonu türüdür. Kavitasyon buharlaşma basıncının altına düşen basınçlarda akışkan içinde lokal buharlaşmaların vuku bulması, daha sonra bu gaz boşluklarının çevresindeki sıvıyla hızlıca doldurulması ve bu sırada büyük bir basınç dalgası oluşur. Bu basınç dalgası çevresindeki metale oldukça büyük zararlar verir ve kısa zamanda kavitasyon sebebiyle fan kullanılamaz hale gelir.

Yağlama

Sürtünmeyi azaltmak, aşınmayı kısmen ya da tamamen önlemek ve sıcaklığın yükselmemesini temin etmek gayeleriyle birbirlerine temas eden makine elemanları arasında yağlayıcılar kullanılırlar. Yağlayıcılar katı, sıvı, yarı katı (gresler) ve gaz yağlayıcılar olmak üzere dört gruba ayrılırlar.

Yağlayıcılar

Yağlayıcı maddelerden beklenen özellikler kuru ve sıvı sürtünme hallerinde farklıdır. Sıvı sürtünme halinde yağlayıcıların viskozitesi (akışkanlık) önem kazanırken, yarı sıvı sürtünme halinde yağlayıcıların ıslatma kabiliyeti ve buna bağlı olarak kimyasal bileşimi ön plana geçer. Bu sebeple sıvı sürtünme halinde sıvı ve nadiren gaz yağlayıcılar kullanılırken, yarı sıvı sürtünme halinde katı ve katkılı sıvı yağlayıcılar kullanılmaktadır. Adhezyon, abrazyon ve korozyon aşınmalarının önlenmesinde yağlayıcıların önemi çok büyüktür.

Katı yağlayıcılar

Yarı sıvı sürtünmesi halinde aşınmayı ve enerji kaybını önlemek için sürtünen yüzeylere kuvvetli olarak yapışan bir yağlayıcı tabaka oluşturmak gerekir. Bunu en iyi katı yağlayıcılar yapabilmektedir. Katı yağlayıcılar tek başlarına veya sıvı yağlatıcıların içinde katkı maddesi olarak kullanılırlar. En çok kullanılan katı yağlayıcılar grafit ve molibden disülfittir. Bunların dışında asbest, çeşitli plastikler, mika ve talk da yağlayıcı olarak kullanılmaktadır.

Sıvı yağlayıcılar

Özellikle kaymalı yataklar gibi sıcaklık yükselmesinin, mahsurlu olduğu ve sürtünme dolayısıyla oluşan ısının çabucak uzaklaştırılmasının gerektiği yerlerde yağlayıcı olarak sıvı yağlayıcılar kullanılır. Sıvı yağlayıcılar organik, madeni ve sentetik yağlar olmak üzere üçe ayrılır.

Organik yağlar genelde gıda olarak tüketildiklerinden ve kısa ömürlü olduklarından pek kullanılmazlar. Sentetik yağlarsa iyi yağlama özelliği göstermelerine rağmen çok pahalıdırlar. Bu sebeplerden ve yağlama performanslarından dolayı madeni yağlar yağlayıcı olarak en çok kullanılan yağlardır. Madeni yağlar genelde ham petrolden distilasyon (damıtma) yöntemiyle elde edilen hidrokarbon bileşikleridir.

Gresler

Gresler içinde katılaştırıcı katkı maddelerinin bulunduğu sıvı yağlardan oluşmuş yarı katı yağlayıcılardır. Katılaştırıcı madde olarak genellikle alüminyum, baryum, kalsiyum, lityum, sodyum gibi madeni sabunlarla, bentonit ve mika gibi organik esaslı sabun olmayan maddeler kullanılır.

Dış bağlantılar
 Uluslararası Triboloji Konseyi
 Triboloji nedir?
 Triboloji'nin ABC'si
 kavitasyon

Kaynakça

 Soydan, Y. ve Ulukan L.; Temel TRİBOLOJİ "Sürtünme Aşınma Yağlama Bilimi ve Teknolojisi" - Tagem Kopisan Yayınevi, ISBN 978-605-428-403-0
 Akkurt, Mustafa; Makina Elemanları - Cilt 3, Birsen Yayınevi, ISBN 975-511-179-4
 Babalık, Fatih C.; Makine Elemanları ve Konstrüksiyon Örnekleri - Cilt 2, Vipaş, ISBN 975-564-109-2
 Okday, Şefik; Makina Elemanları - Cilt 2, Matbaa Teknisyenleri Basımevi
 Askeland, Donald R.; Malzeme Bilimi ve Mühendislik Malzemeleri - Cilt 2, Nobel Yayın Dağıtım, ISBN 975-591-106-5
 Spotts, M.Franklin; Design of Machine Elements, Prentice-Hall, 1978
 Issler, L.; Hasar Bilgisi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Yayınları, 1976

Triboloji