Volte peut signifier:
 Volte, une danse vive d'origine provençale ;
 VoLTE, acronyme de  (voix sur LTE), un terme de réseau de téléphonie mobile ;
 La Volte, une maison d'édition française ;
 une figure d'Équitation classique.

Articles connexes

Volte (homonymie)


كانت عملية الإنزال في نورماندي (بالإنجليزية: Normandy landings) ويُطلق عليها اسم عملية نبتون (بالإنجليزية: Operation Neptune) هي عملية إنزال في يوم الثلاثاء 6 يونيو 1944، الساعة 6:30 بالتوقيت البريطاني الصيفي المزدوج (UTC+2) (وهو ما يسمى اليوم-دي ) أو (ساعة الصفر)، وترمز إلى انتصار الحلفاء عند غزو نورماندي في عملية أوفرلورد خلال الحرب العالمية الثانية. وتعد هذه العملية أكبر عملية غزو بحري في التاريخ، بدأت عملية تحرير مناطق شمال غرب أوروبا التي احتلتها ألمانيا النازية، وقد ساهم هذا في انتصار الحلفاء على الجبهة الغربية.

بدأ التخطيط للعملية في عام 1943، خلال الأشهر التي سبقت الغزو، حيث قام الحلفاء بعملية خداع عسكري كبير، أطلق عليها اسم عملية الحارس الشخصي، كانت هذه العملية لتضليل الألمان من حيث تاريخ ومكان هبوط الحلفاء الرئيسي. وقد كان الطقس في «اليوم-دي» بعيدًا عن المثالية، وكان تأجيل الخطة يعني التأخير لمدة أسبوعين على الأقل، ولكن مخططي الغزو كانوا قد اشترطوا مرحلة من مراحل المد والجزر للقمر، والوقت في اليوم الذي تم تحديده، ما يعني بضعة أيام فقط في كل شهر حيث يعد الطقس مناسبا.

قام هتلر بتعيين الفيلد مارشال الألماني إرفين روميل في قيادة القوات الألمانية الذي قام بتطوير التحصينات على طول الجدار الأطلسي تحسبا لغزو الحلفاء.

وقد جرت إنزالات برمائية سبقها قصف جوي وبحري واسع النطاق وهجوم جوي تمهيداً لهبوط 24،000 جندي أمريكي وبريطاني وكندي من القوات المحمولة جوًا بعد منتصف الليل بقليل.

بدأت قوات مشاة الحلفاء المدرعة فرق عسكرية بالهبوط على ساحل فرنسا في الساعة 06:30. كان الهدف يبعد  تمتد على شواطئ النورماندي، حيث تم تقسيم الساحل إلى خمسة قطاعات وهي: يوتا، أوماها، شاطىء الذهب، شاطىء جونو، و سورد بيتش. وقد هبت رياح قوية شرق المواقع المقررة للإنزال، وخاصة في ولاية يوتا وأوماها.
وتم إنزال الرجال تحت غطاء كثيف من النيران من مرابض المدفعية التي تطل على الشواطئ، وكان الشاطئ ملغمًا ومليئ بالعقبات مثل أوتاد خشبية، وحوامل معدنية، والأسلاك الشائكة، مما جعل عمل فرق تطهير الشاطئ أكثر صعوبة وخطورة. وكانت الخسائر أثقل في أوماها، مع وجود المنحدرات العالية. تم تطهير العديد من المدن المحصنة في شاطىء الذهب، و شاطىء جونو، و سورد بيتش، عن طريق القتال من بيت إلى بيت، وبتعطيل اثنين من المرابض المدفعية الكبرى في منطقة الذهب باستخدام الدبابات المتخصصة.

فشل الحلفاء في تحقيق كل أهدافهم في اليوم الأول. وبقيت كارينتان، سانت لو، و بايو في أيدي الألمان، أما كاين، وهي الهدف الرئيسي، لم تسقط حتى 21 يوليو. تم ربط اثنين من الشواطئ فقط وهما (جونو والذهب) وذلك في اليوم الأول، ولم يتم توصيل كافة الجسور الخمسة حتى 12 يونيو حزيران. ومع ذلك، اكتسبت العملية موطئا للقدم، وقد عمل الحلفاء على توسعته تدريجيا خلال الأشهر التالية. وقد قُدِّرت الخسائر الألمانية في (اليوم-دى) بما يقارب 4,000 آلاف إلى 9,000 من الرجال. أما خسائر الحلفاء فقد قُدِّرت بما يقارب من 10,000 من الرجال على الأقل، وقد تم التأكيد على قتل 4,414 منهم. تستضيف المتاحف والنصب التذكارية، ومقابر الحرب في المنطقة العديد من الزوار كل عام.

خلفية

في الفترة ما بين 27 مايو و 4 يونيو 1940، ظل أكثر من 338,000 جندي من قوة المشاة البريطانية والجيش الفرنسي، محاصرين على طول الساحل الشمالي لفرنسا، وقد تم اجلائهم في انسحاب دونكيرك.

بعد عملية غزو الاتحاد السوفياتي التي قام بها الألمان في يونيو 1941، بدأ الزعيم السوفياتي جوزيف ستالين بالضغط من أجل إنشاء جبهة ثانية في أوروبا الغربية.

وفي أواخر شهر مايو 1942 أقدم الاتحاد السوفياتي والولايات المتحدة الأمريكية على إعلان مشترك وتم التوصل إلى «... فهم كامل فيما يتعلق بالمهام الملحة لخلق جبهة ثانية في أوروبا في عام 1942.» ومع ذلك، أقنع تشرشل روزفلت لتأجيل الغزو المخطط له، لأنه حتى بمساعدة أمريكية، لم يكن الحلفاء لديهم قوات كافية لمثل هذه الضربة.

وتعد عملية إنزال النورماندي أكبر عملية إبرار في يوم واحد على الإطلاق، وذلك بهبوط 160,000 مقاتل في 6 يونيو 1944. وبمشاركة 195,700 ملاح بحري وتجاري من الحلفاء على متن أكثر من 5,000 سفينة.

تمت عمليات الإنزال بطول 50 ميلاً (80،4 كم) على شريط نورماندي الساحلي ومقسما على خمسة قطاعات: يوتاه، أوماها، جولد، جونو، وسورد.

معرض صور

انظر أيضًا
 موقعة جبل فيرير

مصادر

فرنسا في 1944
أحداث يونيو 1944
إنزال بحري
تاريخ كندا العسكري في الحرب العالمية الثانية
عمليات برمائية تشمل المملكة المتحدة
عمليات برمائية في الحرب العالمية الثانية
عملية أوفرلورد
غزوات الولايات المتحدة
معارك المملكة المتحدة في الحرب العالمية الثانية
معارك الولايات المتحدة في الحرب العالمية الثانية
معارك بحرية الحرب العالمية الثانية تشمل المملكة المتحدة
معارك بولندا البحرية في الحرب العالمية الثانية
معارك فرنسا في الحرب العالمية الثانية
معارك كندا البحرية في الحرب العالمية الثانية
معارك كندا في الحرب العالمية الثانية
معارك وعمليات بولندا في الحرب العالمية الثانية
معارك وعمليات قتال بحري في المسرح الأوروبي في الحرب العالمية الثانية
معركة كان
نزاعات في 1944

إنزال النورماندي


Association Sportive de Saint-Étienne Loire (; AS Saint-Étienne, ASSE, ya da Saint-Étienne olarak da bilinir), Saint-Étienne şehrinde yer alan futbol kulübü. Ligue 2'de mücadele eden kulüp 1919 yılında kuruldu. Kulüp iç saha maçlarını 41.965 seyirci kapasitesine sahip Geoffroy Guichard Stadyumu'nda oynamaktadır. Takımı şu anda Fransız teknik direktör Pascal Dupraz yönetmektedir. Takım kaptanlığını ise Mathieu Debuchy yapmaktadır.

Saint-Étienne, 10 Ligue 1 şampiyonluğu, 6 Coupe de France şampiyonluğu, 1 Coupe de la Ligue şampiyonluğu ve 5 Trophée des Champions şampiyonluğu ile Fransa futbol tarihindeki en başarılı kulüplerden birisidir. Kulüp kazandığı 10 lig şampiyonluğu sayesinde,  Paris Saint-Germain ile beraber en çok şampiyonluk yaşayan takım konumundadır. Fransa Kupası'nda ise kazandığı 6 şampiyonlukla, bu organizasyonu en çok kazanan 3 takım arasındadır. Saint-Étienne, 3 kez de ikinci ligde şampiyonluk yaşadı. Saint-Étienne'nin en büyük ve ezeli rakibi Lyon şehrinin takımı Olympique Lyon'dur. İki takım arasında oynanan maçlar Rhône derbisi olarak bilinir. Ayrıca Kulüp, 2009 yılında kadın futbol kulübünü faaliyete geçirdi.

Tarihçe

1933 yılında profesyonel olan takım kulüp 1937-1938 sezonunda birinci lige terfi eder. Bakkaliye zinciri olan ve kulübün kurulmasına öncülük eden Casino'nun yeşil renklerini alır. 1955'te başlayan başarılar, 1961-1962 sezonunun tam bir felaket olmasıyla gölgelenir. Coupe de France'ı müzesine götürmeyi başaran kulüp, aynı sezon ikinci lige düşerek büyük hayal kırıklığını yaratır. 1962-1963 sezonunu ikinci ligde şampiyon tamamlayarak yeniden Ligue 1'a yükselen Saint-Étienne, aynı formunu devam ettirerek 1963-64 sezonunu da şampiyon bitirir. 1970'e kadar olan yıllarda kulüp birçok kez kupa ve lig şampiyonlukları yaşar. Bu dönem Yeşillerin en büyük dönemidir.

1976'da Yeşiller Robert Herbin yönetiminde Glasgow'daki Şampiyonlar Ligi finaline kadar gelirler. Bayern Münih'le oynanan finali, bu dönemde kale direkleri henüz kare iken birçok topu direkten dönen şutlardan sonra maçı 1-0 kaybederler. Fransa'ya dönüşlerinde dönemin cumhurbaşkanı tarafından karşılanırlar ve Champs Elysées geçit töreni düzenlenir.

Ardından hayal kırıklıkların yaşandığı yıllar başlar. Sahte pasaportların ortaya çıktığı, futboldaki başarısızlıklarla boğuştuğu yıllarda kulüp taraftarların muhteşem desteğine rağmen birinci ve ikinci lig arasında gelip gider. Kulüp o muhteşem UEFA Şampiyonlar Ligi finalinden sonra, ancak 2004 yılında istikrarı yakalar.

Kulüp 2008 yılında, Bafétimbi Gomis'ın 16 golüyle Ligi beşinci sırada bitirerek UEFA Kupasına katılmaya hak kazanır. Kupadaki ilk maçlarını Hapoel Tel-Aviv'e karşı galip gelirler. 2008-2009 UEFA Kupası grup kuraları çekilişinden sonra G grubunda Valencia, Rosenborg, Clube Brugge ve Kopenhag ile mücadele ederler. Yeşiller grubu Valencia ve Kopenhag'ın önünde birinci sırada bitirirler. (Kopenhag 1-3 ASSE, ASSE 3-0 Rosenborg, Bruges 1-1 ASSE, ASSE 2-2 Valencia).

İlk onaltıya katılan ve Olympiakos'la eşleşen Yeşiller 2 maçında kazanırlar (3-1 dış sahada ve 2-1 kendi sahasında). İlk sekizdeki rakipleri Werder Bremen'dir.

Daha sonrasında büyük bir düşüş yaşayan takım, 2011-2012 sezonundan itibaren istikrarlı bir şekilde ilerlemiştir. Pierre-Emerick Aubameyang, Kurt Zouma, William Saliba ve Wesley Fofana gibi oyuncuları yüksek bedellere satmıştır.

Oyuncular

Kadro
18 Nisan 2021.

Oynamış önemli futbolcular

  Claude Abbes
  Dominique Bathenay
  Georges Bereta
  Laurent Blanc
  Bernard Bosquier
  Jean Castaneda
  Mouhamadou Dabo
  Christophe Deguerville
  Gérard Farison
  René Ferrier
  Bafétimbi Gomis
  Robert Herbin
  Aimé Jacquet
  Jérémie Janot
  Gérard Janvion

  Jean-François Larios
  Jean-Michel Larqué
  Christian Lopez
  Loïc Perrin
  Georges Peyroche
  Michel Platini
  Pierre Repellini
  Hervé Revelli
  Patrick Revelli
  Dominique Rocheteau
  Julien Sablé
  Jacques Santini
  Christian Sarramagna
  Jean Snella
  Christian Synaeghel

  Rachid Mekhloufi
  Osvaldo Piazza
  Ilan
  Eugène N'Jo Léa
  Pierre-Emerick Aubameyang
  Pascal Feindouno
  Daisuke Matsui
  Salif Keïta
  Johnny Rep
  Kees Rijvers
  Ľubomír Moravčík
  Mevlüt Erdinç
  Ivan Bek
  Ivan Ćurković

Başarıları

Ulusal
 Ligue 1
 Şampiyon (10): 1957, 1964, 1967, 1968, 1969, 1970, 1974, 1975, 1976, 1981
 İkinci (3): 1946, 1972, 1982
 Ligue 2
 Şampiyon (3): 1963, 1999, 2004
 Coupe de France
 Şampiyon (6): 1962, 1968, 1970, 1974, 1975, 1977
 Finalist (3): 1960, 1981, 1982
 Coupe de la Ligue
 Şampiyon (1): 2013
 Trophée des Champions
 Şampiyon (5): 1957, 1962, 1967, 1968, 1969
 Gambardella Kupası Şampiyon (3): 1963, 1970, 1998
 Charles Drago Kupası Şampiyon (2): 1955, 1958
 Avrupa
 Şampiyonlar Ligi' Finalist (1):'' 1976

Kaynakça

Dış bağlantılar

Fransa'daki futbol kulüpleri
1919'da kurulan futbol kulüpleri
1920'de kurulan futbol kulüpleri

AS Saint-Étienne


El problema de los dos sobres, también conocido como paradoja del cambio, es un acertijo o paradoja lógico, filosófico y de probabilidad y matemáticas recreativas, de especial interés en teoría de la decisión y la  interpretación bayesiana de la probabilidad.

Una posible formulación del problema es la siguiente:

"Digamos que te dan dos sobres indistinguibles, cada uno de los cuales contiene una suma positiva de dinero. Un sobre contiene dos veces más que el otro. Puedes escoger un sobre y quedarte con cualquier cantidad que contenga. Escoges un sobre al azar, pero antes de abrirlo se te ofrece la posibilidad de tomar el otro sobre en su lugar."

Es posible argumentar que será ventajoso para ti cambiar los sobres, demostrando que el valor esperado de un cambio de sobres es mayor que la cantidad que tiene en tu sobre. Esto conduce al absurdo de que es beneficioso cambiar sobres indefinidamente.

Las razones para cambiar de sobres:
 Sea A la cantidad que contiene mi sobre.
 La probabilidad de que A sea el sobre con menos dinero es 1/2, y la de que sea el sobre con la cantidad mayor es también 1/2.
 El otro sobre puede contener o bien 2A o bien A/2.
 Si A es la cantidad menor entonces el otro sobre contiene 2A.
 Si A es la cantidad mayor entonces el otro sobre contiene A/2.
 Por lo tanto el otro sobre contiene 2A con probabilidad 1/2 y A/2 con probabilidad 1/2.
 Por lo tanto el valor esperado de dinero en el otro sobre es
 Este valor es mayor que A, por lo tanto ganó cambiando los sobres.
 Después del cambio, puedo llamar B al contenido de mi sobre y razonar exactamente igual que antes.
 Concluyo que lo más racional es cambiar de sobres una y otra vez.
 Para ser racional, deberé entonces cambiar de sobres indefinidamente.
 Dado que parece más racional limitarse a abrir un sobre, tengo una contradicción.

Explicación de la paradoja

A pesar de que en primera instancia parecería que el otro sobre es mejor siempre, se comete un error en la paradoja de los dos sobres al comparar A con un valor esperado ya que A es el valor efectivo del sobre y no el valor esperado de este, de hecho el valor esperado de los dos sobres es:

Problemas matemáticos
Paradojas
Acertijos

Paradoja de los dos sobres


Manastir Ribnjak je muški samostan koji pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u blizini Bara u Crnoj Gori. Posvećen je sv. Vasiliju Ostroškom, a izgrađen je na mjestu gdje je bio stari samostan sv. Ivana Krstitelja u vrijeme Jelene Anžujske, žene kralja Stjepana Uroša I Nemanjića.

Ranija povijest
Gradnja crkve Svetog Ivana može se datirati poslije 1250., najvjerojatnije osamdesetih godine 13. stoljeća. Do naših dana, ovdje su postojali temelji jednobrodne crkve izdužene osnove, s pravougaonom apsidom prema istoku. Sagrađena je bila od dosta dobro otesanih kvadara vapnenca. Dugačka je bila oko 10, a široka 4 metra. Po sredini je imala svod, koji je ojačavao zidove i krov crkve. Krov je bio dvoslivan. Na zapadu, iznad vrata, bili su rozeta i zvonik na preslicu. Nema podataka tko je bio graditelj, ali se može pretpostaviti da je iz primorja, jer je kraljica Jelena odavde vodila majstore koji su gradili njezinu monumentalnu građevinu, manastir Gradac na Ibru. Postoji predanje da je, skoro istovremeno s crkvom na Ribnjaku, kraljica Jelena sagradila i crkvu Svetog Ilije na brdu Volujici, iznad barskog zaljeva.

Novija povijest
Kada je crnogorska vojska, studenog 1877. godine, oslobađala Bar, glavnina vojske ulogorila se na zaravni Ribnjak, da predahne. Tu su i zanoćili, a s njima i knez Nikola I. Petrović Njegoš. Knez se popeo na brdo Gradac, iznad same zaravni, odakle se prostirao vidik na sve strane i tu zaspao. U snu mu se, navodno, javio sveti Vasilije Ostroški i, kako predanje kaže, rekao da će zauzeti grad Bar na Božić. Tako je i bilo. Borbe oko tvrđave bile su žestoke i Turci su, iz dana u dan, sve više dolazili u bezizlazan položaj. Konačno, 9. siječnja 1878. godine, istakli su bijelu zastavu. Zatim je crnogorska vojska, na čelu s knezom Nikolom, svečano ušla u Bar. Knez Nikola je imao na umu zavjet koji je dao da će podići crkvu na onom mjestu gdje mu se javio Sveti Vasilije i rekao mu da će o Božiću osloboditi Bar, što se i dogodilo. Hram je posvećen 12. svibnja 1879. godine, na dan svetog Vasilija Ostroškog, od strane mitropolita Ilariona Roganovića. Posvećenju je prisustvovao knez Nikola sa svitom. Ostalo je u narodnom pamćenju koliko je ova crkveno narodna svečanost bila veličanstvena, i od tada crkveno narodno saborovanje na Ribnjaku za Vasiljevdan prerasta u tradiciju. Dan nakon Petrovdana (13. srpnja) 2019. godine mitropolit Amfilohije Radović je s još nekoliko vladika posvetio novosagrađenu crkvu sv. apostola Petra i Pavla. Crkva je izgrađena po uzoru na crkvu sv. Petra i Pavla kod Novog Pazara u kojoj je Stefan Nemanja preveden iz katoličke u pravoslavnu crkvu.

Izvori

Manastiri Srpske pravoslavne Crkve u Crnoj Gori

Manastir Ribnjak


Institut for Samfundsvidenskab og Erhverv (ISE) er et af fire institutter på Roskilde Universitet. På instituttet findes fagene:

 Erhvervsøkonomi (HA)
 Forvaltning
 Global Studies
 Internationale studier
 International Public Administration and Politics
 Internationale Udviklingsstudier
 Politik og Administration
 Socialvidenskab
 Virksomhedsledelse
 Virksomhedsstudier

Desuden har Institut for Samfundsvidenskab og Erhverv (ISE) det overordnede ansvar for Samfundsvidenskabelig Bacheloruddannelse (SamBach).

Roskilde Universitet


{{Yıldız Savaşları karakteri bilgi kutusu
| ad          = Boba Fett
| resim       = Boba Fett - A Fett to Remember (cropped).jpg
| altyazı     =
| canlandıran = Daniel Logan (Bölüm II, çocukluğu)Mark Austin (Bölüm IV)Jeremy Bulloch (Bölüm V-VI) Temuera Morrison (The Mandalorian, The Book of Boba Fett)
| seslendiren =Temuera Morrison (The Mandalorian, The Book of Boba Fett, The Star Wars: Jedi Fallen Order)
| konum       = Kelle avcısı
| gezegen     = Kamino
| üyelik      = MandalorianlarBağımsız Sistemler KonfederasyonuGalaktik İmparatorluk
| tür         = İnsan (klon)
| cinsiyet    = Erkek
}}

Boba Fett, Yıldız Savaşları (Star Wars) serisinde geçen kurgusal karakterlerden biridir. Seride, İmparatorluk ve Jabba the Hutt için çalışan bir kelle avcısı olan Boba Fett, Han Solo ve Chewbacca'nın izini sürüp, tutsak almıştır.Boba Fett, seride Klonların Saldırısı, İmparator ve Jedi'ın Dönüşü filmlerinde yer almıştır. Ayrıca Yeni Bir Umut'un özel yayınlanmış versiyonunda da yer almıştır.

Jango Fett'in klonu (genetik kopyası) olan Boba Fett, Kamino gezegeninde yaratılmış fakat Klon Ordusu saflarına girmeden, Jango'nun normal oğluymuş gibi yetiştirilmiştir. Mandalorian tarzı ile eğitilmiş, galaksi boyunca korkulan ve dehşet saçan bir kelle avcısı olarak yetişmiştir. Avını zekası ve kurnazlığı ile takip edip, yakalaması ile bilinir. Fett'', genelde suç örgütü lideri Jabba the Hutt için çalışmış ve Darth Vader ile işbirliğinde olmuştur.

Boba Fett ROTJ'da Luke'un Han'ı kurtarması sırasında Sarlacc adı verilen yaratık tarafından yutulmuştur. Herkes tarafından öldü sanılmasına rağmen jet packini ve termal patlayıcılarını kullanarak yaratığı içinden havaya uçurmuş ve son anda ölümden kurtulmuştur.

Kaynakça

Yıldız Savaşları karakterleri
Erkek film karakterleri

Boba Fett


Dimitris Michalopoulos (în , ) este un istoric grec, care s-a ocupat de mod special de România.

Biografie
S-a născut în Atena la 1 mai 1952. A fost elev și si-a luat bacalaureatul la Școala Italiană din Atena (1964-1970). A studiat la Facultatea de Filosofie a Universității din Atena (1970-1974), la École Pratique des Hautes Études în Franța (1974-1975) și, primind o bursă de la guvernul francez, la École des Hautes Études en Sciences sociales, unde, în 1978, a obținut titlul de doctor în istorie. În perioada 1980-1982 a fost responsabil al arhivei președintelui Greciei, Konstantinos Karamanlis. A predat istoria la Facultatea de Drept a Universității "Aristotel" din Salonic, mai întâi ca lector (1982-1988), iar apoi ca profesor adjunct (1988-1994). În perioada 1990-2000 a fost director al Muzeului Orașului din Atena. A lucrat ca profesor de istorie la Școala de Război Naval (1990-1997) și tot ca profesor de istorie navală la Școala de Ofițeri Navali (1994-1997). Din 2004 până în 2011 a fost director al Institutului "Eleutherios Venizelos" (Atena). Din 1998 până în 2006 a lucrat la București, unde a făcut cercetări asupra personalității lui Apostol Arsache și a relațiilor româno-grecești. În mai 2017 a fost profesor invitat al Universității din București. Vorbește fluent limba franceză.Astăzi, este membru al Académie des arts et sciences de la mer (Pornichet, Franța) și membru asociat al Académie florimontane (Annecy, Franța).

Scrieri despre România
 Arsaki. La vie d'un homme d'État, București: Editura Academiei Române, 2008 (ISBN 978-973-2701740-0). Prolog: Dan Berindei.
"Une riposte aux Sturmvoegel",   Parnassos (Atena), XLIV (2002),137-150.
 Attitudes parallèles : Éleuthérios Vénisélos et Take Ionescu dans la Grande Guerre, Atena: Institut de recherches sur Éleuthérios Vénisélos et son époque, 20083 (ISBB 978-960-88457-9-4). Prolog: Dan Berindei și Georges K. Stefanakis.
 "Quelques considérations sur la Seconde Guerre Mondiale", Revue roumaine d'histoire, tome XXXIX (2000), Nos 1-4 (janvier-décembre), p. 203-213.
 "Apostol Arsachi", Revue roumaine d'histoire, tome XL-XLI (2001-2002), p. 139-158.
 "La Roumanie et la Grèce dans la Première Guerre Mondiale: Deux compagnons bizarres", Revue roumaine d'histoire, tome XLII (2003), Nos 1-4 (janvier-décembre), p. 251-273.
 "La Roumanie et la Grèce dans la Seconde Guerre Mondiale", Revue roumaine d'histoire, tome XLVIII (2004), Nos 1-4 (janvier-décembre), p. 227-239.
 "Le matérialisme aristotélicien et la formation d'une idéologie officielle dans les Pays Roumains", Revue roumaine d'histoire, tome XLV (2006), Nos 1-4 (janvier-décembre), p. 91-98.
 "Les fils de la Louve", Revue roumaine d'histoire, tome XLVI (2007), Nos 1-4 (janvier-décembre), p. 321-334.
 "Nicolae Titulescu à Athènes: Un entretien sur la portée du pacte balkanique", Revue roumaine d'histoire, tome XLVIII (2009), Nos 3-4 (juillet-décembre), p. 295-306.
 "Les Aroumains dans le cadre d'un congrès: Problèmes d'histoire et de survie", Revue roumaine d'histoire, tome XLIX (2010), Nos 3-4 (juillet-décembre), p. 223-224.
"Codreanu and the Establishment", in Troy Southgate (ed.) Codreanu, London: Blackfront Press, 2011, p. 65-89.
America, Russia and the Birth of Modern Greece, Washington-London: Academica Press, 2020 (ISBN  978-1-68053-942-4), pp.93-111.

Note

Legături externe
 http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb169219987
 http://aleph500.biblacad.ro:8991/F/KGDXAMBHLSR9NDKMPD52EEDFNS6RJSXCIDRJABPHS5DIX2E7GC-13295?func=find-acc&acc_sequence=000573127
https://orcid.org/0000-0001-7496-8872
https://www.babelio.com/auteur/Dimitris-Michalopoulos/567227
https://www.europeana.eu/el/item/2064801/_balk1265?q

Nașteri în 1952
Istorici greci

Dimitris Michalopoulos


În chimia organică, butil este o grupă alchil formată din patru atomi de carbon, cu formula chimică –. Există mai multe forme izomere.

Nomenclatură

Exemple
Mai jos se regăsesc formulele de structură ale celor patru izomeri ai acetatului de butil:

Referințe

Grupe funcționale

Butil


Tréfor est un nom d'origine galloise porté par des personnages et des localités :

Patronyme

 Trefor Evans (né en 1947), international gallois de rugby à XV
 Trefor Jenkins (né en 1932), généticien sud-africain d'origine galloise
 Trefor Richard Morgan (1914-1970), militant nationaliste et homme d'affaires gallois
 Trefor Morris (né en 1934), inspecteur en chef de la gendarmerie pour l'Angleterre, le Pays de Galles et l'Irlande du Nord de 1993 à 1996
 Trefor Owen (1933-2001), footballeur international gallois
 Trefor Fier (  ), maquilleuse au cinéma et à la télévision
 Trefor Pugh (  ), footballeur international néo-zélandais
 Dafydd Trefor (mort en 1528 ? ), ecclésiastique et barde gallois
 John Trefor, réalisateur et producteur de télévision britannique
 John Trevor (mort en 1357), Ieuan Trefor en gallois, premier évêque de St Asaph (Pays de Galles)
 John Trevor (mort en 1410), Ieuan Trefor en gallois, évêque de St Asaph, Pays de Galles, et anti-évêque de St Andrews en Ecosse

 Trefor Goronwy, musicien et chanteur britannique

Localités

 Trefor, Bodffordd, hameau de la commune de Bodffordd, Ynys Môn
 Trefor, Gwynedd, village
 Trevor, Wrexham, village appelé Trefor en gallois

Voir aussi

 Trevor (homonymie)

Trefor


incunabulum veya incunable (tekil) incunables veya incunabula(çoğul) 1501 öncesinde Avrupa'da basılmış olan (yani el yazması olmayan) kitapları, sayfaları veya resimleri belirtmek için kullanılan bir terimdir. Latince beşik anlamına gelen incunabula, Jean-Claude Carrière'e göre, matbaanın icadından 31 Aralık 1500 gecesine kadar basılmış bütün kitapları kapsayarak basılı kitabın beşiğini temsil eder. Terim, Türkçede inkunabeller (Salgır, 1956) veya öncübasmalar olarak kullanılmaktadır. Bilinen ilk inkunabeller Johannes Gutenberg'in kırk iki satırlık Kitab-ı Mukaddes'idir.

1450 yılında 50.000 adet kitabın olduğu söylenir ve bu kitapların basılma amacı büyük ölçüde dindir.

Kaynakça

Abdülkadir Salgır. (1956). Matbaacılığın İlk Ürünleri: İnkunabeller. Türk Kütüphaneciliği.5(3): 191-196.

Umberto Eco & Jean-Claude Carrière. (2011). Kitaplardan Kurtulabileceğinizi Sanmayın. Istanbul: Can Yayınları

Kitap terimleri

İncunabulum


10569 Kinoshitamasao este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10569 Kinoshitamasao este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kitami de Kin Endate și Kazuro Watanabe. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,91 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 13,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

10569 Kinoshitamasao


بلدية أورتويلا  هي بلدية تقع في مقاطعة بيسكاي، التي تقع في منطقة الباسك شمالي إسبانيا.

أعلام
 فلورنسيو قسطنطين
 خوان أنطونيو إيبينا

مراجع

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

أماكن مأهولة في بيسكاي
بلديات بيسكاي

أورتويلا


مقاطعة أرما هي إحدى مقاطعات أيرلندا الشمالية الستة. تغطي المقاطعة مساحة 1,326 كيلومتر مربع  ويبلغ عدد سكانها حوالي 174,792. تعرف مقاطعة أرما باسم «مقاطعة البساتين» بسبب بساتين التفاح العديدة بها.  المقاطعة هي جزء من مقاطعة أولستر التاريخية.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لمقاطعة أرما:

أعلام
 يان كلارك
 أيدان أورورك
 جون فوكس
 إدوارد بانتينغ
 مود روني

المصادر

أولستر
مقاطعات أيرلندا الشمالية

مقاطعة أرما


අවුෂ්විට්ස් සිර කඳවුර ( ) යනු දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයෙහිදී  නාසි ජර්මනිය විසින් ඈඳා ගන්නා ලද පෝලන්ත පෙදෙස් තුල  තෙවන ජර්මන් රාජ්‍යය විසින් තනවා ක්‍රියාත්මක කරවූ සිර සහ සමූලනාශක කඳවුරු ජාලයකි.

හැඳින්වීම
අවුෂ්විට්ස් යනු දකුණු පෝලන්තයේ පිහිටි, දෙවන ලෝක යුද සමයේ නාසි ජර්මන් පාලකයන්ගේ එක් ප්‍රධානතම සිර කඳවුරකි. මෙය අවුෂ්විට්ස් 1, අවුෂ්විට්ස් 2 (බිර්කෙනාවු) හා අවුෂ්විට්ස් 3 (මොනොවිට්ස්) යන ප්‍රධාන කඳවුරු තුනකින් සමන්විත වූ අතර යුදෙව්වන් මිලියන 1.1 කට පමණ මරු කැඳවූ අමානුෂික ඝාතකාගාරයක් විය. මෙය තනි කඳවුරක් නොව උප කඳවුරු 45 කින් සමන්විත කඳවුරු පද්ධතියක් විය. යුදෙව්වන්ට අමතරව සමලිංගිකයන්, අහිකුණ්ටිකයන්, නාසි පාලනයට විරුද්ධ වූවන්, මානසික රෝගීන් මෙන්ම, වැඩ කල නොහැකි වයස් ගතවූ පුද්ගලයන්ද ඝාතනයට ලක්වූ අය අතර වූහ.

අවුෂ්විට්ස් 1, 1940 මැයි මසදී මුලින්ම ඉදිකල ප්‍රධානම කඳවුර වූ අතර එය ඉදි කලේ මූලිකවම පෝලන්ත ජාතික දේශපාලන සිරකරුවන් සිරගත කිරීමට ය. 1941 සැප්තැම්බර් මසදී මුල්ම කණ්ඩායම් ඝාතනය සිදුවූ අතර අවුෂ්විට්ස් 2 "යුදෙව් ගැටලුවට අවසාන විසඳුම" ක්‍රියාත්මක කිරීමේ මූලික ස්ථානයක් විය.

1942 මුල් කාලයේ සිට 1945 අවසන් භාගය තෙක් කඳවුර ක්‍රියාත්මක වූ කාලය තුල දුම්රිය මගින්, නාසි ජර්මන් පාලනය යටතේ තිබූ යුරෝපයෙන් දහස් ගණනක යුදෙව්වන් මෙහි ගෙන ආ අතර ඔවුන්ගෙන් බහුතරයක් Zyklon B නම් විෂ වායුව යොදා ගනිමින් ගෑස් කාමර තුලදී ඝාතනයට ලක්වුනි. ඇස්තමේන්තු කරන ලද ආකාරයට මිලියන 1.3 ක සිරකරුවන් පිරිසක් මෙහි ගෙන ආ අතර ඔවුන්ගෙන් මිලියන 1.1 ක්ම ගෑස් කාමර තුලදී මරු දුටුවහ. මේ අතරින් 90%ක් ම යුදෙව්වන් වූ අතර අවුෂ්විට්ස් හිදී ඝාතනයට ලක්වූ සෑම 6 දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙක්ම යුදෙව්වෙක් විය. යුදෙව්වන්ට අමතරව 150,000 ක පෝලන්ත ජාතිකයන්, අහිකුණ්ටිකයන් 23,000ක්, සෝවියට් යුධ සිරකරුවන් 15,000ක්, යොහෝවාගේ සාක්ෂි කරුවන් 400ක්, දහස් ගණනක අනෙකුත් ජාතික සිරකරුවන් හා අප්‍රකට ගණනක සමලිංගිකයන් සිටියහ. ගෑස් කාමර තුල ඝාතනය නොවූ බොහෝ දෙනෙක් හාමත් වීමෙන්ද, අධිකව ශ්‍රමය වැය කිරීමෙන්ද, බෝවන රෝග වලින්ද, වෙඩි තැබීම් මගින් හා වෛද්‍ය අත්හදා බැලීම් වලින්ද මියගියහ.

දෙවන ලෝක යුධ සමයේ 7000ක් පමණ වූ නාසි SS හමුදා භටයින් විසින් මෙම කඳවුර පාලනය කරන ලදි. මේ අතරින් 12%ක් පමන යුද්ධයෙන් පසුව යුද අපරාධ වලට වැරදිකරුවන් වීම නිසා මරා දමන ලදි. කඳවුරේ අණදෙන නිලධාරියා වූ රුඩොල්ෆ් හුස් එයින් එක් අයෙකි. කඳවුර ක්‍රියාත්මක වූ 1940-1945 ජනවාරි අතර කාලයේ සිරකරුවන් 144 දෙනෙක් පමණක් මෙයින් පලායාමට සමත්වූහ. 1944 ඔක්තෝබර් 7 වන දින සොන්ඩර්කොමාන්ඩෝ නම් ගෑස් කාමර වල සේවයේ යොදවා සිටි විශේෂ සිරකරුවන්ගේ අසාර්ථක කැරැල්ල විශේෂ සිදුවීමක් විය.

සෝවියට් භට කණ්ඩායම් අවුෂ්විට්ස් වෙත පැමිණියේ 1945 ජනවාරි මාසයේ අන්තිම සතියේ දීය. ඒ වනවිටත් ජීවතුන් අතර සිටි සිරකරුවන් නාසි SS භටයන් යටතේ, "Death March" නමින් හැඳින්වෙන බටහිර බලා යන ගමන ආරම්භ කර තිබුනි. කඳවුරේ ඉතිරිව සිටි සිරකරුවන් ඉන් මුදාගත්තේ 1945 ජනවාරි 27 වනදා යි. අදටත් සෑම වසරකම ජනවාරි 27 වන දින හඳුන්වන්නේ "International Holocaust Remembrance Day" ලෙසය. ඉන් පසුව ගතවූ දශක කීපයේදී අවුෂ්විට්ස් කඳවුරෙන් දිවි ගලවාගත් කිහිප දෙනෙක් ඔවුන්ගේ අත්දැකීම් පොත් කිහිපයකට රචනා කළ අතර "අවුෂ්විට්ස්" සමූලඝාතනයන්ගේ ප්‍රධාන සංකේතයක් බවට පත් වුනි. 1947 වසරේදී අවුෂ්විට්ස් බිර්කෙනාවු කෞතුකාගාරය, අවුෂ්විට්ස් 1 හා 2 පිහිටි භූමියේ ආරම්භ කරන ලදි. 1979 දී යුනෙස්කෝ ලෝක උරුමයක් ලෙස මේ කෞතුකාගාරය නම් වුනි.

අවුෂ්විට්ස් 1
අවුෂ්විට්ස් පිහිටා ඇති ප්‍රදේශය හැඳින්වෙන්නේ Oświęcim (ඔස්විඒචිම්) නමින්. මුලින්ම මෙය ඝාතකාගාරයක් ලෙස නොව පෝලන්තයේ දේශපාලන සිරකරුවන් සඳහා වූ කඳවුරක් ලෙස භාවිත විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයට පෙර ඔස්ට්‍රියානු හා පෝලන්ත හමුදා බැරැක්ක ලෙස භාවිතා වූ තනි තට්ටුවේ ගොඩනැගිලි 16ක් පිහිටා තිබීම, ප්‍රවාහනයට පහසු ස්ථානයක් වීම මෙන්ම ගම්බද පෙදෙසක් නිසා අවධානය අඩු වීමද මෙම ප්‍රදේශය තෝරා ගැනීමට විශේෂ හේතුවක් විය. SS අනුඛණ්ඩයේ ප්‍රධානී "හෙන්රිච් හිම්ලර්" 1940 අප්‍රේල් මස භූමිය පරීක්ෂා කර අනුමැතිය ලබා දීමෙන් අනතුරුව රුඩොල්ෆ් යටතේ අවුෂ්විට්ස් 1 ආරම්භ කරන ලදි. ආරම්භයේ සිටම අවුෂ්විට්ස් 1, කඳවුරු සංකීර්ණයේ පරිපාලන මධ්‍යස්ථානය විය. බැරැක්ක අවට ජීවත් වූ 1200ක ජනතාව ඉවත්කර Oświęcim අවටම ජීවත් වූ 300ක පමණ යුදෙව්වන් මෙහි ගෙන ආවේ කඳවුර ඉදිකිරීමේ ශ්‍රමය ලබා ගැනීමට. 1940-1941 කාලසීමාව අතරතුර Oświęcim අවට ජීවත් වූ 17,000 ක වැසියන් කඳවුර පුළුල් කිරීමේ ඉඩ ලබා ගැනීම සඳහා ඉවත් කරන ලදි. 1943 ඔක්තෝබර් මසදී පැමිණි 6,000ක පමණ නාසි භටයින් හා ඔවුන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන්නේ භාවිතයට නාසින් විසින් පාසැල්, ක්‍රීඩා පිටි ඇතුලු නේවාසික ප්‍රදේශයක්ද ඉදිකරන ලදි. මුල්ම සිරකරුවන් වූයේ ජර්මනියේ සිර කඳවුරකින් මෙහි එවූ 30 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ජර්මානු අපරාධකරුවන් පිරිසකි. ඒ 1940 මැයි මසදී ය. පළමුවෙන්ම 1940 ජූනි 14 දිනදී දුම්රිය මගින් මෙහි ගෙන ආ සිරකරුවන් විශාල කණ්ඩායමට කතෝලිකයන්, නාසි විරෝධී පෝලන්ත ජාතිකයන් හා යුදෙව්වන් 20 ඇතුලත් විය. 1941 මාර්තු වන විට 10,900 ක් දක්වා සිරකරුවන් සංඛ්‍යාව වර්ධනය වී තිබුණි. 1940 අවසන වන විට නාසි හමුදා කඳවුර පුලුල් කිරීමට ඒ අවටින්ම වර්ග කිලෝමීටර් 40ක ප්‍රදේශයක් තෝරාගෙන තිබුණි. අවුෂ්විට්ස් 1 ප්‍රධාන ගේට්ටුවේ "Arbeit macht frei" යනුවෙන් සඳහන් වී තිබේ. මෙහි තේරුම "වැඩකිරීම (ඔබව) නිදහස් කරයි" යන්නයි.

අවුෂ්විට්ස් 2 (බිර්කෙනාවු)
1941 ගිම්හානයේ සෝවියට් හමුදාවට විරුද්ධව නාසින් ජයගත් "බාර්බරෝසා මෙහෙයුම" නාසි ජර්මනියේ යුදෙව්වන් කෙරෙහි තිබූ දැක්ම වෙනස් කිරීමට සමත් විය. එම මෙහෙයුමේ සාර්ථකත්වයත් සමඟ සොවියට් භටයන් විශාල පිරිසක් නාසි හමුදාවේ යුද සිරකරුවන් බවට පත්විය. නාසි පාලක "ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්" බලයට පත්වීමේදී ලබා දුන් ජන්ද පොරොන්දුවක් වූ යුදෙව්වන් යුරෝපයෙන් පලවා හැරීමේ ක්‍රියාවලියේදී යුදෙව්වන් සහ සෝවියට් යුද සිරකරුවන් ගාල් කර තැබීමේ ගැටලුවට පිළියමක් ලෙස අවුෂ්විට්ස් කඳවුර විශාල කිරීමට යෝජනා විය. SS ප්‍රධානී හයින්රිච් හිම්ලර් නියෝග කළේ සිරකරුවන් 50,000 කට සෑහෙන ලෙස අවුෂ්විට්ස් විශාල කිරීමටයි. නමුත් පැවති වාතාවරනය හමුවේ එම අගය 150,000 දක්වාත්, ඉන් පසු 200,000 දක්වාත් ඉහල නගින ලදි. 1941 ඔක්තෝබර් මසදී අවුෂ්විට්ස් 1 සිරකඳවුර වෙත ගෙන ආ 10,000 ක් වූ සෝවියට් යුද සිර කරුවන්ගෙන් 1942 මාර්තු වන විට ඉතිරිව සිටියේ 945 දෙනෙකු පමණි. මේ සියලු දෙනා අවුෂ්විට්ස් 2 නොහොත් බිර්කෙනාවු වෙත මාරු කර යවන ලදි. මොවුන්ගෙන් බහුතරයක් හාමත් වීමෙන් හා බෝවෙන රෝගයන්ගෙන් පීඩා විඳ මැයි මස වනවිට මිය ගියහ. මේ වනවිට හිට්ලර් යුදෙව් සංහාරයට තීරණය කර තිබුණු නිසා බිර්කෙනාවු කඳවුර ශ්‍රම හා ඝාතන කඳවුරක් බවට වෙනස්කම් සිදු කෙරුණි. අවුෂ්විට්ස් - බිර්කෙනාවු අනුස්මරණ කෞතුකාගාරයේ ඇස්තමේන්තු වලට අනුව ලක්ෂ 13 ක් හෙවත් මිලියන් 1.3 ක පිරිසක් බිර්කෙනාවු ක්‍රියාත්මකව තිබූ කාලයේ එහි යවා ඇති අතර මොවුන්ගෙන් මිලියන 1.1 ක් ම යුදෙව්වන් විය.

ඉදිකිරීමේ ප්‍රධානී "කාල් බිස්චොෆ්" යටතේ ආදාහනාගාර 4 ක්, පිළිගැනීමේ (ඇතුල්වීමේ) ගොඩනැගිල්ලක් හා සිය ගණනක අනෙකුත් ගොඩනැගිලි සැලසුම් කර ඉදිකෙරුනි. ඔහුගේ සැලසුම් අනුව එක් බැරැක්කයක් සිරකරුවන් 550ක් සඳහා වූ අතර එය පසුව ඔහු විසින්ම 744 ක් සඳහා වෙනස් කෙරුනි. නමුත් SS හමුදාව මගින් මෙහි සිරකරුවන් ගාල් කිරීම සඳහා ඉඩ වෙන් කිරීමට නොවෙහෙසුනේ සිරකරුවන් රඳවා තබා ගැනීමට නොව ඔවුන්ව ඝාතනය කිරීමට සැලසුම් කර තිබූ නිසාවෙනි.

පළමු ගෑස් කාමරය "රතු නිවාසය"යනුවෙන් හැඳින්වූ අතර SS භටයන් එය හැඳින්වූයේ "1 බංකරය" නමිනි. එය ගඩොලින් නිමකල පැරණි ගොඩනැගිල්ලක් වූ අතර අභ්‍යයන්තරයේ වූ සියල්ල ඉවත් කර හා ජනේල ගඩොලින් වසා දමා ගෑස් කාමරයකට පරිවර්තනය කෙරුනි. රතු නිවාසය 1942 මාර්තු මස පටන් ක්‍රියාත්මක කෙරුනු අතර දෙවෙනි ගෑස් කාමරය "සුදු නිවාසය" හෝ "2 බංකරය" ද ඉන් සති කිහිපයකින් පසුව ගොඩනැංවුනි. හිම්ලර් අවුෂ්විට්ස් කඳවුරු සංකීර්ණය පරික්ෂා කිරීමට 1942 ජූලි 17 හා 18 දිනයන්හිදී පැමිනි අතර ගෑස් කාමරවල ක්‍රියාකාරිත්වය පෙන්වීමට සුදු නිවාසය භාවිතා කෙරුනේ සිරකරුවන් පිරිසක් සමගින් ය. සිරකරුවන් පිරිසකට ගෑස් කාමර තුලදී ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවන්න සිදුවූයේ එක් නාසි හමුදා ප්‍රධානියෙක්ට එහි ක්‍රියාකාරිත්වය පෙන්වීමට පමණි. මේ සංචාරයේදී ඉදිකිරීමට නියමිතව තිබූ අවුෂ්විට්ස් 3 හෙවත් "මොනොවිට්ස්" කඳවුරු භූමියද හිම්ලර් පරික්ෂාවට ලක් කලේ එය ඝාතකාගාරයක් නොව ශ්‍රම කඳවුරක් ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට කර තිබූ වැදගත් සැලසුහම් නිසාවෙනි. මොනොවිට්ස් සංකීර්ණය "අයි. ජී. ෆා(ර්)බන්" (IG Farben) නම්වූ කම්හල ඉදිකිරීමට යොදා ගනු ලැබුවේ අසලින්ම පිහිටි බිර්කෙනාවු හා අවුෂ්විට්ස් 1 කඳවුරු වලින් අවශ්‍ය ශ්‍රමය පහසුවෙන් සපයා ගත හැකි වූ හෙයිනි. කම්හලේ හිමිකරුවන් වැටුප් ගෙවන ලද්දේ කම්කරුවන්ට නොව නාසි හමුදාවටය. එම මුදලද සාමාන්‍ය ගෙවිය යුතු වැටුපට සාපේක්ෂව ඉතා අඩු මුදලක් විය. නමුත් මෙහි ශ්‍රම හමුදාව වූ අවුෂ්විට්ස් සිරකරුවන්ට ලැබුනේ දිනකට එක් වතාවක කෑම වේලක් පමණි (ජල පහසුව තිබූ නමුත් ඒවා බීමට තරම් පිරිසිදු නොවූ විෂ සහිත ජලය වූ බව සඳහන් වේ).

"අංක 2 ආදාහනාගාරය" ඉදිකරීමට පටන් ගැනුනේ 1943 මුල් මාස කිහිපයේදී ගෑස් කාමරවල ධාරිතාව (එක් වර ඝාතනය කල හැකි ප්‍රමාණය) වැඩි කිරීමට ගත් තීරණයත් සමගය. මේ ආදාහනාගාරයට සම්බන්ධව පොලොව යට පවා කොටස් ඉදි වුනි. විශේෂයෙන්ම මේ හා සම්බන්ධ ගෑස් කාමර වායුව ගලා යා නොහැකිව සීල් වන දොරවල් සවිකරන ලදි. ජනේල කිසිවක් නොතිබූ මේ ගොඩනැගිලි වල එක් වායු ප්‍රතිරෝධී (gas-tight) දොරට අමතරව වහලයේ ඉහල කුඩා වායු ප්‍රතිරෝධී සිදුරු කිහිපයක් තිබුනේ මාරාන්තික "දියරමය සයනයිඩ්" අඩංගු ගෑස් බඳුන් ඇතුලට විසි කිරීමටය. මේවා දියරමය සයනයිඩ් ලෙස හැඳින්වුවත් එය ටින් තුල තිබුනේ පව්ඩර් ආකාරයෙනි. බඳුන් විවෘත කිරීමෙන් වාතයට නිරාවරණය වීම නිසා මේවා දුම් (ගෑස්) පිට කරීම ආරම්භ කලේ ද්‍රව බවට පත්වෙමින් බව සඳහන් වේ. අදටත් අවුෂ්විට්ස් කෞතුකාගාරයේ මේ ගෑස් ටින් දහස් ගනනක් ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත්තේ මෙහි සිදුවූ අමානුෂික ඝාතනයන් ගැන නිසි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට පහසු වන ලෙසය. අංක 2 ආදාහනාගාරයට අමතරව අංක 3,4 හා 5 නමින් තවත් ආදාහනාගාර 3ක් ගොඩ නැගුනේ ගෑස් කාමර වල ඝාතනය කෙරෙන සිරකරුවන් පුළුස්සා දැමීමටය. 1943 ජූනි වන විට ආදාහනාගාර 4ක් ක්‍රියාත්මක වූ බව සඳහන් වේ.

ජිප්සි කඳවුර
1942 දෙසැම්බර් 10 වන දින සියලුම රොමානි (රොමේනියානුවන් නොවේ) හෝ ජිප්සි හෙවත් අහිගුන්ඨිකයන් ඝාතක කඳවුරු වලට යැවීමට හිම්ලර් නියෝග කලේ ය. ඒ අනුව ඉක්මනින්ම අවුෂ්විට්ස් 2 - බිර්කෙනාවු කඳවුර තුලම මොවුන් සඳහා උප කඳවුරක් ඉදි කිරීමට පියවර ගත්හ. එය හැඳින්වුනේ Zigeunerfamilienlager (Gypsy Family Camp) නමින්. මුලින්ම ජිප්සීන් මෙහි ගෙන ආවේ ජර්මනියෙන් 1943 පෙබරවාරි 26 වනදා අවුෂ්විට්ස් 2 B-IIe අංශයට ය. ඉන් අනතුරුව 1944 වන විට ගෙනවිත් තිබූ 23,000ක් වූ ජිප්සින්ගෙන් 20,000 ක්ම ඝාතනය විය. එක් වරක් දුම්රියෙන් ගෙන ආ ගමන් 1,700 ක කණ්ඩායමක් කෙලින්ම ගෑස් කාමර වලට යැව්වේ දුම්රියේ බෝවන උන රෝගීන් ඇතැයි සැක කරමිනි.

ජිප්සී සිරකරැවන් සියල්ලම වගේ ඉදිකිරීම් වැඩ සඳහා යොදාගැනුනි. දහස් ගනනක් මිය ගියේ අධිකව ගාල් කිරීම නිසා වැලඳුනු රෝගවලින්, නුසුදුසු තත්වයේ සනීපාරාක්ෂාව, හා මන්දපෝෂණයෙන් විය. නමුත් මොවුන් තොග ගනනින් මරා ආරම්භයට පෙර 1,400 ත් 3,000 ත් අතර පිරිසක වෙනත් කඳවුරු වලට යවා තිබේ.

මොවුන්ගේ බැරැක්ක වල ගාල් කර සිටි අයගේ සාක්ෂි අනුව, 1944 අගෝස්තු 2 වනදා ජිප්සීන් ගෑස් කාමර වලට ප්‍රවාහනයට ට්‍රක් වලට පටවද්දී ඔවුන් රහසේ හදාගත් ආයුධ වලින් නාසි හමුදාව සමග අසාථක දිවි බේරාගැනීමේ සටනක යෙදී තිබේ.

අවුෂ්විට්ස් 3
IG Farben නිෂ්පාදනායතනයේ කම්කරුවන් පහසුවෙන් සපයා ගැනීම සඳහා අවුෂ්විට්ස් 2 අසලම කර්මාන්තශාලාවක් ඉදිවිය. මෙහි "බුනා" නම් සිනතරික් රබර් වර්ගය මගින් රසායන ද්‍රව්‍ය නිපදවන ලදී. විශේෂම කරුණක් වන්නේ අවුෂ්විට්ස් ගෑස් කාමර තුල භාවිතා කළ Zyklon B නම් විෂ වායුව නිපදවීමට පේටන්ට් බලපත්‍රයේ හිමිකාරිත්වයත් මේ ආයතනයම සතු වීමයි.

1941 මාර්තු හිම්ලර්ගේ අණ වූයේ නව කඳවුර සිරකරුවන් 30,000 කට සෑහිය යුතු බවය. ඉන් මාස 6කට පසුව ඉදිකිරීම් ආරම්භ විය. IG Farben කර්මාන්ත ශාලාවේ ඉදිකිරීම් ඇරඹුනේ අප්‍රේල් මාසයේදී අවුෂ්විට්ස් 1 කඳවුරේ සිරකරුවන් 1,000 ක ශ්‍රමයෙනි. 1943 වන විට මේ ගණන 7,000 කටත් 1944 වන විට 11,000 ක් දක්වාත් මෙය වැඩිවිය. මුලු ඉදිකිරීම් කාලය තුලම 35,000 කට අධික ගණනක් ශ්‍රමය සපයා තිබුනත් ඉන් 25,000 ක්ම මිය ගියේ මන්ද පෝෂනය, අධික වෙහෙස හා රෝගාබාධ වලිනි. දෙවන ලෝක යුද සමයේ මුලු යුරෝපයේම වහල් සේවයේ යෙදවූවන්ගෙන් තුනෙන් එකක්ම මෙහි ඉදිකිරීම්වලට යොදාගන්නා ලදි. මුලින්ම අවුෂ්විට්ස් 1 කඳවුරේ සිට කිලෝමීටර 7 ක පාගමනකින් පාන්දර 3 ට අධික සීතලේ මොනොවිට්ස් හෙවත් අවුෂ්විට්ස් 3 කඳවුරට පැමිණිමට සිරකරුවන්ට සිදුවිය. නමුත් Farben කළමනාකාරිත්වය මෙම පිලිවෙලෙන් සිරකරුවන්ගේ සම්පූර්ණ ශ්‍රමය ලබා ගත නොහැකි හෙයින් 1942 ඔක්තෝබර් 2 වන දින සිට සිරකරුවන් මොනොවිට්ස් කඳවුරේ නැවැත්වූයේ පෞද්ගලික අංශය මගින් ඉදිකල පළමු වහල් කඳවුර ලෙසිනි. පළපුරුදු සිරකරුවෙක්ගේ සේවයට නාසි හමුදාවට පැයකට රයිෂ්මාක් 4 බැගින් හා පළපුරුදු නැති සිරකරුවෙකුගේ සේවයට පැයකට 3 බැගිනුත් ගෙවා ඕන තරම් ශ්‍රමය සපයා ගැනීමෙ පහසුව ලැබුණි. සාමාන්‍ය මිනිසෙකුගේ වැඩකිරීමේ හැකියාවෙන් සියයට 75ක වැඩ මේ සිරකරුවෙන් බලාපොරොත්තු වුනත් 20% - 50% ක් සපයා ගතහැකි වූයේ "වැඩ නොකලොත් අවුෂ්විට්ස් 2 ගෑස් කාමරවලට යවන බවට" තර්ජනය කරමිනි. 1943 දී නිෂ්පාදනය ආරම්භ කිරීමට සැලසුම් කළත් එය ප්‍රමාද විය. එහෙත් 1945 සෝවියට් රතු හමුදාව අවුෂ්විට්ස් නිදහස් කරගන්නා විට Farben කර්මාන්තශාලාව සම්පූර්ණයෙන් නිම කර නිෂ්පාදනය ආරම්භ කිරීමට ආසන්නව තිබූ බව සඳහන් වේ.

උප කඳවුරු
Krupp හා Siemens-Schuckert ඇතුලු තවත් ආයතන විශාල ගනනක් මේ ක්‍රමය ලාබදායි බව දුටු බැවින් තවත් උප කඳවුරු 45 ක්ම ඉදිවිය. ඒ අතරින් 28 ක්ම, යුද්ධයට ඍජුව සම්බන්ධ නිෂ්පාදනයන් කරන කර්මාන්තශාලා විය. මින් අමතරව රසායන කර්මාන්තශාලා ලෝහ කර්මාන්තශාලා හා වෙනත් කර්මානශාලා මෙන්ම ගොවිතැනද ක්‍රියාත්මක විය.

ඉවත් කිරීම, මරණයේ පාගමන (Death March) හා සොවියට් ගලවා ගැනීම
1944 අවසන් කාලසීමාවේ යුද්ධයේ අවසානය ළඟා වත්ම අවුෂ්විට්ස් කඳවුරේ සිරගතව සිටි 130,000 ක් පමණ සිර කරුවන්ගෙන් අඩක්ම වෙනත් ඝාතක කඳවුරු වලට මාරු කර යැවීම ආරම්භ විය. නොවැම්බර් මස වන විට සෝවියට් රතු හමුදාව පෝලන්තය නිදහස් කර ගනිමින් ඉදිරියට පැමිණිම හේතුවෙන් හිම්ලර් ගේ අණ පරිදි ගෑස් කාමර වල ක්‍රියාකාරිත්වය නවතා දමන ලදි. අංක 4 වන ආදාහනාගාරය (හා එයට සම්බන්ධ ගෑස් කාමරය) කඩා දැමුනේ මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. "සොන්ඩර්කොමාන්ඩෝ" නම් ගෑස් කාමර වල සේවයේ යොදවා සිටි විශේෂ සිරකරුවන්ට නියෝග ලැබුනේ ගෑස් කාමර හා ඝාතනයන් සම්බන්ධ සියලුම සාක්ෂි (සමූහ මිනී වලවල් ඇතුලුව - ගෑස් කාමර වල පුළුස්සා දැමීමට නොහැකි තරම් ඝාතනයන් සිදුවූ නිසා) විනාශ කර දමන ලෙසය. සියළු ලිපිගොනු පුළුස්සා විනාශ කර දැමුවේත් සමහර ගොඩනැගිලි කඩා විනාශ කර දැමුවේත් රතු හමුදාව විසින් කඳවුර නිදහස් කර ගැනීමට සතියකට පෙරය. 'කැනඩා' නමින් හැඳින්වූ සිරකරුවන්ගෙන් අයත් කරගත් ද්‍රව්‍ය ගබඩා කර තිබූ ගොඩනැගිල්ලෙන් වටිනා දේ ජර්මනියට ගෙන යන ලදි. ජනවාරි 20 වන දින ගබඩා කාමර හා ගෑස් කාමර සමගින් අංක 2 හා 3 වන ආදාහනාගාර පුපුරුවා හැරියේ සාක්ෂි වසන් කිරීමට ය. එම ගින්න දින කිහිපයක් පුරා පැතිරුනු බව සඳහන් වේ. 1945 ජනවාරි 26 වන දින එනම් සෝවියට් හමුදාව අවුෂ්විට්ස් නිදහස් කර ගැනීමට එක් දිනයකට පෙර, අංක 5 ආදාහනාගාරය පුපුරවා හැරියේ ඉතිරිව තිබූ අවසාන ආදාහනාගාරය ලෙසිනි.

නාසි හමුදාව යටතේ තිබූ ඝාතන හා සිරකඳවුරු සියල්ලෙහිම අණදෙන නිලධාරින්ට හිම්ලර් ගෙන් ලැබුන උපදෙස වූයේ එකදු සිරකරුවෙක් වත් සතුරු හමුදාව යටතට පත් වීමට ඉඩ නොතබන ලෙසය. ජනවාරි 17 වනදා අවුෂ්විට්ස් කඳවුරේ සිටි මුලු සිරකරුවන් 56,000 – 58,000 (මොවුන්ගෙන් තුනෙන් එකක්ම යුදෙව්වන් විය) නාසි හමුදා නියෝග අනුව කඳවුරෙන් පිටත්වීම ආරම්භ කළහ. බොහෝ දෙනෙක්ට පයින්ම ගමන් කිරීමට සිදුවුනේ නාසි හමුදාව සතුව තිබූ දුම්රිය හා අනෙකුත් වාහන සිරකරුවන් සියල්ලන්ටම සෑහෙන ලෙස නොතිබූ බැවිනි. සීත ඍතුවේ මේ ආකාරයේ පාගමක් දුර්වල සිරකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් අතරමගදී මිය යාමට හේතු විය. පෝලන්තයේ සීත ඍතුවේදී උෂ්ණත්වය ඍන 20ක් දක්වා පහත වැටීම සාමාන්‍ය විය. ගමන් කිරීමට නොහැකිව අතරමග ඇද වැටෙන සිරකරුවන්ට නාසි සෙබලුන් වෙඩි තබා මරා දැමුවේ හිම්ලර්ගේ අණ පරිදි එකදු සිරකරුවෙක්වත් සතුරු හමුදාවන්ට පත්වීම වැළැක්වීම සඳහා ය. මේ තත්වයන් යටතේ ආරම්භ කළ පාගමන පණ පිටින් අවසන් කිරීමට හැකි වුනේ මුලු සිරකරුවන්ගෙන් හතරෙන් තුනකට පමණ ය. පසුව සිරකරුවන් ළඟා වුනේ ග්‍රොස්-රොසෙන් සිර කඳවුරටය. එනමුත් එහි සිරගතකරව සිටි සිරකරුවන්ට අමතරව මෙහි ගෙන ආ සිරකරුවන් රඳවා තැබීමට ඉඩ ප්‍රමාණවත් නොවීය. එබැවින් 44,000ක් වූ සියලුම සිරකරුවන්ට බටහිර බලා නැවතත් ගමන් ඇරඹීමට නාසි හමුදාව බල කළහ. අණ නොපිළිපදින සිරකරුවන් කිසිදු සමාවක් නොමැතිව ඒ මොහොතේම වෙඩි තබා මරා දමන බව දන්නා සිරකරුවන්ට ගමන් ඇරඹීම හැර වෙන කිසිදු විකල්පයක් තිබුනේ නැත. ගමන ඇරඹූ 44,000ක් වූ සිරකරුවන්ගෙන් අතර මගදී මිය ගිය ප්‍රමාණය අදටත් අභිරහසකි. නැවතත් 1945 මාර්තු මසදී කිසිදු සිරකරුවෙක් නොමැරිය යුතු බවට හිම්ලර් විසින්ම නියෝග කලේ මිත්‍ර හමුදා සමග සාම සාකච්ජා මගින් විසඳුමක පැමිණිය හැකි බව ඔහු විශ්වාස කළ බැවිනි. ආසන්නව 20,000ක පමණ සිරකරුවන් ජර්මනියේ බර්ගන්-බෙල්සන් සිරකඳවුරට පැමිණි අතර 1945 අප්‍රේල් මසදී බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා මගින් ඔවුන්ව මුදා ගන්නා ලදි.

1945 ජනවාරි 26 හා 27 වන දිනවලදී සෝවියට් රතු හමුදාවේ 322 වන රයිෆල් බලඇණිය විසින් අවුෂ්විට්ස් මුදවාගන්නාවිට 7,500ක සිරකරුවන් හා 600 ක පමණ මළසිරුරු සොයාගන්නා ලදි. මෙහිදී මුදවා ගත් භාණ්ඩ අතරින් 377,000 ක සොවියට් හමුදා නිළ ඇඳුම්ද, 877,000 ක කාන්තා ඇඳුම් හා ටොන් 7.7 ක එනම් කිලෝග්‍රෑම් 7,700 ක් බර මනුශ්‍ය හිසකෙස් හමුවිය. කඳවුරට ඇතුලත් සියලුම සිරකරුවන්ගේ කොණ්ඩ කපා දැමුවේ ඒවා කිලෝ ගනනට විවිධ කර්මාන්තශාලාවලට විකිණීමට ය. කඳවුර මුදවා ගත් අවස්ථාවේ මාධ්‍ය මගින් එයට ලබා දුන්නේ සුලු අවධානයකි. ඒ කලින් මේ ආකාරයේම ඝාතක කඳවුරක් වූ 'මයිඩනෙක්' කඳවුර මුදවා ගැනීම නිසා මෙය යම් දුරකට සාමාන්‍ය සිදුවීමක් බවට පත්වීම, තවමත් ක්‍රියාත්මක වන නාසි හමුදාව විසින් සත්‍ය වසන් කරමින් තවමත් ඔවුන් ජයග්‍රහණය කරමින් සිටින ආකාරයේ ප්‍රවෘත්ති ව්‍යාප්ත වීම හා වැදගත්ම හේතුව වූ යුදෙව්වන් මර්දනය ගැන ප්‍රචාරය නිසා තවමත් ජීවත්වන යුදෙව්වන්ගේ මානසික පීඩනය අවම කිරීමට රතු හමුදාවේ තීරණය නිසා ය. කඳවුරේ විශාලත්වය නිසා අඩුම තරමින් බළඇණි 4ක් මුදවා ගැනීමේ මෙහෙයුමට සම්බන්ධ විය. ඒ සෝවියට් රතු හමුදාවේ 100 වන රයිෆල් බළඇණිය, 322 වන රයිෆල් බළඇණිය, 286 වන රයිෆල් බළඇණිය හා 107 වන මෝටාර් රයිෆල් බළඇණියයි.

යුද්ධයෙන් පසුව
අවුෂ්විට්ස් 2 බිර්කෙනාවු කඳවුර සෝවියට් හමුදාව විසින් 1945 ජනවාරි 27 වන දින සවස 3.30 ට පමණත් ඉන් පැය දෙකකට පසුව අවුෂ්විට්ස් 1 ප්‍රධාන කඳවුරත් මුදවා ගත්හ. පාන් පුරවා ගත් හමුදා රථ පැමිණියේ ඉන් පසු දිනයේ දිය. ගතවූ සතිය තුල ස්වේච්ජාවෙන් සේවය සපයන්නන් මුදාගත් කඳවුරට පැමිණියේ ප්‍රථමාධාර හා සහය ලබා දීමට ය. පෙබරවාරි ආරම්භයත් සමගම පෝලන්ත රතු කුරුස සංවිධානය මගින්, අවුෂ්විට්ස් 1 හි 14, 21 හා 22 කොටස් තුල රෝහල් පිහිටවූයේ පෝලන්තයේ ක්‍රාකොව් නුවරින් පැමිණි දොස්තර ජෝසප් බෙල(ර්)ට් ගේ නායකත්වය යටතේ තවත් 30 ක ස්වේච්ජා දොස්තරවරුන් හා හෙද හෙදියන් සමගිනි. මොවුන්ගේ සහයට අවුෂ්විට්ස් කඳවුරේ සිරගතව සිටි සිරකරුවන් 90 ක ගේ සහයෝගයත් නොමදව ලැබුනි. බරපතල තත්වයේ සිටි කීප දහසක් වූ බිර්කෙනාවු සිරකරුවන්, අවුෂ්විට්ස් 1 හි පිහිටවන ලද මෙම නව රෝහල් කරා ගෙන එන ලදි. අනාථව සිටි ළමුන් සමහරක් හදා ගැනීමට ඔස්විඒචිම් ප්‍රදේශයේම (කඳවුර අවටම) පවුල් කිහිපයක් ඉදිරිපත් වීම විශේෂ සිදුවීමක් විය. අනෙකුත් දරුවන් හා(ර්)බුටෝවිස් ප්‍රදේශයේ පිහිටි ළමා නිවාසයකට යැවුණි.

4,500 කට අධික පිරිසකට මේ රෝහල් විසින් ප්‍රථිකාර කරන ලදි. මොවුන්ගෙන් බහුතරයක් විවිධ රටවල් 20කින් අවුෂ්විට්ස් වෙත ගෙන ආ යුදෙව්වන් ය. නමුත් මේ අතරින් 500ක් පමණ ප්‍රථිකාර අතරතුරදීම මියගියහ. මේ බොහෝ දෙනෙක් මන්ද පෝෂණය හා විවිධ රෝගාබාධ වලින් පෙලුන අයයි. කඳවුර අවට පදිංචි කරුවන්ගෙන් ස්වේච්ජාවෙන්ම නොමද සහයක් ලැබුනේ ආහාර, ආහාර සඳහා මුදල්, රෝහල් කාමර පවිත්‍ර කිරීම්, ජලය සපයාදීම, රෝගීන්ව නැහැවීම, ආහාර පිසීම, මළසිරුරු වළදැමීම හා රෝගීන් ප්‍රවාහනය ආදියට ය. දහස් ගනනක් වූ මුදවාගත් සිරකරුවන්ට ආහාර සැපයීම විශාල අභියෝගයක් විය. රෝහල් අධ්‍යක්ෂතුමාද පා ගමනින්ම ගමින් ගමට ගොස් කිරි එකතු කිරීමේ කටයුතු වලද නිරත වූ බව සඳහන් වේ.

1945 ජූනි මසදී සොවියට් හමුදාව විසින් අවුෂ්විට්ස් 1 කඳවුර පවරා ගත්තේ ජර්මානු යුධ සිරකරුවන් සඳහා ය. කඳවුර තුල පිහිට තිබූ රෝහල් සියල්ල පාලන ගොඩනැගිලි සීමාවෙන් පිටතට ගෙනයාමට සිදුවිය. ජර්මානුවන් සඳහා වූ අවුෂ්විට්ස් 1 කඳවුර 1945 ඔක්තෝබර් වන තෙක් ක්‍රියාත්මක වූ බව සඳහන් වේ.

අවුෂ්විට්ස් 2 බිර්කෙනාවු කඳවුරේ බැරැක්ක කිහිපයක් කඩා ඒවායේ භාවිතා වූ ලෑලි ආදිය යුද්ධයෙන් විනාශ වූ තම නිවාස ගොඩනැගීමට ගම් වැසියන් කිහිප දෙනෙක් රැගෙන ගිය බව සඳහන් වේ. ඊට අමතරව ඉතා දුප්පත් ගම්වාසීන් ආදාහනාගාර තිබූ තැන්වල අලු අවුස්සමින් සෙව්වේ රත්රන් හෝ වෙනත් වටිනා දේ හමුවේ යැයි බලාපොරොත්තුවෙනි. මොවන් පලවා හැරීම අපහසු වූ අතර අවවාදාත්මක අහසට වෙඩි තැබීම්ද අවශ්‍ය විය. යුද්ධය අවසානයෙන් වසර දෙකක් වන විට මොනොවිට්ස් (අවුෂ්විට්ස් 3) හි පිහිටා තිබූ කම්හල් බොහොමයක් සෝවියට් සංගමයේ රටවල්වලට ගෙන යන ලදි. මේ කාලය අතරතුරදී පෝලන්ත හා සෝවියට් විශේෂඥයන් යුද අපරාධ සම්බන්ධ ලිපිගොනු සොයාගැනිම් දිගින් දිගටම සිදු කරන ලදි.

1947 දී අවුෂ්විට්ස් 1 හා 2 කඳවුරු කෞතුකාගාරයක් බවට පත් විය. නමුත් තවත් දශකයකට වැඩි කාලයක් ගතවන තුරු මිනී ගොඩගැනීම් කටයුතු සිදුවිය. ඇන්තනි ඩොබ්රෝවොල්ස්කි 2012 වයස අවුරුදු 108 දී මියයන විට අවුෂ්විට්ස් කඳවුරෙන් දිවිගලවාගත් අයගෙන් වයස්ගතම පුද්ගලයා ලෙස සැලකුනි.

අවුෂ්විට්ස් සිර කඳවුර


"An Anna Blume" ("To Anna Flower" also translated as "To Eve Blossom") is a poem written by the German artist Kurt Schwitters in 1919. It has been described as a parody of a love poem, an emblem of the chaos and madness of the era, and as a harbinger of a new poetic language.

The poem
Originally published in Herwarth Walden's Der Sturm magazine in August 1919, the poem made Schwitters famous almost overnight. The poem was parodied in newspapers and magazines, and strongly polarized public opinion.

Whilst Schwitters was never an official member of Berlin Dada, he was closely linked to many members of the group, in particular Raoul Hausmann and Hans Arp, and the poem is written in a dadaist style, using multiple perspectives, fragments of found text, and absurdist elements to mirror the fragmentation of the narrator's emotional state in the throes of love, or of Germany's political, military and economic collapse after the First World War.
"Elements of poetry are letters, syllables, words, sentences. Poetry arises from the interaction of those elements. Meaning is important only if it employed as one such factor. I play off sense against nonsense. I prefer nonsense, but that is a purely personal matter." Kurt Schwitters, 1920

The poem was the subject of a particularly well-orchestrated publicity campaign. Initially fly-posted in Hannover, then subject to a spoiler in Herwarth Walden's der Sturm magazine asking 'Who really is Anna Blume?' answered with 'Twited brain! He painted the image of the time and didn't know it. Now he kneels before the daisies and prays.' Christof Spengemann The publication of the poem in September, two months after Schwitters' first one-man exhibition at Walden's Gallery in Berlin, cemented his reputation as a leading experimental collagist and poet. The poem became sufficiently famous to gain an English translation in 1922. It also provoked Berlin Dada into responding by exhibiting the effigy The Death Of Anna Blume, by Rudolf Schlichter at the First International Dada Fair, Berlin 1920. Richard Huelsenbeck in particular found the poem offensively sentimental and romantic;
"Dada rejects emphatically and as a matter of principle works like the famous 'Anna Blume' of Kurt Schwitters."

Publication of the artist's book
Later in the year Schwitters would publish the poem in an artist's book called Anna Blume, Dichtungen. The original book contains several poems and short stories, including Die Zwiebel (The Onion), a fairy story about the dismemberment of the narrator Alves Bäsenstiel, who, when reassembled, becomes the new King. The book also includes the poems Grünes Kind (Green Child) and Nächte (Nights).

The first edition was published by Verlag Paul Steegemann, Hannover, 1919. The second edition, published in 1920, was exactly the same but for 8 extra pages of adverts. The third edition, published in 1922, was substantially different, however. Noticeably smaller, but with more pages (88 compared to the original's 40) and a plain white sleeve with a pink border, the revised version only included nine of the original twenty pieces. The other twenty-seven pieces include English, French and Russian translations of Anna Blume, Le Grande Ardeur de Dada (Marche Funèbre), a brief critique of dada written in French ('Let me explain - dada is the great root of all the little roots...'), and a series of newer poems that would point the way toward Schwitter's later poetic style, using a dramatically reduced vocabulary with heavy repetition. Zwölf (Twelve), for instance, only uses the first eleven numerals to create an eleven-line poem. ('One Two Three Four Five / Five Four Three Two One / Two Three Four Five Six / Six Five Four Three Two / Seven Seven Seven Seven Seven......)

The same year, Schwitters also published Memoiren Anna Blumes in Bleie, a book that chronicled and parodied reactions to the original book.

Die Kathedrale

In 1920 Schwitters published a second book in the same format, called Die Kathedrale (The cathedral). Again published by Paul Steegemann, Hannover, the work contained 8 lithographs, and was published in an edition of c. 3000. The lithographs are in the style of Schwitters' drawings of the period, using found elements, collage and stamps, along with scratchy pen and ink drawings.

The book uses the cathedral as a metaphor, a theme common amongst Expressionists such as Lyonel Feininger, and was to become a central feature of the organisation of the Bauhaus, with its system of Masters teaching 'apprentices' and 'journeymen' trades such as mural painting and weaving.
The title of Schwitters's book, Die Kathedrale, reflects the Expressionists' embrace of the Gothic cathedral as an emblem of unification in the arts. The white square of paper on the cover, part of a wraparound seal added by Schwitters, declares, "Beware: Anti-Dada."

Constructivism: the move to periodicals
Schwitters' style became more constructivist after this, under the influence of El Lissitzky and De Stijl, the Dutch group co-founded by Theo van Doesburg, who was to become a close friend and collaborator. A memoir about Anna Blume (Anna Blume's Lead Memoirs in Bleie. An Easy-to-Understand Method for Everyone of How To Learn Madness) was published in 1922 with a markedly cleaner cover in a constructivist style, and this was followed by a series of periodicals, still called Merz, which continued to publish Schwitters' work, within the context of the emerging International Modernism.

Notes

References
Anna Blume Dichtungen, Schwitters, Paul Steegemann Verlag, First Edition, 1919
Anna Blume Dichtungen, Schwitters, Paul Steegemann Verlag, Third Edition, 1922
Die Kathedrale, Schwitters, Friedhelm Lach, Facsimile, 1975
The Collages of Kurt Schwitters, Dietrich, Cambridge University Press 1993
Kurt Schwitters, Center Georges Pompidou, 1994
In the Beginning Was Merz, Mayer-Buser, Orchard, Hatje Cantz
Dada, Dickerman, National Gallery of Art, 2006

External links

Memoiren Anna Blumes in Bleie, a 1922 book by Schwitters about Anna Blume
A Critical Commentary on An Anna Blume
An Online version of the book

German poems
1919 poems
Artists' books
Dada
Works originally published in German magazines

An Anna Blume


An Elymus pseudocaninus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Guang Hua Zhu ngan Shou Liang Chen. An Elymus pseudocaninus in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus pseudocaninus


Francisco Andrés de Carvajal, OFM (falecido a ) foi um prelado católico romano que serviu como arcebispo de São Domingos de 1570 a 1577, primaz das Índias, e terceiro bispo de Porto Rico de 1568 a 1570.

Ligações externas
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)

Bispos nomeados pelo Papa Pio V
Arcebispos católicos da Espanha
Arcebispos católicos da República Dominicana
Bispos de Porto Rico
Franciscanos da Espanha
Naturais de Alcântara (Espanha)

Francisco Andrés de Carvajal


L.M.X. Automobile Srl war ein italienischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Michel Liprandi und Giovanni Mandelli gründeten 1968 das Unternehmen und begannen mit der Produktion von Automobilen. Der Markenname lautet LMX.
Der Firmensitz war an der Via Bigli 19 in Mailand. Die Turiner Carrozzeria Eurostyle, ebenfalls von Michel Liprandi gegründet, war wesentlich am Bau der Fahrzeuge beteiligt. 1973 übernahm SAMAS aus Ricca d'Alba das Projekt.

Fahrzeuge

Das einzige Modell war der 2300 HCS. Vorgestellt wurde es auf dem Turiner Autosalon von 1968. Franco Scaglione hatte die Karosserie des Kombicoupés entworfen. Daneben gab es mindestens ein Exemplar eines Cabriolets. Die Fahrzeuge wiesen viele Teile von Ford auf, darunter auch den Motor.

Nachfolger wurde der Sirex LMS von SAMAS.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile. Volume 2: G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)
 Katalognummer 1970 der Automobil Revue. Hallwag, Bern 1970.

Weblinks

 GTÜ Gesellschaft für Technische Überwachung mbH (abgerufen am 12. Februar 2012)
 Wheels of Italy zu LMX (englisch) (abgerufen am 23. Februar 2012)
 Wheels of Italy zur Carrozzeria Eurostyle (englisch) (abgerufen am 23. Februar 2012)

Einzelnachweise

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Turin)

L.M.X. Automobile


La 25 martie 2018, în jurul orei locale 17:00, un incendiu în complexul comercial Zimneaia Vișnea (în , în traducere Vișina de iarnă) din Kemerovo, oraș industrial în vestul Siberiei, a ucis cel puțin 64 de oameni. Deflagrația a pornit undeva de la ultimul etaj al complexului de patru etaje. Magazinele, cinematograful și aleea de bowling erau pline de oameni la momentul izbucnirii incendiului. În jur de 100 de oameni au fost evacuați, iar alți 20 au fost salvați. În incendiu au fost ucise și 200 de animale de la grădina zoologică a mall-ului. Potrivit Comitetului de Investigații rus, ieșirile de urgență au fost blocate, iar sistemul de alarmă a fost oprit.

Potrivit ministrului pentru situații de urgență, la finalul operațiunilor de căutare și salvare, mall-ul va fi demolat, în locul lui urmând a fi construită, conform celor promise de președintele Vladimir Putin, o capelă.

Istoricul complexului Winter Cherry
Winter Cherry a fost transformat în mall în 2013, destinația inițială a clădirii fiind cea de fabrică de produse de cofetărie. Până la tragedia din 25 martie, în clădire au avut loc două incendii majore: primul în 2003, în urma căruia s-a prăbușit acoperișul, iar al doilea în 2013. Acesta din urma s-a soldat cu moartea unei persoane. În iunie 2016, inspectorul delegat de Ministerul pentru Situații de Urgență în regiunea Kemerovo, Daria Moskaliova, a efectuat verificări privind respectarea normelor de securitate la incendiu. În urma acestor controale au fost descoperite nereguli.

Desfășurarea evenimentului

Incendiul a izbucnit în jurul orei locale 17:00, undeva la ultimul etaj al complexului, înghițind o suprafață de aproximativ 1.600 m². Potrivit viceguvernatorului Vladimir Cernov, focul a pornit probabil din zona de joacă pentru copii. "Versiunea preliminară este că unul dintre copii a avut o brichetă. Focul a pornit de la acea trambulină. Era umplută cu cauciuc spumant, care s-a aprins ca praful de pușcă", a precizat Vladimir Cernov. Totuși, Rossiya 24 a declarat că o defecțiune electrică a fost cea mai probabilă cauză – ca în majoritatea celorlalte incendii din Rusia. Ulterior, un paznic a declarat că, înainte de izbucnirea incendiului, pe una din mesele din zona de joacă se aflau mai multe lumânări aprinse. La momentul producerii incendiului, magazinele, cinematograful și aleea de bowling erau pline de oameni. Incendiul a cuprins și grădina zoologică a mall-ului, unde în jur de 200 de animale – iepuri, broaște țestoase, porci, capre și rozătoare – au fost ucise.

Clipurile postate pe rețelele de socializare arată cum oamenii s-au aruncat pe geam pentru a scăpa de flăcările care au cuprins rapid mall-ul. Martorii au declarat că alarmele de incendiu din mall nu au pornit, în ciuda faptului că acoperișul clădirii fumega, iar sute de oameni se călcau în picioare pentru a scăpa de flăcări. Mai târziu, s-a descoperit că sistemul de alarmă a fost oprit de un gardian, Serghei Antiușin. Acesta a confirmat în tribunal că a oprit sistemul de alarmă, motivându-și decizia prin faptul că sistemul nu a funcționat în timpul incendiului și menționând că a alertat serviciile de urgență imediat după aceasta. El a adăugat că sistemul de anunțuri publice al mall-ului era nefuncțional de două săptămâni.

Mulți au rămas captivi în centrul comercial, pentru că ușile s-au blocat. Un clip postat pe Twitter arată doi bărbați care încearcă să deschidă o ușă cu ranga, dar aceasta nu se clintește. Aceeași problemă au semnalat-o mai mulți dintre cei care au reușit, în cele din urmă, să iasă din mall. Într-o postare pe Facebook, politicianul Anton Gorelkin a scris că "ieșirile de incendiu erau închise, transformând complexul într-o capcană" și că "nu a existat o evacuare organizată". Din cauza vâlvătăii, acoperișul s-a prăbușit în două săli de cinema. Peste 840 de pompieri, ajutați de 195 de autospeciale și două aeronave, au fost mobilizați pentru a lichida incendiul. Autorităților le-a luat 19 ore să stingă flăcările. Serghei Yakovlev, șeful departamentului de pompieri din oraș, a declarat că focul s-a răspândit prin izolația termică inflamabilă, ceea ce a făcut dificilă stingerea lui.

Victime

64 de oameni au fost uciși în incendiu. Multe dintre victime se aflau în cinematograful mall-ului în momentul în care acoperișul s-a prăbușit în două dintre
săli. Printre cei morți se numără și 41 de copii, mulți dintre ei aflați în cinematograf la premiera filmului animat Sherlock Gnomes. Tatiana Darsalia, o profesoară de liceu, a fost prima victimă identificată. Potrivit ministrului adjunct pentru situații de urgență, Vladlen Aksionov, alți 52 au fost răniți, dintre care 12 au avut nevoie de spitalizare. Pe 29 martie, numărul persoanelor rănite a fost actualizat la 79. Ministrul Sănătății, Veronica Skvorțova, a declarat că supraviețuitorul cel mai grav rănit a fost un băiat de 11 ani care a sărit de la ultimul etaj pentru a scăpa de focul care i-a ucis întreaga familie. În timpul incendiului, temperatura din interiorul mall-ului a ajuns la peste 700°C, iar majoritatea victimelor au pierit din cauza fumului dens.

Serghei Gavrilenko, jurnalist la un ziar local, a declarat pentru The Daily Beast că este sceptic în ceea ce privește cifra de 64 de morți înaintată de autorități din moment ce "la etajul 4 erau cel puțin 700 de oameni". Acesta a pomenit de 170 de victime, adăugând:

Au existat zvonuri neconfirmate potrivit cărora cel puțin 96 de corpuri neînsuflețite au fost găsite în interiorul mall-ului, 30 într-o sală de cinema și 37 în alta.

Unul dintre martori a declarat pentru postul de radio Ekho Moskvy că morga centrală din Kemerovo le-a cerut membrilor familiilor afectate să semneze un document de confidențialitate, pentru a nu exista astfel nicio scurgere de informații privind urmările reale ale tragediei.

Reacții

Interne

Posturile centrale de televiziune au evitat subiectul incendiului de la centrul comercial Winter Cherry din Kemerovo, axându-se pe victoria lui Vladimir Putin în recentele alegeri prezidențiale. Astfel, principalul post de televiziune rusesc, Pervîi Kanal, a dedicat pe 25 martie doar trei minute acestui subiect într-un buletin de știri, Rossiya 1 a început să relateze despre incendiu în sistem breaking news abia în cursul nopții de 25 spre 26 martie, iar NTV a relatat doar pe pagina sa electronică.

Președintele rus Vladimir Putin le-a prezentat "condoleanțe profunde" rudelor persoanelor ucise, prin intermediul purtătorului său de cuvânt Dmitri Peskov. În regiunea Kemerovo au fost decretate trei zile de doliu în memoria victimelor. Președintele Vladimir Putin a declarat ziua de 28 martie zi de doliu național. VGTRK, CTC Media, Gazprom-Media și National Media Group au anunțat anularea programelor de divertisment și reclamelor în acea zi. Pe 27 martie, Putin a vizitat locul tragediei, unde a depus un buchet de trandafiri roșii lângă ursuleții și jucăriile pe care locuitorii orașului le-au adus în memoria victimelor incendiului. El a precizat că nu există nicio scuză pentru ceea ce s-a întâmplat, tragedia izbucnind din cauza neglijenței. În aceeași zi, mii de oameni au protestat în fața primăriei din Kemerovo, cerând ca oficialii să fie sancționați pentru neregulile din ziua incendiului. Printre scandări s-a auzit și "Putin, demisia!". Mulți manifestanți au spus că nu au încredere în autorități și au opinat că numărul oficial al morților este altul decât cel anunțat oficial. În timpul protestului, viceguvernatorul Serghei Țivilev a îngenuncheat și și-a cerut iertare după ce cu câteva ore înainte a acuzat-o pe una dintre rudele victimelor, care și-a pierdut cinci dintre membrii familiei în flăcări, că prin protest nu căuta altceva decât o "auto-promovare".

Comisarul rus pentru drepturile copilului, Anna Kuznețova, a deplâns neglijențe grave și a solicitat verificări de urgență în centre comerciale asemănătoare. Comitetul rus de anchetă a anunțat că a descoperit "încălcări flagrante", atât în construirea, cât și în exploatarea centrului comercial. Anchetatori și martori evocă faptul că ușile de evacuare erau închise cu cheia, dar și o absență totală a sistemelor de alertare a clienților din centrul comercial la izbucnirea incendiului.

Svetlana Petrenko, purtătorul de cuvânt al Comitetului rus de anchetă, a declarat pentru TASS că patru persoane au fost reținute și interogate, inclusiv chiriașul localului în care a izbucnit incendiul și directorul societății care administrează centrul comercial. Pe 28 martie, Nadejda Suddenok, managerul complexului comercial, a fost arestată pentru o lună și 29 de zile.

Ministrul pentru situații de urgență, Vladimir Pucikov, a declarat că mall-ul va fi demolat.

Pe 1 aprilie, Aman Tuleev a demisionat din funcția de guvernator al regiunii Kemerovo, susținând că tragedia este o "povară" prea mare și catalogându-și gestul drept "singura decizie corectă".

Internaționale

Telegrame cu condoleanțe au fost trimise de președintele Kazahstanului Nursultan Nazarbaev, președintele Republicii Moldova Igor Dodon, președintele Serbiei Aleksandar Vučić și Papa Francisc. Potrivit purtătorului de cuvânt al guvernului german, Steffen Seibert, cancelarul Angela Merkel a fost "șocată" de filmările de la locul incendiului și de informațiile despre tragedie. Mesaje de condoleanțe au venit și din partea președinților Armeniei, Azerbaidjanului, Belarusului, Kirghizstanului, Lituaniei, Turciei și Uzbekistanului.

Note

Legături externe

  Imagini din timpul și după incendiu (Quartz)
  Filmare din interiorul mall-ului în timpul incendiului (The Guardian)
  Vedere aeriană a incendiului (The Guardian)

Incendii

Incendiul din complexul comercial Zimneaia Vișnea din Kemerovo


Geiger sayacı veya Geiger-Müller sayacı, iyonlaştırıcı radyasyonu tespit etmeye ve ölçmeye yarayan bir cihazdır. Cihaza adını veren Geiger–Müller tüpünün içindeki alçak-bansınçlı gaz tarafından üretilen iyonizasyonun kullanılmasıyla, alfa parçacıklarından, beta parçacıklarından veya gama ışınımlarından kaynaklanan nükleer ışımayı tespit eder. Taşınabilir ışıma (radyasyon) tetkik cihazı olarak geniş ve yaygın kullanımı nedeniyle, belki de toplumda en iyi bilinen ışıma (radyasyon) tespit cihazıdır.

Orijinal çalışma ilkesi 1908'de erken bir radyasyon bilimsel çalışmasında keşfedildi. Geiger-Müller tüpünün 1928'de ve sonrasındaki gelişiminden beri, cihazın güçlü algılama elamanından ve bağıl olarak düşük maliyetinden dolayı, radyasyon dozimetrisinde, tıp alanında, deney fiziğinde, nükleer endüstride, jeolojik keşiflerde ve diğer sahalarda popüler bir cihaz haline geldi. Fakat, yüksek radyasyon oranlarının ve gelen radyasyon enerjisinin ölçümlerinde kısıtlamalar vardır.

Çalışma ilkeleri

Geiger sayaç cihazı; Geiger-Müller tüpü, ve işlemci ve ekran elektronik devreleri  olmak üzere iki ana elamandan oluşur. Radyasyonu algılayan elaman atıl gazla doldurulmuş bir Geiger-Müller tüpüdür (genellikle helyum, neon veya halojen katkılı argon içerir) ki, kısacası –parçacık veya foton radyasyonu iyonlaşarak gazı iletken  yaptığında– elektrik yükünü iletir. Tüpün her bir iyonlaşma olayını yükseltme özelliği vardır, bunu Townsend çığ etkisi ile yapar ve kolayca ölçülebilen ve elektrik devre elemanlarından geçirilen bir akım atması üretir.

Okuma
Temel olarak iki tür radyasyon okuma yöntemi vardır; sayım veya radyasyon dozu. Sayım gösterimi en basit olanıdır ve iyonlaşma olaylarının sayısıdır ki ya sayım oranı, genellikle "saniye başına sayım", ya da belirli bir zaman üzerinden toplamı şeklindedir. Sayım okuma yöntemi normalde alfa veya beta parçacıklarının tespitinde kullanılır. Radyasyon doz oranının gösterimi elde edilmesi daha karmaşık olandır ve sievert gibi bir birimle gösterilir. Bu gösterim çeşidi normalde gama veya X-ışını doz oranlarının ölçümünde kullanılır. G-M tüpü sadece radyasyonun varlığını tespit edebilir, fakat enerjisini tespit edemez ki, enerji iyonlaşma etkisini belirler. Sonuç olarak, doz oranı ölçümü energy compensated G-M tüpünün kullanımını gerektirir, bu yüzden soğurulmuş doz gösterimi tespit edilen sayımla ilişkilidir.
Elektronik devreler bilinen katsayı ve çarpanları uygulayarak iki gösterim arasındaki dönüşümü yapar ki, bu dönüşüm de her bir cihazın kendisine özeldir ve ayrıca tasarımına ve kalibrasyonuna bağlıdır.

Okuma cihazı analog veya dijital olabilir, ve gitgide artarak, modern cihazlar bir ana bilgisayar veya ağ ile seri iletişim imkânı tanımaktadırlar.

Genellikle iyonlaşma olaylarının sayısını temsilen  sesi üretimi seçeneği de vardır. Bu özgün ses normalde el tipi veya taşınabilir Geiger sayaçlarıyla ilişkilidir. Bunun amacı kullanıcıya radyasyon oranını temsil eden ses geribeslemesini dinlerken aynı zamanda cihaza da yoğunlaşmasını sağlamaktır. Elektronik devreleri bağıl olarak yüksek değerli gerilim üretirler, tipik olarak 400-600 volt civarında, ki bu gerilim Geiger-Müller tüpünü çalışır duruma getirebilmek için uygulanır.

Kısıtlamalar
Geiger sayacında iki önemli kısıtlama vardır. Birincisi, Geiger-Müller tüpü gelen radyasyonun enerjisinin büyüklüğünden bağımsız olarak her zaman aynı değere sahip bir atma çıktısı verir. Diğeri ise, yüksek radyasyon dozlarının tüpün "ölü zamanı"ndan dolayı ölçülememesidir. Gazın her bir iyonlaşmasından sonra geçen süre zarfında tüp diğer iyonlaşmalara olan hassasiyetini yitir, böylece bu süreçte gelen radyasyon sayıma bir katkı yapmaz ve ölçülen doz veya oran gerçektekinden daha düşüktür. Tipik olarak ölü zaman tespit edilen sayım oranlarını yaklaşık 104'ten 105'e kadar saniye başına sayım kadar daha az gösterecektir, kullanılan sayacın karakteristiğine bağlı olarak. Bazı sayaçlar bunu dengeleyecek devreler içermelerine rağmen, yüksek radyasyon oranlarının daha kesin ölçümleri için iyon odası cihazları tercih edilir.

Türleri ve uygulamaları

Bir Geiger sayacının uygulamalarını ve kullanmını bütünüyle tüpünün tasarımı belirler.

Parçacık tespiti
Geiger ilkesinin tarihteki ilk kullanımı alfa ve beta parçacıklarının tespiti içindi ve cihaz halen bugün de bu amaç için kullanılmaktadır. Alfa parçacıkları ve düşük enerjili beta parçacıkları serbest hava ortamında bile sınırlı bir mesafeye sahiptirler ve katı bir madde tarafından kolayca durdurulurlar, bu yüzden "açık-uç" tipi GM tüpleri bu parçacıkların tespitinde kullanılır. Açık-uç bu parçacıkların asgari zayıflamayla geçişine izin verecek kadar ince ve genelde yoğunluğu  1.5 - 2.0 mg/cm2 civarında olacak şekilde tasarlanmıştır. Serbest havadan kaynaklanan zayıflamanın etkisini azaltabilmek için ve böylece alfa parçacıklarının verimli olarak tespit edilebilmesi için GM tüpünün penceresi radyasyon kaynağından 10mm civarında bir mesafede bulunmalıdır. Fakat, G-M tüpü bütün tespit edilen radyasyon çeşitleri için aynı değerde bir atma çıktısı verir, bu nedenle açık-uçlu Geiger sayacı alfa ve beta parçacıklarını birbirinden ayırdedemez. Açık-uç dedektörün bir başka çeşidi olan "Pankek" Geiger-Müller dedektörü daha geniş bir yüzey alanına sahiptir ve genellikle alfa/beta kirlenmesini gözlemek için kullanılır. Yüksek enerjili beta parçacıkları da tespit edilebilir ki bu "penceresiz" ince bir duvarlı bir tüple mümkündür. Bu tasarımda açık-uç bir dedektöre gerek yoktur. Tüp duvarları açık-uç dedektöründen daha güçlü bir durdurma gücüne sahip olmalarına karşın, yine de bu yüksek enerjili parçacıkların dedektör içindeki gaza ulaşmalarına izin verirler.

Geiger sayaçları halen genel amaçlı ve taşınabilir alfa/beta radyoaktif kirlenmeleri için ölçüm ve tespit cihazıdır, bunu düşük maliyetlerine, sağlamlıklarına ve göreceli olarak yüksek tespit verimliliklerine borçludurlar (özellikle de yüksek enerjili beta parçacıkları durumunda). Fakat alfa ve beta parçacıklarının ayırt edilebilmeleri veya bu parçacıkların enerji verilerinin elde edilebilmeleri için parıldama sayaçları veya nispi sayaçlar kullanılmalıdır. Bu tür cihazlar daha büyük bir dedektör yüzeyine sahip olabilirler ve böylece yüzey kirlenmelerinin denetlenmesi daha hızlı yapılabilir.

Gama ve X-ışını tespiti
Geiger sayaçları gama radyasyonunu tespit etmek için kullanılabilirler, bu amaç için penceresiz tüpler kullanılır.
Fakat, gamaların tüple etkileşimi düşük olduğundan verimlilik %1 civarındadır,.

Geiger-Müller tüpü hakkındaki bu makale foton radyasyonunun tespiti üzerine teknikleri içerir. Özet olarak, yüksek enerjili gamaların tespiti foton radyasyonunun tüp duvarını oluşturan malzemeyle etkileşimiyle ilişkilidir, genellikle 1–2 mm'lik krom çelik, bu ilişkinin nedeni tüp duvarlarından elektron üretilmesi ve bu elektronların tüpün içindeki gazı iyonlaştırmasıdır. Bu yüksek enerjili gama fotonlarının tüpün içindeki düşük basınçlı gazla olan etkileşimlerinin azlığından dolayı gereklidir ve çoğu da tespit edilmeden geçip giderler. Fakat, düşük enerjili fotonlar için gazla etkileşim daha yüksektir ve doğrudan iyonlaşma etkilerinde artış olur. Fotonların enerjisi yüksek seviyeden düşük seviyeye doğru azaldıkça duvar etkisinin baskınlığı yerini duvar etkisi ve doğrudan iyonlaşma etkisinin karışımına bırakır ta ki bütünüyle doğrudan etkileşim baskın hale gelene kadar.

Değişik foton enerjilerine verilen tepkilerin çok çeşitli olmasında dolayı kalın çeperli çelik tüpler kullanılır. Çelik tüpler foton enerjilerini emerek değişik enerji seviyeleri arasında farkları azaltır, daha geniş bir enerji aralığıyla kıyaslandığında çalışma hassassiyetini arttırır.

Uzun ince duvarlı bir tüp düşük enerjili foton tespiti için tipik bir tasarımdır. Bu daha fazla gaz için fazladan hacim imkânı verir, böylece parçacıkların etkileşim şansı artar, yine de bu sistem düşük enerjili fotonlar ince duvardan geçerek gazın içine geçmesine izin verir.

Nötron tespiti
Nötronların boron trifluoride veya Helium 3 ve plastik moderatör kullanılarak hazırlanan Geiger tüpünün değişik bir türü nötronları tespit etmek için kullanıldı. Bu yavaşlama sonucu nötronlar dedektörün içerisinde alfa parçacıklarının oluşmasına sebep olur ve böylece nötronlar sayılabilir.

Gama ölçümü—kişisel korunma ve süreç kontrolü
"Geiger sayacı" genellikle elde taşınabilen tetkik tipi ölçüm cihazlarıdır, fakat Geiger prensiplerinin kullanımı daha da yaygındır, örneğin; işçilerin korunması için "gama bölgesi" alarmı olarak, güvenlik kilitleri uygulamalarında ve ölçüm süreçlerinde.
Bu tür uygulamalarda, Geiger tüpü halen algılayan cihaz olmasına karşın, el tipi cihazlara göre elektronik işlemci devreleri daha yüksek dereceli bir ayrıntıya ve güvenililirliğe sahiptirler.

Fiziki tasarımı
Elde taşınabilir üniteler iki temel fiziki biçim vardır: "bütünleşik" ünite ki hem dedektör hem de elektronik devre aynı ünite içindedir, ve "iki-parçalı" tasarım ki dedektör ucu ve  elektronik devre modülü birbirinden ayrı ama kısa bir kabloyla birbirine bağlıdırlar.

Bütünleşik birim (ünite) tek elle taşıma imkânı verir, böylece kullanıcı diğer elini radyoaktif tehlike durumlarında kişisel güvenliği için kullanabilir, fakat iki parçalı tasarım dedektörün daha kolay kullanımına izin verir ve genellikle yüzeylerin alfa ve beta kirlenmesinin denetlenmesi sürecinde de kullanılabilirler ki bu tür durumlar daha dikkatli olmayı gerektiren veya elektronik devrelerinin ağırlıklarının kullanım şartlarını hantallaştırabileceği durumlardır. Kendine has farklı durumlarda kullanılmak üzere birçok çeşit büyüklükte cihazlar mevcuttur, örneğin; dedektör ucunun çok küçük aralıklar gibi yerlere girmesi gereken durumlar.

Gama ve X-ışını dedektörleri genellikle Geiger-Müller tüpünün elektronik devreyle uyumlu bir şekilde var olabileceği "bütünleşik" tasarımlara sahiptirler. Bu tür dedektörleri yapmak kolaydır çünkü dış muhafazanın ışınları fazla zayıflatmaz ve gama radyasyonu ölçümü durumlarında da radyasyon kaynağından uzaklık çok da önemli bir etken değildir. Fakat, daha yerel ölçümler yapabilmek için örneğin "yüzeydeki radyasyon dozu", tüpün konumu önemli hale gelir çünkü kaynağın dedektörün bilinen bir mesafe, yönelim ve yakınlığa konması gerekebilir.

Uygulamalı kullanımı üzerine rehberlik
Birleşik Krallıkta HSE yapılması düşünülen uygulamalar için doğru radyasyon ölçüm cihazının seçiminde yardımcı olmak üzere bir kullanıcı rehberi yayınladı. Bu rehber bütün radyason cihazı teknolojilerini kapsadığı gibi GM dedektörlerinin faydalı bir karşılaştırmasını da içerir.

Ayrıca bakınız
 Dozimetre - Maruz kalınan radyasyon miktarını ölçmek için kullanılan bir cihaz.
 Parıldama sayacı - Gazsız bir radyasyon dedektörü.
 Sivil savunma Geiger sayaçları - Elle taşınabilir radyasyon cihazlarını tarif eder. Not: hem GM hem de iyon çemberi.
 Geiger–Müller tüpü - GM tüplerinin işleyişi ve türleri hakkında daha detaylı tanımlamalar.
 Geiger platosu - G-M tüpünün gerçek çalışma gerilim (voltaj) aralığı.
 Radyoaktif bozunum - Radyasyonun çoğunluğunun kaynağı nedir.
 Gazlı iyonlaşma dedektörleri - Gazlı dedektör tiplerine genel bir bakış.
 İyonlaşma çemberi - En basit iyonize radyasyon dedektörleri.
 Foton sayacı
 Sayım verimliliği

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Geiger sayacı nasıl çalışır.

Parçacık dedektörleri
Laboratuvar donanımları
Sayım aletleri
İyonlaştırıcı radyasyon dedektörleri
Alman icatları

Geiger sayacı


Alta Lake est une banlieue située dans la province de l'Colombie-Britannique, dans le cc.

Histoire

Économie

Géographie

Démographie

Notes et références

Municipalité en Colombie-Britannique

Alta Lake


Hvad er der i vejen med mor og far? er en debatfilm fra 1966 instrueret af Theodor Christensen efter eget manuskript.

Handling
En film om forholdet mellem unge og deres forældre. De unge medvirkende er både skilsmissebørn og børn af forældre, der stadig er sammen. Instruktøren om sin film: "De unge vil accepteres og respekteres og have lov til at leve deres liv. (...) Kønslivet er evigt, men fornyer sig fra generation til generation. Hver ungdom må få sig sine egne erfaringer, og spørgsmålet lyder, om vi andre vil give den lov til det uden at blande sig i det".

Referencer

Eksterne henvisninger

Debatfilm fra Danmark
Danske film fra 1966

Hvad er der i vejen med mor og far?