In music using the twelve tone technique, combinatoriality is a quality shared by twelve-tone tone rows whereby each section of a row and a proportionate number of its transformations combine to form aggregates (all twelve tones). Much as the pitches of an aggregate created by a tone row do not need to occur simultaneously, the pitches of a combinatorially created aggregate need not occur simultaneously. Arnold Schoenberg, creator of the twelve-tone technique, often combined P-0/I-5 to create "two aggregates, between the first hexachords of each, and the second hexachords of each, respectively."

Combinatoriality is a side effect of derived rows, where the initial segment or set may be combined with its transformations (T,R,I,RI) to create an entire row. "Derivation refers to a process whereby, for instance, the initial trichord of a row can be used to arrive at a new, 'derived' row by employing the standard twelve-tone operations of transposition, inversion, retrograde, and retrograde-inversion."

Combinatorial properties are not dependent on the order of the notes within a set, but only on the content of the set, and combinatoriality may exist between three tetrachordal and between four trichordal sets, as well as between pairs of hexachords, and six dyads. A complement in this context is half of a combinatorial pitch class set and most generally it is the "other half" of any pair including pitch class sets, textures, or pitch range.

Definition
Most generally complementation is the separation of pitch-class collections into two complementary sets, one containing the pitch classes not in the other. More restrictively complementation is "the process of pairing entities on either side of a center of symmetry".

The term, "'combinatorial' appears to have been first applied to twelve-tone music by Milton Babbitt" in 1950, when he published a review of René Leibowitz's books Schoenberg et son école and Qu'est-ce que la musique de douze sons? Babbitt also introduced the term derived row.

Hexachordal combinatoriality

A 12-tone row has hexachordal combinatoriality with another 12-tone row if their respective first (as well as second, because a 12-tone row itself forms an aggregate by definition) hexachords form an aggregate.

There are four main types of combinatoriality. A hexachord may be:
Prime combinatorial (transposition)
Retrograde combinatorial (retrograde)
Inversional combinatorial (inversion)
Retrograde-inversional combinatorial (retrograde-inversion)
and thus:
Semi-combinatorial (by one of the above)
All-combinatorial (by all)

Prime (transpositional) combinatoriality of a hexachord refers to the property of a hexachord whereby it forms an aggregate with one or more of its transpositions. Alternatively, transpositional combinatoriality is the lack of shared pitch classes between a hexachord and one or more of its transpositions. For example, 0 2 4 6 8 t, and its transposition up one semitone (+1): 1 3 5 7 9 e, have no notes in common.

Retrograde hexachordal combinatoriality is considered trivial, since any row has retrograde hexachordal combinatoriality with itself (all tone rows have retrograde combinatoriality).

Inversional combinatoriality is a relationship between two rows, a principal row and its inversion. The principal row's first half, or six notes, are the inversion's last six notes, though not necessarily in the same order. Thus, the first half of each row is the other's complement. The same conclusion applies to each row's second half as well. When combined, these rows still maintain a fully chromatic feeling and don't tend to reinforce certain pitches as tonal centers as might happen with freely combined rows. For example, the row from Schoenberg's Moses und Aron, above contains: 0 1 4 5 6 7, this inverts to: 0 e 8 7 6 5, add three = 2 3 8 9 t e.
 01  4567     : 1st hexachord P0/2nd hexachord I3
   23    89te : 2nd hexachord P0/1st hexachord I3
 complete chromatic scale
Retrograde-inversional combinatoriality is a lack of shared pitches between the hexachords of a row and its retrograde-inversion.

Babbitt also described the semi-combinatorial row and the all-combinatorial row, the latter being a row which is combinatorial with any of its derivations and their transpositions.
Semi-combinatorial sets are sets whose hexachords are capable of forming an aggregate with one of its basic transformations (R, I, RI) transposed. There are thirteen hexachords that are semi-combinatorial by inversion only.
 (0)  0 1 2 3 4 6 // e t 9 8 7 5
 (1)  0 1 2 3 5 7 // e t 9 8 6 4
 (2)  0 1 2 3 6 7 // e t 9 8 5 4
 (3)  0 1 2 4 5 8 // e t 9 7 6 3
 (4)  0 1 2 4 6 8 // e t 9 7 5 3
 (5)  0 1 2 5 7 8 // e t 9 6 4 3
 (6)  0 1 3 4 6 9 // e t 8 7 5 2
 (7)  0 1 3 5 7 9 // e t 8 6 4 2
 (8)  0 1 3 5 8 9 // 7 6 4 2 e t
 (9)  0 1 3 6 7 9 // e t 8 5 4 2
 (10) 0 1 4 5 6 8 // 3 2 e t 9 7
 (11) 0 2 3 4 6 8 // 1 e t 9 7 5
 (12) 0 2 3 5 7 9 // 1 e t 8 6 4
Any hexachord which contains a zero in its interval vector possesses transpositional combinatoriality (in other words: to achieve combinatoriality a hexachord cannot be transposed by an interval equaling a note it contains). For example, there is one hexachord which is combinatorial by transposition (T6):
 (0) 0 1 3 4 5 8 // 6 7 9 t e 2
Neither hexachord contains tritones.

All-combinatorial sets are sets whose hexachords are capable of forming an aggregate with any of its basic transformations transposed.
There are six source sets, or basic hexachordally all-combinatorial sets, each hexachord of which may be reordered within itself:
 (A)  0 1 2 3 4 5 // 6 7 8 9 t e
 (B)  0 2 3 4 5 7 // 6 8 9 t e 1
 (C)  0 2 4 5 7 9 // 6 8 t e 1 3
 (D)  0 1 2 6 7 8 // 3 4 5 9 t e
 (E)  0 1 4 5 8 9 // 2 3 6 7 t e
 (F)  0 2 4 6 8 t // 1 3 5 7 9 e

Note: t = 10, e = 11.

Because the first three sets (A, B, and C) each satisfy all four criteria for just one transpositional value, set D satisfies them for two transpositional values, E for three values, and F, for six transpositions, Babbitt designates these four groups as "first-order", "second-order", "third-order", and "sixth-order" all-combinatorial hexachords, respectively. Notice that the first set, set "A," is the first six notes of an ascending chromatic scale, and that the last set, set "F," is a whole-tone scale.

Combinatoriality may be used to create an aggregate of all twelve tones, though the term often refers simply to combinatorial rows stated together.

Hexachordal combinatoriality is a concept in post-tonal theory that describes the combination of hexachords, often used in reference to the music of the Second Viennese school. In music that consistently utilizes all twelve chromatic tones (particularly twelve-tone and serial music), the aggregate (collection of all 12 pitch classes) may be divided into two hexachords (collections of 6 pitches). This breaks the aggregate into two smaller pieces, thus making it easier to sequence notes, progress between rows or aggregates, and combine notes and aggregates.

Occasionally a hexachord may be combined with an inverted or transposed version of itself in a special case which will then result in the aggregate (complete set of 12 chromatic pitches).

A row (B=0: 0 6 8 5 7 e 4 3 9 t 1 2) used by Schoenberg may be divided into two hexachords:
 B E  F E F  A // D  C G  G B  C

When you invert the first hexachord and transpose it, the following hexachord, a reordering of the second hexachord, results:
 G  C B  D  C  G = D  C G  G B  C

Thus, when you superimpose the original hexachord 1 (P0) over the transposed inversion of hexachord 1 (I9 in this case), the entire collection of 12 pitches results. If you continued the rest of the transposed, inverted row (I9) and superimposed original hexachord 2, you would again have the full complement of 12 chromatic pitches.

Hexachordal combinatoriality is closely related to the theory of the 44 tropes created by Josef Matthias Hauer in 1921, although it seems that Hauer had no influence on Babbitt at all. Furthermore, there is little proof suggesting that Hauer had extensive knowledge about the inversional properties of the tropes earlier than 1942 at least. The earliest records on combinatorial relations of hexachords, however, can be found amongst the theoretical writings of the Austrian composer and music theorist Othmar Steinbauer. He undertook elaborate studies on the trope system in the early 1930s which are documented in an unpublished typescript Klang- und Meloslehre (1932). Steinbauer's materials dated between 1932 and 1934 contain comprehensive data on combinatorial trichords, tetrachords and hexachords including semi-combinatorial and all-combinatorial sets. They may therefore be the earliest records in music history. A compilation of Steinbauer's morphological material has in parts become publicly available in 1960 with his script Lehrbuch der Klangreihenkomposition (author's edition) and was reprinted in 2001.

Trichordal combinatoriality
Trichordal combinatoriality is a row's ability to form aggregates through the combination of trichords. "Trichordal combinatoriality involves the simultaneous presentation of four rows in parcels of three pcs." The existence of trichordal combinatoriality, or any other form, in a row does not preclude the existence of other forms of combinatoriality (at the least trivial hexachordal combinatoriality exists between every row form and its retrograde). All trichordally derived rows possess trichordal combinatoriality.

Notes

Sources

Hexachords
Twelve-tone technique

Combinatoriality


براء الزعيم ممثل سوري من مواليد دمشق وهو ابن الممثل وفيق الزعيم.

أعماله

المسلسلات

 الياسمين والاسمنت
 كوم الحجر
 باب الحارة 3-4-5-6-9 بدور الحكيم حمزة
 مواسم الخطر
 موعد مع المطر
 ليالي الصالحية بدور حاتم
 ما بتخلص حكايتنا
 الزعيم بدور سالم ابن أبو الذهب
 الغربال 1-2
 طاحون الشر
 حمام شامي
 الأميمي
 دنيا
 بواب الريح
 في ظروف غامضة
 خاتون 1-2 بدور خليل
زقاق الجن بدور فياض

روابط إضافية
 صفحة براء الزعيم في قاعدة بيانات الأفلام العربية

روابط خارجية

مراجع

ممثلون من دمشق
مواليد في دمشق
ممثلون سوريون في القرن 21
ممثلو تلفزيون سوريون

براء الزعيم


Karaelbistan, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
30 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Belde iken belediye başkanlığı görevini yürüten kişiler aşağıdadır:

Coğrafya
İlçe merkezine sadece 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET

Elbistan'ın mahalleleri

Karaelbistan


Ohliger ist der Familienname folgender Personen:

 Hugo Ohliger (1920–1999), deutscher Architekt, Beamter und Politiker
 Lewis P. Ohliger (1843–1923), US-amerikanischer Politiker

Ohliger


Prirodoslovni muzej znanstvena je institucija s prirodopisnim zbirkama koja uključuje trenutačne i povijesne zapise o životinjama, biljkama, gljivama, ekosustavima, paleontologiji, itd.

Glavna uloga prirodnoslovnoga muzeja je pružiti znanstvenoj zajednici uzorke trenutačnih i povijesnih vrsta za njihovo istraživanje s ciljem poboljšanja našega razumijevanja prirodnoga svijeta. Neki muzeji imaju javne izložbe za dijeljenje ljepote i čudesa prirodnoga svijeta s javnošću; oni se nazivaju "javnim muzejima". Neki muzeji osim svojih primarnih zbirki sadrže i neprirodopisne zbirke, uglavnom povijesne, umjetničke ili znanstvene tematike.

Renesansni kabineta čudesa bile su privatne zbirke koje su obično uključivale egzotične primjerke prirodopisa, ponekad lažne, s drugim vrstama predmeta. Prvi prirodoslovni muzej moguće je bio onaj Conrada Gessnera, osnovan u Zürichu sredinom 16. stoljeća. Muséum national d'histoire naturelle osnovan u Parizu 1635. godine je bio prvi muzej koji je poprimio današnji oblik prirodoslovnoga muzeja. Rani prirodoslovni muzeji nudili su ograničenu dostupnost jer su uglavnom bili privatne zbirke ili u vlasništvu znanstvenih društava. Ashmolean Museum, otvoren 1863. godine, bio je prvi prirodoslovni muzej otvoren za javnost.

Liga naroda održala je 1934. godine u Madridu prvi Međunarodni muzeografski kongres (engleski: International Museography Congress). U Madridu je od 10. do 15. svibnja 1992. godine također održan prvi svjetski kongres o sačuvanju i održavanju prirodoslovnih zbirki (engleski: First World Congress on the Preservation and Conservation of Natural History Collections).

Prirodoslovni muzej u Hrvatskoj
 Hrvatski prirodoslovni muzej
 Prirodoslovni muzej i zoološki vrt grada Splita
 Prirodoslovni muzej Rijeka
 Prirodoslovni muzej Metković

Izvori

Vanjske poveznice

Vrste muzeja

Prirodoslovni muzej


was a town located in Yamato District, Fukuoka Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 16,943 and a density of 743.77 persons per km². The total area was 22.78 km².

On March 21, 2005, Yamato, along with the town of Mitsuhashi (also from Yamato District), was merged into the expanded city of Yanagawa.

History
The town was established as a village in 1907, and promoted to a town in 1952.

External links
 Yanagawa official website

Dissolved municipalities of Fukuoka Prefecture
Populated places established in 1907
Populated places disestablished in 2005
2005 disestablishments in Japan

Yamato, Fukuoka


İsmail Beşikçi (7 Ocak 1939, İskilip, Çorum), Türk sosyolog ve yazar. Özellikle Kürtler, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu ve Türkiye'de tek partili dönemine ait eserleriyle tanınır.

Özgeçmişi
İskilip'te ilkokulu okuduktan sonra Çorum Lisesi'ni bitirerek, 1962 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. 1965-1971 yılları arasında Erzurum'daki Atatürk Üniversitesi'nde asistanlık yaptı. Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi'nde sosyoloji asistanı iken aynı bölümde sosyoloji doçenti olan Orhan Türkdoğan tarafından, Marksist propaganda ve bölgecilik yaptığı gerekçesiyle ihbar edilen Dr. İsmail Beşikçi, 12 Mart 1971 döneminde sıkıyönetim mahkemelerinde yargılandı ve üniversite ile ilişiği kesildi. 1974 affıyla cezaevinden çıktı, daha sonra Kürt sorununu işleyen düşüncelerinden ötürü yargılandı.

Kürt sorunu üzerine araştırmaları ve yazılarıyla tanınan Beşikçi, sekiz kez cezaevine girip çıktı ve yaşamının 17 yılı cezaevinde geçti. 12 Eylül Darbesi'nden önce 1979'da cezaevine girer ve 1987'de serbest bırakılır ancak davalar bir türlü peşini bırakmaz. Bu davalardan giydiği hükümlerle 1999'a kadar tutuklu kalmıştır. 1999 yılında yapılan sınırlı yasal düzenleme sonucu tahliye olduğunda hakkında toplam 100 yıl hapis ve 10 milyar lira para cezası verilmiştir. İsmail Beşikçi'nin yayımlanan 36 kitabından 32'si Türkiye'de yasaklandı.

Atatürk Üniversitesi'nde asistanlığı döneminde doktora tezi olarak hazırladığı "Alikan Aşireti Üzerine Sosyolojik Bir İnceleme", alanında Türkiye'de yapılmış önemli sosyolojik bilimsel çalışmalardan biridir.

İsmail Beşikçi Sarı Hoca lakabıyla da tanınmaktadır.

Beşikçi'ye Boğaziçi Üniversitesi tarafından 2013 yılında fahri doktora verilmiştir. 2014 yılında Batı Ermenileri Kongresi ve Erivan Devlet Üniversitesi tarafından Ermeni Kırımı üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı Kevork Surenyants Nişanı aldı.

Eserleri

Türkçe
Türkçe yayımlanan eserlerinden bazıları şunlardır:
 Doğu Mitinglerinin Analizi, 1967
 Doğu Anadolu da Göçebe Kürt Aşiretlerinde Toplumsal Değişime, 1968
 Doğu'da Değişim ve Yapısal Sorunlar, 1969
 Doğu Anadolu'nun Düzeni, Sosyo-Ekonomik ve Etnik Temeller, 1969
 Bilim Yöntemi, 1977
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 1 Kürtlerin Mecburi İskanı, 1977
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 2 Türk Tarih Tezi, Güneş Dil Teorisi ve Kürt sorunu, 1978
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 3 Cumhuriyet Halk Fırkasının Tüzüğü ve Kürt Sorunu, 1978
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 4 Tunceli Kanunu (1935) ve Dersim Jenosidi
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 5 Orgenerâl Muğlalı Olayı, Otuzüç Kurşun
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 6 Cumhuriyet Halk Fırkası'nın Programı (1931) ve Kürt Sorunu
 Bilim Yöntemi, Türkiye'deki Uygulama 7 Kürdistan Üzerinde Emperyalist Bölüşüm Mücadelesi 1915-1925 I.Cilt (Bu eser yalnızca 1 cilt olarak yayınlanabilmiştir)
 Devletlerarası Sömürge Kürdistan, 1990
 Bilim, Resmi Ideoloji, Devlet, Demokrasi ve Kürt Sorunu, 1990
 Bir Aydın, Bir Örgüt ve Kürt Sorunu, 1990
 Savunmalar, 1991
 Hayali Kürdistanın Dirilişi
 Bilincin Yükselişi
 Başkaldırının Koşulları
 Zihnimizdeki Karakolların Yıkılması, Yargılanma Süreçleri ve Özgürleşme
 Kürt Aydını Üzerine Düşünceler

Almanca
 Kurdistan - Internationale Kolonie, 1991
 Wir wollen frei und Kurden sein - Brief an die UNESCO, 2002

Hakkında yayımlanan kitaplar
Türkçe
Tersinden Kemalizm: İsmail Beşikçi Eleştirisi - Alevilik, Din, Ulus, Bilim ve Politika Üzerine (Demir Küçükaydın) (2004) ISBN 9799756204015
Antikürdolojiden Kürdolojiye Giden Yol ve İsmail Beşikçi (M. Malmısanij) (2010) ISBN 9789756278499
İsmail Beşikçi (Barış Ünlü, Ozan Değer) (2011) ISBN 9789750508653
İsmail Beşikçi ve İfade Özgürlüğü (Mahmut Konuk, Sait Çetinoğlu) (2013) ISBN 9786055580445
Kürtçe
İsmail Beşikçi (Roşan Lezgin) (2008)

Ödülleri
 2012 - Uluslararası Hrant Dink Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İsmail Beşikçi Belgeseli (Yön:Ahmet Soner)
 BBC Türkçe söyleşisi
 Milliyet Gazetesi'nde çıkan bir söyleşi

1939 doğumlular
İskilip doğumlular
Yaşayan insanlar
Türk sosyologlar
Türk yazarlar
Türk marksistler
Ermeni Soykırımı iddialarını kabul edenler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler

İsmail Beşikçi


LRN may refer to:

 Laboratory Response Network, a collaborative effort of the U.S. Centers for Disease Control and Prevention and the Association of Public Health Laboratories
 Land Rights News, the longest-running Aboriginal Australian newspaper, published by the Central and Northern Land Councils
 Lateral reticular nucleus, a nucleus of the medulla oblongata involved with co-ordinating baroreceptor signals to control arterial blood pressure
 Lead round nose, a type of bullet
 Legislative route number, a designation for a highway defined by laws passed in a state legislature
 Location Routing Number, a ten digit phone number used to route phone calls between two telephone exchanges
 LORAN, a terrestrial radio navigation system originally known as LRN for Loomis Radio Navigation
 LRN (company), an ethics compliance and education company
 Luminous red nova,  a stellar explosion thought to be caused by the merger of two stars

LRN


İt, Athena grubunun 2006 yılında Pasaj Müzik etiketi ile çıkarttığı albüm. Albümde ilk şarkı olan Köpek, Nirvana grubunun Breed şarkısının Türkçe sözlü düzenlemesidir. Ayrıca albüm Kurt Cobain'in anısına ithaf edilmiştir.

Parça listesi
 Köpek
 5 Karış
 Masum Kalamayız
 Kayıp
 Yalan (Akustik Versiyon)

Rock albümleri
Athena albümleri
2006 albümleri
Türkçe albümler

İt (albüm)


Biserica evanghelică din Vulcan este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Vulcan, comuna Apold. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 115227.03.

Localitatea
Vulcan, mai demult Vâlcandorf, Vâlcândorf, Vălcăndorf, Vâlcindorf, Volcan (în dialectul săsesc Wulkenderf, Vulkendref, Vulkndref, în germană Wolkendorf, în maghiară Volkány) este un sat în comuna Apold din județul Mureș, Transilvania, România.

Biserica
Biserica a fost edificată la începutul secolului al XIV-lea (cca 1300), ca bazilică romanică (se păstrează tabernaculul pe peretele de nord) și fortificată la începutul secolului al XVI-lea (1500-1520). Biserica din Vulcan a avut o orgă construită în anul 1908 de Carl Einschenk. În primăvara anului 2002, când tavanul casetat al bisericii a fost demontat de către reprezentanți ai Consistoriului și mutat la Sibiu, orga era încă acolo. În iulie 2003, orga nu mai era acolo. Pare să fi fost dezmembrată foarte atent, nu au existat semne de devastare.

Dezafectată cultului, biserica evanghelică din Vulcan se află într-o stare avansată de degradare: fundațiile sunt instabile datorită pantei și a terenului lutos, alunecos. Zidurile sunt fisurate și crăpate în partea sudică, unde panta are un unghi mai mare. Stratul de tencuială vechi, estimativ din secolul al XVIII-lea, prezintă numeroase fisuri și crăpături.

Note

Bibliografie
Asociația Mioritics cu suportul financiar al Deutsche Welterbe Stiftung:
După texte elaborate de: Vladimir Agrigoroaei, Valentin Sălăgeanu, Luiza Zamora, Laura Jiga Iliescu, Ana Maria Gruia.
După ilustrații executate de: Radu Oltean, Laurențiu Raicu, Florin Jude.
Anghel Gheorghe, Fortificații medievale din piatră, secolele XII-XVI, Cluj Napoca, 1986.
Crîngaci Maria-Emilia, Bazilici romanice din regiunea Sibiului în Analele Asociației a Tinerilor Istorici din Moldova, Ed. Pontas, Chișinău, 2001.
Juliana Fabritius-Dancu, Cetăți țărănești săsești din Transilvania, în Revista Transilvania, Sibiu, 19.
 Hermann Fabini. Universul cetăților bisericești din Transilvania. Sibiu: Editura Monumenta, 2009, 279 p.
Iambor Petre, Așezări fortificate din Transilvania (sec. IX-XIII), Cluj-Napoca, 2005.
Thomas Nägler, Așezarea sașilor în Transilvania, Editura Kriterion, București, 1992.
Adrian Andrei Rusu, Castelarea carpatica, Editura MEGA, Cluj-Napoca, 2005.
George Oprescu, Bisericile, cetăți ale sașilor din Ardeal, Editura Academiei, București, 1956.
Țiplic Ioan-Marian, Organizarea defensivă a Transilvaniei în evul mediu (secolele X-XIV), Editura Militară, București, 2006.

Vezi și
 Vulcan, Mureș

Imagini din exterior

Imagini din interior

Monumente istorice din județul Mureș
Biserici din județul Mureș
Biserici fortificate din Transilvania
Biserici evanghelice de confesiune augustană din România
Biserici din secolul al XVI-lea din România

Biserica medievală din Vulcan


The Calabash Nebula, also known as the Rotten Egg Nebula or by its technical name OH 231.84 +4.22, is a protoplanetary nebula (PPN) 1.4 light years (13 Pm) long and located some 5,000 light years (47 Em) from Earth in the constellation Puppis. The name "Calabash Nebula" was first proposed in 1989 in an early paper on its expected nebular dynamics, based on the nebula's appearance.
The Calabash is almost certainly a member of the open cluster Messier 46, as it has the same distance, radial velocity, and proper motion. The central star is QX Puppis, a binary composed of a very cool Mira variable and an A-type main-sequence star.

Description
Violent gas collisions that produced supersonic shock fronts in a dying star are seen in a detailed image from NASA's Hubble Space Telescope.

The object is sometimes called the Rotten Egg Nebula as it contains a relatively large amount of sulphur.  The densest parts of the nebula are composed of material ejected recently by the central star and accelerated in opposite directions. This material, shown as yellow in the image, is zooming away at speeds up to one and a half million kilometers per hour (one million miles per hour). Most of the star's original mass is now contained in these bipolar gas structures.

A team of Spanish and US astronomers used NASA's Hubble Space Telescope to study how the gas stream rams into the surrounding material, shown in blue. They believe that such interactions dominate the formation process in planetary nebulae. Due to the high speed of the gas, shock-fronts are formed on impact and heat the surrounding gases. Although computer calculations had predicted the existence and structure of such shocks for some time, previous observations had not been able to prove the theory.

This new Hubble image used filters that only let through light from ionized hydrogen and nitrogen atoms. Astronomers were able to distinguish the warmest parts of the gas heated by the violent shocks and found that they form a complex double-bubble shape. The bright yellow-orange colors in the picture show how dense, high-speed gas is flowing from the star, like supersonic speeding bullets ripping through a medium in opposite directions. The central star itself is hidden in the dusty band at the center.

Much of the gas flow observed today seems to stem from a sudden acceleration that took place about 800 years ago. Astronomers believe that 1,000 years from now, the Calabash Nebula will become a fully developed planetary nebula.

Ground-based imagery

In wide field images, the Calabash nebula is visible near the bright planetary nebula NGC 2438 in deep photographs. Although the Calabash Nebula is at the same distance as M46, NGC 2438 is a larger object in the foreground.

Notes

Radius = distance × sin(angular size / 2) = 5 kly * sin(1 / 2) = 0.7 ly
9.47 apparent magnitude - 5 * (log10(1,500 pc distance) - 1) = -1.4 absolute magnitude

References

Sources

External links

PIA04228: Rotten Egg Nebula, NASA Planetary Photojournal
 The Rotten Egg Planetary Nebula, APOD 1999 November 1
The Making of the Rotten Egg Nebula, APOD 2001 September 3
 Calabash Nebula at Constellation Guide
Calabash Nebula imaged and interpreted by Bo Reipurth at the European Southern Observatory in 1987

Protoplanetary nebulae
Puppis
Mira variables
M-type giants
A-type main-sequence stars
Puppis, QX
Binary stars

Calabash Nebula


La Required Navigation Performance (RNP) est une catégorie de la PBN (Performance Based Navigation) permettant à un aéronef de suivre une trajectoire en 2D ou 3D.

Précision de navigation
Les systèmes RNP et RNAV sont très ressemblants. La différence entre ces deux systèmes est le système de surveillance de la performance et d'alerte. Un aéronef ne disposant pas d'un tel système n'est pas éligible à l'usage des routes et approches RNP.

L'appareil donne une estimation de l'erreur de position : l'ANP (Actual Navigation Performance). Si l'ANP dépasse la RNP alors le système avertit l'équipage.

La valeur associée à la RNP indique la précision de navigation requise. La norme RNP 4 signifie que la position indiquée de l'avion doit être dans un rayon de  autour de la position réelle de l'avion. La norme RNP 0.3 correspond à un rayon de 0.3 NM. Notons que la norme RNP 10 est en réalité une norme RNAV 10 qui n'a pas été renommée pour éviter d'importants coûts à certains pays qui avaient noté RNP 10 aux débuts de la navigation basée sur la performance. Un aéronef dont l'ANP est inférieure à la RNP demandée peut donc naviguer en sécurité.

Notes et références

Navigation aérienne
Radionavigation
Aéronautique

Required Navigation Performance


يرجع تاريخ ألعاب الفيديو إلى أوائل أنبوب أشعة الكاثود القائم على أنظمة دفاع صاروخية في أواخر الأربعينيات، هذه البرامج في وقت لاحق ترجمت أخرى بسيطة في مباريات خلال الخمسينيات. وبحلول أواخر الخمسينيات والستينيات من خلال المزيد من ألعاب الكمبيوتر وضعت (في الغالب على الحواسيب الرئيسية)، والزيادة التدريجية في التطور والتعقيد. بعد هذه الفترة، وألعاب الفيديو تختلف في مختلف الصفات: الممرات، المعالجة، والألعاب المحمولة في وقت لاحق.

أول لعبة فيديو مجدية تجاريا كانت كمبيوتر الفضاء في عام 1971، التي أسست صناعة ترفيه جديدة في أواخر السبعينيات داخل الولايات المتحدة واليابان وأوروبا.

ومرت عدة حوادث وتحديات لصناعة الألعاب، أول حادثة وقعت في عام 1977 عندما اضطرت الشركات لبيع النظم القديمة البالية في السوق. بعد ستَ سنوات، وقعت حادثة أكبر وأشهر. تسببت في انتشار ألعاب الفيديو في السوق وأدت إلى حدوث انهيار كامل في صناعة الألعاب في جميع أنحاء العالم، وأدت إلى تحول هيمنة السوق من أمريكا الشمالية إلى اليابان بسبب جهود شركة نينتندو ونجاح جهاز الـ NES.

واستمرت الشركات اليابانية في الهيمنة عليها كـ: سيجا وسوني بجهاز بلايستيشن. على الرغم من عدة محاولات تمت عن طريق شركات أمريكا الشمالية وأوروبا، من خلال الجيل الرابع من ألعاب الفيديو، ومشاريع من شأنها الفشل في نهاية المطاف. بقي الوضع كما هو حتى الجيل السادس من ألعاب الفيديو عندما بدأ ظهور أنظمة الألعاب الناجحة من شركات غير يابانية مع شركة مايكروسوفت وجهاز اكس بوكس.

وتعتبر الآن صناعة الألعاب أكثر الصناعات الترفيهية جلبا للأموال في العالم.

ألعاب الفيديو
أصبحت ألعاب الفيديو الإلكترونية تشكل جزءًا لا يتجزأ من حياة الأطفال والمراهقين والشباب. وبدأت ألعاب الفيديو قبل 30 عامًا بداية بسيطة، تعتمد على الرسوم المتحركة الظريفة، وحققت نجاحاً كبيراً بسبب جاذبيتها وقدرتها على الترفيه والتسلية. حتى وصلت في السنوات الأخيرة إلى مستوى هائل من التطوير التقني، الذي يمزج بين التأثير البصري والصوتي والحركي، والمحاكاة والتفاعل مع الحركة البشرية لاسلكيًا، وأصبح التصوير التلفزيوني ممزوجًا مع الرسوم المتحركة، مما جعل اللاعب يحس بأنه يعيش عالمًا حقيقيًا داخل تلك اللعبة.

أصبحت صناعة ألعاب الفيديو صناعة كبرى، تسيطر على أسواقها بضع شركات أساسية، عبر أجهزتها المتطورة لتشغيل الألعاب. تنوعت وسائل ألعاب الفيديو وتعددت، بين الثابتة والمحمولة، الصغيرة والكبيرة، السلكية واللاسلكية، وكذلك ألعاب الهاتف الجوال بطرازاته وتقنياته وأجياله المختلفة، فضلاً عن اللعب الجماعي عبر الإنترنت مع أناس لا تعرفهم من مختلف أنحاء العالم. وقد أصبحت هناك مئات الشركات الصغيرة والكبيرة التي تنتج الألعاب بمختلف تخصصاتها ومجالاتها، سواءً المخصصة لأطفال ما قبل المدرسة، وحتى تلك الألعاب المخصصة للكبار، المحظور تداولها واللعب بها لمن هم دون 18 عاماً حسب الأنظمة الغربية.

انظر أيضًا
 انهيار ألعاب الفيديو 1983

مراجع

تاريخ التقنية
تاريخ الحوسبة

تاريخ ألعاب الفيديو


Ra ile aşağıdakilerden herhangi biri kastedilmiş olabilir:

Adlar ve unvanlar
 Ra, Mısır mitolojisinde güneş tanrısı.
 Rā, Māori dilinde = güneş.
 Ra I ve Ra II, bkn. Thor Heyerdahl

Tıp
 RA yani romatoid artrit, bir otoimmün bozukluk.

Sanat ve eğlence

 Ra (ABD grubu), Amerikalı rock grubu
 Ra (Norveçli grup), Norveçli psytrance grubu
 Ra, Yıldız Geçidi filmindeki kurgusal karakter.

Yerleşim yerleri
 Ra, Fiji, Fiji
 Ra (veya Rah), Vanuatu

Harflar

 ﺭ — rāʾ, Arap alfabesi

 Ռ — ṙa, Ermeni alfabesi

 र, ड़', ढ़, र्ह — Devanagari = ra, ṛa veya rha

Semboller
 Ra bkn. radyum

 .ra, bkn. RealAudio

Ra (anlam ayrımı)


Tomoyuki Sakai (født 29. juni 1979) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|2000||1||0
|-
!Total||1||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Tomoyuki Sakai


Nelly Alves de Almeida (Jaraguá, 1.º de outubro de 1916 – Goiânia, 5 de dezembro de 1999) foi uma escritora e professora brasileira. Junto com Rosarita Fleury e Ana Braga Machado Gontijo, fundou a Academia Feminina de Letras e Artes de Goiás em 1969–1970.

Biografia
Fez os primeiros estudos no Colégio Santana de Goiás. Bacharelou-se em Línguas Neolatinas pela UCG, dedicando-se ao magistério. Membro titular e cofundador da Academia Feminina de Letras e Artes de Goiás (AFLAG), tomou posse na AFLAG em 9 de novembro de 1970. Seu currículo e um trabalho, em área literária, estão publicados no Anuário 1970. Acadêmica atuante, participou de quase todos os anuários, com crônicas ou trabalhos de análise filológica, atividade em que se especializou, ao longo de sua vida. Faz parte do Museu de Imagem e Som da AFLAG. Foi vice-presidente da Academia até 1994, quando, por problemas de saúde, afastou-se da Diretoria.

Foi membro da União Brasileira de Escritores - Seção de Goiás, da Academia Goiana de Letras, da Associação Goiana de Imprensa e do Instituto Histórico e Geográfico de Goiás. Recebeu inúmeros diplomas, medalhas e troféus, que se encontram em seu memorial, na AFLAG. Emprestou seu nome a auditórios, salas e bibliotecas.

Escritores de Goiás

Nascidos em 1913
Mortos em 1999
Naturais de Jaraguá (Goiás)

Nelly Alves de Almeida


අන්තර් ජනන ක්‍රියාවලි යනු පෘථිවි අභ්‍යන්තරයේ හට ගන්නා ක්‍රියාවලීන් ය. එනම්, භූ තැටි කාරක ක්‍රියාවලිය හා භූ කම්පන,යමහල් ක්‍රියාවලිය,භූ චලන ආදීය යි.

අන්තර් ජනන ක්‍රියාවලි


Le congrès universel d'espéranto de 1926 est le  congrès universel d'espéranto, organisé en août 1926, à Édimbourg en Écosse.

Contexte

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Congrès mondial d'espéranto

1926
Espéranto au Royaume-Uni
Édimbourg
1926 en Écosse

Congrès universel d'espéranto de 1926


St. Vincent's-St. Stephen's-Peter's River est une municipalité située dans la province de Terre-Neuve-et-Labrador, dans le sud-est de Terre-Neuve.

Histoire

Économie

Géographie

Démographie

Notes et références

Ville à Terre-Neuve-et-Labrador


Georges Jacques Danton (26 Ekim 1759 - 5 Nisan 1794), Fransız Devrimi'nin en önemli kişiliklerinden biri olan avukat ve politikacı. Devrimin başlangıcındaki rolü tartışmalı olan Danton'u; birçok tarihçi "Fransız monarşisinin yıkılmasında ve Birinci Fransız Cumhuriyeti'nin kuruluşunda baş güç" olarak tanımlıyor.

Danton, Jakobenler kulübünde yer almış, kralın idamına evet oyu kullanmıştır. Danton, Robespierre ile Jakobenler kulübünün üyesi iken, "bu kadar terör fazla" diyerek Desmoulins ile birlikte insaflılar grubunu kurmuştur. Aralarında birçok memnuniyetsizin de bulunduğu bu grup, Robespierre tarafından ezilmiştir. Yargılamada hatiplik yeteneğini kullanarak savcıları halk karşısında iyice köşeye sıkıştırmış, ardından mahkeme heyeti davayı halka kapalı biçimde birkaç gün daha sürdürdükten sonra onu idama mahkûm etmiştir. Mahkeme yargılama sırasında bir Hint kumpanyası davasındaki yolsuzlukla insaflıların davasını birleştirmiştir.

Erken dönemi
Danton, Arcis-sur-Aube'de (Kuzeydoğu Fransa'da Champagne'de) saygın ama zengin olmayan bir avukat olan Jacques Danton ve Mary Camus'ün çocuğu olarak dünyaya geldi. Bebekken bir boğa tarafından saldırıya uğradı ve domuzlar tarafından ezildi, bu da çiçek hastalığı ile birlikte yüzünün şeklinin bozulmasına ve yaralanmasına neden oldu. Başlangıçta Sézanne'deki okula gitti ve on üç yaşında Troyes'deki ruhban okuluna girmek için ailesinin evini terk etti. Troyes'de okula devam ederken, sınıf arkadaşı ve dostu Jules-François Paré'nin ceza olarak ellerine vurulması gerekiyordu, ancak Danton arkadaşını savundu ve sınıfta fiziksel cezaya karşı çıktı. Danton o kadar ikna edici bir şekilde konuştu ki okul müdürü uygulamayı yasaklamaya karar verdi. 1780'de Paris'e yerleşti ve burada katip oldu. 1784'te hukuk okumaya başladı ve 1787'de Conseil du Roi'ye üye oldu. Antoinette Gabrielle Charpentier (6 Ocak 1760 - 10 Şubat 1793) ile 14 Haziran 1787'de Saint-Germain l'Auxerrois kilisesinde evlendi. Çift, Left Bank'ın kalbinde (Café Procope yakınında) altı odalı bir dairede yaşıyordu ve üç oğulları vardı:

 François, Mayıs 1788'de doğdu, 24 Nisan 1789'da bebeklik döneminde öldü.
 Antoine, 18 Haziran 1790'da doğdu, 14 Haziran 1858'de öldü.
 François Georges, 2 Şubat 1792'de doğdu, 18 Haziran 1848'de öldü.

Devrim
Danton, Bastille'in basıldığı gün olan 14 Temmuz 1789'dan itibaren Cordeliers Muhafızları'nda gönüllü oldu. O ve bölgesi, Ulusal Muhafızlar Komutanı Marquis de LaFayette ve geçici belediye başkanı Jean Sylvain Bailly'ye karşı çıktı. Ekim ayının başlarında, (Cordeliers Manastırı çevresinde) bölümünün başkanı ve komün vekili seçildi.

Rue de Cordeliers'deki evi, mahalleden birçok kişiye açıktı. Köşede yaşayan Danton, Desmoulins ve Marat, yakınlardaki Cafe Procope'u buluşma yeri olarak kullandılar. Danton Marat'ı korudu ve Mart 1790'da LaFayette, Danton'ın tutuklanmasını emretti. Paris Komünü 48 bölüme ayrıldı ve ayrı ayrı toplanmasına izin verildi. Danton, Paris'teki bir yeni yerleşim tarafından görevden alındı.

Terör Dönemi
6 Eylül'de Danton, hiçbir komiteye katılmayacağını, ancak hepsini destekleyeceğini söyleyerek Kamu Güvenliği Komitesi'ne katılmayı reddetti. Kamu Güvenliği Komitesi'nin emirlerine direnebilecek istikrarlı bir hükûmete ihtiyaç olduğuna inanıyordu. 10 Ekim'de, birkaç haftadır tehlikeli bir şekilde hasta olan Danton, siyaseti bıraktı ve yargılanmaya başlandığından beri Kraliçe Marie Antoinette'e acıyan 16 yaşındaki karısıyla Arcis-sur-Aube'ye doğru yola çıktı. François Chabot'un tutuklanmasının ardından 18 Kasım'da Edme-Bonaventure Courtois, Danton'u siyasette yeniden rol oynamak için Paris'e geri dönmeye çağırdı.

22 Kasım'da Danton, dini zulme saldırdı ve insan yaşamında kanaatkârlık talep etti. Jacques-René Hébert'e saldırarak Terör'ü zayıflatmaya çalıştı. 3 Aralık'ta Robespierre, Jakoben kulübündeki Danton'u İsviçre'ye göç etme niyetiyle bir hastalık numarası yapmakla suçladı ve Danton'un erdemini değil, kusurlarını çok sık gösterdiğini ilan etti. Robespierre saldırısında durduruldu. Danton için gök gürültülü alkışların ardından toplantı kapatıldı. Danton, devrimci dürtüyü kırmaya kesinlikle niyeti olmadığını savundu.

Kaynakça

1759 doğumlular
1794 yılında ölenler
Fransız avukatlar
18. yüzyıl Fransız siyasetçileri
Fransız Devrimi'nde kişiler
Terör Dönemi'nde kişiler
İdam edilmiş Fransızlar
Başı kesilerek idam edilmiş kişiler

Georges Jacques Danton


Johann Baptist Stahl (; * 20. Juni 1869 in Oberbetschdorf; † 31. Januar 1932 in Keuchingen) war ein elsässischer Porzellanbildhauer und Erfinder des Phanolith.

Leben
Stahl war Sohn des Louis Stahl (* 1843) und Anna Maria Braun (* 1841). Er war ab 1896 mit Angela Bausch verheiratet. Stahl wuchs in der traditionellen elsässischen Töpferei der Familie auf. Seine Studien der Keramik und Bildhauerei führten ihn ins nahe gelegene Straßburg und nach Höhr-Grenzhausen. Mit seinen feinen Porzellanreliefs errang er einen Grand Prix auf der Weltausstellung 1900 in Paris.
Johann Baptist Stahl schuf sein Werk als Beschäftigter der Steingut- und Porzellanfabrik Villeroy & Boch in Mettlach. Er leitete dort die Zeichenschule und war Leiter der Werkstatt der Modelleure. Sein Sohn Hans (* 22. November 1898; † 13. Januar 1978) folgte ihm in dieser Position nach.

Werk
Stahl schuf ein umfangreiches Werk keramischer Reliefkunst von etwa 300 Objekten. Ausgehend von ländlichen Themen und Darstellungen der griechischen Mythologie entwickelten sich seine Arbeiten zu eigenen Schöpfungen des Jugendstils. Seine weißen, transluzenten Figurenreliefs lassen den blauen oder grünlichen Porzellanuntergrund durchscheinen. Um die dreidimensionale Illusion zu verstärken, moduliert er diese Transparenz und erreicht hierdurch malerische Tiefenwirkung. Dunklere Bereiche des Reliefbildes erwecken den Eindruck von Schatten und eines in die Tiefe gehenden Hintergrunds. Andere Bereiche des Reliefs erscheinen in einem strahlenden Weiß, als ob die Szene von einem Licht beschienen würde. Diese einzigartige Verschmelzung von plastischem Reliefbild und malerisch-durchscheinendem Hintergrundbild erhielt die Bezeichnung Phanolith, durchscheinender Stein.

Johann Baptist Stahl erreicht hierin Meisterschaft als Porzellankünstler im sogenannten Pâte-sur-Pâte-Stil. Präzise Bleistift- und Tuschezeichnungen dienten Johann Baptist Stahl als Vorbereitung zu seinen Porzellanarbeiten. Von einigen seiner Objekte existieren kolorierte Werkstattsreinzeichnungen.
Sie wurden Ende des Zweiten Weltkrieges von seinem Enkel Erich Stahl (* 24. März 1931; † 10. Februar 2018) aus dem Schutt des Fabrikgebäudes von Villeroy & Boch gesichert.

Rezeption
Am 10. November 2019 wurde eine Folge der Sendung Lieb & Teuer des NDR ausgestrahlt, die von Janin Ullmann moderiert und im Schloss Reinbek gedreht wurde. Darin wurde mit dem Kunsthistoriker Wilhelm Hornbostel ein Wandbild aus Phanolith besprochen, das einen Mädchenkopf zeigt, von Johann Baptist Stahl entworfen wurde und in der Manufaktur Villeroy und Boch in Mettlach um 1900 entstand.

Weblinks
  im Mettlach-Buch
 Werkverzeichnis Johann Baptist Stahl

Einzelnachweise

Bildhauer (Deutschland)
Keramiker
Porzellanbildner
Person (Elsass)
Deutscher
Geboren 1869
Gestorben 1932
Mann

Johann Baptist Stahl


El FC Callatis Mangalia es un club de fútbol rumano de la ciudad de Mangalia, fundado en 1963. El equipo disputa sus partidos como local en el Stadionul Central y juega en la Liga II.

Palmarés

Liga III:
Campeón (5): 1983–84, 1987–88, 1989–90, 1998–99, 2010–11
Subcampeón (1): 2001–02

Enlaces externos
Sitio del club en la web de la ciudad

Equipos de fútbol fundados en 1963
Equipos de fútbol de Rumania

FC Callatis Mangalia


Tónlistarhátíðin Við Djúpið var fyrst haldin á Ísafirði og nágrenni 2003. Hún var stofnuð af Guðrúnu Birgisdóttur, flautuleikara, og Pétri Jónassyni, gítarleikara. Hátíðin samanstóð frá upphafi af sumarnámskeiðum fyrir lengra komna tónlistarnemendur og tónleikahaldi. Þungamiðja tónlistarhátíðarinnar er á Ísafirði en tónleikahald var áður líka í Bolungarvík, Flateyri, Súðavík og víðar. Lengst af hefur Greipur Gíslason verið í forsvari hátíðarinnar, fyrst ásamt Tinnu Þorsteinsdóttur, píanóleikara, og síðar Danýju Arnalds, píanóleikara og -kennara, organista og kórstjóra.

Hátíðin og dagskrá hennar vakti mikla athygli um árabil og námskeiðin voru eftirsótt. Rás 1 hljóðritaði marga tónleika hátíðarinnar og sendi einnig út beint.

Fyrstu árin (2003–5)

Í kjölfar fjárveitingar úr Menningarborgarsjóði og smá umhugsun stóðu Guðrún Birgisdóttir og Pétur Jónasson fyrst fyrir tónlistarhátíð við Djúpið. Þau vildu leggja áherslu á gott samstarf við heimamenn og stofnuð til samtals við tónlistarskólana á Ísafirði og í Bolungarvík og Listaskóla Rögnvaldar Ólafssonar. Þau lögðu líka áherslu á að tengjast náttúrunni, efna til gönguferða og fleira. Auk Guðrúnar og Péturs komu Martial Nardeau, Ólafur Kjartan Sigurðsson og heiðursgesturinn Jónas Ingimundarson fram á fyrstu hátíðinni auk þess að kenna á námskeiðunum.

Árið eftir var talið í 2. tónlistarhátíðina Við Djúpið. Guðrún og Pétur í fararbroddi en nú með Jóhönnu Linnet, Árna Heiðari Karlssyni og Halldóri Haraldssyni sem var heiðursgestur.

Það dróg til tíðinda í sögu hátíðarinnar árið 2005 þegar hún var færð framar í júní en áður og þannig vera í samstarfi við Listahátíð í Reykjavík. Fram að því hafði hátíðin verið haldin í kringum sumarsólstöður.

2006–8
Árið 2006 höfðu heimamenn á Ísafirði milligöngu um að fá Tinnu Þorsteinsdóttur, píanóleikara til liðs við hátíðina sem listrænan stjórnanda í kjölfar þess að frumkvöðlarnir Guðrún og Pétur sögðu skilið við verkefnið. Greipur Gíslason var svo fenginn til að starfa við hlið Tinnu sem framkvæmdastjóri.

Fyrsta ár þeirra við stjórnvölin var hátíðin mjög hefðbundin. Guðrún Birgisdóttir mætti til leiks og kenndi á flautu, Sigrún Hjálmtýsdóttir og Anna Guðný Guðmundsdóttir kenndu söng og Peter Máté kenndi á píanó. Öll komu þau fram á tónlekum á hátíðinni auk Tinnu sjálfrar og tríósins Flís. Með þáttöku þeirra má segja að sleginn hafi verið nýr tónn í skipulagningu hátíðarinnar.

Öðruvísi tónlist og hádegistónleikar 2007
5. tónlistarhátíðin Við Djúpið, 2007, sker sig úr meðal hátíðanna fram að því. Breidd tónlistarinnar er meiri og boðið upp á fjölbreyttari námskeið. Evan Ziporyn frá Bandaríkjunum kenndi Gamelan-tónlist ásamt konu sinni Christine Southworth. Þau stöldruðu svo við í Reykjavík á heimleið og héldu einnig tónleika þar. Davíð Þór Jónsson kenndi spunapíanóleik á vinsælu námskeiði og hélt eftirminnilega tónleika.

Við Djúpið og Háskólasetur Vestfjarða efna sumarið 2007 í fyrsta sinn til hádegistónleikaraðar. Tónleikarnir voru haldnir í nýbyggðu anddyri Grunnskólans á Ísafirði við Aðalstræti. Þar komu fram fyrsta árið Davíð Þór annarsvegar og ATON hinsvegar. Hádegistónleikarnir voru eftir þetta fastur liður í dagskrá hátíðarinnar, allt fram á síðasta ár hennar. Oftast í grunnskólanum en einnig í Ísafjarðarkirkju og árið 2008 alfarið í Bryggjusal Edinborgarhússins.

Á hátíðinni léku og kenndu einnig Erling Blöndal Bengtsson, sellóleikari og píanóleikarinn Vovka Stefán Ashkenazy. Stærri hluti hátíðarinnar fór nú fram í Edinborgarhúsinu á Ísafirði en áður þó svo að Tónlistarskóli Ísafjarðar hafi verið þungamiðjan sem fyrir. Til stóð að danska tónskáldið Simon Steen-Andersen yrði með tónskáldasmiðju á hátíðinni en hann forfallaðist. Íslenski samtímatónlistarhópurinn Aton kom einnig fram.

Í fyrsta sinn sendi Rás 1 beint frá tónleikum á hátíðinni en á þeim komu allir listamenn hennar fram.

Norrænir risar 2008
Tveir norrænir listamenn sóttu hátíðina heim árið 2008. Finnski fiðluleikarinn Pekka Kuusisto lék á opnunartónleikum 17. júní ásamt Simon Crawford-Philips frá Englandi og einn aðalkennari hátíðarinnar það ár var norski píanóleikarinn Håkon Austbø. Ætla má að með komu Evans Ziporyns og Erlings Blöndal Bengtsonar árið áður og þeirra Pekka og Håkons 2008 hafi hátíðin endanlega skipað sér í fremstu röð tónlistarhátíða Íslands.

Auk Austbø kenndu Una Sveinbjarnardóttir á fiðlu og Hanna Dóra Sturludóttir söng. Með Hönnu Dóru var Kurt Kopecky. Að auki kenndi Agnar Már Magnússon á vinæslu spunapíanónámskeiði og fylgdi þannig í fótspor Davíðs Þórs frá árinu áður.

Á tónleikadagskrá hátíðarinnar voru fernir hádegistónleikar í Bryggjusal Edinborgarhússins. Á einum þeirra Lék Anna Guðný Guðmundsdóttir kafla úr 20 tillit til Jesúbarnsins eftir Olivier Messiaen í fyrsta sinn. Hún átti síðar eftir að hljóta Íslensku tónlistarverðlaunin sem tónlstarflytjandi ársins fyrir flutning sinn á öllu verkinu.

Ný ásýnd
Árið 2007 kvað við nýjan tón í grafísku útliti hátíðarinnar. Aðstandendur Við Djúpið fengu Vinnustofu Atla Hilmarssonar til að gera kynningarefni fyrir hátíðina um sumarið. Gunnar Vilhjálmsson lagði til letur en fleiri hönnuðir á vinnustofunni komu að hönnun efnisins. Þetta samstarf hélt áfram 2008 þegar aðalmynd kynningarefnisins var af bifhárum í innra eyra mannsins. Útlitið tók svo nýja stefnu 2009 þegar Gunnar Vilhjálmsson tók yfir listræna stjórn útlits hátíðarinnar og kynnti til leiks notkun siglingafána sem áttu eftir að verða einkenni tónlistarhátíðarinnar Við Djúpið til enda.

Önnur útgáfa útlitsins, fyrir hátíðina 2010, hlaut aðalverðlaun Félags íslenskra teiknara á verðlaunahátíð þeirra í mars 2011. Heildarútlitið hlaut líka verðlaun í flokknum Mörkun ársins og veggspjald hátíðarinnar verðlaun í veggspjaldaflokk.

Ris og fall (2009–2013)
Blómaskeið tónlistarhátíðarinnar er án efa árin 2007–2012. Dagný Arnalds tók við listrænni stjórn af Tinnu Þorsteinsdóttur eftir hátíðina 2008. Samstarfið við ameríska kammerhópinn ACJW, síðar Declassified / Decoda hafði mikið að segja um gæði dagskrárinnar og samfellu. Þar skipti sköpum aðstoð og áhugi sellóleikarans Sæunnar Þorsteinsdóttur en hún var fastur gestur á hátíðinni frá 2011. Fjárstuðningur bandariskra stjórnvalda með fulltingi sendiráðs þeirra í Reykjavík tryggði það samstarf. Góð dagskrá og áhugaverðir tónleikar auk tónskáldavinnustofunnar gerði hátíðina einnig áhugaverða til upptöku og útsendinga á Rás 1 sem jók orðspor Við Djúpið á Íslandi.

Ný tónskáld

Árið 2009 stóð hátíðin í fyrsta sinn, í samstarfi við Rás 1 og Kammarsveitina Ísafold fyrir tónskáldakeppni og vinnustofu. Þremur tónskáldum var boðið að semja stutt hljómsveitarverk fyrir kammersveitina og fá það flutt á hátíðinni. Samhliða æfingum bauðst tónskáldinum að vinna náið með hljóðfæraleikurum Ísafoldar, hljómsveitarstjóranum Daníel Bjarnasyni og leiðbeinanda vinnustofunnar, tónskáldinu Bent Sørensen. Árið eftir stóð þremur tónskáldum til boða að semja verk fyrir blásarakvintett skipuðum hljóðfæraleikurum úr Nordic Chamber Soloists. Daníel Bjarnason tók þá við handleiðslu vinnustofunnar og gerði árin á eftir. 2011 hófst samstarf við hljóðfærahóp tengdum Carnegie Hall í Bandaríkjunum sem hélt áfram árin á eftir (fyrst Ensamble ACJW, næst The Declassified og svo Decoda).

Eyrarrósin
Tónlistarhátíðin Við Djúpið var tilnefnd til Eyrarrósarinnar 2012 sem framúrskarandi menningarverkefni á landsbyggðinni. Fulltrúar hátíðarinnar voru viðstödd afhendingu viðurkenningarinnar á Bessastöðum í febrúar 2012. Safnasafnið á Svalbarðsströnd hlaut Eyrarrósina það ár. Skjal til staðfestingar tilnefningunni hangir í Tónlistarskóla Ísafjarðar við Austurveg á Ísafirði.

Vegleg afmælishátíð 2012
10. árlega tónlistarhátíðin Við Djúpið fór fram 19.–24. júní 2012. Segja má að á afmælishátíðinni allir þættir hátíðarinnar, nýir og þeir sem höfðu verið hornsteinar frá upphafi, náð einhverskonar hápunkti. Glæsilegt námskeiðshald með fjölda nemenda, framúrskarandi tónleikum, hádegistónleikum, síðkvöldstónleikaröð og tónskáldastofu. Erlendir og innlendir listamenn og fjöldi áheyrenda. Aðalkennararnir voru bandaríski fiðluleikarinnar Jorja Fleezanis, flautuleikarinn Stefán Ragnar Höskuldsson og góðvinur hátíðarinnar Vovka Ashkenazy kenndi á píanó. Daníel Bjarnason leiddi tónskáldastofu með kvintett úr The Declassified / Decoda og ný síðkvöldstónleikaröð, Söngvaskáldin, hóf göngu sína á Húsinu við Hafnarstræti á Ísafirði.

Aukin velgengni og athygli virtist ekki gera auðveldara að afla fjár fyrir hátíðina. Engin leið var að gera samninga til lengri tíma en árs í senn og náðu endar því ekki saman, þrátt fyrir aukningu í aðsókn.

Síðasta árlega hátíðin 2013
Dagana 19.– 23. júní 2013 fór síðasta árlega tónlistarhátíðin Við Djúpið fram á Ísafirði. Þá hafði Dagný Arnalds sagt skilið við aðstendandateymið og Greipur Gíslason einn eftir. Fáir nemendur sóttu hátíðina en framboð sumarnámskeiða hafði aukist á Íslandi, meðal annars í Reykjavík, sem dróg úr aðsókninni. Hátíðin var þó frambærileg með tónskáldastofu þátttöku Decoda frá Bandaríkjunum. Efnt var öðru sinni til síðkvöldstónleikaraðar á Húsinu á Ísafirði. Þar komu fram Valdimar Olgeirsson, Hjalti Þorkelsson , Skúli Mennski og Sigríður Thorlacius. Þrennir hádegistónleikar í Grunnskóla Ísafjarðar voru í boði í samstarfi við Háskólasetur Vestfjarða.

Það fór vel á því að lokatónleikar síðustu hátíðarinnar væri tileinkaðir minningu sellóleikarans og Ísfirðingsins Erlings Blöndal Bengtssonar en hann lést nokkrum vikum áður. Á tónleikunum í Ísafjarðarkirkju lék breski organistinn James McVinnie meðal annars tónlist J.S. Bachs en tónlist hans var Erlingi hugleikin.

Sérstök útgáfa 2015
Dagana 23.–25. júní 2015 komu góðir gestir til Ísafjarðar. Eftir áralangt samstarf hátíðarinnar við sendiráð Bandaríkjanna á Íslandi var komið á samband við New England Conservatory í Boston og skólahljómsveit þaðan, Youth Philharmonic Orchestra, kom til Íslands þetta sumar. Hljómsveitin hélt tónleika í íþróttahúsinu á Torfnesi. Einleikari á tónleikunum var Ari Vilhjálmsson, fyrrum nemandi við skólann. auk þess sem minni hópar buðu upp á ókeypis hádegistónleika í Grunnskólanum á Ísafirði. Nemendur úr skólahljómsveitinni gisti á ísfirskum heimilum og nutu aðstöðu í Menntaskólanum á Ísafirði.

Hátíðin sýnir lífsmark á ný
Vorið 2022 var tilkynnt um upprisu hátíðarinnar þegar efnt var til lítillar tónlistarhátíðar dagana 17.–19. júní. Tveir kennarar buðu upp á námskeið og fernir tónleikar voru á dagskrá hátíðarinnar. Kennararnir voru Sæunn Þorsteínsdóttir, sellóleikari, sem hafði verið haukur horni í hátíðarinnar á árum áður og James Laing, kontratenór, frá Englandi. Hvort um sig komu fram á einleikstónleikum auk þess sem píanóleikarinn Erna Vala Arnardóttir kom fram á einleikstónleikum. Hátín var sett með útitónleikum á Austurvelli á þjóðhátíðardaginn.

Að skipulagningu hátíðarinnar kom sem fyrr Greipur Gíslason og nú annar Ísfirðingur, Pétur Ernir Svavarsson.

2023: Við Djúpið sýnir styrk sinn
Dagna 17.–21. júní 2023 fór hátíðin á ný fram á Ísafirði. Aðalkennarar voru meðlimir kammerhópsins Decoda frá New York í Bandaríkjunum; David Kaplan á píanó, Catherine Gregory á flautu og Sæunn Þorsteinsdóttir á selló. Lögð var áhersla á kennslu í kammertónlist en einnig boðið upp á masterclassa á hlóðfæri sem og einkatíma. Tónleikar voru haldnir öll kvöld hátíðarinnar við góðar undirtektir sem á hádegistónleikar hennar sem fram fóru í Edinborgarhúsinu.

Að skipulagningu að þessu sinni auk Greips Gíslasonar kom Bjarney Ingibjörg Gunnlaugsdóttir, söngkona, kórstjóri og tónlistarkennari.

Listamenn

Anna Guðný Guðmundsdóttir  2006, 2008, 2010, 2012.
Andrew Quartermain
Árni Heimir Ingólfsson  2010.
Bent Sørensen  2009.
Berglind María Tómasdótir  2008.
Catherine Gregory   2023.
Christine Southworth  2007.
Daníel Bjarnason  2009–2013.
David Kaplan  2023.
Elizabeth Roe  2013.
Erna Vala Arnardóttir  2022.
Erling Blöndal Bengtsson   2007
Evan Ziporyn  2007.
Guðrún Sigríður Birgisdóttir  2003–2006.
Halldór Haraldsson
Hanna Dóra Sturludóttir  2008.
Håkon Austbø  2008.
James Laing  2022.
James McVinnie  2012, 2013.
Jorja Fleezanis  2010.
Jónas Ingimundarson
Kurt Kopecky  2005.
Kurt Nikkanen
Meena Bhasin  2011–2013.
Owen Dalby  2011–2013.
Ólafur Kjartan Sigurðsson  2003.
Pekka Kuusisto  2008.
Pétur Jónasson  2003–5, 2009.
Sif Tulinius  2010.
Simon Crawford Philips  2008.
Stefán Ragnar Höskuldsson  2010.
Sæunn Þorsteinsdóttir   2009, 2011–2013, 2022, 2023.
Tinna Þorsteinsdóttir   2006–2008.
Una Sveinbjarnardóttir  2008, 2009.
Vovka Stefán Ashkenazy  2007, 2010.

Tónlistarhópar

 Pasifica-kvartettinn  2005.
 Flís tríó  2006.
ATON  2007.
 Kammersveitin Ísafold  2009.
 Nordic Chamber Soloists     2010.
 Ensamble ACJW  2011.
Dúó Harpverk  2011.
 The Declassified / Decoda  2012, 2013, 2023.
 Asteío-tríó  2023.

Helstu samstarfsaðilar

 Tónlistarskóli Ísafjarðar
 Tónlistarfélag Ísafjarðar
 Listaskóli Rögnvaldar Ólafssonar
 Listaháskóli Íslands
 Háskólasetur Vestfjarða
 Sendiráð Bandaríkjanna
 Hótel Ísafjörður
 Flugfélag Íslands

Tilvísanir

Íslenskar tónlistarhátíðir

Við Djúpið


حديث الصباح برنامج صباحي منوع سابق قدم على شاشة قناة الجزيرة ضمن عرضها الإخباري الجزيرة هذا الصباح ويعاد في وقت لاحق.

بدأ البرنامج كفقرة قصيرة تقدم داخل العرض الصباحي الجزيرة هذا الصباح مع بداية الإطلالة الجديدة للجزيرة في منتصف حزيران/يونيو 2005

تقدمها مذيعة مستقلة بالمشاركة مع مذيع الأخبار، قدمتها في البداية منى سلمان، ليتم تقديم مواضيع ثقافية واجتماعية وإنسانية من خلالها من

خلال عرض تقرير عن الموضوع وإثارة نقاش حوله مع ضيف أو أكثر.

طرح البرنامج العديد من القضايا التي تهم الأسرة العربية والشباب وكان جزءاً من تغطية حرب تموز 2006 من خلال تقديم زوايا غير سياسية

مثل حماية الآثار في وقت الحرب، طرق تعامل المدنيين مع الألغام، الصعوبات التي تواجه جهود الإغاثة، دور بيروت في الثقافة العربية وتحليل

خطاب المتحدثين الإسرائبيين في وسائل الإعلام العربية.

كما ألقى البرنامج الضوء على مواضيع لم تكن معروفة بشكل كبير للمشاهد العربي في ذلك الوقت مثل: المدونون ومرض التوحد عند الأطفال.

تم تمديد زمن الفقرة ثم تحولت إلى برنامج مستقل له إعادة منذ عام 2007.

 تناوب على تقديم البرنامج:

 منى سلمان 2005- حتى الآن
 جلنار موسى 2005- حتى الآن
 ربى خليل 2007
 روزي عبده 2007
 هبة الغمراوي 2008
 زينة زيدان 2008

مراجع

برامج قناة الجزيرة

حديث الصباح (برنامج)


Mooloolaba is a coastal suburb of Maroochydore in the Sunshine Coast Region, Queensland, Australia. It is located  north of the state capital, Brisbane, and is part of the Maroochydore urban centre. In the 2021 census, Mooloolaba had a population of 8,202 people.

Geography

Mooloolaba is bounded on the east by the Coral Sea, on the south by the Mooloolah River, on the north by Alexandra Headland and to the west by Buderim.  Mooloolaba Harbour (near the mouth of the Mooloolah River, ) is the home of a large fleet of fishing vessels, as well as being the northern base for the pilot vessels that control shipping through Moreton Bay and the Port of Brisbane. Due to its sheltered location in the lee of Point Cartwright, it is an all-weather harbour favoured by recreational sailors.

The esplanade facing Mooloolaba beach is a centre for tourist activity, containing the Sea Life marine park, as well as many souvenir and clothing shops, bookshops, galleries and restaurants. Behind the apartments facing the Mooloolaba Beach () are camping grounds, backpacker hostels and canal villas. It is also a tourism destination, with cruise ships regularly anchoring outside the port.

Mooloolaba is serviced by coach from Brisbane, by train and connecting bus via Nambour, Woombye, Landsborough station, and by air from the Sunshine Coast Airport.

History
Mooloolaba derives from the Aboriginal word mulu, meaning snapper fish, or mulla meaning Red-bellied Black Snake. Originally known as Mooloolah Heads, the name was changed to Mooloolaba by Thomas O'Connor in 1919 when he subdivided land for sale there.

A Methodist church hall was opened on Saturday 28 January 1933.

Mooloolaba Provisional School opened on 2 May 1933. On 24 January 1938, it became Mooloolaba State School. It had less than 50 students in its early years. The original school building remains on the site, but has been extended over the years.

In September 1954, Archbishop Reginald Halse performed a stump-capping ceremony for the new Anglican church at Mooloolaba. St Elizabeth's Anglican Church was dedicated on 2 November 1954 by Archbishop Halse. Its closure on 2 April 2006 was approved by Venerable R N Gowty, Archdeacon of Wide Bay. The congregation had dwindled to 17 people and a property developer offered a sum for the block in First Avenue (approx ) described as "safely estimated to be in the millions" to combine the church land with other parcels to build a high-rise residential development. The plan was to combine St Elizabeth's with St Peter's Anglican in Maroochydore and have only one Anglican church in the area.

In the , Mooloolaba had a population of 7,730 people. In 2021, Mooloolaba had a total population of 8,202 people. The area has a historical population growth rate of 6.2%.

Education
Mooloolaba State School is a government primary (Prep-6) school for boys and girls at Cnr Meta & Douglas Streets ().  In 2017, the school had an enrolment of 677 students with 45 teachers (39 full-time equivalent) and 20 non-teaching staff (15 full-time equivalent). In 2018, the school had an enrolment of 703 students with 45 teachers (40 full-time equivalent) and 24 non-teaching staff (17 full-time equivalent). It includes a special education program. The school has a maximum student enrolment capacity of 822 students.

There are no secondary schools in Moloolaba. The nearest secondary school is Mountain Creek State High School in neighbouring Mountain Creek.

Amenities
The Sunshine Coast Regional Council operates a mobile library service which visits Moondarra Drive.

The Mooloolaba Uniting Church is at 6 Meta Street ().

The Greek Orthodox Parish of the Sunshine Coast meets at the Uniting Church at 6 Meta Street once a month.

There are two marinas, both on the northern bank of the Mooloolah River accessed from Parklyn Parade:

 The Wharf Marina, a  marina (.
 Mooloolaba Marina, a  marina ()
There are a number of boating facilities providing access to the Mooloolah State Boat Harbour which are managed by the Department of Transport and Main Roads:
Parkyn Parade Upstream with floating walkway ()
Parkyn Parade Downstream with floating walkway ()
Parkyn Parade pontoon (between the two boat ramps) ()

Sports
Mooloolaba is also home to the Mooloolaba Triathlon and the Sydney to Mooloolaba Yacht Race. It is also home to various on beach events.

Attractions
Sea Life Sunshine Coast is a tourist attraction in Parklyn Parade (). It is an aquarium and zoo focussing on marine creatures, including sharks, stingrays, jellyfish, seals and penguins. It includes an  underwater viewing tunnel.

In popular culture
Mooloolaba featured in the fourth season of The Amazing Race. Evangelist Peter Foxhall and Pastor Bill Furler pioneered an Assemblies of God church at the Mooloolaba Surf Lifesaving Club in the mid-1980s. The town was also the home of the Christian pop/rock band Newsboys and is mentioned in their song "RSL 1984" from In the Hands of God. It is the fourth town mentioned in the original Australian version of the song "I've Been Everywhere".

In August and September 2015, the town garnered media attention when a French woman recorded a video claiming to have had a one-night stand with a male resident of Mooloolaba, asking him to come forward. It turned out to have been a promotional advert for the town, masterminded by a British social media expert - the woman was a French university student and actress.

See also

References

External links

Suburbs of the Sunshine Coast Region
Maroochydore
Beaches of Queensland

Mooloolaba


Le championnat d'Iran féminin de football ou Kowsar Women Football League est une compétition iranienne de football féminin organisée par la Ligue iranienne de football.

Format
Dix équipes s'affrontent sur 18 journées, rencontrant deux fois chaque équipe. Le champion se qualifie pour le Championnat féminin des clubs de l'AFC depuis 2021.

Palmarès

Parcours continental des clubs

Notes et références

Compétition de football en Iran
Iran

Championnat d'Iran féminin de football


João Batista Carlos Dias, mas conhecido como Fioti (Porto Feliz, 2 de novembro de 1935 - Votorantim, 22 de agosto de 1997) foi um futebolista brasileiro, que atuava como lateral-direito.

Carreira
Começou como jogador amador do Manchester F.C. de Votorantim.

Passou depois a profissional do C.A. Votorantim e São Bento de Sorocaba.

Chegou ao Santos em 1956, e logo já conquistou seu primeiro título com a camisa Alvinegra, o Campeonato Paulista daquele ano. Estreou no empate em 2x2 com a Portuguesa em 23 de maio, em amistoso realizado no Estádio da Vila Belmiro.

Na temporada de 1957, foi o ano que mais atuou pelo clube, com 67 jogos.

Seu primo Otaviano teve como padrinho de batizado Pelé em 1959.

No total, atuou em 222 jogos pelo clube e marcou 4 gols, entre 1956 e 1962, onde nunca foi titular absoluto da equipe.

Ainda em 1962, também defendeu o EC Noroeste e, no ano seguinte, o Sport Club de Recife.

Morreu em Votorantim em 1997, vítima de diabetes, doença já havia feito com que perdesse a perna direita, amputada em 1996.

Títulos
Santos FC

 Campeonato Paulista: 1956, 1958, 1960 e 1961
 Torneio Rio-São Paulo: 1959
 Campeonato Brasileiro: 1961
 Copa Libertadores da América: 1962

Referências

Naturais de Porto Feliz
Nascidos em 1935
Mortos em 1997
Futebolistas do Clube Atlético Votorantim
Futebolistas do Esporte Clube São Bento
Futebolistas do Santos Futebol Clube
Futebolistas do Esporte Clube Noroeste
Futebolistas do Sport Club do Recife

João Batista Carlos Dias


Hezb-e-Islami (also Hezb-e Islami, Hezb-i-Islami, Hezbi-Islami, Hezbi Islami), lit. Islamic Party, was an Islamist organization that was commonly known for fighting the Communist Government of Afghanistan and their close ally the Soviet Union. Founded and led by Gulbuddin Hekmatyar, it was established in Afghanistan in 1975.

It grew out of the Muslim Youth organization, an Islamist organization founded in Kabul by students and teachers at Kabul University in 1969 to combat communism in Afghanistan. Its membership was drawn from ethnic Pashtuns, and its ideology from the Muslim Brotherhood and Abul Ala Maududi's Jamaat-e-Islami. Another source describes it as having splintered away from Burhanuddin Rabbani's original Islamist party, Jamiat-e Islami, in 1976, after Hekmatyar found that group too moderate and willing to compromise with others.

In 1979, Mulavi Younas Khalis split with Hekmatyar and established his own Hezbi Islami, known as the Khalis faction, with its power base in Nangarhar. Gulbuddin Hekmatyar's faction is since then referred to as the Hezb-e-Islami Gulbuddin, or HIG.

Sources

External links
Sedra, Mark. "The Taliban still larger than life", Asia Times Online, 2004-03-11.
Afghanistan online. Political parties/groups and leaders in Afghanistan
Declassified October 8, 2002 Report by DIA

Anti-Soviet factions in the Soviet–Afghan War
Islamic political parties in Afghanistan
Islamic organizations established in 1975
Political parties established in 1975
1975 establishments in Afghanistan

Hezbi Islami


Nolina nelsonii es una especie de planta con rizoma perteneciente a la familia de las asparagáceas. Es originaria de  Norteamérica.

Descripción
Nolina beldingii es como un árbol con un tamaño de  1 a 4,5 m de altura. Las hojas son de color verde azulado, lineales de 50 a 70 cm de largo por 10 - 30 mm de ancho. Los márgenes de las hojas están finamente dentados. La inflorescencia es de 2 a 3 m de largo, con  numerosas ramificaciones. Las flores de color blanco de  3 mm de diámetro. El período de floración se extiende de mayo a junio. Es fruto es una cápsula leñosa con semillas de color marrón claro, esféricas a oblongas de 2-3 mm de diámetro.

Nolina nelsonii es resistente a las heladas hasta una temperatura de -12 °C .

Distribución y hábitat
Nolina nelsonii se encuentra  en México en el estado de Tamaulipas. Está asociada con especies de Dasylirion.  Es una especie rara, que está aislada geográficamente y tiene similitudes con Nolina parryi, sin embargo, tiene diferencias en la estructura de las inflorescencias y de las hojas.

Taxonomía
Nolina nelsonii fue descrita por Joseph Nelson Rose y publicado en Contributions from the United States National Herbarium 10: 92, en el año 1906.
Etimología
Nolina: nombre genérico otorgado en honor del botánico francés  Abbé P. C. Nolin, coautor del trabajo publicado 1755 Essai sur l'agricultura moderne.

nelsonii: epíteto otorgado en honor del botánico David Nelson.

Referencias

Enlaces externos

nelsonii
Flora de México
Plantas descritas en 1906
Plantas descritas por Rose

Nolina nelsonii


කාල තරණය () යනු කාලයේ කිසියම් නිශ්චිත ලක්ෂ්‍ය දෙකක් තුළ සංචරණය කිරීම යන සංකල්පයයි.  සාමාන්‍ය සංකල්පය අනුව ගමන් කරන්නා මිනිසෙක් වන අතර මනඃකල්පිත යන්ත්‍රයක් වන කාල යන්ත්‍රයක් හෝ අධි මානසික ක්‍රමයක් භාවිතයෙන් සංචරණය කරයි. කාල තරණය දර්ශන වාදය සහ ප්‍රබන්ධ වල හඳුනාගත් සංකල්පයකි,නමුත් කාලයේ යම් අභිමත ස්ථානයක් යනු භෞතික විද්‍යාවේ ඉතා සීමිත සීමාවක් තුළ පවතින ක්වන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවට හා අයින්ස්ටයින්ගේ රෝසන් පාලමට පමණක් සම්බන්ධ වන්නකි. ඇතැම් විට මෙම පටු සීමාව ඉතා පළල් අර්ථයක් විය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස අනාගත කාලයට සංචරණය කිරීම (අතීතයට නොවෙයි) හරහා කාලයේ පළල් වීම භෞතික විද්‍යාවේ අත්භූත බව මනාව පිළිබිඹු කරන අතර මිලි තත්පර ගණන් වලින් පමණක් දැනට අජටාකාශගාමීන් විසින් මෙය අත්විඳ ඇත. ඉතා නිරවද්‍ය ඔරලෝසුවක් පෘථිවිය මත ඔරලෝසුවක් සමඟ සංසන්දනය මගින් ඔවුන් මෙය තහවුරු කරගෙන ඇත. වසර ගණනාවක් අනාගත කාලය වෙත සංචරණය සදහා ආසන්න වශයෙන් ආලෝකයේ වේගයෙන් සංචරණය කළ යුතුය (රවුමට), නමුත් දැනට ප්‍රායෝගිකව මිනිස් වාහනයකට මෙය කළ නොහැක.

කාල තරණ සංකල්පයේ ඉතිහාසය
ත්‍රිපිටකය තුළ සඳහන් කර ඇත්තේ කාලය විවිධ වේගයෙන් ගමන් කරන බවයි, ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් ශ්‍රාවක කුමාර කස්සප තෙරුණ්ට දේශනා කළ පායාසි සුත්‍රය තුළ දිවැස් තිස් තුනක් තුළ ඇති දිව්‍ය ලෝකයන්ගේ කාලය විවධ වේගයන්ගෙන් ගමන් කරන අතර මිනිසුන් වැඩි කාලයක් ජීවත් වන බවයි. අපගේ ශතවර්ෂ කාල පරිච්චේදය තුළ, දින සියයක් ඉහත සදහන් ලෝක වල පැය විසි හතරක එක දිනයක් පමණකි.

ඉදිරියට කාල තරණය
කාල තරණය පිලිබඳ විශේෂ සාධක අංග සහිත කාලයේ සිට කාල තරණ කතාන්දරයේ අතීත උදාහරණ ලිඛිතව සඳහනක් නොමැත.පැරණි ජනකථා සහ මිත්‍යා මත ඇතැම්විට අනාගත කාල තරණය සමඟ සම්බන්ධයක් ඇත; උදාහරණ ලෙස හින්දු මතවාද තුළ මහාභාරතය තුළ සඳහන් වන රයිවතා කකුද්මි( Raivata Kakudmi) නමැති රජතුමා බ්‍රහ්මයාගේ නිර්මාතෘ වරයා හමුවීමට දිව්‍ය ලෝකයට ගොස් නැවත පෘථිවියට පැමිණෙන විට විශාල යුගයන් ගණනාවක් පසු වී ඇති බව දැක කලබල වී තිබෙනව.

තවත් ඉදිරිපසට කාල තරණය පිලිබඳ සඳහන් වන පැරණි කථාවක් ලෙස නිහොඟි තුළ මුලින් සඳහන් කර ඇති "උරශිමා තාරෝ" ජපාන ජනකතාව හැඳින්විය හැක. එය තරුණ මාළු බාන්නෙක් වන උරශිමා තාරෝ මුහුද යට ස්ථානයක දින තුනක් රැඳී සිට ඇත.නැවත ඔහු තම නිවසට පැමිණෙන විට වසර තුන් සියයක් ඔහු කාලය තුළ ඉදිරියට පැමිණ ඇති බව ඔහු සොයාගන්නවා. ඔහුට බොහෝ දේ අමතක වීය, ඔහුගේ නිවසේ නටඹුන් පමණකි, ඔහුගේ පවුල දීර්ඝ වශයෙන් මිය ගිහින්. මෙවැනිම තවත් කථාවක් අපිට හමුවෙනවා තාල්මුඩ් වල හොනි හැම්'මාගල් කථාවෙන්. හොනි හැම්'මාගල් වසර හැත්තෑවක නින්දට වැටී සිට අවදි වන විට එම ලෝකයේ ඔහුගේම මුණුබුරන් මිනිබිරියන් සහ සියලුම මිතුරන් සහ පවුල මිය ගොස් ඇත.

වර්තමානයට ආසන්නම අනාගත කාල තරණය ගැන කියැවෙන කථාව නම් Louis-Sébastien Mercier ගේ L'An 2440, rêve s'il en fût jamais ("2440 වසර: සදහටම සිටිය හැකි නම් එක් සිහිනයක්"), මෙම කල්පිතයේ ප්‍රධාන චරිතය 2440 වසරට ප්‍රවාහනය කර ඇත. ඇත්තටම ප්‍රසිද්ධ ක්‍රියාවක් (1771 පළමු එළිදැක්වීමෙන් පසු සංස්කරණ 25කට භාජනය වී ඇත), එහි සඳහන් වෙන්නෙ නමක් සඳහන් නැති මිනිසෙක් විවාහයෙන් පසුව මිතුරු දාර්ශනිකයෙක් සමඟ උණුසුම් කථාබහක් අතරතුර, නින්දකට වැටී අනාගත පැරීසිය තුළින් ඔහුවම සොයාගැනීමයි. රොබට් ඩාන්ටන් ලියන්නේ "මනඃකල්පිත සුරංගනා චරිත නොසලකා... L'An 2440 අනාගතයට නියම මඟ පෙන්වීමක් ලෙස කියවීමට ඉල්ලාසිටිනව" ලෙසයි.

ක්‍රි.ව. 1819දී  වොෂින්ටන් අර්වින් ගේ "රිප් වෑන් වින්කල්" කථාවේ රිප් වෑන් වින්කල් නමැති මිනිසෙකු කන්දක් මත නිදා සිට නැවත වසර 20ක් අනාගතයෙන් අවදි වී ඇත, ඒ වන විට ඔහුගේ බිරිඳ මියගොස් දියණිය වැඩී ඇත. ෆැදී බල්ගරින්ගේ "Pravdopodobnie Nebylitsi" කතාන්දරය තුළ නින්ද කාල තරණය සඳහා යොදාගෙන ඇත.මෙහි ප්‍රධාන චරිතය 29 වන ශතවර්ෂයෙන් අවදි වී ඇත. එච්. ජී. වේල්ස්ගේ "නිදන්නගේ අවදි වීම (The Sleeper Awakes)" තුළ නින්දට වැටුණු පසු වසර 200ක අනාගතය තුලින් අවදි වූ මිනිසෙකු ගැන සඳහන් වේ.

එච්. ජී. වේල්ස් විසින් ක්‍රි.ව. 1895 දී රචිත "කාල යන්ත්‍රය(The Time Machine)" නැමැති විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කෘතිය කාලතරණ සංකල්පයේ පොදු මනඃකල්පනයට සාධක වී ඇත, නමුත් පෙර කෙටි කථාවක් වන එඩ්වඩ් පේජ් මිචෙල් මහතාගේ "පසුපසට යන ඔරලෝසුව(The Clock That Went Backward) තුළ මිනිසුන් තිදෙනෙකුට කාලය තුල අතීතයට(පසුපසට) යා හැකි අනිර්දිෂ්ඨ ඔරලෝසුවක් හඳුන්වා දී තිබෙනවා. මීට පෙර කථා වන චාර්ලස් ඩිකන්ස් ගේ "නත්තල් ගීතයක් (A Christmas Carol) වැනි කතන්දර තුළ තාක්ෂණික විද්‍යාත්මක නොවන කාල තරණයන් අන්තර්ගත වී තිබෙනවා. ඉතිහාසත්මකව, දින ගණනක් පසු පසට යාමේ සංකල්පය හින්දූන්ගේ පුරාණ කථා තුළ ඇත(මහාභාරත වැනි). වර්තමානයේ දියුණු තාක්ෂණය සහ විශ්වය තුල උසස් විද්‍යාඥයන්ගේ අදහසට අනුව, කාල තරණයේ සත්‍යතාව විස්තරාත්මකව විද්‍යා ප්‍රබන්ධ රචිකයන්, දර්ශන වාදීන්, සහ භෞතික විද්‍යාඥයන් පැහැදිලි කර තිබෙනවා...

කාල තරණය


Gizli Pencere; Stephen King'in romanından uyarlama, ünlü senarist David Koepp'in yönetmen koltuğuna oturduğu film. 2004, A.B.D. yapımı.

Konu

Başarılı yazar Mort Rainey (Johnny Depp) en sevdiği koltuğunun üzerinde günde 15 saat uyumaktadır. Acı verici bir boşanmanın ortasındadır ve bu ayrılığa ilişkin her şey çirkin ve tatsız bir hal almıştır. Bu durum tüm enerjisini emmiş ve yaratıcılığını alıp götürmüştür. Mort Rainey kendisini tek bir satır bile yazamayacak duruma getiren büyük çaplı bir yazamama sendromuyla baş başa kalmıştır.

Sonra bir gün, işler artık daha da kötüleşemez gibi görünürken, John Shooter (John Turturro) adında psikopat bir yabancı Rainey'nin kapısına gelir, onu kendi hikâyesini çalmakla suçlar ve bunu telafi etmesini ister. Rainey'nin kendisini yatıştırma çabalarına karşın, Shooter git gide daha ısrarlı ve düşmanca bir tavır takınarak, soğukkanlı bir cinayet dahi içerebilecek tuhaf bir adalet kavramından söz eder.

Akıl almaz bir kedi-fare oyunu oynamak zorunda bırakılan Rainey, hayal bile edemeyeceği bir kurnazlık ve kararlılığa sahip olduğunu keşfeder. Sonunda ise, Shooter'ın onu kendisinden bile iyi tanıyor olabileceğini anlar.

Oyuncular

 Johnny Depp	(Mort Rainey)
 John Turturro	(John Shooter)
 Maria Bello	(Amy Rainey)
 Timothy Hutton	(Ted Milner)
 Charles S. Dutton	(Ken Karsch)
 Len Cariou	(Sheriff Dave Newsome)
 Joan Heney	(Mrs. Garvey)
 Joan Heney	 (Mrs. Garvey)
 John Dunn-Hill	(Tom Greenleaf)
 Vlasta Vrana	(Fire Chief Wickersham)
 Matt Holland	(Detective Bradley)
 Gillian Ferrabee	(Fran Evans)
 Bronwen Mantel	(Greta)

Dış bağlantılar
 Sinema.Com-Filmin Sayfası-
 Resmi İnternet Sitesi
 Stephen King Resmi İnternet Sitesi

2000'lerde gerilim filmleri
Stephen King uyarlamaları
Philip Glass'ın müziğini yaptığı filmler
Columbia Pictures filmleri
Yazarlık ile ilgili filmler
Amerika Birleşik Devletleri korku gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri psikolojik gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri gizem filmleri
Amerika Birleşik Devletleri psikolojik korku filmleri
2004 çıkışlı korku filmleri

Gizli Pencere


Die Indische Badmintonmeisterschaft der Saison 2011/2012 fand vom 17. bis zum 25. Januar 2012 in Bangalore statt. Es war die 76. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Indien.

Finalergebnisse

Weblinks
https://badmintonindia.org/application/index.php?url=beta/new/news/final_results_srnats2011-bangalore.pdf

2012
Badminton 2012
Badmintonwettbewerb in Bengaluru

Indische Badmintonmeisterschaft 2011/12


The  (DOL-017) is a GameCube peripheral developed by Nintendo which enables it to play Game Boy, Game Boy Color, and Game Boy Advance cartridges, allowing those games to be played on a television.

It connects via the high speed parallel port at the bottom of the GameCube and requires use of a boot disc to access the hardware. Rather than emulating a Game Boy system, the Game Boy Player uses physical hardware nearly identical to that of a Game Boy Advance. The device does not use the enhanced effects used by the Super Game Boy (a similar peripheral for the Super Nintendo Entertainment System). The peripheral received mainly positive reviews from critics.

Design and features

The Game Boy Player is available in Indigo, Black, Spice, or Platinum in Japan; Black in North America and Europe and Black and Indigo in Australia. A special Game Boy Player for the Panasonic Q (SH-GB10-H) was released because the Q's legs are oriented differently from the original GameCube's. All Game Boy Players have screws on the bottom to secure it to the bottom of the GameCube and also have an eject button on the right side of the unit for removing Game Boy Advance games. Game Boy and Game Boy Color games stick out from the unit, as with the Game Boy Advance and Game Boy Advance SP, so they can easily be taken out when the system is off or "Change Cartridge" has been selected from the menu.

Unlike some GameCube accessories, including the Advance Game Port, Game Boy Player is not compatible with the Wii directly. The Wii lacks the hi-speed port of the GameCube into which the Game Boy Player fits; in addition, the Game Boy Player matches the GameCube's footprint. The Wii has a substantially different footprint, making direct compatibility too complicated to be included.

The Game Boy Player is region free, meaning the units will function on any GameCube system regardless of region, and like the Game Boy Advance, it will play cartridges of any region. However, the boot discs are region locked and must match the region of the GameCube system.

Controllers

The Game Boy Player allows for control either through a GameCube controller or a Game Boy Advance or Game Boy Advance SP hooked up with a GameCube-Game Boy Advance Cable. When using a Game Boy Advance, the buttons are identical, but due to the GameCube controller's different layout, there are two different mappings players can use. Also, at least one GameCube controller must be plugged in for access to the Game Boy Player's internal menu, which can be accessed by pressing the Z button.

All controllers, Game Boy Advances, and Game Boy Advance SPs connected to the GameCube are recognized as the same player. This allows a sort of co-op mode for games that do not normally have it (this was most likely not intended by Nintendo). Furthermore, allowing for multiple controllers recognized as the same player allows for simpler and more comfortable play of single system multiplayer Game Boy Advance games, such as those found in Mario Party Advance, in lieu of up to four players holding one Game Boy Advance unit.

In order to link other hardware, players are required to connect to the extension port on the Game Boy Player with the proper cable, which depends on whether the game was designed for Game Boy Advance or a Game Boy system released before the Game Boy Advance.

Map One is closer to the Game Boy Advance's normal layout, while Map Two makes it easier to play with one hand and also allows some SNES rereleases to control more like they may have with the SNES controller, as they often had the Y button mapped to L and the X button mapped to R.

Second party controllers

Japanese hardware manufacturer Hori created for the Japanese market a special digital-only controller designed for use with the Game Boy Player. The design of the controller is similar to the design of the SNES controller, but with the GameCube's face button layout. In addition, there is a Select button on the controller mapped to the Y button internally.

On-screen menu

The menu has six options to choose from:
Frame: changes the colored border around the game "screen" to one of twenty different patterns. Super Game Boy borders are not supported.
Size: changes the size that the GBA screen takes up on the TV (Normal is about 80% and appears sharper on some sets, while Full enlarges the image to the left and right edges of the TV)
Controller: switches between the two controller mappings
Screen: controls a motion blur effect to reduce potential flicker from programming tricks designed for a GBA screen. Can be set to "sharp" (no blurring), "normal" (some blurring), or "soft" (more blurring).
Timer: set an alarm for one to sixty minutes.
Change Cartridge: stops the game so cartridges can be swapped safely, without having to turn the GameCube off (it is best to save game data before doing so).

Compatibility
The Game Boy Player supports the following:

Game Boy Game Paks: Compatible with most Game Boy, Game Boy Color, and Game Boy Advance games. Game Boy games can be played using the same selectable color palettes as on the Game Boy Color, Game Boy Advance and Game Boy Advance SP. Games with compatibility issues are listed below.
e-Reader: Compatible with the e-Reader accessory, as well as all classic games, Mario Party-e, Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3-e, Animal Crossing-e, and Pokémon Battle-e cards.
GameCube – Game Boy Advance link cable: By plugging it into a GameCube controller port, a GBA or GBA SP can be used as a substitute for a GameCube controller. By inserting a cable into the GBA link cable port and the GameCube controller plug into a second GameCube or a Wii, the Game Boy Player can be used to connect to a GameCube game.
Wireless Adapter: The GBP fully supports the use of a Wireless Adapter, and will work with all games compatible with the accessory.

Compatibility issues
The instruction manual for the Game Boy Player specifically mentions that "A few original Game Boy Game Paks may have display or sound problems," and that "Motion sensor [...], rumble feature and infrared feature Game Paks will not work with the Game Boy Player." The following list concerns Game Boy Advance games and accessories that have compatibility issues, be they software or physical hardware, with the Game Boy Player:

Game Boy Advance Video: All GBA Video cartridges are incompatible with the Game Boy Player. This measure was to prevent users from attaching the Game Boy Player to a VCR or DVD recorder and copying the Game Boy Video material. The GBA Video carts detect the Game Boy Player and refuse to boot when running under it, giving an error message. Even if the carts were playable on the player (which they are through the use of flash carts and Action Replay), the resolution was greatly reduced for the GBA medium, causing pixelation and sound pops that a large screen with louder speakers would pick up.
Action Replay/Gameshark: Most models of the Action Replay or Gameshark for the GBA or GBC are too wide to fit into the GBP's cartridge slot and often curl underneath the Game Boy Player system. One can overcome this problem by either modifying the device or simply through use of a ledge or propping up the system an inch. Despite these problems, most common Action Replay and Gameshark devices will work normally.
Motion sensors: Kirby Tilt 'n' Tumble for Game Boy Color; and Yoshi's Universal Gravitation, WarioWare: Twisted! and the Japan-only Koro Koro Puzzle Happy Panechu! for Game Boy Advance all use motion sensors. While the manual claims that these games are incompatible with the Game Boy Player, they are possible to play, but impractical to control properly; due to the motion-sensing being designed with a Game Boy unit in mind, it is necessary to tilt the whole GameCube unit to control them.
 There are motion sensing patches for some of the ROM images of the Game Boy Advance games to allow for use on the Game Boy Player, but this method is not possible without a flash cart.
Infrared: Due to the lack of an infrared port on the Game Boy Player, Game Boy Color games cannot make use of this feature when played on the Game Boy Player.
Boktai cartridges: While the games can be played on the Game Boy Player, it is impractical to do so due to their reliance on the light sensor.
Game Boy Camera: The Game Boy Camera is perfectly functional on the Game Boy Player. While it is impractical to take photos with it due to the camera's fixed position, its other features (looking at the album, stamping pictures, playing games, printing pictures, etc.) work normally.
Game Boy Micro: A Game Boy Micro cannot be connected to the Game Boy Player via link cable. The equipment required for a link-up is a Game Boy Micro Link Cable and a Game Boy Micro Converter Connector, along with a Game Boy Micro and Game Boy Player. The Converter Connector is built in such a way that the protruding (sticking out) piece of plastic on top prevents it from being inserted into the Game Boy Player all the way. Despite this, Nintendo previously mentioned on their website that the Converter Connector could be used to connect to the Game Boy Player. However, by separating the two pieces of plastic on the end of the Converter Connector that connects to a Game Boy Advance, a linkup between a Game Boy Micro and Game Boy Player becomes possible. The Game Boy micro can also communicate with the Game Boy Player using Wireless Adapters (the Game Boy Micro Wireless Adapter for the Game Boy micro and the Game Boy Advance Wireless Adapter for the Game Boy Player).
Games with integrated rumble for Game Boy Color: Game Boy Color games such as Pokémon Pinball may have integrated rumble. While the manual claims that these games are incompatible with the Game Boy Player, they can be played, but the rumble feature is not accessible to the player because it is only output through the Game Pak itself, not the GameCube controller. Additionally, the carts do not fit into the player as easily as most other carts.
Action Pad/Beat Pad: The two dance pad controllers for the GameCube, the GCN Action Pad (bundled with Dance Dance Revolution Mario Mix) and the Mad Catz Beat Pad (bundled with MC Groovz Dance Craze), do not properly interact with the Game Boy Color Dance Dance Revolution games due to time synchronization issues. This is likely because they were never intended to be used together.
Game Boy Color games incompatible with the Game Boy Advance: The games Pocket Music and Chee-Chai Alien are incompatible with the Game Boy Advance, and thus the Game Boy Player, giving an error message stating that they can only be played on the Game Boy Color if attempted. Chee-Chai Alien uses the infrared port of the Game Boy Color to detect light as a fundamental part of the game. Pocket Music utilizes the Game Boy Color's sound chip in ways not possible on the Game Boy Advance, so a separate version was released for the Game Boy Advance.

Rumble enabled

The Game Boy Player added a rumble feature to certain Game Boy Advance games when played with a GameCube controller. Those games included:

 Drill Dozer (also has rumble built into cartridge for mobile use)
 Mario & Luigi: Superstar Saga
 Pokémon Pinball: Ruby & Sapphire
 Shikakui Atama wo Marukusuru Advance: Kokugo Sansu Rika Shakai
 Shikakui Atama wo Marukusuru Advance: Kanji Keisan
 Summon Night Craft Sword Monogatari: Hajimari no Ishi
 Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3

Reception
Reception was mainly positive — many review sites cited how Nintendo effectively increased the GameCube's library by hundreds of games with the Game Boy Player, something that some reviewers praised and others mocked as a cheap ploy.

IGN mentioned that the filtering that the Game Boy Player uses (to relieve strobe effect on games using a flicker trick to make sprites seem transparent) "muddies" some of the graphics.

Advance Game Port
Datel's version of the Game Boy Player was released in 2003. This dongle connects to Memory Card Slot B and can be booted up with the included boot disc. Later models have code generators for built in cheat devices. The advantage is that no removal of plates on the bottom, nor tools, are needed to install it. Unlike the Game Boy Player, the Advance Game Port utilizes software emulation, causing numerous audio and video issues in many games.

Up until System Menu 3.0's release, and later the dawn of Wii homebrew, this was also the only way of running Game Boy Advance games on the Wii — because, as the Wii lacks the correct port, the Game Boy Player cannot be used. Before System Menu 3.0, the Wii allowed unofficial GameCube software, such as this and Action Replay. As the dongle plugs into the Memory Card Slot, it was fully compatible with the Wii. System Menu 3.0 prevented unofficial GameCube software from running, rendering this unusable. With the dawn of Wii homebrew, it is now possible to run the Game Boy lineup of games via an emulator.

See also
 Visteon Dockable Entertainment

References

Products introduced in 2003
2000s toys
Game Boy accessories
Game Boy Advance
GameCube accessories
Games with GameCube-GBA connectivity
Discontinued video game consoles
Game console intercompatibility hardware
Intelligent Systems
Video game console add-ons

Game Boy Player


سبخة المنستير سبخة بولاية المنستير بالوسط الشرقي التونسي، تقع قرب مدينة المنستير. تبلغ مساحتها 1.000 هكتارًا، ويبلغ ارتفاعها بين 2 و5  عن سطح البحر. تستقبل العديد من الطيور في فصل الشتاء، كالنحام الوردي.

المراجع

منستير

سبخة المنستير


Ramondija (lat. Ramonda), biljni rod zeljastih trajnica iz porodice gesnerijevki raširen jedino u isprekidanom arealu južne Europe. Pripadaju mu najmanje tri vrste, to su: srpaska ramondija u istočnoj Srbiji i susjednoj Bugarskoj; pirenejska ramondija u Pirenejskom gorju iz južne Francuske i susjedne Španjolske i Natalijina ramonda u Srbiji, Makedoniji i sjevernoj Grčkoj.

Stabljike su bezlisne, a listovi su skupjeni u prizemnoj ružici. Na vrhu stabljike su paštitasti cvatovi. Plod je tobolac s mnogo sjemenaka. Česte su po pukotinama stijena.

Vrste
 Ramonda heldreichii (Boiss.) C.B.Clarke vidi Jancaea heldreichii (Boiss.) Boiss.
 Ramonda myconi (L.) Rchb.; pirenejska ramondija
 Ramonda nathaliae Pančić & Petrović; Natalijina ramonda
 Ramonda serbica Pančić; srpska ramondija

Izvori

Vanjske poveznice

Gesnerijevke
Flora Grčke

Ramondija


Karavanen er en dansk dokumentarfilm fra 2005, der er instrueret af Dan Säll efter manuskript af Ingrid Poulsen.

Handling
Hvert år i september begiver en gruppe Toubou kvinder i Niger sig ud på en 600 kilometer lang rejse gennem Sahara. Filmen følger karavanen og forklarer, hvordan de finder vej i ørkenen, og hvordan kvinder, børn og kameler overlever den barske tur. Med på kvindekaravanen er den danske antropolog Ingrid Poulsen, der forsker i nomadiske livsformer. Hun er optaget af at finde ud af, hvorfor kvinderne tager ud på rejsen, og hvad den betyder for dem.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2005

Sahara
Dokumentarfilm fra Danmark

Karavanen


ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ ආගම ථෙරවාදයට ඇතුළත් වන අතර ජනගහනයෙන් 70% ක්ම බෞද්ධ ආගමිකයන්ය. මුලින්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාපිත වුයේ ථෙරවාදී බුදු දහමය. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගනයෙන් 70% ථෙරවාදී බුදුදහමේ අනුගාමිකයෝ වෙති. දීපවංශය වැනි වංශකතාවල සදහන් පරිදි ශ්‍රී ලංකාවේ දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා‍ගේ කාලයේ අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ පුත් මහින්ද තෙරුන්  ක්‍රි.පු. 2 වැනි සියවසේදි ලංකාවට බුදු දහම ගෙන එන ලදී. මෙම කාලය තුලදිම ශ්‍රී මහා බෝධි අංකුරයද ලංකාවට වැඩම කරන ලද අතර රජුගේ අනුග්‍රහය ඇතිව ප්‍රථම ආරාමයන් පිහිටුවන ලදී. එතෙක් පාලි භාෂාවෙන් කට පාඩමින් රැක ගෙන ආ ධර්ම කරුණු ක්‍රි.පු. 30 දී පමණ ලේඛණාරූඪ කරන ලදී.

දෙවැනි සියවසේ ශ්‍රී ලංකාවට බුදු දහම හදුන්වා දිමෙන් පසුව, අඛණ්ඩව පැවති ගෙන ආ සඟ පරපුර  හේතු කොටගෙන ශ්‍රී ලංකාවේ බුදු සසුන බොහෝ කාලයක් පවතින්නේය. මෙය වෙනත් ඕනෑම බෞද්ධ රටක නොමැති තත්වයක්. බුද්ධාගම පිරිහීමට ලක්වු ඇතම් අවස්ථාවල ශ්‍රී ලාංකිය සඟ සසුන, මියන්මාරය  සහ තායිලන්තය වැනි රටවල් සමග පැවති සම්බන්ධතා උපයෝගි කරගෙන නැවත පුනර්ජීවනය ලැබීය. මහායානය බලවත් වු කාලවලදි මෙන්ම යටත් විජිතවාදී රාජ්‍ය නිලධාරීන් බුද්ධාගම නොසළකා හැරි අවස්ථාවලදී ශ්‍රී ලංකාවේ ථෙරවාදී බෞද්ධ සමාජයට විශාල අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට  සිදු විය. එහෙත් නැවත නැවත (විශේෂයෙන් 19 ශත වර්ෂය තරම් මෑත කාලය තුළදී ) ලැබු පුනර්ජීවනයන් නිසා ථෙරවාදී බුදු දහම වසර 2000ක පමණ කාලයක් ජීවමානව පැවතුණි.

ඉතිහාසය

සාම්ප්‍රදායික වංශ කථාවන්ට අනුකූලව  ලංකාවට බුදු දහම හඳුන්වා දී ඇත්තේ දෙවන සියවසේ ඉන්දියාවේ විසූ අශෝක අධිරාජයාගේ ගේ පුතුන් වූ මහින්ද මහා රහතන් වහන්සේය.   එවකට ලංකාව පාලනය දේවානම්පියතිස්ස රජුන් හට භාර වී තිබිණි. මේ කාලය තුළදී ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේගේ ශාකාවක් ද වැඩම කරන ලදී. ශ්‍රී ලංකා රජුන්ගේ අනුග්‍රහය ඇතැතිව මුල්ම ආශ්‍රමය බිහි විය. ඒ වාගේම පාලි පොත් පත් ලියවීම ආරම්භ විනි. දෙවන සියවසේදී බුදු දහම හඳුන්වා දීමෙන් අනතුරුව එය වැඩිම කාලයක් ව්‍යාප්ත වූයේත්  සහ සංඝයා වහන්සේලා වැඩි ප්‍රමාණයක් බිහි වූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ පමණි. එම තත්වය හීන වූ අවස්ථාවල මියන්මාරයෙන් සහ තායිලන්තයෙන් පැවිදි පෙලපත් ඈඳ ගන්නා ලදී. මාහායාන ධර්මය ඇති වීමත් සමග ථෙරවාද බුදු දහමේ පැවැත්මට යම් කිසි බලපෑමක් ඇතිවූ නමුත් ථෙරවාද ධර්මය අවුරුදු 2000 කටත් වඩා ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රචලිත වී ඇත. මුලින්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාපිත වුයේ ථෙරවාදී බුදු දහමය. ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 70% ථෙරවාදී බුදුදහමේ අනුගාමිකයෝ වෙති. දීපවංශය වැනි වංශකතාවල සදහන් පරිදි ශ්‍රී ලංකාවේ දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා‍ගේ කාලයේ අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ පුත් මහින්ද තෙරුන් ක්‍රි.පු. 2 වැනි සියවසේදි ලංකාවට බුදු දහම ගෙන එන ලදී. මෙම කාලය තුලදිම ශ්‍රී මහා බෝධි අංකුරයද ලංකාවට වැඩම කරන ලද අතර රජුගේ අනුග්‍රහය ඇතිව ප්‍රථම ආරාමයන් පිහිටුවන ලදී. එතෙක් පාලි භාෂාවෙන් කට පාඩමින් රැක ගෙන ආ ධර්ම කරුණු ක්‍රි.පු. 30 දී පමණ ලේඛණාරූඪ කරන ලදී.

දෙවැනි සියවසේ ශ්‍රී ලංකාවට බුදු දහම හදුන්වා දිමෙන් පසුව , අඛණ්ඩව පැවති ගෙන ආ සංඝපරපුර හේතු කොටගෙන ශ්‍රී ලංකාවේ බුදු සසුන බොහෝ කාලයක් පවතින්නේය. මෙය වෙනත් ඕනෑම බෞද්ධ රටක නොමැති තත්වයක්. බුද්ධාගම පිරිහීමට ලක්වු ඇතම් අවස්ථාවල ශ්‍රී ලාංකිය සංඝ සසුන , මියන්මාරය සහ තායිලන්තය වැනි රටවල් සමග පැවති සම්බන්ධතා උපයෝගි කරගෙන නැවත පුනර්ජීවනය ලැබීය. මහායානය බලවත් වු කාලවලදි මෙන්ම යටත් විජිතවාදී රාජ්‍ය නිලධාරීන් බුද්ධාගම නොසළකා හැරි අවස්ථාවලදී ශ්‍රී ලංකාවේ ථෙරවාදී බෞද්ධ සමාජයට විශාල අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට සිදු විය. එහෙත් නැවත නැවත (විශේෂයෙන් 19 ශත වර්ෂය තරම් මෑත කාලය තුළදී ) ලැබු පුනර්ජීවනයන් නිසා ථෙරවාදී බුදු දහම වසර 2000ක පමණ කාලයක් ජීවමානව පැවතුණි.

ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරී ආක්‍රමණ සහ ය‍ටත්විජිතවාදය

16වන සියවසයේ සිට ක්‍රිස්ත්‍රියානි මිෂනාරීවරු සහ පෘතුගීසි, ලන්දේසි, බ්‍රිතාන්‍ය යන ජාතීන් ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව කතෝලික, රෙපරමාදු ක්‍රිස්ත්‍රියානි භක්තිකයන් කිරීමට උත්සාහ දැරූහ. 19වන සියවසයේ අග භාගයේදී ජාතික බෞද්ධ ව්‍යාපාරය ඇමරිකානු ජාතික කර්නල් හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් අනුග්‍රහයෙන් සහ පානදුරාවාදයේ (ක්‍රිස්තියානි පූජකයකු සහ මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමියන් අතර පැවති) ජයග්‍රහණයෙන් නැවතත් බලාත්මක වෙන ලදී.

බුදුදහ‍මේ ව්‍යාප්තිය

ශ්‍රි ලංකාවේ බුදුදහම වූයේ මහින්ද මහරහතන් වහන්සේගේ වැඩම කිරීමෙන් පසුව 2 වන සියවසේදීය.  දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා ඇතුළු බොහෝදෙනා බෞද්ධයින් බවට පත් වූවේය. මහා විහාර නම්වූ පූජාශ්‍රමය බිහි වූයේද මේ යුගයේදීය. ශ්‍රිලංකා වේ පාලි ග්‍රන්ථයන් බිහි වූයේ වට්ටගාමිනී රජුන්ගේ සමයේදීය. ඒ වාගේම ථේරවාද බුදු දහමේ පටන් ගැන්මද මේ යුගයේදී ආරම්භ විය. පසු කලෙක විවරණ ලියන්නන් මඟින් බුදු දහම පිලිබඳව පොත් පත් ලියවුනි. එවන් විශිෂ්ඨ කතෘන් වන්නේ බුද්ධඝෝස (4-5 වන සියවස)සහ ධම්මපාල (5-6 වන සියවස)වැනි රජවරු. එවකට මහායාන ධර්මය දේශයට බලපෑමක් වූ නමුත් කාලයාගේ ඇවෑමේන් ථේරවාදය ප්‍රචලිත විය. ඉන් පසුව අග්නිදිග ආසියාවේම 11 වන සියවස වනවිට ථේරවාදී බුදු දහම ප්‍රචලිත විය.

ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ  පෙරදිග ප්‍රදේශයේ මොන් නමැති ජනවාර්ගික කොටස අතර ඉන්දීයානු සංස්කෘතිය තදින්ම ව්‍යාප්ත වී තිබුණි. 3 වැනි සියවසේදී මෙම ජන වාර්ගික කොටස බෞද්ධාගම වැළඳ ගෙන ඇති බවට සඳහන් වේ. එසේ සිදු වූයේ මහා අෂෝක නම් වූ ඉන්දියානු අධිරාජයාගේ සමයේදීය. මධ්‍යම බුරුමයේ පිහිටි පීක්තානෝ නම් වූ මොන් ජනයාගේ බෞද්ධ පන්සල නිමවා ඇත්තේ 1වන සහ 5වන සියවස් අතර යැයි සඳහන් වේ.
මොන් ජනවාර්ගිකයන් ගේ බෞද්ධ සිතුවම් හා ඉන්දියානු ගුප්තා සිතුවම් වලට සංස්කෘතිය මුසු වී ඇත. මොන් රාජධානිය ප්‍රචලිත වනවාත් සමග 5 වැනි සහ 6 වැනි සියවස්වලදී අග්නිදිග ආසියාවේ මෙම සිතුවම් කලාව ප්‍රචලිත විය. ඒ වාගේම මොන් වරුන්ගේ බලපෑමත් සමග ථේරවාද දහම ප්‍රචලිත වූ නමුත් උතුරු ප්‍රාන්තයේ 6වන සියවසින් පසුව මහායානය මුලුමනින්ම ප්‍රචලිත විය. අශෝකවාදයේ ඇතුළත් වී ඇති පරිදි  හිමාල ප්‍රදේශය තුළින් අශෝක රජුන් ධර්මදූතයින් යවා ඇති බවට සඳහන් වී ඇත.

සංඝ සමාජය
ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ සංඝ සමාජයේ "නිකාය" ලෙසින් හඳුන්වන එකිනෙකට වෙනස් සම්ප්‍රදායයන් පවතින අතර ඉන් ප්‍රධාන නිකයයන් 3 පහත දැක්වේ.

 සියම් නිකාය – කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු සහ වැලිවිට සරණංකර හිමියන්ගේ ආරාධනය පරිදි ලංකාවට වැඩම කළ තායි ජාknතික උපාලි හිමියන් විසින් 18 වන සියවසේදී ආරම්භ කරන ලදී.
 අමරපුර නිකාය – 1800 වර්ෂයේ ආරම්භ කර ඇත්තේ මියන්මාරයෙන් ලැබුණු ඉහළත්වයෙන් සලකන පැවිදි පෙලපතකින්ය.
 රමාඤ්ඤ නිකාය – අඹගහවත්ත සරණංකර හිමියන් විසින් 1864 දී ආරම්භ කර ඇත.

ඉහත නිකායන් අතරත් වෙනස් ආකාරයේ කුලයන් අනුකූලව තවත් බෙදීම් ඇත. එහෙත් ධර්මයෙහි කිසිදු වෙනසක් නැත.

බාහිර සබැඳි
මහාචාර්ය අතිපූජ්‍ය රේරුකානේ චන්දවිමල මාහිමිපාණන් වහන්සේ ගේ ථෙරවාදී දර්ශණය ඇතුලත් දහම් පොත්
මහමෙව්නා බෞද්ධ ආරාමය
Buddhactivity Dharma Centres database
The Mahavamsa History of Sri Lanka The Great Chronicle of Sri Lanka
Colonel Olcott and the Buddhist Revival In Sri Lanka
 කැළණිය රජමහා විහාරය
 Religious protector from Ethnic Strife
 sri Lankan Buddhist Association
katawala hemaloka himige budu sasuna wanasana kadapanuwo

දර්ශන
බුද්ධාගම

ශ්‍රී ලංකාවේ බුද්ධාගම


17697 Evanchen este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
17697 Evanchen este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Socorro, New Mexico, în cadrul proiectului LINEAR. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,00 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 10,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 17001-18000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

17697 Evanchen


Asíuhjálmur  (fræðiheiti: Aconitum volubile) er fjölært jurt af sóleyjaætt sem er upprunnin frá Norðaustur-Asíu.

Asíuhjálmur er eitraður og skal gæta varúðar við meðhöndlun hans, sérstaklega rætur.

Tilvísanir

Eiturplöntur
Sóleyjaætt

Asíuhjálmur


El estadio Georgi Asparuhov (en búlgaro: Стадион "Георги Аспарухов"), también conocido como Gerena (Герена), es un estadio de fútbol de Sofía, Bulgaria. Fue inaugurado el 10 de marzo de 1963, tiene una capacidad para 29 200 espectadores sentados y en él disputa sus partidos como local el Levski Sofia.

Historia

En 1960 el Levski comenzó la construcción del estadio situado en el barrio de Gerena y fue llamado Stadion Levski. El arquitecto Lazar Parashkevanov tardó tres años en completar la edificación y los aficionados comenzaron a llamar al estadio Gerena, por el barrio en el que se emplazaba. El estadio se inauguró el 10 de marzo de 1963 en un partido de liga ante el PFC Spartak de Pleven. En el momento de su apertura, el estadio tenía capacidad para albergar 38 000 espectadores y la tribuna principal del Gerena estaba cubierta.

En 1971 el estadio fue renombrado a petición popular Georgi Asparuhov, en honor al mítico futbolista del Levski que había muerto trágicamente ese mismo año en un accidente de tráfico. En 1992 el estadio quedó cerrado al público por obras y el club se tuvo que trasladar al estadio Nacional Vasil Levski. Entre 1993 y 1997 el estadio fue sometido a una profunda renovación y se instalaron asientos de plástico en todo el recinto, por lo que su aforo se redujo considerablemente hasta los 29 200 espectadores actuales.

Véase también
 Anexo:Estadios de fútbol de Bulgaria

Referencias

Enlaces externos

Estadios de fútbol de Bulgaria
Estadios de fútbol inaugurados en 1963
PFC Levski Sofía
Estadios de categoría 3 de la UEFA
Estadios de Sofía

Estadio Georgi Asparuhov


Puppy et les Schtroumpfs est la trente-quatrième histoire de la série Les Schtroumpfs de Peyo. Elle est publiée pour la première fois dans le journal Schtroumpf !, puis dans l'album L'Aéroschtroumpf en 1990.

Résumé
Un matin, le village est surpris de découvrir la présence de Puppy, le chien du mage Homnibus, qui porte un médaillon provoquant une décharge électrique à tout individu qui tente de l'ouvrir. Rapidement, l'animal est très apprécié au village. Le Grand Schtroumpf organise une expédition pour ramener l'animal à son maître. Ce dernier apprend aux Schtroumpfs que la personne qui ouvrira le médaillon sera le véritable maître du chien, et les laisse repartir avec Puppy. Mais sur le retour, le chien est capturé par Gargamel qui avait surpris la conversion du mage un peu plus tôt par hasard. Rapidement, le sorcier est électrocuté par le médaillon du chien qui s'enfuit, mais retrouve le village en le suivant. Alors que le sorcier capture les Schtroumpfs, le bébé Schtroumpf réussit à ouvrir le médaillon et ordonne à Puppy d'attaquer le sorcier qui est mis en déroute. Le village sauvé acclame le bébé et son chien.

Personnages
 Le Grand Schtroumpf
 Puppy
 Homnibus
 Gargamel

Liens externes

Histoire des Schtroumpfs
Histoire publiée dans Schtroumpf !

Puppy et les Schtroumpfs


Geovanni Mauricio Paz Hurtado (Cotacachi, província de Imbabura, Equador, 30 de novembro de 1962) é um clérigo equatoriano e bispo católico romano de Latacunga.

Geovanni Mauricio Paz Hurtado obteve seu diploma de ingresso na universidade após cursar o ensino fundamental no Colégio Sánchez y Cifuentes em Ibarra. Estudou filosofia e teologia no seminário Nuestra Señora de La Esperanza e recebeu o sacramento da ordenação pela diocese de Ibarra em 29 de junho de 1988 pelo bispo Luis Oswaldo Pérez Calderón e trabalhou até 1996 como pároco em sua diocese natal. De 1997 a 2006 trabalhou como pastor na diocese cubana de Cienfuegos e a partir de 2000 também coordenou as atividades missionárias ali. Em seguida, voltou ao Equador e foi Vigário Geral da Diocese de Ibarra de 2012 a 2016, depois de ter sido Vigário Geral Adjunto desde 2011. De 2012 a 2016 ele também ensinou missiologia no seminário Nuestra Señora de La Esperanza.

Em 30 de novembro de 2016, o Papa Francisco o nomeou Bispo de Latacunga. O Núncio Apostólico no Equador, Dom Giacomo Guido Ottonello, doou-lhe a ordenação episcopal no dia 20 de janeiro do ano seguinte. Os co-consagradores foram o Arcebispo de Quito, Fausto Gabriel Trávez Trávez OFM, e o Bispo de Ibarra, Valter Dario Maggi.

Ver também

Bispos católicos do Equador

Geovanni Mauricio Paz Hurtado


An Haworthia decipiens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl von Poellnitz. An Haworthia decipiens in nahilalakip ha genus nga Haworthia, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. d. cyanea
 H. d. decipiens
 H. d. minor
 H. d. pringlei
 H. d. virella

Mga kasarigan

Haworthia

Haworthia decipiens