Arnavutluk (), resmî adı Arnavutluk Cumhuriyeti (, ), Balkanlar'da bir ülkedir. Komşuları kuzeyde Karadağ, kuzeydoğusunda Kosova, doğusunda Kuzey Makedonya ve güneyinde Yunanistan'dır. Ayrıca ülkenin batıda Adriyatik Denizi ve güneybatıda İyonya Denizi'ne kıyısı vardır. İyon Denizi ile Adriyatik Denizi arasındaki Otranto Boğazı'nın karşısındaki İtalya'ya uzaklığı 72 km'den (45 mi) daha azdır.

Arnavutluk, Birleşmiş Milletler, NATO, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı, Avrupa Konseyi, Dünya Ticaret Örgütü, İslam Konferansı Örgütü, Karadeniz Ekonomik İşbirliği, Orta Avrupa Serbest Ticaret Anlaşması, Frankofon ve kurucu üye olarak Akdeniz İçin Birlik'e üyedir. Arnavutluk, ayrıca Avrupa Birliği'nin resmî adayıdır.

Arnavutluk'un günümüzdeki toprakları tarihin çeşitli noktalarında Dalmaçya (güney İlirya), Makedonya (özellikle Epirus Nova) ve Moesia Superior gibi Roma eyaletlerinin bir parçası oldu. Modern cumhuriyet ise Balkan Savaşları sonrasında Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa'daki çöküşünden sonra ortaya çıkmıştır. 1912 yılında bağımsız olan Arnavutluk, 1917-1920 arasında İtalyan himayesine girdi, II. Dünya Savaşı'nda 1939 yılında Faşist İtalya, 1943'te de Nazi Almanyası tarafından işgal edilene kadar Prenslik, Cumhuriyet ve Krallık oldu. 1944 yılında Arnavutluk'ta işgal sona erdi ve Enver Hoca ile Emek Partisi önderliğinde Arnavutluk Sosyalist Halk Cumhuriyeti kuruldu. 1991 yılında sosyalist yönetim sona erdi ve çok partili yönetime geçildi.

Arnavutluk, parlamenter demokrasiye ve bir geçiş ekonomisine sahiptir. Arnavutluk'un başkenti olan Tiran, ülkedeki 2.831.741 kişinin yaklaşık 421.286'sını barındırmakta olup metropol alanında ise bu sayı 763.634'tür. Serbest piyasa reformları, özellikle enerji ve ulaşım altyapılarının gelişiminde, ülkeye doğrudan yabancı yatırımların kapısını açmıştır. Arnavutluk yüksek bir İGE'ye sahiptir ve evrensel bir sağlık sistemi ile ücretsiz ilk ve orta öğretim sunmaktadır. Arnavutluk bir üst-orta gelir ekonomisine sahiptir ve ülke ekonomisine hizmet sektörü hakim olup bunu sanayi ve tarım sektörü takip etmektedir.

Köken bilimi
Türkçedeki Arnavut kelimesi bir güney Arnavut (Toska) boyu olan 'Arvanit'lerin Türkçeleştirilmiş şeklidir. Orta Çağ'da Arnavutlar antik İlliryalılar ve Pelasglar isimlerinin yerine Arber, Arberesh, Arbanon, Arbanoi isimleriyle anıldılar. Yeni Çağ'da ise Arnavutlar ülkelerine kartallar ülkesi anlamında Shqipëria (okunuşu Şipıria) şeklinde adlandırmaktadır. Diğer çoğu dünya dillerinde ise 'Albania' kelimesi kullanılır. Nitekim Latince "alba" = yüksekte duran, demektir. Arnavutluğa "Albania" ve Arnavutlara "Albanian" denir.

Şemseddin Sami'ye göre 'Arnavut' kelimesinin anlamı 'Çiftçi' demektir. Arnavutluk (Shqipëria), Arnavutça (Shqip) ve Arnavut (Shqiptar) sözcükleri kök bakımından kartal (Shqiponja)'dan türetildiği de söylenmektedir. Ş. Sami'nin büyük eseri Kâmus-u Türkî'de Arnavutluk-Arnavutça-Arnavut sözcüklerini Türkçeye Şkipniya-Şkip-Şkipetar şeklinde çevirmiştir.

Tarihçe

Antik tarih

Arnavutların kökeni olarak Pelasglar görülür. Pelasglar Avrupa'nın en eski kavimi olarak bilinir. Yunanlar da köklerini Pelasglara dayandırır. Pek çok tarihçi İlliryalılar ve Pelasg'ların Helen kavimlerinden Dorlar ile akraba olduğu ve Helen kültürünün kurucuları oldukları görüşündedir.

Arnavutlar, tarihçilerce eski İlliryalıların devamıdır. Antik İllirya bugünkü Dalmaçya sahil bölgesidir (bugünkü Hırvatistan ve Karadağ) ve pek çok Roma İmparatoru bu bölgeden çıkmıştır.

Roma İmparatorluğu'nun kurucu halklarından olan İlliryalılar V. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nun Germen, Hun ve Slavlar tarafından saldırıya uğraması ve yıkılması sonucunda 7.-8. yüzyıllardan sonra giderek Slavların eline geçti ve bölge Orta Çağ'dan sonra Hırvatistan ve Karadağ olarak anılmaya başlandı. 20. yüzyıl'da da bu bölgede 'Güney Slavları' anlamında 'Yugoslav' devleti kuruldu.

Arnavutlar, Avrupa'nın en eski halklarından oldukları ve ayrıca millî kimliğini (aidiyetini) dinsel farka dayandırmayan tek Balkan milleti oldukları konusunu özellikle vurgularlar.

Arnavut dili (Arn. Shqip, Shqipja, gjuha shqipe, gjuha shqiptare) Hint-Avrupa dil ailesinin özgün bir koludur. Arnavutçada, uzun süre komşu olmaktan ve 1000 yıllık Bizans idaresinden dolayı Yunanca ve Sırpça, 437 yıllık Osmanlı idaresinden dolayı da Türkçe ve Arapça kelimeler mevcuttur. Latin ve Germen dilleriyle de, bilhassa İtalyanca, Fransızca ve Almanca ile benzer yanları çoktur. Yine de Arnavutça kelime haznesi olarak saf bir dildir.

Eski Yunanca ve Etrüskçe'nin de İlirya dili ve Arnavutça ile dolaysız akraba olduğu yönünde linguistik hipotezler mevcuttur.

Orta Çağ
Antik Çağ'da Hristiyanlığın Arnavutluk'a yayılması çok erken tarihlerde gerçekleşti. Dıraç kenti dünyadaki en eski piskoposluk merkezlerinden biridir. Aziz Pavlus daha 1. yüzyılda İllirya'ya Hristiyanlığı tanıtmıştı.

325 yılındaki İznik Konsili'nde tüm İllirya Roma idaresine bırakılmıştı. 731 yılında ise Bizans İmparatoru III. Leo Dıraç Metropollüğünü Bizans'a bağladı. 927 yılında Bizans Bulgar Patrikhanesini kabul etmeye mecbur kalınca, Arnavut Kilisesi de Bağımsız Ohri Piskoposluğu'na, dolayısıyla 1. Bulgar İmparatorluğu'na bağlandı. 1018 yılında Bizans bölgeyi geri aldı. 1054 yılındaki Roma ve Bizans Kiliseleri arasındaki büyük bölünme (Schisma), önceleri Arnavut Kilisesi için etki yapmadıysa da, 13. yüzyılda Arnavut Kiliseleri de iki rakip olan Katolik ve Ortodoks yani Roma ve Bizans Kiliseleri arasında ikiye bölündüler. Orta Çağ'da ortaya Arnavut Ortodoks Kilisesi ve Arnavutluk Katolik Kilisesi şeklinde bir bölünme çıktı.

Roma İmparatorluğu'nun kurucu halklarından olan İllirya bölgesi 5. yüzyılda Roma'nın Germen, Hun ve Slavlar tarafından saldırıya uğraması ve yıkılması sonucunda 7.-8. yüzyıllardan sonra giderek Slavların eline geçmiş ve bölge Orta Çağ'dan sonra Sırp Kırallığı, Hırvatistan ve Karadağ olarak anılmaya başlanmıştır. 20. yüzyılda da bu bölgede 'Güney Slavları' anlamında 'Yugoslavya' devleti kurulmuştur. Ancak Arnavutlar bu bölgede her zaman hak iddia etmişlerdir.

Orta Çağ'da bölgenin tam Doğu ve Batı Roma İmparatorluklarının sınırında bulunması nedeniyle Arnavutlar VI. yüzyıldan sonra Slavlaşma tehlikesine karşı, batının en güçlü şehri olan Venedik'in himayesine girerek Katolikliği tercih etmişler ama daha doğuda kalan Kosova ve bugünkü Sırbistan bölgeleri hızla Slav asimilasyonuna ve Ortodokslaşmaya girmiştir. (Bkz.Arnavut Ortodoks Kilisesi).

Doğu Roma'nın 13. yüzyıldan sonra yıkılma sürecine girmesi sonucu doğudan gelen Osmanlılar 15. yüzyılda bölgeyi ele geçirmişler, Arnavutların ulusal kahramanları Gjergj Kastrioti'nin (İskender Bey) önderliğinde 40 yıldan fazla süren direnişini kırıp bölgeyi 1478'de ele geçirmişlerdir. Bu gelişmeler yüzbinlerce Arnavut'un İtalya'ya ve özellikle Sicilya ve Kalabriya bölgelerine göç etmesine yol açmıştır. İtalya Arnavutları 'Arberesh' adıyla anılmaktadır.

1054'teki Doğu-Batı/Ortodoks-Katolik Kiliselerinin birbirlerinden tamamen ayrılmaları (Schisma) Arnavutluk'ta önceleri büyük etki yapmadı. İki kilise birbirlerine rekabet oluşturmadan yan yana bir arada var oldular. Ancak 12. yüzyıldan sonra Bar'da Benedikt Manastırının kurulmasıyla Roma'nın ve Katolik Kilsesinin etkisi Arnavutluğun kuzeyinde arttı. Dıraç'ta ise Ortodoks Kilisesi daha hakimdi. Arnavutluk'ta 13. yüzyılda Katolik - Ortodoks ayrışımı daha da belirginleşti. Ülkenin güneyi tartışmasız Ortodoksluğun hakimiyetindeydi. Arnavutluk kıyıları bu dönem Normanların saldırısına uğradı.

Orta Çağ'da Arnavutlar genelde Arber adıyla anılıyorlardı. Bu aynı zamanda 12. yüzyıl sonunda Kroya Kalesi bölgesinde oluşmuş olan Arbanon Kırallığı'nda yaşayan halkın da adıydı. Bu Katolik Krallık, Ortodoks Kilisesine bağlı olan Kroya yönetiminden ayrılarak oluşmuştu.

1204 yılından sonra Arnavutluk önce Epir Despotluğu'na, 1230 yılında 2. Bulgar İmparatorluğu'nun eline geçti. Ancak Bulgarlar, Bizanslılar tarafından bölgeden 1246'da atıldı ve Bizans'ın vesayetinde Epir Despotluğu yeniden kuruldu. Bu dönemde Dıraç kenti, sık sık İki Sicilya Krallığı'nın işgaline uğradı. Sırplar 1280'in ilk yarısında İşkodra'yı ele geçirdiler.

Arnavut Katolik Kilisesi, 1342-1355 arasındaki Sırp Çarı Stefan Dushan'ın hakimiyetini zarar görmeden atlattı. Sirp Çarı'nın ölmesi ve Sırp Kırallığı'nın dağılmasının ardından soylu Arnavut sülalesi ŞAR, Zeta bölgesi ve Arnavutluk'un kuzeyinde iktidarı ele geçirdi. Balşa'lar 1368'de Ortodoksluk'tan Roma-Katolik Kilisesine geçtiler. Leş piskoposluğunun kurulması da bu dönemde gerçekleşti.

Osmanlı dönemi
Osmanlı Türkleri 14. yüzyıldan itibaren Anadolu ve Balkan Yarımadası'na akınlar yapmaya başladılar. 15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu Balkan Yarımadası'nın büyük bölümü ile birlikte bugünkü Arnavutluk topraklarını da ele geçirdi.

Katolik olan Arnavutluk'un kuzeyini Gjergj Kastriot Skanderbeg'in (Gjergj Kastrioti) ölümünden sonra Osmanlılar'ın ele geçirmesi on yıl dahi sürmedi. 1479'da Venedik Devleti Osmanlılar'la barış anlaşması yaparak İşkodra'yı ve Leş'i Osmanlılara bıraktı. Piskoposluk merkezi olan Dıraç de 1501'de Osmanlı'nın eline geçti. Bundan sonra Katolik Arnavutlar'ın çoğunluğu fiilen İslam hakimiyeti altında yaşadılar. Osmanlıların hakimiyeti önceleri sadece sahil bölgelerindeydi. Merdita, Dukagin ve Malesia e Madhe boylarının bölgelerine İslam hakimiyeti giremedi. Bu bölgelerde 1490-1550 arasında Osmanlı hakimiyetine karşı pek çok isyan oldu. Gjergj Kastriot İskender Bey'in ölümünden sonra direnişi Leka Dukagin, Muzaka ve Thopia aileleri sürdürdü.

Çok uzun süren ve tam olarak hiç bitmeyen Arnavut direnişinin Osmanlılarca kırılmasından sonra 15. ve 16. yüzyıllarda yarım milyon civarında islamlaşmak istemeyen Arnavut İtalya'ya kaçmak zorunda kaldı (Arberesh'ler).

Arnavutluk'un Osmanlılarca fethinden sonra İslam dini, Arnavutlar'a üçüncü bir din olarak katıldı. 17. yüzyıldan sonra diğer Balkan milletleri gibi Arnavutlar da müslümanlaştılar. Ancak Arnavutlar müslümanlaşınca, Rumlar, Gürcüler, Çerkesler, Lazlar gibi Türkleşmeyip, Arnavut kültürünü ve soylarını inatla korudular ve İstanbul Saray Yönetiminde Sadrazamlık, Paşalık, Valide Sultanlık gibi pek çok mevkiyi 17. yüzyıldan sonra diğer sayısız etnik gruba rağmen ellerine geçirdiler. Bu sayede hem pozisyonlarını güçlendirdiler, hem de kendileri için asimilasyonu büyük beceri ile en alt düzeyde tuttular. Osmanlılar'ın Arnavutluk Katolik Kilisesine karşı politika sürdürmelerine karşın, Arnavut Ortodoks Kilisesi herhangi bir baskı görmedi, ayrıca 17. yüzyıldan sonra bir kalkınma ve gelişim yaşadı. Osmanlı'nın son döneminde ülkenin kuzeyi İşkodra, merkezi Manastır ve güneyi Yanya vilayetinin sınırları içierisindeydi. 1. Balkan Savaşı'nda ülke Karadağ, Sırbistan ve Yunanistan'ın işgaline uğradı ve yağmalandı. İtalya ve Avusturya-Macaristan'ın araya girmesiyle Arnavutluk Krallığı kuruldu. 1. Dünya Savaşında Karadağ, Avusturya-Macaristan, Yunanistan ve İtalya'nın savaş alanı oldu.

Yönetim ve siyaset

Arnavutluk Cumhuriyeti, 1998 yılında yenilenen bir anayasa altında kurulan yasama, yürütme ve yargı kuvvetlerinin ayrılığına dayalı parlamenter bir cumhuriyet ile yönetilir. Anayasa, Arnavutluk Cumhuriyeti'nin en yüksek kanununu teşkil eder.

Arnavutluk'ta cumhurbaşkanı devletin başıdır. Cumhurbaşkanı 5 yılda bir tüm milletvekillerinin %50+1 oy çoğunluğuyla gerektiren gizli oyla meclis tarafından 5 yıllık bir süre için seçilir. Mevcut cumhurbaşkanı Bajram Begaj olup 24 Temmuz 2022 yılında seçilmiştir. Cumhurbaşkanının anayasayı ve tüm yasaları gözlemleme garantisi, silahlı kuvvetlerin baş komutanı olmak, meclis oturumunda değilken meclisin görevlerini yerine getirmek ve başbakanı atamak gibi yetkileri bulunmaktadır.

Yürütme gücü ise Bakanlar Kurulu'na (kabine) aittir. Başbakan Bakanlar Kurulu'nun başkanıdır. Başbakan cumhurbaşkanı tarafından atanırken bakanlar ise başbakanın önerisi temelinde cumhurbaşkanı tarafından atanır. Meclis kurulunun yapısına nihai onayı vermek zorundadır. Kurul iç ve dış politikalarının yürütülmesinden sorumludur. Bu bakanlıklar diğer devlet organlarının faaliyetlerini yönlendirir ve kontrol eder. Mevcut başbakan Edi Rama olup 15 Eylül 2013 tarihinde göreve gelmiştir.

Arnavutluk Meclisi, Arnavutluk'un tek meclisli yasama organıdır. Meclis'te liste usulü nispi temsil sistemi ile seçilen 140 milletvekili bulunmaktadır. İki başkanvekiline sahip olan meclis başkanı meclise başkanlık eder. 15 adet daimi komisyon veya komite bulunmaktadır. Meclis seçimleri en az her dört yılda bir yapılır. Meclis anayasa değişikliği veya onaylama, başka bir devlete savaş ilan, uluslararası anlaşmaların onaylanması veya iptali, cumhurbaşkanı, yargıtay başkanını ve başsavcıyı veya onun yardımcılarını seçme ve devlet radyo ve televizyon, devlet haber ajansı ve diğer resmi bilgi medya çalışmasını denetlemek gibi iç ve dış politika yönünde karar verme yetkisine sahiptir.

Ordu

Arnavutluk Silahlı Kuvvetleri () 1912 yılında Arnavutluk'un bağımsızlığından sonra kurulmuştur. 1988 yılında 65.000 olan aktif asker sayısı 2009'da 14.500'e indirilmiştir ve orduda ağırlıklı olarak küçük bir filo uçak ile deniz gemileri bulunmaktadır. 1990'lı yıllarda büyük miktarda Çin yapımı tanklar ve karadan havaya füze sistemleri gibi eski askeri donanımlar hizmet dışına bırakılmıştır. Zorunlu askerlik hizmeti ise 2010 yılında kaldırılmıştır.

Günümüzde Arnavutluk Silahlı Kuvvetleri; Genelkurmay Başkanlığı, Kara Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri, Deniz Savunma Kuvvetleri, Arnavutluk Lojistik Tugayı ve Eğitim ve Doktrin Komutanlığı'ndan oluşmaktadır. Askeri bütçenin artırılması NATO'ya entegrasyonu için en önemli koşullardan biriydi. Askeri harcamalar, 2008 yılında GSYİH'nin yaklaşık %2'si olarak gerçekleşmiştir. Şubat 2008'den bu yana Arnavutluk, Akdeniz'de NATO'nun Aktif Çaba Operasyonu'na resmen katılmaktadır. Arnavutluk 3 Nisan 2008 tarihinde bir NATO üyelik daveti aldı ve 1 Nisan 2009'dan bu yana NATO üyesidir.

İdari yapılanma

Arnavutluk, idari olarak ile (, çoğul qarku; yaygın prefekturë  çoğul prefektura), illerde ilçeye (, çoğul rrethe), bu ilçelerde belediyeye () ayrılır. Bu belediyelerden 73'ü şehir () statüsündedir. Bu belediyeler ise şehir () veya köylere () ayrılır.

Arnavutluk idari olarak 12 ile ayrılmıştır:

Coğrafya

Arnavutluk  yüzölçümüne sahiptir ve Güney ve Güneydoğu Avrupa'da Balkan yarımadası'ndadır.

Kıyı şeridi kuzeybatıda Adriyatik Denizi'ne ve Akdeniz boyunca güneybatıda İyon Denizi'ne bakar.

Arnavutluk 39° ve 43° K enlemleri arasında ve çoğunlukla 19° ve 21° D meridyenleri arasında konumlanmıştır. Arnavutluk'un kıyı uzunluğu 611 km'dir.

En kuzey noktası 42° 35' 34" kuzey enlemiyle Vermoş; en güney noktası 39° 40' 0" kuzey enlemiyle Konispol; en batı noktası 19° 16' 50" doğu boylamında Sazan ve en doğu noktası 21° 1' 26" doğu boylamında Vërnik'dir.

En yüksek noktası  Adriyatik'in yukarısında Debre ilçesi'ndeki Korab Dağı'dır. En alçak noktası  ile Akdeniz'dir.
Ülkenin doğudan batıya olan uzaklığı  ve kuzeyden güneye uzaklığı yaklaşık 'dir.

Ülkenin %70'i dağlık olup engebelidir ve dışarıdan genellikle erişilemez.

Arnavutluk'un çoğunda farklı yönlerde uzanan sıra dağlar ve tepeler vardır. En geniş sıradağlar kuzeyde Arnavut Alpleri, doğuda Korab dağları, güneydoğuda Pindus Dağları, güneybatıda Keravniya Dağları ve ortada İskender Bey Dağları'dır.

Ülkenin belki de en dikkat çekici özelliği çok sayıda önemli gölün bulunmasıdır. İşkodra Gölü, Güney Avrupa'daki en büyük göldür ve kuzeybatıdadır. Güneydoğu'da, dünyanın sürekli var olan en eski göllerinden biri olan Ohri Gölü yükselir. Daha güneyde, Balkanlar'daki en yüksek göller arasında yer alan Büyük ve Küçük Prespa Gölü uzanır. Nehirler çoğunlukla Arnavutluk'un doğusundan doğar ve Adriyatik Denizi'ne ve az miktarda da İyon Denizi'ne boşalır. Ülkenin ağzından kaynağına kadar ölçülen en uzun nehri Drin'dir ve iki kaynağının, Kara Drin ve Ak Drin'in birleştiği yerde başlar. Avrupa'daki son bozulmamış büyük nehir sistemlerinden birini temsil eden Vyosa Nehri özellikle ilgi çekicidir.

İklim
Kıyıda iklim tipik bir hafif Akdeniz iklimi olup kışlar ılık ve yağışlı, yazlar ise güneşli ve oldukça kuru geçmektedir.

Ülkedeki iklim, enlem, boylam ve rakımdaki farklılıklar nedeniyle son derece değişken ve çeşitlidir. Arnavutluk çoğu zaman akdeniz ve karasal iklimini yaşar ve dört farklı mevsimi vardır. Köppen sınıflandırması tarafından tanımlanan, batı yarısında akdeniz ve subtropikal'dan doğu yarısında okyanus, karasal ve yarı arktik'e kadar değişen beş ana iklim tipi yaşanır.

Ülkenin en sıcak bölgeleri Adriyatik ve İyon denizi kıyılarındadır. Aksine en soğuk bölgeler kuzey ve doğu yaylalarıdır. Aylık ortalama sıcaklık kışın -1 °C ile yazın 21.8 °C arasında değişir.  en yüksek sıcaklık 18 Temmuz 1973'te Kuçova'da kaydedilmiştir. En düşük sıcaklık , 9 Ocak 2017'de Shtyllë, Libraş köyünde kaydedildi.

Yağış doğal olarak mevsimden mevsime ve yıldan yıla değişir. Ülke yağışın çoğunu kış aylarında ve daha azını yaz aylarında alır. Ortalama yağış yaklaşık 'dir. Ortalama yıllık yağış, coğrafi konuma bağlı olarak  ile  arasında değişir. Kuzeybatı ve güneydoğu yaylaları daha yoğun miktarda yağış alırken, kuzeydoğu ve güneybatı yaylaları ve Batı ovaları daha sınırlı miktarda yağış alır.

Ülkenin uzak kuzeyindeki Prokletiye Dağları, yılda en az  yağmur alan Avrupa'nın en nemli bölgeleri arasında kabul edilir. Colorado Üniversitesi tarafından yapılan bir keşif gezisi, bu dağların içinde, nispeten düşük bir rakım olan 'de dört buzul keşfetti; bu, böyle bir güney enlemi için son derece nadirdir. Kar yağışı, Prokletiye Dağları ve Korab dağları da dahil olmak üzere, özellikle kuzey ve doğudaki dağlarda olmak üzere ülkenin yüksek kesimlerinde kışın sık sık görülür. Keravniya Dağları gibi güneybatıdaki kıyı bölgelerine de neredeyse her kış kar yağar ve burada mart ayından sonra bile kalabilir.

Ekonomi

Özelleştirmeler ve kanunlardaki yeni yapılanmaların ilerlemeye katkısı olmasına rağmen eski yapının etkileri nedeniyle sorunlar devam etmektedir: Ekonominin büyümesi uluslararası para kuruluşlarının yardımlarına, yabancı ülkelerde yaşayan Arnavutların gönderdikleri paralara ve inşaat işlerine dayanmaktadır. Nüfusun üçte biri hala, gayri safi millî hasılanın dörtte birini sağlayan, tarım işlerinde çalışmakta ve destekle geçinmektedir. Turizmde de şimdiye kadar bir ilerleme kaydedilmemiştir. Dünya Bankası'nın 2008 yılı raporunda, Arnavutluk nüfusunun %12,4 ü yoksul olarak nitelendirilmiştir. Ortalama aylık gelir 2006 verilerinde 28.322 Lek olarak gözükmektedir. (Yaklaşık 225 Euro)

Ülkenin önemli sorunlarından birisi altyapının zayıf olmasıdır. Ana yolların birçoğunda iyileştirme çalışmaları yapılmasına rağmen yolların çoğu çok kötü durumda. Su, gün içerisinde çok az bir zaman için kısıtlı bir şekilde verilmekte, elektrik kesintileri ise özellikle kış aylarında günlük olağan bir durum arz etmektedir. Bu durum yalnızca yabancı yatırımcıları etkilemekle kalmayıp, yerli işletmelerin de verimli ve az maliyetli iş yapmalarını engellemektedir. Kosloduj'daki Bulgaristan Nükleer santralın 2006 Aralık ayı sonlarında kapatılması, altyapıyı çok daha zor bir hale getirmiştir. Elektriğin neredeyse tümünü sadece Hidroelektrik santrallerden sağlayan Arnavutluk, komşularının çoğunun yaptığı gibi Bulgaristan'dan elektrik ithal etmek zorundaydı. Son yıllarda kış aylarının sert geçmesi, barajların dolmasına yol açtığından, elektrik üretimi giderek düzenli hale gelmektedir. Ayrıca birçok Hidroelektrik Santraller'in ve elektrik şebekelerinin yenilenmesi de bir yandan elektrik üretimini arttırırken, diğer yandan taşımadaki kayıpları aza indirmiştir.

2006 yılındaki gayrisafi millî hasıla 9,1 Milyar USD tutarındadır. Bu 2006 yılında %5'lik bir büyümeyi göstermektedir. (2005: %5,5) Ekonominin büyümesi İnşaat sektörünün gelişmesi ve küçük işletmelerle hizmet sektörünün verimliliği nedeni iledir. Tarım sektörü ve madencilik, enerji krizi nedeni ile yaşadığı kayıplardan dolayı bu büyümeye çok az bir katkıda bulunmuşlardır. Tarım sektörü %20,7 ile eskiden olduğu gibi gayrisafi millî hasıla içerisinde önemli bir yere sahiptir. En büyük pay %46,4 ile hizmet sektöründe olurken, %14,3 ile inşaat sektörü onu takip etmektedir. Sanayini payı %9,7, Taşımacılığın payı ise %8,9 olmuştur. Gayrisafi millî hasılanın büyümesi 2002 yılında %4,7, 2003 yılında %6.

2006 yılında işsizlik oranı %13,8'dir. 2007 yılında bu oran: %13,8. Resmi açıklamalar gerçek işsizlik oranlarını göstermemektedir. Örneğin, küçük çiftlik işletmelerinde çalışan aile fertleri işşiz sayılmıyorlar. Halbuki buralarda yaklaşık 6 yetişkin kişinin birlikte yaşadığı bir aile en fazla iki, üç dönümlük bir tarlayı işlemektedirler.

Merkez Bankası (Banka e Shqipërisë) para politikasından, emisyondan ve bankaların denetiminden sorumludur. Eski merkez bankası Banka e Kursimeve 2004 yılında Avusturya bankası Raiffeisen International tarafından satın alınmış ve Raiffeisen Bank Albania adı ile ülkenin önde gelen bir finans kuruluşu haline gelmiştir.

Önümüzdeki yıllarda, yakın geçmişte keşfedilen petrol ve doğalgaz kaynaklarının ekonomiye yön veren faktörlerden birisi olması bekleniyor. 3,014 Mia. m3 doğalgaz ve 2,987 Mia. varil petrol çıkarılması tahmin ediliyor.

Tarım

Geleneksel bir tarım ülkesi olan Arnavutluk'da tarım, ülkenin çok önemli bir sektörlerinden birisidir. 28.748 km2 olan ülke yüzölçümünün yaklaşık dörtte biri tarım alanı olarak kullanılabilir durumdadır. Hava koşulları her türlü tarımı ve hayvancılığı yapmaya müsaittir. Toprak kalitesi bölgeden bölgeye değişim göstermektedir.

Tarım, %22'lik bir payla, gayrisafi millî hasıla içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. 2004 yılında çalışan nüfusun %60'ı tarım sektöründe çalışıyordu. Tarım işletmeciliği çoğunlukla geleneksel yöntemlerle yapılmaktadır. Verimlilik düşüktür. Makine, tesis ve toprak verimliğinin arttırılması çalışması yatırımları için yeterli sermayenin olmaması, yetersiz sulama tesisleri, eski üretim metodları ve pazara girmekte yaşanan zorluklar ana sorunlardır. Tarım arazilerinin çok dağınık yerlerde olması ve kooperatifçiliğin psikolojik baskısı da diğer temel sorunlardır. Bu sorunlar, Arnavutluk tarımının gelişmesini uzun yıllar engelleyecektir.

Kalite standartlarının uygulamaya konması, eğitimin iyileştirilmesi, ürün çeşitliliği ve yeni dağıtım kanallarının devreye sokulması kısa ve orta vadede kalite ve miktar açısından tarımsal ürünlerde iyileşmeye yol açacaktır ve ülkenin temel gıda (Meyve, sebze,süt, tahıl) ve yarı mamül ve mamül (Et ve süt ürünleri, meyve ve sebze konserveleri, bal ve baharat) ihtiyaçlarını karşılayacaktır.

Mali politika

Arnavutluk mali politikası hızlı bir iyileşme gösterdi.2006 yılında ülkenin borçları gayrisafi millî hasılanın %55,9'u civarına kadar geriledi. Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası verilerine göre bir iyileşme görülüyor. 2005 yılından 2008 yılına kadar yatırımlar %5,6'dan %9,3'e yükselmiştir. Yatırımların 2009 yılında 90,4 Milyar Lek, 2010 yılında 94 Milyar Lek ve 2012 yılında 108 Milyar Lek'e çıkması planlanıyor.

Dış ticaret

Önemli ithalât ve ihracat ülkeleri sırasıyla İtalya, Yunanistan, Almanya ve Türkiye

Bilim ve teknoloji

Arnavutluk'ta gelişme ve bilimsel araştırma için yapılan harcamalar, GSYİH'in %0,18'ini aşmaz, bu oran Avrupa'daki en düşük seviyedir. Ekonomik rekabet ve ihracat düşüktür, ekonomi hâlâ büyük oranda düşük teknolojiye meyillidir.

1990'dan beri, bilim ve teknolojideki insan kaynakları büyük ölçüde azalmıştır. Birçok araştırma, 1990-1999 yılları arasında ülkedeki üniversite ve bilim enstitülerindeki, profesörlerin ve araştırma görevlilerinin yaklaşık %40'ının göç ettiği göstermektedir.

Beyin göçüne neden olarak kötüleşen ekonomik yaşam koşulları gösterilmektedir, araştırma için ciddi engel oluşturan parasal fonların ve sanat altyapısının eksikliği mevcuttur. Bununla beraber 2009-2015 yıllarını kapsayan "Arnavutluk'ta Bilim, Teknoloji ve İnnovasyonda Ulusal Strateji"yi, 2009'da hükûmet kabul etti. Belge, Eğitim ve Bilim Bakanlığı'nın iş birliği ve UNESCO'nun yardımı ile, Başbakanlık Kabinesi Donör Koordinasyonu ve Strateji Departmanı tarafından düzenlenmektedir.

Bu belge, 2015 için beş stratejik hedef içerir:
 Araştırma ve geliştirme (AR-GE) için kamu harcamaları üç misline çıkarılacak, GSYİH'in %0,6'sı ayrılacak
 Yabancı kaynakların Avrupa Birliği'nin Araştırmalar için Çerçeve Programları yoluyla olanlar dahil olmak üzere- AR-GE yönünde gayri safi yurt içi harcamadaki payının arttırılması, bunların araştırma harcamalarının %40'ını karşılayacak duruma gelmesi
 Yeni teknoloji tabanlı firmaların pre-inkübasyon, test etme, sertifikasyon ve saire için kullanılabilecek laboratuvar ekipmanı ve ve çalışma alanı içeren, dört veya beş Arnavut bilimde mükemmeliyet merkezi kurulması,
 Araştırmacıların sayısının iki katına çıkarılması, hem "beyin göçünün tersine çevrilmesi"nin teşviki -geri dönen araştırmacılara hibe programı gibi-, hem de yeni araştırmacıların yetiştirilmesi, 500 doktoralı dahil: Bu Arnavut üniversitelerinde üç yeni doktora programının kurulmasını gerektirmektedir
 Hem yerel AR-GE yatırımları yoluyla hem de akademik araştırma enstitüleri veya yabancı ortaklarla konsorsiyumlar yoluyla 100 şirkette innovasyonun teşviki

Bu strateji, diğer sektörel stratejiler ile sinerji içinde ve 2008'de kabul edilen Arnavutluk Yükseköğretim Stratejisi ve Ulusal Gelişme ve İntegrasyon Stratejisi (2007-2013) dikkate alınarak uygulanacaktır. Üstünde durulan diğer bir konu, tarım-gıda endüstrisi ve turizm gibi ekonomik sektörlerin modernize edilmesinin önemidir. Ayrıca, enerji, çevresel ve su kaynaklarının kullanımının stratejik önemi, üzerinde durulan diğer konulardır. Taraflar; tarım ve gıda, bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT), halk sağlığı, Albanoloji ve beşeri bilimler, doğal kaynaklar, biyoteknoloji, savunma ve gücenlik gibi araştırma alanlarına öncelik verilmesini önermiştir.

Avrupa Birliği (AB), dünyada en rekabetçi ekonomi olmak için Lizbon Stratejisinin parçası olarak innovasyon ve araştırma için net hedefler belirledi. Batı Balkan ülkelerinin diğerleri gibi AB'ye katılmayı hedefleyen Arnavutluk, son yıllarda ekonomik büyüme için temelleri atmaya odaklanan, gelişme sürecinde yol almakta.

Başbakan Yardımcı Genc Pollo, "Arnavutluk'un NATO'ya üyelik sürecinde (şimdi üye) yüksek sosyo-ekonomik gelişme oranları lazım ve AB'ye katılım toplumumuzda innovasyon, teknoloji ve bilimin rolünün güçlendirilmesi gerekli" olduğunu belirtmekte.

Ağustos 2009'da, hükûmet bu politikanın uygulanmasının iyileştirilmesi (kolaylaştırılması, daha iyi uygulanması anlamında güzel bir Türkçe bulamadım) için, Arnavut Araştırma Teknoloji ve İnnovasyon Kurumunun kurulmasını onayladı.

2006'da, Arnavut hükûmeti bilimsel araştırma sisteminde ciddi bir reformu ele aldı. Bilim Akademisi, diğer birçok Avrupa ülkesinin modeli doğrultusunda yeniden düzenlendi; yeni düzenlemeyle, seçilmiş bilimadamlarıyla idare edilecek ve bundan böyle araştırma enstitülerinin yönetimini yapmayacak, bunlar yükseköğretim sistemine entegre edilecek. İki yeni fakülte kurulmuştur: Tiran Tarım Üniversitesi'nde (Agricultural University of Tirana) Biyoteknoloji ve Gıda Fakültesi ve Tiran Politeknik Üniversitesi'nde (Polytechnic University of Tirana) Bilgi Teknolojileri Fakültesi. Tiran Üniversitesi, ayrıca Uygulamalı ve Nükleer Fizik merkezi ve Biyoteknoloji Bölümü'ne de sahip oldu. On iki, teknoloji transferi merkezi ve devlet kurumu da kurulmuştur.

Yakın zamana kadar, Arnavutluk'ta AR-GE ve innovasyon istatistikleri, OECD, Eurostat veya UNESCO stadartlarına ulaşmış değildi. Akademik ve kamu kurumlarının ilk çalışması bu yılın başlarında başladı ve işdünyasında AR-GE ve innovasyon incelemesi hâlen sürmektedir, UNESCO'nun desteği de vardır.

Kısıtlayıcı vize düzenlemeleri de, bilimsel değişim ve yurt dışında geçici çalışan olmayı engellemektedir.

Arnavutluk'ta toplamda 578 bilimsel çalışan vardır:
 274'ü Bilim Akademisinde
 304'ü Bakanlıkların AR-GE enstitülerinde

Arnavutluk'ta AR-GE personeli sayı yaklaşık 1000 kişi başına 0,2'dir.

Demografi

Milliyetler: Arnavutlar: %79,9, Ulahlar: %9,5, Yunanlar: %3,2, Çingeneler: %2,7, Sırplar: %1,2, Makedonlar: %1,1, kalan: %2,4. Kaynak: "Operation World".

Dil

Ülkede konuşulan dil Arnavutçadır. Arnavutça (Arnavut dili Hint-Avrupa dil ailesinin farklı bir dalını temsil etmektedir). Günümüz Arnavut diline uygun olarak yazılmış ilk belge 1462 yılına rastlamaktadır. İlk edebi eser ünlü dilbilimci Gjon Buzuku'ya ait "Meshari" olup 1555 yılında basılmıştır. Bu tarihten itibaren Arnavut dili iki ana şivede gelişme göstermiştir. Bunlar; "Gegerisht" (Arnavutluğun kuzeyinde konuşulan) ve "Toskerisht" (Arnavutluğun güneyinde konuşulan) şiveleridir. 1908 Manastır Ulusal Kongresi'nde Arnavut alfabesinin 36 harften oluşması ve Latin alfabesinin kullanılması kararlaştırılmıştır. Arnavutça (konuşma ve yazı dili) aynı zamanda Kosova'da, Karadağ'da, Sırbistan ve Kuzey Makedonya'da yaşayan Arnavutlar tarafından kullanılmaktadır.

Din

Ülkenin %58.79'ini Müslümanlar, %17'sini Hristiyanlar ve %2'sini ateistler oluşturur. Ülkede, Ortodoks mezhebi Katolikliğe nazaran daha baskındır. Ortodoks mezhebinden olanlar 500 bini aşarken Katolik nüfusu tahmini olarak 300 bin civarındadır. Enver Hoca döneminde bütün kilise ve camiler kapatılmış ve Arnavutluk, 1967 yılında resmi olarak dünyadaki ilk ateist devlet olmuştur, fakat 1990'ların başlarında bu terim anayasadan kaldırılmıştır. Günümüz anayasasına göre ülke, din ve inanç özgürlüklerinin gözetildiği laik bir devlettir.

Eğitim

Komünist yönetim iktidara gelmeden önce Arnavutluk'ta halkın %85'i okuma yazma bilmiyordu. I. ve II. Dünya Savaşı yılları arasında okul sayısı oldukça azdı. Komünist yönetim 1944 yılında iktidara geldiğinde öncelikli olarak cehaleti ortadan kaldırmaya çalıştı. Sıkı düzenlemeler getirildi ve 12 ile 40 yaş arasında okuma yazma bilmeyen herkes okuma yazma öğrenmek için derslere katılmakla görevlendirildi. 1955 yılına gelindiğinde, erişkin nüfustaki cehalet büyük çoğunlukla ortadan kaldırılmıştı.

Günümüzde Arnavutluk'ta genel okuryazarlık oranı %98.7 olup, bu oran erkeklerde %99.2 ve kadınlarda ise %98.3'tür. Kentsel alanlara doğru 1990'larda büyük nüfus hareketleri ile eğitim hizmetleri dönüşüm geçirmiştir. Ekim 1957'de kurulan Tiran Üniversitesi, Arnavutluk'un en eski üniversitesidir.

Sağlık

Sağlık sistemi ülkede komünizmin çöküşünden sonra keskin bir düşüş yaşamıştır, ancak 2000 yılından bu yana modernleşme süreci olmuştur. 2000'lerden itibarıyla ülkede bir askerî hastane ve uzman tesisleri dahil 51 hastane bulunmaktaydı. Arnavutluk başarıyla sıtma gibi hastalıkları önlemiştir.

Yaşam beklentisi 77.59 yıl ile Macaristan ve Çekya gibi Avrupa Birliği ülkeleri ile aynı göstergelere sahip olup dünyada 51. sıradadır. En sık ölüm nedenleri ise dolaşım ve kanser hastalıklarıdır. Nüfus ve Sağlık Araştırması, 2009 Nisan ayında Arnavutluk'ta erkek sünneti, kürtaj ve daha fazlasını içeren çeşitli sağlık istatistikleri detaylandıran bir anket hazırlamıştır.

Tiran Üniversitesi Tıp Fakültesi ülkede ana tıp okuludur. Diğer şehirlerde hemşirelik okulları da vardır. Newsweek'in 2010 yılı listesinde dünyadaki en iyi 100 ülke arasından Arnavutluk 57. sırada yer aldı.

Kültür

Semboller
Arnavutluk bayrağı merkezde siyah çift başlı kartal bulunan kırmızı bir bayraktır. Kırmızı renk, Arnavut halkının cesaretini, gücünü ve görkemini, siyah rengi ise özgürlük ve kahramanlığın sembolü olarak gösteriyor. Kartal, Arbër Prensliği'nin ve Kastrioti, Muzaka, Thopia ve Dukagjini gibi sayısız yönetici ailenin de dahil olduğu Orta Çağ'dan beri Arnavutlar tarafından kullanılmıştır.

Mutfak

Arnavutluk mutfağı Akdeniz ve Balkan mutfaklarının bir sentezi niteliğindedir. Tarihsel arka plan ile sıkı bir bağ içerisinde gelişmiştir. Bu açıdan Yunan, İtalyan ve Osmanlı etkisini görebilmek mümkündür. Arnavut mutfağında ana öğün öğle yemeğidir. Salatalar, domates, salatalık, taze yeşil biber gibi taze sebzeler ile zeytin, zeytin yağı ve tuz sıklıkla kullanılmaktadır. Dıraç, Avlonya ve Ayasaranda gibi kıyı kentlerinde ise deniz mahsulleri mutfağı gelişmiştir. Dağlık kesimlerde ise tütsülenmiş et tüketimi fazladır.

Tavë kosi ("ekşi sütlü casserole"), Arnavutluk'un ulusal yemeği olup, yoğurt ile kalın, ekşi bir örtü altında pişirilmiş kuzu ve pirinçten oluşur. Fergesë, biber, domates ve süzme peynir ile yapılan başka bir ulusal yemektir. Ispanak ve gjizë (lor) veya mish (kıyma karışımı ile doldurulmuş pişmiş bir hamur işi olan pite de popülerdir.

Geleneksel bir kızarmış hamur olan Petulla da popüler bir spesiyalitedir ve pudra şekeri veya beyaz peynir ve farklı türde meyve reçeli ile servis edilir. Flia, krema sürülüp ekşi krema ile servis edilen Krep benzeri katmanlardan oluşur. Berliner donuts'a benzer Krofne, reçel veya çikolata ile doldurulur ve genellikle soğuk kış aylarında yenir.

Kahve, Arnavut yaşam tarzının ayrılmaz bir parçasıdır. Ülkede kişi başına düşen kahvehane sayısı dünyadaki diğer tüm ülkelerden daha fazladır. Hem evde hem de dışarıda kafelerde, barlarda veya restoranlarda çay içilir. Çay Mali (Sideritis çayı) çok sevilir ve çoğu Arnavut için günlük rutinin bir parçasıdır. Güney Arnavutluk'ta yetiştirilmektedir ve tıbbi özellikleri ile dikkat çekmektedir. Siyah çay bir dilim limon ve şeker, süt veya bal ile de popülerdir.

Spor

Arnavutlukta spor özellikle Futbol üzerinde yoğunluk kazanmıştır. Yönetsel bakımdan futbol 1930 yılında kurulan Arnavutluk Futbol Federasyonu (, F.SH.F.) tarafından yönetilmektedir. Federasyon UEFA ve FIFA üyesidir.

 Arnavutluk millî futbol takımı
 Arnavutluk millî basketbol takımı
 Arnavutluk millî futsal takımı
 Arnavutluk 21 yaş altı millî futbol takımı

Tatil ve bayramlar

Kodlar
Arnavutluk'un uluslararası kodları:
 NATO alpha-2 kodu: AL
 ISO 3166-1 alpha-2 kodu: AL
 Uluslararası araç plaka kodu: AL
 ISO 3166-1 alpha-3 kodu: ALB
 IOC kodu: ALB
 NATO alpha-3 kodu: ALB
 ICAO havalimanı kodu: LA
 Hava taşıtı plaka kodu: ZA

Ayrıca bakınız
 Arnavutluk Vilayeti

Notlar

Kaynakça

Bibliyografi
 Georges Castellan, Histoire de l'Albanie et des Albanais, Ed. Armeline, 2002
 Georges Castellan, Un pays inconnu : la Macédoine, Ed. Armeline, 2003
 Serge Metais, Histoire des Albanais, Fayard, 2006
 Collectif, Le livre noir du communisme. Crimes, terreur, répression, Robert Laffont, 1997.
 Ismail Kadare, Novembre d'une capitale, Fayard,  1997 (Tirana en novembre 1944, lors des derniers combats de la libération) et Chronique de la ville de pierre, Fayard, 1985 (Gjirokastër sous l'occupation italienne et allemande).
 François de Lannoy, 39-45 Magazine n°171 (2000). Article "L'Albanie dans la guerre".
  Bernd J. Fischer Albania at War, 1939-1945, West Lafayette, Purdue University Press, 1999. L'Albanie dans la guerre. Extraits en ligne
  The Wildest Province: SOE in the Land of the Eagle de Roderick Bailey, 2008,  Jonathan Cape Ltd (ISBN 978-0-224-07916-7)
   Chronique littéraire sur le livre de Roderick Bailey dans le Times du 15 février 2008
   Chronique littéraire sur le livre de R. Bailey dans le Daily Telegraph du 29 février 2008
 Nicholas Bethell, La grande trahison, Flammarion, 1985. Les manœuvres de déstabilisations du domino albanais par la CIA et le MI6 (projet Valuable), et le rôle de Kim Philby dans son échec.
 Kim Philby, Ma guerre silencieuse, Robert Laffont, 1968. Les mémoires de la célèbre taupe du KGB.
 Bruce Page, Philip Knightley et David Leicht, Philby, l'Intelligence Service aux mains d'un agent soviétique, Robert Laffont, 1968. Introduction de John Le Carré ancien agent du MI5.
 John Prados, Guerres secrètes de la CIA, Editions du Toucan, 2008. Chapitre 4 consacré au projet "Valuable" (1949-1951) de déstabilisation de l'Albanie par le MI6 et la CIA.
 David Smiley, Au cœur de l'action clandestine, des commandos au MI6, L'Esprit du Livre Editions, 2008. Traduction de Irregular regular (1994), les mémoires d'un colonel du SOE, parachuté à deux reprises en Albanie en 1943-44 puis, au sein du MI6, responsable de l'instrution militaire des agents albanais infiltrés (projet "Valuable").
  David Smiley, Albanian Assignment, Londres, 1984. L'action du SOE britannique auprès de la guérilla albanaise, pendant la Deuxième Guerre mondiale.
  Colonel Dayrell Oakley-Hill, An Englishman in Albania, The Centre for Albanian Studies, Learning Design Limited, Londres, 2002. Préface du colonel David Smiley. Mémoires d'un conseiller militaire du Roi Zog 1er.
  Edmund "Trotsky" Davies, Illyrian venture: The story of the British military mission to enemy-occupied Albania, 1943-44, Bodley Head, 1952. Mémoires du chef de la Mission du SOE en Albanie en 1943-44.
  Julian Amery, Sons of the Eagle. A Study in Guerilla War, 1948, Macmillan & C° Ltd, Londres. Mémoires d'un officier du SOE.
  Peter Kemp, No Colours or Crest, 1958, Cassell, Londres. Mémoires d'un officier du SOE.

Dış bağlantılar

Cumhuriyetler
NATO ülkeleri
Avrupa ülkeleri
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
Balkanlar
Arnavutça konuşan bölgeler ve ülkeler
Avrupa Konseyi ülkeleri
1912'de kurulan bölgeler ve ülkeler
İslam İşbirliği Teşkilatı ülkeleri
İtalyanca konuşan ülkeler
Yunanca konuşan bölgeler ve ülkeler
Fransızca konuşan ülkeler
Akdeniz İçin Birlik ülkeleri
Uluslararası Frankofoni Örgütü üyesi ülkeler
Güney Avrupa ülkeleri
Balkan ülkeleri

Arnavutluk


ඖෂධ ලෙස සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යවහාරවන ඖෂධවේදීමය බෙහෙත් යනු ඖෂධවේදීමය ක්‍රියාකාරිත්වයක් සහිත රසායනික ද්‍රව්‍යයවේ.

සාමාන්‍ය වශයෙන් ව්‍යහාරයේ දැක්වෙන පරිදි බෙහෙතක් වන අතර එය යම්කිසි රෝගයක් වළක්වා ගැනීම, සුවකර ගැනීම, වේදනාවක් අඩුකර ගැනීම හෝ ආතතිය , බඩගින්න හෝ යම්කිසි අපහසුතාවයක් මගහරවා ගැනීම පිණිස භාවිතා කරන ද්‍රව්‍යයකි. ඖෂධ භාවිතා කිරීම යනු යම්කිසි රෝග අවස්ථාවකදී ඖෂධයක් නිසි පරිදි පරිහරණය කිරීමයි. මෙයට තවත් සමාන යෙදුමක් වනුයේ භිෂග් චිකිත්සාවයි. ඖෂධ මගින් ප්‍රතිකාර ලබාදීම යනු යම්කිසි රෝගයක් සුව කිරීමේ අභිප්‍රායෙන් යම්කිසි ඖෂධයක් පරිහරණය කිරීමයි. මෙමගින් ශල්‍ය වෛද්‍ය විද්‍යාවේදී භාවිතාවන ක්‍රමෝපායන් හා කායික වෛද්‍ය විද්‍යාවේදී සිදු කරන ප්‍රායෝගික යොදා ගැනීම් අතර වෙනස පැහැදිලි වේ. මෙම අංශ දෙකෙහි ප්‍රායෝගික යොදා ගැනීම් අතර වෙනස වෛද්‍ය විද්‍යාවේ ඉතිහාසයෙහි සදහන් වේ. සායනික ක්‍රියාකාරකම්වල දී ඖෂධ පරිහරණය කිරීම සායනික ඖෂධ විද්‍යාව ලෙස හැදින්වේ. (Clinical Pharmacology) මෙලෙස ඖෂධ යොදා ගෙන ප්‍රතිකාර කිරීම මගින් කායික වෛද්‍ය සහ ශල්‍ය වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රායෝගික යොදා ගැනීම් අතර වෙනස පැහැදිලි වේ.

වර්ගීකරණය

ඖෂධ භාවිතා කිරීම සාමාන්‍යයෙන් විවිධ ක්‍රමවලට වර්ගීකරණය කරනු ලබයි. උදා - එහි රසායනික ගුණාංග අනුව , ඖෂධය ලබාදෙන ක්‍රමය අනුව හෝ ඖෂධය මගින් බලපෑමට ලක්වන ජෛව විද්‍යාත්මක පද්ධතිය අනුවය. මෙලෙ‍ස වර්ගීකරණය සදහා පුළුල්වම භාවිතා වන විස්තරාත්මක වර්ගීකරණ පද්ධතිය වනුයේ Anatomical Therapeutic Chemical Classification System (ATC system) ය.

ඖෂධ වර්ග

	ප්‍රතිජ්රකයන් : (Antipyretics)සිරුරෙහි උෂ්ණත්වය පාලනය කරයි.
	වේදනානාශක
	මැලේරියාව සදහා ප්‍රතිකාර කිරීමට භාවිතා කරන ඖෂධ
	ප්‍රතිජීවක ඖෂධ : බැක්ටීරියාවල වර්ධකය අඩාල කරයි.
	විෂබීජ නාශක : පිලිස්සීම් , කැපීම් හා තුවාල අවට විෂබීජවල වර්ධනය නවතාලයි.

රෙගුලාසි

ආශ්‍රිත ලිපි
 බෙහෙත්

ඖෂධවේදය
ඖෂධ විද්‍යාව

ඖෂධවේදීමය බෙහෙත්


Janet Reva Maslin (* 12. August 1949 in New York City) ist eine US-amerikanische Film-, Literaturkritikerin und  und Journalistin.

Leben
Janet Reva Maslin wurde als Tochter eines Immobilienmaklers und einer Lehrerin geboren. Nach ihrem Studium an der University of Rochester, wo sie einen Bachelor in Mathematik erhielt, begann sie ihre Karriere als Journalistin beim Boston Phoenix und dem Rolling Stone, wo sie Musikkritiken schrieb. Zur New York Times wechselte sie 1977, wo sie fortan Filmkritiken schrieb. Ab 1993 übernahm sie die Leitung der Filmredaktion von Vincent Canby. 1999 trat sie aus dieser Funktion zurück.

Ihr Lieblingsfilm ist Lawrence von Arabien und ihr Lieblingsregisseur ist Alfred Hitchcock.

Nach ihrer Ehe mit dem Musikproduzenten Jon Landau heiratete Maslin am 24. Dezember 1981 den Schriftsteller Benjamin Cheever. Aktuell lebt sie mit ihm und den beiden Söhnen in Pleasantville (New York).

Veröffentlichungen
 The New York times guide to the best 1000 movies ever made, Time Books 1999

Weblinks

 Janet Maslin bei Rotten Tomatoes
 Ray Padgett: New York Times Critic Janet Maslin Talks Rolling Thunder Interview, flagging down, 6. November 2020

Einzelnachweise

Filmkritiker
Literaturkritiker
Kritiker (The New York Times)
Person (Rolling Stone)
Journalist (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1949
Frau

Janet Maslin


Războiul etern (în ) este un roman științifico-fantastic militar al autorului american Joe Haldeman, care spune povestea contemplativă a soldaților care luptă într-un război interstelar între Om și Taurani. Romanul a fost publicat prima dată în 1974 de editura americană St. Martin's Press. A primit premiul Nebula în 1975 și premiile Hugo și Locus în 1976.   Romanele Forever Free (1999) și Forever Peace (Pace eternă, 1997) sunt continuări directe și tematice. Romanul A Separate War (1999) este un alt fel de fel continuare, care are loc simultan cu partea finală a Războiului etern. În mod informal, romanele compun seria Războiul etern; în plus romanul a inspirat și o carte de benzi desenate și un joc de masă. The Forever War este primul titlu din seria Millennium - Gollancz SF Masterworks.

Rezumat

William Mandella este un student la fizică reînscris într-o grupă de elită din Forța Exploratorie a Organizației Națiunilor Unite (United Nations Exploratory Force - UNEF), care a fost adunată pentru un război împotriva Tauranilor, o specie extraterestră carea a fost descoperită atunci când aparent au atacat navele coloniștilor umani. Trupele de infanterie ale UNEF sunt trimise în recunoaștere și ca răzbunare.

Recruții de elită au IQ-uri de 150 și mai mari, ei sunt foarte educați, sănătoși și motivați. Antrenamentul este înfiorător  mai întâi pe Pământ, în Missouri, și mai târziu pe o planetă numită "Charon" dincolo de Pluto (romanul este scris înainte de descoperirea planetoidului propriu-zis). Mai mulți dintre recruți sunt uciși în timpul antrenamentului, din cauza mediilor extreme și a folosirii armelor vii. Noii soldați pleacă apoi pentru a intra în luptă, călătorind prin "colapsuri" interconectate, care permit navelor să străbată mii de ani-lumină într-o secundă. Călătoria spre și dinspre colapsuri la o viteză apropiată de cea a luminii are efecte relativiste enorme.

Prima lor întâlnire cu Tauranii are loc pe o planetă din Epsilon Aurigae se transformă într-un masacru sugerat post-hipnotizare, inamicul nefăcând față fiind distrus complet. Această primă expediție, începută în 1997, durează doar doi ani din punctul de vedere al soldaților, dar din cauza dilatării timpului, ei revin pe Pământ în 2024. În timpul celei de-a doua bătălii a expediției, soldații se confruntă cu șocuri ale viitorului, întrucât Tauranii folosesc arme mult mai avansate împotriva lor, în timp ce ei nu au avut șansa de a se reînarma.

Mandella, împreună cu colega și iubita sa, Marygay Potter, revin la viața civilă, doar pentru a găsi umanitatea schimbată drastic. El și ceilalți soldați lăsați la vatră au dificultăți în a se încadra într-o societate care a evoluat aproape dincolo de înțelegerea lor. Veteranii află că, pentru a scăpa de suprapopularea care a dus la războaie mondiale, homosexualitatea a devenit oficial încurajată de multe dintre națiunile lumii. Lumea a devenit un loc foarte periculos din cauza șomajului larg răspândit și a disponibilității armelor mortale. Schimbările din cadrul societății îl înstrăinează pe Mandella și pe ceilalți veterani, până în punctul în care mulți se reînrolează pentru a scăpa, în ciuda ratei extrem de ridicate a accidentelor și a recunoașterii lor că armata este o construcție fără suflet. Mandella și Potter au promisiunea că vor fi angajați ca instructori pe Lună, dar la sosire sunt imediat repartizați pentru o comandă de luptă.

Aproape în întregime prin noroc, Mandella supraviețuiește patru ani în serviciul militar, în timp ce mai multe secole trec pe Pământ. El devine în scurt timp cel mai bătrân soldat supraviețuitor în război, obținând un rang înalt prin vechime și nu prin ambiție, deoarece este în esență un pacifist care acționează mai ales din talent și din simțul datoriei melancolice. El și Potter (care a rămas ultima sa legătură cu Pământul tinereții sale) primesc în cele din urmă sarcini diferite, ceea ce înseamnă că, dacă amândoi supraviețuiesc războiului, nu se vor mai întâlni niciodată din cauza dilatării timpului. După ce s-a gândit la sinucidere, Mandella își asumă postul de ofițer de comandă al unei "forțe de atac", comandând soldaților care vorbesc o limbă în mare măsură de nerecunoscut pentru el, a cărei etnie este acum aproape uniformă (în aparență vag polineziană) și care sunt exclusiv homosexuali. Soldații nu-l plac, pentru că trebuie să învețe engleza secolului XXI pentru a comunica cu el și cu ceilalți din personalul senior și pentru că este heterosexual.

Intrând în luptă la mii de ani-lumină distanță de Pământ, Mandella și soldații săi trebuie să folosească arme medievale pentru a lupta în interiorul unui câmp de stază care neutralizează toate radiațiile electromagnetice în orice punct neprotejat. Se dovedește a fi ultimul conflict al războiului. Umanitatea a început să se cloneze, rezultând o nouă specie colectivă numită simplu Man - Om. Spre deosebire de predecesorul său, Omul este capabil să comunice cu Tauranii, care și ei sunt tot clone. Se descoperă că războiul a început din cauza unei neînțelegeri; navele colonie s-au pierdut în urma unor accidente, iar cei de pe Pământ care au avut de câștigat în urma unui nou război au folosit aceste dispariții ca scuză pentru a începe conflictul. Războiul inutil, fără sens, care a durat mai bine de o mie de ani, se încheie.

Omul a înființat mai multe colonii de oameni pe stil vechi, heterosexuali, ca o garanție în cazul în care schimbarea evolutivă se dovedește a fi o greșeală. Mandella călătorește într-una dintre aceste colonii (numită "Middle Finger" - Degetul Mijlociu în versiunea definitivă a romanului) unde se reîntâlnește cu Marygay, care fusese lăsată la vatră mult mai devreme și a realizat mai multe călătorii în spațiu pentru a folosi dilatarea timpului pentru a îmbătrâni mult mai lent, în speranța revenirii lui Mandella. Epilogul este o știre din anul 3143 care anunță că Marygay Potter-Mandella  a născut un "băiețel frumos".

Primire
Romanul este o percepție a serviciului militar efectuat de scriitor în timpul războiului din Vietnam și a fost descris ca un raport al experiențelor sale de război scrise printr-un filtru de operă spațială. Mandella, prenumele protagonistului, care este o aproape o anagramă a prenumelui autorului; Mandella fiind student la fizică, precum Haldeman, iar numele eroinei principale, Marygay Potter, este aproape identic cu numele de fată al soției lui Haldeman. Dacă se acceptă această interpretare a cărții, înstrăinarea experimentată de soldați la întoarcerea pe Pământ - aici cauzată de efectul de dilatare a timpului - devine o metaforă clară a ceea ce simit trupele americane care se întorc în America din Vietnam, inclusiv modul în care războiul în cele din urmă se dovedește inutil și rezultatul său fără sens.

Războiul etern este apreciat în mod popular ca fiind o replică directă a viitorului roman de război, premiat cu Hugo, Infanteria stelară, scris de Robert Heinlein. În timp ce Haldeman a declarat că Războiul etern este de fapt un rezultat al experiențelor sale din războiul din Vietnam, el a recunoscut că a fost influențat și de lucrările lui Heinlein. Haldeman a spus că nu este de acord cu Infanteria stelară pentru că "glorifică războiul", dar a adăugat că "este un roman foarte bine lucrat și cred că Heinlein a fost onest cu acesta". Războiul etern conține mai multe paralele cu Infanteria stelară, inclusiv setarea sa și armura motorizată pe care romanul lui Heinlein le-a popularizat pentru prima dată. Comentatorii l-au descris drept o reacție la romanul lui Heinlein, o sugestie pe care Haldeman o refuză; cele două romane sunt foarte diferite în ceea ce privește atitudinea lor față de militari. Războiul etern nu prezintă războiul ca pe o acțiune nobilă, părțile fiind clar definite în bine și rău; în schimb, romanul explorează efectul dezumanizant al războiului, influențat de contextul mondial real al războiului din Vietnam.

Heinlein i-a scris o scrisoare lui Haldeman, felicitându-l pe Haldeman pentru primirea premiului Nebula; Haldeman a spus că scrisoarea lui Heinlein "a însemnat mai mult decât premiul în sine". Potrivit autorului Spider Robinson, Heinlein s-a apropiat de Haldeman la banchetul cu premii și i-a spus că romanul său "poate fi cea mai bună poveste viitoare de război pe care am citit-o vreodată!"

Traduceri în limba română
 Joe Haldeman, Războiul etern, traducere de Mihai Dan Pavelescu, Editura Pygmalion, Colecția Cyborg, Ploiești, 1999, 208 pagini, ISBN 973-9207-25-1
 Joe Haldeman, Războiul etern, traducere de Mihai Dan Pavelescu, Editura Nemira, Colecția Nautilus, București, 19 noiembrie 2015, 256 pagini, ISBN 978-606-758-504-9

Referințe

Legături externe

Vezi și
  Premiul Hugo pentru cel mai bun roman
  Premiul Nebula pentru cel mai bun roman
  Premiul Locus pentru cel mai bun roman
 Minte colectivă (științifico-fantastic)

Romane din 1974
Premiul Nebula pentru cel mai bun roman
Premiul Hugo pentru cel mai bun roman
Romane distopice
Romane științifico-fantastice
Romane americane
1974 în științifico-fantastic
Științifico-fantastic militar
Cărți St. Martin's Press

Războiul etern


Le  est un en-cas japonais en forme de barre, produit par Riska et vendu par Yaokin. Il existe de nombreuses saveurs disponibles, y compris des saveurs salées, telles que salade, mentaiko, takoyaki et fromage, et des saveurs sucrées, telles que cacao, caramel et chocolat. Des saveurs nouvelles et inhabituelles sont régulièrement introduites pour des durées limitées afin de maintenir l'intérêt et créer des tendances. La mascotte est un chat sans oreilles à tête ronde, ressemblant à Doraemon. Ce personnage est considéré comme un extraterrestre, né le , sur une étoile dans un univers lointain. Sans nom précis, la mascotte est parfois surnommée Umaemon, un jeu de mots avec Doraemon, ainsi que Doyaemon et Umai BOY.

Le umaibō est connu pour son prix très faible de 10 yens (environ 7 centimes d'euros en 2022), et cela explique en partie sa popularité. Après être resté stable à ce prix depuis le lancement du produit en 1979, il est annoncé en janvier 2022 que le prix passe à 12 yens, soit la première augmentation depuis plus de quarante ans

Histoire
Le umaibō est une version repensée d'un ancien en-cas de maïs appelé « Umaimai Bar ». Le produit est lancé en juillet 1979 à son fameux prix de 10 yens l'unité, destiné à l'origine aux enfants et aux jeunes avec un petit budget, et généralement vendu dans les confiseries. Il gagne en popularité au-delà des magasins de bonbons et se vend rapidement partout, y compris dans les konbinis et les supermarchés. Des versions en sachet et en vrac sont également vite commercialisées. La politique commerciale des saveurs tournantes est un ajout précoce, avec plus de 60 saveurs différentes sorties depuis le lancement du produit. Les trois saveurs les plus populaires restent potage de maïs, fromage et mentaiko.

En 2007, la plupart des umaibō sont légèrement modifiés et deviennent plus petits et plus légers, avec 1 gramme supprimé du produit. Face aux problèmes de chaîne d'approvisionnement exacerbés par la pandémie de Covid-19 et la montée de l'inflation (10 yens de 1979 valent environ 15 yens en 2022, une baisse relative substantielle de la valeur), Yaokin augmente le prix à 12 yens en janvier 2022.

En raison de la popularité du produit, Yaokin vend également des produits dérivés arborant souvent la petite mascotte extraterrestre, tesl que des baumes à lèvres, des sels de bain, de la papeterie et une série de pachinko. En 2017, Yaokin annonce qu'Umaemon a une petite sœur nommée Umami-chan, qui est brièvement mise en avant en 2017.

Saveurs

Actuellement commercialisées
 Mentaiko
 Potage de maïs
 Nattō
 Fromage
 Burger teriyaki
 Salami
 Salade de légumes
 Poulet au curry
 Sauce tonkatsu
 Crevettes et mayonnaise
 Takoyaki
 Chocolat
 Nori
 Langue de bœuf
 Biscotte de sucre
 Boulettes de riz zongzi
 Yakitori

Uniquement dans des zones spécifiques
 Monja, tarte aux pommes (Tokyo)
 Miel (Shizuoka)
 Mentaiko (Kyūshū)
 Okonomiyaki (Kansai)
  (Akita)

Commercialisées de façon discontinue
 Bonbons au caramel
 Cacao
 Kabayaki

 Choikara Panchi
 Chanko au crabe
 Omuraisu
 Gyoza
 Chocolat cacahuète
 Boulette de crabe
 Mame-rikan (haricot américain)
 Boulette de riz umeboshi
 Homard rouge
 Hot-dog américain
 Boeuf marin
 Curry
 Pizza

Notes et références

Liens externes
 Umaibou Catalog Site
 Yaokin Official Site

Snack
Produit lancé en 1979

Umaibō


كانت هذه البطولة ثاني وأخر بطولة يحرزها الاعب جين بوروترا (Jean Borotra) -أحد الجنود الأربعة- في بلده.

وهنا قائمة البطولات الفرنسية لعام 1931 (المعروفة الآن باسم دورة رولان غاروس) :

الكبار

فردي رجال

 جين بوروترا هزم  كريستيان باوسيس, النتيجة:2-6, 6-4, 7-5, 6-4

فردي سيدات

 سيلي أوسيم هزمت  بيتي نتهال, النتيجة:8-6, 6-1

زوجي رجال
 جورج لوت و جون فان راين هزما  فيرنون كايبري و نورمان فاركوهارسن, النتيجة:6-4, 6-3, 6-4

زوجي سيدات
 إيلين بينيت وايتينغستال و بيتي نتهال هزمتا  سيلي أوسيم و إليزابيث رايان, النتيجة:9-7, 6-2

زوجي مختلط
 بيتي نتهال و باتريك سبينس هزما  دوروثي شيبهيلد و بوني أوستن, النتيجة:6-3, 5-7, 6-3

مراجع

باريس في 1931
أحداث مايو 1931 الرياضية
دورات رولان غاروس
دورات رولان غاروس حسب السنة
رياضة فرنسية في 1931
كرة المضرب في 1931
كرة مضرب فرنسية في 1931

البطولات الفرنسية 1931 (كرة مضرب)


Pistolstræde er en passage mellem Østergade og Ny Østergade i Indre By i København. I den nordlige del af passagen er der en lille plads med det uofficielle navn Pistoltorv, hvor der også er en gennemgang til Grønnegade. Navnet Pistolstræde skyldes passagens L-form, hvor pladsens placeringen svarer til aftrækkeren på pistolen.

Pistolstræde er den sidste af flere lignende passager i området. Oprindeligt var den forbundet med en anden passage, Peder Madsens Gang, men den blev erstattet af Ny Østergade i 1873.

I 1980 blev Skadebrønden, der er skabt af Gunnar Westman, opsat på pladsen. Den forestiller en stiliseret husskade, der sidder på en pæl. Fra næbet sprøjter den vand ned i en træbalje.

Noter

Eksterne henvisninger
 Pistolstræde på indenforvoldene.dk

Gader i Indre By (København)

Pistolstræde


Oberklingen ist ein Gemeindeteil des Marktes Weiltingen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Die Einöde besteht aus drei Wohnhäusern und einem Dutzend Nebengebäude. Sie befindet sich mit Unterklingen, Bosacker und Hahnenberg in einer Waldlichtung. Im Norden liegt das Waldgebiet Hundsmarkt, im Osten Hahnenschlag, im Süden Klingenspitz und im Westen der Weiltinger Forst. Dort erheben sich der Greiselbacher Berg und der Rote Berg (). Ein namenloser Bach fließt ostwärts als linker Zufluss in den Weihergraben, der wiederum ein rechter Zufluss der Wörnitz ist. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Unterklingen (0,3 km nordwestlich) bzw. zu einer Gemeindeverbindungsstraße (0,4 km nordöstlich), die nach Bosacker (0,6 km südöstlich) bzw. nach Hahnenberg (0,4 km nördlich) führt.

Geschichte
Die Fraisch über Oberklingen war umstritten. Sie wurde sowohl vom ansbachischen Oberamt Wassertrüdingen als auch vom oettingen-spielbergischen Oberamt Aufkirchen beansprucht. Grundherr des Hofes war das württembergische Oberamt Weiltingen.

Mit dem Gemeindeedikt wurde Oberklingen dem 1811 gebildeten Steuerdistrikt und Ruralgemeinde Veitsweiler zugewiesen. Am 1. Mai 1978 wurde Oberklingen im Zuge der Gebietsreform in Bayern nach Weiltingen eingegliedert.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Veit (Veitsweiler) gepfarrt. Die Katholiken sind nach St. Margareta (Wilburgstetten) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Weiltingen)
Ort im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung

Oberklingen


{{Infobox Navire
  | nom               = Amiral Tribouts
  | image             = Адмирал Трибуц во Владивостоке.JPG
  | alt               =
  | taille image      =
  | légende           = LAmiral Tribouts à Vladivostok en 2013.
  | autres noms       =
  | classe            = Oudaloï
  | fonction          = militaire
  | flotte            =
  | commanditaire     = Politburo du Parti communiste de l'Union soviétique
  | architecte        =
  | constructeur      =
  | chantier          =
  | fabrication       = acier
  | commandé          =
  | quille            =
  | lancement         =
  | armé              =
  | voyage inaugural  =
  | acquisition       =
  | commission        =
  | statut            = En service
  | commandant        =
  | équipage          = 300
  | longueur          =
  | largeur           =
  | tirant d'eau      =
  | tirant d'air      =
  | déplacement       =
  | à pleine charge   =
  | port en lourd     =
  | tonnage           =
  | lest              =
  | propulsion        = 4 × turbines à gaz2 × arbres d'hélice COGAG
  | puissance         =
  | vitesse           =
  | profondeur        =  à
  | pont              =
  | capacité          =
  | équipements       =
  | blindage          =
  | armement          = 2 × 4 missiles anti-sous-marins SS-N-148 × lanceurs verticaux pour missiles sol-air SA-N-92 × 1 canons de  (3,9 pouces)4 × canons AK-630 de 2 × 4 tubes lance-torpilles de 2 lance-roquettes ASM RBU-6000
  | électronique      = Brouilleur Bell Squat 2 × leurre PK-2 RLRadar : MR-760MA Fregat-MA/Top Plate 3-DSonar MGK-355 Polinom
  | rayon d'action    =
  | aéronefs          = 2 × Kamov Ka-27
  | port d'attache    =
  | indicatif         =415 (1985)472 (1987)592 (1988)552 (1992)564 (1993)783
  | IMO               =
  | ENI               =
  | coût              =
  | protection        =
}}
L'Amiral Tribouts est un destroyer de la classe Oudaloï en service dans la marine russe, nommé d'après l'amiral Vladimir Tribouts.

 Historique
Il rejoint la flotte du Pacifique le 15 février 1986 et rattaché à la 183 brigade de guerre anti-sous-marine. Le navire sert dans l'océan Indien en 1987, au cours duquel il visite Aden, au Yémen. En 1990, le navire visite Penang, en Malaisie. Entre le 5 décembre 1992 et le 23 mai 1993, lAmiral Tribouts entreprend des missions de maintien de la paix dans le golfe Persique, suivies d'une longue modernisation à Dalzavod (Vladivostok) qui dure de mars 1994 à mars 2003.

Reprenant du service, entre le 10 et le 15 février 2004, lAmiral Tribouts rejoint le Varyag lors d'une visite à Incheon, en Corée du Sud, pour célébrer le centenaire de la bataille entre le Varyag de 1899 et la flotte japonaise lors de la bataille de la baie de Chemulpo. En 2005, le navire participe à des exercices conjoints avec l'Inde, visite Tanjung Priok en Indonésie, Singapour, Sattahip en Thaïlande, Da Nang au Viêt Nam, Victoria au Seychelles et Klang en Malaisie. Il participe ensuite à des exercices en compagnie des Moskva et Piotr Veliky et à des exercices conjoints avec la Force maritime d'autodéfense japonaise aux côtés de l'Amiral Panteleïev. Après une visite à Hô Chi Minh-Ville, au Viêt Nam, en avril 2012, le navire a rejoint ses navires-jumeaux Amiral Vinogradov et Marechal Shaposhnikov pour des exercices conjoints avec la marine de l'Armée populaire de libération. Le navire opère de nouveau au sein de la flotte du Pacifique à partir de 2021.

Fin décembre 2021, accompagné du croiseur Varyag, le destroyer quitte Vladivostok pour un long déploiement, consistant en des escales dans plusieurs pays. Le 11 janvier 2022, les navires de guerre rejoignent l'océan Indien et font escale à Cochin le 14 janvier 2022. En février 2022, dans le cadre de l'invasion russe de l'Ukraine, l'Amiral Tribouts, le Varyag et le pétrolier Boris Butoma se déploient en Méditerranée, rejoignant le . En juillet 2022, le Varyag, lAmiral Tribouts et le navire de renseignement Vassili Tatichtchev deviennent les premiers navires de la marine russe a opéré en mer Adriatique depuis le déploiement du  en 1995 pendant les bombardements américains de la Bosnie-Herzégovine. Fin juillet, le destroyer Amiral Tribouts opère au large de Šibenik, le navire de renseignement Vassili Tatichtchev opère près de l'île de Palagruža, le croiseur Varyag opère près de Durrës, tandis que la frégate Amiral Grigorovitch reste en retrait, en dehors de la mer Adriatique.

En octobre 2022, les Varyag, Amiral Tribouts et Boris Butoma quittent la Méditerranée via le canal de Suez pour retourner à leurs bases dans le Pacifique. Le 18 novembre, les trois navires atteignent Vladivostok.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des navires de la flotte maritime militaire de Russie

Bibliographie

Liens externes

Bateau lancé en 1983
Destroyer de la Marine soviétique
Destroyer de la Flotte maritime militaire de Russie
Navire construit à Saint-Pétersbourg

Amiral Tribouts (destroyer)


31032 Scheidemann este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
31032 Scheidemann este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,29 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 1,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 31001-32000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

31032 Scheidemann


John Fitzgerald Kennedy veya John F. Kennedy, kısaca JFK (d. 29 Mayıs 1917, Brookline, Massachusetts - ö. 22 Kasım 1963, Dallas, Teksas, ABD), Ocak 1961'den suikasta uğradığı Kasım 1963'e değin Amerika Birleşik Devletleri'nin 35. başkanı.

Katolik İrlandalı bir aileden gelen Kennedy, 1947 yılından 1953'e kadar Temsilciler Meclisinde Demokrat Partinin Massachusetts temsilcisi olarak yer aldı. Daha sonra 1953'ten 1960 yılına kadar ABD Senatosu'nda görev aldı. 1960 başkanlık seçimlerinde, Başkan Yardımcısı ve Cumhuriyetçi Parti'nin adayı Richard Nixon'ı yenerek ABD tarihinin en genç yaşta seçilen ve Theodore Roosevelt'ten sonra en genç yaşta göreve başlayan başkanı olmuştur. ABD tarihindeki ilk Katolik başkan olan Kennedy, aynı zamanda Pulitzer Ödülü kazanmış tek Amerika Birleşik Devletleri başkanıdır.

Başkanlığı döneminde yaşanan önemli olaylardan bazıları Küba'daki Fidel Castro yönetimini devirmeyi amaçlayan Domuzlar Körfezi Çıkarması, Küba Füze Krizi, Apollo Projesi, Berlin Duvarı'nın inşa edilmesi ve Afroamerikan sivil haklar hareketi olmuştur.

Kennedy, 22 Kasım 1963'te Dallas'ta öldürüldü. Suikastten kısa süre sonra tutuklanan Lee Harvey Oswald suikastı gerçekleştirmekle suçlandı. Ancak tutuklanmasından iki gün sonra, daha mahkemeye çıkarılamadan Jack Ruby tarafından vurularak öldürüldü. FBI ile Kennedy Suikastı'nı araştıran Warren Komisyonu resmi olarak Oswald'ın suikastı tek başına işlediği sonucuna vardı. Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi Suikastları Araştırma Komitesi 1978'de tamamladığı soruşturmada Kennedy'i öldüren kurşunların Oswald tarafından ateşlendiği kararına varmasına karşın, Kennedy'nin bir komplonun da kurbanı olmuş olabileceğini açıkladı.

Gençliği
Joseph Patrick Kennedy ve Rose Elizabeth Fitzgerald'ın dokuz çocuğunun ikincisi olarak dünyaya geldi. Çocuklar arasında yoğun bir fiziksel ve düşünsel rekabetin bulunduğu bir aile ortamında, Katolik Kilisesi'nin dinsel öğretileriyle yetişti. 1940'ta Harvard Üniversitesi'ni bitirdi. Birleşik Krallık'ın savaşa hazırlıksız yakalanmasının nedenlerini ele aldığı bitirme tezi, sonradan Why England Slept (1940; İngiltere Neden Uyudu) adıyla yayımlandı ve büyük ilgi gördü.

1938'de altı ay süreyle Londra büyükelçisi olan babasının sekreterliğini yaptı. ABD'nin II. Dünya Savaşı'na girmesinden sonra, Kennedy 1941 sonbaharında ABD Deniz Kuvvetleri'ne katıldı. İki yıl sonra Büyük Okyanusun güneyine gönderildi ve PT gemileri olan PT-109 ve PT-59'un komutanlıklarını yaptı. Komutasındaki geminin bir Japon destroyeri tarafından batırılması sırasında ağır biçimde yaralandıysa da, mürettebatını kurtarmayı başardı ve gösterdiği kahramanlıktan dolayı madalya aldı. 1945'te terhis oldu.

Siyasi kariyeri

Kongre üyeliği ve senatörlüğü

Babasının siyasete atılmak üzere yetiştirdiği ağabeyi Joe savaşta ölmesi nedeniyle ve ailenin bu konudaki beklentilerini gerçekleştirme görevi de John'a düşmüştü. John, akademik alanda çalışmayı ya da bir gazeteci olarak yükselmeyi planlamış olmasına karşın, bu durum karşısında siyasete atılmaya karar verdi.

1946'da Massachusetts eyaleti 11. seçim bölgesinden Demokrat Parti'nin adayı olarak katıldığı seçimlerde, Cumhuriyetçi rakibini ağır bir yenilgiye uğratarak henüz 29 yaşındayken Kongre üyeliğine seçildi. 1948 ve 1950 seçimlerini de kazanarak Temsilciler Meclisi'nde üç dönem (1947-53) görev yaptı. Bu görevi sırasında çalışma koşullarının iyileştirilmesini, ücretlerin yükseltilmesini, kiraların ve fiyatların düşük tutulmasını, sosyal konut yapımının ve yaşlılara yönelik sosyal güvenlik hizmetlerinin yaygınlaştırılmasını savundu.

Dış politikada Soğuk Savaş'ı ilk destekleyenlerden biri oldu. Truman Doktrini'ni ve Marshall Planı'nı desteklemekle birlikte Truman yönetiminin Asya'da izlediği politikayı sert biçimde eleştirdi ve Dışişleri Bakanlığı'nı Çan Kay-şek'i Mao Zedong'la işbirliğine zorlamakla suçladı.

1952'de Henry Cabot Lodge'a rakip olarak Senato seçimlerine katıldı. Annesiyle, kız kardeşleri Eunice, Patricia ve Jean'in eyaletin her yanında Kennedy çayları düzenleyerek destekledikleri seçim kampanyasına binlerce gönüllü katkıda bulundu. Kampanyayı 27 yaşındaki kardeşi Robert Kennedy yönetti. Kennedy aynı yılın sonbaharında Lodge'u 70 binlik bir oy farkıyla yenilgiye uğratarak Massachusetts eyaletinden senatör seçildi.

12 Eylül 1953'te Jacqueline Lee Bouvier (Jackie Kennedy, sonradan Jackie Onassis) ile evlendi. Evlendiklerinde Jacqueline 24, Kennedy 36 yaşındaydı. 1956'da dünyaya gelen ilk çocukları Arabella Kennedy yedi aylıkken öldü. 1957'de kızları Caroline, 1960'ta da John F. Kennedy, Jr. dünyaya geldi. 1963'te prematüre doğan son çocukları Patrick Bouvier Kennedy ise ancak iki gün yaşayabildi.

Senatörlüğü sırasında bürosunun her zaman halka açık bulundurulmasını emrederek ulusal güvenliği ilgilendiren konular dışında seçmenlerinin isteklerine büyük bir duyarlılık göstermekle ün kazandı. 1954'te Başkan Eisenhower'ın karşılıklı ticaret antlaşmaları konusunda yetkilerinin genişletilmesini onaylayan tek New England senatörü oldu. Yirmi yılı aşkın bir süredir hiçbir Massachusetts senatörü ya da Kongre üyesinin bu yönde oy kullanmamasına karşın St. Lawrence Suyolu'nun açılışını etkin biçimde destekledi. Bununla birlikte 1950'lerin başında kamu görevlilerine yönelik antikomünist bir karalama kampanyası yürüten Wisconsin senatörü Joseph R. McCarthy'ye karşı, liberal Demokratların kendisinden beklediği duyarlılığı göstermedi. McCarthy'yi Hyannis Port'taki (Massachusetts) evinde konuk eden babası gibi açıkça desteklememekle birlikte, yaptığı bir konuşmada Massachusetts'teki seçmenlerinin yarısının McCarthy'yi bir kahraman gibi gördüğünü belirtti. 1954'te Senato'da McCarthy'nin mahkûm edilmesi için yapılacak olan oylamada olumlu oy kullanması bekleniyordu. Bu konuda gerekçelerini anlattığı bir konuşma da hazırlamış olmasına karşın, belindeki bir rahatsızlık nedeniyle ameliyat olduğundan oylama günü Senato'da hazır bulunamadı. Ameliyat sonrasındaki altı ayı babasının Palm Beach'teki (Florida) evinde yatarak geçirmek zorunda kaldı ve bu dönemde Profiles in Courage (1956; Cesaret ve Fazilet Mücadelesi) adlı kitabını yazdı. ABD'nin sekiz büyük siyasi önderinin siyasi inançları uğruna, baskılara nasıl karşı koyduklarını anlattığı bu yapıtıyla 1957'de Pulitzer Ödülü'nü kazandı.

Senato'daki görevine döndükten sonra devlet başkanını ve başkan yardımcısını seçmekle görevli kurulun kaldırılmasını öngören yasa tasarısına karşı çıktı. Ayrıca, çalışma koşullarının düzeltilmesi için çaba gösterdi ve yurttaşlık haklarına ilişkin yasaları destekledi. 1950'lerin sonunda Senato Dış İlişkiler Komitesi'nin bir üyesi olarak Asya ve Afrika'da bağımsızlığını yeni kazanan ülkelere dış yardım yapılmasını savundu. Fransa'ya Cezayir'in bağımsızlığını tanıması için çağrıda bulunarak ABD yönetimini şaşırttı. Bu yıllarda siyasi görüşleri gittikçe sola kaydı ve Demokrat Parti içindeki konumu güçlendi.

Başkan adaylığı

Adlai E. Stevenson'ın Demokrat Parti'den başkan adayı olduğu 1956 seçimlerinde başkan yardımcısı adaylığına seçilmenin eşiğine gelmişken, 40 milyon kişinin izlediği bir televizyon konuşmasıyla adaylıktan çekildiğini açıklayarak, bir anda ülkenin en ünlü siyaset adamlarından biri durumuna geldi. Böylece 1960 adaylık kampanyasını da başlatmış oldu. Katolik bir adayın başkan seçilemeyeceği yolundaki yaygın inanç yüzünden başarmak için büyük bir çabanın gerekeceğini biliyordu. Büyük bir oy farkıyla kazandığı 1958 Senato seçimleri Massachusetts eyaletinde ne ölçüde desteklendiğini gösteren bir deneme oldu.

Senato seçimlerini Kennedy'nin adının ülke çapında duyurulması için başlatılan yoğun bir kampanya izledi. Çok geçmeden makaleleri çeşitli dergilerde yayımlanmaya, karısının ve kendisinin fotoğrafları dergi kapaklarında yer almaya başladı.

Kennedy Ocak 1960'ta başkanlık seçimlerine katılacağını resmen açıkladı. En önemli rakipleri Minnesota senatörü Hubert H. Humphrey ile Teksas senatörü Lyndon B. Johnson'dı. Kennedy, Humphrey'i saf dışı bıraktıktan sonra Protestanların ağırlıkta olduğu Batı Virginia ön seçimlerini kazanarak Katoliklerle ilgili dinsel tabuyu yıktı. Ön seçimleri kazandıktan sonra Johnson'ı başkan yardımcısı adaylığına seçerek Demokratlar arasındaki konumunu daha da güçlendirdi. Adaylığının kesinleşmesi üzerine Temmuz 1960'ta yaptığı konuşmada Amerikan halkını bilinmeyen fırsat ve tehlikelerin heyecan verici yeni sınırlarını geçmeye ve özveride bulunmaya çağırdı. 'Yeni Sınır' deyimi daha sonra bütün program metinlerinde yer aldı.

Eisenhower dönemini savunan Nixon'a karşı kampanyayı ülkeyi yeniden harekete geçirelim sloganıyla sürdürmüş, işsizliği, yavaş yürüyen ekonomiyi, füze açığını ve Küba'daki sosyalist yönetimi şiddetle eleştirmişti. Kampanyanın önemli bir özelliği de iki adayın televizyonda yayınlanan tartışmaları oldu. Kennedy'nin kararlı, dengeli ve politik konularda sağduyu sahibi bir devlet adamı izlenimi bıraktığı dört tartışma programı, seçim sonuçları üzerinde belirleyici rol oynadı. 8 Kasım 1960'ta yapılan başkanlık seçiminde, Kennedy Cumhuriyetçilerin adayı olan (sonradan kendisi de başkan seçilen) Başkan Yardımcısı Richard M. Nixon'ı yalnızca 113.000 oyluk bir farkla geçerek başkan oldu. 43 yaşında ABD tarihinin en genç başkanı oldu.

Başkanlığı

ABD'nin en genç ve ilk Katolik başkanı olan Kennedy göreve başlarken yaptığı konuşmada Amerikalıları insanlığın ortak düşmanları olan zorbalığa, yoksulluğa, hastalığa ve savaşa karşı uzun sürecek bir mücadelenin yükünü taşımaya çağırdı.

Domuzlar körfezi
Kennedy'nin dış politika alanındaki ilk girişimi tam bir başarısızlıkla sonuçlandı. Merkezi Haberalma Örgütü (CIA), Eisonhower'ın başkanlığının son yılında Fidel Castro yönetimindeki Küba'yı işgal etmek amacıyla Kübalı mültecileri eğitip bir tugay oluşturmuştu. Kennedy, öngörülen çıkarma harekâtını onaylayarak uygulamaya koydu. 1400 kadar Castro karşıtı Kübalı sürgün ABD Donanması'nın yardımıyla adaya çıktı. Ama Domuzlar Körfezi Çıkarması olarak bilinen bu harekât amacına ulaşamadı ve Küba'ya ayak basanların büyük bölümü öldürüldü ya da tutuklandı. Kennedy sonunda bir açıklama yaparak olayın bütün sorumluluğunu tek başına üstlenmek zorunda kaldı.

Küba füze krizi

Ekim 1962'de Amerikan U2 casus uçakları Küba'daki Sovyet yapımı orta menzilli balistik füzelerin varlığını saptadılar. Küba'ya Sovyet füzelerinin yerleştirildiğinin ortaya çıkarılmasından sonra Kennedy füzelerin kaldırılmasını istedi ve Küba'nın ablukaya alınmasını emretti. On üç gün boyunca bir nükleer savaş tehlikesi yaşandı. Amerika Birleşik Devletleri kendi füzelerini Türkiye'den geri çekme güvencesi verince, Sovyet lideri bir açıklama yaparak füzelerin söküleceğini açıkladı (Küba Füze Krizi). Kennedy 10 ay sonra Kruşçev ile İngiltere başbakanı Harold Macmillan ile Nükleer Denemelerin Yasaklanması Antlaşması'nı imzalayarak dış politika alanındaki en büyük zaferini kazandı.

Kennedy ile SSCB başkanı Nikita Kruşçev Haziran 1961'de Viyana'da bir araya geldilerse de bu görüşmeden sonuç alınamadı. Batı ve Doğu Berlin arasında bir duvar (Berlin Duvarı) inşa ettiren Kruşçev, Doğu Almanya'yle ayrı bir barış antlaşması imzalayacağı tehdidinde bulundu. Ama Kennedy'nin Ulusal Muhafız Birliği'ni ve yedek birlikleri harekete geçirmesi üzerine bu düşüncesinden vazgeçti.

Dış yardım ve ABD sınırları ötesine yatırım yolları aradı. 1961'de Başkan Kennedy, Latin Amerika ülkelerine ekonomik ve toplumsal alanlarda yardım sağlamayı öngören İlerleme İçin Birlik ve Barış Gönüllüleri programlarının Kongre'de onaylanmasını sağladı. ABD'nin yurt dışındaki iktisadi yardımlarını düzenlemek için bir uluslararası kalkınma ajansı kurmaya götürdü.

İç politika
İç politikada ise, seçimleri çok az bir farkla kazandığı için Kongre'yle ilişkilerini son derece dikkatli yürütmeye çalıştı.

Kennedy, siyahilerin Güney eyaletlerindeki üniversitelere girmelerini kolaylaştırdı. 28 Ağustos 1963'te, yaklaşık çeyrek milyon  kişinin katılımıyla düzenlenen ve hak eşitliği yasasının çıkarılması istenilen Washington, DC'deki İş ve Özgürlük Yürüyüşü'nden hemen sonra Kongre'ye okullarda, otellerde ve lokantalarda ırk ayrımcılığını ortadan kaldıran bir yasa önerdi. Ancak Siyahların yurttaşlık haklarını koruyacak yasaları Kongre'den geçirmeyi başaramadı.

Ekonomi
Ekonomik gelişmeyi yeniden başlatmak için bütçede ve vergilerde değişiklikler yaptı. Bu siyaset, tüketim harcamalarında ve bireysel yatırımlarda kesin bir ilerlemeye yol açtı. Ayrıca bu siyaset ABD'nin uzay havacılığında yitirdiği zamanı kazanmasını sağladı. 1962'de Kennedy, bazı gelişmiş devletlerle gümrük tarifelerinde çok yanlı indirim yapma konusunda görüşmek için Kongre'den geniş yetkiler aldı. Temmuz 1963'te konulan Interest Equalization Tax'a karşın ABD'nin ödemeler dengesi açığı güçlükle kapatıldı, büyük önem verdiği geniş kapsamlı gelir vergisi indirimlerini Kongre'den geçiremedi.

Suikaste uğraması

John F. Kennedy'ye, 22 Kasım 1963 cuma günü yerel saat ile 12:30'da, Demokrat Parti'nin Teksas'taki liberal ve muhafazakâr hizipleri arasındaki sürtüşmeyi bitirmek için geldiği Dallas şehir merkezinde, eşiyle birlikte açık bir arabanın içindeyken ateş açıldı. Bir kez boğazından ve bir kez de başından vurulan Kennedy, Parkland Hastanesi'ne götürüldüyse de 13:00'te öldüğü açıklandı. 46 yaşında yaşamını kaybeden Kennedy, tüm ABD başkanları arasında en genç yaşta ölen olarak tarihe geçti. Kendisiyle aynı araçta bulunan Teksas Valisi John Connally, ağır yaralanmasına karşın kurtarıldı. Başkan Yardımcısı Lyndon Baines Johnson aynı gün yemin ederek başkanlığı üstlendi.

Atışların yapıldığı yer olarak düşünülen Texas Kitap Deposu'nda çalışan Lee Harvey Oswald yerel polis tarafından tutuklandı ve daha sonra suikastle ilgili olarak suçlandı. Oswald saldırıyı inkâr ederek, kurban olduğunu söylemesine karşın 24 Kasım tarihinde Jack Ruby tarafından öldürüldü. Ruby tutuklandı ve hüküm giydi. Ruby mahkûmiyet kararını temyiz ettirmesine karşın, yeni yargılamanın başlayacağı sırada 3 Ocak 1967'de kanser nedeniyle yaşamını yitirdi.

Kennedy'nin cenazesi Washington, D.C.'de düzenlenen dini törenden sonra Arlington Ulusal Mezarlığı'nda defnedildi. Mezarı 1967'de aynı mezarlık içindeki bugünkü yerine taşındı.

Popüler kültüre etkileri
1991 yılında suikast hakkında yönetmenliğini Oliver Stone'nun yaptığı başrollerinde Kevin Costner, Gary Oldman, Jack Lemmon'un oynadığı, suikastı ve arkasındaki olası derin devlet ilişkilerini konu alan 189 dakikalık JFK sinema filmi gösterime girmiştir. Ayrıca, John F. Kennedy suikastını anlatan başka bir yapım ise;11.22.63 Stephen King'in 22/11/63 kitabından esinlenmiş, sekiz bölümden oluşan Amerikan bilimkurgu, gerilim TV Mini-Serisi dizisidir.

Medya

Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümünün 25. ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 40. yılı nedeniyle bir konuşma yaptı. Bu konuşmanın kaydı, Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel tarafından 1963 yılında yayımlandı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

|-

1917 doğumlular
Boston doğumlu yazarlar
1963 yılında ölenler
John F.
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
20. yüzyıl Amerikalı siyasetçileri
20. yüzyıl liderleri
Amerika Birleşik Devletleri devlet başkanları
Amerikalı antikomünistler
Amerikalı deniz subayları
Vietnam Savaşı'nda Amerikalılar
Amerikalı Roma Katolikleri
İrlanda asıllı Amerikalılar
Londra Ekonomi Okulunda öğrenim görenler
Harvard Üniversitesinde öğrenim görenler
Princeton Üniversitesinde öğrenim görenler
Pulitzer Ödülü alan yazarlar
James Cardinal Gibbons Madalyası sahipleri
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Massachusetts'in ABD senatörleri
Soğuk Savaş'ta liderler
Massachusetts'in ABD Temsilciler Meclisi üyeleri
Kongo Krizi'nde kişiler
Uzay aktivistleri
1960 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri
Suikast sonucu ölen devlet başkanları
Suikast sonucu ölen Amerikalı siyasetçiler
Teksas'ta öldürülen insanlar
Teksas'taki ateşli silahtan ölümler
Arlington Ulusal Mezarlığı'na defnedilenler
Pulitzer Ödülü sahipleri
Time Yılın Kişisi
20. yüzyıl Amerikalı gazetecileri
20. yüzyıl Amerikalı erkek yazarları
20. yüzyıl ABD başkanları
Amerikalı erkek gazeteciler
Bouvier ailesi
Harvard College'da öğrenim görenler
Amerika Birleşik Devletleri'nde liberalizm
Soğuk Savaş'ta kişiler
Boston politikacıları
Biyografi veya otobiyografi dalında Pulitzer Ödülü sahipleri
II. Dünya Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri personeli
Amerikalı liberaller
Fidel Castro karşıtlığı

John F. Kennedy


Domhnall Gleeson (12. svibnja 1983.) je irski glumac i pisac. On je sin glumca Brendana Gleesona s kojim je do danas nastupio u nekoliko filmskih i kazališnih projekata.

Tijekom ranog razdoblja karijere, Gleeson je režirao i napisao nekoliko kratkih igranih filmova, zaradio nominaciju za nagradu Tony 2006. godine za ulogu u broadwayjskoj produkciji The Lieutenant of Inishmore te ostvario sporednu ulogu u filmu Nikad me ne ostavljaj. Širokoj publici postao je poznat nakon uloge Billy Weasleyja u filmskom serijalu Harry Potter (2010. – 2011.), kao Konstantin Levin u filmu Ana Karenjina (iz 2012.), kao Tim Lake u filmu Pravi trenutak (iz 2013.) te kao Russell Allen Phillips u ratnoj drami temeljenoj na stvarnim događajima Nesalomljivi (iz 2014.).

Godine 2015. Gleeson je pobrao hvalospjeve za nastup u čak četiri filma nominirana za prestižnu nagradu Oscar: kao Caleb u filmu Ex Machina, kao Jim Farrell u drami Brooklyn, kao kapetan Andrew Henry u povijesnoj drami Povratnik te kao general Hux u hitu Ratovi zvijezda: Sila se budi. Godine 2017. skupa sa svojim bratom Brianom nastupio je u filmu majka!, pojavio se u trileru American Made, portretirao A. A. Milnea u filmu Zbogom Christopher Robin te reprizirao ulogu generala Huxa u blockbusteru Ratovi zvijezda: Posljednji Jedi. Godine 2018. posudio je svoj glas u animiranom hitu Petar Zecimir.

Vanjske poveznice

Irski filmski glumci

Domhnall Gleeson


فيتالي لازريفيتش غينزبورغ ؛ (4 أكتوبر 1916 - 8 نوفمبر 2009)، عالم فيزياء وفلكي روسي. كان عضوًا في الأكاديمية الروسية للعلوم ويعتبر أحد آباء القنبلة الهيدروجينية السوفيتية.

حاصل على على دكتوراة في الفيزياء من جامعة موسكو سنة 1942، عمل في مؤسسة لحل المشاكل الفيزيائية.

جوائز حصل عليها

 جائزة ستالين سنة 1953.
 جائزة لينين سنة 1966.
 جائزة نوبل في الفيزياء سنة 2003 وتقاسمها مع أليكسيي أليكسييفتش أبريكوسوف وأنطوني ليجت.

انظر أيضا

 لائحة اليهود الحاصلين على جائزة نوبل.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من غوبرنيه موسكو
أشخاص من موسكو
أعضاء أجانب في الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء أجانب في الجمعية الملكية
أعضاء الأكاديمية الروسية للعلوم
أعضاء الحزب الشيوعي السوفيتي
برنامج الأسلحة النووية في الاتحاد السوفيتي
حائزون على جائزة ستالين
حائزون على جائزة لينين
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
حائزون على جائزة وولف في الفيزياء
حاصلون على ميدالية ذهبية في الجمعية الفلكية الملكية
حاصلون على ميدالية لومونوسوف الذهبية
حاصلون على وسام الاستحقاق للوطن من الدرجة الأولى
حاصلون على وسام الاستحقاق للوطن من الدرجة الثالثة
حاصلون على وسام لينين
خريجو جامعة موسكو الحكومية
روس حازوا جائزة نوبل
زملاء الأكاديمية العلمية الوطنية الهندية الأجانب
علماء من موسكو
علماء يهود
فلكيون روس
فلكيون سوفيت
فيزيائيو القرن 20
فيزيائيون روس
فيزيائيون سوفيت
فيزيائيون نظريون
فيزيائيون يهود
محررو نشرات دورية أكاديمية
مخترعون روس
مخترعون سوفيت
مدفونون بمقبرة نوفوديفيتشي
مشككون روس
ملحدون يهود
مواليد 1916
مواليد في موسكو
موصلية فائقة
ناشطو الإلحاد
ناشطو إلحاد روس
أعضاء هيئة تدريس معهد موسكو للفيزياء والتكنولوجيا
وفيات 2009
وفيات في موسكو
يهود حازوا جائزة نوبل
يهود روس

فيتالي غينزبورغ


Martin Thomsen kan henvise til flere personer:
 Martin Thomsen (fodboldspiller, født 1982) (født 1982) – dansk fodboldspiller og -træner; spillet i bl.a. Silkeborg IF og Viborg FF
 Martin Thomsen (fodboldspiller, født 1980) (født 1980) – dansk fodboldspiller; spillet i bl.a. SønderjyskE og Kolding FC

Martin Thomsen


මැලේ (අර්ධද්වීපය) කොහෙද? මැලේ අර්ධද්වීපය පිහිටා රටවල්
එහෙත් එය කුඩා නම් කළ නොහැකි වුවත්, අග්නිදිග ආසියාව, මැලේ අර්ධද්වීපය තුළ පැවැත්ම ගැන අසා ඇත. අපි සිංගප්පූරුව සහ සුමාත්රා වැනි සුප්රසිද්ධ දිවයින සිහිපත් නම් ටිකක් භූගෝලීය මග පෙන්වීම යටතේ සිදු කරනු ලබයි කවරෙකු වුව ද, ඔහු, එහිදී භූගෝලීය ලක්ෂණය සිතීම වඩා හොඳ හැකි වනු ඇත. දකුණු-බටහිර - මෙම වසරේ පළමු වන අර්ධද්වීපයේ දකුණු, හා දෙවන වේ. සුමාත්රා හා යාපනය අර්ධද්වීපයේ සමග බෙදා මලක්කා සමුද්ර සන්ධිය..

මලක්කා - අර්ධද්වීපයේ, කාගේ දේශය කොටස් තුනකට බෙදා ඇත. - මැලේසියාව, උතුරු - තායිලන්තය හා උතුරු-බටහිර - මියන්මාරය දකුණු දිග කොටසේ: ඔවුන් එක් එක් ප්රාන්තවල එක් අයත් වේ.

මැලේ අර්ධද්වීපය ආර්ථිකය.
රබර් අර්ධද්වීපය බොහෝ ආදායම් ලැබෙන සිට අමුද්රව්ය ලෙස සැලකේ. එය තව තවත් වර්ධනය පමණක් නොව, මූලික වශයෙන් සකස් ලක් කර ඇත. ආර්ථිකය පිළිබඳ කුඩා කොටස්, oilseed හා පොල් ගස් වගා කිරීම සඳහා ගිණුම්ගත සහල්. යාපනය අර්ධද්වීපයේ මුහුදට වඩා තල්ලු කලා, සහ මත පාහේ සියලු පාර්ශ්වයන් එය ජලය විසින් සෝදා වන බැවින්, එය දේශීය නිවැසියන් මාළු වෙරළ තීරයේ යෙදී සිටින බව පුදුමයට කරුණක් නො වේ. කර්මාන්තකරුවන් සඳහා මලක්කා ද ආකර්ෂණීය අර්ධද්වීපයේ නැත. ඛනිජ සම්පත් හිඟ ය.

මෙහි බිම් බෝම්බ වළලා බෝක්සයිට් - ඇලුමිනියම් ලෝපස්. නෑ තැන්පතු වර්ධනය කිරීමට එසේ බොහෝ කලකට පෙර ටින් ලෝපස් පිළිබඳ, නමුත් මෑතකදී වැඩ නිසා පරිමාව අඩු කිරීම තහනම් කර ඇත. මැලේ අර්ධද්වීපය පිහිටා රටවල්, රබර් සහ ධීවර නිෂ්පාදනය ලකුණු ජීවත් වෙනවා.

ඓතිහාසික පසුබිම
සිටින පමණක් නොව එම අර්ධද්වීපය අල්ලා පෙළඹෙන්නේ. එය සියවස් 1-6 කාලය තුළ මලක්කා උතුරු කොටස Funan රාජ්ය පාලනය යටතේ ය ක්රි.පූ බව කවුරුත් හොඳින් දන්නා කාරණයකි.

7 වන සිට 14 වන සියවස දක්වා අර්ධද්වීපයේ සුමාත්රා කොටසක් විය - රාජ්යයේ ප්රශ්නයට යුදමය විසඳුමක් වෙනුවට, Srivijaya අධිරාජ්යය Majapahit පැමිණ ඇත. එය ඉන්දු-බුද්ධාගම කූඨප්රාප්තිය සිදුවූයේ, අග්නිදිග ආසියාවේ මෙම කොටස මෙම කාලය තුල විය.

1400 සහ 1403 අතර Parameswara සුමාත්රා නම් කුමරු නියෝග මත වසර Melaka නගරයේ ඉදිකිරීම් ආරම්භ විය. ස්ථානය හොඳින් තෝරා ගන්නා ලදි - වරාය මූලෝපායික සැලසුම ඉතා සුව පහසු විය - ගඟ මුඛයෙන්, එම නම සමුද්ර සන්ධිය වෙරළෙහි. , ඉන්දියාව හා චීනය වෙත සැලකෙන ආසියාවේ මහා බලවතුන් දෙදෙනා අතර වාසි සහගත ස්ථානය, පසුව Melaka නගරය, වේගයෙන් වර්ධනය වන වෙළෙඳ මධ්යස්ථානය අර්ධද්වීපයේ පමණක් නොව වී ඇති බව දායක විය. අඩ සියවසකට තුළ, එය 50 දහසකට වඩා වැඩි වැසියන් ගණන්.

1405 දී තානාපති අර්ධද්වීපය වෙත පැමිණ, අද්මිරාල් Chzhen ඔහු අර්ධද්වීපය සෙලෙස්ටියල් අධිරාජ්යය මහතාගේ ප්රධානත්වයෙන් පූජා හා සියම් අසල්වැසි රට තවදුරටත් ප්රකාශ කර ඇත බව සහතික කිරීමට. චීන කුමරු ආශිර්වාදය Parameswara අසල දූපත් සමග එක්ව, අර්ධද්වීපයේ රජු යන ශීර්ෂය ලබා දී ඇත. අරාබි වෙළඳුන් සිට විශාල වශයෙන් පැමිණෙන ඉක්මනින් දේශීය ජනයාගේ මනසට හා සිතට දිනා ගත් මලක්කා නව ආගම, ගෙන. Megat Iskandar ෂා - Parasvara රජු, කාලය සමග සැසැඳී, 1414 දී නව මුස්ලිම් නම දැරූ නිසා බවට පත් කිරීමට තීරණය කර ඇත. මලක්කා - බොහෝ වෙනස්කම් දැක ඇති අර්ධද්වීපයක්.

සංවර්ධනය යුද්ධය, වැළැක්වීම
1424 දී ගැටුම් හින්දු ආගමේ තත්වය, සහ මුස්ලිම් වෙළඳුන් විසින් නායකත්වය පිරිසක් බලහත්කාරයෙන් අත්පත්, තත්වාරක්ෂක මැලේ-ජාවා ප්රභූ අතර ඇති වුණා. සටන් 1445 දී අවසන්, එය ඉස්ලාමීය කණ්ඩායම් ජයග්රහණය ප්රතිඵලයක් විය. රටේ පාලකයා ද සුල්තාන් Muzaffar ෂා අයි සිටින රාජා කාසිම්, විය

15 වන සියවස අග භාගයේ දී හා මුල් 16 වන සියවස්, ෙපෝසිෙල්න්, සේද, රෙදිපිළි, රන්, සාදික්කා, ගම්මිරිස් සහ අනෙකුත් කුළු බඩු, කපුරු හා සුදු හඳුන් වරායට භාර, අසල්වැසි රටවල වෙළෙඳ නැව් යාත්රා මැද හා නැගෙනහිර ළඟ සිට. ඒ වෙනුවට විශාල වශයෙන් බිම් බෝම්බ වළලා කත්මණ්ඩු විෂයයන් ටින්, අපනයනය කළා. මැලේ අර්ධද්වීපය ද ඉන්දු-චීන අර්ධද්වීපයේ දකුණු කෙළවරේ කොටසකි.

වැඩවසම් ස්වාමිවරුන්ගේ බලය දක්වා බෙදා වෙන් කළ නො හැකි වූ තත්වයක්, පාලක කවයන් සටනකින් කැරලි කාලයේ දී ජාවා සහ චීන වෙළඳුන් සමග ගිවිසුමකට ඒමට නොහැකි වී ඇත. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, මෙම තත්ත්වය මලක්කා සුල්තාන් පහත වැටීම හේතු වී ඇත. 16 වන සියවසේ ආරම්භයේ දී පෘතුගාලය සිට යටත්විජිතවාදීන්ගේ භාවිත කළා.

1509 දී පළමු උත්සාහය ආක්රමණිකයන් විසින් හදිසියේ පහර malakkantsev විසින් පෘතුගීසි යානා පරාජය සමග අවසන් විය. පෘතුගීසි හමුදාපති d'Albuquerque විසින් නායකත්වය, වසර දෙකකට පසුව ආපසු ගියේ ය. මූලෝපායිකව වැදගත් වරාය සාර්ථක කඩාවැදුණු ප්රතිඵලයක් ලෙස යුරෝපීයයන් විසින් අල්ලා ගන්නා ලදි. සුල්තාන්, ඔවුන්ගේ පරාජය කිරීමට ඉල්ලා අස්වූ අතර, නගරය හැර යාමට බල, පසුව අර්ධද්වීපයේ දකුණු ආසියානු කලාපය සඳහා ගමන්, සහ Johor විශ්වාස කිරීමට සටන් කරන ලදී. ජයග්රාහකයින් යටත් විජිත දේශය සංවර්ධනය ආරම්භ කරන ලදී. හමුදා ඒකක පහත නමස්කාර පළමු ස්ථාන තබා සිටි ක්රිස්තියානි මිෂනාරි, විය. තම තත්ත්වය ශක්තිමත් කිරීමේ ඉදි බලකොටුව අල්ලා පසු පෘතුගීසි මලක්කා.

ලන්දේසි බලධාරීන් විසින්
මලක්කාවට සියවස් කිහිපයකට පසුව ලන්දේසි නියෑළුණු උනන්දුවක් පෙන්නුම් කළේය. 1641 දී, කට ආසන්න මාස හයක වටලනු පසු, නගරයේ තවමත් නව යටත් විජිතවාදීන් යටත් විය. ලන්දේසි ආක්රමණිකයන් විසින් ප්රාග්ධනය සඳහා ආරක්ෂිත ස්ථානය තෝරා ගැනීමට තීරණය කර ඇත. එය (නූතන අනුවාදය - ජකර්තා) Batalaviya බවට පත් වූ අතර, නගරය මැලේ වූ දමිල්වානි බ්රිතාන්යයෙන් මුරපොලක් තත්ත්වය ලැබිණි.

ලන්දේසි කට ආසන්න එකසිය පනස් වසර, අර්ධද්වීපය අයත් 1795 දී ඔවුන්ගේ ප්රතිවාදීන්ගේ මෙතන ආවේ නැහැ තෙක් - බ්රිතාන්ය. 1818 සහ 1824 දී එවකට අනෙක් අතට ආධිපත්යය වෙනස්, බි්රතාන්ය සිට ලන්දේසි එහි සංක්රමණය, සහ ඇති විය. 1826 සිට මලක්කා (අර්ධද්වීපයේ) අවසානයේ කොටසක් බවට පත් විය යටත් විජිත අධිරාජ්යයක් එංගලන්තය.

මලය ස්වාධීන සම්මේලනය - දකුණු-නැගෙනහිර ආසියාවේ කලාපයේ 1946-1948 වසරවල දී, 1948 දී මලයානු සංගමයේ මැලේ අර්ධද්වීපය ලැයිස්තුගත කරන ලදී. වර්ෂ 1963 දී, මලක්කා, රාජ්යයේ තත්ත්වය හිමි, මැලේසියාව, රාජ්ය ඇතුල් විය.

නවීන මැලේ අර්ධද්වීපය
විශේෂයෙන් පෘතුගීසි පළමු චීන බලය යටතේ වීම සියවස් ගණනාවකට පසුව යුරෝපීයයන්, යාපනය අර්ධද්වීපයේ සංස්කෘතික සංවර්ධනය තුළින් පිළිබිඹු විය. සංයුක්ත විසඳුමක් ප්රජාවන් ලක්ෂණ ශිෂ්ටාචාර දෙක නියෝජිතයන් සඳහා. එය එම ස්ථානයේ මැලේ අර්ධද්වීපය සමග සෘජුවම සම්බන්ධ වේ.

මලක්කා සමුද්ර සන්ධිය සිට පාහේ සමස්ත වෙරළ ප්රසන්න සුදු වැලි වර්ණ සහිත තැනිතලා වන විශිෂ්ට මුහුදු වෙරළ, ක වැටියෙහි. බාදිය අපේක්ෂා කරන, සංචාරකයන් අද්විතීය වර්ණ හා සුවිශේෂී රූපයන් සමග සිප්පිකටු ගොඩක් රැස් කිරීමට හැකි වනු ඇත.

විනෝදාත්මක කටයුතු මුහුදේ ගැඹුරට දී ස්කූබා කිමිදීමේ ලොමුදැහැගන්වන, පලකර නැගීම, හෝ බෝට්ටු ඇතුළත් වේ.

මැලේ අර්ධද්වීපය


Elvana Gjata (Tirana, 3. veljače 1987.), poznata samo kao Elvana, je albanska kantautorica. Zovu je "Diva albanske glazbe", a poznata je po svojoj raznolikosti u glazbi i izvedbi. Postala je poznata u Albaniji i drugim albanskim govornim područjima na Balkanu nakon što je izdala dva studijska albuma, Mamës (2007.) i Afër dhe larg (2011.). Također je postigla uspjeh s brojnim singlovima, kao i dva EP-a — 3 (2018.) i Çelu (2021.). Dobitnica je brojnih nagrada, uključujući dvije Balkan Music Awards.

Djetinjstvo i mladost
Rođena je 3. veljače 1987. u Tirani. Ona je kći Fatmira i Donike Gjate, albanskih katolika. Njezin je otac služio u Oružanim snagama Albanije više od dva desetljeća. Migena, njezina starija sestra, također je glazbenica, a svoju karijeru razvija u Njemačkoj. Diplomirala je na Umjetničkom sveučilištu u Tirani sa željom da postane redateljica. Govoreći o svojoj mladosti, izjavila je da je odrasla u siromašnoj, ali sretnoj obitelji. U dobi od 14 godina otišla je na audiciju za albanski talent show i počela se baviti glazbom.

Diskografija
Mamës (2007)
Afër dhe Larg (2011)
Acoustic Live Session (2013)
3 (2018)
Çelu (2021)

Izvori

Vanjske poveznice
 Elvana Gjata na stranici AllMusic
 Elvana Gjata na stranici IMDb
 Elvana Gjata na stranici Discogs

Albanski umjetnici
Pop glazbenici
Kantautori
Životopisi, Tirana

Elvana Gjata


Pustolovine Marka i Goge (it. Sopra i tetti di Venezia ili Le avventure di Marco e Gina) je animirana TV serija iz 2003. godine autora Romano Scarpa.

Glasovi

 Federico Di Pofi kao Marco
 Valentina Mari kao Gina
 Luigi Ferraro kao Berto
 Gianni Giuliano kao venecijanski dužd
 Piero Tiberi kao Contare Jagor
 Oreste Baldini kao Sgarry
 Giuliano Santi kao Re Topone
 Maria Paiato kao Ardelia
 ? kao glas Gabby

Glasovi na hrvatskom
Radovan Ruždjak kao Marko
Dora Polić kao Goga
Zvonimir Zoričić kao Dužd
Ana Begić kao Ardelija
Robert Ugrina kao grof Jagor
Saša Buneta kao Berto i Stravomir
Sven Šestak kao Dvorski i Gabrijel
Siniša Ružić kao vodič

Animirane televizijske serije

Pustolovine Marka i Goge


Franz Artur Wirtz (* 14. November 1932 in Aachen; † 22. Juli 2017 in Stolberg (Rheinland)) war ein deutscher Chemiker und langjähriger Geschäftsführender Vorstand der Grünenthal GmbH.

Leben
Franz Wirtz, der Sohn des Parfümeurs Artur Wirtz (1902–1940) aus der Stolberger Unternehmerfamilie Wirtz und der Hilde, geborene Janus (1907–1997), studierte nach seiner Schulzeit Chemie in München, Bonn und an der RWTH Aachen. 1955 wurde er Mitglied des Corps Franconia München. 1960 wurde er mit seiner Dissertation: Untersuchungen im Gebiet 5- bis 6-gliedriger 1,3-Distickstoffheterocyclen : Unter bes. Berücks. d. Austauschs e. CO-Gruppe durch e. SO_1tn2-Gruppe in oder an solchen Ringsystemen zum Dr. rer. nat. promoviert.

Schon bald danach trat er in das von seinem Onkel Hermann Wirtz gegründete Familienunternehmen Grünenthal GmbH ein, dessen Geschäftsführender Gesellschafter er ab 1962 war. Dieser Einstieg fand in einer wirtschaftlich schwierigen Zeit statt, in der die Firma durch die im Jahr 1957 erfolgte Herausgabe des frei verkäuflichen Präparates Contergan in die Schlagzeilen geriet, da sich herausstellte, dass die Einnahme dieses Produktes bei Schwangeren eine Schädigung der Föten zur Folge hatte und die Kinder infolgedessen mit Mehrfach-Missbildung geboren wurden. Diese Vorkommnisse lösten dann den sogenannten Contergan-Skandal aus, welcher nach jahrelangen gerichtlichen Auseinandersetzungen im Jahre 1970 mit einem Vergleich endete und Hermann Wirtz sich aus der Geschäftsleitung zurückzog. Daraufhin wurde Franz A. Wirtz zusammen mit seinem Vetter und Sohn von Hermann Wirtz, Michael Wirtz, in den geschäftsführenden Vorstand übernommen, dem Michael Wirtz als Leiter vorstand. In den Folgejahren war Franz A. Wirtz maßgeblich daran beteiligt, das Unternehmen wieder in ruhigeres Fahrwasser zu lenken, die Produktpalette zeitgemäß zu erweitern und in zahlreichen Ländern u. a über mehrere Tochterfirmen zu vertreiben.

Nach seinem altersbedingten Ausscheiden aus dem Vorstand im Jahr 2000 gehörte er noch im gleichen Jahr zu den Mitbegründern des neuen biopharmazeutischen Unternehmens Paion in Aachen. In diesem neuen Unternehmen wurde Wirtz zunächst als Vorsitzender und ab 2004 bis zu seinem Ausscheiden im Jahr 2007 als stellvertretender Vorsitzender des Aufsichtsrates gewählt. Darüber hinaus war er bereits seit 1989 auch Mitglied im Aufsichtsrat des Biotechnologieunternehmens Qiagen.

Neben seinen offiziellen beruflichen Verpflichtungen war Franz A. Wirtz von 1982 bis 1992 Schatzmeister des Bundesverbandes der pharmazeutischen Industrie, übernahm den Vorsitz des Tumorzentrums Aachen und gehörte zu den Gründern der LifeTec Aachen-Jülich e.V., welcher die Expansion der "Life Sciences" in der euregionalen Wissenschafts- und Wirtschaftsregion Aachen-Jülich vorantreiben soll.

Für seine Verdienste um die Zusammenarbeit mit der RWTH Aachen ernannte ihn die Hochschule im Jahre 2001 zu ihrem Ehrenbürger. Seine Witwe Hannemarie Wirtz kam am 22. August 2020 im Alter von 77 Jahren bei einem Autounfall, den ein Geisterfahrer auf der Bundesautobahn 3 bei Königswinter verursacht hatte, ums Leben.

Weblinks
 Paion Geschäftsbericht 2007 - Kurzvita Franz A. Wirtz auf S. 72 (PDF; 1,6 MB)

Einzelnachweise

Chemiker (20. Jahrhundert)
Chemiker (21. Jahrhundert)
Unternehmer (Stolberg (Rheinland))
Unternehmer (Aachen)
Unternehmer (Pharmaindustrie)
Ehrenbürger der RWTH Aachen
Corpsstudent (20. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1932
Gestorben 2017
Mann

Franz A. Wirtz


Créé en 2005 et décerné par l'Académie des Sciences,  le prix Gérard Mégie est destiné à récompenser un chercheur, ou une équipe, sans distinction de nationalité, pour des travaux de recherche dans le domaine des sciences de l'atmosphère, de l'océan, de la cryosphère et de leurs interactions.  Créé en 2005, le prix est triennal et doté de  (en 2020 : ). Il porte le nom de Gérard Mégie, Président du CNRS et climatologue.

Lauréats
 2020 : Serge Planton, directeur du groupe de recherches climatiques de Météo-France au Centre national de recherches météorologiques (CNRS/CNRS Midi-Pyrénées/ Météo France).
 2017 : Sandrine Bony, directrice de recherche au CNRS au laboratoire de météorologie dynamique (LMD) à Sorbonne Université
 2014 : Cathy Clerbaux, directrice de recherche au CNRS au Laboratoire atmosphères et observations spatiales (LATMOS) à Sorbonne Université
 2011 : Claude Boutron, professeur de physique à l'université Joseph Fourier de Grenoble
 2008 : Thierry Fichefet, Professeur en climatologie, Université catholique de Louvain
 2006 : Édouard Bard, Professeur au Collège de France

Notes et références

Liens externes

Océanographie
Prix scientifique en France
Fondation en 2005
Gérard Mégie

Prix Gérard-Mégie


Tour de France 2017 er den 104. udgave af cykelløbet Tour de France, en af cykelsportens Grand Tours. Løbet startede i Düsseldorf, Tyskland, den 1. juli. Løbet vil slutte på Champs-Élysées i Paris den 23. juli.

Klassementer

12. etape
13. juli 2017 — Pau til Peyragudes 214,5 km

13. etape
14. juli 2017 — Saint-Girons til Foix 101 km

Udgåede: Jakob Fuglsang pga. styrt på 11. etape. Desuden Arthur Vichot.

14. etape
15. juli 2017 — Blagnac til Rodez 181,5 km

Udgået: Fabio Felline

15. etape
16. juli 2017 — Laissac-Sévérac-l'Église til Le Puy-en-Velay 189,5 km

Udgået: Tim Wellens

2. hviledag
17. juli 2017 — Le Puy-en-Velay

16. etape
18. juli 2017 — Le Puy-en-Velay til Romans-sur-Isère 165 km

Udgåede: Philippe Gilbert (stillede ikke til start). Desuden George Bennett.

17. etape
19. juli 2017 — La Mure til Serre Chevalier 183 km

Udgåede: Marcel Sieberg (stillede ikke til start). Desuden; Thibaut Pinot, Marcel Kittel og Daniel Mc Lay pga. styrt.

18. etape
20. juli 2017 — Briançon til Col d'Izoard 179,5 km

19. etape
21. juli 2017 — Embrun til Salon-de-Provence 222,5 km

20. etape
22. juli 2017 — Marseille til Marseille 22,5 km enkeltstart (ITT)

21. etape
23. juli 2017 — Montgeron til Paris Champs-Élysées 103 km

Referencer

Eksterne henvisninger

Tour de France 2017

12. til 21. etape af Tour de France 2017


El Galaxy Nexus (GT-I9250) fue un teléfono inteligente desarrollado por Google y Samsung. El sistema telefónico y de operación fueron desarrollados en colaboración por ingenieros de ambas empresas. El Galaxy Nexus es el sucesor de tercera generación de teléfonos emblemáticos anteriores de Google. El Galaxy Nexus dispone de una pantalla HD Super AMOLED, un vidrio curvo, una cámara mejorada, y corre el sistema operativo Android 4.3 (Jelly Bean). El nombre "Galaxy Nexus" provino del nombre "Galaxy" de Samsung y "Nexus" de Google.

Fue el primero en tener instalado Android 4.0 (Ice Cream Sandwich).

El Galaxy Nexus fue presentado conjuntamente por Google y Samsung el 19 de octubre de 2011 en Hong Kong, después fue lanzado en Europa el 17 de noviembre de 2011.

Diseño
El Samsung Galaxy Nexus es un teléfono de grandes dimensiones (67,94 × 135,5 × 8,94 mm), pero muy fino y ligero en comparación (135 g). El cuerpo es de plástico y dispone de un cristal curvado. El terminal dispone de un led de notificaciones RGB, que quiere decir que puede adquirir cualquier color. El resto del teléfono móvil adquiere el mismo diseño que el resto de la gama Galaxy, excepto por la ausencia de los botones Atrás, Home y Multitarea, que están integrados en la pantalla y el de Menú pasa a estar de modo contextual en las aplicaciones.

Cámara
El Galaxy Nexus posee dos cámaras. La cámara principal se encuentra en la parte trasera y dispone de 5 megapíxeles y de flash LED. También permite la grabación de vídeo a 1080p. La cámara secundaria se encuentra en la parte superior del frontal del terminal y dispone de 1.3 megapíxeles y permite la grabación de vídeo a 720p. Ninguna de las dos cámaras sufre retraso en el obturador, lo que las convierte en las cámaras más rápidas.

Hardware
El Galaxy Nexus recibe apoyo MHL a través del uso de su puerto Micro USB 2.0, que permite al Galaxy Nexus dar resoluciones a 1080p.

El Galaxy Nexus no tiene botones físicos en la parte delantera, en lugar de la pantalla cuenta con teclas de función incorporados en el software del sistema (parte de Android 4.0). Por debajo de las teclas de función, una notificación multicolor LED aparece, una característica ausente en el Nexus S. Posee un conector para auriculares de 3,5 mm que se encuentra en la parte inferior del teléfono.

Software
El Galaxy Nexus fue el primer dispositivo que ejecutó Android 4.0 (Ice Cream Sandwich), en donde se introdujo un gran número de nuevas características y mejoras.

A partir del 11 de julio de 2012, Android 4.1 Jelly Bean comenzó a rodar en el Galaxy Nexus. El 13 de noviembre se confirmó la actualización a 4.2 Jelly Bean. Desde febrero de 2013 es actualizable a Android 4.2.2 Jelly Bean. El 24 de julio de 2013 se actualizó a Android 4.3 Jelly Bean. Con la salida de Android 4.4 KitKat el 31 de octubre, Google confirmó que dejaría de actualizar el software del Galaxy Nexus, puesto que su compromiso de actualizaciones es de 18 meses.

Especificaciones técnicas
 Pantalla: Super Amoled HD (1280 x 720) de 4,65 pulgadas (315 ppi) y tecnología Countour Display (Cristal curvado).
 Tamaño (mm): 69,98 X 138,5 X 8,9.
 Peso: 135 gramos.
 Batería: 1750 mAh.
 CPU: Procesador de doble núcleo a 1,2 GHz, (frecuencia real es de 1,5Ghz pero se rebaja por cuestiones de estabilidad).
 Notificaciones: Led RGB de 3 colores.
 Sistema Operativo: Android 4.0 (Ice Cream Sandwich), actualizable a Android 4.3 (Jelly Bean).
 NFC.
 Acelerómetro.
 Giroscopio.
 Brújula.
 GPS.
 Barómetro.
 Bluetooth.
 MicroUSB.
 Datos: HSPA+/4G/EDGE/GPRS/WiFi

 Samsung Galaxy Nexus GT-I9250 GSM/HSPA+ llamado "maguro" de 16 GB
2G Network GSM 850 / 900 / 1800 / 1900
3G Network HSPA+21 850 / 900 / 1700 / 1900 / 2100
Se comercializa en Google Play Store en USA y en la mayoría de tiendas por Internet (al ser un equipo GSM/HSPA+ pentabanda es el más compatible con todos los operadores).

 Samsung Galaxy Nexus SCH-i515 CDMA/LTE "toro" de 32GB
2G Network CDMA 800 / 1900
3G Network 	CDMA2000 1xEV-DO
4G Network 	LTE 700 MHz Class 13
Se comercializa en Verizon Wireless en USA (al ser un equipo CDMA solo es compatible con dicho operador).

Véase también
 Google
 Samsung
 Nexus One
 Nexus S
 Nexus 4
 Nexus 7
 Nexus 10
 Nexus Q
 Chromecast
 Samsung Galaxy S II
 Samsung Galaxy S III

Referencias

Enlaces externos
 Galaxy Nexus
 Galaxy Nexus: (GT-I9250 GSM/HSPA+ "maguro") vs (SCH-i515 CDMA/LTE "toro") en el sitio GSM Arena
 Comparativa Nexus 4 con el Nexus 5
 Petición en change.org a Google para que actualicen el Galaxy Nexus a Android 4.4 KitKat

Teléfonos inteligentes
Google
Dispositivos Android
Teléfonos móviles táctiles
Teléfonos móviles Samsung
Samsung Galaxy

Galaxy Nexus