Analiza društvenih mreža je proces istraživanja društvenih struktura korištenjem mreža i grafova. Karakterizira umrežene strukture u smislu čvorova (pojedinačnih aktera, ljudi ili stvari unutar mreže) i veza, rubova ili poveznica (odnosa ili interakcija) koje ih povezuju. Primjeri društvenih struktura koje se obično vizualiziraju analizom društvenih mreža uključuju mreže društvenih medija, širenje mema, kruženje informacija, mreže prijateljstva i poznanstva, poslovne mreže, mreže znanja, teške radne odnose, društvene mreže, grafikone suradnje, srodstvo, prijenos bolesti i seksualne odnose . Te se mreže često vizualiziraju kroz sociograme u kojima su čvorovi predstavljeni kao točke, a veze kao linije. Ove vizualizacije daju sredstva za kvalitativno ocjenjivanje mreža mijenjanjem vizualnog prikaza njihovih čvorova i rubova kako bi odražavali atribute od interesa

Analiza društvenih mreža pojavila se kao ključna tehnika u modernoj sociologiji. Također je stekla značajnu popularnost u sljedećem - antropologiji, biologiji, demografiji, komunikacijskim studijama, ekonomiji, geografiji, povijesti, informacijskim znanostima, organizacijskim studijama, političkim znanostima, javnom zdravstvu, socijalna psihologija, razvojne studije, sociolingvistika i informatika, obrazovanje i istraživanje na daljinu, a sada je općenito dostupan kao korisnički alat (pogledajte popis SNA softvera).

Prednosti SNA su dvostruke. Prvo, može obraditi veliku količinu relacijskih podataka i opisati cjelokupnu strukturu relacijske mreže. tem i izbor parametara za potvrdu utjecajnih čvorova u mreži, kao što je središnji stupanj u stupnju i stupanj izvan njega. SNA kontekstu i odaberite koje parametre definirati "centar" prema karakteristikama mreže. Analizom čvorova, klastera i relacija jasno se može opisati komunikacijska struktura i položaj pojedinaca

Analiza društvenih mreža ima svoje teorijske korijene u radu ranih sociologa kao što su Georg Simmel i Émile Durkheim, koji su pisali o važnosti proučavanja obrazaca odnosa koji povezuju društvene aktere. Društveni znanstvenici koriste koncept "društvenih mreža" od početka 20. stoljeća za označavanje složenih skupova odnosa između članova društvenih sustava na svim razinama, od međuljudskih do međunarodnih.

1930-ih Jacob Moreno i Helen Jennings uveli su osnovne analitičke metode. Godine 1954. John Arundel Barnes počeo je sustavno koristiti taj izraz za označavanje obrazaca veza, obuhvaćajući koncepte koje tradicionalno koristi javnost i one koje koriste društveni znanstvenici: ograničene grupe (npr. plemena, obitelji) i društvene kategorije (npr. rod, etnička pripadnost) . Znanstvenici kao što su Ronald Burt, Kathleen Carley, Mark Granovetter, David Krackhardt, Edward Laumann, Anatol Rapoport, Barry Wellman, Douglas R. White i Harrison White proširili su upotrebu sustavne analize društvenih mreža.

SNA se intenzivno koristio u istraživanju konteksta učenja drugog jezika u inozemstvu. Anheier, Gerhards i Romo, Wouter De Nooy i Burgert Senekal primijenili su čak iu proučavanju književnosti mrežnu analizu. Doista, analiza društvenih mreža pronašla je primjenu u raznim akademskim disciplinama, kao iu praktičnim kontekstima kao što je suzbijanje pranja novca i terorizma.

Veličina: Broj članova mreže u određenoj mreži.

Veze
Homofilija: Stupanj do kojeg glumci stvaraju veze sa sličnim naspram različitih. Sličnost se može definirati spolom, rasom, dobi, zanimanjem, obrazovnim uspjehom, statusom, vrijednostima ili bilo kojom drugom istaknutom karakteristikom. Homofilija se također naziva asortativnošću.

Višestrukost: Broj oblika sadržaja sadržanih u vezi. Na primjer, dvoje ljudi koji su prijatelji i također rade zajedno imalo bi višestrukost 2. Višestrukost je povezana sa snagom veze i također može uključivati preklapanje pozitivnih i negativnih mrežnih veza.

Uzajamnost/Reciprocitet: Mjera u kojoj dva aktera uzvraćaju međusobno prijateljstvo ili drugu interakciju.

Zatvaranje mreže: Mjera potpunosti relacijskih trijada. Pretpostavka pojedinca o zatvorenosti mreže (tj. da su njihovi prijatelji također prijatelji) naziva se tranzitivnost. Tranzitivnost je rezultat individualne ili situacijske osobine potrebe za kognitivnim zatvaranjem.

Blizina: Tendencija da glumci imaju više veza s geografski bliskim drugima.

Most: Pojedinac čije slabe veze ispunjavaju strukturnu rupu, osiguravajući jedinu vezu između dvije jedinke ili skupine. Također uključuje najkraći put kada je duži neizvediv zbog visokog rizika od iskrivljenja poruke ili neuspjeha isporuke.

Centralnost: Centralnost se odnosi na skupinu metrika koje imaju za cilj kvantificirati "važnost" ili "utjecaj" (u različitim smislovima) određenog čvora (ili grupe) unutar mreže. Primjeri uobičajenih metoda mjerenja "centralnosti" uključuju centralnost između središnjica, centralnost blizine, centralnost svojstvenog vektora, alfa centralnost i centralnost stupnja.

Gustoća: Udio izravnih veza u mreži u odnosu na ukupni mogući broj.

Udaljenost: Minimalni broj veza potrebnih za povezivanje dva određena aktera, kao što je popularizirao Stanley Milgramov eksperiment malog svijeta i ideja o 'šest stupnjeva odvojenosti'.

Strukturne rupe: nepostojanje veza između dva dijela mreže. Pronalaženje i iskorištavanje strukturne rupe može dati poduzetniku konkurentsku prednost. Ovaj koncept razvio je sociolog Ronald Burt, a ponekad se naziva alternativnom koncepcijom društvenog kapitala.

Snaga veze: definirana linearnom kombinacijom vremena, emocionalnog intenziteta, intimnosti i reciprociteta (tj. uzajamnosti). Jake veze povezuju se s homofilijom, bliskošću i tranzitivnošću, dok su slabe veze povezane s mostovima.

Segmentacija
Grupe se identificiraju kao 'klike' ako je svaki pojedinac izravno povezan sa svakim drugim pojedincem, 'društveni krugovi' ako postoji manja strogost izravnog kontakta, što je neprecizno, ili kao strukturno kohezivni blokovi ako se želi preciznost.

Koeficijent grupiranja: mjera vjerojatnosti da su dva suradnika čvora suradnici. Veći koeficijent grupiranja ukazuje na veću 'klikovnost'.

Kohezija: Stupanj do kojeg su akteri izravno povezani jedni s drugima kohezivnim vezama. Strukturna kohezija odnosi se na minimalni broj članova koji bi, ako bi bili uklonjeni iz grupe, odvojili grupu.

Modeliranje i viyualiyacija mreža

Vizualni prikaz društvenih mreža važan je za razumijevanje mrežnih podataka i prenošenje rezultata analize. Predstavljene su brojne metode vizualizacije podataka proizvedenih analizom društvenih mreža. Mnogi analitički softveri imaju module za vizualizaciju mreže. Istraživanje podataka vrši se prikazivanjem čvorova i veza u različitim izgledima te pripisivanjem boja, veličine i drugih naprednih svojstava čvorovima. Vizualni prikazi mreža mogu biti moćna metoda za prenošenje složenih informacija, ali treba biti oprezan pri tumačenju svojstava čvorova i grafikona samo iz vizualnih prikaza, budući da oni mogu krivo prikazati strukturna svojstva koja su bolje uhvaćena kvantitativnom analizom.

Grafikoni s predznakom mogu se koristiti za ilustraciju dobrih i loših odnosa među ljudima. Pozitivan rub između dva čvora označava pozitivan odnos (prijateljstvo, savezništvo, ljubavni spojevi), a negativni rub između dva čvora označava negativan odnos (mržnja, ljutnja). Potpisani grafikoni društvenih mreža mogu se koristiti za predviđanje budućeg razvoja grafikona. U potpisanim društvenim mrežama postoji koncept "uravnoteženih" i "neuravnoteženih" ciklusa. Uravnoteženi ciklus se definira kao ciklus u kojem su umnošci svih predznaka pozitivni. Prema teoriji ravnoteže, uravnoteženi grafikoni predstavljaju grupu ljudi za koje je malo vjerojatno da će promijeniti svoje mišljenje o drugim ljudima u grupi. Neuravnoteženi grafikoni predstavljaju skupinu ljudi za koje je vrlo vjerojatno da će promijeniti svoje mišljenje o ljudima u svojoj skupini. Na primjer, grupa od 3 osobe (A, B i C) u kojoj A i B imaju pozitivan odnos, B i C imaju pozitivan odnos, ali C i A imaju negativan odnos je neuravnotežen ciklus. Ova će se skupina vrlo vjerojatno pretvoriti u uravnoteženi ciklus, kao što je onaj u kojem B ima samo dobar odnos s A, a i A i B imaju negativan odnos s C. Korištenjem koncepta uravnoteženih i neuravnoteženih ciklusa, evolucija mogu se predvidjeti potpisani grafikoni društvenih mreža.

Posebice kada se koristi analiza društvenih mreža kao alat za olakšavanje promjena, različiti pristupi sudioničkog mrežnog mapiranja pokazali su se korisnima. Ovdje sudionici/anketari daju mrežne podatke tako što zapravo mapiraju mrežu (olovkom i papirom ili digitalno) tijekom sesije prikupljanja podataka. Primjer mrežnog mapiranja putem olovke i papira, koji također uključuje prikupljanje nekih atributa aktera (percipirani utjecaj i ciljevi aktera) je * Net-map toolbox. Jedna od prednosti ovog pristupa je da omogućuje istraživačima prikupljanje kvalitativnih podataka i postavljanje razjašnjavajućih pitanja dok se mrežni podaci prikupljaju.

Potencijal društvenog umrežavanja (SNP) je numerički koeficijent, izveden putem algoritama koji predstavlja veličinu društvene mreže pojedinca i njegovu sposobnost da utječe na tu mrežu. SNP koeficijente prvi je definirao i upotrijebio Bob Gerstley 2002. godine. Srodan pojam je Alpha User, definiran kao osoba s visokim SNP-om.

SNP koeficijenti imaju dvije primarne funkcije:

 Klasifikacija pojedinaca na temelju njihovog potencijala za društveno umrežavanje, i
 Ponderiranje ispitanika u studijama kvantitativnih marketinških istraživanja.

Izračunavanjem SNP-a ispitanika i ciljanjem ispitanika s visokim SNP-om, pojačana je snaga i relevantnost kvantitativnih marketinških istraživanja koja se koriste za pokretanje viralnih marketinških strategija.

Varijable koje se koriste za izračun SNP-a pojedinca uključuju, ali nisu ograničene na: sudjelovanje u aktivnostima društvenih mreža, članstvo u grupi, vodeće uloge, priznanje, objavljivanje/uređivanje/doprinos neelektroničkim medijima, objavljivanje/uređivanje/doprinos elektroničkim medijima (web stranice, blogovi) i učestalost prethodne distribucije informacija unutar njihove mreže. Akronim "SNP" i neki od prvih algoritama razvijenih za kvantificiranje potencijala društvenog umrežavanja pojedinca opisani su u bijeloj knjizi "Istraživanje oglašavanja se mijenja" (Gerstley, 2003.) Vidi virusni marketing.

Prva knjiga koja je raspravljala o komercijalnoj upotrebi Alpha korisnika među publikom mobilnih telekomunikacija bila je 3G Marketing od Ahonena, Kaspera i Melkka iz 2004. Prva knjiga koja je raspravljala o Alpha korisnicima općenito u kontekstu inteligencije društvenog marketinga bila je Communities Dominate Brands od Ahonena & Moore 2005. Godine 2012. Nicola Greco (UCL) predstavlja na TEDx-u Potencijal društvenog umrežavanja kao usporedbu s potencijalnom energijom koju korisnici generiraju, a tvrtke trebaju koristiti, navodeći da je "SNP nova imovina koju svaka tvrtka treba imati" .

Praktične aplikacije
Analiza društvenih mreža se intenzivno koristi u širokom rasponu aplikacija i disciplina. Neke uobičajene aplikacije za analizu mreže uključuju agregaciju i rudarenje podataka, modeliranje širenja mreže, modeliranje mreže i uzorkovanje, analizu korisničkih atributa i ponašanja, podršku resursima koje održava zajednica, analizu interakcije na temelju lokacije, društveno dijeljenje i filtriranje, razvoj sustava preporuka i predviđanje veza i rješavanje entiteta. U privatnom sektoru, tvrtke koriste analizu društvenih mreža za podršku aktivnostima kao što su interakcija i analiza kupaca, analiza razvoja informacijskog sustava, marketing i potrebe poslovne inteligencije (vidi analitiku društvenih medija). Neke upotrebe u javnom sektoru uključuju razvoj strategija angažiranja vođa, analizu individualnog i grupnog angažmana i korištenja medija te rješavanje problema u zajednici.

Sigurnosne aplikacije
Analiza društvenih mreža također se koristi u obavještajnim i protuobavještajnim poslovima i aktivnostima provedbe zakona. Ova tehnika omogućuje analitičarima mapiranje tajnih organizacija kao što su špijunski lanac, obitelj organiziranog kriminala ili ulična banda. Agencija za nacionalnu sigurnost (NSA) koristi svoje programe elektroničkog nadzora za generiranje podataka potrebnih za izvođenje ove vrste analize terorističkih ćelija i drugih mreža koje se smatraju relevantnima za nacionalnu sigurnost. NSA pregledava do tri čvora duboko tijekom ove mrežne analize. Nakon što je početno mapiranje društvene mreže završeno, provodi se analiza kako bi se utvrdila struktura mreže i odredili, primjerice, lideri unutar mreže. To omogućuje vojnim ili policijskim snagama da pokrenu napade odrubljivanja glave "hvataj ili ubij" na mete visoke vrijednosti na vodećim položajima kako bi poremetili funkcioniranje mreže. NSA provodi analizu društvenih mreža na zapisima detalja poziva (CDR), također poznatim kao metapodaci, nedugo nakon napada 11. rujna.

Aplikacije analize teksta
Veliki tekstualni korpusi mogu se pretvoriti u mreže i potom analizirati metodom analize društvenih mreža. U tim mrežama, čvorovi su društveni akteri, a veze su akcije. Izdvajanje tih mreža može se automatizirati korištenjem parsera. Rezultirajuće mreže, koje mogu sadržavati tisuće čvorova, zatim se analiziraju korištenjem alata iz teorije mreža kako bi se identificirali ključni akteri, ključne zajednice ili strane i opća svojstva kao što su robusnost ili strukturna stabilnost cjelokupne mreže ili središnje mjesto određenih čvorovi. Ovo automatizira pristup koji je uvela kvantitativna narativna analiza, pri čemu se tripleti subjekt-glagol-objekt identificiraju s parovima aktera povezanih radnjom, ili parovima koje tvori glumac-objekt.

U drugim se pristupima tekstualna analiza provodi uzimajući u obzir mrežu riječi koje se zajedno pojavljuju u tekstu. U tim mrežama čvorovi su riječi, a veze među njima ponderirane su na temelju njihove učestalosti zajedničkog pojavljivanja (unutar određenog maksimalnog raspona).

Internet aplikacije
Analiza društvenih mreža također je primijenjena na razumijevanje online ponašanja pojedinaca, organizacija i između web stranica. Analiza hiperveza može se koristiti za analizu veza između web-mjesta ili web-stranica kako bi se ispitalo kako informacije teku dok se pojedinci kreću webom. Veze između organizacija analizirane su putem analize hiperveza kako bi se ispitalo koje su organizacije unutar problematične zajednice.

Netokracija
Drugi koncept koji je proizašao iz ove veze između teorije društvenih mreža i interneta je koncept netokracije, gdje se nekoliko autora pojavilo proučavajući korelaciju između proširene upotrebe online društvenih mreža i promjena u dinamici društvene moći.

Aplikacije društvenih mreža
Analiza društvenih mreža primijenjena je na društvene medije kao alat za razumijevanje ponašanja između pojedinaca ili organizacija putem njihovih poveznica na web stranicama društvenih medija kao što su Twitter i Facebook.

Kompjutersko podržano suradničko učenje
Jedna od najnovijih metoda primjene SNA je proučavanje računalno podržanog kolaborativnog učenja (CSCL). Kada se primijeni na CSCL, SNA se koristi za razumijevanje načina na koji učenici surađuju u smislu količine, učestalosti i duljine, kao i kvalitete, teme i strategija komunikacije. Dodatno, SNA se može usredotočiti na specifične aspekte mrežne veze ili na cijelu mrežu u cjelini. Koristi grafičke prikaze, pisane prikaze i prikaze podataka za pomoć u ispitivanju veza unutar CSCL mreže. Kada se SNA primjenjuje na CSCL okruženje, interakcije sudionika se tretiraju kao društvena mreža. Fokus analize je na "vezama" uspostavljenim među sudionicima – kako oni međusobno komuniciraju i komuniciraju – za razliku od toga kako se svaki sudionik ponašao sam.

Ključni pojmovi
Nekoliko je ključnih pojmova povezanih s istraživanjem analize društvenih mreža u računalno podržanom kolaborativnom učenju, kao što su: gustoća, središte, u stupnju, izvan stupnja i sociogram.

 Gustoća se odnosi na "veze" između sudionika. Gustoća se definira kao broj veza koje sudionik ima, podijeljen s ukupnim mogućim vezama koje bi sudionik mogao imati. Na primjer, ako sudjeluje 20 osoba, svaka bi se osoba potencijalno mogla povezati s 19 drugih osoba. Gustoća od 100% (19/19) je najveća gustoća u sustavu. Gustoća od 5% znači da postoji samo 1 od 19 mogućih veza.
 Centralnost se fokusira na ponašanje pojedinačnih sudionika unutar mreže. Mjeri do koje mjere pojedinac komunicira s drugim pojedincima u mreži. Što se pojedinac više povezuje s drugima u mreži, to je njegova centralnost u mreži veća.

Varijable s obzirom na stupanj povezane su sa centralnošću.

 Središte u stupnju koncentrira se na određenog pojedinca kao točku fokusa; središnje mjesto svih drugih pojedinaca temelji se na njihovom odnosu prema središnjoj točki pojedinca "u stupnju".
 Vanjski stupanj je mjera centralnosti koja se još uvijek fokusira na jednu osobu, ali analitičar se bavi odlaznim interakcijama pojedinca; mjera središnjeg stupnja izvan stupnja je koliko puta pojedinac iz točke fokusa stupa u interakciju s drugima.
 Sociogram je vizualizacija s definiranim granicama veza u mreži. Na primjer, sociogram koji pokazuje središnje točke izvan stupnja za sudionika A ilustrirao bi sve odlazne veze koje je sudionik A napravio u proučavanoj mreži.

Jedinstvene mogućnosti
Istraživači koriste analizu društvenih mreža u proučavanju računalno podržanog kolaborativnog učenja dijelom zbog jedinstvenih mogućnosti koje nudi. Ova posebna metoda omogućuje proučavanje obrazaca interakcije unutar umrežene zajednice učenja i može pomoći u ilustriranju opsega interakcija sudionika s drugim članovima grupe. Grafike stvorene korištenjem SNA alata pružaju vizualizacije veza među sudionicima i strategija koje se koriste za komunikaciju unutar grupe. Neki autori također sugeriraju da SNA pruža metodu za jednostavnu analizu promjena u obrascima sudjelovanja članova tijekom vremena.

Brojne istraživačke studije primijenile su SNA na CSCL u različitim kontekstima. Nalazi uključuju korelaciju između gustoće mreže i prisutnosti nastavnika, veće poštovanje preporuka "središnjih" sudionika, neučestalost međuspolnih interakcija u mreži i relativno malu ulogu koju igra instruktor u asinkronoj mreži učenja .

Druge metode korištene uz SNA
Iako su mnoge studije pokazale vrijednost analize društvenih mreža unutar računalno podržanog kolaborativnog učenja, istraživači su sugerirali da SNA sam po sebi nije dovoljan za postizanje potpunog razumijevanja CSCL-a. Složenost procesa interakcije i mnoštvo izvora podataka otežavaju SNA-u pružanje dubinske analize CSCL-a. Istraživači pokazuju da SNA treba nadopuniti drugim metodama analize kako bi se stvorila točnija slika iskustava suradničkog učenja.

Brojne istraživačke studije kombinirale su druge vrste analize sa SNA u studiji CSCL-a. To se može nazvati višemetodskim pristupom ili triangulacijom podataka, što će dovesti do povećanja pouzdanosti evaluacije u CSCL studijama.

 Kvalitativna metoda – Načela kvalitativnog istraživanja studije slučaja čine čvrst okvir za integraciju SNA metoda u proučavanje CSCL iskustava.
 Etnografski podaci kao što su studentski upitnici i intervjui te promatranja u razredu bez sudionika
 Studije slučaja: sveobuhvatno proučite određene CSCL situacije i povežite nalaze s općim shemama
 Analiza sadržaja: nudi informacije o sadržaju komunikacije među članovima
 Kvantitativna metoda – Ovo uključuje jednostavne deskriptivne statističke analize pojava kako bi se identificirali određeni stavovi članova grupe koji nisu bili u mogućnosti pratiti putem SNA kako bi se otkrile opće tendencije.
 Računalne datoteke dnevnika: pružaju automatske podatke o tome kako učenici koriste alate za suradnju
 Višedimenzionalno skaliranje (MDS): prikazuje sličnosti među akterima, tako da su sličniji ulazni podaci bliže jedni drugima
 Softverski alati: QUEST, SAMSA (Sustav za matricu susjedstva i analizu temeljenu na sociogramu) i Nud*IST

Društvene mreže
CS1: duga vrijednost parametra volume

Analiza društvenih mreža


"The Royal Anthem of Jordan" () is the national anthem of Jordan, adopted in 1946. The lyrics were written by ʿAbdel Munʿim al-Rifāʿī, and the music was composed by ʿAbdul al-Qādir al-Tanīr. The first version of the lyrics was very short, as it only contained the first stanza of the current version. Since then, the anthem has been expanded. The abridged version of the anthem is usually used, while the full version is reserved for special occasions.

Lyrics

Notes

References

External links
 Jordan: Al-salam Al-malaki Al-urdoni (Royal Anthem of Jordan) - Audio of the national anthem of Jordan, with information and lyrics (archive link)
 The full vocal version of The National Anthem of Jordan performed by a military band with mixed chorus in the early 80's. (YouTube) (archive link)
 Instrumental version of "As-salam al-malaki al-urdoni" in RealAudio
 Himnuszok – a vocal version of the full Anthem, featured on szbszig's "Himnuszok" website. The song is performed by a military band with mixed chorus. The full version is only played for special occasions like the King's Birthday.

National anthems
Asian anthems
Jordanian monarchy
Jordanian music
Royal anthems
National symbols of Jordan

The Royal Anthem of the Hashemite Kingdom of Jordan


Vellekla (norrønt "mangel på guld") er en delvist bevaret drapa, der blev nedskrevet i slutningen af 900-tallet  af den islandske skjald Einarr Helgason. Det er en af de to drapaer han fremstillede til Håkon jarl. Den omhandler bl.a. slaget ved Hjörungavágr og Håkons felttog i Danmark.

Struktur og bevaring
Vellekla er ikke bevaret som et komplet digt i nogen manuskripter, men som individuelle vers og dele af vers, som er bevaret i form af citationer i adskillige adskillige senere poesiværker. Forskellige vers, der bliver tilskrevet Einarr Helgason, men som ikke er en del af bestemte digte, bliver af visse forskere også antaget som værende en del af Vellekla.

Den islandsk fødte filolog Finnur Jónsson har rekonstrueret den centrale del af fortællingen på baggrund af bevarede dele i kongesagaerne; Fagrskinna, Heimskringla, Óláfs saga Tryggvasonar en mesta og Flatøbogen.
Finnur mente at de bevarede vers i Skáldskaparmál, hvor Håkon bliver direkte omtalt, var en del af begyndelsen og afslutningen på digtet. To linjer er også bevaret i Third Grammatical Treatise. I Finnurs rekonstruktion er der i alt 37 vers, hvoraf 16 er halv-vers og 21 er hele vers.

Udgaver
 Finnur Jónsson (ed.). Den norsk-islandske skjaldedigtning. Vols 1A-2A (tekst efter håndskrifterne) and 1B-2B (rettet tekst). Copenhagen and Christiania [Oslo]: Gyldendal, 1912–15; rpt. Copenhagen: Rosenkilde & Bagger, 1967 (A) and 1973 (B), vol. 1A, pp. 122–31, 1B, pp. 117–24.
 Lindquist, Ivar (ed.) (1929). Norröna lovkväden från 800- och 900-talen. 1. Förslag till restituerad täxt jämte översättning, pp. 44–55. Lund: Gleeruppp.
 Kock, Ernst A. (ed.) (1946–50). Den norsk-isländska skaldediktningen, vol. 1, pp. 66–9. Lund: Gleerup.

Oversættelser
 Freudenthal, Axel Olof (1865). Einar Skålaglams Vellekla, öfversatt och förklarad. Frenckell.
 Hollander, Lee M. (trans.) (1945). The Skalds: A Selection of Their Poems. New York: American-Scandinavian Foundation; Princeton: Princeton University Press.

Referencer

Litteratur

 Aschehoug & Gyldendal (2005). Store norske leksikon, vol. 1, 4th ed. Kunnskapsforlaget.
 Eysteinn Björnsson. Einarr skálaglamm. http://www3.hi.is/~eybjorn/ugm/skindex/eskal.html
 Finnur Jónsson (1920). Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie. Anden udgave. Første bind. København: G.E.C Gads forlag. Available online at https://archive.org/stream/denoldnorskeogol01finnuoft
 Meijer, Bernhard (ed.) (1904). Nordisk familjebok. Stockholm: Nordisk familjeboks tryckeri.

Vikingetid
Norrøne digte

Vellekla


Castelul Český Krumlov (în ) este situat în orașul Český Krumlov (în ) din Republica Cehă. El datează din anul 1240, atunci când primul castel a fost construit de către familia Witigonen, ramura principală a puternicei familii Rosenberg.

Istoric
Prin secolul al XVII-lea familia Rosenberg s-a stins și stăpânirea domeniului Krumau i-a fost acordată lui Hans Ulrich von Eggenberg de către împăratul Ferdinand al II-lea, iar Eggenberg a fost numit Duce de Krumau. După moartea fiului lui Hans Ulrich, Johann Anton I von Eggenberg, castelul a fost administrat în perioada 1649-1664 de către văduva sa, Anna Maria.

Unul dintre cei doi fii ai ei, Johann Christian I von Eggenberg, a fost responsabil cu renovările în stil baroc și extinderea castelului, inclusiv teatrul castelului numit astăzi Teatrul Eggenberg. Atunci când linia bărbătească a familiei Eggenberg s-a stins în 1717, castelul și ducatul au trecut în posesia familiei Schwarzenberg. În 1947, proprietățile familiei Schwarzenberg, inclusiv Český Krumlov, au fost naționalizate și transferate în proprietăți provinciale cehe, iar în 1950 au devenit proprietatea Statului Cehoslovac. Întreaga zonă a fost declarată monument național în anul 1989, iar în 1992 a fost inclusă pe lista patrimoniului mondial al UNESCO.

Castelul adăpostește Teatrul Baroc Český Krumlov, care este situat în cea de-a cincea curte interioară a castelului. Acesta este unul din cele mai complet conservate teatre baroce din lume și conține clădirea teatrului original, auditorium-ul, orchestra, scena, tehnologia scenei, mașinării, culisele (separate de draperiile scenei), librete, costume etc.

Referințe

Bibliografie
 Joachim Bahlcke, Winfried Eberhard, Miloslav Polívka (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten. Böhmen und Mähren (= Kröners Taschenausgabe. Bd. 329). Kröner-Verlag, Stuttgart 1998, ISBN 3-520-32901-8, pp. 53–57.
 Burgen, Stifte und Schlösser Regionen Waldviertel, Donauraum, Südböhmen, Vysočina, Südmähren ISBN 978-3-9502262-2-5, p. 23 f

Legături externe

 Homepage
 History of the castle
 Virtual show

CČeský Krumlov

Castelul Český Krumlov


est un geyser de type « cône » situé dans le  dans le parc national de Yellowstone aux États-Unis. Il fait partie du groupe de geysers  avec Giant Geyser, Bijou Geyser et Catfish Geyser.

Parfois,  est sujet à des éruptions bouillonnantes et éclaboussantes fréquentes très petites et pouvant atteindre . Cette activité passe la plupart du temps inaperçue, sauf lors des « périodes chaudes » de Giant. Lors de ces périodes, si le niveau d'eau du cratère de  redescend, il est très probable que la période chaude ne contienne pas d'éruption de Giant. En revanche, tant que le niveau d'eau de  reste haut, une éruption de Giant est possible.

Ses deux évents, bien que proches, n'entrent pas toujours en éruption simultanément et de la même manière. L'un projette l'eau en une grosse colonne verticale tandis que l'autre projette l'eau de manière plus fine et inclinée.

Une éruption de  atteint plus de  de hauteur, voire près de . Elle dure en général moins de  et se termine juste avant que l'éruption de Giant n'atteigne son paroxysme.

Notes et références

Liens externes

Geyser dans le comté de Teton (Wyoming)
Geyser dans le parc national de Yellowstone

Mastiff Geyser


Batna Province (, ) is a province of Algeria, in the region of Aurès. The capital is Batna. Localities in this province include N'Gaous, Merouana and Timgad. Belezma National Park is in the Belezma Range area of the province.

Administrative divisions
It is made up of 21 districts and 61 municipalities.

The districts are:

 Aïn Djasser
 Aïn Touta
 Arris
 Barika
 Batna
 Bouzina
 Chemora
 Djezzar
 El Madher
 Ichmoul
 Menaâ
 Merouana
 N'Gaous
 Ouled Si Slimane
 Ras El Aioun
 Seggana
 Seriana
 T'Kout
 Tazoult
 Théniet El Abed
 Timgad

The municipalities are:

 Aïn Djasser
 Aïn Touta
 Aïn Yagout
 Amantan
 Amdoukal
 Arris
 N'Gaous
 Batna
 Ben Foudhala El Hakania
 Bitam
 Boulhilat
 Boumagueur
 Boumia
 Bouzina
 Djerma
 Djezzar
 Draa Etine
 El Hassi
 El Madher
 Fesdis
 Foum Toub
 Ghassira
 Chemora
 Gosbat
 Guigba
 Hayat
 Hidoussa
 Ichmoul
 Inoughissen
 Kimmel
 Ksar Bellezma
 Larbaâ
 Lazrou
 Lemsane
 Mâafa
 Menâa
 Merouana
 Metkaouak
 N'Gaous
 Chir
 Oued Chaâba
 Oued El Ma
 Oued Taga
 Ouled Ammar
 Ouled Aouf
 Ouled Fadel
 Ouled Sellam
 Ouled Si Slimane
 Ouyoun El Assafir
 Rahbat
 Ras Ei Aioun
 Sefiane
 Seggana
 Seriana
 Talkhamt
 Taxlent
 Tazoult
 Teniet El Abed
 Tighanimine
 Tigherghar
 Tilatou
 Timgad
 Tkout
 Zana El Beida

Geography
The origins of the name of the city and province of Batna are not clear, but most historians agree that it is of Arabic origin: m'batna, meaning: "Where we sleep this night". Capital of the highlands situated between the Tell Atlas in the north and the Saharan Atlas in the south, with the Chott el Hodna in the middle, it constitutes a naturally protected passage between south and north. Its climate is moderate, hot and dry during summer time, due to its altitude (it being 800 metres above sea level) the winter is tough, snowy and at times cold (with temperatures of -15 °C recorded on some cold winter nights). This geo-political position is the origin of the last economy merging city due to a high commercial exchange rate between the north's seaward opening, and the south's source of all the wealth of the country (including reserves of oil, natural gas, iron and many minerals).

Population
Batna City is the fourth largest Algerian city in terms of population; the number of permanent inhabitants is estimated by the Office National de Recencement at 446,000 (as of 2000), though other sources closer to the province estimate closer to one million. A large part of the population is largely mixed from all surrounding villages which suffer from a heavy unemployment rate and isolation. The natives are named "Tamazight", or in the local dialect: "Chaouyas", (the plural of Chaoui). The presence of the Tamazight is historically established; the locals refer to "Jugurtha", "Massinissa" and especially "Dihya" or so called "Kahina", as their ascendants and history. The local resistance to the repetitive invasions is a source of proud and trivial culture; Phoenicians, Romans, Arabs and French. The word "Tamazight" in Chaoui (Berber) language means "Free men". As opposed to the surrounding villages (e.g. Arris, Fesdis, Ain Yagout, Kais, N'gaous, Merouana, Djerma, El Madher, Ouled Nail) where you can find pure chaoui, the city of Batna itself is very heterogeneous, including chaoui from Batna (like Ouled Sidi Yahia, Ouled Boujamâa), Biskra and Khenchla but also many non-berber or mixed families from the Algerian desert (from places such as Oued Souf, Tougourt, Msila and Ouled Jelle) and other places from the west, explaining the fact that the city is mostly arabophone.

Economy
The economy is based on heavy industry launched during the first half of the 1970s. With chemicals, as well as with an industrial and textile base, the region attracts people from the whole region. The city offers a large choice of university orientation (15,000 students in 2001). The city urban structure is based on the old town buildings, narrow and highly populated; the actual city expansion policy is based on heavy works done the surrounding mountain flanks to provide enough buildable space.

Life level
The rapid expansion of the city in the last 10 years is mainly due to the open market policy of the previous government, which was a benefit for many, but in the same way penalized many of the middle-class.

The continuously growing city results in an extreme level of inflation especially on the real estate domain where prices reach extreme levels (for example, ownership of one square meter of land in the city center costs $1000) where the lowest paid salaries are in the region of $180.

Social life
The cultural aspect of the city was active during a time when the local theater group was giving continuous and innovating performances. The city consisted of 12 cinemas and 2 "cinemathèques", one culture house and many open museums across the province. Due to recent events, security problems and an influx of population into the city, the cultural life has been heavily affected, though recently, thanks to the work of young artists, culture is once again on the public scene.

See also

Hodna

References

Provinces of Algeria
States and territories established in 1974

Batna Province


Jizya (, "skat") er den kopskat, som alle ikke-muslimer ifølge sharia-loven skal betale for at bo i et område, der er under islamisk herredømme. Skatten fungerer som beskyttelsespenge, der giver dhimmier ret til at leve under kalifatets beskyttelse. Islams hurtige udbredelse i de dele af Mellemøsten, som blev erobret af kalifatet, skyldtes efter alt at dømme blandt andet opkrævningen af jizya, der gjorde jøder og kristne.

Opkrævningen af jizya er fastlagt i Koranens sura 9,29:
"Kæmp mod dem, som ikke tror på Allah og ej heller på den yderste dag, og som ikke holder det for forbudt, som Allah og Hans Sendebud har forbudt, og som ikke følger sandhedens religion, indtil de betaler tribut (Jizya) med egen hånd og underkaster sig".

Referencer

Sharia
Skatter

Jizya


Sir Alexander Matthew Busby  (26 May 1909 – 20 January 1994) was a Scottish football player and manager, who managed Manchester United between 1945 and 1969 and again for the second half of the 1970–71 season. He was the first manager of an English team to win the European Cup and is widely regarded as one of the greatest managers of all time.

Before going into management, Busby was a player for two of Manchester United's greatest rivals, Manchester City and Liverpool. During his time at City, Busby played in two FA Cup Finals, winning one of them. After his playing career was interrupted by the Second World War, Busby was offered the job of assistant coach at Liverpool, but they were unwilling to give him the control that he wanted over the first team. As a result, he took the vacant manager's job at Manchester United instead, where he built the famous Busby Babes team. Eight of these players died in the Munich air disaster, but Busby rebuilt the side and United won the European Cup a decade later. In a total of 25 years with the club, he won 13 trophies.

Early life
Busby was born to Alexander and Helen "Nellie" (née Greer) Busby in a two-roomed pitman's cottage in the mining village of Orbiston, Bellshill, Lanarkshire. When he was born, Busby's mother was told by the doctor, "A footballer has come into this house today". Busby's father, Alexander, was a miner called up to serve in the First World War and was killed by a sniper's bullet on 23 April 1917 at the Battle of Arras. His great-great grandfather, George Busby, emigrated to Scotland from Ireland during the Great Famine, while his mother's side of the family emigrated to Scotland from Ireland later on in the 19th century. Three of his uncles were killed in France with the Cameron Highlanders. Busby's mother was left to raise Matt and his three sisters alone until her marriage to a man called Harry Matthie in 1919.

Busby was raised Catholic. Always a devout Catholic, in 1972, Pope Paul VI made him a Knight of Order of Saint Gregory the Great. He had been appointed Knight Bachelor four years earlier.

Busby would often accompany his father down into the coal pits, but his true aspiration was to become a professional footballer. In his 1973 autobiography, Busby described himself as being as football mad as any other boy in Bellshill citing in particular the impression made on him by Alex James and Hughie Gallacher.

His mother might have quashed those dreams when she applied to emigrate with Matt to the United States in the late 1920s, but he was granted a reprieve by the nine-month processing time.

In the meantime, Busby got a full-time job as a collier and played football part-time for Stirlingshire Junior side Denny Hibs. He had played only a few matches for Denny Hibs, but it was not long before he was signed up by a Manchester City side that was a couple of games away from regaining promotion to the First Division.

Playing career

Club career
Aged 18, Busby signed for Manchester City on a one-year contract worth £5 per week on 11 February 1928, with the provision for him to leave at the end of the deal if he still wished to emigrate to the United States with his mother. He decided to stay and made his debut for City on 2 November 1929, more than 18 months after first signing for the Blues, when he played at inside left in a 3–1 win at home to Middlesbrough in the First Division. He made 11 more appearances for City that season, all at inside forward, scoring five goals in the process.

During the 1930–31 season, City manager Peter Hodge decided that Busby's talents could be better exploited from the half-back line, with Busby playing the right-half role. In his new position, Busby built up a reputation as an intelligent player and a finer passer of the ball. In 1930, Manchester United made an enquiry about signing Busby from their cross-town rivals, but they were unable to afford the £150 fee that City demanded. By the 1931–32 season, Busby was firmly established in the first team, missing just one match that season. Indeed, Busby and Jackie Bray became such fixtures at wing-half that club captain Jimmy McMullan had to move to forward to keep his place in the team. In the 1930s Manchester City performed strongly in the FA Cup. They reached the semi-finals in 1932, and the final in 1933 before finally winning the tournament in 1934. However, from the second half of the 1934–35 season, Busby's number 4 jersey was worn by Jack Percival with increasing regularity, and Busby was sold to Liverpool for £8,000 on 12 March 1936, having made more than 200 appearances for Manchester City.

He made his debut for the Reds just two days later, on 14 March, away to Huddersfield Town; the match ended in a 1–0 Liverpool defeat. Busby opened his goalscoring account a month later – his 47th-minute strike helped his team to a 2–2 draw with Blackburn Rovers at Ewood Park. Busby soon made the number 4 shirt his own, ousting Ted Savage in the process. He rarely missed a game over the following three seasons. This consistency earned Busby the Liverpool captaincy and he led the club with great distinction. Along with Jimmy McDougall and Tom Bradshaw, Busby made up what is considered by many to be the best half-back line Liverpool had ever had.

Bob Paisley joined Liverpool from Bishop Auckland in 1939, and it was Busby who took him under his wing and showed him the ropes at Anfield. This led to a lifelong friendship between two of the most successful managers in English football history. The Second World War arrived soon after, and with it came an end to Busby's playing days. Like many of the Liverpool playing staff, he signed on for national service in the King's Liverpool Regiment.

War years

Busby carried on playing football during the war. A few days after helping Aldershot defeat Chelsea 4–3 in a benefit match, Busby signed for Chelsea on 28 October 1939. He made four appearances in total. He also turned out for Middlesbrough (13 matches), Reading, Brentford, and Bournemouth & Boscombe Athletic.

Hibernian lured Busby back north in 1941 at a time when English clubs did not want their players in Scottish football unless they were insured. He played in 37 matches for the club and scored five goals (including one against city rivals Hearts). Busby appeared in back-to-back Summer Cup finals against Rangers with a 3–2 victory in the 1941 competition.

After returning to Liverpool, he was appointed assistant coach of the club in May 1944. While based in Catterick, he also starred for Portrack Shamrocks in the 1945 Ellis Cup final as a war-time guest.

International career
Busby made only one official international appearance for Scotland; he played in a 3–2 British Home Championship defeat to Wales at Ninian Park, Cardiff, on 4 October 1933. Playing opposite Busby in the Welsh half-back line was his future assistant Jimmy Murphy. Busby also made seven appearances for Scotland against England during the Second World War, winning just one of them, but these are considered unofficial. He represented the Scottish League XI in an inter-league match in 1941, while he was a guest player of Hibernian.

Managerial career

Arrival and early days at Manchester United
During the Second World War, Busby served as a football coach in the Army Physical Training Corps, and the experience resulted in Liverpool offering him the job of assistant to their then-manager George Kay. However, the experience had also forged Busby's opinions about how football should be played and governed, and when it became clear that they differed from those of the Liverpool board, their chairman Billy McConnell allowed Busby to pursue alternative employment.

After Manchester United had tried to sign Busby from Manchester City in 1930, he became good friends with United's fixer, Louis Rocca; their relationship was helped by the fact that both were members of the Manchester Catholic Sportsman's Club. United were in desperate need of a manager to take over from club secretary Walter Crickmer after the war and a board meeting was called in December 1944 so as to ascertain who that new manager might be. Knowing that Liverpool had already offered Busby a job, Rocca convinced the United board to "leave it to [him]" and immediately wrote a letter to Busby, addressed to his army regiment. The letter was vague, referring only to "a job", just in case it fell into the wrong hands, namely the Liverpool officials.

In February 1945, still in uniform, Busby turned up at Cornbrook Cold Storage, one of the United chairman James W. Gibson's businesses at Trafford Park to discuss the contents of Rocca's letter with the chairman. Busby requested that he be directly involved in training, pick the team on matchdays and even choose the players to be bought and sold without interference from the club directors, who, he believed, did not know the game as well as he did. Such a level of control over the team was unprecedented in the English game, but the United chairman was in no position to argue. Busby was originally offered a three-year contract but managed to secure himself a five-year deal after explaining that it would take at least that long for his revolution to have a tangible effect.

The contract was signed that day – 19 February 1945 – but it was not until 1 October that Busby officially took over the reins at Manchester United. In the interim, he returned to the Army Physical Training Corps, whose football team he took to Bari, Italy, in the spring of 1945. There, he took in a training session for a football team made up of non-commissioned officers led by West Bromwich Albion's former half-back Jimmy Murphy. Impressed by the Welshman's oratory skills, Busby engaged him in conversation and offered him the job of chief coach at Manchester United, which Murphy accepted verbally there and then, before joining the club officially in early 1946. The two men immediately put their mark on the side, leading them to the runners-up spot in the league, behind Busby's former employers Liverpool, by the end of the 1946–47 season. Manchester United were runners-up in the league in 1947, 1948, 1949 and 1951, and won the FA Cup in 1948, before winning the league championship in 1952. This was a welcome success for a club which had last won a major trophy in 1911 and had spent the interwar years bouncing between the First and Second Divisions.

By 1952, however, the side captained by Johnny Carey, was beginning to show its age, and a new set of players had to be found. Busby, who had achieved a great deal of success in spite of his lack of previous managerial experience, was expected to spend large sums of money on high-profile players. Instead, he gradually replaced the older players with players as young as 16 and 17. These included right-back Bill Foulkes, centre-halves Mark Jones and Jackie Blanchflower, wingers Albert Scanlon and David Pegg and forward Billy Whelan. Among them was Duncan Edwards, judged by many to be England's finest player of his era, and capped by England at 17 – setting a record for the youngest-ever full international that remained unbroken for more than 40 years. He made relatively few signings from other clubs between 1951 and 1957, rare examples being winger Johnny Berry, forward Tommy Taylor and goalkeeper Harry Gregg.

Busby managed the Great Britain team at the 1948 Summer Olympics. The team reached the semi-finals, but lost 3–1 to the eventual runners-up, Yugoslavia.

In 1956, just after United won another league title, Busby was offered the Real Madrid managerial role. The Real Madrid president at the time, Santiago Bernabéu Yeste, told him that the role was "like managing paradise". Busby responded by declining the job and adding "Manchester is my heaven".

The Busby Babes and the Munich tragedy

During this period, the team picked up the affectionate nickname the Busby Babes, because of the youthfulness of many of the players he fielded. They won the league in both 1956 and 1957, and were runners-up to Aston Villa in the 1957 FA Cup Final. The young side was so successful that centre-forward Tommy Taylor and goalkeeper Harry Gregg were United's only major signings over a spell of almost five years.

Busby and his team began the 1957–58 season ready for a second bid to win the treble of the Football League title, FA Cup and European Cup. On the way home from a European Cup tie against Red Star Belgrade on 6 February 1958, their plane crashed on the runway at Munich-Riem Airport. Seven United players and three club officials were among the 21 people who died at the scene, while Duncan Edwards died from his injuries two weeks later as the final death toll reached 23; two other players (Johnny Berry and Jackie Blanchflower) were injured to such an extent that they never played football again. Busby's old friend from Manchester City, the goalkeeper Frank Swift, who had travelled to Munich in his post-playing career as a journalist, also died. Busby suffered multiple injuries and twice received the last rites, but he recovered from his injuries and left the hospital after nine weeks.

He was not aware of the extent of the Munich tragedy until some three weeks after the crash, as doctors felt he was not strong enough to know the truth until then. Towards the end of February 1958, he asked a Franciscan friar at the hospital how Duncan Edwards was faring; the friar was unaware that the news of Edwards's death had been kept from him and felt that it was his duty to inform Busby that Edwards was dead. His wife Jean then had to tell him of all the other players and officials who had lost their lives.

He reportedly told his wife that he felt like quitting the manager's job, as he had feelings of guilt over the disaster. Busby had gone against the wishes of Football League officials by pressing for Manchester United's participation in the European Cup and had not felt able to challenge the aircraft's pilot about taking off in heavy snow. Jean urged him to carry on with his duties in honour of the players who had died. In March 1958, Busby also had to face the torment of player Johnny Berry – who suffered career-ending injuries in the crash – complaining that Tommy Taylor was a poor friend for not visiting him in hospital, unaware that Taylor had been killed; Busby had been urged to keep the news from Berry at this stage, which he found particularly difficult.

In the meantime, the team was managed by Jimmy Murphy, who had been taking charge of the Wales team at the time of the crash, and so was not present. Busby attended a new-look United side's FA Cup final defeat against Bolton Wanderers at Wembley three months later, and resumed full managerial duties for the following season.

Busby had been appointed the manager of Scotland before the Munich disaster. Dawson Walker took charge of the team during the 1958 World Cup instead. After recovering from his injuries, Busby managed Scotland in two games later that year against Wales and Northern Ireland. Busby gave an 18-year-old Denis Law, then with Huddersfield Town, his first Scotland cap. He had already expressed an interest in signing Law for United by this stage, although he had yet to be successful in doing so.

The post-Munich side

After the crash, Busby built a new side around Munich survivors including Harry Gregg, Bobby Charlton and Bill Foulkes. A number of surviving players including Albert Scanlon, Kenny Morgans and Dennis Viollet resumed their careers but moved on to other clubs in the four years following the disaster.

As well as promoting reserve and youth players including Shay Brennan and Johnny Giles to the first team, Busby also delved into the transfer market to sign players including David Herd, Albert Quixall and Denis Law. Northern Irish teenager George Best was scouted for Manchester United by Bob Bishop and signed to the club's playing staff by chief scout Joe Armstrong, making his first team debut in September 1963.

Busby successfully rebuilt United, as he guided them to a 3–1 victory over Leicester City in the 1963 FA Cup Final. They were league champions in 1965 and again in 1967, with a defeat on the final day of the 1967–68 season seeing rivals Manchester City snatch the title away.

European glory and retirement

The biggest success of his career came on 29 May 1968 when the team won the European Cup. He retired as manager at the end of the following season, having announced his intention to do so on 14 January 1969, but remained at the club as a director, handing over managerial duties to trainer and former player Wilf McGuinness. When McGuinness was sacked in December 1970, Busby returned to the manager's seat on an interim basis until a new permanent appointment was made after the end of the season. The job went to Frank O'Farrell in June 1971 after United were unsuccessful in approaching Jock Stein and Don Revie.

He carried on as a club director for 11 years, before being made president in 1980.

Busby was awarded the CBE in 1958 and was knighted following the European Cup victory in 1968, before being made a Knight Commander of St Gregory by the Pope in 1972.

Later years and death

Busby was the subject of This Is Your Life on two occasions, in January 1958 (a month before the Munich tragedy) when he was surprised by Eamonn Andrews at the BBC Studios in Manchester, and in May 1971, when he became the show's first subject to be honoured for a second time. On this occasion, Andrews surprised him just ahead of his final game as interim manager, leading Manchester United in a derby match with Manchester City at Maine Road.

His testimonial was held at Old Trafford in August 1991. A Manchester United side featuring a new generation of star players including Mark Hughes and Steve Bruce took on a Republic of Ireland XI. The result was a 1–1 draw.

Busby suffered a mild stroke in July 1980 at the age of 71 but made a full recovery. Soon afterwards, however, his wife Jean became ill with Alzheimer's disease. She died, aged 80, in December 1988 in a Manchester nursing home. They had been married for 58 years. Busby died at the age of 84 on 20 January 1994 at the Alexandra Hospital in Cheadle, Greater Manchester. He had been admitted to the hospital earlier that month to have a blood clot removed from his leg, and had appeared to be making a good recovery until his condition deteriorated after several days.

He was buried in Southern Cemetery, Manchester, alongside his wife Jean. His friend Willie Satinoff, who owned a racecourse and died in the Munich air disaster, is buried in the same cemetery. Two days after Busby's death, a minute's silence was held at the start of United's home game against Everton in the Premier League. United finished that season as double winners, lifting the league title and FA Cup.

The sports centre in Bellshill, his place of birth, was named after him shortly after his death. This opened to the public in 1995.

In 1999, in securing the treble of Premier League, FA Cup and European Cup, Manchester United won the European Cup on what would have been Busby's 90th birthday - the first time they had won the trophy since Busby's 1968 triumph. Then, in 2008, Manchester United won the Champions League again, 50 years after the Munich tragedy, and 40 years since his own triumph in Europe in 1968 where Busby's United defeated Benfica.

The day after the centenary of Busby's birth, Manchester United played Barcelona in the 2009 Champions League final and lost to the Spanish side 2–0. Busby was made an inaugural inductee of the English Football Hall of Fame in 2002 in recognition of his impact on the sport.

On 6 September 2009, the Sir Matt Busby Shield was contested between Manchester United Reserves and Motherwell. This was held at Fir Park, two miles from Busby's place of birth, to mark 100 years since his birth. Motherwell won the match 1–0.

His son Sandy died on 15 September 2014, followed nearly nine months later by his daughter Sheena, who had been married to former Manchester United player Don Gibson for 59 years. He had a total of seven grandchildren, all female.

Portrayal in film and television
Busby was portrayed by actor Dougray Scott in the 2011 television drama United, which was centred on the successes of the Busby Babes and the Munich air crash, as well as the rebuilding of the team by Jimmy Murphy while Busby recovered from his injuries. Busby's son Sandy told BBC News that he was "disgusted" by the film. He pointed out that the character of Busby, despite being the first "tracksuit manager" in English football, was never seen in a tracksuit throughout the film, instead wearing a camel coat and a fedora.

Brian Cox portrayed an older Busby (and Charlie Cook a younger Busby in flashbacks to 1958) in the 2013 film Believe. Set in 1984, Busby takes on the management of a boys' team entering in a local cup competition.

Career statistics

Playing career

Managerial career

1Does not include matches for which Jimmy Murphy served as acting manager following the Munich air disaster.

Honours

Player
Manchester City
 FA Cup: 1933–34

Manager
Manchester United
 First Division: 1951–52, 1955–56, 1956–57, 1964–65, 1966–67
 FA Cup: 1947–48, 1962–63
 FA Charity Shield: 1952, 1956, 1957, 1965 (shared), 1967 (shared)
 European Cup: 1967–68

Individual
PFA Merit Award: 1980
English Football Hall of Fame (Manager): 2002
European Hall of Fame (Manager): 2008
ESPN 7th Greatest Manager of All Time: 2013
France Football 11th Greatest Manager of All Time: 2019
World Soccer 36th Greatest Manager of All Time: 2013

Orders and special awards
Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (CBE): 1958
Knight Bachelor: 1968
Knight Commander of the Order of St. Gregory the Great (KCSG): 1972

See also
 List of English football championship-winning managers
 List of longest managerial reigns in association football

References

Sources

External links

Player profile at LFChistory.net

Player profile at LondonHearts.com

1909 births
1994 deaths
Military personnel from North Lanarkshire
Footballers from Bellshill
People educated at Our Lady's High School, Motherwell
Scottish people of Irish descent
Scottish men's footballers
Scottish Roman Catholics
Scotland men's international footballers
Scottish Football League representative players
Scotland men's wartime international footballers
Men's association football inside forwards
Men's association football wing halves
Denny Hibernian F.C. players
Manchester City F.C. players
Liverpool F.C. players
Hibernian F.C. wartime guest players
AFC Bournemouth wartime guest players
Brentford F.C. wartime guest players
Chelsea F.C. wartime guest players
Middlesbrough F.C. wartime guest players
Reading F.C. wartime guest players
Scottish Junior Football Association players
English Football League players
Scottish football managers
Manchester United F.C. managers
Great Britain men's Olympic football team managers
Scotland national football team managers
UEFA Champions League winning managers
English Football Hall of Fame inductees
Scottish Football Hall of Fame inductees
British Army personnel of World War II
Royal Army Physical Training Corps soldiers
Survivors of aviation accidents or incidents
Commanders of the Order of the British Empire
Knights Commander of the Order of St Gregory the Great
Association football people awarded knighthoods
Knights Bachelor
Burials at Southern Cemetery, Manchester

Matt Busby


Le barrage de Clyde est le troisième plus grand barrage hydroélectrique de Nouvelle-Zélande. Il a été construit sur la rivière Clutha / Mata, près de la ville de Clyde . par Contact Energy qui en est propriétaire.

Historique

La planification du barrage, suscita une controverse car sa construction induirait l'inondation de la pittoresque ,y compris les maisons et les vergers en amont à Cromwell.
La construction nécessitait également la modification d'un tronçon d'autoroute, ainsi que la fermeture du tronçon de la voie ferrée d'Otago au-delà de Clyde. Bien que la construction du barrage laissait entrevoir le développement d'un trafic plus important les problèmes subsistaient. Le gouvernement travailliste de Norman Kirk opta pour la construction d'un barrage de faible capacité, une décision  qui  ne fut pas suivie par le Gouvernement national préférant un barrage plus grand.

Un autre débat, relatif à la nécessité de construire ce barrage, fut également posé par le soutien populaire pour la création d' une fonderie d'aluminium  à Aramoana. Dans les années 1970, Aramoana fut proposé comme site pour recevoir une grande fonderie d'aluminium du consortium australien , filiale d'Alusuisse. Une fonderie est déjà ouverte à Tiwai Point. Aussitôt, un mouvement d'opposition à l'usine est créé. Pour maintenir l'attention et marquer la différence avec le gouvernement néo-zélandais, il proclame l'État indépendant d'Aramoana.

Le premier ministre Sir Robert Muldoon auteur du projet Think Big à la fin des années 1970 et début des années 1980, avait fortement endetté à l'étranger pour lancer des projets industriels à grande échelle. Les travaux relatifs à la pétrochimie et l'énergie apparaissaient comme indispensables et donc prioritaires, mais une première concession de droits d'eau pour le barrage fut annulée par la Haute Cour, à la suite d'un appel des propriétaires fonciers. Cette décision fut abrogée, après avoir obtenu le soutien du Crédit social (qui s'était initialement opposé à un haut barrage), en faveur de l'agence de développement économique et l'organisation touristique régionale du district de Clutha  (Empowering Act 1982).

Joint de dilatation

Le barrage a été construit entre 1982 et 1993. Son remplissage s'est fait en quatre étapes contrôlées commençant en  et achevé l'année suivante, créant le .  La centrale a une capacité de quatre Turbine Francis  de  ( ) (pour un total de ), mais n'a été autorisée à exploiter que   en raison des conditions d'autorisation des ressources. Le barrage a été construit avec deux conduites forcées supplémentaires, permettant d'installer des turbines supplémentaires à l'avenir. Le consentement de la ressource a été modifié en 2005 pour permettre la production totale de .

Les fondations du barrage révélèrent que la roche adjacente était micro fracturée, par une faille sismique située sous le site du barrage. La conception du barrage dut être repensée. Un canal d'écluse ne fut pas construit ce qui réduisit la capacité de production de  à . Un joint coulissant a donc été construit dans le barrage pour compenser les éventuels mouvements du sol et une grande quantité de ciment en suspension a été pompée dans la roche pour arrêter les fuites d'eau. Ces travaux supplémentaires ont été l'une des raisons d'un important dépassement des coûts du projet, qui a fait du barrage le plus cher de Nouvelle-Zélande. Les autres zones de dépassement étaient dues à la stabilisation des glissements de terrain dans la gorge de Cromwell. Il fallut construire plus de  de galeries nécessaire au drainage, ce qui causa un dépassement du budget de près de 50 %.

Des ouvriers de maintenance, ayant accidentellement activé des alarmes incendie dans le barrage le , en touchant les réserves de bouteilles de CO 2 des générateurs. Les équipements de gaz furent touchés ce qui causa le déclenchement des ventilateurs extracteurs pour éliminer le CO 2 se sont alors activés. L'intervention des pompiers équipés d'appareils respiratoires et de détecteurs de gaz s'averra nécessaire pour vérifier la salubrité des équipements du barrage .

Cinéma
Le barrage de Clyde, alors qu'il était encore en construction, a été utilisé pour le tournage sur place dans le film 1985 .

Galerie

Notes et références

Références

Voir aussi

Bibliographie

Ministry of Works and Development. (1987).

Liens externes

Hydroélectricité en Nouvelle-Zélande
Barrage en Nouvelle-Zélande
Système hydrologique du Waitaki

Barrage de Clyde


Seattle Bowl (Tazón de Seattle en español) fue un evento de fútbol americano universitario de los Estados Unidos (NCAA) que se disputó en el 2001 y 2002. En este evento de fútbol se enfrentaron la Atlantic Coast Conference y la Pacific-12 Conference. Se realizó en Seattle, Washington. Este juego fue una continuación de la Oahu College, ya que su último juego se realizó en el 2000. Su primer juego se disputó en el 2001 en el Safeco Field y el último se jugó en el 2002 en el Seahawks Stadium. En el 2003 se interrumpieron los juegos ya que no se pudo recaudar el dinero suficiente para realizarlos.

Historia
Oahu College es una escuela que también realizaba juegos de fútbol universitario en Hawái. Los dirigentes del Oahu College trataron de trasladar el juego a la parte continental de la costa oeste después de la temporada 2000, en el estado de Seattle, Washington. Tanto los organizadores del evento y la ciudad de Seattle tenían la esperanza de que el juego podría recaudar el dinero suficiente para poder realizarlo. El juego se correspondería con los equipos de la quinta posición de la ACC y el PAC-10 en el Safeco Field.

2001
En 2001, el juego fue capaz de asegurar el patrocinio de Jeep y se enfrentaron Georgia Tech Yellow Jackets de la ACC contra la Universidad de Stanford. Los Yellow Jackets ganaron por un marcador de 24-14 frente a 30,144 aficionados.

2002
Debido a que los juegos del 2001 provocaron una gran demanda de más de 1 millón de dólares, el evento del 2002 por un momento no se realizaba, pero los organizadores del Seattle Bowl vencieron la demanda de $1,5 millones y así aseguraron un segundo juego en el 2002. El juego se trasladó al otro estadio Seahawks Stadium y el partido se disputó entre la Universidad de Oregón contra la Universidad de Wake Forest. Forest logró ganar el partido por un marcador de 38-17. La asistencia del juego mejoró a 38,241, gracias a los aficionados de Oregon Docks al traer una gran cantidad de aficionados. Sin embargo, el juego aumentó su pago de $1.000.000 por equipo y no fue capaz de atraer a un patrocinador que reaccionara en grandes pérdidas.

2003 y clausuración

Después de las pérdidas económicas del juego del 2002 estaba claro que un juego en 2003 sería un hecho altamente improbable. El presidente del Seattle Bowl Terry Dawson renunció a los juegos y se perderían dos fechas límite impuestas por la NCAA para presentar una carta de $1,5 millones de crédito. Además, en abril de 2003 se informó que el tazón estaba siendo demandado por la Mountain West Conference y la empresa que compró el juego, conocido como Pro Sports y Entertainment Inc., se descubrió que no han tenido un negocio válido desde el año 2001.

Resultados

Referencias

Atlantic Coast Conference
Bowls de fútbol americano universitario
Fútbol americano de la National Collegiate Athletic Association
Deporte en Seattle
estados Unidos en 2001
estados Unidos en 2003

Seattle Bowl


Geneviève Jodoin (née en 1979 à Saint-Damase, Québec), est une auteure-compositrice-interprète québécoise.

Biographie
Dans les années 1990, elle termine des études en chant professionnel classique et jazz. Elle commence son aventure musicale avec le groupe Laizenzymes.

Puis pendant trois, en tant que choriste, elle sillonne l'Europe aux côtés de Jorane. Elle participe aussi à plusieurs tournées alors qu'elle accompagne plusieurs artistes québécois comme Nanette Workman, Raoûl Duguay et Marie-Pierre Arthur.

De 2005 à 2012, elle est la principale voix de l'émission Belle et Bum, animée par Normand Brathwaite.

Au printemps 2006, elle chante en première partie de Marie-Jo Thério au Le Lion D'or de Montréal.

En 2008 elle retrouve Simon Godin en studio pour la composition de nouvelles pièces.

En 2009, c'est la sortie de son premier album solo, G, qui coïncide avec la naissance de son troisième enfant. En résulte une tournée de deux ans à travers le Québec.

En 2011, avec l'aide de sa complice de Belle et Bum, la pianiste Nadine Turbide, Geneviève Jodoin lance l'album Amis chemin. Il s'agit d'un album de reprises de chansons d'artistes qu'elle admire comme Gilles Vigneault, Richard Séguin, Richard Desjardins, Jean-Pierre Ferland et Patrick Norman.

En 2015, c'est la sortie de son troisième album, Tableaux.

En 2019, elle participe à la  édition de La Voix dans l'équipe de Lara Fabian. Elle est consacrée grande gagnante.

La même année, son quatrième album, J'ai toujours su, arrive sur les tablettes.

le 3 septembre 2023, elle annonce qu'elle et son conjoint Frédéric se séparent après plus de 30 ans de vie commune.

Elle ne sera plus co-propriétaire de l'Auberge la Fascine de l'île aux Coudres où cependant, elle restera résidente.

Discographie

Références

Liens externes

Chanteuse québécoise

Geneviève Jodoin


Hokkaido Consadole Sapporo (北海道コンサドーレ札幌), er en japansk professionel fodboldklub, baseret i Sapporo, og de spiller i J1 League.

Historiske slutplaceringer

Nuværende trup
Pr. 9. september 2019.

Noter

Eksterne henvisninger
 J.League

Fodboldklubber i Japan

Hokkaido Consadole Sapporo


Líffilma eða örverufilma er samnæringarsamfélag örvera sem loða saman á frumuveggjum og bindast alls konar yfirborði. Örverurnar mynda um sig net utanfrumufjölliða, sem eru venjulega blanda af fjölsykrum, próteinum, lípíðum og DNA. Þar sem þær hafa þrívíða byggingu og eru samfélagsform, eru líffilmur stundum kallaðar "örveruborgir".

Líffilmur geta myndast á lifandi og dauðu yfirborði og koma fyrir í náttúrunni, í iðnaði og á sjúkrahúsum. Örverufrumur sem vaxa í líffilmum hegða sér á annan hátt en örverur sem svífa um stakstæðar í vökva. Tannsteinn er vel þekkt dæmi um líffilmu, og líffilmur er oft að finna innan í pípulögnum og á botni skipa.

Tilvísanir

Örverur
Himnulíffræði
Lífrænt efni
Jarðvegsfræði

Líffilma


جرانفيل وودز  هو مخترع من الولايات المتحدة الأمريكية. حصل على براءة اختراع القطار الكهربائي الذي ظهر للمرة الأولى في تاريخ البشرية بعد سنوات من ظهور القطار البخاري، وكان لهذا الاختراع الأثر الكبير في التقدم الذي حصل للآن.

ولد في 23 أبريل 1856، وتوفي في 30 يناير 1910.

مراجع

أشخاص مرتبطون بالكهرباء
أشخاص من سينسيناتي (أوهايو)
أشخاص من كولومبوس (أوهايو)
أفارقة أمريكيون في القرن 20
تلغراف
مخترعون أمريكيون
مخترعون أمريكيون أفارقة
مخترعون أمريكيون في القرن 19
مخترعون أمريكيون في القرن 20
مواليد 1856
مواليد في كولومبوس (أوهايو)
وفيات 1910
وفيات في نيويورك

جرانفيل وودز


Ulpian, egentlig Domitius Ulpianus, var en af de fem store romerske jurister. Han stammede efter hans eget udsagn fra Tyrus.

Allerede under Septimius Severus indtog han en anset stilling, sammen med Julius Paulus var han assessor hos Papinian, men hans hovedvirksomhed som forfatter falder under Caracallas regering. Under Heliogabalus blev han forvist, men Alexander Severus, hvis første rådgiver han blev, hævede ham til magtens tinde: magister libellorum, medlem af det kejserlige konsil, præfectus annonæ år 222, samme år præfectus prætorio. Ulpians reformiver og strenge retfærdighed pådrog ham prætorianernes forbitrede had, gentagne gange måtte kejser Alexander og kejsermoderen Julia Mamæa beskytte ham mod deres raseri, endelig, år 228, myrdedes han under et natligt overfald. Ulpian var ikke så dyb eller original en juridisk tænker som Papinian, ikke så skarpt et hoved som Paulus, men han overgår både dem og alle andre romerske jurister i flydende og klar fremstilling. Hans mål var at undergive hele retsområdet en litterær behandling; af hans talrige skrifter skal foruden hans to hovedværker, det ufuldendte Ad Massurium Sabinum libri LI og Ad edictum libri LXXXIII, her kun nævnes Regularum liber singularis og Institutionum libri duo. Ulpians værker danner så at sige grundlaget for Justinians digester: 2462 steder er excerperede i disse og udgør 1/3 deraf. De efterladte fragmenter af Ulpians skrifter er udgivne af blandt andre Cannegieter, Hugo, Haenel, Krüger, Böcking, Vahlen og Huschke.

Kilder

Jurister
Personer fra Romerriget

Ulpian


أييوي أبوستولوي أو الرسل المقدسة (Άγιοι Απόστολοι) (بالإنجليزية: Holy Apostles) هي قرية ساحلية في إقليم أتيكا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 5477   نسمة.

مراجع

مدن اليونان
مقاطعة أتيكا الشرقية

أييوي أبوستولوي (أتيكي)


Tefsir veya Yorumlama (Arapça: علم التفسير; İlm-il Tefsir), İslam dini terimidir. 'el-Fesr' masdarından tef'il babında yorumlamak, açıklamak manalarına gelen bir kelimedir. Eş değer bir kelime "te'vil"dir (yorum). Kur'an ayetlerinin açıklanmasına dair dalıdır. Tefsir ilmi ile uğraşan kişiye müfessir denir. Al-i İmran suresi 7. ayette yer aldığı üzere Kur'an hem anlamı açık (anlaşılır, muhkem), hem de yoruma açık (müteşabih) ayetleri bünyesinde barındırır. İslam tarihinde Kur'an ayetlerini anlamak veya anlamlandırmak üzere çok sayıda çalışma yapılmıştır.

Tefsirciler tarafından ilk müfessir kabul edilen Muhammed peygamberdir, Kur'an'ı yine Kur'an ile tefsir etmiştir. Sahabe ve tabiin denilen birinci ve ikinci nesil Müslümanlardan rivayetle Muhammed peygamber'in Kur'an ayetleri ile ilgili bazı açıklamalarını hadis külliyatları içerisinde kaydedilmiştir.

Kökenbilim
Tefsir (تفسير) sözcüğünün Türkçedeki karşılığı Yorumlamadır. Yorumlama ise; özellikle Kur'an-ı Kerim'i yorumlama anlamına gelmektedir. Bu sözcük Aramice/Süryanice pşār (פשר) "yorum, rüya tabiri" sözcüğünden türetilmiştir. Tefsir kelimesi, Arapça ف-س-ر F-S-R (fassara, 'yorumlanmış') eyleminin üç harfli kökünden türetilmiştir. Sözcük, gerçek anlamıyla yorumlamak ile açıklamak anlamlarına gelmektedir. İslami bağlamlarda, Allah'ın, Kur'an-ı Kerim metniyle aktarılan buyruklarını Arapça dili ve kişinin kendi bilgisi aracılığıyla anlaması ve ortaya çıkarması olarak tanımlanır.

Amaç
 Metnin tarzını belirleme,
 Kur'an'da anlaşılamayan, bilinmeyen (Garaib'ül Kur'an) kelime, deyim, cümlecik vs.leri anlamaya çalışma,
 Ayetlerin manalarını netleştirme,
 Ayetlerden kanun ve kurallar çıkartma (Fıkıh ve şeriat),
 Metafor ve temsilî konuşmaların altındaki düşünceleri açıklama,
 Kur'an kıssalarının açıklanmasıdır.

Meal, Kur'an ayetlerinin "yorumlu tercümesi", tefsir ise ayrıntılı açıklamasıdır. Tefsir ve meal yazarları, bire bir tercümedeki metne cümlelerdeki anlatım bozukluklarının giderilmesi, kapalı anlatımlar, cümle düşüklükleri, kelimelerin tam karşılığının meal yapılan dilde bulunmaması, birebir tercümenin sakıncalı bulunması vb. sebeplerden ayetleri doğrudan tercüme etmekten kaçınırlar. Bu çalışmalarda çok sayıda bir diğerinin anlayışını sorunlu yaklaşımlar olarak gören suçlayıcı eleştiriler görmek olasıdır. Bu çerçevede anlayış ve uygulamalardaki farklılaşmaların dini metinlere, ayrıca şeriat uygulamalarına; abdest, namaz, tesettür, mut'a, hac vb. ibadetlere yansımıştır.

Tefsir türleri
Tefsir: Açıklayan, kapalılığı gideren, haber veren, fısıltı yapan anlamındadır. Kur'an ayetlerinin yazıldığı döneme ait Arapça dilbilgisi (belağat, bedii, beyan), varsa ilgili hadis rivayetleri ve kontekst (konu, bağlam, İslami literatürde esbab-ı nüzul) özelliklerini kullanarak açıklamaya çalışan bilim dalıdır. Geleneksel tefsircilerde pek görülmeyen mitoloji, bilim tarihi ve antropoloji gibi alanlardaki bilgi de bazı ifadelerin anlaşılması için önemli olabilir.

Tefsirde başlıca üç türe ayrılan gelenek oluşmuştur;
Rivayet tefsiri; Kur'an'ın peygamber, sahabi ve tabiinden nakledilen ve hadis külliyatlarında kaydedilen yorumlarıyla yazılan tefsirlere rivayet tefsiri denir. Bu tefsirlerde sıklıkla İslam öncesi dönem şiirleri ve İsrailiyat rivayetlerine de yer verilir. Bilinen ilk rivayet tefsiri Süfyân es-Sevrî'nin et-tefsir eseridir. Önemli rivayet tefsirleri
 İbn-i Cerir et-Taberî - Cami'ul Beyan
 Ebu'l Leys es-Semerkandî - Tefsir-u Ebi Leys
 Vahidî - el-Veciz fi Tefsir
 Begavî - Mealmut Tenzil
 İbn Atiyye - el-Muharrar'ul Veciz
 İbn Kesir - Tefsir'ul Kur'an'il-Azim
 Celaleddin es-Suyutî - ed-Dürr'ül Mensûr
 Cemalleddin Kasimî - Mehâsin'ut Te'vil

İslam'ın erken dönemini kapsayan yüzyıllarda Müslümanlar arasında Yahudi-Hristiyan geleneği ile ilgili karakterlerin isim, kimlik ve genealoji bilgilerinin çok iyi ve aslına uygun şekilde bilinerek ifade edildiği söylenemez. Konu ile ilgili kişi ve yer isimleri ayrıntılı bilgilere Kur'an'da rastlanılmamaktadır. İslam dünyasında bu bilgiler yine Hristiyan/ Yahudi Apokrif geleneğinden gelen rivayetlerle şekillenir. Ayrıca tefsirler ve rivayetler yazarının hayal ürünü olan süslemeler ve tutarsızlıklarla doludurlar.

Dirayet (akıl) tefsiri; müfessirin dil, kontekst (konu, bağlam veya esbab-ı nüzul), amaç (makasıt), sosyokültürel çevre gibi alanlardaki bilgi birikimi ve zihinsel faaliyetini ortaya koyduğu tefsir çalışmalarıdır. Müfessir tefsir yaparken içtihat etmekten kaçınmaz. Önemli örnekleri
 el-Ferra - Meân'il Kur'an
 Zemahşeri - el- Keşşaf
 Mukâtil bin Süleyman - Tefsir-i kebir
 Ebussuud Efendi - İrşadü'l-Aklu's-Selim Mezaye'l-Kitabü'l-Kerim
 Razi - Mefatihul Gayb
 Muhammed Hamdi Yazır - Hak dini Kuran dili
 Mensûr
İşari tefsir; Kur'an'ın batıni, tasavvufi yorumlara göre yapılan tefsirlerine mistik, işari, batıni tefsir denilmiştir. Kur'an ayetlerinin görünen anlamları dışında, daha derin ve gerçek anlamları bulunduğu inancına dayanan tefsir anlayışıdır. Batıni tefsirler ayrıca hurufi, cifr (şifrecilik) ve ebced gibi yöntemleri de kullanabilirler.

Tefsirlerin tümünde tefsir yapan kişinin bilgi birikimi, ön kabulleri, seçimleri, eğilimleri, zihinsel kapasite ve kabiliyetlerinin tefsire yansıtılması doğal bir sonuçtur. Örneğin Kur'an ayetlerinde geçen "Rahman Arş'a oturdu", "Allah'ın eli onların elinin üzerindedir", "Allah'ın yüzü" gibi ifadeler akait ve kelam açısından yorumlanır.

Tefsir ekolleri
Tefsirde birçok yaklaşım görülebilir.
Sünni tefsir
Şii tefsir
Diğerleri;
Mutezili tefsiri,
Ahmediyye ve
Sufi tefsirler, (batıni veya hurufi yaklaşımlar)
Bilimsel yaklaşımlar (Kur'an ve bilim),
Felsefi yaklaşımlar,
Fıkhi tefsirler,
Kur'ancılık gibi
Zahirilik

Eleştiriler
Geleneksel tefsirlerde bilimsel bir yansızlık ve objektif bir bakış açısının yansıtıldığını söylemek imkânsızdır. Örneğin Allah'ın isimleri gibi bazı konularda uzun uzadıya yapılan açıklamalar dilbilimi ve antropoloji açısından hiçbir bilimsel temele dayanmaz ve tamamen tefsir yapanın vermek veya oluşturmak istediği Tanrı imajının şekillenmesine hizmet amacı taşır.

Tefsir kitaplarında iş bazen o kadar ileri noktalara taşınır ki anlatılanlar ancak masal kitaplarının konusu olabilir. Örneğin bir tefsirde Calut'un uzun boyu anlatılırken O'nun denizden balık yakalayıp ellerini güneşe uzatarak kızartıp yediğini veya İbni Kesir tefsirinde Zülkarneyn'in doğu seferinde bir çölden geçerken rastladığı insanların uzun kulaklarından birini altlarına serip yatak yaptığını, diğer kulaklarıyla da kendilerine gölgelik oluşturduklarını okumak mümkündür (İsrailiyat İslam mitolojisi). Uç noktalarda dolaşan bu yorumlar bazen günlük hayata yön verir. Örneğin Nur suresi 31. ayetin yorumunda bazı tefsirciler örtünme emrinin başı kapsamadığı, esasen bunun bir emir değil tavsiye olduğu sonucuna ulaşırken, aynı ayeti yorumlayan diğerleri başın örtülmesinin farz ve dini örtünme için yeterli ve gerekli olduğu sonucuna ulaşır. Bir başkaları ise aynı ayetlerin yorumundan tesettür için başörtüsünün yeterli olmadığı, kadının bütün vücudunun örtülmesi gerektiği anlamını çıkartırlar.

Kur'an'ın Türkçe tefsirleri

Türkçe yazılan tefsirler
 Ömer Feyzi Mardin, Kur'an-ı Kerim, tefsirli ve fihristli Türkçe, 1950.
 Hacı Murad Sertoğlu, İslâm'ın mukaddes kitabı Kur'ân-ı Kerim'in Türkçe tercüme ve tefsiri, 1955.
 İsmail Hakkı Baltacıoğlu, Kur'an, 1957.
 Osman Nebioğlu, Türkçe Kur'an-ı Kerim, 1957.
 Besim Atalay, Kur'an-ı Kerim, 1962.
 H. Tahsin Emiroğlu, Esbab-ı Nüzul - Kur'an ayetlerinin iniş sebepleri ve tefsirleri, 1965.
 M. Kâzım Öztürk, Kur'an'ın 20. asra göre anlamı, 1974.
 Ali Rıza Sağman, Lafzen ve mealen Kur'ân'ı Kerim'in tercemesi, 1980.
 A. Adnan Sütmen, Kur'ân'ı Kerim'in Mealen Manzum Açıklaması, 1984.
 Hulasatü'l Beyan fi Tefsiril Kur'ân, Mehmed Vehbi, 14 cild, 1924, 1966.
 Meâni'l Kur'ân, İsmail Hakkı İzmirli, 1927, 1977.
 Hak Dini Kur'an Dili, Muhammed Hamdi Yazır, 9 cilt, 1935.
 Kur'ân-ı Kerim'in Türkçe Meal-i Âlisi ve Tefsiri, Ömer Nasuhi Bilmen, 8 cilt, 1962.
 Füyuzat, Şemseddin Yeşil,  1950.
 Yüce Kur'ân'ın Çağdaş Tefsiri, Süleyman Ateş, 12 cilt, 1975.
 Kur'ân Ansiklopedisi, Süleyman Ateş,  KUBA Yayınevi, 30 cilt
 İlmin Işığında Kur'ân Tefsiri, Celal Yıldırım, 10 cilt, 1987.
 Besairu'l Kur'ân, Ali Küçük, 20 cilt
 Esbab-ı Nüzul - Kur'ân ayetlerinin iniş sebepleri ve tefsirleri, H. Tahsin Emiroğlu, 1965
 Kur'ân-ı Kerim Şifâ Tefsiri, Mahmut Toptaş,  Cantaş Y., 8 cilt
 Kur'ân-ı Kerim Lâfzı ve Ruhu, İmam İskender Ali Mihr, 19 cilt, 2004.
 Beyanu'l Hak - Kur'ân-ı Kerîm'in Nüzul Sırasına Göre Tefsiri, Mehmet Zeki Duman, Prof. Dr., 3 cilt, 2006
 Fahrettin Yıldız Tefsiri
 Ruhu'l Furkan Tefsiri, Mahmut Ustaosmanoğlu, Ahiska Yayinevi
 Yeni Bir Anlayışın Işığında Kur'ân Tefsiri, Bayraktar Bayraklı, Bayraklı Y., 22 c.
 Büyük Kur'ân Tefsiri, Ali Arslan, Arslan Yayınları, Okusan, 16 cilt
 Tebyinul Kur'an,  Hakkı Yılmaz, 6 cilt
 Kısa Surelerin Tefsiri, Mehmet Okuyan, Düşün Y., 4 cilt

Türkçeye tercüme edilmiş tefsirler

 Ruh'ul Meani, yazarı Alusi
 Seyyid Kutub, Fi Zılalil Kur'ân, 1970.
 İbni Kesir, Hadislerle Kur'ân-ı Kerîm Tefsiri, Çağrı y 16 cilt (Eklenmiş) 1983.
 ibni Kesir Tesiri Orijinal terceme Kahraman y  10 cilt
 ibni Kesir Tesiri Orijinal terceme Polen y  10 cilt
 Mevdudî Tefsiri
 Kurtubî Tefsiri
 Safvetutefasir (tefsirlerin Özü) M.Ali Sabunî iz Yayıncılık
 Fahruddîn-i Râzî, Mefatih El-Ğayb
 Tefsîrü'l Münîr, - Vehbe Zuhayli (Risale Yayınları)
 Kur'anın Konulu Tefsiri - Gazali, Ağaç Yayinları
 Et-Tefsirul Hadis, Izzet Derveze,Ekin yayınları
 el Esas fit-Tefsir  Said Hawa Şamil yayınları
 Ahkam tefsiri M. Ali Sabunî Şamil yayınları
 Ahkam tefsiri Mukatil b.Süleyman
 Ebu'l Leys es-Semerkandî Tefsiri Sezgin Neşriyat
 Furkan (Tefsirul Vadh) Hicazi ilim Yayınevi
 Ayntabi Mehmed Efendi, Tibyan Tefsiri, Terc: Ahmed Davudoğlu, Huzur Y. 4 cilt
 Abdurrahman es-Sa'dî, Tefsîru's-Sa'dî, Guraba Y. 5 cilt
 Muhammed Hüseyin Fadlullah, Min Vahyi'l Kur'ân, Akâdemi Y. 10 cilt
 Muhammed Hüseyin Tabatabaî, El Mizan fi Tefsir'ul Kur'an, Kevser Y . 22 cilt
 Celaleyn Tefsiri, Celaleddin Suyuti, Sağlam Y. 3 cilt
 Seyfuddin el-Muvahhid, Dâvetçinin Tefsiri, Hak Y.5 cilt
 Muhammed Ebu'l-Abdallah En-Nişaburi, Vedahu'l Burhan, Tevhid Yayınları 2 cilt
 İmâm Nesefi, Nesefî Tefsiri, Ravza Yayınları 10 cilt
 İsmail Hakkı Bursevi, Ruhu'l-Beyan, Erkam Y. 24cilt
 Ebussuud, Ebussuud Tefsiri, Boğaziçi Y.12 cilt
 Ebu Bekir Cabir el-Cezâiri, En Kolay Tefsir, Mektup Yayınları
 İbn Kayyim El-Cevziyye, İbn Kayyim Tefsiri, Polen Y.4 cilt
 ibnil Cevzi Zadul Mesir  Kahraman y.
 Tefsirul Menar "Muhammed Abduh ve Reşit Rıza" Ekin y. 14 cilt
 Beydavi Tefsiri Kahraman y. 5 cilt
 Ceylani tefsiri   6 Cilt
 Taberi Tefsiri 9 Cilt
 En Kolay Tefsir & Eyserut Tefasir "Cazairi"
 Kurtubi Tefsiri & El Camiu li Ahkamil Kuran

Dış bağlantılar
 www.kuranmeali.org
 KUR'ÂN TEFSÎRİ (ELMALI)
 Türkçe Kur'an Tefsirleri

Kaynakça

İslami bir bilim
İslam terimleri
İslam ilahiyatı

Tefsir


Enumeratio Systematica Plantarum, quas in insulis Caribaeis, (abreviado Enum. Syst. Pl.), es un libro de botánica escrito por Nikolaus Joseph von Jacquin que fue editado en 1760.

El libro es la primera publicación de especies americanas.

Referencias

Libros de botánica
Publicaciones científicas


Secole: Secolul al VI-lea î.Hr. - Secolul al V-lea î.Hr. - Secolul al IV-lea î.Hr.

Decenii: Anii 470 î.Hr. | Anii 460 î.Hr. | Anii 450 î.Hr. | Anii 440 î.Hr. | Anii 430 î.Hr. - Anii 420 î.Hr. - Anii 410 î.Hr. | Anii 400 î.Hr. | Anii 390 î.Hr. | Anii 380 î.Hr. | Anii 370 î.Hr.

Ani: 426 î.Hr. | 425 î.Hr. | 424 î.Hr. | 423  î.Hr. | 422 î.Hr. - 421 î.Hr. - 420 î.Hr. | 419 î.Hr. | 418 î.Hr. | 417 î.Hr. | 416 î.Hr.

Evenimente

Arte, științe, literatură și filozofie

Nașteri

Decese
 Cratinos, poet comic elin (n.  519 î.Hr.).

Legături externe

421 î.Hr.

421 î.Hr.


Harold Guerrero López (San Juan de Pasto, 25 de noviembre de 1958) es un administrador de empresas y político colombiano, afiliado al partido Cambio Radical.

Fue elegido alcalde de la ciudad del municipio de Pasto, inclusa la ciudad capital de Nariño, en 30 de octubre de 2011, para el período de 2012-2015.

Referencias

Nacidos en Pasto
Políticos del Partido Cambio Radical
Alcaldes de San Juan de Pasto
Alumnado de la Universidad Jorge Tadeo Lozano

Harold Guerrero López


200 m rygsvømning for damer under Sommer-OL 2020 fandt sted den 29. juli - 31. juli 2021 i Tokyo Aquatics Centre.

Turneringsformat
Konkurrencen bliver afviklet med indledende heats og finale. Efter de indledende heats går de 8 bedste tider videre til finalen, hvor medaljerne bliver fordelt.

Tidsplan
Nedenstående tabel viser tidsplanen for afvikling af konkurrencen:

Alle tider er japansk standard tid. (UTC+9)

Resultater

Heats

Semifinale

Finale

Referencer

Eksterne henvisninger

200 m rygsvømning (damer)

Svømning under sommer-OL 2020 – 200 m rygsvømning (damer)


João Affonso do Nascimento, também conhecido pelo pseudônimo Joafnas (São Luís, 14 de Abril de 1855 - Belém, 17 de Maio de 1924) foi um jornalista, escritor, desenhista, caricaturista, crítico de arte, teatrólogo, tradutor e historiador brasileiro, autor do primeiro livro de história da moda editado e ilustrado no país, Três Séculos de Modas (1923).

Biografia
João Affonso nasceu em 14 de abril de 1855. No Maranhão,  iniciou sua carreira na imprensa ao lado dos irmãos Arthur Azevedo e Aluísio Azevedo, amigos do Liceu Maranhense onde estudou. Sua primeira produção foi no periódico O Domingo (1873) e como tradutor e desenhista no Jornal Para Todos (1877-1879) e foi responsável pelas revistas A Flecha (1879-1880) e O Malho (1880), além de colaborar com o surgimento do jornal A Pacotilha (1880), ao mesmo tempo que possuiu carreira como despachante geral da Alfândega local.

Casou-se em 1878 com Maria Germiniana de Sousa e com ela mudou-se para Belém em 1881, onde se tornou guarda-livros na Companhia de Águas do Gram-Pará. Na cidade, publicou o conto A Viúva na Revista Amazônica (1883) e produziu integralmente a revista ilustrada A Vida Paraense (1883-1884).

Em 1885, muda-se com sua família para Manaus, durante o desenvolvimento da região no ciclo econômico da borracha, conhecido como belle époque, tornando-se em 1894 sócio da firma A. Berneaud e Cia., que lhe levou a usufruir de riquezas para viver em Paris durante o período entre 1900 e 1904. Após seu retorno para a capital do Pará, tornou-se funcionário da empresa Port of Pará e fixou uma produção escrita em colunas sobre os mais variados assuntos entre 1901 e 1916 no diário Folha do Norte, com os pseudônimos de Joafnas e Pimentão.

Possuindo uma carreira reconhecida em Belém e outras capitais participou, por exemplo, da comissão julgadora do Salão de Pintura do Theatro do Paz de 1911, assim como tornou-se membro da Academia Paraense de Letras em 1913.

Em 1915 compôs a comissão coordenada pelo pintor Theodoro Braga para as comemorações do tricentenário de Belém, que o envolveu com a realização do estudo sobre o vestuário do período de 1616 à 1916, apresentado como exposição artística na Associação Comercial de Imprensa em maio de 1917, contendo 56 ilustrações feitas pelo autor em técnicas como aquarela e nanquim, posteriormente lançado como livro, intitulado Três Séculos de Modas, em 1923, contendo 128 páginas e a reprodução das mesmas ilustrações expostas anteriormente.

Em 1919, ainda atuou como colaborador na revista A Semana: Revista Illustrada, publicada em Belém, escrevendo crônicas e ilustrando colunas, títulos e capas, e durante o período de 1914 a 1918 apresentou em Belém e Manaus peças teatrais como o drama pastoril Natividade (1914), com texto próprio e música de Manoel Paiva, além de adaptações. Em 1923, João Affonso recebe homenagem ganhando uma rua com seu nome no Rio de Janeiro, no bairro do Humaitá, pela sua atuação na luta abolicionista ao longo de sua carreira. Seu falecimento aconteceu em 17 de maio de 1924.

Principais Obras

Livro

 Três Séculos de Modas (1923) - 1a edição
 2a edição: 1976 / 3a edição: 2014

Revistas

 A Flecha (São Luís, 1879-1880)
 O Malho (São Luís, 1880-1881)
 A Vida Paraense (Belém, 1883-1884)

Romances e Contos

 Romance Laurentina, publicado na revista A Flecha (1880) sob o pseudônimo Vaz Ilha
 Conto A Viúva, publicado na Revista Amazônica (1883)
 Conto O primeiro pecado de Alcibíades, publicado no Norte do Brasil (c.1885-1995)

Peças de Teatro

 Natividade (1914)
 Festas, Annos-Bons e Reis (1915)
 A Filho de Pilatos ou A Vida de Christo, adaptação de texto original de René Fauchois (1918).

Contribuições
João Affonso do Nascimento tornou-se uma figura reconhecida pela sua crítica social em textos e ilustrações, em especial por meio das caricaturas. Seu tralho ficará reconhecido no Maranhão pela representação do cotidiano, das festividades e dos tipos locais em seus desenhos. A geração de João Affonso foi influenciada pelas idéias que estavam por trás da corrente do Realismo e do Naturalismo na literatura e nas artes. Em um sentido amplo, havia uma reação aos padrões do Brasil durante o Império, e buscava-se criticar esses modelos através de uma literatura e desenhos publicados no imprensa onde escravidão, classes sociais, questões políticas e religiosas estavam em pauta.

Como ilustrador, criando desenhos em litografia, seus registros visuais deixaram evidências sobre a cultura e modos de vestir que transitavam pelas ruas de São Luís e posteriormente Belém. As ruas, o carnaval, as procissões religiosas e o teatro foram os principais temas explorados.

Como escritor, sua principal contribuição se dá na imprensa periódica, atuando em mais de uma dezena de publicações, sendo três delas criadas e produzidas inteiramente pelo autor em seu início de carreira. Ele traduziu diversos contos ao longo de sua carreira como dos autores Alfred de Musset, Gustave Flaubert e Émile Zola, além de publicar contos de sua autoria, dentro de um estilo que mantém proximidade com seus contemporâneos como Aluísio Azevedo, autor da renomada obra O Mulato (1881). Em seus textos jornalísticos publicados periodicamente na Folha do Norte entre 1901 e 1916, abordou desde assuntos do dia-a-dia das capitais onde passou até estudos históricos apurados, em especial textos de crítica de arte que tornarão Joafnas (como ele assinava os textos) respeitado no campo, como no exemplo de "Os que nos honram longe da pátria" (1908), sobre os artistas brasileiros que residiam no exterior, como foi o caso de Julieta de França.  Também publicou textos como correspondente para publicações como A Pacotilha, no Maranhão, O Diário de Pernambuco, em Recife e A Tribuna, em São Paulo. Suas crônicas e também respectivamente seus desenhos, servem até hoje de documento para estudos de história do Brasil, história do vestuário e história da arte e da caricatura, entre outros.

O livro Três Séculos de Modas é considerado o primeiro do gênero de história do vestuário a ser editada por um brasileiro. Ele é considerado um retrato do período da belle époque nas capitais da Amazônia, por traduzir os anseios da elite em relação aos hábitos europeus. A obra possui a riqueza visual das 56 ilustrações produzidas pelo próprio autor, muitas descrições detalhadas de trajes e referências a obras de arte, textos literários e teatrais, em tom bem humorado e informativo, que demonstram seu extenso conhecimento adquirido ao longo da carreira. O ineditismo também ficou no registro visual de três personagens populares considerados atualmente documentos históricos sobre populações menos representadas historicamente: A Mulata Paraense, a Crioula do Maranhão e a Preta Mina.

Bibliografia sobre o autor
Livros

 ARAÚJO, Iramir. A flecha, a pedra e a pena – João Affonso, Aluísio Azevedo e a primeira revista ilustrada do Maranhão. São Luís: Editora Aquarela, 2015.
 HAGE, Fernando. Entre palavras, desenhos e modas: um percurso com João Affonso. Curitiba: Appris, 2020.

Capítulos de Livros

 HAGE, Fernando. João Affonso e seu Três Séculos de Modas. In: BONADIO, Maria Claudia; MATTOS, Maria de Fátima (orgs.). História e Cultura de Moda. São Paulo: Estação das Letras e Cores, 2011.

 HAGE, Fernando. Três séculos de modas: a construção de uma história da moda. In: VOLPI, Maria Cristina; OLIVEIRA, Madson de. Estudos de Indumentária e Moda no Brasil: tributo a Sophia Jobim. Rio de Janeiro: Museu Histórico Nacional, 2019. p. 27-42.

Dissertações e Trabalhos de Conclusão

 HAGE, Fernando. João Affonso (1855-1924): entre palavras, desenhos, costumes e modas. 2010. 142 f. Dissertação (Mestrado em Moda, Cultura e Arte). Orientador: Maria Claudia Bonadio. Centro Universitário Senac – São Paulo, São Paulo, 2010.
 FERREIRA, Diego Jorge Lobato. João Affonso do Nascimento: Moda e Imprensa no Maranhão e Pará do Século XIX e XX. Trabalho de Conclusão de Curso (Graduação em Educação Artística). Orientador: Antônio Eugênio Araújo Ferreira. Universidade Federal do Maranhão - São Luís, 2010.
 ARAÚJO, Iramir. A FLECHA, A PEDRA E A PENA: um olhar sobre a primeira revista ilustrada do Maranhão (1879/1880). Dissertação (Mestrado em História). Orientador: João Batista Bittencourt. Universidade Federal do Maranhão, São Luís, 2013.

Artigos científicos

 ARAÚJO, Iramir. Flechadas de ironia - O jornalismo satírico no Maranhão do séc. XIX. Cambiassú (UFMA) , v. 7, n.3 p. 66-73, 2007.
 HAGE, Fernando. João Affonso: O homem que escreveu o primeiro livro de história da moda escrito no Brasil. Anais do VI Colóquio de Moda -

 HAGE, Fernando. João Affonso e Theodoro Braga: Uma amizade e alguns chapéus gigantes na Belle Époque. Anais do VII Colóquio de Moda - Paraná, 2011.

Ligações externas
 Obra digitalizada de Três Séculos de Modas na Biblioteca Brasiliana Guita e José Mindlin.
 Website especial Biblioteca João Affonso

Cartunistas do Brasil
Desenhistas do Brasil
Naturais de São Luís (Maranhão)
Jornalistas do Brasil
Historiadores do Maranhão
Críticos de arte do Brasil
Teatrólogos do Brasil
Tradutores do Brasil

João Affonso do Nascimento


Olaylar

Doğumlar
 23 Ağustos - Mansûr, Abbasi halifesi (ö. 775)
 tarihi bilinmeyen
 III. Pepin, Franklar Krallığı'nda bir devlet adamı ve sonra kral (ö. 768)

Ölümler
 Haccac, Emevi valisi (d. 661)

714


غراماتيكو (Γραμματικόν) هي مدينة في إقليم أتيكا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1434 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة في أتيكا الشرقية
ماراثوناس
مدن اليونان
مقاطعة أتيكا الشرقية

غراماتيكو


بيير سوديريني (فلورنسا، 1450 - روما، 13 يونيو 1522) سياسي إيطالي، غونفالونييري مدى الحياة في فلورنسا منذ عام 1502 ، ولكنه احتفظ بالمنصب فقط حتى عام 1512.

عائلة بييرو فلورنسية عريقة أعطت المدينة العديد من الساسة، أصبح بريوري عام1481. رجل ثقة لدى بييرو الثاني دي ميديشي، وتعامل مع الوضع الحساس بعد سفارته الفاشلة لدى ملك فرنسا شارل الثامن، والتي أدت بسبب الاتفاقات المذلة التي كانت على الفلورنسيين قبولها طـُرد بييرو وأسرته (1494)، وإقامة جيرولامو سافونارولا الثيوقراطي.

بعدم استقرار النظام الجمهوري الجديد، تقرر تمديد ولاية بيير غونفالونييراً للعدل مدى الحياة (1502) محاولين تجربة الدوغاتو على غرار البندقية أو جنوى. في الواقع حكم سوديريني كرجل نزيه وحيادي ولم يتصرف لمصالحه شخصية (مثل آل ميديشي) إنما في تلك الجماعية.

كانت بعض الإصلاحات هامة ولا ريب كإدارة الخزانة والنظام القضائي. وفي عام 1509 استعادت فلورنسا بيزا بعد تمرد خريف عام 1494. بيد أن سلوك سوديريني لم يكن يخلو من الارتباك والأخطاء، وبمرور الوقت ازداد تسليط الضوء على أداءه المتوسط انخفاض همته في منصب حساس كهذا، رغم تعاونه مع شخصيات من الصف الأول ومن أبرزهم نيكولو مكيافيلي.

أكبر أخطاء بيير سوديريني كانت موافقته في خريف 1511 على انعقاد مجمع بيزا الثاني «المنشق» على أرض الجمهورية، وقد أراده لويس الثاني عشر ملك فرنسا، وأعلن البابا يوليوس الثاني بطلانه.

فتحالف البابا ديلا روفيري المتهور مع مختلف أمراء الإيطاليين بما فيهم آل ميديشي، وأرسل فرقة الإسبانية المسلحة إلى توسكانا يقودها والي نابولي رامون دي كاردونا الذي قام في استعراض للقوة بنهب براتو سنة 1512 ، فأمات ذلك فلورنسا رعباً وفتحت أبوابها بحرص مفاوِضةً بشأن الاستسلام للغزاة.
في 31 أغسطس سوديريني هرب من المدينة، في حين عاد إليها آل ميديشي بعد شهر. وجد الغونفالونيير السابق ملجأ في روما، وحيث وجدت دعما وتفاهماً من عدوه السابق البابا لاون العاشر ميديشي، ومات فيها بعد وقت قصير من وفاة حاميه سنة 1522 . كان من بين أقربائه جوفان فتوريو سوديريني العالم الزراعي الهام.

مراجع

أشخاص من جمهورية فلورنسا القرن 15
أشخاص من جمهورية فلورنسا القرن 16
جمهوريون إيطاليون
حكام القرن 16 في أوروبا
حكام فلورنسا
سفراء جمهورية فلورنسا
سياسيون إيطاليون
مواليد 1450
مواليد 1451
مواليد في فلورنسا
وفيات 1513
وفيات في روما

بيير سوديريني


IC 342 es una galaxia espiral intermedia situada en la constelación de Camelopardalis a una distancia de 3,28 megaparsecs (10,7 millones de años luz de la Vía Láctea, lo que la sitúa entre las galaxias más cercanas al Grupo Local.

Propiedades físicas
Se trata de una galaxia espiral grande, tanto aparentemente -con un diámetro entre las galaxias visibles en el hemisferio norte solo inferior al de las de Andrómeda y Triángulo- como en términos absolutos, con una magnitud absoluta y un tamaño comparables a los de nuestra galaxia; sin embargo, su posición en el cielo -cerca del ecuador galáctico y por tanto sufriendo los efectos de oscurecimiento del polvo interestelar- dificulta en gran manera su observación por astrónomos aficionados y su estudio por astrónomos profesionales.

Es también una galaxia con brote estelar, hallándose éste en un anillo que rodea su núcleo y siendo tal brote estelar relativamente joven. Además es extremadamente rica en hidrógeno neutro, con una masa estimada de éste de más de 1010 masas solares.

Membresía
IC 342 forma parte del Grupo Maffei 1 y es una de sus galaxias más brillantes.

Referencias

Constelación de Camelopardalis
Galaxias espirales
0342
5
Objetos UGC
Objetos PGC
Grupo IC 342/Maffei

IC 342


Le dème de Pylène, en  / Dímos Pylínis, est un ancien dème du  district régional d'Étolie-Acarnanie, en Grèce-Occidentale. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Naupactie.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte  .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème en Grèce-Occidentale
Étolie-Acarnanie

Dème de Pylène


Long Beach es una estación en la línea Verde del Tren Ligero de Los Ángeles y es administrada por la Autoridad de Transporte Metropolitano del Condado de Los Ángeles. Se encuentra localizada entre Century Freeway y Long Beach Boulevard, en Lynwood (California).

Conexiones de autobuses
 Metro Local: 48, 51, 52, 53, 352
 LADOT DASH: Watts
 Los Angeles County Department of Public Works: Hahn's Trolley

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web de Metro

Estaciones de Metro de Estados Unidos inauguradas en 1995
Estaciones de la línea C (Metro de Los Ángeles)
Lynwood (California)

Long Beach (Metro de Los Ángeles)


Die Europastraße 578 (kurz: E 578) ist ein Teil des europäischen Fernstraßennetzes in Rumänien. Von Sărățel im Kreis Bistrița-Năsăud, führt die Europastraße in südöstliche Richtung bis Chichiș im Kreis Covasna.

Die E 578 verbindet in der historischen Region Siebenbürgen, die Europastraße 58 bei Sărățel (dt. Reußen) – Gemeinde Șieu-Măgheruș (Ungersdorf) –, mit der E 574 im Ort Chichiș (ung. Kökös).

Streckenverlauf
Von Sărățel führt die 285 Kilometer lange Straße im Osten des Siebenbürgischen Beckens etwa 20 km in südliche Richtung im Kreis Bistrița-Năsăud, rund 86 km in östliche Richtung im Kreis Mureș, wonach die E 578 130 Kilometer in südliche Richtung – zum Teil entlang des Flusses Olt (Alt) und der Bahnstrecke Sfântu Gheorghe–Siculeni–Adjud – im Kreis Harghita und ungefähr 45 Kilometer im Kreis Covasna verläuft.

Orte und Länge der Teilstrecken an der E 578
Die Straße führt durch folgende größere Orte: Sărățel – Reghin (Sächsisch-Regen) (46 km) – Toplița (Töplitz) (71 km) – Gheorgheni (Niklasmarkt) (37 km) – Miercurea Ciuc (Szeklerburg) (56 km) – Sfântu Gheorghe (Sankt Georgen) (63 km).

Einzelnachweise

Weblinks

 Internationales Straßennetz "E", Anhang I, des europäischen Abkommens der wichtigsten internationalen Routen (AGR), vom 15. November 1975 in Genf, auf www.unece.org (PDF; 319 kB)

Europastraße
Europastraße in Rumänien
Europastrasse 578

Europastraße 578