Galiçyaca, İspanya'nın Galiçya bölgesinde konuşulan bir dildir. Kendi dilindeki adı Galegodur. Latin kökenli bir dildir, Kelt kültürünün ve Arapçanın etkisi de görülür.

Galiçya'da küçük yerleşim birimlerinde genelde sadece Galiçyaca konuşulur, şehirlerde ise İspanyolca ve Galiçyaca birlikte kullanılır. İspanya'da en iyi korunmuş ve en çok konuşulan yöresel dillerden biridir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Galiçyalılar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ethnologue.com'da Galiçyaca
 Galiçyaca Enstitüsü
 galego.org  Galiçyaca ile ilgili kısa tarihçe, küçük bir sözlük ve bağlantılar

Doğal diller
Romen dilleri

Galiçyaca


Cameleon (live broadcaster) este un software live video streaming,, aplicatie pt. iOS si o platforma pentru difuzare on-line (live video broadcasting) catre Facebook si YouTube. Utilizand una sau mai multe camere, USB camera, Webcam, GoPro, CCTV, IP camera si un computer. Serviciile oferite de platforma sunt disponibile public si gratuit, aplicatiile fiind gratuite ori suportate de donatii . Aplicatiile si platforma Cameleon ofera o alternativa gratuita pentru serviciile  Periscope, Facebook Live, YouTube Live, Livestream, etc. Platformele suportate (platforma) includ: YouTube Live, Facebook Live, Tumblr, RTSP, RTMP, Wowza Streaming Engine, Adobe Flash Media Server si diferite servere Media server.

Aplicatie Windows / Mac
Cameleon pentru Mac (OS X / macOS) este aplicatia populara de live streaming a companiei care a fost lansat de curand pe platforma Windows si telefoanele iPhone / Android. Aplicatia ofera camere incorporate, prin USB si Wi-Fi, HD live streaming cu pana la 6 camere connectate.

Servicii Cloud
Serviciile spycam.io ale platformei Cameleon, au fost oprite in anul 2014 si sunt accesibile numai pentru clentii existenti.

Domenii .live populare
Cameleon este una dintre cele mai populare domenii .live, notate in mai multe publicatiiisi analize online. Este si una dintre primele domenii .live inregistrate si lansate impreuna cu un serviciu popular pe .live TLD

Vezi si

 Bambuser
 Bcast.com
 BlogTV
 Broadcasting
 DaCast
 Evntlive
 Facebook Live
 Google Hangouts
 FORA.tv
 Internet television
 Justin.tv
 Lifecasting
 Livestream
 Meerkat (app)
 Niconico
 ooVoo
 Periscope (app)
 Snapchat Live
 Social network
 Spreecast
 Stickam
 Streaming media
 Streamup
 Tinychat
 TwitCasting
 Twitch
 Ustream
 Vokle
 Webcam
 YouNow
 YouTube Live
 YY

References

Mac OS software
Windows software
IOS software
Android (operating system) software
Multimedia software
Online publishing
Broadcasting software
Live Streaming software
Video software
Software
[[Category:Free software

Cameleon (software)


Jeff Widener (* 11. August 1956 in Long Beach) ist ein US-amerikanischer Fotograf, bekannt geworden durch seine Aufnahme des Tank Man, der sich 1989 während des Tian'anmen-Massakers vor eine Reihe von Panzern stellte. Er wurde in der Folge für den Pulitzer-Preis 1990 nominiert.

Leben
Seine Jugend verbrachte Jeff Widener in Südkalifornien, wo er Fotojournalismus am Los Angeles Pierce College und Moorpark College studierte. Er erhielt 1974 das Kodak Scholastic National Photography Stipendium und setzte sich damit gegen 8000 Mitbewerber durch. Das Stipendium enthielt eine Studienreise durch Ostafrika.

Ab 1978 arbeitete Widener als Zeitungsfotograf in Kalifornien und später in Nevada and Indiana. Im Alter von 25 nahm er eine Stelle in Brüssel als angestellter Fotograf der United Press International. Sein erster Auslandseinsatz führte ihn zum Dezember-Aufstand in Polen.

Über die Jahre arbeitete er in über 100 Ländern, einschließlich Bürgerkriegsgebieten und Schwerpunkten sozialer Ungleichheiten. Er war der erste Fotojournalist, der digitale Aufnahmen vom Südpol erstellte.
Von der Associated Press wurde er 1987 als Bildredakteur für Südostasien eingestellt, wo er bedeutende Reportagen anfertigte in Gebieten wie dem persischen Golf, Osttimor, Afghanistan, Kambodscha, Burma, Syrien, Jordanien, Indien, Laos, Vietnam, Pakistan und vielen weiteren.

Widener ist verheiratet und lebt heute mit seiner Frau in Mexiko-Stadt.

Stationen
 2010-heute Freelancer mit Sitz in Hamburg
 1997–2010 The Honolulu Advertiser – Angestellter Fotograf
 1995–1997 United Press International Miami – Angestellter Fotograf
 1987–1995 Associated Press – Bildredakteur für Südostasien, Bangkok, Thailand
 1984–1986 The Miami News – Angestellter Fotograf
 1981–1984 United Press International – Brüssel – Angestellter Fotograf
 1980–1981 The Evansville Press – Angestellter Fotograf
 1979–1980 The Las Vegas Sun – Angestellter Fotograf
 1977–1979 The Whittier Daily News – Angestellter Fotograf

Auszeichnungen
Neben der Nominierung für den Pulitzer-Preis 1990 hat Widener zahlreiche Auszeichnungen und Erwähnungen erhalten

 DART Award der Columbia University
 Harry Chapin Media Award
 Casey Medal for Meritorious Journalism
 Scoop Award in Frankreich
 Chia Sardina Award in Italien
 National Headliner Award (New York Press Club)
 Pictures Of The Year International
 Best of Photojournalism
 Atlanta Photojournalism
 Belgian Press Photographers Association
 The World Press Institute

Vorträge und Interviews

Im Laufe der Jahre hat Jeff Widener Vorträge gehalten an der Ohio University, Utah State, University of Hawai'i Distinctive Lecture Series, Honolulu Academy of Arts. Er wurde interviewed von
BBC International,
Columbia University,
CBS Sunday Morning Show,
The MSNBC Rachel Maddow Show,
The New York Times,
Wall Street Journal,
NPR Radio,
USA Today,
Canadian Broadcasting Corporation, Irish News Radio,
The London Daily Telegraph, Australian Broadcasting Corporation, EFE Spanish News Agency, The Los Angeles Times, About.Com, The Bangkok Post, Smithsonian Magazine,
Fotoflock,
The Huffington Post,
the British Journal of Photography,
Die Welt,
Der Spiegel,
Schwarzweiss, New York Times,
Time.

Einzelnachweise

Weblinks
 Der "Tank Man" - Es war das Bild seines Lebens Interview mit Jeff Widener vom Tagesspiegel
 www.jeffwidener.com
 Umfassendes Audio-Interview mit Jeff Widener auf PPN
 Jeff Widener auf artnet
 "Legendäre Fotografien" Spiegel Online
 "Hawaiis dunkle Seite" Schwarzweiss Magazin
 Eyewitness at Tiananmen Square, 1989
 BBC News
 Rachel Maddow Show
 New York Times
 USA Today
 Wall Street Journal
 CBS Morning Show
 The Huffington Post
 Columbia University
 Smithsonian Magazine
 Fotoflock
 NPR
 The Daily Telegraph

Fotograf (Vereinigte Staaten)
Associated Press
US-Amerikaner
Geboren 1956
Mann

Jeff Widener


Fix Your Heart er det sjette og seneste studiealbum fra den danske popgruppe Zididada. Det blev udgivet den 13. maj 2013. Albummet nåede én uge på Hitlistens Album Top-40 som nummer 9.

Spor
 "Someday"
 "Fix Your Heart (Song For Magic)"
 "Jacuzzi"
 "Lovesong"
 "It's You"
 "No Love Without You"
 "American Girl"
 "Shine"
 "Come Save Me"
 "Superstar"
 "Sweet Water" - Bonus track: Live fra Langelandsfestivalen 2005
 "Please Ya Lisa"
 "Centerfold"
 "Don't Believe"

Referencer

Eksterne henvisninger
Fix Your Heart  på AllMusic
Fix Your Heart  på Discogs

Zididada-album
Album fra 2013

Fix Your Heart


يرأس رئيس البوندستاغ  جلسات البرلمان الألماني (Bundestag)، وظيفته مماثلة لتلك الخاصة بالمتحدث في دول أخرى. في ترتيب الأسبقية الألماني، يأتي منصبه في المرتبة الثانية بعد الرئيس وقبل المستشار. الرئيسة الحالية للبوندستاغ هي بربل باس منذ 26 تشرين الأول 2021.

الانتخابات والتقاليد
يتم انتخاب رئيس البوندستاغ خلال الدورة التأسيسية لكل فترة انتخابية بعد الانتخابات الاتحادية أو في جلسة لاحقة، إذا كان المكتب شاغراً من جميع أعضاء البوندستاغ. يجب أن يكون الرئيس عضوًا في البوندستاغ. وإلى أن يتم انتخاب الرئيس يرأس الجلسة الأب، وهو ما يسمى بـ Alterspräsident وهو أقدم عضو في البوندستاغ.

عادة يكون رئيس البوندستاغ عضواً في أكبر مجموعة برلمانية. وقد ظهر هذا العُرف بالفعل خلال جمهورية فايمار، ولكن هذا ليس مطلوبًا بموجب القانون. تنتهي مدة المنصب مع فترة الانتخابات، وليس هناك شرط للتنحي أو الإقالة في وقت مبكر. لا يمكن أن تنتهي ولاية الرئيس قبل الأوان إلا إذا استقال من المنصب أو غادر البوندستاغ أو بالموت. يمكن إعادة انتخابه في فترة الانتخابات القادمة شريطة أن يصبح عضواً في البوندستاغ مرة أخرى.

تقليديا يتم انتخاب رئيس البوندستاغ دون منازع. الاستثناء الوحيد حتى الآن كان في عام 1954 بعد الموت غير المتوقع لهيرمان إيلرز. تنافس إرنست ليمر مع مرشح CDU/CSU «الرسمي» ، أويغن غيرشتاينماير، وخسر بعد ثلاث جولات اقتراع بفارق 14 صوتًا (204 لصالح غيرشتاينماير، 190 لليمر، وامتناع 15 عن التصويت).

نواب الرئيس
رئيس البوندستاغ لديه العديد من النواب (بالألمانية: Vizepräsident des Deutschen Bundestages أو Bundestagsvizepräsident) يُعيّنون من قبل المجموعات البرلمانية الأخرى. لم يكن عدد نواب الرئيس ثابتاً في قواعد النظام (Geschäftsordnung) في البوندستاغ حتى عام 1994، عندما تقرر أن يتم تمثيل كل مجموعة برلمانية بنائب واحد على الأقل.

اعتبارًا من أكتوبر 2017 ، فإن نواب رئيس البوندستاغ الحاليين هم:

 هانز بيتر فريدرش (CDU/CSU)
 توماس أوبرمان (SPD)
 فولفغانغ كوبيكي (FDP)
 بيترا باو (اليسار)
 كلاوديا روت (الخضر)

الخلفية القانونية
الأساس القانوني للمنصب هو المادة 40 من القانون الأساسي التي تنص على أن البوندستاغ ينتخب رئيساً نواباً له ويجب أن يمنح نفسه النظام الداخلي. نظرًا لقرار المحكمة الدستورية الاتحادية الصادر عام 1952 يجب أن يتم تفعيل النظام الداخلي Geschäftsordnung من جديد في كل فترة انتخابية، ولكن عادةً ما يتم إعادة تمثيل القواعد القديمة دون تغيير. ينظم النظام الداخلي واجبات رئيس البوندستاغ ونوابه بالإضافة إلى عددهم.

الواجبات
إن أهم واجبات الرئيس هي ترؤس جلسات البوندستاغ. وهو يحدد ترتيب المتحدثين ويفتح ويغلق المناقشات، ويضمن إجراء المناقشات بطريقة منظمة. في حالة الإخلال الكبير، يجوز له استبعاد أحد أعضاء البرلمان لمدة تصل إلى 30 يومًا. جميع مشاريع القوانين التي بدأتها الحكومة الاتحادية أو البوندستاغ أو البوندسرات موجهة إليه وكذلك جميع الطلبات والالتماسات الواردة من داخل أو موجهة إلى البوندستاغ. رئيس البوندستاغ أيضا يرأس مجلس الحكماء الذي يدير الشؤون الداخلية للبوندستاغ. بالنسبة لانتخاب رئيس اتحادي جديد فإن رئيس البرلمان الألماني يعقد ويترأس الجمعية الاتحادية (Bundesversammlung)ا.

بالإضافة إلى ذلك يتلقى كشوفات الحسابات للأحزاب السياسية، ويراقب تمويل الأطراف وينظم تسديد تكاليف الحملات. يتمتع الرئيس أيضًا بسلطات الشرطة على مقر البرلمان ويشرف على قوة الشرطة التابعة له، ويمكنه استخدام حق النقض لأي عملية بحث والاستيلاء عليها لحماية استقلال البرلمان، ويعمل كرب عمل للموظفين العموميين في البوندستاغ.

قائمة الرؤساء
 الحزب السياسي

هيئة رئاسة البوندستاغ
يتألف مجلس رئاسة البرلمان الألماني من رئيس البوندستاغ ورقم متغير (حالياً 6) من نواب رئيس البوندستاغ.

يتم انتخاب الرئيس من قبل جميع أعضاء البوندستاغ خلال اجتماعه الأول. يأتي دائما تقريبا من الكتلة البرلمانية الأكبر في البوندستاغ (التقليد جعل هذا نوعا من القانون غير المكتوب). تنتهي فرتة ولايته بنهاية الهيئة التشريعية؛ ومع ذلك فإنه يمكن إعادة انتخابه، طالما أنه أُعيد انتخابه في البوندستاغ.

في عام 1994 تقرر أن كل مجموعة برلمانية في البوندستاغ يجب أن يمثلها نائب للرئيس. أهم دور للرئيس هو اتجاه جلسات البوندستاغ.

لإثبات أهمية البرلمان في الديمقراطية الألمانية، يحصل رئيس البرلمان على راتب أعلى من الرئيس الاتحادي ومن المستشار.

مراجع

بوندستاغ
سياسيون ألمان
قوائم رؤساء هيئات تشريعية في ألمانيا
رؤساء بوندستاغ

رئيس البوندستاغ


Dai-Keong Lee (2. september 1915 i Honolulu på Hawaii, USA - 1. december 2005) var en hawiiansk kinesisk- amerikansk komponist.

Lee studerede komposition hos bl.a. Roger Sessions på Princeton University og hos Aaron Copland på Berkshire Music Center.

Han har skrevet 2 symfonier, orkesterværker, 6 operaer, balletmusik, kammermusik, sceneværker og vokalværker etc.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1941-1942, Rev. 1946) - for orkester
 Symfoni nr. 2 (1952) - for orkester
 Violinkoncert (1957) - for violin og orkester
 "Polynesisk suite'" (1958) - for orkester
 "Stillehavs bøn" (1944) - for orkester
 "Introduktion og Allegro" (1942) - for strygeorkester

Kilde
 Om Dai-keong Lee på musicwebinternational.com

Komponister fra USA

Dai-Keong Lee


كلية الطب بصفاقس هي إحدى أقدم الكليات التابعة لجامعة صفاقس.

تاريخها
بعثت هذه الكلية بمقتضى الأمر عدد 74-83 المؤرخ في 11 ديسمبر 1974، وهي مؤسسة عمومية للتعليم العالي والبحث تحت الإشراف المشترك بين وزارتي الصحة العمومية ،والتعليم العالي والبحث العلمي والتكنولوجيا.

مكوناتها
ويوجد مقرها في قلب مدينة صفاقس مقابل مستشفيين جامعيين هما المستشفى الجامعي الهادي شاكر والمستشفى الجامعي الحبيب بورقيبة. وتغطي مساحتها 12 ألف مترب مربع من بينها 3500 مساحة خضراء. مسح المساحة المغطاة 27 ألف متر مربع، وهي تتوفر على 6 مدارج تتراوح طاقة استيعابها بين 130 و350 طالب، وتوجد بها مكتبة بها 350 كرسي، و12 مخبر للبحث والتدريس... وتوجد بها شبكة انترانات تربط بين مختلف أقسام الكلية ومرتبطة بالإنترنت.

وصلة خارجية
 موقع كلية الطب بصفاقس.

مراجع

تأسيسات في تونس
تعليم عال
جامعة صفاقس
كليات طب في تونس
معاهد علمية

كلية الطب بصفاقس


غوش دان  هي منطقة حضرية في إسرائيل، تتكون من منطقتي تل أبيب والوسطى، وجزءًا صغيرًا من المنطقة الجنوبية. تعتبر أكبر منطقة حضرية في إسرائيل، وتطل على البحر الأبيض المتوسط. يقدر عدد سكانها بنحو 4,054,570 نسمة، 95% منهم (3,855,896 نسمة) من اليهود، وهي موطن لحوالي 45% من سكان إسرائيل.

السكان
عدد السكان في المدن الواقعة في منطقة غوش دان حتى نهاية عام 2018:

أكثر من 400 ألف نسمة
 تل أبيب-يافا 460,613 نسمة

أكثر من 200 ألف نسمة
 ريشون لتسيون 254,384 نسمة
 بتاح تكفا 247,956 نسمة
 أشدود 225,939 نسمة
 نتانيا 221,353 نسمة
 بني براك 204,639 نسمة

أكثر من 100 ألف نسمة
 حولون 196,282 نسمة
 رمات غان 163,480 نسمة
 رحوفوت 143,904 نسمة
 بات يام 129,013 نسمة
 كفار سابا 101,432 نسمة

أكثر من 50 ألف نسمة
 هرتسليا 97,470 نسمة
 موديعين-مكابيم-ريعوت 93,277 نسمة
 اللد 77,223 نسمة
 الرملة 76,246 نسمة
 رعنانا 75,421 نسمة
 جفعاتايم 60,644 نسمة
 هود هشارون 61,102 نسمة
 روش هاعين 50,453 نسمة

أكثر من 10 آلاف نسمة
رامات هشارون، نيس زيونا، إلعاد، يفنه، كريات أونو، يهود-مونوسون، طيرة، كفر قاسم، قلنسوة، بئر يعقوب، افين يهودا، غان يافني، غاني تكفا، غديرا، جفعات شموئيل، جلجولية، كفار يونا، كريات عكرون، كوخاف يئير، مزكيرت باتيا، شوهم، تل موند، تسوران-كاديما.

انظر أيضا
 قائمة مدن إسرائيل

مراجع

أماكن في الكتاب العبري
المنطقة الوسطى (إسرائيل)
جغرافيا المنطقة الوسطى (إسرائيل)
جغرافيا تل أبيب
جغرافيا منطقة تل أبيب
مناطق إسرائيل

غوش دان


Cláudia Scher (Rio de Janeiro, 27 de agosto de 1969) é uma publicitária e atriz brasileira de teatro, cinema e televisão, fruto do segundo casamento da atriz Tânia Scher. Estreou ao lado da mãe na minissérie Anos Dourados.

Carreira
Criada em Botafogo, bairro da Zona Sul do município do Rio de Janeiro juntamente com sua irmã Isadora, fruto do primeiro casamento de Tânia Scher, Cláudia acompanhava a mãe nas coxias dos teatros e nos estúdios de gravação das novelas, sempre participando de testes, antes de integrar o elenco da minissérie Anos Dourados de Gilberto Braga, onde viveu a personagem Aline, colega de turma de Lurdinha (Malu Mader) no ISERJ.

A este trabalho emendou a sua participação no filme Sonhos de Menina-Moça à convite da diretora Teresa Trautman, para viver a personagem Soninha, amiga de Lauro (Ricardo Petraglia), tendo a oportunidade de atuar ao lado de Tônia Carrero, Marieta Severo e Xuxa Lopes. Ainda aos dezoito anos protagonizou a peça Artimanas de Rosana Billard, com a direção de Anselmo Vasconcellos, fazendo par romântico com Marcelo Serrado, com trilha sonora de Cláudio Savietto, em cartaz no espaço teatral do Papagaio, na Lagoa, ao lado das antigas instalações do Tivoli.

No ano seguinte participa da novela Vida Nova, de Benedito Ruy Barbosa interpretando a personagem Jurema, filha de Lalá (Yoná Magalhães) e irmã de Marta (Vera Zimmermann), Mariana (Andréa Avancini) e Marialina (Gabriela Oliveira), que no fim se casa com o Toninho (Marcos Winter).

Em 1991 grava as sequências iniciais da novela Pedra sobre Pedra, escrita pelo trio Aguinaldo Silva, Ricardo Linhares e Ana Maria Moretzsohn, onde interpreta a personagem Pilar Batista na fase jovem, ao dizer não à Murilo Pontes (Nelson Baskerville) perante o altar. Sua atuação repercutiu muito sobretudo pela sua semelhança com a atriz Renata Sorrah tanto fisicamente quanto nas expressões.

Seu momento de maior destaque na televisão ocorre em 1993, vivendo a personagem Aída Coutinho na telenovela Sonho Meu, empregada da família Candeias de Sá ao mesmo tempo em que mantém relação amorosa com Jorge (Fábio Assunção) a ponto de atuar a seu favor em diversos crimes. No argumento original em Ídolo de Pano, de Teixeira Filho, o personagem Jorge era assassinado por Aída por motivo passional, e esse desfecho chegou a ser gravado, no mês de março de 1994, estando pronto para ir ao ar poucas semanas antes. Tão logo se espalhou por vários veículos de imprensa que Aída seria a assassina, o autor Marcílio Moraes decidiu por alterar o final contrariando a sinopse e, com isso, obteve autorização da Rede Globo para gravar oito sequências de morte e confundir o público, cada uma delas com um criminoso diferente.

Em 1995 participa da novela História de Amor, de Manoel Carlos, como cliente da lanchonete de Xavier (Ricardo Petraglia) e logo em seguida integra o elenco da minissérie "Taxi Brasil", filmado em 16mm, que marcou a retomada da teledramaturgia na Band após um hiato de vários anos, concebido em parceria com a Nádia Filmes com a proposta de inaugurar uma nova linguagem dramatúrgica na televisão brasileira, abordando as aventuras do motorista de táxi Guará (Marcelo Escorel) pelo Estado do Rio, com roteiro de Gilberto Loureiro e direção de Haroldo Marinho.

Vida pessoal
Cláudia ingressou no curso de publicidade e propaganda da FACHA em 1992 e revezava com as aulas de interpretação para dar vida à personagem Pilar em Pedra Sobre Pedra, formando-se em 1996 e atuando na área desde então. Descende matrilinearmente de alemães, italianos e russos. É casada e mãe de duas filhas.

Trabalhos

Televisão

Cinema

Videoclipes

Teatro

Ligações externas

Atrizes do Rio de Janeiro (estado)
Atrizes de cinema do Brasil
Atrizes de televisão do Brasil
Brasileiros de ascendência alemã
Brasileiros de ascendência italiana
Brasileiros de ascendência russa
Naturais da cidade do Rio de Janeiro

Cláudia Scher


Şahinkaya ist ein türkischer Familienname mit der Bedeutung "Bussardfelsen" (als Synonym für Kraft und Stärke), gebildet aus den Elementen şahin (Bussard) und kaya (Felsen).

Namensträger
 Bülent Şahinkaya (1948–2009), türkischer Fußballspieler
 Coşkun Şahinkaya (* 1942), türkischer Fußballspieler
 Güngör Şahinkaya (* 1954), türkischer Fußballspieler und -trainer
 Hayrullah Şahinkaya (* 1934), türkischer Ringer
 Nilperi Şahinkaya (* 1988), türkische Schauspielerin
 Tahsin Şahinkaya (1925–2015), türkischer General

Familienname
Türkischer Personenname

Şahinkaya


La ville qui chante () est un film musical allemand réalisé par Carmine Gallone, sorti en 1930.

Une version en anglais avec une distribution britannique est sortie en 1931 sous le titre .

Synopsis

La jeune veuve viennoise Claire Landshoff (Brigitte Helm) appartient aux cercles connus pour être les meilleurs de sa ville natale et est aussi riche qu'amusante. Afin d'échapper à la monotonie sociale, Claire décide de partir en vacances dans les régions au climat chauds du sud de l'Italie. À Naples, elle rencontre le charmant guide touristique local Giovanni Cavallone (Jan Kiepura). Claire est séduite tant par son apparence que par sa magnifique voix chantante. Amoureux d'elle et en tant que bon hôte, Giovanni veut montrer à l'Autrichienne les environs de sa patrie baignée de soleil et voyage avec elle à Capri.

Mais une fois qu'elle l'a emmené à Vienne pour lancer sa carrière, il est déçu par son style de vie et ses cercles d'amis, et rentre chez lui en Italie retrouver sa petite amie.

Fiche technique
 Titre français : La Ville qui chante
 Titre original :
 Réalisation : Carmine Gallone
 Scénario : Hans Székely
 Photographie : Curt Courant,
 Musique : Paul Abraham, ,
 Producteurs : Arnold Pressburger, Bernard Vorhaus
 Sociétés de production : Universum Film AG (UFA), Allianz Tonfilm GmbH
 Pays d'origine :
 Langues de tournage : Allemand, Italien, Anglais
 Genre : Film musical, Film romantique
 Durée :  (1 h 38)
 Dates de sortie :
 Allemagne :
 France :

Distribution
 Jan Kiepura : Giovanni Cavallone - Fremdenführer
 Brigitte Helm : Claire Landshoff - jeune veuve
 Walter Janssen : Professor Andreas Breuling
  : Carmela
 Georg Alexander : Rudi Feldegger
 Franz Maldacea : Tupf
 Käte Bill : Susanne
 Henry Bender : Herr Maier
 Hermann Blaß : le réceptionniste
  : Heini Ladenburg
 Carl Goetz : Der Nachtportier
 Martin Kosleck : Bobby Bertling
 Carol Ress : Marthe - Claires Zofe
 Charlie Roellinghoff : Poldi Falkner
 Ernõ Szenes : Siegmund Königsberger
 C.H. Todd : Mr. Parkins
 Hans Heinrich von Twardowski : Willi von Wellheim

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 Bock, Hans-Michael & Bergfelder, Tim. The Concise CineGraph. Encyclopedia of German Cinema. Berghahn Books, 2009.

Liens externes

Film allemand sorti en 1930
Film musical allemand
Film musical des années 1930
Film romantique allemand
Film réalisé par Carmine Gallone
Film se déroulant en Italie
Film tourné en Italie
Film tourné en Campanie

Film tourné à Naples
Film allemand en noir et blanc
Film en allemand
Film en italien
Film en anglais

La Ville qui chante


යුනෙස්කෝ එක්සත් ජාතින්ගේ අධ්‍යාපනික, විද්‍යාත්මක සහ සංස්කෘතික සංවිධානය, යනු ප්‍රංශයේ පැරිස් නුවර පිහිටි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ විශේෂිත ආයතනයකි.

==ඉතිහාස
ය==

ක්‍රියාකාරකම්

මාධ්‍ය

ආයතන සහ මධ්‍යස්ථාන

ත්‍යාග

අක්‍රීය ත්‍යාග

යුනෙස්කෝවේ ජාත්‍යන්තර දින සැමරීම්
යුනෙස්කෝවේ නිරීක්ෂණය කරන ලද ජාත්‍යන්තර දින පහත වගුවේ දක්වා ඇත.

යුනෙස්කෝ


Die Schricksmühle in der Stadt Viersen war eine Wassermühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad.

Mühlen in Viersen
In der Gemeinde Viersen gab es in den früheren Jahrhunderten insgesamt 18 Mühlen. Davon waren vier Rossölmühlen als Hammermühle. Diese wurden durch Pferdekraft betrieben. Weiter gab es zwei Windmühlen, die Hoser- und die Hüsterfeldwindmühle, die beide in Privatbesitz waren.

Anders dagegen war es mit den Wassermühlen. Das Stift St. Gereon in Köln besaß die Grundherrschaft von Viersen und damit das Wasserrecht über die Bäche in Viersen. Die Errichtung von Wassermühlen bedurfte seiner Zustimmung. Das Stift vergab Mühlenrechte als erbliches Lehen und bezog davon eine jährliche Lehnsrente. Diese musste an die Pfarrstelle St. Remigius geliefert werden. Aus diesen Unterlagen geht hervor, dass es schon 1246 in Viersen zwölf Wassermühlen gegeben hat. Alle Mühlen, mit Ausnahme der Klostermühle, zahlten jährlich einen Sümmer (etwa ein Zentner) Malz als Lehnszins. Es gab in der Herrlichkeit Viersen keinen Mühlenzwang. Alle Bauern konnten mahlen lassen, wo sie wollten.

Diese zwölf Mühlen lagen am:
 "Dorfer Bach": Kaisermühle, Kimmelmühle, Goetersmühle, Biestenmühle und Schricksmühle
 "Hammer Bach": Plinzenmühle, Schnockesmühle, Sgoedenmühle, Bongartzmühle Hüstermühle und Hammer Mühle
 "Rintger Bach": Klostermühle

Geographie
Die Schricksmühle hatten ihren Standort im Schnittpunkt von Gerber- und Sittarder Straße, in der Stadt Viersen im Kreis Viersen. Der Mühle vorgelagert war ein Weiher, der vom Dorfer Bach gespeist wurde und dessen Wasserspiegel bei ca. 39 m über NN lag. Die Schricksmühle war die unterste der fünf Mühlen am Dorfer Bach.

Der Dorfer Bach versorgte über Jahrhunderte fünf Mühlen mit Wasser. Er ist heute teilweise kanalisiert. Die Mühlenteiche sind, bis auf den Teich der Kaisermühle, alle zugeschüttet. Die Pflege und Unterhaltung des Gewässers obliegt dem Wasser- und Bodenverband der Mittleren Niers, der in Grefrath seinen Sitz hat.

Geschichte
Die Schricksmühle ist eine Mühle der ersten Stunde. Sie war eine der zwölf Wassermühlen in Viersen, die im Jahre 1246 eine jährliche Lehnsrente von einem Sümmer Malz an die Pfarrstelle St. Remigius zu erbringen hatte. 1394 wird sie namentlich unter "Schrickelrade" erwähnt. 1739 taucht sie unter dem sehr britisch klingenden Namen "Antony-Veyn-Mühle" auf, wohl nach einem damaligen Inhaber. Sie war eine Getreidemühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad. Um 1820 wurde sie zu einer Spinnerei umgewandelt, die zunächst mit Wasserkraft lief. Gegen Ende des 19. Jahrhunderts befand sich auf dem Gelände eine Lederfabrik.

Literatur
 Hans Vogt: Niederrheinischer Wassermühlenführer. Krefeld 1998, S. 511–523.
 Ferdinand Dohr: Vom Wasserwesen im Alten Viersen. In: Heimatbuch des Kreises Kempen-Krefeld, 25. Folge/1974, S. 47–55.

Weblinks

Einzelnachweise

Wassermühle in Viersen
Mühle in Europa

Schricksmühle


මෙතෝදිස්ත මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ, මඩකලපුවේ, පිහිටි පළාත්බද පළාතකි.

මෙයද බලන්න
 නැගෙනහිර පළාතේ පාසැල් ලැයිස්තුව, ශ්‍රී ලංකාව

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්බද පාසැල්
මඩකලපුවේ පාසැල්

මෙතෝදිස්ත මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය


Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (; ), diğer ismiyle Özbekistan SSC, 1917 Ekim Devrimi ile kurulan Sovyetler Birliği'ni oluşturan 15 cumhuriyetten biriydi. Cumhuriyet, 1924 yılında kuruldu. 1991 yılında Özbekistan Cumhuriyeti adıyla bağımsızlığını ilan ederek Sovyetler Birliği'nden ayrıldı.

Tarihi
1925 yılında, Orta Asya'da siyasi birimlerin sınırları etnik unsurlar dikkate alınarak Bolşevik lider Vladimir Lenin'in hükûmetinde Milliyetler Komiseri olarak görev yapan Joseph Stalin tarafından belirlendi. Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Buhara Sovyet Halk Cumhuriyeti ve Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti kaldırıldı ve bu topraklarda 27 Ekim 1924 tarihinde Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (Özbekistan SSC) oluşturuldu. Bölge, beş ayrı Sovyet Sosyalist Cumhuriyetine bölündü. Bir sonraki yıl Özbekistan SSC, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği cumhuriyetlerinden biri oldu.

1929 yılına kadar Tacikistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bağlı olan Özbekistan SSC o yıl bu cumhuriyetten bağımsız hâle getirildi. 1930 yılında başkent, Semerkand şehrinden Taşkent şehrine taşındı. 1936 yılında, Sovyetler Birliği'ndeki ulusal sınırlandırılmanın son aşamalarında Kazakistan SSC'den alınan Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Özbekistan SSC'ye katıldı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra bazı toprak ve araziler, Kazakistan SSC ve Özbekistan SSC arasında birkaç kez el değiştirdi.

1928 yılında başlayan arazileri devlet çiftlikleri hâline kolektifleştirme, 1930'ların sonunda kadar devam etti.

1937-38 yıllarındaki Büyük Temizlik sırasında sözde milliyetçi bir grup insan, "ilk başbakan Feyzullah Hocayev de dâhil olmak üzere" idam edildi.

Özbekistan topraklarında ve idari sisteminde 1920 ve 1930'lu yıllarda pek çok düzenleme yapıldı. 1939 yılında yapılan nüfus sayımında ülkenin nüfusu 6.271.269 olarak tespit edildi.

II. Dünya Savaşı sırasında, birçok sanayi kuruluşu güvende tutulmak için, SSCB'nin batı bölgelerindeki savunmasız yerlerden Özbekistan SSC'ye taşındı. Ruslar, Ukraynalılar ve diğer milletlerden çok sayıda insan cumhuriyet değiştirerek bölgeye geldi. Özbekistan SSC, Mihver güçleri ile iş birliğinden şüphelenilen bazı etnik grupların Joseph Stalin tarafından tehcir ettirildiği yer oldu. Bu etnik gruplara Koreliler, Kırım Tatarları, Çeçenler ve çok sayıda etnik grup dâhildi. Sovyet döneminde, Komünist yetkililerin din karşıtı çalışmaları için bir odak noktası oldu. Hükûmet camileri kapattı ve din okullarını din karşıtı müze hâline getirdi. Okuma-yazma kırsal kesimler de dâhil olmak üzere her yere yayıldı. 1917 yılında nüfusunun çok küçük bir bölümü okuma yazma bilen ülkede okuma yazma yüzdesi Sovyetler Birliği döneminde %100'e ulaştı.

Bir başka önemli gelişme, gelecekte felakete etkisi olan pamuk üretimini artırmak için 1960'ların başında başlatılan çalışmalar oldu. Pamuğun suya ihtiyaç duyması ve suyun Amu Derya ve Aral Denizi'nden karşılanması ekolojik felakete giden yolu açtı.

Komünist Parti 1990 yılına kadar Özbekistan SSC'nin tek yasal partisi oldu. Özbekistan Komünist Partisi birinci sekreteri ya da başkanı sürekli bir Özbek oldu. Şerif Raşidov, 1958-1983 yılları arasında bu görevi en uzun süre yürüten lider oldu. İslam Kerimov, 1989 yılından bu yana Özbekistan Komünist Partisi lideri ve bu partinin değişmesinden de sonra ortaya çıkan Demokratik Halk Partisi (PDP) başkanı olarak 1990 yılında Özbekistan SSC başkanı oldu.

Sovyetler Birliği'nin dağılma sürecinde 17 Mart 1991'de yapılan referandumda (bkz. 1991 Sovyetler Birliği referandumu) Özbek halkının %94,73'ü Sovyetler Birliği'nde kalma yönünde oy kullandı. Ancak referanduma göre 20 Ağustos'ta birlik anlaşması imzalanması gerekirken 19 Ağustos 1991'de Moskova'da gerçekleşen darbe girişimi anlaşmanın iptal edilmesine sebep oldu. Darbe girişimi diğer cumhuriyetler gibi Özbekistan'ın da ayrılığa yönelmesine sebep oldu.

1 Eylül 1991 tarihinde ülkenin ismi, resmen 26 Aralık 1991 tarihine kadar Sovyetler Birliği'nin bir parçası olarak kalan Özbekistan Cumhuriyeti olarak değiştirildi. Sovyetler Birliği'nin çöküşü ile Özbekistan adıyla bağımsız ülke oldu. Kerimov, ülkenin bağımsızlığından Eylül 2016'daki ölümüne kadar devlet başkanı olarak görev yaptı. Kerimov'un ölümüyle bu görevi Şevket Mirziyoyev devraldı.

Kaynakça

Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Sovyetler Birliği'nin cumhuriyetleri
Eski sosyalist cumhuriyetler
1924'te kurulan bölgeler ve ülkeler
1991'de varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler

Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti


is a town located in Ibi District, Gifu Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 21,319 in 8,015 households  and a population density of 27 persons per km2, in 8,032 households. The total area of the town was .

Geography
Ibigawa is located in far western Gifu Prefecture, bordering on Shiga Prefecture to the west and Fukui Prefecture to the north. The Ibi River  flows through the town, which is located in a hilly to mountainous area.  Parts of the town are within the borders of the Ibi-Sekigahara-Yōrō Quasi-National Park.

Climate
The town has a climate characterized by characterized by hot and humid summers, and mild winters  (Köppen climate classification Cfa). The average annual temperature in Ibigawa is . The average annual rainfall is  with July as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around , and lowest in January, at around . The mountainous areas of the town are noted for extremely heavy snow in winter.

Neighbouring municipalities
Gifu Prefecture
Motosu
Tarui
Sekigahara
Ōno
Ikeda
Fukui Prefecture
Ōno
Ikeda
Minamiechizen
Shiga Prefecture
Maibara
Nagahama

Demographics
Per Japanese census data, the population of Ibigawa has declined over the past 40 years.

History
The area around Ibigawa was part of traditional Mino Province. During the Edo period, it initially part of a 30,000 koku domain controlled by the Nishio clan, but from 1623 was divided between territory controlled by Owari Domain and tenryō holdings directly controlled by the Tokugawa shogunate.  During the post-Meiji restoration cadastral reforms, the area was organised into Ibi District, Gifu Prefecture. The town of Ibigawa was formed on July 1, 1889 with the establishment of the modern municipalities system.

On January 31, 2005 the former villages of Fujihashi, Kasuga, Kuze, Sakauchi, and Tanigumi merged with Ibigawa, resulting in a nearly 20-fold increase in area.

Education
Ibigawa has six public elementary schools and five public middle schools operated by the town government. The town has one public high school operated by the Gifu Prefectural Board of Education.

Transportation

Railway
 Yōrō Railway Yōrō Line

 Tarumi Railway Tarumi Line
 -- <  > --

Highway

References

External links

Towns in Gifu Prefecture
Ibigawa, Gifu
Ibi District, Gifu

Ibigawa


Takuya Yasui (født 21. november 1998) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Vissel Kobe.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Yasui


السائق نايت  مسلسل تلفزيوني أمريكي درامي أكشن عرض على قناة هيئة الإذاعة الوطنية من 26 سبتمبر 1982 إلى 8 أغسطس 1986 حيث تم تصوير 4 أجزاء بواقع 84 حلقة .

القصة
تدور أحداث المسلسل حول مايكل نايت وسيارته المتكلمة كيت ومعهما العالم ديفون مايلز ومساعدته بوني بارستو ومحاولتهم حل الجرائم ومساعدة رجال الشرطة من دون علمهم .

الشخصيات

جوائز المسلسل

روابط خارجية

مراجع

برامج تلفزيونية باللغة الإنجليزية
برامج تلفزيونية تقع أحداثها في الولايات المتحدة
برامج تلفزيونية حولت إلى قصص مصورة
برامج شبكة هيئة الإذاعة الوطنية
بونتياك
سيارات خيالية
عروض تلفزيونية تقع أحداثها في مقاطعة لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
مسلسلات أكشن أمريكية
مسلسلات أمريكية انتهت في 1986
مسلسلات تلفزيونية أمريكية بدأ عرضها في 1982
مسلسلات تلفزيونية علمية خيالية أمريكية في عقد 1980
مسلسلات تلفزيونية عن روبوتات
مسلسلات تلفزيونية من إنتاج تلفزيون يونيفرسال
مسلسلات جريمة أمريكية
مسلسلات جريمة تلفزيونية درامية أمريكية في عقد 1980

السائق نايت (مسلسل)


Lucas Martins Do Vale (Rio Verde, 18 de março de 1989) é um empresário e político brasileiro, filiado ao Movimento Democrático Brasileiro. Em 2022, foi eleito deputado estadual em Goiás com 55.731 votos (0,60% dos votos válidos).

Membros do Movimento Democrático Brasileiro (1980)
Naturais de Rio Verde
Deputados estaduais de Goiás
Empresários de Goiás

Lucas do Vale


İncil (, romanize: Eûángelion; ), İsa'nın yaşamını, öğretilerini, ölümünü ve dirilişini anlatan her bir biyografidir. Matta, Markos, Luka ve Yuhanna tarafından kaleme alınmış olan ve yazarlarının adlarıyla anılan dört incil, Yeni Ahit'in (Ahd-i Cedit/Yeni Antlaşma) ilk dört bölümünü teşkil eder. İncil sözcüğü Türkçe konuşan kimseler arasında sıklıkla Yeni Ahit anlamında kullanılır. Bu kullanıma –hatalı olsa dahi– Türkçe Hristiyan kaynaklarda da rastlanabilir. Bu kaynaklarda Müjde sözcüğü de Yeni Ahit anlamında kullanılır.

Hristiyan din adamlarınca kabul edilen dört incile (Matta, Markos, Luka ve Yuhanna) "kanonik inciller" denir. Kilise tarafından kabul edilmeyen incillere ise "apokrif inciller" adı verilir.

Etimoloji

İncil sözcüğü Türkçeye Arapçadan geçmiştir. Nöldeke'ye göre Arapçaya ise Habeşçe "wangil" sözcüğünden geçmiştir. Kelimenin aslı Yunanca "Ευαγγέλιον" (euangelion) şeklindedir ve "iyi haber, müjde" anlamına gelir. Latince'ye evangelium olarak geçmiştir.

İncil sözcüğünün İngilizcedeki karşılığı gospel ise Eski İngilizcedeki godspel sözcüğünden gelir. Bu sözcük Yunanca eungelion (müjde) kavramının Latince çevirisi bona adnuntiationun (iyi haber) İngilizce çevirisidir ve good (iyi) ile spel (mesaj) sözcüklerinden oluşturulmuştur.

İncillerde İsa'nın hayatı

İnciller Celileli bir marangoz, öğretmen ve şifa dağıtıcısı olan İsa'nın hayatını özetle anlatırlar. İsa bir Yahudi olarak Roma İmparatorluğu'nda dünyaya geldi (MÖ 8-MÖ 2). İsa Hristiyan ve İslâmî kaynaklara göre bir mucize eseri olarak Bakire Meryem'den babasız dünyaya gelmiştir.

Yahudilerin yüzyıllardır beklediği Mesih olduğunu ileri süren İsa, dinî öğretilerini yaydı ve geniş bir kitleyi peşinden sürükledi. Bazı Yahudi din adamlarının teşviki ve Roma'nın Yahudiye eyaletinin valisi Pontius Pilatus'un emri ile Kudüs'te çarmıha gerildi (MS 29-MS 36). İsa hakkında incil dışı tarihi kaynaklarda da bahsedilir. Yahudi tarihçi Josephus ve en önemli Roma tarihçilerinden olan Senatör Tacitus İsa'nın çarmıhtaki ölümü hakkında yazmışlardır.

Yazılma süreci

Hristiyan kaynaklarına göre, İsa'nın çarmıhta öldürülmesi ve üç gün sonra diriltilerek göğe yükseltilmesi havarileri ve diğer öğrencileri arasında büyük etki yarattı. Havariler İsa'nın göğe alınışından sonra bir süre Filistin'de kaldılar. Ancak hem Yahudi muhafazakârlar hem de Romalılar'dan gördükleri baskılar nedeniyle dünyanın değişik yerlerine göç etmek zorunda kaldılar. Bunun sonuçlarından biri de Hristiyanlığın yayılması oldu. Havarilerden Petrus Roma'da, Bartalmay Ermenistan'da, Yehuda (Taday) ve Yurtsever Simun Pers topraklarında öldürülmüştür.

Hristiyan kaynaklarının aktardığına göre, İsa'nın havarileri ve onların yakın çevresinde yer alan kişiler İsa'nın öğretilerini anlatmayı sürdürdüler. Öğrencilerin önderi konumundaki Petrus Roma'da yaşamaktaydı. Onun yakın çalışma arkadaşı Markos büyük olasılıkla Petrus'un anlattıklarını bir araya getirerek İsa'nın yaşamını anlatan en eski incil kitapçığını yazmıştır (M.S. 50-60 yılları). Yeni Ahit uzmanlarına göre diğer incil yazarları İsa'nın öğrencisi Matta Levi ve Pavlus'un yakın çalışma arkadaşı doktor Luka'dır ve bu kitaplar Markos İncili ve başka bilgi kaynaklarının da birleşimiyle yazılmıştır. Her iki kitapçığın da 70 yılları dolayında yazıldığı düşünülmektedir. Yine İsa'nın öğrencisi olan Yuhanna ise incilini 85 yılından sonra kaleme almıştır. İncillerin yazım tarihleri kesinlik içermemekle beraber ilk olarak Grekçe yazılmıştır.

Yeni Antlaşma 27 kitapçıktan oluşmaktadır. İnciller ise İsa'nın yaşamını anlatan ilk dört kitapçıktır. Sonraki kitapçıkların büyük bir bölümü ise İsa'nın öğrencilerinin (elçilerinin) kiliselere yazdığı mektupları içerir.

Kanonik incillerin belirlenmesi
İsa'dan sonraki ilk iki yüzyılda çok sayıda incil ortaya çıkmıştır. Bu inciller 2. yüzyıldaki Gnostisizm akımından etkilenerek İsa'dan 150 yıl sonra yazılan incillerdir. Kanonik incillerin oluşumu kiliselerde geleneksel olarak gerçekleşip kilise babalarının yazılarıyla onaylanmıştır. İlk olarak 27 kitabın tamamını bahsederek kanonik incil kelimesini kullanan kilise babası İskenderiyeli Athanasius'tur. İncillerin içerdiği kitapların resmi bir şekilde doğrulanması bu tarihten daha ileride gerçekleşmiştir. Augustinus'un otoritesiyle 381 yılında toplanan Roma Konsili'nde ilk defa resmi bir şekilde kanonik incil listesi kabul edilmiştir.

Sinoptik inciller
Kitab-ı Mukaddes'teki incillerin üçü; Matta, Markos ve Luka'nınkiler, gerek verdikleri bilgi gerekse üslup açısından birbirini andırır. Bunlara sinoptikler denir. Yuhanna'nın incili, diğerlerinden farklıdır. Sinoptik incillerin ortak bir kaynaktan (Q metni) kaynaklandığı öne sürülmüştür.

Kanonik inciller

Matta İncili

Matta İncili, İsa'nın on iki havarisinden biri olan, Roma vergi memuru Celileli Matta tarafından yazıldığı kabul edilen incildir. Yeni Ahit'in ilk bölümünü meydana getirir. Kelime anlamı olarak Matta, İbranice "efendimizin (tanrımızın) hediyesi" anlamına gelmektedir. MS 52 - 68 yılları arasında, Kudüs düşmeden önce yazıldığı tahmin edilmektedir.

Matta İncili, İsa'nın soyağacı ile başlar, hayatını ve dinî faaliyetlerini özetler. Havarilerin seçimini ve İsa'ya katılışlarını anlatır. Muhtemelen ilk olarak İbranice yazılmıştır. Markos İncili temel alınmıştır. Diğer üç kanonik incilden çok daha fazla Eski Ahit referansı içermektedir. İsa'nın da mensubu olduğu Yahudi toplumunu hedeflediği düşünülmektedir. Yahudileri, Nasıralı İsa'nın yüzyıllardır bekledikleri Mesih (kurtarıcı) olduğuna inandırmayı amaçlar. İsa'nın kral olduğu belirtilir. Yahudilerin fizikî ve materyalist bir kurtarıcı ve krallık beklemelerinden ötürü Matta İncili'nde İsa'nın manevî krallığı vurgulanır.

Markos İncili

Markos İncili, Yeni Ahit'in ilk dört bölümünü oluşturan kanonik incillerden ikincisidir. "Evanjelist Markos" olarak da bilinen Yuhanna Markos tarafından yazılmıştır. Markos, Barnabas'ın kuzeni ve İsa'nın havarisi Petrus'un (Simun) yakın arkadaşıdır. Markos'un incili Petrus'a dayanarak yazdığı kabul edilir. MS 60'lı yılların sonlarında veya 70'li yılların başlarında yazılmıştır. Matta ve Luka İncillerine kaynak teşkil ettiği ve incillerin en eskisi olduğuna inanılır. Vaftizci Yahya'dan İsa'nın göğe yükselişine kadar olan kısmı anlatır. Kısa versiyonunda İsa'nın boş mezarına kadar olan kısmı anlatır.

Luka İncili

Luka İncili, Vaftizci Yahya'nın doğumundan İsa'nın göğe yükselişine kadar olan yaklaşık 35 yılı kapsar. MS 60'lı yıllarda yazıldığı tahmin edilmektedir. Markos İncili'ni baz aldığı kabul edilir. Karakteristikleri, dönemin Yunanlarına hitap ettiğini düşündürür. İncilin yazıldığı dönemlerde Romalılar askerlikte ustalaşmış iken, Yunanlar bilgelikleriyle meşhurdurlar. Bu nedenle Luka İncili İsa'yı kusursuz bir insan ve tanrının bilgeliğinin insan şekline bürünüşü olarak resmeder. İsa'nın ibret verici kısa hikâyelerine geniş yer verir. İsa'nın Kutsal Ruh'la olan ilişkisini en yoğun şekilde ele alan kitaptır. Ayrıca Kutsal Ruh'un gücü sayesinde kilisesini kurduğunu ve Kutsal Ruh'tan akan sözlerini, vaatlerini anlatır.

Yuhanna İncili

Yuhanna İncili, Yeni Ahit'in ilk dört bölümünü meydan getiren kanonik incillerden sonuncusudur. Kelime anlamı olarak "sevgili" veya "sevilen" demektir. Balıkçılık yaparak geçinen, "Evanjelist Yuhanna" olarak da bilinen, havari Yuhanna tarafından yazılmıştır. MS 90'lı yıllarda yazıldığı tahmin edilmektedir. Vaftizci Yahya'nın (Yahya Peygamber) dini faaliyetlerinden, İsa'nın göğe yükselişine kadar olan zaman aralığını kapsar.

Yuhanna İncili, İsa'nın kilisesinin oluşumunu anlatır. Cennetteki krallığından insanlığa yol göstermeye devam edeceği vurgulanır. Bu anlamda, diğer inciller gibi belirli bir kesimi değil, tüm insanlığı hedeflediği düşünülebilir. "Dünya" kelimesi birçok yerde tekrarlanır. Diğer incillerde vurgulanan İsa'nın insanî veya dünyevî faaliyetlerinden ziyade doktrinlerine geniş yer ayırır

İncillerin mesajı İsa'nın kimliği ve eylemleridir. Hristiyanlar için insanlığın temel sorunu günahtır. Günahkâr insan kutsal tanrı ile ilişki kuramaz. Günah insana ölüm getirir ve herkes bu ölümü hak etmektedir. Dünyada yaşamış tek günahsız kişi olan İsa ise insanların günahlarını bağışlatan bir kurban olarak çarmıhta ölmüştür. Tanrı bu kurbanı kabul ederek, İsa'yı ölümden diriltmiştir. Eğer bir insan İsa'nın ölümü ve dirilişine ve bu gerçeklerin onun yaşamındaki etkilerine iman ederse (güvenirse) günahlarından ve sonuçlarından kurtulacaktır. İsa'nın ölümü günahları bağışlatan bir kefaret kurbanı işlevi görmüştür. Dört kanonik incilde sık sık İsa'nın Mesih olduğu belirtilir.

Ayrıca bakınız
 Kitab-ı Mukaddes
 Yeni Ahit
 Kanonik
 Hristiyanlıkta İsa

Kaynakça
 Kevin Conner & Ken Malmin, New Testament Survey, ISBN 0-914936-22-0

Dipnotlar

İlgili filmler

 'The King of Kings', (1927) Fragman
 'II Vangelo Secondo Matteo', (1964)
 'King of Kings', (1966) Fragman
 'Jesus - Gospel of Luke', (1979) Çeşitli Dillerle İzlenebilir
 'The Last Temptation of Christ', (1988) Fragman
 'The Passion of the Christ', (2004) Fragman
 'Magdalena: Released from Shame', (2007)
 'Son of God', (2014)
 'Risen', (2016)

Kutsal metinler

İncil


Russell "Russ" Pollard (born 1975) is an American rock musician, who has been a member of Sebadoh, The Folk Implosion, Alaska!, Everest, and the Calf Fiends, a trio fronted by Louisville-born writer J.D. Daniels which also included stalwart Louisville musician Tony Bailey, who died in 2009 at age 31.

Biography
Pollard started off as a member of Louisville post-hardcore stalwarts Hedge and Out, before moving on to the energetic prog-punk of the Calf Fiends in 1996-1997. Pollard joined Sebadoh in the late 1990s as drummer, playing on the band's seventh studio album, The Sebadoh. He formed Alaska! in 2000 with Imaad Wasif in Los Angeles, the band releasing their debut album Emotions in 2003. His working relationship with Sebadoh's Lou Barlow continued when he played on Sentridoh's Free Sentridoh: Songs from Loobiecore album, and he is also a member of the Folk Implosion, becoming Barlow's main songwriting partner after the departure of John Davis. He also played drums on Barlow's 2005 solo album Emoh.

After Alaska!'s final album Rescue Through Tomahawk was released in 2005 he formed Everest in Los Angeles, as singer and guitarist. The debut Everest album, Ghost Notes, was released in 2008.  Everest toured with Wilco and Neil Young in 2008-09, signed to Young's Vapor Records label, and played live on Late Night with Jimmy Fallon.  Pollard's second album with Everest, On Approach, was released in 2010.

Pollard also recorded with former Sebadoh bandmate Jason Loewenstein as Amnesiac Godz, and played bass and drums on Earlimart's 2007 album Mentor Tormentor.

Pollard also produced and performed on The Watson Twins debut EP Southern Manners, and co-produced their albums Fire Songs and Talking to You, Talking to Me.

He also acted in the 2002 movie Laurel Canyon, playing the part of Rowan, a drummer in Ian's (Alessandro Nivola) band. He co-composed The Folk Implosion's "Make it With the Best", which was included on the soundtrack of the film Thirteen, and Alaska!'s "Resistance", which was used in the soundtrack of Catch and Release.

Discography

with Sebadoh
Albums
The Sebadoh (1999), Domino - UK #45

Singles
"Flame" (1999), Domino - UK #30
"It's All You" (1999), Domino

with Amnesiac Godz
Guided Missile Split Single (1999), Guided Missile

with Sentridoh
Free Sentridoh: Songs from Loobiecore (2002), Domino

with The Folk Implosion
Albums
The New Folk Implosion (2003), Domino

Singles
Brand Of Skin (2003), Domino
Pearl (2003), Domino

with Alaska!
Emotions (2002), B-Girl/Flying Nun
Rescue Through Tomahawk (2005), Altitude

with Lou Barlow
Emoh (2005), Merge/Domino

with Earlimart
Mentor Tormentor (2007), Shout! Factory

with Everest
Albums
Ghost Notes (2008), Vapor
On Approach (2010), Vapor/Warner Bros.
Ownerless (2012), Vapor/ATO Records

Singles
Everest EP (2008) - self-released
"Let Go" (2010), Vapor

Other appearances
Laurel Canyon (Original Soundtrack) (2003), Hollywood: "Shade & Honey"/"Someday I Will Treat You Good" - Alessandro Nivola Featuring Lou Barlow, Ahmad Wasif And Russ Pollard

References

1975 births
Living people
American rock drummers
The Folk Implosion members
Sebadoh members
20th-century American drummers
American male drummers
21st-century American drummers

Russell Pollard


Ellingstedt Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 21,49 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 830 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Klaus-Dieter Wendland tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-silberstedt.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Ellingstedt


مصمم خرائط جوجل  هو خدمة صممتها شركة جوجل وكانت متوفرة ما بين سنتي 2008 و2017 لتصميم وتطوير خرائط جوجل، أطلقت هذه الخدمة لأول مرة في سنة 2008، وكانت الفكرة من إنشائها هو تحديث وتطوير بعض الأماكن والمدن التي كانت خرائطها تحتوي على معلومات جد قليلة، فجاءت خدمة جوجل ماب ميكر لتفتح المجال للمستخدمين لإضافة أسماء الأماكن والطرق التي يعرفونها ويتم نشرها في خرائط جوجل بعد أن تتم الموافقة عليها من طرف الإداريين في جوجل ماب ميكر.

في سنة 2016 أعلنت شركة جوجل بأنها ستوقف العمل بخدمة جوجل ماب ميكر، وسيتم دمج مكونات هذه الخدمة مباشرة في خرائط جوجل، وقد تم هذا الدمج بالفعل رسمياً في مارس من سنة 2017.

طريقة العمل

تعتبر طريقة عمل مصمم خرائط جوجل، طريقة سهلة، حيث يقوم المستخدمون بإضافة الأماكن التي يعرفونها كالمحلات التجارية والمقاهي ... وغيرها من الأماكن، وأيضاً يستطيع المستخدمون رسم الطرق والسكك الحديدية والأنهار المائية، أو تعديل أسماء الأماكن والطرق التي توجد سابقاً، كل هذا يتم بالاعتماد على صور الساتيلايت. هذه الإضافات والتعديلات لا تدخل مباشرة لخرائط غوغل، بل تستوجب أن يتم الموافقة عليها أولاً من طرف الإداريين في مصمم خرائط غوغل، حيث كانت غوغل تمنح وصف إداري للمستخدمون الذين يبرهنون عن جدارتهم ويقومون بتعديلات وإضافات ذات قيمة عالية.

الدول

إلى غاية سنة 2016، كانت خدمة مصمم خرائط جوجل تتوفر في الدول التالية: المغرب، السعودية، الكويت، مصر، العراق، بنغلاديش، روسيا البيضاء، البوسنة والهرسك، البرازيل، كمبوديا، كوستاريكا، كرواتيا، التشيك، جمهورية الكونغو الديمقراطية، الدنمارك، السلفادور، إستونيا، فرنسا، ألمانيا، إيطاليا، جورجيا، هنغاريا، الهند، إيران، كازاخستان، مقدونيا، ماليزيا، المكسيك، مولدوفا، نيبال، هولاندا، نيوزيلاندا، النيجر، باكستان، بنما، بيرو، الفلبين، بولندا، بورتوريكو، رومانيا، روسيا، صربيا، سلوفاكيا، سريلانكا، السويد، تايوان، أوكرانيا، فنزويلا، فيثنام، بريطانيا، الولايات المتحدة الأمريكية.

انظر أيضًا

 خريطة الشارع المفتوحة
 ويكيمابيا

مراجع

برمجيات جوجل الموقوفة
استحداثات 2008
برمجيات 2008
تعهيد جماعي
خدمات جوجل
خدمات خرائط الويب
خرائط جوجل
مواصفات إنترنت انحلت في 2017
مواقع ويب أسست في 2008

مصمم خرائط جوجل


An Tillandsia compressa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlo Luigi Giuseppe Bertero, Schult. ngan Julius Hermann Schultes. An Tillandsia compressa in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia compressa


Reuf Sipović ist ein aus Bosnien stammender, in Deutschland lebender  Gitarrist.

Leben
Mit 17 Jahren emigrierte er wegen des Bosnienkrieges aus seiner Heimat nach Deutschland, wo er seine Gitarrentechniken in verschiedenen Stilrichtungen perfektionierte und bei  Studioproduktionen und Live-Auftritten als Gitarrist mitwirkte. In den folgenden Jahren komponierte er zahlreiche Stücke, gründete 2005 das Label Lava Sound Productions und veröffentlichte 2006 seine erste LP "River Lim". 2009 entstand das Album "Survival". Bei der Produktion spielte Reuf Sipović alle Instrumente und ist für Komposition, Arrangement und Produktion verantwortlich.

Sein Aufenthalt in Berlin und sein musikalischer Ausdruck bei dem Album "Survival" ermöglichte ihm, Musiker in Deutschland zu treffen, unter anderen Hans Hartmann (Bass, Chapman-Stick), Adam Weisman (Percussion) und Ulrich Maiß (Cello).

Weblinks
 Kurzbiografie auf reuf.info

Gitarrist
Musiker (Deutschland)
Bosnier
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Reuf Sipović


An Fimbristylis hawaiiensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilhelm William B. Hillebrand. An Fimbristylis hawaiiensis in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Hawaiian Is.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Fimbristylis

Fimbristylis hawaiiensis


A Penning trap is a device for the storage of charged particles using a homogeneous magnetic field and a quadrupole electric field. It is mostly found in the physical sciences and related fields of study as a tool for precision measurements of properties of ions and stable subatomic particles, like for example mass, fission yields and isomeric yield ratios. One initial object of study were the so-called geonium atoms, which represent a way to measure the electron magnetic moment by storing a single electron. These traps have been used in the physical realization of quantum computation and quantum information processing by trapping qubits. Penning traps are in use in many laboratories worldwide, including CERN, to store and investigate anti-particles such as antiprotons. The main advantages of Penning traps are the potentially long storage times and the existence of a multitude of techniques to manipulate and non-destructively detect the stored particles. This makes Penning traps versatile tools for the investigation of stored particles, but also for their selection, preparation or mere storage.

History
The Penning trap was named after F. M. Penning (1894–1953) by Hans Georg Dehmelt (1922–2017) who built the first trap. Dehmelt got inspiration from the vacuum gauge built by F. M. Penning where a current through a discharge tube in a magnetic field is proportional to the pressure. Citing from H. Dehmelt's autobiography: "I began to focus on the magnetron/Penning discharge geometry, which, in the Penning ion gauge, had caught my interest already at Göttingen and at Duke. In their 1955 cyclotron resonance work on photoelectrons in vacuum Franken and Liebes had reported undesirable frequency shifts caused by accidental electron trapping. Their analysis made me realize that in a pure electric quadrupole field the shift would not depend on the location of the electron in the trap. This is an important advantage over many other traps that I decided to exploit. A magnetron trap of this type had been briefly discussed in J.R. Pierce's 1949 book, and I developed a simple description of the axial, magnetron, and cyclotron motions of an electron in it. With the help of the expert glassblower of the Department, Jake Jonson, I built my first high vacuum magnetron trap in 1959 and was soon able to trap electrons for about 10 sec and to detect axial, magnetron and cyclotron resonances." – H. Dehmelt

H. Dehmelt shared the Nobel Prize in Physics in 1989 for the development of the ion trap technique.

Operation
Penning traps use a strong homogeneous axial magnetic field to confine particles radially and a quadrupole electric field to confine the particles axially. The static electric potential can be generated using a set of three electrodes: a ring and two endcaps. In an ideal Penning trap the ring and endcaps are hyperboloids of revolution. For trapping of positive (negative) ions, the endcap electrodes are kept at a positive (negative) potential relative to the ring. This potential produces a saddle point in the centre of the trap, which traps ions along the axial direction. The electric field causes ions to oscillate (harmonically in the case of an ideal Penning trap) along the trap axis. The magnetic field in combination with the electric field causes charged particles to move in the radial plane with a motion which traces out an epitrochoid.

The orbital motion of ions in the radial plane is composed of two modes at frequencies which are called the magnetron and the modified cyclotron  frequencies. These motions are similar to the deferent and epicycle, respectively, of the Ptolemaic model of the solar system.

The sum of these two frequencies is the cyclotron frequency, which depends only on the ratio of electric charge to mass and on the strength of the magnetic field. This frequency can be measured very accurately and can be used to measure the masses of charged particles. Many of the highest-precision mass measurements (masses of the electron, proton, 2H, 20Ne and 28Si) come from Penning traps.

Buffer gas cooling, resistive cooling, and laser cooling are techniques to remove energy from ions in a Penning trap. Buffer gas cooling relies on collisions between the ions and neutral gas molecules that bring the ion energy closer to the energy of the gas molecules. In resistive cooling, moving image charges in the electrodes are made to do work through an external resistor, effectively removing energy from the ions. Laser cooling can be used to remove energy from some kinds of ions in Penning traps.  This technique requires ions with an appropriate electronic structure. Radiative cooling is the process by which the ions lose energy by creating electromagnetic waves by virtue of their acceleration in the magnetic field. This process dominates the cooling of electrons in Penning traps, but is very small and usually negligible for heavier particles.

Using the Penning trap can have advantages over the radio frequency trap (Paul trap). Firstly, in the Penning trap only static fields are applied and therefore there is no micro-motion and resultant heating of the ions due to the dynamic fields, even for extended 2- and 3-dimensional ion Coulomb crystals. Also, the Penning trap can be made larger whilst maintaining strong trapping. The trapped ion can then be held further away from the electrode surfaces. Interaction with patch potentials on the electrode surfaces can be responsible for heating and decoherence effects and these effects scale as a high power of the inverse distance between the ion and the electrode.

Fourier-transform mass spectrometry

Fourier-transform ion cyclotron resonance mass spectrometry (also known as Fourier-transform mass spectrometry) is a type of  mass spectrometry used for determining the mass-to-charge ratio (m/z) of ions based on the cyclotron frequency of the ions in a fixed magnetic field. The ions are trapped in a Penning trap where they are excited to a larger cyclotron radius by an oscillating electric field perpendicular to the magnetic field. The excitation also results in the ions moving in phase (in a packet). The signal is detected as an image current on a pair of plates which the packet of ions passes close to as they cyclotron. The resulting signal is called a free induction decay (fid), transient or interferogram that consists of a superposition of sine waves. The useful signal is extracted from this data by performing a Fourier transform to give a mass spectrum.

Single ions can be investigated in a Penning trap held at a temperature of 4 K. For this the ring electrode is segmented and opposite electrodes are connected to a superconducting coil and the source and the gate of a field-effect transistor. The coil and the parasitic capacitances of the circuit form a LC circuit with a Q of about 50 000. The LC circuit is excited by an external electric pulse. The segmented electrodes couple the motion of the single electron to the LC circuit. Thus the energy in the LC circuit in resonance with the ion slowly oscillates between the many electrons (10000) in the gate of the field effect transistor and the single electron. This can be detected in the signal at the drain of the field effect transistor.

Geonium atom
A geonium atom is a pseudo-atomic system that consists of a single electron or ion stored in a Penning trap which is 'bound' to the remaining Earth, hence the term 'geonium'. The name was coined by H.G. Dehmelt.

In the typical case, the trapped system consists of only one particle or ion. Such a quantum system is determined by quantum states of one particle, like in the hydrogen atom. Hydrogen consists of two particles, the nucleus and electron, but the electron motion relative to the nucleus is equivalent to one particle in an external field, see center-of-mass frame.

The properties of geonium are different from a typical atom. The charge undergoes cyclotron motion around the trap axis and oscillates along the axis. An inhomogeneous magnetic "bottle field" is applied to measure the quantum properties by the "continuous Stern-Gerlach" technique. Energy levels and g-factor of the particle can be measured with high precision. Van Dyck, et al.. explored the magnetic splitting of geonium spectra in 1978 and in 1987 published high-precision measurements of electron and positron g-factors, which constrained the electron radius.

Single particle
In November 2017, an international team of scientists isolated a single proton in a Penning trap in order to measure its magnetic moment to the highest precision to date. It was found to be .  The CODATA 2018 value matches this.

In science fiction
Due to their ability to trap charged particles purely with electromagnetic forces, Penning traps are used in science fiction as a method to store large quantities of antimatter. Doing so in reality would require a vacuum of significantly higher quality than currently achievable.

References

External links
 Nobel Prize in Physics 1989
 The High-precision Penning Trap Mass Spectrometer SMILETRAP in Stockholm, Sweden
 High-precision mass determination of unstable nuclei with a Penning trap mass spectrometer at ISOLDE/CERN, Switzerland
 High-precision mass measurements of rare isotopes using the LEBIT and SIPT Penning traps at the National Superconducting Cyclotron Laboratory, USA
 High-precision mass measurements of short-lived isotopes using the TITAN Penning trap at TRIUMF in Vancouver, Canada

Measuring instruments
Atomic physics
Mass spectrometry
Particle traps

Penning trap


إيمان العاصي (28 أغسطس 1985 -)، ممثلة مصرية.

عن حياتها

ممثلة مصرية، ولدت في مدينة القاهرة، درست إدارة الأعمال

مشوارها الفني

ممثلة مصرية، ولدت في مدينة القاهرة، درست إدارة الأعمال، بداية عملها بالفن جاءت بالصدفة عندما ذهبت لأخذ مجموعة صور لها وحين انتهي المصور من تصويرها، طلب منها أن ينشـر إحدى الصور في أحد المجلات النسائية ووافقت ونشرت الصورة في المجلة شاهدها المخرج «خالد بهجت» علي غلاف المجلة ورشحها لقيام بدور ابنه الفنانة رغدة في مسلسل (امس لا يموت) عام 2003 وجاء الترشيح بسبب التشابه بينهما، إلى أن جاء ترشيحها مرة أخرى في عام 2005 من جانب المخرج هيثم حقي لمسلسل أحلام في البوابة مع الفنانة سميرة أحمد، إلى أن جاءت الفرصة الحقيقة لها عندما رشحتها المخرجة «رباب حسين» لمسلسل «حضرة المتهم أبي» أمام الفنان «نور الشريف» وعلي الرغم من انشغال «إيمان» في هذه المرحلة إلا أن إصرار المخرجة «رباب حسين» عليها فإنتظرتها حين تنهي جميع أعمالها لاقتناع المخرجة بها، وشاركت أيضا في عدد من الأعمال الدرامية منها «رجل وإمرأتان» مع الفنان فاروق الفيشاوى والفنانة دلال عبد العزيز، و «دعوة فرح» مع الفنانة سميرة احمد والفنان عزت العلايلي، «حق مشروع» مع الفنانة عبلة كامل والفنان حسين فهمى... إلى ان جاء ترشيحها للقيام باول بطوله لها في مسلسل «حب لا يموت» مع الفنان محمد رياض والفنان احمد راتب ومن بعدها شاركت في بطولة عدد من الأعمال الدرامية منها (السبع بنات – قانون عمر – لمس اكتاف _ مملكة ابليس «الحساب يجمع» مع الفنانة يسرا... لقبها الجمهور بـ «أميرة الدراما»  كما شاركت في بطولة عدد من الأعمال السينمائية منها (مسجون ترانزيت – مقلب حرامية – حماتي بتحبني – الخلبوص – باباراتزى.. وشاركت أيضا في بطولة المسلسلات الاذاعية (قلقاسة في وكالة ناسا، لا سحر ولا شعوذا)

حياتها الأسرية
في بداية عام 2010 تزوجت «إيمان العاصي» من رجل الأعمال «نبيل سمير زانوسي» ونفصلت عنه الانفصال في نفس العام ا أنجبت منه ابنتها الوحيدة «ريتاج»

أعمالها

الأفلام

 2008: مسجون ترانزيت
 2009: مقلب حرامية
 2014: حماتي بتحبني
 2015: باباراتزي
 2015: نوم التلات
 2015: الخلبوص
 2017: هروب اضطراري
 2018: مولانا
 2018: حرب كرموز
 2022: فارس

المسلسلات

 2003: أمس لا يموت
 2005: أحلام في البوابة
 2006: رجل وامرأتان
 2006: قضية نسب
 2006: دعوة فرح
 2006: حضرة المتهم أبي
 2007: حق مشروع
 2009: الأدهم
 2012: الهروب
 2012: 9 جامعة الدول
 2013: الركين
 2014: شارع عبد العزيز (ج2)
 2014: دكتور أمراض نسا
 2014: الإكسلانس
 2015: حب لا يموت
 2016: السبع بنات
 2017: الدخول في الممنوع
 2017: الحساب يجمع
 2018: قانون عمر
 2018: أبو عمر المصري
 2019: نصيبي و قسمتك 3 (حكاية كله بالحب)
 2019: لمس أكتاف
 2020: مملكة إبليس
 2020: بخط الإيد
 2021: الدايرة
 2021: إلا أنا 2 (حكاية طعم الدنيا)
 2022: الاختيار 3
 2023: جعفر العمدة

المسلسلات الإذاعية

 2009: قلقاسة في وكالة ناسا
 2017: لا سحر ولا شعوذة

برامج

 2008: طرطأ وفنجل
 2011: ماكنش يومك
 2012: ديسك النجوم
 2013: رامز عنخ آمون
 2014: لعبة الأجزخانة
 2014: قلبك أبيض
 2014: فؤش في المعسكر
 2014: أحلى مسا
 2015: الليلة دي
 2015: هبوط اضطراري
 2016: هاني في الأدغال
 2019: رسايل
 2023: رامز نيفر إند

مراجع

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مصريات في القرن 21
ممثلات من القاهرة
مواليد 1985
مواليد في القاهرة

إيمان العاصي


Marcelo Trivisonno (født 8. juni 1966) er en tidligere argentinsk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Urawa Reds.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Argentina

Marcelo Trivisonno


Magdolna "Magda" Miklós-Ilyés (ortografiat și Magdalena Miklós-Ilyés, uneori Magda Micloș Ilieș sau Magdalena Mikloș, n. 4 iulie 1948, Odorheiu Secuiesc) este o fostă handbalistă română de etnie maghiară, care a jucat pentru echipa națională a României pe postul de intermediar stânga.

Biografie
Magdolna Miklós și-a început activitatea sportivă la Clubul Sportiv Voința Odorhei, mai întâi la secția de atletism, unde s-a antrenat pentru probele de 200 și 400 de metri. Începând din 1963, ea s-a transferat la secția de handbal, unde și-a petrecut perioada de juniorat sub îndrumarea antrenorului Tamás Ignác.

Miklós a făcut parte din echipa României care a cucerit medalia de aur în Olanda, la Campionatul Mondial pentru Tineret din 1967. Deoarece la acest turneu nu au participat decât echipe din Europa, Federația Internațională de Handbal a decis să îl considere doar o ediție experimentală, nu una oficială.

Magdolna Miklós a fost componentă a selecționatei României care s-a clasat pe locul patru la Campionatul Mondial de Handbal Feminin din 1971, care s-a desfășurat în Olanda, precum și a echipei naționale care a câștigat medalia de argint la Campionatul Mondial de Handbal Feminin din 1973, desfășurat în Iugoslavia. De asemenea, a făcut parte și din selecționata României care s-a clasat pe locul patru la Campionatul Mondial de Handbal Feminin din 1975, desfășurat în URSS.

În urma unei ședințe de analiză cu toți antrenorii echipelor de handbal feminin, desfășurată în 1975, după Campionatul Mondial, s-a stabilit prin vot deschis clasamentul pe posturi din lotul lărgit al selecționatei României. Clasamentul intermediarilor stânga a fost următorul: Magdolna Miklós (47 de voturi), Irene Oancea (24 de voturi), Victoria Amarandei (19 voturi), Georgeta Lăcustă (14 voturi), Maria Serediuc (5 voturi). În 1976, cele 22 de jucătoare alese prin vot au fost urmărite în meciuri de pregătire și din campionatul intern, iar lotul a fost restrâns apoi la 16 jucătoare cu care s-a atacat etapa finală de omogenizare și pregătire.

Astfel, în final, Magdolna Miklós a fost selectată să facă parte din naționala de 14 handbaliste a României care a obținut locul patru la Jocurile Olimpice de vară din 1976, desfășurate la Montreal. Ea a jucat în toate cele cinci meciuri și a înscris 14 goluri.

Magdolna Miklós a fost chemată pentru prima dată în 1966 la echipa națională a României, pentru care a evoluat în total în 198 de partide, în care a înscris 396 goluri.

La nivel de club, Miklós și-a petrecut întreaga carieră la Voința Odorhei, deși a avut oferte de la echipe din București și Timișoara. În 1975 a câștigat cu Voința medalia de bronz în campionatul intern, denumit la acea vreme Divizia A.

Viața personală
În 1979 Magdolna Miklós s-a retras din activitate, a absolvit Facultatea de Educație Fizică și a lucrat ca profesor de sport și antrenor până la vârsta de pensionare. Este căsătorită cu Ferenc Ilyés și are doi copii, handbaliști internaționali și ei. Ambii sunt stabiliți în Ungaria. Fata, Annamária Ilyés, acum retrasă din activitate, a jucat pentru echipele naționale ale României și Ungariei. Băiatul, Ferenc Ilyés, care poartă numele tatălui, este component al echipei masculine a Ungariei.

Fosta handbalistă locuiește în continuare la Odorheiu Secuiesc, merge la meciurile echipei de băieți din localitate și antrenează o echipă de senioare alcătuită din handbaliste cu vârste cuprinse între 45 și 67 de ani.

Palmares
Club
 Divizia A:
  Medalie de bronz: 1975

Echipa națională
 Campionatul Mondial:
  Medalie de argint: 1973

 Campionatul Mondial pentru Tineret:
  Medalie de aur: 1967

 Trofeul Carpați:
  Câștigătoare: 1973, 1974, 1975

Distincții
În 1970, Magdolnei Miklós i s-a conferit titlul de "Maestru al Sportului", iar în 1998 titlul de "Maestru Emerit al Sportului" pentru medalia de argint obținută la Campionatul Mondial din 1973.

În 1976, Magdolna Miklós a primit prin Decretul nr. 250 din 18 august 1976 distincția "Meritul Sportiv Clasa I".

În octombrie 2010, cu ocazia competiției "Trofeul Carpați", Federația Română de Handbal a programat o ceremonie dedicată fostelor componente ale echipei naționale care au atins minimum o sută de selecții. Cu această ocazie Magdolnei Miklós i s-au înmânat o plachetă și o diplomă de excelență care îi conferă titlul de membru de onoare al FRH.

În anul 2003, primarul din Odorhei, Jenő Szász, i-a înmânat lui Miklós un premiu pentru întreaga sa carieră sportivă.

Referințe

Legături externe
  Interviu cu Magdolna Miklós în Délmagyar.hu

Nașteri în 1948
Sportivi români în viață
Jucătoare de handbal din România
Handbaliști olimpici români
Handbaliști la Jocurile Olimpice de Vară 1976
Sportivi maghiari români
Oameni din Odorheiu Secuiesc
Decorați cu Ordinul Meritul Sportiv
Maeștri ai Sportului din România
Maeștri Emeriți ai Sportului din România

Magdolna Miklós


De Nygifte kan henvise til:

 De Nygifte (film fra 1913) – dansk stumfilm fra 1913 instrueret af Sofus Wolder
 De Nygifte (film fra 1915) – dansk stumfilm fra 1915 instrueret af Lau Lauritzen Sr. efter manuskript af Carl Waldemar
 De Nygifte (film fra 1920) – dansk stumfilm fra 1920 instrueret af Lau Lauritzen Sr. efter manuskript af Aage Brodersen

De Nygifte


Historien om en mor er en dansk kortfilm fra 2005 med instruktion og manuskript af Svend Ploug Johansen.

Handling

Medvirkende
 Maria Savery - Moderen
 Nis Bank-Mikkelsen - Døden
 Christian Munk - Busken
 Birgitte Raaberg - Natten
 Camilla Warming - Søen

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2005

Kortfilm fra Danmark

Historien om en mor


"Reason" is a science fiction short story by American writer Isaac Asimov, first published in the April 1941 issue of Astounding Science Fiction and collected in I, Robot (1950), The Complete Robot (1982), and Robot Visions (1990). It is part of Asimov's Robot series, and was the second of Asimov's positronic robot stories to see publication.

Plot summary
Powell and Donovan are assigned to a space station which supplies energy via microwave beams to the planets. The robots that control the energy beams are in turn co-ordinated by QT-1, known to Powell and Donovan as Cutie, an advanced model with highly developed reasoning ability.  Using these abilities, Cutie decides that space, stars and the planets beyond the station do not really exist, and that the humans that visit the station are unimportant, short-lived and expendable. QT-1 makes the lesser robots disciples of a new religion, which considers the power source of the ship to be "Master". QT-1 teaches them to bow down to the "Master" and intone, "There is no master but Master, and QT-1 is His prophet." Disregarding human commands as inferior, QT-1 asserts "I myself, exist, because I think". The sardonic response of the humans is, "Oh, Jupiter, a robot Descartes!"

The humans initially attempt to reason with QT-1, until they realize that they cannot convince it otherwise. Their attempts to remove Cutie physically also fail, as the other robots have become disciples and refuse to obey human orders. The situation seems desperate, as a solar storm is expected, potentially deflecting the energy beam, incinerating populated areas. When the storm hits, Powell and Donovan are amazed to find that the beam operates perfectly.

Cutie, however, does not believe that they did anything other than maintain meter readings at optimum, according to the commands of The Master. As far as Cutie and the rest of the robots are concerned, solar storms and planets are non-existent. The two thus come to the realization that, although the robots themselves were not consciously aware of doing so, they had been following the first and second laws all along. Cutie knew, on some level, that it would be better suited to operate the controls than Powell or Donavan, so, lest it endanger humans and break the first law by obeying their orders, it subconsciously orchestrated a scenario where it would be in control of the beam.

Powell and Donovan realize that there is no need to do anything for the rest of their tour of duty. Cutie's religion cannot be eliminated, but since the robot performs its job just as well, it is moot, even if Cutie continues to perform his duties for a perceived deity, rather than for the benefit of the humans. The humans begin to consider how they might spread the notion to other groups of robots which need to work as teams.

Notes
Asimov wrote "Reason" in October and November 1940. John W. Campbell purchased it on 22 November—his third from Asimov, and the first he did not ask for a revision of—and published it in the April 1941 issue of Astounding Science Fiction.

Adaptations
The story was broadcast as episode two of a five-part 15 Minute Drama radio adaptation of I, Robot on BBC Radio 4 in February 2017.

In 1967, this short story was adapted into an episode of British television series Out of the Unknown entitled "The Prophet". Although audio extracts, tele-snaps and production stills exist, the episode itself was wiped and is now considered lost. The robot costumes that were used in this particular episode of the anthology series were later re-used for an episode of Thirty-Minute Theatre called The Metal Martyr (which also doesn't exist beyond photographs and audio extracts) and the Doctor Who serial The Mind Robber. The costumes were re-painted from black to grey and yellow, as they were to be shot against a completely white backdrop for the serial in question.

References

External links

1941 short stories
Robot series short stories by Isaac Asimov
Religion in science fiction
Works originally published in Analog Science Fiction and Fact

Reason (short story)


Erenyaka, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin tarihçesi hakkında belgeye dayalı bilgi bulunmamaktadır.

Coğrafya
Antalya iline 138 km, Akseki ilçesine 25 km uzaklıktadır.

Nüfus

Akseki'nin mahalleleri

Erenyaka, Akseki


An Apocopis anomala in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norman Loftus Bor. An Apocopis anomala in nahilalakip ha genus nga Apocopis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apocopis

Apocopis anomala


Christophe Trembleau, né le , est un joueur de pétanque français.

Biographie

Il est droitier et se positionne en tireur.

Clubs
 ?-1997 : Châteauneuf-sur-Loire (Loiret)
 1998- : Sully-sur-Loire (Loiret)

Palmarès

Jeunes

Championnats de France
 Champion de France
 Triplette Cadets 1993 (avec Robin Delauge et Emmanuel Planchenault) : Châteauneuf-sur-Loire / Malesherbes

Séniors

Championnats de France
 Champion de France
 Doublette 2000 (avec Laurent Petit) : Sully-sur-Loire
 Tête à tête 2007 : Sully-sur-Loire
 Doublette mixte 2019 (avec Emilie Dubouchaud) : Sully-sur-Loire
 Finaliste
 Tête à tête 2010 : Sully-sur-Loire
 Triplette 2016 (avec Sébastien Mirailles et Julien Bua) : Sully-sur-Loire

Championnats de France des Clubs (CNC1)
 Champion de France
 2011 : Sully-sur-Loire
 2013 : Sully-sur-Loire
 2017 : Sully-sur-Loire

Millau

Mondial à pétanque de Millau (2003-2015)
 Finaliste
 Tête à tête 2004

Références

Liens externes

Joueur français de pétanque
Champion de France de pétanque
Naissance en avril 1980
Lieu de naissance inconnu
Article à illustrer Pétanque

Christophe Trembleau


Pearl Jam, Seattle, Washington kökenli bir rock müzik grubudur. Grubun kuruluşundan bu yana var olan üyeleri Eddie Vedder (vokal), Mike McCready (lead gitar) Stone Gossard (ritim gitar) ve Jeff Ament'tır (bas). Beşinci üye olan davulcu Matt Cameron, 1998'den beri gruptadır ve aynı zamanda Soundgarden ile çalmaktadır.

Gossard ve Ament'ın önceki grubu Mother Love Bone dağıldıktan sonra kurulan Pearl Jam, 1991'de ilk albümü Ten ile ana akım piyasaya girdi ve 1990'ların başlarında grunge hareketinin en önemli gruplarından biri oldu. Kariyerlerinin ilerleyen dönemlerinde grup üyeleri video klip çekmeme, röportaj vermeme, Ticketmaster boykotu gibi eylemlerle müzik endüstrisinin geleneksel yapısına karşı çıktılar. 2006 yılında Rolling Stone dergisi, grubun "son on yılının çoğunu kendi şöhretini yok etmekle geçirdiğini" yazdı.

Grup, ABD'de yaklaşık 32 milyon ve dünya çapında yaklaşık 60 milyon albüm sattı. 1990'ların başlarında alternatif rock yapan grupların çoğundan daha yüksek satış rakamlarına ulaştı ve 90'lı yıllarda en çok konuşulan gruplardan birisi oldu.

Tarihçe

1980'lerin ortalarında Seattle'da, gitarist Stone Gossard ve basçı Jeff Ament "Green River" adlı bir rock grubu kurdu. Grup, ilk olarak bir EP ve "Rehab Doll" adlı bir albüm hazırladı. 1988 yılının sonunda Green River dağıldı. Daha sonra Gossard ve Ament, ikiliye katılan baterist Jeff Turner ve daha önce Seattlelı bir grup olan Malfunkshun'ın solisti olan Andrew Wood'la birlikte "Mother Love Bone" adlı grubu kurdu. Kurulan bu yeni grubun Green River'dan tamamen farklı, blues ve glam rock ağırlıklı bir sound'u vardı.

Grubun başarısı PolyGram'ın bir yan kuruluşu olan Stardog tarafından hemen fark edildi. Böylece grup, 1989'da çıkaracakları "Shine" adlı EP'leri için Stardog'la anlaşma imzaladı. Shine'ı, bir yıl sonra çıkacak "Apple" adlı albüm izledi. Ne yazık ki Wood, eroin bağımlılığını yenemedi ve "Apple" albümünün çıktığı 1990 yılının Mart ayında aşırı dozdan öldü.

Wood'un ölümüyle Mother Love Bone dağıldı. Gossard, bireysel çalışmalara yöneldi. İçinde, üç enstrümantal kaydın bulunduğu Stone Gossard Demos 91 adını verdiği bir hard rock albüm çıkardı.

Grup, 27 Ağustos 1991 yılında, Epic Records tarafından çıkarılan ilk stüdyo albümleri olan Ten'i piyasaya sürdü. Ten'in asıl patlaması ise aradan bir yıl geçtikten sonra piyasaya sürülen Jeremy single'ı ve klibi ile oldu ve 1992'nin sonlarına doğru albüm Billboard'da 2. sıraya kadar yükseldi.

Grup isim arama aşamasındayken Ament, grup adında "pearl" (inci) sözcüğünün geçmesini önermişti. Arından bir Neil Young konserine giden grup, Young'ın şarkılarını doğaçlama bir şekilde 15-20 dakikaya kadar uzattığını (jam) görünce "Pearl Jam" adında karar kıldı.

Albümleri
 Ten (1991)
 Oceans (1992)
 Vs. (1993)
 Vitalogy (1994)
 No Code (1996)
 Yield (1998)
 Binaural (2000)
 Riot Act (2002)
 Pearl Jam (2006)
 Backspacer (2009)
 Lightning Bolt (2013)
 Rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)
 Live on Two Legs
 Lost Dogs
 Jeremy Maxi CD Single
 Gigaton (2020)

Kaynakça

Grunge grupları
Amerikalı rock müzik grupları
Grammy Ödülü sahipleri
Seattle'da kültür

Pearl Jam


En nobel Fødselsdagsgave er en dansk stumfilm fra 1916, der er instrueret af Lau Lauritzen Sr. efter manuskript af Johs. Baack.

Handling

Eksterne henvisninger

Film instrueret af Lau Lauritzen Sr.
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1916

En nobel Fødselsdagsgave


Min Datter er en dansk kortfilm fra 2013 instrueret af Rikke Thygesen og efter manuskript af Pernille Christensen.

Handling
En mand tvinges til at foretage et skæbnesvangert valg i forsøget på at redde sin datter fra en dødelig sygdom.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

Min Datter


Suhodanj je kopovsko jezero u BiH. Nalazi se na đurđevičkom ugljenskom bazenu.

Zemljopisni položaj
Nalazi se na južnom rubu T6 odlagališta krovine površinskog kopa Potočara, pored mjesta Panjika i Brnjice Donje. Smješteno je na području odlagališta krovine starog i zatvorenog površinskog kopa Suhodanja.

Povijest
Nastalo je 1985. godine. Nije nastalo tako što je na mjestu jezera bilo iskopavanje, nego pregrađivanjem postojećeg slijeva malog vodotoka. Krovinski materijal odvažan s površinskog kopa Suhodanja, uglavnom od lapora, dovažan je na prirodnu podlogu slijeva Dubokog potoka. Dok se eksploatiralo ugljen, ovdje je odlagan sav taj materijal. Kako se formirao nasip T6 odlagališta krovine sada aktivnog Površinskog kopa Potočari, pregradilo se potok, što je stvorilo umjetnu vodenu akumulaciju. Voda se zadržava u jezeru jer ga napajaju okolni potoci.

Hidrološke osobine
Najviše ga opskrbljuje potok Brnjica. Brana koja je oblikovala jezero je od vapnenačkih lapora te je dosta porozna, zbog čega voda prodire kroz nasip te otječe ka rijeci Gostelji. Jezero je dugo približno 333 metra, a srednje je širine 255 metara. Najviša točka jezera je na 293 metra nadmorske visine, a najdonja na 275 metara nadmorske visine. Vodostaj varira u jedan metar. Površine je 2,5 hektara.

Geološke osobine
Geološku podlogu su vapnenački lapori, a pedološku podlogu tvori subakvalno tlo vrste sapropel. Obalna tla su izmijenjeni fluvisoli. Brana je od vapnenačkih lapora.

Flora i fauna

Izvori

Umjetna jezera u Bosni i Hercegovini

Suhodanj (jezero)


El Aeropuerto de Enontekiö ()  es un aeropuerto civil, situado en el municipio de Enontekiö, Finlandia, a 9 kilómetros del centro de Hetta.
Este aeropuerto es destino de aerolíneas chárter, cuya actividad reporta al aeropuerto el 95% de sus pasajeros. También existen otros vuelos regulares a Enontekiö durante la primavera. Flybe Nordic realiza vuelos desde Enontekiö al Aeropuerto de Helsinki-Vantaa entre marzo y mayo empleando aeronaves ATR72-500.

Destinos

Estadísticas del aeropuerto

Referencias

Enlaces externos
 Finavia – Aeropuerto de Enontekiö
 AIP Finlandia – Aeropuerto de Enontekiö

Enontekiö

Aeropuerto de Enontekiö


مديرية مشرعة وحدنان إحدى مديريات محافظة تعز. بلغ عدد سكانها 24544 نسمة عام 2004.

تقع جنوب مدينة تعز على بعد حوالي (22 كيلومتراً) تقريباً، تحيط بها من الشمال مديريةالمظفر ومن الشرق مديرية صبر الموادم، ومن الجنوب مديرية المسراخ، ومن الغرب منطقتي ادود وبرداد التابعتين لمديرية صبر الموادم وكذا عزلة طالوق التابعة لمديرية المسراخ وتبلغ مساحتها 14.8 كم2، أما عدد السكان: 24.708 نسمة.
الصناحف.يوجد فيها أفضل أنواع القات وهي أول منطقة بدأت بزراعة القات في اليمن قبل800سنة.

معلومات عامة

 المساحة: 5.7 ميل مربع (14.8 كم²)
 التعداد السكاني: 24,708 نسمه

مديرية مشرعة وحدنان هي أحد المديريات التابعة لجبل صبر وتنقسم إلى عزلتين الأولى مشرعة والثانية حدنان. تشمل مديرية مشرعة العديد من القرى مثل الصناحف والمسالية ونجد مشرعة القُبَلَة وحطاب ونبيح والمجيرين وادي الوجيه. أما مديريه حدنان فتشمل العديد من القرى مثل الميهال وحدنان وذي عنقب والمحرس عدن ديمة والكشار ونمة والحجف وقرية الرحبة وحدابة.قرية الجدلين وتقع ما بين حدنان وحدابة

تتميز مديرية مشرعة وحدنان بموقعها الجغرافي في أعلى جبل صبر مطله على الجزء الجنوبي الغربي لمدينة تعز يحدها شرقاً مديرية صبر الموادم وغرباً مديريه صبر المسراخ.
.حيث تنقسم مديريه مشرعه وحدنان إلى عزلتين وكل عزله لها مجموعه من القرى
حيث ان مشرعه يوجد بها قرى كثيره منها الصناحف والنجد والوادي وميهال والمساليه والصرحات اما حدنان فهي تتمتع بعد كبير من القرى منها
قريه المناره والرجحة وميهال حدنان وذي عنقب ووادي المشارقة وقريه العباسيين (وادي المدار)والمحرس ونمه
وتتمتع مديريه مشرعه وحدنان بتنوع المحاصيل الزراعية
كما تتمتع بجمال الطبيعة الخلابة

التقسيم الإداري

تتكون إدارياً من (عزلتين فقط هما (مشرعة) و(حدنان) وفيهما 18 قرية و53 محلة. وتعتبر عزلة حدنان أكثر سكاناً (12.441) نسمة، وأكبر مساحة (8 كم2) حسب تعداد 2004م، ففيها عشر قرى و25 محلة، بينما عزلة مشرعة (8 قرى و28 محلة)، ويقع مركز المديرية في صِـيْـنة مشرعة وحدنان.
وتعتبر مديرية مشرعة وحدنان هي اصغر مديرية في محافظة تعز

المزارات الأثرية

تتميز المديرية بموقعها على الجزء الشمالي من جبل صبر والمطل على مدينة تعز، ولذلك تعتبر المديرية متنفساً للعديد من سكان تعز والزائرين للمحافظة. كما أن بعض أجزاء المديرية مهيأ لإقامة العديد من المنشآت السياحية المتميزة.. ومن أهم المزارات ما يُعرف بمزار (الطيب والرميمة)وتوجد فيها عدة قري جميلة جدا 'تتميز بمناظرها الخلابة.
ومن أجمل المناظر الخلابة في مديريه مشرعه وحدنان تبه مسعود وقريه المحرس والقبلة وقريه المسنح وقريه وادي المشارقة والمجدرة جبل الجراديه

الأنشطة الاقتصادية

يعتمد معظم السكان على عائدات الإنتاج الزراعي وخاصة زراعة القات وتسويقه.. كما أن بعض السكان يعتمدون على عائدات بعض الأنشطة الاقتصادية الصغيرة الأخرى كالتجارة والنقل والمواصلات، بالإضافة إلى أن هناك نسبة من السكان ملتحقون ببعض الوظائف في القطاعين العام والخاص. تعتبر الحالة الاقتصادية لسكان المديرية متوسطة.

المقومات الاقتصادية للمديرية

أولا - الإنتاج الزراعي:
 الحبوب: من أهم المحاصيل التي يتم إنتاجها في المديرية ومنها الذرة بأنواعها، والشعير.
 الخضروات والفواكه: منعدمة نظراً لصغر المساحة الزراعية.
 البقوليات: يزرع الفول بكميات متوسطة في عدد من عزل المديرية، وتكثر زراعته في عزلة مرعيت.
 القات: يحتل جزءاً كبيراً من المساحات الصالحة للزراعة، وتشكل عائداته مصدراً مهماً لجزء هام من سكان المديرية.

ثانياً - الرعي وتربية الحيوانات: نشاطه محدود من حيث النوع والكم، نظراً لوعورة السطح وشحة الغطاء النباتي وعدم توفر المراعي اللازمة لممارسته.

مصادر

محافظة تعز
مديريات اليمن
مشرعة وحدنان

مديرية مشرعة وحدنان


Salix eriocarpa es una especie de sauce perteneciente a la familia de las salicáceas, Es nativa de Asia.

Descripción
Son arbustos o árboles que alcanzan un tamaño de 20 m de altura, el tronco hasta 60 cm de diámetro, la corteza de color negro gris. Las ramillas gris amarillentas o pardo amarillentas, glabras, con vellosidades cuando son jóvenes. Las yemas oblongas, lisas o ligeramente pilosas. Las hojas oblanceoladas u oblongo-lanceoladas, de color verde. El amento masculino de 2-4 cm y el femenino de 1.5-2 cm longitud.

Distribución y hábitat
Se encuentra a lo largo de los ríos, desde el nivel del mar hasta los 600 metros, en Heilongjiang, Jilin, Liaoning en China y en Japón, Corea y Rusia.

Usos
Son plantadas para proteger taludes, para la reforestación, y para la obtención de madera.

Taxonomía
Salix eriocarpa fue descrita por Franch. & Sav. y publicado en Catalogue of North American Plants North of Mexico (ed. 3) 89, en el año 1910.
Etimología
Salix: nombre genérico latino para el sauce, sus ramas y madera.

eriocarpa: epíteto latino que significa "con frutas lanudas".
Sinoinimia
Salix dolichostyla Seemen
Salix mixta Korsh.

Referencias

Enlaces externos

eriocarpa
Maderas
Flora de Asia oriental
Plantas descritas en 1910
Plantas descritas por Franchet
Plantas descritas por Savatier

Salix eriocarpa


Ahrida Sinagogu, İstanbul'un Fatih ilçesi Balat mahallesi Kürkçü Çeşme Sokağı'nda yer alan sinagogdur.

15. yüzyılın başlarında yapılan ve adını, kurucularının İstanbul'a göçettikleri bugün Kuzey Makedonya'da yer alan Ohri kentinden alan sinagog, bugün de İstanbul'daki en geniş kapasiteli sinagogdur. Romanyotlar tarafından kurulan bu sinagog, Romanyotlar Sefaradların altında asimile olmalarıyla zamanla Sefarad sinagogu haline gelmiştir.

Tuğla ve yığma taştan inşa edilmiştir. Sinagogun tevası (dua kürsüsü) bir gemi pruvasını andırır. Yapının avlusunda bir midraş (okul) bulunmaktadır.

Sabetaycıların peygamberi Sabetay Sevi'nin İstanbul'da ibadet etmek için ziyaret ettiği tek sinagogdur.

Doksanüç Harbi esnasında Rus ordularına karşı savaşan Türk askerleri için dua tertip edilmiş, söz konusu törene ilişkin ayrıntılı haberler The Illustrated London News gazetesinde ve L'Illustration dergilerinde de yayımlanmıştır.

Ahrida Sinagogu Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 16 Eylül 1987 tarihli kararı ile koruma altına alınmıştır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'de Yahudilik
 İstanbul'daki sinagoglar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Türkiye Musevi Cemaati (Resmi Site) (Türkçe ve İngilizce)

Fatih'teki sinagoglar
Ortodoks sinagoglar
Romanyot sinagogları
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki sinagoglar
Haliç
15. yüzyılda tamamlanan sinagoglar
Balat, Fatih

Ahrida Sinagogu


Capital Punishment is the debut studio album by Puerto Rican rapper Big Pun, released by RCA Records, Loud Records and Fat Joe's Terror Squad Productions. Released on April 28, 1998, it is the only album released during his lifetime and was regarded as "super groundbreaking" upon release. The album peaked at number five on the Billboard 200 charts and number one on the Top R&B Albums chart for two weeks. It was nominated for Best Rap Album at the 1999 Grammy Awards, but lost to Jay-Z's Vol. 2... Hard Knock Life. It was also the first solo Latin hip hop record to go Platinum.

Reception

 Entertainment Weekly (7/17/98, p. 85) – "Everything about this Bronx-bred Puerto Rican rapper is generous, his 400-pound girth, his multiple rhyming within each line, and his talent for spewing out verses without stopping for breath." – Rating: B+
 Q (6/00, p. 123) – 4 stars out of 5 – "Displaying huge lyrical prowess and the requisite 'sensitive' side...[the album] established Pun as a serious rival to Biggie Smalls and something of a ladykiller to boot....funk and fun aplenty....Outrageously good."
 The Source (6/98, p. 159) – 4 Mics (out of 5) – "He'll rhyme every possible word in a line because he wants to be twice as nice....Capital Punishments all about execution."
 Rap Pages (9/98, p. 120) – 4 (out of 5) – "Big Pun is at his best with all barrels firing bullets lacing the air like embroidery on grandmama's quilt."

 Legacy
Rolling Stone included Capital Punishment in their list of The 200 Greatest Hip-Hop Albums of All Time at 128.

 Track listing

"Still Not A Player" is edited on all pressings. The original uncensored version can be found on the promo single.Sample credits'''
"Intro" samples an dialogue clip from the 1994 film Fresh.
"Beware" samples "Theme for the Losers" by Henry Mancini, "Shook Ones Part I" by Mobb Deep, and interpolates "Hot Potato" by Naughty by Nature.
"Super Lyrical" contains vocal samples from "One More Chance / Stay with Me (Remix)" by The Notorious B.I.G., "It's Logic" by Canibus, and dialogue clips from the 1985 film Rocky IV.
"Still Not a Player" samples "A Little Bit of Love" by Brenda Russell and interpolates "Brazilian Rhyme (Bejio Interlude)" by Earth, Wind & Fire.
"The Dream Shatterer" samples "Funk & Wagner" by Don "Sugarcane" Harris.
"Punish Me" contains a vocal sample from "Not Gonna Be Able to Do It" by Double XX Posse.
"You Ain't a Killer" samples "With a Child's Heart" by Michael Jackson.
"Caribbean Connection" samples "Ready or Not" by Johnny Osbourne, "Moshitup" by Just-Ice, and "It's All About the Benjamins" by Puff Daddy.
"Glamour Life" samples "The World Is a Ghetto" by George Benson.
"I'm Not a Player" samples "Darlin' Darlin' Baby" by The O'Jays, "Singers" by Eddie Murphy, "Darlin', Darlin', Baby (Sweet, Tender, Love)" by Steve Khan.
"Boomerang" samples "Le Bracelet" by Alain Goraguer.
"You Came Up" samples "Don't Ask Me" by Ramon Morris and interpolates "Hail Mary" by 2Pac.
"Tres Leches (Triboro Trilogy)" samples "Las Vegas Tango" by Gary Burton, "The Start of Your Ending (41st Side)" by Mobb Deep, "Method Man" by Wu-Tang Clan, "I Ain't No Joke" by Eric B. & Rakim, and "Guillotine (Swordz)" by Raekwon.
"Parental Discretion" samples "Hydra" by Grover Washington, Jr.

 Personnel
Credits for Capital Punishment'' adapted from the album liner notes.

 Armageddon – featured artist
 Denise Barbarita – assistant engineer
 Carlos Bess – mixing
 Big Pun – executive producer, primary artist
 Black Thought – featured artist
 Busta Rhymes – featured artist
 Sean Cane – A&R
 Chris Conway – mixing
 Cuban Link – featured artist
 Dr. Dre – producer
 Dahoud – producer
 Danny O – producer
 dead prez – producer, featured artist
 Domingo – producer
 "E" – mixing
 EQ – producer
 Fat Joe – executive producer, featured artist
 Funkmaster Flex – featured artist
 Paul Gregory – assistant engineer
 Che Harris – A&R coordination
 Daniel "PhotoChop" Hastings
 Troy Hightower – mixing
 Tom Hughes – assistant engineer
 Ken "Duro" Ifil – engineer
 Wyclef Jean – featured artist
 Inspectah Deck – featured artist
 Joe – featured artist
 Ju-Ju – producer
 Jugrnaut – producer
 Knobody – producer
 Ola Kudu – creative direction
 Adam Kudzin – engineer
 L.E.S. – producer
 Matt Life – executive producer
 Laurie Marks – A&R coordination
 Mike D. – A&R
 Minnesota – producer
 Miss Jones – featured artist
 Nastee – engineer
 Frank Nitty – producer
 Nomad – producer
 Prodigy – featured artist
 Prospect – featured artist
 Roc Raida – scratches
 Rockwilder – producer
 RZA – producer
 Schott Free – A&R
 Tony Smalios – engineer, mixing
 Triple Seis – featured artist
 Showbiz – producer
 Soundboy – engineer, mixing
 Kevin Stone – assistant engineer
 Nikos Teneketzis – mixing assistant
 Kieran Walsh – engineer
 Gregory "Gold" Wilson – assistant engineer
 Ted Wohlsen – mixing
 Trauma – producer
 Young Lord – producer
 Leon Zervos – mastering
 Mike Zulu – producer

Album chart positions

Singles

Certifications

See also
List of number-one R&B albums of 1998 (U.S.)

References

1998 debut albums
Albums produced by Domingo (producer)
Albums produced by Dr. Dre
Albums produced by the Infinite Arkatechz
Albums produced by L.E.S. (record producer)
Albums produced by Rockwilder
Albums produced by Showbiz (producer)
Albums recorded at Unique Recording Studios
Big Pun albums
Loud Records albums
RCA Records albums

Capital Punishment (Big Pun album)


1936 ගිම්හාන ඔලිම්පික්, නිල වශයෙන් Games of the XI olympiad යනු ජර්මනියේ බර්ලින් හි පැවති අන්තර්ජාතික බහු-ක්‍රීඩා උළෙලකි. එය 11 වන නූතන ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලයි. 1931 වසරේ අප්‍රේල් 26 වන දින ස්පාඤ්ඤයේ බාසිලෝනා හි පැවති 29 වන IOC සැසිවාරයේදී, 1936 තරගාවලියේ සත්කාරකත්වය සඳහා බර්ලිනය තෝරා ගන්නා ලදී. ඒ නාසීන් බලයට පත්වීමට වසර දෙකකට පෙරාතුවය.  IOC විසින් තරගාවලියක සත්කාරකත්වය ඉල්ලුම් කළ නගරයක දී ම, සත්කාරක නගරය තෝරාගැනීම සඳහා වූ ඡන්දය පැවැත්වූ දෙවැනි සහ අවසාන අවස්ථාව වූයේ එයයි.

1932 වසරේ ලොස් ඇන්ජලීස් හි පැවති ඔලිම්පික් තරගාවලිය අභිබවා යාම සඳහා ජර්මනිය, ආසන 100,000 කින් යුත් ජවන හා පිටිය ක්‍රීඩාංගණයක්, ජිම්නේසියම 6 ක් සහ තවත් කුඩා අංගන බොහෝමයක් ඉදි කරන ලදී. රූපවාහිනියෙන් විකාශය කළ පළමු ඔලිම්පික් තරගාවලිය මෙය වූ අතර ගුවන්විදුලි ප්‍රචාරය රටවල් 41 ක සිදු කෙරුණි. චිත්‍රපට නිෂ්පාදක ලෙනී රීෆෙන්ස්ටාල්, මිලියන $7 කට තරගාවලිය රූගත කිරීම සඳහා ජර්මන් ඔලිම්පික් කමිටුවෙන් අවසර ලද්දා ය. ඔලිම්පියා නමැති ඇගේ චිත්‍රපටය, නූතන ක්‍රීඩා කැමරාකරණයේ පොදු ක්‍රමවේදයන් බොහෝමයක මූලාරම්භයන් පෙන්නුම් කරන ලදී.

තුන්වන ජර්මන් රාජ්‍යයේ චාන්සලර්වරයා වූ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්, සිය රජය සහ වාර්ගික ආධිපත්‍යයේ පරමාදර්ශයන් ප්‍රවර්ධනයට තෝතැන්නක් ලෙස ක්‍රීඩා උළෙල දුටුවේය. එමෙන්ම නිල නාසි පුවත්පත වූ වොල්කිෂර් බියෝබෂ්ටර්, යුදෙව්වන්ට තරගාවලියට සහභාගී වීමට ඉඩ නොදිය යුතු බව දැඩි ලෙස අවධාරණය කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, තරගාවලිය වර්ජනය කරන බවට අනෙකුත් ජාතීන් විසින් කළ අනතුරු ඇඟවීම් නිසා මෙල්ල වූ හිට්ලර් සියළුම ජාතීන්ට තරගාවලියට සහභාගී වීමට ඉඩ ලබා දුන්නේය.

රන් පදක්කම් 4 ක් දිනා ගත් ජෙසී ඔවෙන්ස් තරගාවලියේ සාර්ථකම ක්‍රීඩකයා විය. සමස්ත පදක්කම් 89 ක් දිනා ගත් ජර්මනිය, පදක්කම් සටහනේ පළමු ස්ථානය ලබා ගත් අතර පදක්කම් 56 ක් දිනා ගත් එක්සත් ජනපදය දෙවන ස්ථානයට පත් විය. මෙතැන් පටන් තවත් වසර 12 කට පසු 1948 ලන්ඩන් ඔලිම්පික් තරගාවලිය පැවැත්වෙන තෙක් පැවති අවසාන ඔලිම්පික් තරගාවලිය වූයේ මෙය යි. 1940 සහ 1944 ඔලිම්පික් තරගාවලි දෙවන ලෝක යුද්ධය නිසා නොපැවැත්විණි.

ඔලිම්පික්

1936 ගිම්හාන ඔලිම්පික්


Mikael Bengt Stanne (d. 20 Mayıs 1974; Göteborg, İsveç), İsveçli melodik death metal grubu Dark Tranquillity'nin vokalistidir.

Mikael Stanne, Dark Tranquillity'nin ilk stüdyo albümü olan Skydancer'''da ve bu albüm öncesinde çıkan demo albümlerde ritim gitarist ve geri vokal konumundayken vokalist Anders Fridén'in gruptan ayrılmasıyla gruptaki gitaristliğini bırakarak vokallere geçmiştir. Grubun ikinci stüdyo albümü olan The Gallery'den itibaren tüm vokaller ona aittir. Çoğunlukla brutal vokal yapan Stanne, grubun 1999 yılında çıkardığı deneysel sayılabilecek albümü Projector'da clean vokal performansını da dinleyiciye sunmuştur. Ayrıca 2007 yılında çıkarılan Fiction albümündeki "Misery's Crown"' ve "The Mundane and the Magic" adlı parçalarda da clean vokal yapmıştır.

Mikael Stanne, bir diğer İsveçli melodik death metal grubu olan In Flames'in 1994 yılında yayımlanan Lunar Strain adlı albümünde vokalleri üstlenmiştir; fakat In Flames'in eski bir üyesi değildir. Ayrıca 1993'ten 1996'ya kadar İsveçli heavy metal grubu HammerFall'da vokalistlik yapmıştır, ama grupla hiçbir albüm kaydetmemiştir. 2005'te Nightrage'in Descent into Chaos'' albümündeki "Frozen" adlı parçada At the Gates'in eski vokalisti Tomas Lindberg'e clean vokali ile eşlik etmiştir.

Diskografi

Dark Tranquillity ile
 (1989) Enfeebled Earth (Demo)
 (1991) Trail of Life Decayed (Demo)
 (1992) A Moonclad Reflection (Demo)
 (1992) Tranquillity (Kaset Yayın)
 (1993) Skydancer
 (1995) Of Chaos and Eternal Night (EP)
 (1995) The Gallery
 (1996) Enter Suicidal Angels (EP)
 (1997) The Mind's I
 (1999) Projector
 (2000) Skydancer/Of Chaos and Eternal Night (Derleme)
 (2000) Haven
 (2002) Damage Done
 (2003) Live Damage (Konser Albümü)
 (2004) Exposures - In Retrospect and Denial (Konser Kaydı/Derleme)
 (2004) Lost to Apathy (EP)
 (2005) Character
 (2007) Fiction
 (2010) We are the Void
 (2013) Construct
(2016) Atoma
(2020) Moment

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1974 doğumlular
Göteborg doğumlular
İsveçli erkek şarkıcılar
İsveçli heavy metal şarkıcıları
Dark Tranquillity üyeleri

Mikael Stanne


NGC 7695 je lećasta galaktika u zviježđu Ribama.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7695
  Auke Slotegraaf: NGC 7695 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7695 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7650 - 7699

7695

NGC 7695


أسْمَاكُ الفَرَاشَة  والمفرد سَمَكة الفَرَاشَة أو الفصيلة السُّحَلِيَّة أو السُّحَلِيَّات هي مجموعة من الأسماك الاستوائية، هي أسماك ملونة تعيش حول الشعاب المرجانية في البحار المدارية وشبه المدارية والمعتدلة، معظمهم من المحيط الأطلسي ، والمحيطين الهندي والهادئ . ويوجد نحو 115 نوعًا منها، والعديد منها يربى في أحواض في المنازل. وللسمكة جسم نحيل بيضاوي بطول يبلغ نحو 25 سنتيمترًا. وكل الأنواع تقريبًا لها خط رأسي أسود على رأسها يمر عبر العينين.

وتتغذّى سمكة الفراشة بالطحالب والحيوانات الصغيرة، الموجودة على الشعاب المرجانية أو القريبة منها. وبعض الأنواع لها خراطيم طويلة تسمح لها بالوصول إلى الشقوق الضيقة في الشعاب من أجل البحث عن الطعام. وتتغذى أنواع قليلة بالعوالق المائية فوق الشعاب. وتبحث معظم أسماك الفراشة عن الطعام في أثناء النهار وتَخْلُد إلى الراحة داخل الشعاب بالليل.

وسمكة الفراشة ذات العيون الأربع شائعة الوجود في المحيط الأطلسي، بدءاً من شمال كاليفورنيا في الولايات المتحدة حتى البرازيل. والأسماك الصغيرة منها لها بقعتان لونهما غامق تسميان البقعتين العينيتين على كل جانب من جانبي الجسم جهة الخلف. أما الأسماك المكتملة النمو فلها بقعة عينية واحدة على كل جانب.

معرض صور

انظر أيضًا

 عرائس البحر
 سمكة الفراشة العربية

مراجع

أسماك
أصنوفات سماها قسطنطين صموئيل رافينسك
أفراخ وأشباهها

سمكة الفراشة


Çaltılı, Balıkesir ilinin Sındırgı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine 69 km, Sındırgı ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Nüfus

Sındırgı'nın mahalleleri

Çaltılı, Sındırgı


مومياوات تاريم هي مجموعة من المومياوات التي عثر عليها في حوض تاريم بمقاطعة شينجيانغ الصينية
تعود المومياوات الي ما بين 1800 ق.م الي 200 ق.م، تحمل المومياوات ملامح مختلفة عن الملامح الصينية
فهي ذات ملامح قوقازية بيضاء تحمل ملامح اوربية حيث الشعر الأشقر والعيون الملونة.

مصادر
 موقع الذاكرة
 استعادة وجه مومياء من تاريم

مواقع أثرية في الصين

مومياوات تاريم