The Eurasian minnow, minnow, or common minnow (Phoxinus phoxinus) is a small species of freshwater fish in the carp
family Cyprinidae. It is the type species of genus Phoxinus. It is ubiquitous throughout much of Eurasia, from Britain and Spain to eastern Siberia, predominantly in cool () streams and well-oxygenated lakes and ponds. It is noted for being a gregarious species, shoaling in large numbers.

Description
The common minnow is a small fish which reaches a maximum total length of , but is normally around  in length. It has 3 spines and 6–8 soft rays in its dorsal fin with 3 spines and 6–8 soft rays in its anal fin. Its spine is made up of 38–40 vertebrae. It is distinguished from similar species which occur in Europe by having the lateral line normally extending beyond the nase of the anal fin, by a line of vertically elongated blotches along the lateral line each with a depth equivalent to 1/3–1/2 of the body's depth at same position, these blotches often fuse to form a midlateral stripe, caudal peduncle has a depth of 2.6–3.1 times its length. The scales on the breast are patchy and the patches of scales are separated by unscaled areas although they are rarely connected by 1–2 rows of scales. Its snout length is 29–34% of the head length and is 1.1–1.4 times the diameter of the eye. The anal fin has its origin in front of the base of the last dorsal ray. The caudal fin consists of 19 soft rays. The back is normally brownish-green, and is separated from the whitish-gray underside by the lateral stripe or blotches described above,

Distribution
The common minnow is found in northern Eurasia from Ireland in the west and in the east to the Amur drainage and Korea. In Great Britain occurs to 58 °N and in Scandinavia and Russia occur up to the northernmost extremities. In western Europe the southern limit appears to be the Garonne and the upper Rhone. It has been recorded in the drainages of the Volga and the Ural, as well as in Lake Balkhash and the upper Syr-Darya drainage. Records elsewhere require confirmation as this species is similar to a number of others. In Scotland it is regarded as an introduced non native species, and this is probably the case in Ireland. Introductions are likely to have occurred elsewhere, including Norway.

Habitat
The common minnow is found in a wide variety of environments that have cold, well oxygenated water, often in syntopy with salmonids. These include small streams with fast currents, and, in the more northerly parts of its range, large lowland rivers. It also lives in still waters as varied as small mountain lakes to large, oligotrophic lakes. For spawning, it requires clean gravel areas in well oxygenated flowing water or where waves wash on lake shores. It also needs deep pools with low current to overwinter in, and these must have a coarse substrate among which the fish can hide.

Behavior

Shoaling
Shoaling and schooling behavior of common minnows occur early in their development, as soon as they become capable of swimming. Shoaling behavior then increases and becomes dominant by three to four weeks after its emergence. This behavior generally benefits individual minnows by improving predator avoidance and foraging. However, there are also costs of living in groups such as increased competition for food and risk of infection. Shoaling behavior is modified depending on the situation such as presence of predators or resource availability.

Predator avoidance
The group formation of common minnows can be explained by the selfish herd effect proposed by W.D. Hamilton. According to the selfish herd theory, a group forms as individuals try to reduce their domain of danger by approaching others and continuously moving toward the center of the group where the risk of predation is the lowest. As the theory predicts, common minnows increase their shoaling behavior in response to increased predation pressure.

Alarm substance
Common minnows can detect the predators' presence and communicate with their shoalmates by a chemical signal that is detected by olfactory nerves. The chemical, named Schreckstoff after a German word meaning "fear substance" by Karl von Frisch who first described it, is contained in specialized skin cells called alarm substance cells and is released from an injured or killed minnow. The shoalmates can detect the chemical and respond to the increased risk of predation.

The production and release of this alarm substance are altruistic because the sender of the signal, who does not directly benefit from the signal released upon its injury, has to pay the cost for the production and release of the chemical. In fact, the alarm substance cells decrease in number when the common minnows are in poor physical condition due to scarce food, indicating that there is metabolic cost for producing and maintaining the specialized cells. The apparent altruistic behavior is not clearly understood, because the likely explanation of kin selection is not supported by the shoal structure of common minnows in which shoalmates are not necessarily closely related.

Shoaling adjustment in response to predation risk
When common minnows sense the alarm substance, they form tighter shoals as individuals move to be in the central position in their shoaling group. However, in an experiment where common minnows were habituated to the chemical by continuous exposure, common minnows did not react to the signal. Only the naïve common minnows reacted to the signal by relocating themselves to the central position in the group. In another experiment, researchers observed common minnows in semi-natural setting and found that common minnows' shoaling behavior varies depending on the habitat's complexity. Minnows tend to respond to increased predation risk by forming larger shoals in structurally simple habitats and by reducing their rate of movement in complex habitats.

Predator inspection
When potential predators come near the shoal, some common minnows take the risk of approaching the predators in order to inspect the predator and assess the danger. Predator inspection behavior increases the risk of being attacked and eaten by the predator, but the behavior is beneficial to the inspectors as more alert minnows react more quickly to the attack of the predator. Common minnows are expected to recognize predators by their appearance. In an experiment, common minnows inspected a realistic-looking model of a pike, one of the major predators of minnows, and a simple cylinder model. Common minnows showed high level of alertness, such as low feeding rate and frequent skittering after their visit to the realistic model, but they became easily habituated to the simple model and resumed foraging even in proximity to the model.

In addition to identifying predators by their appearance, common minnows can respond to the predators' motivation to attack. In an experiment, common minnows inspected a northern pike behind a clear partition at regular intervals until the pike tried to attack the minnows. Their responses differed depending on when their visit was made. Minnows that inspected the pike just before the pike attacked were more alarmed than those who inspected the pike long before the attack. The observation shows that common minnows can detect the predator's impending aggressiveness and motivation to attack.

Variations in anti-predator activities
Different populations of common minnows show varying degrees of anti-predatory activities. Common minnows from populations in high-predation areas usually show more intense predator inspection than those from low-predation areas. They tend to commence inspection sooner, form larger group of inspectors, inspect more frequently, and approach less to the predator.

Some components of anti-predator activities are inherited, as indicated in the early emergence of shoaling behavior in laboratory-raised immature minnows. The varying levels of predator inspection and shoaling behavior in response to predator's presence can arise in laboratory-raised minnows even though they do not have any experience of predators. Their anti-predatory behaviors are qualitatively and quantitatively similar to their wild-caught counterparts. Anti-predatory behaviors are modified by early experience of predators. Early exposure to predators increases the inspection rate and shoaling tendency.

Foraging
Shoaling behavior improves foraging success, because the demand for anti-predatory activities per individual is reduced and because more individuals scanning for food leads to quicker detection. In general, a larger shoal of fish locates food faster, which was confirmed to be true in common minnows.

Individual recognition and shoal choice
Common minnows do not randomly choose shoalmates to forage with. They tend to associate with familiar shoalmates  and prefer to form shoals with poor competitors for food, which indicates that they can recognize individual conspecifics. It is more beneficial to shoal with poor competitors because while group foraging helps the search for food, it also leads to competition for food among the shoalmates.
Common minnows tend to associate with familiar shoalmates, but new alliances can form when different groups encounter. In an experiment in which common minnows from different groups were introduced to a common environment and monitored, they associated significantly more frequently with familiar individuals than unfamiliar individuals. The preference lasted up to two weeks, but by the third week, new association patterns were observed.

Breeding in captivity
The Eurasian minnow breeds well in cold fresh water aquariums, but it is rarely sold as an aquarium fish. They need a good supply of oxygen (some air bubblers do fine), a reasonable current (which is often provided by the bubblers if they are good strong ones), and a gravel bottom. It is not clear what size works best although smallish ( each) works well. Clean water helps and so do plant life and general good quality aquarium conditions. Breeding begins around late May when the fish become noticeably more active, and the fish begin to change colour. The females don't change their colour so much, more the shape of their body; in fact the colours seem to fade if anything except for the fins which become slightly more red. Their body becomes more deep set toward the abdomen, which area also starts bulking out. Although the changes in the female are small, the changes in the male are huge. First of all, the difference in the shades of colour on the fish become stronger (dark gets darker, light gets lighter), and the fins, throat and some other areas redden. These colour changes strengthen as the fish gets closer to breeding. The body becomes much bulkier, and the gills become very pale with iridescent light blue patches towards the bottom and below. This contrasts with the now very dark body. Later the scales on the lower half of the body begin to stand out more and become slightly gold-lined. All these strengthen as time passes on. All the fins, especially the dorsal, start to stick out more; this happens in both sexes. The males begin to chase females around, rubbing their sides against them, and this becomes very frenzied and aggressive towards the mating. Mating happens when this behaviour reaches its climax where the female releases the eggs and the male fertilizes them.

Fertilised eggs promptly sink to the bottom and into the gravel. The other fish will start eating the eggs and picking at the gravel to find them. The male will then ferociously guard them for a period of time. A few days later the eggs will hatch and the fry will emerge. It is very important to have much plant cover for the fry to hide in as the adult fish will try to eat them especially if underfed and if not much other live food is given. The baby fry feed on small organisms called infusoria and algae. To grow infusoria for feeding just get a jam jar of pond water and run it through some cotton wool or muslin to get out any larger predatory organisms like daphnia which will eat the infusoria and add hay to the water. Leave it for a few days in a dimly lit room at about room temp. There will be many tiny white dots in the water which, if looked at under a microscope reveal to be many types of infusoria in their millions. These can be fed to the fry by adding them to the tank. To get more just add some of the old water containing the infusoria to cooled, boiled tap water with hay and repeat the other procedures. As the fry grow their diet changes. When they reach about  they can be fed small organisms like daphnia or cyclops. These can be obtained by dragging a net through water where they can be seen or they can be purchased from aquarium dealers. Soon the fish will eat the same food as the adults and will quickly grow.

Endocrinology
Skin color changes are controlled by photoreceptors deep in the brain. This has contributed greatly to understanding of photoactivation of various processes across vertebrates - including for example, seasonality.

References

External links

Phoxinus
Fish described in 1758
Fish of Asia
Freshwater fish of Europe
Taxa named by Carl Linnaeus

Common minnow


According to Christian tradition, the Image of Edessa was a holy relic consisting of a square or rectangle of cloth upon which a miraculous image of the face of Jesus had been imprinted—the first icon ("image"). The image is also known as the Mandylion (from Greek  μανδύλιον "cloth, towel"), in Eastern Orthodoxy, it is also known as Acheiropoieton (Εἰκόν' ἀχειροποίητη), or "icon not made by hand".

In the tradition recorded in the early 4th century by Eusebius of Caesarea, King Abgar of Edessa wrote to Jesus, asking him to come cure him of an illness. Abgar received a reply letter from Jesus, declining the invitation, but promising a future visit by one of his disciples.  One of the seventy disciples, Thaddeus of Edessa, is said to have come to Edessa, bearing the words of Jesus, by the virtues of which the king was miraculously healed.
Eusebius said that he had transcribed and translated the actual letter in the Syriac chancery documents of the king of Edessa, but who makes no mention of an image. The report of an image, which accrued to the legendarium of Abgar, first appears in the Syriac work, the Doctrine of Addai: according to it, the messenger, here called Ananias, was also a painter, and he painted the portrait, which was brought back to Edessa and conserved in the royal palace.

The first record of the existence of a physical image in the ancient city of Edessa (now Urfa) was by Evagrius Scholasticus, writing about 593, who reports a portrait of Christ of divine origin (θεότευκτος), which effected the miraculous aid in the defence of Edessa against the Persians in 544. The image was moved to Constantinople in the 10th century. The cloth disappeared when Constantinople was sacked in 1204 during the Fourth Crusade, and is believed by some to have reappeared as a relic in King Louis IX of France's Sainte-Chapelle in Paris. This relic disappeared in the French Revolution.

The provenance of the Edessa letter between the 1st century and its location in his own time are not reported by Eusebius. The materials, according to the scholar Robert Eisenman, "are very widespread in the Syriac sources with so many multiple developments and divergences that it is hard to believe they could all be based on Eusebius' poor efforts" (Eisenman 1997:862).

The Eastern Orthodox Church observes a feast for this icon on August 16, which commemorates its translation from Edessa to Constantinople.

History of the legend

The story of the Mandylion is likely the product of centuries of development. The first version is found in Eusebius' History of the Church (1.13.5–1.13.22). Eusebius claimed that he had transcribed and translated the actual letter in the Syriac chancery documents of the king of Edessa. This records a letter written by King Abgar of Edessa to Jesus, asking him to come cure him of an illness. Jesus replies by letter, saying that when he had completed his earthly mission and ascended to heaven, he would send a disciple (Thaddeus of Edessa) to heal Abgar (and does so). At this stage, there is no mention of an image of Jesus.

In AD 384, Egeria, a pilgrim from either Gaul or Spain, was given a personal tour by the Bishop of Edessa, who provided her with many marvellous accounts of miracles that had saved Edessa from the Persians and put into her hands transcripts of the correspondence of Abgarus and Jesus, with embellishments. Part of her accounts of her travels, in letters to her sisterhood, survive. "She naïvely supposed that this version was more complete than the shorter letter which she had read in a translation at home, presumably one brought back to the Far West by an earlier pilgrim" (Palmer 1998). Her escorted tour, accompanied by a translator, was thorough; the bishop is quoted: "Now let us go to the gate where the messenger Ananias came in with the letter of which I have been telling you." (Palmer). There was however, no mention of any image reported by Egeria, who spent three days inspecting every corner of Edessa and the environs.

The next stage of development appears in the Doctrine of Addai [Thaddeus], c. 400, which introduces a court painter among a delegation sent by Abgar to Jesus, who paints a portrait of Jesus to take back to his master:

The later legend of the image recounts that because the successors of Abgar reverted to paganism, the bishop placed the miraculous image inside a wall, and setting a burning lamp before the image, he sealed them up behind a tile; that the image was later found again, after a vision, on the very night of the Persian invasion, and that not only had it miraculously reproduced itself on the tile, but the same lamp was still burning before it; further, that the bishop of Edessa used a fire into which oil flowing from the image was poured to destroy the Persians.

The image itself is said to have resurfaced in 525, during a flood of the Daisan, a tributary stream of the Euphrates that passed by Edessa. This flood is mentioned in the writings of the court historian Procopius of Caesarea. In the course of the reconstruction work, a cloth bearing the facial features of a man was discovered hidden in the wall above one of the gates of Edessa.

Writing soon after the Persian siege of 544, Procopius says that the text of Jesus' letter, by then including a promise that "no enemy would ever enter the city", was inscribed over the city gate, but does not mention an image.  Procopius is sceptical about the authenticity of the promise, but says that the wish to disprove it was part of the Persian king Khosrau I's motivation for the attack, as "it kept irritating his mind". The Syriac Chronicle of Edessa written in 540-550 also claim divine interventions in the siege, but does not mention the Image.

Some fifty years later, Evagrius Scholasticus in his Ecclesiastical History (593) is the first to mention a role for the image in the relief of the siege, attributing it to a "God-made image", a miraculous imprint of the face of Jesus upon a cloth. Thus we can trace the development of the legend from a letter, but no image in Eusebius, to an image painted by a court painter in Addai, which becomes a miracle caused by a miraculously-created image supernaturally made when Jesus pressed a cloth to his wet face in Evagrius. It was this last and latest stage of the legend that became accepted in Eastern Orthodoxy, the image of Edessa that was "created by God, and not produced by the hands of man". This idea of an icon that was Acheiropoietos (Αχειροποίητος, literally "not-made-by-hand") is a separate enrichment of the original legend: similar legends of supernatural origins have accrued to other Orthodox icons.

The Ancha icon is reputed to be the Keramidion, another acheiropoietos recorded from an early period, miraculously imprinted with the face of Christ by contact with the Mandylion.  To art historians it is a Georgian icon of the 6th-7th century.

According to the Golden Legend, which is a collection of hagiographies compiled by Jacobus de Voragine in the thirteenth century, the king Abgarus sent an epistle to Jesus, who  answered him writing that he would send him one of his disciples (Thaddeus of Edessa) to heal him. The same work adds:

Later events
The Holy Mandylion disappeared again after the Sassanians conquered Edessa in 609. A local legend, related to historian Andrew Palmer when he visited Urfa (Edessa) in 1999, relates that the towel or burial cloth (mendil) of Jesus was thrown into a well in what is today the city's Great Mosque. The Christian tradition exemplified in Georgios Kedrenos' Historiarum compendium is at variance with this, John Scylitzes recounting how in 944, when the city was besieged by John Kourkouas, it was exchanged for a group of Muslim prisoners. At that time the Image of Edessa was taken to Constantinople  where it was received amidst great celebration by emperor Romanos I Lekapenos, who deposited it in the Theotokos of the Pharos chapel in the Great Palace of Constantinople. Not inconsequentially, the earliest known Byzantine icon of the Mandylion or Holy Face, preserved at Saint Catherine's Monastery in Egypt, is dated c. 945.

The Mandylion remained under Imperial protection until the Crusaders sacked the city in 1204 and carried off many of its treasures to Western Europe, though the "Image of Edessa" is not mentioned in this context in any contemporary document. Similarly, it has been claimed that the Shroud of Turin disappeared from Constantinople in 1204, when Crusaders looted the city. The leaders of the Crusader army in this instance were French and Italian (from Venice), and it is believed that somehow because of this, the Shroud made its way to France. A small part of a relic, believed to be the same as this, was one of the large group sold by Baldwin II of Constantinople to Louis IX of France in 1241 and housed in the Sainte-Chapelle in Paris (not to be confused with the Sainte Chapelle at Chambéry, home for a time of the Shroud of Turin) until it disappeared during the French Revolution.

The Portuguese Jesuit Jerónimo Lobo, who visited Rome in 1637, mentions the sacred portrait sent to King Abgar as being in this city: "I saw the famous relics that are preserved in that city as in a sanctuary, a large part of the holy cross, pieces of the crown and several thorns, the sponge, the lance, Saint Thomas's finger, one of the thirty coins for which the Saviour was sold, the sacred portrait, the one that Christ Our Lord sent to King Abagaro, the sacred staircase on which Christ went up and down from the Praetorium, the head of the holy Baptist, the Column, the Altar on which Saint Peter said mass, and countless other relics."

Links with the Shroud of Turin

Author Ian Wilson has argued that the object venerated as the Mandylion from the 6th to the 13th centuries was in fact the Shroud of Turin, folded in four, and enclosed in an oblong frame so that only the face was visible. Wilson cites documents in the Vatican Library and the University of Leiden, Netherlands, which seem to suggest the presence of another image at Edessa. A 10th-century codex, Codex Vossianus Latinus Q 69 found by Gino Zaninotto in the Vatican Library contains an 8th-century account saying that an imprint of Christ's whole body was left on a canvas kept in a church in Edessa: it quotes a man called Smera in Constantinople: "King Abgar received a cloth on which one can see not only a face but the whole body" (in Latin: [non tantum] faciei figuram sed totius corporis figuram cernere poteris).

Surviving images

Two images survive today which are associated with the Mandylion.

Holy Face of Genoa
This image is kept in the Church of St Bartholomew of The Armenians in Genoa, Italy.  In the 14th century it was donated to the doge of Genoa Leonardo Montaldo by the Byzantine Emperor John V Palaeologus.

It has been the subject of a detailed 1969 study by Colette Dufour Bozzo, who dated the outer frame to the late 14th century, giving a terminus ante quem for the inner frame and the image itself. Bozzo found that the image was imprinted on a cloth that had been pasted onto a wooden board.

The similarity of the image with the Veil of Veronica suggests a link between the two traditions.

Holy Face of San Silvestro
This image was kept in Rome's church of San Silvestro in Capite, attached to a convent of Poor Clares, up to 1870, and is now kept in the Matilda chapel in the Vatican Palace. It is housed in a Baroque frame added by Sister Dionora Chiarucci, head of the convent, in 1623. The earliest evidence of its existence is 1517, when the nuns were forbidden to exhibit it to avoid competition with the Veronica. Like the Genoa image, it is painted on board and therefore is likely to be a copy. It was exhibited at Germany's Expo 2000 in the pavilion of the Holy See.

Veil of Veronica

Saint Veronica is known as the woman who offered a cloth to Jesus so He could wipe His face on the way to His crucifixion. The cloth is believed to exist today in the Vatican and is considered one of the most treasured relics of the Church. The Veil of Veronica, or Sudarium (Latin for sweat-cloth), often called simply "The Veronica" and known in Italian as the Volto Santo or Holy Face (but not to be confused with the carved crucifix Volto Santo of Lucca), is a Christian relic of a piece of cloth which, according to tradition, bears the likeness of the face of Jesus not made by human hand (i.e., an acheiropoieton). Various existing images have been claimed to be the "original" relic, or early copies of it. In the Catholic Church, the feast of Saint Veronica is celebrated on July 12. As the patron saint of photographers and film directors, Saint Veronica is also the patroness of the French army's communication and audiovisual protection division, ECPAD. It was during the First World War that the Army first started to produce photographs and films to counter enemy propaganda.

See also
 Abgar Legend: a Christian legend of an alleged correspondence and exchange of letters between Jesus Christ with King Abgar V Ukkāmā of Osroene.
 Acheiropoieta: sacred Christian images "not made by hands"
 Depiction of Jesus
 Keramidion: icon considered to be created by contact with the Image of Edessa
 Relics associated with Jesus
 Shroud of Turin
 Veil of Veronica, another "not made by hands" image of Christ

Citations

General and cited references
 Cameron, Averil. "The History of the Image of Edessa: The Telling of a Story." Harvard Ukrainian Studies 7 (Okeanos: Essays presented to Ihor Sevcenko on his Sixtieth Birthday by his Colleagues and Students) (1983): 80-94.

 Eusebius of Caesarea. "Epistle of Jesus Christ to Abgarus King of Edessa". Historia Ecclesiae.
 Eisenman, Robert, 1997. James the Brother of Jesus. (Viking Penguin). In part a deconstruction of the legends surrounding Agbar/Abgar.
 Kitzinger, Ernst, "The Cult of Images in the Age before Iconoclasm", Dumbarton Oaks Papers, Vol. 8, (1954), pp. 83–150, Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University, .

  Fiction referencing the Mandyllon.

Further reading

External links

 Image: Mandylion of Genoa
 Old and new Images from Edessa
 Andrew Palmer's essay on Edessa in Golden Horn: a Journal of Byzantium summer, 1998
 Icons of the Mandylion (mostly Russian)
 Is the Shroud of Turin the Image of Edessa?
 Eyewitness report: The sermon of Gregory Referendarius in 944
 Documentary proofs, make out a list of sixteen documents in the period 944 to 1247
 The Templar Mandylion: Relations of a Breton Calvary with the Turin Shroud and the Templar Knights. Excerpt of an electronic publication.
 Shroud of Turin and the Mandylion - Full Story (François Gazay)

Ancient Upper Mesopotamia
Jesus in art
Relics associated with Jesus
Roman Syria
Shroud of Turin

Image of Edessa


ළමා කාලය සහ පුජාප්‍රසාදී ධුරය
අති ගෞරවණීය ජාකෝමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාණෝ 1676 ජුනි මස 08 වන දින ගෝව ප‍්‍රාන්තයේ ගෝවේ  චෝරාඹ් දුපතේ චෝරාඹ් ග්‍රාමයේ දී (තම මවගේ නිවසේදී ) උපත ලැබුවේය. තෝමස් ගොන්සාල්වෙස් සහ මරියානා ද ආබෲ යන දෙමහල්ලන්ගේ ජේ්‍ෂ්ඨ පුත‍්‍රයා මෙතුමාය. උපත ලද දිනදීම එනම්  ක්‍රි.ව.1676 ජුනි මස 08 වන දින , ගෝවේ දිවාරි දුපතේ චෝරාඹ් ග්‍රාමයේ වරප්‍රසාදයේ අප ස්වාමිදුගේ දේවස්ථානයේ දී මෙතුමන් බෞතිස්ම ස්නාපනය ලබන ලදී. එතුමන් හැදී වැඩුණේ  දිවාරි දුපතේ පිහිටි පියාගේ නිවස පිහිටි දිවාරි දුපතේය.

හාත්පසින්ම කතෝලික නිවසකට අනැතිවන්නා වූ ධර්මය නමැති සෙවනෙහි මෙතුමාණෝ ඇති දැඩි වූහ. මෙතුමන්ගේ පරම්පරාව දිවාරියෙහි කොංකානි බ‍්‍රහ්මකයෝ වූ අතර ඔවුන් පරම්පරාගත කතෝලිකයෝ වූහ. ලාබාල වයසේ දීම ගොන්සාල්වෙස් ළදරුවා තම අසාමාන්‍ය ඥාන ශක්තිය විදහා පාන්නට විය. සිය දෙගුරුන්ගෙන් සංගීතය පිළිබඳ ඇති පරම්පරාගත හැකියාව එතුමන්ට උරුම විය. උස් වූ හීන් වූ සුන්දර වූ මේ බාලයා තම වංශයට හිමි වූ දේහ ලක්ෂණ දැරුවේ ය. සිය  ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය දිවාරි දුපතේ ප්‍රාථමික විද්‍යාලයෙන් ආරම්භ කරන ලදී. එයින්  මූලික අධ්‍යාපනය ලද මෙතුමා එම පාසලේ විසු   අති දක්ෂ සිසුවා වුවේය. එතුමන්ට සංගීතය ගැන කොතරම් තීක්ෂණ හැකියාවක් තිබුණේ ද කිවහොත් බාල වයසේ දීම වීනාව,  ඕගනය හා අනිකුත් තූර්ය භාණ්ඩයන් වැයීමේ නිපුණතාවයක් අත්කර ගැනීමට හැකි විය. මෙම දක්ෂකම නිසාම එවකට දිවාරි මීසම් සේවක පූජාප‍්‍රසාදීතුමාට සහකාරව සිටිය උගත් සුප‍්‍රකට අති ගරු. පෙඩ්රෝ ෆෙරාඕ   නැමැති පූජාප‍්‍රසාදීතුමාට උසස් අධ්‍යාපනයට එතුමන් භාර කළහ. ඒ හේතුවෙන් ගරු පියතුමන් විවිධ භාෂාවනට අති දක්ෂයෙක් වූහ. විසි හැවිරිදි වයසේ දී එතුමන් බී. ඒ. නැමැති විද්‍යාධර නාමය අත්කරගත් ඉක්බිති ගෝව ශු. තෝමස් ඇක්වීනස් විද්‍යාලයෙහි සතර අවුරුද්දක් දේව ශාස්ත‍්‍රය ඉගෙන ගත්තේ ය. පසුව තුරුණු වියේදී තම සිතුම් පැතුමන් සමිදුන් කෙරේ පුදකරමින් පුජාප්‍රසාදීතුමකු වීමේ පරම ආශාවෙන් දෙව්සත්හලට පිවිසි බව සදහන් වේ. මේ සදහා සිය දෙමාපියන් වැඩි කැමැත්තක් නොදැක්වූ බව සදහන් වේ. පුජාප්‍රසාදීතුමකු වීමේ පුහුණුව තුළ සිය උසස් අධ්‍යාපනය ශු. පාවුළු විද්‍යාතනයෙන්  සහ ගෝවේ ශු. තෝමස් ඇක්වයිනාස් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් හැදෑරීමෙන් පසුව ක්‍රි.ව. 1700 අප්‍රියෙල් මාසයේදී ගෝවාපුර අගරදගුරු අති උතුම් ඔගස්ටින්හෝ ද අනුෂියාකෝ හිමිපාණන් අතින් ගෝවේ ශු. කැතරිනා ආසන දෙවිමනේදී පුජකවරය වරම් ලැබිය.

කනරාවෙහි ශ්‍රේෂ්ඨ තනතුරක් අත්කර ගත්තා වූ ශු. ජුසේ වාස් මුනිතුමා ශු. පිලිප්නේරි තුමාගේ නාමයෙන් ස්ථාපිත කළ ගෝවේ ඔරතෝරියාන නිකායෙහි  සාමාජිකත්වය තුළ 1700 නොවැම්බර් 15 වන දින ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා පූජකවරය ලැබූහ. වැඩිහිටි ධ්‍යාන පංතියෙහි නියෝගයෙන් නියමිත සිකුරාදා සෙනසුරාදා හැර සඳුදා බදාදා දිනවලත් උපවාස ශීලය රක්ෂා කළහ. ශ්‍රේ්ෂ්ඨයන්ගේ අණට හා දේව කැමැත්තට අවනත වෙමින් කීකරුකම එතුමන් තුළින් විද්‍යාමාන විය. එතුමන් බොහෝ පොත් පත් ඇසුරු කළහ. පූජකවරයෙන් වසර හතරකට පසුව 1705 දී ගොන්සාල්වෙස් පියතුමන් සමස්ත ශාස්ත‍්‍ර ශාලාවෙහිම උසස් තානාන්තරයක් එතුමන්ට පිළිගැන්වීය. ධ්‍යාන පන්තියෙහි සාමාජිකයින් අතරින් එවැනි තනතුරක් ලැබීමට එතුමා පළමුවැනියා වූ හෙයින් කුඩා පන්තියට එය ප‍්‍රශංසාවක් පමණකුදු නොව එතුමන්ගේ දක්ෂතාවය එත්තු ගැන්වීමට සාක්ෂියක් ද විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ සේවය
1700 වසරේදී ලංකාවට එක පූජාප‍්‍රසාදි නමක්වත් යැවීමට නොහැකි වූ බැවින් නිකායේ ශ්‍රේ්ෂ්ඨයන්ගේන් ඉල්ලා සිටියේ කොචින්හි රාජගුරුප‍්‍රසාදීන් වහන්සේ පියතුමන් සතර නමක් ලංකාවට යවන මෙන් ඉතා  ඕනෑකමින් ඉල්ලමින් ජුසේ වාස් පියතුමාගෙන් ලැබුණ හසුනක් ද මෙම තාපස පන්තියට යවන ලදි . එය ආශ්චර්යවත් ශු කුරුසියේ දේවස්ථානයෙහි තාපසයින්ට එම හසුන කියා පෙන්වන ලදි. වාස් පියතුමන් ද ලංකාවේ දී පියතුමන්ලාගේ අවශ්‍යතාවය ප‍්‍රකාශ කර සිටියහ. ඒ අනුව පියතුමන්ලා හතරදෙනෙක් ලංකාද්වීපයට එවීමට කටයුතු කරන ලදි. ඉන් මූලිකත්වය ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමන්ට භාර විය. එහෙත් ගොන්සාල්වෙස් පියතුමන්ගේ ශරීර සෞඛ්‍ය දුර්වලව පැවති හෙයින් මේ සා මහත් දුෂ්කර කාර්යයකට එතුමන් යැවීමට ශ්‍රේ්ෂ්ඨයන්් ලත්වුණාහ. එයට හේතු වී තිබුණේ මෙයට කළින් ලංකාවට පැමිණි ◊ ජෝශප් කර්වැල්ලෝ පියතුමා ගිලන්ව තරුණ වියේදීම ස්වර්ගස්ථ වීමය. ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා කයින් දුබල වුවද ශරීරයෙන් කෘශ වූවද සිතින් හා ජ්වලිතකමින් වීරවරයෙකි. ලක්දිවෙහි ඔරතෝරියාන පන්තියෙහි සාමාජිකයින් අතරින් අති දක්ෂ උත්සාහවන්තයා වූහ. තෝරාගත් අනිත් පියවරුන් ජෝශප් ද ජේසු මරියා මනුවෙල් ද මිරැුන්දා සහ මිගෙල් ද වැල්වෝ විය. මෙම පියවරු හතරදෙනා 1705 මැයි මස 09 වන දින ලක්දිවට ඒම සඳහා ගෝවෙන් පිටත් වූහ. මාස තුනහමාරක අති දුෂ්කර මෙන්ම අවදානම් ගමනක අවසානයේ දී 1705 අගෝස්තු තිස් එක් වන දින තලේමන්නාරමට ලඟා වූහ. එම ප‍්‍රදේශය ලන්දේසීන්ට අයත්ව තිබූ අතර ඉතා සීරුවෙන් ඉන් මිදී කතෝලිකයින් සිටින දිසාවට පැමිණුනාහ. පියතුමන් පැමිණී බව කතෝලිකයින් අතර පැතිරුණෙන් උන්වහන්සේලා පිළිගැනීමට සමූහයක් එහි රැස්විය. අනතුරුව ඕලන්ද සීමාවෙන් පිටත පිහිටි වන්නියට ජුසේ වාස් පියතුමන් මුණගැසීමට ගරු පේදුරු ෆෙරන් පියතුමා මෙම පියතුමන්ලාව කැඳවාගෙන ගියහ. එවකට පැමිණි මේ පියතුමන්ලා සමඟ ලක් සසුනේ සිටියේ පියතුමන්ලා අට දෙනෙක් පමණය. 1658 න් පසු පියතුමන්ලා 8 දෙනෙක් දකින්නට හැකි වූයේ මෙදිනය. මෙය ශුද්ධවු ජුසේ වාස් පියතුමන්ට අස්වැසිල්ලකි.

සිංහල කතෝලික සාහිත්‍යයක් බිහිවීම
එවකට යුරෝපයේ ප්‍රබල ජාතියක් වූ පෘතුගීසීන් විසින් ස්‍රි ලංකව තුළ කතෝලික දහම නිළ වශයෙන් හා සංවිධානාත්මකව ස්ථාපිත කරන ලද අතර පෘතුගීසි මිෂනාරිවරුන් සිංහල හා දෙමළ  භාෂාවන්ගෙන් කතෝලික දහම අර්ථාන්විත අයුරින් ඉදිරිපත් කිරීමේ උත්සාහයක නිරත විය. වාර්තාවල දැක්වෙන අන්දමට ජේසු නිකායික පූජකතුමන්ලා විසින් මල්වාන ප්‍රදේශයේ කුඩා දරුවන්ට සිංහල බසින් යාච්ඤා කිරීමට හා ගීතිකා ගායනා කිරීමට පුහුණු කර තිබේ. මාතර දී ෆ්රැුන්සිස්කන් තාපස තුමකු වූ, ඇන්ටෝනියෝ පෙයිසෝ විසින් ක‍්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක්ප්‍රාප්තිය හා සාන්තුවරයන්ගේ ජීවිත කතා අලලා නාට්‍ය ඉදිරිපත් කර ඇත.
අල්පොනියුස් ඩිඩාවුස් පියතුමා විසින් වාර්තාකරණ අන්දමට වර්ෂ 1643 දී යාපනය වඩුක්කොඩයි හි මරිය තුමියට කැප කරන ලද දේවස්ථානයේ සෙනසුරාදා දිනවල යාම යැදුම හා ආවේ මරියා ගීතිකාව දමිළ බසින් ගායනා කරන ලදි. එහෙත් සමස්තයක් ලෙස ගත් කළ පෘතුගීසි මිෂනාරිවරුන් සිංහල සංස්කෘතිය තුළ පවතින ගුණාත්මක හා ප්‍රශංසනීය දේ අගය කිරීමට අසමත් විය. ඒ වෙනුවට ඔවුන් කතෝලික ඇදහිල්ල, බටහිර සංස්කෘතිය සමග ඒකාබද්ධ කිරීමට උත්සාහ කලේය. ලන්දේසි සමයේ සිදුවූ ආගමික පීඩා නිසා, කතෝලික ක්‍රියාකාරකම් සියල්ලක්ම පාහේ දිවයිනෙන් නොපෙනී යන්නට විය. වර්ෂ 1687 දි කුලීකරුවකු ලෙස වෙස් වලාගෙන මෙරටට පැමිණි ශුද්ධ වූ ජුසේ වාස් මුනිතුමා මිය යමින් තිබු ලාංකීය කිතුනු සභාව යලි පණ ගන්වාලිමේ අසමසම ආරම්භකයා විය. ජුසේ වාස් මුනිතුමා ඇතුළු නැගෙනහිර ඔරතෝරියාන මිෂනාරි කණ්ඩායම යුරෝපිය මිෂනාරිවරුන්ට වඩා දේශීය සංස්කෘතිය අගයන තත්වයක පසුවිය.  ජුසේ වාස් මුනිතුමාගේ අභිප‍්‍රාය වුයේ දේශයට වඩාත් අනුගත සහ එහි අවශ්‍යතාවන්ට සුදුසු ලෙස ශී‍්‍ර ලාංකීය කතෝලික සභාව ගොඩනැගීමටය. එතුමන් විසින් පෙරදිග කිතුනු වන්දනා ක‍්‍රම, යාච්ඤා හා පාස්කු නාට්‍ය හඳුන්වා දෙන ලදී.

කෙසේ වෙතත් සිංහල කතෝලික ගීතිකා, යාච්ඤා හා සාහිත්‍ය සම්පාදනය කිරීමේ ප‍්‍රමුඛ කාර්ය පවරන ලද්දේ එතුමාගේ සහකරුවානන් හා අනුප‍්‍රප්තිකයාණන් වන ගරු ජාකොමේ ගොන්සාල්වේස් පියතුමනටය.
ජුසේ වාස් පියතුමා මෙන්ම ජාකොමේ ගොන්සාල්වේස් පියතුමාද, කොන්කානි බ්රහ්මණ කුලයේ පියතුමෙකි. එතුමන් ශී‍්‍ර ලංකාවට ගොඩ බසින විට දමිළ භාෂාව පිළිබඳව යම් තරමක දැනුමක් තිබුණි. එතුමන් දෙමල සම්භාව්ය කෘති කියවීමෙන් මෙම දැනුම වර්ධනය කරගන්නා ලදී. එතුමන් බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලා යටතේත් දස්කොන් අදිකාරම් වැනි උගත් ගිහියන් යටතේත් සිංහල භාෂාව  ඉගෙනගන්නා ලදී. තම මිෂනාරි සේවයේදී ගරු ජාකොමේ ගොන්සාල්වේස් පියතුමාට රට පුරා ගමන් කිරීමට සිදුවිය. එතුමන් හට කන්ද උඩරට අධිකරණයේ රජුගේ සිට විවධ තරාතිරම්වල අය සමගද ගමේ නිහතමානී ගොවියා සමඟද එක ලෙස සබඳතා පවත්වන ලදි.එතුමන් සිංහල හා දෙමළ සම්භාව්‍ය කෘති ගැඹුරු ලෙස අධ්‍යනය කළ අතර සිංහල ජන කලාවල සංගීතය හා සාහිත්‍ය කෙරෙහි එතුමාගේ සීත තදින් ඇලි තිබුණිග එතුමන් විදේශිකයෙක් වුවද පෙරදිග කිතුණු සාහිත්‍ය නිර්මාණ අනුකරණය කිරීමකින් තොරවම රටට හා සංස්කෘතියට ගැලපෙන ලෙස නිර්මාණ බිහි කරන ලදී.ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාට පින්සිදු වන්නට සිංහල හා දෙමළ කතෝලිකයින්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා කතෝලික වදන් මාලාවක් ලැබිණි. එතුමන් විසින් ධර්මදුත්වරුන්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා ශබ්ද කෝෂ 4ක් සකස් කරන ලදි.
පෘතුගීසි-සිංහල
සිංහල -පෘතුගීසි
විශේෂ ද්‍රවිඩ වාක්‍ය හා පෘතුගීසි
දෙමළ-සිංහල
ග‍්‍රන්ථ 42 ක් නිර්මාණය කළ එතුමා සිංහල බසින් පොත් 22 ක් ද දෙමළ බසින් පොත් 15 ක් ද පෘතුගිසි බසින් පොත් 4 ක් ද ලන්දේසි භාෂාවෙන් පොත් එකක් ද ලියා ඇති බව ඔරතෝරියාන වාර්තාවක සඳහන් වේ. එතුමන් අතින් රචනා සුවිශේෂතම සිංහල ගද්‍ය රචනාව වන්නේ "වේද පුරණය" නම්වූ කෘතියයි."පුජාවලියේ" භාෂා ශෛලයට බොහෝ සෙයින් සමානකම් ඇතිව මෙය රචනා කොට ඇතග අවසාන විනිශ්චය හා ලෝක අවසානය පිළිබඳ ලියවුනු දේව නීති විසර්ජනය නම්වූ ග්‍රන්ථය මහනුවර නරේන්ද්‍රසිංහ රජුගේ පවා පැහැදීමට ලක් විය. එතුමන් අතින් ලියවුනු "සුවිශේෂ විසර්ජනය" ඉරිදා දිනවල සහ මංගල්‍ය දිනවල උච්ජාරණය සඳහා සුවිශේෂ ප්‍රකාශ අඩංගු සිංහල පද්‍ය සංග්‍රහයකි. අතීතයේ දී ඇතැම් දේවස්ථානවල ඉරිදා පූජාව නොපැවැත්වූ නිසා බැතිමතුන් එකට එක්වී මෙම සුවිශේෂයන් සජ්ජායනය කරන ලදී.

අති පුජ්‍ය පඩිවර ජාකෝමේ ගොන්සාල්වෙස් පුජාප්‍රසාදීතුමන්ගේ සිංහල ලේඛන
දේව වේද පුරාණය

ගැලවීමේ ඉතිහාසය පිළිබද කෘතියක් වන මෙය මහනුවර යුගයේ ලියවුණු සුවිශාලතම ගද්‍ය කෘතියද වේ. ශු. බයිබලයේ උත්පත්ති පොතේ සිට එළිදරව්ව පොත දක්වා අඩංගු ප්‍රධාන කරුණු ද මෙහි අන්තර්ගත වේ. මෙම කෘතියෙහි කාණ්ඩ දෙකක් වන අතර පරිච්ඡේද 28කින් ද (32කින්) යුත් පළමු කාණ්ඩය —පුරාණ වේද වාක්‍ය˜ හෙවත් පුරාණ ගිවිසුමෙහි ඇති කරුණු ඇසුරෙන් රචනා වී ඇති අතර , පරිච්ඡේද 02කින් සමන්විත දෙවන කාණ්ඩය — අභිනව දේව වාක්‍ය ˜හෙවත් නව ගිවිසුමේ අන්තර්ගත තොරතුරු ඇසුරින් රචනා වී ඇත. අති පුජ්‍ය ජාකෝමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාගේ ගද්‍ය කෘතීන් අතුරින් ශ්‍රේෂ්ඨතම කෘතිය වන්නේ ද මෙයයි. මෙහි විශේෂත්වයක් ලෙස ගැලවීමේ සත්‍යතා ලක්දිව තුල සිදුවූ සිද්ධියක් ලෙස කතුවරයා ලාංකේය සංස්කෘතික, උපමා ,රූපක යොදා ගනිමින් දේවධර්මය හා මනා සංකලනය කර තිබීමය.

දේව වේද සංක්ෂපය (1713)

දේව වේද පුරාණය නැමති කෘතියේ සාරාංශයක් වන මෙහි ප්‍රශ්නෝත්තර ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇත.

සුවිශේෂ විසර්ජනය (1730)

ඉරුදින ,ණය මංගලෝත්සවය දිනයන් , ශුද්ධවතුන්ගේ මංගලෝත්සවයන් වල ප්‍රකාශ කරන ශු. සුවිශේෂය පැහැදිළි කරමින් එය ජිවිතයට සම්බන්ධ කර ඇත.

දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය (1728)

ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ දුක්ප්‍රාප්තිය අළලා ලියන ලද ගද්‍ය නිබන්ධය දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය ලෙස නම් කළ හැකිය.මෙහි දේශනා 09 කි. එම දේශනා පන්තිය චතාරික සමයෙහි සති 6 සහ ශුද්ධ වූ සතිය යන සත් සතිය තුළ පැවැත් වූ බවත්, ස්වාමින් වහන්සේගේ දුක්ප්‍රාප්තියසත් සතියක ට ඛෙදාදුන් අතර  මෙම කෘතිය තුළ ලාංකීය කිතුනු වැළපුම් සාහිත්‍යයට ඉටු කරන ලද මෙහෙවර අද්විතීයැයි සැලකුවහොත් එය නිවැරදිය. "පිරසංගම්" යන දමිළ වදනින් ගම්‍යවන්නේ දේශනාව යන්නයි. "පිරසංගම්" යන වචනය හෙළ බසට බිඳී ප්‍රසංගය ලෙස ව්‍යවහාර වන්නට විය. මෙහි අරුත නම් දුක්ප්‍රාප්තියේ දේශනාව යන්නයි.මුල් යුගයේදී පාස්කු නාට්‍යයන් හි පිටපත සදහා ප්‍රධාන මුලාශ්‍රය වුයේ ද මේ කෘතිය වේ.

ධර්මෝධ්‍යානය (1735)

ශුද්ධවන්තයින්ගේ චරිත කථා වස්තු බීජය ලෙස ගැනීම මෙහි මුලික අරමුණ වේ.

ප්‍රාතිහාර්යාවලිය (1732)

විශ්වාසය පදනම් කර ගෙන ශ=.ලියවිල්ලේ සහ සභා සම්ප්‍රදාය තුළ ඉගැන්වෙන ප්‍රධාන ප්‍රාතිහාර්ය කීපයක් මේ සදහා අරමුණු වී ඇත.

සුකෘත දර්පණය (1733 - 1740 )

විශ්වාසයේ ජිවිතයක් සදහා ඇරයුම් කරන පරමාර්ථයෙන් ද , කිතුනු විශ්වාසයේ ජිවිතයේ ඇති වටිනාකම පෙන්වා දීමේ පරමාර්ථයෙන්  මේ කෘතිය රචනා වී ඇත.

දේව නිතී විසර්ජනය (1720 - 1730)

දෙවියන් වහන්සේගේ අවසාන විනිශ්චය පිළිබදව මෙයින් ප්‍රකාශ කරනු ලබයි.

වේද කාව්‍ය (1725)

විශ්වයේ මැවීමේ සිට ජේසුස්  වහන්සේගේ ස්වර්ගාරෝහණය දක්වා වූ විශ්වාසයේ ඉගැන්වීම් පද්‍යයට නගා ඇති අතර , ගැලවීමේ ඉතිහාසය ලාංකේය සංස්කෘතික ගතිකයන් තුළ සිදුවූ සිද්ධියක් ලෙස විස්තර කරයි.

සිංහල - ප්‍රතිකාල් අකාරාදිය (1730)

ප්‍රතිකාල් - සිංහල අකාරාදිය (1720)

ප්‍රතිකාල් - දෙමළ - සිංහල අකාරාදිය (1735)

අඥාන ඖෂධය (1715)

මිසිදිටුවන්ගේ අන්ධ ඇදහිල්ලට ඛෙහෙතක් ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. බොහෝ දෙනෙක් මෙය කියවා කතෝලික දහම වැළදගත් බව කියැවේ. මෙය දෙබස් ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇත.

දේශනා නවයේ පසම් පොත (1712-1743)_

දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය තුළ ඇති ගද්‍යමය ස්වරූපයේ විලාපයන් පද්‍යය ට නැගීම ට, ගීයට නැගීම ට උත්සහ නගා ඇති බව පෙනේ. මෙහි දේශනා නවය සඳහා පරිච්ඡේද නවයක් වෙන්කර ඇති අතර එක් දේශනාවක් පද්‍ය 20-30 අතර සංඛ්‍යාවකින් රචනා කර ඇත. එමෙන් ම හත්වන දේශනාව පද්‍ය 76 කින්ද 9 වන දේශනාව පද්‍ය 85 කින්ද සමන්විත වන අතර, මුළු ග්‍රන්ථයේ ම, පද්‍ය සංඛ්‍යාව 357 කි. මෙය රචනා කර ඇත්තේ දේශනා නවයේ පසම්පොත කියවීමේදී ඇතිවන පීඩාව හා ඒකාකාරී ස්වභාවය නැති කිරීමටය.

ක්‍රිස්තියානි පල්ලිය (1715 - 1730)

එදිනෙදා පරිහරණය සදහා යාච්ඤා පොතකි. මිනිසුන්ගේ හා සතුන්ගේ වේදනා සුව කිරීම සදහා යාච්ඤා, කෘමි උවදුරුවලින් වගා ආරක්ෂා කර ගැනීම සදහා යාච්ඤා හා නාම සාන්තුවරයන්ට යාච්ඤා මෙහි අන්තර්ගත වේ.

මාතර ප්‍රත්‍යක්ෂය (1733 )

බුදු දහමේ ඉගැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කරමින් පරිණත අවබෝධයකට මග පෙන්වනු ලබයි.

මංගල ගීතය(1730)

ජේසු සමිදුන්ට  , දේවමාතාවන්ට හා ශුද්ධවන්තයින් අරබයා රචිත ගීතිකා පොතක් වන මෙය දේවවන්දනාවට භාවිතා කළ උත්තරීතර දායාදයකි.

ආනන්ද කලිප්පුව  (1728)

ජිවිතයේ නිස්සාර බව අනිත්‍ය බව ගෙනහැර පාන මෙම කෘතිය ලක්දිව තුළ රචිත පළමු සින්දු පොත ලෙසද හැදින්වේ. ගීතමය අතින් ශ්‍රේෂ්ඨ කෘතියක් ලෙස සැලකුව ද මෙමගින් උපහාසාත්මක ලෙස රජ වාසලේ සහ රාජ්‍ය සභාවේ පැවති දූෂිත තත්වයන් හෙළා දකියි.

බුදු මුල (1737)

බුදුදහමේ ඉගැන්වීම් වල පවතින දුර්වලතා ඉස්මතු කරමින්, උඩරට රජ පෙළපතේ අයට නිවැරදි මාර්ගෝපදේශය දක්වාලන්නට මග පෙන්වයි.

ඥානංජනය (1738)

අංජනය හෙවත් අදුන ඇසට සුවය ගෙන දීමටත් , දෘෂ්ටිය දීප්තිමත් කිරීමටත් භාවිතා කරන ඖෂධයකි. එලෙසම මෙම කෘතියෙහි ඇති භාවනා (ධර්මානුශාසනා) දොළොස මගින් කතෝලිකයාගේ ආධ්‍යාත්මික දැක්ම ප්‍රබෝධ කිරීමටත් , ආලෝකවත් කිරීමටත් , මෙම කෘතියෙන් බලාපොරොත්තු වේ. මෙහි ඇති භාවනා ඥානකාන්ති දිනවල යෝග්‍ය අයුරින් රචනා කර ඇත. මනුෂ්‍යාත්මයෙහි මහිමය හා පරමාර්ථය පෙන්වා දී පාපය පිළිබදව කරුණු දක්වමින් එයින් වැළකීමට මාර්ග හා පාපය කරණ කොට ගෙන ඇති වන විපාක ගෙනහැර දක්වයි.

දුක්ප්‍රාප්ති ලතෝනි පොත ( 1730 )

මෙම පොතද ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා ගේ අද්විතීය රචනාවකි. එහිද අඩංගු වන්නේ ජේසු සමිදාණන්ගේ දුක්ඛිත වූ ද, කඨෝරවූද මරණය නිසා වැලපෙන දේව අම්මාගේ විලාපයයි. පසම් පොත හා ළතෝනි පොත තුළ දක්නට ලැඛෙන ප්‍රබලම වෙනස වන්නේ පසම් කාව්‍යමය ආකාරයෙන් එළිවැට හා විරිත උපයෝගී කරගනිමින් රචනාවීම ත්, ළතෝනි පොත තරමක් දුරට ගද්‍යමය ආකාරයෙන්ද, වෙනස්වූ සාහිත්‍යමයද, කාව්‍යය අයුරින් ඉදිරිපත් කර තිබීමයි. මෙය ද පසම් පොත මෙන් අති විලම්බලයෙන් ගයනු ලබන අතර පාරම්පරිකව හා සාම්ප්‍රදායිකව එන තාල හා තනු උපයෝගී කරගනිමින් ගායනා කෙරේ. ප්‍රදේශයෙන් ප්‍රදේශයට විවිධ වූ තාල හා නාද රටා උපයෝගීකර ගන්නා බව දක්නට ලැබේ. සමහර ප්‍රදේශවල මෙය දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය හෙවත් දේශනා පොත ගායනා තාලයෙන් එම නාද මාලාවෙන් ගායනා කරනු දක්නට ලැබේ. කොටස් 20 කින් හා පිටු 82 කින් සමන්විත වූ මෙම කෘතිය තුල වෙනස්කම් බොහෝමයක් දක්නට ලැබේ. දේශනා නවයේ පසම් පොත දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගයේ හා දේව වේද පුරාණයේ අන්තර් ගත වන තම කුරුස ගමනට පෙර ජේසු සමිදාණන් මරියමාතාවන් හමුවී අවසර ගැනීමේ අවස්ථාව හා එයින් සන්තාපයට පත් වන මරියමාතාවන්ගේ විලාසය අන්තර්ගත ව ඇත. මෙහි දේශනා නවය පසම් පොතේ හා පළමුවෙහි සවෙනි හා නවවෙනි දේශනාවලට අයත් ළතෝනි පමණක් අන්තර්ගත වේ. මෙහිදී කතුවරයා ර්‍ණඇතුළත් අන්තර්ගත යන තේරුම දෙන අඩුත්තු වූ" යන දමිල පදය මෙයට ඇතුළත් කරගෙන ඇත. මෙම ළතෝනි කොටසට අහස පොළව මවා, අයියයියෝ ශෝක භරිත, මුශ්ටිගත ශ්‍රී ලෝචනා, දුක්ෂ වූ සන්තාපයෙන් පෙර යනළතෝනි අන්තර් ගත වේ.

ලක්දිව පාස්කු නාට්‍ය සම්ප්‍රදාය
පෘතුගීසි සමයේ දී මෙරට පළමු කිතුනු නාට්‍ය රග දක්වා ඇත්තේ ක්‍රි.ව. 1602 දී කොළඹ අනුනායක දෙව්මැදුර ආසිරි ගැන්වූ විටදීය. එය ජේසු නිකායික ගරු.දියෝගා ද කූඤ්ඤ පියතුමා විසින්  නිරිමාණය කළ බව සඳහන් වේ. මෙය ලාංකේය කිතුනු ජනවන්දනා නාට්‍යයේ පැරැණි ම රංගනය ලෙස සඳහන් වේ. පසුව ක්‍රි.ව. 1615 දී කම්මලේ දෙව්මැදුරේ ආසිරි ගැන්වූ විටදීය. පසුව ක්‍රි.ව. 1615 දී කම්මල දෙව්මැදුරේ මංගල්‍යය දින ලෝකය මැවීමද කි්‍රස්තුන් වහන්සේගේ මාංශගතවීමේ සිදුවීමද රග දක්වා ඇත. තවද ක්‍රි.ව. 1617 දී හලාවත කොන්ස්තන්තීනු අගරජුගේ සිත් හැරීමද ක්‍රි.ව. 1627 මාතර දී ශු. ස්නාවක ජුවාම් මුනි චරිතය ඇසුරින් වාසප්පුවද රග දක්වා ඇත. මෙකල ප්‍රැන්සිස්කාන වාර්තාවනට අනුව මහා පාද නමස්කාරයක් 16 වන සියවසේදී මෙරට සිදුකර ඇත. දැඩි පශ්චාත්තාපී ක්‍රියාකරමින් යාච්ඥාවෙන් හා භාවනාවෙන් ජේසු සමිදුන්ගේ ජීවමාන ප්‍රමාණයේ ප්‍රථීමාවක් රැගෙන දුක්ප්‍රාප්ති ගීතිකා හෙවත් පසම් ගී ගයමින් ගමන් කළ බව සඳහන් වේ. පෙර කී ප්‍රථීමාව මෙරටට ගෝවෙන් රැගෙන ආ බවත් එමගින් මෙරට පාස්කු නාට්‍ය ප්‍රථමයෙන් සිදුවූ බවත් පිළිගැනේ. මෙරට ප්‍රථීමා මගින් පාස්කු ර`ග දැක්වීම ඛෙහෙවින්ම ව්‍යාප්ත වුයේ  ඕලන්ද පිඩන යුගයේදීය. ඒ සඳහා ගෝවේ ශාන්ත පාවුළු විදුහල මහගු පිටුවහලක් විය. මේ විද්‍යායතනයේ අධ්‍යාපනය හැදෑරූ ශු. ජුසේ වාස් මුනිදුන්ගේ හා අති පූජ්‍ය පඩිවර ජාකොම් ගොන්සාල්වෙස් පියතුමන්ගේ සුවිශේෂි දායකත්වයෙන් මෙම ප්‍රථීමා පාස්කු මෙරට තුළ ව්‍යාප්ත විය. ඒ කි්‍ර. ව. 1705 සිටය. ක්‍රි.ව. 1705 දී වන්නියෙන් ආරම්භවූ පාස්කු නාට්‍ය ස`දහා ප්‍රථීමාවන් ගෝවෙන් රැගෙන ආ බව සදහන් වේ. එම ප්‍රථීමා අදත් මන්නාරමට නොදුරු පරපාන්කන්ඩල් දේවස්ථානයේද, පේසාලෙයි දේවස්ථානයේද දක්නට ඇත. දැනට ලංකාවේ ඉපැරණිම පාස්කු වන්නියෙන් ආරම්භ වූ බව පිළිගැනේ. මේ නිසාම මේ යුග වලදි වන්නියේ හා මහනුවර යන දේවස්ථාන වල ශු. සතිය පැවැත්වීමේදී මෙම ප්‍රථීමා පාස්කු රංග ගත විය. මෙහිදී ශු. ජුසේ වාස් මුනිතුමා විසින් රචිත "මහාපාදනමස්කාරය කෘතිය" වනාහි එකල ගෝවේ පැවති පාදනමස්කාරය ඇසුරින් රචනා කරන ලද්දකි.

 කොළඹ සහ යාපනේ කතෝලිකයින් විසින් ක‍්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දුක්ප‍්‍රාප්තිය සම්භන්ධව යමක් රචනා කිරීමට ආයාචනා කරන ලද්දාහ. එතුමාණන්ගේ බුද්ධි මහිමය සහ ඉන්දීය කර්ණාටක සංගීතය මෙහෙයවමින් එතුමාණෝ එය ගද්‍ය රචනාවක් පමණක් නොව පද්‍ය රචනාවක් ද කරවීය. එය ද ශුද්ධවු සතියේ දී විශේෂයෙන් මහ සිකුරාදා දින දි කියවන ලදි. 1730 දී එය බෝලවත්තේ දී දෙමළෙන් සහ සිංහලෙනුත් කළහ. එතුමා පාස්කු නාට්‍ය කලාවට නව අංග කිහිපයක්ම එක් කළේයග විශේෂයෙන් මුහුදුබඩ පෙදෙස්වල සේවය කරද්දී එතුමා එවකට ළින් මතු වූ රිද්මය ඇසුරෙන් ගීත නිර්මාණය කොට ඒවා පාස්කු නාට්‍ය සඳහා යොදා ගත්තේයග ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1728 දී ගොන්සාල්වේස් පියතුමා රචිත දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය නමැති ගද්‍ය කෘතිය හා එම පොතේ පද්‍ය ප්‍රබන්ධය වූ දේශනා හා පසන් ගීත නවයකින් යුක්ත දේශනා නවයේ පසන් පොත පාස්කු නාට්‍ය සමග සම්බන්ධ විය. අප ස්වාමිදරුවන්ගේ දුක්ප‍්‍රාප්තිය ගොබ් ඉරිදා සිට මහ සිකුරාදා දක්වා ප‍්‍රතිමා උපයෝගී කරගනිමින් මහා පාස්කුව අප කතෝලික සැදැහැවතුන් සඳහා බෝලවත්ත දේවස්ථාන අසළ විශාල පාස්කු මණ්ඩපයක් සාදා රඟ දැක්වුහ. මේ සඳහා රූකඩ උපයෝගී කර ගනිමින් ගෝවේ දී පැවැත් වූ පාස්කු සංදර්ශනවල ආභාෂය ලබාගෙන ඇතග වේදිකාව මත රූකඩ සදර්ශනයක් ආකාරයට පාස්කු නාට්‍ය රඟ දැක්වෙන දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය තුළ අඩංගු ගීත සජ්ජායනය කරන ලදිග මෙම සජ්ජායාන දීර්ඝ නොවීම සඳහා එතුමන් දුක්මුදු ස්වරයෙන් ගායනා කරන පසන් හා ලතෝනි ඇතුලත් කරන ලදි.

ඔරතෝරියාන වාර්තාවන්ට අනුව ක්‍රි.ව 1705 දී මෙරට මුලින්ම පාස්කු රග දක්වා ඇත්තේ වන්නි ප්‍රදේශ වලය. මේ සඳහා රැගෙන එන ලද ප්‍රථීමාවන් ගෝවෙන් රැගෙන එන ලද ප්‍රථීමාවන් ගෝවෙන් රැගෙන ආ බව සඳහන් වේ. මෙහි විශේෂත්වය වුයේ මෙහි ප්‍රථීමාවන් ලීයෙන් නෙලා තිබූ අතර එහි හිස, පාද, දෙඅත් පමණක් තිබීමය. සෙසු කොටස් වලට මැද ලීයක් තබා පිදුරු පුළුන් යොදා ඇදුම් ආයිත්තම් වලින් සරසා තබන ලදි. මුල් යුගයේ පැවති පාස්කු දර්ශන නිහ`ඩව ක්‍රියාකරන ඒවා විය. ජකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා මේ නිහැඩියාව බිඳ හැරියේ දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය හෙවත් දේශනා නවයේ පසම් පොත තුළිනි. එමගින් මුළු දුක්ප්‍රාප්තිය සත්සතියකට ඛෙදා දේශනා 09 කට සකස් කොට ඉදිරිපත් කෙරුණු අතර මේ දේශනාවෙන් උස් හඩින් උච්චාරණය කරන විට එදිනට අදාල ජවනිකාව ප්‍රථීමාවන් මගින් (රූප විලාසය) වේදිකාවේ රංගගත කෙරිණි. මෙම දේශණාවෙන් බොහෝ විට උච්චාරණය කරන ලද්දේ පුජාප්‍රසාදිතුමකු විසිනි.

මෙහිදී ක්‍රිස්තු චරිතය උදෙසා ප්‍රතිමා 09ක් පමණ භාවිතා කළ බව සදහන් වේ. ඒවා නම්

•ජේසුස්  වහන්සේ  මල් උයනේ යාච්ඤා කරමින් සිටින සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ සිරගතව සිටින සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ අඩ නිරුවත් කොට ගල්කණුවේ බැඳ දමා ඇති සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ කටු  ඔටුන්න සහිත සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ පිලාත් අභිමුව සිටින සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ කුරුසේ කරගසා ගත් සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ කුරුසිය ඇණ ගසා සිටින සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ කුරුසිය මත මිය ගිය සුරුවම

•ජේසුස්  වහන්සේ කුරුසියෙන් බා මරි මවගේ උකුලේ තබා තිඛෙන සුරුවම යනුවෙනි. ඔරතෝරියාන වාර්තාවන්ට අනුව ක්‍රි.ව 1705 දී මෙරට මුලින්ම පාස්කු රග දක්වා ඇත්තේ වන්නි ප්‍රදේශ වලය. මේ සඳහා රැගෙන එන ලද ප්‍රථීමාවන් ගෝවෙන් රැගෙන එන ලද ප්‍රථීමාවන් ගෝවෙන් රැගෙන ආ බව සඳහන් වේ. මෙහි විශේෂත්වය වුයේ මෙහි ප්‍රථීමාවන් ලීයෙන් නෙලා තිබූ අතර එහි හිස, පාද, දෙඅත් පමණක් තිබීමය. සෙසු කොටස් වලට මැද ලීයක් තබා පිදුරු පුඵන් යොදා ඇදුම් ආයිත්තම් වලින් සරසා තබන ලදි. එම ප්‍රථීමාවන් හී ශේෂයන් අදත් වන්නියේ පරපාන්කන්්ඩල් දේවස්ථානයේ දක්නට ඇත. තවද මේ පාස්කු රඟදැක්වීම සඳහා තවමත් මේ දේවස්ථානය අනුබද්ධිත පරිවාරික දේවස්ථාන 15 පවති. මෙම මහා  පාස්කු රඟදැක්වීම සදහා අවැසි එක් ප්‍රතිමාවක් හා භාණ්ඩ ශු. සතියේ පරපාන්කන්දල් දේවස්ථානයට රැගෙන එන අතර මහසිකුරාද මෙහෙයන් ආපසු මේ භාණ්ඩ හා ප්‍රතිමාවන් ආපසු ඒවා තිබු දේවස්ථානවලට ම රැගෙන යති. මේ නිසා අදත් මෙම සුවිශේෂී සම්ප්‍රදාය ඔවුන් අතර පැවතීම තුළින් ඓතිහාසික කිතුනු උරුමයක සුවිශේෂීයත්ව මැනවින් කියාපායි. පරපාන්කන්දල් දෙවස්ථානයේ ස්ථාපිත දුක්ප්‍රාප්තියේ කිතු සමිඳාණන්ගේ ප්‍රතිමාව කි්‍ර.ව. 1860 දී ගෝවෙන් රැගෙන එන ලද්දකි. මෙය නිර්මාණ කර ඇත්තේ ගෝවේ කොස්තා නැමැති මූර්ති ශීල්පියා ය. මෙම පාස්කු දර්ශණය දක්වා භාවිතා කරන කුරුසිය "චන්ඩියාකුලම් ශු. පේදුරු පාවුලූ දේවස්ථානයේ " ස්ථාපිත ය. එම නිසා ලාංකේය ඉතිහාසය ඉතා සුවිශේෂි ස්ථානයක් වන පරපාන්කන්දල් දේවස්ථානය ලාංකේය කිතුනු උරුමයකි.

ඔරතෝරියාන වාර්තාවන්ට අනුව ක්‍රි.ව. 1743 දී අතිපූජ්‍ය ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාගේ මරණින් පසුව ශු. සතියේ දී බෝලවත්තේ දී පාස්කු නාට්‍ය රග දැක්වූ ආකාරය සදහන් වේ.

ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1728 දී ගොන්සාල්වේස් පියතුමා රචිත "දුක් ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය" නමැති ගද්‍ය කෘතිය හා එම පොතේ පද්‍ය ප්‍රබන්ධය වූ දේශනා හා පසන් ගීත නවයකින් යුක්ත "දේශනා නවයේ පසන් පොත" පාස්කු නාට්‍ය සමග සම්බන්ධ විය.'ඔරතෝරියන් මිෂන් රිපෝට්' නමැති වාර්තාවේ මෙසේ දැක්වේ.

"ශුද්ධ වූ සතිය පාස්කු සංදර්ශන සමගින් සැමරූ අතර, ධර්මදූතයන් සය දෙනා දේශනා නවය ඔවුන් අතර බෙදා ගනිමින් එකක් ද්‍රවිඩයෙන් ද, අනෙක් ඒවා සිංහලයෙන් ද පැවැත් වූහ. තම භාර්යාවන් හා දරුවන් සමග පැමිණ සිටි කොළඹ ඕලන්දීය කතෝලිකයන් සතුටු කරනු සඳහා ඔවුන් දන්නා භාෂාව වූ පෘතුගීසියෙන් ද දේශනයක් විය. කොළඹ, මීගමුව, මාතර හා අනෙකුත් පෙදෙස් වලින් ද, දෙදිනක හෝ තෙදිනක ගමනකින් බෝලවත්ත ප්‍රදේශයෙන් පැමිණි ජන සංඛ්‍යාව අති විශාල විය. ඔවුන් ගොබ් ඉරු දින පැමිණි අතර, පාස්කු ඉරු දින තෙක් නැවතී සිටියහ. එම ස්ථානයේ හැටියට වඩාත් පහසුවෙන් නවාතැන් ගත නොහැකි වූයෙන්, බොහෝ බැතිමතුන් දේශීයව සපයා හැකි පොල් අතු වලින් තාවකාලික නිවාස සාදා ගත්හ. මෙම පාස්කු සංදර්ශනයේ දේශනාවාදීන් වූයේ, පළමු දර්ශනය: අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ, තමන් වහන්සේගේ මෑණියන්ගෙන් සමුගැනීම, දියෝගු ද මෙල්ලෝ පියතුමා විසින් ද, වෙැන්න: ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ උද්‍යානයෙහි සිටීම, ඇලෙයිසෝ මැනුවෙල් පියතුමා විසින් ද, තෙවැන්න: අත්අඩංගුවට පත්වීම හා සිර අඩස්සි කිරීම බර්නදිනෝ ද මොන්රෝයි පියතුමා විසින් ද, සිව්වැන්න: කසයෙන් තැලීම, ප්‍රැන්සිස්කෝ ගොන්සාල්වේස් පියතුමා විසින් ද, පස්වැන්න: කටු ඔටුන්න හිස මත පැළඳවීම, එම ප්‍රැන්සිස්කෝ පියතුමා විසින් ද, සයවැන්න: මෙන්න මනුෂ්‍යයා, බෙර්නදිනෝ පියනම විසින් ද, සත්වැන්න: කුරුසිය රැගෙන යාම, කුස්තෝදියෝ ද අන්ද්‍රාදි පියතුමා විසින් ද, අටවැන්න කුරුසියේ ඇණ ගැසීම, බැතිමතුන්ගේ දැඩි ඉල්ලීම නිසාවෙන් ජාකොමේ ගොන්සාල්වේස් පියතුමාගේ ලියවිලි වලින් සිංහලයෙන් කියවීම, නවවැන්න: කුරුසියෙන් බිමට බෑම, අන්ද්‍රාදි පියතුමා විසින් ද වෙති. මහ සිකුරාදා දේව මෙහෙය හා දේශනාවෙන් පසුව ඇරඹුණේ පාස්කු සංදර්ශනයයි. කුරුසියේ ඇණගැසීම ද, කුරුසියෙන් බෑම ද භක්ත්‍යාදරය වඩන ලෙස නිසි පිළිවෙලට සිදු කෙරිණ. අනතුරුව ජේසුස් වහන්සේගේ මෘත දේහය සංකේතවත් කරන සුරුවමක් සහිත පෙරහැර පවත්වනු ලැබීය. ස්ත්‍රී පුරුෂ ලොකු කුඩා සියළු දෙනාම ඉටිපන්දම් ගත් අතැතිව පෙරහැරට ඒක්වූ අතර එක් පිරිසක් සිංහලයෙන් ද තවත් පිරිසක් දෙමළ භාෂාවෙන් ද යාච්ඤා පැවැත්වූහ. පෙරහැර යළි දෙව්මැදුර වෙත ළඟා වූ විට ස්වාමිදරුවන්ගේ පිළිරුව එහි පසෙක පිළියෙල කළ ගල්ලෙනෙහි තැන්පත් කරන ලදි. ඊට පසු පිරිස කාණ්ඩ දෙකකට බෙදී ගීතිකා ගැයූහ. කොළඹ සිට පැමිණි ආර්යයාවෝ රවිකිඤ්ඤා වීනා, සිතාර් යනාදී තූර්ය භාණ්ඩ ගෙනා බැවින් ඒවා වාදනයෙන්  සංගීතයට  ආධාර කළහ. තවද පෘතුගීසි භාෂාවෙන් ඇතැම් ලයාන්විත ගීතිකා ද ගායනා කරන ලදි. "

කල්යත්ම ලන්දේසි පිඩනය නිම වී බ්‍රිතාන්‍ය  යුගය ආරම්භ වූ විට පාස්කු නාට්‍ය කළාව ඉතා සීග්‍රයෙන් මෙරට තුළ ව්‍යාප්ත වන්නට විය. විශේෂයෙන් මුහුදුකරයේ හලාවත,මට්ටාකොටුව , මීගමුව ,පමුණුගම, පිටිපන, දූව ආදී ප්‍රදේශ වල සීඝ්‍රයෙන් වර්ධනය විය.

පසම් හා ලතෝනි
පසම් යන වචනය ලාංකේය වචනයක් නොවේ. එය පෘතුග්‍රීසි ලතින් ඉංග්‍රීසි හා ස්පාඤ්ඤ යන භාෂාවල ආභාෂය ලබා ඇති බව නම් සහතිකය. අති උතුම් එඩ්මන් පීරිස් රදගුරුතුමාට අනුව Paixao යන පෘතුග්‍රිසි වචනයෙන් බිදී ආවකි. මර්සලින් ජයකොඩි පියතුමා අනුව එය Passiote Chirst  යන ලතින් පදයෙන් බිදී ආ බවට පෙන්වා දෙයි.

පෘතුග්‍රීසි ආගමනයෙන් මෙරට තුල ඇති කළ සංස්කෘතික දායාදයක් ලෙස පසම් හා ලතෝනි නම් කළ හැකිය. කොරොස්මය හෙවත් චතාරික සමයේ රාත්‍රී කාලය පුරාවට අති විලම්බනයෙන් ගායනා කරන මෙම භක්ති අභ්‍යාසය දෙපිලකට ඛෙදී ඉතාම ආඩම්බරයෙන් රැකගනු ලැබූ අත්පිටපතක් හෝ පසම් හා ලතෝනි මුද්‍රිත පොතක් කනප්පුවක් මත තබාගෙන මෙම භක්ති අභ්‍යාසය සිදු කෙරේ. අප සතුව ඇති ඉපැරණිම පසම් හා ලතෝනි රචනා කොට ඇත්තේ අති පූජ්‍ය ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාය. පසම් යනුවෙන් හදුන්වන්නේ දුක්ප්‍රාප්තිය පිළිබඳ රචනා කරන ලද ගීත වන අතර ලතෝනි යන දේවමාතාවන්ගේ හැඩුම් විලාපය මත රචනා වූවකි. මෙහිදී අති පූජ්‍ය ජාකෝමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා විසින් රචනා කරන ලද දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගය දේශනා නවයේ පසම් පොත හා ලතෝනි පොත නිසා මෙම පසම් ලතෝනි යන චතාරික භක්ති අභ්‍යාසය ජනතාව අතර සුපතල විය. පසම් පිළිබද කියැවෙන තවත් මතකයක් වන්නේ දුක්ප්‍රාප්තිය ප්‍රසංගය එක විට කියවා යෑමේදී ඇතිවන විඩාවේදී දී එයට අලංකරණයක් එක් කිරිමටය. කි්‍ර. ව. 1728 දි දුක්ප්‍රාප්ති ප්‍රසංගයක්ද 1712 - 1742 අතර දේශනා නවයේ පසම් පොතත්, ලතෝනි පොතත්, සම්පාදනය කෙරිණි. පසම් හා ලතෝනි හි දක්නට ලැඛෙන භාෂා හා සාහිත්‍ය විලාසය හෙළ බොදු සිරිතේ එන වැළපුම් ගීත සාහිත්‍ය වන යසෝදරාවත, වෙස්සන්තර ජාතකය හෙවත් මළ පොත, සද කිදුරු දා කව, කුස වලප, ආදී වැළපුම්  ගීත සාහිත්‍යයන්හි ආභාෂය ලබා ඊට නොදෙවෙනි වන ආකාරයෙන් ශු. බයිබලයේ ද කොටස් උපයෝගී කර ගෙන  දේවමාතාවන්ගේ විලාපය පදනම් කරගෙන මෙම කෘතින් රචනා කර ඇත. සමස්ථයක් ලෙස ගත් කළ මෙම කෘතින්හි නාද මාලාවන් අධ්‍යයනය කිරිමෙි දී ඒ සමිබන්ධයෙන් මතවාද රැසක් අපට හමුවේ. ඒවා නිසා එක් එක් ප්‍රදේශවල තාල හා නාද රටා වෙනස් වේ.

ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා විසින් නිර්මාණය කරන ලද ගීත තනුය .

ගෝව ප්‍රදේශයේ පචලිතව පැවති ගී තනුය.

මීගමුව ප්‍රදේශයේ එවකට ජනපි්‍රය වී තිබුණ දකුණු ඉන්දීය කර්ණාටක රාග තාල උපයෝගි කර තිබීම.

සිංහල රාජ සභා ඇසුරෙහි පැවති කර්ණාට සංගීතයේ තාල.

සිංහල ජන ගී නාද මාලාවන් යනාදි වේ.

මේවා ගායනා කිරිමේදී අලගොල්ලෑව, වහකෝට්ටේ, මිල්ලවාන, ගල්වෙල, නිකවැහැර ආදී කතෝලික ග්‍රාමයන්  තුල ගැයෙන පසම් ගායනාවන් සදහා භාවිතාවී ඇත්තේ සිංහල ජන ගී සම්ප්‍රදායේ එන නෙඵම් කවි, පැල් කවි, වල නාද රටාවට අනුගතවය. මෙහිදි පසම් ගායනා කරන්නේ පිරිත් මඩුවක් වැනි අට්ටාලයක් තනා ගෙන ය.  එහෙත් මුහුදු බඩ ප්‍රදේශවල ගෙමිදුලේ හෝ මුහුදු වෙරළේ හෝ හුදකලා ස්ථානයක කුප්පි ලාම්පුු දල්වා ගෙන පැදුරක් එලාගෙන මෙම භක්ති අභ්‍යාසය සිදු කෙරේ. රට අභ්‍යන්තර ප්‍රචලිත ගම්මානවල දේශනා නවය හා පසම් පොත පමණක් උච්චාරණය කෙරෙන අතර මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල මෙම කෘතින්ට අමතරව මුඛ පරම්පරාගත පසම් හා ලතෝනි ද ගායනා කෙරේ. මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල විශේෂයෙන් කාන්තාවෝ තම ස්වාමිපුරුෂයන් ජිවන වෘත්තිය වු ධීවර කර්මාන්තය සදහා පිටත්ව ගිය කල ඔවුහුු ඒකරාශි වී වෙරළේ සිට කුප්පි ලාම්පුු එළියෙන්  පසම් ගායනා කරනු දක්නට ලැබිණි. බොහෝ විට ගායනාවක් ආරම්භ වන්නේ කයදුෂ්කාර ප්‍රාර්ථනාවෙනි. අති පුජ්‍ය ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමාගෙන් පසුව මෑත යුගයේ පසම් හා ලතෝනි හි විකාශනය පිළිබදව කතා කිරීමේදී  දී බොහෝ ගිහි පැවිදි පිරිස් මීට දායක වුවෝය. ඒ අය අතුරින් ඇති උතුම් එඩ්මන්ඩ් පීරිස් රදගුරුතුමා, ගරු ඇල්ෆ්‍රඩ් යන්වර් පියතුමා ගරු මර්සලින් ජයකොඩි පියතුමා, ගරු චුනවෙල් පියතුමා, හා ජේ. කේ. එස්. පෙරේරා මහත්මා හා සුනිල් ආරියරත්න ශුරීන් ඉන් කීපදෙනෙකි. මෙහි දී දුව පාස්කු නාට්‍යයට සමගාමීව 1939 දී ගරු මර්සලින් ජයකොඩි පියතුමා රචනා කරන ලද පසම් හා ලතෝනි සුවිශේෂි සAථානයක් හිමි කර ගනියි.

ජාකොමේ ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා


مدينة غيرسون هي عاصمة محافظة غيرسون تقع في شمال شرق تركيا على ساحل البحر الأسود ويبلغ تعداد سكانها حوالي 83,636 نسمة.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لغيرسون:

أعلام

 خلقي جفيز أوغلو
 غوكدنيز قرادنيز
 أحمد يالجن قايا
 طوبال عثمان
 إيردن ألكان

مراجع

أماكن مأهولة أسست في القرن 2 ق م
أماكن مأهولة في غيرسون (محافظة)
مجتمعات صيد في تركيا
مدن ساحلية في تركيا
مديريات غيرسون (محافظة)
أعضاء الاتحاد الديلي

غيرسون (مدينة)


පණ්ඩිත් බිර්ජු මහාරාජ් (ජන්මය බ්‍රිජ්මෝහ්න් නාථ් මිශ්‍රා; 4 පෙබරවාරි 1938 – 17 ජනවාරි 2022), නැතහොත් සරලව බිර්ජු මහාරාජ් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ භාරතීය නර්තන ශිල්පියකු, තනු නිර්මාපකයකු, ගායකයකු සහ භාරතයේ කථක් නර්තනයේ ලක්නව් "කාල්කා-බින්දාදින්" ඝරාණාවේ ප්‍රවීණයෙකි. මොහු මහාරාජ් කථක් නර්තන පවුලෙන් පැවතෙන අතර, ඔහුගේ මාමාවරුන් දෙදෙනකු වන ශම්භු මහාරාජ් සහ ලාඡු මහාරාජ් ද, ඔහුගේ පියා සහ ගුරුවරයා වූ අච්චාන් මහාරාජ් ද මෙම පවුලේ ප්‍රසිද්ධ චරිත වේ. ඔහු හින්දුස්තානී ශාස්ත්‍රීය සංගීතය හදාරා ඇති අතර, ගායකයකු ද වේ.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 Pandit Birju Maharaj  (Official Website)

1938 උපත්
2022 මරණ
20වන සියවසේ ඉන්දියානු නර්තන ශිල්පියෝ
ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානලාභීන්

බිර්ජු මහාරාජ්


Ion-Marcel Ciolacu ()  un politician social-democrat, care ocupă din iunie 2023 funcția de prim-ministru al României. Are o licență în drept.

Prima funcție publică deținută a fost cea de prefect interimar, în noiembrie–decembrie 2005, după care a devenit, pe rând, director al firmei municipalității Buzău Urbis Serv și viceprimar al municipiului Buzău (2008–2012).

Biografie
Marcel Ciolacu s-a născut pe 28 noiembrie 1967 în Buzău. Este fiul unui militar de carieră, comandorul Ion Ciolacu, aviator decorat cu Emblema de Onoare a Forțelor Aeriene. A participat la Revoluția română din 1989 din Buzău. Între 1988-1990 a lucrat la Întreprinderea Electrotehnică din București, ulterior intrând în afaceri, prima lui afacere a fost o companie de import-export din și către Israel.Potrivit CV-ului afișat pe site-ul Camerei Deputaților, Ciolacu a absolvit în 1995 Facultatea de Drept a Universității Ecologice din București, cu toate că respectiva facultate a primit autorizare provizorie în mai 1995. Ulterior s-a descoperit că defapt, acea dată nu reprezenta decât data la care a terminat studiile de licență, acesta dând examenul de licență abia în anul 2004, la 9 ani de la terminarea studiilor.

Între 2008 și 2009, a urmat un curs de perfecționare în domeniul securității și apărării naționale la Colegiul Național de Apărare din București, catalogat de presă ca o "fabrică de diplome pentru politicieni." Între 2010 și 2012 a urmat un masterat în managementul sectorului public la Școala Națională de Studii Politice și Administrative.

Este căsătorit și are un copil.

Activitate politică
Marcel Ciolacu este membru al Partidului Social Democrat începând cu anul 1992. În cadrul formațiunii social-democrate a deținut, atât la nivel local, cât și național, funcțiile de vicepreședinte al Organizației de Tineret PSD Buzău (1996–2000), vicepreședinte al Organizației Municipale PSD Buzău (2000–2010), vicepreședinte al Organizației Județene PSD Buzău (2000–2010) și președinte al Organizației Municipale PSD Buzău (2010–2015). În prezent este președinte al Organizației Județene PSD Buzău, fiind votat pentru această funcție în 2015.

Marcel Ciolacu a ocupat funcția de prefect interimar între noiembrie 2005 și decembrie 2006, și apoi, în calitate de consilier local, a fost ales viceprimar pentru mandatul 2008–2012.

La alegerile parlamentare din 9 decembrie 2012, Marcel Ciolacu a fost ales deputat din partea PSD în circumscripția electorală nr. 10 – Buzău, unde l-a avut în postura de contracandidat pe democrat-liberalul Cezar Preda. În martie 2013, prim-ministrul Victor Ponta l-a numit în funcția de consilier onorific pe probleme de regionalizare și administrație publică, iar în 2014 a devenit secretar al Camerei Deputaților.

După demiterea premierului Sorin Grindeanu, Marcel Ciolacu a devenit vicepremier fără portofoliu în cabinetul condus de Mihai Tudose. În septembrie 2017, Ciolacu a asigurat interimatul la MApN, succedându-l pe ministrul demisionar Adrian Țuțuianu. În septembrie 2018 a semnat scrisoarea disidenților din PSD care cereau demisia lui Liviu Dragnea. După încarcerarea acestuia din urmă, postul de președinte al Camerei Deputaților a rămas vacant. Astfel, pe 29 mai 2019, Marcel Ciolacu a fost ales în funcție cu 172 de voturi "pentru" și 120 "împotrivă".

Ca lider al Partidului Social Democrat
La o zi după înfrângerea suferită de Viorica Dăncilă în alegerile prezidențiale din noiembrie 2019, Marcel Ciolacu a vizitat-o personal pentru a o convinge să demisioneze de la conducerea PSD în schimbul unui loc eligibil de senator pe listele partidului la alegerile parlamentare din 2020. Pe 26 noiembrie 2019, Dăncilă a decis convocarea unei ședințe a Comitetului Executiv în care spera să îi convingă pe liderii locali, care erau hotărâți să o înlăture, să o lase să păstreze conducerea PSD. Planul lui Ciolacu era să forțeze dizolvarea întregii conduceri pentru a putea deveni liderul interimar al partidului. În CEx, cu excepția președintelui executiv Eugen Teodorovici, un loial al Vioricăi Dăncilă, toți ceilalți lideri și-au dat demisia. Deși inițial renunțase la intenția de a demisiona, Viorica Dăncilă și-a anunțat la finalul ședinței demisia din funcția de președinte al PSD. Deși conform statutului președintele executiv preia atribuțiile președintelui partidului, odată dizolvată întreaga structură de conducere și bucurându-se de susținerea a 35 de organizații județene, Marcel Ciolacu a fost propus de colegi să ocupe interimar funcția de președinte.

Controverse

Relațiile cu Omar Hayssam
Marcel Ciolacu a fost implicat într-un scandal mediatic după ce, în mai 2015, în presă au apărut fotografii cu acesta alături de Omar Hayssam la o partidă de vânătoare organizată de Direcția Silvică Buzău. În plus, au existat informații potrivit cărora Ciolacu a apărut pe o listă de datornici ai lui Hayssam. La începutul anilor 2000, Hayssam l-ar fi împrumutat cu 200 de milioane de lei vechi. Ca urmare a scandalului, premierul Victor Ponta l-a înlăturat din funcția de consilier onorific al prim-ministrului.

Cazul Mecan Construct
În 2009, Curtea de Conturi Buzău a constatat că firma municipalității Buzău, Urbis Serv, condusă de Marcel Ciolacu între 2007 și 2008, a încheiat ilegal un contract cu firma Mecan Construct deținută de un coleg de partid – fostul consilier județean PSD Dumitru Dobrică, acuzat de ANI de conflict de interese – prin care municipalitatea buzoiană a fost păgubită cu aproximativ 1,3 milioane de euro. Marcel Ciolacu a declarat că nota Curții de Conturi Buzău a fost contestată în instanță și că a existat și un dosar de cercetare penală la DNA Ploiești, în care acuzațiile față de contractul cu firma Mecan Construct au fost anchetate, finalizându-se cu neînceperea urmăririi penale față de acesta.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Camera Deputaților)
 Președintele Camerei Deputaților din România

Note

Legături externe
 Sinteza activității parlamentare în legislatura 2012–2016

Nașteri în 1967
Nașteri pe 28 noiembrie
Deputați români 2012-2016
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Social Democrat
Politicieni români în viață
Președinți ai Camerei Deputaților din România
Juriști români în viață
Deputați români 2020-2024
Buzoieni
Socialiști români
Revoluționari români

Marcel Ciolacu


Hohe Acht er det højeste bjerg i den tyske  bjergkæde Eifel i Rheinland-Pfalz. Bjergets højde er 746,9 meter over havets overflade.

Hohe Acht var i tertiærtiden en vulkan.

Bjerge i Tyskland

Hohe Acht


أمين سامح سمير أمين فهمي تولى وزارة البترول والثروة المعدنية المصرية منذ عام 1999 وحتى فبراير 2011. من مواليد 14 أغسطس 1949. حاصل على بكالوريوس الهندسة الكيميائية من جامعة القاهرة، ومتزوج وله ابن وابنة.

الدراسات العلمية والدورات التدريبية
 بكالوريوس الهندسة الكيمائية – كلية الهندسية - جامعة القاهرة يونيو 1973
 خريج كلية الضباط الاحتياط دفعة 34 - الأول على سلاح الحرب الكيماوية يوليو 1974
 زميل كلية الدفاع الوطني بأكاديمية ناصر العسكرية العليا ديسمبر 1988
 دكتوراه من جامعة الدكتو اسن زلاتاروف – بورجاس – بلغاريا أكتوبر 2008
 القيادة التنفيذية بأكاديمية السادات
 الإدارة الفعالة لكبار المديرين التنفيذين بأمريكا
 الأسلوب الأمثل لإدارة المشروعات بأمريكا
 المهارات الحديثة للإدارة بإنجلترا
 الاقتصاديات الصناعية وإدارة الأعمال بإنجلترا
 أعلى الدراسات في الاستراتيجية القومية بأكاديمية ناصر العسكرية العليا
 تخطيط سياسات الطاقة بجامعة ويسكنسون الأمريكية
 تطبيقات الحاسب الآلي وبحوث العمليات والإحصاء ودراسات الجدوى
 التقييم الاقتصادي للمشروعات الصناعية
 الإسلوب الأمثل لتنفيذ المشروعات وتقييم العروض ومراقبة تكاليف المشروعات وجدوى تنفيذها بإنجلترا

حياته المهنية
 رئيس قسم التخطيط بالهيئة المصرية العامة للبترول نوفمبر 1983
 مدير إدارة اقتصاديات المشروعات بالهيئة المصرية العامة للبترول نوفمبر 1984
 خبير (مدير قطاع) اقتصاديات المشروعات بالهيئة المصرية العامة للبترول نوفمبر 1987
 مدير عام التخطيط بالهيئة المصرية العامة للبترول نوفمبر 1988
 نائب رئيس الهيئة المصرية العامة للبترول للتخطيط والمشروعات مايو 1993 - ديسمبر 1996
 رئيـس مجلس الإدارة والعـضو المنتدب لشركة ميدتاب يناير 1997 - سبتمبر 1999
 نائب رئيس مجلس الإدارة والعضو المنتدب لشركة ميدور يناير 1997 - سبتمبر 1999
 رئيس معهد بحوث البترول
 وزير البترول منذ أكتوبر 1999 حتى تم تنحيته في تعديل وزاري في 21 فبراير 2011
 الوزير المسئول عن الثروة المعدنية في مصر في أكتوبر 2004 .

عضوية المجالس والجمعيات العامة
 عضو مجلس الشورى عن محافظة السويس يوليو 2001
 عضو المجلس الأعلى للطاقة في أغسطس 2006
 عضو مركز اتحاد المحامين العرب للتحكيم أكتوبر 2002
 عضو مجلس الشعب المصري 2010
 رئيس فخرى لجمعية المهندسين الكيميائيين يناير 2003
 عضو جمعية الغاز المصرية 1998
 عضو جمعية مهندسي البترول 1992
 عضو جمعية البترول المصرية أبريل 2001
 عضو الزمالة في جمعية المهندسين المصرية
 رئيس لجنة المهندسين الكيمائيين في نقابة المهندسين المصريين
 رئيس لجنة البترول بالغرفة التجارية الأمريكية في مصر
 الرئاسة الشرفية لجمعية المستثمرين بالمنطقة الحرة العامة بالإسكندرية
 عضوية مجلس كلية هندسة جامعة القاهرة
 عضوية غرفة البترول والتعدين باتحاد الصناعات المصرية
 عضوية المجالس القومية المتخصصة برئاسة الجمهورية
 عضوية المجلس العالمي للطاقة
 عضوية لجنة الصناعة والطاقة بالحزب الوطني
 عضوية اللجنة المشتركة للهيئة العامة للاستثمار
 عضوية اللجنة القومية للغازات الطبيعية.
 عضوية الموسوعة الدولية للمهنيين وكبار مشاهير العالم

مصادر

وصلات خارجية
 خطايا الوزير سامح فهمى، اليوم السابع، 13 مارس 2009

أشخاص شاركوا في ثورة 25 يناير
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من القاهرة
أعضاء مجلس الشعب المصري 2010
أعضاء مجلس الشورى المصري
توائم من مصر
حكومة أحمد شفيق
حكومة أحمد نظيف
حكومة عاطف عبيد
خريجو جامعة القاهرة
سجناء ومعتقلون مصريون
سياسيو الحزب الوطني الديمقراطي (مصر)
سياسيون مصريون أدينوا بجرائم
سياسيون مصريون في القرن 20
سياسيون مصريون في القرن 21
سياسيون من القاهرة
مهندسون كيميائيون
مهندسون كيميائيون مصريون
مهندسون مصريون
مهندسون مصريون في القرن 20
مهندسون مصريون في القرن 21
مواليد 1368 هـ
مواليد 1949
مواليد في القاهرة
وزراء بترول مصريون
مهندسون من القاهرة

سامح فهمي


Ronald Herbert Nadal fue un abogado uruguayo y presidente de la Corte Electoral.

Biografía
Egresado de la Universidad de la República en 1967 como Doctor en Derecho. Comparte desde 1996 su estudio profesional con Juan Andrés Ramírez, Eugenio Xavier de Mello y Alejandro Abal Oliú.

Fue Profesor Grado 5 de Derecho Internacional Privado, habiendo ejercido la enseñanza de grado y posgrado. Ha sido representante de Uruguay en las Conferencias Interamericanas de Derecho Internacional Privado de la OEA. También presidió el Colegio de Abogados del Uruguay (1999-2003). Fue Defensor de Oficio en lo Penal y paralelamente ejerció el cargo de Director de esa Defensoría del Poder Judicial desde 1981  hasta el año 2010.

Desde 2010 era Presidente de la Corte Electoral del Uruguay, dejó su cargo en 2014 debido a problemas de salud.

Fallecimiento

Falleció el 18 de diciembre de 2014, se encontraba internado debido a varios problemas de salud.

Referencias

Egresados de la Universidad de la República
Abogados de Uruguay
Personalidades electorales de Uruguay

Ronald Herbert


Karipska Nizozemska (eng. Caribbean Netherlands, niz. Caribisch Nederland, izgovor: kaːˌribis ˈneːdərlɑnt) su tri posebne općine (niz.  bijzondere gemeenten) Nizozemske smještene u Karipskom moru. Prekomorska su regija Kraljevine Nizozemske.

Čine ju otoci Bonaire, Sveti Eustahije i Saba, iako se izraz "Karipska Nizozemska" ponekad rabi za sve otoke u Nizozemskim Karibima. U zakonodavstvu, ova su tri otočna teritorija također znana kao "otoci BES" (akronim od njihovim imena). Govori se o otočnim teritorijima, jer svaki uz glavni otok ima i nekoliko manjih otočića.

Bonaire (uključujući i otočić Mali Bonaire) jedan je od Privjetrinskih Antila ( Benedenwindse Eilanden)) i nalaze se blizu obale Venezuele. Sveti Eustahije i Saba su u glavnoj skupini Malih Antila i nalaze se južno od Svetog Martina i sjeverozapadno od Svetog Kristofora i Nevisa.

Otočni teritoriji su svrstani u Nizozemskoj kao javna tijela ( openbare lichamen), a ne kao općine (gemeenten) i kao prekomorske zemlje i teritoriji Europske unije; stoga se zakoni Europske unije ne primjenjuju automatski. Za razliku od običnih općina, nisu dijelom neke provincije u Nizozemskoj te moć koju po pravilu imaju provincijska vijeća unutar općina podijeljena su između otočkih vlada i središnje vlade putem Nacionalnog ureda za Karipsku Nizozemsku (Rijksdienst Caribisch Nederland). Zbog ovoga ih se zove posebnim općinama.

Glavno tijelo demokracije na ovim otocima je Otočko vijeće (eilandsraad).
U glavno tijelo Nizozemske inkorporirani su 10. listopada 2010. Raspuštanjem Nizozemskih Antila. Površine su 328 km četvornih. Najviša točka je na 887 metara nadmorske visine na Sceneryju (Mount Scenery). Službeni jezik je nizozemski, a regionalno su priznati engleski na Sabi i Sv. Eustahiju te papiamentu na Bonaireu. Vremenska zona je UTC-4, to jest Atlantsko standardno vrijeme. Pozivni broj je +599. Kodovi ISO 3166 su BQ, NL-BQ1, NL-BQ2, NL-BQ3. Internetske vršne domene su .nl i .bq

Za brojne nizozemske zakone postoji posebna inačica za Karipsku Nizozemsku. Primjerice socijalno osiguranje nije na istoj razini kao u europskoj Nizozemskoj.

Klima na ovom teritoriju je tropska. Cijele je godine toplo. Privjetrinski otoci su topliji i suhiji od Zavjetrinskih otoka. Ljeti su Zavjetrinski otoci izloženi uraganima.

Do 1. siječnja 2011. tri otočna teritorija služila su se nizozemskoantilskim guldenom. Svi troje su prešli na američki dolar, a ne na euro, koji je u uporabi u europskoj Nizozemskoj ili na karipski gulden koji su usvojila druga dva antilska otoka Curaçao i Sveti Martin).

Vidi
Otoci SSS (Sveti Martin, Sveti Eustahije i Saba)

Izvori

Nizozemska

Karipska Nizozemska


Una canción de amor es una canción de temática romántica. Además el término puede referirse a:

 Canción de amor, álbum recopilatorio de Los Jaivas de 2005.
 Canción de amor, canción y lado B de un sencillo de Ángel Parra de 1969.
 Canción de amor, nombre en castellano de la película de 1935 I dream too much de John Cromwell.

Canción de amor


An Setaria restioidea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adrien René Franchet, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf. An Setaria restioidea in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Setaria

Setaria restioidea


Augusta Legge, comtesse de Dartmouth ( - ), née Lady Augusta Finch, est une philanthrope anglaise.

Biographie
Élevée dans le Warwickshire, elle est la fille de Heneage Finch (5e comte d'Aylesford), et de son épouse, Lady Augusta Sophia Greville  fille de George Greville (2e comte de Warwick).

Elle épouse William Legge (5e comte de Dartmouth), le 9 juin 1846. Ils ont deux fils, William Legge (6e comte de Dartmouth) (1851–1936), et l'honorable Sir  (1852–1924), et quatre filles, décédées célibataires .

En 1853, elle fonde une école à Birmingham dans son ancienne résidence, Sandwell, lorsqu'elle et son mari déménagent à Patshull Hall, près de Wolverhampton . Laetitia Frances Selwyn dirige l'école Sandwell qui est ouverte aux filles pour se former comme domestiques. Au moment de sa fermeture en 1891, il a étendu sa gamme aux gouvernantes et même aux emplois industriels sans distinction de sexe .

Devenue veuve, elle se consacre à des œuvres sociales, notamment en fondant une union locale de mères et un foyer pour garçons orphelins. Elle a croisé des poulets pour créer le nain andalou.

Elle est décédée à Woodsome Hall près de Huddersfield en 1900 .

Références

Liens externes

Comtesse britannique
Personnalité liée au Warwickshire
Décès en décembre 1900
Naissance en février 1822
Décès à 78 ans

Augusta Finch


Sant'Onofrio ist eine süditalienische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Vibo Valentia in Kalabrien. Die Gemeinde liegt etwa 8 Kilometer nordöstlich von Vibo Valentia.

Geschichte
Sant'Onofrio kann den Namen auf den Eremiten Onophrios den Großen zurückführen. Ursprünglich geht die Siedlung auf eine mönchische Gründung zurück. Der Ort ist im Einflussgebiet der kalabrischen Mafia ('Ndrangheta), 2009 wurde per Anordnung der Gemeinderat wegen Unterwanderung durch die Mafia aufgelöst.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Autostrada A2 von Salerno nach Reggio di Calabria. Die Ausfahrt Vibo Valentia liegt im Gemeindegebiet.

Persönlichkeit
 Luigi Ruffo Scilla (1750–1832), Erzbischof von Neapel

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Kalabrien

Sant’Onofrio


La Bundesstraße 475 est une Bundesstraße du Land de Rhénanie-du-Nord-Westphalie.

Géographie
La route relie le Münsterland et le Tecklenburger Land au Soester Börde.

Histoire
La Landstraße entre Rheine et Elte est construite en 1894. La B 475 entre Glandorf et Soest est créée en 1965 pour améliorer le réseau routier fédéral. En 1968, la B 475 est prolongée de Glandorf en direction du nord jusqu'à Rheine. Depuis 2015, la route fédérale se finit à Emsdetten. La route entre Lippetal-Lippborg et Beckum est déplacée vers un parcours commun avec l'A 2. La route principale contourne la zone urbaine de Soest sur un nouveau tracé.

B 475n
La B 475n est un projet d'itinéraire complémentaire à la B 475. Elle doit se composer de deux parties, l'une passant au nord de Saerbeck tandis que l'autre entre Ennigerloh et Neubeckum est destinée à contourner le tracé routier de la B 475 via deux carrefours. Ce dernier itinéraire est controversé en raison du tracé à travers une réserve naturelle.

Source

Route en Allemagne
Transport en Rhénanie-du-Nord-Westphalie

Bundesstraße 475


මහානටි (ඉංග්‍රීසි: මහා නිළිය) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ දකුණු ඉන්දියානු නිළි සාවිත්‍රීගේ දිවිය අළලා නිර්මාණය වූ 2018 තෙලිඟු චරිතාපදාන කාලාන්තර චිත්‍රපටයකි. මෙම චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය ක‍රන ලද්දේ නාග් අශ්වින් විසින් වන අතර නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ සී. අශ්විනී දත්ගේ වෙෙජයන්ති මූවීස් බැනරය යටතේ ය. මෙහි ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කරන්නේ කීර්ති සුරේෂ් විසිනි. දුල්කර් සල්මාන්, සමන්තා අක්කිනේනි, විජෙයි දේවරකොණ්ඩා,රාජේන්ද්‍ර ප්‍රසාද්, අක්කිනේනි නාග චෛතන්‍යා, මෝහන් බාබු, භානුප්‍රියා සහ ප්‍රකාශ් රාජ් සෙසු වැදගත් චරිත නිරූපණය කරති. චිත්‍රපටයේ සංගීත නිර්මාණය සිදුකරන ලද්දේ මිකී ජේ. මයර් විසිනි. 2017 මැයි මස නිෂ්පාදන කටයුතු දෙමළ සහ තෙලිඟු බසින් ඇරඹුණු අතර එහි මුදාහැරීම 2018 මැයි 9 සහ මැයි 11 දින සිදුවිය. මෙම චිත්‍රපටය මලයාලම් බසින් හඬකැවීම ද සිදුවිය.

කථාපුවත
මෙමගින් ඉන්දියාවේ 50-70 දශකයේ විශිෂ්ටතම නිළියක සහ පළමු ඉන්දියානු කාන්තා සුපිරි තරුව වූ සාවිත්‍රීගේ කථාපුවත නිරූපණය වේ.

චරිත නිරූපණය
කීර්ති සුරේෂ්, සාවිත්‍රී ලෙස
දුල්කර් සල්මාන්, ජෙමිනි ගනේෂන් ලෙස (විස්තීර්ණ පසුබිම් රංගනය)
සමන්තා අක්කිනේනි, මධුරවානි ලෙස
විජෙයි දේවරකොණ්ඩා, විජයි ඇන්තනි ලෙස
රාජේන්ද්‍ර ප්‍රසාද්, කේ.වී. චෞදරි ලෙස, සාවිත්‍රීගේ පිය පසින් මාමණ්ඩියයි.
තානිකෙල්ලා භරණි
භානුප්‍රියා, දුර්ගම්මා ලෙස, සාවිත්‍රීගේ පිය පසින් නැන්දණියයි
මාලවිකා නායිර්, අලමේලු ලෙස, ජෙමිනි ගනේසන්ගේ පළමු බිරියයි.
ශාලිනී පාණ්ඩේ, සුශීලා ලෙස, Savitri's childhood friend
Tulasi as Madhuravani's mother
Divyavani as Subhadramma, Savitri's mother

Guest appearances
Akkineni Naga Chaitanya as Akkineni Nageswara Rao
Mohan Babu as S. V. Ranga Rao
Prakash Raj as Aluri Chakrapani
Naresh as Cameraman
Krish as K. V. Reddy
Srinivas Avasarala as L. V. Prasad
Sandeep Vanga as Adurthi Subba Rao
Tharun Bhascker Dhaassyam as Singeetham Srinivasa Rao
Sai Madhav Burra as Pingali Nagendra Rao

Actor N. T. Rama Rao appeared in the film and was recreated via motion capture.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

2018 චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
නළුවන් පිළිබඳ චිත්‍රපට
දෙමළ-භාෂා චිත්‍රපට
තෙලිඟු-භාෂා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චරිතාපදාන චිත්‍රපට
2010 දශකය තුළ දෙමළ-භාෂා චිත්‍රපට
2010 දශකයේ තෙලිඟු-භාෂා චිත්‍රපට
සැබෑ සිදුවීම් පාදක කරගත් චිත්‍රපට
Films scored by Mickey J Meyer

මහානටි


Bokel Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 15,27 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 3 Temmuz 2006 itibarıyla yaklaşık 690 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Klaus-Detlef Kahl tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-nortorfer-land.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Bokel (bei Rendsburg)


The Dresden Soul Symphony ist ein Livealbum aus dem Jahr 2008. Bei dem gleichnamigen Crossover-Konzert traten die Soul-Sänger Joy Denalane, Bilal, Tweet und Dwele auf, die vom MDR-Sinfonieorchester begleitet wurden.

Entstehungsgeschichte
Die Idee für das Projekt The Dresden Soul Symphony geht auf Reinhard Bärenz, dem Musikchef des Radiosenders MDR Sputnik, und Joy Denalane zurück. Bärenz, der in den 1980er-Jahren professionell in einem Orchester Geige gespielt hatte, hatte schon längere Zeit mit dem Gedanken gespielt, "mit einem Sinfonie-Orchester einen Ausflug ins Pop-Genre zu machen". Joy Denalane regte 2007 die Verbindung mit Soul an, nachdem sie im Sendestudio von MDR Sputnik ein Konzert gegeben hatte.

Bärenz bat den MDR-Hörfunkdirektor Johann Michael Möller um Unterstützung. Dieser war von der Idee angetan und verpflichtete das MDR-Sinfonieorchester. Danach begann Bärenz damit, weitere Musiker zu kontaktieren. Nach Joy Denalane traten die US-amerikanischen Soulmusiker Bilal, Dwele und Tweet dem Ensemble bei. Im August 2007 konnte Bärenz den ehemaligen Cellisten von MFSB Larry Gold, und Gold Schwiegersohn, den Komponisten Daniel Felsenfeld, für das Projekt gewinnen.

Beide konzipierten die Dresden Soul Symphony innerhalb von sechs Monaten. Sie stellten dabei 20 verschiedene Soulklassiker zusammen, die sie in vier Sätze einteilten. Gold sprach in einem Interview über ihre Arbeitsweise: "Daniel ist die Symphony und ich bin der Soul. Er hat die Songs in eine sinfonische Struktur eingebettet, ich habe die Songauswahl getroffen und die Orchester-Arrangements besorgt. Viele dieser Songs hatten vorher überhaupt kein Orchesterarrangements, sie sind extra für den Anlass entstanden."

Die Show fand am 26. und 27. April 2008 im Alten Schlachthof in Dresden statt, zwei Tage vorher hatten alle Künstler zum ersten Mal zusammen geprobt. Während des Konzerts wurden Joy Denalane, Bilal, Tweet und Dwele vom 130-köpfigen MDR-Sinfonieorchester unter der Leitung von Jun Märkl begleitet. Weitere Akteure waren der MDR-Kinderchor, vier Backgroundsänger und vier Solisten, die nicht zum Orchester gehörten.

Die Aufnahme entstand während der gleichnamigen Konzerte am 26. und 27. April 2008 in Dresden. Die Radiosender MDR Sputnik und MDR Figaro übertrugen das Konzert am 27. April live. Bei der Show handelte es sich um ein einmaliges Ereignis. Am 24. Oktober 2008 wurde die Aufzeichnung als Live-CD durch Four Music in den Handel gebracht. Gleichzeitig erschien das Konzert auch auf DVD.

Titelliste
Insgesamt sangen die Künstler 20 verschiedene Soulklassiker der 1960er- und 1970er-Jahre, die durch den von Gold und Felsenfeld geschaffenen, sinfonischen Rahmen zusammengehalten wurden. Die Soul-Sinfonie gliederte sich dabei in die Anschnitte Movement I: Sonata-Allegro (Titel 1–8), Movement II: Adagio (Titel 9–15), Movement III: Scherzo (Titel 16–19) und Movement IV: Finale (Titel 20–26).

 Prelude – 3:38
 Midnight Train to Georgia – 3:57
 I Thank You – 2:16
 Take Me to the River – 2:53
 (You Make Me Feel Like) A Natural Woman – 3:07
 I Got a Woman – 2:32
 Lovin' You – 3:50
 Midnight Train to Georgia (Reprise) – 1:14
 I'm Coming Out – 1:39
 A Song for You – 2:33
 You're All I Need to Get By – 3:17
 Let's Stay Together – 2:22
 It's a Man's Man's Man's World – 2:08
 Me and Mrs. Jones – 3:11
 Betcha by Golly, Wow! – 3:47
 I'll Take You There – 2:46
 ABC – 2:30
 Sir Duke – 2:43
 Everything Is Everything – 3:00
 Prelude Reprise – 2:28
 Master Blaster – 2:55
 Love's Theme – 2:11
 T.S.O.P. – 1:53
 Love Train – 2:29
 Ain't No Stoppin' Us Now – 3:16
 Midnight Train to Georgia (Finale) – 2:52

Rezeption
Der Berliner Kurier schrieb anlässlich der CD-Veröffentlichung: "Dresden und Soul? Songs von Marvin Gaye oder James Brown und ein großes Orchester? Das klingt im ersten Moment nach einer Überdosis Schmalz. Das 100-köpfige MDR Sinfonie Orchester hat mit Soulstars wie Joy Denalane (D), Bilal, Dwele und Tweet (alle USA) Klassiker wie 'A natural woman' oder 'Love train' eingespielt. Und? Überraschung: Dresden hat Soul!"

Die Dresdner Neueste Nachrichten befand: "Fürs MDR-Orchester war es ein Aufbruch zu neuen Ufern […]. Die [Dresden Soul-Symphonie] liegt nun auf CD und DVD vor und macht gewaltig gute Laune. Die sinfonische Ambition bleibt begrenzt. Im Vordergrund stehen die starken Stimmen, im Hintergrund treibt ein fetter E-Bass, und 26 Titel gehen ohne Umwege in die Beine."

"Alles in allem 180 Mitwirkende sorgen für stimmungsvollen Soul-meets-Classic-Sound, der perfekt, manchmal beinahe zu perfekt, herüberkommt. 22 Originalsongs von Ray Charles, Gladys Knight, Curtis Mayfield, Aretha Franklin, Stevie Wonder und anderen haben Larry Gold und Daniel Felsenfeld zur Soul-Symphony verschweißt – nicht immer zugunsten einstmals vorhandener musikalischer Einfälle, aber doch wirkungsvoll", so die Ostthüringer Zeitung.

Einzelnachweise

Album 2008
Album (Soul)
Livealbum

The Dresden Soul Symphony


is a Japanese manga artist. She began submitting manga to comic magazines when she was only 12 years old, in the sixth grade of elementary school. She continued to send her manga to the same magazine for four years, but failed to receive a positive critical reception. Ragawa then decided to switch to a different magazine, Hana to Yume. Her first submission to this magazine won a prize called the "Top Prize" (). Two years later in 1990, she succeeded in achieving her debut with her one-shot manga , published in Hana to Yume issue  22.

Ragawa continued to create long-running manga series such as Baby & Me, New York New York, and . In 1995, she won the 40th Shogakukan Manga Award in the  category for Baby & Me. In 2012, she won both the 36th Kodansha Manga Award in the  category and an Excellence Award at the 16th Japan Media Arts Festival for Those Snow White Notes.

Works

 Time Limit (one-shot, 1990)
 Baby & Me (1991–1997)
  (1993–2014)
 New York New York (1995–1998)
  (1998–2009)
 Those Snow White Notes (2009–2022)
 The Vampire & His Pleasant Companions (with Narise Konohara, 2016–present)

References

External links

 Marimo Ragawa at

Female comics writers
Japanese female comics artists
Japanese women writers
Living people
Manga artists from Aomori Prefecture
People from Hachinohe
Women manga artists
Year of birth missing (living people)

Marimo Ragawa


Le Visakha Football Club (en ), plus couramment abrégé en Visakha FC, est un club cambodgien de football fondé en 2016 et basé à Phnom Penh, la capitale du pays.

Le club évolue actuellement dans la C-League.

Historique
Le club est fondé en 2016. En 2017, le club est promu en deuxième division et dès sa première saison termine à la première place du championnat s'assurant une promotion en C-League.

Le club termine sa première saison dans l'élite à la troisième place puis en 2019 sera vice-champion, il atteindra également la demi-finale de la Coupe du Cambodge.

En 2020, le Visakha FC gagne son premier trophée, la Coupe du Cambodge, le club sera qualifié pour la phase de poule de la Coupe de l'AFC, mais la poule sera finalement annulée à cause de la pandémie de Covid-19. Le club gagne de nouveau la coupe nationale en 2021.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Sport à Phnom Penh
Club de football au Cambodge
Club de football fondé en 2016

Visakha Football Club