Alta Velocidad Española (AVE) is a high-speed rail service operated by Renfe, the Spanish State railway company.

The first AVE service was inaugurated in 1992, with the introduction of the first Spanish high-speed railway connecting the cities of Madrid, Córdoba and Seville.

In addition to Renfe's use of the ADIF-managed rail infrastructure in Spain, Renfe offers two AVE services partially in France, connecting respectively Barcelona-Lyon and Madrid-Marseille.

 translates to "Spanish High Speed", but the initials are also a play on the word , meaning "bird". AVE trains operate at speeds of up to .

Services
 Renfe offers the following AVE services:

 Alicante–León via Albacete, Cuenca, Madrid Chamartín, Valladolid and Palencia.
 Alicante–Ourense via Albacete, Cuenca, Madrid Chamartín and Zamora.
 Barcelona–Granada via Tarragona, Lleida, Zaragoza, Ciudad Real, Puertollano, Córdoba and Antequera.
 Barcelona–Málaga via Tarragona, Lleida, Zaragoza, Ciudad Real, Córdoba, Puente Genil-Herrera, and Antequera.
 Barcelona–Seville via Tarragona, Lleida, Zaragoza, Ciudad Real, Puertollano and Córdoba (trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Alicante via Cuenca, Albacete, and Villena (non stop trains and trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Barcelona via Guadalajara, Calatayud, Zaragoza, Lleida, and Tarragona (non stop trains and trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Castellón via Cuenca, Requena-Utiel and Valencia.
 Madrid–Figueres via Guadalajara, Calatayud, Zaragoza, Lleida, Tarragona, Barcelona and Girona (trains are scheduled with selective stops).
 Madrid–Granada via Ciudad Real, Puertollano, Córdoba, Puente Genil-Herrera, Antequera and Loja (trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Huesca via Guadalajara, Calatayud, Zaragoza, and Tardienta.
 Madrid–León via Segovia, Valladolid and Palencia.
 Madrid–Málaga via Ciudad Real, Puertollano, Córdoba, Puente Genil-Herrera, and Antequera (non stop trains and trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Murcia via Elche and Orihuela (some trains are arriving to Alicante and then reversing towards Murcia).
 Madrid–Ourense via Zamora.
 Madrid–Seville via Ciudad Real, Puertollano, and Córdoba (non stop trains and trains with selective stops are also scheduled).
 Madrid–Valencia via Cuenca and Requena-Utiel (non stop trains are also scheduled).
 Valencia–Seville via Cuenca, Ciudad Real, Puertollano, and Córdoba.
 Valencia–Burgos via Requena-Utiel, Cuenca, Madrid Chamartín and Valladolid (trains with selective stops are also scheduled).

 International:
 Barcelona–Lyon via Girona, Figueres, Perpignan, Narbonne, Montpellier, Nîmes, and Valence.
 Madrid–Marseille via Guadalajara, Zaragoza, Tarragona, Barcelona, Girona, Figueres, Perpignan, Narbonne, Béziers, Montpellier, Nîmes, Avignon and Aix-en-Provence.

The central hub of the AVE system is Madrid's Puerta de Atocha, except for the Madrid–León, Madrid–Burgos, Madrid–Galicia, Madrid–Alicante and Madrid-Murcia lines, that terminate at Chamartín station.

Trains
Currently, there are several series of high-speed trains that run the AVE service:
S/100, manufactured by Alstom
S/102, manufactured by Talgo and Bombardier
S/103, manufactured by Siemens, marketed globally under the brand Siemens Velaro
S/112, manufactured by Talgo and Bombardier

Passenger usage
The still-growing network transported a record 21.3 million passengers in 2018.  Though the network length is extensive, it lags in ridership behind comparable high-speed rail systems in Japan, France, Germany, China, Taiwan, and Korea.

Rail infrastructure in Spain and Europe
 Rail transport in Spain
 High-speed rail in Spain
 High-speed rail in Europe
 Train categories in Europe

Notes

References

External links

 AVE (Renfe)

AVE high-speed trains
Renfe
High-speed rail in Spain

AVE


Juniperus arizonica er tegund af barrtré í einisætt. Upprunninn frá Bandaríkjunum (Arizona og New Mexico) og Mexíkó (Sonora og Chihuahua).

Tilvísanir

Einisætt

Juniperus arizonica


ظاهرة ميسنر  ظاهرة طرد أو دفع حقل مغناطيسي لجسم ذي موصلية فائقة. أُكتُشفت هذه الظاهرة مصادفةً، اكتشفها الفيزيائيان الألمانيان والتر ميسنر وروبرت أوشنفيلد سنة 1933م، عندما كانا يقومان بقياس انتشار التيّار الكهربائي في عينة صغيرة مبردة من الرصاص ومعرضة لحقل مغنطيسي.

التفسير
عندما تكون مادة ذات توصيل فائق في حالة التوصيل المفرط (أي مبردة بدرجة اقل من درجة الحرارة الحرجة لها) فأن خطوط الفيض المغناطيسي تبتعد كلياً عن الموصل وتفسر هذه الظاهرة على أن التحول من الحالة الاعتيادية إلى حالة فرط التوصيل (حالة التوصيل الفائق) تكون مصحوبة بتيارات سطحية كافية لالغاء المجال المغناطيسي داخل الموصل وعلى هذا الأساس فأن الموصل المفرط له تأثير كما لو كان لديه عزم مغناطيسي معاكس إلى المجال المغناطيسي المسلط ولهذا يمكن اعتباره ذا خواص دايامغناطيسية مثالية فيرتفع للاعلى فوق المغناطيس

الأهمية والآثار

المبدأ الفيزيائي
عندما تكون مادة ذات توصيل فائق في حالة التوصيل المفرط (أي مبردة بدرجة اقل من درجة الحرارة الحرجة لها) فأن خطوط الفيض المغناطيسي تبتعد كلياً عن الموصل، وتفسر هذه الظاهرة على أن التحول من الحالة الاعتيادية إلى حالة فرط التوصيل (حالة التوصيل الفائق) تكون مصحوبة بتيارات سطحية كافية لالغاء المجال المغناطيسي داخل الموصل وعلى هذا الأساس فأن الموصل المفرط له تأثير كما لو كان لديه عزم مغناطيسي معاكس إلى المجال المغناطيسي المسلط، ولهذا يمكن اعتباره ذا خواص دايامغناطيسية مثالية.
يمكن القول أن الفوموصل يعمل كمرآة للحقل الكهرمغناطيسي أيضا من ضمن الاشياء المستخدمه بظاهره مايسنر القطار الطائر أو القطار فائق السرعة.

مع آلية هيجز

انظر أيضاً
 ميوعة فائقة
 موصلية فائقة

مراجع

تعليق مغناطيسي
موصلية فائقة

ظاهرة مايسنر


An Rhomboda blackii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paul Ormerod. An Rhomboda blackii in nahilalakip ha genus nga Rhomboda, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhomboda

Rhomboda blackii


Scala er en biograf i Svendborg på Sydfyn, der åbnede i 1955. Der er fire sale, hvoraf den største kan rumme 260 gæster.

Ved opførslen i 1955 var der kun én sal. Man havde budgetteret med en pris på 750.000 kr. (ca. 10,9 mio. kr., 2014), men den endelige pris endte på omkring 1 mio. kr. (ca. 14,5 mio. kr., 2014) med Svendborg Kommune som bygherre. Det var på dette tidspunkt den teknisk mest avancerede biograf på Fyn.

I 1967 forsøgte kommunen at sælge biografen, men da man ikke kunne få den ønskede pris, blev det opgivet. I 1977 blev Scala udvidet med yderligere to sale.

Store Marthadag
Hvert år i maj måned afholdes Store Marthadag, der fejre den danske folkekomedie Martha, der udkom i 1967. Arrangementet afholdes i et samarbejde mellem Scala, der viser filmen i deres største sal og en restaurant på gågaden har indrettet en del af sit serveringsområde som messen ombord på skibet. Der er i alt 260 pladser hvert år, da dette er biografens kapacitet, og billetterne bliver solgt inden for meget kort tid.

Referencer

Biografer i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Svendborg
Etableret i 1955
Kultur i Svendborg

Scala (Svendborg)


Daisy Jazz Isobel Ridley (født 10. april 1992) er en engelsk skuespiller. Hun spiller skrothandleren Rey i filmene Star Wars: The Force Awakens (2015), Star Wars: The Last Jedi (2017) og Star Wars: The Rise Of Skywalker (2019)

Filmografi

Film

Fjernsyn

Kortfilm

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England
Skuespillere fra Storbritannien
Personer fra London
Skuespillere i Star Wars

Daisy Ridley


Political correctness is language, ideas, policies, or behaviour seeking to minimize offense to groups of people.

Politically Correct may also refer to:

"Politically Correct" (song), a single released in 2000 by the American rock band SR-71

See also
Politically Correct Bedtime Stories, book by James Finn Garner, published in 1994
PCU (film), a 1994 comedy film, "Politically Correct University"
Politically incorrect (disambiguation)

Politically Correct (disambiguation)


An Panicum margaritiferum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Emilio Chiovenda, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robyns. An Panicum margaritiferum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum margaritiferum


Historia de una noche puede referirse a:

 Historia de una noche, una película argentina dirigida por Luis Saslavsky en 1941.
 Historia de una noche, una película española dirigida por Luis Saslavsky en 1963.
 Historia de una noche (novela),  novela escrita para el folletín de La Patria por un colaborador, publicada en 1858 en Colombia.

Historia de una noche


An Alloteropsis paniculata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Bentham, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf. An Alloteropsis paniculata in nahilalakip ha genus nga Alloteropsis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alloteropsis

Alloteropsis paniculata


Pichichi Ödülü (La Liga Gol kralların verilen ödül)
 Rafael Moreno Aranzadi (Pichichi olarak tanınan futbolcu)

Pichichi


Kullanım senaryosu (İng. ), sistemlerin fonksiyonel ihtiyaçlarını kapsamak için yazılım ve sistem mühendisliğinde kullanılan bir tekniktir. Aktörlerin (son kullanıcıların veya diğer sistemlerin) sistemle etkileşimini tanımlayan senaryolardır.

Kullanım senaryolarında son kullanıcının veya alan uzmanının teknik terimlerden arınmış dili tercih edilir. İş analisti ve son kullanıcılar, kullanım senaryolarının yazılmasında çoğunlukla birlikte çalışırlar. Kullanım senaryoları, senaryo grupları üzerinde çalışmaya imkân veren kullanım senaryosu diyagramlarından ayrı tutulmalıdır.

Görevlerin veya paydaşların amaçlarını temsil eden kullanım senaryoları, sistem mühendisliğinde yazılım mühendisliğinde kullanıldığından daha yüksek seviyede kullanılır.

Tarihçe
1986 yılında Ivar Jacobson (daha sonra Tümleşik Modelleme Dili'ne önemli katkılarda bulunacaktır), kullanım senaryolarını belirtmede kullanılan görsel modelleme tekniğini ilk kez kodlamıştır. Önceleri İngilizcede  ve  terimlerini kullanmış; ancak doğal kullanıma uymadıklarını düşünerek  terimi üzerinde nihaî kararını vermiştir. Türkçede ise doğal kullanıma uyduğu için  teriminin birebir çevirisi olarak kullanım senaryoları kullanılmaktadır. Aralarında Kurt Bittner, Alistair Cockburn ve Gunnar Overgaard gibi isimlerinde bulunduğu birçok kişi, Jacobson'un başlattığı bu tekniği daha da geliştiren çeşitli katkılarda bulunmuşlardır.

1990'larda kullanım senaryoları, fonksiyonel ihtiyaçların çıkarılmasında kullanılan en yaygın uygulamalardan biri hâline gelmiştir. Kullanım senaryoları nesne yönelimli olmadıklarından doğdukları nesne yönelimli çevrelerin dışında da uygulama alanı bulmaktadır.

Kapsam ve amacı
Kullanım senaryoları, bir amacın veya görevin nasıl başarılacağını tanımlamaya odaklanır. Yazılım projelerinde yeni bir sistem konusunu kapsamak için (bazen düzinelerce) kullanım senaryolarına ihtiyaç duyulur. Projenin niteliği ve durumu, kullanım senaryolarının ne kadar detaylandırılacağını belirler.

Kullanım senaryoları ile çözümlenen sistemin özelliklerini birbiri ile karıştırmamak gerekir. Bir senaryo birden fazla özellikle, bir özellik de birden fazla senaryo ile ilgili olabilir.

Kullanım senaryosu, haricî aktörlerle sistem arasındaki etkileşimi tanımlar. Varlığın veya kişinin sistemle etkileşiminde içinde bulunduğu role aktör denir. Sistemle etkileşim içinde olan bir kişi, farklı rolleri icra ettiği için iki farklı aktörü temsil edebilir. Mesela "Mehmet" ATM'yi kullandığında Müşteri rolünde; ATM'nin boş para çekmecelerini doldurduğunda bir Banka memuru rolünü oynayabilir.

Kullanım senaryoları, sistemi bir kara kutu olarak ele alır: Sistem cevaplarını içeren sistem etkileşimleri, sistemin dışında gibi algılanır ve böyle bir yaklaşımdır. Böylece analist, sistemin nasıl davranacağından çok ne yapması gerektiği üzerinde çalışmalarını yoğunlaştırabilir.

Kullanım senaryoları, iş seviyesinde iş kullanım senaryosu veya sistem seviyesinde sistem kullanım senaryosu olarak tanımlanabilir. İki farklı seviyedeki tanımlar arasındaki fark, kapsamlarıdır: İş kullanım senaryosu, tüm işi kara kutu olarak görür ve iş aktörleri (mesela müşteriler) tarafından kendi amaçlarını (mesela ürün alımı) gerçekleştirmek için nasıl kullanılacağını belirtir. İş kullanım senaryolarının detayı, iş süreçlerini tanımlar.

Kaynakça

İsveçli icatları
Proje yönetimi

Kullanım senaryosu


Kabelhorst er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Lensahn under Kreis Østholsten. Kreis Østholsten ligger i den østlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen er beliggende ca. 3 km øst for Lensahn og 5 km nordvest for Cismar, som i dag ligger i kommunen Grömitz.

Lige vest for Kabelhorst løber Bundesautobahn 1 fra Neustadt in Holstein mod Oldenburg in Holstein, mod øst Bundesstraße 501 fra Neustadt mod Femern.

Politik
Af de ni pladser der er i kommunalbestyrelsen, har CDU og SPD henholdsvis fire pladser til kommunalvalget i 2008. Et sæde besides af en ansøger.

Eksterne kilder/henvisninger

 Byens side   på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Østholsten

Kabelhorst


ශ්‍රී ලංකාවේ රත්නපුර පිහිටි රත්නපුර ඕලන්ද බලකොටුව  ලන්දේසින් විසින් ඉදිකරන ලද්දකි.

බලකොටු - ශ්‍රී ලංකා
රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

රත්නපුර ඕලන්ද බලකොටුව


Homerski jezik jest inačica grčkog jezika kojim se koristio Homer u pisanju Ilijade i Odiseje kao i Homerskih himni. Riječ je o literarnom narječju antičkog grčkog koji se uglavnom sastoji od jonskog i eolskog narječja s nešto oblika iz arkadociparskog i pisanim oblikom pod utjecajem atičkog. Kasnije je nazvan epski grčki jer su ga kao jezik epske poezije, obično u daktilskom heksametru, rabili pjesnici poput Hezioda i Teognisa iz Megare. Sastavi na epskom grčkom mogli bi potjecati najranije iz trećeg stoljeća prije Krista, ali nestao je s usponom koinea.

Glavna obilježja
Ovdje su navedeni samo najvažniji oblici imenica i glagola kojim se razlikuje od kasnijeg grčkog. Nespomenuti oblici obično se mogu predvidjeti iz uzoraka u jonskom. Ostale vrste riječi također se ponegdje razlikuju.

Fonologija

Homerski grčki, poput jonskog i za razliku od atičkog, prebacio je gotovo sve ᾱ u η (dugo /a:/ u dugo /ɛ:/). Tako atičke riječi Τροίᾱ, ὥρᾱ, πύλαις/πύλαισι glase Τροίη, ὥρη, πύλῃσι u homerskom. Iznimke su ipak imenice poput riječi θεᾱ́ ('božica') te genitiv množine a-deklinacije i genitiv jednine muškog roda a-deklinacije, tako su θεᾱ́ων, Ἀτρεΐδᾱο 'božicā', 'atrejevića'.

Gramatika

Imenice

A-deklinacija

 Nominativ jednine većine imenica muškog roda završava na -η umjesto -ᾱ, čak i nakon ρ, ε, i ι (za razliku od atičkog): χώρη za atički χώρᾱ. Ipak, imenica θεᾱ́ i neka imena imaju -ᾱ.
 Neke imenice muškog roda imaju u nominativu jednine -ᾰ umjesto -ης (ναύτης, Ἀτρεΐδης): ἱππότᾰ za atički ἱππότης.
 Genitiv jednine imenica muškog roda završava na -ᾱο ili -εω umjesto -ου: Ἀτρεΐδᾱο za atički Ἀτρεΐδου.
 Genitiv množine obično završava na -ᾱων ili -εων: νυμφᾱ́ων za atički νυμφῶν.
 Dativ množine uvijek završava na -ῃσι(ν) ili -ῃς: πύλῃσιν za atički πύλαις.

O-deklinacija

 Genitiv jednine završava na -οιο ili -ου. Primjerice, πεδίοιο ili πεδίου.
 Genitiv i dativ dvojine završavaju na -οιϊν. Homerski ἵπποιϊν umjesto atičkog ἵπποιν.
 Dativ množine završava na -οισι(ν) i -οις. Primjerice, φύλλοισι ili φύλλοις.

Treća deklinacija

 Akuzativ jednine završava na -ιν ili -ιδα. Primjerice, γλαυκῶπιν ili γλαυκώπιδα.
 Dativ množine završava na -εσσι i -σι. Primjerice, πόδεσσι ili ἔπεσσι.
 Homerski grčki nema kvantitativne metateze koja se pojavljuje u kasnijem grčkom (osim u određenim genitivima jednine imenica muškog roda a-deklinacije):
 βασιλῆος umjesto atičkog βασιλέως, πόληος umjesto πόλεως
 βασιλῆα umjesto βασιλέᾱ
 βασιλῆας umjesto βασιλέᾱς
 βασιλήων umjesto βασιλέων
 Homerski grčki ponekad rabi drukčije nastavke:
 πόληος se izmjenjuje s πόλιος

Napomene:

 Poslije kratkih samoglasnika refleks pragrčkog *ts alterira između -σ- i -σσ-. Ovo se možda rabilo zbog metrike. Primjerice, τόσος i τόσσος; μέσος i μέσσος; ποσί i ποσσί.
 Ostatci pragrčkog instrumentala koji završava na -φι(ν) (-οφι(ν)) mogu se upotrebljavati za dativ jednine i množine imenica i pridjeva (ponekad i za genitiv jednine i množine). Primjerice, βίηφι (...silom), δακρυόφιν (...sa suzama) i ὄρεσφιν (...u planinama).

Glagoli

Nastavci za glagolska lica

 Nastavak -ν pojavljuje se umjesto -σαν. Primjerice, ἔσταν za ἔστησαν u trećem licu množine aktiva.
 Nastavak za treće lice množine mediopasiva/pasiva često je -αται ili -ατο. Primjerice, ἥατο odgovara ἧντο.

Vremena

 Futur: obično se ne steže. Primjerice, ἐρέω umjesto atičkog ἐρῶ ili τελέω umjesto τελῶ.
 Prezent ili imperfekt: ova vremena ponekad preuzimaju iterativan oblik sufiksom -σκ- prije nastavka. Primjerice, φύγεσκον.
 Aorist ili imperfekt: oba vremena mogu ponekad odbaciti augment. Primjerice, βάλον umjesto ἔβαλον ili ἔμβαλε umjesto ἐνέβαλε (ἐν-έ-βαλε)
 Homerski grčki nije rabio historijski prezent, nego injunktive. Njih su Tukidid i Herodot zamijenili historijskim prezentima.

Konjunktiv

 Konjunktiv se pojavljuje s kratkim samoglasnikom. Primjerice, ἴομεν umjesto ἴωμεν.
 Drugo lice jednine konjunktiva mediopasivnog ima i nastavke -ηαι i -εαι.
 Treće lice jednine konjunktiva aktiva završava na -σι(ν). Primjerice, φορεῇσι umjesto φορῇ.
 Ponekad se on rabi umjesto futura i općih napomena.

Infinitiv

 infinitiv se pojavljuje s nastavcima -μεν, -μεναι i -ναι umjesto -ειν i -ναι. Primjerice, δόμεναι umjesto atičkog δοῦναι; ἴμεν umjesto ἰέναι; ἔμεν, ἔμμεν ili ἔμμεναι za εἶναι; ἀκουέμεν(αι) za ἀκούειν.

Stegnuti glagoli

 U stegnutim glagolima na mjestima gdje atički upotrebljava -ω- homerski grčki rabi -οω- ili -ωω- kao stegnuti oblik -αο-. Primjerice, atički ὁρῶντες postaje ὁρόωντες.
 Slično, gdje u atičkom -αε- postaje -α- ili -αει- postaje -ᾳ-, u homerskome grčkom pojavljuje se ili αα ili αᾳ.

Ostale značajke
U većini slučajeva homerski grčki nije imao pravi određeni član. Ὁ, ἡ, τό pojavljuju se, ali oni su pokazne zamjenice po podrijetlu.

Rječnik
Homer u Ilijadi i Odiseji rabi 9000 riječi od kojih su 1382 osobna imena, a od ostalih 7618 njih 2307 jesu hapax legomenon. Cylde Pharr smatra da se u ilijadi pojavljuje 1097, a u Odiseji 868 hapax legomenona, ali drugi kažu da se u Ilijadi pojavljuje 303, a u Odiseji tek 191.

Primjer
Prvih sedam stihova Ilijade:Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

οὐλομένην, ἣ μυρί' Ἀχαιοῖς ἄλγε' ἔθηκε,

πολλὰς δ' ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν

ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν

οἰωνοῖσί τε δαῖτα· Διὸς δ' ἐτελείετο βουλή·

ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.U prijevodu Tome Maretića:Srdžbu mi, boginjo, pjevaj Ahileja, Peleju sina

Pogubnu, koja zada Ahejcima bezbrojne jade,

Snažne je duše mnogih junaka poslala ona

k Hadu, a njih je same učinila, da budu plijen

Psima i pticama svima,i tako se Zeusova volja

Vršila, od kad se ono razdvojio u svađi bio

Atrejev sin, junacima kralj, s Ahilejem divnim.

Izvori

Grčki jezik

Homerski jezik


Burcei (sardisk: Brucèi) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 648 meters højde og har 2.802 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 94,85 km² og grænser til kommunerne San Vito, Sinnai og Villasalto.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Burcei


Chimia generală este un curs de chimie predat adesea la nivel de liceu și la nivel universitar introductiv, destinat să servească ca o introducere pentru o largă varietate de concepte chimice. De asemenea, reprezintă unul dintre puținele cursuri de chimie din majoritatea universităților care nu explorează în mod explicit o anumită ramură, precum chimia organică sau chimia analitică.

Cursurile de chimie generală introduc în mod tipic concepte precum stoechiometria, prezicerea produșilor de reacție, termodinamică, chimie nucleară, electrochimie, cinetică chimică și multe dintre conceptele de bază ale chimiei fizice.  Deși lista de subiecte acoperite este de obicei largă – ceea ce îi determină pe unii să critice faptul că incurajează memorizarea – cursurile de chimie generală sunt esențiale în înțelegerea unor noțiuni chimice și fizice fundamentale.

Concepte predate
Conceptele predate într-un curs tipic de chimie generală sunt următoarele:

cinetică chimică
conservarea energiei
conservarea masei
electrochimie
echilibru chimic
legea proporțiilor definite
legile gazelor
legătura chimică
solubilitate
stoechiometria
structura nucleului atomic și chimie nucleară
tabelul periodic al elementelor și periodicitate în sistemul periodic
teoria atomică
teoria acido-bazică
termodinamică chimică

Note

Bibliografie
 Linus Pauling, Chimie generală, Editura Științifică, București, 1972 (traducere din limba engleză)

Legături externe

Chimie

Chimie generală


An Stipa haussknechtii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pierre Edmond Boissier. An Stipa haussknechtii in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stipa

Stipa haussknechtii


Bagle may refer to:

 Bagle (computer worm)
 The Bagles

See also
 Bagel (disambiguation)
 Baggle
 Beagle (disambiguation)

Bagle


Folklore este cel de-al doilea album de studio al cântăreaței și compozitoarei Nelly Furtado. Acesta a fost lansat pe 23 noiembrie 2003 prin DreamWorks Records. A devenit un succes în mai multe țări Europene. Folklore a avut cinci single-uri; "Powerless (Say What You Want)", Try, Força, Explode și The Grass Is Green. Albumul s-a vândut în trei milioane de exemplare în întreaga lume.

Lista pieselor

Note

Albume din 2003

Folklore (album de Nelly Furtado)


ඉන්දියානු නිළියක වන ප්‍රියන්කා චොප් රා සිනමා වෘතියට පිවිසීමට පෙර මෝස්තර නිරූපිකාවක ලෙස කටයුතු කලාය. මැය වසර 2000 හේදී "ලෝක රූ රැජිණ" ලෙස කිරුළු පැලැන්දාය.

ඇය 2002 වර්ෂයේ "තමිලන්" (Thamizhan) නම් දමිළ චිත්‍රපටයෙන් තම සිනමා දිවිය ආරම්භ කලාය. ඉන්පසු 2003 වර්ෂයේදී බොලිවුඩ් සිනමාවට එක්වූ ඇගෙය් ප්‍රථම චිත්‍රපටය "ද හීරෝ - ලව් ස්ටෝරි ඔෆ් අ ස්පයි" (The Hero: Love Story of a Spy ) විය. එම වසරේම ඇය රඟපෑ "අන්දාස්" (Andaaz) වෙනුවෙන් "හොඳම නවක නිලිය" ලෙස ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය දිනා ගැනීමට හැකි විය.

"අයිට්‍රාස්" (Aitraaz) නම් චිත්‍රපටයෙහි දැක්වූ විශිෂ්ඨ රංගන කුසලතාව නිසා ඇයට 2004 වසරේදී "හොඳම දුෂ්ඨ චරිතය" වෙනුවෙන් ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය දිනා ගැනීමට හැකිවිය. ප්‍රියන්කා, මෙතෙක් මෙම සම්මානය දිනා ගත් දෙවැනි කාන්තාව විය.

වසර 2004 දී "මුජ්සේ ෂාදී කරොගේ" (Mujse Shadhi Karoge),2006 දී තිරගත වූ "ක්‍රිෂ්" (Krrish) සහ "ඩොන්" (Don) ඇගේ සාර්ථකම වාණිජ චිත්‍රපට විය.

ඇය 2008 වසරේදී "ෆැෂන්" (Fashion) චිත්‍රපටෙයේ නිරූපිකාවකගේ චරිතය නිරූපනය කරමින් "හොඳම නිළිය" සඳහා වන ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානයද, "හොඳම නිළිය" සඳහා වන ජාතික සිනමා සම්මානයද දිනාගත්තාය.

ප්‍රියන්කා චොප්රා


An Ypsilopus longifolius in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Ypsilopus longifolius in nahilalakip ha genus nga Ypsilopus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ypsilopus

Ypsilopus longifolius


Die Liste der Baudenkmäler in St. Martin in Thurn (ladinisch San Martin de Tor, italienisch San Martino in Badia) enthält die  als Baudenkmäler ausgewiesenen Objekte auf dem Gebiet der Gemeinde St. Martin in Thurn in Südtirol.

Basis ist das im Internet einsehbare offizielle Verzeichnis der Baudenkmäler in Südtirol. Dabei kann es sich beispielsweise um Sakralbauten, Wohnhäuser, Bauernhöfe und Adelsansitze handeln. Die Reihenfolge in dieser Liste orientiert sich an der Bezeichnung, alternativ ist sie auch nach der Adresse oder dem Datum der Unterschutzstellung sortierbar.

Liste

Ehemalige Baudenkmäler

Weblinks

 Monumentbrowser des Südtiroler Landesdenkmalamts

St. Martin in Thurn
!
Baudenkmaler St. Martin in Thurn


Die Route nationale 764, kurz N 764 oder RN 764, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 zwischen einer Kreuzung mit der Nationalstraße 751 südlich von Blois und Loches verlief. Ihre Länge betrug 53,5 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française 764 auf WikiSara (französisch)

764
Straße in Centre-Val de Loire

Route nationale 764


ක්‍රි.පූ. 27වන සියවසේ සිට ක්‍රි.පූ. 25වන සියවස දක්වා පුරාතන ඊජිප්තුව පාලනය කළ ඊජිප්තුවේ සිව්වන රාජවංශයේ පවුල් ගස පහත පරිදි වේ.

වගුව

 01
04
පවුල් ගස
ඊජිප්තුවේ ක්‍රි.පූ. 27වන සියවස
ඊජිප්තුවේ ක්‍රි.පූ. 26වන සියවස
ඊජිප්තුවේ ක්‍රි.පූ. 25වන සියවස

ඊජිප්තුවේ සිව්වන රාජවංශයේ පවුල් ගස


Stick Indijanci (Stick Indians), U tradicijama mnogih saliških i drugih sjeverozapadnih indijanskih plemena, štapni Indijanci su zlonamjerni i izuzetno opasni šumski duhovi. Pojedinosti o štapnim Indijancima razlikuju se od plemena do plemena (Sališi ih opisuju kao velika, dlakava stvorenja nalik bigfootu, a Cayuse i Yakima kao šumske patuljke.) U nekim tradicijama štapni Indijanci imaju moć paraliziranja, hipnotiziranja ili izazivaju ludilo kod nesretnih ljudi, dok kod drugih samo odvode ljude na krivi put ispuštajući jezive zvukove zviždanja ili smijeha noću u šumi. U nekim pričama Stick Indijanci mogu jesti ljude koji postanu njihovi plijen, otimati djecu ili zlostavljati žene. Također se agresivno osvećuju ljudima koji ih povrijede ili ne poštuju, bez obzira koliko nenamjerno.

Nije zabilježeno previše tradicionalnih legendi o Stick Indijancima, dijelom zbog tabua povezanih s tim smrtonosnim stvorenjima. "Stick Indians" je engleski eufemizam; izgovaranje stvarnih Salish imena ovih bića u javnosti smatra se provociranjem njihovih napada u nekim plemenima, uvjerenja kojeg se mnogi domorodački narodi i danas pridržavaju, birajući da ih nazivaju samo na engleskom (ako uopće).

Izvori

Indijanska mitologija (šumski duhovi)
Lummi
Yakima
Cayuse

Stick Indijanci


Hukuk antropolojisi, uluslararası insan hakları hareketleri ve kanunları üzerine yoğunlaşarak tarihi, felsefi, analitik ve karşılaştırmalı perspektiflerden insan hakları konusuna girer. Antropoloji disiplini, insan hakları tartışmalarına katkıları inceler. Kültürel görecelik ve evrenselcilik üzerine olan hususları tartışır.

Kültürel antropoloji

Hukuk antropolojisi


Trogirsko-kaštelanski partizanski odred, Prvi kaštelanski partizanski odred, ime za skupinu dragovoljaca - komunista iz Trogira i Kaštela koji su se u kolovozu 1941. pokušali prebaciti s područja Kaštela na Dinaru gdje su se (kako je bilo planirano) trebali priključiti drugim partizanskim postrojbama.

Ratne prilike i pripreme za ustanak

Travanjski rat 1941. i propast Kraljevine Jugoslavije u Splitu je značio dolazak okupacijske talijanske vojske, aneksiju Splita i velikog dijela Dalmacije Kraljevini Italiji. Nakon njemačkog napada na Sovjetski savez, komunisti cijele Europe su pozvani na ustanak i otpor Njemačkoj i njezinim saveznicama. U skladu s pozivom Komunističke partije o oružanoj borbi, u ovom se području ubrzano pripremao oružani otpor. Još nekoliko mjeseci ranije, u kratkotrajnom Travanjskom ratu bilo je prikupljeno ponešto oružja, a tajno su se organizirale i udarne grupe. Zbog upornog traženja od strane vodstva KP Hrvatske, hitno se po dalmatinskim gradovima formiraju borbeni odredi sa zadatkom da se u što kraćem roku prebace na teritorij u zaleđu Dalmacije. Iako je Pokrajinski komitet za Dalmaciju na čelu s Vickom Krstulovićem smatrao da je zadani vremenski rok prekratak i da bi loša organizacija prebacivanja u zaleđe mogla biti pogubna, 11. kolovoza 1941. godine iz Splita kreće odred dragovoljaca.

Iz središnjice KPH poslani su u Dalmaciju ključni organizatori komunističkog pokreta otpora Pavle Pap Šilja i Mirko Kovačević Lala. Stigli su skupa iz Zagreba Kovačević i Pavle Pap Šilja u Dalmaciju početkom kolovoza 1941. kao delegati Centralnog komiteta KPH. Zadaća im je bila ubrzati prelazak s diverzantskih akcija na oružani ustanak. 7. kolovoza 1941. održan je sastanak Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju na kojem je određen trodnevni rok za stvoriti sedam partizanskih odreda i te prebaciti ih u Liku i Bosnu. Zadaća je obavljena od 8. do 14. kolovoza 1941., a uz Splitski, stvoreni su Šibenski, Vodičko-zatonski, Primoštensko-krapanjski, Solinski, Trogirski i Sinjski partizanski odred.

Ratni put
Odluka i plan PK KPH bio je da partizanski odredi krenu s područja okupljanja i otpremanja u nedjelju navečer 10. kolovoza 1941. Uvjeti su bili vrlo nepovoljni, teško je bilo očuvati tajnost, svi su kasnili s dolaskom i otpremanjem u "rajone okupljanja". Kod Kaštelansko-trogirskog odreda bilo je kolebanja, i uz vremensku stisku odlučeno je da pomaknuti polazak za dan poslije, oko 21 sat. Čekalo se je trogirske dobrovoljce, koji su oklijevali. Odlukom Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju formiran je 13. kolovoza Trogirsko-kaštelanski partizanski odred. Činilo ga je ukupno 58 boraca u dvama vodovima. Formiran je u Kambelovačkom gaju (u Kaštelima). Pričekavši na Trogirane još sve do kasno u noć 13. kolovoza, Kaštelanski je odred od četrdeset dobrovoljaca iz Kaštela i nekoliko Solinjana u noći 13. na 14. kolovoza zaputio se je iz Kambelovačkog gaja, predvođen zapovjednikom Antom Rojem te su prešli Kozjak. 16. kolovoza zapovjednik je uspio uspostaviti vezu s odgovornima u Splitu. Novi nalog je bio da se privremeno odgađa odlazak u partizane i da to mora objasniti suborcima. Oružje i streljivo morali su skloniti. Također je PK KPH za Dalmaciju rasformirao Odred.

Izvori

Postrojbe NOV i PO Hrvatske
Kaštela
Povijest Trogira
Odredi NOVJ-a

Trogirsko-kaštelanski partizanski odred


Homosexualität ist in Suriname legal, aber gesellschaftlich tabuisiert. Besonders schwule Beziehungen werden kaum akzeptiert und toleriert.

Gesetzeslage

Homosexualität in Suriname ist legal. § 302 Strafgesetzbuch stellt homosexuelle Handlungen mit einer Person unter 18 Jahren unter Strafe von bis zu 4 Jahren. Das Schutzalter für Heterosexuelle liegt bei 16 Jahren.

Gleichgeschlechtliche Paare werden staatlicherseits nicht anerkannt. In Suriname ist weder eine gleichgeschlechtliche Ehe noch eine eingetragene Partnerschaft gesetzlich zugelassen. Ein Antidiskriminierungsgesetz zum Schutz der sexuellen Orientierung existiert nicht.

Gesellschaftliche Situation
Im Gegensatz zur Ablehnung schwuler Kontakte gibt es weniger Vorurteile gegen homosexuelle Frauen. Die Beziehungen von "Matis" (Sranan für intime Freundinnen) sind eine alte und akzeptierte Praxis unter den Afro-Surinamern.

Eine kleine LGBT-Community findet sich in der Hauptstadt Paramaribo. Im Oktober 2011 fand in der Hauptstadt die erste Gay Pride des Landes statt.

Siehe auch
 Gesetze zur Homosexualität

Einzelnachweise

Suriname
Gesellschaft (Suriname)

Homosexualität in Suriname


Druga hrvatska košarkaška liga u sezoni 2019./20. je bila liga trećeg stupnja košarkaškog prvenstva Hrvatske. Sudjelovalo je ukupno 52 klubova u pet skupina.
Zbog pandemije COVID-19 u svijetu i Hrvatskoj, u ožujku 2020. je odlukom "Hrvatskog košarkaškog saveza je došlo do prekida natjecanja i privremene odgode.

1. travnja 2020. "Hrvatski košarkaški savez" je donio odluku o konačnom prekidu svih natjecanja, te se za nijednu ligu neće proglasiti prvak i konačni poredak.

Ljestvice

Centar

 Izvori:
 hks-cbf.hr, Druga liga Centar
 hks-cbf.hr, 16 kolo - rezultati i ljestvica
 ksz-zagreb.hr, Druga liga Centar 2019/20

Istok

 Izvori:
 hks-cbf.hr, Druga liga Istok
 hks-cbf.hr, 15. kolo - rezultati i ljestvica
 ksobz.hr, Druga liga 2019./20.
 ksobz.hr, Druga liga 2019./20. (wayback arhiva)

Jug

 Izvori:
 hks-cbf.hr, Druga liga Jug
 hks-cbf.hr, 14. kolo - rezultati i ljestvica

Sjever

 Izvori:
 hks-cbf.hr, Druga liga Sjever
 hks-cbf.hr, 18. kolo - rezultati i ljestvica
 ks-kckz.hr, 2. liga "Sjever" 2019./20.
 ks-kckz.hr, 2. liga "Sjever" 2019./20. (wayback arhiva)

Zapad

 Izvori:
 hks-cbf.hr, Druga liga Zapad
 hks-cbf.hr, 18 kolo - rezultati i ljestvica
 sportcom.hr
 sportcom.hr, 18 kolo - rezultati i ljestvica

Povezani članci
 Prva muška košarkaška liga
 Premijer liga 2019./20.
 Prva liga 2019./20.
 Treća liga 2019./20.
 Kup Krešimira Ćosića 2019./20.

Vanjske poveznice
 Hrvatski košarkaški savez
 Hrvatski košarkaški savez, arhiva
 crosarka.com
 basketball.hr
 eurobasket.com, Druga liga

Izvori

 eurobasket.com, Druga Liga »Season 2019-2020, pristupljeno 29. rujna 2020.

2019-20
m-3-Druga

Druga hrvatska muška košarkaška liga 2019./20.


Vitavörður er starf þar sem starfsmaður vinnur og hefur aðsetur í vita. Starfið hefur að mestu leyti lagst af vegna sjálfvirkni.

Áður fyrr var hlutverk vitavarðar til dæmis að kveikja á lýsingarbúnaði þegar það fór að rökkva og slökkva á lýsingarbúnaði þegar það fór að birta og tilfallandi viðhald. Samhliða því stunduðu margir vitaverðir veðurathuganir eða aðrar rannsóknir.

Vitar

Vitavörður


د.حسان حتحوت طبيب مصري أمريكي متخصص في علم الأجنة والنساء والتوليد ولد في مدينة شبين الكوم بمحافظة المنوفية بمصر في 23 ديسمبر 1924 وتوفي في 26 أبريل 2009. أنضم للإخوان المسلمين عام 1941م علي يد الإمام حسن البنا المرشد الأول والمؤسس للجماعة وشارك في حرب فلسطين كطبيب. عمل بمصر والسعودية والكويت والتي مكث بها طويلا مشاركا في تأسيس كلية الطب ورئاسة قسم أمراض النساء والتوليد هناك، له نشاط كبير في تقديم الإسلام في أمريكا بصورته الصحيحة وصد الهجوم الغربي واللوبي الصهيوني علي المسلمين هناك كما شارك بعدة تحالفات مثل التحالف ضد استخدام الأسلحة النووية، والتحالف ضد إباحة الإجهاض أو سوء استخدام الدين بكافة أشكاله كما كان ضمن تحالف إسلامي قام بصلاة عيد الفطر في حديقة البيت الأبيض عام 1999 بمشاركة زوجة الرئيس الأمريكي وإبنته.

الدراسة
 درس الطب في جامعة فؤاد الأول (جامعة القاهرة الآن) وتخصص في مجال طب النساء والولادة وحصل على دبلوم التخصص من نفس كليته عام 1952.
 حصل على درجة الدكتوراة ثم الزمالة من إنجلترا في علم الأجنة.

مراجع

وصلات خارجية

 حسان حتحوت.. مد جسور بين المسلمين وغيرهم، برنامج زيارة خاصة، قناة الجزيرة، 4 مارس 2006م
 حسان حتحوت.. أمة في رجل، د. يوسف القرضاوي، مدارك، إسلام أون لاين، 2 مايو 2009م
 حسان حتحوت.. الطبيب الداعية، إخوان أون لاين، 1 مايو 2009م

أشخاص من شبين الكوم
أطباء أمريكيون
أطباء توليد وأخصائيو أمراض نسائية مصريون
أمريكيون متجنسون
إخوان مسلمون أمريكيون
إخوان مسلمون مصريون
جراحون في القرن 20
خريجو جامعة إدنبرة
زملاء كلية الجراحين الملكية في إدنبرة
مسلمون أمريكيون
مسلمون مصريون
مصريون شاركوا في كتائب الإخوان في حرب 1948
مصريون مغتربون في الكويت
مغتربون مصريون في المملكة المتحدة
مهاجرون مصريون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1343 هـ
مواليد 1924
وفيات 1430 هـ
وفيات 2009

حسان حتحوت


Die Kirche von Östersundom (finnisch Östersundomin kirkko, schwedisch Östersundoms kyrka) ist eine evangelisch-lutherische Kirche in Östersundom, einem Stadtteil der finnischen Hauptstadt Helsinki. 1753–1754 erbaut, ist sie die älteste Kirche Helsinkis.

Östersundom, das bis 2009 zur Gemeinde Sipoo gehörte, erhielt Ende des 17. Jahrhunderts eine eigene Kapelle. Im Großen Nordischen Krieg (1700–1721) und im Krieg der Hüte (1741–1743) wurde sie schwer beschädigt und musste Mitte des 18. Jahrhunderts abgerissen werden. Die heutige Kirche wurde 1753–1754 anstelle der zerstörten Kirche erbaut. Damit ist die Kirche von Östersundom die älteste Kirche im heutigen Stadtgebiet Helsinkis, sofern man die 1685–86 erbaute Alte Kirche von Karuna, die 1912 ins Freilichtmuseum Seurasaari verlegt wurde, nicht berücksichtigt. Als der Westteil von Sipoo 2009 an Helsinki angeschlossen wurde, kam die Kirche von Östersundom an die evangelisch-lutherische Michaelsgemeinde des Stadtteils Mellunkylä.

Die Kirche von Östersundom ist eine Holzkirche mit recht ungewöhnlichem Grundriss: Das Langhaus ist an den Ecken abgeschrägt, sodass sich die Grundrissform eines langgestreckten Achtecks ergibt. Im Westen ist eine Vorhalle angebaut, über der sich ein kleiner Kirchturm erhebt. An der Nordostseite des Langhauses schließt sich eine Sakristei an. Der freistehende Glockenstapel stammt aus dem Jahr 1895.

Weblinks
 Die Kirche von Östersundom im Register der finnischen Museumsbehörde

Ostersundom
Ostersundom
Ostersundom
Erbaut in den 1750er Jahren
Ostersundom
Zentralbau in Finnland
Ostersundom

Kirche von Östersundom


TCG Çanakkale (S 333) (USS Bumper SS-333), bir Balao sınıfı denizaltıdır. Batı Hint Okyanusu'daki "Bumper" isimli bir balığın ardından isimlendirilen araç 16 Kasım 1950'ye kadar ABD donanmasında görev  yapmıştır. Türk Deniz Kuvvetleri'ne verilen denizaltı, donanma tarafından  11 Ağustos 1976'ya kadar kullanılmıştır. 16.11.1950-04.05.1972 tarihleri arasında aktif hizmet vermiştir.

6 Ağustos 1944'te Electric Boat Co., (Groton, Conn.) tarafından üretilmiş ve 9 Aralık 1944'te göreve başlamıştır. 22 Nisan ve 15 Ağustos 1945 tarihleri arasında Java ve Güney Çin Denizi'nde ve Siam Körfezi'nde iki seyir görevi tamamlamıştır. Bu görevlerede 1189 tonluk bir tankeri batırmış, demir atmış küçük bir tankere hasar vermiş ve 4 değişik küçük deniz aracını topa tutarak batırmıştır.

TCG Çanakkale, Bumper ismi ile ABD ordusunda hizmet verirken II. Dünya Savaşı'ndaki katkılarından ötürü  madalya ile ödüllendirilmiştir.

Dış bağlantılar
 history.navy.mil: USS Bumper
 hazegray.org: USS Bumper
 navsource.org: USS Bumper
 Sinkings by boat: USS Bumper

Türk Deniz Kuvvetleri'ne devredilen Balao sınıfı denizaltı

TCG Çanakkale (S-333)


أولدم (بالإنجليزية: Oldham، وتُلفظ: /ˈoʊldəm/) هي مدينة تقع في مانشستر الكبرى (إنجلترا). تقع بين البنيس مرتفعة عن الأرض الواقع بين نهري أوروك ومدلوك، 5.3 ميل (8.5 كم) جنوب شرقي روتشديل، و 6.9 ميل (11.1 كم) شمال شرق مدينة مانشستر. تحيط بأولدم العديد من المستوطنات الصغيرة التي تشكل معاً مدينة أولدم من الإقليم، الذي هو أولدم المركز الإداري.

توأمة
لأولدم اتفاقيات توأمة مع:
 كراني

معرض الصور

أعلام

 مارك أوين
 وارن كلارك
 والتر وينتربوتوم
 جيمي كيلي
 لويز براون
 مالكوم هيلتون
 جورج ويليام سميث
 إيان كيرشو
 لانس تود
 براندان ماكمانوس

انظر أيضا
 درم

مراجع

أماكن مأهولة أسست في القرن 9
أولدهام
بلدات مانشستر الكبرى
تأسيسات القرن 9 في إنجلترا
تأسيسات سنة 865
مانشستر الكبرى
مدن إنجلترا
جغرافيا قضاء حضري في أولدهام

أولدم


Bagerstrædes Hemmelighed er en stumfilm fra 1914 instrueret af Alfred Cohn.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1914

Bagerstrædes Hemmelighed


7. længdegrad kan henvise til:

 7. vestlige længdekreds
 7. østlige længdekreds

7. længdegrad


Međuspremnik preslika adresa (eng. Translation lookaside buffer, TLB) je priručna memorija koju se rabi radi smanjivanja vremena potrebno pristupu korisničke memorijske lokacije.
Ovo je 32-bitni priručni međuspremnik za prevođenje adresa čija je namjena cjelokupno spremanje fizičke adrese i dijela logičke adrese.

Dio je čipove jedinice upravljanja memorijom (MMU), koja je odgovorna za preslikavanje virtualnih u fizičke adrese. MMU se služi TLB-om radi ubrzanje postupaka preslikavanja. U situaciji kad traženo preslikavanje (prevođenje) nije pronađeno u meduspremniku ("TLB miss"), mora ga se pronaći u glavnoj memoriji.

Kod današnjih računala, hijerarhija priručne memorije obično sadrži
ove razine priručne memorije:
 priručna memorija prve razine (engl. level 1 (L1) cache)
 međuspremnik preslika adresa (engl. translation lookaside buffer - TLB)
 priručna memorija druge razine (engl. level 2 (L2) cache)
 priručna memorija treće razine (engl. level 3 (L3) cache)
Višejezgreni procesori imaju više procesora kod kojih svaki ima vlastiti međuspremnik preslika adresa i priručne memorije prve i druge razine.

Vidi
upravljanje memorijom
stranična datoteka
virtualni adresni prostor
Page Size Extension
X86

Izvori

Računarstvo

Međuspremnik preslika adresa


Nahija Al-Zirbah () je nahija u okrugu Jabal Sam'an, u sirijskoj pokrajini Alep. Površina nahije je 354,79 km2. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 55.391 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Al-Zirbah.

Godine 2009., nahija Zammar je oformljena izdvajanjem iz ove nahije.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Alep

Al-Zirbah (nahija)


Franz Ceska (* 31. Jänner 1936 in Wien) ist ein ehemaliger österreichischer Botschafter.

Leben
Franz Ceska ist der Sohn von Emma Kbnigson und Paul Ceska, mit Veronique Moyret verheiratet und hat drei Kinder. Er studierte Rechtswissenschaft an der Universität Wien, wo er zum Doktor der Rechte promoviert wurde. Er studierte von 1958 bis 1959 am College of Europe in Brügge. Von 1959 bis 1961 wurde er in der politischen Sektion des Bundesministerium für europäische und internationale Angelegenheiten beschäftigt. Von 1961 bis 1965 wurde er in Paris beschäftigt. Von 1965 bis 1969 wurde er in der Sektion Politik des Außenministeriums in Wien beschäftigt. Von 1969 bis 1975 war er ständiger Vertreter des Vertreters der österreichischen Regierung bei den Organisationen der Vereinten Nationen in Genf. Von 1975 bis 1977 leitete er die österreichischen Delegation in Westberlin. Von 1977 bis 1982 leitete er die Abteilung Abrüstung im Außenministerium in Wien, und die österreichische Delegation nach Madrid zu einem Folgetreffen der Konferenz über Sicherheit und Zusammenarbeit in Europa 1980 und 1983. Von 1982 bis 1988 war er Botschafter in Brüssel. Von 1988 bis 1991 war er Ständiger Vertreter Österreichs bei den Vereinten Nationen in Genf. wie bei den Allgemeines Zoll- und Handelsabkommen verhandlungen und der Europäischen Freihandelsassoziation. Von 1. April 1992 bis 1997 war er Generalsekretär der Industriellenvereinigung. Von 1997 bis 2001 war er Botschafter in Paris.

Bis 2012 war er 13 Jahre lang auch Präsident des Hilfswerk Austria International, bevor er durch Monika Lindner abgelöst wurde.

Seit 1956 ist er Mitglied der katholischen Studentenverbindung KaV Marco-Danubia Wien im ÖCV.

Auszeichnungen
 1984: Großes Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
 2002: Großes Silbernes Ehrenzeichen mit dem Stern für Verdienste um die Republik Österreich

Weblinks

Einzelnachweise

Österreichischer Botschafter in Belgien
Österreichischer Botschafter in Frankreich
Ständiger Vertreter Österreichs bei den Vereinten Nationen
Träger des Großen Silbernen Ehrenzeichens mit dem Stern für Verdienste um die Republik Österreich
Absolvent der Universität Wien
Österreicher
Geboren 1936
Mann
Korporierter im CV

Franz Ceska


Tomás de Heres (Angostura, actual Ciudad Bolívar, Capitanía General de Venezuela, 18 de septiembre de 1795 - ibídem, 9 de abril de 1842) fue un militar y político venezolano. Reconocido Prócer de la independencia hispanoamericana. Participó en la campaña final de la independencia librada en el Perú, en calidad de jefe del estado mayor del ejército libertador y como secretario particular de Bolívar (1824).

Bajo la dictadura de Simón Bolívar en el Perú ejerció como ministro de Gobierno y Relaciones Exteriores, y de Guerra y Marina (1825). Luego retornó definitivamente a su patria, donde fue diputado, senador y gobernador de la provincia de Guayana (1836-1840). Murió asesinado.

Biografía

Era hijo de José Fernández de Heres y de María Josefa Rivero Morín. El primero procedente de Asturias y llegado a la provincia en tiempos del Gobernador Manuel Centurión y la segunda, hija de Antonio Rivero teniente del Real Cuerpo de Artillería destinado a Guayana. Estudió en Caracas en 1810 y de allí pasó a Guayana, donde se alistó en el ejército realista integrando el famoso Batallón Numancia, una unidad formada para defender dicha provincia contra los revolucionarios caraqueños.

Dicho batallón se sumó a la Expedición Pacificadora del general Pablo Morillo (1815), pasando luego a la reconquista del Virreinato de Nueva Granada; liquidada la resistencia patriota en Cartagena de Indias, se encargó de guarnecer Popayán (1816-1819). Ya por entonces Heres empezó a manifestar su descontento a causa de los procedimientos militares esgrimidos por el general Morillo.

Continuando bajo las banderas del Numancia, el capitán Heres atravesó el territorio de la Real Audiencia de Quito y llegó el 6 de julio de 1819 a Lima, la capital del Virreinato del Perú. Fue allí donde decidió abrazar abiertamente la causa emancipadora.

A instigación de los patriotas lugareños, Heres y el capitán chileno Ramón Herrera arrestan al coronel Ruperto Delgado y marchan a Huacho para unirse con todo su batallón a las tropas del general José de San Martín (3 de diciembre de 1820). En esa ocasión dirigió al Libertador rioplatense estas palabras: «La conducta del Batallón Numancia ha sido la que V.E. y América debían esperar». Este episodio, llamado el paso del batallón Numancia, constituyó un importante acontecimiento a favor de la causa emancipadora, pues mermó a las tropas realistas, aparte del rudo golpe psicológico que les significó. San Martín ascendió a Heres al grado de coronel efectivo.

El Numancia (bautizado después como Batallón Voltígeros de la Guardia) entró con el Ejército Libertador en Lima el 13 de julio de 1821. Heres condujo luego dicho batallón durante la segunda campaña de Arenales a la sierra y en el primer sitio del Callao.

En octubre de 1821 denunció la existencia de una conspiración tramada por los oficiales argentinos para derrocar a San Martín, motivado por la inactividad que aparentemente este había demostrado ante los realistas y que había propiciado el reforzamiento de estos. Los implicados negaron el hecho y Heres fue muy mal visto por el resto de los oficiales, por lo que San Martín decidió enviarlo a Guayaquil (noviembre de 1821). No obstante, se hicieron las indagaciones respectivas, y efectivamente se determinó que había existido una conspiración, aunque no se habían tomado resoluciones concretas sobre el particular.

El 12 de diciembre de 1821 Heres fue asociado a la Orden del Sol del Perú. En Piura arregló con el coronel Andrés de Santa Cruz la colaboración peruana en la campaña de la independencia de Quito, que culminó victoriosamente con la batalla de Pichincha (24 de mayo de 1822). Actuó luego en favor de la incorporación de Guayaquil a la Gran Colombia y fue nombrado gobernador y comandante general de la provincia de Cuenca, en el actual Ecuador (1822).

En julio de 1823 regresó a Lima como secretario y consejero del general Antonio José de Sucre y de inmediato colaboró en la preparación del terreno para la llegada de Bolívar al Perú. Fue nombrado jefe del Estado Mayor General del Ejército Libertador y prefecto del departamento de La Libertad (febrero de 1824).

Participó en la batalla de Junín (6 de agosto de 1824) y regresó a Lima con Bolívar. Interinamente ejerció la Secretaría General de los Negocios de la República Peruana y tras ser está disuelta en octubre de 1824, fue nombrado ministro de Guerra y Marina; le acompañaban como ministros Hipólito Unanue (Hacienda) y José Faustino Sánchez Carrión (Gobierno y Relaciones Exteriores).

Ascendido a general de brigada, integró el consejo de gobierno como ministro de Gobierno y Relaciones Exteriores, cargo que ejerció del 1 de abril a 18 de junio de 1825. Pasó a Santiago de Chile como encargado de negocios de la Gran Colombia, pero poco después se reincorporó al consejo de gobierno como ministro de Guerra y Marina (septiembre a diciembre de 1825). Por sus servicios a la Independencia fue condecorado con la medalla cívica con el busto de Bolívar (10 de octubre de 1825). Pero al estallar en Lima el pronunciamiento en contra de la influencia bolivariana en el Perú, el 27 de enero de 1827, Heres retornó a su patria.

Durante la primera guerra entre Colombia y Perú participó en la batalla del Portete de Tarqui a las órdenes del general Juan José Flores. Fue entonces ascendido a general de división. Luego fue elegido diputado para el Congreso de Valencia de 1830. El 14 de octubre de 1830, fecha de cierre del congreso, se toma la decisión de separar al departamento de Venezuela de la Gran Colombia.

Últimos Años
En 1836 Heres es nombrado gobernador de la provincia de Guayana por el presidente José María Vargas. En 1840 los avatares que convulsionaban el país habían llevado a la sociedad guayanesa a dividirse en dos bandos, los "Filántropos" de tendencia liberal, movimiento dirigido por el comerciante italiano Giovanni Battista Dalla Costa y los "Antropófagos" de tendencia conservadora que apoyaban al general Heres, cuando fue nombrado Comandante de Armas de dicha provincia. El 7 de marzo de 1842 salió el primer número de "El Filántropo", periódico apoyado por Dalla Costa, radicalmente opuesto a Heres y donde, según Américo Fernández, escribían fogosos intelectuales del liberalismo partidarios de la Federación, llenos de un odio visceral hacia los conservadores seguidores de Heres.

Asesinato
La noche del 9 de abril de 1842 un desconocido asesina a traición al general Heres a los 47 años de edad. Esto ocurre cuando Heres se hallaba en su casa natal entre las calles Libertad y Amor Patrio, en una conversación con el Obispo de Trícala, Mariano Talavera y Garcés, cuando una explosión apagó la luz y el cuerpo de Heres rodó por tierra con el brazo izquierdo desprendido y ensangrentado. Sus restos descansan en el Panteón Nacional.

Véase también

 Panteón Nacional de Venezuela

Referencias
 Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 1. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998.
 Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú.. Tercera Edición. Tomo 8. HAB/IZQ. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-157-X
 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Sexto y Sétimo Tomo. Tercera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1981. ISBN 84-499-4818-5

Bolivarenses (Bolívar)
Militares de Venezuela
Ministros del Interior de Perú
Ministros de Relaciones Exteriores de Perú
Prefectos de La Libertad
Próceres de Perú
Candidatos presidenciales de Venezuela

Tomás de Heres


Aron Erlichman (, 2. ožujka 1983.), poznatiji pod svojim umjetničkim imenom Deuce (Tha Produca/The Producer), je američki glazbeni producent, pjevač, tekstopisac i reper. Slavu je postigao kao producent i pjevač te kao jedan od osnivača rap rock sastava Hollywood Undead. Nakon što je "napustio" Hollywood Undead, usredotočio se na solo karijeru (producentska kuća Five Seven Music [u sklopu Eleven Seven Music]). Također, Deuce je s reperom The Truthom (Vardanom Aslanyanom) pokrenuo "glazbeni pokret" Nine Lives (9LIVES, IX LIVES), dok se njihovi sljedbenici često nazivaju s9ldiers. Datuma 24. travnja 2012. izdao je svoj debut album pod nazivom Nine Lives koji je u svom prvom tjednu bio prodan u 11 425 primjeraka. Deuce je tijekom svoje solo karijere surađivao s glazbenicima kao što su Marc Bosserman (singl Together), Ronnie Radke (Who can stop us now), BrokeNCYDE (Never back down, Fuck that), Blood on the Dance Floor (We're takin' over, Rise and shine), Eskimo Callboy (Jagger Swagger), From Ashes to New (The last time) i mnogi drugi.

Biografija

Aron Erlichman rođen je 2. ožujka 1983. (dob 33) u Los Angelesu, Kalifornija kao prvo dijete Rite i Alexandra Erlichmana. Ima mlađu sestru Arinu Chloe Baker te je židovske vjeroispovjesti. Visok je 175cm (5'9'').

Od malih nogu družio se s Jorelom Deckerom, s kojim je i osnovao Hollywood Undead.

Bio je u vezi s Angie, Sarah i Athinom te s djevojkom koja je poginula u automobilskoj nesreći. Njoj je posvetio pjesmu Circles.

(https://www.youtube.com/watch?v=gjg6vhu0bNU)

Povijesthttps://en.wikipedia.org/wiki/Deuce_(singer)

Početci
Rock glazbom počeo se baviti s 22 godine (2005.) te je napisao nekoliko pjesama pod svojim rodnim imenom, a ne pod pseudonimom Deuce (Franny, Surface Air, Breaking Through i Sometimes). Te pjesme je objavio na Broadjamu te ih uvrstio na svoj prvi EP pod nazivom The Aron EP. Kasnije je s Jorelom Deckerom i Jeffom Phillipsom osnovao sastav Hollywood Undead koji ga je proslavio. U sastavu je do 2010., odnosno do njegovog razilaska s bendom, imao ulogu glavnog vokala, tekstopisca i producenta. Godine 2012. objavio je još 3 pjesme iz razdoblja prije Hollywood Undeada (Far Away, Fallen Stone i Dreams).

3 Tears (2001. – 2005.)
Aron Erlichman je s Jorelom Deckerom (J-Dog), Georgeom Raganom (Johnny 3 Tears) i Jordonom Terrellom (Charlie Scene) osnovao sastav 3 Tears nešto prije izlaska prve pjesme koja je bila zastupljena na debut albumu Hollywood Undeada. Ime su preuzeli od japanske legende u kojoj je čovjek vođen drugom dvojicom prisiljen hodati po daski i skočiti u vodu, no umjesto da skoči sam, čovjek povuče i ostalu dvojicu sa sobom pa trojica zajedno postanu 3 suze (eng. 3 tears). Bend se raspao prije službenog osnivanja Hollywood Undeada, a na internetu nije objavljena niti jedna njihova pjesma.

Hollywood Undead (2005. – 2010.)

Deuce je osnovao sastav Hollywood Undead zajedno s Jeffom Phillipsom i Jorelom Deckerom, s kojim je prijateljevao još od djetinjastva. Isprva je sastav nosio naziv The Kids (po istoimenoj pjesmi), a svoj su glazbeni rad objavljivali na društvenoj mreži MySpace gdje su slavu postigli zahvaljujući promociji Jeffree Star. Deuce se isprva predstavljao kao The Producer/Tha Produca što je kasnije skratio u jednostvano Deuce. U sastavu je zajedno s ostalim članovima (J-Dog, Charlie Scene, Funny Man, Johnny 3 Tears i Da Kurlzz) izdao Hollywood Undeadov debut album Swan Songs koji je u svom prvom tjednu završio na 22. mjestu Billboardovih 200. Tijekom 2009. i 2010. godine izdali su 2 EP-a: Swan Songs B-Sides EP i Swan Songs Rarities EP.

Krajem 2009. Deuce je imao problema i nesuglasica s bendom pa je 2010. i napustio sastav. Obje strane, i Hollywood Undead i Deuce, različito prikazuju Deucov odlazak. Bend tvrdi da je bilo teško surađivati s Deucom te da, nakon što su odbili plaćati 800$ njegovom 'osobnom asistentu', Deuce je odbio otići na turneju s njima. Deuce, pak, kaže da je 'osobni asistent' zapravo Jimmy Yuma, Deucov suradnik koji se brinuo za sastavu opremu, te da ga je on osobno plaćao. Također je porekao da je odbio otići na turneju, već da je primio telefonski poziv u kojem mu je rečeno da se sastav raspao i da je turneja otkazana. Isto tako, rekao je da mu je sastav 'zabranio' da ima vlastiti Twitter račun pa da su mu poručili da, ako nastavi tweetati, neće moći na turneju. Zamijenio ga ge Daniel Rose Murillo (Danny), član sastava Lorene Drive i sudionik American Idola.

Iako se točno ne zna je li Deuce svojevoljno napustio sastav ili je bio izbačen, sa sigurnošću možemo reći da je i nakon razilaska s bendom ostao glazbenik hvale vrijedan.

Solo karijera
Kada je 2008. Hollywood Undead potpisao s A&M/Octone, Deuce tvrdi da je i on sam potpisao ugovor kao samostalni glazbenik. Izdao je svoj prvi EP The Two Thousand Eight EP s 4 pjesme (The One, Gravestone, Hollyhood Vacation [ft. The Truth] i Deuce Dot Com) od kojih su sve zastupljene na Deucovom debut albumu Nine Lives, s time da su Deuce Dot Com i Hollyhood Vacation navedene kao bonus tracks. Pjesme su bile objavljene na iTunesu, ali nisu ostvarile uspjeh kakav je bio očekivan.

U rujnu 2010. Deuce je imao svoj prvi solo nastup uživo. Nastupio je na Epicenter festivalu u Kaliforniji kao predgrupa za Eminema, Blink-182, Kiss, Bush i Rise Against.

The Call Me Big Deuce EP (2010. – 2011.)
U rujnu 2011. izdao je svoj drugi EP pod nazivom The Call Me Big Deuce EP koji je sadržavao 14 pjesama objavljenih u periodu od 2005. do 2011. Deuce je otkrio da mu je dopušteno stvarati remixove i mixtape-style pjesme koristeći već postojeću glazbenu pratnju (instrumental), a da pritom ne ostvaruje novčanu dobit pa su takve pjesme također zastupljene na Deucovom drugom EP-u (Here in LA [Alicia Keys: New York], You don't know [Eminem: You don't know], Ambitionz Az a Ridah [Tupac: Ambitionz Az a Ridah]...).

Nine Lives (2011. – 2013.)
Nine Lives je naziv za glazbeni pokret i skupinu glazbenika koji stvaraju, izvode i uživaju u glazbi. Primarno središte im je u Los Angelesu. Skupina Nine Lives je često navođena kao sastav koji prati Deuca u njegovoj solo karijeri. Članovi skupine su Deuce (2008.-danas), Jimmy Yuma (2008.-danas), Arina Chloe Baker (2010.-danas), Tye Gaddis (2010.-danas), James Kloeppel (2012.-danas) i Gadjet (2014.-danas). Glazbenici b.LaY i The Truth također su bili članovi Nine Livesa, ali su ga napustili 2013., odnosno 2014. godine.

Istoimeni Deucov debut album pušten je u prodaju 24. travnja 2012. te je u svom prvom tjednu bio prodan u 11 425 primjeraka. Album ukupno traje 68 minuta i 30 sekundi, a zastupljene pjesme su snimljene u razdoblju od 2008. do 2011.

 Let's Get It Crackin' (4:48)  https://vimeo.com/32788886
 Help Me (4:17)  https://www.youtube.com/watch?v=Bg6meFrE-6c
 America (4:05)  https://www.youtube.com/watch?v=-0kuosykX4g
 I Came To Party (3:39)  https://www.youtube.com/watch?v=Ccz8vpRmd44
 The One (3:35)  https://www.youtube.com/watch?v=Vm-asWH4UFo
 Freaky Now (4:33)  https://www.youtube.com/watch?v=JRqV37xID_o
 Nobody Likes Me (5:24)  https://www.youtube.com/watch?v=OMWYJu9JCN8
 Walk Alone (3:20)  https://www.youtube.com/watch?v=oUTMF-i7-nE
 'Till I Drop (4:42)  https://www.youtube.com/watch?v=YmcBwzEHbvE
 Gravestone (3:54)  https://www.youtube.com/watch?v=BDHSdXEC6oo
 Now You See My Life (4:17)  https://www.youtube.com/watch?v=hQjFwwjl0uE
Bonus tracks na Nine Lives albumu su: Walk The Walk (iTunes), Deuce Dot Com, Don't Approach Me (Best Buy),  Hollyhood Vacation (F.Y.E.), Don't Speak Bitch (Europa) i Set It Off (Japan).

U svibnju 2012. godine Deuce je u svom trećem EP-u pod nazivom Deuce REMIXXXED EP objavio remixe nekih pjesama s albuma Nine Lives (America, Let's Get It Crackin te The One, Gravestone i Circles kao bonus tracks).

Aronova sestra, Arina Chloe Baker, 17. listopada 2013. objavila je singl Will You Cry For Me u kojem refren pjeva njen brat (https://www.youtube.com/watch?v=qdYPgDy3OpM).

Deuce je sudjelovao na Uproar festivalu 2012. na Jägermeister pozornici zajedno s Redlight Kingom, In This Momentom i s Thousand Foot Krutch te je bio dio turneje Fight to Unite 2013 s Kottonmouth Kings, Dizzy Wrightom, Eskimo Callboyem i Snow tha Productom.

Godine 2013. izabran je za Novog glazbenika godine prema loudwireu. Pobijedio je konkurenciju u kojoj su bili Tremonti i Falling in Reverse.

 Invincible (2013.-danas)
Od 2012. Deuce je snimao pjesme koje ćemo slušati na albumu Invincible. No zbog problema s producentskom kućom Better Noise Records, album koji je trebao biti pušten u prodaju 31. listopada 2015., bit će službeno objavljen 2017. godine (album je zapravo trebao već biti u prodaji krajem 2016.). Invincible traje 60 minuta i 4 sekunde te je uklonjen s YouTubea već dva puta.
 Bad Attitude (4:03)
 My Buddy (Gimme That) (4:58)
 Thank You (5:18)
 Invincible (4:37)
 Catch Me If You Can (4:11)
 Pull Me Under (5:14)
 Nightmare (4:21)
 Miracle (5:02)
 Look at Me Now (5:08)
 It's Alright, It's Okay (5:07)
 Do You Think About Me (5:31)
 Famous (4:39)
 Bleed (4:45)
 My Buddy (Demo) (4:58)

Dana 28. ožujka 2014. Deuce je prvi put nastupao izvan Sjedinjenih Američkih Država održavši koncert u Moskvi (Rusija). Tamo je završio svoju turneju kojom je promovirao album Nine Lives te je objavio izlazak novog albuma (Invincible). Pjesma Nightmare je po prvi put izvedena upravo u Moskvi (https://www.youtube.com/watch?v=yQFwlRFkl5I). Zanimljivo je da je Deuce odlučio završiti Nine Lives turneju u Rusiji jer, kako tvrdi, ima ruske korijene.

Aron je poslovni partner svojem glazbenom suradniku Tye Gaddisu koji je započeo liniju odjeće PLRKLR.

 Glazbeni stil
Deuce se bavi rap rock glazbom i hip hopom s elementima metal glazbe. U svojim pjesmama s jedne strane progovara o problemima u društvu, dok s druge strane opisuje izrazito seksualne i eksplicitne teme.

Često je negativno kritiziran da je 'pun sebe' te da se to osjeti u njegovoj glazbi.

 Maske

 Hollywood Undead
 siva maska s plavim linijama koje 'izlaze' iz očiju (suze) te s izolir-trakom ružičaste nijanse na području ustiju

 Swan Songs
 ista kao i prije, samo sa stiliziranijom izolir-trakom (tako da bolje prianja uz usta)

 The Call Me Big Deuce EP
 okruglija siva maska s debljim linijama koje simboliziraju suze i s debljom izolir-trakom drugačije nijanse

 Nine Lives
Deuce u svakom spotu koristi drugu masku:
 Let's Get It Crackin': maska koja podsjeća na disko-kuglu (mirror ball mask)
 America: maska s dizajnom američke zastave; mogu se uočiti mrlje od krvi i rupe od metaka
 Help Me: gumena maska Georgea Busha s preuveličanim i karikiranim elementima
 I Came To Party''': crvena maska u potpunosti obljepljena trakama na kojima piše DANGER Diskografija

 Hollywood Undead
 Swan Songs (2008.)

 Solo karijera

 Studio albumi
 Nine Lives (2012.)

 Invincible (2015.)

 EP/Mixtapes
 The Aron EP (2005.)
 The Two Thousand Eight EP (2008.)
 The Call Me Big Deuce EP (2011.)
 Deuce REMIXXXED EP (2012.)

 Pjesme
 Neobjavljeno
 Lalala
 What's Up Now Where We're Rolling Suradnja

 Arina Chloe
 Will You Cry For Me (2013.)

 Blood on the Dance Floor
 Rise and Shine (2012.)
 We're Takin' Over (2014.)

 BrokeNCYDE
 Fuck That (2014.)
 Never Back Down (2012.)

 Eskimo Callboy
 Jagger Swagger (2014.)

 Ronnie Radke
 Who Can Stop Us (2014.)

 From Ashes to New
 The Last Time (2016.)

 Ostalo
 Just Pretend Nine Lives Together''

Popis izvora

Američki pjevači
Američki tekstopisci
Američki glazbenici

Deuce


In combinatorial mathematics, two Latin squares of the same size (order) are said to be orthogonal if when superimposed the ordered paired entries in the positions are all distinct. A set of Latin squares, all of the same order, all pairs of which are orthogonal is called a set of mutually orthogonal Latin squares. This concept of orthogonality in combinatorics is strongly related to the concept of blocking in statistics, which ensures that independent variables are truly independent with no hidden confounding correlations. "Orthogonal" is thus synonymous with "independent" in that knowing one variable's value gives no further information about another variable's likely value.

An outdated term for pair of orthogonal Latin squares is Graeco-Latin square, found in older literature.

Graeco-Latin squares
A Graeco-Latin square or Euler square or pair of orthogonal Latin squares of order  over two sets  and  (which may be the same), each consisting of  symbols, is an  arrangement of cells, each cell containing an ordered pair , where  is in  and  is in , such that every row and every column contains each element of  and each element of  exactly once, and that no two cells contain the same ordered pair.

The arrangement of the -coordinates by themselves (which may be thought of as Latin characters) and of the -coordinates (the Greek characters) each forms a Latin square. A Graeco-Latin square can therefore be decomposed into two orthogonal Latin squares. Orthogonality here means that every pair  from the Cartesian product  occurs exactly once.

Orthogonal Latin squares were studied in detail by Leonhard Euler, who took the two sets to be }, the first  upper-case letters from the Latin alphabet, and },
the first  lower-case letters from the Greek alphabet—hence the name Graeco-Latin square.

Existence
When a Graeco-Latin square is viewed as a pair of orthogonal Latin squares, each of the Latin squares is said to have an orthogonal mate. In an arbitrary Latin square, a selection of positions, one in each row and one in each column whose entries are all distinct is called a transversal of that square. Consider one symbol in a Graeco-Latin square. The positions containing this symbol must all be in different rows and columns, and furthermore the other symbol in these positions must all be distinct. Hence, when viewed as a pair of Latin squares, the positions containing one symbol in the first square correspond to a transversal in the second square (and vice versa).

A given Latin square of order n possesses an orthogonal mate if and only if it has n disjoint transversals.

The Cayley table (without borders) of any group of odd order forms a Latin square which possesses an orthogonal mate.

Thus Graeco-Latin squares exist for all odd orders as there are groups that exist of these orders. Such Graeco-Latin squares are said to be group based.

Euler was able to construct Graeco-Latin squares of orders that are multiples of four, and seemed to be aware of the following result.

No group based Graeco-Latin squares can exist if the order is an odd multiple of two (that is, equal to 4 + 2 for some positive integer ).

History

Although recognized for his original mathematical treatment of the subject, orthogonal Latin squares predate Euler. In the form of an old puzzle involving playing cards, the construction of a 4 x 4 set was published by Jacques Ozanam in 1725. The problem was to take all aces, kings, queens and jacks from a standard deck of cards, and arrange them in a 4 x 4 grid such that each row and each column contained all four suits as well as one of each face value. This problem has several solutions.

A common variant of this problem was to arrange the 16 cards so that, in addition to the row and column constraints, each diagonal contains all four face values and all four suits as well.

According to Martin Gardner, who featured this variant of the problem in his November 1959 Mathematical Games column, the number of distinct solutions was incorrectly stated to be 72 by Rouse Ball. This mistake persisted for many years until the correct value of 144 was found by Kathleen Ollerenshaw. Each of the 144 solutions has eight reflections and rotations, giving 1152 solutions in total. The 144×8 solutions can be categorized into the following two equivalence classes:

For each of the two solutions, 24×24 = 576 solutions can be derived by permuting the four suits and the four face values, independently. No permutation will convert the two solutions into each other, because suits and face values are different.

Thirty-six officers problem

A problem similar to the card problem above was circulating in St. Petersburg in the late 1700s and, according to folklore, Catherine the Great asked Euler to solve it, since he was residing at her court at the time. This problem is known as the thirty-six officers problem, and Euler introduced it as follows:

Euler's conjecture and disproof

Euler was unable to solve the problem, but in this work he demonstrated methods for constructing Graeco-Latin squares where  is odd or a multiple of 4. Observing that no order two square exists and being unable to construct an order six square, he conjectured that none exist for any oddly even number  The non-existence of order six squares was confirmed in 1901 by Gaston Tarry through a proof by exhaustion.  However, Euler's conjecture resisted solution until the late 1950s, but the problem has led to important work in combinatorics.

In 1959, R.C. Bose and S. S. Shrikhande constructed some counterexamples (dubbed the Euler spoilers) of order 22 using mathematical insights.  Then E. T. Parker found a counterexample of order 10 using a one-hour computer search on a UNIVAC 1206 Military Computer while working at the UNIVAC division of Remington Rand (this was one of the earliest combinatorics problems solved on a digital computer).

In April 1959, Parker, Bose, and Shrikhande presented their paper showing Euler's conjecture to be false for all  Thus, Graeco-Latin squares exist for all orders  except  In the November 1959 edition of Scientific American, Martin Gardner published this result. The front cover is the 10 × 10 refutation of Euler's conjecture.

Thirty-six entangled officers problem

Extensions of mutually orthogonal Latin squares to the quantum domain have been studied since 2017.
In these designs, instead of the uniqueness of symbols, the elements of an array are quantum states that must be orthogonal to each other in rows and columns.
In 2021, an Indian-Polish team of physicists (Rather, Burchardt, Bruzda, Rajchel-Mieldzioć, Lakshminarayan, and Życzkowski) found an array of quantum states that provides an example of mutually orthogonal quantum Latin squares of size 6; or, equivalently, an arrangement of 36 officers that are entangled

.
This setup solves a generalization of the 36 Euler's officers problem, as well as provides a new quantum error detection code, allowing to encode a 6-level system into a three 6-level system that certifies occurrence of one error.

Examples of mutually orthogonal Latin squares (MOLS)
A set of Latin squares of the same order such that every pair of squares are orthogonal (that is, form a Graeco-Latin square) is called a set of mutually orthogonal Latin squares (or pairwise orthogonal Latin squares) and usually abbreviated as MOLS or MOLS(n) when the order is made explicit.

For example, a set of MOLS(4) is given by:

And a set of MOLS(5):

While it is possible to represent MOLS in a "compound" matrix form similar to the Graeco-Latin squares, for instance,
{| class="wikitable"
|-
| 1,1,1,1
| 2,2,2,2
| 3,3,3,3
| 4,4,4,4
| 5,5,5,5
|-
| 2,3,5,4
| 3,4,1,5
| 4,5,2,1
| 5,1,3,2
| 1,2,4,3
|-
| 3,5,4,2
| 4,1,5,3
| 5,2,1,4
| 1,3,2,5
| 2,4,3,1
|-
| 4,2,3,5
| 5,3,4,1
| 1,4,5,2
| 2,5,1,3
| 3,1,2,4
|-
| 5,4,2,3
| 1,5,3,4
| 2,1,4,5
| 3,2,5,1
| 4,3,1,2
|}
for the MOLS(5) example above, it is more typical to compactly represent the MOLS as an orthogonal array (see below).

In the examples of MOLS given so far, the same alphabet (symbol set) has been used for each square, but this is not necessary as the Graeco-Latin squares show. In fact, totally different symbol sets can be used for each square of the set of MOLS. For example,

is a representation of the compounded MOLS(5) example above where the four MOLS have the following alphabets, respectively:
 the background color: black, maroon, teal, navy, and silver
 the foreground color: white, red, lime, blue, and yellow
 the text: fjords, jawbox, phlegm, qiviut, and zincky
 the typeface family: serif, sans-serif, monospaced, cursive, and slab-serif.

The above table therefore allows for testing five values in each of four different dimensions in only 25 observations instead of 625 (= 54) observations required in a full factorial design. Since the five words cover all 26 letters of the alphabet between them, the table allows for examining each letter of the alphabet in five different typefaces and color combinations.

The number of mutually orthogonal Latin squares
The mutual orthogonality property of a set of MOLS is unaffected by
 Permuting the rows of all the squares simultaneously,
 Permuting the columns of all the squares simultaneously, and
 Permuting the entries in any square, independently.
Using these operations, any set of MOLS can be put into standard form, meaning that the first row of every square is identical and normally put in some natural order, and one square has its first column also in this order. The MOLS(4) and MOLS(5) examples at the start of this section have been put in standard form.

By putting a set of MOLS() in standard form and examining the entries in the second row and first column of each square, it can be seen that no more than  squares can exist. A set of  − 1 MOLS() is called a complete set of MOLS. Complete sets are known to exist when  is a prime number or power of a prime (see Finite field construction below). However, the number of MOLS that may exist for a given order  is not known for general , and is an area of research in combinatorics.

Projective planes

A set of  − 1 MOLS() is equivalent to a finite affine plane of order  (see Nets below). As every finite affine plane is uniquely extendable to a finite projective plane of the same order, this equivalence can also be expressed in terms of the existence of these projective planes.

As mentioned above, complete sets of MOLS() exist if  is a prime or prime power, so projective planes of such orders exist. Finite projective planes with an order different from these, and thus complete sets of MOLS of such orders, are not known to exist.

The only general result on the non-existence of finite projective planes is the Bruck–Ryser theorem, which says that if a projective plane of order  exists and  or  ≡ 2 (mod 4), then  must be the sum of two (integer) squares. This rules out projective planes of orders 6 and 14 for instance, but does not guarantee the existence of a plane when  satisfies the condition. In particular,  = 10 satisfies the conditions, but no projective plane of order 10 exists, as was shown by a very long computer search, which in turn implies that there do not exist nine MOLS of order 10.

No other existence results are known.  the smallest order for which the existence of a complete set of MOLS is undetermined is 12.

McNeish's theorem
The minimum number of MOLS() is known to be 2 for all  except for  = 2 or 6, where it is 1. However, more can be said, namely,

MacNeish's Theorem: If  is the factorization of the integer  into powers of distinct primes  then

MacNeish's theorem does not give a very good lower bound, for instance if  ≡ 2 (mod 4), that is, there is a single 2 in the prime factorization, the theorem gives a lower bound of 1, which is beaten if  > 6. On the other hand, it does give the correct value when  is a power of a prime.

For general composite numbers, the number of MOLS is not known. The first few values starting with  = 2, 3, 4... are 1, 2, 3, 4, 1, 6, 7, 8, ... .

The smallest case for which the exact number of MOLS() is not known is  = 10. From the Graeco-Latin square construction, there must be at least two and from the non-existence of a projective plane of order 10, there are fewer than nine. However, no set of three MOLS(10) has ever been found even though many researchers have attempted to discover such a set.

For large enough , the number of MOLS is greater than , thus for every , there are only a finite number of  such that the number of MOLS is . Moreover, the minimum is 6 for all  > 90.

Finite field construction
A complete set of MOLS() exists whenever  is a prime or prime power. This follows from a construction that is based on a finite field GF(), which only exist if  is a prime or prime power. The multiplicative group of GF() is a cyclic group, and so, has a generator, λ, meaning that all the non-zero elements of the field can be expressed as distinct powers of λ. Name the  elements of GF() as follows:
α0 = 0, α1 = 1, α2 = λ, α3 = λ2, ..., α-1 = λ-2.

Now, λ-1 = 1 and the product rule in terms of the α's is αα = α, where  =  +  -1 (mod  -1). The Latin squares are constructed as follows, the ()th entry in Latin square L (with  ≠ 0) is L() = α + αα, where all the operations occur in GF(). In the case that the field is a prime field ( =  a prime), where the field elements are represented in the usual way, as the integers modulo , the naming convention above can be dropped and the construction rule can be simplified to L() =  + , where  ≠ 0 and ,  and  are elements of GF() and all operations are in GF(). The MOLS(4) and MOLS(5) examples above arose from this construction, although with a change of alphabet.

Not all complete sets of MOLS arise from this construction. The projective plane that is associated with the complete set of MOLS obtained from this field construction is a special type, a Desarguesian projective plane. There exist non-Desarguesian projective planes and their corresponding complete sets of MOLS can not be obtained from finite fields.

Orthogonal array

An orthogonal array, OA(), of strength two and index one is an  array  ( ≥ 2 and  ≥ 1, integers) with entries from a set of size  such that within any two columns of  (strength), every ordered pair of symbols appears in exactly one row of  (index).

An OA( + 2, ) is equivalent to  MOLS().
For example, the MOLS(4) example given above and repeated here,

can be used to form an OA(5,4):
{| class="wikitable"
|-
! r
! c
! L1
! L2
! L3
|-
| 1
| 1
| 1
| 1
| 1
|-
| 1
| 2
| 2
| 2
| 2
|-
| 1
| 3
| 3
| 3
| 3
|-
| 1
| 4
|4
|4
|4
|-
| 2
| 1
| 2
| 4
| 3
|-
|2
|2
|1
|3
|4
|-
|2
|3
|4
|2
|1
|-
|2
|4
|3
|1
|2
|-
|3
|1
|3
|2
|4
|-
|3
|2
|4
|1
|3
|-
|3
|3
|1
|4
|2
|-
|3
|4
|2
|3
|1
|-
|4
|1
|4
|3
|2
|-
|4
|2
|3
|4
|1
|-
|4
|3
|2
|1
|4
|-
|4
|4
|1
|2
|3
|}
where the entries in the columns labeled r and c denote the row and column of a position in a square and the rest of the row for fixed r and c values is filled with the entry in that position in each of the Latin squares. This process is reversible; given an OA(,) with  ≥ 3, choose any two columns to play the r and c roles and then fill out the Latin squares with the entries in the remaining columns.

More general orthogonal arrays represent generalizations of the concept of MOLS, such as mutually orthogonal Latin cubes.

Nets
A (geometric) ()-net is a set of 2 elements called points and a set of  subsets called lines or blocks each of size  with the property that two distinct lines intersect in at most one point. Moreover, the lines can be partitioned into  parallel classes (no two of its lines meet) each containing  lines.

An ( + 1, )-net is an affine plane of order .

A set of  MOLS() is equivalent to a ( + 2, )-net.

To construct a ( + 2, )-net from  MOLS(), represent the MOLS as an orthogonal array, OA( + 2, ) (see above). The ordered pairs of entries in each row of the orthogonal array in the columns labeled  and , will be considered to be the coordinates of the 2 points of the net. Each other column (that is, Latin square) will be used to define the lines in a parallel class. The  lines determined by the column labeled Li will be denoted by lij. The points on lij will be those with coordinates corresponding to the rows where the entry in the Li column is . There are two additional parallel classes, corresponding to the  and  columns. The lines j and j consist of the points whose first coordinates are , or second coordinates are  respectively. This construction is reversible.

For example, the OA(5,4) in the above section can be used to construct a (5,4)-net (an affine plane of order 4). The points on each line are given by (each row below is a parallel class of lines):
{| class="wikitable"
|-
|11:
|(1,1) (2,2) (3,3) (4,4)
|12:
|(1,2) (2,1) (3,4) (4,3)
|13:
|(1,3) (2,4) (3,1) (4,2)
|14:
|(1,4) (2,3) (3,2) (4,1)
|-
|21:
|(1,1) (2,4) (3,2) (4,3)
|22:
|(1,2) (2,3) (3,1) (4,4)
|23:
|(1,3) (2,2) (3,4) (4,1)
|24:
|(1,4) (2,1) (3,3) (4,2)
|-
|31:
|(1,1) (2,3) (3,4) (4,2)
|32:
|(1,2) (2,4) (3,3) (4,1)
|33:
|(1,3) (2,1) (3,2) (4,4)
|34:
|(1,4) (2,2) (3,1) (4,3)
|-
|1:
|(1,1) (1,2) (1,3) (1,4)
|2:
|(2,1) (2,2) (2,3) (2,4)
|3:
|(3,1) (3,2) (3,3) (3,4)
|4:
|(4,1) (4,2) (4,3) (4,4)
|-
| 1:
|(1,1) (2,1) (3,1) (4,1)
| 2:
|(1,2) (2,2) (3,2) (4,2)
| 3:
|(1,3) (2,3) (3,3) (4,3)
| 4:
|(1,4) (2,4) (3,4) (4,4)
|}

Transversal designs
A transversal design with  groups of size  and index λ, denoted T[, λ; ], is a triple () where:
  is a set of  varieties;
 } is a family of -sets (called groups, but not in the algebraic sense) which form a partition of ;
  is a family of -sets (called blocks) of varieties such that each -set in  intersects each group  in precisely one variety, and any pair of varieties which belong to different groups occur together in precisely λ blocks in .

The existence of a T[,1;] design is equivalent to the existence of -2 MOLS().

A transversal design T[,1;] is the dual incidence structure of an ()-net. That is, it has  points and 2 blocks. Each point is in  blocks; each block contains  points. The points fall into  equivalence classes (groups) of size  so that two points in the same group are not contained in a block while two points in different groups belong to exactly one block.

For example, using the (5,4)-net of the previous section we can construct a T[5,1;4] transversal design. The block associated with the point () of the net will be denoted ij. The points of the design will be obtained from the following scheme: i ↔ , j ↔ 5, and ij ↔ 5 + . The points of the design are thus denoted by the integers 1, ..., 20. The blocks of the design are:
{| class="wikitable"
|-
|11:
|6 11 16 1 5
|22:
|6 13 19 2 10
|33:
|6 14 17 3 15
|44:
|6 12 18 4 20
|-
|12:
|7 12 17 1 10
|21:
|7 14 18 2 5
|34:
|7 13 16 3 20
|43:
|7 11 19 4 15
|-
|13:
|8 13 18 1 15
|24:
|8 11 17 2 20
|31:
|8 12 19 3 5
|42:
|8 14 16 4 10
|-
|14:
|9 14 19 1 20
|23:
|9 12 16 2 15
|32:
|9 11 18 3 10
|41:
|9 13 17 4 5
|}
The five "groups" are:
{| class="wikitable"
|-
|6 7 8 9
|-
|11 12 13 14
|-
|16 17 18 19
|-
|1 2 3 4
|-
|5 10 15 20
|}

Graph theory
A set of  MOLS() is equivalent to an edge-partition of the complete ( + 2)-partite graph Kn,...,n into complete subgraphs of order  + 2.

Applications
Mutually orthogonal Latin squares have a great variety of applications. They are used as a starting point for constructions in the statistical design of experiments, tournament scheduling, and error correcting and detecting codes. Euler's interest in Graeco-Latin squares arose from his desire to construct magic squares. The French writer Georges Perec structured his 1978 novel Life: A User's Manual around a 10×10 Graeco-Latin square.

See also

36 cube
Block design
Blocking (statistics)
Combinatorial design

Notes

References

 |doi-broken-date=2020-10-03| zbl=1112.05018 | citeseerx=10.1.1.151.3043}}

External links
Leonhard Euler's Puzzle of the 36 Officiers AMS featured column archive (Latin Squares in Practice and Theory II)

Euler's work on Latin Squares and Euler Squares at Convergence
 Java Tool which assists in constructing Graeco-Latin squares (it does not construct them by itself) at cut-the-knot
 Anything but square: from magic squares to Sudoku
 Historical facts and correlation with Magic Squares, Javascript Application to solve Graeco-Latin Squares from size 1x1 to 10x10 and related source code (Javascript in Firefox browser and HTML5 mobile devices)

Latin squares

Mutually orthogonal Latin squares


La chapelle Saint-Méen est un édifice religieux chrétien du Cellier, en Loire-Atlantique, France.

Description
La chapelle est située au lieu-dit de Saint-Méen, dans l'est du territoire de la commune du Cellier, non loin de sa limite avec Oudon. Elle s'élève à  de la rive nord de la Loire, sur un plateau qui surplombe de près de  cette dernière.

La chapelle Saint-Méen est un petit édifice d'environ  de long sur  de large.

Historique
La chapelle serait érigée au . Elle fait partie de l'ancien prieuré Saint-Méen, lui même portant le nom de l'abbé breton Méen, qui aurait vécu au .

Le site de la chapelle, qui comprend cette dernière, les restes du prieuré et leurs abords, principalement le panorama sur la Loire, est inscrit par arrêté le . Le site inscrit s'étend sur

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des sites classés et inscrits de la Loire-Atlantique
 Liste des églises de la Loire-Atlantique

Liens externes

Chapelle en Loire-Atlantique
Site classé ou inscrit en Loire-Atlantique
Le Cellier

Chapelle Saint-Méen du Cellier


Metal Gear Solid, Metal Gear serisinin üçüncü oyunudur. Önceki oyunlar; Metal Gear, Metal Gear 2: Solid Snaketir. Bu oyundan sonra yapılmış olan Metal Gear oyunları ise Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty, Metal Gear Solid 2:Substance, Metal Gear Solid 3:Snake Eater, Metal Gear Solid 3: Subsistence, Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots ve Metal Gear Solid: Peace Walkerdir. Metal Gear Solid: Peace Walker, PSP için yapıldı. Metal Gear Solid: Rising isimli bir oyun PS3, Xbox360 ve PC'e çıkmak üzere yapım aşamasındadır. Aynı zamanda Nintendo Gamecube için Metal Gear Solid: The Twin Snakes oyunu çıkarılmıştır ki bu Metal Gear Solid'in grafiklerinin geliştirilmiş versiyonudur. İlk MGS'den çok üstün grafiklere ve efektlere sahiptir.

Oyun serisinin senaryosuna katkıda bulunan ve bu oyunların yapımını üstlenen kişi ise Hideo Kojima adlı bir Japon'dur. Aynı zamanda oyunun sanat dehası Yoji Shinkawa'dır. Senaryoyu Hideo Kojima ile birlikte yazmışlardır. Oyunlar Konami firmasının dağıtımcılığında çıkmaktadır. Metal Gear Solid, 30 Temmuz 1998'de PS1 için çıkmıştır. MGS: The Twin Snakes ise 2004'te çıkmıştır.

25 Eylül 2020 tarihinde Konami Metal Gear, Metal Gear Solid ve Metal Gear Solid 2 oyunlarının PC platformuna çıkarılacağını açıklamıştır. PC platformuma çıkarılan oyunlar Good Old Games (GOG) üzerinden satışa sunulmuştur.

Metal Gear Oyunları
 1987 Mayıs'ında Metal Gear (MSX)
 1990 Haziran'ında Metal Gear 2: Solid Snake (MSX)
 1998 Temmuz'unda Metal Gear Solid (Playstation)
 1999 Ağustos'unda Metal Gear Solid: VR Missions (Playstation)
 2000 Haziran'ında Metal Gear Solid: Ghost Babel (Gameboy Color)
 2001 Ekim'inde Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty (Playstation 2)
 2002 Ekim'inde Metal Gear Solid 2: Substance (Playstation 2/PC)
 2004 Mayıs'ında Metal Gear Solid: The Twin Snakes (Nintendo Gamecube)
 2004 Aralık'ında Metal Gear Solid 3: Snake Eater (Playstation 2)
 2005 Aralık'ında Metal Gear AC!D (Playstation Portable)
 2006 Mart'ında Metal Gear AC!D 2 (Playstation Portable)
 2006 Temmuz'unda Metal Gear Solid 3: Subsistence (Playstation 2)
 2006 Kasım'ında Metal Gear Portable OPS (Playstation Portable)
 2008 Haziran'ında Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (Playstation 3)
 2010 Mayis'ında Metal Gear Solid: Peace Walker (Playstation Portable)
 2013 Mart'ında Metal Gear Rising Revengeance (Playstation 3 , Xbox 360 , Playstation 4)
 2014 Mart'ında Metal Gear Solid V:Ground Zeroes (Xbox One, Playstation 4, Xbox 360, Playstation 3, PC)
 2015 1 Eylül'de Metal Gear Solid V: The Phantom Pain (PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360, PC)

Metal Gear Solid Filmi Hakkında

Hideo Kojima, Hidechan! Radio'da Hollywood ile anlaşmaya vardıklarını söyledi. Filmin oyuncu kadrosunda Solid Snake rolünde Oscar Isaac bulunuyor. Filmin yönetmenliğini ise Jordan Vogt-Roberts yapacak.

Metal Gear Solid'in Konusu

Yıl 2005, Snake Alaska'dan Roy Campbell'in gönderdiği askerler tarafından apar topar (ve zorla) getirilmiştir. Albay Campbell Snake'e Fox-Hound'un kontrolden çıkarak tamamiyle bir terörist grup halini aldığını ve Bering Boğazı'ndaki Shadow Moses Adalarındaki bir üssü ele geçirdiklerini, burada (radarlara yakalanmadan) nükleer füze fırlatma kapasitesine sahip bir silahın bulunduğunu (ki bu Metal Gear Rex'tir) söyler. Teröristler eğer istedikleri 1 Trilyon Dolar ve Big Boss'un geninin kendilerine verilmediği takdirde Beyaz Saray'a nükleer bomba fırlatabileceklerini iddia etmektedirler. Snake'in görevi Teröristlerin nükleer bombayı fırlatıp fırlatamayacağını (ki fırlatacaklarsa da durduracaktır) öğrenmek ve DARPA Şefi Donald Anderson ile bu üssün başkanı Kenneth Baker'i kurtarmaktır. Snake'e bu görevde 1999'daki Zanzibar operasyonunda ona yardımcı olmuş (ona göre bir arkadaş) eski Fox-Hound-Operasyon-Şefi Albay Roy Campbell, Snake'in kullandığı ve işine çok yarayan radarını tasarlayan (aynı zamanda atasözü ve deyimler sözlüğü gibi bir bayandır, oyunu her kaydettiğinizde kendisi size bir adet atasözü ve anlamını söylemektedir) Mei Ling ve birliğe yeni katılmış olan Dr. Naomi eşlik etmektedir. Fox-Hound üyeleri şunlardır:

Terörist lideri ve Snake'in ikizi Liquid Snake, Liquid ve Solid Snake kardeşler (Twin Snakes) Dünya'nın görüp görebileceği en müthiş asker olan Big Boss'un genlerinden yapılmışlardır. Liquid, Snake'in genlerini ondan çaldığını iddia etmektedir ve bu yüzden ona bir hayli sinirlidir. Ondan intikamını ancak öldürerek alabileceğini, ancak ruhunun o zaman rahat edebileceğini düşünmektedir. Liquid Snake, CIA'da da çalışmış, ardından tutuklanmış, affedilip serbest bırakılmış ve bundan sonra da Liquid Fox-Hound'da (Snake'in öldürdüğü) babasının hedefini yeniden gerçekleştirmek amacıyla Shadow Moses adalarındaki üssü basmıştır. Gerçek adı bilinmemekle birlikte bu bilgi Dünya'nın en büyük istihbarat servisleri tarafından bile bilinmemektedir.

Psycho Mantis, annesi doğum sırasında ölmüş bu yüzden de babası hep onu suçlamıştır içten içe, fakat bunu ona hiç göstermemiştir. Ama o kinetik güçlere sahiptir ve zihinleri okuyabilmektedir. Böylece babasının kendisine beslediği duyguları öğrenmiş ve gücünü hiç iyilik için kullanmamıştır. Uzun süre FBI'da sorgulama uzmanı olarak çalışmış sonrasında Fox-Hound'a katılmıştır.

Sniper Wolf, keskin nişancı bir kadındır (Otacon'un aşık olacağı kadar). Savaş alanında doğmuş ve büyümüş, bu yüzden de hayatı savaş demektir. Elindeki tüfeği ile hedefini günlerce yemek yemeden ve uyumadan bekleyebilir. Bir kere hedef aldığı kimse ölümden kurtulamamıştır, Solid Snake ve Meryl Silverburgh dışında tabii ki.

Vulcan Raven, ağır silah uzmanı, aynı zamanda dev gibi bir cüsseye sahip bir şamandır.

Revolver Ocelot, revolver çekme, döndürme ve hedef alma konusunda bir numara şahsiyet, aynı zamanda sorgulama uzmanıdır.

Decoy Octopus, kılık değiştirme uzmanı, oyunda karşımıza DARPA şefi olarak ortaya çıkıyor.

Kabul Edilişi ve Mirası

Metal Gear Solid, eleştirmenlerce oldukça beğenilerek GameRankings ve Metacritic eleştirmen sitelerden %93 ve 94/100 puan almayı başarmıştır.

PlayStation Official Magazine - UK bir eleştiri yazısında "Metal Gear Solid şimdiye dek yapılmış en iyi oyun. Oynamayı bırakılamayan ve unutulmaz" olarak nitelendirmiştir. IGN tarafından yapılan bir eleştiri yazısında da "Metal Gear Solid şimdiye kadar diğer Playstation aksiyon türündeki oyunlardan daha fazla mükemmele yaklaşmıştır." demiş ve "Tüm düşünülebilir türlerde harika,ilginç ve yenilikçi" olarak nitelendirmiştir. Computer and Video Games, "büyük bütçeli satış rekorları kıran bir aksiyon oyunu ama daha iyisi" şeklinde kıyaslamıştır. Arcade magazine, "yeni bir tür tanıtılıyor: aralarına sızma" şeklinde övdü ve "yeni bir 'aralarına sızma' gelgitinin bir habercisi" dedi. "Zekice, teknik olarak çarpıcı, iyi düşünülüp yayınlanmış yapıt önümüzdeki çoğu yıl boyunca aksiyon macera oyunlarını etkileyecek." Şeklinde yorum yaptı. GMR "sinematik bir klasik" dedi.

GamePro "bu yılın en iyisi (oyunu) ve kendine saygı duyan herhangi bir oyuncunun birlikte olmadan olamayacağı bir oyun" dedi fakat saniye başına kare sayısı ile ilgili "Bazen göz alıcı grafikleri hızla düşmekte" şeklinde eleştirdi.  GameSpot " bir oyuncu için oyunda (düşmana) görünmemek  ne kadar da kolay hem de oyun aşırı kısa" dedi ve "asıl bir oyundan ziyade daha çok emek verilmiş bir sanat" şeklinde konuştu.

Next Generation, oyunun playstation versiyonuna beş üzerinden beş yıldız vererek "emin olabilirsiniz bu oyun, ki hiçbir oyuncunun kaçırmaması gereken bir oyun ve bir PlayStation'a sahip olmak için en iyi neden" şeklinde yorum yaptı

Metal Gear Solid 1998'de Japon Medya Sanat Festivali tarafından İnteraktif Sanat için Mükemmellik Ödülü'nü aldı. Academy of Interactive Arts & Sciences 1998'de "Karakter veya Öykü Geliştirmede Üstün Başarı" ödülüne Metal Gear Solid'i aday gösterdi fakat Pokémon Red and Blue oyununa kaybetti.

Geçmişi
Metal Gear Solid, gizlilik oyunu türünün popülerleşmesine yardımcı oldu. Düşmanlarla savaşmak yerine onlardan saklanmak, Metal Gear Solid'den sonra birçok oyunda kullanıldı. Ayrıca uzun ara sahneleri ve karışık hikâyesi nedeniyle, oyun olduğu kadar film olarak da övgü topluyor. IGN'ye göre bu oyun "gizlilik türünün kurucusu."

Oyun genellikle PlayStation için en iyi oyunlardan biri olarak kabul ediliyor ve 2000 yılında  Computer and Video Games'de, 2001'de Electronic Gaming Monthly ve Game Informer'da, 2004 yılında Retro Gamer'da, 2005'te GameFAQs ve GamePro ve Famitsu'da en iyi video oyun listelerine girdi.

2002 yılında IGN, oyunu şimdiye kadarki en iyi PlayStation oyunu olarak nitelendirerek, sadece oyunun demosunun "bitmiş çoğu oyundan daha fazla oynanışa sahip olduğunu" belirtti. Ayrıca IGN "En İyi Bitiş" ve "En İyi Kötü Adam" ödüllerini de verdi. IGN, oyunu 2005 yılında "En İyi 100 Oyun" listesinde 19. sıraya yerleştirdiğinde, bunun "gerçekten bir film gibi hissettiren bir oyun olduğunu" söyledi. Guinness Dünya Rekorları, Guinness Dünya Rekorları Gamer's Edition 2008 baskısında Metal Gear Solid'e, Psycho Mantis ile olan final dövüşü için "Video Oyun Konsolunun En Yenilikçi Kullanımı" rekorunu verdi. 2010'da  PC Magazine, "Assassin's Creed ve  Splinter Cell gibi gizlilik oyunları" üzerindeki etkisinden bahsederek en etkileyici oyunlar listesinde 7. sıraya koydu. 2012'de Time, tüm zamanların en harika 100 video oyunlarından biri olarak seçti. G4tv ise tüm zamanların en iyi 45. video oyunu olarak derecelendirdi.

1UP.com'a göre Metal Gear Solid'in sinematik stili, Call of Duty gibi modern aksiyon oyunlarını etkilemeye devam ediyor. Metal Gear Solid, devamı olan Metal Gear Solid 2 ile birlikte 2012'de Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi'nin The Art of Video Games sergisinde yer aldı. Ağustos 2015'te Eurogamer, oyunun teknik ve genel etkisini tekrar analiz etti ve "ilk modern oyun" olarak kabul edilebileceğini iddia etti. Eylül 2015'te  PlayStation.Blog kullanıcıları tarafından tüm zamanların en iyi orijinal PlayStation oyunu seçildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 www.metalgearsolid.com Resmi Websitesi
 MGS Türk Eski adıyla MGS Türkiye, Türkçe Fan Sitesi
 MGS:TUS  İngilizce Fan Sitesi
 MGS Çeviri MGS 2 Kitap Çevirileri

1998 video oyunları
2000 video oyunları
Solid
Game Boy Color oyunları
Microsoft Windows oyunları
Japonya'da geliştirilen video oyunları
Konusu hayali adalarda geçen video oyunları

Metal Gear Solid


Robert Eden ( - ) est un évêque anglican britannique. Il est évêque de Moray, Ross et Caithness et Primat de l'Église épiscopale écossaise.

Biographie
Il est le troisième fils de Sir Frederick Eden (2e baronnet), et nait le 2 septembre 1804. Il fait ses études à la Westminster School et à la Christ Church d'Oxford, obtenant un BA en 1827. Ordonné diacre en janvier 1828 et prêtre en décembre 1828 par Christopher Bethell, évêque de Gloucester, il sert successivement les curés de Weston-sub-Edge dans le Gloucestershire, et de Messing et Peldon dans l'Essex, et devient recteur de l'église St Clement à Leigh-on-Sea, dans l'Essex en 1837. Après la démission de l'évêque Low, il accepte l'offre du siège écossais de Moray et Ross; il est consacré à Old Saint Paul's, Édimbourg, le 9 mars 1851. A cette occasion, son université lui confère le grade de DD. En 1862, il est élu primus de l'Église épiscopale écossaise, succédant à Charles Terrot. En 1827, il épouse Emma, fille du juge Allan Park, dont il a cinq fils et cinq filles. Il meurt paisiblement le soir du 26 août 1886, à sa résidence officielle à Inverness.

Bilan de ses réalisations
Les progrès que l'épiscopat écossais fait à son époque doivent être attribués en grande partie à son influence. Au cours de son mandat, il quadruple les revenus du siège, fonde la cathédrale d'Inverness et contribue principalement à garantir une résidence à son successeur. Digne et ferme de caractère, c'est un bon et solide prédicateur plutôt que brillant. Il est entretient de bonnes relations avec l'archevêque Charles Thomas Longley et les évêques Blomfield, George Augustus Selwyn, Hamilton et Samuel Wilberforce. Parmi ses actes publics les plus remarquables figurent sa cordiale reconnaissance de M. Loyson (Père Hyacinthe); sa coopération avec le duc de Buccleuch pour éliminer les handicaps des ordres écossais dans le ministère de l'Église d'Angleterre; ses travaux pour promouvoir l'union avec l'église orientale et son enrôlement de l'archevêque Longley pour participer à la fondation de la cathédrale d'Inverness. Sa défense, contre tous les autres évêques écossais, de l'évêque Wilberforce, qui a tenu un service en anglais dans la chapelle presbytérienne de Glengarry, Inverness-shire, est peut-être moins due au ton quelque peu érastien qui imprègne uniformément les actes politiques d'Eden qu'à l'effet apaisant produit par la visite personnelle de Wilberforce.

Church Society
En 1876, de grandes réunions animées ont eu lieu à Édimbourg dans le but de remodeler l'ensemble du système financier de l'église. La Church Society, la création du populaire Dean Ramsay, montre depuis longtemps des signes d'incapacité à faire face aux besoins croissants de l'église. Un petit corps de réformateurs vise à remplacer cette société par une organisation qui devrait représenter chaque congrégation, et ceux qui ont travaillé dur et généreusement sur les anciennes lignes s'y opposent. Le résultat dépend donc du point de vue que prendrait le primus, qui se range du côté des réformateurs. Le nouvel organisme financier ainsi formé, connu sous le nom de Conseil ecclésiastique représentatif, rencontre le succès.

Eden est peut-être un meilleur primus qu'évêque diocésain. Sa bonhomie et son amour de raconter des histoires plaisantes effrayent quelque peu les esprits stricts. Mais ses manières grandioses, qui, selon un membre de son clergé, « vous faisaient vous sentir fier de vous en cinq minutes », sont très révélatrices. Théologiquement, il est un homme d'église modéré, politiquement un conservateur intransigeant.

Travaux

 Trois traités contre le méthodisme wesleyen, publiés avant le début de son épiscopat.
 Quatre chefs d'accusation.
 Sermons pour la défense de l'épiscopat écossais.
 Sermons sur le Livre de prières, sur la "Société internationale des ouvriers", et contre le teetotalisme.
 Impressions d'une récente visite en Russie, lettre adressée au chancelier Massingberd, sur l'intercommunion avec l'Église orthodoxe orientale, 1866.

De plus, il écrit des préfaces à la traduction de Reginald Shuttle de l'Heliotropium : Conformité de la volonté humaine au divin de Jeremias Drexel (Drexelius), et au Romanism in Russia de Dmitry Tolstoï.

Références

Liens externes

Écrivain britannique du XIXe siècle
Étudiant de Christ Church (Oxford)
Élève de la Westminster School (Londres)
Évêque anglican du XIXe siècle
Décès en août 1886
Naissance en septembre 1804
Décès à 81 ans

Robert Eden (évêque)


Divorce Your Car! Ending the Love Affair with the Automobile é um livro de não-ficção de 2000 de Katie Alvord, com prefácio de Stephanie Mills. Foi publicado pela primeira vez em 1 de junho de 2000, pela New Society Publishers. No livro, Alvord propõe que os automóveis se tornaram mais problemáticos do que úteis, pois ela argumenta que os automóveis contribuem para questões como ruído e poluição do ar, bem como congestionamento de trânsito e expansão urbana.

Sinopse
No livro Alvord defende que a poluição do ar proveniente dos automóveis é diretamente responsável por prejudicar a saúde dos seres humanos por conta dos contaminantes na poluição e indiretamente através da destruição do meio ambiente e contribuição para o aquecimento global. Ela também argumenta que a destruição de derramamentos de petróleo pode causar estragos em ecossistemas inteiros e que comprar e manter um automóvel pessoal é caro.

Alvord propõe alternativas à posse de um carro, como caminhar, andar de bicicleta e transporte público, e que a utilização dessas alternativas pode economizar dinheiro, aumentar a autossuficiência e promover o exercício. Ela afirma que, ao modificar o uso da terra, as políticas financeiras e a infraestrutura urbana, a eficiência pode ser aumentada em todo o mundo e a sociedade pode aprender a funcionar sem um carro em cada casa. Alvord também afirma que a facilidade da Internet e a diminuição dos preços dos telefones tornam mais fácil para as pessoas trabalhar efetivamente em casa ou realizar videoconferências online, o que pode economizar dinheiro para as empresas.

Receção
A Publishers Weekly elogiou o livro, escrevendo que "Mesmo para os leitores que não estão prontos para abandonar permanentemente o seu automóvel, este livro fornece uma riqueza de ideias para desafivelar os cintos de segurança e desfrutar do ar fresco."

Ver também

 Automóvel
 Aquecimento global
 Poluição do ar
 Ciclismo

Referências

Ligações externas

Movimento car-free

Livros de 2000

Livros de não ficção

Divorce Your Car!