සමාජ විද්‍යාව (), යනු නවීන විද්‍යාවේ ශාඛාවකි.

සමාජ විද්යාව යනු කුමක්ද?

සමාජ විද්යාව, පුළුල් වශයෙන් කථා කරයි, ලෝකය ක්රියා කරන ආකාරය හා සමාජීය හැසිරීම් පිලිබඳ පැහැදිලි කිරීම් භාවිතා කරන ආකාරය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා දෙයි. ස්වභාවික විද්යාවන්ට (ජීව විද්යාව, රසායන විද්යාව, භෞතික විද්යාව) වලට සාපේක්ෂව ස්වාභාවික සංසිද්ධි (ප්රාථමික සෛල, අණු, සැහැල්ලු තරංග) විෂමතාවයන් සමාජ විද්යාවේ විෂයය වන්නේ සමාජයයි. සමාජ විද්යාඥයන් විසින් පරිණාමීය පර්යේෂණ ක්රම යොදාගනිමින් එකිනෙකා අතර අන්තර් පුද්ගල හා අන්තර්ක්රියාකාරි හැසිරීම් විමර්ශනය කිරීම, මිනිසුන් අපරාධ සිදු කරන්නේ ඇයිදැයි ජනතාව තුළ පෙලඹෙන්නේ ඇයිදැයි යන්න. මිනිසුන්ගේ හැසිරීම් රටාව ගැන අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට ආණ්ඩුවලට සහ ආයතනවලට ඉඩ සලසන අධ්යයනයකි.

සමාජ විද්යාවේ පාසලේදී, අපගේ ප්රධානතම විකල්පයන් වශයෙන් ප්රධාන විෂයයන් ලෙස ප්රධාන විෂයයන් තුනක් (මනෝවිද්යාව / දේශපාලන විද්යාව / සමාජ විද්යාව) තෝරා ගැනීම අපගේ ශිෂ්‍යයින්ට ලබා දෙයි.

මනෝවිද්යාව හැසිරීම සහ මානසික ක්රියාවලීන්ගේ විද්යාත්මක අධ්යයනයයි. මානසික ක්රියාවලීන් සිතුවිලි, හැඟීම්, චේතනා සහ වෙනත් නොකියවන සංසිද්ධි ලෙස හැසිරෙන අයගේ හැසිරීම් නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. මනෝවිද්යාත්මක න්යායන් සහ පර්යේෂණ ව්යාපාරික කර්මාන්තය, අධ්යාපනික සැකසුම්, රාජ්ය ප්රතිපත්ති සහ තවත් බොහෝ යෙදීම් තිබේ. මනෝවිද්යාවෙහි ප්රධාන උප-විෂයයන් සමාජ, සංවර්ධනයේ, සංජානනය, ජීව විද්යාත්මක, සෞඛ්ය, කාර්මික / සංවිධානාත්මක, අසාමාන්ය සහ පෞරුෂය මනෝවිද්යාව ඇතුළත් වේ.

දේශපාලන අයිතිවාසිකම්, වැදගත් අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම, අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම හා රට තුළ බලය සංවිධානය කිරීම ජාත්යන්තර සබඳතා හා ත්රස්තවාදය වෙත. සමකාලීන හා ඓතිහාසික සිදුවීම් වටහා ගැනීම සහ අර්ථ නිරූපණය කිරීම සඳහා විශ්ලේෂණ මෙවලම් සපයයි. බලය ව්යුහගතව, තරඟකාරී සහ ක්රියාත්මක වන ආකාරය පිළිබඳ වැදගත් අවබෝධයක් හුවමාරු කර ගැනීම. මෙම පාඨමාලාවේ දේශපාලන විද්යාවේ සියලු ප්රධාන උපසපත්වලින්ද - සංසන්දනාත්මක දේශපාලනය, ජාත්යන්තර සබඳතා, දේශපාලන න්යාය සහ දේශපාලන ආර්ථිකය.

සමාජීය ප්රවණතා සහ ආයතන සංස්කෘතිය, දේශපාලනය සහ ආර්ථිකය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති කරලීම සමාජවාදය යනු විවිධාකාර විනය හැසිරවීමකි. සමාජ විද්යාව පිළිබඳ පාඨමාලා යොමු වන්නේ ආසියාවේ විශේෂ අවධානයක් යොමු කරමින් ලෝකය වටා සමාජයේ වෙනස්කම්වලට හා තත්වයන්ට අදාළ ශිෂ්ය විවේචනාත්මක චින්තනය වර්ධනය කිරීමයි. සමාජ අසමානතාව, සංක්රමණ හා නාගරීකරණය යන දෙඅංශයේම සමාජීය ගැටළු වලට විසඳුම් සපයන අතර පාඨමාලා හා විලාසිතා වැනි සමාජීය ප්රතිඵලවල ජාල වල භූමිකාවද මෙම ගැටළු වලට විසඳුම් සපයයි.සමාජ විද්යාව යනු සමාජය තුළ සහ සමාජය තුළ සිටින පුද්ගලයන් අතර සම්බන්ධතා පිළිබඳව සැලකිලිමත් වන ශාස්ත්රාලික විනයක ප්රධාන අංශයකි. අනෙක් අතට එය "සමාජ විද්යාව" ලෙස සැලකේ. සමාජ විද්යාව ආර්ථික විද්යාව, දේශපාලන විද්යාව, මානව භූගෝල විද්යාව, ජන විකාශනය, මනෝවිද්යාව, සමාජ විද්යාව, මානව විද්යාව, පුරාවිද්යාව, විද්යාව, ඉතිහාසය සහ වාග් විද්යාව යන ක්ෂේත්රයන්ගෙන් සමන්විතය. 19 වන සියවසේදී පිහිටුවන ලද "සමාජයේ විද්යාව" වන සමාජ විද්යාවෙහි ක්ෂේත්රයට විශේෂයෙන් යොමු දැක්වීමට මෙම යෙදුම සමහර අවස්ථාවල භාවිතා වේ. සමාජීය විද්යාවන්හි උප විෂයන් පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක ලැයිස්තුවක් සමාජ විද්යාව පිළිබඳ සැකිල්ලේ සොයාගත හැකිය.

සමාජ විද්යාව අවබෝධ කරගත් මෙවලම් ලෙස ස්වාභාවික විද්යාවන්හි ඇති සමානකම් ඇති ක්රමවාදී සමාජ විද්යාඥයෝ ක්රමවේදයන් භාවිතා කරති. එබැවින් විද්යාව නිර්වචනය කරන නවීන අර්ථයෙන් එය විද්යාව අර්ථ දක්වයි. පරස්පර විරෝධී සමාජ විද්යාඥයින්, ප්රතිවිරුද්ධව, සමාජ විවේචනය හෝ සංකේතමය අර්ථකථනය භාවිතා කිරීම වෙනුවට අනුක්රමාත්මක ලෙස අසමාදර්ශී න්යායන් සාදනු වෙනුවට, විද්යාව පුලුල් අර්ථයකින් සලකනු ඇත. නූතන අධ්යයන කටයුතුවල දී, පර්යේෂකයන් බොහෝ විට සරල ක්රමවේදයන් භාවිතා කරමින්, විවිධ ක්රමවේදයන් භාවිතා කරති (උදාහරණ වශයෙන් ප්රමාණාත්මක හා ගුණාත්මක පර්යේෂණ ඒකාබද්ධ කිරීම). සමාජ පර්යේෂණය යන වචනය ද සිය අරමුණු හා ක්රමවේදයන් තුළ විවිධ විවේචනවලින් ලත් වෘත්තිකයන් ලෙස ස්වාධීන උපාධියක් ලබා ගෙන ඇත.

ඉතිහාසය

සමාජ විද්යාවේ ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ 1650 න් පසු බුද්ධි යුගය තුළිනි. ස්වාභාවික දර්ශනය තුල විප්ලවයක් දැකීම, "විද්යාත්මක" යමක් වටහා ගත් පුද්ගලයන්ගේ මූලික රාමුව වෙනස් කිරීමයි. සමාජ විද්යාව මූලාරම්භයෙන් සදාචාරාත්මක දර්ශනයෙන් මතු වූ අතර කාර්මික විප්ලවය හා ප්රංශ විප්ලවය වැනි විප්ලවවාදී යුගයට බලපෑවේය. [1] [2] [3] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [3]
18 වන ශතවර්ෂයේ සමාජ විද්යාවන්ගේ ආරම්භය ඩිඩෝඩෝගේ මහා විශ්වකෝෂය තුලින් පිළිබිඹු වන අතර, ජීන් ජැක් රෙසෝ හා අනෙකුත් පුරෝගාමීන්ගේ ලිපි වලින් පිළිබිඹු වේ. සමාජ විද්යාවන්ගේ වර්ධනය ද වෙනත් විශේෂිත විශ්වකෝෂ වල පිලිබිඹු වේ. නූතන කාල පරිච්ඡේදය "සමාජ විද්යාව" මුලින්ම භාවිතා කළේ සංකල්පමය ක්ෂේත්රයක් ලෙසය. [4] සමාජ විද්යාව බලපෑම්කාරීත්වයේ බලපෑමට [1], සැබවින්ම ධනාත්මක හැඟීම් අත්දැකීම් මත පදනම් වූ දැනුම හා ඍණාත්මක වීම වැළැක්වීම; පාරභෞතික සමපේක්ෂනය මඟහැරී ගියේය. ඔගස්ටේ කොට් විසින් චාල්ස් ෆූරියගේ අදහස් වලින් ගත් කල ක්ෂේත්රයේ විස්තර කිරීම සඳහා "විද්යාත්මක සමාජය" යන යෙදුම යොදා ගත්තේය. කෝට්ස් ද සමාජ ක්ෂේත්රයේ සමාජ භෞතික විද්යාව ලෙස හැඳින්වේ. [1] [5]
මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ අනෙකුත් විද්යාත්මක ක්ෂේත්රවල බලපෑමට ලක්ව ඇති සමාජීය විද්යාවන් තුළ වර්ධනය වූ මාර්ග පහක් තිබිණි. [1] ගනු ලැබූ එක් මාර්ගයක් වූයේ සමාජ පර්යේෂණයේ නැඟීමයි. එක්සත් ජනපදයේ හා යුරෝපයේ විවිධ ප්රදේශ වල විශාල සංඛ්යානමය සමීක්ෂණ සිදු කරන ලදී. "සමාජ කරුණු" ගැන අධ්යයනය කරමින්, එම්ලී ඩර්ක්හයිම් විසින් ආරම්භ කරන ලද තවත් මාර්ගයක් ආරම්භ කරන ලද අතර විල්ෆ්රෙඩෝ පැරේෝට, උපකල්පිත න්යායන් සහ එක්තරා න්යායන් විවෘත කිරීම ය. සමාජීය සංසිද්ධීන් හඳුනාගෙන අවබෝධ කරගත් ක්රමවේදයට අනුව, තෙවන අර්ථය වර්ධනය වී තිබේ. මෙය මැක්ස් වෙබර් වැනි චරිතවලින් ආරක්ෂා විය. ආර්ථික විද්යාව පදනම් කර ගත් සිව්වන මාර්ගය සංවර්ධනය කර ආර්ථික විද්යාව දැඩි විද්යා විද්යාව ලෙස වර්ධනය කර ඇත. අන්තිම මාර්ගය වූයේ දැනුම හා සමාජ අගයන් අතර සම්බන්ධතාවයකි. මැක්ස් වෙබර්ගේ ප්රතිංධිසරාේධවාදය හා ධෛර්යය පිළිබඳ සමාජ විද්යාව මෙම වෙනස දැඩි ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. මෙම මාර්ගයේ න්යාය (විස්තරය) සහ බෙහෙත් වට්ටෝරුව විෂයය පිළිබඳව නොගැලපෙන විධිමත් සාකච්ඡාවක්.
විසිවන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේ දී, බුද්ධත්වයට පත් දර්ශනය විවිධාකාරයෙන් අභියෝගයට ලක් විය. විද්යාත්මක විප්ලවයේ අවසානයෙන් පසුව සම්භාව්ය න්යායන් භාවිතයෙන් පසු, විවිධ ක්ෙෂේත වල පරීක්ෂණාත්මක අධ්යයනයන් සඳහා ගණිත අධ්යයනයන් සහ න්යායික ව්යුහය තැනීමට සමීකරණ අධ්යයනය කිරීම ආදේශ කළහ. සමාජ විද්යාවේ උප පොළවල් වර්ධනය කිරීම ක්රමවේදය තුළ ඉතා ප්රමාණාත්මකව වැඩිවිය. මානව හැසිරීම්, සමාජීය සහ පාරිසරික සාධක පිළිබඳ විද්යාත්මක පරීක්ෂණයෙහි අන්තර්-විද්වත් හා හරස්-විනයානුකුල ස්වභාවය සමාජ විද්යා ක්රමවේදයේ ඇතැම් අංගයන් කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වන ස්වාභාවික විද්යාවන් බොහෝය. මායිම් හුදකලා කිරීමේ නිදසුන් වන්නේ වෛද්ය විද්යාව, සමාජීය සමාජ විද්යාව, ස්නායු මනෝ විද්යාව, ජෛව ආර්ථිකය, ඉතිහාසය සහ සමාජ විද්යාව යන සමාජ විද්යාත්මක පර්යේෂණයන් වැනි නැගී එන ශික්ෂණයන් ය. මානව ක්රියාකාරිත්වය හා එහි ඇඟවුම් හා ප්රතිවිපාක අධ්යයනය කිරීම තුලින් ප්රමාණාත්මක පර්යේෂණ සහ ගුණාත්මක ක්රම ඒකාබද්ධ කෙරේ. විසිවන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සංඛ්යා ලේඛන ව්යවහාරික ගණිතයේ නිදහස් විනය හැසිරවීම බවට පත් විය. සංඛ්යානමය ක්රම උපයෝගි කර ගත්හ.
සමකාලීන කාලවලදී කාල් පොප්පර් සහ ටැල්කොට් පාර්ෂන්ස් සමාජ විද්යාව දියුණු කිරීම කෙරෙහි බලපෑවේය. [1] මහා පරිමාණ, වර්ධනය වන දත්ත බැංකු සඳහා සැලකිය යුතු සාර්ථකත්වයක් සහිත, විවිධාකාර වූ මධ්යම ප්රමාණයේ න්යායන් සමග යෝජිත "ශ්රේෂ්ඨ න්යාය" සමග සම්බන්ධ කිරීමට බලය හා refinement තිබිය හැකි එක් සම්මුතියක් සොයා ගැනීම පර්යේෂකයන් දිගටම කරගෙන යනු ලබයි. තව දුරටත්, අනුග්රහය බලන්න. සමාජ විද්යාවන් අනාගතයේ දී අනාගතයේ දී විවිධ ක්ෂේත්රවල පර්යේෂණයන් හා කෙටිකාලීන ක්ෂේත්ර පිළිබඳ ප්රවේශමෙන් වෙනස් කලාපයන්ගෙන් සමන්විත වේ. [1]

"සමාජ විද්යාව" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කොට්ට්, ඩර්ක්හයිම්, මාක්ස් සහ වෙබර් වැනි චින්තකයින් විසින් පිහිටුවන ලද සමාජයේ නිශ්චිත විද්යාවන්ය. සාමාන්යයෙන් "උතුම් විද්යාව" හා කලා ශිල්ප වලින් බැහැරව පවතින සියලූම ශික්ෂණ වලට යොමු විය හැකිය. 19 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන විට විද්යාත්මක සමාජ විද්යාවන් ක්ෂේත්ර පහකින් සමන්විත විය: නීතිය, අධ්යාපනය, සෞඛ්ය, ආර්ථිකය හා වෙළඳාම හා නීතිය සංශෝධනය කිරීම සහ ව්යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම [2]

මානව විද්යාව
ප්රධාන ලිපි: මානව විද්යාව සහ මානව විද්යාවේ සැකිල්ල
මානව විද්යාව යනු මානව සම්පුර්ණයෙන් මනුෂ්යත්වයේ විද්යාවයි. එය මිනිසාගේ විද්යාවයි. මෙම ශික්ෂණය සමාජ විද්යාවන්, මානව ශාස්ත්ර සහ මානව ජීව විද්යාවේ විවිධ පැතිකඩයන් ඒකාබද්ධ කිරීම සමඟ කටයුතු කරයි. විසිවන සියවසේ දී, ශාස්ත්රාලික ශික්ෂණයන් බොහෝ විට ආයතනික වශයෙන් පුළුල් වසම් තුනකට බෙදා ඇත. ස්වාභාවික විද්යාව පුනර්ජනනීය හා විශ්වාසනීය පර්යේෂණ මගින් සාමාන්ය නීති පැනවීමට උත්සාහ කරයි. මානව ශාස්ත්රාලිය සාමාන්යයෙන් තනි පුද්ගලයන්, සිද්ධීන්, හෝ යුගයන් පිළිබඳ අවබෝධයෙන් අවධාරණය කරමින් දේශීය ඉතිහාසය, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය, සාහිත්යය, සංගීතය සහ කලාවන් හරහා අධ්යයනය කරයි. සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක ක්රමවේදයන් මගින් සමාජීය සංසිද්ධීන් සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක ක්රම වලින් වෙනස් වන ක්රමවේදයන් සාමාන්යකරණය කළ හැකි ආකාරයෙන් සමාජ විද්යාවන් විසින් සාමාන්යයෙන් උත්සාහ දරා ඇත.

මානව විද්යාත්මක සමාජ විද්යාව බොහෝ විට භෞතික විද්යාවේ හෝ රසායනික විද්යාවේ සාමාන්ය නීතියට වඩා සාමාන්ය ආකාරයේ සංවේදී විස්තර දක්වයි. එසේ නැතහොත්, මනෝවිද්යාවෙහි බොහෝ ක්ෂේත්රවල මෙන්, සාමාන්ය සිද්ධාන්ත මගින් තනි තනි සිද්ධීන් විස්තර කරනු ඇත. ඉතිහාසයෙහි සමහර ක්ෂේත්ර වැනි මානව විද්යාව (මානව ඉතිහාසය) මානව වර්ගයාගේ එක් කාණ්ඩයකට පහසුවෙන් නොගැළපේ. එක්සත් ජනපදය තුළ මානව විද්යාව උප ක්ෂේත්ර හතරකට බෙදී ඇත: පුරාවිද්යාව, භෞතික හෝ ජීව විද්යාත්මක මානව විද්යාව, මානවවිද්යා වාග් විද්යාව හා සංස්කෘතික මානව විද්යාව යන අංශයන් ය. බොහෝ උපාධි අෙප්ක්ෂක ආයතනයන්හි එය ලබා ෙදන පෙද්ශයකි. Anthropos (άνθρωπος) යන වචනය ග්රීක භාෂාවෙන් "මනුෂ්යයා" හෝ "පුද්ගලයා" යන ග්රීක් වචනයයි. එරික් වුල්ෆ් සමාජ විද්යා සංස්කෘතික මානව විද්යාව "මානව ශාස්ත්රයන්ගේ වඩාත්ම විද්යාත්මක හා විද්යාවේ වඩාත් විද්යාත්මක" ලෙස විස්තර කළේය.

මානව විද්යාවේ අරමුණ වන්නේ මිනිසුන් හා මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ සමස්ත තොරතුරු සැපයීමයි. මෙහි අර්ථය වන්නේ මානව විද්යාඥයින් සාමාන්යයෙන් එක් උප ක්ෂේත්රයක විශේෂඥයන් වුවද, ඕනෑම ගැටලුවක ජෛව, භාෂාමය, ඓතිහාසික හා සංස්කෘතික අංගයන් සැමවිටම මතකයේ තබා ගනී. මානව විද්යාව තුළ සංකීර්ණ හා කාර්මික වූ බටහිර සමාජවල විද්යාව ලෙස විද්යාව ලෙස හැදී වැඩුණු නිසා මානව විද්යාවේ ප්රබල ප්රවනතාවයක් මානව විද්යාවේ ප්රචණඩත්වයට සරිලන සමාජ විද්යාව සමඟ සමීපව කටයුතු කිරීම, "බාල". [9] අද දින මානව විද්යාඥයන් "අඩු සංකීර්ණ" සමිති වැනි පද යොදා ගනී. නැතහොත් කාර්මික නොවන බටහිර සංස්කෘතීන්වල ජීවත් වන මානවයන් ගැන සඳහන් කිරීම සඳහා "පශු සම්පත්දායකයා" හෝ "ගොවියා" හෝ "උද්යාන විද්යාඥ" එවැනි පුද්ගලයින් හෝ ජනප්රිය (ethnos) මානව විද්යාව තුළ විශාල උනන්දුවක් ඉතිරිව තිබේ.

සමකාලීන චාරිත්රානුකූලව නිරීක්ෂණය කිරීමත් සමඟම ජෛව විද්යාත්මක, පුරාවිද්යාත්මක හා භාෂාමය දත්ත යොදාගෙන මිනිසුන් විස්තර කිරීම සඳහා බොහෝ මානව විද්යාඥයින් බොහෝ දෙනෙකු මානව විද්යාව සඳහා යොමු කරයි. 1990 දශකයේ හා 2000 දශකවල දී, සංස්කෘතිය යනු කවරෙක් ද යන්න පැහැදිලි කිරීමක් ඉල්ලා සිටියි. ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සංස්කෘතිය අවසන් වන විට සහ තවත් ආරම්භයක් ගැන නිරීක්ෂකයෙකු දන්නේ කෙසේද යන්නත්, මානව විද්යාව ලිවීමේ වෙනත් වැදගත් තීරණාත්මක මාතෘකාවන් පිළිබඳවත් දැනගන්නට තිබේ. එක් විශාල පරිණාමීය ගෝලීය සංස්කෘතියක කොටසක් ලෙස සියලු මානව සංස්කෘතීන් දෙස බලනු ලැබේ. බොහෝ දේශීය නිරීක්ෂණයන් මගින් සම්පාදනය කිරීමෙන් නිරීක්ෂණය කළ හැකි දෙය බිමෙහි නිරීක්ෂණය කළ හැකි අතර මෙම ගතික සබඳතා සංස්කෘතික, ජීව විද්යාත්මක, භාෂාමය හෝ පුරාවිද්යාත්මක වේ.

ආර්ථික විද්යාව
ප්රධාන ලිපි: ආර්ථික විද්යාව සහ ආර්ථික විද්යාව පිළිබඳ සැකිල්ල
ආර්ථික විද්යාව යනු ධනය නිෂ්පාදනය, බෙදා හැරීම සහ පරිභෝජනය විශ්ලේෂණය කිරීම හා විස්තර කිරීමට උත්සාහ කරන සමාජ විද්යාවයි. [12] "ආර්ථික විද්යාව" යන වචනය ග්රීක οἶκος [oikos], "පවුල, ගෘහය, වතු" සහ νόμος [nomos], "චාරිත්ර, නීතිය" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ "ගෘහ පාලනය" හෝ "රාජ්ය කළමනාකරණය" යන්නයි. අර්ථශාස්ත්රඥයෙක් ආර්ථිකමය සංකල්ප සහ දත්ත යොදා ගනිමින් රැකියාවක නියුක්ත පුද්ගලයකු හෝ විෂය පිළිබඳ උපාධියක් ලබා ඇති අයෙකුය. 1932 දී ලයනල් රොබින්ස් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ආර්ථික විද්යාව පිළිබඳ සම්භාව්ය කෙටි අර්ථ දැක්වීම "මානව හැසිරීම් අධ්යයනය කරන විද්යාව විකල්ප භාවිතයන් ඇති විරල ආකාරයන් අතර සම්බන්ධය" ලෙස අධ්යයනය කරයි. හිඟකමෙන් හා විකල්ප භාවිතයෙන් තොර ආර්ථික ගැටළුවක් නැත. තව දුරටත් අදහස් දක්වන්නේ "අවශ්යතා සහ අවශ්යතා සපුරාලීමට මිනිසුන් උත්සාහ කරන ආකාරය අධ්යයනය කිරීම" සහ "මානව හැසිරීම් වල මූල්ය අංශ පිළිබඳව අධ්යයනය කිරීම" ය.

හොඳ මිලකට මිලදි ගැනුම්කරුවන්ගේ ගනුදෙනුව, ග්වාටමාල හි චිකිකස්ටෙන්ගන් වෙළඳපොළේ ඔවුන්ගේ හොඳම පෙරමුනේ ඉදිරියට යන අතරේ.
ආර්ථික විද්යාව පුළුල් ශාඛා දෙකක් ඇත: ක්ෂුද්ර ආර්ථිකය, විශ්ලේෂණ ඒකකයක් තනි පුද්ගල නියෝජිතයකු වන අතර, විශ්ලේෂණ ඒකකයක් සමස්තයක් ලෙස ආර්ථිකයක් වන macroeconomics, වැනි. විෂයෙහි තවත් බෙදීම් ඇති ආර්ථික සාධක අනාවැකි සහ පැහැදිලි කිරීම සඳහා ධනාත්මක ආර්ථික විද්යාව, නිර්ණායක ආර්ථික විද්යාව, සමහර නිර්ණායක මගින් තෝරා ගැනීම් සහ ක්රියාවන් සිදු කරනු ලබයි. එවන් නියෝගයන් අනිවාර්යයෙන්ම ආත්මීය වටිනාකම විනිශ්චයන් ඇතුළත් වේ. විසිවන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සිට, ආර්ථික විද්යාව බොහෝ සෙයින් ඉලක්කගත කළ හැකි ප්රමාණවලින්, න්යායික ආකෘති සහ ආනුභූතික විශ්ලේෂණයන් භාවිතා කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ප්රමාණාත්මක ආකෘති, භෞතචිකිත්සක පාසල මෙන් ම සොයා ගත හැකිය. දේශපාලනික, නීතිය, මනෝ විද්යාව, ඉතිහාසය, ආගම, විවාහය සහ පවුල් ජීවිතය සහ අනෙකුත් සමාජීය අන්තර්ක්රියාකාරිත්වය වැනි ආර්ථික සමාජ තර්කනයන් මෑත දශකයන්හි දී ආර්ථිකමය තර්ක කිරීම් වැඩි වැඩියෙන් යොදා තිබේ. (2) "ආර්ථික වටිනාකම" යනු වෙළඳපල (ආයුධ "දිගු) ගනුදෙනු මගින් හෙළිදරව් කර ඇති පරිදි ගෙවීමට ඇති කැමැත්තයි. ආයතනික ආර්ථික විද්යාව, හරිත ආර්ථික විද්යාව, මාක්ස්වාදී ආර්ථික විද්යාව හා ආර්ථික සමාජ විද්යාව වැනි වෙනත් ආගම්වල විෂමතාවේ ඇති පාසල්, වෙනත් හේතුන් උපයෝගී කර ගනී. නිදසුනක් ලෙස, මාක්ස්වාදී ආර්ථික විද්යාව උපකල්පනය කරන්නේ ආර්ථික විද්යාවේ මූලික වශයෙන් විනිමය වටිනාකම පිළිබඳ විමර්ශනය කිරීමයි. මානව ශ්රමයේ මූලාශ්රය එයයි.

දකුණු ආසියාවේ සමාජ ආර්ථික ආර්ථීක ප්රවර්ධනය ප්රවර්ධනය කිරීම

මෑත කාලීන සමාජ හා ආර්ථික තත්ත්වයන් මධ්යයේ දකුණු ආසියාතික රටවල්
කලාපයේ වෙනස්කම්, තවදුරටත් අංඟලක්ෂිතව පවතී
ගැඹුරු මුල්බැස ඇති සමාජ හා ආර්ථික අසමානතා. හැබැයි
සැලකිය යුතු අභ්යන්තර කලාපීය සහ අභ්යන්තර රටකි
ඉහත දැක්වෙන වෙනස්කම්, දිළිඳුකම සහ අසමානතාවයන්
දශ ලක්ෂ සංඛ්යාත දහස් ගනනකගේ ජීවිත කාලයට බලපානවා
ආසියානුවන්. එපමනක් නොව, පදනම් වූ ආර්ථික අසමානතාවයන්
ආදායම් හා අනෙකුත් ආර්ථික වත්කම් බෙදා හැරීම,
විවිධාකාරයෙන් පිරිහීම, බෙදාහැරීම සහ
ආන්තිකකරණය, දකුනු ආසියාවේ බොහෝ දේ දක්වයි.
දිගුකාලීන අසමානතා සමහරක් සංකීර්ණයි
කුලය, ස්ත්රී පුරුෂභාවය, වාර්ගික හා ආගමික සම්බන්ධතාවයට සම්බන්ධයි
වෙනස්කම්.
ඉහත සඳහන් පසුබිමට අනුව, 2015 දී, a
සමාජ හා ආර්ථික ප්රවර්ධනය පිළිබඳ කලාපීය සම්මන්ත්රණය
දකුණු ආසියාව තුල සම කොටස්: අභියෝග සහ අපේක්ෂාවන් (ICPSE),
ඉන්දියාවේ ඒකාබද්ධව සංවිධානය කරන ලද කොළඹ දී පැවැත්විණ
සමාජ විද්යා පර්යේෂණ හා ජාතික විද්යා මණ්ඩලය
ශ්රී ලංකා විද්යා පදනමේ සහාය ඇතිව
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහන. දකුණු ආසියාතිකයන්ගෙන් බොහෝ ලිපි ලේඛන
විවිධ උප තේමාවන් සම්බන්ධව කටයුතු කරන රටවල්
සම්මේලනයේ සමස්ත තේමාව ඉදිරිපත් කරන ලදී
සහභාගි වූ රටවල්වල ප්රවීණ විද්වතුන්.
ශ්රී ලංකාවේ මෙම සුවිශේෂී කලාපයට ඇතුළත් වූ ලිපි ලේඛන
සමාජ විද්යා ජර්නලය ද ඉදිරිපත් කරන ලදී
ඉහත සම්මන්ත්රණය. මෙම පත්රිකා තෝරා ගෙන තිබේ
සම්මත කරන ලද සමාලෝචන ක්රියාවලිය අනුගමනය කරමින්
ජර්නලයේ කර්තෘ මන්ඩලය. විසින් ආවරණය කරන ලද ප්රදේශ
ප්රකාශිත පත්රිකා ගුණාත්මකව පුළුල් ලෙස විවිධ වේ
විශ්වවිද්යාල අධ්යාපනය දියුණු කිරීම, යුද්ධයේ බලපෑම
ළමයින්, මල් වගාව, අභිජනනය කිරීම
ජනවාර්ගික-ආගමික වෙනස්කම්, ආබාධිතභාවය සහ දරිද්රතාවය, සහ
ආදායම් උත්පාදනය හරහා කාන්තා බල ගැන්වීම.
Chandra Gunawardena පළමුවන ලිපිය විශ්ලේෂණය කරයි
තත්ත්ව ආරක්ෂණ ඒජන්සි කවුන්සිලය යන දෙකෙහිම සමාලෝචන
විවිධ ශ්රී ලාංකිකයන් විසින් පිරිනමනු ලබන අධ්යාපනික වැඩසටහන්
විශ්ව විද්යාල දෙපාර්තමේන්තු හා ආයතනික ගුණාත්මකභාවය
විශ්වවිද්යාල. යුද්ධයෙන් පීඩාවට පත් වූ ළමුන් පිළිබඳ දෙවන ලිපිය
කුමාරි තොරදෙණියා විසින් සංකල්පයන් ගැන සොයා බලයි
මනෝ සමාජීය හා මනෝ සමාජීය වැඩසටහන් පැන නැංවීය
සහ එවැනි දරුවන් සමඟ සම්බන්ධව පවත්වනු ලැබේ.
පද්මිණී, එස් එම් පී පී සී සහ කෝදාගොඩ,
ටී ඩී., ඔවුන්ගේ ලිපියෙන්, වර්තමාන තත්ත්වය පරීක්ෂා කර බලන්න
ශ්රී ලංකාවේ මල්වගා කර්මාන්තයේ සහ එහි පරාසයේ විෂය පථය
සමීක්ෂණය කරන ලද ප්රදේශවල කාන්තාවන්ට බලය ලබා දීම
රට. හතරවෙනි ලිපියේ ඇන්ටන් පියරත්න පෙනී සිටී
ශ්රී ලංකාවේ කතරගම පැදියාට්රාහි (ආගමික සංස්කෘතික
සිදුවීම) සහ එහි අභිමතාර්ථයන් අභිබවා යාමේ හැකියාවයි
වාර්ගික ආගමික සීමාවන්. පී. එච්. ටී. කුමාර සහ
ඩී. බී. බී. ගුණවර්ධන මහතා සිය ලිපියෙන් ඔවුන්ගේ ලිපිය පරීක්ෂා කරයි
ශ්රී ලංකාවේ ආබාධිත හා දරිද්රතාවය අතර සම්බන්ධය
ඒවා එකතු කර විශ්ලේෂණය කළ ආනුභූතික දත්ත ආලෝකය.
අවසාන වශයෙන්, මෙම කලාපයේ අවසාන ලිපියෙහි එම් ඒ එම් එම්. පෙරේරා
සහ එම්. විජේරත්න අතර සම්බන්ධය විමර්ශනය
ප්රේෂණ සහ ග්රාමීය ප්රාථමික අධ්යාපනය ශ්රී ලංකාවෙන්
කථිකාචාර්යවරුන් විසින් සිදු කරන ලද සිද්ධි අධ්යයනයක ආකාරය.

සමාජ විද්යාව අර්ථ දැක්වීම

1: සමාජයේ සමාජය, සමාජීය ආයතන සහ සමාජ සම්බන්ධතා පිළිබඳ විද්යාව; විශේෂයෙන්: සංවිධිත කණ්ඩායම්වල සංවිධානාත්මක කණ්ඩායම්වල සංවර්ධනය, ව්යුහය, අන්තර් ක්රියාකාරීත්වය සහ සාමූහික හැසිරීම ක්රමානුකූලව අධ්යයනය කිරීම
2: සමාජ ආයතනයක ක්රියාකාරී සමස්තයක් ලෙස විද්යාත්මක විශ්ලේෂණය සහ අනෙකුත් සමාජයට සම්බන්ධ වන පරිදි

සමාජ විද්යාව යනු කුමක්ද?
සමාජ විද්යාව පහත සියල්ල ලෙස විස්තර කළ හැක:

විද්යාවේ ශාඛාව - විශ්වය පිලිබඳ විශ්වසනීය පැහැදිලි කිරීම් සහ පුරෝකථනයන්හි දැනුමෙන් ගොඩනගන සහ සංවිධානය කරන ක්රමානුකූල ව්යවසාය [1] [2] [3]
ශාස්ත්රාලික විනය හැසිරවීම පිළිබඳ ප්රධාන කාණ්ඩයක් - ශාස්ත්රාලික විනය අධ්යයන ක්ෂේත්රයක් හෝ වෘත්තියක අවධානය යොමු කිරීමකි. විද්වත් අධ්යයන අංශයන් හෝ වෘත්තීමය පුහුණුවීම් ක්ෂේත්ර සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වන විද්වතුන්, ජනතාව, ව්යාපෘති, ප්රජාවන්, අභියෝග, අධ්යයන, විමර්ශනය සහ පර්යේෂණ ක්ෂේත්ර ඇතුළත් වේ. උදාහරණයක් ලෙස, විද්යාවේ අංශයන් සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක අංශයන් ලෙස හැඳින්වේ. නිදසුනක් ලෙස, ගුරුත්වාකර්ෂණය, භෞතික විද්යාවේ විනය සමග දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති අතර එම විනය පිළිබඳ දැනුමේ කොටසක් ලෙස සැලකේ.

ආශ්‍රිත

සාමාන්‍ය
 Outline of social science
 Humanities
 National Nothing Day
 Structure and agency

ක්‍රමවේද
 Ethnography
 Participatory action research
 Representation theory

වෙනත්
 Ethnology
 Gulbenkian commission
 Labelling
 Obshestvovedeny
 Philosophy of social sciences

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Institute for Comparative Research in Human and Social Sciences (ICR) (JAPAN)
 Centre for Social Work Research
 International Conference on Social Sciences
 International Social Science Council
 Introduction to Hutchinson et al., There's No Such Thing as a Social Science
 Intute: Social Sciences (UK)
 Social Science Research Society
 Social Science Virtual Library
 Social Science Virtual Library: Canaktanweb (Turkish)
 Social Sciences And Humanities
 UC Berkeley Experimental Social Science Laboratory
 The Dialectic of Social Science by Paul A. Baran
 American Academy Commission on the Humanities and Social Sciences

Academic disciplines
Branches of science

සමාජ විද්‍යාව


مضيق بيرينغ   مضيق يفصل بين قارة آسيا وقارة أمريكا الشمالية، تحديداً بين «رأس ديجنيف» في روسيا، ورأس أمير ويلز في ألاسكا، وهو يقع بين المحيط الهادئ والمحيط المتجمد الشمالي، ويصل ما بين بحر بيرنغ جنوباً والمحيط المتجمد الشمالي شمالاً، ويفصل شبه جزيرة تشوكشي في الشرق الأقصى الروسي عن شبه جزيرة سيوارد في ولاية ألاسكا الأمريكية.

اكتشف هذا المضيق للمرة الأولى البحار الروسي سيمون ديزهنيوف (05–1673) سنة 1648، وأبحر فيه من بعدُ الدنماركي فيتوس بيرنغ (1681-1741) -وهو مستكشف دنماركي كان يعمل في خدمة الإمبراطورية الروسية- وذلك سنة 1728 وسمي باسمه، ثم أبحر فيه مرةً أخرى القبطان الإنجليزي جيمس كوك (28-1779) وفرديريك ويليام بيشي.

تقع الحدود البحرية الحالية بين روسيا والولايات المتحدة عند خط الطول 168° 58' 37" غرباً جنوبي الدائرة القطبية الشمالية قليلاً عند خط عرض 65° 40' شمالاً. يبلغ عرض أضيق مقطعٍ في المضيق اثنين وتسعين كم، ثم يأخذ في الاتساع شمالاً وجنوباً، ويصل عمقه إلى حوالي مئةٍ وتسعين (190) قدماً. وتكثر فيه الجزر المعترضة مثل جزر ديوميد التي تتكون من "ديوميد الكبيرة" أو "راثمانوف" التابعة لاتحاد الجمهوريات الروسية و"ديوميد الصغيرة" التابعة للولايات المتحدة. وتبلغ مساحة كل جزيرةٍ من اثنين إلى خمسة كم2. وإلى الجنوب منهما تقع جزيرة كبيرة هي "سانت لورنس" شمال بحر بيرنج التابعة للولايات المتحدة. يصل معدل درجة الحرارة في المضيق إلى حوالي 25 فهرنهايت (6.4 درجة مئوية)، وتتجمد مياهه في الشتاء. تساعد التيارات والرياح على دفع الكتل المتجمدة نحوالشمال. عندما اشترت الولايات المتحدة ولاية ألاسكا من الإمبراطورية الروسية في العام 1867 أضحى مضيق بيرنج منطقة نزاعٍ حول حقوق صيد الأحياء البحرية النادرة فضلاً عن كونه ممراً استراتيجياً مما يزيد من حدة النزاع بين الدولتين. يعيش على جانبي المضيق السكان الأصليون من القبائل القديمة كالإسكيمو والشوكشي، والكورياك، وتعمل هذه القبائل في صيد البحر والاتّجار بجلود الحيوانات النادرة التي تكثر في تلكم المناطق.

كان مضيق بيرينغ موضوع النظرية العلمية القائلة بأن بني البشر هاجروا من آسيا إلى أمريكا الشمالية عبر جسرٍ بريٍّ يُعرف باسم «بيرينجيا» عندما كشفت مستويات سطح المحيط المنخفضة -ربما نتيجة الأنهار الجليدية التي كانت تحبس كمياتٍ هائلةً من المياه- عن مساحةٍ واسعةٍ من أرضية البحر في كل من المضيق الحالي والبحر الضحل شماله وجنوبه. كانت هذه النظرة لكيفية دخول هنود باليو إلى أمريكا هي السائدة لعدة عقودٍ وما زالتِ الأكثرَ قبولاً. سُجل كذلك العديد من حالات العبور الناجحة دونما استخدام قواربَ منذ أوائل القرن العشرين على الأقل.

الجغرافيا والعلوم
يبلغ عرض مضيق بيرينغ حوالي اثنين وثمانين كيلومتراً (ما يعادل واحداً وخمسين ميلاً) عند أضيق مقطعٍ فيه ما بين «كيب [رأس] دجنيف»، في «شبه جزيرة تشوكشي» من روسيا أقصى نقطةٍ شرقيَّ القارة الآسيوية (169° 39' غرب غرينتش)، و«كيب برينس أوف ويلز» [رأس أمير ويلز] في ألاسكا في الولايات المتحدة أقصى نقطةٍ غربيَّ قارة أمريكا الشمالية (168° 05' غرب غرينتش). ويصل عرضه هنا ثلاثةً وخمسين ميلاً (ما يعادل خمسةً وثمانين كم)، وأعمق نقطةٍ فيه لا يتجاوز عمقها تسعين م (ما يعادل ثلاثمئة قدمٍ). ويحدّه «بحر تشوكشي» (جزء من المحيط المتجمد الشمالي) من الشمال، و«بحر بيرنغ» من الجنوب.

الرحلات الاستكشافية

منذ العام 1562 على الأقل اعتقد الجغرافيون الأوروبيون أن ثمة «مضيق أنيان» بين آسيا وأمريكا الشمالية. في العام 1648 ربما يكون «سيميون دزهنيوف» قد مرَّ عبر المضيق، لكن تقريره لم يصل إلى أوروبا. ثم دخله الملاح الروسي الدنماركي المولد فيتوس بِيرينغ في العام 1728، وفي العام 1732 عبره «ميخائيل غفوزديف» لأول مرةٍ من آسيا إلى أمريكا. وأبحر فيه في العام 1778 جيمس كوك خلال رحلته الثالثة.

كانت السفن الأمريكية تبحث عن الحيتان مقوسة الرأس في المضيق بحلول العام 1847.

في مارس/آذار من العام 1913 عبر الكابتن الألماني «ماكس جوتشالك» من الرأس الشرقي لسيبيريا إلى «شيشماريف» في ألاسكا على مزلقة الكلاب عبر جزيرتي «ليتل» و«ديوميد الكبيرة». لقد كان أول مسافرٍ حديثٍ مُوّثقٍ يعبر من روسيا إلى أمريكا الشمالية بدون استخدام قارب.

في العام 1987 سبحت السبّاحة «لين كوكس» في مسارٍ بطول 4.3 كم (2.7 ميل) بين جزر ديوميد من ألاسكا إلى الاتحاد السوفييتي في مياهٍ حرارتها 3.3 درجةٍ مئويةٍ (37.9 درجة فهرنهايت) خلال السنوات الأخيرة من الحرب الباردة. وقد هنأها بشكلٍ مشتركٍ كلٌّ من الرئيس الأمريكي رونالد ريغان، والزعيم السوفييتي ميخائيل غورباتشوف.

في يونيو/حزيران ويوليو/تموز من العام 1989 حاولت ثلاث فرقٍ مستقلةٍ تحقيق أول عبورٍ حديثٍ بقوارب «الكاياك» Kayak البحرية لمضيق بيرينغ. كانت المجموعات الثلاث تتألف من: سبع أشخاصٍ من سكان ألاسكا والذين وصفوا جهودهم بالتجديف في الغد (أي عبور خط التوقيت الدولي)، ورحلةٍ استكشافيةٍ بريطانيةٍ مكونةٍ من أربعة رجالٍ في زوارق كاياكٍ عبر مضيق بيرينغ، وفريقٍ من سكان كاليفورنيا في «بياداركا» biadarka من ثلاثة أشخاصٍ بقيادة «جيم نُويس» Jim Noyes الذي أطلق حملته الطموح باعتباره مصاباً بشللٍ نصفيٍّ. رافق الفريق من سكان كاليفورنيا طاقم تصويرٍ في «أومياك» umiak، وهو قارب مصنوع من جلد الفظ التقليدي في المنطقة، كانوا يصورون الفيلم الوثائقي «الستار من الجليد» في العام 1991 من إخراج «جون أرمسترونج».

في مارس/آذار من العام 2006 عبر البريطاني «كارل بوشبي» والمغامر الفرنسي-الأمريكي «ديميتري كيفر» المضيق سيراً على الأقدام، وسارا عبر قسمٍ متجمدٍ يبلغ طوله تسعين كيلومتراً (ما يعادل ستةً وخمسين ميلاً) في خمسة عشر يوماً. وسرعان ما ألقي القبض عليهم لعدم دخولهم روسيا عبر مراكز الحدود.

شهد أغسطس/آب من العام 2008 أول عبورٍ لمضيق بيرينغ باستخدام مركبةٍ برمائيةٍ تسير على الطريق. قاد «ستيف بورغيس» و«دان إيفانز» سيارة «لاند روفر-ديفندر 110» -المعدلة خصيصاً- عبر المضيق في محاولتهما الثانية بعد انقطاع الأولى بسبب سوء الأحوال الجوية.

في فبراير/شباط من العام 2012 عبر فريق كوري بقيادة «هونغ سونغ-تايك» Hong Sung-Taek المضيق سيراً على الأقدام في ستة أيامٍ. بدؤوا من شبه جزيرة تشوكوتكا على الساحل الشرقي لروسيا في 23 فبراير/شباط، ووصلوا إلى ويلز المدينة الساحلية الغربية في ألاسكا في 29 فبراير/شباط.

في تموز/يوليو من العام 2012 قام ستة مغامرين مرتبطين بـ«مياه خطرة» Dangerous Waters -وهو برنامج مغامراتٍ واقعيٌّ قيد الإنتاج- بالعبور في Sea-Doos، ولكن ألقي القبض عليهم وسُمح لهم بالعودة إلى ألاسكا في Sea-Doos بعد احتجازهم لفترةٍ وجيزةٍ في Lavrentiya المركز الإداري لمقاطعة تشوكوتسكي. لقد عوملوا معاملةً حسنةً ومنحوهم جولةً في متحف القرية، لكن لم يُسمح لهم بالاستمرار جنوباً على طول ساحل المحيط الهادئ. كان الرجال يحملون تأشيرات دخولٍ، لكن الساحل الغربي لمضيق بيرينغ منطقة عسكرية مغلقة.

بين الرابع والعاشر من أغسطس/آب (بتوقيت الولايات المتحدة) من العام 2013 أجرى فريق مكون من خمسةٍ وستين سباحاً من سبع عشرة دولةً سباحة التتابع عبر مضيق بيرينغ، وهي أول سباحةٍ من نوعها في التاريخ. سبحوا من «كيب دجنيف» في روسيا إلى «كيب برنس أوف ويلز» في الولايات المتحدة (حوالي مئةٍ وعشرة كيلومترات (ما يعادل 68 ميلاً) بسبب التيار). حصلوا على دعمٍ مباشرٍ من البحرية الروسية باستخدام إحدى سفنها ومساعدتها بإذن.

العبور المقترح
كاد الرابط المادي بين آسيا وأمريكا الشمالية عبر مضيق برينغ أن يصبح حقيقة واقعة في العام 1864 عندما بدأت شركة تلغرافٍ روسيةٍ أمريكيةٍ الاستعدادات لمد خط تلغرافٍ بريٍّ يربط بين أوروبا، وأمريكا عبر الشرق. جرى التخلي عن الفكرة عندما أثبت كابل الأطلسي تحت البحر نجاحه.

قُدّم اقتراح آخر لربط جسرٍ ونفقٍ من شرق روسيا إلى ألاسكا من قبل المهندس الفرنسي البارون «لويك دي لوبل» في العام 1906. أصدر القيصر الروسي «نيكولاس الثاني» (حكم 1894-1917) أمراً بتفويض النقابة الفرنسية الأمريكية التي يمثلها «دي لوبل» لبدء العمل في مشروع خط سكة حديد ألاسكا عبر سيبيريا، ولكن لم يبدأ أي عملٍ بدنيٍّ على الإطلاق.

وقدمت اقتراحات لبناء جسر مضيق بيرينغ بين ألاسكا وسيبيريا. على الرغم من التحديات الهندسية والسياسية والمالية غير المسبوقة أعطت روسيا الضوء الأخضر لمشروع نفق TKM-World Link بقيمة 65 مليار دولارٍ أمريكيٍ في أغسطس/آب من العام 2011. وإذا مااكتمل فإن النفق الذي سيبلغ طوله 103 كيلومترات (64 ميلاً) سيكون الأطول في العالم. نظرت الصين في إنشاء خط سكة حديدٍ رابطٍ «بين الصين وروسيا وكندا والولايات المتحدة»، والذي سيشمل بناء نفقٍ تحت الماء بطول مئتي كيلومتر (120 ميلاً) يعبر مضيق بيرينغ.

السد المقترح

في العام 1956 اقترح الاتحاد السوفييتي على الولايات المتحدة مشروعاً مشتركاً ثنائي القومية لتدفئة المحيط المتجمد الشمالي، وإذابة بعض الغطاء الجليدي. وطبقاً لتصميم «بيتر بوريسوف» دعا المشروع السوفييتي إلى إنشاء سدٍّ يبلغ عرضه تسعين كيلومتراً (ما يعادل 56 ميلاً) عبر مضيق بيرينغ. سيمنع هذا السد تيار المحيط الهادئ البارد من دخول القطب الشمالي، ومن خلال ضخ المياه السطحية الباردة منخفضة الملوحة عبر السد إلى المحيط الهادئ سيجري إدخال مياه البحر الأكثر دفئاً وملوحةً من المحيط الأطلسي إلى المحيط المتجمد الشمالي. ومع ذلك -وبسبب مخاوفَ تتعلق بالأمن القومي- فقد عارض خبراء وكالة المخابرات المركزية CIA ومكتب التحقيقات الفيدرالي FBI الخطة السوفيتية بالقول إنه في حين إن الخطة كانت مجديةً، إلا أنها ستعرض نوراد NORAD للخطر، وبالتالي يمكن بناء السد بتكلفةٍ هائلةٍ فقط. كما عارض العالم السوفيتي د. أ. دروغايتسيف الفكرة مشيراً إلى أن البحر شمال السد والأنهار المتدفقة شمالاً في سيبيريا ستغدو غير قابلةٍ للملاحة على مدار السنة، وأن [صحراء] جوبي، والصحاري الأخرى ستمتد إلى الساحل الشمالي لسيبيريا.

اقترح الأمريكي «تشارلز ب. ستاينميتز» (1865-1923) في وقتٍ سالفٍ توسيع مضيق بيرينغ عن طريق إزالة جزيرة سانت لورانس وأجزاءٍ من شبه جزيرة سيوارد وتشوكوتسكي، وعندئذٍ من شأن مضيقٍ يبلغ عرضه 320 كيلومتراً (200 ميل) أن يسمح لتيار اليابان بإذابة المحيط المتجمد الشمالي.

في القرن الحادي والعشرين قُدم اقتراح لإنشاء سدٍّ بطول ثلاثمئة كيلومترٍ (190 ميلاً)، ولكن الهدف من الاقتراح هو الحفاظ على الغطاء الجليدي في القطب الشمالي ضد الاحتباس الحراري.

حد «الستار الجليدي»

شكل مضيق بيرينغ الحدود بين الاتحاد السوفييتي والولايات المتحدة. تبعد جزيرة «ديوميد الكبيرة» (روسيا) و«ديوميد الصغيرة» (الولايات المتحدة) عن بعضهما مسافة 3.8 كيلومتر (2.4 ميل) فقط، ويمر بينهما خط التوقيت العالمي. تقليدياً كان السكان الأصليون في المنطقة يعبرون الحدود بشكلٍ متكررٍ ذهاباً وإياباً بهدف ، لكن جرى منعهم من القيام بذلك خلال الحرب الباردة. أصبحتِ الحدود معروفةً باسم . وكانت مغلقةً تماماً، ولم تكً ثمة حركة جوية أو قواربُ منتظمة للركاب.

منذ العام 2012 أضحى الساحل الروسي لمضيق بيرينغ منطقةً عسكريةً مغلقةً يمكن للأجانب زيارتها من خلال الرحلات المنظمة واستخدام التصاريح الخاصة فحسب. ويتوجب أن يكون جميع الوافدين عبر مطارٍ أو ميناءٍ للرحلات البحرية بالقرب من مضيق بيرينغ فقط في «أنادير» أو «بروفيدنيا». وربما يلقى القبض على المسافرين غير المصرح لهم الذين يصلون إلى الشاطئ بعد عبور المضيق حتى أولئك ممن يحملون تأشيراتٍ، وسجنهم لفترةٍ وجيزةٍ، وتغريمهم، وترحيلهم، ومنعهم من الحصول على تأشيراتٍ في المستقبل.

انظر أيضًا

 بحر بيرينغ
 المحيط المتجمد الشمالي

معرض الصور

مراجع

الحدود الأمريكية الروسية
بيرنغ
جغرافيا أمريكا الشمالية
جغرافيا شمال شرق آسيا
مسطحات مائية في أوكروغ تشوكوتكا الذاتية
مسطحات مائية في بحر بيرنغ
مسطحات مائية في بحر تشوكشي
مضايق دولية
مضائق المحيط المتجمد الشمالي
مضائق المحيط الهادئ
مضائق ألاسكا
مضائق روسيا

مضيق بيرنغ


Paraboloidul este o suprafață cuadrică. Secțiunile sale plane (intersecția paraboloidului cu un plan oarecare) pot fi elipse sau hiperbole, de unde și clasificarea; paraboloizi eliptici și paraboloizi hiperbolici.

O caracteristică a paraboloidului este și faptul că nu are un centru de simetrie.

Paraboloid eliptic

Un paraboloid este eliptic dacă secțiunile perpendiculare pe axa sa de simetrie sunt elipse.

Într-un sistem de referință tridimensional cu originea în vârful paraboloidului, ecuația sa este de forma:

În cazul particular , paraboloidul eliptic se numește "paraboloid circular" sau "paraboloid de rotație".

Formula volumului unui corp format dintr-un paraboloid eliptic circular mărginit de un plan perpendicular pe axa de simetrie este:

unde a este lungimea axei de simetrie de la vârful paraboloidului până la planul bazei, iar b este raza cercului de intersecție a paraboloidului cu  planul bazei.

Paraboloid hiperbolic

Într-un sistem de referință tridimensional potrivit ales, ecuația paraboloidului hiperbolic este de forma:

Forma particulară a acestei suprafețe i-a adus supranumele "șa de cal", sau "șa de călărie". În ilustrația alăturată, este reprezentată, pentru  și  cuprinse între –1 și 1, suprafața de ecuație .
Se pot observa hiperbolele "orizontale" (cu galben) care degenerează în drepte secante pentru , și parabolele "verticale" (cu violet).

Note

Lectură suplimentară
 Jacques Hadamard, Lecții de geometrie elementară. Geometrie în spațiu, Editura Tehnică, București, 1961

Legături externe

 Paraboloïde elliptique
 Paraboloïde hyperbolique: définitions mathématiques et applications en architecture

Cuadrice

Paraboloid


1894 în teatru — 1895 în teatru — 1896 în teatru
Anul 1895 în teatru a implicat o serie de noi evenimente semnificative.

Evenimente
În anul 1895 au avut loc mai multe evenimente importante în dramaturgie:

Premiere
În anul 1895 au avut loc mai multe premiere ale unor piese de teatru:
 Little Eyolf de Henrik Ibsen, regia Lugné-Poe
 3 ianuarie - Soțul ideal de Oscar Wilde; la Teatrul Haymarket din Londra

Piese de teatru publicate
În anul 1895 au fost publicate pentru prima dată mai multe piese de teatru:

Nașteri
 9 mai: Lucian Blaga (d. 1961), poet, dramaturg, filozof, eseist român
 29 iulie: Victor Ion Popa (d. 1946), dramaturg român

Decese

Vezi și
 1895 în literatură

teatru
teatru

1895 în teatru


15273 Ruhmkorff este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
15273 Ruhmkorff este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 12,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 15001-16000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

15273 Ruhmkorff


හන්දුන්නෙත්තිගේ රන්ඔලු (එච්. ආර්) විමලසිරි (ඉංග්‍රීසි: H. R. Wimalasiri) හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මාතර දිස්ත්‍රික්කය දවිණුවර.

පාසල් දිවිය

මොහු  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.  1970 සිට 1971 දක්වා මෙතුමා කොලඹ නාලන්ද  විද්‍යාලයේ  ජේෂ්ට ක්‍රිකට් පිලේ ක්‍රීඞා  කල අතර 1971 දී ආනන්ද - නාලන්ද මහා ක්‍රිකට් තරගයට නාලන්දාව වෙනුවෙන් ක්‍රීඞා කලහ.  බන්දුල වර්නපුර, සුනිල් ජයසිංහ හා ජයන්ත සෙනෙවිරත්න මොහුගේ නාලන්දා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ සමකාලීනයන්ය.

ගෞරවණීය එච්.ආර්. පියසිරි සහ රියර් ඇඩ්මිරල් ඵච්. ආර් අමරවීර මොහුගේ සොහොයුරන් වෙයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු දේශපාලනඥයින්

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

එච්. ආර්. විමලසිරි


El Sistema Unificado de Clasificación de Suelos - SUCS (Unified Soil Classification System (USCS)) es un sistema de clasificación de suelos usado en ingeniería y geología para describir la textura y el tamaño de las partículas de un suelo. Este sistema de clasificación puede ser aplicado a la mayoría de los materiales sin consolidar y se representa mediante un símbolo con dos letras. Cada letra es descrita debajo (con la excepción de Pt). Para clasificar el suelo hay que realizar previamente una granulometría del suelo mediante tamizado u otros. También se le denomina clasificación temprana modificada de Casagrande.

Si el suelo tiene entre un 5-12% de finos, pasantes del tamiz #200 se considera que ambas distribuciones de granos tienen un efecto significativo para las propiedades ingenieriles del material. Estaríamos hablando por ejemplo de gravas bien graduadas pero con limos. En esos casos se debe usar doble simbología, por ejemplo: GW-GM correspondiente a "grava bien graduada" y "grava con limo o grava limosa"

Si el suelo tiene más del 15% del peso retenido por el tamiz #4 (R#4 > 15%), hay una cantidad significativa de grava, y al sufijo "con grava" se le puede añadir el nombre del grupo, pero el símbolo del grupo no cambia. Por ejemplo, SP-SM con grava se refiere a "Arena pobremente graduada con limo y grava"

Cuando un suelo presente simbología doble como en los casos mencionados, la primera letra siempre se repetirá. Por ejemplo: SP-SC, el "S"(arena) se repite.

Tabla de clasificación

Véase también

 AASHTO
 ASTM International
222

Referencias

Ingeniería geotécnica
Mecánica de suelos
Pruebas de suelos


Olaylar

 532 - Konstantinopolis'te (günümüzde İstanbul) başlayan Nika ayaklanması tamamen bastırıldı. 30.000 kişinin öldüğü tarihin bu en kanlı ayaklanması 13 Ocak'ta başlamıştı.
 1535 - İspanyol fatih (Konkistador) Francisco Pizarro, Peru'nun başkenti Lima'yı keşfetti.
 1778 - İngiliz kâşif James Cook, Hawaii'ye ulaştı.
 1886 - Kadınlar, Şükufezar dergisinde "saçı uzun aklı kısa" deyimine karşı mücadele başlattı.
 1896 - X-ışınları cihazı ilk kez New York'ta halka tanıtıldı. "X" adı, ne tür bir ışın olduğunun bilinmeyişini simgeliyordu.
 1903 - Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Theodore Roosevelt'in, Birleşik Krallık Kralı VII. Edward'a gönderdiği radyo mesajı, Birleşik Devletlerden radyo ile yapılan ilk okyanus aşırı iletişim olmuştur.
 1906 - İvan Vasilyeviç Babuşkin kurşuna dizildi. Babuşkin, Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Bolşevikler) kurucularındandı.
 1911 - İlk defa bir uçak, bir geminin güvertesine iniş yaptı. Pilot Eugene Burton Ely, San Francisco limanında bulunan USS Pennsylvania (ACR-4) gemisine indi.
 1912 - Kaptan Robert Falcon Scott, Güney Kutbuna ulaştı. Bunu başaran ilk insan olmayı hayal ediyordu ancak Roald Amundsen, ondan yaklaşık bir ay önce bunu başarmıştı.
 1919 - I. Dünya Savaşı'nda yenik düşen devletlerle anlaşmalar yapmak üzere, İtilaf Devletleri temsilcilerinin oluşturduğu Paris Barış Konferansı açıldı. Avrupa'nın haritası yeniden çizildi.
 1924 - İstanbul'da Millî Türk Ticaret Birliği Kongresi toplandı.
 1927 - Lozan Antlaşması, Amerikan Senatosu tarafından reddedildi.
 1928 - Çerkez Hacı Sami çetesinden 3 kişi, Eminönü Meydanı'nda idam edildi. Bu kişiler Atatürk'e suikast iddiasıyla idama mahkûm edilmişlerdi.
 1929 - Lev Troçki, Sovyetler Birliği'nden sınır dışı edildi.
 1931 - Cumhuriyet gazetesinin düzenlediği Türkiye Güzellik Kraliçesi Yarışmasını, Naşide Saffet Esen kazandı.
 1940 - Millî Koruma Kanunu kabul edildi.
 1943 - Sovyetler Birliği, Leningrad'da hüküm süren Alman kuşatmasını kırdığını açıkladı.
 1944 - Trak adlı yolcu vapuru, Çanakkale'den Bandırma'ya giderken kayalara bindirerek battı: 24 kişi öldü.
 1946 - Madam Butterfly operası, Ankara'da sahnelendi.
 1947 - Isparta'nın Uluborlu ilçesinin Senirkent bucağından on vatandaş, noter aracılığıyla Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı'na bir protesto mektubu gönderdi. Mektupta hiçbir suçları olmadığı halde, jandarmanın kendilerine sistemli olarak işkence boyutlarında kötü muamele yaptığını yazıyorlardı.
 1947 - İstanbul'da Muallimler Birliği kuruldu.
 1950 - Demokrat Parti (DP), işçiye grev hakkı istedi.
 1951 - Vietnam Kurtuluş Cephesi gerillaları, Hanoi'den geri çekildi; şehir Fransızların eline geçti.
 1954 - Yabancı Sermaye Yasası Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi.
 1964 - Pemba Halk Cumhuriyeti kuruldu.
 1966 - Ankara Cezaevi'nde af isteyen mahkûmlar isyan etti. İstanbul Üsküdar Toptaşı Cezaevi'nde 260 mahkûm açlık grevine başladı.
 1966 - Vefa Poyraz, İstanbul valiliğine atandı.
 1969 - Amerikalı bilim insanlarınca, düzenli elektromanyetik dalgalar yayan ilk pulsarlar bulundu.
 1977 - Zatürreye yol açan gizemli Lejyoner hastalığı'nın amili olan bakteri bulundu ve Legionella pneumophila olarak adlandırıldı.
 1983 - Kültür Bakanlığı'nca Sinema Yasa Tasarısı hazırlandı. Bakanlık tasarıyla filmlere denetim getiriyordu.
 1984 - Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) davası duruşmasında, sanıklara tek tip elbise giydirildi.
 1989 - Kıbrıslı iş insanı Asil Nadir, Günaydın gazetesi'nden sonra Gelişim Yayınları'nı da satın aldı.
 1991 - Hükûmet, TBMM'den gerektiğinde Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yurt dışında görevlendirilmesi ve yabancı askerlerin Türkiye'de bulundurulması konusunda yetki aldı.
 1991 - Irak, İsrail'in Tel Aviv ve Hayfa şehirlerine Scud füzesi attı.
 1993 - Bayburt'un Üzengili köyü üzerine çığ düştü; 56 kişi öldü, 22 kişi yaralandı.
 1996 - Michael Jackson ile Lisa Marie Presley'nin iki yıl süren evlilikleri boşanma ile sona erdi.
 2005 - 800 yolcu kapasiteli yolcu uçağı Airbus A380, Toulouse'da (Fransa) basına tanıtıldı.
 2010 - Gazeteci-yazar Abdi İpekçi cinayeti ve iki ayrı gasp suçundan hükümlü Mehmet Ali Ağca, Sincan F tipi Cezaevi'nden tahliye edildi.

Doğumlar

 1519 - Izabela Jagiellonka, Doğu Macaristan Kralı I. János'un eşi (ö. 1559)
 1689 - Montesquieu, Fransız yazar (ö. 1755)
 1752 - John Nash, İngiliz mimar (ö. 1835)
 1779 - Peter Roget, İngiliz hekim ve dilbilimci (ö. 1869)
 1795 - Anna Pavlovna, Hollanda kraliçesi (ö. 1865)
 1813 - George Rex Graham, Amerikalı gazeteci, editör ve yayıncı (ö. 1894)
 1825 - Edward Frankland, İngiliz kimyager ve akademisyen (ö. 1899)
 1840 - Henry Austin Dobson, İngiliz şair (ö. 1921)
 1841 - Emmanuel Chabrier, Fransız besteci ve piyanist (ö. 1894)
 1849 - Edmund Barton, Avustralya'nın ilk Başbakanı (ö. 1920)
 1851 - Albert Aublet, Fransız sanatçı ve ressam (ö. 1938)
 1852 - Augustin Boué de Lapeyrère, Fransız Amiral ve Deniz Bakanı (ö. 1924)
 1857 - Otto von Below, Prusyalı general (ö. 1944)
 1867 - Rubén Darío, Nikaragualı şair (ö.1916)
 1871 - I. Benjamin, İstanbul Ortodoks Patrikhanesinin, 266. Ekümenik Patriği (ö. 1946)
 1873 - Memed Abaşidze, Gürcü siyasal lider, yazar ve hayırsever (ö. 1937)
 1876 - Elsa Einstein, Albert Einstein ikinci eşi ve kuzeni (ö. 1936)
 1879 - Henri Giraud, Fransız general (ö. 1949)
 1880 - Paul Ehrenfest, Avusturyalı-Hollandalı fizikçi (ö. 1933)
 1882 - A. A. Milne, İngiliz yazar (ö. 1956)
 1882 - Lazare Lévy, Fransız piyanist, orgcu, besteci ve öğretmen (ö. 1964)
 1889 - Kanji Ishiwara, Japon asker ve siyasetçi (ö. 1949)
 1892 - Oliver Hardy, Amerikalı sinema oyuncusu (Laurel ve Hardy ikilisinden) (ö. 1957)
 1896 - Ville Ritola, Fin uzun mesafe koşucusu (ö. 1982)
 1898 - George Dawson, Amerikalı yazar (ö. 2001)
 1904 - Cary Grant, İngiliz oyuncu (ö. 1986)
 1911 - Danny Kaye, Amerikalı sahne, sinema ve TV komedyeni (ö. 1987)
 1913 - Ali Sururi, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (ö. 1998)
 1915 - Santiago Carrillo, İspanyol politikacı (Avrupa Komünizmi düşüncesinin öncülerinden ve 1960-1982 arasında İspanya Komünist Partisi Genel Sekreteri) (ö. 2012)
 1925 - Gilles Deleuze, Fransız yazar ve düşünür (ö. 1995)
 1927 - İsmet Sıral, Türk müzisyen, saksofonist, flütist ve neyzen (ö. 1987)
 1927 - Perihan Tedü, Türk tiyatro oyuncusu (ö. 1992)
 1937 - John Hume, Kuzey İrlandalı politikacı ve 1998 Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 2020)
 1937 - Pilar Cansino,  İspanyol oyuncu
 1938 - Anatoli Kolesov, Sovyet grekoromen güreşçisi ve koçu (ö. 2012)
 1950 - Gilles Villeneuve, Kanadalı F1 pilotu (ö. 1982)
 1955 - Kevin Costner, Amerikalı sinema oyuncusu, yönetmen ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahibi
 1961 - Mustafa Demir, Türk mimar ve siyasetçi
 1966 - Yaşar Tüzün, Türk siyasetçi
 1967 - Annette Hess, Alman senarist
 1971 - Josep Guardiola, İspanyol teknik direktör
 1979 - Cem Bahtiyar, Türk müzisyen ve maNga grubunun bass gitaristi
 1979 - Jay Chou, Tayvanlı şarkıcı, şarkı sözü yazarı, aktör, film yönetmeni ve prodüktör
 1980 - Jason Segel, Amerikalı oyuncu
 1982 - Atacan Öztürk, Türk profesyonel futbolcu
 1983 - Kaan Sekban, Türk komedyen
 1990 - José Ignacio Fernández Iglesias, İspanyol futbolcu
 1995 - Samu Castillejo, İspanyol futbolcu

Ölümler
 MÖ 52 - Publius Clodius Pulcher, Roma'lı politikacı (d. MÖ 92)
 474 - I. Leo, 457 – 474 döneminde Doğu Roma\Bizans İmparatorluğu imparatoru olmuştur (d. 401)
 1213 - Tamar, Gürcistan Krallığı'nı 1184-1213 arasında yöneten ünlü kraliçedir (d. 1160)
 1253 - I. Henry, Kıbrıs Kralıydı (d. 1217)
 1367 - I. Pedro, Portekiz kralı (d. 1320)
 1471 - Go-Hanazono, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 102. imparatorudur (d. 1418)
 1557 - Pietro Bembo, İtalyan Knights Hospitaller üyesi, kardinal, bilgin, şair ve edebiyat teorisyeni (d. 1470)
 1623 - Kara Davud Paşa, Osmanlı devlet adamı (d. ?)
 1677 - Jan van Riebeeck, Hollandalı doktor, tüccarı ve Cape Kolonisi'nin kurucusu ve ilk yöneticisi (d. 1619)
 1730 - Antonio Vallisneri, İtalyan tıp doktoru, doktor ve doğabilimci (d. 1661)
 1799 - Heinrich Johann Nepomuk von Crantz, Avusturyalı bitki bilimci ve hekim (d. 1722)
 1802 - Antoine Darquier de Pellepoix, Fransız gök bilimci (d. 1718)
 1803 - Sylvain Maréchal, Fransız şair, filozof ve devrimci (d. 1750)
 1862 - John Tyler, Amerikalı siyasetçi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin 10. Başkanı (d. 1790)
 1869 - Bertalan Szemere, Macar şair ve Macaristan'ın üçüncü başbakanı (d. 1812)
 1874 - August Heinrich Hoffmann von Fallersleben, Alman şair (d. 1798)
 1882 - Naile Sultan, Abdülmecid'in kızı (d. 1856)
 1886 - Sadık Paşa, Polonezköy'ün Polonyalı kurucularından (d. 1804)
 1890 - I. Amadeo, İspanya kralı (d. 1845)
 1896 - Charles Floquet, Fransız siyasetçi (d. 1828)
 1899 - William Edwin Brooks, İrlandalı ornitolog (d. 1828)
 1906 - İvan Vasilyeviç Babuşkin, Rus devrimci ve Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Bolşevikler) kurucularından (d. 1873)
 1918 - Jurgis Bielinis, Litvanya'lı yayıncı ve yazar (d. 1846)
 1923 - Wallace Reid, Amerikalı aktör, yönetmen ve senarist (d. 1891)
 1925 - J. M. E. McTaggart, İngiliz idealist düşünürü (d. 1866)
 1936 - Rudyard Kipling, İngiliz yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1865)
 1949 - Charles Ponzi, İtalyan iş insanı ve dolandırıcı (d. 1882)
 1954 - Sydney Greenstreet, İngiliz aktör (d. 1879)
 1956 - Makbule Atadan, Mustafa Kemal Atatürk'ün kız kardeşi (d. 1885)
 1960 - Nahid Sırrı Örik, Türk yazar (d. 1895)
 1969 - Hans Freyer, Alman sosyolog ve filozoftur (d. 1887)
 1970 - David O. McKay, İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin 9. başkanıdır (d. 1873)
 1970 - Mehmet Mümtaz Tarhan, Türk avukat ve siyasetçi (eski İstanbul Valisi) (d. 1908)
 1975 - Arif Müfid Mansel, Türk arkeolog (d. 1905)
 1977 - Carl Zuckmayer, Alman oyun yazarı (d. 1896)
 1985 - Davut Sulari, Türk halk müziği sanatçısı (d. 1925)
 1989 - Bruce Chatwin, İngiliz romancı ve gezi yazarıdır (d. 1940)
 1990 - Rusty Hamer, Amerikalı oyuncudur (d. 1947)
 1995 - Adolf Butenandt, Alman biyokimyacı (d. 1903)
 2000 - Margarete Schütte-Lihotzky, Avusturyalı mimar ve eylemci (d. 1897)
 2001 - Al Waxman, Kanadalı oyuncu (d. 1935)
 2001 - Laurent-Désiré Kabila, Kongo DC'nin Cumhurbaşkanı (Kinşasa'daki evinde, özel korumalarından biri tarafından öldürüldü.) (d. 1939)
 2010 - Reha Oğuz Türkkan, Türk hukukçu, tarihçi, yazar ve Türkolog (d. 1920)
 2012 - Evin Esen, Türk oyuncu (d. 1949)
 2015 - Alberto Nisman, Arjantinli savcı (d. 1963)
 2016-  Asha Patil, Hint oyuncu (d.1936)
 2016 - Leila Alaoui, Fas asıllı Fransız fotoğrafçı ve video sanatçısı (d. 1982)
 2016 - António de Almeida Santos, Portekizli sosyalist siyasetçi (d. 1926)
 2016 - Glenn Frey, Amerikalı rock gitaristi, şarkıcısı, besteci ve aktör (d. 1948)
 2016 - Michel Tournier, Fransız yazar (d. 1929)
 2017 - Peter Abrahams, Güney Afrika doğumlu Jamaikalı romancı, gazeteci ve politika yorumcusu (d. 1919)
 2017 - Red Adams, Amerikalı beyzbolcu (d. 1921)
 2017 - Yosl Bergner, Avusturya Yahudisi asıllı İsrailli ressam (d. 1920)
 2017 - Ion Besoiu, Rumen aktör (d. 1931)
 2017 - Ronan Fanning, İrlandalı tarihçi (d. 1941)
 2017 - Ymer Pampuri, Arnavut halterci (d. 1944)
 2017 - Roberta Peters, Amerikalı soprano ve opera şarkıcısı (d. 1930)
 2018 - John Barton, İngiliz tiyatro yönetmeni (d. 1928)
 2018 - Wallis Grahn, İsveçli oyuncu (d. 1945)
 2019 - John Coughlin, Amerikalı buz patencisi (d. 1985)
 2019 - Dale Dodrill, Eski Amerikan futbolcusu ve iş insanı (d. 1926)
 2019 - Lamia Al-Gailani Werr, Iraklı arkeolog (d. 1938)
 2019 - Cees Haast, Hollandalı bisiklet sporcusu (d. 1938)
 2019 - Etienne Vermeersch, Belçikalı filozof, aktivist ve eski akademisyen (d. 1934)
 2019 - İvan Vutsov, Bulgar eski millî futbolcu ve antrenör (d. 1939)
 2020 - Urs Egger, İsviçreli film, televizyon yönetmeni ve gazeteci (d. 1953)
 2020 - Petr Pokorný, Çek Protestan din adamı, eğitimci ve yazar (d. 1933)
 2021 - Jean-Pierre Bacri, Fransız oyuncu ve senarist (d. 1951)
 2021 - Carlos Burga, Perulu profesyonel boksör (d. 1952)
 2021 - Nombulelo Hermans, Güney Afrikalı siyasetçi (d. 1970)
 2021 - Lubomir Kavalek, Çek-Amerikalı satranç oyuncusu (d. 1943)
 2021 - Maria Koterbska, Polonyalı şarkıcı (d. 1924)
 2021 - Dündar Abdülkerim Osmanoğlu, 23. nesil Osmanlı şehzadesi. II. Abdülhamid'in oğlu Şehzade Mehmet Selim Efendi'nin oğlu Şehzade Mehmet Abdülkerim Efendi'nin oğludur. (d. 1930)
 2021 - Jimmie Rodgers, Amerikalı folk-pop şarkıcısı (d. 1933)
 2022 - Paco Gento, Eski İspanyol millî futbolcudur (d. 1933)
 2022 - Jordan Michallet, Fransız ragbi birliği oyuncusu (d. 1993)
 2022 - Yvette Mimieux, Amerikalı aktris (d. 1942)
 2022 - Peter Robbins, Amerikalı çocuk oyuncu ve dublaj sanatçısı (d. 1956)
 2022 - André Leon Talley, Amerikalı moda gazetecisi (d. 1948)
 2023 - Denis Monastırski, Ukraynalı avukat, siyasetçi ve Ukrayna İçişleri Bakanı (d. 1980)
 2023 - Marcel Zanini, Türk-Fransız caz müzisyeni (d. 1923)

Tatiller ve özel günler

0118
18

18 Ocak


Rosmonda d'Inghilterra (título original en italiano; en español, Rosamunda de Inglaterra) es una ópera en dos actos con música de Gaetano Donizetti y libreto de Felice Romani. Se estrenó el 27 de febrero de 1834 en el Teatro della Pergola de Florencia, Italia.

La trama se basa sobre la leyenda inglesa de Rosamund Clifford, amante de Enrique II. Al principio, Romani había escrito el libreto para la ópera Rosmunda (1829) del compositor Carlo Coccia, luego lo adaptó para Donizetti, abreviando la introducción, ampliando el papel de Arturo y añadiendo un terceto.

Personajes

Referencias

Enlaces externos
 Notas, discografía y libreto (italiano / español) en Kareol

Óperas de Gaetano Donizetti
Óperas de 1834
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Florencia

Rosmonda d'Inghilterra (Donizetti)


La Universidad de Derby (en inglés: University of Derby) es una universidad pública cuyo campus principal se encuentra situado en la ciudad de Derby, en el condado de Derbyshire (Inglaterra). Originalmente fundada como Derby Diocesan College of Education, cambió su nombre por el actual tras la Ley de Educación Superior de 1992 (Further and Highter Education Act of 1992). Sin embargo, sus orígenes se remontan a 1851. Desde entonces la universidad ha experimentado muchos cambios contando actualmente con tres campus en la ciudad de Derby y uno en la ciudad de Buxton.

Tiene una comunidad estudiantil de aproximadamente 25.000 estudiantes con un 10% de estudiantes internacionales y una sección académica de más de 2.600 personas. Está dividida en 4 campus repartidos entre Derby y Buxton. La Universidad de Derby es famosa por su Facultad de Derecho, factor que contribuye a su reputación como una de las principales instituciones de enseñanza Superior, posteriores a 1992, de Inglaterra.

Los egresados de la Universidad de Derby cuentan con un alto porcentaje de inserción laboral. El 91% de los graduados de la universidad del curso académico 2009/10 estaba trabajando o realizando un postgrado a los 6 meses después de la graduación según la Encuesta "Destination of Leavers from Higher Education DLHE".

Historia

Los orígenes de la institución se remontan a 1851 cuando el Instituto Diocesano para la Formación fue creado. En los siguientes 20 años otras dos instituciones de educación superior se establecieron en la ciudad: la Escuela Superior de Arte de Derby y la Escuela Superior de Ciencias de Derby.La unión entre ambas escuelas llevó a la creación del Derby Lonsdale College y una posterior fusión con la Escuela de Educación Superior de Matlock en 1983 dio resultado a la creación de la Escuela de Educación Superior de Derbyshire. Esta institución creada a través de la unión de varias escuelas de educación superior obtuvo directamente el estatus de Universidad en el año 1992.

Facultades y Escuelas

Hay cinco Facultades dentro de la Universidad:

 Facultad de Ciencias Empresariales, Derecho e Informática.
 Escuela de Ingeniería Informática
 Escuela de Derecho y Criminología
 Derbyshire Business School
 Centro de Gestión Empresarial
 Facultad de Arte, Diseño y Tecnología.
 Escuela de Humanidades
 Escuela de Arte y Diseño
 Escuela de Tecnología
 Facultad de Educación, Ciencias y Salud
 Escuela de Educación
 Escuela de Salud
 Escuela de Ciencias
 Escuela de Cuidados Sociales y Prácticas Terapéuticas
 Campus Universidad de Derby - Buxton College
 Escuela de Cultura

Derby
Reino Unido en 1992
Derby
Derby

Universidad de Derby


X Factor 2019 var den 12. sæson af talentkonkurrencen X Factor. Sæsonen blev vist for første gang på TV 2 i 2019.

X Factor havde tidligere været sendt på DR1, men TV 2 overtog rettighederne til X Factor-formatet, efter at Danmarks Radio meddelte, at de ikke længere ønskede at sende programmet.

Programmets dommere var Thomas Blachman, Oh Land og Ankerstjerne. Kristian Kjærlund vandt konkurencen over Benjamin Rosenbohm, og Thomas Blachman blev den vindende dommer for 3. gang.

Kunstnernes udvælgelsesproces

Auditions blev afholdt i Odense, København og Aarhus.

5 Chair Challenge
5 Chair Challenge fandt atter afsted i sæson 12. Anskerstjerne blev mentor for kategorien 15-22, Thomas Blachman blev mentor for over 23, mens Oh Land blev mentor for grupper/bands.

De udvalgte kunstnere til 5 Chair Challenge var:
 15-22: Rasmus, Live, Benjamin R, Albina og Patrick
 Over 23: Emil, Andrea, Gina, Kristian og Frank
 Grupper: Maria og Bea, Dr. Rolf og Kanylerne, Wild Mountains, Echo og Celina, Danjal og Mathias

Bootcamp

Konkurrencens forløb
Præmien for at vinde X Factor 2019 var en pladekontrakt med Sony Music, og vinderen kom også til Ibiza i et pladestudie ved navn Sonic Vista. Vinderen skulle også optræde på Skanderborg Festival.

Finalister
 – Vinder
 – Andenplads
 – Trejdeplads
 – Udstemt
 – Udtræk sig

Live shows

Statistik
Farvekoder:

  Maria og Bea trak sig fra programmet af personlige årsager, da Beas far pludselig gik bort. Derfor var der ingen afstemning denne uge og de resterende 4 livedeltagere gik direkte videre til næste uge. Der var stadig seerafstemning, men stemmere blev ført over til den kommende uge.
 I uge 3 lå stemmerne så tæt, at nogle af deltagerne delte pladserne.

Live shows

Uge 1 (1. marts)
 Tema: Min Sang

Dommerne stemte ud:
 Ankerstjerne: Dr. Rolf og Kanylerne
 Oh Land: Patrick Smith
 Blachman: Dr. Rolf og Kanylerne

Uge 2 (8. marts)
 Tema: Sange Fra Deltagerens Fødselsår

Dommerne stemte ud
 Ankerstjerne: Andrea Brøndsted
 Blachman: Patrick Smith
 Oh Land: Andrea Brøndsted

Uge 3 (15. marts)
 Tema: Sange, der er udgivet i 2018/2019
 Gæsteartist: Hugo Helmig ("Young Like This")

Dommerne stemte ud
 Oh Land: Gina Michaells
 Blachman: Echo
 Ankerstjerne: Gina Michaells

Uge 4 (22. marts)
 Tema: Sange Fra Film

Dommerne stemte ud
 Ankerstjerne: Echo
 Oh Land: Patrick Smith
 Blachman: Patrick Smith

Uge 5 (29. marts)
 Tema: Nordiske Sange
 Gæsteoptræden: "Complicated" (Alexander Oscar & SVEA)
 Fællesoptræden: "Off To See The World" (Lukas Graham) fremført af de fire tilbageværende deltagere Benjamin Rosenbohm, Echo, Live Vogel og Kristian Kjærlund.

 Der var ingen ingen udstemning denne uge, da Maria og Bea valgte at trække sig af personlige årsager grundet dødsfald i nær familie. De skulle have optrådt med "Født i dag" af Kesi. Seernes SMS-stemmer gik videre til næste uge. Showet blev gennemført uden en farezone og uden en afgørelse, og showet blev også næsten halvt så langt som planlagt.

Uge 6 (5. april)

 Tema: One Hit Wonders og Featuring (Speciel Guest)
 Gæsteoptræden: "Air Tonight" (Emil Kruse, Benjamin Hav og Remee)

Det var udelukkende seerernes stemmer sammenlagt med forrige uges stemmer, der bestemte, hvem der blev elimineret.

Efter at Echo blev stemt ud, fremførte de Lily Allen's Somewhere Only We Know.

Uge 7 (12. april)

 Tema: Dommervalg, producervalg og vindersingle
 Gæsteoptræden: "Shadows" (Alphabeat), "24/7" (Scarlet Pleasure)
 Gruppeoptræden: "Giant" (Calvin Harris og Rag'n'Bone Man; fremført af de 9 livedeltagere), "Shallow/7 Rings/My Silver Lining" (Lady Gaga og Bradley Cooper/Ariana Grande/First Aid Kit; fremført af Malte Ebert, Sofie Linde og tidligere X Factor 2019 deltagere, der ikke kom med i Live)

 Hver finalist fik tildelt en producer de skulle arbejde med hvis de vandt X Factor. Denne producer skulle også vælge en sang, finalisten skulle synge i finalen.

Afsnit og seertal

Referencer

2019 (Danmark)
Begivenheder i 2019

X Factor 2019 (Danmark)


Vartholomió, en , est un village et un ancien dème du  district régional d'Élide, en Grèce-Occidentale. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Pénée.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte  tandis que celle du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème en Grèce-Occidentale
Village en Grèce-Occidentale
Élide

Vartholomió


Talep piyasalarda, belirli bir mal ve hizmete yönelen, belirli bir satın alma gücüyle desteklenmiş, satın alma isteğidir. Kuşkusuz pek çok mal ve hizmet, pek çok kullanıcı tarafından talep edilmektedir. Ancak bu isteğin piyasada talep haline dönüşebilmesi için yeterli satın alma gücüyle desteklenmesi gerekir, aksi takdirde sadece kişisel bir niyet olarak kalır, ekonomi üzerinde herhangi bir etkisi olmaz.

Herhangi bir mal ve hizmete yönelen bu piyasa talebini etkileyen pek çok unsur vardır, moda, kişisel tercihler ve kişisel gereksinimlerin şiddeti, ikame mal ve hizmetlerin koşulları gibi. Ancak bunların hiçbiri, ölçülebilir, genellenebilir ve öngörülebilir olmadıkları için, ekonomik olayları açıklamakta kullanılabilecek bir model açısından hareket noktası olarak alınamazlar. Ancak bir mal ya da hizmete yönelen talebin, fiyat değişmeleri karşısında göstereceği tepki ölçülebilir, genellenebilir ve öngörülebilir bir tepkidir. Dolayısıyla ekonomi biliminde fiyatla talep arasında fonksiyonel bir ilişki olduğu kabul edilir ve bu kavram "Talep Fonksiyonu" olarak tanımlanır.

Kuşkusuz talep fonksiyonu, kişi ve kuruluşların belirli bir mal ya da hizmete yönelik taleplerinde fiyatın etkisini açıklamakta çoğu kez yetersiz kalacaktır. Ancak tüm ekonomi baz alındığında fiyatla talep arasında, negatif eğimli bir fonksiyon geçerlidir, fiyat yükseldikçe, talep düşecektir. Fiyatla talep arasındaki bu ilişkiye Talep kanunu denir.

Belirli bir piyasada, belirli bir fiyat düzeyinde tüketicilerin almaya hazır oldukları mal miktarının, üreticilerin o fiyattan satmaya istekli oldukları miktardan daha fazla olması sonucu ortaya talep fazlası çıkar. Aşırı talep durumunda, diğer şartlarda bir değişme olmamak şartıyla, talep edilen mal miktarı ile arz edilen mal miktarı birbirine eşit oluncaya kadar arz ya da talep değişme gösterir. Ekonomi yeterince esnekliğe sahipse, arz artarak talebi karşılar. Ancak çoğu kez arz bu denli esnek değildir. Bu durumda fiyat, yükselme eğilimi içindedir. Talep, arz seviyesine düşene kadar fiyat artışları gerçekleşir. Aşırı talep, ülke ekonomisinde de toplam mal ve hizmet talebinin arzı aşan kısmını ifade etmektedir ve ülke ekonomisi üzerinde Enflasyonist etki yaratır.

Ayrıca bakınız
 Arz ve talep

Kaynakça

Makroekonomi
Ekonomi terimleri

Talep


O casamento de Vitória do Reino Unido e Alberto de Saxe-Coburgo-Gota, mais tarde recebendo o título de Príncipe Consorte, ocorreu em 10 de fevereiro de 1840 na Capela Real do Palácio de St. James, em Londres.

Antecedentes
Vitória ascendeu ao trono britânico em 20 de junho de 1837, apenas um mês após seu aniversário de 18 anos. Apesar de seu posto como monarca do Império Britânico, como uma jovem solteira, ela era obrigada, por convenção social, a continuar vivendo com a sua mãe, Vitória, Duquesa de Kent e Strathearn, apesar de suas diferenças e desentendimentos quanto ao Sistema de Kensington e a dependência contínua de sua mãe em Sir John Conroy. Sua mãe foi enviada para um apartamento remoto no Palácio de Buckingham, e Vitória frequentemente recusava se encontrar com ela.

Sendo jovem e aparentemente mal equipada para suas novas responsabilidades, não se esperava que ela governasse sozinha por muito tempo. Quando Vitória reclamou com seu mentor, William Lamb, 2.º Visconde Melbourne, que a proximidade de sua mãe prometia ser um "tormento por muitos anos", Melbourne simpatizou com sua aflição e disse que isso poderia ser evitado pelo casamento, que Vitória chamou de "alternativa chocante". Mas ela mesma recusou a ideia de arranjar um marido, escrevendo:Eu temia a ideia de me casar [...] Eu estava tão acostumada a fazer as coisas do meu jeito que achava [...] que não deveria concordar com ninguém.Como Isabel I, ela estava preocupada que um marido pudesse querer reduzir os seus poderes, se mostrando relutante em prosseguir com o assunto. Mas o mesmo não poderia ser dito sobre o resto da corte, visto que a família de Vitória continuava com a ideia de que ela poderia se casar com seu primo, o príncipe Alberto, filho de Ernesto I, Duque de Saxe-Coburgo-Gota, e sobrinho da mãe de Vitória. Ambos eram próximos em idade, compartilhavam parentesco próximo e Charlotte Heidenreich von Siebold havia sido escolhido por suas mães para auxiliar em seus partos.

Vitória e Alberto haviam se encontrado pela última vez quando ele e seu irmão, Ernesto, fizeram uma visita a Londres pouco antes de seu aniversário de 17 anos, em maio de 1836. A visita foi registrada no diário da princesa como:Alberto, que é tão alto quanto Ernesto, mas mais corpulento, é extremamente bonito; seu cabelo é mais ou menos da mesma cor que o meu; seus olhos são grandes e azuis, e ele tem um belo nariz e uma boca muito doce com dentes finos; mas o encanto de seu semblante é sua expressão, que é muito agradável; c'est à la fois [isto é, ao mesmo tempo] cheio de bondade e doçura, e muito esperto e inteligente.Mas Alberto não estava preparado para as comemorações do aniversário de Vitória, que contou com muitos bailes e festas, ficando cansado e decidindo se retirar mais cedo. Mesmo assim, os dois se deram muito bem, e é relatado que Vitória chorou quando chegou a hora de ele retornar para a Confederação Germânica.

Apesar disso, Vitória não mostrava ansiedade para se casar. Ao saber de sua ascensão ao trono, Alberto escreveu para parabeniza-la em uma carta formal, onde desejou um reinado "longo, feliz e glorioso" e rezou para que ela pensasse às vezes "em seus primos em Bonn". Enquanto isso, a especulação da imprensa sobre com quem a jovem rainha iria casar apenas aumentava, e isso se intensificou quando ela concordou relutantemente que Alberto e Ernesto fizessem outra visita à Inglaterra. Eles chegaram a Windsor em 10 de outubro de 1839.

Apesar de suas ressalvas, Vitória ficou totalmente cativada quando pôs os olhos em Alberto pela primeira vez em três anos desde sua última visita.A beleza de Alberto é impressionante. Ele é tão amável e não afetado – em suma, muito fascinante; ele é excessivamente admirado aqui.Apenas quatro dias depois, Vitória escreveu a seu primeiro-ministro e mentor, o 2.º Visconde Melbourne, deixando explícito que havia mudado de ideias sobre o casamento com Alberto, estando disposta a estabelecer tal compromisso. Melbourne aprovou sua escolha, escrevendo de volta:Ele parecer um jovem muito agradável, é certamente muito bem-apessoado e, quanto ao caráter, devemos sempre arriscar.Como monarca, Vitória era quem deveria propor o casamento. E pouco depois do meio-dia em 15 de outubro, apenas cinco dias após a chegada dos príncipes em Windsor, Vitória convidou Alberto e pediu-lhe que se casasse com ela. Quando ele aceitou o pedido, eles se abraçaram e a jovem rainha escreveu em seu diário naquele dia "Oh! Como eu o adoro e o amor, não sei dizer!!", enquanto Alberto disse a um amigo "Atingi o ápice do meu desejo".

Ela mostrou interesse na educação de Alberto para o futuro papel que ele teria como seu marido, mas resistiu às tentativas de apressar o casamento.

Preparativos
Juntamente com o 2.º Visconde Melbourne, Vitória começou a planejar uma cerimônia luxuosa que aumentaria ainda mais sua popularidade. Até então, os casamentos reais eram tradicionalmente cerimônia pequenas e privadas realizadas tarde da noite, mas a rainha decidiu mudar isso. Ela estava determinada a que seu povo pudesse assistir a procissão nupcial se dirigir ao Palácio de St. James, onde a cerimônia seria realizada na Capela Real. Ela também convidou mais convidados dos que as cerimônias passadas.

Vitória revolucionou a moda para noivas ao escolher um vestido branco para se casar, uma cor que ainda era associada com o luto na época, também escolhendo o branco como a cor para o vestido de suas 12 damas de honra. Mas decidir quem deveria servir nesse papel foi difícil, graças à exigência de Alberto de que cada uma delas deveria ter nascido de uma mãe de caráter impecável. O que funcionava na teoria, mas na prática muitas damas da corte tiveram casos com os tios de Vitória, os quais preferiam amantes à suas esposas.

Outros problemas foram apresentados pelo fato de que a Capela Real em St. James só poderia acomodar 300 pessoas, então o casal foi obrigado a diminuir a lista de convidados, o que se provou um desafio. Vitória também gerou polêmica ao convidar apenas cinco políticos conservadores a contragosto, o que destacou sua predisposição ao partido Whig, que tinha Melbourne como um de seus líderes.

Vestido de casamento
Quando se tratava de seu vestido de casamento, Vitória tinha opiniões igualmente decididas. A rainha se recusou a usar suas vestes de Estado de veludo carmesim. Em vez disso, ela optou por um vestido branco puro e "simplesmente magnífico". Isso aumentaria sua pureza e inocência no olhar das pessoas, mas também tinha um efeito mais prático: tornava-a mais visível para os milhares de súditos que assistiriam a procissão. Ao fazer isso, ela estabeleceu uma tradição que seria observada em todo o mundo. O vestido ainda tinha a vantagem adicional de ser fácil de reproduzir, iniciando a mania de mulheres em todo o país copiando a moda das noivas reais.

A renda foi desenhada por William Dyce, chefe da então Government School of Design, que mais tarde seria conhecida como Royal College of Art, e montada em um vestido de cetim branco feito por Mary Bettans. O vestido de cetim simples de cor creme foi feito em Spitalfields, leste de Londres, e enfeitado com babados e enfeites de renda feitos à mão em Honiton and Beer, em Devon. Isso demonstrou apoio à indústria inglesa, particularmente à indústria artesanal de rendas. Flores de laranjeira, símbolo da fertilidade, também adornavam o vestido e compunham a coroa de flores de Vitória, que ela escolheu usar em vez de uma tiara sobre o véu. O véu, que combinava com o babado do vestido, tinha quatro metros de comprimento e 75 centímetros de largura, e a cauda do vestido, carregada por suas damas de honra, media 5,5 m de comprimento.

O sapato que ela usava combinavam com a cor branca do vestido. Suas joias consistiam em brincos, um colar de diamantes, um broche de safira dado a ela por Alberto, além da Ordem da Jarreteira.

A rainha descreveu sua escolha de vestido em seu diário:Eu usava um vestido de cetim branco, com um babado de renda Honiton, uma imitação de um desenho antigo. Minhas joias eram meu colar e brincos de diamantes turcos e o lindo broche de safira do querido Alberto.

Casamento
Vitória e Alberto se casaram em 10 de fevereiro de 1840, na Capela Real do Palácio de St. James, em Londres.

Quando o dia do casamento finalmente chegou, Vitória acordou com uma chuva torrencial em Londres, mas isso não diminuiu seu ânimo. Ela escreveu um bilhete para seu noivo, que perguntava: "Como vocês está hoje e dormiu bem?". Nas ruas, a multidão enfrentava a chuva desde as oito horas da manhã para conseguirem ver a jovem rainha a caminho de seu casamento. O público comemorou ao vê-la passar em sua carruagem, usando seu vestido branco, um colar de diamantes e um broche de safira que Alberto havia lhe dado como presente, uma prática que continuou durante todo o casamento.

Apesar de estar usando o uniforme escarlate e branco de um Marechal de Campo britânico, Alberto não causou uma impressão favorável, e Florence Nightingale, que estava no meio da multidão, observou que ele aprecia estar usando roupas "sem dúvida emprestadas para se casar".

O pai de Vitória, Eduardo, Duque de Kent e Strathearn, havia morrido quando ela ainda era um bebê, então seu tio, Augusto Frederico, Duque de Sussex, foi quem caminhou com ela até o altar. Enquanto percorriam os salões de aparato até a Capela Real, as damas de honra, que um convidado reclamou que estavam vestidas de maneira tão simples que pareciam "garotas da aldeia", tiveram dificuldade para lidar com a cauda de 5,5 metros do vestido de Vitória e continuaram pisando nos pés uma das outras. Mas isso não diminuiu o ânimo da noiva, que registrou que foi criado um lindo efeito em seus vestidos brancos enfeitados com rosas brancas.

Apesar de suas preocupações anteriores sobre o casamento corroer seu poder, a rainha insistiu em manter o voto de obedecer seu marido. Isso gerou preocupações sobre o papel político de Alberto, embora logo tenha se tornado óbvio que Vitória não estava disposta a obedecer a ninguém, apesar de ter o príncipe como um conselheiro próximo.

A recepção do casamento foi realizada na forma de um café da manhã no Palácio de Buckingham. Antes de começar, os recém-casados passaram cerca de meia hora a sós. Vitória deu um anel a Albert e ele disse a ela que eles nunca deveriam guardar segredos um do outro.

O casal havia encomendado cem bolos para o dia e o restante para ser distribuído entre parentes, embaixadores, funcionários da casa e do Estado. O bolo de casamento em si foi uma criação gigantesca, pesando 136 quilos, 2 metros de circunferência e 40 centímetros de altura. Foram necessários quatro homens para carrega-lo. O bolo foi decorado com uma figura da Britânia, ladeada por cupidos, um deles segurando um livro com a data do casamento. O Times relatou:Temos certeza de que nenhum dos querubins no bolo de casamento real pretendia representar Henry Temple, 3.º Visconde Palmerston. A semelhança, portanto, deve ser puramente acidental.Assim que o banquete terminou, a rainha trocou seu vestido de casamento por um de seda branca e partiu com seu novo marido para o Castelo de Windsor. O diarista Charles Greville resmungou que a carruagem estava surrada e eles tinham apenas uma pequena escolta. Mas, como Vitória havia previsto, sua escolha agradou a um povo cansado dos excessos de seus tios. Ela escreveu que havia "uma multidão imensa nos ensurdecendo" durante todo o caminho até Windsor.

Quando finalmente chegaram às sete horas daquela noite, a jovem rainha estava com dor de cabeça e teve que se deitar. Seu novo esposo atencioso sentou-se ao seu lado, e ela escreveu com entusiasmo:NUNCA, NUNCA passei uma noite dessas!!! MEU QUERIDO, QUERIDO, QUERIDO Alberto... seu amor e afeição excessivos me deram sentimentos de amor e felicidade celestiais que eu nunca poderia esperar ter sentido antes! Ele me apertou em seus braços e nos beijamos de novo e de novo! Sua beleza, sua doçura e gentileza - realmente, como posso ser grato o suficiente por ter um marido assim! Ser chamado por nomes de ternura, nunca ouvi falarem assim de mim antes - foi uma felicidade inacreditável! Oh! Este foi o dia mais feliz da minha vida!

Casamentos de membros família real britânica
Vitória do Reino Unido
Palácio de Buckingham
Castelo de Windsor
Século XIX

Casamento de Vitória do Reino Unido e Alberto de Saxe-Coburgo-Gota


Ambavia, maleni biljni rod iz porodice Annonaceae smješten u potporodicu Ambavioideae. Postoje dvije taksonomski priznate vrste, obje su madagaskarski endemi

Vrste
 Ambavia capuronii (Cavaco & Keraudren) Le Thomas
 Ambavia gerrardi (Baill.) Le Thomas

Izvori

Annonaceae

Ambavia


An Sorghum arundinaceum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nicaise Auguste Desvaux, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf. An Sorghum arundinaceum in nahilalakip ha genus nga Sorghum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sorghum

Sorghum arundinaceum


إعادة تصنيع الورق هو سلسلة من العمليات التي تحول الورق المستعمل إلى مواد جديدة قابلة للاستعمال مجددا.
إن نقص المواد الأساسية وحاجة الإنسان لها ولدت له رغبة في ابتكار طرق لتغطية هذا النقص أو تقليله. فحاجته إلى المطاط والبلاستيك والورق دفعته لفكرة إعادة التصنيع حتى يتم الاقتصاد والاستغلال الجيد لهذه المواد، والتقليل من مكاب النفايات أي المحافظة على البيئة.

بدأت هذه الفكرة أثناء الحرب العالمية الأولى والثانية، وهذا لما خلفته من تلوث، وكثرة النفايات المتناثرة، حيث جمعت هذه المخلفات لإعادة استخدامها، ومع مرور الأيام أصبحت عملية إعادة التصنيع من أهم الطرق المتبعة في إدارة النفايات الصلبة لفوائدها البيئية. إن البرامج والحملات التي تقوم بها الجمعيات المهتمة بالبيئة لعبت دورا كبيرا في توسيع الفكر العام بموضوع إعادة التصنيع لما له من أهمية كبيرة وقد وجدت استقبال كبير لدى طلاب المدارس، وحتى ربات البيوت وأعضاء جمعيات البيئة.

كان يعتبر إعادة التصنيع المباشر شكل أساسي قبل التسعينيات، لكن مع بداية التسعينيات بدأ التركيز على إعادة التصنيع غير المباشر، وهذا يحسن تصنيع النفايات لإنتاج مواد أخرى تعتمد على نفس المادة الخام مثل:إعادة تصنيع الورق والكرتون، البلاستيك، والمعدن، وبالأخص الألومنيوم وغيرها.

إعادة التصنيع

بغض النظر عن أهميته البالغة يمكن تعريفه على أنه عملية إعادة تصنيع واستغلال جيد للمخلفات، سواء كانت (منزلية، صناعية، زراعية) حيث تسمح لنا بإعادة تصنيع الجرائد إلى أطباق كرتونية، أو إعادة تصنيع العلب المعدنية القديمة لتقديم علب جديدة وبالتالي التقليل من تراكمها في البيئة، وتتم هذه العملية عن طريق تصنيف وفصل المخلفات على أساس المواد الخام الموجودة بها، ثم إعادة تصنيع كل مادة على حدى.

الورق

الورق أحد أهم المنتجات الصناعية وهو عبارة عن مادة على شكل صفحات رقيقة تصنع بنسج الألياف السليولوزية للخضروات، وتستخدم مادة تلك الصفحات في الكتابة والطباعة والتغليف والتعبئة وفي الوفاء بالعديد من الأغراض التي تتراوح بين ترشيح الرواسب من المحاليل وصناعة أنواع معينة من مواد البناء.

يأتي الورق من ألياف السليلوز الموجودة في جدران مختلف الخلايا النباتية، وتشمل نبات الخيزران والقطن وعشب الحلفاء والقنب والجوت، وعيدان قصب السكر وسيقان القمح والأرز وأخشاب أخرى متنوعة.

تصنيع الورق
يعتبر الخشب المصدر الرئيسي لألياف صناعة الورق، يتم تحضير الورق عن طريق ترشيح مزيج من الماء والألياف من خلال غربال أو منحل دقيق فتتشابك الألياف فيما بينها معطية صفيحة رقيقة على شكل ورق. تجفف هذه الصفيحة الرقيقة المبللة، فتنشأ روابط كيميائية بين الجزيئات في ألياف السيليلوز مكونة لنا رقيقة الورق بقوتها

إعادة تصنيع الورق
هي عملية إعادة تصنيع واستخدام المخلفات الورقية حيث يتم جمع الورق المستعمل من المؤسسات والمدارس والهيئات وإرساله إلى مصانع الورق والكرتون التي تعمل على إعادة تصنيعه وبيعه على مستوى السوق المحلي أو الأسواق العربية المجاورة وهذا بالطبع يوفر العملة الصعبة من خلال خفض معدل استهلاك الورق، إضافة إلى توفير كميات الورق التي يحتاجها السوق في زمن قياسي.

أنواع الورق المعاد تصنيعه
لا يتم إعادة تصنيع جميع أنواع الورق، فهناك أوراق لا تقبل الإعادة مثل الأوراق الصحية، ومن بين الأوراق التي يتم إعادة تصنيعها هناك ما يلي:
 الجرائد : هي أوراق خفيفة، قليلة المتانة، سهلة التشرب للسوائل، ذات عمر قصير.
 المجلات: أوراق المجلات هي أوراق شبيهة بأوراق الجرائد إلا أنها أوراق واضحة وتتصف باللمعان.
 الكرتون: يتكون من عدة طبقات، يستخدم في تغليف المطبوعات المختلفة أو في إنتاج صناديق التعبئة.
 الورق المقوى: هو ورق يستعمل في تغليف بعض المواد الغذائية.

مراحل إعادة تصنيع الورق
 راجع : إزالة الأحبار

لإعادة تصنيع الورق يجب إتباع مجموعة من الخطوات التي تنتهي إلى إنتاج منتوج يمكن الاستفادة منه وهي على الترتيب التالي:
 الجمع : جمع الورق المستعمل من المؤسسات والمدارس والهيئات.
 الفرز : يعتبر أهم مرحلة في إعادة تصنيع الورق، للحصول على نوعية جيدة من الورق يتطلب الفرز الجيد.
 التقطيع : تقطيع الورق إلى شرائح رقيقة ومتجانسة بواسطة آلة القطع.
 الغسل : يتم غمر الورق المقطع في أحواض مائية
 الخلط : خلط الورق المقطع بواسطة جهاز الخلط للحصول على العجينة
 التشكيل : يشكل الورق بطرق مختلفة حسب المنتج المطلوب
 التجفيف : يتم تجفيف الورق المشكل.

أهمية إعادة تصنيع الورق
لهذه الإعادة فائدة كبيرة في مجتمعنا تتمثل في أهمية:
 اقتصادية: تعتبر عملية اقتصادية من الدرجة الأولى حيث :
 تساعد في تقليل الواردات من المواد الخام اللازمة لصناعة الورق.
 تقليل البطالة وهذا من خلال توفير فرص عمل للشباب.
 توفير الطاقة.
 بيئية:
 تساعد في التخلص من هالك الورق بطريقة بيئية سليمة بدلا من حرقه إو دفنه مما يؤدي إلى زيادة التلوث.
 خفض الطلب على الخشب والألياف والسماح للغابات بزيادة قدرتها على استيعاب الكربون في الغلاف الجوي.
 حماية الأراضي الزراعية وأماكن رمي المخلفات الورقية.
 خيرية: تساعد العائد في تمويل الأنشطة الخيرية للجمعية.

طبقا لإحصائية وكالة حماية البيئة بالولايات المتحدة الأمريكية فإن إنتاج طن واحد من الورق 100% من مخلفات ورقية :
 يوفر 4100كيلو وات/ساعة من الطاقة.
 يوفر 28 متر مكعب من المياه.
 نقص في التلوث الهوائي الناتج بمقدار 24كغ من الملوثات الهوائية.

إعادة تصنيع الورق المستعمل في
 الولايات المتحدة الأمريكية:
يوفر %64 من الطاقة.
يقلل %58 من تلوث المياه.
 مصر:
يوفر %74 من الطاقة.
يقلل 35% من تلوث المياه.
يقلل 71% من تلوث الهواء.
 الأردن :
يوفر %60 من الطاقة.
يقلل %95 من تلوث الهواء.

مشاكل إعادة تصنيع الورق
رغم الأهمية الكبيرة التي تمتاز بها إعادة تصنيع الورق إلا أن لها بعض المشاكل التي تواجهها من بينها ما يلي :
 «عملية تجميع الورق المستهلك»، فرغم القرارات الحكومية الرامية إلى تشجيع إعادة التصنيع والأنظمة والقوانين التي تسنها الولايات والمدن والتعاون بين الحكومات والصناعات المختلفة، ما زالت هناك ضرورة لمزيد من التعاون من قبل المستهلك. يقول رادتيكي: «ما زالت هناك حاجة لتوعية الناس بشكل أكبر حول موضوع إعادة التصنيع، فكثير من الناس يجهلون أهميته».
 لا يمكن تدوير الورق أكثر من ثلاث مرات. لأن عملية إعادة التصنيع تقصر من طول الألياف السليولوز التي تدخل في صناعة الورق. إن الورق المدوّر في الغالب يكون ذا جودة أدنى من الورق المصنوع من لب الشجر الأصلي، لذا يستخدم الورق المدوّر في الغالب لصناعة الورق الخاص بالجرائد أو الكرتون. كما أن المكبّات ومعامل التدوير ليس كلها لديها التكنولوجيا الضرورية لفصل الورق الجيد عن الورق غير الجيد.
 إعادة تصنيع الورق أصبح احتكار لدى عدد قليل جدا من المصانع.
 استعمال مثل هذا الورق أصبح يشكل عدة مشاكل في التزويد بالورق المطلوب من بينها:
 مشاكل في الجودة.
 مشاكل في درجة النقاوة.
 مشاكل في السماكة.
 مشاكل في الملمس أو درجة النعومة.
 الطلب يفوق العرض.

انظر أيضا
 إزالة الأحبار
 لب الورق
 ألياف النسيج

المصادر

 موقع جمعية البيئة الأردنية
 مصانع تدوير الورق - الموسوعة البيئية

تدوير النفايات
حفظ الطاقة
حفظ الغابات
ترشيد استهلاك المياه
تدوير النفايات حسب المادة

تدوير نفايات الورق


USS Herring (SS-233), a Gato-class submarine, was the only ship of the United States Navy to be named for the herring.

Construction and commissioning
Herrings keel was laid down 14 July 1941 by the Portsmouth Naval Shipyard in Kittery, Maine. She was launched on 15 January 1942, sponsored by Mrs. Emilie Spear (née Piollet), wife of Rear Admiral Ray Spear, Chief of the Bureau of Supplies and Accounts, and commissioned on 4 May 1942 with Lieutenant Commander Raymond W. Johnson in command.

Operational history

Mediterranean
After shakedown, the new submarine was one of five sent to the Mediterranean Sea to take station off the North African coast prior to Operation Torch, the invasion of North Africa. Reaching her position off Casablanca on 5 November 1942, Herring remained there, spotting but not attacking several targets. On the morning of 8 November as the invasion was launched, the patient sub had her chance, sinking the 5,700 ton cargo ship Ville du Havre. Herring returned to Rosneath, Scotland, on 25 November and departed for her second war patrol 16 December, but targets were scarce. The fourth war patrol, an antisubmarine sweep in Icelandic waters, and fifth patrol, which took her back to the United States on 26 July 1943, netted Herring no more kills.

Pacific
Herring departed New London, Connecticut, for the rich hunting grounds of the Pacific on 9 August 1943. After intensive training at Pearl Harbor, she sailed 15 November 1943 on her sixth war patrol to join the ranks of the American submarines systematically decimating Japanese shipping and destroying the Japanese economy. She scored two kills, the 3,948 ton Hakozaki Maru on 14 December, and the 6,072 ton Nagoya Maru to celebrate New Year's Day 1944. Herring'''s next patrol was a frustrating one as on 24 March 1944 she stalked a large aircraft carrier but was detected and driven deep before she could attack.

Lieutenant Commander Johnson commanded Herring for five of her first six patrols, with the sole exception being March 1943 when John Corbus was in command. On her seventh and eight patrols she was captained by Lieutenant Commander David Zabriskie, Jr.

LossHerrings eighth war patrol was to be both her most successful and her last. Topping off at Midway Island on 21 May 1944, Herring headed for the Kurile Islands patrol area. Ten days later she rendezvoused with . Herring was never heard from or seen again. However, Japanese records prove that she sank two ships,  and Hokuyo Maru, on the night of 30–31 May. Ishigaki had been responsible for the sinking of  on 7 October 1943. Herrings exact manner of loss can also be determined from these records. Two more merchant ships, Hiburi Maru and Iwaki Maru, were sunk while at anchor in Matsuwa Island on the morning of 1 June 1944. In a counter-attack, enemy shore batteries scored two direct hits on the submarine's conning tower and "bubbles covered an area about 5 meters wide, and heavy oil covered an area of approximately 15 miles." On her last patrol, Herring had sunk four Japanese ships for a total of 13,202 tons. In all she had sunk six marus totaling 19,959 tons, and a Vichy cargo ship.

Awards
  European–African–Middle Eastern Campaign Medal with one battle star
  Asiatic-Pacific Campaign Medal with four battle stars
  World War II Victory Medal

Legacy
There is a memorial plaque at the Naval Weapons Station in Seal Beach, California, and another one, along with the ship's bell, at Battleship Memorial Park in Mobile, Alabama.

In June 2005, near the site of the sinking was established a memorial sign to the crew of the lost boats, which fought against the Japanese during the Second World War. The event was held in the fourth Kamchatka-Kuril historical and geographical expedition, led by the Russian researcher Evgeny Vereshaga.

In 2016 the wreck of Herring'' was located near Matua Island by a joint expedition of the Russian Geographical Society and Russian Defense Ministry. Aleksandr Kirillin, secretary of the academic board of Russia's Military Historical Society, said that "Russian divers in cooperation with the Pacific Fleet sailors discovered the submarine at a depth of ."

References

External links
On Eternal Patrol: USS Herring
Uboat.net: USS Herring
Kill Record: USS Herring

Gato-class submarines
World War II submarines of the United States
Lost submarines of the United States
World War II shipwrecks in the Pacific Ocean
Ships built in Kittery, Maine
1942 ships
Submarines lost with all hands
Maritime incidents in June 1944
Ships sunk by coastal artillery

USS Herring


Nahija Al-Yaarubiyah je nahija u okrugu Al-Malikiyah, u sirijskoj pokrajini Al-Hasakah. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 39.459 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Al-Yaarubiyah.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Al-Hasakah

Al-Yaarubiyah (nahija)


A Supercopa Paraguai 2022 foi a segunda edição deste campeonato, sendo disputada entre o clube Olimpia, campeão com maios pontos da Primera División de Paraguai 2022 e o time Sportivo Ameliano, campeão da Copa Paraguai 2022.
Diferente da primeira edição, esta partida foi no começo do ano, a primeira partida oficial da temporada. O Olimpia é o atual campeão da competição.

O  foi o campeão após derrotar o  por um placar de 1-0.

Participantes

Partida

Premiação

Ver também
 Campeonato Paraguaio de Futebol de 2022 – Primeira Divisão
 Copa do Paraguai de Futebol de 2022

Futebol de 2022 no Paraguai
Partidas do Club Olimpia

Supercopa do Paraguai de Futebol de 2022


Koltucak, Karabük ilinin Eflani ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1530 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 50 km, Eflani ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Eflani belde ve köyleri

Koltucak


Zygostates é um género botânico pertencente à família Orchidaceae.

Trata-se de uma erva epífita, sendo uma planta muito pequena, de cerca de 20 mm de altura encontrada em ramos terminais de árvores altas. Foi encontrada num galho de árvore caído que não foi identificada. Até agora é conhecida apenas pelo material tipo.

Distingue-se das espécies semelhantes Z. multiflora (Rolfe) Schltr. e Z. alleniana Kraenzl. pelas seguintes caracterìsticas:

hábito: mais delicado, as menores plantas do gênero

flores: sépalas alongadas e mais estreitas, as pétalas largamente unguiculadas, que têm uma quilha longitudinal distinta na face adaxial, labelo plano, ligulado-espatulado, curvado em direção ao ápice e da coluna, e os apêndices laterais pequenos em forma de dedo na base da coluna, labelo é plano, ligulado-espatulado, curvado para cima em direção ao ápice.

Taxonomia
Zygostates leptosepala (Senghas) Toscano foi encontrada pelo botânico alemão Karlheinz Senghas, que a publicou em 1994, e reclassificada pelo brasileiro engenheiro florestal Antonio Luiz Vieira Toscano de Brito e pelo botânico Ludovic Jean Charles Kollmann através do artigo  Zygostates leptosepala: a new species in the Subtribe Ornithocephalinae (Orchidaceae) from Brazi, publicado em 1997.

Nome correto:

Zygostates linearisepala (Senghas) Toscano

Sinônimo:

Dipteranthus linearisepalus Senghas

Zygostates leptosepala Toscano & L.Kollman

Distribuição geográfica
Encontrada em Florestas Ombrófilas da Mata Atlântica montana (Barros et al., 2012), é espécie endêmica do Espírito Santo (Barros et al., 2012), conhecida apenas pelo material tipo (Brito; Kollman, 1997). A coleta foi feita originalmente em 16 de janeiro de 1989 e floresceu em cultivo em Santa Teresa/ES, Valão de São Lourenço, Estação Biológica Caixa D'água.

Conservação
Espécie encontra-se Criticamente em perigo (CR) e está na Lista vermelha da flora do Espírito Santo (Simonelli; Fraga, 2007). A espécie apresenta uma área de ocupação (AOO) de 4 km², e está submetida a ameaça. Em razão do desmatamento no município de Santa Teresa/ES, 80% da sua cobertura original de Mata Atlântica perdida, está ocorrendo um declínio da qualidade e da extensão do habitat da orquídea, reduzindo o número de indivíduos maduros.

Morfologia
Raiz: diversas, teretes, flexuosas, de superfície glabra;

Caules pseudobulbo ovóide ou elipsóide, de cerca de 2,0 x 2,5 mm, unifoliado; rizoma inconspícuo

Folhas lanceolada a linear-lanceoladas, de cerca de 15 x 2,5 mm, com ápice agudo e pecíolos;

Inflorescência: raque glabra; cerca de 10 a 30 mm de comprimento, de 2 a 5 flores;

Flor: pétalas brancas, de cerca de 3 x 2,3 mm, obovadas, de margens irregulares, provida de um calo na face adaxial, ápice obtuso; sépala dorsal branca linear-espatulada, ápice obtuso, de margens irregulares levemente crenuladas; sépalas laterais brancas, espatuladas, ápice obtuso, margens crenuladas; labelo branco de forma quadrada, ligulado-espatulado, ápice truncado e margem inteira; disco com calosidade verde, claviforme, glandular-tricomatoso na base; coluna ereta, provida na base de dois apêndices laterais, lineares; cavidade estigmática pequena, ovada; rostelo reto em direção ao labelo; ápice da coluna com margem inteira.

Bibliografia

 TOSCANO DE BRITO, A.L.V.; KOLLMANN, L.J.C. Zygostates leptosepala: a new species in the Subtribe Ornithocephalinae (Orchidaceae) from Brazil. Kew Bulletin, v. 52, n. 1, p. 239-242, 1997.
 BARROS, F. DE; VINHOS, F.; RODRIGUES, V.T.; ET AL. Orchidaceae. 2012.
 SIMONELLI, M.; FRAGA, C. N. (ORG.). Espécies da Flora Ameaçadas de Extinção no Estado do Espírito Santo. Vitória, ES: IPEMA, 2007.

leptosepala
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Zygostates leptosepala


Autodromo Nazionale Monza er et motorsportsanlæg ved byen Monza, nord for Milano i Italien.

Første spadestik til banen blev taget 15. maj 1922, og 3. september samme år blev Monza officielt indviet. Siden Formel 1-seriens etablering i 1950, har Monza lagt asfalt til Italiens Grand Prix, med undtagelse af 1980, hvor Imola-banen var vært.

I begyndelsen af tiden som Formel 1-vært omkom flere kørere og tilskuere under løb på Monza. Blandt andet den svenske racerkører Ronnie Peterson, der omkom i 1978 efter at han var forulykket under et Formel 1-løb på banen.

Vindere af Formel 1 på Monza

Kører med flest sejre: Michael Schumacher (5) Konstruktør med flest sejre: Ferrari (18) Motor med flest sejre: Ferrari (19) Dæk med flest sejre: Goodyear (21) Land med flest sejre: Storbritannien (19)

Eksterne henvisninger

 Autodromo Nazionale Monzas officielle hjemmeside

Formel 1-baner
Motorsportsanlæg i Italien
Lombardiet
Etableret i 1922

Autodromo Nazionale Monza


An Loudetia pratii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jacq.-fel.. An Loudetia pratii in nahilalakip ha genus nga Loudetia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Loudetia

Loudetia pratii


Wendenstraße steht für:
 Wendenstraße (Braunschweig), Straße in Braunschweig
 Wendenstraße (Göttingen), siehe Liste der Baudenkmale in Göttingen/Baukulturensemble Innenstadt-Ostteil #Wendenstraße
 Wendenstraße (Güstrow), siehe Liste der Baudenkmale in Güstrow
 Wendenstraße (Rostock), Straße in Rostock

Wendenstraße


Çambulak, Tunceli ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Kirgat" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır. Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında tamamen boşaltılılan köye, 2010 yılından itibaren yeniden yerleşim başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli iline 58 km, Ovacık ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Ovacık belde ve köyleri

Çambulak, Ovacık


Crni Plat, naselje kod Tivta. Izvorištem je razvoja današnjega urbaniziranog Tivta.

Zemljopis
Nalazi se na gornjim kosinama Vrmca, iznad prostrane tivatske ravnice pri moru, od Gornje Lastve ka jugoistoku.

Ime
Zove se po gustoj tamnoj šumi četinara između dvije brdske kosine, iznad mjesnog groblja i crkvice sv. Šimuna, zatim po gustoj šumi kestena (kostanja) na lokalitetu Kostanjica, čiji naziv traje još iz srednjega vijeka, te po gustoj šumi maslina i dubova (hrastova)u samome selu, na njegovim kosinama.

Povijest
Nastalo je u ranom srednjem vijeku oko prastare crkve sv. Srđa čija ruševina i danas postoji. Epigrafski se natpis na ukrasnoj ploči te crkve mogao datirati u polovicu IX. stoljeća: Ja Albelinus, đakon, sin Bergolina i braća moja, izgradili smo ovo sveto mjesto u čast Sv. Srđa, Sv. Nikole i Sv. Dimitrija. Dotad je primorski pojas bujne vegetacije, od Plavde (Plada) do Pina (Pinus, Pin) bio nenaseljen. U arhivskim se spisima naziv naselja Crni Plat (Zerniplat, homines de Zerniplat) javlja sve do konca 18. stoljeća. Nastanjivali su ga stočari i poljodjelci. Stanovništvo je kao i u drugim naseljima ovog dijela priobalja variralo od ilirskog i romanskog a prevagnuli su Slaveni.

Prvobitni Crni Plat bio je po gornjem pojasu, visoko na Vrmcu, na polukružnoj crti od Gornje Lastve ka Bogdašićima. U kasnijoj fazi srednjega vijeka stanovnici stočarskih naselja niže na kosinama Vrmca formiraju su četiri sela Crnog Plata: Đurđevo brdo, Točilo, Češljar i nešto bliži obali Donji kantun. Novija naselja su Gornje Seljanovo, Kava, Tripovići, Učuri i dr., nazvana prema prezimenima obitelji koji su ih naselila. Prve nastambe bile su kolibe i potleušice. Od 14. stoljeća nastambe su kućice u suhomeđi pokrivene kamenim pločama. Gospodarska djelatnost bila je obrada zemlje po okućnici, maslinarstvo, sječa drva i držanje stoke za svoje potrebe. Prema tužbi kotorskom sudu 27. srpnja 1444. kojom su mještani tužili kotorskog plemića koji im je zabranio napasati stoku i sjeći drva na brijegu koji je kupio od Bogdašića, vide se starinska prava i otkad datiraju. Pred sudom su tužitelji izjavili da su na toj zemlji uvijek napasali i napajali stoku, sjekli drva te nijedan gospodar Bogdašića niti metropolita nije zabranjivao, sve otkako je Crni Plat naseljen u doba cara Stefana, odnosno cijelih trista godina. Sud je izrekao presudu u korist tužitelja 5. studenoga 1445. godine.

U Crnom Platu, od Popove glave u pravcu sjeverozapada je mjesno groblje i srednjovjekovna crkvica sv. Šimuna koja je nedavno sanirana. Crkva je do 1734. bila župna, a od te godine je grobljanska kapela. Tivatskim starosjedilačkim obiteljima sv. Šimun se slavi krsno ime. Kao blagdan se Šimundan obilježava u kućama Andrića, Goluba, Krstovića, Vuksanovića, Marića, Škanata, Belana, Staničića, Ercega, Tripovića, Sindika, Rajčevića i dr. Uz te dvije crkve, sv. Srđa i sv. Šimuna je i crkva sv. Ane, spomenute kao sv. Veneranda.

Izvori

Tivat

Crni Plat


Rezolucija Vijeća sigurnosti UN-a 713 je bila Rezolucija Vijeća sigurnosti UN-a koju je Vijeće sigurnosti Ujedinjenih naroda usvojilo 25. rujna 1991. godine.
Donesena je na sastanku br. 3009. Za ovu rezoluciju glasovalo je svih 15 članica VS UN, pet stalnih (Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, SSSR, Kina, SAD) i deset nestalnih članica (Austrija, Belgija, Obala Slonove Kosti, Kuba, Ekvador, Indija, Rumunjska, Jemen, Zair i Zimbabve).

Opis
Rezolucijom je odlučeno uvesti embargo na uvoz svih vrsta oružja i vojne opreme u SFRJ. Odluka je donesena u teškom vremenu za Hrvatsku koja je bila u najžešćem dijelu rata (rujanski rat).

Vidi još

 Raspad Jugoslavije

Bilješke

Unutarnje poveznice
engleski Wikiizvor

Vanjske poveznice

Security Council Resolutions 1991 - un.org
(eng.) How Britons helped Milosevic
(eng.) Serbian Telecom affaire Milosevic, Hurd, Prodi, Di Stefano, Italian Telekom, Nat West Capital Bank, Kosovo war
(eng.) Brendan Simms: "Unfinest Hour: Britain and the Destruction of Bosnia"

Domovinski rat
 0713

Rezolucija Vijeća sigurnosti UN-a 713


I nuovi barbari (cunoscut și ca: The New Barbarians sau Warriors of the Wasteland) este un film italian postapocaliptic de acțiune din 1983 regizat de Enzo G. Castellari. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Giancarlo Prete și George Eastman.

Prezentare

În anul 2019, după un război nuclear, omenirea este redusă la câteva grupuri de oameni înfometați. O bandă nemiloasă denumită "Templierii" îi atacă în mod constant pe coloniști în încercarea de a extermina pe toată lumea pentru a curăța Pământul. Un fost templier, Scorpion, alături de aliații săi, împiedică masacrarea de către templieri a unei mici grupări de coloniști religioși.

Distribuție
Giancarlo Prete - Scorpion, fost templier
Fred Williamson - Nadir
George Eastman - One
Anna Kanakis - Alma
Ennio Girolami - Shadow
Venantino Venantini - Părintele Moses
Massimo Vanni - Mako
Giovanni Frezza - tânăr mecanic
Iris Peynado - Vinya
Andrea Coppola - prietenul lui Mako

Producție
Filmările au avut loc în apropierea Romei la sfârșitul anului 1982. Când a vorbit despre 1990 - I guerrieri del Bronx, I nuovi barbari și Fuga dal Bronx, Castellari a declarat că cele trei filme au fost scrise și filmate în șase luni.

Despre cascadoriile din film, Castellari a afirmat că a filmat fiecare scenă la trei viteze diferite: 24fps, 55 și 96. Castellari a declarat că acest lucru i-a permis să "editeze întreaga secvență într-un mod mai interesant și chiar arată mult mai impresionant și mai puternic decât este de fapt".

Primire
A avut premiera la 7 aprilie 1983 în Italia. În SUA a fost lansat de New Line Cinema ca Warriors of the Wasteland în 1984.

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme SF de acțiune

Filme din 1983
Filme italiene
Filme în limba italiană
Filme regizate de Enzo G. Castellari
Filme postapocalipticeFilme despre răzbunare
Filme de acțiune
Filme SF din anii 1980
Filme SF de acțiune
Filme New Line Cinema

I nuovi barbari


100483 NAOJ este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
100483 NAOJ este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Mitaka de Isao Sato, Hideo Fukushima și N. Yamamoto. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,21 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 100001-101000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

100483 NAOJ


A Supercopa Polonesa de Voleibol Masculino de 2021 foi a 10.ª edição deste torneio organizado anualmente pela Liga Polonesa de Voleibol (PLS). Ocorreu no dia 21 de outubro, na cidade de Lublin, na Hala Sportowo-Widowiskowa "Globus".

O Jastrzębski Węgiel conquistou seu primeiro título deste torneio ao derrotar na partida o ZAKSA Kędzierzyn-Koźle.

Regulamento
O torneio foi disputado em partida única.

Equipes participantes

Resultado
|}

Premiação

Ligações externas

Supercopa Polonesa de Voleibol Masculino
2021 no voleibol
Desporto na Polônia em 2021


Gelsemiaceae este o familie de magnoliofite (plante cu flori) din ordinul Gentianales. Familia include 3 genuri.

Referințe

Gentianales

Gelsemiaceae


ناصر بارازيتي  (ولد في 27 مايو 1990 في أرنهيم) لاعب كرة قدم هولندي يحمل كلا الجنسيتين مغربية وهولندية من أصول مغربية .
ويلعب حاليا لنادي اتريخت الهولندي

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تايلاند
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في موناكو
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في النمسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
جنسية متعددة
رياضيون من آرنم
رياضيون هولنديون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون هولنديون مغتربون في النمسا
رياضيون هولنديون مغتربون في إنجلترا
رياضيون هولنديون مغتربون في تايلاند
رياضيون هولنديون مغتربون في تركيا
رياضيون هولنديون مغتربون في موناكو
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو الدوري التايلاندي الممتاز
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري النمساوي
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو إن إي سي نيميخن
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو ديربي كاونتي
لاعبو كرة قدم مغاربة
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في النمسا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تايلاند
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في موناكو
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم للشباب
لاعبو موناكو
لاعبو نادي آرسنال
لاعبو نادي أوتريخت
لاعبو نادي أوستريا فيينا
لاعبو نادي الجزيرة (الإمارات)
لاعبو نادي بوريرام يونايتد
لاعبو نادي فيتيس أرنهايم
لاعبو يني ملطية سبور
مسلمون هولنديون
مواليد 1410 هـ
مواليد 1990
مواليد في آرنم
لاعبو كرة قدم من آرنم

ناصر بارازيت


Route Adélie de Vitré 2017 var den 22. udgave af cykelløbet Route Adélie de Vitré. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 31. marts 2017. Det blev vundet af franske Laurent Pichon fra .

Hold og ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017

Route Adélie de Vitré 2017


Kemalpaşa, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya

Kahramanmaraş iline 140 km, Göksun ilçesine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Göksun'un mahalleleri

Kemalpaşa, Göksun


Carlos Arévalo (6 de dezembro de 1993) é um canoísta espanhol, medalhista olímpico.

Carreira

Arévalo conquistou a medalha de prata nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio na prova de K-4 500 m, ao lado de Saúl Craviotto, Marcus Walz e Rodrigo Germade com o tempo de 1:22.445 minuto.

Canoístas olímpicos da Espanha
Canoístas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Carlos Arévalo


Acanthocarpus može označavati:
 Acanthocarpus (Animalia), rod rakova iz porodice Calappidae.
 Acanthocarpus (Plantae), biljni rod iz porodice Asparagaceae.

Acanthocarpus


Frigang er en udgang fra et fængsel eller et arresthus. En frigang er en daglig udgang til et arbejde eller en uddannelse som den indsatte ikke kan gennemføre i fængslet.
Afsonere i de danske fængsler og arresthuse, har mulig for at gå frigang i den sidste del af afsoningstiden.

For at få lov til at gå frigangen skal:

 Frigangen skal være formålstjenestelig
 Der må ikke være Misbrugsrisiko
 Hensynet til retshåndhævelsen må ikke tale imod frigang

Yderligere betingelser for at gå frigang er:

 Den indsatte skal udstå fængselsstraf i 5 måneder eller mere.
 1/3 af straffen skal være afsonet og den indsatte skal opfylde betingelserne for at få udgang fra fængslet.

Frihedsberøvelse

Frigang (fængsel)


An Syngonanthus angolensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni H.E.Hess. An Syngonanthus angolensis in nahilalakip ha genus nga Syngonanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Syngonanthus

Syngonanthus angolensis


An Habenaria bougainvilleae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jany Renz. An Habenaria bougainvilleae in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria bougainvilleae