Ahmed Haşim, (1887, Bağdat - 4 Haziran 1933, Kadıköy, İstanbul), Fecr-î Âti topluluğu üyesi Türk şair ve yazar.

Hayatı
Bağdat'ta doğdu. Babası yüksek rütbeli bir memur ve Bağdat'ın eski ve bilinen sülâlelerinden biri olan Alûsîzâde sülalesinden Arif Hikmet Bey; annesi ise yine Bağdat'ın ileri gelenlerinden Kahyâzâdeler'in kızı Sara Hanım'dır. Meşhur tefsir alimi Mahmud el Alûsî, Ahmet Haşim'in babasının dedesidir. Babasının Arabistan vilâyetlerindeki memuriyetleri sebebiyle, düzensiz bir ilkokul tahsili gördü. Aynı sebepten dil olarak da sadece Arapça ve Farsça öğrendi. Annesinin ölümü üzerine 12 yaşında babasıyla birlikte İstanbul'a geldi. 1897'de Galatasaray Sultanîsi'ne yatılı olarak kaydoldu. Hâşim'in sanat ve edebiyata ilgisi, Galatasaray Sultanîsi'nde başlar. Haşim 1933'te Kadıköy'deki evindeki yardımcısı Zarife Özgünlü ile evlendi. Evlendikten 18 gün sonra 4 Haziran 1933'te 46 yaşındayken vefat etti. Ahmet Haşim, Eyüp Sultan Camii'nin yanına defnedildi.

Edebî hayatı
Bilinen ilk manzumesi Leyâl-i Aşkım, 1901'de Mecmua-î Edebiyye'de yayınlandı. Bu dönemde Muallim Naci, Abdülhak Hâmid, Tevfik Fikret ve Cenab Şahabeddin'in tesiri altında kaldı. Son sınıfta iken Fransız şiirini ve sembolistleri tanıdı. Bundan sonra kendi şahsiyetini gösterdi ve ilk şiirlerini kitaplarına almadı. 1905-1908 yılları arasında yazdığı ve Piyâle başlıklı kitabına aldığı Şi'ir-î Kamer dizisindeki şiirleri hayal zenginliği, iç ahenkteki kuvvet ve büyük telkin kabiliyeti ile dikkat çekti ve beğenildi.

1909'da kurulan Fecr-i Âtî'ye girdi. 1907'de mezun olunca Reji İdaresine memur olarak girdi. Bir taraftan da Mekteb-i Hukuk'a devam etti. I. Dünya Savaşı'ndaki askerliği (1914-1918) sırasında Çanakkale Cephesinde bulundu. Savaştan sonra sınavla Duyun-u Umumiye'ye girdi. Duyun-u Umumiye'den çıktıktan sonra Osmanlı Bankası'na memur oldu. Anadolu Demiryolu Şirketi Meclisi İdare Azalığı'na tayin oldu. Ayrıca Anadolu'nun çeşitli yerlerini görme fırsatı buldu. 1924'te Paris'e, 1932'de de hastalığı sebebiyle Frankfurt'a gitti. Çeşitli yerlerde memur olarak çalışan Ahmet Hâşim, daha çok öğretmenlik yaptı. Sanâyi-i Nefîse Mektebi'nde, mitoloji dersleri hocalığı ve Mülkiye Mektebi'ndeki Fransızca öğretmenliği görevlerine vefatına kadar devam etti.

Edebî anlayışı
"Edebiyatı ideolojinin değil, estetiğin emrine vermek" anlayışından hareket eden Fecr-i Âtî grubunun yayın organı Servet-i Fünûn dergisinde şiirler yayınladı ve Servet-i Fünûn  topluluğuna yapılan hücumlara makaleleriyle katıldı. 1911'de yayınlanan Göl Saatleri başlıklı şiirleriyle haklı bir şöhret kazandı. Fecr-i Atî dağıldıktan sonra siyasî ve edebî akımların dışında kendisine has bir şiir ve nesir anlayışının tek temsilcisi olarak kaldı.

Dış dünya gözlemlerini kendi prizmasından geçirerek anlatır; sonbahar, akşam kızıllığı ve karamsarlık önemli temalardır. Ahmet Haşim fıkraları, denemeleri ve gezi yazılarıyla da önemli bir yazardır. Düz yazılarında dili sade ve oldukça başarılıdır. Kabri, İstanbul'da Eyüp Sultan Mezarlığı'ndadır.

Eserleri

Şiir kitapları

 Akşam Yine Toplandı Derinde
 Ağaç
 Bahçe
 Başım
 Bir Günün Sonunda Arzu
 Bir Yaz Gecesi Hatırası
 BülBül
 Gece
 Gelmeden Evvel Geldin Birlikte
 Göl Saatleri
 Havuz
 Hayal-i Aşkım
 Karanfil
 Karanlık
 Kari'e
 Mehtapta Leylekler
 Merdiven (Popüler)
 Mukaddime
 O Belde
 O Eski Hücreye Benzer ki
 Orman
 Öğle
 Parıltı
 Piyale
 Seher
 Sonbahar
 Süvari
 Şafakta
 Şairsiz Dünya
 Tahattur
 Yarı Yol

Düz yazıları
 1928: Gurabahane-i Laklakan
 1928: Bize Göre
 1933: Frankfurt Seyahatnamesi

Hakkında Yazılmış Kitaplar

 Ahmet Haşim, Kerim Sadi,1933, İnsaniyet Kütüphanesi Neşriyatı, İstanbul,
 Ahmet Haşim Monografisi, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, 1934, ISBN 9789754708066
 Ahmet Haşim Poyimita, (Rumca), Kaspakis V., 1934, İstanbul
 Ahmet Haşim, Kunt Ozan, 1934, Arkadaş Basımevi, İstanbul
 Ahmet Haşim Hayatı ve Eserleri, Yusuf Ziya Ortaç, 1937, İstanbul
 Ahmet Haşim, Ahmet Cevat, 1937, Çığır Kitabevi, İstanbul
 Ahmet Haşim ve Sembolizm, Suut Kemal Yetkin, 1938, Cumhuriyet Halk Partisi Yayını, Ankara
 Ahmet Haşim: Hayatı, Seçme Şiir ve Yazıları, Murat Uraz, 1941, Semih Lütfi Kitabevi, İstanbul
 Ahmet Haşim: Hayatı ve Şiirleri, Zahir Güvemli, 1947, Yeni Mecmua Yayını, İstanbul,
 Ahmet Haşim, Şerif Hulusi Kurbanoğlu, 1947, Remzi Kitabevi, İstanbul
 Sanat Sistemleri ve Ahmet Haşim'in Sembolizmi, Cemil Sena Ongun, 1947, Tefeyyüz Kitabevi, İstanbul
 Ahmet Haşim, Hayatı, Sanatı, Eserleri, 1952, Varlık Yayınları, İstanbul
 Bütün Cepheleriyle Ahmet Haşim, Hilmi Yücebaş, 1958, İnkılap Kitabevi, İstanbul
 Fecr-i Ati Şairleri: Ahmet Haşim, Rıfat Evrimer, 1959, İnkılâp Kitabevi, İstanbul
 Ahmet Haşim Şiiri ve Hayatı, Abdülhak Şinasi Hisar, 1963, ISBN 975-08-1072-2
 Ahmet Haşim'in Ruh Ülkesi, Nazan Güntürkün, 1965, İzmir
 Ahmet Haşim. Hayatı, Kişiliği, Şiiri, Attila Özkırımlı, 1975, Toker Yayınları, İstanbul,
 Ahmet Haşim, Memet Fuat, DE Yayınları, 1977, İstanbul
 Ahmet Haşim, Hayatı Sanatı ve Eserleri, Turan Alptekin, Kastaş Yayınları, 1985, İstanbul
 Ahmet Haşim/Yaşamı, Kişiliği, Sanatı, Seçme Şiirleri, Asım Bezirci, İnkılâp Kitabevi, 1986, İstanbul
 Doğumunun Yüzüncü Yılında Ahmet Haşim, 1987, Atatürk Kültür Merkezi Yayını, Ankara
 Ahmet Haşim, Ahmet Özdemir, 1997, Boğaziçi Yayınları.
 Göller ve Çöller Şairi Ahmet Haşim, Ahmet Çoban, 2003, Akçağ Yayınları
 Ahmet Haşim'in Poetikası, 2009, Ali İhsan Kolcu, Salkımsöğüt Yayınevi. Erzurum
 Ahmet Haşim, İsa Kocakaplan, 2009, ISBN 975-6186-38-1
 Ömrüm Benim Bir Ateşti: Ahmet Haşim'in Hayatı, Sanatı, Estetiği, Dramı, Beşir Ayvazoğlu, 2012, Kapı Yayınları, ISBN 9758950768
 Bir Şair, Bir Romancı: Ahmet Haşim - Halide Edip Adıvar, Nazan Güntürkün,2013, İleri Kitabevi
 Ahmet Haşim, İsmail Parlatır, 2015, Akçağ Yayınları, Ankara
 Ahmet Haşim'in Nesirleri, İbrahim Demirci, 2017, Ebabil Yayınları.

Galeri

Ayrıca bakınız
 MEB 100 Türk Edebiyatçısı

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Ahmet Özdemir, Ahmet Haşim, AŞG Yayınları,İst. 1990
 Ahmet Özdemir, Ahmet Haşim Hayatı, Sanatı, Eserleri, Boğaziçi Yayınları, İstanbul 1998.
 Ahmet Haşim: Hayatı,Şahsiyeti, Seçme Şiir ve Yazıları. Ankara: Edebiyat Yayınevi, Türk Şair ve Yazarları Dizisi:6, 1968.
 T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı
 Yeni Makale

1884 doğumlular
1933 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
Eyüpsultan Mezarlığı'na defnedilenler
Fecr-i Ati edebiyatı
Sembolist şairler
İzlenimciler
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
İzmir Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Bağdat doğumlular
Osmanlı şairleri
20. yüzyılda Osmanlılar
İnas Sanâyi-i Nefîse Mektebi kişileri
20. yüzyıl Türk şairleri

Ahmet Haşim


Matej Zonjić (4. prosinca 2000.), hrvatski reprezentativni kajakaš i kanuist. Član je Kanu kluba Končar iz Zagreba.

Godine 2017. na svjetskom juniorskom i prvenstvu mlađih seniora svjetski juniorski prvak postao je kao dio posade Leon Išpan/Matej Zonjić/Luka Zubčić u ekipnoj utrci u disciplini sprint 3xC1.

Izvori

Hrvatski kajakaši i kanuisti

Matej Zonjić


يوهان لامبيرتوس دي هاردر الشهير باسم بيرتوس دي هاردر (14 يناير 1920 في لاهاي – ) في غيومونت)  لاعب كرة قدم هولندي راحل كان يجيد اللعب في مركز المهاجم .

لعب دي هاردر في أندية دين هاغ (1937-1949) بوردو (1949-1954) هولاند سبورت (1954-1956) أنغوليم (1956-1957) .

شارك دي هاردر مع منتخب هولندا في 11 مباراة مسجلا 3 أهداف في الفترة من 1938 إلى 1955 . تم استدعائه للمشاركة في بطولة كأس العالم لكرة القدم 1938 التي أقيمت في فرنسا حيث لعب في مباراة الدور الثمن النهائي أمام منتخب تشيكوسلوفاكيا حيث خسر بنتيجة 0/3 .

تولى دي هاردر تدريب أندية أنغوليم (1957-1960) مولهاوس (1962-1964) .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
مهاجمو كرة قدم رجالية
رياضيون هولنديون مغتربون في فرنسا
لاعبو أدو دين هاغ
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو كأس العالم 1938
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من لاهاي
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
لاعبو نادي أنغوليم
مدربو كرة قدم هولنديون
مدربو نادي أنغوليم
مدربو نادي ميلوز
مواليد 1920
مواليد في لاهاي
وفيات 1982

بيرتوس دي هاردر


يوهان هاينغيش لامبرت  عاش ( 26 أغسطس 1728 - 25 سبتمبر 1777) رياضياتي وفيزيائي وفلكي سويسري ولد في ميلوزن (الآن ميلوز، ألزاس، فرنسا). كان أبوه خياطًا فقيرًا، لذلك كان على لامبرت أن يناضل ليدفع مقابل تعليمه.

درس لامبرت شدة الضوء، فكان أول من قدم دالة زائدية في حساب المثلثات. وله ملاحظات في الهندسة اللاإقليدية. يعرف لامبرت بإثباته أن π هو عدد لا كسري وذلك في عام 1768م.
والعديد من إسقاط الخرائط في عام 1772 مثل إسقاط لامبرت الأسطواني متساوي المساحات.

استنبط لامبرت أيضًا نظرية تتعلق بالقطع المخروطي التي تسهل حساب مدارات المذنبات. كما اخترع أول مقياس للرطوبة، ومقياس ضوئي. ونشر في عام 1760 كتابًا باللاتينية عن انعكاس الضوء، حيث وردت فيه لأول مرة كلمة (albedo) وهو قسم من الضوء أو الإشعاع الساقط والذي ينعكس على سطح ما. وفي عام 1761 افترض بأن النجوم القريبة من الشمس كانت جزءًا من مجموعة تسافر مع بعضها خلال درب التبانة، كما كان يوجد عدة مجموعات شمسية في المجرة. وقد تم تأكيد ما سبق من قبل سير ويليام هيرشل. كتب لامبرت أعمال تقليدية عن المناظير وأعمال تتعلق بالبصريات الهندسية.

وفي كتابه New Organon، درس لامبرت قواعد تمييز المظهر الذاتي عن المظهر الموضوعي. وهذا أدخله في علم البصريات. ويصف قانون بير لامبرت الطريقة التي يمتص بها الضوء. وفي كتابه: رسالة علم الكون في ترتيب الكون  وضع مصطلحًا جديدًا وهو علم الظواهر . ويهتم بدارسة كيف تظهر الأشياء في عقل البشر.

انظر أيضًا

 قانون بير-لامبرت
 رباعي أضلاع لامبرت
 ط (رياضيات)

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص من ميلوز
أعضاء الأكاديمية البروسية للعلوم
الشعب الألزاسي الألماني
باي
رياضياتيو القرن 18
رياضياتيون ألمان في القرن 18
رياضياتيون سويسريون
رياضياتيون سويسريون في القرن 18
علماء سويسريون في القرن 18
فلاسفة ألمان
فلاسفة ألمان في القرن 18
فلاسفة سويسريون
فلاسفة سويسريون في القرن 18
فلكيون ألمان
فلكيون ألمان في القرن 18
فلكيون ألمان في القرن 19
فلكيون سويسريون
فلكيون سويسريون في القرن 18
كتاب ألمان
كتاب سويسريون
كتاب سويسريون في القرن 18
كتاب غير روائيين ذكور
كتاب غير روائيين سويسريون
كيميائيون ألمان
مواليد 1728
مواليد في ميلوز
وفيات 1777
وفيات في برلين

يوهان هاينغيش لامبرت


Kılıçlı, Adana ilinin Sarıçam ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Adana iline 14 km, Sarıçam ilçesine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Sarıçam'ın mahalleleri

Kılıçlı, Sarıçam


عبد الله بن محمد بن عبد الرحمن المطلق من فخذ الغياثات من قبيلة الدواسر هو أستاذ الفقه المقارن بالمعهد العالي للقضاء في جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية في مدينة الرياض. وهو عالم سعودي وعضو هيئة كبار العلماء وعضو اللجنة الدائمة للإفتاء في المملكة العربية السعودية . من مواليد الخرفة بمحافظة الأفلاج في تاريخ 1374 هـ.

تعليمه ومناصبه
تخرج من كلية الشريعة بالرياض حصل على الدكتوراة عام 1404 هـ من قسم الفقه المقارن بالمعهد العالي للقضاء بجامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية. عمل باحثاً بوزارة العدل ثم محاضراً في المعهد العالي للدعوة  الإسلامية بالرياض ثم وكيلاً للمعهد العالي للقضاء ثم رئيساً لقسم الدعوة  والاحتساب بكلية الدعوة  والإعلام ثم رئيساً للفقه المقارن بالمعهد العالي للقضاء ثم عضوا في اللجنة الدائمة للإفتاء وعضوا بهيئة كبار العلماء ومستشاراً في الديوان الملكي ورئيس مركز الملك عبد العزيز للحوار الوطني سابقاً .

دروسه
له سلسلة من الدروس في الفقه سبق أن أذيعت في إذاعة القرآن الكريم مثل الفقه الميسر والذي استمر ل 200 حلقة وأيضا فقه الأسرة. وله أيضا درس أسبوعي يذاع في إذاعة القرآن الكريم وهو شرح مختصر صحيح الإمام مسلم للمنذري. للشيخ محاضرات كثيرة في جميع مناطق المملكة. وله بعض البرامج في التلفزيون السعودي وبعض القنوات الفضائية مثل اقرأ وغيرها.

مؤلفاته
التحقيق في جرائم الأعراض
شهادة المرأة في القضاء
بيع المزاد
عقد التوريد
حسن الخاتمة
فقه السنة الميسر
المنح الشافيات في مفردات الإمام أحمد
زاد المريض
الصكوك
لقد شارك في تأليف كتاب الفقه الميسر
تحقيق كتاب الترجل

طالع أيضا
 عبد العزيز بن باز
 صالح الفوزان
 محمد الأمين الشنقيطي
 علي الجمعة
 سلمان العودة
 عبد الرحمن السديس

مراجع

وصلات خارجية
 صفحته على موقع طريق الإسلام.

أزديون
أشخاص على قيد الحياة
أعضاء هيئة كبار العلماء في السعودية
حنابلة
دعاة سعوديون
مواليد 1373 هـ
مواليد 1374 هـ

عبد الله المطلق


Kral Arthur'un kız kardeşi ve Avalon'un leydilerindendir. Morgaine olarak da bilinir. Hakkında yazılmış ve söylenmiş birçok rivayetler bulunmaktadır ve bunların en başında cadı olduğu ileri sürülmektedir. Bütün bunların temelinde, Büyük Britanya'da yaşadığı dönemde Hristiyanlığın çok hızlı benimsenmesi, yaygınlaşması sırasında paganlığı savunması ve önde gelen temsilcisi olması yatmaktadır. Bazı eski hikâyelerde savaşçı olarak da anılır. Antik kraliçe Boadicea gibi. Eski savaş tanrıçası Morrigan'la da ilişkisi olduğu söylenir. Bir efsaneye göre Morgause'la da bağı vardır, bu yüzden cadı olduğu kanısı yaygındır. Bazı efsaneler doğrudan Morgause ile aynı kişi olduğunu söyler. Genel kabule göre, Kral Arthur'un üvey kız kardeşidir. Igrane'in ve eski kocası Dük Tintagil Gorlois'in kızıdır. Teyzesi Vivien tarafından küçük yaşta Avalon'a götürülür, orada rahibelik eğitimi alır. Vivien'den sonra gölün leydisidir. Güçlü bir druiddir, kendisinden oldukça korkulur. Lancelot'a âşık olduğu, bu yüzden Guinevere'den hiç hazzetmediği de rivayet edilir. Bazı versiyonlarda kardeşi krala da düşmandır, tüm şövalyelerini tuzağa düşürmek için elinden geleni yapar. Ayrıca Mordred'ın annesidir.
Güzel bir kadın olarak betimlenir. Fakat yine bazı uç hikâyelerde yüzünün yarısı yanmış, topal ve yüzünü gizlemek için altın maskeyle dolaşan biri olarak anlatılır.

Konuyla ilgili yayınlar
 Marion Zimmer Bradley, Avalon'un Sisleri.

Kral Arthur efsanesi
Mitolojik kraliçeler
Kurgusal büyücüler
Kral Arthur efsanesi karakterleri
Kurgusal Keltler
Kurgusal Galliler
Kurgusal İngilizler
Kurgusal Britanyalılar
Kurgusal Britanyalı askerler
Kurgusal şamanlar
Edebiyat karakterleri
Kurgusal kraliçeler
Kadın film karakterleri
Antik Keltler
Kelt asıllı kişiler
Masal karakterleri

Morgan le Fay


සෙන් බුදු දහම හා සෙන් දහම වශයෙන් හදුන්වන්නේ ඒකදේශයක්ම පමණි. "සෙන්" යනු ජපන් වචනයකි. "චං" යන චීන වදනට අනුව මෙය නිර්මාණය වී තිබේ. චීනයේ "චං" පදය නිර්මාණය වන්නේ සංස්කෘත "ධ්‍යාන" යන වචනාර්ථය ආශ්‍රයෙනි. ථෙ‍රවාදයේ ධ්‍යන වශයෙන් හදුන්වන්නේ "ගැඹුරු මානසික අවස්තාවකට තාවකාලිකව පත්වීමයි". මේ ක්‍රියාවලිය භාවනාව ආශ්‍රිත වුවකි. භාවනාව තුළ අංශ දෙකකි. සමථ හා විපස්සනා වශයෙන් එය හදුන්වයි. ගැඹුරු මානසික අවස්ථාවකට තාවකාලිකව පත්වී‍මේ ක්‍රියාවලිය "සමථ" භාවනාව වශයෙන් හදුන්වයි. "ධ්‍යන" යනු එයයි. සමථ යනු සිත තැන්පත් කිරීමයි. සංවර කිරීමයි. මෙය තාවකාලික වශයෙන් සිදුකිරීම මෙහි ඇති විශේෂ ලක්‍ෂණයයි. ඒ අනුව ධ්‍යාන මගින් පරමාර්ථ සත්‍ය අවබෝධ කිරීම දුෂ්කර වේ.

බුදු දහම ඉන්දියාවේ සිට චීනයට ව්‍යාප්ත වු පසු ධ්‍යන යන වචනයට පුළුල් අර්ථයක් ගැබු වී තිබේ. භාවනාවේ ඒකදේශයක් වශයෙන් ධ්‍යන ඉන්දියාවේ ව්‍යවහාර කළත් චීනයේ දී සමස්ථ භාවනාවම ධ්‍යන විෂයෙහි අන්තර්ගත විය. චීනයට ගෙනගිය බුදු දහමේ ප්‍රධානම අංගය වශයෙන් හදුන්වන්නේ භාවනාවයි. චං ආගමේ මුලිකාංගයයි. චං ආගමික ඉගැන්වීම් ජපානයට ගිය විට එය "සෙන්" බවට පත් විය.

සෙන් බුදු දහමේ මුලික ලක්‍ෂණයකි ධර්ම ග්‍රන්ථ භාවිතා නොකිරීම. චීනයේ ධර්ම ග්‍රන්ථ සම්පුර්ණයෙන් ඉවත් කළ අතර ජපානයෙදී සෙන් ආගම අංශ දෙකක් මේ සම්බන්ධයෙන් නිර්මාණය කර ගනී. ඒ "රින්සයි සෙන් හා ඩෝගන් සෙන්" වශයෙනි. කො‍ටසක් ධර්ම ග්‍රන්ථ භාවිතා කළ අතර අනෙක් කෙටස ධර්ම ග්‍රන්ථ ආශ්‍රයෙන් සම්පුර්ණයෙන් ඉවත්  විය.

බුදු දහම චීනයට ගෙන ගිය විට බුදු දහමේ දාර්ශනික හා තාර්කික අංශයට දැඩි රුචිකත්වයක් දැක්වු අතර ආධ්‍යාත්මික අංශයට එතරම් නැඹුරු නොවීය. ලෞකික ජීවිතය‍ට නැඹුරැ වී ඇත. මේ නිසා චීනයේ භික්‍ෂු සමාජය මුලික භික්‍ෂු සමාජයේ ස්වරැ‍පයෙන් වෙන් වී තබේ. චීන භික්‍ෂුව සාමාජීය ක්‍රියාවන් හි නිරත වු අතර ධර්මය වෙත කෙටි කාලීන නැඹුරුවක් දැක්වීය. සෙන් බුදු දහමේ දක්නට ලැබෙන විශේෂ ලක්‍ෂණයකි අල්ප වචන භාවිතය. භික්‍ෂුන් වචනය අවම වශයෙන් භාවිතා කළ අතර ධර්ම දේශනා ඉතා කෙටි විය. සෙන් බුදු දහම වචනවලට විරුද්ධ නොවේ. ඔවුන් විරැද්ධ වන්නේ වචන භවිතා කිරීම නිසා ඇතිවන සංකල්ප නිර්මාණයටයි. සෙන් දහමේ ලක්‍ෂණය නම් වචන ආශ්‍රයෙන් සංකල්ප තනා ගැනීමෙන් වැලකී සිටීමයි. කල්පනා ලෝකය නිර්මාණය කිරීමෙන් දුරැ‍වී සිටීමයි.

සෙන් යනු පරමාර්ථ සත්‍ය අව‍බෝධ කිරීමයි. පරමාර්ථ යනු නිර්වාණය අවබෝධ කිරීම වේ. ථෙරවාද හා මහායාන දෙකෙහිම අරමුණ නිවන් දැකීමයි. එය මේ ආත්මයේ හෝ අනාගත ආත්ම භවයකදී හෝ සිදුවිය යුත්තක් සේ බෞද්ධයෝ කල්පනා කරති. එහෙත් සෙන් ආගමිකයින්ගේ මුලික අරමුණ වන්නේ මේ ආත්මයේදීම ඒ තත්වයට පත්වීමයි.

සෙන් බුදු දහම ඉතා කෙටි සංවාද වලින් පිරි කතාපුවත් රැසකින් අන්තර්ගතයි. සාමාන්‍යයෙන් එදිනෙදා ජිවිතය ආශ්‍ර‍යෙන් දාර්ශනික අවබෝධය ලබාගැනීමට උත්සාහ දරයි. එදිනෙදා සාමාන්‍ය ජිවිතය යන්නට පර්යාය වදනකි "සෙන්". මිනිසාගේ ආධ්‍යත්මික අංශය මෙන්ම සංස්කෘතික අංශය වෙතටද යොමු වු අවධානයක් ඇති ඉගැන්වීමකි, සෙන් බුදු දහම.

සෙන් බුදු දහම


An Greigia landbeckii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Wilibald Lechler ngan Rodolfo Amando Philippi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Federico Philippi. An Greigia landbeckii in nahilalakip ha genus nga Greigia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Greigia

Greigia landbeckii


Hermann Otto Prinz zu Solms-Hohensolms-Lich, fra 1975 kendt som Dr. Hermann Otto Solms (født 24. november 1940 i Lich) er en tysk politiker fra FDP.

Fra 1991 til 1998 var han formand for FDPs gruppe i Forbundsdagen, og i 1998–2013 var han næstformand for forbundsdagen.

Medlem af FDP
Hermann Otto Solms meldte sig ind FDP i 1971. Han var formand for partiet i Landkreis Gießen i 1976–1989.

Han er blevet valgt til hovedkasserer (Bundesschatzmeister) for partiet i tre omgange – først for 1987–1999, derefter for 2004–2011 og senest fra december 2013.

Medlem af  Forbundsdagen
Fra 1980 til 2013 var Hermann Otto Solms medlem af Forbundsdagen. Han var næstformand for FDPs gruppe i  Forbundsdagen i 1985–1991, og han var gruppens formand fra 1991 til 1998. Hermann Otto Solms var næstformand for Forbundsdagen i 1998–2013.

Den 8. december 2012 tabte Hermann Otto Solms en kampafstemning om førstepladsen på FDPs kandidatliste for Hessen. Solms besluttede herefter, at han ikke ville stille op til forbundsdagsvalget i 2013.

Ved valget den 18. september 2013 fik FDP kun 4,8 procent af stemmerne, og for første gang nogensinde mistede partiet alle sine pladser i Forbundsdagen.

Forældre
Hermann Otto Solms er søn af baronesse Gertrud af Werthern-Beichlingen (1913–1987) og arveprins Hermann Otto Wilhelm Ludwig Erbprinz zu Solms-Hohensolms-Lich (1902–1940).

Arveprins Hermann var reserveofficer i Luftwaffe. Han faldt under 2. verdenskrig.

Efter arveprins Hermanns død giftede baronesse Gertrud sig med forfatteren Hans Joachim Sell (1920–2007), der således blev stedfar til Hermann Otto Solms.

Hermann Otto Solms er sønnesøn af grevinde Marka Klara Rosa af Solms-Sonnenwalde (1879–1965) og titulær fyrste Reinhard Ludwig zu Solms-Hohensolms-Lich (1867–1971).

Søskende
Hermann Otto Solms havde fire ældre søskende: Philipp Reinhard zu Solms-Hohensolms-Lich (1934 – 2015), overhoved for fyrsteslægten Solms-Hohensolms-Lich, journalist Dorothea, grevinde Razumovsky (1935 – 2014), germanist Wilhelm Solms (født 1937), og Eleonore von der Burg (født 1938).

Familie
Hermann Otto Solms har været gift to gange. Hans første ægteskab var med Margit Mayer (født 1944). I 1989 indgik Hermann Otto Solms sit andet ægteskab. Det var med Christiane Meyer zu Eissen (født 1955).

I sit andet ægteskab er han far til tre døtre:
 Sophie (født 1989)
 Marie Christine (født 1991)
 Lilly (født 1993)

Eksterne links
 Hermann Otto Solms

Hermann Otto
Politikere fra FDP
Medlemmer af Forbundsdagen

Hermann Otto Solms


Krilo za istraživanje i analizu (hin.: रिसर्च एंड एनालिसिस विंग, Anusaṃdhān Aur Viśleṣaṇ Viṃg. eng.: Research and Analysis Wing, R&AW ili RAW) je obavještajna služba Indije.

Povijest

Ciljevi

Ciljevi Krila za istraživanje i analizu su:

 Praćenje političkih, vojnih, gospodarskih i znanstvenih dostignuća u zemljama koje izravno utječu na nacionalnu sigurnost Indije i na formuliranje njezine vanjske politike.
 Formiranje međunarodnog javnog mnijenja i utjecaj na strane vlade uz pomoć jake i živahne indijske dijaspore.
 Tajne operacije kako bi se zaštitili nacionalni interesi Indije.
 Operacije protiv terorizma i neutraliziranje terorističkih elemenata koji predstavljaju prijetnju Indiji.

U prošlosti, nakon Kinesko-indijskog rata 1962. i zbog nestabilnih odnosa Indije s Pakistanom, ciljevi RAW-a sastojali su se i od sljedećeg:

 Promatrati razvoj međunarodnog komunizma i raskol između dvije velike komunistička sile, Sovjetskog Saveza i Kine. Kao i druge zemlje, obje su sile imale izravan pristup komunističkim strankama u Indiji.
 Kontrolirati i ograničiti opskrbu vojne opreme Pakistanu, uglavnom iz europskih zemalja, Amerike i još važnije iz Kine.

Ustroj

RAW je organiziran po uzoru na CIA-e.

Ravnatelj RAW-a je imenovani državni tajnik kao državni službenik u indijskoj vladi. Većina ravnatelja su stručnjaci za Pakistan ili Kinu. Mnogi časnici RAW-a prolaze obuku u SAD-u ili Velikoj Britaniji, a u novije vrijeme i u Izraelu. Državni tajnik je pod izravnom nadležnošću premijera, a po upravnoj osnovi izvješćuje ministra u vladi, koji izvješćuje premijera. Državni tajnik svakodnevno izvješćuje savjetnika za nacionalnu sigurnost. Ispod Državnog tajnika je:

Zamjenik državnog tajnika zadužen za Ured za posebne operacije i obavještajne podatke prikupljen iz različitih zemalja obrađen od strane velikog broja pomoćnika državnog tajnika, koji su funkcionalni voditelji raznih ureda s različitim regionalnim odjeljenjima / područjima / zemljama:

 Područje jedan - Pakistan
 Područje dva - Kina i jugoistočna Azija
 Područje tri - Bliski Istok i Afrika
 Područje četiri - druge zemlje

Dva posebna pomoćnika državnog tajnika, koja izvještavaju zamjenika državnog tajnika su voditelj odjela za elektroniku i voditelj odjela za tehniku.

Opća uprava za sigurnost ima dva važna odjela - na čelu Centra za istraživanje zrakoplovstva je jedan posebni tajnik, a na čelu Ureda za posebnu službu su dva posebna tajnika.

Ravnatelji

Poveznice

 ISI, pakistanska obavještajna služba
 CIA, američka obavještajna služba
 BND, njemačka obavještajna služba
 DGSE, francuska obavještajna služba
 MI6, britanska obavještajna služba
 SVR, ruska obavještajna služba
 Mossad, izraelska obavještajna služba
 SOA, hrvatska sigurnosno-obavještajna služba

Izvori

Vanjske poveznice

Sigurnosno-obavještajne službe
Indija

Krilo za istraživanje i analizu


Ljubičić je hrvatsko prezime,
Boris Ljubičić (u. 1945.), hrvatski dizajner, višestruko nagrađivan, poznat po upornom zalaganju za promicanje hrvatskog identiteta
Filip Ljubičić (1964. – 2017.), hrvatski šahist i međunarodni majstor
Ivan Ljubičić (u. 1979.), hrvatski tenisač
Krsto Ljubičić (1915. – 1937.), hrvatski antifašist
Leonardo Ljubičić (26. prosinca 1966.), hrvatski šahovski velemajstor
Marin Ljubičić (nogometaš, rođen 1988.) (1988.), hrvatski je nogometaš
Neven Ljubičić (u. 1963.), liječnik, profesor, hrvatski političar
Niko Ljubičić (1894. - ?), hrvatski odvjetnik i političar
Nikola Ljubičić (1916. – 2005.), general Jugoslavenske narodne armije
Robert Ljubičić (u. 1999.), austrijsko-hrvatski nogometaš

Izvori

Hrvatska prezimena

Ljubičić


Charles Theophilus Metcalfe, 1st Baron Metcalfe,  (30 January 1785 – 5 September 1846), known as Sir Charles Metcalfe, Bt between 1822 and 1845, was a British colonial administrator. He held appointments including acting Governor-General of India, Governor of Jamaica and Governor General of the Province of Canada.

Early life and background
Metcalfe was born on 30 January 1785 in Lecture House, Calcutta then part of the Bengal Presidency.

He was the second son of Thomas Metcalfe and Susannah Selina Sophia Debonnaire. His father first went to India in 1767 as a cadet in the British Army, and at the time of Metcalfe's birth was serving as a major in the Bengal Army. He later became a Member of Parliament, director of the British East India Company and was created a baronet on 21 December 1802. Thomas Metcalfe married Susannah in Calcutta in 1782. She was the daughter of merchant John Debonnaire, a trader at Fort St. George, Madras, who subsequently settled at the Cape of Good Hope. It was her second marriage, her first being with Major John Smith in Madras from 1776 until his death. His parents returned to England shortly after the birth of their son.

Metcalfe's elder sister was Emily Theophila, later becoming the Viscountess Ashbrook. A younger brother, Thomas, also went on to achieve distinction as a civil servant with the East India Company.

Education
Metcalfe spent four years at Eton College in Berkshire, before arriving in Bengal on 1 January 1801, a month before his sixteenth birthday. He then studied Oriental languages as the first student at Lord Wellesley's Fort William College.

India

Early career

At the age of nineteen, Metcalfe was appointed political assistant to General Lake, who was then conducting the final campaign of the Second Anglo-Maratha War against Yashwantrao Holkar.

In 1808 he was selected by Lord Minto for the responsible post of envoy to the court of Ranjit Singh at Lahore; here, on 25 April 1809, he concluded the important Treaty of Amritsar securing the independence of the Sikh states between the Sutlej and the Jumna.

His first tenure as Resident at Delhi began on 25 February 1811 for the East India Company (from 1813 for the British Government), and in 1819 he received from Lord Hastings the appointment of secretary in the secret and political department. From 1820 to 1825 Sir Charles (who succeeded his brother in the baronetcy in 1822) was resident at the court of the Nizam, and afterwards was summoned in an emergency to his former post at Delhi.

Agra

On 14 November 1834 Metcalfe was posted as Governor of the Presidency of Agra where he served for over four months till 20 March 1835.

Acting Governor-General
In 1827 he obtained a seat in the supreme council, and in March 1835, after he had acted as the first governor of the proposed new presidency of Agra, he provisionally succeeded Lord William Bentinck as the Governor-General of Bengal (1835–36). During his brief tenure of office (it lasted for only one year) he carried out several important measures, including that for the liberation of the press, which, while almost universally popular, complicated his relations with the directors at home to such an extent that he resigned the service of the Company in 1838. In 1835 he was also appointed a Knight Grand Cross of the Order of the Bath (GCB).

North-Western Provinces
Metcalfe was Lieutenant-Governor of the North-Western Provinces from 1 June 1836 to 1 June 1838.
In 1838 he retired from service with the East India Company and settled in England.

Jamaica

In 1839, Metcalfe accepted an appointment by the Second Melbourne ministry to the governorship of Jamaica, where labour difficulties created by the recent passing of the Slavery Abolition Act called for a high degree of tact and ability. Metcalfe's administration was successful in addressing the complaints of both labourers and their employers and bringing a greater sense of unity amongst the different factions. Ill health hastened his resignation and on 24 May 1842 he left Jamaica for England.

Canada
Six months afterwards he was appointed by the Peel ministry to the post of Governor General of the Province of Canada with instructions to resist further development of responsible government. A clash soon emerged between Metcalfe and the leaders of the legislative assembly, Robert Baldwin and Louis-Hippolyte Lafontaine. Despite suffering from worsening cancer, he fought to preserve the prerogatives of the Crown and the governor's control over the administration and patronage. He nonetheless had to make some concessions to win support, and the most notable of these was persuading the Colonial Office to grant amnesty to the rebels of 1837-38, and to abandon forced anglicization of the French-speaking population.

Final years
Metcalfe's success in Canada carrying out the policy of the home government was rewarded with a peerage shortly after his return to England, with the title Baron Metcalfe, of Fern Hill in the County of Berkshire in 1845. But his success did not endure and responsible government would be conceded by his successor James Bruce, 8th Earl of Elgin. Metcalfe died of skin cancer at Malshanger in Oakley, near Basingstoke, on 5 September 1846. His residence was however at Fernhill Park in Winkfield, near Windsor and it was in the parish church there that he was buried.

Personal life
When in Lahore, Metcalfe began a relationship with a Punjabi Sikh woman who bore him three sons. Metcalfe was open about this relationship, and sent all three sons to England to be educated. One of his sons, James Metcalfe, became a Lieutenant-Colonel in the Bengal Army.

Honorific eponyms
  Ontario: Metcalfe
  Victoria: Metcalfe

References

Further reading
 Genealogy of Metcalfes
J. W. Kaye, Life and Correspondence of Charles Lord Metcalfe (London, 1854)
 E. Thompson, The life of Charles, Lord Metcalfe (London, 1937).

External links

Biography at the Dictionary of Canadian Biography Online

1785 births
1846 deaths
Governors-General of the Province of Canada
Governors-General of India
Governors of Agra
Lieutenant-Governors of the North-Western Provinces
Governors of Jamaica
Knights Grand Cross of the Order of the Bath
People from Winkfield
British people in colonial India
British East India Company people
Barons in the Peerage of the United Kingdom
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Peers of the United Kingdom created by Queen Victoria

Charles Metcalfe, 1st Baron Metcalfe


ObjecTime Developer (oder ObjecTime, auch OTD) ist ein CASE-Tool um Echtzeit-Software zu entwickeln.

Das Werkzeug wurde von ObjecTime Limited aus Kanata, Ontario entwickelt und basiert auf Real-Time Object-Oriented Modeling (ROOM). ObjecTime Developer generiert C- oder C++-Code auf Basis der erstellten Modelle. Eine weitere Umsetzung von ROOM gibt es im Open Source Project Eclipse eTrice.

Nachdem die Firma ObjecTime über Rational später in den Besitz von IBM übergegangen ist, wurden die Konzepte im Produkt Rational Rose RealTime weitergeführt, was auf ObjecTime Developer und Rational Rose basiert.

Literatur
 Bran Selic, Garth Gullekson, Paul T. Ward: Real-Time Object-Oriented Modeling. John Wiley & Sons Inc, New York 1994, ISBN 978-0-471-59917-3; revidierte Auflage: MBSE4U, 2023, ISBN 978-3-982-22354-4.

Weblinks
 Press release on the Rational-ObjecTime merger

IBM stellt nach wie vor noch Dokumentation zu den Produkten zur Verfügung. Hier die Referenzen zu den englischsprachigen Seiten:
 ObjecTime — legacy documentation
 Rational Rose — current and legacy documentation
 Rational Rose RealTime — current and legacy documentation

Programmierwerkzeug
IBM-Software

ObjecTime Developer


හැදින්වීම

ඵලදායීතාවය(Effectivness) යන්න  නිෂ්පාදන අංශ ඇතුළු බොහෝ ක්‍ෂෙත්‍ර ස‍ඳහා දශක කිහිපයක් තිස්සේ බෙහෙවින් භාවිත වන සංකල්පයකි.එහෙත් පසුගිය දශක දෙක තුළ බෙහෝ රටවල අධ්‍යාපනය සඳහා ඵලදායීතාව යන සංකල්පය භාවිත වීමට හේතු වූවේ අධ්‍යාපනයට වැය කරන ප්‍රතිපාදනවලට සරිලන ලෙස අධ්‍යාපන‍යෙන් බලා‍පොරොත්තු වන අරමුණු ඉටුවේද යන්න පිළිබඳ ගැටලු පැන නැගීමය.

	" බොහෝ විට ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටක පාසලක ඵලදායීතාවය තීරණය කිරීමට සලකා බලනුයේ පාසලට ඇති ඉල්ලුම ,පාසලේ      ජනප්‍රියතාව ,සිසුන්ගේ විභාග ප්‍රතිඵල වැනි මතුපිටින් හදුනා ගැනීමට ඇති තත්ත්වයක් පමණි.මෙවැනි හේතු මත පාසල ඵලදායී හෝ සාර්ථක
එකක් යැයි තර්ක කළ නොහැක.පාසලේ ඵලදායීතාව යන්න ඊට වඩා සකීර්ණ සංකල්පයකි." යනුවෙන් නානායක්කාර දක්වා ඇත.

අනෙකුත් ආයතනවල මෙන්ම අධ්‍යාපන පද්ධතිය ගත් කළ එහි ද කිසියම් නිෂ්පාදන ක්‍රීයාවලියක් ඇත.මෙම නිෂ්පාදන ක්‍රීයාවලියේ අවසන් ප්‍රතිඵලය සමාජයට ප්‍රයෝජනවත් නිමවුමක් විය යුතුය.එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්ම බොහෝ රටවලද පාසල් පද්ධතිය තුළ පවත්නා ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳ සලකා බැලීමේ දී පැහැදිලි වන්නේ යෙදවුම් සඳහා ලැබෙන නිමවුම් සම්බන්ධයෙන් ගැටලු පවතින බවය.මේ නිසාම සෑම පාසලක්ම ඵලදායී පාසලක් කර ගැනීම අධ්‍යාපන ක්‍රියවෙලියේ නිරත සියළුදෙනාගේම යුතුකම හා වගකීම වේ.

ඵලදායී පාසල පිළිබඳ නිර්වචන

ඵලදායී පාසල පිළිබඳ විවිධ රටවල් විවිධාකාර නිර්වචන ඉදිරිපත් කර තිබේ. එවැනි නිර්වචන කිහිපයක් පහත වේ.

	"අධ්‍යාපන පද්ධතියේ ගුණාත්මක වෙනසක් ඇති කිරීමට පාසලේ ඵලදායිතාව හා කාර්යක්‍ෂමතාව වැඩි දියුණු කළ යුතුය.
ඒ සඳහා විවිධ අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට හැකි දරුවන්ගේ බුද්ධිමය හා ශාස්ත්‍රීය වර්ධනයත් ,සාර්ඵක ප්‍රතිඵල ලබා ගැනීමටත් ,සිය
හැදියා හා සම්ප්‍රදායන් දියුණු කර ගැනීමටත් ඇති හැකියාව පාසල් ඵලදායීතාව නම් වේ."
(විදුහප්පති ගුරු අත් පොත)

එනම් අඩු යෙදවුම් ප්‍රමාණයකින් වැඩි නිමවුමක් ලබා ගැනීමට හැකි වීම කාර්යක්‍ෂමතාව නම් වන අතර ඒ සඳහා විවිධ අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට ද පාසලට සිදු වේ.

	"හදුනා ගත් එමෙන්ම පැහැදිලිව ප්‍රකාශිත අරමුණු කරා සාර්ථක ලෙස ළගා වන පාසල් ඵලදායී පාසලක් ලෙස හැදින්විය හැකිය."

(විජේසිරි ගුණසේකර)

ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනය මගින් ප්‍රකාශිත සංවර්ධනය සඳහා අධ්‍යාපන කළමනානරණය නම් සගරාවේ දැක්වෙන පරිදි ඵලදායී පාසලක් යන්න සඳහන් වන්නේ පහත පරිදිය.

	"පාසලේ ඵලදායීතාවය වනු යම් පාසලක් විසින් එම පාසල ඇති පරිසරය තුළ හිඟ සම්පත් උපරිම වශයෙන් ලබා ගැනීමත්,ඒ සඳහා
යොදා ගන්නා ශක්තියත් වේ."
(අධ්‍යාපන කළමනාකරණය,ජා.අ.ආ.)

ඉහත සඳහන් කරන ලද්දේ ඵලදායී පාසල පිළීබඳ ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනඥයින්  විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිර්වචන වේ.ඊට අමතරව විදේශිය අධ්‍යාපනඥයින්   ද ඵළදායී පාසල පිළිබඳ විවිධ නිර්වචන ඉදිරිපත් කර ඇත.

	"ඵලදායීතාව නැමැති සංකල්පය පාසල් කළමනාකරණය හා පාසල් පද්ධතිය සම්බන්ධයෙන් ගත් කළ ඉතාම වැදගත් වුවද ඵලදායී
පාසල යනු කුමක්දැයි නිශ්චිතව හදුනා ගැනීමට නොහැකි වීම අඩුපාඩුවකි.මන්ද මෙම ප්‍රස්තුතය පිළිබඳ විවිධ පර්යේෂකයින් ,විවිධ අර්ථකතන
ඉදිරිපත් කර ඇති බැවිනි."
(Champan,1991)

         "ඵලදායි පාසල යනු නිර්වචනය කර හදුනා ගත් එමෙන්ම පැහැදිලිව ප්‍රකාශිත අරමුණු කරා සාර්ථකව ලගා වන පාසල් ඵලදායී පාසලකි." (Cey & Bowers )

	"පාසලක් ඵලදායි කර ගන්නේ කෙසේද ? යන්න සම්බන්ධයෙන් සෑම පාසලක් විසින්ම අනුගමනය කළ යුතු පිළිගත් වට්ටෝරරුවක් ද නොමැත.එබදු වට්ටෝරු භාවිත කළ නොහැකි තරමට පාසල නැමැති ආයතනය සංකීර්ණය."
(Macgrow)

මේ ආකාරයට විවිධ අධ්‍යාපනඥයින්   "ඵලදායී පාසල " යන්න විවිධාකාරවයන් නිර්වචනය කර ඇත.

ඵලදායී පාසල හදුනා ගත හැකි ආකෘති
දශක දෙකක් පමණ කාලයක් විවිධ පර්යේෂකයින් වු අධ්‍යාපනඥයන්  ආදී අය විසින් නැවත නැවත සංවර්ධනය කරමින් භාවිත කරන ලද සංවර්ධන ආකෘති පහත පරිදි වේ.මේවා සංවර්ධනය කිරීමේ ප්‍රධානියා වූවේ Cheng වේ.

		#අරමුණු ආකෘතිය
		#පද්ධති සම්පත් ආකෘතිය
		#අභ්‍යන්තර ක්‍රියාවලියේ ආකෘතිය
	        #උපාය මාර්ග බලවත් කණ්ඩායම් ආකෘතිය
		#සාධාරණීයකරණ ආකෘතිය
		#තරඟකාරී අගයන් සහිත ආකෘතිය
		#ඵලදායී නොවන ආකෘතිය

අරමුණු ආකෘතිය

සපයන ලද යෙදවුම්වලින් ආරම්භයේ පැහැදිලිව පිහිටුවා ගත් අරමුණු කරා ලගා වීමට හැකි වූවා ද යන්න ඇගයීම මඟින් පාසල් ඵලදායීතාව තීරණය කිරීමට මෙම ආකෘතිය ප්‍රයෝජනවත් වේ.අරමුණුවල පැහැදිලිතාව මත අරමුණු කරා ළගා වූවා ද යන්න රඳා පැවතීම හා සමහර අරමුණු ඇගයීම කළ නොහැකි බව,කාලය සීමා වීම,සෑම අරමුණක් කරාම ළගා වීමට අපහසු වීම මෙම ආකෘතියේ සීමා ලෙස දැක්විය හැකිය.

පද්ධති සම්පත් ආකෘතිය
පාසල් ඵලදායීතාවය සඳහා පාසලකට සීමිත හා වටිනා සම්පත් යෙදවුම් අවශ්‍ය බව පද්ධති සම්පත් ආකෘතිය උපකල්පනය කරයි. ඒ නිසා පාසල ඵලදායී වීමට නම් අවශ්‍ය සම්පත් පාසල විසින්ම සපයා ගත යුතුය.පාසලේ ළමුන්ගේ ගුණාත්මකභාවය සඳහා ලබා දී ඇති පහසුකම් ,සම්පත්,මධ්‍යම අධ්‍යාපන අධිකාරිය විසින් සපයන ලද මූල්‍ය පහසුනම් ,ආදි ශිෂ්‍ය හා දෙමාපියන් ආදී පාසලට උදව් කරන වෙනත් ප්‍රජාව හා සංවිධාන ඵලදායීතාවයේ නිර්ණායක ලෙස හැදින්විය හැකිය.යෙදවුම් පිළිබඳ ඕනෑවට වඩා අවධාරණය කිරීම නිසා අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියේ නිමවුමට පාසලට කළ හැකි බලපෑම අවධාරණය කිරීම අඩුවීම මෙහි දුර්වලතාවයකි.(Cheng,1995)

අභ්‍යන්තර ක්‍රියාවලියේ ආකෘතිය
පාසලක් ඵලදායී වීමට නම් එහි අභ්‍යන්තර ක්‍රියාවලිය මෘදු හා සෞඛ්‍ය සම්පන්න විය යුතු බව මෙම ආකෘතිය පකල්පනය කරයි. පාසලේ අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරකම් , පුහුණුවීම් ,සංනිවේදනය,සහභාගිත්වය,සම්බන්ධීකරණය,සැලසුම් කිරීම,තීරණ ගැනීම,සමාජ අන්තර් සම්බන්ධතා,පාසලේ දේශගුණය හා ඊට අනුව හැඩ ගැහීම, ඉගැන්වීමේ ක්‍රම,පන්ති කාමර කළමනාකරණ ක්‍රම ආදිය ඵලදායීතාව මැනීමේ නිර්ණායක ලෙස භාවිත කෙර්. අදාළ තොරතුරු රැස් කිරීම හා වාර්තා කිරීමේ අසීරුතාවය මෙහි ඇති සීමාවන් වේ.

උපායමාර්ග බලවත් කණ්ඩායම්  ආකෘතිය
පාසලක් ඵලදායී වීමට නම් පාසලට බලපෑම් කරන විවිධ කණ්ඩායම් අඩුම වශයෙන් අවම මට්ටමේදීවත් තෘප්තියට පත්වන බව මෙම ආකෘතිය උපකල්පනය කරයි.පාසලේ ක්‍රියාකාරිත්වය සහ පවත්වා ගෙන යාම පාසලට බලපෑම් කරන කණ්ඩායම් හා ඉල්ලීම් නිසා සිදුවන බව මෙම ආකෘතිය මඟින් පැහැදිලි කෙරේ.

සාධාරණීයකරන ආකෘතිය

මෙම ආකෘතියට අනුව පාසලක ඵලදායීතාව  රැදී පැවැතිය හැක්කේ නීත්‍යාණුකූල,වානිජමය,ප්‍රචාරණ කටයුතුවල ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි.මෙ‍ම ආකෘතියේ ඵලදායිතා නිර්ණායක නිතරම සම්බන්ධ වන්නේ මහජන සම්බන්ධතාවන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් ,ජයග්‍රහණ,පාසලේ දර්ශනය පිළිබඳ ප්‍රජාවේ පිළීගැනීම හා ගරුත්වය ආදිය මතය.

තරඟකාරී අගයන් සහිත ආකෘතිය

පාසලක් පරිසරයේ වෙනස්වීම්වල බලපෑම් හා අභ්‍යන්තර බාධා මත පවත්වාගෙන යා  හැකිනම් එය ඵලදායී වනු ඇත.මෙම ආකෘතිය අභ්‍යන්තර ක්‍රියාවලී ආකෘතියට තරමක් දුරට සමානය.නමුත් මෙම ආකෘතියේ දී ශිෂ්‍ය ඉගෙනුම් චර්යා වඩා වැදගත් කොට සැලකීම විශේෂය.

ඵලදායී නොවන ආකෘතිය

පාසලේ ඵලදායීතාව කෙරෙහි බලපාන ධනාත්මක නිර්ණායක හදුනා ගැනීමට අසීරු වන විට ඵලදායී නොවන ආකෘතිය මඟින් පාසල් ඵලදායීතාවේ  ඍණාත්මක  ලක්‍ෂණ පෙන්නුම් කරයි.එම නිසා මෙම ආකෘතිය ඵලදායීතාවට තුඩු දෙන ලක්‍ෂණ හදුනා ගැනීමට නොහැකි අවස්ථාවක් ලෙස නිර්වචනය කෙරේ .ඵලදායීතා ලක්‍ෂණ පැහැදිලිව දැකිය නොහැකි පාසල් සංවර්ධනය සඳහා උපාය මාර්ග හදුනා ගැනීමට මෙම ආකෘතිය ඉතා වැදගත් වේ.

ඉහත සඳහන් කළ සෑම ආකෘතියකම ඊට ආවේණික වූ ශක්තීන් හා සීමා ද පවතී.එම නිසා ඒ ඒ රටවල අවස්ථානුකූලව විවිධ කාලවල දී ඒ ඒ පාසලේ විවිධත්වයන්ට අනුව පාසලේ ඵලදායීතාව මැනීමට මෙම ආකෘතීන් ප්‍රයෝජනවත් වේ.

ඵලදායී පාසලක් මැනිය හැකි සාධක
ඵලදායි පාසලක් මැනිය හැකි සාධක විවිධ පර්යේෂකයින් විසින් ඉදිරිපත් කර තිබේ.ඒ අතරින් එංගලක්තයේ Hardford shire
නම් වු අධ්‍යාපන ආයතනය මගින් ඵලදායී පාසලක් මැනිය හැකි සාධක 05 ක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.(1995)

එංගලන්තයේ මෙල්බන්වල ද්වීතීක පාසල් 09ක් අධ්‍යයනය කිරීමෙන් පසු ඵලදායී පාසලක් මැනීමේ සාධක කිහිපයක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.

වික්ටෝරියා බේකර් විසින් ඵලදායී පාසලක් මැනිය හැකි සාධක ඉදිරිපත් කර ති‍බේ.එය The Blackboard of the jungal නම් කෘතිය මගින් ඉදිරිපත් කර ති‍බේ.

ඒ අනුව ඵලදායී පාසලක් ගොඩ නැගීමේ දී ගුරුවරයා සතු කාර්ය භාර්ය විශාලය.ඒ අනුව ඵලදායි ගුරුවරයෙකු වීමට පහත දෑ අනුගමනය කළ හැක.

මූලාශ්‍ර
හෙට්ටිගේ,අනුලා.අධ්‍යාපනය 36,ඵලදායී පාසල,2006,අධ්‍යාපන පීඨය,කොළඔ විශ්ව විද්‍යාලය.

තෝරදෙනිය,සේන.ඵලදායිතා සංකල්පය,2001,එස්.ගොඩගේ,කොළඔ.

.............විදුහල්පති ගුරු අත්පොත,1996

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

http://www.ibe.unesco.org/curriculum/Rpack/cap_teaching.htm

ඵලදායී පාසල


Melody puede referirse a:

Personas
 Melody (n. 1990), cantante y compositora española
 Melody (n. 1982), cantante nipoestadounidense
 Kris Melody (n. 1989), cantante estadounidense

Entretenimiento
 Melody (EP) (2003), primer maxisencillo (o EP) de la cantante y compositora española del mismo nombre
 Melody, canción de Megumi Nakajima
 Melody, canción de Clark Owen
 Melody (película de 1971), película de Waris Hussein
 Melody (película de 2023), película de Behrouz Sebt Rasoul

Melody


STS-38 was a Space Shuttle mission by NASA using the Space Shuttle Atlantis. It was the 37th shuttle mission, and carried a classified payload for the U.S. Department of Defense (DoD). It was the seventh flight for Atlantis and the seventh flight dedicated to the Department of Defense. The mission was a 4-day mission that traveled  and completed 79 revolutions. Atlantis landed at Kennedy Space Center's Shuttle Landing Facility's runway 33. The launch was originally scheduled for July 1990, but was rescheduled due to a hydrogen leak found on  during the STS-35 countdown. During a rollback to the Orbiter Processing Facility Atlantis was damaged during a hail storm. The eventual launch date of November 15, 1990, was set due to a payload problem. The launch window was between 18:30 and 22:30 EST. The launch occurred at 18:48:13 EST.

Crew

Crew seating arrangements

Preparations and launch
The launch occurred on November 15, 1990, 18:48:13 EST. It was originally scheduled for July 9, 1990, however, a liquid hydrogen leak found on Columbia during the STS-35 countdown prompted three precautionary tanking tests on Atlantis at the pad on June 29, 1990, on July 13, and on July 25, 1990. Tests confirmed the hydrogen fuel leak on the external tank side of the external tank/orbiter  quick disconnect umbilical. This could not be repaired at the pad and Atlantis was rolled back to the VAB on August 9, 1990, demated, then transferred to the Orbiter Processing Facility (OPF). During rollback, the vehicle remained parked outside the VAB for about a day while the Columbia/STS-35 stack was transferred to the pad for launch. While outside, Atlantis suffered minor hail damage to its tiles during a thunderstorm. After repairs were made in the OPF, Atlantis was transferred to the VAB for mating on October 2, 1990. During hoisting operations, the platform beam that was to have been removed from the orbiter's aft compartment fell and caused minor damage, which was repaired. The vehicle rolled out to Pad A on October 12, 1990. The fourth mini-tanking test was performed on October 24, 1990, with no excessive hydrogen or oxygen leakage detected. During the Flight Readiness Review (FRR), the launch date was set for November 9, 1990. The launch was reset for November 15 due to payload problems. Liftoff occurred during a classified launch window lying within a launch period extending from 18:30 to 22:30 EST on November 15, 1990.

Classified payload
According to Aviation Week, the shuttle initially entered a  x  orbit at an inclination of 28.45° to the equator. It then executed three orbital maneuvering system (OMS) burns, the last on orbit #4. The first of these circularized the orbit at .

The first classified payload was code-named USA-67, which was deployed from Atlantis' cargo bay on the seventh orbit and ignited its rocket motor at the ascending node of the eighth orbit to place it in a geostationary transfer orbit (GTO). Aviation Week reported that USA-67 was a secret ELINT gathering satellite headed for geosynchronous orbit and launched to monitor the events during the first Gulf War in 1990. As a result of there being two upper stages aboard STS-38, USA-67 was originally believed to be a Magnum satellite like those  deployed on STS-51-C and STS-33, which were launched via a two-stage Inertial Upper Stage (IUS). Today it is believed that USA-67 was instead a secret Satellite Data System (SDS-2) military communications satellite, like those deployed on STS-28 and STS-53.

It is also believed that USA-67 was not the only satellite deployed during STS-38. A publicly released image of Atlantis''' vertical stabilizer and upper aft bulkhead, similar to the one released from STS-53, confirms that the ASE (Airborne Support Equipment) for the Inertial Upper Stage (IUS) was absent from this flight. An explanation is that two separate satellites were deployed, using single-stage Payload Assist Module (PAM-D). Rumors that appear to have been substantiated by the identification of an "unknown" geostationary satellite by amateur observers insist that the second payload was a stealth satellite known as Prowler, reportedly intended to covertly inspect other nation's geostationary satellites.

 Landing
The mission was extended by one day due to unacceptable crosswinds at the original planned landing site of Edwards Air Force Base. Continued adverse conditions led to a decision to shift the landing to KSC. Landing occurred on November 20, 1990, 16:42:42 EST, Runway 33, at the Kennedy Space Center. The rollout distance was  and rollout time was 57 seconds. STS-38 marked the first KSC landing for Atlantis, and the first shuttle landing at KSC since April 1985 (the last being STS-51-D). Atlantis'' weighed  at landing.

Gallery

See also

 List of human spaceflights
 List of Space Shuttle missions
 Outline of space science
 Space Shuttle

References

External links
 NASA mission summary
 STS-38 Video Highlights
 Astronatix: STS-38

Space Shuttle missions
Spacecraft launched in 1990
Department of Defense Space Shuttle missions

STS-38


Cut or CUT may refer to:

Common uses
 The act of cutting, the separation of an object into two through acutely directed force
 A type of wound
 Cut (archaeology), a hole dug in the past
 Cut (clothing), the style or shape of a garment
 Cut (earthworks), an excavation to make way for a transport route
 Cut (etiquette), a snub or slight such as failure to greet an acquaintance
 Cut (gems)
 Cut of meat
 Cold cuts
 Cutting agent, a diluent used to dilute illicit drugs

Geography
 Cut, Alba, Romania
 Cut, Texas, an unincorporated community in Houston County, Texas
 Cut, a village in Dumbrava Roșie, Neamț County, Romania
 Cut River (Mackinac County, Michigan)
 Cut River (Roscommon County, Michigan)
 Cutral Có Airport, Argentina (IATA code CUT)
 Cuts, Oise, France

Computing and mathematics
 Cut (logic programming)
 cut (Unix), a command line utility
 Cut, copy, and paste, a set of editing procedures
 Control Unit Terminal, a kind of IBM display terminal for mainframe computers
 Cut (graph theory)
 Branch cut, a concept in complex analysis
 Cut-elimination theorem
 Dedekind cut, a partition of rational numbers

Books
 Cut (manga), a 2008 Japanese manga
 Cut (novel), by Patricia McCormick

Films and television
 Cut (censorship), removal of a scene to meet censors' requirements
 Cut (transition), a transition from one sequence to another
 Cut (2000 film), a horror comedy film
 Cut (2011 film), a Japanese drama film
 Cut (advertisement), a 2009 British advertising campaign on domestic violence
 Cuts (TV series), a 2005 TV series

Games and sport
 Cut (cards), a method of mixing a deck of cards
 Cut (golf), a means of reducing the number of competitors in a golf tournament; also, a type of stroke intended to induce a particular ball flight

Music
 Cut (music), an African-American music technique
 Cut drum
 Cut_, a one-off solo/band effort by Ray Wilson, which released Millionairhead in 2000

Albums
 Cut (C-Tec album), 2000
 Cut (Crack the Sky album), 1998
 Cut (EP), a 2014 EP by Aaron Yan
 Cut (Golden Earring album), 1982
 Cut (Hunters and Collectors album), 1992
 Cut (The Slits album), 1979
 Cut, an album by Flare Acoustic Arts League
Cut, 1982 album by Adrian Snell
 Cuts (album), an album by Merzbow, Balázs Pándi and Mats Gustafsson
 Cuts (EP), a 1992 EP by L.A. Guns

Songs
 "Cut" (Plumb song), 2006
 "Cut", a song by The Cure on the album Wish
 "Cut", a song by iamnot on the album Whoami
 "Cut", a song by No One from No One

Abbreviations
 Carleton Ultimate Team
 Coordinated Universal Time, a time standard; the official abbreviation is "UTC".
 Cryptic unstable transcript, a type of RNA molecule
 Cincinnati Union Terminal
 Cleveland Union Terminal
 Compact Utility Tractor
 Campaign for Unmetered Telecommunications, or CUT, a UK political pressure group
 Church Universal and Triumphant, a religious movement
 Candidatura Unitaria de Trabajadores (Unitarian Candidacy of Workers)
 Chung Uk Tsuen stop, Hong Kong; MTR station code

Schools
 Central University of Technology, South Africa
 Chalmers University of Technology, Sweden
 Chinhoyi University of Technology, Zimbabwe
 Curtin University of Technology, Australia
 Cyprus University of Technology, Cyprus

Trade unions
 Central Única dos Trabalhadores, in Brazil
 Central Unitaria de Traballadores in Galicia, Spain
 Central Unitaria de Trabajadores de Chile (Workers' United Center of Chile)
 Confederación Unitaria de Trabajadores (Costa Rica)
 Confederación Unitaria de Trabajadores del Perú

See also
 Cut and paste (disambiguation)
 Cut-out (disambiguation)
 Cutaway (disambiguation)
 Cutter (disambiguation)
 Cutting (disambiguation)
 Cutoff (disambiguation)
 CUTS (disambiguation)
 The Cut (disambiguation)
 Cold Cuts (disambiguation)

Cut


Hov1 er en svensk hiphop-gruppe som blev etableret i Stockholm i 2015. Medlemmer af gruppen er Noel Flike, Axel Liljefors Jansson, Ludwig Kronstrand og Dante Lindhe.

Diskografi

Album
Hov1 – 2017
Gudarna på Västerbron – 2018
Vindar på Mars – 2019
Montague - 2020
Barn av vår tid – 2021

Singler
Hur kan du säga saker – 2015
Kärleksbrev – 2016
Ska vi? – 2016
Gråzon – 2017
Pari (featuring Jireel) – 2017
Gudarna på Västerbron – 2018
Hon dansar vidare i livet – 2018
Still (Recorded at Spotify Studios Stockholm) – 2018
Auf wiedersehen – 2018
Vindar på Mars – 2019
Dö ung – 2019
Ma chérie – 2019

Eksterne henvisninger

Musikgrupper fra Sverige
Musikgrupper fra 2015

Hov1


Charles-Ernest Romagny né le  à Mello et mort le  à Paris est un peintre français.

Biographie
Charles-Ernest Romagny est le fils de Jean Charles Auguste Romagny, négociant, et Clara Juliette Dubasty. Il naît avec une sœur jumelle, Clémentine Juliette.

Elève de Léon Cogniet aux Beaux-Arts de Paris, il concourt pour le prix de Rome en 1854, en proposant Abraham lavant les pieds de trois anges ; il n'obtient qu'une mention honorable.

Il expose aux Salons de 1848, 1849 et 1857.

Il meurt à son domicile parisien de la rue du Faubourg-Saint-Denis le .

Notes et références

Liens externes

Peintre français du XIXe siècle
Élève de l'École nationale supérieure des beaux-arts au XIXe siècle
Naissance en septembre 1828
Naissance dans l'Oise
Décès en mars 1858
Décès dans l'ancien 3e arrondissement de Paris
Décès à 29 ans

Charles-Ernest Romagny


Adamanasuchus es un género extinto de aetosaurio. Sus fósiles se han hallado en varias localidades del Grupo Chinle en Arizona y datan de la etapa del Carniense del Triásico Superior. La localidad de la que proviene le da su nombre también a la edad faunística de vertebrados del Adamaniano.

Referencias

Aetosauria
Fósiles de América
Fósiles del Triásico

Adamanasuchus


Sayed Mohammad Gulabzoy (; * 1951 in Paktia) ist ein afghanischer Politiker und ehemaliger Militär und Botschafter.

Leben
Sayed Mohammad Gulabzoy kommt aus einer Familie von Zadran-Paschtunen. Er machte eine Ausbildung zum Flugzeugmechaniker bei der afghanischen Luftwaffe und studierte an der Luftwaffenhochschule in Kabul. Als Offizier der Luftwaffe unterstützte er Mohammed Daoud Khan als dieser 1973 die Monarchie in Afghanistan abschaffte und Mohammed Sahir Schah ins Exil nach Rom ging.
1976 studierte er in der Sowjetunion Radar-Technologie. Er wurde Mitglied der Demokratischen Volkspartei Afghanistans, wo er der Amin-nahen Khalq-Fraktion zugerechnet wurde.

Nach der Saurrevolution 27. April 1978 wurde er am 8. Juli 1978 im Staatsrat Minister für Kommunikation. Als sich der Konflikt zwischen Khalq und Partschamis verschärfte, geriet Gulabzoy in Opposition zum Leiter des Nachrichtendienstes, Hafizullah Amin, und verständigte sich mit Mohammad Aslam Watanjar und Asadullah Sarwari, Amin zu stürzen. Als sich das Scheitern dieser Verschwörung abzeichnete, bat er am 14. September 1979 in der sowjetischen Botschaft in Kabul telefonieren zu dürfen. Juli Michailowitsch Woronzow verweigerte aber ein Telefongespräch. Nachdem Gulabzoy auch vergeblich in der tschechoslowakischen Botschaft in Kabul um ein Telefongespräch gebeten hatte, wurde er am 16. September 1979 aus dem Amt des Kommunikationsministers enthoben.

Mit der Operation Regenbogen beteiligte sich der KGB an der Evakuierung von afghanischer Opposition aus Afghanistan. Am 19. September 1979 wurde Sayed Mohammad Gulabzoy über Bulgarien in die Sowjetunion verbracht und diente als Scout bei der Operation Storm-333. Mit der sowjetischen Intervention in Afghanistan wurde ein afghanischer Revolutionsrat als Regierung eingesetzt; hier firmierte er vom 28. Dezember 1979 bis Oktober 1988 als Innenminister und wurde als solcher am 11. Januar 1980 bestätigt. Als Innenminister ließ er eine Spezialpolizei zur Verfolgung der Mudschahedin, die zarandoi rekrutierten. 1983 wurde er zum General befördert und 1987 in das Politbüro der Demokratischen Volkspartei Afghanistans aufgenommen.

Am 25. November 1988 wurde er von Mohammed Nadschibullāh zum Botschafter in Moskau ernannt.
Im März 1990 versuchte Generalleutnant Shahnawaz Tanai Mohammed Nadschibullāh zu stürzen.
Sayed Mohammad Gulabzoy wurde unter dem Vorwurf an der Verschwörung beteiligt zu sein als Botschafter entlassen. Sayed Mohammad Gulabzoy erhielt in Moskau bis zum Sturz des Mullah Omar Regimes 2001 Asyl.

2005 wurde er im Wahlbezirk Chost in die Wolesi Dschirga gewählt.

KGB-Agent

Laut den Mitrokhnin-Archiven war Gulabzoy ein KGB-Agent, der unter dem Namen Mammad geführt worden ist. Ob es sich bei der sogenannten Saur-Revolution um einen verdeckte Operation des KGB gehandelt hat, ist bis heute nicht abschließend geklärt.

Literatur
Christopher Andrew and Vasili Mitrokhin, The World Was Going Our Way: The KGB and the Battle for the Third World, Basic Books (2005) ISBN 0-465-00311-7

Einzelnachweise

Innenminister (Afghanistan)
Afghanischer Botschafter in Russland
Afghane
Geboren 1951
Mann

Sayed Mohammad Gulabzoy


Mehmed Emin Raouf Pacha (en ), né en 1780 et mort en 1860, est un homme d'État ottoman qui devint grand vézir à deux reprises sous le règne de Mahmoud II puis trois sous celui d'Abdülmecid II.

Grand vizir ottoman du XIXe siècle
Naissance en 1780
Naissance à Istanbul
Décès en mai 1860
Décès à Istanbul

Mehmed Emin Raouf Pacha


Perpetual Flame šesnaesti je studijski album švedskog gitarista Yngwieja Malmsteena i njegove grupe Rising Force. Objavljen je 13. listopada 2008. u Europi te 14. listopada 2008. u SAD-u i Kanadi. Prvi je album nakon objave Unleash the Fury (2005.) i prvi s bivšim pjevačem Judas Priesta i Iced Eartha, Timom "Ripper" Owensom. Na albumu klavijature svira Derek Sherinian.

Album je producirao sam Malmsteen, koji je također radio kao inženjer zvuka. Miksao ga je Roy Z, a masterirao Maor Appelbaum.

Pjesme "Red Devil", "Damnation Game" i "Caprici di Diablo" dostupne su za preuzimanje u igrama Rock Band i Rock Band 2 od 25. studenog 2008.

Zbog nepoznatog razloga, pjesma "Four Horsemen (Of the Apocalypse)" nije uključena u japansku verziju.

Na turneji, Malmsteenu su se pridružili Bjorn Englen na bas-gitari i Michael Troy na klavijaturama.

"Tide of Desire" i "Eleventh Hour"
Tekst za pjesmu "Tide of Desire" napisan je, ali pjesma nije objavljena na albumu. Tekst govori o tomu kako nema odustajanja, o trajnoj vatri i plamenu koji još uvijek gori; teme su očito bile inspiracija za ime albuma. Kada su ga pitali u nedavnom intervjuu, Yngwie je rekao da će pjesma biti objavljena na sljedećem albumu. "Tide Of Desire" je na kraju objavljena na Yngwievom albumu iz 2010., Relentless.

Jedanaesta pjesma na albumu napisana je na tri drugačija načina. Na poleđini albuma, pjesma se zove "Leventh Hour", dok je unutar albuma, na popisu pjesama naziv "Eleventh Hour". Konačno, unutar albuma pjesma se zove "The Eleventh Hour". Na iTunesu, "Eleventh Hour" se zove "Leventh Hour".

Također, tri instrumentalne pjesme nisu spomenute u prvom objavljivanju albuma. Pjesma "Lament" spomenuta je unutar albuma kao instrumentalna pjesma koju je napisao Yngwie J. Malmsteen, ali ostale dvije, "Caprici Di Diablo" i "Heavy Heart", nisu spomenute. Svi problemi oko pjesama, kasnije su ispravljeni.

Recenzije
Album je uglavnom naišao na pozitivnu reakciju kritičara. Greg Prato, kritičar Allmusica, rekao je da je ovo vjerojatno najbolji album Yngwieja dosad.

Popis pjesama

Osoblje
Yngwie Malmsteen — glavna i ritam gitara, bas-gitara, prateći vokali i glavni vokali u pjesmi "Magic City".
Tim "Ripper" Owens — glavni vokali
Derek Sherinian — klavijature
Patrick Johansson — bubnjevi
Ostalo osoblje
Roy Z — miksanje
Maor Appelbaum — mastering

Izvori

Albumi iz 2008.
Albumi Yngwiea Malmsteena

Perpetual Flame


Donald Rope (* 2. Februar 1929 in Winnipeg, Manitoba; † 28. Juli 2009 in Cambridge, Ontario) war ein kanadischer Eishockeyspieler. Seine Tochter Patti Rope nahm als Turnerin an den Olympischen Sommerspielen 1976 in Montréal teil.

Karriere
Donald Rope besuchte die University of Toronto, an der er ein Studium auf Lehramt abschloss. Anstatt eine Karriere als professioneller Eishockeyspieler einzuschlagen, arbeitete er bis zu seiner Pension 1987 als Lehrer. Während seiner Zeit als Lehrer war er äußerst engagiert und beteiligte sich an mehreren Sportprogrammen. Er selbst spielte Amateureishockey und repräsentierte Kanada mit den Kitchener-Waterloo Dutchmen bei den Olympischen Winterspielen 1956 und 1960.

International
Für Kanada nahm Rope an den Olympischen Winterspielen 1956 in Cortina d'Ampezzo sowie 1960 in Squaw Valley teil. Bei den Winterspielen 1956 gewann er mit seiner Mannschaft die Bronze-, bei den Winterspielen 1960 die Silbermedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1956 Bronzemedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1960 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Kanada)
Olympiateilnehmer (Kanada)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1956
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1960
Geboren 1929
Gestorben 2009
Mann
Kanadier

Donald Rope


Thomas-Marie-Joseph Gousset (nascido em Montigny-lès-Cherlieu, uma vila de Franche-Comté, em 1792; morreu em Reims em 1866) foi um cardeal e teólogo francês.

Filho de um viticultor, primeiro trabalhou no campo e só começou a estudar aos dezessete anos. Ordenado sacerdote em 1817, foi coadjutor por vários meses, sendo então encarregado de ensinar teologia moral no Grande Séminaire de Besançon. Ele manteve esta cadeira até 1830, adquirindo a reputação de um professor especialista e casuísta consumado.

Foi então reeditado com notas e dissertações as Conférences d'Angers (26 vols., 1823) e o Dictionnaire théologique de Bergier (1826), do qual publicou outra edição em 1843. Destes anos de sua cátedra datam sua clara exposição da "Doutrina de l 'Eglise sur le prêt à intérêt" (1825), "Le Code civil commenté dans ses rapports avec la théologie moral" (1827), e "Justification de la théologie du P. Liguori "(1829).

Convocado para o cargo de Vigário Geral de Besançon pelo Cardeal de Rohan, ele cumpriu as funções do cargo de 1830 a 1835. Nesta data foi nomeado bispo de Périgueux e no ano seguinte apresentou a Villemain o seu "Observations sur la liberté d'enseignement", um protesto contra o monopólio da universidade. Em 1840 foi chamado para a Arquidiocese de Reims, mas seus deveres episcopais não o impediram de realizar importantes trabalhos teológicos.

Em 1844 apareceu em francês sua "Théologie moral a l'usage des curés et des confesseurs", que teve várias edições rapidamente. Seu tratado sobre teologia dogmática (2 Vols. 1848) não teve menos sucesso. A dignidade de cardeal foi conferida a ele em 1850, e ele recebeu a igreja titular de San Callisto em 10 de abril de 1851. Em virtude da Constituição de 1852, tornou-se senador do império e, em 1858, comandante da Legião de Honra. Suas últimas obras foram "Exposition des principes de droit canonique" (1859); "Du droit de l 'Eglise touchant le possess des biens destinés au culte et la souverainté temporelle du Pape." (1862)

Referências

Bibliografia

Ligações externas

Cardeais nomeados pelo papa Pio IX
Mortos em 1866
Nascidos em 1792
Cardeais da França
Teólogos da França

Thomas-Marie-Joseph Gousset


Darryl Anthony Powell (London, Engleska, UK, 15. studenog 1971.) je jamajčanski nogometni menadžer te bivši nogometaš i nacionalni reprezentativac.

Rođen je u londonskoj četvrti Lambeth te je većinu igračke karijere proveo u Engleskoj, izuzev jedne sezone u MLS-u gdje je nastupao za tamošnji Colorado Rapids. Najveći dio karijere proveo je u Portsmouthu i Derby Countyju gdje je sa suigračem Deonom Burtonom činio jamajčanski duo Reggae Boyz.

Za reprezentaciju Jamajke odigrao je 21 utakmicu te je s njome nastupio na Svjetskom prvenstvu 1998. te CONCACAF Gold Cupu 2000. Na Mundijalu u Francuskoj zaradio je crveni karton u susretu protiv Argentine.

Nakon igračke karijere ostao je u nogometu gdje radi kao nogometni menadžer.

Izvori

Vanjske poveznice
 National Football Teams.com

Nogometaši
Nogometni treneri
Jamajkanski športaši
Životopisi, Engleska

Darryl Powell


Nagalpur (en guyaratí:  ) es una ciudad de la India en el distrito de Kutch, estado de Guyarat.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 14  a 398 km de la capital estatal, Gandhinagar, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 42 363 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Guyarat

Nagalpur


Međuopćinska nogometna liga (Međuliga) Karlovac – Kutina – Sisak  za sezonu 1975./76. je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.  Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bila "Sloga" iz Novoseleca.

Ljestvica

 Gornje Mekušje – danas dio Karlovca
 "Partizan" iz Bosanske Kostajnice – klub iz Bosne i Hercegovine

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Područna nogometna liga NSP Karlovac 1. razred 1975./76.

Izvori
 Krešimir Perušić i dr.: 100 godina nogometa u Karlovačkoj županiji : 1903. – 2003., Karlovac, 2004., , str. 314
 Zdenko Vuković: NK "Jaska" : (1925. – 1995.), Jastrebarsko, 1997., , str. 165-175

1975-76
MOL Karlovac-Kutina-Sisak
1975-76 Sisak-Karlovac-Kutina

Međuopćinska nogometna liga Karlovac – Kutina – Sisak 1975./76.


Sahaja Yoga, 1970 yılında Shri Mataji Nirmala Devi tarafından keşfedilen, özel bir meditasyon yöntemidir. Her insanın içinde var olan bir enerjinin ( Kundalini) uyandırılması (Aydınlanma) deneyimiyle başlayan bir yoga türüdür.

Kundalini enerjisinin uyandırılıp harekete geçmesiyle vücuttaki çakraların çalışmasının hissedilmesi, çakralardaki çeşitli problemler parmaklarda ve vücudun belli yerlerinde hissedilmesi ve farklı yöntemlerle temizlenmesine dayanır. Aynı zamanda Kundalini enerjisi kişinin her yerde olan Evrensel enerji ile bağlantısını sağlar. Düzenli meditasyon ve çakraların temizlenmesiyle hastalıklar oluşmadan engellenebilir. Hatta bu yoga türü ile tedavi yapan bir hastane Hindistan-Bombay'da faaliyet göstermektedir. Asıl amacı, kişinin kendini tanıması ve çakralarını, etki ve kalitelerini bilerek dengede, huzurlu, mutlu olmasını sağlamaktır. Dünya üzerinde 140'ı aşkın ülkede aktif olarak Sahaja (kendiliğinden, doğal olarak) Yoga (birlik-bütünleşme) uygulanmaktadır.

Dış bağlantılar

 Sahaja Yoga Türkiye Sitesi
 Sahaja Yoga Portalı

Yoga

Sahaja Yoga


بلدية إلفيار (بالإسبانية: Elvillar) هي بلدية تقع في مقاطعة ألافا التابعة لإقليم الباسك شمال إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية إلفيار 361 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية إلفيار

أماكن مأهولة في مقاطعة ألافا
بلديات ألافا

إلفيار


La rue du Séminaire-de-Conflans est une voie de Charenton-le-Pont, en France.

Situation et accès
La rue du Séminaire-de-Conflans débute avenue de la Liberté, au sud du débouché de la rue de l'Archevêché, par une montée en surplomb de cette avenue jusqu'en face du portail d'entrée de l'ancien château de Conflans, vire à gauche à l'extremité de la rue du Président-Kennedy et se prolonge par une impasse qui dessert la médiathèque de l'architecture et du patrimoine. Cette impasse comprend un accès au parc de Conflans près de la chapelle de Conflans et se prolonge également par un cheminement pédestre qui descend par le square du 11-Novembre jusqu'à la villa Bergerac, voie secondaire en sens unique.

Elle est accessible par la station de métro Liberté de la ligne .

Origine du nom
Elle est ainsi nommée parce qu'elle donnait accès au séminaire de Conflans fermé en 1971 et remplacé par le lycée Notre-Dame-des-Missions.

Historique

La rue du séminaire de Conflans est constituée ;
 du tronçon sud de l'avenue de Conflans (actuelle avenue de la Liberté) avant son prolongement vers la Seine en 1892. L'avenue se terminait antérieurement au croisement avec la rue de l'Arcade (déplacé depuis ce prolongement) et avec la rue de l'Église, actuelle rue du Président-Kennedy.
 de l'ancienne impasse de Conflans dans le prolongement de cette avenue, qui était une voie d'accès au château et au couvent de la Congrégation des Dames du Sacré Cœur (avant la Révolution au Monastère des Bénédictines).

Séminaires de Conflans

Trois séminaires ont bordé la rue.
 de 1820 à 1830 à l'emplacement de l'actuelle médiathèque. Ce séminaire avait été établi  à la suite de l'acquisition du bâtiment de l'ancien couvent des Bénédictines  par Philippe Antoine, Frère supérieur du séminaire Saint-Nicolas du Chardonnet à Paris pour en faire une succursale. Le monastère des Bénédictines avait été établi en 1653 dans la partie nord de l'ancien Séjour de Bourgogne, manoir du  propriété des ducs de Bourgogne qui était revenue au début du  dans le domaine du Roi de France. Le bâtiment du séminaire est dévasté en 1830.
 de 1871 à 1905 dans la partie est du château de Conflans appartenant depuis 1827 à l'archevêque de Paris. Le séminaire ferme en 1905 à la suite de la loi de séparation de l'Église et de l'État  et cette partie du château est détruite en 1920 (actuellement immeubles du square Henri Sellier construits en 1954).
 de 1929 à 1971 dans les bâtiments construits  dans les années 1850 par les Dames du Sacré-Cœur à partir du vestige de l'ancien couvent des Bénédictines acheté en 1841 à l'archevêque de Paris qui en était propriétaire depuis 1839. Cet ensemble comprend les actuels lycée-collège Notre-Dame des Missions, Médiathèque de l'architecture et du patrimoine et chapelle de Conflans. Le couvent quitte Conflans pour Bruxelles en 1911 à la suite de l'expulsion des Congrégations. Les bâtiments et le parc attenant qui s'étendait jusqu'à la rue de Bordeaux deviennent propriétés de l'Etat à la suite de la loi de séparation de l'église et de l'Etat de 1905 sont vendus à une Compagnie d'électricité  qui loue les bâtiments à l'archevêché de Paris qui y établit le petit séminaire en 1929.

Le séminaire ferme en 1970 et l'ensemble est revendu en 1971. La partie longeant la rue du Président-Kennedy est achetée par la congrégation Notre-Dame-des Missions pour y établir un lycée et l'autre partie jouxtant la chapelle de Conflans  par l'État (Ministère de la Culture) pour y ouvrir une école d'architecture remplacée en 2008 par la médiathèque de l'architecture et du patrimoine.

Annexes

Articles connexes
 Chapelle de Conflans
 Médiathèque de l'architecture et du patrimoine

Références

Séminaire de Conflans

Rue du Séminaire-de-Conflans


سمكة القمر أو سمك المبطح الجنوبي أو سمك بلاتي الجنوبي ، ، من الاسماك الولودة الجميلة حيث تتميز بعدة ألوان فقد تكون برتقالية أو زرقاء وقد تكون منقطة. الموطن الأصلي لهذه السمكة هو الساحل الأطلسي للمكسيك وغواتيمالا وشمال هندوراس، كما سُجل في وادي حنيفة غرب مدينة الرياض، وفي مياه عيون القطيف. عرف المبطح منذ سنة 1907 ولكنه لم يقدم للسوق كهواية إلا عام 1932 بعدها اشتهر بسرعة كبيرة حيث كان يطلق عليه سمك «مون فش» (moon fish) وذلك بسبب الشكل الهلالي. وقد وجدت أول تشكيلة لاسماك البلاتي جنوب المكسيك من ريو بانكو إلى ريو كازونيس عام 1904.

تعتبر هذه السمكة اجتماعية ونشيطة ويمكن تربيتها مع أسماك أخرى مثلا سمكة السوردتيل ويمكن أن يتواجد أكثر من ذكر في حوض واحد. أما الغذاء فتتغذى هذه الأسماك على الروبيان والحشرات الصغيرة والطحالب وكذلك يمكن أن تتغذى على الغذاء الحر. وتفضل الماء القلوي بالحوض كما تفضل النباتات بالحوض حيث تستخدم النباتات لحماية الصغار لأن الأسماك الأخرى تلتهم صغاره في أغلب الأحيان.

أما التكاثر فيفضل ذكر لكل اثنتين في حرارة 6-20 ويمكن تمييز الذكر عن الأنثى من خلال الألوان حيث أن الذكر تكون ألوانه جميلة وبراقة أما الإناث فتكون ألوانها فاتحة كذلك يمكن التمييز عن طريق الزعنفة الحوضية التي تتحول لعضو جماع بالذكر. يبلغ طول الذكر 4 سم تقريبا والأنثى 6 سم تقريبا ومتوسط العمر 4 سنوات.

انظر أيضا
 قائمة أسماك الزينة

مراجع

 أسماك الزينة والسلاحف المائية، دكتور حسين عبد الحي قاعود، كتاب المعارف العلمي، مصر
 أسماك الزينة،(دكتور أسامة رشاد حبيب - إيهاب المنقبادي)، مصر

أسماك زينة
أسماك غواتيمالا
أسماك وصفت في 1866
أصنوفات سماها ألبرت غونتر
أنواع غير مهددة حسب منظمة NatureServe
أنواع ناقصة البيانات حسب القائمة الحمراء للاتحاد الدولي لحفظ الطبيعة
حامل الخنجر

سمكة القمر


Tysk-katolicismen var et rationalistisk trossamfund, som i 1845 udtrådte af den  romerskkatolske kirke.

Den tysk-katolske bevægelse havde forbindelse med 1840'ernes frihedsbevægelser på det politiske og teologiske område. Inden for den romerskkatolske kirke gik strømmen generelt i ultramontanistisk retning. Men modsatrettede tendenser sås også. Særligt gjorde Johannes Ronge sig bemærket. På et møde i Leipzig 1845 søgte man at forene alle elementer i en tysk-katolske kirke. Forskellige standpunkter blev gjort gældende. Nogle opponerede kun mod de pavelige magtbestræbelser, andre, som Ronge selv, indtog et avanceret teologisk og religiøst standpunkt.

De følgende år fejrede Ronge, som var en lidelsesfuld agitator, store triumfer. Tysk-katolske menigheder dannedes, og deres medlemstal i 1846 var omkring 60.000. Liberale universitetsmænd og politikere intresserede sig for bevægelsen og opmuntrede den. Den preussiske regering blandt andre stillede sig tolerant til en begyndelse, men skarpe angreb kom fra de bayriske og østrigske regeringer. Mest skæbnesvanger var dog splittelsen inden for egne rækker og den ringe religiøse intensitet. Allerede 1847 begyndte tysk-katolicismen at gå tilbage, og denne tilbagegang standsedes ikke af de lettelser i ydre henseende, som blev en følge af revolutionsåret 1848. Ultramontanismen gik sejrrigt frem. Ved Ronges død 1887 var der ikke meget tilbage af den tysk-katolske kirke. Fra 1859 forenede man sig næsten overalt med de rationalistiske frimenigheder, som opstod gennem adskillelse fra den evangeliske kirke.

Kilder

Kristendom i Tyskland
Tyskland i 1800-tallet
Ugglan

Tysk-katolicismen


كلهم أولادي، فيلم مصري أُصدر في عام 1962 من إخراج أحمد ضياء الدين.

القصة
أب له ثلاثة أبناء؛ (سالم) ضابط شرطة، (أمين) محامي و (مدحت) يأمل أن يكون مهندسًا لكنه لم ينجح في الدراسة، يذهبون إلى القاهرة في بداية العام الدراسى بعد قضاء الإجازة في مزرعة أبيهم ومعهم الأم وابنة العمة (كريمة)، الأب بالغ القسوة على الأبناء وفي المدينة ينشغل كل من (أمين) و (سالم) بأعمالهما، أما (مدحت) فإنه يفشل في الدراسة ويعيش حياة عابثة، وتتوالى الاحداث.

بطولة
 صلاح ذو الفقار: الضابط «سالم»
 شكري سرحان: المحامي «أمين»
 حسن يوسف: طالب هندسة ولص الدراجات «مدحت»
 زيزي البدراوي: «كريمة» بنت عم الأولاد وزوجة أمين
 أمينة رزق: أم الأولاد
 توفيق الدقن: زعيم عصابة سرقة السيارات والدراجات
 عبد الخالق صالح: الأب
 ميمي جمال
 بليغ حبشي
 إسكندر منسي
 عبد المنعم إسماعيل

مراجع

روابط خارجية
 صفحة الفيلم علي موقع فيلفان

أفلام مصرية إنتاج 1962
أفلام صلاح ذو الفقار
أفلام حسن يوسف
أفلام شكري سرحان
أفلام زيزي البدراوي
أفلام أمينة رزق
أفلام توفيق الدقن
أفلام عن محامين
أفلام عن ضباط شرطة
أفلام عن لصوص
أفلام عن الإخوة

كلهم أولادي (فيلم)


O Selo de Qualidade Estatal da URSS (Russo: Государственный знак качества СССР, translit. Gosudarstvennyi znak kachestva SSSR) foi o selo de padrão de qualidade criado em 1967 na União Soviética. Possuia cumprimento com o conjunto de normas internacionais GOST.

História

Oficialmente, a utilização do selo de qualidade da URSS parou com o colapso da mesma, mas algumas fábricas o utilizaram em seus produtos até 1993-1994.

Após a dissolução da União Soviética, o governo russo introduziu seu próprio sinal para certificação de qualidade, conhecido como selo Rostest.

Símbolo
As normas para a montagem e colocação do selo de qualidade estão contidas na GOST 1.9-67 de 7 de abril de 1967.

O símbolo era um escudo pentagonal com a letra K rotacionada (da palavra em Russo: Kachestvo - Qualidade)

Referências

União Soviética
Certificação de produtos

Selo de Qualidade Estatal da URSS


Dan Mihai Roman ()

Legături externe

Nașteri în 1985
Fotbaliști ai Gloriei Bistrița
Fotbaliști ai FCM Târgu Mureș
Fundași
Fotbaliști ai CFR Cluj
Fotbaliști ai CS Gaz Metan Mediaș
Fotbaliști ai FC Botoșani
Fotbaliști ai CSM Politehnica Iași
Fotbaliști ai FC UTA Arad
Oameni în viață
Fotbaliști români

Dan Roman


Nelle Harper Lee (d. 28 Nisan 1926, Monroeville, Alabama, ABD - ö. 19 Şubat 2016, Monroeville, Alabama, ABD) Amerikalı yazar.

Hayatı
Alabama doğumlu olan yazar Harper Lee, Huntington Koleji ve Alabama Üniversiteleri'nde okudu. Bir süre Alabama'nın Oxford kentinde eğitim gördükten sonra, Eastern Air Lines'ta işe girdi. Birkaç kısa hikâye yazan Lee, 1960 yılında ünlü Bülbülü Öldürmek romanını yazdı. Yazarın tek romanı olan bu eser çok başarılı bulundu, büyük başarı kazandı ve filme çekildi. Ancak Harper Lee bir daha roman yazmadı. Fakat 3 Şubat 2015 tarihinde yaptığı açıklamayla, Go Set a Watchman adlı yeni romanının 14 Temmuz 2015 tarihinde yayımlanacağını duyurdu. Bülbülü Öldürmek kitabının devamı niteliğindeki roman, ilk romanın 20 yıl sonrasında yine Alabama eyaletinde geçmekteydi ve ilk eserdeki küçük çocuğu büyüdükten sonra, siyahların verdiği mücadeleye verdiği destek etrafında gelişen bir örgüye sahipti.

"Bülbülü Öldürmek" ilk yayımlandığında satış rekorları kırdı ve yazarını kısa sürede üne kavuşturdu. 1961 Pulitzer Edebiyat Ödülü kazandı, bir yıl sonra Gregory Peck'in başrolünü oynadığı bir filmde beyazperdeye aktarıldığında da Oscar aldı. Bu romanın böylesine büyük başarı sağlamasının nedeni, olayların çocuk ruhuna ve hayal gücüne uygun bir şekilde değerlendirilmesiydi.

Truman Capote'nin çocukluk arkadaşı olan Harper Lee, Capote (2005) filminde bu rolüyle Oscar adayı olan Catherine Keener, Infamous'ta ise Oscar ödüllü Sandra Bullock tarafından canlandırıldı. (2006)

Eserleri
 Bülbülü Öldürmek (roman, 1960)
 Tespih Ağacının Gölgesinde (roman, 2015)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Harper Lee
 Imdb sayfası

1926 doğumlular
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
Kurgu dalında Pulitzer Ödülü sahipleri
Alabama Üniversitesinde öğrenim görenler
2016 yılında ölenler
Pulitzer Ödülü alan yazarlar
20. yüzyıl Amerikalı kadın yazarlar
21. yüzyıl Amerikalı kadın yazarlar
21. yüzyıl kadın yazarları
Pulitzer Ödülü sahibi kadınlar
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri

Harper Lee


الموظ أو الألق أحد أنواع الأيائل، وهو حيوان ثديي من عائلة فقاريات العنق ورتبة شفعيات الأصابع.

النطاق
 يوجد الموظ في الأجزاء الشمالية لأوروبا وأميركا الشمالية وآسيا ويألف العيش في الغابات والمستنقعات والأجمات.

الوصف
يبلغ طول رأسه وجسمه حوالي 3 أمتار، بينما يبلغ طول ذيله 17 سم، وارتفاع كتفه يبلغ 190 سم، ظهره منخفض عند الكفل، وله عنق قوي ولغد من الجلد يتدلى لدى الذكور إلى الأسفل وللذكر قرنان جريديان له رؤوس مختلفة الطول معطفه رمادي ضارب إلى الحمرة أو قد يكون رمادياً داكناً شاحب من الأسفل وعلى السيقان. رأسه كبير منخفض إلى الأسفل بفم منبسط. الصغير يكون بمعطف أحمر بني.

النشاط

ينشط صباحاً ومساءً، الذكر منعزل بينما تصطحب الأنثى صغارها حتى البلوغ، يتغذى الموظ على النباتات والأعشاب والبراعم الصغيرة، وهو يقضي معظم وقته غاطساً في الماء. وفترة التناسل تبدأ في الخريف، حتى منتصف الشتاء إذ يتقاتل الذكور للحصول على الإناث، وبعد فترة حمل تدوم 250 يوماً تلد الأنثى صغيراً واحداً.في بدايات الربيع ترضعه لعدة أشهر لكنه يبقى تحت رعايتها لمدة سنتين.

معرض صور

اقرأ كذلك
 قائمة مزدوجات الأصابع حسب العدد

مراجع

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
أيائل العالم الجديد
الصيد في الولايات المتحدة
ثدييات آسيا
ثدييات أمريكا الشمالية
ثدييات أوروبا
ثدييات الصين
ثدييات القطب الشمالي
ثدييات الولايات المتحدة
ثدييات روسيا
ثدييات كندا
ثدييات منغوليا
ثدييات وصفت في 1758
حيوانات الإقليم القطبي الشامل
حيوانات سيبيريا
رموز ألاسكا
قتل على الطرقات

موظ


Trafalgar Meydanı, Londra'nın merkezinde, National Art Gallery'nin ana giriş kapısının baktığı önemli meydan. Adını, Amiral Horatio Nelson komutasındaki İngiliz donanmasının Fransız ve İspanyol donanmalarını yendiği Trafalgar Savaşı'ndan alır. İlk adı IV. William meydanıydı. Bugünkü adı George Ledwell Taylor tarafından önerildi.

1820'de IV. George tarafından alanın düzenlenmesi için dönemin peyzaj mimarlarından John Nash görevlendirildi. Charing Cross bölgesinin yeniden yapılandırılması planı doğrultusunda, Nash Trafalgar Meydanı'ndaki pek çok binayı yıktırdı. Meydanın bugünkü son haline ulaşması ise 1845 yılında İngiliz mimar Charles Barry'nin yaptığı çalışmaların sonucu oldu.

Trafalgar Meydanı


Janice Jakait (* 1977 in Lengefeld) ist eine deutsche Ozeanruderin, Sachbuchautorin und ehemalige IT-Beraterin. Sie hat als erste Deutsche allein und ohne Begleitboot in einem Ruderboot den Atlantik überquert. Genau 90 Tage nach ihrem Start am 23. November 2011 in Portimão, Portugal, erreichte sie am 21. Februar 2012 nach ca. 6500 Kilometern ihr Ziel auf Barbados.

Row for silence
Janice Jakait ruderte unter dem Projekt Row for silence – Rudern für die Stille und arbeitete dabei mit der Organisation OceanCare zusammen. Ziel der Aktion war es, auf das Thema Unterwasserlärm hinzuweisen, der auf viele Meereslebewesen, insbesondere Meeressäuger und Fische, dramatische Auswirkungen hat. Wie im April 2012 in einer Radiosendung im Hessischen Rundfunk bekanntgegeben, plant sie dazu weitere Projekte: die Überquerung des Pazifiks und des Indischen Ozeans.

Jakaits Boot, die Bifröst (schwankende Himmelsstraße aus der germanischen Mythologie), misst ca. sieben Meter in der Länge und zwei Meter in der Breite. Konstruiert wurde es 2007 aus Glas- und Kohlenstofffaserverbundwerkstoffen. Es hat ein Leergewicht von 275 kg. Das Startgewicht bei der Atlantiküberquerung betrug ca. 1080 kg, davon waren etwa 250 kg Lebensmittel.

Literatur

Weblinks

 jakait.com Offizielle Website

Einzelnachweise

Sachbuchautor
Ozeanruderer
Person (Heidelberg)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1977
Frau

Janice Jakait


أعلنت الممثلة الهندية اعتناقها الدين الإسلامي في عام 2022، وتغيير اسمها إلى فاطمة، وظهرت على صفحتها الرسمية في انستغرام وهي تؤدي مناسك العمرة، مرتدية الحجاب والعباءة وتنهار من البكاء وهي تلمس الكعبة في مكة المكرمة، قبلة المسلمين في المملكة العربية السعودية

راخي ساوانت (ديفاناغاري : राखी सावंत ، ولدت في 25 نوفمبر ، 1978) هي راقصة هنديه ,ممثلة أفلام هندية وتلفزيون، فتاة بند ، عارضه ومضيفةبرنامج حواري تلفزيوني . كشفت في برنامجها. [اعتنقت الاسلام في عام 2022]

السيرة

ولدت ساوانت باسم نيريو ساوانت من أوشا ساوانت وشرطي في مومباي الذي وصفته ساوانت بأنه «صارم جدا». متعافيه من عائلة فقيرة، حصلت على بضع سنوات فقط من التعليم النظامي. أنها شقيقة المخرج راكيش ساوانت والممثلة السابقة جايا ساوانت.

بدأت ساوانت حياتها المهنية كراقصة ملهى. واعدت ابهيشيك اواستهي الذي معه شاركت في  Nach Baliye 3. بعد أن خسر الزوجين في المسابقة ضد سانجيدا شيخ وأمر على في عام 2007 ، رفعت دعوى ضد ستار بلاس متهمة القناة بالعبث في نظام التصويت الجمهور.

في 2 آب (أغسطس) ، 2009 ,اختارت ساوانت شريك حياتها في برنامجها راخي كا سواياماوار. اختارت أن تتزوج من المتسابق من ماركهام ،كندا، أليش باروجانولا.

المراجع

وصلات خارجية

أحزاب سياسية في ماهاراشترا
أشخاص اعتنقوا المسيحية
أشخاص على قيد الحياة
سياسيات هنديات في القرن 21
سياسيون من مومباي
سياسيون هنود في القرن 21
مرشحون في الانتخابات العامة الهندية 2014
مسيحيون هنود
مشاركون مسلسلات تلفزيونية واقعية هندية
مقدمو برامج تلفزيونية حوارية هنود
ممثلات أفلام تاميلية
ممثلات أفلام تيلوغوية
ممثلات أفلام هندية
ممثلات تلفزيون هنديات
ممثلات في سينيما ماراثية
ممثلات من مومباي
ممثلات هنديات في القرن 20
ممثلات هنديات في القرن 21
ممثلون وسياسيون هنود
مواليد 1978
هندوس اعتنقوا الإسلام

راخي ساوانت


Amanda Lourenço Nunes  (født 30. maj 1988 i Salvador i Brasilien) er en brasiliansk MMA-udøver, der i øjeblikket kæmper for Ultimate Fighting Championship (UFC), hvor hun er den regerende mester i både kvindernes Bantamweight og Featherweight-divisionerne. Hun er den første kvinde i UFC historie til at blive mester i 2 divisioner, foruden at være den første og eneste kvinde i UFC historie der har holdt 2 titler samtidigt. I marts 2019 er hun # 6 på den officielle UFC pound-for-pound rangliste.

Tidlige liv
Nunes voksede op i en lille by uden for Salvador, Bahia i Brasilien. Hun begyndte at træne i Karate i en alder af fire år og begyndte at træne boksning i en alder af seksten. Hun konkurrerede første gang i brasiliansk Jiu-Jitsu efter at være blevet inviteret til en dojo af sin søster, som også trænede indenfor sporten.

MMA-karriere
Nunes boede i New Jersey og trænede i AMA Fight Club før hun flyttede til Miami for at træne på MMA Masters. Hun træner i øjeblikket på American Top Team i Coconut Creeki Florida. Hun har konkurreret i 135 og 145 pund vægt-divisionerne og har udtalt, at hun har til hensigt at kæmpe i 135 pund indefor en overskuelig fremtid.

Nunes fik sin MMA-debut den 8. marts 2008 på Prime MMA Championship 2. Hun mødte Ana Maria og blev besejret via armbar submission i første runde.

Strikeforce
Nunes vandt fem kampe i træk, alle ved en form for knockout og fik sin Strikeforce-debut den 7. januar 2011 på Strikeforce Challengers: Woodley vs. Saffiedine i Nashville, Tennessee . Hun besejrede canadiske Julia Budd via knockout på bare 14 sekunder.

Nunes var planlagt til at kæmpe mod Julie Kedzie på Strikeforce: Overeem vs. Werdum den 18. juni 2011 i Dallas, Texas.  Kampen blev dog aflyst, da Nunes fik en fodskade.

Invicta FC
Nunes var planlagt til at møde Milana Dudieva på Invicta FC 2: Baszler vs McMann den 28. juli 2012.  Dudieva trak sig dog tilbage fra kampen på grund af sygdom den 9. juli, og Nunes blev derefter sat til at møde Leslie Smith i stedet.  Smith trak sig også tilbage på grund af en skade, og Nunes mødte i sidste ende Raquel Pa'aluhi.  Nunes vandt kampen via teknisk submission i form af rear-naked choke i første runde.

Den 5. januar 2013 vendte Nunes tilbage til Invicta Fighting Championships for at møde Sarah D'Alelio på Invicta FC 4: Esparza vs. Hyatt.  Nunes tabte kampen via enstemmig afgørelse.

Nunes var planlagt til at møde Kaitlin Young på Invicta FC 5 den 5. april 2013.  Men hun fik en armskade og blev tvunget til at trække sig tilbage fra kampen.

Ultimate Fighting Championship
Nunes fik sin Octagon-debut mod Sheila Gaff på UFC 163 den 3. august 2013 i Brasilien.  Hun vandt kampen via TKO i første runde.

Nunes fik sin anden UFC-kamp, da hun mødte Germaine de Randamie på UFC Fight Night 31 den 6. november 2013.  Hun vandt kampen via TKO i første runde.

Op til sin tredje kamp i UFC blev Nunes sat ind som erstatning for Shayna Baszler mod Sarah Kaufman på The Ultimate Fighter Nations Finale.  Imidlertid trak Nunes sig senere ud af kampen på grund af en forstuvet tommelfinger.

Nunes mødte Cat Zingano den 27. september 2014, på UFC 178 .  Efter næsten at have afsluttet Zingano med slag i første runde, tabte hun næste runde, inden hun blev stoppet via TKO i tredje runde.

Nunes mødte Shayna Baszler den 21. marts 2015, ved UFC Fight Night 62 .  Hun vandt kampen via TKO i første omgang.

Nunes mødte Sara McMann den 8. august 2015, ved UFC Fight Night 73. Hun vandt kampen ved hjælp af en rear-naked choke submission i første runde, efter at have slået hendes modstander ned med en tre slags kombination.

Nunes mødte Valentina Shevchenko den 5. marts 2016, på UFC 196 . Hun vandt kampen via enstemmig afgørelse.

Bantamvægt-mester
Efter at have samlet en tre-kamp sejrs-stime, fik Nunes sin første titelchance i UFC. Hun udfordrede Miesha Tate om UFC Women's Bantamweight Championship den 9. juli 2016 på UFC 200. Nunes rystede Tate tidligt via knæ og slag og vandt derefter kampen vi submission (rear-naked choke) i første runde.  Hendes sejr gjorde hende til den første åbent homoseksuelle mester i UFCs historie.

Den 30. december 2016 havde Nunes sit første titelforsvar mod den tilbagevendene MMA-superstjerne Ronda Rousey i hovedkampen på UFC 207.  Nunes vandt kampen via TKO via slag efter blot 48 sekunder i første runde.

I sit anden titelforsvar var Nunes planlagt til at møde Valentina Shevchenko i en rematch på UFC 213 den 8. juli 2017. Parret kæmpede oprindeligt på UFC 196 hvor Nunes vandt via enstemmig afgørelse.  Imidlertid blev Nunes indlagt om morgenen i kampen med kronisk bihulebetændelse, og kampen blev aflyst.  Joanna Jędrzejczyk tilbød at erstatte Nunes, men Nevada State Athletic Commission kunne ikke godkende hende med så kort varsel.  Nunes kæmpede i stedet mod Shevchenko på UFC 215 den 9. september i Edmonton i Alberta.  Nunes vandt den tæt omstridte kamp via delt afgørelse.

Nunes mødte Raquel Pennington den 12. maj 2018, på UFC 224.  Efter en ret dominerende præstation færdiggjorde Nunes kampen med ground and pound 2:36 i 5. omgang.  Dette var den første begivenhed i UFC historie, der havde to åbent homoseksuelle kæmpere i hovedkampen.

Nunes forventes at møde Holly Holm den 6. juli 2019 på UFC 239.

Featherweight-mester
Nunes rykkede op i vægt for at møde Cris Cyborg om den kvindelige UFC Featherweight-titel den 29. december 2018, på UFC 232.  Nunes slog hurtigt Cyborg ud efter 51 sekunder efter i runde og blev dermed den nye mester. Dette gjorde hende til den første kvinde i UFCs historie der har haft 2 mesterskabsbælter i forskellige divisioner samtidigt.  Denne sejr tildelte hende ligeledes Performance of the Night-prisen.

Privatliv
Nunes er i øjeblikket forlovet med kollegaen UFC-kæmperen Nina Ansaroff, der konkurrerer i strawweight- divisionen.  Hun har givet forholdet æren for hendes UFC-succeser.

Mesterskaber og præstationer

 Ultimate Fighting Championship
 UFC Women's Bantamweight Championship (1 gang, nuværende )
 Tre succesfulde titelforsvar
 UFC Women's Vatherweight Championship (1 gang, nuværende)
 Første kvinde i UFCs historie til at vinde to titler ( Bantamweight og Featherweight ) og også holde dem samtidigt
 Performance of the Night (4 gange) vs. Sara McMann, Miesha Tate, Ronda Rousey og Cris Cyborg

 MMAJunkie.com
 2015 August Submission of the Month vs. Sara McMann
 2018 Female Fighter of the Year

 CombatPress.com
 2018 Upset of the Year vs. Cris Cyborg
 2018 Female Fighter of the Year

 MMA Weekly
 2018 Knockout of the Year vs. Cris Cyborg

 Equality California
 2016 Equality Visibility Award
 Har vundet over 5 UFC-mestere, hvoraf en er blevet slået to gange - Ronda Rousey, Miesha Tate, Germaine de Randamie, Cris Cyborg og Valentina Shevchenko (x2)

 MMADNA.nl
 2016 Female Fighter of the Year
 2018 Female Fighter of the Year

 Wrestling Observer Newsletter
 2018 Women's MMA MVP

 World MMA Awards
 2016 Female Fighter of the Year

Referencer

Eksterne henvisninger
 Amanda Nunes – UFC.com
 Amanda Nunes – Sherdog.com

MMA-udøvere fra Brasilien
Pages with unreviewed translations

Amanda Nunes


Auma Station (Auma stasjon) er en jernbanestation på Rørosbanen, der ligger i Tynset kommune i Norge. Stationen består af to spor og en perron med et læskur. Desuden er der et sidespor til Auma tømmerterminal, hvorfra der jævnligt kører tømmertog.

Stationen åbnede som holdeplads 1. juli 1878, året efter at banen stod færdig. Den blev opgraderet til station 8. juni 1912 men blev nedgraderet til holdeplads 1. juni 1923 for atter at blive station igen 16. juni 1946. Den blev nedgraderet til trinbræt 28. maj 1972. Betjeningen med persontog blev indstillet 16. juni 2002 men genoptaget i januar 2006.

Stationsbygningen blev opført i træ til åbningen i 1877 efter tegninger af Peter Andreas Blix. Stationen kom til at danne model for mange af stationerne på Rørosbanen. Der blev gjort forsøg på at frede stationsbygningen, men den blev revet ned i 2008 på grund af manglende vedligeholdelse.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Rørosbanen
Etableret i 1878
Jernbanestationer i Hedmark

Auma Station