Half-Life: Alyx pucačina je iz prvog lica za virtualnu stvarnost (VR) iz 2020. koju je razvio i objavio Valve. Izdan je za Windows u ožujku 2020. i Linux u svibnju 2020., uz podršku za većinu VR slušalica kompatibilnih s PC-om. Smješten između događaja Half-Life (1998.) i Half-Life 2 (2004.), igrači kontroliraju Alyx Vance u misiji da zaplijene superoružje koje pripada izvanzemaljskom Combine-u. Igrači koriste VR za interakciju s okolinom i borbu s neprijateljima, koristeći "gravitacijske rukavice" za manipulaciju objektima, slično kao gravitacijski pištolj iz Half-Lifea 2. Kao i prethodne Half-Life igre, uključuje elemente borbe, zagonetki, istraživanja i horor preživljavanja.

Prethodna Half-Life igra, Epizoda Dva (Episode Two), objavljena je 2007. godine i završila je na prekretnici. Valve je nekoliko puta pokušao razviti daljnje Half-Life projekte, ali se nije mogao odlučiti na objedinjujuću ideju, a Valveova ravna upravljačka struktura otežavala je projektima da dobiju zamah. Sredinom 2010-ih, Valve je počeo eksperimentirati s VR-om, te je 2016. objavio kolekciju VR mini-igara, The Lab. Prepoznajući tražnju za velikom VR igrom, eksperimentirali su s prototipima koristeći njihova različita intelektualna svojstva, kao što je Portal, i otkrio da Half-Life najbolje odgovara VR-u.

Alyx je ušla u punu proizvodnju koristeći Valveov novi Source 2 engine 2016., s najvećim timom u povijesti Valvea, uključujući članove Campo Santo, studio koji je Valve kupio 2018. VR je utjecao na gotovo svaki aspekt dizajna, uključujući borbu, kretanje, dizajn razina i tempo. Valve je u početku planirao lansirati Alyx zajedno sa svojim Index VR slušalicama 2019., ali je to odgodio nakon internih povratnih informacija o priči; nakon što su napustili Valve prije početka razvoja, pisci Erik Wolpaw i Jay Pinkerton vratili su se kako bi napisali priču od početka. Igra je dobila priznanje zbog svoje grafike, glasovne glume, naracije i atmosfere, te je navedena kao prva najbolja aplikacija VR-a.

Opis igre
Half-Life: Alyx je igra virtualne stvarnosti (VR) koja podržava sve SteamVR kompatibilne VR slušalice, koje uključuju Valve Index, HTC Vive, Oculus Rift, Oculus Quest i sve Windows Mixed Reality slušalice. Kako je igranje dizajnirano oko VR, Valve je izjavio da nema planova za ne-VR verziju igre. Half-Life: Alyx također podržava korisničke modifikacije putem Steam Workshopa.

Igrači kontroliraju Gordon Freemanovu saveznicu Alyx Vance dok se ona i njezin otac Eli Vance bore protiv Combinea, izvanzemaljskog carstva koje je osvojilo Zemlju. Dizajner David Speyrer rekao je da Alyx nije epizodna igra ili popratna priča, već "sljedeći dio Half-Life priče", otprilike iste duljine kao i Half-Life 2. Igrači koriste VR za nabavljanje zaliha, korištenje sučelja, bacanje predmeta i sudjelovanje u borbi. Poput gravitacijskog pištolja iz Half-Lifea 2, gravitacijske rukavice omogućuju igračima da manipuliraju gravitacijom. Igra uključuje tradicionalne Half-Life elemente kao što su istraživanje, zagonetke, borba i priča. Svako oružje se može koristiti jednom rukom, jer je Valve želio da igrači imaju slobodnu ruku za interakciju sa svijetom u svakom trenutku. Iako je igra prvenstveno pucačina u prvom licu, dodaje elemente survival horror žanra, budući da su health i streljivo oskudniji, a uključuje i zastrašujuće susrete.

Igrači se mogu fizički kretati po sobi kako bi pomicali Alyx u igri. Alternativno, igrači mogu koristiti analogne palice na VR kontrolerima kako bi tradicionalno pomicali Alyx, teleportirali se na obližnje točke ili posredni način rada koji Alyx "klizi" do odabranih točaka. U slučaju opcije teleportacije, igra i dalje simulira kretanje iako se akcija čini trenutačnom, a Alyx može umrijeti ako je napadnuta ili pomaknuta s prevelike visine.

Radnja
Half-Life: Alyx se događa pet godina prije događaja Half-Life 2. Zemlju je osvojilo vanzemaljsko carstvo Combine, koji je implementirao brutalnu policijsku državu. U Gradu 17 (City 17), 19-godišnja tinejdžerica Alyx (Ozioma Akagha) i njezin otac dr. Eli Vance, oboje članovi pokreta ljudskog otpora, kradu resurse Combineu. Nakon što ih je zarobio Combine, član otpora Russell (Rhys Darby) spašava Alyx i upozorava je da će Eli biti prevezen u Nova Prospekt na ispitivanje. Kako bi presrela vlak koji prevozi Eli-ja, Alyx ulazi u karantensku zonu, područje unutar Grada 17 zaraženo parazitskom vanzemaljskom faunom. Usput upoznaje ekscentričnog Vortigaunta (Tony Todd), koji traži od Alyx da spasi njegovu braću Vortigaunte i predviđa da će Eli umrijeti.

Unutar karantenske zone, Alyx je iskočila vlak iz tračnica i Vortigaunt spašava Eli-ja iz olupine. Dok je bio u pritvoru, Eli je saznao da Combine pohranjuje superoružje u masivnom lebdećem trezoru (Vault-u) u karantenskoj zoni; on daje upute Alyx da pronađe trezor (Vault) i ukrade njegov sadržaj. Alyx prolazi kroz karantensku zonu, boreći se s vanzemaljcima i Combine vojnicima. Ona gasi elektranu koja održava trezor na površini i otkriva da svaka stanica sadrži porobljene Vortigaunte koji su prisiljeni kanalizirati svoju energiju u trezor. Vortigaunt kojeg ona spašava obećava da će on i ostali srušiti preostale elektrane.

Eli kontaktira Alyx i upozorava je da trezor ne sadrži oružje; to je zatvor izgrađen oko stambenog kompleksa koji sadrži nešto što je Combine otkrio. Alyx, Eli i Russell smatraju da im sve što je unutra može pomoći u borbi protiv Combine-na. Dok se približava trezoru, Alyx čuje kako nepoznata znanstvenica spominje nadređenima Combinea da je osoba u trezoru preživjela incident u Black Mesi. Pod pretpostavkom da je preživjela osoba Gordon Freeman, Alyx želi organizirati spasilačku pomoć i srušiti trezor na tlo.

Unutar trezora, Alyx pronalazi stambeni kompleks oko kojeg je izgrađen. Fizičke pojave prožimaju zgradu; predmeti lebde u antigravitaciji, a zrcalne sobe su naslagane jedna na drugu. Alyx otkriva naprednu zatvorsku ćeliju u njenom središtu. Ona ga razbije, očekujući da će pronaći Freemana, ali umjesto toga izlazi tajanstveni G-Man(Michael Shapiro). Kao nagradu, G-Man nudi svoje usluge Alyx. Ona traži da ukloni Combine sa Zemlje, ali G-Man naglašava da bi taj zahtjev bio u suprotnosti s interesima njegovih "poslodavaca". Umjesto toga, on ju prenosi u budućnost i nudi joj priliku da promijeni ishod Elijeve smrti od strane Combine Savjetnika (Advisora) na kraju Half-Life 2: Epizoda 2. Alyx udovoljava, ubija Savjetnika (Advisora) i spašava svog oca. G-Man obavještava Alyx da je dokazala da je sposobna zamijeniti Freemana, s kojim je G-Man postao nezadovoljan. Zarobljava Alyx u hibernaciju i odlazi.

Gordon se osvijesti u bazi Otpora u Bijeloj šumi. Eli je živ, ali Alyx nema. Eli shvaća što se dogodilo Alyx, izjavljuje svoju namjeru da ubije G-Mana i daje Gordonu njegov pajser.

Pozadina
Nakon izdavanja Half-Life 2 2004., Valve je počeo razvijati trilogiju epizodnih nastavaka, planirajući češće objavljivati kraće igre. Half-Life 2: Epizoda 1 objavljena je 2006. godine, a slijedila je Epizoda 2 2007. godine, koja je završila na vrhuncu. Treća epizoda bila je zakazana za 2008., ali je odgođena jer se širio opseg. Dizajner Robin Walker rekao je da je Valve koristio seriju Half-Life kako bi "riješio neki zanimljivi sukob tehnologije i umjetnosti koji je nastao"; dok je radio na trećoj epizodi, Valve nije uspio pronaći ujedinjujuću ideju koja je pružala osjećaj "čuđenja, ili otvaranja, ili ekspanzije". Napustili su epizodni razvoj i napravili nekoliko neuspjelih pokušaja da razviju daljnje Half-Life projekte. Walker je za nedostatak napretka okrivio Valveovu ravnu upravljačku strukturu, u kojoj zaposlenici sami odlučuju na čemu će raditi. Rekao je da je tim na kraju odlučio da bismo "svi bili sretniji kada bismo radili na velikoj stvari, čak i ako to nije baš ono na čemu smo htjeli raditi".

Valve je odlučio dovršiti svoj novi engine, Source 2, prije početka nove igre, budući da je razvoj Half-Life 2 i originalnog Source enginea istovremeno stvarao probleme. 2016. i 2017. Valve su napustili pisci Half-Lifea Marc Laidlaw, Erik Wolpaw, Jay Pinkerton i Chet Faliszek; zajedno s Valveovom podrškom za njihove druge franšize, novinari su odlaske shvatili kao pokazatelj da nove Half-Life igre više nisu u razvoju.

Godine 2015. Valve je surađivao s elektroničkom tvrtkom HTC na razvoju HTC Vive, slušalica za virtualnu stvarnost objavljene 2016. godine. Predsjednik Valvea Gabe Newell nastojao je da Valve postane sličniji Nintendou, koji razvija igre u tandemu s hardverom i omogućuje im stvaranje inovativnih igara kao što je Super Mario 64. Valve je eksperimentirao s VR-om, te je 2016. izdao The Lab, kolekciju VR miniigara. Valve je prepoznao da mnogi igrači žele ambicioznije VRAAA igru te je počeo istraživati razvoj velike VR igre. Walker se pitao mogu li razviti VR "ubojitu aplikaciju", kao što je to bio utjecajni FPS Doom 1993. godine.

Valve je razvio nekoliko VR prototipova, s tri projekta u razvoju do 2017. godine. Otkrivši da su portalni sustavi njihove puzzle serije Portal dezorijentirani u VR-u, odlučili su se za Half-Life. Walker je rekao da je Half-Life 3 bio "zastrašujuća perspektiva", a tim je vidio VR kao način za povratak u seriju. Osim toga, Valve je predvidio da bi fanovi negativno reagirali ako bi Half-Life 3 bila igra samo za VR, te da bi prequel imao manju težinu.

Razvoj igre
Half-Life: Alyx je ušla u razvoj oko veljače 2016. i ušao u punu proizvodnju kasnije te godine. Tim, koji se sastojao od oko 80 ljudi, bio je najveći u povijesti Valvea, a uključivao je Campo Santo, studio koji je Valve kupio 2018. godine. Kako Valve u više navrata nije uspijevao realizirati projekte, dio osoblja se nije htio pridružiti, a mnogi su bili skeptični da je VR (virtualna stvarnost) pravi smjer.

Valve je napravio prototipove koristeći sredstva Half-Life 2 i ograničio sustave igranja na one za koje su smatrali da su najprikladniji za VR. Otkrili su da su Half-Life sustavi "iznenađujuće prirodno prikladni" za VR, ali da je VR utjecao na gotovo svaki aspekt dizajna; na primjer, pucanje u VR-u, koje zahtijeva od igrača da fizički pozicionira ruku u prostoru, drugačije je iskustvo od ciljanja s tradicionalnim kontrolama miša i tipkovnice. Prema Walkeru, "Sve ovo prelazi u svaki aspekt dizajna mehanike, dizajna razina, tempa, pa čak i stvari poput učestalosti podizanja streljiva i borbenog ugađanja." Krajem 2018. Valve je održao testiranje igranja za cijelu tvrtku za igru. cijela igra; rezultati su uvjerili tim da je VR bio pravi izbor. Posljednji tjedni razvoja odvijali su se na daljinu zbog pandemije COVID-19.

Valve nije razvio ne-VR verziju Alyxa, jer su bili uvjereni da će to biti moguće samo u VR-u. Valve je očekivao da će ga obožavatelji modificirati da radi bez VR opreme; iako je to smetalo nekima u timu, Walker nije bio zabrinut jer je vjerovao da će ponuditi lošije iskustvo koje će pokazati zašto su odabrali VR. Članovi tima naglasili su da je Alyx "potpuni ulazak" u Half-Life seriju u smislu sadržaja i naracije.

Mike Morasky, skladatelj za Portal 2 i Team Fortress 2, skladao je za Alyx uz konzultacije s Kelly Bailey, skladateljem za prethodne Half-Life igre. Kao inspiraciju naveo je industrijsku glazbu izvođača kao što su Nine Inch Nails, The Prodigy, i Skinny Puppy.

Kretanje
Kako bi ublažio problem mučnina kod kretanja u VR-u, Valve je implementirao nekoliko različitih opcija kretanja. Naveli su inspiraciju iz VR igre Budget Cuts iz 2018., koja koristi teleportiranje za pomicanje igrača između lokacija. Valve je pretpostavio da će teleportacija oštetiti iskustvo; međutim, iako se teleportiranje čini neugodnim kada gledate kako ga drugi koriste, igrači su se brzo navikli na njega. Prema Walkeru, "povlači se u pozadinu vašeg uma, a vi postajete mnogo više usredotočeni na ono što s njim radite."

Kako bi destimulirao igrače od brzog teleportiranja kroz razine, Valve je ispunio područja elementima kako bi privukao njihovu pozornost i usporio ih, kao što su prijetnje, kolektiranje predmeta ili druga područja od interesa. Kako bi riješio problem viših igrača koji moraju čučnuti kada se kreću kroz neke prostore, Valve je standardizirao njihovu virtualnu veličinu tijela kada se teleportiraju, efektivno čineći da je svaki igrač iste visine kada se teleportiraju. Otkrili su da igrači nisu primijetili ovo odstupanje jer su bili usredotočeni na kretanje prema svom cilju.

Borba
Pajser, legendarno oružje iz prethodnih Half-Life igara, izostavljen je jer Valve nije mogao kreirati blisku borbu u VR-u i zato što bi igrači pajser slučajno uhvatili za objekte u svijetu igre dok bi se kretali, stvarajući zbrku. Osim toga, igrači su pajser povezivali s Gordonom Freemanom, protagonistom prethodnih igara; Valve je želio stvoriti drugačiji identitet za Alyx, prikazujući je kao "hakericu i popravljača". Drugi koncepti odbačenog oružja uključuju minu, praćku, štit i raketni bacač. Kako bi se izbjeglo preopterećenje igrača, tim je dizajnirao svo oružje tako da se može koristiti samo jednom rukom.

Kako se igrači kreću realističnijim brzinama u VR-u u usporedbi s tipičnim pucačinama iz prvog lica (FPS igrama), Valve je morao prilagoditi neprijatelje kako bi borba bila poštena i zabavna. Kukci Mravolavovi (Antlions), neprijatelji koji se vraćaju iz Half-Life 2, brzo bi preplavili igrače; tim je usporio njihovo kretanje i dodao mogućnost pucanja nogu kako bi ih se usporilo. Brzi zombiji i brzi headcrabs, neprijatelji uvedeni u Half-Life 2, izostavljeni su jer su za neke igrače u VR-u bili previše zastrašujući. Prema dizajneru Dariju Casaliju, "Šok kada su brzi headcrabs došli iza ugla i uhvatili se za vas prije nego što ste uopće shvatili što se događa bio je prevelik."

Glasovna gluma
Merle Dandridge ponovila je svoju ulogu Alyx za početne sesije snimanja u ožujku 2019., ali nakon što su playtestovi pokazali da Alyx treba mlađi glas, Ozioma Akagha dobila je ulogu u rujnu 2019. Akagha je morala izbjegavati iritaciju u svom nastupu, jer "ne želite da vam netko u glavi zvuči iritirano".

Dodatni glumci uključuju James Mosesa Blacka kao Eli, koji je zamijenio Robert Guillaumea, koji je umro 2017. i Rhysa Darbyja kao Russella, koji je dodao komične elemente. Glumci koji se vraćaju uključuju Tonyja Todda kao vanzemaljca Vortigaunta,Mikea Shapiroa kao G-mana i Ellen McLain kao glasnicu za Combine emitiranja. Shapiro je snimio svoje replike u jednom 20-minutnom snimku, s pickup-ovima 2019. godine. Cissy Jones (Olga) i Rich Sommer (Larry, Russellov dron i Combine vojnici) glumili su na prijedlog pisca Sean Vanamana, koji je s njima radio na Firewatchu Campo Santoa.

Pisanje igre
Bivši pisci Half-Lifea Erik Wolpaw i Jay Pinkerton odbili su pozive da se vrate u Valve u ranoj fazi razvoja Alyxa. Umjesto toga, Valve je angažirao pisca Roba Yescombea iz The Invisible Hours-a, koji je radio na Alyx 2017. i 2018. Yescombeov narativ bio je mračniji od ostalih Half-Life igara, sa scenama straha, mučenja i užasa. Antagonist je bila žena časnica Combine-na po imenu Hahn; u jednom predloženom kraju, Alyx bi ubila Hahna iz osvete zbog mučenja njezinog oca. Yescombe je također predložio završetak u kojem bi Alyx i G-Man otputovali u prošlost na događaje prvog Half-Lifea kako bi spriječili Freemana da prouzroči invaziju vanzemaljaca.

Nakon playtest-a u cijeloj tvrtki 2018., povratne informacije bile su pretežno pozitivne, ali za priču, koji su zaposlenici postigli najniži rezultat u bilo kojoj igri Valve. Morasky ga je opisao kao "mračan, ozbiljan i naporan", uspoređujući ga s filmom o superjunaku Zack Snydera. Dizajner Corey Peters rekao je da je tim imao "snažan osjećaj" u vezi s pričom i da je "provjeravao" kako bi dobio povratne informacije.

Valve je isprva planirao lansirati Alyx zajedno sa svojim Index VR slušalicama u lipnju 2019., ali je to odgodio kako bi se pozabavio pričom. Ponovno su angažirali Wolpawa i Pinkertona kako bi prepisali radnju i dijalog od početka uz očuvanje gameplay-a. Pridružili su im se pisci Jake Rodkin i Sean Vanaman, koji su se pridružili tvrtki kada je Valve kupio Campo Santo. Književnik Marc Laidlaw, koji je otišao u mirovinu 2016., pružio je konzultacije.

Novi pisci identificirali su tri problema. Prvo, priroda prequela značila je da su igrači znali da će likovi preživjeti, smanjujući napetost. Drugo, priča nije imala utjecaja na cjelokupnu Half-Life priču; pisci nisu željeli da se osjeća "baš kao hermetički zatvorena kratka priča u svijetu Half-Lifea". Treće, igra je morala završiti susretom s G-Manom, u biti bogom, dajući Alyx nešto da ga oslobodi; pisci nisu mogli zamisliti što bi to moglo biti. Walker je rekao da tim ne želi da kraj bude nešto "što biste jednostavno mogli ignorirati", te je znao da su obožavatelji bili u "narativnom limbu" od druge epizode, što su htjeli promijeniti.

Da Alyx i G-Man putuju naprijed kroz vrijeme i spašavaju Elija na kraju druge epizode, predložio je umjetnik likova Jim Murray. Tim je bio nesklon, jer je to poništilo epizodu 2, ali su bili zaintrigirani pitanjima koja su pokrenula o svijetu i kako je gurnula priču o Half-Lifeu naprijed. Promjena je zahtijevala od Valvea da stvori nova sredstva, kao što su baza Epizode 2 Bijela Šuma i modeli za Doga, starijeg Elia i Gordona Freemana. Podvala, za koju Alyx vjeruje da spašava Gordona Freemana prije nego što je otkrila G-Mana, osmislio je Vanaman kasno u proizvodnji; budući da nije postojao model karaktera za znanstvenicu Combinea koju je Alyx slušala, scena je animirana u igri sjena.

Dok su prethodne Valve igre koristile šutljive (silent) protagoniste, pisci su otkrili da je Alyx-in govor poboljšao pripovijedanje. Dodali su radio dijalog između Alyx i Russella kao jednostavan način da se "podigne energija" kad god je to potrebno. Konačni scenarij imao je 280 stranica, u usporedbi sa 128 stranica za Half-Life 2 i 18 za Half-Life.

Promocija i izbacivanje igre
Valve je najavio Half-Life: Alyx u studenom 2019. godine. Bilo je besplatno vlasnicima Valve Index slušalica ili kontrolera. Valve je čekao da igra bude gotovo gotova prije nego što ju je najavio, s ciljem izbjegavanja kašnjenja prethodnih igara. Bili su svjesni da bi igrači, koji su godinama čekali novu Half-Life igru, mogli biti razočarani VR igrom, te su čvrsto upravljali najavom.

Kako bi promovirao igru, Valve je sve prethodne Half-Life igre učinio besplatnim na Steamu od siječnja 2020. do njenog izlaska 23. ožujka 2020. Valve je izdao Linux verziju 15. svibnja 2020., zajedno s podrškom Vulkan renderiranja za obje platforme. Izrada igre prije izdanja greškom je procurila na Steam koja je uključivala alate za razvojne programere koji nisu VR, dopuštajući interakcije poput podizanja predmeta i pucanja oružja. Međutim, većina osnovnih interakcija u igri, poput pritiskanja gumba ili punjenja Alyxina ruksaka, nije mogla biti dovršena tipkom "use".

Na pitanje o planovima za buduće Half-Life igre, dizajner David Speyrer rekao je da je tim voljan, ali da čeka reakciju na Alyx. Prema Walkeru, "Mi apsolutno vidimo Half-Life: Alyx kao naš povratak na ovaj svijet, a ne njegov kraj.". Objavljeni su alati za podršku za Source 2 engine i Steam Workshop za Half-Life: Alyx 15. svibnja 2020. Valve planira izdati novi uređivač razine Hammer za Source 2. Valve također planira izdati djelomični Source 2 softverski razvojni komplet (SDK) za ažurirane značajke kasnije, s fokusom na lansiranje na isporuku i podršku za Alyx.

Recenzija
Half-Life: Alyx je dobila "univerzalno priznanje", prema agregatoru recenzija Metacritic. Do travnja 2020. bila je jedna od 20 najviše ocijenjenih PC igara na Metacritic-u. Recenzenti u publikacijama kao što su VG247, Tom's Hardware i Video Games Chronicle opisali su ga kao VR-ovu "ubojitu aplikaciju".

Najavni trailer je pogledan više od 10 milijuna puta u prva 24 sata od objavljivanja. Iako je većina obožavatelja izrazila uzbuđenje, neki su bili razočarani što je igra bila dostupna samo u VR-u, malom, ali rastućem tržištu u 2019. Prije izlaska igre, Vic Hood iz TechRadara izrazio je entuzijazam za Alyx, ali je napisao da "zauvijek živimo u nadi za Half-Life 3".

Prodaja
Prvog dana izlaska, Half-Life: Alyx je imala 43.000 istovremenih igrača. Prema riječima analitičara Niko Partnersa Daniela Ahmada, ovo je bilo uspješno lansiranje prema VR standardima, što se podudara s najvećim brojem istovremenih korisnika Beata Sabre. Međutim, Ahmad je napomenuo da je jasno da su "brojevi zadržani zbog zahtjeva VR-a". Valveov Greg Coomer rekao je da je Valve znao da mnogi ljudi neće igrati igru na lansiranju, te da je njegova publika "trenutno relativno mala". Newell je to opisao kao "ulaganje naprijed" u dugoročne tehnologije.

Slušalice Valve Index, kontroleri i bazne stanice rasprodane su u Sjedinjenim Državama, Kanadi i Europi unutar tjedan dana od objave igre. Do sredine siječnja 2020. bili su rasprodani u svih 31 regija u kojima su jedinice bile ponuđene. Prema Superdata, Valve je prodao 103.000 Index jedinica u četvrtom tromjesečju 2019. kao rezultat najava Alyxa u usporedbi s ukupno 149.000 prodanih tijekom 2019., i to je bila najprodavanija VR slušalica za računala tijekom tog tromjesečja. Iako je Valve očekivao da će isporučiti nekoliko Indexovih prednarudžbi na vrijeme za izdavanje Alyxa, pandemija COVID-19 ograničila je njihov opskrbni lanac.

Nagrade
Half-Life: Alyx osvojila je "Igru godine" na dodjeli VR nagrada 2020. i "Najbolju VR/AR" igru na The Game Awards 2020., dok je također bila nominirana za "Najbolju režiju igre", "Najbolji audio dizajn", i "Najbolja akcija". Također je nominirana za "Najbolju igru", "Režiju igre", "Audio postignuće" i "Umjetničko postignuće" na 17. dodijeli nagrada British Academy Games.

Vanjske poveznice
Stranica igre

Službena stranica Half-Life igra

Half-Life: Alyx najava (Youtube)

Izvori

Pucačine u prvom licu

Half-Life: Alyx


Kör köstebek (Talpa caeca), köstebekgiller familyasına ait bir memeli hayvan türüdür.

Boyu yaklaşık 9–10 cm. kadardır. Gözleri deri altında kalmıştır. Burun, kuyruk ve ayakları çıplaktır. Genelde ön bacaklarını yan basarlar bu nedenle ayak izleri bazen yan çıkar.Tek tek yaşarlar. Açtıkları galerilerin doğrudan dışarıya açılan giriş deliği yoktur. Eklembacaklılar ve solucanlarla beslenirler ya da yuvalarında depo ederler. Yılda bir defa 3-6 arası yavru verirler. Gebelik süreleri 4-6 haftadır. Gündüzleri aktiftirler. Kış uykusuna yatmazlar.

Güney Avrupa'da ve Türkiye'de Batı, Kuzey ve Güneydoğu bölgeleri ile Trakya'nın Karadeniz kıyılarında yaygındır.

Türkiye'de yaşayan üç alt türü bulunmaktadır.

 Talpa caeca levantis (Trabzon)
 Talpa caeca davidianus (Van)
 Talpa caeca orientalis (Güney Rusya'nın Karadeniz sahilinde)

Köstebekgiller
Türkiye'deki memeliler

Kör köstebek


Aeginetiinae , podtribus volovotkovki, dio tribusa Buchnereae . Sastoji se od 4 roda

Rodovi
 Harveya Hook. (33 spp.)
 Hyobanche L. (10 spp.)
 Christisonia Gardner (23 spp.)
 Aeginetia L. (7 spp.)

Izvori

Volovotkovke

Aeginetiinae


El GR-84, también conocido como Montaña de Sanabria, es un sendero de Gran Recorrido, de diseño circular, que fue proyectado en 2007 por la Fundación Patrimonio Natural y la Red de Espacios Naturales de la Junta de Castilla y León.  Ofrece el acercamiento a la naturaleza para disfrutar de los valores ambientales del parque natural del Lago de Sanabria y Alrededores y conocer las pequeñas localidades por las que transcurre el sendero.

Características
Está señalizado con las marcas características de este tipo de sendero, dos franjas horizontales de colores blanco y rojo, conciliando las disposiciones previstas en el "Manual de Senderos de la Federación de Deportes de Montaña, Escalada y Senderismo de Castilla y León" con el "Manual de Señalización de los Espacios Naturales Protegidos de la Comunidad de Castilla y León".

Las señales aparecen pintadas sobre troncos de árboles, piedras o antiguos hitos serranos (grandes lajas de piedra hincadas verticalmente), que se colocaban en las cañadas del ganado trashumante y servían a los pastores sanabreses para orientarse en la sierra durante los días de grandes nevadas o espesas nieblas. En el municipio de Porto, estas señalizaciones consisten en pequeñas construcciones de argamasa y se denominan perrizolas.

La diferencia de nivel es de más de mil metros, tomando como referencia  el punto de origen y las altas cotas de la Sierra de la Cabrera y la Sierra Segundera. El senderista debe llevar la equipación adecuada para enfrentarse a una ruta de montaña.
Los diseñadores del sendero de Gran Recorrido sugieren que este se puede llevar a cabo en seis días.

Recorrido
El GR-84, salvo excepciones en tres de sus etapas, en su inmensa mayoría transcurre dentro de los límites del espacio natural. Se inicia y termina en la Casa del Parque del Monte Gándara, 2º Centro de Interpretación del parque natural del Lago de Sanabria y Alrededores en Rabanillo, pedanía del municipio de Galende.

1ª Jornada:

Desde la Casa del Parque, en Rabanillo, hasta el Refugio de la Laguna de las Yeguas, en la Majada de la sierra de Murias, pedanía del municipio de Trefacio.

Transcurre por los caminos tradicionales, recorre una pequeña parte de la ribera del Tera, atraviesa los pueblos de Galende, Pedrazales y Vigo y, desde este, asciende por el cañón del río Forcadura hasta la Laguna de las Yeguas.

Núcleos urbanos que cruza: Galende, Pedrazales y Vigo.

2ª Jornada:

Desde la Majada de Murias hasta el Refugio de Ríopedro.

Se ascienda por la antigua vía pecuaria, dirección NO, cruza el altiplano de La Plana (2.028 m) hasta llegar al valle del río Tera, circundado por las altas cumbres de las sierra en este extremo, Peña Vidulante (2.046 m) y Peña Trevinca (2.127 m.).

Núcleos urbanos que cruza: ninguno.

3ª Jornada:

Desde el Refugio de Río Pedro hasta Porto.

Esta etapa, en dirección SO, bordea la vertiente oriental de la Sierra de Segundera, con sus cumbres de Moncalvo (2.044 m) y Moncalvillo (2.028 m), hasta adentrarse en el valle por el que corre el regato de Valdeinfierno, que más abajo verterá sus aguas en el arroyo del mismo nombre, bajo la sierra Valdespino. Siguiendo su curso se llega a la localidad de Porto, 1.205

Núcleos urbanos que cruza: Porto.

4ª Jornada:

Desde Porto hasta el Refugio Laiol.

Desde Porto comienza la etapa en dirección sur, cruzando el arroyo Valdesirgas para ascender por la Majada de los Curas a las lagunas de Cancelos, 1.644  Desde aquí, cresteando primero en dirección sur hasta las estribaciones del Sistral (1.769 m), y luego, en dirección SE, pasando por las lagunas de Verea, 1.580 , y por el Pico Fuente Zamorana, (1729 m), hasta las lagunas de Campo Laiol, 1.530 , a los pies del pico Valdecasares (1.845 m).

Núcleos urbanos que cruza: ninguno.

5ª Jornada:

Desde el Refugio Campo Laiol hasta el Refugio de la Odosia, en la Sierra de Sotillo.

La etapa se inicia en dirección SE por las cumbres del Puerto de la Escoba (1.822 m) y Laguna (1.851 m) hasta el Refugio Marmolín, en la Vega del Foyo, por la que discurre el arroyo de Marmolín; continúa en dirección NE por La Pedriña (1.795 m) y entre la laguna Pedriña 1.725  y la laguna de Sotillo 1.585  se enlaza en dirección E con la ancestral vía pecuaria de Porto a Sotillo o "Cordel Sanabrés", hasta la llegada al Refugio de Odosia.

Núcleos urbanos que cruza: ninguno.

6ª Jornada:

Desde el Refugio de la Odosia hasta la Casa del Parque Rabanillo.

Comienza la etapa en dirección E por la misma vía pecuaria, que, a esta altura, separa los términos municipales de Galende y Cobreros. Se pasa por la orilla sur de la Laguna de Carros, 1.350 , los Llanos de Bubela y, pasado el Pico de Bubela (1.459 m), se abandona la cañada para descender al pueblo de Sotillo de Sanabria y ya, por los caminos tradicionales, siempre en dirección este, se cruzan los pueblos de Limianos, Quintana y Rabanillo hasta llegar a la Casa del Parque.

Núcleos urbanos que cruza: Sotillo de Sanabria, Limianos de Sanabria, Quintana de Sanabria y Rabanillo.

Refugios
Además de los refugios que estaban en funcionamiento en el Parque, se han rehabilitado otros chozos y refugios de pastores, y así, a lo largo del GR, el senderista dispone de los siguientes: Chozo del Forcadura; Refugio Laguna Yeguas, en la  Majada de Murias; Refugio de Ríopedro, en el valle del río Tera; Refugio Majada Trefacio, en el mismo valle del Tera; Refugio de Vega de Conde, también en el mismo valle; Refugio Rábano, en la sierra de Rábano; Refugio Chozo de Valdespino, en el paraje Valdespino; Chozo de Salgadeiros, en el Alto de la Esquipa; Refugio Laiol, en el paraje de Campo Laiol; Refugio del Marmolín, próximo al nacedero del arroyo de Marmolín; y Refugio La Odosia - Sierra de Sotillo.

Fuentes y Pasarelas
Además de los numerosos manantiales que se encuentran en la sierra, puentes, pontones y pasaderas, existentes a lo largo del recorrido para salvar regatos, arroyos o ríos, para este sendero se han rehabilitado las siguientes:

Fuentes:

La Llagona, en Galende; La del Señor Moisés, en Pedrazales; Laguna de Yeguas. en la Majada de Murias; La Cuchilla, en el Collado de la Cuchilla; Refugio de Rábano, en la Sierra de Rábano, término de Porto; Refugio de Valdespino, en la sierra de Valdespino, término de Porto; De Ponte da Freita, en la misma localidad de Porto; Zamorana, en el Pico Fuente Zamorana, próximo a Campo Laiol, y Los Gallegos, en Sotillo de Sanabria.

Pasarelas y Pontones:

Pontón de río Forcadura, en Vigo de Sanabria; Pasarela del Tera, en Sierra de Trefacio de Porto; Pasarela de Valdespino, de Porto;  Sierra de Valdespino, de Porto; Paso dos Portos y Paso do Poleiro, ambos también de Porto.

Véase también
 Gran Recorrido
 Pequeño Recorrido
 * Lista de espacios naturales de España

Referencias

Enlaces externos

Grandes recorridos de España
Sanabria
Espacios naturales de la provincia de Zamora
Sanabria
Galende
Porto
Cobreros

GR-84


Lumina soarelui la primul etaj este o pictură din 1960 a artistului american Edward Hopper. Ea descrie două femei de vârste diferite aflate pe balconul de la primul etaj al unei case albe. Femeia mai în vârstă citește un ziar, în timp ce femeia mai tânără stă pe balustradă.

Hopper i-a spus lui Katharine Kuh că este una dintre picturile preferatele ale sale. Pictura se află în colecția Whitney Museum of American Art.

Crearea
Potrivit lui Hopper, pictura a fost "o încercare de a picta lumina soarelui cu alb, cu aproape nici un pigment galben în alb", și "orice idee psihologică va trebui să fie furnizată de către spectator". Soția lui, Josephine, a fost modelul pentru ambele femei din tablou. Acest lucru a fost contestat de către vecinele lui Hopper, Marie Stephens și fiica ei adolescentă, Kim, care a susținut că tânăra femeie trebuie să se fi bazat pe una dintre ele, ținând cont de mărimea bustului imaginat al femeii. Pictura a fost terminată pe 15 septembrie 1960.

Note

Legături externe
 Second Story Sunlight at the Whitney Museum of American Art

Picturi din 1960
Picturi realizate de Edward Hopper

Lumina soarelui la primul etaj


Međuopćinska nogometna liga Koprivnica – Križevci je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1977./78., te je to ujedno bilo prvo izdanje ove lige.
Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bila "Lokomotiva" iz Koprivnice.

Ljestvica

 ljestvica bez rezultata jedne utakmice
 Žabno – tadašnji naziv za Sveti Ivan Žabno

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Zagrebačka zona – Sjever 1977./78.
 Međuopćinska liga Daruvar – Pakrac – Grubišno Polje 1977./78.
 Međuopćinska liga Đurđevac – Virovitica 1977./78.
 Općinska A liga Koprivnica 1977./78.
 Općinska B liga Koprivnica 1977./78.

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Glas Podravine"
 library.foi.hr, "Glas Podravine", br. 24, god. XXXIII, objavljeno 16. lipnja 1978., str. 11 (Sport), (ljestvica), preuzeto 12. travnja 2021.
 Mladen Levak, Kristina Poljičak: Nogometni klub "Osvit" Đelekovec : 1923. – 2013. : 90 godina Nogometnog kluba "Osvit" i igranja nogometa u Đelekovcu , Đelekovec, 2014.,  (Vendi), str. 180-190

1977-78 0 MOL KC-KŽ
MOL Koprivnica-Križevci
1977-78 MOL Koprivnica-Križevci

Međuopćinska nogometna liga Koprivnica – Križevci 1977./78.


Claudiu Ionescu este numele a trei sportivi români:

Claudiu Eugen Ionescu - fost handbalist
Claudiu Mircea Ionescu - fotbalist
Claudiu Mihai Ionescu - fotbalist

Claudiu Ionescu (dezambiguizare)


ريزستنز: فول أوف مان  لعبة فيديو مخصصة لجهاز البلاي ستيشن 3 تعتبر من أكثر العاب الجهاز نجاحاً.

غزو إنجلترا
هم الفضائيين الغزو على أوروبا بأكملها، ونجحت بغزو بريطانيا وتحويل المجتمع إلى وحوش مسخة، وكان الجيش الأمريكي قد وصل
لبريطانيا لإنقاذ المجتمع الإنساني ضد خطر الفضائيين .

مراجع

الخيال في 1951
ألعاب إنسومنياك غيمز
ألعاب بلاي ستيشن 3
ألعاب تاريخ بديل
ألعاب تصويب منظور الشخص الأول
ألعاب جماعية عبر الإنترنت
ألعاب حصرية على بلاي ستيشن 3
ألعاب رعب
ألعاب ريزستنس
ألعاب سوني إنتراكتيف إنترتينمنت
ألعاب فيديو 2006
ألعاب فيديو تعاونية
ألعاب فيديو تقع أحداثها في الإمبراطورية الروسية
ألعاب فيديو تقع أحداثها في بريستول
ألعاب فيديو تقع أحداثها في شيشاير
ألعاب فيديو تقع أحداثها في عقد 1950
ألعاب فيديو تقع أحداثها في لندن
ألعاب فيديو تقع أحداثها في لنكولنشاير
ألعاب فيديو تقع أحداثها في مانشستر
ألعاب فيديو تقع أحداثها في نوتنغهامشير
ألعاب فيديو تقع أحداثها في يورك
ألعاب فيديو حصرية لليابان
ألعاب فيديو خاضعة للرقابة
ألعاب فيديو خيال علمي
ألعاب فيديو فردية وجماعية
ألعاب فيديو مطورة في الولايات المتحدة
ألعاب فيديو مطورة في اليابان
ألعاب فيديو نهاية الحضارة
إنسومنياك غيمز
بيركشير في الخيال
غزوات الكائنات الفضائية في ألعاب الفيديو
ألعاب فيديو تقع أحداثها في سومرست
ألعاب فيديو رعب عقد 2000

ريزستنس: فول أوف مان


Funkcionalni poremećaj je krovni pojam za skupinu prepoznatljivih medicinskih stanja koja su posljedice promjena u funkcioniranju tjelesnih sustava, a ne bolesti koja utječu na strukturu tijela. Funkcionalni poremećaji su česti i složeni fenomeni koji predstavljaju izazov za sustave zdravstvene skrbi. Tradicionalno se u zapadnoj medicini smatra da je tijelo sastavljeno od različitih organskih sustava, ali se manje dobro razumije kako se sustavi međusobno povezuju ili komuniciraju. Funkcionalni poremećaji mogu utjecati na međudjelovanje nekoliko organskih sustava (na primjer gastrointestinalni, dišni, mišićno-koštani ili neurološki) što dovodi do višestrukih i varijabilnih simptoma, iako se ponekad samo ispolji jedan istaknuti simptom.

Definicija
Pod funkcionalnim poremećajima uglavnom se podrazumijevaju stanja koja karakteriziraju:

 uporni i neugodni simptomi
 povezani su s oštećenjem ili invaliditetom
 gdje je patofiziološka osnova povezana s problemima u funkcioniranju i komunikaciji tjelesnih sustava (za razliku od bolesti koje utječu na strukturu organa ili tkiva).

Većina simptoma uzrokovanih tjelesnom/strukturalnom bolešću također može biti uzrokovana funkcionalnim poremećajem. Postoji mnogo primjera simptoma koje pojedinci mogu osjetiti, a neki od njih uključuju bol, umor, slabost, nedostatak zraka ili probleme s crijevima. Zbog toga se pojedinci često idu na brojne preglede prije nego što dijagnoza bude jasna. Iako ima sve više istraživanja oko eksplanatornih modela koja pridonose razumijevanje funkcionalnih poremećaja, strukturna skeniranja kao što je magnetska rezonancija ili laboratorijska ispitivanja kao što su testovi krvi obično ne objašnjavaju simptome ili opterećenje simptomima. Ova poteškoća u prepoznavanju procesa koji leže u pozadini simptoma funkcionalnih poremećaja često je rezultirala neshvaćanjem ovih stanja i ponekad stigmatizacijom u medicini i društvu.

Funkcionalni poremećaji mogu utjecati na osobe svih dobi, etničkih skupina i socioekonomskog statusa. Kronični tijek poremećaja čest je i značajno sniževa kvalitetu života te je povezan s visokim troškovima zdravstvene skrbi. Međutim, simptomi sami po sebi nisu prijetnja životu i smatraju se da ih je moguće promijeniti liječenjem. U nekim zemljama nedostaju specijalizirane službe za liječenje funkcionalnih poremećaja; međutim ovo područje se mijenja. Istraživanje također raste u ovom području, a postoji nada da će implementacija snažnih istraživanja potaknuta znanošću omogućiti će razvoj učinkovite podrške osobama s funkcionalnim poremećajima.

Postoji mnogo različitih dijagnoza funkcionalnih poremećaja koje se mogu postaviti ovisno o simptomu ili sindromu koji je najproblematičniji. Sindrom je skup simptoma - oni mogu biti poznati kao "funkcionalni somatski sindromi". Primjeri za to uključuju: Sindrom iritabilnog crijeva (gastrointestinalni simptomi), stalna stanja umora, sindromi kroničnog bola, kao što je kronična raširena bol (fibromialgija) i funkcionalni neurološki poremećaj. Pojedinačnim simptomima također se može dodijeliti dijagnostička oznaka, na primjer "funkcionalna bol u prsima", "funkcionalna konstipacija" ili "funkcionalni napadaji".

Preciznije, ta bi se stanja mogla nazvati 'funkcionalni somatski poremećaji'. Somatski znači 'od tijela'. Ovo je važno radi razlikovanja funkcionalnih somatskih poremećaja od psihijatrijskih bolesti koje su se povijesno također smatrale funkcionalnim poremećajima u nekim sustavima klasifikacije, budući da često ispunjavaju gore navedene kriterije. Od sada nadalje, ovaj se članak prvenstveno odnosi na funkcionalne poremećaje kod kojih se općenito shvaća da primarni zabrinjavajući simptomi potječu iz tijela.

Preklapanje
Iako se pojedincu može dijagnosticirati jedan funkcionalni sindrom, postoji preklapanje simptoma između raznih dijagnoza funkcionalnog poremećaja. Na primjer, nije neuobičajeno imati dijagnozu sindroma iritabilnog crijeva (IBS) i kronične raširene boli/fibromialgije. Svi funkcionalni poremećaji imaju zajedničke čimbenike rizika i čimbenike koji doprinose njihovoj postojanosti. Pristupi funkcionalnim poremećajima tradicionalno se razlikuju među medicinskim specijalnostima. Istraživači i kliničari sve više prepoznavaju odnose između ovih sindroma.

Terminologija i dijagnostički kriteriji
Terminologija za funkcionalne poremećaje dugo je bila prepuna konfuzije i kontroverzi, s mnogo različitih izraza koji se koriste za njihovo opisivanje. Ponekad se funkcionalni poremećaji poistovjećuju ili pogrešno miješaju s dijagnozama poput kategorije "somatoformni poremećaji", "medicinski neobjašnjivi simptomi", "psihogeni simptomi" ili "konverzivni poremećaji". No, to nije točno, funkcionalni poremećaji i navedene dijagnostičke oznake nisu identične i označavaju različite skupine simptoma. Treba napomenuti da se neki od ovih izraza sada više ne smatraju točnima i mnogi ih smatraju stigmatizirajućima.

Trenutačno 11. revizija međunarodne klasifikacije bolesti i srodnih zdravstvenih problema(MKB-11) ima specifične dijagnostičke kriterije za određene poremećaje koje bi mnogi kliničari smatrali funkcionalnim somatskim poremećajima, poput IBS-a ili kronične raširene boli/fibromialgije i disocijativni poremećaj neuroloških simptoma.

Postoji tradicija zasebnih sustava dijagnostičke klasifikacije unutar klasifikacije medicinskih i mentalnih poremećaja. U 5. izdanju Dijagnostičkog i statističkog priručnika za duševne poremećaje (DSM-5) stariji termin "somatoform" (DSM-IV) zamijenjen je "poremećajem somatskih simptoma", što je poremećaj karakteriziran trajnim somatskim (fizičkim) simptom(ima)) i povezanim psihološkim problemima do te mjere da ometaju svakodnevno funkcioniranje i uzrokuju stres. Poremećaj tjelesnog distresa je srodni pojam u MKB-11. Poremećaj somatskih simptoma i poremećaj tjelesnog distresa značajno se preklapaju s funkcionalnim poremećajima i često se propisuju ako bi nekome koristile psihološke terapije koje se bave psihološkim ili bihevioralnim čimbenicima koji pridonose postojanosti simptoma. Međutim, važno je imati na umu da osobe sa simptomima koji se djelomično mogu objasniti strukturnom bolešću (na primjer rak) također mogu zadovoljiti kriterije za dijagnozu funkcionalnih poremećaja, poremećaja somatskih simptoma i poremećaja tjelesnog distresa.

Prevalencija
Procijenjena prevalencija uveliko varira ovisno o osnovnom dominantnom simptomu ili sindromu. U kliničkoj populaciji funkcionalni poremećaji su česti i utvrđeno je da se pojavljuju u otprilike jednoj trećini konzultacija u specijalističkoj praksi i primarnoj zdravstvenoj zaštiti.

Stope se razlikuju u kliničkoj populaciji u usporedbi s općom populacijom i varirat će ovisno o kriterijima korištenim za postavljanje dijagnoze. Na primjer, smatra se da sindrom iritabilnog crijeva pogađa 4,1%, a fibromialgija 0,2-11,4% globalne populacije.

Nedavna velika studija provedena na uzorcima stanovništva u Danskoj pokazala je sljedeće: Ukupno je 16,3% odraslih prijavilo simptome koji ispunjavaju kriterije za barem jedan funkcionalni somatski sindrom, a 16,1% ispunjavaju kriterije za sindrom tjelesnog distresa.

Uzroci
Postoje modeli objašnjenja koji podupiru naše razumijevanje funkcionalnih poremećaja, a obično postoje višestruki i složeni čimbenici koji su uključeni u individualnom razvoju simptoma. Čimbenici koji pridonose poremećaju zahtijevaju razmatranje čimbenika koji se odnose na biomedicinsko, psihološko, socijalno i materijalno okruženje tog pojedinca - što zahtijeva personalizirani, prilagođeni pristup.

Zdravstveni djelatnici smatraju korisnim razmotriti tri glavne kategorije čimbenika: predisponirajući, precipitirajući i perpetuirajući (doprinosni) čimbenici.

Predisponirajući čimbenici: to su čimbenici koji osobu čine ranjivijom na pojavu funkcionalnog poremećaja; a uključuju biološke, psihološke i socijalne čimbenike. Kao i kod svih zdravstvenih stanja, neki ljudi vjerojatno imaju predispoziciju za razvoj funkcionalnih poremećaja zbog svog genetskog sklopa. Međutim, nisu identificirani pojedinačni geni koji su povezani s funkcionalnim poremećajima. Epigenetski mehanizmi (mehanizmi koji utječu na interakciju gena s njihovom okolinom) vjerojatno su važni i proučavani su u odnosu na hipotalamo-hipofizno-nadbubrežnu osovinu. Uz genetske/epigenetske promjene, drugi predisponirajući čimbenici uključuju trenutnu ili prethodnu somatsku/tjelesnu bolest ili ozljedu te endokrine, imunološke ili mikrobne čimbenike. Funkcionalni poremećaji se češće dijagnosticiraju u ženskim bolesnicima. Razlozi za to su složeni i višestruki, a vjerojatno uključuju i biološke i društvene čimbenike. Na primjer, ženski spolni hormoni mogu utjecati na funkcioniranje imunološkog sustava. Medicinska pristranost vjerojatno pridonosi spolnim razlikama u dijagnozi: ženama je vjerojatnije da će liječnici dijagnosticirati funkcionalni poremećaj nego muškarcima.

Osobe s funkcionalnim poremećajima također imaju veću stopu prethodnih mentalnih i fizičkih zdravstvenih problema, uključujući depresiju i anksiozne poremećaje, posttraumatski stresni poremećaj, multiplu sklerozu i epilepsiju. Stil osobnosti je predložen kao čimbenik rizika u razvoju funkcionalnih poremećaja, ali je učinak svake pojedinačne osobine ličnosti promjenjiv i slab. Aleksitimija (poteškoće s prepoznavanjem i imenovanjem emocija) opširno je proučavana kod pacijenata s funkcionalnim poremećajima i ponekad se tretira kao dio liječenja. Migracija, kulturno i obiteljsko razumijevanje bolesti također su čimbenici koji utječu na mogućnost da pojedinac razvije funkcionalni poremećaj.  Izloženost bolesti u obitelji tijekom odrastanja ili roditelji koji su zdravstveni radnici ponekad se smatraju čimbenicima rizika. Nepovoljna iskustva iz djetinjstva i traumatska iskustva svih vrsta su poznati kao važni čimbenici rizika.

Precipitirajući čimbenici : ovo su čimbenici za koje se čini da kod nekih pacijenata izazivaju nastanak funkcionalnog poremećaja. Tipično, oni uključuju ili akutni uzrok fizičkog ili emocionalnog stresa, na primjer operaciju, virusnu bolest, prometnu nesreću, iznenadnu žalost ili razdoblje intenzivnog i dugotrajnog preopterećenja kroničnim stresorima (na primjer poteškoće u romantičnoj vezi, posao ili financijski stres ili obveze skrbi). Neće sve pogođene osobe moći prepoznati očite precipitirajuće čimbenike, a neki funkcionalni poremećaji razvijaju se postupno tijekom vremena.

Perpetuirajući čimbenici (mehanizmi bolesti): To su čimbenici koji pridonose razvoju funkcionalnog poremećaja kao trajnog stanja i održavanju simptoma. To može uključivati stanje fizioloških sustava uključujući imunološki i neuroimuni sustav, endokrini sustav, mišićno-koštani sustav, ciklus spavanja i budnosti, mozak i živčani sustav, misli i iskustva osobe, osobni doživljaj tijela, društvena situacija i okruženje. Svi ti slojevi međusobno djeluju. Mehanizmi bolesti su terapijski važni jer se smatraju potencijalnim ciljevima liječenja.

Točne mehanizme bolesti koji su odgovorni za održavanje funkcionalnog poremećaja pojedinca treba razmotriti na individualnoj osnovi. Međutim, predloženi su različiti modeli koji objašnjavaju kako se simptomi razvijaju i nastavljaju. Čini se da kod nekih ljudi postoji proces središnje senzibilizacije, kronična upala niskog stupnja. ili promijenjena reaktivnost na stres posredovana preko Hipotalamusno-hipofizno-nadbubrežna (HPA) osovina. Za neke ljude mehanizmi pažnje vjerojatno su važni. Općenito, percepcije bolesti ili ponašanja i očekivanja pridonose održavanju narušenog fiziološkog stanja.

Perpetuirajući mehanizmi bolesti često se konceptualiziraju kao 'začarani krugovi', koji naglašavaju nelinearne obrasce uzročnosti karakteristične za ove poremećaje. Drugi ljudi usvajaju model prema kojem pokušavaju postići što višena 'dobrim danama' što rezultira iscrpljenošću na danima nakon toga i pogoršanje simptoma (ponekad zvano 'Boom-Bust').

Depresija, PTSP, poremećaji spavanja i anksiozni poremećaji također mogu produžiti funkcionalne poremećaje i treba ih identificirati i liječiti tamo gdje su prisutni. Često je potrebno uzeti u obzir nuspojave ili učinke ustezanja od lijekova. Jatrogeni čimbenici poput nepostojanja jasne dijagnoze, osjećaj da zdravstveni djelatnik ne vjeruje pacientu ili ga ne shvaća ozbiljno, višestruki (invazivni) dijagnostički postupci, neučinkoviti tretmani i nedobijanje objašnjenja za simptome mogu povećati zabrinutost i nesvrsishodna ponašanja u vezi s bolešću. Nepotrebne medicinske intervencije (testovi, operacije ili lijekovi) također mogu uzrokovati štetu i pogoršati simptome.

Dijagnoza
Dijagnozu funkcionalnog poremećaja obično postavlja liječnik u zdravstvenom okruženju - to može biti liječnik primarne zdravstvene zaštite ili obiteljski liječnik, bolnički liječnik ili specijalist u području psihosomatske medicine ili psihijatar. Liječnik primarne zdravstvene zaštite ili obiteljski liječnik općenito će igrati važnu ulogu u koordinaciji liječenja s kliničarom sekundarne zdravstvene zaštite ako je potrebno.

Dijagnoza je esencialno klinička, pri čemu kliničar poduzima temeljitu medicinsku i mentalnu anamnezu i fizički pregled. Dijagnoza se treba temeljiti na prirodi prisutnih simptoma i predstavlja dijagnozu " uključivanja" za razliku od dijagnoze "isključivanja" - to znači da se temelji na prisutnosti pozitivnih simptoma i znakova koji slijede karakterističan uzorak. Obično postoji proces kliničkog razmišljanja da bi se došlo do ove točke i procjena može zahtijevati nekoliko posjeta, u idealnom slučaju kod istog liječnika.

U kliničkom okruženju ne postoje laboratorijski ili slikovni testovi koji se mogu dosljedno koristiti za dijagnosticiranje stanja; međutim, kao što je slučaj sa svim dijagnozama, često će se poduzeti dodatni dijagnostički testovi (kao što su krvni testovi ili dijagnostičko snimanje) kako bi se razmotrila prisutnost osnovne bolesti. Međutim, postoje dijagnostički kriteriji koji se mogu koristiti kao pomoć liječniku u procjeni postoji li vjerojatnost da pojedinac pati od određenog funkcionalnog sindroma. Oni se obično temelje na prisutnosti ili odsutnosti karakterističnih kliničkih znakova i simptoma. Upitnici za samoprocjenu također se mogu koristiti/biti od pomoći.

Nije neuobičajeno da funkcionalni poremećaj postoji zajedno s drugom dijagnozom (na primjer, funkcionalni napadaji mogu postojati zajedno s epilepsijom ili sindromom iritabilnog crijeva s upalnom bolesti crijeva. Ovo je važno prepoznati jer dodatni pristupi liječenja mogu biti indicirani kako bi pacijent postigao odgovarajuće olakšanje od svojih simptoma.

Dijagnostički proces smatra se važnim korakom za uspješno napredovanje liječenja. Kada zdravstveni djelatnici postavljaju dijagnozu i provode liječenje, važno je komunicirati otvoreno i pošteno i ne upasti u zamku dualističkih koncepata – odnosno razmišljanja "ili mentalno ili tjelesno"; ili pokušaj "ponovnog pripisivanja" simptoma pretežno psihosocijalnom uzroku. Često je važno prepoznati potrebu za prekidom nepotrebnog dodatnog dijagnostičkog testiranja ako je postavljena jasna dijagnoza.

Liječenje
Funkcionalni poremećaji mogu se uspješno liječiti i smatraju se reverzibilnim stanjima. Strategije liječenja trebale bi integrirati biološku, psihološku i socijalnu perspektivu. Većina pogođenih ljudi ima koristi od podrške i ohrabrenja u ovom procesu, idealno uz pratnju multidisciplinarnog tima sa stručnim znanjem u liječenju funkcionalnih poremećaja. Članovi obitelji ili prijatelji također mogu pomoći u oporavku.

Što se tiče samoliječenja, postoje mnoge osnovne stvari koje se mogu učiniti kako bi se optimizirao oporavak. Učenje i razumijevanje stanja je samo po sebi korisno. Mnogi ljudi mogu koristiti tjelesne tegobe kao signal za usporavanje i preispitivanje svoje ravnoteže između napora i oporavka. Tjelesne tegobe mogu se koristiti kao signal za početak uključivanja mjera za smanjenje stresa i uravnotežen način života (rutina, redovita aktivnost i opuštanje, prehrana, društveni angažman) koji mogu pomoći u smanjenju simptoma i ključni su za poboljšanje kvalitete života. Praksa pomnosti (mindfulness) može biti korisna za neke ljude. Sveukupni cilj liječenja je prvo stvoriti uvjete potrebne za oporavak, a zatim isplanirati program rehabilitacije za ponovno uvježbavanje veza uma i tijela koristeći sposobnost tijela da se mijenja. Mogu se podučiti određenim strategijama za upravljanje simptomima crijeva, boli ili napadajima. Iako se općenito posvečuje pre malo pažnje ulozi lijekova u liječenju, lijekovi za smanjenje simptoma mogu biti indicirani u nekim slučajevima, na primjer kada su raspoloženje ili bol značajan problem, sprječavajući odgovarajući angažman u rehabilitaciji. Važno je riješiti popratne čimbenike kao što su poremećaji spavanja, bolovi, depresija i anksioznost te poteškoće s koncentracijom.

Fizioterapija može biti relevantna za programe vježbanja i aktivacije ili kada slabost ili bol predstavljaju problem. Psihoterapija bi mogla biti korisna u istraživanju obrazaca misli, radnji i ponašanja koji bi mogli pokretati negativan ciklus – na primjer, rješavanje očekivanja bolesti ili preokupacija simptomima. Članovi obitelji ili prijatelji također mogu pomoći u oporavku. Opseg istraživanja o liječenju funkcionalnih poremećaja utemeljenom na dokazima raste. Neki postojeći tretmani temeljeni na dokazima uključuju fizioterapiju i kognitivno-bihevioralnu terapiju (KBT) za funkcionalni neurološki poremećaj i modifikaciju prehrane ili sredstva za ciljanje crijeva za sindrom iritabilnog crijeva.

Za neke pacijente, osobito one koji su godinama živjeli s funkcionalnim poremećajem, realno liječenje uključuje fokus na upravljanje simptomima i poboljšanja kvalitete života. Prihvaćanje simptoma i ograničenja koja oni uzrokuju može biti važno u ovakvim situacijama i većina ljudi može vidjeti znatno poboljšanje u svom stanju. Za to su ključni odnosi podrške sa zdravstvenim timom.

Kontroverze i stigma
Unatoč priličnom napretku u zadnjim godinama, osobe s funkcionalnim poremećajima i dalje trpe suptilne i otvorene forme diskriminacije od strane kliničara, istraživača i javnosti. Stigma je često iskustvo za pojedince koji imaju funkcionalne simptome i često je potiče od u prošlosti uvriježenih stavovima i činjeničnih grešaka. S obzirom na to da funkcionalni poremećaji obično nemaju specifične biomarkere ili nalaze na strukturnom prikazu koji se obično poduzimaju u rutinskoj kliničkoj praksi, to dovodi do mogućnosti da simptomi budu pogrešno shvaćeni, poništeni ili odbačeni, što dovodi do negativnih iskustava kada pojedinci traže pomoć.

Osobe s funkcionalnim poremećajima često opisuju iskustva sumnje, okrivljavanja i doživljavanja kao manje 'istinske' od onih s drugim poremećajima. Neki kliničari smatraju da osobe s funkcionalnim poremećajima umišljaju svoje simptome, varaju se ili sumnjaju u razinu svojevoljne kontrole koju imaju nad svojim simptomima. Kao rezultat toga, osobe s ovim poremećajima često dugo čekaju da ih pregledaju stručnjaci i dobiju odgovarajuće liječenje. Ovo se mijenja, a članske organizacije pacijenata/zastupničke skupine bile su ključne u dobivanju priznanja za pojedince s ovim poremećajima.

Dio ove stigme također pokreću teorije o "dualizmu uma i tijela", koji se često pojavljuje kao područje od važnosti za pacijente, istraživače i kliničare u području funkcionalnih poremećaja. Umjetno razdvajanje uma/mozga/tijela (na primjer, korištenje izraza kao što su; "fizičko naspram psihološkog" ili "organsko naspram neorganskog") potiče nesporazume i pogrešne predodžbe u vezi ovih poremećaja i samo sprječava napredak u znanstvenoj domeni i za pacijente koji traže liječenje. Trenutna istraživanja odmiču se od dualističkih teorija i priznaju važnost cijele osobe, i uma i tijela, u dijagnozi i liječenju ovih stanja.

Daljnja istraživanja (budući smjerovi)
Upute za istraživanje uključuju bolje razumijevanje procesa koji leže u osnovi funkcionalnih poremećaja, utvrđivanje uzroka simptoma i poboljšanje putova integrirane skrbi/liječenja za pacijente.

U tijeku su istraživanja bioloških mehanizama koji podupiru funkcionalne poremećaje. Važno je razumjeti kako stres utječe na tijelo tijekom života, na primjer putem imunološkog, endokrinog i autonomnog živčanog sustava. Suptilne disfunkcije ovih sustava, na primjer kroz kroničnu upalu niskog stupnja ili disfunkcionalne obrasce disanja, sve se više smatra da su u osnovi funkcionalnih poremećaja i njihovog liječenja. Međutim, potrebno je više istraživanja prije nego što se ti teorijski mehanizmi mogu klinički koristiti za usmjeravanje liječenja pojedinog pacijenta.

Kako bi se riješili ti nedostaci, postoji nekoliko mreža istraživača koji rade na području funkcionalnih poremećaja. Nadamo se da će takve mreže integrirati međudisciplinarno znanje i istraživanje, pretvarajući to u bolje usluge i podršku za funkcionalne poremećaje, te u konačnici poboljšati skrb za pacijente.

Izvori

Bolesti i poremećaji

Funkcionalni poremećaji


Fitzen er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Büchen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen ligger ca. 14 km nord for Lauenburg og ca. 13 km syd for Mölln. Den grænser mod nord og vest til Elbe-Lübeck-Kanal, der kan krydses med en færge ved Siebeneichen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014  (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Fitzen


Troy Corser, punim imenom Troy Gordon Corser (Wollongong, Novi Južni Wales, Australija, 27. studenog 1971.) je bivši australski vozač motociklističkih utrka.

Životopis i karijera
Troy Corser je rođen 27. studenog 1971. godine u Wollongongu u australskoj državi Novi Južni Wales. U početku se bavio s motokrosmom, te potom u dirt track i enduro utrkama motocikala.
Sa cestovnim motociklizmom je počeo 1990. godine u australskom Superbike prvenstvu (eng. Australian Superbike Championship). 1992. godine debitira na posljednje dvije runde Svjetskog prvenstva Superbike (na Yamahi), osvojivši ukupno 14 bodova. 1993. godine je prvak Australskog Superbike prvenstva (vozio Hondu RC30). 1994. godine je prešao u ekipu Fast by Ferracci koja je koristila Ducati motocikle. Postao je prvaka AMA Superbike prvenstva, te je nastupio na pet rundi Svjetskog prvenstva Superbike, na kojima je osvojio pet postolja.
1995. prelazi potpuno u Svjetsko prvenstvo Superbike, za ekipu "Promotor Power House", te uz tvorničku podršku Ducatija za motocikl Ducati 916 R (prvi tvornički vozač Ducatija je bio Carl Fogarty iz ekipe "Ducati Corse Virginio Ferrari"). Na kraju sezone Troy Corser osvaja drugo mjesto, uz četiri pobjede i 15 postolja u sezoni. 1996. godine je osvojio Svjetsko prvenstvo Superbike, sa 369 bodova (pobijedio je na 7 utrka, te imao 13 postolja).
1997. godine prelazi u Svjetsko prvenstvo 500cc te za ekipe "Yamaha Promotor Racing" i "Red Bull Yamaha WCM" nastupa na prvih sedam utrka sezone. Osvojio je 11 bodova i zauzeo 23. mjesto u prvenstvu.
1998. godine se vraća Svjetsko prvenstvo Superbike voziti za Ducati u ekipu "Ducati ADVF", te završava prvenstvo na trećem mjestu (2 pobjede, 14 postolja). 1999. prelazi u ekipu "Ducati Perfomance", u kojoj vozi uz aktualnog prvaka Carla Fogartya. Prvenstvo nanovo završava na trećem mjestu (3 pobjede, 13 postolja).
2000. godine prelazi u ekipu "Aprilia Axo" na Aprilia RSV 1000 motociklu. Treći put zaredom osvaja treće mjesto u prvenstvu, ovaj put s 5 pobjeda i 8 postolja u prvenstvu, a u sezoni 2001. s istom momčadi osvaja četvrto mjesto u prvenstvu s dvije pobjede i 10 postolja.
2002. godine se ne natječče, nego za momčad Carla Fogartya i malezijskog proivođača Petronas testira motocikl Petronas FP1 za Superbike prvenstvo. S ovim motociklom i u momčadi "Foggy PETRONAS Racing" nastupa 2003. i 2004. u Svjetskom prvenstvu Superbike, ali ipak sa slabijim rezultatima (12. i 9. mjesto u prvenstvum jedno postolje)
U sezonama 2005. i 2006. vozi za momčad "Alstare Suzuki Corona Extra" na motociklu Suzuki GSX-R 1000, a momčadski kolega u ove dvije sezone mu je Japanac Yukio Kagayama. U sezoni 2005. po drugi put je svjetski Superbike prvak, pobijedivši na osam utrka, te 18 postolja, te je također prvi vozač koji je za Suzuki postao scjetski Superbike prvak. U sezoni 2006. osvaja četvrto mjesto u prvenstvu (2 pobjede, 9 postolje). Po završetku sezone 2006. prelazi u ekipu "Yamaha Motor Italia" 8sa tvorničkom podrškom Yamahe), a na njegovo mmjesto u "Alstare Suzuki Corona Extra" dolazi Talijan Max Biaggi.
U ekipi "Yamaha Motor Italia" vozi na motociklu Yamaha YZF-R1, a drugi vozač u timu je Japanac Noriyuki Haga. U sezoni 2007. osvaja peto mjesto u prvenstvu (9 postolja), a 2008. godine osvaja drugo mjjesto (13 postolja).
U 2009. godii počinje voziti za ekipu "BMW Motorrad Motorsport", preko koje BMW po prvi put ulazi u Svjetsko prvenstvo Superbike, te koristi motocikl  BMW S1000 RR. U tri sezone osvaja redom 13., 11. i 15. mjesto u prvenstvu uz dva postolja.
Po završetku sezone 2011. završava natjecateljsku karijeru, te potom radi kao instruktor za obuku i školovanje motociklista.

Uspjesi u prvenstvima

 Svjetsko prvenstvo - Superbike
 prvak: 1996., 2005.
 drugoplasirani: 1995., 2008.
 trećeplasirani: 1998., 1999., 2000.

 AMA - Superbike
 prvak: 1994.

 Australsko prvenstvo - Superbike
 prvak: 1993.

Osvojene utrke

Osvojene utrke u natjecanjima sa statusom svjetskog prvenstva

Ostale pobjede

Pregled karijere

Po sezonama - cestovni motociklizam

Po natjecanjima - cestovni motociklizam

Povezani članci

Vanjske poveznice
  troycorser.com, wayback arhiva
  troycorser11.com
  racing-school-europe.com
  motogp.com, Troy Corser
  worldsbk.com, Troy Corser

Izvori

  pilotegpmoto.com, CORSER Troy Gordon, preuzeto 29. listopada 2021.
  worldsbk.com, Troy Corser, wayback arhiva
  motorsportstats.com, Troy Corser, Superbike World Championship, pristupljeno 29. listopada 2021.
  motorsportstats.com, Troy Corser, MotoGP, pristupljeno 13. prosinca 2021.
  motorsportstats.com, Troy Corser, Career results, pristupljeno 13. prosinca 2021.
  the-sports.org, Troy Corser, pristupljeno 29. listopada 2021.
  motorsportmagazine.com, Troy Corser, pristupljeno 29. listopada 2021.
  motorrad-autogrammkarten.de, Troy Corser, wayback arhiva
  motorsport-archive.com, Troy Corser, pristupljeno 29. listopada 2021.
  troycorser.com, Personal profile, wayback arhiva
  racing-school-europe.com, Troy Corser, pristupljeno 29. listopada 2021.
  crash.net, Troy Corser: Career profile, objavljeno 16. listopada 2011., pristupljeno 24. prosinca 2021.
  motosprint.corrieredellosport.it, Whatever happened to… Troy Corser, objavljeno 8. veljače 2021., pristupljeno 24. prosinca 2021.
  global.yamaha-motor.com, Troy Corser, pristupljeno 24. prosinca 2021.
  troycorser.com, Statistics, wayback arhiva
  troycorser.com, Superpoles, wayback arhiva
  troycorser.com, Wins, wayback arhiva
  troycorser.com, Podium, wayback arhiva
  troycorser.com, Race Positions, wayback arhiva
  troycorser.com, Fastest Lap, wayback arhiva
  troycorser.com, Lap Record, wayback arhiva
  troycorser.com, Race Times, wayback arhiva
  troycorser.com, Best Laps, wayback arhiva
  racingmemo.free.fr, Les Champions Américains, pristupljeno 29. listopada 2021.
  motorrad-autogrammkarten.de, AMA Pro Road Racing, wayback arhiva
  motorrad-autogrammkarten.de, Australian Superbike Championship, wayback arhiva

Australski športski motociklisti

Troy Corser


Jürgen Norbert Klopp  (Stuttgart, 16. lipnja 1967.) njemački je nogometni trener i bivši nogometaš. Trenutačno je trener Liverpoola. Često se pripisuje popularizaciji nogometne filozofije poznate kao Gegenpressing.

Kao nogometaš većinu svoje karijere proveo je u Mainzu 05 koji je tada bio drugoligaš. Prvotno je igrao kao napadač, no kasnije je igrao kao branič. Godine 2001. kada se umirovio kao igrač, Klopp je postao trener Mainza 05. Tri godine kasnije s Mainzom je izborio promociju u prvu ligu. Nakon što je klub u sezoni 2006./07. ispao u drugu ligu te iduće sezone nije uspio ostvariti promociju u prvu ligu, Klopp je 2008. podnio ostavku. Klopp je tako bio trener Mainza 05 duže od bilokojeg drugog trenera u povijesti kluba.

Klopp je potom postao trener Borusije Dortmund s kojom je osvojio naslov prvaka u sezoni 2010./11. U idućoj je sezoni s Borussijom Dortmund osvojio dvostruku krunu te je osvojio rekordni broj bodova u nekoj sezoni Bundeslige. U sezoni 2012./13. Borussija Dortmund prevdođena Kloppom izgubila je u finalu UEFA Lige prvaka 2012./13. od Bayerna rezultatom 2:1. Klopp je napustio Borussiju Dortmund 2015. kao najdulji trener u klupskoj povijesti.

Izvori

Vanjske poveznice

Njemački nogometaši
Njemački nogometni treneri

Jürgen Klopp


إكسدس 1947 (Exodus) سفينة حملت مهاجرين من اليهود تركت فرنسا في 11 يوليو 1947 متوجهة إلى فلسطين التي كانت تحت الانتداب البريطاني. كان أغلب اليهود من الناجين من الهولوكوست بدون شهادات هجرة قانونية لفلسطين. بعد تغطية إعلامية كبيرة اضطرت البحرية الملكية البريطانية للسيطرة عليها وأجبرت كل المسافرين للعودة لأوروبا.

مراجع

سفن المهاجرين اليهود
اليهود واليهودية في الانتداب البريطاني على فلسطين
حوادث بحرية في 1947
سفن 1928
سفن بخارية

إكسدس (سفينة)


L'artère labiale inférieure (ou artère coronaire inférieure) est une branche de l'artère faciale.

Elle nait à la commissure des lèvres.

Elle se dirige vers le haut et vers l'avant sous le muscle abaisseur de l'angle de la bouche et, pénètre dans le muscle orbiculaire de la bouche, elle suit un parcours tortueux le long du bord de la lèvre inférieure entre ce muscle et la muqueuse.

Elle vascularise les glandes salivaires labiales, la muqueuse et les muscles de la lèvre inférieure.

Elle s'anastomose avec l'artère du côté opposé, et avec la branche mentonnière de l'artère alvéolaire inférieure.

Galerie

Notes et références

labiale inférieure

Artère labiale inférieure


El raión de Briujovétskaya  es uno de los treinta y siete raiones en los que se divide el krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en el área septentrional del centro del krai. Limita al sur con el raión de Korenovsk y el de Timashovsk, al oeste con el raión de Primorsko-Ajtarsk, al norte con el raión de Kanevskaya y el de Pávlovskaya y al este con el Vyselki. Tiene una superficie de 1 360 km² y contaba con una población de 52 799 habitantes en 2010. Su centro administrativo es Briujovétskaya.

El relieve de la región es llano, perteneciente a las tierras bajas de Kubán-Azov, y está surcado por la cuenca del río Beisug y el curso inferior de dos de sus afluentes, el Beisuzhok Izquierdo y el Beisuzhok Derecho.

Historia

El raión fue establecido el 2 de junio de 1924 en la composición del ókrug de Kubán del óblast del Sudeste, sobre el territorio del anterior volost Briujovétskoye del otdel de Krasnodar y Rogovskoye del otdel de Slaviansk del óblast de Kubán-Mar Negro. Inicialmente estaba formado por siete selsoviets: Briujovetskoye, Batúrinskoye, Novodzherelíevskoye, Novokórsunskoye, Pereyaslóvskoye, Rogovskoye y Chepíginskoye.

El 16 de noviembre de 1924 pasó a formar parte del krai del Cáucaso Norte y el 10 de enero de 1934 del krai de Azov-Mar Negro. El 31 de diciembre de ese año se formó el raión de Rogovskaya, con centro en Rogovskaya, dividiendo el raión. El 13 de septiembre de 1937 entra en la composición del krai de Krasnodar. El 22 de agosto de 1953 le son agregados tres selsoviets del disuelto raión de Rogovskaya: Malobeisúgskoye, Novodzherelíevskoye y Garbuzovobalkovskoye. Entre el 1 de febrero de 1963 y el 30 de diciembre de 1966 es disuelto y anexionado al raión de Kanevskaya.

Demografía

División administrativa

El distrito está dividido en ocho municipios rurales, que engloban 33 localidades:

*Los centros administrativos están resaltados en negrita.

Economía y transporte

La agricultura y la ganadería son las actividades económicas que predominan en el distrito.

Las principales vías de comunicación que atraviesan la región son los ferrocarriles y las carreteras Krasnodar-Yeisk (en dirección norte-sur) y Timashovsk-estrecho de Kerch (que la atraviesa por el suroeste).

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Белореченский район.
 Sitio web del raión .
 Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p.

Briujovetskaya

Raión de Briujovétskaya


El Campeonato de Fútbol de 1954, se considera la edición número 34 de Liga de Fútbol de Costa Rica, organizada por la FEDEFUTBOL.

En 1954, se declara por primera vez un torneo desierto, debido a confusiones por parte de la Federación de Fútbol, debido a que el campeonato de 1953, terminó a mediados de 1954 y no se dio la debida organización.

En su lugar se jugó la Copa Costa Rica, ganada por el Club Sport Herediano.

Equipos participantes

Formato del Torneo

El torneo disputado a dos vueltas. Los equipos debían enfrentarse todos contra todos, el último lugar disputaría la promoción contra el campeón de Segunda División.

Torneos

Referencias

Gerardo Coto para UNAFUT.com. https://web.archive.org/web/20141025191938/http://www.unafut.com/site/index.php?option=com_content&view=article&id=217%3A1956&catid=3&Itemid=35. Consultado en febrero de 2012.

1954
Costa Rica en 1954
Campeonatos de fútbol cancelados
Fútbol en 1954

Campeonato de Fútbol de Costa Rica 1954


Sværvægter er en kortfilm fra 2014 instrueret af Jesper Quistgaard efter manuskript af Nicklas Anthony Clark.

Handling
En tynget parkeringsvagt føler sig inspireret til at bruge sit berygtede erhverv til at begå selvtægt efter at have indset, at hans 6-årige søn tror han arbejder som politimand og dagligt straffer forbrydere.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2014

Sværvægter


Pinhal Interior Sul (İçeri Güney Pinhal) alt bölgesi, Portekiz'in Avrupa kıtasında bulunan istatistiki alt bölgelerinden biridir. Centro bölgesinde bulunur.

Belediyeler
Bölgede 5 belediye (Por.: concelho) yer almaktadır.

 Mação
 Oleiros
 Proença-a-Nova
 Sertã
 Vila de Rei

Pinhal Interior Sul


Medeja (eng. Medea) je ulje na platnu engleskog prerafaelitskog slikara Fredericka Sandysa koji je poznat po svojim radovima tijekom Viktorijanskog doba.

Slika je nastala 1868. godine te je predložena Kraljevskoj umjetničkoj akademiji kako bi se izložila na ljetnom umjetničkom sajmu iste godine, ali je odbijena. Najvjerojatniji razlozi su unutarnja politika i sama ljubomora nego umjetnički razlozi. Djelo je prihvaćeno sljedeće godine te je dobilo dobru recenziju u britanskom dnevnom listu The Times koji je oštro komentirao njegovo odbijanje 1868.

Ovo djelo prikazuje starogrčku mitološku čarobnicu Medeju kako sprema čarobni napitak. Kao model, Sandys je uzeo romkinju Keomi Gray koju je upoznao u Norwichu te ju je poveo sa sobom u London gdje mu je pozirala za mnoge slike.

1911. godine slika je odabrana kao jedna od najboljih britanskih slika koja je poslana u Italiju na međunarodnu izložbu u Rim u čast jubileja Kraljevine Italije.

Djelo se danas nalazi u engleskom muzeju Birmingham Museum and Art Gallery.

Izvori

Umjetničke slike

Medeja (Sandys)


බුලතා යෝධයා දුටුගැමුණු රජුට බුලත් සැපයූ සේවකයා වන අතර එනිසාම ඔහු බුලතා නමින් ප්‍රසිද්ධ වූූ බව ජනප්‍රවාදවල දැක්වේ.දුටුගැමුණු රජතුමා එළාර රජු සමග යුද්ධයට යන අතරමගදී මහියංගනය ප්‍රදේශයේ නවාතැන් ගෙන ඇති අතර එම කාලයේදී රජුට ආහාර ගැනීමෙන් පසුව බුලත් සැපයීමේ කාර්යය බුලතා විසින් සිදුකර ඇත.රාජකාරිය අතරතුර ඔහුට ලැබෙන විවේක කාලයන්හිදී වැවක් ඉදිකිරීමට සුදුසු මනරම් භූමි භාගයක ජලය රැස් කර වැවක් ඉදිකිරීමට කටයුතු කර ඇත.එම වැව ඉදිකිරීමේ සියලු කටයුතු බුලතා විසින් සිදු කර ඇත.වැව ඉදිකිරීමේදී වැවේ බැස්ම විශාල කළු ගලක් කපා ඉදි කර ඇත.එමගින් බුලතා යෝධයා පැරණි වාරි ඉංජිනේරුවකු ලෙසද අගය කළ හැකිය.මෙලෙස බුලතා යෝධයා වැව ඉදිකර අවසානයේ එය රජුට පෙන්වූ විට රජු පුදුමයට පත්ව"වෙහෙර ගන් තොට වැව දියන් මට" යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර ඇති බම ජනප්‍රවාදවල සදහන් වේ.රජුට හොරෙන් සහ බොරුවෙන් ඉදි කළ නිසා එම වැව හොරබොර වී පසුව සොරබොර වී ඇත.

බුලතා යෝධයා


Victoria, Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyâletinin başkentidir. Kent Vancouver Adası'nın güneydoğu ucunda, Juan de Fuca Boğazı kıyısında yer almaktadır. Kent merkezinde nüfus 74.000 kadardır; bu haliyle eyaletin en büyük on üçüncü belediyesidir. Victoria kentinin etrafındaki on üç belediyeyle oluşturduğu Victoria büyükşehir alanının nüfusu ise 335.000 kadardır.

Kentin kurulduğu bölgenin güzelliği, oldukça ılıman olan iklimi ve sunduğu rahat yaşam tarzı, birçok emekliyi kente çekmiş ve kentin oldukça önemli bir turizm merkezi olmasını sağlamıştır. Kentin başta gelen endüstri kolları turizm, teknoloji ve Britanya Kolumbiyası'nın yönetsel merkezi olmasıdır. Kanada'nın Pasifik kıyısındaki donanması Victoria'da bulunur. Kentte ayrıca Victoria Üniversitesi (University of Victoria) bulunur.

Ayrıca bakınız
 Britanya Kolumbiyası
 Vancouver

Dış bağlantılar
 Victoria Kenti resmi sitesi
 Victoria resmi turizm sitesi
 Victoria BC Seyahat & Turizm bilgisi
 Victoria Üniversitesi (İngilizce)

Britanya Kolumbiyası'ndaki şehirler

Victoria, Britanya Kolumbiyası


George Edmund Badger (April 17, 1795May 11, 1866) was an American politician who served as a Whig U.S. senator from the state of North Carolina.

Early life
Badger was born on April 17, 1795, in New Bern, North Carolina. He attended Yale College (where he was a member of Brothers in Unity) and received a partial college education that was terminated due to lack of funds; afterwards, he studied law and was admitted to the bar in 1814.

Career
Badger practiced law in North Carolina, was active in state politics, and served as a state superior court judge. A supporter of Andrew Jackson from the 1820s, he separated with him in the mid-1830s, became a leader of the Whig party and helped carry the Whigs to victory in the 1840 Presidential election.

Upon taking office, President William Henry Harrison appointed Badger as his Secretary of the Navy, and he continued in that post for a few months (until September 1841, when he resigned to resume private practice) when John Tyler succeeded to the Presidency upon Harrison's death (April 1841). Badger's brief term as Secretary was marked by efforts to strengthen the Navy in the face of tension with Great Britain, the establishment of the U.S. Home Squadron, and growing interest in steamships.

Badger resigned in September 1841, during a general cabinet shakeup. The resignation of several cabinet members, including Badger, resulted from Tyler's vetoing of two bills to create a new national bank, which the Whig party, led by Henry Clay, supported. Badger was elected to the U.S. Senate in 1846 to fill the unexpired term of William Henry Haywood, Jr. and remained in office until 1855, after choosing not to run for re-election. While in the Senate, he supported the Compromise of 1850.

He was nominated by President Millard Fillmore as an Associate justice of the Supreme Court on January 3, 1853, to succeed John McKinley. On February 11, 1853, the Senate voted to table a nomination, and the president withdrew it three days later.

Badger's wealth grew throughout his political career; by 1860, he was worth an estimated $145,000 (~$ in ). He was a slave owner, enslaving twenty people. He was a Unionist during the secession crisis but thereafter supported the Confederate war effort.

Death and legacy
Badger died in Raleigh, North Carolina, in 1866.

Two Navy ships have been named in honor of Senator Badger: USS George E. Badger (DD-196), and USS Badger (FF-1071).  A Liberty ship, the SS George E. Badger, also was named in his honor. Badger was a cousin of naval officers Oscar C. Badger, Charles J. Badger and Oscar C. Badger II.

References

External links

George Edmund Badger entry at The Political Graveyard

George E. Badger at Naval Historical Center

|-

|-

1795 births
1866 deaths
Politicians from New Bern, North Carolina
American people of English descent
United States Secretaries of the Navy
William Henry Harrison administration cabinet members
Tyler administration cabinet members
Whig Party United States senators from North Carolina
North Carolina Whigs
Members of the North Carolina House of Representatives
Unsuccessful nominees to the United States Supreme Court
North Carolina state court judges
North Carolina lawyers
Yale College alumni

George Edmund Badger


Malonogometni klub "Argus" (MNK Argus; Argus Slavonski Brod; Argus) je futsal (malonogometni) klub iz Slavonskog Broda, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.

O klubu
Malonogometna momčad "Argusa" je formirana 1997. godine, te se uspjeđno natjecala u "Ligi malog nogometa Slavonski Brod". Klub je dobo naziv po istoimenoj tvrtki koja je bila sponzor kluba.
Kako bi se mogli natjecati u "2. HMNL", dolazi do službenog osnivanja i registracije kluba MNK "Argus". Osnivačka skupština je održana 23. lipnja 2002. godine te je "Argus" postao prvi službeno registrirani malonogometni klub iz Slavonskog Broda.
Klub je u sezoni 2002./03. prvak "2. HMNL - Istok" te poslije kvalifikacija ostvaruje plasman u "1. HMNL", u kojoj igraju do kraja sezone 2004./05. nakon koje donose odluku u istupanju iz lige i privremenom zamrzavanju aktivnosti.
Klub kasnije nanovo počinje s natjecanjima, nastupajući u lokalnim ligama i turnirima.

Uspjesi
 2. HMNL - Istok
 prvak: 2002./03.

 1. liga malog nogomet Slavonski Brod
 prvak: 2001. (proljeće), 2001. (jesen), 2002. (proljeće)

 Superkup LMN Slavonski Brofd
 pobjednik: 2002.

 Ljetni kup Slavonskog Broda
 pobjednik: 2002., 2003.

 Božićni malonogometni turnir Požega
 pobjednik: 2002., 2003.

Plasmani po sezonama

Poznati igrači
 Mario Mandžukić

Unutrašnje poveznice
 Slavonski Brod

Vanjske poveznice
 argus-sb.hr/MNK.htm, stranica kluba, wayback arhiva
 old.futsalplanet.com, ARGUS Slavonski Brod

Izvori
<small>
 argus-sb.hr/MNK.htm, O klubu, wayback arhiva
 argus-sb.hr/MNK.htm, Kronologija uspjeha, wayback arhiva
 Željko Čeglaj: Čudnovate zgode stoljetne "Bubamare" : stoljeće nogometa Brodsko-posavske županije : 1909. – 2009., Slavonski Brod, 2009.,
 sbplus.hr, Godina za brzi zaborav, objavljeno 11. siječnja 2013., pristupljeno 30. siječnja 2020.
 brodportal.hr, Intervju s trenerom MNK Brod 035 Ivicom Ćorlukom, objavljeno 24. svibnja 2013., pristupljeno 30. siječnja 2020.
 nogomet.lzmk.hr, "Nogometni leksikon", Brodsko-posavska županija, nogometni savez
 poslovna.hr, MALONOGOMETNI KLUB ARGUS SLAVONSKI BROD
 mojatvrtka.net, MALONOGOMETNI KLUB ARGUS SLAVONSKI BROD

Šport u Slavonskom Brodu
Argus

MNK Argus Slavonski Brod


An Cyperus volckmannii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rodolfo Amando Philippi. An Cyperus volckmannii in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus volckmannii


Henry Edmund Olufemi Adefope (* 15. März 1926 in Kaduna; † 11. März 2012 in Lagos) war ein nigerianischer Politiker und IOC-Mitglied.

Leben
Als Absolvent der Glasgow University (1947–1952) begann Adefope seine Karriere bei der nigerianischen Armee, bei der er als Arzt von 1953 bis 1963 im Rang eines Brigadegenerals tätig war. Er war Nigerias Minister für Arbeit 1975 bis 1978 und Außenminister von 1978 bis 1979. Er spielte selbst Fußball, Tennis und Cricket.

Adefope war von 1985 bis 2006 Mitglied des IOC, danach Ehrenmitglied. Er war vor allem aktiv in der Förderung des afrikanischen und des Nachwuchssports in seiner Heimat Nigeria, wo er von 1967 bis 1976 Mitglied des Nationalen Olympischen Komitees war. 1973 leitete er das Organisationskomitee der All-Africa Games in Lagos und er war Vizepräsident der Commonwealth Games Federation von 1974 bis 1982.

Weblinks
 Pressemitteilung des IOC zum Tod von Henry Edmund Olufemi Adefope auf Google Groups am 12. März 2012
 Lebenslauf bei olympic.org

Einzelnachweise

Militärperson (Nigeria)
Außenminister (Nigeria)
IOC-Mitglied
Nigerianer
Geboren 1926
Gestorben 2012
Mann

Henry Adefope


محمد بن عبد الله بن مالك الطائي الجياني المعروف بـابن مالك (600 هـ-672 هـ) نسبةً إلى جيان - بفتح الجيم وتشديد الياء كذا ضبطها ياقوت وصاحب القاموس والمقري - بالأندلس التي بها ولد.

هو عالم لغوي كبير وأعظم نحوي في القرن السابع الهجري، وُلِد بالأندلس، وهاجر إلى الشام، واستقر بدمشق، ووضع مؤلفات كثيرة، أشهرها الألفية، التي عُرِفت باسم «ألفية ابن مالك».

وتلقى تعليمه على عدد من علماء الأندلس كأبي علي الشلوبين، ثم ارتحل إلى المشرق فنزل حلب واستزاد من العلم من ابن الحاجب وابن يعيش. وقد كان إماماً في النحو واللغة وعالماً بأشعار العرب والقراءات ورواية الحديث، ومما يذكر عنه أنه كان يسهل عليه نظم الشعر مما جعله يخلف منظومات شعرية متعددة منها الألفية النحوية وكذلك الكافية الشافية في ثلاثة آلاف بيت وغيرها، وقد توفي في دمشق سنة 672 هـ.

نسبه
 هو محمد بن عبد الله بن محمد بن عبد الله بن مالك الطائي الجياني ينتسب إلى قبيلة عربية عريقة هي قبيلة طيء.. ترجع إلى طيء بن أدد بن زيد بن يشجب بن عريب بن زيد بن كهلان بن سبأ بن يشجب بن يعرب بن قحطان.

كنيته ولقبه
أجمعت مصادر السيرة أنه كان يكنى بأبي عبد الله، كما أجمعت على أن لقبه (جمال الدين) وقد يتصرف في هذا اللقب كقول القسطلاني (كان الجمال ابن مالك). وهناك لقب آخر ذكره ابن طولون وانفرد به وهو (جلا الأعلى).

المولد والنشأة
في مدينة «جيان الحرير» وهي بلدة من مشاهير بلاد الأندلس وتوهم ناس فقالوا في دمشق، وُلِد محمد بن عبد الله بن مالك الطائي سنة (600 هـ - 1203 م)، وكانت الأندلس تمرُّ بفترة من أحرج فترات تاريخها؛ حيث تساقطت قواعدها وحواضرها في أيدي القشتاليين.
وقد هاجر مع مَن هاجر إلى المشرق الإسلامي بعد سقوط المدن الأندلسية، وقد ذكر لنا «المقري» في كتابه المعروف بـ"نفح الطيب" بعض أسماء شيوخ ابن مالك الذين تلقى العلم على أيديهم قبل هجرته إلى الشام، فذكر أنه أخذ العربية والقراءات على ثابت بن خيار، وأحمد بن نوار، وهما من شيوخ العلم وأئمته في الأندلس.

الهجرة إلى المشرق
 هاجر ابن مالك إلى المشرق الإسلامي في الفترة التي كانت تتعرَّض قواعد الأندلس لهجمات النصارى، وكان الاستيلاء على جيان مسقط رأس ابن مالك من أهداف ملك قشتالة، وكانت مدينة عظيمة حسنة التخطيط، ذات صروح شاهقة، وتتمتع بمناعة فائقة بأسوارها العالية، وقد تعرَّضت لحصار من النصارى سنة (627 هـ = 1230 م)، لكنها لم تسقط في أيديهم.
 وأرجح أن يكون ابن مالك قد هاجر عقب فشل هذا الحصار إلى الشام، حيث أصبح شافعياً. وهناك استكمل دراسته، واتصل بجهابذة النحو والقراءات، فتتلمذ في دمشق على علم الدين السخاوي شيخ الإقراء في عصره، ومكرم بن محمد القرشي و"الحسن بن الصباح"، ثم اتجه إلى حلب وكانت من حواضر العلماء، ولزم الشيخ "موفق الدين بن يعيش أحد أئمة النحو في عصره، وجالس تلميذه ابن عمرون.

 وقد هيأت له ثقافته الواسعة ونبوغه في العربية والقراءات أن يتصدر حلقات العلم في حلب، وأن تُشَدّ إليه الرِّحال، ويلتف حوله طلاب العلم، بعد أن صار إمامًا في القراءات وعِلَلها، متبحِّرًا في علوم العربية، متمكنًا من النحو والصرف لا يباريه فيهما أحد، حافظًا لأشعار العرب التي يُستشهد بها في اللغة والنحو.

 ثم رحل إلى حماة تسبقه شهرته واستقر بها فترة، تصدَّر فيها دروس العربية والقراءات وفيها ألّف ألفيته المشهورة، ثم غادرها إلى القاهرة، واتصل بعلمائها وشيوخها، ثم عاد إلى دمشق، وتصدر حلقات العلم في الجامع الأموي، وعُيِّن إمامًا في «المدرسة العادلية الكبرى»، وولِّي مشيختها، وكانت تشترط التمكن من القراءات وعلوم العربية، وظلَّ في دمشق مشتغلاً بالتدريس والتصنيف حتى تُوفِّي بها.

تلاميذه
تبوأ ابن مالك مكانة مرموقة في عصره، وانتهت إليه رئاسة النحو والإقراء، وصارت له مدرسة علمية تخرَّج فيها عدد من النابغين، كانت لهم قدم راسخة في النحو واللغة، ومن أشهر تلاميذه:
 ابنه «محمد بدر الدين» الذي خلف أباه في وظائفه، وشرح الألفية، وبدر الدين بن جماعة قاضي القضاة في مصر، وأبو الحسن اليونيني المحدِّث المعروف، وابن النحاس النحوي الكبير، وأبو الثناء محمود الحلبي كاتب الإنشاء في مصر ودمشق.

مؤلفاته
 كان ابن مالك غزير الإنتاج، تواتيه موهبة عظيمة ومقدرة فذَّة على التأليف، فكتب في النحو واللغة والعروض والقراءات والحديث، واستعمل النثر في التأليف، كما استخدم الشعر في بعض مؤلفاته، ومن أشهر كتبه في النحو: «الكافية الشافية»، وهي أرجوزة طويلة في قواعد النحو والصرف، وكتاب «تسهيل الفوائد وتكميل المقاصد» جمع فيه بإيجاز قواعد النحو مع الاستقصاء؛ بحيث أصبح يُغني عن المطوَّلات في النحو، وقد عُنِي النحاة بهذا الكتاب، ووضعوا له شروحًا عديدة.

 وله في اللغة: «إيجاز التصريف في علم التصريف»، و«تحفة المودود في المقصور والممدود»، و«لامية الأفعال»، و«الاعتضاد في الظاء والضاد».

 وله في الحديث كتاب «شواهد التوضيح لمشكلات الجامع الصحيح»، وهو شروح نحوية لنحو مائة حديث من صحيح البخاري.

ألفية ابن مالك
الألفية هي أشهر مؤلفات ابن مالك حتى كادت تطغى بشهرتها على سائر مؤلفاته، وقد كتب الله لها القبول والانتشار، وهي منظومة شعرية من بحر «الرجز»، تقع في نحو ألف بيت، وتتناول قواعد النحو والصرف ومسائلهما من خلال النظم بقصد تقريبهما، وتذليل مباحثهما، وقد بدأها بذكر الكلام وما يتألف منه، ثم المعرب والمبني من الكلام، ثم المبتدأ والخبر، ثم تتابعت أبواب النحو بعد ذلك، ثم تناول أبواب الصرف، وختم الألفية بفصل في الإعلال بالحذف، وفصل في الإدغام.

 ومن نظمه ما قاله في الكلام وما يتألف منه:

 التزم ابن مالك في الألفية المنهج الاختياري الانتقائي، الذي يقوم على المزج بين مذاهب النحاة دون ميل أو انحياز، والتخير منها والترجيح بينها، وهو منهج التزمه في مؤلفاته كلها. كما توسَّع في الاستشهاد بالحديث النبوي، واتخذه أساسًا للتقعيد النحوي إلى جانب الاستشهاد بالقرآن الكريم بقراءاته المختلفة وأشعار العرب.

 يُذكر لابن مالك أنه وضع عناوين جديدة لبعض مسائل النحو، لم يستخدمها أحد قبله من النحاة، مثل باب «النائب عن الفاعل»، وكان جمهور النحاة قبله يسمُّونه: «المفعول الذي لم يُسمَّ فاعله»، و«البدل المطلق» بدلاً من قولهم «بدل كل من كل»، و«المعرف بأداة التعريف» بدلاً من «التعريف بأل».

شروح الألفية
 ولقد لقيت ألفية ابن مالك عناية كبيرة من العلماء، فقام بعضهم بشرحها وإعراب أبياتها، أو وضع حواشٍ وتعليقات عليها، وقد زاد عدد شرَّاح الألفية على الأربعين، من بينهم ابن مالك نفسه، وابنه «محمد بدر الدين» المتوفَّى سنة (686 هـ = 1287 م)، غير أن أشهر شروح الألفية وأكثرها ذيوعًا هي:

 أوضح المسالك إلى ألفية ابن مالك: للنحوي الكبير جمال الدين بن هشام الأنصاري المتوفَّى سنة (761 هـ = 1359 م)، وقد حقَّق هذا الكتاب محمد محيي الدين عبد الحميد، وصنع له شرحًا باسم
«عدة السالك إلى تحقيق أوضح المسالك»، في أربعة مجلدات، وقد رُزِق الكتاب وشرحه القبول، فأقبل عليه طلاب العلم ينهلون منه حتى يومنا هذا.

 شرح ابن عقيل لقاضي القضاة بهاء الدين عبد الله بن عقيل، المتوفَّى سنة (769 هـ = 1367 م)، وهو يمتاز بالسهولة وحسن العرض، وقد حقَّق الشيخ محمد محيي الدين عبد الحميد هذا الكتاب، ونشره في أربعة أجزاء مع تعليقه عليه بعنوان «منحة الجليل بتحقيق شرح ابن عقيل»، وقد لقي هذا الشرح قبولاً واسعًا، ودرسه طلبة الأزهر في المرحلة الثانوية.

 منهج السالك إلى ألفية ابن مالك" المعروف بـ"شرح الأشموني"، لأبي الحسن علي نور الدين بن محمد عيسى، المعروف بالأشموني، المتوفَّى سنة (929 هـ = 1522 م)، وهذا الشرح يُعَدّ من أكثر كتب النحو تداولاً بين طلبة العلم من وقت تصنيفه إلى الآن، وهو من أغزر شروح الألفية مادة، وأكثرها استيعابًا لمسائل النحو ومذاهب النحاة.

وبلغت العناية بأبيات الألفية أن قام بعض العلماء بإعرابها مثلما فعل الإمام «خالد الأزهري» المتوفَّى سنة (905 هـ = 1499 م) في كتابه «تمرين الطلاب في صناعة الإعراب»، كما قام بعض العلماء بشرح شواهد شروح الألفية، مثلما فعل «بدر الدين العيني» المتوفَّى سنة (855 هـ = 1451 م) في كتابه «المقاصد النحوية في شرح شواهد شروح الألفية».
 البهجة المرضية الی ألفیة ابن مالك للجمال الدین السیوطي

منزلته وأخلاقه
كان ابن مالك ذا عقل راجح، حسن الأخلاق، مهذباً، ذا رزانة وحياء ووقار وانتصاب للإفادة وصبر على المطالعة الكثيرة.
ولعل أوضح أخلاق ابن مالك وأبرزها وأخادها على الزمان: الترفع والإباء والاعتداد بالنفس.

وكان كثير المطالع، سريع المراجعة، لا يكتب شيئاً من حفظه حتى يراجعه في محله، وهذه حالة المشايخ الثقات والعلماء الأثبات، ولا يُرى إلا وهو يصلي أو يتلو أو يصنّف أو يُقرئ.

كان ابن مالك إماماً في القراءات وعللها، وأما اللغة فكان إليه المنتهى في الإكثار من نقل غريبها والاطلاع على وحشيّها، وأما النحو والتصريف فكان فيهما بحراً لا يُجارى وحبراً لا يُبارى، وأما أشعار العرب التي يستشهد بها على اللغة والنحو فكانت الأئمة الأعلام يتحيّرون فيه ويتعجّبون من أين يأتي بها، وأما الاطلاع على الحديث، فكان فيه غاية.

وكان أكثر ما يستشهد بالقرآن، فإن لم يكن فيه شاهد عدَل إلى الحديث، وإن لم يكن فيه شيء عدل إلى أشعار العرب.

ومجمل القول إن ابن مالك كان أوحد وقته في علم النحو واللغة مع كثرة الديانة والصلاح.

وفاة ابن مالك
 كان ابن مالك إمامًا، زاهدًا، ورعًا، حريصًا على العلم وحفظه، حتى إنه حفظ يوم وفاته ثمانية أبيات من الشعر، واشتهر بأنه كثير المطالعة سريع المراجعة، لا يكتب شيئًا من محفوظه حتى يراجعه في مواضعه من الكتب، وكان لا يُرى إلا وهو يُصلِّي أو يتلو القرآن الكريم، أو يصنف أو يُقرِئ القرآن تلاميذه، وظلَّ على هذه الحالة حتى تُوفِّي في (يوم الاثنين 12 شعبان 672 هـ - 21 من فبراير 1274 م) في دمشق، وصُلِّي عليه بالجامع الأموي، ودفن بسفح جبل قاسيون، وقبره بالروضة شرقي قبر الشيخ موفق الدين ابن قدامة، وعند رأسه حجر من صوان أحمر.

انظر أيضًا
شرف الدين اليونيني

المصادر

 المقري: نفح الطبيب من غصن الأندلس الرطيب – تحقيق: إحسان عباس – دار صادر – بيروت – 1968 م.
 ابن شاكر الكتبي: فوات الوفيات – تحقيق: إحسان عباس – دار صادر – بيروت – 1974 م.
 عبد الوهاب السبكي: طبقات الشافعية الكبرى – تحقيق: عبد الفتاح محمد الحلو، ومحمود محمد الطناحي – هجر للطباعة والنشر – القاهرة – 1413 هـ = 1992 م.
 عبد العال سالم مكرم: المدرسة النحوية في مصر في القرنين السابع والثامن من الهجرة - مؤسسة الرسالة – بيروت – 1410 هـ = 1990 م.
 محمد كامل بركات: التعريف بابن مالك (مقدمة تحقيقه لكتاب تسهيل الفوائد) – دار الكاتب العربي – القاهرة – 1387 هـ = 1967 م.

المراجع

أشخاص من جيان (إسبانيا)
أشخاص من جيان (مدينة)
عرب في القرن 13
لغويون عرب في القرون الوسطى
مواليد 600 هـ
مواليد عقد 1200
مواليد في جيان (مدينة)
نحاة الأندلس
نحاة المدرسة الأندلسية
نحاة عرب
نحاة في القرن 7 هـ
وفيات 1274
وفيات 672 هـ
وفيات في دمشق
لغويو الأندلس
بنو طيء

ابن مالك


غراتشيوفكا  هي مدينة في مقاطعة ستافروبول كراي في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 6174   نسمة.

مراجع

مدن كراي ستافروبول

غراتشيوفكا (ستافروبول)


Die Rowboat Film- und Fernsehproduktion mit Sitz in Köln ist ein Filmunternehmen, das als Filmproduktion tätig ist.

Geschichte
Die "Rowboat Film- und Fernsehproduktion GmbH" wurde im Januar 2010 von dem Produzenten Sam Davis und dem internationalen Vertriebsunternehmen Beta Film gegründet. Davis übernahm die Geschäftsführung. Die Rowboat Film- und Fernsehproduktion entwickelt und produziert fiktionale Fernsehfilme und -serien aller Genres für öffentlich-rechtliche und private Sender in Deutschland, Europa und Nordamerika sowie ausgewählte Kinoprojekte.

Der erste Film des Unternehmens Das Wunder von Kärnten (engl. Titel: A Day for a Miracle) feierte 2011 auf dem Filmfest Hamburg Premiere. Er wurde 2012 als bestes TV-Movie mit einer Romy ausgezeichnet und gewann 2013 den Emmy in der Kategorie "TV-Movie/Mini-Series". Seither produzierte die Rowboat Film- und Fernsehproduktion neben der Reihe Die Toten vom Bodensee und der TV-Serie Professor T. auch diverse Einzelstücke und Serien.

Filme
 2011: Das Wunder von Kärnten (Regie: Andreas Prochaska)
 2012: Ein Sommer im Elsass (Regie: Michael Keusch)
 2013: Am Ende der Lüge (Regie: Marcus O. Rosenmüller)
 2013: Ein Sommer in Portugal (Regie: Michael Keusch)
 2014: Unterwegs mit Elsa (Regie: Bettina Woernle)
 2014: Lebe lieber italienisch! (Regie: Olaf Kreinsen)
 2014: Die Toten vom Bodensee (Regie: Andreas Linke)
 2014: Die kalte Wahrheit (Regie: Franziska Meletzky)
 2015: Die Toten vom Bodensee – Familiengeheimnis (Regie: Andreas Linke)
 2015: Vertraue mir (Regie: Franziska Meletzky)
 2016: Weil ich dich liebe (Regie: Christina Schiewe)
 2016: Die Toten vom Bodensee – Stille Wasser (Regie: Andreas Linke)
 2017: Die Toten vom Bodensee – Die Braut (Regie: Hannu Salonen)
 2017–2020: Professor T. (Fernsehserie, Regie: Thomas Jahn)
 2017: Hochzeit in Rom (Regie: Olaf Kreinsen)
 2017: Die Toten vom Bodensee – Abgrundtief (Regie: Hannu Salonen)
 2018: Die Toten vom Bodensee – Der Wiederkehrer (Regie: Hannu Salonen)
 2018: Die Toten vom Bodensee – Die vierte Frau (Regie: Hannu Salonen)
 2019: Die Toten vom Bodensee – Der Stumpengang (Regie: Michael Schneider)
 2019: Die Toten vom Bodensee – Die Meerjungfrau (Regie: Michael Schneider)
 2019: Aus Haut und Knochen (Regie: Christina Schiewe)
 2020: Die Toten vom Bodensee – Fluch aus der Tiefe (Regie: Michael Schneider)
 2020: Die Toten vom Bodensee – Der Blutritt (Regie: Michael Schneider)
 2020: Die Toten vom Bodensee – Der Wegspuk (Regie: Michael Schneider)
 2021: Die Toten vom Bodensee – Der Seelenkreis (Regie: Michael Schneider)
 2021: Bring mich nach Hause (Regie: Christiane Balthasar)
 2021: Mord in der Familie – der Zauberwürfel (Regie: Michael Schneider)
 2022: Schneller als die Angst (Regie: Florian Baxmeyer)
 2022: Die Toten vom Bodensee – Das zweite Gesicht (Regie: Christian Theede)
 2022: Die Toten vom Bodensee – Unter Wölfen (Regie: Christian Theede)
 2022: Jeanny – Das fünfte Mädchen (Regie: Andreas Kopriva)
 2023: Die Toten vom Bodensee – Nemesis (Regie: Michael Schneider)
 2023: Die Toten vom Bodensee – Der Nachtalb  (Regie: Michael Schneider)
 Die Toten vom Bodensee – Atemlos (Regie: Michael Schneider)
 Die Toten vom Bodensee – Die Messias (Regie: Michael Schneider)
 Die Toten vom Bodensee – Nachtschatten (Regie: Michael Schneider)
 Zwischen den Fronten (AT) (Regie: Nicolai Rohde)

Weblinks
 Website der Rowboat Film- und Fernsehproduktion GmbH

Einzelnachweise

Medienunternehmen (Köln)
Filmgesellschaft (Deutschland)
Film (Köln)
Gegründet 2010

Rowboat Film- und Fernsehproduktion


Le Conseil de défense et de sécurité nationale d'Ukraine () est une organisation administrative dépendant directement du président d'Ukraine. Il a un rôle de conseil, de coordination et parfois d'impulsion sur les sujets de politique étrangère, de sécurité nationale, et plus généralement sur l'ensemble des questions stratégiques.

Il est composé du président et inclut statutairement le Premier ministre, le ministre de la Défense, le ministre des Affaires intérieures et le ministre des Affaires étrangères ; il est actuellement dirigé par le secrétaire Oleksiy Danilov depuis le .

Historique
Il est créé par le décret présidentiel n°772 du 30 août 1996 en remplacement du Conseil de défense d'Ukraine et du Conseil de la sécurité nationale d'Ukraine. Il est basé sur l'article 107 de la nouvelle Constitution ukrainienne de 1996.

Secrétaires depuis 1994

Notes et références

Liens externes

Défense et sécurité en Ukraine


El faro de Camarinal se encuentra en el municipio español de Tarifa (Cádiz). Está declarado Bien de Interés Cultural, bajo el nombre "Torre de Cabo de Gracia".

Localización
El faro se sitúa sobre el cabo de Gracia, que pertenece al parque natural del Estrecho y que se encuentra entre la playa de los Alemanes y la de El Cañuelo. A pesar de coincidir en el nombre, la punta Camarinal se localiza al Este, junto a Bolonia. Se accede al faro por un camino asfaltado que parte de la urbanización Atlanterra. La población más cercana es Zahara de los Atunes.

Construcción
En su origen, el faro de Camarinal era una torre almenara denominada "torre Vieja" o "torre de Cabo de Gracia". Fue una de las torres de vigilancia costera construidas en el  por orden de Felipe II para proteger la costa gaditana frente a las acciones de pillaje de los piratas berberiscos. Posteriormente, en 1990 fue restaurada y habilitada como faro.

Galería

Véase también
 Torre del Tajo
 Torre de Meca
 Torre de Trafalgar

Referencias

Enlaces externos

 Torre del Cabo de Gracia en la base de datos del Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico

Tarifa
Camarinal
Bienes de interés cultural de la provincia de Cádiz
Torres defensivas de la provincia de Cádiz
Torres defensivas de Andalucía del siglo XVI
Torres de vigilancia costera de la provincia de Cádiz

Faro de Camarinal


Enigma; II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından gizli mesajların şifrelenmesi ve tekrar çözülmesi amacı ile kullanılan bir şifre makinesi. Daha açık bir ifade ile Rotor makineleri ailesi ile ilişkili bir Elektro-Mekanik aygıttı ve birçok değişik türü vardı.

Enigma makinesi, ticari olarak 1920 li yılların başında kullanılmaya başlandı. Birçok ülkede Ordu ve Devlet kurumları için özel modeller üretildi. Bunların en ünlüleri II. Dünya Savaşı öncesinde ve savaş sırasında Nazi Almanyası'nda kullanılan modellerdi. Alman ordu modeli olan Wehrmacht Enigma, en çok konuşulan modeldi.

Bu makine kötü bir üne sahip oldu çünkü Müttefik şifreciler (Polonya şifre bürosu, Birleşik Krallık - Bletchley Park vb.) tarafından geniş mesajları çözümlendi. Şifre çözücülerin Müttefiklerin savaşı kazanmalarına büyük yardımları olmuştu. Bazı tarihçiler, Alman Enigma kod sisteminin deşifre olması sayesinde Avrupa'da savaşın iki yıl daha önce bittiğini ileri sürmektedirler.

Enigma şifresinin bazı zayıf yanları olmakla birlikte, aslında diğer faktörler olan operatör hataları, prosedür açıkları ve nadir olarak ele geçen kod kitapları sayesinde çözümlenebildi.

II. Dünya Savaşında Bletchley Park - Birleşik Krallık'ta üslenen Amerikalı ve İngiliz şifre çözücüler, o zamanın en yetenekli ve en değerli bilim insanı, matematikçi ve mühendis lerinden oluşmaktaydı.Bunlardan bazıları, daha sonra Bilgisayar biliminin kurucularından sayılacak Alan Mathison Turing ve dünyanın ilk dijital ve programlanabilir bilgisayarı olan Colossus'u yapan Thomas Harold Flowers'dır. Birçok Colossus bilgisayarı, II. Dünya Savaşı sırasında Alman Lorenz SZ40/42 şifre sisteminin çözülmesi işleminde olasılık hesaplayıcı olarak kullanılmıştır.

II. Dünya Savaşı ve stratejik planların aktarılmasında kullanılan şifre sistemleri ve bunların çözülmesinde kullanılan algoritmalar, buluşlar, şifre çözücü makineler bir anlamda bilgisayar biliminin doğmasına neden olmuştur diyebiliriz.

Çalışma Sistemi

Diğer Rotor makineleri gibi Enigma da Elektro-Mekanik bir sistemdir. Temel olarak, rotor mekanizması sayesinde olasılık üreten bir mekanizmadır. Daktilo klavyesine benzer her bir klavye tuşuna basıldığında, rotorlar döner. Belirgin olarak tüm Enigma sistemlerinde öncelikle en sağdaki rotor döner, daha sonra ona komşu olan rotorlar bir veya daha fazla adım atabilir. Rotorun dişli mekanizması her algoritma programlanmadan önce sökülür ve farklı bir konumda takılırdı. Ayrıca her mesaj çekiminden önce operatör tarafından alt bölümdeki elektrik soketlerini farklı şekilde dizerek şifrenin çözümünü daha da zorlaştırırdı.Mekanik sisteme bağlı elektrik sistemi, operatöre gösterge bölümünde hangi harfin basıldığını ışıklı olarak gösterirdi.

Diğer Enigma makineleri
Savaş sırasında ve sonrasında kullanılan diğer Enigma makineleri.

Ayrıca bakınız
Enigma şifrelemesinin analizi

Dış bağlantılar

Resimler
 Several images of Enigma
 Detailed photos of various Enigma models and parts
 Pictures of a four-rotor naval enigma, including Flash (SWF) views of the machine
Açıklamalar
 The Enigma cipher machine , by Tony Sale
 Enigma — a very famous story of cryptology by Martin Oberzalek
Simulatörler ve Yeniden Yapımlar
 The world's first electronic Enigma machine  (YouTube video )
 A project to construct an accurate M4 Enigma replica
 Enigma-E  — a DIY electronics kit which simulates an Enigma machine
 Enigma simulator
 Enigma simulator, Wehrmacht and Kriegmarine M4 (Microsoft Windows software)
 Enigma simulator
 Enigma simulator  by Russell Schwager
 Enigma simulator (Paper cut-out)
 Wiring of the Enigma rotors:  ,

Kriptoloji
Bilgisayar bilimi
Makineler
Alman icatları
Nazi Almanyası döneminde Alman icatları

Enigma makinesi


قرية شيلان تقع في شمال ناحية باتيفا التابعة لقضاء زاخو في محافظة دهوك في شمال العراق وتقع في وادي عميق بين الجبال ويمر من خلالها نهر عذب وبارد وتشتهر بأشجار الجوز ورحل سكانها منها قسرا في السبعينات من القرن العشرين وهم من المسلمين ومن علمائهم الشيخ ملا أنور شيلاني و سيد علي شيلاني وتعدادهم حوالي 300 عائلة جدير بالذكر ان القرية تعتبر أحد الامكنة التي قصدها طلاب العلم كونها كانت تحتوى على مسجد ب (قبة)ودار تأوى طلاب العلم وكان (شيخ صبغة الله شيلانى) أحد علمائها المشهورين وحتى الآن يشتهر سكانها بطلب العلم وقد حصل بعض منهم شهادات عليا في اختصاصات مختلفة، منهم (صباح رمضان ياسين) اختصاص قانون (فاخر حسن يوسف) اختصاص تاريخ (عبد القادر نورى عبد الكريم) اختصاص أدب (إسماعيل على)اختصاص كومبيوتر .

قرى العراق

شيلان


Maybe It's Love é um filme estadunidense de 1935, do gênero comédia, dirigido por William C. McGann, e escrito por Jerry Wald e Harry Sauber. O filme é estrelado por Gloria Stuart e Ross Alexander. O filme foi lançado pela Warner Bros. em 12 de janeiro de 1935.

A peça de Maxwell Anderson foi a base para vários filmes, incluindo "Saturday's Children", um filme de 1929 estrelado por Corinne Griffith e Grant Withers. Em 1940, a Warner Bros. refez "Saturday's Children", dessa vez com John Garfield e Anne Shirley.

Sinopse
Bobby Halevy (Gloria Stuart) e Rims O'Neil (Ross Alexander) são colegas de trabalho em uma das empresas de Adolph Mengle, Sr. (Joseph Cawthorn). O caminho para o romance de Bobby e Rims tem dois grandes impedimentos: ela é o único apoio financeiro de sua família – que prefere ficar em seu apartamento e discutir sobre esportes e "a  situação europeia" – e Adolph Jr. (Phillip Reed), o filho mimado do patrão, que está tentando separá-los para poder se casar com ela.

Elenco
 Gloria Stuart como Bobby Halevy
 Ross Alexander como Rims O'Neil
 Frank McHugh como Willie Sands
 Ruth Donnelly como Florrie Sands
 Helen Lowell como Sra. Halevy
 Henry Travers como Sr. Halevy
 Joseph Cawthorn como Adolph Mengle, Sr.
 Phillip Reed como Adolph Jr.
 Dorothy Dare como Lila
 J. Farrell MacDonald como Policial
 Maude Eburne como Proprietária

Filmes dos Estados Unidos de 1935
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes de comédia da década de 1930
Filmes da Warner Bros.
Filmes baseados em romances de autores dos Estados Unidos
Filmes baseados em peças de teatro
Filmes da First National Pictures
Filmes com trilha sonora de Heinz Roemheld
Filmes dirigidos por William C. McGann
Filmes em preto e branco
Filmes em língua inglesa

Maybe It's Love (1935)