Der King's Highway 17 mit einer Länge von 1964 km ist der längste in der kanadischen Provinz Ontario. Er zählt zum Trans-Canada Highway-System. Der Beginn des Highways liegt an der Grenze zu Manitoba und er endet westlich von Ottawa.

Streckenbeschreibung

Manitoba – Thunder Bay
Der Highway 17 ist die Fortsetzung des Manitoba Highway 1. Der Highway führt durch ausgedehnte Nadelwälder, die Landschaft baut auf dem urzeitlichen kanadischen Schild auf. Der Highway führt nach Osten durch dünn besiedeltes Gebiet. Die erste größere Stadt ist Kenora, dort dient Highway 17A als Umgehungsstraße. Ca. 10 km östlich von Kenora zweigt der Ontario Highway 71 nach Süden hin ab. Dieser ist auch Bestandteil des Trans-Canada-Highway-Systems und bildet zusammen mit dem Highway 11 eine südliche Alternativroute. Er führt an seinem Ende über die Grenze zwischen Kanada und den Vereinigten Staaten nach International Falls in Minnesota.

Die Highways 17 und 71 umschließen den Eagle Dogtooth Provincial Park, der südlich vom Highway 17 liegt. Weitere 40 km später stößt der Highway auf den Winnange Lake Provincial Park. Die Route folgt weiter ostwärts, um bei Two Mile Corner, einem Vorort von Dryden, nach Süden hin abzuknicken. 3 km südlich, in der eigentlichen Stadt, schwenkt dann wieder die Straßenführung nach Osten, 8 km östlich von Dryden nach Südosten in Richtung Lake Superior. Ungefähr 60 km westlich von Thunder Bay stößt von Westen her kommend der Highway 11 zum Highway 17. Damit ist dieser südliche Ast des Trans-Canada-Highways beendet. Am Ortseingang stößt von Süden her kommend der Ontario Highway 61 auf den Highway 17; dieser führt am westlichen Stadtrand als Umfahrung vorbei an Thunder Bay und ist in dem Bereich als Expressway ausgebaut.

Thunder Bay – Sudbury
Dieser Abschnitt führt entlang der Küste zum Lake Superior. Vorbei am Sleeping Giant Provincial Park verläuft die Route in Doppelauszeichnung mit Highway 11 nach Nordosten. Am nördlichsten Punkt des Sees, am Zufluss des Nipigon Rivers an der Nipigon Bay, zweigt der Highway 11 wieder ab. Dieser bietet nun eine nördliche alternative Streckenführung des Trans-Canada-Highways und endet in Toronto. Südlich des Highways liegt nun der Ruby Lake Provincial Park. Die Route folgt nun dem Nordufer des Sees bei Marathon. Dort wird großräumig der Pukaskwa National Park umfahren, der am Pic River sein nördliches Ende hat und sich am östlichen Ufer des Superior Lakes befindet. In Wawa stößt der Highway wieder an das Seeufer. Dort zweigt auch der Highway 101 nach Osten hin ab, über den gemeinsam mit dem Highway 144 die Strecke nach Sudbury abgekürzt werden kann. Der Highway 17 führt weiter nach Süden nun durch den Lake Superior Provincial Park. 130 km südlich des Parks liegt Sault Ste. Marie, von wo aus der Highway 17 Anschluss an den US-amerikanischen Interstate 75 hat.

Von dort aus verläuft der Highway entlang des Saint Marys Rivers nach Osten hin und gelangt damit zum Lake Huron, an dessen Nordufer, dem North Channel er bis Spanish folgt. In Espanola zweigt der Highway 6 ab. Dieser führt auf die Insel Manitoulin, die den North Channel vom Lake Huron trennt. Die Route verläuft weiter nach Osten und kommt damit nach Greater Sudbury, kurz auch nur Sudbury genannt. Die Route ist als Umfahrung um die Stadt gebaut, im Süden zweigt der Highway 69 ab, der später in den Highway 400 nach Toronto übergeht. Auch diese Highways sind Bestandteil des Trans-Canada-Highways.

Sudbury – Ottawa
Der Highway führt entlang des südöstlichen Randes des Sudbury-Beckens in einem Bogen in den Osten der Stadt und wendet sich wieder ostwärts. Vorbei an Markstay-Warren und West Nipissing gelangt der Highway an den Lake Nipissing. Er verläuft durch den Norden von North Bay, wo auch von Norden her kommend Highway 11 wieder auf die Route trifft. Beide Highways haben für die nächsten 4 km eine gemeinsame Streckenführung in einem Bogen nordöstlich um die Stadt herum, danach trennen sich die Routen wieder, Highway 11 führt weiter nach Süden Richtung Toronto. Highway 17 befindet sich nun im Ottawa-Bonnechere Graben und verläuft parallel zum Mattawa River. Dieser mündet in Mattawa in den Ottawa River, dessen südlichem Ufer die Route weiter folgt. Bei Pembroke, kürzt Highway 17 eine Flussschleife ab, verläuft jedoch wieder ab Horton parallel zum Fluss. Vor Arnprior endet der Highway, die alte Strecke wurde als Freeway ausgebaut; dieser Freeway wird als Highway 417 Richtung Ottawa geführt.

Sehenswertes

Thunder Bay
Thunder Bay ist eine Großstadt am westlichen Ufer des Lake Superior gelegen. Sie hat ca. 108.000 Einwohner und ist damit die zweitgrößte Stadt im nördlichen Ontario. Sie wurde durch den Zusammenschluss mehrerer historischer Städte gebildet, darunter Fort William. In diesem Ortsteil liegt auch das gleichnamige Nachbau des historischen Forts, das zu Beginn des 19. Jahrhunderts ein bedeutender Fellhandelsposten war.

Lake Superior
Der Lake Superior, zu deutsch Oberer See, ist der nördlichste der Großen Seen in Nordamerika. Er ist der flächenmäßig größte Süßwassersee der Erde und nach dem kaspischem Meer das zweitgrößte Binnengewässer der Erde. Zahlreiche Schutzgebiete, darunter die Lake Superior National Marine Conservation Area, befinden sich am Ufer des Sees.

Pukaskwa National Park
Der Nationalpark befindet sich am östlichen Ufer des Lake Superior, südlich vom Highway bei Marathon gelegen. Er ist der größte Nationalpark in Ontario und steht unter der Verwaltung von Parks Canada gemeinsam mit den Stämmen der First Nations, den Anishinabe und Métis. Der Nationalpark bietet Einblick in das Ökosystem der borealen Wälder und man kann Einblick erhalten in die erdgeschichtliche Entwicklung des kanadischen Schildes.

Lake Huron
Der Lake Huron, zu deutsch Huronsee, befindet sich östlich vom Lake Superior und wird von diesem über den Saint Marys River gespeist. Die größte Binnenseeinsel der Welt, Manitoulin, liegt im nördlichen Bereich des Sees.

Sudbury und Sudbury Basin
Das Sudbury-Becken wurde vor 1,8 Milliarden Jahren durch den Einschlag eines Meteoriten geschaffen. Ein ca. 10 km großer Asteroid ist nordwestlich der Gegend von Sudbury eingeschlagen und hat einen ca. 200 km großen Krater hinterlassen. Aufgrund von geologischen Prozessen ist dieser auf 60 km × 30 km geschrumpft. Durch den Impakt wurde die chemische Zusammensetzung der Erdoberfläche in diesem Bereich verändert, sodass es hier die weltgrößten Nickel-Lagerstätten gibt.

Inmitten des Beckens liegt die größte Stadt im Norden Ontarios, Sudbury. Die Stadt ist bekannt für den Nickelabbau, so werden auch zahlreiche touristische Ziele angeboten, die sich diesem Thema widmen. Die größte Attraktion der Stadt ist das Science North, ein Wissenschaftsmuseum. Darüber hinaus befindet sich in Sudbury der Inco Superstack, der zweitgrößte Schornstein der Welt, mit einer Höhe von 381 m etwa so hoch wie das Empire State Building und das zweitgrößte Bauwerk nach dem CN Tower, Toronto, in Kanada.

Ausbauprojekte

Northern Ontario
Im nördlichen Teil der Provinz erfolgt ein weiterer vierspuriger Ausbau. Dabei sollen der Abschnitte von der Provinzgrenze zu Manitoba über eine Länge von 15 km ausgebaut werden. Weiterhin werden 33 km der Ortsumfahrung von Thunder Bay sowie weitere 16 km im Bereich des Nipigon Rivers auf vier Fahrspuren erweitert.

Weblinks

Website zum Trans-Canada-Highway

Einzelnachweise

Straße in Ontario
Ontario Highway 017
Trans-Canada Highway

Ontario Highway 17


An Dactylorhiza genevensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johannes Christoph Klinge ngan Schulze, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Károly Rezsö Soó von Bere. An Dactylorhiza genevensis in nahilalakip ha genus nga Dactylorhiza, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dactylorhiza

Dactylorhiza genevensis


{{Infookvir nogometni klub
| ime kluba          = Železnik
| slika              =
| puno ime           = Fudbalski klub Železnik
| nadimak            = Lavovi
| godina osnivanja   = 1930.
| igralište          = Stadion Jusa Bulić, Beograd
| kapacitet stadiona =
| trener             =
| liga               = Srpska liga Beograd (III.)
| sezona             = 2014./15.
| plasman            = 8.
| trenutačna sezona  =
| igrači             =
| pattern_la1= |pattern_b1= |pattern_ra1= |pattern_sh1= |pattern_so1=
| leftarm1= |body1= |rightarm1= |shorts1= |socks1=
| pattern_la2= |pattern_b2= |pattern_ra2= |pattern_sh2= |pattern_so2=
| leftarm2= |body2= |rightarm2= |shorts2= |socks2=
| pattern_la3= |pattern_b3= |pattern_ra3= |pattern_sh3= |pattern_so3=
| leftarm3= |body3= |rightarm3= |shorts3= |socks3=
}}

Fudbalski klub Železnik (srpski Фудбалски клуб Железник) je nogometni klub iz Beograda, Republika Srbija.

 O klubu
Klub je osnovan 28. svibnja 1930. u beogradskom predgrađu Železnik, koji će poslije postati dijelom grada, pod nazivom Železnički SK. 1961. godine klub se spaja s klubom "Napredak". Između 1963. i 1967. godine klub je nastupao u Srpskoj ligi - Sjever, a potom u niželigaškim natjecanjima.
U 1990.-im godinama klub postiže uspjehe. U sezoni 1994./95. osvaja Srpsku ligu - grupa Sjever, gdje ostvaruje plasman u Drgu ligu SR Jugoslavije, a od 1996./97. igra u Prvoj ligi SRJ i Srbije i Crne Gore (1996./97. u 1. B ligi, a kasnije u najvišoj ligi).
Godine 2004. osvaja treće mjesto u Prvoj ligi Srbije i Crne Gore, a 2005. godine i kup, ali su te godine klub snašli financijski problemi te je došlo do spajanja s "Voždovcem", koji je nastavio natjecanje u Prvoj ligi.
Klub je kasnije nanovo pokrenut, te je pod nazivom Železnik, Železnik Lavovi, Železnik Lasta, Železnik 1930 igra u Prvoj Beogradskoj ligi, Beogradskoj zoni i Srpskoj ligi Beograd.
Godine 2015. klub se spojio s "Radničkim"'' iz Novog Beograda, a kao Železnik 1930. nastavlja natjecanje u najnižoj ligi od 2020. godine.

Uspjesi
 Kup Srbije i Crne Gore
 pobjednik: 2004./05.

 Prva liga SiCG
 3. mjesto: 2003./04.

 Srpska liga – Sjever
 prvak: 1994./95.

 Prva Beogradska liga
 pvak: 2010./11.

Poznati igrači
 Marko Dević
 Oliver Kovačević
 Marko Lomić

Poveznice
 srbijasport.net, FK Železnik, profil kluba
 FK Radnički Beograd
 FK Voždovac Beograd

Izvori
 rsssf.com, FK Zeleznik - Early History
 srpskistadioni.in.rs, Klubovi koji više ne postoje, pristupljeno 21. siječnja 2018.

Železnik
Železnik

FK Železnik Beograd


Sidi Ali Bou Hassoun ou Ali Bou Dmia (1613-1659) est un roi chleuh de l'émirat de Tazeroualt.

Biographie

Émir de Tazeroualt
Célèbre du fait de sa victoire sur Moulay Chérif, un sultan alaouite qu'il gardera en captivité à Iligh, son domaine s'étendait sur le Souss, le Tafilalet ainsi que sur le Soudan.

Notes et références

Personnalité sunnite du XVIIe siècle
Personnalité berbère du XVIIe siècle
Personnalité chleuhe

Sidi Ali Bou Dmia


Dinastia Almoravidă (în berberă ⵉⵎⵔⴰⴱⴹⵏ, Imrabḍen, în , Al-Murābiṭūn) a fost o dinastie musulmană berberă centrată în Marocul de azi. Înființată în secolul al XI-lea, Dinastia și-a întins controlul peste Magrebul de Vest și Al-Andalus (Iberia arabă). Fondată de Abdallah ibn Yasin, capitala almoraviă a fost situată la Marrakesh (fondată în 1062).

Almoravizii au fost cruciali în prevenierea (temporară) căderii Al-Andalusului, înfrângând forțele creștine la Sagrajas în 1086. Acest lucru le-a permis să controleze un imperiu care se întindea pe o lungime de 3.000 de kilometri de la nord la sud. Cu toate acestea, dinastia a existat o perioadă scurtă. Almoravizii au pierdut din puterea lor, atunci când nu au reușit să oprească rebeliunea Masmuda inițiată de Ibn Tumart. Drept urmare, ultimul conducător almoravid, Ishaq ibn Ali, a fost ucis la Marrakech în aprilie 1147 sub loviturile califatului Almohad, care i-a înlocuit ca o dinastie dominantă atât în Maroc, cât și în Al-Andalus.

Bibliografie
Mones, H. (1988), "The conquest of North Africa and Berber resistance", in M. Elfasi, ed., General History of Africa, Africa from the Seventh to the Eleventh Century, UNESCO. 1992 edition, Ch. 9, p. 224-46.
Moraes Farias, P. F. de (1967), "The Almoravids: Some Questions Concerning the Character of the Movement", Bulletin de l'IFAN, series B, 29:3-4, pp. 794–878.
Article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Almoravides" . Encyclopædia Britannica. 1 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 717–718.

Istoria Marocului
Istoria Spaniei
Magreb
Berberi

Dinastia Almoravid


An Masdevallia helgae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Willibald Königer ngan José Portilla. An Masdevallia helgae in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Image gallery

Masdevallia

en:Masdevallia helgae

Masdevallia helgae


නිල්ලග්ගම නටඹුන් ශ්‍රි ලංකාවේ ගල්ගමුවට ආසන්න නිල්ලග්ගම පිහිටා ඇති ක්‍රි. ව. 8 - 9 සියවස් සමයට අයත් පෞරාණික බෞද්ධ විහාරයක නටබුන් වේ.

බෝධිඝරය
නිල්ලග්ගම බෝධිඝරය (නිල්ලක්ගම බෝධිඝරය) ලක්දිව බෝධිඝර අතුරින් වඩාත්ම කලාත්මක නිර්මාණයක් ලෙස සැළකේ. කළු ගලින් නිර්මාණය කොට ඇති බෝධිඝරය හා එහි ප්‍රාකාරය නිල්ලග්ගම වෑ කන්ද පාමුල පිහිටා ඇත. වර්ෂ 1895දී මෙම බෝධිඝරයෙහි නටඹුන් එච්.සී.පී. බෙල් මහතා විසින් සොයාගන්නා ලදී. එහි තහවුරු කිරීමේ කටයුතු 1954 වර්ෂයේදී සෙනරත් පරණවිතාන මහතාගේ අධීක්ෂණය යටතේ ආරම්භ විය.

නිල්ලග්ගම බෝධිඝරය මාලක දෙකකින් යුක්ත වන පරිදි නිමවා ඇත. සමස්ථ බිත්තිය ගල් පුවරු භාවිතයෙන් සම්පූර්ණ කොට තිබේ. ඇතුළුවීම සඳහා නැ‍ගෙනහිර හා බටහිර යන දිශා ඔස්සේ දොරටු නිර්මාණය කොට ඇත. ඇතුළත වූ මළුව සමචතුරශ්‍රාකාර ස්වරූපයක් ගනියි. මීට අමතරව ගල් කණු කීපයක නටබුන් මෙම භූමියේ දැකගත හැකිවන අතර, වහලයක් රැඳවීම සඳහා ඒවා භාවිත කරන්නට ඇතැයි ව්ශ්වාස කෙරේ.

ගල් කැටයම්

නිල්ලග්ගම බෝධිඝරයෙහි නෙලා ඇති ගල් කැටයම්, කලාත්මකභාවය අතින් බොහෝ සුවිශේෂි වන බව සැළකේ. එම කැටයම් අතර ඇත්, හංස, අශ්ව සහ සිංහ රූප, ගිනිසිළු රටා, ලියවැල්, පියුම් හා කලස් ආදිය දැකගත හැකි වේ.

දාගැබ

පෞරාණික කුඩා දාගැබකි. තවමත් සංරක්‍ෂණය කරනැත.

ලඟාවීම
ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ ගල්ගමුව - නිකවැව (B126) බස් මාර්ගයෙන් ගොස් පහත ස්ථාන 2න එකකින් හැරී යා යුතුය.
. දෙමටෑව හංදියෙන් හැරී (කි.මී. 2): පයින් හෝ SUV රථ සඳහා පමණක් යෝග්‍යය
. ගල්ලෑව හංදියෙන් හැරී ගොස් නැවත නිතලව පාසල ලඟින් හැරී. (කි.මී. 5.5) : කාර් හෝ වෑන් ගමන් කල හැක

මූලාශ්‍ර

බෝධි ඝර
නිල්ලග්ගම
කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

නිල්ලග්ගම බෞද්ධ ස්මාරක


Rayquaza, ejderha ve uçan tip bir Pokémon'dur. Karaların hakimi Groudon ve okyanuslara hükmeden Kyogre adındaki efsanevi karşıt Pokémon'lar arasında asırlarca süren çarpışmayı dengelemek için yaratıldığına inanılır. Skypillar adlı gizemli bir yerde yaşar. Groudon ve Kyogre savaşmaya başladığı an; Rayquaza'nın bu savaşa son vermek için savaşılan bölgeye gideceği, ve bu iki güçlü yaratığın kontrolünü elinde bulunduran kırmızı ve mavi kürelerin gücünü yok edeceği söylenir. Rayquaza, 8.jenerasyona kadar istatistiksel olarak -mega evrimler dahilinde- var olmuş en güçlü  Pokémon'dur. Mega evrim, birçok Pokémon'a ultra güç getirse de, sadece Rayquaza mega evrim geçirirken saldırı güçünü arttıracak başka bir item daha tutabilir.

Pokemon Ruby, Pokémon Sapphire (Ayrıca Omega Ruby ve Alpha Sapphire) ve de Pokémon Emerald versiyonlarda bulunur. Hiçbir bilinen evrimi yoktur. Göklerin sahibi olan bu Pokémon, Salamence ile birlikte, doğal olarak Fly saldırısını öğrenebilen tek türdür.

Kaynakça
Kurgusal ejderhalar
Üçüncü nesil Pokémonlar
Pokémon türleri

Rayquaza


චීනයේ මිං රාජවංශ යුගයේ හන් චීන නිලධාරීන්ගේ හිස්වැස්ම දෙපසින් එල්ලෙන තුනී කළු පැහැ පියාපත් දෙකක් වැනි ඕවලාකාර පෙති දෙකකින් සමන්විත කළු තොප්පියක් විය. මෙය වුෂමාඕ ( හෙවත් චාරිත්‍රානුකූලව ෆුතෞ ) ලෙස හැඳින්විණි. දා මිං හුයි දියෑන් () අනුව, විවාහ මංගල්‍යයන්ට සහභාගී වීම හෝ වංශවත් පවුල්/ නිලධාරීන් සම්බන්ධ වන උත්සව හැරුණු විට සෙසු අවස්ථාවල දී සාමාන්‍ය ජනයාට මෙය පැළඳීම තහනම් විය.

මේවාත් බලන්න
ක්විං නිල හිස්වැස්ම
ටෑං නිල හිස්වැස්ම
සොං නිල හිස්වැස්ම
හිස්වැසුම් සහ තොප්පි ලැයිස්තුව
හන්ෆු

චීන හිස්වැසුම්
හිස්වැස්ම

මිං නිල හිස්වැස්ම


Le congrès universel d'espéranto de 1922 est le  congrès universel d'espéranto, organisé en août 1922, à Helsinki en Finlande.

Contexte

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Congrès mondial d'espéranto

1922
Espéranto en Finlande
Événement à Helsinki
1922 en Finlande

Congrès universel d'espéranto de 1922


Nemastomatales, red crvenih algi, dio podrazreda Rhodymeniophycidae. Sastoji se od dvije porodice s kojih šezdesetak vrsta. Red je menovan po rodu Nemastoma.

Porodice
 Nemastomataceae Ardissone
 Schizymeniaceae Masuda & Guiry

Izvori

Rhodymeniophycidae

Nemastomatales


Yuri (Un corazón herido) es el título del séptimo álbum de estudio grabado por la cantante mexicana de pop latino Yuri; Fue lanzado al mercado por la empresa discográfica EMI Capitol de México el 12 de septiembre de 1986 teniendo un gran éxito desde su lanzamiento en México, Hispanoamérica y Estados Unidos. Este álbum también se le conoce como Un corazón herido ya que es la primera canción del álbum y también para distinguirlo debido a que la cantante tiene varios álbumes con el mismo nombre. En este álbum también todas las canciones contienen sintetizadores muy juguetones, muy coquetos, muy sexuales y muy provocativos, excepto el tema, "Es ella más que yo".

Antecedentes

Durante una entrega de premios, Yuri se fugó con Fernando Iriarte -hijo de la periodista Maxine Woodside-, con quien se casaría luego por lo civil y, en una rueda de prensa ofrecida días después, se deslinda personal y artísticamente de su familia.  Meses después aparecería en la tapa de la revista Playboy, en un estudio realizado bajo la lente de Pompeo Posar; las ventas de la revista se dispararon, a pesar de que Yuri nunca apareció desnuda.

Después de toda esta controversia, Yuri comienza a grabar su séptimo álbum, repitiendo con el mismo equipo de producción y compositores de su galardonado álbum anterior Yo te pido amor (1985).

Realización y promoción

Para el inicio de la promoción de este álbum, Yuri graba el video del tema Es ella más que yo con temática árabe bajo una gran producción, dirección y cuidando mínimos detalles de cinematografía, vestuario y maquillaje; su rodaje se llevó a cabo en el hotel Aldea del Bazar (el hotel de las mil y una noches) en Tehuacán, Puebla.  El video es un éxito desde su estreno, aclamado por la crítica, colegas del medio artístico y por sus fanes; el video comienza a promocionarse en programas de televisión como Video Éxitos y Siempre en Domingo;  esto logra que el tema se catapultara a los primeros lugares en México y Latinoamérica, así como logra que el disco registrara altas ventas desde su lanzamiento.

A finales de 1986, Yuri colabora con el tema Campana sobre campana para el álbum Eterna Navidad, un recopilatorio de villancicos para la temporada navideña, que su casa disquera EMI produce en conjunto con otros cantantes del mismo sello (denominados como La Hermandad).  El álbum obtuvo un éxito sin precedentes, ya que fue el primero en renovar este tipo de melodías con artistas actuales y acordes pop;  para la promoción del mismo se grabaron videos para cada uno de los temas y se realizó un programa especial en Siempre en Domingo otorgando una gran popularidad a los participantes del álbum, incluyendo a Yuri, para la época navideña del mismo año y en la actualidad.

Recepción

El álbum se vuelve un éxito colocándose en primeros lugares de México gracias a sus sencillos, también en  Latinoamérica y en las listas de música latina de Estados Unidos.Y en radio se lograr colar además el tema "Hoy me he vuelto a enamorar".

Lista de canciones

Referencias

Álbumes de 1986
Álbumes de México de 1986
Álbumes de Yuri
Álbumes en español
Álbumes de EMI Records

Yuri (Un corazón herido)


A Serra do Sobradinho é uma das formações montanhosas que compõem a Chapada Diamantina, no estado brasileiro da Bahia. É nela que nascem os dois braços que, juntos, formarão o rio Mucugezinho. Fica no território de municípios como Mucugê e Andaraí, e tem atrações turísticas como a Cachoeira do Sossego ou o Rio Cachoeirão.

A visualização de seu topo sobre a região do Vale do Pati é uma das mais visitadas da zona turística do Parque Nacional.

Características
A serra tem parte de sua área no Parque Nacional da Chapada Diamantina, próximo ao Vale do Capão. Na sua parte sul possui um relevo plano no cimo, com altitudes que variam de 1 200 a 1 320 metros.

A geologia da serra está na chamada "formação Tombador" com formações que datam de 1,5 milhão de anos, no período pterozoico, caracterizado por arenitos e microcoglomerados bastante desgastados e ruiniformes pela rede de rios entrelaçados. Nela também se encontram lajedos areníticos de topo, na parte sul, onde as rochas apresentam fraturas por onde a água pluvial se infiltra proporcionando a formação de aquíferos. Em alguns pontos é possível ver-se blocos de rocha com desprendimento mais recente (e portanto menos erodidos) do que aqueles que estão no Vale do Pati mais abaixo, desgastados pelo intemperismo.

Na área da serra que fica no parque nacional a vegetação de gerais (na terminologia local) é propícia ao alastramento dos focos de incêndio, e pelos chamados campos rupestres. Devido à ausência de árvores, parte da água que escorre superficialmente evapora rápido, de modo que alguns rios formados ali, como o Cachoeirão, correm apenas nos períodos chuvosos.

Estudos feitos pelo governo estadual colocaram sua área com grande potencial eólico junto a outros seis pontos como Caetité, onde parques já estão instalados, visando assim atrair investidores do setor. Também é ponto propício para a geração de energia fotovoltaica, segundo o Atlas Solar da Bahia lançado em 2018.

Por suas características geológicas, é nascente de vários cursos d'água como o Cachoeirão e outros do lado oposto da serra, onde o fluxo é formado pelas águas que infiltram nas fendas e correm na subsuperfície, de modo que estes riachos fluem de modo efêmero, apenas nas estações chuvosas.

Turismo
O caminho para o topo da serra se dá principalmente por uma trilha que recebe o nome de moradora do lugar, e ascende por uma grande fenda que permite o acesso ao cimo. Esta fenda, formada pelo fluxo de água, apresenta bastante umidade, capaz de permitir a formação de uma mata com características similares às do sul do país, em razão do clima mais temperado da altitude do lugar.

Os moradores do local são peças importantes pois oferecem pouso e alimentação aos turistas,como ainda impedem que estes degradem o ambiente circundante, além de serem conhecedores da história e características da região.

Problemas ambientais
O fogo é um dos principais problemas ambientais do Sobradinho. Em 2013 um incêndio de grandes proporções atingiu a serra na área do parque nacional, alastrando-se para outras regiões, levando o então governador Jaques Wagner a solicitar apoio ao governo federal, apesar da força anti-incêndio da área e mais de quinhentos e cinquenta brigadistas voluntários estarem engajados, para fazer frente às chamas que destruíam o lugar. Em 2015 novamente focos de incêndio demandaram o esforço dos responsáveis pelo meio ambiente do governo estadual, e do parque na esfera federal.

Ver também
 Geografia da Bahia

Sossego
Geografia de Mucugê
Chapada Diamantina

Serra do Sobradinho


Engerjordet Station (Engerjordet stasjon) var en station på Holmenkollbanen i Oslo, mellem Ris og Slemdal.

Stationen lå ved krydset mellem Heyerdahlsvej og Slemdalsvejen. Den blev sandsynligvis oprettet i starten af 1900-tallet, efter banens åbning i 1898. En vigtig årsag til oprettelsen var formentligt, at ingeniør og banens direktør Halvor Emil Heyerdahl, manden som Heyerdahls vei er opkaldt efter, selv boede i Heyerdahls vei 1 og ønskede at have kort vej til nærmeste station. Stationen, der stort set kun bestod af en perron af træ, blev nedlagt i 1935.

Eksterne henvisninger

 Vinderen historielags medlemsblad nr. 49 (side 30–31)

Nedlagte T-banestationer i Oslo
Ophørt i 1935

Engerjordet Station


Julijan Knežević (rođen kao Radomir Knežević; Vitkovo pokraj Aleksandrovaca, 19. kolovoza 1918. – Manastir Gradac, 16. srpnja 2001.), bio je iguman Manastira Studenice, najpoznatiji arhimandrit Srpske pravoslavne crkve.

Životopis
Rođen je kao Radomir Knežević 1918. godine u selu Vitkovo kod Aleksandrovaca. Završio je osnovnu školu u rodnom selu, zatim Bogoslovski fakultet Sveučilišta u Beogradu. Zamonašen je u manastiru Visoki Dečani 1937. godine. Zaredio ga je tadašnji Nikolaj Velimirović, koji ga je rukopoložio u čin jerođakona i jeromonaha, 5. i 6. svibnja. 1938. godine.

11. rujna 1961. izabran je od strane bratstva za igumana Manastira Studenice, gde je ostao punih 50 godina do 2001. godine.

U Manastiru Studenici gradio je nove konake, obnavljao stare i porušene, i bio blizak narodu, te je surađivao i s većinskim srpskim stanovništvom.

Preminuo je 16. srpnja 2001. u Manastiru Gradac, gdje je proveo posljednje godine života. Ondje je i sahranjen.

Izvori

Vanjske poveznice

 Julijan Knežević

 Starac Julijan

Srbijanski pravoslavni svećenici

Julijan Knežević


Lawrence "Larry" Gilman Roberts (* 21. Dezember 1937 in Connecticut; † 26. Dezember 2018 in Redwood City, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Elektrotechniker und Informatiker, der fundamentale Beiträge zur Theorie von Computer-Netzwerken und des Internets leistete.

Gemeinsam mit Vinton G. Cerf, Robert E. Kahn, Leonard Kleinrock erhielt er im Jahr 2001 den Charles-Stark-Draper-Preis und zusammen mit Robert E. Kahn, Vinton G. Cerf und Tim Berners-Lee im Jahr 2002 den Prinz-von-Asturien-Preis für die "Entwicklung des Internets".

Während seiner Zeit als Programmleiter und Büroleiter der Advanced Research Project Agency entwickelte Roberts mit seinem Team die Paketvermittlung und das ARPANET, einen Vorgänger des heutigen Internets.

Frühes Leben und Ausbildung
Roberts wuchs in Westport auf. Seine Eltern waren Elliott und Elizabeth Roberts, die beide einen Doktortitel in Chemie besaßen. In seiner Jugend baute Roberts einen Tesla-Transformator und einen Fernseher, zudem entwarf er ein Telefonnetzwerk aus Transistoren für das Mädchen-Pfadfinder-Camp seiner Eltern.

Lawrence Roberts ging auf das Massachusetts Institute of Technology (MIT), wo er 1959 seinen Bachelor, 1960 seinen Master und 1963 seinen Ph.D. in Elektrotechnik machte.

Karriere
Nach seiner Promotion arbeitete Roberts am Lincoln Laboratory des MIT. Angeregt durch die Arbeiten von J. C. R. Licklider zu einem "Galactic Computer Network" entwickelte er das Konzept eines Netzwerks, in dem Computer durch die Übermittlung von Datenpaketen kommunizieren können. 1966 wurde er Programmleiter im "Information Processing Techniques Office" der ARPA, das die Grundlagen des ARPANET entwickelte. Als der Leiter des "Information Processing Techniques Office", Robert W. Taylor, im Jahr 1969 nach Vietnam geschickt wurde, wurde Roberts sein Nachfolger. Der zweite Knoten des ARPANET, das von Douglas C. Engelbart geleitete Augmentation Research Center, wurde ebenfalls durch Roberts finanziert.

1973 verließ Roberts die ARPA und gründete das Unternehmen Telenet Communications Corporation, um das Prinzip der Datenübertragung durch Paketvermittlung zu kommerzialisieren. Telenet war das erste Unternehmen, das Werkzeuge für die Paketvermittlung anbot. Roberts war von 1973 bis 1980 CEO der Firma. Von 1983 bis 1993 war er CEO von NetExpress, einer Firma für Asynchronous-Transfer-Mode-Ausrüstung, von 1993 bis 1998 Präsident von ATM Systems. Ab 1999 agierte er als Aufsichtsratsvorsitzender und CTO von Caspian Networks, einem Ausrüster für Breitband-Netzwerktechnik. Anfang 2004 verließ er die Firma, die Ende 2006 den Betrieb einstellte.

Auszeichnungen und Ehrungen
 1976: IEEE Harry M. Goode Memorial Award
 1978: Mitglied der National Academy of Engineering
 1982: Lars-Magnus-Ericsson-Preis
 1982: Award der Computer Design Hall of Fame
 1990: IEEE W. Wallace McDowell Award
 1998: SIGCOMM-Award der Association for Computing Machinery
 2000: IEEE Internet Award
 2001: Charles-Stark-Draper-Preis
 2001: Aufnahme in die American Academy of Arts and Sciences
 2002: Prinz-von-Asturien-Preis
 2005: NEC C&C Award
 2012: Aufnahme in die Internet Hall of Fame durch die Internet Society
 2017: Fellow des Computer History Museum

Literatur
 Who's Who in America. 66. Ausgabe, Band 2: M–Z. Marquis Who's Who, Berkeley Heights 2011, ISBN 978-0-8379-7032-5 (Band 2), ISBN 978-0-8379-7035-6 (Gesamtwerk), S. 3747,

Weblinks
 Interview mit Lawrence Roberts
 Profil von Lawrence Roberts bei Internet Evolution
 Der Paketvermittler: Zum Tode von Larry Roberts bei Heise

Einzelnachweise

Informatiker
Persönlichkeit der Elektrotechnik
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
US-Amerikaner
Geboren 1937
Gestorben 2018
Mann

Lawrence Roberts (Ingenieur)


Læsø Vestkyst er en fredet kyststrækning fra  Vesterø Havn mod nordøst, til Stokken i sydvest på den nordvestlige del af  Læsø.

Landskabet og dets oprindelse
Landskabet mellem Strandvejen og Kattegat præsenterer sig først som lynghede for længere sydpå at gå over i græsningsenge med tydelige lyngklædte strandvolde og udstrakte strandenge.

Den fredede kyststrækning  er som resten af Læsø dukket op af havet efter istidens afslutning. Det er sket ved en kraftig landhævning efterfulgt af bølgestrømmenes aflejring af sand og grus. Det meste af området er derfor ret fladt, med undtagelse af klitdannelser tættest på Vesterø. Kysten bliver mere lavvandet, jo længere sydpå man kommer. Området er som helhed meget varieret, med
naturtyper som strand, klitter, stenlejer, hede, hedemose, græssletter, søer, kratbevoksning og strandenge.

Den nordlige del af det fredede område domineres af fin klithede. Efterhånden som man bevæger sig sydpå, bliver det alt tydeligere, at her dannes der nyt land. Stednavnene Sønder- og Vester Nyland har absolut deres berettigelse. I landskabet aftegner sig et stort antal strandvolde, adskilt af brede og langstrakte lavninger, kaldet dopper. I den største af dem ligger en gammel lagunesø, der hedder Kirkefloden. På størstedelen af strækningen er strandvoldene parallelle med Strandvejen; men på det sidste stykke ned mod Stokken ændrer de kurs og drejer omkring øens sydvestligste hjørne.

Stokken
Adskilt fra Læsø af en smal stribe vand ligger Stokken, som er en smal og 4 km lang barriereø. Mod nordvest sættes fra tid til anden nye "håndtag" på stokken i form af krumodder. Man kan de fleste dage vade over til Stokken.

Plantelivet
På klitheden dominerer hedelyng og revling, med islæt af krybende pil og smalbladet høgeurt. Grå, lavbevoksede klitter blander sig også ind i lyngsletterne.

Sydpå fortsætter lynghedevegetationen, men nu mest på de tørre strandvolde. På de lavere og fugtigere doppe-strækninger har vegetationen strandengspræg. Artsantallet er meget større her, og specielt på overgangen mellem rimme (strandvoldene) og doppe er der en spændende flora. Her kan findes djævelsbid, tusindgylden og plettet gøgeurt. Op mod det tørre kommer overdrevsarter som harekløver, gul snerre, håret høgeurt og vellugtende gulaks; på den fugtige, salte bund finder vi strandtrehage, strandasters, sandkryb og den smukke lilla tætblomstret hindebæger. Sidstnævnte er en meget karakteristisk plante for Læsøs strandenge. Endelig gror de åbne vandflader med tiden til i rørsump, bestående af strandkogleaks, blågrøn kogleaks eller tagrør.

Hist og her kan man finde strandmalurt, bakkegøgelilje, mosetroldurt samt de insektædende arter vibefedt, rundbladet soldug og blærerod. En stor del af de sydlige dopper er dækket af mosepors.

Dyrelivet
Fuglelivet, ikke mindst vadefuglene, har optimale betingelser på de udstrakte strandengsarealer med vekslende fugtighed, fra åbent vandspejl over fugtig eng til tørt overdrev. Vibe, rødben og strandskade er almindelige overalt. Mere fåtalligt ses storspove og klyde. Hættemåger og stære optræder talrigt, og desuden møder man arter som havterne, dværgterne, knopsvane, blishøne, gøg og sanglærke . Er man heldig, ses rørhøg fouragerende i dopperne.

Mange steder er strandengen oversået med buler. Det er  gul engmyres tuer, som især kendes fra Rønnerne på det sydlige Læsø.

Fredningen
Arealerne langs Læsøs vestkyst mellem kysten og Strandvejen,  i alt ca. 160 hektar, blev fredet i 1966,

Formålet med fredningen er at bevare landskabet åbent og tilgængeligt for offentligheden samt at sikre de fine udsigtsforhold. Man ønskede at undgå en forøgelse af det sommerhusbyggeri, som allerede var begyndt at tage fart.

Fredningen er en tilstandsfredning, som skal sikre området mod ændringer i anvendelsen, herunder bebyggelse og beplantning. Almenheden har fri adgang til hele området; dog er der af hensyn til fuglelivet ikke adgang til Kirkefloden, Stokkens vestende og holmene syd for Stokken i perioden fra 15/4 til 15/7.

Størstedelen af området er omfattet af EF-fuglebeskyttelsesområde nr. 10: Læsø, sydlige del samt Natura 2000-område nr. 9 Strandenge på Læsø og havet syd herfor.

Eksterne henvisninger
Om fredningen på fredninger.dk

Fredede arealer i Danmark
Vestkyst

Læsø Vestkyst


L'attentat du 20 janvier 2022 à Lahore est survenu le 20 janvier 2022 lorsqu'au moins trois personnes ont été tuées et plus de 20 autres blessées par un attentat à Lahore, au Pendjab, au Pakistan.

Attentat
À , un engin explosif improvisé de 1,5 kilogramme a explosé sur une moto garée à côté d'un chariot à l'extérieur d'une banque dans un chowk de marché animé dans le quartier d' de la ville. L'explosion a brisé les fenêtres des bâtiments voisins et mis le feu à plusieurs motos garées. Un homme qui se décrit comme un porte-parole de l'Armée nationaliste baloutche, une fusion de l' et de la , a déclaré que son groupe était responsable de l'attentat, affirmant qu'il visait des employés de banque.

Notes et références

Janvier 2022
2022 au Pakistan
Terrorisme en 2022
Attentat au Pakistan
Lahore
Explosion en 2022
Attentat au véhicule piégé

Attentat du 20 janvier 2022 à Lahore


Viau ist eine U-Bahn-Station in Montreal. Sie befindet sich im Arrondissement Mercier–Hochelaga-Maisonneuve an der Kreuzung von Boulevard Viau und Avenue Pierre-de-Coubertin. Hier verkehren Züge der grünen Linie 1. Im Jahr 2019 nutzten 2.862.620 Fahrgäste die Station, was dem 43. Rang unter den insgesamt 68 Stationen der Metro Montreal entspricht.

Bauwerk

Die von Irving Sager entworfene Station entstand in offener Bauweise. Es herrscht eine nüchterne, funktionale Gestaltung vor. Die Wände bestehen aus dunkelgrauem Beton und sind mit vertikalen Rippen strukturiert. Es gibt keine Verteilerebene; Treppen und Rolltreppen führen direkt in den geräumigen Eingangspavillon. Oberlichter lassen das Tageslicht durchscheinen.

In 4,6 Metern Tiefe befindet sich die Bahnsteigebene mit zwei Seitenbahnsteigen. Die Entfernungen zu den benachbarten Stationen, jeweils von Stationsende zu Stationsanfang gemessen, betragen 621,85 Meter bis Pie-IX und 895,87 Meter bis Assomption. Es bestehen Anschlüsse zu vier Buslinien und zwei Nachtbuslinien der Société de transport de Montréal. Sehenswürdigkeiten in der Nähe sind das Olympiastadion, das Umweltmuseum Biodôme Montréal (die frühere olympische Radrennbahn), das Centre Pierre-Charbonneau, die Aréna Maurice-Richard und das Stade Saputo. Die Anlagen im Olympiapark werden auch durch die benachbarte Station Pie-IX erschlossen.

Kunst

Ein 13,5 Meter breites und 3,6 Meter hohes Wandbild ziert die östliche Innenseite des Eingangspavillons. Das Werk Opus 74 von Jean-Paul Mousseau besteht aus Fliesen in Türkis- und Goldtönen. Es stellt auf abstrakte Weise den Turm des nahe gelegenen Olympiastadions dar, kann aber auch als olympische Flamme interpretiert werden.

Geschichte
Die Eröffnung der Station erfolgte am 6. Juni 1976, sechs Wochen vor Beginn der Olympischen Sommerspiele 1976, zusammen mit dem Teilstück Frontenac–Honoré-Beaugrand der grünen Linie. Namensgeber ist der Boulevard Viau, benannt nach Charles-Théodore Viau (1843–1898). Er besaß in der Nähe eine Keksfabrik und war ein bedeutender Philanthrop.

Weblinks

 Seite der STM über die Station Viau (französisch)
 Detaillierte Informationen zur Station Viau (französisch)

Einzelnachweise

Station der Metro Montreal
Erbaut in den 1970er Jahren

Viau (Metro Montreal)


El frutero lomiazul, tangara dorsiazul o frutero de lomo azul (Cyanicterus cyanicterus) es una especie de ave paseriforme de la familia Thraupidae, la única especie del género monotípico Cyanicterus. Es nativa del norte de Sudamérica.

Distribución y hábitat
Se distribuye de forma disjunta; en una extensa área que va del este de Venezuela, por Guyana, Surinam, Guayana francesa y extremo norte de Brasil (norte de Amapá y Pará), y localizadamente al este de (Amazonas, y en Pará, tanto al norte como al sur del río Amazonas.

Esta especie es considerada poco común y local en su hábitat natural: el dosel de selvas húmedas, en tierras bajas y colinas, generalmente por debajo de 200 m de altitud, pero puede llegar hasta los 500 m.

Descripción
Mide de 17 a 18 cm de longitud. Tiene el dorso de color azul cobalto brillante y las partes inferiores de color amarillo brillante, además de la mayor parte de su cara. Su pico es negruzco y ligeramente curvo, mientras que el iris es de color anaranjado. Las patas son de color amarillo anaranjado. Presenta dimorfismo sexual, la hembra es más pálida, azul cerúleo por arriba con las alas y cola más cobalto; la cara, garganta y pecho de color amarillo ocráceo brillante, por abajo amarillo brillante.

Comportamiento
Usualmente anda en parejas que forrajean bien alto en la selva, acompañando a bandadas mixtas de otros tráupidos y otras aves.

Alimentación
Se alimenta de frutos e insectos.

Vocalización
El llamado es un sonoro y llamativo «tsii-tsiiu» o «tsii-tsiiu-tsiuu», de timbre alto, algunas veces dado en vuelo.

Sistemática

Descripción original
La especie C. cyanicterus fue descrita por primera vez por el naturalista francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1819 bajo el nombre científico Pyranga cyanictera; su localidad tipo es: «Cayena, Guayana Francesa».

El género Cyanicterus fue propuesto por Charles Lucien Bonaparte en 1850, que adoptó como nombre genérico el epíteto original de la especie.

Etimología
El nombre genérico masculino y el epíteto «Cyanicterus» se compone de las palabras del griego «kuanos»: azul oscuro, e «ikteros»: amarillo ictericio, en referencia a los colores de la especie.

Taxonomía
Es monotípica. Los amplios estudios filogenéticos recientes de Burns et al. (2014) demuestran que la presente especie es pariente cercana del género Nemosia por un lado y del par formado por Compsothraupis loricata y Sericossypha  albocristata por el otro, todos en una subfamilia Nemosiinae.
.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Cyanicterus cyanicterus en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Cyanicterus cyanicterus en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  Cyanicterus cyanicterus en Wikiaves.

Thraupidae
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1819
Géneros monotípicos de aves
Taxones descritos por Louis Pierre Vieillot

Cyanicterus cyanicterus


جيمس آلان بلاك James Allan Black  ولد في 1 / يونيو / 1977 ميلادية، مصارع أمريكي محترف ويصارع باسمه المستعار The Tennis Cowboy James Storm، مسجل حاليًا في عقد مع منظمة Total Non Stop Action Wrestling للمصارعة الحرة. وحاز على بطولة الفرق العالمية مرتين مع زميله في الفريق بوبي رود Bobby Roode

مسيرته المهنية
كان جيمس ستورم مصارع مبتدئ حينما كان في المدرسة الثانوية، وفاز ببطولة الولاية، إضافةً إلى ذلك كان موهوبًا في كرة السلة فحصل على منحة إلى Austin Peay University (و أُجبر على التوقف عن اللعب بسبب إصابة في كتفه). بدأت مسيرة جيمس الاحترافية عندما دربه (سلاش Slash) وهو مصارع ماهر في 1995. وقد أعاق تدريبه كتفه المكسور، وفي آخر المطاف انسحب من مدرسة «سلاش». وقد عاد للتدريب مع (شين مورتن Shane Morton) بعد ما شفي كفته من الإصابة.

تجول جيمس في الدائرة المستقلة الجنوبية-الشرقية قبل أن يسجل في منظمة World Championship Wrestling أو بالاختصار (WCW) بعقد مطور في سنة 2000. ظهر جيمس عدة مرات في WCW خصوصًا في ليالي السبت سنة 2000 لتحسين وصقل موهبته وفي هذا الوقت حدد اسمه المستعار في المصارعة. ورجع جيمس للعب بشكل مستقل بعد أن بيعت منظمة WCW إلى منظمة World Wrestling Federation أو بالاختصار (WWF) عام 2001.

شركة (TNA)الفترة (2002-حاليًا)

صارع ستورم مع زميله المستقبلي في الفريق (كرس هاريس Chris Harris) في عرض (Legend Night) تاريخ 1 يونيو 2002، ونتيجة للمباراة تم توظيف هاريس وستورم في منظمة TNA. توقع الاثنان ان يصارعا بشكل مستقل ولكن المنظمة قررت ان يصارعا كفريق تبادل وأسميا أنفسهمها (أكثر المطلوبين في أمريكا America Most Wanted)، وترجع التسمية حسب ما قال كرس هاريس ان كل من كان في المباراة الأولى بينهما قد تم توظيفه في منظمة TNA حتى حكم المباراة. ولكن جيمس اختلف مع هذا الكلام وقال ان التسمية ترجع إلى مشاكله مع القانون.

ظهر ستورم في افتتاح مهرجانات (Pay-Per-View) في 19 يونيو 2002 وصارع مع زميله كرس هاريس لأول مرة في ثاني مهرجان لـ TNA تاريخ 26 يونيو 2002. أصبح الفريق وبسرعة ركن أساسي من الترقية وأصبحا فريق بانتظام وبشكل قانوني للسنوات في السنوات التالية. ولكنهما تفرقا في بداية 2003 ومرة أخرى في 2004، ولكنهما واصلا اللعب كفريق.

جيمس ستورم مع زميله كريس هاريس قلبا الأوضاع في مساعدتهما لـ (جف جارت Jeff Jarrett) و (ريفن Raven) للحصول على بطولة NWA العالمية للوزن الثقيل (NWA World Heavyweight). وانضما إلى جيش «جارت» واكتساب (قايل كم Gail Kim) إلى فريقهما. وأدى ميل ستورم للبس قبعات راعي البقر (الكاوبوي) إلى الاستهزاء بالفريق بوصفه (الجبل مكسور الظهر Brock back Mountain) استنادًا إلى فيلم عن علاقات الكاوبوي الجنسية المنزلية. وفي أوساط سنة 2006 بدءا بالإحساس انهم على وشك التفرق بسبب تواصلهما السيء خلال مبارياتهما، خصوصًا عندما ضرب كرس هاريس – عن طريق الخطأ – جيمس ستورم بسله قمامة حديدة (Garbage Can) في مباراة دموية لا استبعاد فيها ضد (Team 3D) المكون من (برذر ري Brother Ray) وأخيه بالقسم المسمى (برذر ديفون Brother Devon). وخلال كون «جيمس» و«كريس» فريق استطاعا الفوز ببطولة NWA للفرق العالمية (NWA World Tag Team Championship) سبع مرات.

في 14 ديسمبر 2006 في عرض (إمباكت Impact) وصل فريق «كرس هاريس» و«جيمس ستورم» وقيل كم إلى نهايته بسبب العداء الذي حصل بعد خوضهما مباراة ضد فريق (LAX) وضرب «جيمس» زميله بزجاجة «بير» أو بالإنجليزية (Beer Bottle). وبدأ عداء بين «ستورم» و (بيتي وليمز Petey Williams) وثم خيانة زميلته «قيل» كم والانضمام إلى (جاكلن موور Jacqueline Moore). وبعد ذلك أصاب «جيمس ستورم» سلسلة انتصارات ضخمة جدًا فيفوز بمعظم مبارياته ضد «بيتي وليمز» و (إريك يونغ Eric Young) وحتى زميله السابق في الفريق «كرس هاريس». وفي مهرجان (ساكرفايس Sacrifice) أي «التضحية» هُزم جيمس ستورم من قبل زميله السابق «كرس هاريس» ونوع المباراة (Texas Death Mach) التي أنهت سلسلة انتصاراته الطويلة. وقد تواجها مرة أخرى في مباراة التصفية لملك الجبل (King Of The Mountain Qualifying Mach) التي ضرب الاثنان بعضهما بمختلف أنواع الأسلحة التي سببت نزيفهما من الرأس وكان «هاريس» سينفذ ضربة (سبير Spear) أي «الطعنة» على «ستورم» ولكن بسبب وجود النفق اضطر الحكم إلى عدهما خارج المباراة بسبب خروجهما من الحلبة حتى العد إلى 10.

بعد ذلك اشترك «جيمس ستورم» مع «روبرت رود» وهزما الفريق المكون من «إريك يونغ» و (راينو Rhino) أي وحيد القرن. وليحتفل «ستورم» و«جاكلين» قررا ان يفتحا زجاجة «البير» لتفوض في فم «راينو» فبدأ العداء بين الفريقين خصوصًا ان كان راينو يعاني مشكلة شرب الكحول سابقًا التي استطاع تخطيها. وعلى مر الأسبوع تعمد «جيمس» السخرية من راينو بقوله انه «يعلم ان راينو يريد شرب الكحول» في كل مرة استطاع ذلك، وواصل المحاولة ان يفوض زجاجة «بير» في فم راينو بعد كل مرة يهزمه. استطاع «ستورم» أن يهزم «راينو» في مهرجان (فيكتوري رود Victory Road) أي «طريق الانتصار» بعد أن ضرب «راينو» بزجاجة «بير» وتواصل العداء بينهما حين هزم «ستورم» «راينو» مرة أخرى في مهرجان (هارد جستس Hard Justice) أي «العدالة الصعبة». ولعدة أسابيع قام «ستورم» بالبحث عن راينو في أي حانة (Bar) يستطيع الأمر الذي أدى أن يتحداه «راينو» في مباراة بمهرجان (نو سرندر No Surrender) أي «بدون استسلام» واستطاع «راينو» الانتصار بتطبيق ضربة المعهودة (Gore) أي «التقطيع» على طاولة.

و بعد إصابة «راينو»، بدأ ستورم العداء مع «إريك يونغ» للإثبات من شارب الخمر الأفضل منهما، فاز «إريك» ببطولة «ستورم» للشارب الأفضل (Drinking Championship Belt) وحافظ عليها مدة شهرين قبل أن يخسرها مرة آخرى لـ«ستورم» في مباراة من نوع الدرج. وبمتابعة ذلك عاد «راينو» من إصابته وضرب «ستورم» بضربته المعهودة (Gore) وتحداه لمباراة من نوع (Elevation X). وبعد مباراة الدرج مع «إريك» الذي تظاهر بخوف «ستورم» من المرتفعات ولكن ستورم شارك في المباراة، وانتهى به الأمر بالخسارة بعد أن سقط من الحبال العلوية التي تشكل علامة X على طاولة في الحلبة. وبعد عدة أسابيع عادة «ستورم» إلى إمباكت في تاريخ 27 مارس وهاجم (ستنق Sting) أي اللداغ بزجاجة بير. وفي 4 أبريل من إمباكت سمح مات مورغان لـ«جيمس ستورم» أن يشارك في فريق (تامكو Tomko). وفي مهرجان (لوك داون Lock Down) خسر ستروم مع فريقه مباراة (Lethal Lock Down) ضد فريق (كرستن Christian). ثم حددت مباراة بدون استبعاد بين «ستنق» و«ستورم» التي فاز فيها ستنق. وفي مهرجان Sacrifice اشترك ستورم وستنق في فريق ضد Team 3D وخسرا المباراة.

تشكيل فريق بير موني إنك. Beer Money Inc الفترة (2008-حاليًا)

في إمباكت تاريخ 12 يونيو، ستورم و تحديا فريق (LAX) لبطولة الفريق العالمية (World Tag Team Championship). ونجحا في الفوز بالمباراة بعد أن ضرب ستورم ركلته الخارقة "The Last Call" على (Hernandez) وكان حزام البطولة ملفوف على قدم «ستورم» ولكن (هيكتور قيريو) بالإنجليزي (Hector Gurerro) وهو مدير أعمال (LAX) في ذلك الوقت أعلم الحكم بما حصل، فأُعيدت المباراة في نفس الليلة ونجح فريق (LAX) بالمحافظة على البطولة بعد أن قام «هرناندز» بضربته القاضية " The Border Toss" على جميس ستورم. وتحدى فريق (LAX) فريق (Beer Money Inc.) - سبب تسميته شرب ستورم للبير وكون روبرت رود مليونير – إلى مباراة من نوع (Fans Revenge) في مهرجان (Victory Road). وقبل هذه المباراة خسر فريق بير موني إنك ضد فريق The Motor City Machine Guns وضد ستنق و (كفن ناش Kevin Nash) في مباراة أخرى. وحصلت المباراة في مهرجان Victory Road واستطاع فريق (LAX) المحافظة على البطولة. وفي مهرجان (Hard Justice) استطاع بير موني إنك الحصول على بطولة الفرق العالمية بعد أن ضرب «ستورم» هومسايد Homicide بزجاجة البير. وفي مهرجان (No Surrender) واجه فريق بير موني إنك. فريق LAX على بطولة الفرق العالمية واستطاع بير موني إنك. الدفاع عن البطولة بنجاح. وفي عرض إمباكت واجه LAX بير موني إنك مرة أخرى على اللقب وفاز بير موني بالمباراة. وفي 8 يناير خسرا بطولة الفرق العالمية لـ فريق Lethal Consequences. وفي مهرجان Genesis استعادا البطولة ضد (Matt Morgan & Abyss، Lethal Consequences). دافع بير موني إنك عن بطلولة الفرق في Against All Odds واستطاعا الحفاظ عليها. وفي مهرجان Lock Down 2009 خسر بير موني إنك بطولة الفرق العالمية لـ Team 3D. في 15 مايو 2009 تم الإعلان أن بلاك سجل عقد جديد مع TNA وهذا العقد لعدة سنوات.

بعد أن خسر ستورم مع زميله رود بطولة الفرق العالمية، أصبح الآن يسعى إليها وذلك باشتراكه مع زميله في دوري Team 3D للفرق، وجائزة الفوز بالدوري 10000 دولار أمريكي، وفرصة مواجهة ضد Team 3D لبطولة الفرق وهزموا لحد الآن فريق «ليثال كونسكونسيس» وفرق «إريك يونغ» مع «جيثرو هولدي». وفي 24 مايو مهرجان «سكرفايس» Sacrifice فاز فريق بير موني بالدوري للحصول على فرصة لبطولة الفرق العالمية و 10000$ دولار أمريكي. حصل الفريق على هذه الفرصة في مهرجان «سلامفيرسري» وتمكنا بنجاح من الفوز والحيازة على بطولة الفرق.

حياته الخاصة
أوضج جيمس في صفحة My Space أنه يواعد مقدمة في شركة TNA سابقًا وهي (Crystal Louthan) كما أن لديه ابنة.

معلومات في المصارعة

 ضربات قاضية ومميزة
 ـ (Eight Second Ride (Spinning Bull dog
 ـ (Eye of Storm (Spinning Curfix Toss
 ـ Last Call - ركلة خارقة
 ـ Double Underhook Backbreaker
 ـ Double Underhook Suplex
 ـ Elevated DDT
 ـ Running High Knee Strike
 ـ Sharpshooter
 ـ Spear
 ـ Standing or leg-fed Enzugiri
 ـ (Swinging Noose (Reverse Tornado DDT
 ضربات قاضية ومميزة مع زميله «روبرت رود»
 ـ DWI
 ـ Swinging Side Slam
 ـ Double Suplex - بعدها يصرخ جيمس ستورم: «بير» وروبرت رود: «موني»
 ـ Samoan Drop by storm, Diving neck breaker by Roode
 أدوات مميزة
 زجاجة «بير» Beer Bottle
 مدراء أعمال
 قيل كم
 جاكي كايدا
 جاكلين

بطولاته وإنجازاته
 شركة Forntier Elite Wrestling
 بطل الـ FEW لفرق العالمية (مرة واحدة) – مع كريس هاريس
 شركة Pro Wrestling IIIustrated
 ـ PWI أفضل فريق للسنة (2004) – مع كريس هاريس
 ـ PWI أفضل فريق للسنة (2008) – مع روبرت رود
 علم رقم #42 من أفضل 500 مصارع فردي
 شركة Total Non Stop Action Wrestling
 بطل NWA للفرق العالمية (7 مرات) – مع كريس هاريس 6، مع (كرستوفر دانيلز Christopher Daniels)
 بطل الفرق العالمية (مرتان) – مع روبرت رود
 الفائز في دوري الفرق سنة 2003 مع كريس هاريس
 شركة Wrestling Obsever Newsletter award
 أفضل فريق في السنة (2005) – مع كريس هاريس
 أسوأ مباراة في السنة (2007) - ضد كريس هاريس

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي
 الملف الشخصي في موقع شركة TNA
 ـ الملف الشخصي في موقع أونلاين وورلد رسلينغ
 ـ مقابلة مع فريق «أمريكا موست وونتد»
 ـ مقابلة مع جيمس ستورم

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فرانكلين (تينيسي)
مصارعون محترفون أمريكيون
مصارعون محترفون من تينيسي
ممثلو أفلام أمريكيون
مواليد 1977
مواليد في فرانكلين (تينيسي)

جيمس ستورم


La UMP cinasa (número ) es una enzima que cataliza la reacción:

 ATP + UMP  ADP + UDP

Esta enzima es estrictamente específica para el UMP como sustrato y es usada por los procariotas para la síntesis de las pirimidinas. Los eucariotas en cambio utilizan la enzima de doble especificidad citidilato kinasa con el mismo propósito. La UDP cinasa está sujeta a retroregulación, inhibida por UTP y activada por GTP.

Relación evolutiva

La UMP cinasa de las levaduras pertenece a la familia de las adenilato cinasas. Se han encontrado otras dos enzimas relacionadas evolutivamente con la UMP cinasa, éstas son:

 La citada adenilato cinasa (AK) que cataliza la transferencia de un grupo fosfato desde el ATP al AMP para formar ADP.

 ATP + AMP  2 ADP

 La citidilato cinasa del moho mucilaginoso que cataliza la transferencia de un grupo fosfato desde el ATP al CMP o UMP para formar CDP o UDP, y ATP.

 ATP + CMP  ADP + CDP o ATP + UMP  ADP + UDP

Bastantes regiones de las enzimas de la familia AK están bien conservadas, incluyendo los dominios de unión del ATP.

Enlaces externos

 Ficha de la base de datos ExPASy.

 Ficha de la base de datos PROSITE.

Cinasas

UMP cinasa


Bombus dahlbomii er tegund af humlum, ættuð frá tempruðum svæðum suðurhluta S-Ameríku.

Hún er með stærstu tegundum býflugnaættar, að 4 sm löng. Hún er mjög loðin og að mestu leyti rauðbrún á lit (nema höfuð, fætur og vængir).

Myndir

Tilvísanir

Hunangsflugur

Bombus dahlbomii


Hans Henrik de Lichtenberg (født 1. marts 1737 i Horsens, begravet 18. april 1777) var en dansk godsejer.

Ungdom og uddannelse
Hans Henrik de Licthenberg var den ældste overlevende søn af en børneflok på ti. Hans forældre var storkøbmand og godsejer Gerhard Hansen de Lichtenberg og hustru Bodil Hofgaard i Horsens. Efter endt uddannelse ved Sorø Akademi drog H.H. de Lichtenberg ud i Europa for at videreuddanne sig og kom bl.a. til Lausanne. Ved faderens død i 1764 overtog han det af ham året forinden oprettede stamhus Bidstrup. Året efter, den 15. oktober 1765, blev han gift med Karen Rosenkrantz de Lichtenberg, født Irminger. Sammen fik de sønnen Geert de Lichtenberg.

Stamherre på Bidstrup
Fra hans hustrus bevarede dagbøger og regnskaber vides det, at de begge nød at gå på jagt, og at de fulgte med i godsets drift.
Selvom Lichtenberg måske nok reelt havde interesse for driften af godset, så efterlod han sin 38-årige hustru og godt 2-årige søn en anseelig gæld ved sin tidlige død. Dette var formentlig forårsaget af en række uheldige ejendomshandler, som han foretog i slutningen af 1760'erne og begyndelsen af 1770'erne. Desuden ses det, at han lånte penge, både små og store beløb, fra 156 rd. af degnen i Ødum til 33.700 rd. af sin mor i sommeren 1776, samt at han lånte penge ud, men ikke var så ihærdig med at få dem ind igen.

Referencer
 Hoff, Annette. Karen Rosenkrantz de Lichtenbergs dagbøger og regnskaber: Hverdagsliv 1771-1796 på herregården Bidstrup og i Horsens. Horsens Museum og Landbohistorisk Selskab, 2009.

Godsejere fra Danmark
Danskere i 1700-tallet

Hans Henrik de Lichtenberg


Don Jean Colombani, né le 16 février 1903 à Isolaccio-di-Fiumorbo et mort le 21 novembre 1977 à Paris, est un administrateur colonial français et diplomate.

Biographie

Don Jean Colombani naît en Corse et ne poursuit pas d'études supérieures. Il part pour le Sénégal alors colonie française au sein de l'A.O.F., et gravit les échelons de l'administration coloniale. Il est commandant de cercle à Dakar et au Cap Vert, puis il est nommé le 31 octobre 1955 gouverneur du Sénégal, succédant à Maxime Jourdain. Pierre Lami lui succède le 10 février 1957.

C'est en 1958 que doit avoir lieu le référendum sur la Constitution de la Ve République française. Les différents territoires français d'outre-mer gagneraient immédiatement leur indépendance vis-à-vis de la France s'ils n'étaient pas acceptés. Au Niger, le gouverneur local Louis Rollet n'a pu afficher de succès décisifs contre les partisans de l'indépendance autour de Djibo Bakary et de son parti Sawaba. Pour cette raison, Jacques Foccart, conseiller Afrique du général de Gaulle, fait remplacer Rollet au poste de gouverneur du Niger par Don Jean Colombani, le 25 août 1958. Il n'y a qu'un mois pour préparer le référendum et il reste peu de temps à Colombani. Il trouve un allié dans le parti d'opposition, le Parti progressiste nigérien, dirigé par Hamani Diori et Boubou Hama. Le référendum constitutionnel du 28 septembre 1958 au Niger (entaché de fraude accusent les indépendantistes) voit la prise de pouvoir du Parti progressiste nigérien contre le Parti Sawaba, indépendantiste.

La France entendait que le Niger devienne indépendant tout en maintenant ses liens étroits avec l'ancienne puissance coloniale. En préparation à l'indépendance, Colombani n'a plus le titre de gouverneur à partir de 1959, mais celui de haut-commissaire. Une demi-heure avant la proclamation de l'indépendance par Hamani Diori, le 3 août 1960, Colombani obtient son accréditation diplomatique en tant qu'envoyé extraordinaire et plénipotentiaire au Niger. En même temps, Diori le reconnaît comme doyen du corps diplomatique. Le 30 août 1961, Colombani reçoit le rang d'ambassadeur. Il prend sa retraite en 1962 et est remplacé par Paul Fouchet le 3 octobre 1962 .

Colombani dempeure au Niger et devient membre du conseil d'administration de la Société nigérienne de commercialisation de l'arachide (SONARA). Cette entreprise fondée en 1962 jouit du monopole de l'exportation de l'arachide et de 1965 à 1970 représente entre 65 et 72 %  des exportations du Niger. Colombani se présente dès lors comme intermédiaire informel de premier plan entre la France et le Niger et jouit d'une certaine influence auprès d'Hamani Diori.

Notes et références

Administrateur colonial français
Naissance en Corse
Naissance en février 1903
Décès en novembre 1977
Décès dans le 13e arrondissement de Paris
Histoire du Niger
Ambassadeur de France au Niger
Décès à 74 ans

Don Jean Colombani


Mercedes Marcó del Pont est une personnalité politique et économiste argentine née le  à Buenos Aires.

Elle est députée de 2005 à 2008 pour le Front pour la victoire et présidente de la Banque centrale d'Argentine de 2010 à 2013. Depuis 2019, elle dirige l'

Notes et références

Liens externes

Personnalité politique argentine
Naissance en août 1959
Naissance à Buenos Aires
Étudiant de l'université de Buenos Aires
Étudiant de l'université Yale
Économiste argentin

Mercedes Marcó del Pont


Mon de kommer om natten? er en dansk dokumentarfilm fra 2016 instrueret af Emil Langballe.

Handling
Rokhsar på 14 bor sammen med sin mor, far og fem søskende i en lille jysk provinsby. Hun går i 7. klasse, og i sin fritid spiller hun på det lokale fodboldhold. For år tilbage flygtede Rokhsar og hendes familie fra Afghanistan, og efter seks måneder på flugt havnede de i Danmark og søgte asyl. Men udlændingestyrelsen tror ikke på, at de er personligt forfulgte af Taliban i Afghanistan, og familien har gentagne gange fået afslag på asyl. Familien venter nu på den endelige afgørelse, men ventetiden har forvandlet Rokhsar for altid.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2016

Mon de kommer om natten?


Discoring est une émission musicale diffusée par Rai 1 de 1977 à 1989, créée par Gianni Boncompagni, diffusée  le dimanche. Le programme est similaire à l'émission anglaise Top of the Pops.

Histoire
Le premier épisode de Discoring est diffusé le . La formule prévoit la  participation en playback de chanteurs et groupes italiens et internationaux  et un récapitulatif de la liste des albums et singles les plus vendus.

Au fil des années plusieurs présentateurs se sont succédé : Gianni Boncompagni (assisté d'Antonella Giampaoli puis de Roberta Manfredi ), Awana Gana, Claudio Cecchetto, le trio Anna Pettinelli - Isabel Russinova - Emanuela Falcetti? puis Jocelyn, Kay Rush, Sergio Mancinelli et Carlo Conti.

Plusieurs thèmes de générique du spectacle, tels que Guapa de Bus Connection et Che gatta de Baba Yaga sont répertoriés au hit-parade italien.

L'émission est l'une des dernières productions de la RAI TV du noir et blanc. Les deux premières saisons sont diffusées en noir et blanc, puis à partir de la troisième saison, un an et demi après la début de la diffusion couleur de la RAI, l'émission commence à être diffusée en couleur .

Notes et références

Liens externes

Série télévisée italienne des années 1980
Série télévisée italienne des années 1970
Émission diffusée sur Rai 1
Émission de télévision créée en 1977
Émission de télévision disparue en 1989

Discoring


El puente del Arenal es un puente sobre el río Guadalquivir situado en Córdoba (España). Obra de los ingenieros José Antonio Fernández Ordóñez y Julio Martínez Calzón, fue construido en 1993 por la empresa constructora Dragados y Construcciones S.A. con un presupuesto de 852.300.000 pesetas. En el momento de su construcción fue el tercer puente construido en Córdoba sobre el Guadalquivir.

Con sus 220 metros de longitud y 21,5 metros de anchura une el barrio de Miraflores con el barrio del Arenal.

Incendio
El 7 de agosto de 2013, el puente sufrió daños en uno de sus pilares como consecuencia de un incendio en la vegetación de la isleta sobre la que dicho pilar se apoya. Tras el incendio el puente se cerró al tráfico. El 5 de septiembre, casi un mes después del incendio, se realizaron pruebas de carga sobre el puente para comprobar la estabilidad de la estructura tras lo cual, al día siguiente, fueron abiertos al tráfico los dos carriles interiores excepto para vehículos de gran tonelaje. El 13 de septiembre se abrieron al tráfico los cuatro carriles del puente.

Según el informe de la Policía Científica de Córdoba el incendio del puente fue provocado.

Referencias

Arenal
Arenal
Arenal
Arenal
Puentes de Andalucía del siglo XX
Arquitectura de España de 1993
Puentes inaugurados en 1993

Puente del Arenal (Córdoba)


සෝවාන් වීමට දුරුකලයුතු කරුණු තුනකි 1සක්කායදිටඨිය
2විචිකිච්චාව
3සීලබ්බතපරාමාස

"සීලබ්බතපරාමාස" යනු වැරදි වෘත  සමාදන් වීමයි.අජ වෘත, ගෝ වෘත,   සුනඛ වෘත ආදීය ප්‍රධාන වේ. නමුදු ඔබ පොහොය අටසිල් දසසිල් ලෙස රකිනුයේද එවැනිම වෘත්‍යක් වියහැක. ඔව් .එසේ වන්නෙ ඔබ අපායට ඇති බිය හා සැපවත් ආත්මයක් ලැබීමට ඇති ආශාව නිසා සිල් රකිනවානම් පමණි. සීලබ්බත පරාමාසය දුරුකරන්නා.සැපවිදීමට අශාවී හෝ දුකට බියවී සිල් ආරක්ශා නොකරයි.සීලය හුදු වෘතයක් ලෙස නොව ආර්‍යමාර්ගය සපුරාගැනීම පිනිසම රකිත්වා.නිර්වානාවබෝධය වේවා.

සීලබ්බත පරාමාස


Misoprostol is a synthetic prostaglandin medication used to prevent and treat stomach and duodenal ulcers, induce labor, cause an abortion, and treat postpartum bleeding due to poor contraction of the uterus. It is taken by mouth when used to prevent gastric ulcers in people taking nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAID). For abortions it is used by itself or in conjunction with mifepristone or methotrexate. By itself, effectiveness for abortion is between 66% and 90%. For labor induction or abortion, it is taken by mouth, dissolved in the mouth, or placed in the vagina. For postpartum bleeding it may also be used rectally.

Common side effects include diarrhea and abdominal pain. It is in pregnancy category X, meaning that it is known to result in negative outcomes for the fetus if taken during pregnancy. In rare cases, uterine rupture may occur. It is a prostaglandin analogue—specifically, a synthetic prostaglandin E1 (PGE1).

Misoprostol was developed in 1973. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines. It is available as a generic medication.

Medical uses

Ulcer prevention
Misoprostol is used for the prevention of NSAID-induced gastric ulcers. It acts upon gastric parietal cells, inhibiting the secretion of gastric acid by G-protein coupled receptor-mediated inhibition of adenylate cyclase, which leads to decreased intracellular cyclic AMP levels and decreased proton pump activity at the apical surface of the parietal cell. Because other classes of drugs, especially H2-receptor antagonists and proton pump inhibitors, are more effective for the treatment of acute peptic ulcers, misoprostol is only indicated for use by people who are both taking NSAIDs and are at high risk for NSAID-induced ulcers, including the elderly and people with ulcer complications. Misoprostol is sometimes coprescribed with NSAIDs to prevent their common adverse effect of gastric ulceration (e.g., with diclofenac in Arthrotec).

However, even in the treatment of NSAID-induced ulcers, omeprazole proved to be at least as effective as misoprostol, but was significantly better tolerated, so misoprostol should not be considered a first-line treatment. Misoprostol-induced diarrhea and the need for multiple daily doses (typically four) are the main issues impairing compliance with therapy.

Labor induction
Misoprostol is commonly used for labor induction. It causes uterine contractions and the ripening (effacement or thinning) of the cervix. It can be less expensive than the other commonly used ripening agent, dinoprostone.

Oxytocin has long been used as the standard agent for labor induction, but does not work well when the cervix is not yet ripe. Misoprostol also may be used in conjunction with oxytocin.

Between 2002 and 2012, a misoprostol vaginal insert was studied, and was approved in the EU. It was not approved for use in the United States, and the US FDA still considers cervical ripening and labor induction to be outside of the approved uses for misoprostol.

Myomectomy
When administered prior to myomectomy in women with uterine fibroids, misoprostol reduces operative blood loss and requirement of blood transfusion.

Abortion
Misoprostol is used either alone or in conjunction with another medication (mifepristone or methotrexate) for medical abortions as an alternative to surgical abortion. Medical abortion has the advantage of being less invasive, and more autonomous, self-directed, and discreet. It is preferred by some women because it feels more "natural," as the drugs induce a miscarriage. It is also more easily accessible in places where abortion is illegal. The World Health Organization (WHO) provides clear guidelines on the use, benefits and risks of misoprostol for abortions.

Misoprostol is most effective when it is used in combination with methotrexate or mifepristone (RU-486). Mifepristone blocks signaling by progesterone, causing the uterine lining to degrade, the blood vessels of the cervix and uterus to dilate and causing uterine contraction, similar to a menstrual period, which causes the embryo to detach from the uterine walls. Misoprostol then dilates the cervix and induces muscle contractions which clear the uterus. Misoprostol alone is less effective (typically 88% up to eight-weeks gestation). It is not inherently unsafe if medically supervised, but 1% of women will have heavy bleeding requiring medical attention, some women may have ectopic pregnancy, and the 12% of pregnancies that continue after misoprostol failure are more likely to have birth defects and are usually followed up with a more effective method of abortion.

Most large studies recommend a protocol for the use of misoprostol in combination with mifepristone. Together they are effective in around 95% for early pregnancies. Misoprostol alone may be more effective in earlier gestation.

Misoprostol can also be used to dilate the cervix in preparation for a surgical abortion, particularly in the second trimester (either alone or in combination with laminaria stents). Vaginal misoprostol can also be used to facilitate intrauterine device insertion after previous insertion failure.

Misoprostol by mouth is the least effective treatment for producing complete abortion in a period of 24 hours due to the liver's first-pass effect which reduces the bioavailability of the misoprostol. Vaginal and sublingual routes result in greater efficacy and extended duration of action because these routes of administration allow the drug to be directly absorbed into circulation by bypassing the liver first-pass effect.

Hematocrit or Hb tests and Rh testing are recommended before use for abortion confirmation of pregnancy. Following use, it is recommended that people attend a follow-up visit 2 weeks after treatment. If used for treatment of complete abortion, a pregnancy test, physical examination of the uterus, and ultrasound should be performed to ensure success of treatment. Surgical management is possible in the case of failed treatment.

Early pregnancy loss
Misoprostol may be used to complete a miscarriage or missed abortion when the body does not expel the embryo or fetus on its own. Compared to no medication or placebo, it could decrease the time to complete expulsion. Use of a single dose of misoprostol vaginally or buccally is preferred, with additional doses as needed. It also can be used in combination with mifepristone, with a similar regimen to medical abortion.

Misoprostol is regularly used in some Canadian hospitals for labour induction for fetal deaths early in pregnancy, and for termination of pregnancy for fetal anomalies. A low dose is used initially, then doubled for the remaining doses until delivery. In the case of a previous Caesarian section, however, lower doses are used.

Postpartum bleeding
Misoprostol is also used to prevent and treat post-partum bleeding. Orally administered misoprostol was marginally less effective than oxytocin. The use of rectally administered misoprostol is optimal in cases of bleeding; it was shown to be associated with lower rates of side effects compared to other routes. Rectally administered misoprostol was reported in a variety of case reports and randomised controlled trials. However, it is inexpensive and thermostable (thus does not require refrigeration like oxytocin), making it a cost-effective and valuable drug to use in the developing world. A randomised control trial of misoprostol use found a 38% reduction in maternal deaths due to post partum haemorrhage in resource-poor communities. Misoprostol is recommended due to its cost, effectiveness, stability, and low rate of side effects. Oxytocin must also be given by injection, while misprostol can be given orally or rectally for this use, making it much more useful in areas where nurses and physicians are less available.

Insertion of intrauterine contraceptive device
In women with prior caesarean section or prior failure of insertion of an intrauterine contraceptive device, pre-procedure administration of misoprostol reduces the rate of failure of insertion of intrauterine contraceptive device. However, due to a higher rate of adverse effects, routine use of misoprostol for this purpose in other women is not supported by the data.

Other
For cervical ripening in advance of endometrial biopsy to reduce the need for use of a tenaculum or cervical dilator.

There is limited evidence supporting the use of misoprostol for the treatment of trigeminal neuralgia in patients with multiple sclerosis.

Adverse effects
The most commonly reported adverse effect of taking misoprostol by mouth for the prevention of stomach ulcers is diarrhea. In clinical trials, an average 13% of people reported diarrhea, which was dose-related and usually developed early in the course of therapy (after 13 days) and was usually self-limiting (often resolving within 8 days), but sometimes (in 2% of people) required discontinuation of misoprostol.

The next most commonly reported adverse effects of taking misoprostol by mouth for the prevention of gastric ulcers are: abdominal pain, nausea, flatulence, headache, dyspepsia, vomiting, and constipation, but none of these adverse effects occurred more often than when taking placebos.

There are increased side effects with sublingual or oral misoprostol, compared to a low dose (400 μg) vaginal misoprostol. However, low dose vaginal misoprostol was linked with low complete abortion rate. The study concluded that sublingually administered misoprostol dosed at 600 μg or 400 μg had greater instances of fever and diarrhea due to its quicker onset of action, higher peak concentration and bioavailability in comparison to vaginal or oral misoprostol.

For the indication of medical abortion, bleeding and cramping is commonly experienced after administration of misoprostol. Bleeding and cramping is likely to be greater than that experienced with menses, however, emergency care is advised if bleeding is excessive.

Misoprostol should not be taken by pregnant women with wanted pregnancies to reduce the risk of NSAID-induced gastric ulcers because it increases uterine tone and contractions in pregnancy, which may cause partial or complete abortions, and because its use in pregnancy has been associated with birth defects.

All cervical ripening and induction agents can cause uterine hyperstimulation, which can negatively affect the blood supply to the fetus and increases the risk of complications such as uterine rupture. Concern has been raised that uterine hyperstimulation that occurs during a misoprostol-induced labor is more difficult to treat than hyperstimulation during labors induced by other drugs. Because the complications are rare, it is difficult to determine if misoprostol causes a higher risk than do other cervical ripening agents. One estimate is that it would require around 61,000 people enrolled in randomized controlled trials to detect a difference in serious fetal complications and about 155,000 people to detect a difference in serious maternal complications.

Contraindications
It is recommended that medical treatment for missed abortion with misoprostol should only be considered in people without the following contraindications: suspected ectopic pregnancy, use of non-steroidal drugs, signs of pelvic infections or sepsis, unstable hemodynamics, known allergy to misoprostol, previous caesarean section, mitral stenosis, hypertension, glaucoma, bronchial asthma, and remote areas without a hospital nearby.

Pharmacology

Mechanism of action
Misoprostol, a prostaglandin analogue, binds to myometrial cells to cause strong myometrial contractions leading to expulsion of tissue. This agent also causes cervical ripening with softening and dilation of the cervix. Misoprostol binds to and stimulates prostaglandin EP2 receptors, prostaglandin EP3 receptor and prostaglandin EP4 receptor but not prostaglandin EP1 receptor and therefore is expected to have a more restricted range of physiological and potentially toxic actions than prostaglandin E2 or other analogs which activate all four prostaglandin receptors.

Society and culture
In August 2000, a letter from G.D. Searle, LLC, the inventor of the drug, generated controversy by warning against its use by pregnant women because of its ability to induce abortion, citing reports of maternal and fetal deaths when it was used to induce labor. The American College of Obstetricians and Gynecologists holds that substantial evidence supports the use of misoprostol for induction of labor, a position it reaffirmed in response to the Searle letter. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines.

A vaginal form of the medication is sold in the EU under the names Misodel and Mysodelle for use in labor induction.

Black market
Misoprostol is used for self-induced abortions in Brazil, where black market prices exceed US$100 per dose. Illegal medically unsupervised misoprostol abortions in Brazil are associated with a lower complication rate than other forms of illegal self-induced abortion, but are still associated with a higher complication rate than legal, medically supervised surgical and medical abortions. Failed misoprostol abortions are associated with birth defects in some cases. Low-income and immigrant populations in New York City have also been observed to use self-administered misoprostol to induce abortions, as this method is much cheaper than a surgical abortion (about $2 per dose). The drug is readily available in Mexico. Use of misoprostol has also increased in Texas in response to increased regulation of abortion providers. Following the United States Supreme Court decision of Dobbs v. Jackson Women's Health Organization, many states restricted access to legal abortion services, including medication abortion using misoprostol. As a result of these restrictions, it was reported that there was an increase in self-managed abortions by women in the United States. Many women purchased the pills from overseas online pharmacies or obtained misoprostol from Mexico.

References

Abortifacients
Carboxylate esters
Diols
Gastroenterology
Gynaecology
Ketones
Methods of abortion
Methyl esters
Prostaglandins
Pfizer brands
World Health Organization essential medicines
Wikipedia medicine articles ready to translate
Uterotonics

Misoprostol


Yakademirciler, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1903 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 49 km, Çaycuma ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çaycuma belde ve köyleri

Yakademirciler, Çaycuma


Egervölgy (em : Deutschdorf) é um município da Hungria, situado no condado de Vas. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 329 habitantes.

Localidades de Vas (Hungria)

Egervölgy


Codu' Penal este o trupa de rap, hip hop din Ploiești, România.
Codu' Penal s-a format ca trupă în anul 1999 când Shobby l-a cunoscut pe Cabron.
Albumul de debut al trupei intitulat "Rege pentru o zi" a fost înregistrat independent de trupă în anul 2002 (despre acesta nu se știu prea multe aspecte) .
In anul 2003 Codu' Penal lansează "În familie pentru Bani", trupa devenind cunoscută datorită stilului direct abordat de aceștea, dar și datorina colaborărilor cu Puya pe piesele "Niciodată nu e prea târziu" și "Suferiți de Șmekerie" dar mai ales datorită piesei "Singur pe stradă" in colaborare cu Nico.
În 2004 Dj CB (actual cunoscut ca DJ CellBlock) se alătură grupului și apare în prim plan pe coperta compilației "Hip Hop greu de difuzat", compilație dedicată lui Sișu.
In anul 2005 Codu' Penal (Shobby, Cabron și Dj CB) apare cu un nou material numit "Pe Viață", un album produs in totalitate de cei trei.
In 2006 apare cel de-al treilea material al trupei numit "Apocalipsa" după care Codu' Penal (Shobby, Cabron și Dj CB) dispare din lumina reflectoarelor, Shobby și Cabron luând-o pe drumul carierei solo, iar Dj CB (mai târziu cunoscut că Dj CellBlock) alege sa se focuseze pe producție muzicalã.
În 2011 Codu' Penal revine în atenția publicului cu materialul intitulat "Restart" însă de această dată sub alta formulă cu Shobby și Bulgaru'
In anul 2015 Codu' Penal lansează "9 Stele", al cincelea material al trupei.

Discografie

REGE PENTRU O ZI-2002

REGE PENTRU O ZI este un material lansat independent de către trupa Codu' Penal cândva in anul 2002 despre acest material nu se cunosc prea multe în afară de faptul că acesta conține 20 de piese

TRACKLIST:

1.Codu' Penal - Intro

2.Codu' Penal - De Paradis

3.Codu' Penal - Herbas (Remix)

4.Codu' Penal - La orice ceas

5.Codu' Penal - Lectie de viata

6.Codu' Penal - Misca-te

7.Codu' Penal - Pot sa cad

8.Codu' Penal – Pesetas

9.Codu' Penal - Pana la stele

10.Codu' Penal - Prima data

11.Codu' Penal – Șampanie

12.Codu' Penal - Sugi p**a fa

13.Codu' Penal - Sugi p**a fa (Instrumental)

14.Codu' Penal - Ti se va da

15.Codu' Penal - Tramvaiu' 4

16.Codu' Penal - Zi de zi

17.Codu' Penal feat Cazzier - Noi suntem noi

18.Codu' Penal feat District - Tot la fel

19.Codu' Penal feat Nico - Omul tau

20.Codu' Penal feat Sharky & PoccoLoko - Cu ai mei

IN FAMILIE PENTRU BANI-2003

IN FAMILIE PENTRU BANI este materialul lansat de trupa Codu' Penal in anul 2003

Casă de discuri: Intercont Music ;LOOP Records

Format: CD;Album

Gen Muzical: Hip-Hop

Stil: Thug-Rap

TRACKLIST:

1.Codu'Penal - Intro (cu DJ Paul)

2. Codu'Penal - Când Femeia Se Mângâie

3.Codu'Penal - Vreau Bani (Interludiu)(cu Jamaika)

4.Codu'Penal - Pentru Bani

5.Codu'Penal - Înca o zi

6.Codu'Penal-îmi amintesc...

7.Codu'Penal-Singur pe stradă (cu Nico)

8.Codu' Penal - Mi e somn (Interludiu) (cu Jamaika)

9.Codu' Penal - Spune-mi dacă faci... (cu FreakaDaDisk)

10.Codu' Penal - Mai bine sau mai rău

11.Codu' Penal - Așa cum vrem

12.Codu' Penal - Niciodata nu e prea târziu (cu Puya)

13.Codu' Penal - Anu' 2003

14.Codu' Penal - Mod de viață

15.Codu' Penal - Sufeiți de Șmekerie (cu Puya)

16.Codu' Penal - Herbas (cu Dizzy)

17.Codu' Penal - Nu te f**e că te f***m (cu L și Nea Gabitz)

18.Codu' Penal - Ce faci tu...

19.Codu' Penal - Outro

20.Codu' Penal - Mod de viață (radio edit)

HIP-HOP GREU DE DIFUZAT-2004

HIP-HOP GREU DE DIFUZAT este o compilație dedicată lui Tudor Sișu
pe care sunt prezenți pe Lângă cei de la Codu' Penal și artiști precum:Jamaika;Dizzy;Puya;6ase:6ase;Honey;Mark;Esențial și cu Sharky

Gen: Hip-Hop

Stil: Hardcore hip-hop;Gangsta Rap

TRACKLIST:

1.Codu' Penal - "Veterani'' (Intro)

2.Codu' Penal - Pentru Cine Se Simte (feat. Puya & Sharky)

3.Jamaika - Industria Muzicală (feat. Codu' Penal)

4.Pacha Man - Strada (RMX 2004)

5.Esențial - De Ce Noi?

6.Sharky - Așa Cum Trebuie
Să'ncep	(cu Codu' Penal)

7.Puya - Aș Vrea Sa Fie Totul Drept (feat. Cabron)

8.Codu' Penal - Se Întâmplă Zi De Zi

9.6ase:6ase & MarkOne1 - Fără Sifoane

10.Sharky & Jamaika - Atat De Sus (Skit)

11.Dizzy & Honey - Joint (feat. Cabron)

12.Codu' Penal - Pentru Cine Se Simte (Cenzurat) (feat. Puya & Sharky)

PE VIAȚĂ-2005

PE VIAȚĂ este cel de al doilea material al trupei Codu' Penal și a fost lansat in aprilie 2005 la doi ani de la materialul IN FAMILIE PENTRU BANI,de producția acestui material s-au ocupat cei de la Codu' Penal

Gen: Hip-Hop

Stil: Thug-Rap

TRACKLIST:
01.Codu' Penal - Intro

02.Codu' Penal -  Pe viață

03.Codu' Penal -  Audiție plăcută

04.Codu' Penal -  Cere și ți se va da (cu Nico)

05.Codu' Penal -  Gangsta Rap (cu Puya)

06.Codu' Penal - De la mine pentru voi

07.Codu' Penal - Frate pentru frate (cu Dizzy și Nico)

08.Codu' Penal - La același nivel (cu Cazzier)

09.Codu' Penal - Din dragoste (cu Radu)

10.Codu' Penal - Spune-mi dacă faci... II (cu Puya)

11.Codu' Penal - Petrecerea mea

12.Codu' Penal - Între femei și bani

13.Codu' Penal - Europa românească (cu Moni-K)

14.Codu' Penal - De la mine pentru tine

15.Codu' Penal - M-ai fi lăsat să mor

16.Codu' Penal - Știi cum e
lumea... (cu Jamaika și Radu)

17.Codu' Penal - Povestea mea

18.Codu' Penal - I-am adunat din
cartier (cu Neamtzu, Jamaika, Betzivu' si Soprano)

APOCALIPSA-2006

APOCALIPSA este cel de-al treilea material al trupei,de producție la fel ca și la materialul anterior s-au ocupat cei de la Codu' Penal

Gen: Hip-Hop

Stil: Gangsta Rap;Thug Rap

TRACKLIST:

01.Codu' Penal - Intro

02.Codu' Penal - Apocalipsa

03.Codu' Penal - Oameni ca noi (cu Don Baxter)

04.Codu' Penal - Prin ochii mei (cu Dizzy și Bogdan Dima)

05.Codu' Penal - Se poartă ca t*****e

06.Codu' Penal - Cu bani și fără bani (cu Puya)

07.Codu' Penal - Pot să cad (cu Barac și Moni-K)

08.Codu' Penal - Vreau banii tăi (cu Giulia)

09.Codu' Penal - Mai hoți ca hoții (cu Sișu)

10.Codu' Penal - Până la capăt

11.Codu' Penal - Dacă n-ai fi tu (cu Moni-K)

12.Codu' Penal - Da' dă-i mă-n p**a mea (skit)

13.Codu' Penal - Că așa a trebuit

14.Codu' Penal - Spune dacă faci (partea a 3-a)

15.Codu' Penal - Mă întorc acasă (cu Puya și Jamaika)

16.Codu' Penal - Turntablelicious

17.Codu' Penal - Vin după tine (cu Chucho și Iony)

18.Codu' Penal - Se poartă ca t*****e (cu Trife și Nea Gabitz)

19.Codu' Penal - Outro

RESTART-2011

RESTART este materialul independent lansat in 2011 sub noua formula cu Shobby și Bulgaru';

Gen: Hip-Hop

Stil:Rap

TRACKLIST:

1. Codu' Penal - Intro

2. Codu' Penal - Am Imbatranit

3. Codu' Penal - Give it Up

4. Codu' Penal - Vreau Sa Fiu Libe
r
5. Codu' Penal - Pe Viata 2

6. Codu' Penal - Ce Multe Iubesc

7. Codu' Penal - A Fost Candva (cu Cabron)

8. Codu' Penal - Senzationale

9. Codu' Penal - Intuneric Bezna

10. Codu' Penal - Viclenii

11. Codu' Penal - Multumesc

12. Codu' Penal - Restart

13. Codu' Penal - Campion (cu Iony)

14. Codu' Penal - 2012

15. Codu' Penal - Fiare (cu Capone & Ecsper)

16. Codu' Penal - Out.RO

9 STELE-2015

9 STELE este un nou material
Codu' Penal care revine în atenția publicului

Gen: Hip-Hop

Stil: Rap

TRACKLIST:

1.Codu' Penal - Intro (cu Bulgaru)

2.Codu' Penal - Fără Griji (cu Nico)

3.Codu' Penal - Campioni din România (cu Delia și Nico )

4.Codu' Penal - In 2 timpul (cu Camelia)

5.Codu' Penal - Trecem peste tot

6.Codu' Penal - Dacă n-ai fi tu (cu Nico)

7.Codu' Penal - Starleta

8.Codu' Penal - 9 stele (cu Nico)

9.Codu' Penal - Iarba'ba'ba (cu Nico)

10.Codu' Penal - Tele Show

11.Codu' Penal - 2050

12.Codu' Penal - Skit

13.Codu' Penal - Vânzători și Vânzătoare (cu Cosy)

14.Codu' Penal - Outro

15.Codu' Penal - Cub De Gheață "Bonus Track" Covering (cu Nico)

Legături externe
Codu' Penal la Discogs

Rap
Formații românești

Codu' Penal


A Copa Santa Catarina de Futsal de 2022 foi a 20ª edição da segunda principal competição da modalidade no estado, sua organização é de competência da Federação Catarinense de Futebol de Salão. O campeão tem vaga garantida na Copa do Brasil de Futsal e Recopa Santa Catarina de Futsal.

Regulamento

Os oito clubes foram divididos em dois grupos (A e B) e jogaram entre si em turno e returno, classificando as duas melhores equipes de cada grupo para a segunda fase.

Na segunda fase (semifinais) o 1º colocado do grupo A enfrentou o 2º do grupo B, e o 1º colocado do grupo B enfrentou o 2º do grupo A. A partir da segunda fase as equipes classificadas se enfrentaram no sistema de confronto eliminatório, em jogos de ida e volta, com o mando de campo da segunda partida para a equipe melhor classificada.

Os vencedores das semifinais garantiram vaga na final.

Critérios de Desempate
 confronto direto;
 maior número de vitórias;
 maior saldo de gols;
 maior número de gols marcados;
 menor número de gols sofridos;
 menor número de cartões vermelhos;
 menor número de cartões amarelos;
 sorteio.

Primeira fase

Grupo A

Grupo B

Fase final
Em itálico, as equipes que disputarão a primeira partida como mandante. Em negrito, as equipes classificadas.

Premiação

Ligações externas
Site FCFS
Tabela de jogos
Artilharia

Copa Santa Catarina de Futsal de 2022


أحمد عزة بن عبد الحميد بن طه جلبي الأعظمي، وهو أستاذ حقوقي، وصحفي ورجل سياسي ومجاهد معروف، ولد في بغداد بمنطقة الأعظمية عام 1299هـ/1881م، وبها نشأ وتعلم القرآن الكريم ثم ارتحل إلى الحلة مع والده وكان موظفاً فيها فدرس على الشيخ مصطفى الواعظ العلوم الدينية واللغة العربية والأدب ثم سافر إلى إسطنبول وحصل على شهادة الحقوق وأكمل دراسته العالية هناك، وكان من كبار كتاب العراق البارزين في العلوم السياسية وعلم الاجتماع، ومن المؤرخين الثقات ومن رجال الصحافة المجاهدين بأقلامهم ومؤلفاتهم.
 وله شعر نشره في عدد من الصحف.

حياته ومنجزاته
 أصدر أحمد عزة مع عبد الغفور البدري ومجموعة من العراقيين في إسطنبول مجلة (لسان العرب)، وهي مجلة شهرية علمية أدبية، فأغلقها الأتحاديون قبل الحرب العالمية الأولى واعتقلوه.
 أصدر في دمشق عام 1332هـ/1914م، مجلة (المنتدى الأدبي).
 أعتقل في دمشق عام 1915م، وسيق إلى الديوان العرفي عام 1916م، أيام الوالي العثماني (جمال السفاح)، ثم أطلق سراحه.
 في عام 1919م، أصدر في بغداد مجلة (اللسان)، وساهم في تأسيس فرع لحزب العهد أيام الاحتلال البريطاني للعراق.
 في عام 1921م، ساهم في تأسيس المعهد العلمي ببغداد.
 انتخب في عام 1922 نائبا في الدورة الأولى لمجلس النواب العراقي.
 في عام 1925م، أصدر مجلة (المعرض).
 في عام 1934م، أصدر جريدة الثبات وانتخب نائباً في الدورة الثانية لمجلس النواب العراقي.

وكان أحمد عزة رجلاً وطنياً يرعى مصالح الطلاب العرب في تركيا وينظم شؤونهم، مع (عزيز علي المصري).

من مؤلفاته
 كتاب (القضية العربية)، في ستة أجزاء مطبوع.
 خلاصة تاريخ العراق منذ أقدم عصوره - أملاه على الأستاذ محمود فهمي درويش ولقد نشره ضمن كتابه (الدليل العراقي الرسمي 1936م).

من شعره

وفاته
توفي المجاهد أحمد عزة في بغداد يوم الأربعاء في 4 جمادى الأولى من عام 1355هـ/22 تموز 1936م، وشيع بموكب كبير ودفن في مقبرة الخيزران، ولم يعقب ذرية وزوجته هي المحسنة الحاجة نجية الأورفلي صاحبة جامع الأورفلي قرب ساحة التحرير ببغداد، وهو أخ الشيخ عبد الرزاق أفندي وأخ الزعيم عبد المحسن الأعظمي وعم الشهيد سعد الأعظمي.

مصادر

أشخاص من بغداد
سياسيون عراقيون
لغويون عراقيون
مواليد 1299 هـ
مواليد 1881
مؤرخون عراقيون
وفيات 1355 هـ
وفيات 1936
شعراء عراقيون في القرن 19
شعراء عراقيون في القرن 20
شعراء بغداديون
مدفونون في مقبرة الخيزران

أحمد عزة الأعظمي


Agía Paraskeví, en , est un village du dème de Patras, district régional d'Achaïe, en Grèce-Occidentale.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à treize habitants.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Grèce-Occidentale

Agía Paraskeví (Messátida, Achaïe)


Jürgen E. Müller (* 1950 in Berchtesgaden) ist ein deutscher Medienwissenschaftler und seit 2003 Inhaber der Professur für Medienwissenschaft an der Universität Bayreuth. Von 2012 bis 2014 war er Dekan der Sprach- und Literaturwissenschaftlichen Fakultät.

Leben
Müller studierte in Konstanz und Bristol Literaturwissenschaft, Romanistik, Anglistik, Linguistik und Soziologie. 1980 promovierte er bei Hans Ulrich Gumbrecht in Bochum mit einer Arbeit zur literaturwissenschaftlichen Rezeptionstheorie und empirischen Rezeptionsforschung. Er arbeitete zunächst als wissenschaftlicher Angestellter im Forschungsprojekt "Analyse unmittelbarer Kommunikation und Interaktion als Zugang zum Problem der Konstitution sozialwissenschaftlicher Daten" (Leitung: Thomas Luckmann) an der Universität Konstanz, später als Wissenschaftlicher Assistent am Lehrstuhl für Romanistik der Universität Bochum sowie am Lehrstuhl Romanistik I der Universität Mannheim. Zudem absolvierte er eine Referendariatsausbildung und war als Studienassessor am Gymnasium tätig. Von 1989 bis 2002 war Müller Universitair Hoofddocent am Institut für Film- en Televisiewetenschap an der Universiteit van Amsterdam und legte seinen Forschungsschwerpunkt auf medienwissenschaftliche Fragestellungen.

Müller habilitierte 1996 an der Universität Mannheim mit einer Arbeit über Intermedialität. Er hatte zahlreiche Gast- und Vertretungsprofessuren in Montreal, Passau, Salzburg, Bergen und Wien inne. Seit 2003 ist er Professor für Medienwissenschaft an der Universität Bayreuth und war von 2012 bis 2014 Dekan der Sprach- und Literaturwissenschaftlichen Fakultät.

Werk
Themenschwerpunkte seiner Arbeit sind Fragestellungen zur Intermedialität und zur Mediengeschichte. Müller vertritt den Standpunkt einer integrativen Mediengeschichte, die sich mit den historischen Wechselwirkungen zwischen verschiedenen Medien und deren Einfluss auf einen Funktionswandel in sozialen und historischen Kontexten auseinandersetzt. Im Zentrum dieser Mediengeschichte stehen die Rekonstruktion intermedialer Prozesse und deren Auswirkungen auf den gegenwärtigen Medien-Alltag. Sein Verständnis einer integrativen Medienwissenschaft liegt im Spannungsfeld interdisziplinärer Forschungsansätze. In diesem Rahmen konzipierte und installierte er federführend an der Universität Bayreuth den Masterstudiengang "Medienkultur und Medienwirtschaft", der sich im methodisch-fachlichen Bereich zwischen Medienwissenschaft, Geschichte, Recht, Wirtschaft und Informatik befindet.

Seine Publikationen erschienen in Russland, Polen, Rumänien, Ungarn, Frankreich, Italien, Spanien, Schweden, Südkorea, Kamerun, Großbritannien, Kanada, USA und in Brasilien. Jürgen E. Müller ist Herausgeber der wissenschaftlichen Reihe Film und Medien in der Diskussion (Nodus) und  Gründungsmitglied/Mitglied renommierter internationaler Forschungseinrichtungen (z. B. des C.R.I., Centre de Recherche sur l'Intermédialité, Université de Montréal).

Veröffentlichungen
Publikationen (Monographien, Auswahl):

 Literaturwissenschaftliche Rezeptionstheorien und empirische Rezeptionsforschung. Mit einem Forschungsmodell, erläutert am Paradigma des französischen Populärromans. Frankfurt a. M. / Bern 1981 (Peter Lang Verlag), (Review in: Romanistisches Jahrbuch, Bd. 33. Berlin / New York 1982, p. 209–212)
 (ed. mit Markus Vorauer) Blick-Wechsel. Tendenzen im Spielfilm der 70er und 80er Jahre. Münster 1993 (Nodus Publikationen)
 Towards a Pragmatics of the Audiovisual. Vol. 1, Vol. 2, Münster 1994/5 (Nodus Publikationen)
 Intermedialität: Formen moderner kultureller Kommunikation. Münster 1996 (Nodus Publikationen)
 (ed.) Media Encounters and Media Theories. Münster 2008 (Nodus Publikationen)
 (ed. mit E.W.B. Hess-Lüttich & A. v. Zoest) Signs & Space, Raum & Zeichen. Tübingen 1998 (Gunter Narr Verlag)
 (ed. mit Michel Larouche) Quebec und Kino. Die Entwicklung eines Abenteuers. Münster 2002 (Nodus Publikationen)
 (ed. mit Marion Froger) Intermédialité et socialité. Histoire et géographie d'un concept. Münster 2007 (Nodus Publikationen)
 (ed. u. a.) Digital mediawa yesului hwagchang [Digitale Medien und die Erweiterung der Kunst]. Seoul 2006

Publikationen (Artikel, Auswahl)

 "Intermedialität und Medienhistoriographie", in: Joachim Paech, Jens Schröter (eds.). Intermedialität: Analog/Digital. Theorien-Methoden-Analysen, München 2008 (W. Fink), p. 31–46
 "Rahmenbedingungen der Qualität", in: Gabriele Goderbauer-Marchner & MedienCampus Bayern e.V. (eds.). Qualitätspakt Journalismus in Aus- und Weiterbildung, Landshut 2007, p. 121–125.
 "Identitätsmetamorphosen. Zur medialen und kulturellen Transformation der Vampir- und Dracula-Gestalten", in: Christian Begemann, Britta Herrmann, Harald Neumeyer (eds.). Dracula Unbound. Kulturwissenschaftliche Lektüren des Vampirs, Freiburg i.Br./Berlin/Wien 2008 (Rombach Verlag), p. 263–282
 "L'Écriture autobiographique à l'ère du numérique", in: Syllabus Review, 2010 (Publication of the École Normale Supérieure de Yaoundé, Cameroun), p. 1–38
 "Intermediality Re-visited: Some Reflexions about Basic Principles of this Axe de Pertinence", in: Lars Elleström (ed.). Imagine Media! Media Borders and Intermediality, Houndmills/Basingstoke 2010 (Palgrave/MacMillan), p.237–252
 "Kontexte, Macht und Medien. Zur geschichts- und identitätsbildenden Funktion intermedialer Praxen", in: Peter Klotz, Paul Portmann-Tselikas & Georg Weidacher (eds.). Text-Zeichen und Kon-Texte. Studien zur soziokulturellen Konstellation literalen Handelns, Tübingen 2010, p. 283–300
 "Prolegomena zu einer Ökonomie der Medienkritik oder zum Zusammenspiel zwischen Formaten, Remediationen und Kommerz", in: Andreas Kirchner et al. (eds.): Kritik des Ästhetischen – Ästhetik der Kritik. Festschrift für Karl Prümm zum 65. Geburtstag, Marburg 2010 (Schüren Verlag), p. 107–113
 "Intermediality and Media Historiography in the Digital Era", in: Acta Universitatis Sapientiae. Film and Media Studies. Intermedialities: Theory, History, Practice, 2010, p. 15–39
 "Les Lieux communs de la réception", in: Pascale Goetschel, Francois Jost, Myriam Tsikounas (eds). Lire, voir, entendre. La réception des objets médiatiques, Paris 2011 (Publications de la Sorbonne), p. 31–39

Einzelnachweise

Weblinks

 Homepage der Medienwissenschaft Bayreuth
 Homepage der Sprach- und Literaturwissenschaftlichen Fakultät
 Ausführliche Publikationsliste Jürgen E. Müller

Hochschullehrer (Universität Bayreuth)
Medienwissenschaftler
Deutscher
Geboren 1950
Mann

Jürgen E. Müller


30 يوم في السجن هو فيلم كوميدي مصري عرض عام 1966، بطولة فريد شوقي وأبو بكر عزت ومحمد رضا وثلاثي أضواء المسرح سمير غانم وجورج سيدهم والضيف أحمد ومن إخراج نيازي مصطفى.

قصة الفيلم
يعمل أمشير فتوة في الكباريه الذي يمتلكه صديقه الثري مدحت. يحكم على مدحت بالسجن شهرًا بعد إصابته لأحد الأشخاص. يدخل أمشير بدلا منه ليقضي مدة العقوبة. يتودد مدحت لأزهار. تكتشف خطيبته سهير نزواته وتتوالي الأحداث الكوميدية.

طاقم التمثيل
 فريد شوقي: (أمشير)
 أبو بكر عزت: (مدحت الشماشيرى)
 نوال أبو الفتوح: (أزهار)
 محمد رضا: (جنجل أبو شفطورة)
 مديحة كامل: (سهير)
 ميمي شكيب: (والدة سهير)
 ثلاثي أضواء المسرح
 سمير غانم
 جورج سيدهم
 الضيف أحمد
 حسن حامد: (ابن النجعاوي)
 سمير صبري
 سهير الباروني
 عبد الغني قمر
 إبراهيم زادة
 عبد الغني النجدي
 إبراهيم سعفان
 إسكندر منسي
 سمير ولي الدين
 فاروق السيد
 رضوان حافظ
 محمود أبو زيد: (ضابط الشرطة)
 مختار السيد
 محمود رشاد
 علي مصطفى
 نصر سيف
 زكريا موافي
 مطاوع عويس

فريق العمل
 إخراج: نيازي مصطفى
 قصة: نجيب الريحاني، بديع خيري
 سيناريو: عبد الحي أديب، نيازي مصطفى
 حوار: بهجت قمر
 إنتاج: أفلام إيهاب الليثي
 مدير الإنتاج: سعد شنب
 توزيع: أفلام إيهاب الليثي
 مونتاج: عبد العزيز فخري، جلال مصطفى
 مدير التصوير: وديد سري

الأغاني والاستعراضات
 تأليف: حسين السيد
 ألحان وأداء: ثلاثي أضواء المسرح

مراجع

وصلات خارجية

 صفحة الفيلم على موقع السينما

أفلام أبو بكر عزت
أفلام إبراهيم سعفان
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام ثلاثي أضواء المسرح
أفلام كوميديا درامية مصرية
أفلام فريد شوقي
أفلام كوميديا درامية 1966
أفلام مصرية إنتاج 1966
أفلام أخرجها نيازي مصطفى
أفلام نوال أبو الفتوح
أفلام مديحة كامل
أفلام ميمي شكيب
أفلام سمير صبري
أفلام سهير الباروني

30 يوم في السجن (فيلم)


Cartoonito puede hacer referencia a:
 Cartoonito, una marca preescolar de WarnerMedia que incluye varios canales de televisión y bloques de programación, de donde se desprende:
 Cartoonito (Reino Unido e Irlanda), canal un de televisión de pago británico, la primera señal lanzada en 2006.
 Cartoonito (España) (2011-2013), canal de televisión español.
 Cartoonito (Italia), canal de televisión italiano lanzado en 2011.
Cartoonito (Latinoamérica), canal de televisión latinoamericano lanzado en 2021.
 Cartoonito (Estados Unidos), bloque de programación de Cartoon Network en Estados Unidos.
Cartoonito (Europa Central y Oriental), canal de televisión de europa central y oriental lanzado en 2023.

Cartoonito (desambiguación)


Aceasta este o listă cronologică de filme avangardiste și experimentale, împărțită după decenii. Chiar dacă există uneori o suprapunere considerabilă între genurile avangardiste/experimentale și celelalte genuri (inclusiv filme documentare, de fantezie și science fiction); lista ar trebui să fie cât mai strâns legată de genul avangardist, chiar dacă genurile se amestecă.

înainte de 1930
anii 1930
anii 1940
anii 1950
anii 1960: 1960–1964
anii 1960: 1965–1969
anii 1970
anii 1980
anii 1990
anii 2000
anii 2010
anii 2020

Filme avangardiste
Avangardiste

Listă de filme avangardiste


අනාස් රෂිඩ් යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා ක්ෂේත්‍රයේ සක්‍රීයව නියැළෙන ඉන්දියානු රූපවාහිනී නළුවෙකි. මලෙර්කෝට්ලා ප්‍රදේශයේ ඉපිද හැදී වැඩුණු ඔහු, මොහම්මද් නසිම් සහ ඒතර් හබිබ් යන රූපවාහිනී නලුවන්ගේ පළමු මස්සිනා වේ. රෂිඩ් සිං රංගන වෘත්තිය ඇරඹූයේ ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවේ ශෝකාන්ත ප්‍රේම වෘත්තාන්තයක් වූ කහීන් තෝ හෝගා (2006–2007) කතාමාලාවේ සහාය චරිතයක් නිරූපණය කරමිනි. ඔහු ජනප්‍රියත්වයට පත්වූයේ අතිශයින් සාර්ථක ඓතිහාසික කතාමාලාවක් වූ ධාර්ති කතා වීර් යෝධ පෘථිවිරාජ් චෞහාන් (2006–2009) නාට්‍යයේ පෘථිවිරාජ් චෞහාන් චරිතය නිරූපණය කිරීම නිසා ය. මේ නිසා ඔහු විචාරක පැසසුමට ලක්වූ අතර, සම්මාන කිහිබයක් ද හිමි කරගැනීමට ද සමත් විය. 2011 සි‍ට 2016 දක්වා කාලය තුළ රෂිඩ් විසින් දියා ඕර් බාති හම් කතාමාලාවේ සුරාජ් රාතිගේ චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. මෙහි ඔහු නිරූපණය කළේ හොඳින් උගත් තරුණියක සමග විවාහ වී ඇයට ISP නිලධාරිනියක වීමට උපකාර කරන නූගත් වෙළඳසැල්හිමි තරුණයකුගේ චරිතයකි. මෙම දියා ඕර් බාති හම් කතාමාලාව ඉහළම ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර හිමිකරගත් ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවක් ලෙස සැලකේ.

වෘත්තිය
රෂිඩ් පුංචි තිරය වෙත සිය ආගමනය සනිටුහන් කළේ ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවේ නාට්‍යයක් වූ කහීන් තෝ හෝගා රූපවාහිනී කතාමාලාවේ කාර්තික් අලුවාලියාගේ චරිතය නිරූපණය කරමිනි. එසේම ඔහු ඒසේ කරෝ නා විඩා කතාමාලාවේ සහාය චරිත නිරූපණයෙන් ද දායක විය. කෙසේනමුත්, ඔහුගේ විශිෂ්ට චරිතයක් ලෙස සැලකෙන්නේ ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවෙන්ම විකාශය වූ ධාර්ති කා වී යෝධ පෘථිවිරාජ් චෞහාන් නැමැති ඓතිහාසික රූපවාහිනී කතාමාලාවේ පෘථිවිරාජ් චෞහාන් චරිතය නිරූපණය කිරීම හේතුවෙනි. මෙම චරිතය නිරූපණය කිරීම හේතුවෙන් ඔහු ඉන්දියාවේ ජනයා අතර නාමයක් හිමි කරගැනීමට සමත් විය. 2011 සිට 2016 දක්වා වූ කාලය තුළ ඔහු දියා ඕර් බාති හම් නැමැති කතාමාලාවේ ප්‍රධාන පිරිමි චරිතයවන සූරාජ් රාතිගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය. එම කථාව අනුව නූගත් රසකැවිලි වෙළෙන්දකු වන සූරාජ් මනාව උගත් තරුණියක වන සන්ධ්‍යා (දීපිකා සිං) සමග විවාහ වෙයි. රෂිඩ් සිය ගාවන හැකියාව ද ප්‍රදර්ශනය කරමින් මෙම කතාමාලාවේ එන ගීතයක් ද ගායනා කොට තිබේ. දියා ඕර් බාති හම්'' ඉහළම ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර හිමිකරගත් ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවන්ගෙන් එකක් ද වේ. මෙම රූපවාහිනී කතාමාලාව තුළ ඔහු ප්‍රදර්ශනය කළ රංගන ප්‍රතිභාව හේතුවෙන් ඔහු ජනප්‍රියත්වයට පත්වූ අතර, සම්මාන කිහිපයක් දිනා ගන්නට ද සමත් විය.

රූපවාහිනී දායකත්වය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ජීවත්වන්නෝ
21වන සියවසේ ඉන්දියානු නළුවන්
හින්දි රූපවාහිනියේ නළුවන්
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නළුවන්
1980 උපත්

අනාස් රෂිඩ්


Le Danemark participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 4 au . Il s'agit de sa quinzième participation à des Jeux d'hiver.

Participation
Aux Jeux olympiques d'hiver de 2022, les athlètes de l'équipe du Danemark participent aux épreuves suivantes :

Résultats

Biathlon

Curling

Hockey sur glace

Patinage de vitesse

Ski alpin

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Jeux olympiques d'hiver de 2022
 Danemark aux Jeux olympiques

Liens externes
 Le Danemark sur le site du CIO

Délégation aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Danemark aux Jeux olympiques
Sport au Danemark en 2022

Danemark aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Lithosciadium es género monotípico perteneciente a la familia Apiaceae. Su única especie Lithosciadium kamelinii (V.M.Vinogr.) Pimenov, se encuentra en China y Mongolia.

Descripción
Es una plantas que alcanza un tamaño de 30-45 (-60) cm de altura. La lámina basal ampliamente ovada, pinnatisecta, las pinnas ampliamente ovadas, pecioladas, aserradas, el ápice obtuso. Las inflorescencias en forma de umbelas primarias de 8-15 cm de diámetro, con los rayos 25-40, desiguales, rígidos.

Distribución y hábitat
Se encuentra en las laderas esquistosas, riberas de los ríos, arroyos, a una altitud de 2600-2900 metros en el norte de Xinjiang (Altay, Qinghai) y Mongolia.

Taxonomía
Lithosciadium kamelinii fue descrita por (V.M.Vinogr.) Pimenov y publicado en Conspectus of Flora of Outer Mongolia (Vascular Plants) 79, en el año 1996.
Sinonimia
Cnidium kamelinii V.M.Vinogr. basónimo

Referencias

Bibliografía)
 Flora of China Editorial Committee. 2005. Flora of China (Apiaceae through Ericaceae). 14: 1–581. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

Enlaces externos
 Lithosciadium en IPNI

Apioideae

Lithosciadium