සුරතිස්ස දියසේන විජයරත්න (ඉංග්‍රීසි:Suratissa Diyasena Wijeyeratne) (17 පෙබරවාරි 1923 - 11 ජූලි 2002) (තිස්ස විජයරත්න) යනු ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනඥයෙක්, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක්, නීතිඥයෙක් සහ ව්‍යාපාරිකයෙකි. ඔහු විදේශ කටයුතු හා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම් සහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ගේ විදේශ කටයුතු ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක ද විය.

ළමා අවධිය
තිස්ස විජයරත්න උපත ලැබුවේ 1923 පෙබරවාරි 17 වැනිදා ශ්‍රී ලංකාවේ කීර්තිමත් දේශපාලන පවුලක ය. ඔහු සබරගමුවේ කෑගල්ල බුද්දෙනිපොල වලව්වේ ශ්‍රීමත් එඩ්වින් විජයරත්න සහ ලීලා විජයරත්න ආර්යාව ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයාය. ශ්‍රීමත් එඩ්වින් විජයරත්න මහතා,  ඩී.එස්. සේනානායක රජයේ ස්වදේශ හා ග්‍රාම සංවර්ධන කැබිනට් අමාත්‍ය ධුරය දැරී ය. තිස්ස විජයරත්න ගේ සොහොයුරු නිශ්ශංක විජයරත්න දේශපාලනඥයෙක්, සිවිල් සේවකයෙක්, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක් සහ දියවඩන නිලමේ ධුරය දැරැ අතර  ඔහුගේ තුන්වෙනි සොහොයුරු වෛද්‍යවරයකු වන කුඩා විජයරත්න ය.

අධ්යාපනය
විජයරත්න ප්‍රාථමික හා ද්විතීයික අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණ කළේ  කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේන්ය. 1941 දී පාසලෙන් ඉවත් වී ලන්ඩනයේ නීතිය හැදෑරීමට පෙර ස්විට්සර්ලන්තයේ වැඩිදුර අධ්‍යාපනය හැදෑරූ අතර පසුව විජයරත්න 1945 දී ලන්ඩනයේ අභ්‍යන්තර උසාවි හතරෙන් එකක් වන ඇතුල් උසාවියට (The Inner Temple is one of the four Inns of Court in London, UK)  ඇතුළත් විය.

නීති වෘත්තිය

ශ්‍රී ලාංකීය නීතිඥයින්ට ජාතික ඇඳුමෙන් අධිකරණයට පැමිණීමේ අයිතිය ලබා දීම
විජයරත්න 1959 දී ලන්ඩනයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයට කැඳවා 1960 දී නීතිඥවරයකු බවට පත් විය. වසරකට පසුව ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ කෑගල්ලේ නීතිඥවරයකු ලෙස සේවය ආරම්භ කළේය. අපරාධ නීතිය ගැන උනන්දුවක් දැක් වූ ඔහු වැඩි කල් නොගොස් සබරගමුව සහ මධ්‍යම පළාතේ සාර්ථකම නීතිඥයෙකු බවට පත්විය. ශ්‍රී ලාංකීය නීතිඥයින්ට ජාතික ඇඳුමෙන් අධිකරණයට පැමිණීමේ අයිතිය ලබා දීමට විජයරත්න මූලික විය. ශ්‍රී ලංකාව නිදහස ලැබීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ඇඳුමෙන් සැරසී අධිකරණයේ පෙනී සිටි ප්‍රථම නීතීඥයා ඔහු විය.

දේශපාලන ජීවිතය
ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස විජයරත්න කැපවූ මාක්ස්වාදියෙකු සහ ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයෙකු විය. ඔහු ලන්ඩනයේ ලංකා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති වූ අතර පසුව ජාත්‍යන්තර ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ විය. 1951 දී රුසියාවේ අගනුවර වන මොස්කව්හි  පැවති ලෝක යෞවන උළෙලට පළමු ලංකා නියෝජිත කණ්ඩායමට නායකත්වය දුන්නේ ඔහුය. මෙම කාලය තුළ ඔහු බ්‍රිතාන්‍ය කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ සාමාජිකයෙකු බවට පත් විය.

ඔහු 1956 දී තම නීතීඥ විභාග අවසන් කිරීමට පෙර ලන්ඩන් සිට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අතර ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ පූර්ණ කාලීන ක්‍රියාකාරිකයෙකු බවට පත්විය. පසුව ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ කෑගල්ල මැතිවරණ කොට්ඨාශයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයා බවට පත් විය. 1950 ගණන්වල අග සහ 1960 ගණන්වල ඔහු  පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රජාව සමඟ සමීප සබඳතා පැවැත්වූ අතර දේශපාලන දේශන පැවැත්වීම සඳහා අවස්ථා කිහිපයකදී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයට ගියේය. 1960 (මාර්තු) මහ මැතිවරණයේදී ඔහු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයෙන් කෑගල්ල මැතිවරණ කොට්ඨාශයට තරග කළ නමුත් පරාජයට පත් විය. තිස්ස විජයරත්න පසුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට එක්විය. ඔහු 1965 සිට පක්ෂයේ ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයෙකු වූ නමුත් 1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වූයේ නැත.

රාජ්යතාන්ත්රික ජීවිතය
1970 දශකයේ දී විජයරත්න ප්‍රංශය, යුනෙස්කෝ හා ස්විට්සර්ලන්තයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති ලෙස පත් කරන ලදී.  ශ්‍රී තානාපතිවරයා වශයෙන්, ඔහු විශේෂයෙන්ම යුරෝපීය රටවල් සමඟ ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සහ වෙළඳ සබඳතා ශක්තිමත් කළ අතර, මෙම රටවල් සමඟ සමීප සබඳතා පවත්වමින් සංචාරක හා සම්ප්‍රදායික ශ්‍රී ලංකා අපනයන ප්‍රවර්ධනය කළේය.

විදේශ කටයුතු වෘත්තිය
තිස්ස විජයරත්න 1974 දී ප්‍රංශයේ සිට ආපසු පැමිණි අතර විදේශ කටයුතු හා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම් සහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ගේ විදේශ කටයුතු ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක ලෙස පත් කරන ලද අතර එහිදී ඔහු විදේශ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් බොහෝ දුරට වගකිව යුතු විය. ඔහු 1976 ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති නොබැඳි ජාතීන්ගේ සංවිධාන සමුළුවේ ප්‍රධාන සංවිධායකයන්ගෙන් කෙනෙකි. මෙම කාලය තුළ ඔහු ශ්‍රී ලංකාව තුළ වෙනම විදේශ අමාත්‍යාංශයක් පිහිටුවීම සඳහා දැඩි මහජන මතය ප්‍රකාශ කළේය. මෙය පසුව ජනාධිපති ජේ.ආර්.ජයවර්ධන විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලදී.

අග්‍රාමාත්‍යවරයා ගේ විදේශ කටයුතු ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක වශයෙන් විජයරත්න විදේශ සේවය තුළ ශ්‍රී ලාංකීය ජාතික අනන්‍යතාව කෙරෙහි දැඩි අවධානයක් යොමු කළේය. මේ සඳහා ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවය ප්‍රතිසංවිධානය කිරීම ක්‍රියාවට නැංවීම සඳහා ඔහු රාජ්‍ය සේවා වෘත්තීය සමිති කිහිපයක නියෝජිතයන්ගෙන් අදහස් විමසා සිටි අතර එමඟින් විදේශ සේවය ජනතා අදහස් නියෝජනය කළේය. විදේශ දූත මණ්ඩලවලට ශ්‍රී ලංකාවේ අනන්‍යතාව පෝෂණය කිරීම සඳහා දේශීයව උගත් තරුණ තරුණියන් බඳවා ගනිමින් ඔහු විදේශ කාර්යාලයට සිංහල හා දෙමළ නැඹුරු වූ මානයක් ගෙන ආවේය. ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලවලට අනුබද්ධ විදේශ කටයුතු පිළිබඳ ආයතනයක ඩිප්ලෝමා පාඨමාලාවක් ආරම්භ කිරීමට ද ඔහු යෝජනා කළේ බලාපොරොත්තු ඇති රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයින්ට පුහුණු අවස්ථා ලබා දෙමිනි. ඔහුගේ යෝජනාව 1975 දී බණ්ඩාරනායක විදේශ අධ්‍යයන ආයතනය ලෙස ක්‍රියාත්මක විය. විජයරත්න 1976 දී විදේශ සේවයෙන් ඉවත් වී කෑගල්ලේ නීතිඥ වෘත්තිය නැවත ආරම්භ කළේය.

මූල්‍ය ක්ෂේත්‍රය
1970 ගණන්වල අගභාගයේදී, තිස්ස විජයරත්න ශ්‍රී ලංකාවේ ග්‍රාමීය ප්‍රජාවන්ගේ ජීවිතය නඟා සිටුවීමට දැඩි ලෙස විශ්වාස කළ අතර, 1977 දි මූල්‍ය ක්ෂේත්‍රයට පිවිසියේය. බ්‍රිතාන්‍ය ආර්ථික විද්‍යාඥ ඊ.එෆ්. ෂූමාකර් (E. F. Schumacher) ගේ ආර්ථික දර්ශනය කෙරෙහි ඔහුගේ ගැඹුරු විශ්වාසය සමාගමට "කුඩා ලස්සනයි" යන ආදර්ශ පාඨය ලබා දුන්නේය. බලගතු නීතීඥයින් පිරිසක් මැද මහනුවර නගරයේ බලවත් ව්‍යාපාරිකයන් එක්කාසු කරගෙන ඔහු සිය අවසන් වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කළේය. මේ අනුව, 1978 දී සිංහපුත්‍ර මූල්‍ය සමාගම නමින් හැඳින්වෙන මහ බැංකුවේ ලියාපදිංචි මූල්‍ය සමාගමක් පිහිටුවා ගත් අතර එහි ආරම්භක සභාපතිවරයා විය. සමාගම 1979 දී සිංහපුත්‍ර කෘෂිකාර්මික සහ කාර්මික මූල්‍ය සමාගම නමින් ව්‍යාපාර ආරම්භ කළ අතර ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවලට ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන වෙළඳපොළට ප්‍රවාහනය කිරීම සඳහා වාහන සැපයීම කෙරෙහි මූලික අවධානය යොමු කළේය. ඔහු ශ්‍රී ලංකා ෆිනෑන්ස් හවුස් ඇසෝසියේෂන් හි ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයෙකු බවටද පත් වූ අතර, ප්‍රයෝජනවත් නීති සම්පාදනය කිරීමට නායකත්වය දුන් ක්‍රියාකාරී කණ්ඩායමක කොටසක් විය. ඔහුගේ ධූර කාලය තුළ, කර්මාන්තය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ණය කළමනාකරණ ආයතනය පිහිටුවීම ප්‍රවර්ධනය කිරීමට ද ඔහු දායක විය.

පවුල් ජීවිතය
විජයරත්න ශ්‍රී ලාංකීය ප්‍රසිද්ධ කලාකරුවෙකු වන විශාකා බුලන්කුලම සමඟ විවාහ විය. ඇය අනුරාධපුර නුවරවැව වලව්වේ වෛද්‍ය එඩ්මන්ඩ් අශෝක බුලන්කුලම සහ අයිවි සේනානායක බුලන්කුලම යන අයගේ දියණියයි. තිස්සට හා විශාකා විජයරත්නට එක් දියණියක් සිටි අතර, කල්පනා විජයරත්න සහ පුතෙකු වන රාවණා විජයරත්න, සිංහපුත්‍ර ෆිනෑන්ස් පීඑල්සී හි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ ධුරය ද දැරූ අතර ප්‍රංශ රජයේ මහනුවර වත්මන් ගෞරවනීය කොන්සල්වරයාය.

ජීවිතයෙන් සමු ගැනිම
තිස්ස විජයරත්න 2001 ජූලි 11 දින මහනුවර දි අභාවප්‍රාප්ත වන විට 79 හැවිරිදි වියේ පසු විය.

මේවාද බලන්න
  තිස්ස විජයරත්න යන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව
  විශාකා විජයරත්න යන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව
 ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පවුල්

බාහිර සබැඳි
  විජයරත්න පරපුර

ආශ්‍රිත

1923 උපත්
2002 මරණ
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ ආදි සිසුවෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
චරිත කතා

තිස්ස විජයරත්න


سي المحجوب بلدية بدائرة سي المحجوب ولاية المدية الجزائرية.

المصادر

أماكن مأهولة في ولاية المدية
سي المحجوب

سي المحجوب


Göksel Baktagir, (d. 1966, Kırklareli) kanun sanatçısı ve bestekârdır.

Yaşamı
1966 yılında Kırklarelinde doğdu. Müziğe sekiz yaşında,babası Muzaffer Baktagir'in gözetiminde başladı. Bağlama ile başlayan müzik serüveni 14 yaşından sonra kanun icrasına evrildi; Baktagir'in örnek aldığı isimlerin başında da Ahmet Meter gelmekteydi. 1983 yılında girdiği İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'ndan 1988'de mezun oldu. Bu okulda bir yıl sonra lisansüstü eğitimine başladı. Aynı yıl, Tanburi Necdet Yaşar'ın genel sanat yönetmenliğindeki Kültür Bakanlığı İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'nda kanun sanatçısı olarak çalışmaya başladı. Bu tarihlerde dahil olduğu "Necdet Yaşar Ensemble" ile İngiltere, Fransa, Danimarka, Belçika, Hollanda, Almanya, Kanada ve ABD'nin çeşitli eyaletlerinde konserler verdi.
Sanatçı Füsun Baktagir ile evlidir ve Buğra Can ve Cansu adlı iki çocuğu vardır.

Sanat çalışmaları
Beste çalışmalarına konservatuvar öğrenciliği yıllarında başlayan Göksel Baktagir'in, otuzbeşi sözlü ve yüzbeşi enstrümantal olmak üzere 140 civarında beste çalışması bulunmaktadır. Eserlerinin birçoğu TRT repertuvarına alınmış, "Sazım" adlı Zavil saz semaisi, 1990 yılında TRT tarafından düzenlenen bir yarışmada ödül kazanmıştır. "Tek Kelime" adlı muhayyerkürdi şarkısı, Milliyet gazetesi'nin düzenlemiş olduğu 1997 yılının en sevilen 10 şarkısı arasına seçildi. Baktagir, 1984 yılından beri, kanun icrasında diğer tekniklerin yanı sıra özellikle "sol el" için geliştirdiği kendine özgü bir teknik üzerine çalışmalarını sürdürmektedir. Kanun sazı üzerinde, geleneksel icra biçimlerinde günümüzün en önde gelen icracılarından biri olarak kabul edilen sanatçı, temelde bir Türk Musikisi enstrümanı olan sazının bütün imkânlarını ve sınırlarını değerlendirerek, bakış açısını diğer dünya müziklerine doğru genişletmiştir. Bu bağlamda New Age ve Caz gibi türlerde de başarılı örnekler sergilemiş, bazı Batılı caz topluluklarıyla konserler vermiştir. Göksel Baktagir'in klasik normlar çerçevesinde bestelemiş bulunduğu saz eserlerinden yirmi tanesini ihtiva eden "Okyanustaki Sesler", "Kervansaray-3", "Günlük", "Doğu Rüzgarı", "Okyanustaki Sesler-2(Cananım)", "Okyanustaki Sesler-3(Hüzün)" adlarını taşıyan CD ve kaset çalışmaları bulunmaktadır.

Baktagir, CNN Türk yapımı, "İstiklâl Marşı Belgeseli"nin müziklerini bestelemiştir. Bu çalışmalarının yanında "Türk-Japon Dostluk Konseri", "Türkiye ile Şili Arasındaki Diplomatik İlişkilerin 90. Yıldönümü'''"  gibi buluşmalarda konserler vermiştir. Çeşitli üniversitelerde de konserler veren Baktagir, Türklerin Orta Asya'dan Anadolu'ya uzanan yolculuğunu, Doğu Rüzgârı temalı eserleriyle anlatmaktadır. Ayrıca farklı sanatçıların eserlerine katkıda bulunmuş; Mercan Dede, Beyhan Murphy ile oluşturdukları projede modern müzik ile geleneksel enstrümanları ve müzikleri buluşturmuştur. Sadece yurt içinde değil yurt dışında da halka yönelik ve diplomatik cemiyete yönelik konserler vermiş, İngiltere'de de Türk ve Osmanlı mimarisinden izler taşıyan Leighton House'da konser vermiştir.

Sanatçı ayrıca yayınlanmak üzere bir kanun metodu üzerinde çalışmaktadır. Bugüne kadar CD ve kaset olarak yayınlanmış eserlerinin yer aldığı bir nota kitabını da "Okyanustaki Sesler" adıyla yayına hazırlamaktadır. İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'ndaki asli görevinin yanında müzik çalışmalarını İstanbul Fasıl Topluluğu, İstanbul Tasavvuf Musikisi (Dergah) Topluluğu ve İstanbul Sâzendeleri'nde sürdüren Baktagir, geçen yıllar içinde Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda öğretim görevlisi olarak hizmet vermiştir.

 Albümleri
 Okyanustaki Sesler
Kaf Müzik 1997
 1- Kanun Taksimi 1'28
 2- Kürdilihicazkâr Saz Semaisi ('Meltem') 5'27
 3- Kürdîlihicazkâr Peşrev 5'12
 4- Viyolonsel Taksimi 1'10
 5- Nihavend Peşrev 4'24
 6- Nihâvend Saz Semâisi ('Sonbahar Aşkı') 5'56
 7- Nev'eser Saz Semâîsi ('Çılgın') 5'35
 8- Suzinak Sirto 2'43
 9- Hicaz Saz Semâîsi ('Özlem') 5'18
 10- Keman Taksimi 0'54
 11- Hüzzam Saz Semaisi ('Pınar') 5'12
 12- Muhayyerkürdi Saz Semaisi ('Hayal Gibi') 5'38
 13- Ud Taksimi 3'18
 14- Zavil Saz Semaisi ('Sazım') 3'53
 15- Oğlum İçin 1'45

Günlük
Kaf Müzik 1998
 1- Bahar 2'16
 2- Maraton 2'13
 3- New Orleans 4'05
 4- Nihavend Sirto 1'00
 5- Flamenco Turca 4'49
 6- Ağlama 3'43
 7- Bosna 2'43
 8- Nefes 3'05
 9- Çağlayan 4'56
 10- Unutmak Mümkün Mü? 3'40
 11- Merdiven 2'36 Örnek
 12- Sultaniyegâh Sirto 2'09
 13- Anılar 3'41
 14- Martı 3'41
 15- Gökkuşağı 3'27
 16- Mutluluk Dansı 3'13

Okyanustaki Sesler-2 (Cananım)
Kaf Müzik 1998
 1- Nihavend Longa 2'14
 2- Nihavend Sirto 2'35
 3- Dalgalar 6'27
 4- Füsunkar 2'50
 5- Cambaz 1'28
 6- Cananım 6'50
 7- Hicaz Çeşitleme 3'25
 8- Şenlik 2'24
 9- Yalnız Sen 2'06
 10- Aşık 6'28
 11- Küçük Hanımın Öyküsü 2'43
 12- Esmer Bakış 4'56
 13- Kürdilihicazkar Sirto 1'48
 14- Müstear Sirto 1'25
 15- Nefes-2 3'40
 Doğu Rüzgarı 1
Akustik Yapım 1999
 1- Göç 5'20
 2- Doğu Rüzgarı 3'10
 3- Gün Işığı 5'26
 4- Yağmurla Gelen 5'30
 5- Sarmaşık Duygular 3'10
 6- Kerbelâ 5'10
 7- Çöl 2'40
 8- Başka Bir Alem 5'15
 9- Çocukluğum 4'20
 10- Sır Kapısı 5'00 Okyanustaki Sesler-3 (Hüzün)
Kaf Müzik 2000
 1- Kanun Taksimi 2'00
 2- Hicaz Saz Semaisi - 91'in Baharı 5'15
 3- Viyolonsel Taksimi 1'24
 4- Muhayyer Kürdi Saz Semaisi - Çılgın Düşler 4'12
 5- Keman Taksimi 6'02
 6- Mahur Longa 0'50
 7- Acemaşiran Sirto - Yorgo 1'58
 8- Kumsalda Düet 1'14
 9- Nihavend Saz Semaisi - Hüzün 5'12
 10- Sensiz Notalar 2'08
 11- Muhayyer Kürdi Saz Semaisi - Nostalji 5'40
 12- Hüseyni Müşterek Taksim 2'38
 13- Hüseyni Saz Eseri - Toprak 3'35
 14- Muhayyer Çeşitleme - Harman 1'14
 15- Hicazkar Longa - Fayton 2'50
 16- Hicazkar Saz Semaisi - Çırpınış 3'40
 17- Ud Taksimi 1'55
 18- Hüzzam Saz Semaisi - Nemli Duygular 5'10
 19- Rast Saz Semaisi - Hasret 4'05

Sirtolar Ve Longalar
Kalan Müzik 2001
 1- Nihavend Longa 5'10
 2- Hicazkar Sirto 4'27
 3- Çargah Sirto 2'20
 4- Şehnaz Longa 3'40
 5- Uşşak Sirto 3'38
 6- Karcığar Sirto 4'41
 7- Yegah Sirto 3'12
 8- Saba Sirto 6'09 Ö
 9- Kürdilihicazkar Longa 4'07
 10- Kürdilihicazkar Longa Sirto 6'04
 11- Nikriz Sirto 5'27 12- Hicaz Sirto (Akdeniz) 6'04
 13- Hicaz Sirto 3'30
 14- Rast Sirto 2'48
 15- Sultaniyegah Sirto 4'20
 16- Şehnaz Longa (Remix) 3'16
 17- Nihavend Longa (Remix) 3'45 Sezgiyle Seslenişler
Akustik Yapım 2001
 1- Vuslat 4'29
 2- Can-i Can 3'31
 3- Ask Yolu 4'31
 4- Kainat 3'37
 5- Mecnun 2'39
 6- Devran 3'32
 7- Ana Hasreti 2'47
 8- Hos Sada 1'47
 9- Gul Bahcesi 3'02
 10- Bahar Dusleri 2'34
 11- Sultan-i Sevda 4'09
 12- Gonul Nevasi 3'00
 13- Bosna 3'25
 14- Nev-bahar 1'30
 15- Kanun Taksimi 4'08
 16- Yakiyor Bagrimdaki Ates-hicaz sarki- 5'06
 Hayal gibi
Akustik Yapım 2002
 1- Sultânîyegâh Saz Eseri 3'42
 2- Muhayyer-Kürdî Sazsemâîsi 5'12
 3- Sultânîyegâh Sazsemâîsi 6'56
 4- Sultânîyegâh Sirto 1'38
 5- Nev'eser Sazsemâîsi Çılgın 7'02
 6- Nihâvend Sirto 0'38
 8- Hicaz Sazsemâîsi Özlem 6'16
 9- Kürdîlihicazkâr Sazsemâîsi Meltem 5'12
 10- Nikriz çeşitleme Cambaz 2'25
 11- Muhayyer-Kürdî Sazsemâîsi Nostalji 5'04
 Doğu Rüzgarı 2
Akustik Yapım 2003
 1- Dağlara Yükseliş 6'10
 2- Atlantis 4'23
 3- Asya 6'45
 4- Çoban Bayatısı (Azeri Müziği) 1'47
 5- Kabile 3'13
 6- Mahur 4'39
 7- Sıla 5'37
 8- Kervan 4'38
 9- Doğunun Senfonisi 6'38
 10- İpek Yolu 5'50
 11- Türkmenistan 2'05
 12- Azerbaycan 1'30 Hayal Gibi - 2
Akustik Yapım 2004
 1- Hicâz Saz Semaîsi "Garip" 5'57
 2- Kürdî Saz Semaîsi "Masum aşk" 7'00
 3- Müşterek taksim 2'29
 4- Anadolu Ateşi 2'28
 5- Unutmak Mümkün mü? 4'47
 6- Saklambaç 5'27
 7- Gül Bahçesi 2'00
 8- Kürdîlihicazkâr Saz Semâîsi "Hatıra Defteri" 6'29
 9- Kürdîlihicazkâr Saz Semâîsi "Utangaç" 7'00
 10- Suzinâk Sirto 1'02
 11- Hicazkâr Saz Eseri "Hayalimde" 4'42
 12- Kelebek 1'19
 13- Düşlerim ve Sen 5'47

Duygu Pınarı
Akustik Yapım 2005
 1- Esinti 4'37
 2- Anadolu 2'51
 3- Şarkılar Söylüyorsun 6'09
 4- Kalbin Aşkla Çarpıyorsa 5'30
 5- Serenat 3'41
 6- Efeler 5'10
 7- Dalgalar 5'18
 8- Kaşık Havası 4'16
 9- Özlem 4'56
 10- Dört Mevsim 5'10
 11- Coşku 4'00
 12- Ordumuz 5'10

Furtuna
Kaf Müzik 2007
 01 - Keyif
 02 - Istranca Dağları
 03 - Gündoğdu Zeybeği
 04 - Bildik Hikâye
 05 - Müstear Sirto (Pürtelas)
 06 - Nihavend Sirto
 07 - Furtuna
 08 - Yayla
 09 - Kırklareli Kına Gecesi
 10 - Çocuklar
 11 - İçimdeki Çocuk
 12 - Hicaz Sirto
 13 - Sultaniyegah Longa (Yarış)
 14 - Mavi Dünya

Hayal Gibi 3 - Aşk Masalı
Akustik Müzik 2008
 01 - Gülru 05:21
 02 - Huzur Akşamı 02:45
 03 - Kar Tanem 04:13
 04 - Boş Kumsal 04:40
 05 - Aşk Masalı 05:22
 06 - Ağlama 06:24
 07 - Müzik Kutusu 01:13
 08 - Naz 05:36
 09 - Sevda Yolları 03:52
 10 - Yaz Aşkı 02:59
 11 - Turkuaz 07:02

Ödüller
 2017: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
Göksel Baktagir  resmî sitesi

1966 doğumlular
20. yüzyıl Türk bestecileri
21. yüzyıl Türk bestecileri
Türk kanuniler
Yaşayan insanlar
Kırklareli doğumlular
Türkiye Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü sahipleri

Göksel Baktagir


Ariane Lessard, née en 1990 à Lévis, est une poète, romancière et blogueuse québécoise.

Biographie
Ariane Lessard est née en 1990 à Lévis. Elle est détentrice d'un baccalauréat de l'Université Laval en partenariat avec l'Université Paris 3 – Sorbonne Nouvelle, et d'une maîtrise en création littéraire de l'Université du Québec à Montréal. Dans son mémoire de maitrise, elle s'est intéressée « aux narrateurs non fiables, c'est-à-dire ceux qui ne révèlent pas toujours la vérité au lecteur ».

Elle publie son premier roman, Feue, à La Mèche en 2018, un roman qui « sondait les secrets d'une communauté isolée, sur laquelle la mort et le désir avaient installé leur emprise », qui lui vaut d'être finaliste au Rendez-vous du premier roman.

Inspiré de son enfance où elle a grandi proche d'un monastère, son second roman, L'École pour filles, « présente, sous la forme d'une œuvre chorale, la vie d'un pensionnat pour filles en plein cœur d'une forêt » parait chez le même éditeur, en 2020, pour lequel elle reçoit également un bon accueil critique.

En 2019, elle co-dirige le collectif Zodiaque à La Mèche, avec Sébastien Dulude en 2019, et publie un texte dans le collectif Stalkeuses, paru chez Québec Amérique, sous la direction de Fanie Demeule et Joyce Baker.

Elle a également fait partie de l'Anthologie féministe Françoise Stéréo, parue chez Moult Editions en 2018. Son écriture « explore le rapport au lieu, à la nature, et à la société, à travers des angles écoféministes, magiques et décoloniaux ».

Lessard a fait partie du collectif Exond&, où elle a exploré la performance et la poésie. Elle « expérimente quotidiennement le costume, la photographie et le texte court ».

Œuvres

Roman
 Feue, Montréal, la Mèche, 2018, 191 pages
 École pour filles, Montréal, La Mèche, 2020, 136 p.

Ouvrages collectifs
 Stalkeuses, sous la direction de Fanie Demeule et Joyce Baker, Montréal, Québec Amérique, 2019, 191 p.
 Zodiaque, sous la direction d'Ariane Lessard et Sébastien Dulude, Montréal, La Mèche, 2019, 224 p.

Anthologies
 Anthologie féministe Françoise Stéréo, Montréal, Moult Editions, 2018, 302 p.

Prix et honneurs
2018 - Finaliste au Rendez-vous du premier roman pour Feue

Notes et références

Femme de lettres québécoise
Poétesse québécoise
Romancière québécoise
Naissance en 1990
Naissance à Lévis
Étudiant de l'Université du Québec à Montréal
Étudiant de l'Université Laval
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Ariane Lessard


Studio er en dansk restaurant i Carlsberg Byen i Paulas Passage i København, Vesterbro. Den havde fra 2014 til 2019 én stjerne i Michelinguiden. Studio blev åbnet i oktober 2013.

Historie
Kokkene Torsten Vildgaard og Claus Meyer åbnede restauranten ved Københavns Havn på 1. sal af Gammelholm Toldkammer i Havnegade den 3. oktober 2013. The Standard var fra starten ejet af Claus Meyer og Niels Lan Doky, men blev i januar 2019 overtaget af Merete Holst og Dorte Juhl Østergaard, som flyttede alle stedets restauranter ud af det gamle Toldkammer i Havnegade fra december 2021

Fem måneder efter at Studio slog dørene op, fik restauranten i marts 2014 én stjerne i Michelinguiden. Ved de efterfølgende årlige uddelinger bevarede Studio sin stjerne  , som restauranten mistede i 2020 efter have skiftet køkkenchef flere gange på få år.

I 2017 overtog Merete Holst og Dorte Juhl Østergaard driften af The Standard, og fra 2019 overtog de med LOCA Gruppen det fulde ejerskab af restaurant STUDIO, hvorefter Christoffer Sørensen blev hentet ind som køkkenchef og partner. Christoffer Sørensen modtog i 2021 både Michelin-guidens 'Young Chef Award' og White Guides pris som 'Årets Unge Kokketalent. STUDIO gen-åbner i Carlsberg Byen ultimo 2022.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Studios officielle hjemmeside www.studiocph.dk
https://whiteguide.com/dk/da/news/3792-arets-unge-kokketalent
https://guide.michelin.com/no/en/article/features/michelin-young-chef-award-2021---nordic-countries

Værtshuse og spisesteder i København
Tidligere danske restauranter med Michelin-stjerne
Danske virksomheder etableret i 2013
Gammelholm

Studio (restaurant)


Józef (Jyzef) Konrad Paczoski (n. 8 decembrie 1864, Białogródka - d. 14 februarie 1942, Sierosław  în apropiere de Poznań) a fost un geobotanist, entomolog, geograf și ecolog polonez, membru titular al Academiei Poloneze de Științe. În 1897-1920 a fost întemeitor și director al muzeului de Științe Istorice din Herson. În 1923 a părăsit Polonia plecînd în Rusia. A efectuat cercetări științifice în domeniul fitocenologiei.

Plante descrise de Paczoski
 Agropyron pseudocaesium
 Centaurea hypanica
 Cerastium schmalhausenii
 Chamaecytisus skrobiszewskii
 Dendrophthora leucocarpa
 Elytrigia pseudocaesia
 Juncus tyraicus
 Nonea pulchella
 Onobrychis longiaculeata
 Phoradendron leucocarpum
 Phrygilanthus chodatianus
 Phrygilanthus monzoniensis
 Phrygilanthus peruvianus
 Pterotheca caspica
 Ranunculus zapalowiczii
 Silene astrachanicum
 Stipa brauneri
 Tithymalus tanaiticus
 Tristerix chodatianus
 Tristerix peruvianus
 Veronica Ч pseudoorchidea

Publicații

Legături externe
  Kalendarium Puszczy Białowieskiej
  Encyklopedia Puszczy Białowieskiej
  Zasłużeni Polacy: Józef Paczoski – twórca fitosocjologii
  Юзеф Конрадович Пачоский (польское имя - Jуzef (Jyzef) Konrad Paczoski)

Nașteri_pe_8_decembrie
Nașteri_în_1864
Botaniști_polonezi
Botaniști_cu_abreviere_de_autor
Decese_pe_14_februarie
Decese_în_1942

Józef Paczoski


Højfrekvens har flere betydninger:
 Højfrekvens (radiofrekvens) - radiofrekvenser; 3 kHz til 300 GHz.
 Højfrekvens (3 MHz - 30 MHz) - kortbølger.

Højfrekvens


الطَّرَّاد أو الطَّرَّادة  سفينة حربية كبيرة أخذت دورها العسكري منذ أواخر القرن التاسع عشر حتى نهاية الحرب الباردة وهي أكبر من المدمرة لكن أصغر من البارجة، وفي الوقت الحاضر استبدلت الطرادات بالمدمرات للقيام بذات المهام الحربية.

من الناحية التاريخية لم يكن الطراد نوعًا من السفن إنما اسمًا يطلق على نوع معين من المهام التي تؤديها السفن الحربية، حيث كان يطلق اسم طراد على السفن الحربية التي تكون بحجم الفرقاطات أو أصغر بحيث تنتدب هذه السفن للقيام بدور مستقل تماماً عن الأسطول وغالباً ما يناط بها مهمة مطاردة السفن التجارية للعدو ومن هنا جاء الاسم. ومع نهاية القرن التاسع عشر أصبح مفهوم الطراد ينحصر على إنجاز هكذا دور ومن عقد 1890 إلى عقد 1950 أصبح مفهوم الطرد يطلق على السفن الحربية الأكبر حجماً من المدمرات لكن أصغر من البوارج الحربية.

مراجع

انظر أيضا
 بارجة المعاهدة
 سفينة حربية
 بارجة

أنواع السفن
طرادات

طراد


Üçsaray, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Eskişehir iline 48km, Seyitgazi ilçesine 23km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Seyitgazi'nin mahalleleri

Üçsaray, Seyitgazi


Gornovesioli  es un jútor del raión de Krymsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las vertientes septentrionales del extremo de poniente del Cáucaso Occidental, en la cabecera de uno de los tributarios del río Gechepsin, afluente del Adagum, de la cuenca del Kubán, 7 km al noroeste de Krymsk y 90 km al oeste de Krasnodar. Tenía 187 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Moldavanskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde  este enlace.
Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Горновесёлый.
Sitio web del municipio
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net.

Localidades del raión de Krymsk del krai de Krasnodar

Gornovesioli


إيمري راب (بالمجرية:Imre Rapp)، من مواليد 15 سبتمبر 1937، لاعب كرة قدم هنغاري سابق.

لعب مع منتخب هنغاريا لكرة القدم.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية مجريون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
فائزون بميداليات فضية أولمبية من المجر
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1972
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم مجريون أولمبيون
لاعبو كرة قدم مجريون
لاعبو منتخب المجر لكرة القدم
مواليد 1937
وفيات 2015

إيمري راب


Zerdali, Adana ilinin Kozan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Yıllar önce iki adam bir kız için kavga etmişler ve sonun da bunların kavgası kanlı bitmiştir birinin adı ZERD diğeri nin adı ALİ bunları birleştirerek ZERDALİ mahallesi adını kurmuşlardır.

Coğrafya
Adana iline 60 km, Kozan ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kozan'ın mahalleleri

Zerdali, Kozan


Armillaria tabescens (Giovanni Antonio Scopoli, 1772 ex Louis Emel, 1921), sin. Armillariella tabescens (Giovanni Antonio Scopoli]], 1772 ex Singer, 1943), din încrengătura Basidiomycota în familia Physalacriaceae și de genul Armillaria, este o ciupercă comestibilă și gustoasă. Soiul este denumit în popor ghebă de vară, ghebă fără inel sau ciupercă de cioată. Acest burete este o specie saprofită, dar în primul rând parazitară care crește în România, Basarabia și Bucovina de Nord în tufe cu multe exemplare, prin păduri de foioase, dar de asemenea prin parcuri și grădini, pe trunchiuri aflați în putrefacție ori pe rădăcinile de copaci vii, mai ales pe cele de stejari și castani comestibili, unde produce o distrugere frapantă și pricinuiește importante pagube, provocând putregaiul rădăcinilor. Specia se dezvoltă, de la câmpie la deal, dar nu în regiuni montane, din iulie până în noiembrie.

Oameni de știință au descoperit în pădurea   în est de  (statul Oregon, SUA) o Armillaria ostoyae sin. Armillaria solidipes uriașă (foarte aproape înrudită cu Armillaria tabescens, pentru mai mulți savanți între alții Claude Casimir Gillet sau Bruno Cetto numai variația  Armillaria obscura), răspândită peste 900 de hectare, cu o greutate de aproximativ 600 de tone și o vârstă de 2.400 de ani. Ea reprezintă cel mai mare organism cunoscut din lume.

Descriere

 Pălăria: are un diametru de 4-8 cm, este cărnoasă, la început emisferică, apoi convexă, pentru mult timp cu marginea răsucită în jos și cu caneluri fine, aplatizând odată cu vârsta, fiind atunci destul de adâncită și aproape mereu ușor cocoșată în mijloc. Cuticula este netedă și mată pe vreme uscată, iar lucioasă și unsuroasă pe timp umed. Culoarea tinde între gălbui, brun-gălbui, ruginiu și deschis brun-roșiatic. Suprafața ei este presărată cu mulți solzi mici, tare trecători, concentrați în centru și de un colorit mai închis.
 Lamelele: sunt arcuite, nu prea late cu muchii ondulate, stând înghesuit și decurgând la picior. Coloritul este inițial albicios până palid crem, devenind cu vârsta roșiatic ca carnea.
 Piciorul: are o înălțime de  5-10 cm și o lățime de 0,8-1,3 cm, fiind neted, câteodată cu caneluri slabe sau puțini solzișori, fibros, ușor curbat și subțiat spre bază precum pălărie, plin până împăiat în interior ( la bătrânețe adesea gol). Culoarea este asemănătoare cu cea a pălăriei, adesea oară ceva mai deschisă. Acest soi nu are inel.
 Carnea: este de culoare albicioasă care nu se decolorează după tăiere, dar roșiatică spre bază, fiind în pălărie fermă, iar în picior destul de fibroasă. Mirosul este ca de ciuperci, gustul plăcut, ușor amărui. Ciuperci ingerate crud sau exemplare bătrâne provoacă intoxicații gastrointestinale.
 Caracteristici microscopice: Sporii sunt albi, ovoidali până elipsoidali, granulați în interior, hialini (translucizi) și neamilozi, cu o mărime de 8-10 × 5,5–6,5 microni.
 Reacții chimice: Buretele se decolorează, ca și Armillaria mellea, cu acid sulfuric rozaliu, cu Hidroxid de potasiu imediat maro și cu lactofenol brun-violet.

Confuzii
Armillaria tabescens poate fi confundată cu alte soiuri din genul Armillaria, ca de exemplu cu gemenul ei Armillaria mellea (comestibilă și delicioasă),  respectiv alte specii crescătoare pe lemn atrofiat ca de exemplu cu letala Galerina marginata, otrăvitoarele Hypholoma fasciculare, Hypholoma lateritium sin. Hypholoma sublateritium sau Hypholoma marginatum, cu Pholiota populnea sin. Pholiota destruens (necomestibilă, amară), Pholiota squarrosa (de comestibilitate restrânsă), și Stropharia aurantiaca (necomestibil). ori cu comestibilele și delicioasele Hypholoma capnoides, și Kuehneromyces mutabilis, sin. Galerina mutabilis ori Pholiota mutabilis (gheba ciobanilor).

Specii asemănătoare

Valorificare
Ghebele de vară sunt ciuperci foarte gustoase și delicioase, dacă se dă atenție la următoarele condiții:
 Ciupercile dacă sunt ingerate crude sau bătrâne sunt toxice.
 Ele trebuie mereu bine fierte sau prăjite.
 Piciorul nu se folosește, fiind tare și destul de fibros.

Bureții tineri se potrivesc, datorită gustului și mirosului aromatic excelent, foarte bine pentru bucătarie. Ei pot fi preparați ca ghebele cu inel.

Dați atenție, că consumul de cantități mari ale ciupercii pot cauza dificultăți gastrointestinale la persoane sensibile în domeniul aparatul digestiv.

Note

Bibliografie
 (Marcel) Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Giacomo Bresadola: "Iconographia Mycologica", vol. III, Editura Società Botanica Italiana, Milano 1928
 Bruno Cetto: vol. 1, 2, 4, 5 (vezi sus)
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Craig L. Schmitt, Michael L. Tatum: "The Malheur National Forest: Location of the World's Largest Living Organism - The Humongous Fungus", United States Department of Agriculture, 2008

Legături externe

 Armillaria tabescens, film

Armillaria
Ciuperci comestibile
Ciuperci parazite
Ciuperci saprofite
1772 în știință

Armillaria tabescens


Embarque del rey Amadeo en el puerto de La Spezia, Italia es un cuadro del pintor español Luis Álvarez Catalá. Lo pintó en Roma (está firmado y fechado en 1872) y actualmente se conserva en el Museo Naval de Madrid.

Descripción
El cuadro recrea el momento histórico en el que el hijo del rey italiano Víctor Manuel, Amadeo I de Saboya, embarca desde el puerto italiano de La Spezia en la fragata española Numancia para viajar a Cartagena. Su destino era aceptar la corona española que el Presidente del Consejo de Ministros de España, Juan Prim, había ofrecido al noble italiano.

Véase también
 Pintura de historia

Referencias

Reinado de Amadeo I
Pintura de historia
Marinas
Cuadros de España de los años 1870
Cuadros de 1872
España en 1872


زبوريف (Зборів) هي مدينة في مقاطعة تيرنوبيلسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 7769 نسمة.

معرض صور

مراجع

بلدات في مقاطعة تيرنوبل
مدن أوكرانيا
مدن في مقاطعة تيرنوبل
مواقع هولوكوست في أوكرانيا

زبوريف


Kovalent bağ, iki atom arasında, bir veya daha fazla elektronun paylaşılmasıyla karakterize edilen kimyasal bağın bir tanımıdır. Genellikle bağ, ortaya çıkan molekülü bir arada tutan ortak çekim gücü olarak tanımlanabilir. Paylaşılan elektron ya da elektronlar, her iki çekirdek etrafında dolanacaklar, iki çekirdek arasındaki bölgede daha uzun süre bulundukları için bu bölgede (-) yüklü bir alan oluşturacaklardır. Bu alan, her iki çekirdeğe bir çekme kuvveti uygulayarak bir bağ oluşturur. Kovalent bağ, Polar Kovalent Bağ ve Apolar Kovalent Bağ olmak üzere ikiye ayrılır.

Kovalent bağ, söz konusu atomların dış yörüngelerinin dolması ile meydana gelir. Bu tür bağlar, moleküller arası hidrojen bağından daima daha güçlü, iyonik bağ ile ise ya aynı güçte ya da daha güçlüdür.

Bazı inorganik maddelerin hidrojen(H), amonyak(NH3),klor(Cl), su(H2O) ve azot(N) molekülleri ile tüm organik maddelerin molekülleri kovalent bağ ile bir arada tutulmaktadır.

Kovalent bağ (iyonik ve metalik bağın tersine) yönlüdür; bağ açılarının etkileşimin gücü üzerinde etkisi büyüktür. Bu etkinin kaynağı, kovalent bağların, atomik yörüngelerin üst üste binmesiyle oluşmasından ileri gelir. Atomik yörüngeler (p, d, ve f orbitalleri) hepsi yönlü karakterde olup, bağlanma esnasında önemli ölçüde yöne bağlı etkileşime neden olurlar.

Kovalent bağ, genellikle benzer elektronegatifliğe sahip atomlar arasında gerçekleşir. Bu nedenle ametaller, daha kolaylıkla kovalent bağı tercih eder ve metaller de kolayca yerlerinden oynatılabilen elektronların daha serbestçe dolaşabildiği metalik bağ yaparlar. Ametallerde bir elektronun serbest kalması daha zordur, dolayısıyla benzer elektronegatifliğe sahip bir madde ile birleşme söz konusu olduğunda o elektronun paylaşılması tek seçenek haline gelir.

Ayrıca bakınız
 Kovalent olmayan bağ

Dış bağlantılar
 Kovalent bağlar ve moleküler yapı (İng.)
 Bağlanma el kitabı

Kimyasal bağlar

Kovalent bağ


Mandatory (acronyme MDR) est un site français depuis 2020 et une structure de jeu vidéo de compétition depuis 2022. La marque Mandatory a été créée par Z Agency, entreprise fondée par le streamer français Adrien « ZeratoR » Nougaret et ZQSD Productions.

Depuis sa création en avril 2020, les articles du site donnent des conseils et informations sur les jeux Valorant, Age of Empires IV ainsi que TrackMania.

Le 28 janvier 2022, Mandatory se lance sur le jeu de tir à la première personne (FPS) de Riot Games Valorant avec une équipe initiale composée des joueurs français Damien « HyP » Souville, Charles « CREA^» Beauvois, Dylan "hoppY" Aube, Tom "APO" Bonnion et Julien "Jbzz" Dupré. Ils sont coachés par Thibault « Menegh » Brognard.

Le 25 mars 2023, Mandatory annonce récupérer les cinq joueurs de l'équipe World of Warcraft : Monka.

Historique
La création de l'équipe Mandatory s'inscrit dans une tendance nouvelle dans le milieu e-sportif français : la création d'équipes par des streamers à succès. En effet, la voie a été montrée par Kameto avec la Karmine Corp et il a été suivi par de nombreux autres streamers tels que DFG, Mister MV et Shaunz pour Aegis, Tomy avec JobLife et donc Zerator avec Mandatory.

Au début de la saison 2022, la récence de l'équipe, les incertitudes quant à la bonne synergie du groupe en jeu et le niveau élevé de la ligue mènent Mandatory à avoir des ambitions raisonnables. Le but affiché est de construire une équipe à long terme en commençant avec humilité pour monter un à un les échelons.

Toutefois, malgré les attentes peu élevées, le Stage 1 est un échec sur le plan sportif. Mandatory ne gagne pas un seul match et termine dernière avec un bilan de 4 nuls et 3 défaites en 7 matchs. Les individualités ne sont pas toutes au niveau attendu avec notamment Jbzz et CREA^ qui terminent tous les deux dans le top 5 des joueurs avec le pire KDA. Ce constat amène la structure à opérer des changements dans son roaster en remplaçant Jbzz et CREA^ par Tony « Goaster » Richard et AKUMAAA, CREA^ passant de l'équipe compétitive au staff dans un rôle d'assistant coach et Jbzz se concentrant désormais sur son métier de streamer.

Le Stage 2 commence donc avec des ambitions revues à la hausse qui coïncident avec un gain de popularité de la ligue. Il y a désormais une réelle attente de performances, d'autant plus que la célèbre Karmine Corp vient de lancer son équipe sur le jeu. Les deux équipes menées par deux des streamers les plus populaires du Twitch français deviennent naturellement rivales. Leurs affrontements sont immédiatement les matchs les plus attendus et les plus regardés de la ligue. Cette rivalité commence très mal pour Mandatory avec une défaite 1-13 dès le  match du Stage 2. Cette défaite, la plus lourde de la jeune histoire de la structure, aura heureusement des conséquences limitées puisque Mandatory gagne le match retour 14-12 et termine le Stage 2 à la  place, qualificative pour les playoffs. Sans compter, le résultat 13-1 contre WYLDE, plus grand écart de points de Mandatory. L'équipe affiche un bilan de 12 victoires pour 6 défaites. parmi lesquelles les matchs aller et retour perdus contre MAD Lions et Team Vitality,  et , qui font figure de favoris pour les playoffs.

Le , après une belle victoire en quarts de finale des playoffs contre la Team BDS (14-12, 14-12), HoppY est épinglé sur le #balancetoninfluenceur puis écarté de l'équipe pour ses "agissements inacceptables". Crea^ le remplace alors pour la demi-finale contre MAD Lions qui sera perdue 3-2 après un BO d'anthologie. Le match 4 restera probablement le plus marquant de la saison avec une glorieuse remontée au score de 0-9 à 11-10 et une victoire à l'overtime 15-13 au bout du suspense. La saison se termine ainsi sur un bilan plutôt positif sur le plan sportif et dans une ambiance festive lors d'un showmatch d'après saison : La soirée Hammertime.

Le 13 novembre 2022, Mandatory obtient son premier titre lors de la grande finale Valorant de la Lyon e-Sport 2022.

Équipes

Résultats e-sportifs

Valorant

Saison 2022

Stage 1

Stage 2

Coupe de France

La coupe de France 2022 de Valorant a lieu du 27 octobre 2022 au 11 décembre 2022. Mandatory est qualifié pour la grande finale le 10 décembre 2022 à la suite d'une victoire contre BONK. Le match est prévu à Montpellier pour l'Occitanie ESPORTS le 11 décembre 2022. L'équipe adverse sera les gagnants du  tableau. Mandatory gagne la grande finale 3-1 contre Bonk et remporte la coupe de france.

Saison 2023

Stage 1

La ligue française change de nom et devient VALORANT Challengers France : Revolution

Le 1er tour se déroule du 14 janvier 2023 au 12 mars 2023. Mandatory est 2ème après une défaite en finale.

Stage 2

La deuxième partie de la saison se déroule du 8 avril 2023 au 10 juin 2023.

Après 18 matchs, Mandatory est deuxième et accède directement à la demi-finale du 9 juin 2023.

Le 10 juin 2023, Mandatory est de nouveau 2ème après une défaite en finale (2-3) cependant elle accède au Play-in du tournoi VALORANT Challengers Ascension 2023 de la région EMEA.

VALORANT Challengers Ascension 2023 - EMEA - Play-in

La 2ème place au classement général de la ligue française permet à Mandatory d'accéder à un tournoi pour affronter les 8 autres équipes 2ème de chaque ligue de la région EMEA. Le vainqueur de la finale participera au tournoi principal. Le 23 juin 2023, après la défaite contre S2G Esports, Mandatory est éliminé.

Coupe de France

Après avoir obtenu le titre en 2022, Mandatory remet en jeu son titre à partir du 21 septembre 2023 jusqu'au 1er octobre. Le jour 1 se termine avec une victoire 13-8 contre Exalty. Avec 2 victoires et 3 défaites, Mandatory est à la 5ème place de son groupe et termine la Coupe de France en phase de groupes ainsi que sa saison 2023 sur Valorant.

Bilan

Records et Statistiques
Le record d'audience de la structure est atteint lors du second match du Stage 2 2022 contre la Karmine Corp. Plus de 130 000 spectateurs étaient ainsi connectés pour voir le match.

Au 4 juillet 2022, Apo détient le record du nombre de kills pour Mandatory avec 589 kills.

HoppY est détenteur du plus grand nombre de kills sur un seul match avec un total de 30 kills contre Team BDS en quart de finale des playoffs 2022 (score final 14-12).

AKUMAAAAA termine  au classement individuel des kills du Stage 2 2022 de la VRL France.

Sponsors
Les premiers sponsors de l'équipe sont Fnac et AMD. Et depuis septembre 2022, le nouveau sponsor est Flunch. En août 2023, Gillette rejoint les partenaires, suivi par Odoo le 21 septembre 2023 pour l'ensemble de la saison 2023/2024.

Mandatory Cup
Avant la création de sa propre équipe Valorant, le site Mandatory.gg organise en mai 2020 sa propre compétition appelée Mandatory Cup. Le tournoi rassemble 128 équipes européennes pour un cashprize de 10 000€.

Impact sur la scène Valorant
Grâce à son site, puis à la création de son équipe esport, Mandatory a permis d'élargir de manière conséquente le public du jeu en France. Deux ans après la sortie du jeu, l'apparition de structures liées à des streamers ainsi qu'à leur rivalité a ainsi attiré 130 000 spectateurs sur Twitch pour la première semaine des matchs de la ligue française contre 11 000 spectateurs lors de la finale de l'Open Tour France la saison précédente.

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Équipe d'esport française

Mandatory


Semnul bradului este un film românesc din 1971 regizat de Slavomir Popovici.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1971 în film

Filme românești
Filme în limba română

Semnul bradului


HIV-positive people, seropositive people or people who live with HIV are people infected with the human immunodeficiency virus (HIV), a retrovirus which if untreated may progress to acquired immunodeficiency syndrome (AIDS).

According to estimates by the World Health Organization (WHO) and the Joint United Nations Programme on HIV/AIDS (UNAIDS), 38.4 million people were infected with HIV at the end of 2021. That same year, some 1.5 million people became newly infected, and 650,000 died of AIDS-related causes, including 98,000 children. More than two-thirds of new HIV infections are in sub-Saharan Africa.

Testing and awareness

Infection with HIV is determined by an HIV test. As of 2021, 85% of all people living with HIV knew their status.

The Joint United Nations Program on HIV/AIDS (UNAIDS), Amnesty International, the Global Network of Sex Work Projects and the Global Network of People Living with HIV/AIDS, have all condemned forced HIV testing actions as infringements on human rights and conflicting with proven public health measures that are successful in preventing HIV transmission. Sex workers in Malawi and Greece have been forced to undergo HIV testing and those who tested HIV-positive were criminalized. Stigmatizing measures discourage HIV-positive people from seeking voluntary and confidential counseling, testing and treatment.

In Understanding Positive Women's Realities, Emma Bell and Luisa Orza argue HIV and sexual and reproductive health programmes and policies fail to recognize the complexity of HIV-positive people's lives and the context in which their sexual and reproductive choices are situated. Services do not prepare people for the consequences of a positive result of an HIV test. In many cases, service users are not taken into account and are forced to undergo an AIDS test without prior consent.

Gender and diagnosis

Diagnosis and gender play corresponding roles in recognizing the lives of those who live with HIV/AIDS. Women have not been diagnosed as early as men because their symptoms were not as obvious and doctors were not as likely to search for the disease in them as they are for men. This has also been based on the fact that far more men than women participated in clinical trials and women were therefore under-represented. Barbara Ogur has pointed out that the stigma of illegal drug use and multiple partners has also led to a lack of care and noticeability for women.

Among the women who were diagnosed with HIV/AIDS in the United States in 2009, 64% were Black, 18% were Hispanic, 15% were White, and 1% were Native Alaskan or Native American. Far more women contract the disease through heterosexual contact than men.

Seronegative conversion
As of April 2020, there have been two reported cases of individuals being completely cured of this disease. The first case was Timothy Ray Brown, known as "The Berlin Patient", who was cured in 2007. The second was Adam Castillejo, known as "The London Patient", who was cured in March 2020. Both of these patients were cured with stem cell transplants from the bone marrow of a donor who was immune to AIDS due to a genetic mutation. Since then also has been confirmed as a 3rd patient, a woman who received an umbilical cord transplant from a donor with immunity.

Among long-term nonprogressors, those who can maintain very low levels of viral loads, there have been reports of cases of individuals who have undetectable levels. Loreen Willenberg from USA was announced as the first such case in 2019 and in 2021 another case from Argentina  dubbed "the Esperanza patient".

Organizations

Over the years of coping with the stigma and discrimination that accompany the diagnosis in most societies, a large number of support groups have been formed. In these groups, the term most often applied to people who are HIV-positive is "People Living With HIV/AIDS". This is often abbreviated as "PLWHA" or "PLHIV". Recently, "People Living Positively" has also been used.

The largest and oldest of the worldwide networks of people infected with HIV is the Global Network of People living with HIV/AIDS (GNP+), which has affiliate networks on every continent.

Relationship issues

For women who are HIV-positive and also in relationships, sexual expression and communication may become an issue of conflict. Their natural human desires of love, trust and intimacy might go unrecognized in programs such as ABC (Abstinence, Being faithful, Condom use) and as a member of the ICW (International Community of Women Living with HIV/AIDS) stated at the International AIDS conference in 2006 "we need to bring love back into the whole thing."

Each individual deals with an HIV diagnosis and their post-diagnosis sexual activity in different ways. Some individuals with HIV may decide to practice abstinence, while others may continue to have sex. An ICW member from Zimbabwe stated at a session in Toronto that her "relationship ended, and I spent the next four years celibate," while an ICW member in the United Kingdom found that she preferred the use of condoms and "in some ways [HIV] has made me more assertive sexually." It is vital to note that a positive diagnosis of the disease does not only affect illegal drug users or promiscuous individuals and that their basic sexual desires do not fade.

According to Emma Bell and Luisa Orza in Understanding Positive Women's Realities, there is a need for service providers to understand women's relationships impact on their ability to access treatment and other health services. In many cases, HIV-positive realities include husbands or partners who have not or are unwilling to be tested for HIV forcing their HIV-positive spouse into giving them their ARV dose.

Stigma

Stigma attached with the disease makes it particularly harder for children living with HIV and their caregivers. Caregiving goes beyond the child-caregiver dynamic, and is intertwined with the local community and the healthcare and support system structures.

Movies such as Philadelphia (1993), which followed the story of a gay, HIV-positive lawyer played by Tom Hanks, helped counteract stigma towards those living with HIV and made the topic less taboo. As HIV advocate Gary Bell claims: "I remember there was quite a buzz about it. I think the good news was that it got people talking about HIV in a way that they really weren't, because HIV was always that thing we really didn't want to talk about."

See also
 List of HIV-positive people
 People With AIDS (PWA)
 Serostatus

References

External links

 ILGA.org: international organisation militating against all legal discriminations of travel and residence in the world against people infected by HIV or in AIDS diseases.
 HIV/AIDS Regulations The yearly information report for travellers with HIV/AIDS.
 AIDSmap: information portal on AIDS and the associated legislations in the world
  Survey about discriminations against people living with HIV, 2005 – SIDA Information Service, France
  sidaventure.net: website of an association fighting discriminations against VIH holders.
 The International Community of Women Living with HIV/AIDS website.
Women's Lives: Multicultural Perspectives Gywn Kirk and Margo Okazawa-Rey

HIV/AIDS

HIV-positive people


حامل اللون  أو حامل قطعة الكروماتين هو جزء أو مجموعة وظيفية مسؤولة عن اللون في الجزيئات. تسمى الجزيئات بحامل اللون لأنها تعطي ميزة اللون للمركبات بسبب امتصاصها للإشعاع المرئي أو (بتوسيع استخدام كلمة "لون") لأشعة فوق البنفسجية.

ينتج اللون عندما يمتص جزيء ما أطوالا موجية معينة من الضوء المرئي فينقل بعضها ويعكس بعضها الآخر. حامل اللون هو منطقة من الجزيء حيث يكون فرق الطاقة بين المدارات الجزيئية ضمن مجال الطيف المرئي. فالضوء المرئي الذي يصدم حامل اللون يمكن امتصاصه بإثارة إلكترون من حالته الأرضية إلى حالة مثارة.

في الجزيئات الحيوية التي تستخدم لالتقاط أو استبيان طاقة الضوء، فإن حامل اللون هو الجزء الذي يسبب تغير الهيئة (Conformational change) للجزيء عندما يصدمه الضوء.

يظهر حامل اللون بأحد شكلين: إما نظام مترافق أو معقدات فلزية.

في النظام المترافق، فإن مستويات الطاقة التي تقفز بينها الإلكترونات، هي مدارات باي ممتدة بسلسلة من الروابط المتناوبة المفردة والمزدوجة، وغالباً في نظام عطري. وكأمثلة شائعة، نذكر ريتينال (موجود في شبكية العين لاستبيان الضوء)، ومختلف الملونات الغذائية، والمركبات الآزوية المستخدمة في صباغة النسيج، ليكوبين، كاروتين، أنثوسيانين. يلزم خمس أو ست ذرات كربون مترابطة على الأقل في هذا النظام المترافق لكي تعطي لوناً. يكون ارتباط الإلكترونات في النظام المترافق ضعيفاً بحيث يستطيع الضوء الساقط أن يحفز هذه الإلكترونات، ويعطيها الطاقة اللازمة لتقفز من مستوي طاقي إلى آخر، مما يعني امتصاص بعض أطوال موجات الضوء الساقط. المهم أن مزيجاً من أطوال المواجات الباقية تنعكس معطية اللون.

تنتج حاملات اللون المتراكبة المعدنية من انقسام المدارات d بربط الفلز الانتقالي بربيطة. يمكن رؤية هذه الحاملات اللونية في اليخضور (تستخدمه النباتات في عملية التخليق الضوئي)، خضاب الدم، هيموسيانين، والفلزات الملونة مثل الملكيت، والجمشت.

المجموعة الإثيلينية، كمثال، مهما كان محتوى الجزيء من المجموعات الوظيفية مثل H2C=CH2، XHC=CH2، X2C=CH2 ، وحلقي الهكسين (cyclohexene)، فإنه يظهر امتصاص كثيف مع شدة عظمى عند حوالي 180 نانومتر. ولا يمكن للمجموعة الوظيفية أن تعمل عمل حامل اللون إلا إذا كانت غير متصلة ترافقيا مع أي نظام إلكتروني باي.

مجموعة ألدهيد الوظيفية –CHO، هي حامل لوني مفيد ويظهر نظام امتصاص π*-n ضعيف عند حوالي 280 نانومتر، مثل الفورمالدهيد. ولكن في حالة بنزالدهيد(C6H5CHO) فإن مجموعة ألدهيد الوظيفية هي جزء من النظام المترافق ولايمكنها أن تعامل كحامل اللون.

هوامش
  أو المجموعة اللونية ()

مراجع

اقرأ أيضًا
 صباغ
 خضاب
 مصباغ

وصلات خارجية
 أسباب اللون: الآلية الفيزيائية لتوليد اللون.

أصبغة
صناعة كيمياء النسيج
لون
مركبات كيميائية

حامل اللون


(48588) Raschroder, denumire internațională (48588) Raschröder, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
48588 Raschröder este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,39 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 5,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 48001-49000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

48588 Raschröder


විඩිගෙයිරා ( හෝ ) යනු පෘතුගාලයෙහි බේෂා දිස්ත්‍රික්කයෙහි පිහිටි සුළු නගරයක් සහ   නාගරික බල ප‍්‍රදේශයකි. 2011 වසරෙහිදී එහි ජනගහනය  5,932 වූ අතර, එය 316.61 කිමී² ක ප්‍රදේශයක පැතිර පැවතිණි.

වර්තමාන පුරපති වන්නේ මැනුවෙල් රෝසා නාරා වන අතර තේරී පත්ව ඇත්තේ  යුනිටේරියන් ඩිමොක්‍රටික් සන්ධානය වෙතිනි.

විඩිගෙයිරා


La grève de la Canadenca (Vaga de la Canadenca en catalan ; Huelga de la Canadiense en castillan) est un mouvement de grève qui commence en février 1919 à Barcelone puis se mue en une grève générale qui paralyse la ville et la majeure partie de l'industrie catalane.

Le mouvement débute le 5 février 1919 au sein de la Ebro irrigation and power company, une filiale de la Barcelona Traction, Light and Power, entreprise qui gère alors l'approvisionnement en électricité et l'éclairage en Catalogne et surnommée "la canadienne" (la canadenca en catalan ; la canadiense en castillan) car détenue majoritairement par la Canadian Bank of Commerce.

À l'issue de ce mouvement, le gouvernement espagnol se voit contraint de promulguer, le 3 avril 1919, un décret instaurant la journée de huit heures dans toute l'Espagne, une première en Europe occidentale.

Références

Bibliographie
  Murray Bookchin, The Third Revolution. Popular Movements in the Revolutionary Era (4 volumes), Londres et New York, Continuum, 1996–2003.
  Carolyn P. Boyd, Praetorian Politics in Liberal Spain, Chapel Hill, University of North Carolina Press.
 Gerald Brenan, Le Labyrinthe espagnol, origines sociales et politiques de la Guerre civile, Paris, Éditions Ruedo Ibérico, 1962.
  Raymond Carr, Modern Spain, 1875-1980, Oxford, Oxford University Press, 1980.
  José Peirats Valls, The CNT in the Spanish Revolution, Hastings, Meltzer Press, 2001.

Histoire du mouvement ouvrier
Syndicalisme révolutionnaire
Histoire de la Catalogne
Syndicalisme en Espagne
Grève en Espagne
1919 en Espagne
Grève générale
Février 1919

Grève de la Canadenca


Atlantik er en dansk eksperimentalfilm fra 2006 instrueret af Morten Meldgaard.

Handling
En musikfilm bestående af otte lyd- og billedspor, svarende til en Cd eller Lp. Hverken filmmusik eller musikvideo, men et tyst værk der udnytter billedets og musikkens fælles kraft.

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 2006

Atlantik (eksperimentalfilm)


Un liceo (del latín lyceum, y este a su vez del griego , lúkeion) es un centro de enseñanza, generalmente institucionalizado dentro del sistema de educación media de muchos países, aunque también puede designar asociaciones culturales de índole diversa. El nombre  proviene del Liceo, fundado por Aristóteles en la Antigua Atenas, donde surgió la escuela peripatética.

Origen
El Liceo era uno de los tres gimnasios de Atenas, un espacio dedicado al ejercicio físico y la discusión filosófica, la reflexión y el estudio. Allí se rendía culto a Hermes, a las musas y al dios Apolo. La escuela data del año 335 a. C., cuando Aristóteles comenzó sus enseñanzas, y continuó siendo centro de reunión de los peripatéticos. El liceo fue en gran parte destruido durante el saqueo de Atenas por el militar romano Lucio Cornelio Sila en el año 86 a. C., y su actividad decreció considerablemente. Más tarde, se le llamó así a los establecimientos de enseñanza filosófica en Roma.

El liceo en Francia
Creado originalmente por Napoléon Bonaparte en 1802, le lycée era una institución masculina ideada para formar la «élite de la nación». En 1959 se establecieron los liceos clásicos, modernos y técnicos. Actualmente, el término «liceo» corresponde al último ciclo de estudios secundarios, que conducen al examen final baccalauréat; las tres ramas principales son: general, tecnológica y profesional.

El liceo en Rusia
Durante la Rusia Imperial, un liceo era un centro de facilidades educativas. El Liceo imperial de Tsárskoye Seló, abierto en 1811 en Pushkin, era un establecimiento destinado a la educación de la juventud aristocrática rusa. Los jóvenes nobles eran admitidos desde la edad de diez años y cursaban estudios secundarios y superiores. Allí estudió, por ejemplo, el poeta Aleksandr Pushkin entre 1811 y 1817.

Gymnasium

Es la escuela de educación secundaria en muchos países europeos con el mismo sistema escolar, como Alemania, Escandinavia y los Países Bajos. El gymnasium es el paso previo a la educación superior, equivalente al lycée de Francia.

Liceos famosos

Véase también
 Liceo (Aristóteles)
 Gymnasium
 Academia
 Bachillerato
 Educación secundaria

Referencias

Bibliografía
 «The Lyceum», Internet Encyclopedia of Philosophy (en inglés).
  «Lyceum» (en inglés).

Enlaces externos
 Liceos franceses en España.
 Liceos franceses en Chile.
 Assumption College.
 Lycée Franco-Mexicain.
 Red de Colegios y Liceos Franceses en España y Portugal (EFEP).

Liceos
Arquitectura cultural

Liceo (institución)


ඹබට අවැසි ලිපිය තෝරාගන්න
 රත්නපුර පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය
 රත්නපුර මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්කය
 රත්නපුර සෞඛ්‍ය දිස්ත්‍රික්කය

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කය


එල්ලේ ක්‍රිඩාව පිළිබද.විස්තර බලන්න......ශ්‍රී_ලංකා_එල්ලේ

එල්ලේ කණ්ඩායම්
ශ්‍රී ලංකාව කුල පලාත්,දිස්ත්‍රික්ක මට්ටහින් ඇති එල්ලේ කණ්ඩායම් සංඛ්‍යාව තුන්සියයකට ආසන්නය. එය එසේ වුවද ඉන් ප්‍රධානම වශයෙන් කණ්ඩායම් දෙසියයකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ක්‍රීයාකාරි එල්ලේ කණ්ඩායම් වශයෙන් හැදුන්වා හැක.එසේ ක්‍රියාකාරි එල්ලේ කණ්ඩායම් වසරේ සැම ඉරිදා දිනකදීම එල්ලේ තරගයන්ට සහභාගී වේ.එම තරගමාලාවක් හෝ සුහද එල්ලේ තරගයක් විය හැක.
තවද මෙම කණ්ඩායම් අතර පවතින තරගයන් ඉතා උසස් මුහුණුවරක් ගන්නා අතර එම තරගයන්හී ප්‍රර්ණ අධික්ෂණය එල්ලේ සංගමය විසින් දරනු ඇත.එසේම ඇත අතිත මුතුන් මිත්තන්ගේ එල්ලේ තරග ආරම්භය සිහිපත් කරමින් කුඹුරැ වගාවෙන් අනතුරැව තම අස්වැන්න නෙලා ගැනීමෙන් පසු එළඹෙන විවේක කාළසීමාවේදී ආරම්භ වන එල්ලේ කණ්ඩායම් සංඛ්‍යාව ඉතා විශාලය.එය දහසකට අධික විය හැක.සැම ගමකම එසේ එල්ලේ කණ්ඩායම් ගොඩනැගෙන අතර ඉන් විශාල කණ්ඩායම් සංඛ්‍යාවක් නැවත කුඹුරැ වගාවත් සමගම අක්‍රීයව යනු ඇත. එම කණ්ඩායම් නැවත ක්‍රියාකාරි වන්නේ ඊලග කන්නයේ තම කඹුරේ අස්වැන්න නෙලාගත් පසුය.

සැම ගමකම එසේ ගොඩනැගුන එල්ලේ කණ්ඩායම් අතරින් කණ්ඩායම් දෙකක් හෝ තුනක් ප්‍රධාන තරගයන්ට යොමුවන අතර සමහර අවශ්ථාවන් හිදී එම කණ්ඩායම් අනෙකුත් ප්‍රධාන කණ්ඩායම් සදහා ප්‍රභළ තරගයන් ඉදිරිපත් කරමින් ජය ගන්නා අවශ්ථාවන්ද නැත්තේ නොවේ
කෙසේ වෙතත් එල්ලේ පාලක මණ්ඩලයේ ලියාපදිංචි කණ්ඩායම් දක්ෂතා මත එල්ලේ පාලක මණ්ඩලය විසින් කණ්ඩායම් වර්ගී කරණයක් කර ඇත.
 ඒ ශ්‍රේණිය
 බී ශ්‍රේණිය
 ආධුණික කණ්ඩායම් වශයෙනි.
මෙම එල්ලේ කණ්ඩායම් වලට අමතරව දිවයිනේ පාසැල් මට්ටමින් පාසැල් එල්ලේ කණ්ඩායම් පවත්වාගෙන යනු ලබන අතර වාර්ෂිකව සමස්ත ලංකා පාසැල් එල්ලේ තරගමාලාවක් පවත්වා එහි ජයග්‍රාහකයින් තෝරා සම්මාන සහ කුසලින් පිරිනැමීම අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය හරහා එල්ලේ සම්මේලනය මගින් කටයුතු කරනු ලබයි.
 පාසැල් එල්ලේ කණ්ඩායම්
 * බාලක එල්ලේ කණ්ඩායම්
 * බාලක එල්ලේ කණ්ඩායම්

පිරිමි කණ්ඩායම්

 ඒ ශ්‍රේණියේ කණ්ඩායම්

කාන්තා එල්ලේ කණ්ඩායම්

තරගමාලාවන්

=== ජාතික ශුරතාවය ===

ජාතික ශූරතාවය පිරිමි

ජාතික ශූරතාවය කාන්තා

අන්තර් ආයතන ශුරතාවය

ජනසතු සේවා එල්ලේ ශුරතාවය

දිස්ත්‍රීක් තරගමාලා

පලාත් තරගමාලා

වෙනත්
එල්ලේ ක්‍රීඩාවේ පැවැත්නෙ තරගමාලාවන් සංඛ්‍යාව වශයෙන් සදහන් කිරිමට නොහැකි වන්නේ දිවයිනේ එල්ලේ නිත්‍ය කණ්ඩායම් පවත්වාගෙන යනු ලබක දිස්ත්‍රීක්කයන්හි සතියේ සෑම ඉරැදිනකම එක් එක් තරගමාලාවන් පැවැත්වෙන බැවිනි.එම තරගමාලාවන් එල්ලේ සම්මේලනයේ අනුමැතිය මත මෙන්ම අනුමැතියන් නොමැතිව පැවැත්වෙන බැවින් වෙන් වෙන්ව තරගමාලාවන් වශයෙන් සදහන් කිරිමට නොහැකි කරැණකි.

ක්‍රිඩකයින්ගේ කාර්යභාරය

නායක
  කණ්ඩායමේ සියළුම ක්‍රීඩකමහතුන්ගේ විනය සම්භන්ධව කටයුතු කිරිම සහ සොයා බැලීම
  කන්ඩායමේ සියළුම ක්‍රිඩක මහතුන්හට පන්දුවට පහරදිම සදහා යොමු කරවීම,ඒ සදහා පැහැදිලි උපදෙස් ලබාදිම පන්දුවට පහරදීම සදහා සුදුසු පරිදි ක්‍රීඩකයින් යෙදවිම.
 පන්දුවට පහර එල්ල කිරිමට නියමිත අනෙකුත් ක්‍රිඩක මහතුන් නිසි පරිදි යෙදවිමට කටයුතු කිරිම සහ නියමිත ස්ථානයේ රදවා තිබිම.
 තරගයන් පවතින සෑම අවශ්ථාවකදිම හා තිරණයන් ගැනිමේදී ප්‍රතිවිරැද්ධ නායක,විනිසුරැ මණ්ඩලය සමග සාකච්ඡාකොට සුදුසු මෙන්ම සාධාරන තිරනයන් වලට එළධීම.
 විනිසුරැමණ්ඩලයේ තීරනයන් වලදී අවධානය යොමු කොට ඒවා පිළිගැනිමේ ශක්තිය හා සෙසු ක්‍රිඩකමහතුන් පාළනය කිරිමේ හැකියාව.
 පන්දු රැකිමේදී සුදුසු ස්ථානයන් සදහා සුදුසු දක්ෂ ක්‍රිඩක මහතුන් යෙදවිම.
 කණ්ඩායම මගින් ගන්නා ලද තිරණයන් කණ්කායම් උපනායක හා කණ්ඩායමේ අනෙකුත් ක්‍රීඩකමහතුන් සමග සාකච්ඡාකොට ප්‍රතිළුලදායක තීරණයන්ට ළුලඹීම.
 ක්‍රිඩකහතුන් විසින් මත්ද්‍රව්‍ය හා දුම්වැටි භාවිතා කරමින් ක්‍රිඩා කරන්නේ නම් ඒ පිළිබද සොයාබලා විනිසුරැවන්හට වාර්ථා කිරිම සහ එසේ නොවන ලෙසට වග බලා ගැනිම.එසේ කර ඇත්තේනම් විනිසුරැවන් දැනුවත් කිරිම.
 පන්දු එවන ක්‍රිඩකයින් සුදුසු පරිදි යොමු කරවීම.

උප නායක
 කණ්ඩායම් නායකතුමා සමග සහයෝගයෙන් වැඩ කිරිම.
 කණ්ඩායම් නායක වෙත පැවරි ඇති රාජකාරින් සදහා ඒ අයුරින්ම සහයෝගය ලබා දීම.
 පන්දු එවන්නා(
 තම කණ්ඩායමේ පන්දුවට පහර එල්ල කරනු ලබන ක්‍රිඩකයින් පිළිබද මනා අවභෝධයක් තිබිය යුතුයි.
 පන්දු එවිමට පෙර පන්දු පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා සමගින් සාකච්ඡා කොට පහර එල්ල කරන පදේශය,පහර එල්ල කිරිමට අදහස් කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබද දැනුමක් ඇතිව පන්දු එවිමට යොමු විය යුතුයි.
* පන්දුවට පහර දෙන්නා(Striker)
 පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා ප්‍රහාර එල්ල කිරිමේ දක්ෂයෙකු විය යුතුය.
 වේගවත් ලෙස එල්ලය බලා පහරක් එල්ල කලයුතු අතර වර්ථමාන එල්ලේ තරගයන්හි පන්දු ප්‍රමාණය සිමා වි ඇති බැවින් ලැබෙන පන්දු සදහා එල්ලය බලා දිගු පහරවල් එල්ල කිරිමට හැකියාවක් තිබිය යුතුයි.
 පන්දුව එවන ක්‍රිඩකයා තමා වෙත කෙසේ පන්දුව යොමු කලද ඒම පන්දුව තෝරා බේරාගෙන ඒ සදහා පහරක් එල්ල කොට ලකුණක් ලබා ගැනිමේ හැකියාවක් තිබිය යුකුයි.
 පිටියේ සෑම ස්ථානයකටම සරල සමාන්තර පහරවල් එල්ල කිරිමේ හැකියාව.
 ක්‍රිඩාංගනයේ පිහිටිම අනුව හා ප්‍රතිවිරැද්ධ කණ්ඩායමේ ක්‍රිඩකයින්ගේ පන්දු රැකිම පිළිබද මනා අවබෝධයකින් කටයුතු කරමින් සුදුසු ස්ථානයන් බලා පන්දුවට පහර එල්ල කිරිමේ හැකියාව.
 ක්‍රිඩාංගනයේ පිහිටිම අනුව හා සුලං හමන දිශාව පිළිබද නිසි අවභෝධයකින් යුක්තව පන්දු පහර එල්ල කිරිම.

අනෙකුත් ක්‍රීඩකයින්
 පසුපස පන්දු රකින්නා
පන්දු රැකීමේදී ඉතා වැදගත් පන්දු රකින්නෙකු වශයෙන් හදුන්වා දිමට හැක.කණ්ඩායමේ සිටින දක්ෂතම ක්‍රීඩකයෙකු මේ සදහා නම්කරනු ලබයි.මෙම ක්‍රීඩකයාගේ ක්‍රීඩා කරන ප්‍රධාන සීමාව වනුයේ පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රීඩකයාගේ පිටුපස ප්‍රධාන දැවුම් කනු දෙකට පිටුපස කොටසය.එහෙත් පහර එල්ල කරන ක්‍රීඩකයා විසින් පන්දුවට පහර එල්ල කල පසු  ඉන් ඉදිරියට ගොස් පන්දුව ආරක්ෂා කිරිමටත් පන්දුව රැගෙන දිවයන ක්‍රීඩකයෙකුහට පහර දීමටත් අවසර ඇත.
1.	සෑම විටකම පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රීඩකකයාට පිටුපසින් සිටිය යුතු අතර පන්දුවට පහර එල්ලකරන්නා විසින් පහර එල්ල කිරිමේදි අසාර්ථක වන පන්දු පහර නිසා පසුපසට ගලායන පන්දුව නිසි අයුරින් රැක ගැනිමට ක්‍රීයා කල යුතුයි.
2.	තමා අතට පත්වන පන්දුව ලද විගස එම පන්දුව පන්දු එවන ක්රිකඩකයා වෙත යොමු කල යුතුයි.
3.	පන්දුවට පහර දෙන ක්‍රීඩකයා විසින් සාර්ථක පහරක් එල්ල කොට එම පන්දුව පන්දු රකින්නන් විසින් නැවත ලබාදීමේදී කඩඉම් ආරක්ෂකයින් අතින් ගිලිහී යන්නේ නම් පන්දුව ආරක්ෂාකාරිව රැකගෙන ධාවනයේ යෙදෙන ක්‍රීඩකකයා වෙත ප්ර හාර එල්ල කොට දවා ගැනිමට කටයුතු කිරිම.
4.	 පන්දුවට පහර දුන් ක්‍රීඩකයෙකු විසින් පහර එල්ල කරන ලද පිත්ත අඩකවය අසල දමා ගොස් ඇත්නම් හෝ ඉන් පෙර පහර දුන් පන්දුවක් නිසි ස්ථානයේ නොමැතිනම් එම දෑ නිසි ස්ථානයන්හි තැබීමද එක් රාජකාරියකි.
 පළමු සහ දෙවන කඩඉම් ආරක්ෂක
1. පළමු සහ දෙවන කඩඉම් ආරක්ෂක යටතේ රැදවුම් පදේශය වනුයේ දකුණත දැවුම් කණුවේ සිට දෙවන කඩඉම දක්වා පිටත ප්‍රදේශයයි.පන්දුවට පහර එල්ල කරන්නකු විසින් පන්දුවට පහර එල්ල කිරිමට ප්‍රථම සළකුණු කරඇති රේඛාවන් තුලින් ඇතුලට පැමිණිම නොකළ යුතුය.එහෙත් පන්දු රකින්නන් විසින් පන්දුව කඩඉම් වෙත එවන අවශ්ථාවන්හි පිටියේ ඕනෑම ස්ථානයකට ගොස් පන්දු රැකීමේ යෙදුන හැක.
2. පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා පන්දුව එල්ල කරන දිශාව පිළිබද මනා දැනුමක් තිබිය යුතුය.
3. පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා විසින් එල්ල කරන පහර කොපමන වේගයකින් ගමන් වෙත ගලා ආවද ක්ෂණිකව අල්ලා ගැනීමේ හැකියාව
4. රැකගත් පන්දුවෙන් ක්ෂණිකව ධාවනය වන ක්‍රීඩකයාට පහර එල්ල කොට දවා ගැනීමේ හැකියාව.
5. පිටියේ ඈත කෙළවරෙහි සිට වේගයෙන් එවන පන්දුව කොපමණ වේගයකින් යොමු කළද ක්ෂණිකව අල්ලා ගැනීමේ හැකියාව.
6.ධාවනයේ යෙදෙන ක්‍රීඩකයා වෙත පහර එල්ල කිරිමේදී එම ක්‍රීඩකයාට අතුරැ අන්තරාවක් විය හැකි පරිදි වෙගයෙන් පන්දුවෙන් පහර එල්ල නොකලයුතු අතර හැකි සැම විටකම සෙමෙන් පන්දුව ඇගේ දැවටිමට සැලැස්වීමට කටයුතු කිරිම පිළබද වැඩි අවධානයක් යොමු කල යුකුයි.
7.ක්ෂණිකව තීරණ ගැනිමේ හැකියාව.
 දෙවන සහ තෙවන කඩඉම් ආරක්ෂක
1. දෙවන සහ තෙවන කඩඉම් ආරක්ෂක යටතේ රැදවුම් පදේශය වනුයේ වම්අත දැවුම් කණුවේ සිට දෙවන කඩඉම දක්වා පිටත ප්‍රදේශයයි.පන්දුවට පහර එල්ල කරන්නකු විසින් පන්දුවට පහර එල්ල කිරිමට ප්‍රථම සළකුණු කරඇති රේඛාවන් තුලින් ඇතුලට පැමිණිම නොකළ යුතුය.එහෙත් පන්දු රකින්නන් විසින් පන්දුව කඩඉම් වෙත එවන අවශ්ථාවන්හි පිටියේ ඕනෑම ස්ථානයකට ගොස් පන්දු රැකීමේ යෙදුන හැක.
2. පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා පන්දුව එල්ල කරන දිශාව පිළිබද මනා දැනුමක් තිබිය යුතුය.
3. පන්දුවට පහර එල්ල කරන ක්‍රිඩකයා විසින් එල්ල කරන පහර කොපමන වේගයකින් ගමන් වෙත ගලා ආවද ක්ෂණිකව අල්ලා ගැනීමේ හැකියාව.
4. රැකගත් පන්දුවෙන් ක්ෂණිකව ධාවනය වන ක්‍රීඩකයාට පහර එල්ල කොට දවා ගැනීමේ හැකියාව
5. පිටියේ ඈත කෙළවරෙහි සිට වේගයෙන් එවන පන්දුව කොපමණ වේගයකින් යොමු කළද ක්ෂණිකව අල්ලා ගැනීමේ හැකියාව
6.ධාවනයේ යෙදෙන ක්‍රීඩකයා වෙත පහර එල්ල කිරිමේදී එම ක්‍රීඩකයාට අතුරැ අන්තරාවක් විය හැකි පරිදි වෙගයෙන් පන්දුවෙන් පහර එල්ල නොකලයුතු අතර හැකි සැම විටකම සෙමෙන් පන්දුව ඇගේ දැවටිමට සැලැස්වීමට කටයුතු කිරිම පිළබද වැඩි අවධානයක් යොමු කල යුකුයි.
7.ක්ෂණිකව තීරණ ගැනිමේ හැකියාව.
 මැදපෙළ පන්දු රකින්නා
1.ක්‍රීඩාංගනය වටා කඩඉම් රකින්නන්ට පිටුපසින් මැද පෙළ(Center Fielder)රකින්නන් ස්ථානගත විය යුතුය.එසේ රැදවිම කණ්ඩායමේ නායකතුමා,උපනායක විසින් සාක
1.එල්ලේ තරගයක වැදගත් වු කාර්ය්‍ය භාරයක් පැවරෙන තවත් එක් ක්‍රීඩකයෙකු වශයෙන් හැදින්විය හැක.
2.
 දුර පන්දුරකින්නා

වැඩිදුර කියවීම්
 එල්ලේ ක්‍රීඩාව හා එහි ගමන් මග - ජේ පී ජයසිංහ  පොල්පිටිමුකලාන  -  වර්ෂ 1963
 එල්ලේ ක්‍රීඩව               - රෙජී කබ්රාල්                 -  වර්ෂ 1732
 එල්ලේ නීති මාලාව           - ශ්‍රී ලංකා එල්ලේ             -  වර්ෂ 1976
 එල්ලේ නීති මාලාව           - ශ්‍රී ලංකා එල්ලේ           -  වර්ෂ 1996
 එල්ලේ ක්‍රීඩාවට මග       - සිරිපාල රණසිංහ           -  වර්ෂ 1999
 එල්ලේ ක්‍රීඩාවට මග           - විපුලසිරි සිල්වා             -  වර්ෂ 2004
 එල්ලය                    - එස් ජූඩ් සිල්වා         - 1993,2010

මුල් පිටුවට

එල්ලේ

එල්ලේ කණ්ඩායම් ලැයිස්තුව


Kitinché puede hacer referencia a:

 Caesalpinia gaumeri, planta cuya leña se usa para el píib.

Localidades
 Kitinché, población localizada en el Municipio de Akil.
 Kitinché, población localizada en el Municipio de Maxcanú.
 Kitinché, población localizada en el Municipio de Santa Elena.
 Kitinché, población localizada en el Municipio de Tixkokob.

Kitinché


Systema Vegetabilium Florae Peruvianae et Chilensis, (abreviado Syst. Veg. Fl. Peruv. Chil.), es un libro de botánica escrito por José Antonio Pavón y Jiménez, un botánico español, muy conocido por sus estudios de las floras de Perú  y de Chile durante la expedición Botánica al Virreinato del Perú bajo  Carlos III de España  de 1777 a 1788. El libro que fue editado en conjunto con Hipólito Ruiz López, apareció en el año 1798.

Referencias

Enlaces externos
Descripción del libro

Libros de botánica
Publicaciones científicas


Le mahārājādhirāja Toramāṇa ou Toramana, règne 496 à 500, dont les inscriptions sur un sanglier en pierre du site archéologique d'Eran on permis de retrouver des informations, est un Hun du groupe Alkhon dont il est un des monarques les plus connus. Il est le successeur de Khiṇgila. Mehama le précède.

Notes et références

Articles connexes
 Liste des rois huns
 Meghavahana

Alkhon
Dirigeant du monde indien
Hephthalites
Monarque indien du Ve siècle
Monarque indien du VIe siècle

Toramāṇa


Hand-job (traducido literalmenteː  "trabajo manual") es una palabra de origen inglés para referirse a la práctica sexual con las manos o masturbación; comúnmente se utiliza para designar la masturbación de una persona, sea de hombre o mujer hacia otro hombre o mujer.

Véase también
 Fetichismo
 Parafilia
 Masturbación
 Footjob

Referencias

Sexualidad LGBT
Fetichismo sexual
Posturas sexuales
Jerga sexual
Masturbación

Handjob


The Aboriginal Tent Embassy is a permanent protest occupation site as a focus for representing the political rights of Aboriginal Australians and Torres Strait Islander people. Established on 26 January (Australia Day) 1972, and celebrating its 50th anniversary in 2022, it is the longest continuous protest for Indigenous land rights in the world.

First established in 1972 under a beach umbrella as a protest against the McMahon government's approach to Indigenous Australian land rights, the Aboriginal Tent Embassy is made up of signs and tents. Since 1992 it has been located on the lawn opposite Old Parliament House in Canberra, the Australian capital. It is not considered an official embassy by the Australian Government. The Embassy has been a site of protest and support for grassroots campaigns for the recognition of Indigenous land rights in Australia, Aboriginal deaths in custody, self-determination, and Indigenous sovereignty.

Background
Chicka Dixon said that he had attended a political rally in 1946 where the initial idea and inspiration for the Embassy was raised by Jack Patten, President and co-founder of the Aborigines Progressive Association. Patten had called for an Aboriginal mission station to be placed in front of Parliament House, where the eyes of the world could see the plight of the land's First Peoples.

In 1967, Australians voted in an historic referendum to amend the Australian Constitution to allow the Commonwealth Government to include Aboriginal people in official population counts for constitutional purposes, and to be able to make separate laws for them; however, young urban Aboriginal people were not happy with progress since then. There had been many years of conservative governments in Australia, and during the 1960s there were also large protests against Australian involvement in the Vietnam War as well as against apartheid in South Africa. This energy was tapped into by Indigenous rights protesters.

On 26 January 1972, Australia Day to some, known as Invasion Day to many Aboriginal people, then prime minister William McMahon issued a new policy relating to Aboriginal land use. Under this new legislation by the Coalition government, which had refused to recognise Aboriginal land rights or native title in Australia, Indigenous people would be granted leases.  They offered 50-year general-purpose leases for Aboriginal people which would be conditional upon their "intention and ability to make reasonable economic and social use of land", while reserving for the Crown rights to minerals and forestry.

1972: establishment

On 26 January 1972, four Aboriginal men, Michael Anderson, Billy Craigie, Tony Coorey and Bertie Williams (son of singer Harry Williams; later Kevin "Bert" Johnson), arrived in Canberra from Sydney, to establish an Aboriginal Embassy by planting a beach umbrella on the lawn in front of Parliament House (now Old Parliament House).

Williams suggested calling the tiny protest, at that point just a camp with a few placards, an embassy. The term "embassy" was deliberately chosen to draw attention to the fact Aboriginal people had never ceded sovereignty, and that there had never been any kind of treaty process with the Crown; they were the only cultural group in Australia who did not have an embassy to represent them. Dr Gary Foley later wrote in his 2014 book about the embassy that the term "tent embassy" was intended to serve as a reminder that Aboriginal people were living in substandard conditions, and treated "like aliens in their own land".

On 6 February 1972 the Aboriginal Tent Embassy presented a list of demands to Parliament:
Control of the Northern Territory as a State within the Commonwealth of Australia; the parliament in the Northern Territory to be predominantly Aboriginal with native title and mining rights to all land within the Territory.
Legal title and mining rights to all other presently existing Aboriginal reserve lands and settlements throughout Australia.
The preservation of all sacred sites throughout Australia.
Legal title and mining rights to areas in and around all Australian capital cities.
Compensation money for lands not returnable to take the form of a down-payment of  billion and an annual percentage of the gross national income.

The beach umbrella was soon replaced by several tents and Aboriginal people, including activists such as Gary Foley, Isabel Coe, John Newfong, Chicka Dixon, and Gordon Briscoe, and non-Indigenous supporters came from all parts of Australia to join the protest.  The occupiers were told by Kep Enderby that they were legally entitled to camp outside Parliament since it was Commonwealth land. Dixon said that he became the "Minister for Defence" and they all assigned themselves portfolios. They painted the gutter "No Parking – Aboriginal Staff Only", and then introduced the (Aboriginal) flag. Support grew around the world too.

In May 1972, with winter approaching, embassy spokesman Sammy Watson Jnr announced that it would be cutting down its staff to four people over winter. A new accounting system would be introduced, with their bookkeeping open to inspection. Any donations superfluous to the needs of running the embassy would be given to community projects. Watson and Gary Foley said that the aim of the embassy was "to develop awareness among urban Blacks, in particular, of Black nationalism, and to unite all Aborigines despite cultural or language difficulties in the fight for their rights". They also expressed solidarity with other oppressed groups, and class struggles. Michael Anderson resigned as High Commissioner for the embassy at this time as he wished to turn his attention to a voter registration among Aboriginal people in rural New South Wales.

The demands were rejected, and following an amendment to the Trespass on Commonwealth Lands Ordinance 1932 (which made the occupation a squat which could then be evicted), police moved in without notice on 20 July 1972. They removed the tents and arrested eight people. Three days later, on 23 July, 200 activists returned to the site and were prevented from reoccupying it by 200 police, who dismantled the embassy. Chicka Dixon commented "we decided to fight the coppers, so we armed ourselves with little sticks". The police did not intervene, and after listening to speeches the crowd dispersed peacefully. The clash was later described by Anderson as "a bloody battle", which caused 36 police to be taken to hospital and 18 protesters to be sent to jail. A week later on 30 July, around 2000 people turned up, and the tents were re-erected afterwards removed by the protesters, in a peaceful demonstration.

During the first six months of its life in 1972 the Embassy succeeded in uniting Aboriginal people throughout Australia in demanding uniform national land rights, and mobilised widespread non-Indigenous support for the cause. Humour was used to engage ordinary Australians. Other people associated with the Embassy demonstration in 1972 include Gary Williams, Sam Watson (aka Sammy Watson Jnr), Pearl Gibbs, Roberta Sykes, Alana Doolan, Cheryl Buchanan (later partner of poet and activist Lionel Fogarty, and mother of six children), Pat Eatock, Kevin Gilbert, Denis Walker, and Shirley Smith ("Mum Shirl").

Many of the main participants in the Embassy, including John Newfong, Cheryl Buchanan, Gary Foley and Michael Anderson, also produced Indigenous newspapers, which published alternative information from that found in mainstream newspapers. The Embassy also began to attract attention in the international press such as The New York Times and BBC News, and comparisons were made with apartheid in South Africa. Some of the protesters in the Aboriginal rights movement had been involved in the Black theatre, and performed street theatre as well as being heard on the stage.

The ACT Supreme Court ruled in September 1972 that the amendment to the Trespass on Commonwealth Lands Ordinance 1932 did not allow for the eviction of the Embassy. A Bill was quickly added to make the Ordinance retrospective, and the Embassy was evicted again the next day, after it had been symbolically re-erected.

1970s–1990s: temporary relocation
In October 1973, around 70 Aboriginal protesters staged a sit-in on the steps of Parliament House and the Tent Embassy was re-established. The sit-in ended when Labor Prime Minister Gough Whitlam agreed to meet with protesters.

On 30 May 1974 the embassy was destroyed in a storm, but its contents were safeguarded by the Department of the Capital Territory, and it was re-established on 30 October by the Organisation of Aboriginal Unity (OAU), who staged a sit-in in at the Department of Aboriginal Affairs and on the steps of Parliament House and temporarily renamed it the Canberra Aboriginal Reserve. They charged Whitlam with forgetting his earlier promises. On 21 November the OAU said that the "mission" would remain on the Parliament House lawns until "The Department of Aboriginal Affairs was abolished; all reserves and land on which blacks were now living were handed back to them in full ownership; compensation for land lost was paid plus a percentage of the annual gross income; an Aboriginal commission was formed to handle Aboriginal affairs and distribute all funds; all budget submissions were met and approved in time to enable all black organisations to function at the requirement of the people".

In February 1975 Aboriginal activist Charles Perkins negotiated the "temporary" removal of the Embassy with the Government, pending Government action on land rights. In December 1976 the embassy was dismantled after the passing of the Aboriginal Land Rights Act 1976 with bipartisan support by the Fraser government, having been introduced by the Whitlam government in mid-1975. The protest site was then relocated to various sites in Canberra until 1992. In March 1976, the Embassy was established in a house in the nearby suburb of Red Hill; however, this closed in 1977.  For a short period in 1979, the embassy was re-established by Lyall Munro Jnr, Cecil Patten, and Paul Coe, as the "National Aboriginal Government" on Capital Hill, site of the proposed new Parliament House.

On the 20th anniversary of its founding in 1992, the Aboriginal Tent Embassy was re-established at the original site on the lawns of Old Parliament House. Despite being a continual source of controversy, with many calls for its removal, it has existed on the site since that time.

In 1993, the ashes of the poet Kevin Gilbert, who had been involved in the early days, were buried at the site.

The site of the Tent Embassy was added to the Australian Register of the National Estate in 1995, after being registered in 1987, as the only Aboriginal site in Australia that is recognised nationally as representing political struggle for all Aboriginal and Torres Strait Islander people.

2000s

In the leadup to the 2000 Sydney Olympics, Isabel Coe from the Wiradjuri Nation set up a Peace Camp and combined ashes from Canberra's sacred fire to the fire at Victoria Park in Camperdown, New South Wales to promote reconciliation. This sacred fire was originally made by Kevin Buzzacott and lit by Wiradjuri man Paul Coe at the embassy in 1998.

The 30th anniversary was celebrated in January 2002, when at which time a group of Aboriginal elders, including Uncle Kevin Buzzacott, reclaimed the sacred totems of the kangaroo and emu (which come with cultural obligations) from the Australian Coat of Arms, which was put on public display in front of the ceremonial fire. Police were called, and Buzzacott was charged with "dishonestly appropriating a bronze coat of arms with the intention of permanently depriving the Commonwealth of its property". Buzzacott also made an unsuccessful attempt to charge the Australian Government with genocide, but this was turned down by the Attorney-General.

There have been a number of suspicious fires at the site. The most devastating fire took place in June 2003, when 31 years of records were lost. Police again attempted to remove protesters from the site after this.

Some elders of the local Ngunnawal people called for the eviction of the Tent Embassy in 2005, viewing it as an eyesore.

In August 2005, the Federal Government (then the fourth term of the Howard government) announced a review into the Aboriginal Tent Embassy. A non-Indigenous professional mediation  firm, Mutual Mediations, was appointed by the Territories Minister, Jim Lloyd, to meet tent residents and Aboriginal leaders to develop a plan. They reached a decision on the Embassy's future early in December 2005. The key recommendation was that there should be an "evolving concept of the tent embassy without permanent camping", with seven other main recommendations which, according to Gary Foley, were designed "to bring the anarchistic embassy site effectively under government control and direction", which "would be the total antithesis of the concept of the embassy and its significance to Indigenous communities Australia wide".

2012: 40th anniversary

On Australia Day, 26 January 2012, the Embassy celebrated its fortieth anniversary. The National Congress of Australia's First Peoples planned a series of events over two days, to celebrate the struggle for Aboriginal land rights and the theatre of political protest. The ACT Government helped to fund the event, which included coachloads of attendees coming from the country, and  a Skype session with Gary Foley on stage. Ghillar Michael Anderson was the only one of the original four founders still alive at this time.

What became known as the Australia Day 2012 protests occurred when Prime Minister Julia Gillard and Opposition Leader Tony Abbott went to the Lobby Restaurant, close to the embassy site. That morning Abbott had been asked whether he found the Embassy "still relevant" and he had replied "I think the Indigenous people of Australia can be very proud of the respect in which they are held by every Australian and, yes, I think a lot has changed since then and I think it probably is time to move on from that".

These comments angered activists since they felt Abbott was proposing that the Embassy should be evicted. Gillard and Abbott were hastily escorted from the restaurant under the protection of police officers, and during the scramble Gillard lost one of her shoes, which was collected by protesters. At first the Embassy posted on its Facebook page that the shoe would be returned only in exchange for stolen land, but the shoe was later returned to her.

2020s
In December 2021 and January 2022, "Sovereign Citizens" along with anti-vaxxers, staged rival protests, and set fire to the door of Old Parliament House (now housing the Museum of Australian Democracy), causing more than $4 million worth of damage. Ngunnawal elder Aunty Matilda House-Williams, who was there when the embassy was founded in 1972, condemned the fire and said the protest did not represent the embassy or Canberran Indigenous people. Some of the outsiders have been charged.

2022: 50th anniversary
On 26 January 2022, at 50 years old, the Tent Embassy has become the longest continuous protest for Indigenous land rights in the world. Organisers said that the week of the anniversary is a chance for First Nations people to "honour and mourn our past, celebrate our survival and strategise for the next 50 years".

The day was marked by cultural events and speeches, with a focus on reparatory justice and moving forward in the future. Around 2,500 people, including Ngalan Gilbert, grandson of Kevin Gilbert, attended the main march which finished at the site of the Aboriginal Tent Embassy. At a separate event, a crowd was addressed by the only surviving member of the original embassy, Ghillar Michael Anderson, and early participant Cheryl Buchanan. The film  Ningla A-Na, a documentary film charting Black activism in South-East Australia made in 1972, was screened at the event.

In film

Ningla A-Na

The film Ningla A-Na, a documentary film charting Black activism in South-East Australia made in 1972, documents the events, including the eviction by police. The film, whose title means "hungry for land" (in Arrernte), is held in the National Film and Sound Archive owing to its heritage value. Directed and produced by Alessandro Cavadini (brother of producer Fabio Cavadini, with whom he later made Protected (1975), about Palm Island), the film contains interviews with Fred Hollows, Mum Shirl, Bob Maza, Carole Johnson and Paul Coe.

The term "Ningla A-na" was also used for the Black Moratorium marches on 14 July 1972.

Still We Rise

Still We Rise is a feature documentary film about Aboriginal activism of the 1970s and since, marking the 50th anniversary of the Tent Embassy. The film was written and directed by Indigenous filmmaker  John Harvey, who is from Sabai in the Torres Strait Islands. It premiered on  ABC Television on 8 December 2022. It features interviews with Paul Coe, Gary Foley, Bobbi Sykes, Chicka Dixon, and Denis Walker, and music by King Stingray, Dan Sultan, Miiesha and others. Billy Craigie, Bertie Williams, Tony Coorey, and Ghillar Michael Anderson also appear in the film, which celebrates their activism and asks the question why they are not better known today. It was made by  Tamarind Tree Pictures in association with VicScreen, with some financing by Screen Australia, and developed and produced in association with the Australian Broadcasting Corporation. Harvey was informed by talks with Gary Foley, now an academic and historian. Still We Rise has a special screening at ACMI  in Melbourne on 18 December 2022 which includes a Q&A with Harvey and Gary Foley, and is freely available to Australian viewers on ABC iview. Harvey has produced and directed several other short films and television series.

Significance and commentary
At the time, the Tent Embassy focused international attention on injustices in Australia, which had gone largely unnoticed hitherto.

According to Australian scholar Lynda-June Coe, who is a niece of two of the co-founders, the Aboriginal activist movement traces its origins back to Aboriginal warriors who resisted European colonisation during the frontier wars. Coe also stated that the Tent Embassy serves as a symbol which extends back to the arrival of the First Fleet in 1788, as Aboriginal Australians never signed a treaty with European colonists nor ceded any of their land; reflecting on the five decades of the Tent Embassy's existence, Coe argued that the aims of the Aboriginal activist movement as they were formulated in the 1970s are still relevant to young Aboriginal people today.

The CEO of the National Aboriginal and Torres Strait Islander Legal Services, Jamie McConnachie, sees the Tent Embassy as a kind of "anchor", which has "created a sea of activism in their communities and beyond". Some of these issues include the high proportion of Indigenous Australians in prison, Aboriginal deaths in custody, the age of criminal responsibility in Australia, and the debate around Australia Day.

Ken Wyatt, Minister for Indigenous Australians, said on the occasion of the 50th anniversary in 2022 that he did not think that the embassy was redundant.

Federal MP Linda Burney said on the 50th anniversary that it was just as relevant now as it had ever been:

Other Aboriginal tent embassies
In 2012, there were six other tent embassies dotted around the nation.

The Redfern Tent Embassy was set up in 2014 by Lyall Munro Jnr, his wife Jenny Munro, and other activists, to protest against a planned redevelopment of The Block in the Sydney suburb of Redfern.

See also
Australian Aboriginal sovereignty
Redfern Aboriginal Tent Embassy

References

Further reading

External links

 Aboriginal Embassy Official website
 Clips from the film Ningla-A-Na (1972), NFSA, including footage of police marching on protesters in June 1972
 Koori History page, with links
Speeches recorded at the Embassy, 30 July 1972 (part 1)
Speeches recorded at the Embassy, 30 July 1972 (part 2)

1972 establishments in Australia
Buildings and structures completed in 1972
Buildings and structures in Canberra
History of Australia (1945–present)
History of Indigenous Australians
Indigenous Australian politics
Organisations serving Indigenous Australians
Protests in Australia
Separatism in Australia
Squatting in Australia
1972 protests

Aboriginal Tent Embassy


William Frere ( - ), est un avocat et universitaire anglais, un sergent et maître du Downing College de Cambridge.

Biographie
Frere est le quatrième fils de John Frere de Roydon, South Norfolk, et le frère cadet de John Hookham Frere. Il est né le 28 novembre 1775, et passe une grande partie de son enfance dans la maison de son oncle John Fenn et de sa tante  qu'il décrit plus tard comme « admirant mon oncle et ma tante comme parents » . Il est envoyé à la Felsted School et au Collège d'Eton, et en 1796 obtient une bourse au Trinity College de Cambridge . La même année, il est élu à la bourse Craven et remporte par la suite plusieurs distinctions universitaires, dont la médaille du chancelier principal. Il obtient son diplôme de cinquième optime senior en 1798. En 1800, il devient membre du tout nouveau Downing College.

Il est admis au barreau et rejoint le circuit de Norfolk en 1802. Il est sergent en droit en 1809 et trois ans plus tard est élu maître du Downing College, sa nomination étant contestée, mais sans succès. En 1823, il édite le dernier cinquième volume des Lettres de Paston commencé par son oncle en 1787.

Il est nommé enregistreur de Bury St Edmunds en 1814 et, en 1819, vice-chancelier de l'Université de Cambridge. Il vit une partie de chaque année sur un domaine qu'il a acheté à Balsham, Cambridgeshire. Il obtient un LL. D. à Cambridge 1825 et un DCL à Oxford 1834.

En 1826, il quitte le barreau. Il meurt le 25 mai 1836.

Œuvres
Il édite, avec des ajouts, les rapports de cas du baron Glenbervie, 1813, et le cinquième volume des Lettres de Paston du manuscrit de Sir John Fenn (Lettres originales, écrites sous les règnes d'Henri VI, d'Édouard IV et de Richard III par diverses personnes de rang ou d'importance ; contenant de nombreuses anecdotes curieuses, relatives à cette période de notre histoire, 5 volumes (1787-1823).

Quelques vers latins et grecs de Frere sont publiés avec le Fasciculus Carminum stylo Lucretiano scriptorum de William Herbert, 1797.

Famille
Il épouse en 1810 Mary, fille de Brampton Gurdon Dillingham et ont Philip Howard Frère. À l'époque de Frere, principalement par l'intermédiaire de sa femme, Downing College est un centre social à Cambridge.

Références

Liens externes

Avocat anglais
Étudiant de Trinity College (Cambridge)
Élève du collège d'Eton
Décès en mai 1836
Naissance en novembre 1775
Décès à 60 ans

William Frere


المتقي أشبهار ؛ (مواليد 26 فبراير 1980 - الوفاة 21 يناير 2015) الأديب والكاتب الروائي مغربي الأمازيغي الأصل المنحدر من الريف المغربي وبالضبط من مدينة الحسيمة، ينشر إصداراته على حسابه الخاص، في حين نجد وزارة الثقافة المغربية تسهر على مهرجانات الشيخات وهدر المال العام.توفي رحمه الله يوم الأربعاء 21 يناير 2015 .

بذرة تعريفية
المتقي أشهبار من مواليد 1980 بجماعة تامسينت اقليم الحسيمة ترعرع في أسرة متعلمة وتابع دراسته في مدينة بني بوعياش حيث تستقر عائلته ونال من ثانوية الخوارزمي شهادة الباكالوريا سنة 2000 كما أن ارتباطه بالمجال السياسي كان وثيقا منذ نعومة أظافره وبخاصة مع الشبيبة الاتحادية الجناح الراديكالي لحزب القوات الشعبية بدأ أولى أعماله الأدبية وسنه لا يتجاوز الخمسة عشر ربيعا وأصدر أول عمل روائي منشور للعموم سنة 2002 تحت عنوان مصرع غريب وهي رواية تقع في 96 صفحة من الحجم المتوسط وهي نفسها السنة التس حصل فيها على شهادة الدروس الجامعية في الدراسات القانونية من جامعة محمد الأول بوجدة وفي سنة 2004 صدر له ثاني عمل روائي بعنوان انتحار المبعدين تفع في 120 صفحة من الحجم المتوسط ونال كذلك شهادة الإجازة في نفس السنة تخصص الإدارة الداخلية ولم يكن الحظ بجانبه رغم رغبته الشديدة في متابعة دراسته العليا فعاد إلى مدينة بني بوعياش ليتجرع مرارة البطالة والانكسار ورغم كل شيء تحدى كل الظروف وأصدر عمل روائي ثالث على حسابه الخاص طبعا وكل مرة تحت عنوان متاهات العاشقين... وله مقالات عديدة صدر بعضها في بعض الجرائد المحلية كما أنه أنهى مجموعة من الأعمال الأخرى لكن ظروفه المادية لا تسمح له بنشرها هذا في غياب تام لأي دعم من أي جهة تذكر

ولازال المتقي يتجرع مرارة البطالة والانكسار لكنه لازال يكتب ويكتب حتى تمنعه المنية عن الكتابة... ولا زال يقاوم الأشرار في بني بوعياش وفي الريف وفي المغرب لأن صوت الحق لا يعلى عليه صوت مهما طال الزمن وأصحاب العزائم القوية لا تكسرها الرياح العاصفة ولا تزلزلها الأمواج العاتية.

مؤلفاته

المنشورة
 مصرع غريب: رواية درامية تقع في 92 صفحة من الحجم المتوسط، صدرت سنة 2002 عن دار النخلة للكتاب بوجدة. تدور أطوار الرواية حول شاب فشل في تحقيق أحلامه داخل مجتمع تقليدي محافظ. ورغم إصراره وهجرته إلى أوروبا فإنه لم يفلح في إيجاد الحياة التي كان يحلم بها منذ صغره، فمات وحيدا في بيت عمه في مدينة امزار، جراء الألم الذي لحق به بعد طول البحث والانتظار.
 انتحار المبعدين: رواية صدرت سنة 2004 عن مكتبة القدس بوجدة. تقع في 122 صفحة من الحجم المتوسط، وهي حكاية لجماعة من شباب يعيشون في البادية انبهروا بالخارج «أوروبا» بعد عودة رفيق صباهم إلى القرية، وقد تحسنت أحواله جراء النعيم الذي أصابه من هجرته، وبعد محاولة وأخرى مثها أفلح شباب القرية من تجاوز الحدود البحرية، فغرقوا وماتوا جميعا وحلت الفاجعة بذويهم، لكن الأمل في عبور النهر لا يزال مترسخا لدى من سيأتي بعدهم.
 متاهات العاشقين: رواية صدرت سنة 2008 عن مكتبة المعارف الجامعية بفاس تعالج موضوعا اجتماعيا صرفا يدور حول شاب ارتبط قلبه بفتاة عمره، فحلم بها زوجة في بيته وأما لأولاده، وعاشا أياما سعيدة، أيام الصبا الجميلة، لكن قدر الفتاة كان بعيدا عن محيط الفتى العاشق الولهان، فتحولت حياتهما إلى جحيم لا يطاق، حيث سافرت الفتاة إلى أوروبا وبقي الفتى في البلدة يحترق ألما وشوقا ونال منه العذاب حتى فقد عقله وتاه في الأرض ليكتشف عالما آخرًا متوحشا أسود لا رحمة فيه خاصة بعد وصول خبر موت الفتاة في أوروبا وبعد رحلة بوذية طويلة عاد الفتى إلى رشده واستقر حاله وتأقلم مع المجتمع.

غير المنشورة
دراسة تاريخية لدور الأحزاب السياسية المغربية في الريف من فترة الحماية إلى ما بعد الاستقلال.
رواية تحت عنوان آمال مغتصبة.
رواية بوليسة بعنوان مشرد الحي.
رواية تاريخية تعالج أحداث 1959 بالريف.
مملكة البؤساء رواية درامية تيمتها الصراع الطبقي في المغرب.
خادمة في بيتنا رواية تعالج قضايا أفراد الطبقة الرابعة في المجتمع.
محرقة السلوقي: رواية تعالج محرقة الحسيمة يوم 20 فبراير 2011 بالريف شمال المغرب.

وفاته
توفّي الكاتب المتقي أشهبار وعضو المكتب المحلي لجمعية المعطلين ببني بوعياش بعد تعرضه لحادثة سير يوم الإثنين 19 يناير 2015 على الطريق الساحلي قرب مدينة الناظور.
وقد لفظ الراحل أنفاسه الأخيرة صباح يوم الأربعاء 21 يناير2015 بالمستشفى الجامعي بالرباط بعد أن تم نقله من المستشفى الحسني بالناظور نتيجة تدهور صحته حيث كانت تتطلّب حالته الصحية عملية جراحية مستعجلة على مستوى القفا.
وقد خلّف هذا الخبر المفجع ذهولا وسط مناضلي فرع جمعية المعطلين ببني بوعياش ووسط ساكنة بني بوعياش عموما.
و قد كان للكاتب عدّة إصدارات منها: "مصرع غريب": رواية درامية صدرت سنة 2002 عن دار النخلة للكتاب بوجدة، "انتحار المبعدين": رواية صدرت سنة 2004 عن مكتبة القدس بوجدة. "متاهات العاشقين": رواية صدرت سنة 2008 عن مكتبة المعارف الجامعية بفاس، "محرقة السلوقي" وهي رواية تؤرخ لأحداث انتفاضة 20 فبراير 2011 بالحسيمة.
وللكاتب عدة أعمال غير منشورة، كما كان من نشطاء حركة 20 فبراير ببني بوعياش وعضو بحزب الاتحاد الاشتراكي للقوات الشعبية، وكان شاهدا على اغتيال زميله كمال الحساني.

مراجع

الريف
روائيون مغاربة
ريفيون
مناضلون مغاربة
وفيات 2015

المتقي أشهبار


Uddannelsen til friluftsvejleder på Københavns Universitet er en fleksibel efteruddannelse inden for friluftsliv, som varer et år på fuld tid eller op til tre år på deltid.

Uddannelsen er modulopdelt i hhv. basismodul, friluftsaktiviteter, friluftstradition og pædagogik, valgmoduler (gruppeprocesser eller håndværk) og specialer. Specialerne er kano, havkajak, træklatring eller vinterfjeld.

Der er særligt fokus på at udvikle praktiske færdigheder, på sikkerhedsmæssige overvejelser, på pædagogik og didaktik i forbindelse med undervisning i friluftsliv og på naturlære og holdninger til naturen.

Uddannelsen henvender sig primært til undervisere og andre, som beskæftiger sig med formidling, og som kunne tænke sig at inddrage friluftsliv og friluftsaktiviteter i privat eller offentligt regi.

Studiested: En stor del af den teoretiske undervisning foregår i og omkring Skovskolen i Nødebo, Nordsjælland. Skovskolen ligger midt i naturen ved Gribskov og med udsigt over Esrum sø. Undervisning i uddannelsens praktiske moduler foregår hhv. på Skovskolen og rundt omkring på friluftslokaliteter i Danmark og i Norden.

Skovskolen er en del af Institut for Geovidenskab og Naturforvaltning på Københavns Universitet.

Eksterne kilder/henvisninger
 hjemmeside for friluftsvejlederuddannelsen
 Skovskolens hjemmeside
 Hjemmeside for Institut for Geovidenskab og Naturforvaltning

Uddannelse i Danmark
Københavns Universitet

Friluftsvejleder