Elrhazosaurus (que significa "lagarto Elrhaz") é um gênero de dinossauro iguanodontiano basal, conhecido por ossos isolados encontrados em rochas do Cretáceo Inferior do Níger. Esses ossos foram inicialmente pensados para pertencer a uma espécie do driossaurídeo relacionado Valdosaurus, mas desde então foram reclassificados.

História da descoberta

Elrhazosaurus é baseado em MNHN GDF 332, um osso da coxa esquerda coletado por Philippe Taquet da parte superior da Formação Elrhaz de Gadoufaoua no deserto de Ténéré, Agadez, Níger. Esta unidade rochosa data do estágio final do Aptiano, aproximadamente 115 milhões de anos atrás. O osso foi designado como espécime-tipo de uma nova espécie de Valdosaurus (V. nigeriensis) por Peter Galton e Taquet em 1982. Diferenciou-se da espécie-tipo V. canaliculatus pela localização dos trocânteres e outros detalhes. Como o V. canaliculatus é conhecido da Europa, a presença de uma espécie relacionada na África central foi interpretada como evidência de uma conexão terrestre entre os dois continentes.

V. nigeriensis recebeu seu próprio gênero, Elrhazosaurus, por Galton em 2009. Isso foi feito com base na diferença de morfologia e idade geológica versus V. canaliculatus. Ele o manteve como um driossaurídeo.  Enquanto Elrhazosaurus às vezes é descrito como conhecido apenas pelos ossos da coxa, pelo menos um osso do braço foi atribuído ao gênero.

Paleoecologia
A Formação Elrhaz é composta principalmente de arenitos fluviais. Um conjunto diversificado de animais fósseis foi recuperado, incluindo bivalves de água doce, tubarões hibodontes, peixes ósseos, tartarugas, vários gêneros de crocodilomorfos (Anatosuchus, Araripesuchus, Sarcosuchus e Stolokrosuchus), pterossauros ornithocheirid não descritos, os dinossauros terópodes Eocarcharia, Kryptops, Suchomimus, e um noassaurídeo não descrito (possivelmente Bahariasaurus), os saurópodes Nigersaurus e um titanossauro não descrito (possivelmente Malawisaurus), e os iguanodontianos Lurdusaurus e Ouranosaurus. Como um iguanodontiano driossaurídeo, Elrhazosaurus teria sido um corredor bípede herbívoro de constituição leve.

Ver também
 Outros dinossauros
 Taxonomia dos dinossauros

Ligações externas

Iguanodontia
Dinossauros do Cretáceo
Dinossauros da África
Espécies fósseis descritas em 2009

Elrhazosaurus


Josef Meier (* 19. August 1901 in Vaduz; † 31. Mai 1959 in Eschen) war ein liechtensteinischer Politiker (FBP).

Leben und Karriere

Meier war von 1922 bis 1959 als Posthalter in Eschen tätig. Von 1933 bis 1951 bekleidete Meier, der der Fortschrittlichen Bürgerpartei angehörte, das Amt des Gemeindevorstehers von Eschen. Von 1953 bis 1958 war er Regierungsrat und somit Mitglied der Regierung des Fürstentums Liechtenstein.

Weblinks

 Eintrag zu Josef Meier auf www.e-archiv.li

Regierungsrat (Liechtenstein)
Gemeindevorsteher (Eschen)
FBP-Mitglied
Liechtensteiner
Geboren 1901
Gestorben 1959
Mann

Josef Meier (Politiker, 1901)


فنجان القهوة هو نوع من الأكواب لشرب القهوة عادة يصنع من السيراميك وله عروة لمسكه وهو حار.

مراجع

أواني الشرب
ثقافة القهوة

فنجان قهوة


İmal usulleri, İmalat konusunda teorik bilgiler verilerek, üretim tekniklerinin uygulandığı ve örneklerle anlatıldığı bir mühendislik dersidir. Dersin kapsamında kaynak yöntemi de incelenmektedir.

Dersin konuları

1- Talaşsız imalat yöntemleri
 Döküm nedir ? Modeller, döküm kumları
 Maçalar ve maça hazırlama
 Kum kalıp hazırlama
 Döküm yöntemleri
 Ergitme fırınları
 Dökme demirler, çelikler, demir olmayan malzemelerin dökümleri
 Kaynak tanımı ve sınıflandırılması
 Oksiasetilen ve elektrik ark kaynağı yöntemleri
 Oksijen ve arkle kesme kaynak elektrotlar
 Tozaltı ve gaz altı kaynak yöntemleri
 Lehimleme ve çeşitleri
 Kaynak giriş-plastik şekil verme
 Plastik şekil verme-teoriler
 Kayma, ikizleme
 Dislokasyonlar
 Soğuk ve sıcak şekillendirme
 Dövme
 Haddeleme
 Ekstrüzyon
 Tel çekme
 Derin Çekme

2 - Talaşlı imalat yöntemleri
 Tornalama
 Frezeleme
 Delme / Delik işleme (matkap işlemleri)
 Vargelleme
 Planyalama
 Taşlama
 Diğer

Usul

İmal usulleri


බහුකම්පකයක් යනු  දෝලක, මුහුර්තක සහ පිළි-පොළ වැනි සරල ද්වී-තත්ත්ව පද්ධතීන් සමූහයක් තනා ගැනුමට ඉවහල් වන ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථය කි. එහි ලාක්ෂණික මුහුණුවර වන්නේ වර්ධක උපකරණ (ට්‍රාන්සිස්ටර, ඉලෙක්ට්‍රෝන නල හෝ අනෙකුත් උපකරණ) දෙකක් ප්‍රතිරෝධ හා ධාරිත්‍රක උපකාරයෙන් හරස්-ඈඳීමයි.

බහුකම්පක පරිපථ තුන් වර්ගයක් තිබේ:
අස්ථායි, වර්ගයෙහිදී පරිපථය එකදු තත්ත්වයක් තුලදී හෝ ස්ථායි නොවේ—එය නිරන්තරයෙන්ම එක් තත්ත්වයක සිට අනෙකට දෝලනය වෙමින් පවතියි. මේ හේතුවෙන්, එය සඳහා (ඝටිකා ස්පන්දය හෝ අනෙකුත්) ප්‍රදානයක් අවශ්‍ය නොවේ.
ඒකස්ථායි, වර්ගයෙහිදී තත්ත්ව දෙක අතුරින් එකක් තුල ස්ථායි වන මුත් අනෙක තුල එසේ නොවේ—පරිපථය කිසියම් නිශ්චිත කාල සීමාවක් සඳහා අස්ථායි තත්ත්වය වෙත ක්ෂේපණය වන නමුදු, අත්‍යන්තයෙහිදී ස්ථායි තත්ත්වය වෙත යලි පැමිණෙයි. යම් බාහිර සිදුවීමකට අනුකූලතාවයක් ලෙසින් නිශ්චිත පැවතුම් කාලයක් සහිත මුහුර්ත කාල සීමාවක් තැනීම සඳහා මෙවැනි පරිපථයක් මහෝපකාරී වෙයි. මෙම පරිපථය වන් ෂොට් හෙවත් එක් වර නමින් ද හැඳින්වෙයි. සුවිච පොළා පැනීම වැළැක්වුම සඳහා පොදු උපයෝගයක් ලෙසින් දැක්විය හැක.
ද්වීස්ථායි, වර්ගයයෙහිදී පරිපථය කුමන තත්ත්වයක වුවද අත්‍යන්ත වශයෙන් පවතියි. පරිපථය එක් තත්ත්වයක සිට අනෙකට ක්ෂේපණය කිරීම සිදු කිරීමට බාහිර සිදුවීමක් හෝ පූරනයක් භාවිතා කල හැක. මෙවැනි පරිපථයක් රෙජිස්ටර හෝ ස්මෘති උපකරණ සාදා ගැනුමට මූලික තැනුම් කොටස වශයෙන් වැදගත් වෙයි. මෙම පරිපථය  පිළි-පොළ ලෙසින් ද හැඳින්වේ.

බහුකම්පකය


The Sounds su švedski rock sastav, osnovan u Helsingborgu 1998. godine. Zvuk sastava je karakterističan spoj punka, indie rocka i synthpopa, a često se uspoređuje sa sastavima novog vala kao što su Blondie, The Cars, Epoxies i Missing Persons.

Kroz više od 20 godina rada, objavili su šest studijskih albuma i jedan EP.

Povijest

Osnivanje
The Soundse su 1998. godine osnovali prijatelji Félix Rodríguez, Maja Ivarsson, Johan Bengtsson i Fredrik Blond, u Helsingborgu, Švedska. Budućeg člana, gitarista i klavijaturista Jespera Anderberga, koji je ujedno i najmlađi član, upoznali su slučajno na Hultsfred Festivalu. Ime sastava odlučeno je tek mjesecima kasnije, nakon puta u London. Prije no što je postala pjevačica sastava, Ivarsson je svirala električnu gitaru u nekoliko lokalnih rock sastava.

Living in America
Debitantski album sastava iz 2002. godine, Living in America, snimljen je u Stockholmu, a producirali su ga Adel Dahdal i Jimmy Monell. Osvojio im je nagradu "Najbolje pridošlice", Grammy, i četvrto mjesto na švedskim glazbenim ljestvicama. Osim u Švedskoj, album je postigao pristojan uspjeh i u SAD-u. Sastav je odsvirao više od 500 koncerata od izdanja albuma, što uključuje i Warped turneju 2004. godine. Godine 2006., ponovno sviraju na Warped turneji, no ovoga puta na velikoj pozornici. Kroz isto razdoblje, bili su na turnejama sa sastavima Foo Fighters, The Strokes, Morningwood, Angels & Airwaves, +44, Mando Diao, i Panic! at the Disco.

U SAD-u, sastav je imao nekoliko televizijskih gostovanja i pojavljivanja u američkim časopisima. Također su prikupili poznate obožavatelje, kao što su Dave Grohl, Pharrell, Quentin Tarantino, Thomas Johnson, Robin Botten, Bam Margera i njegova bivša žena Missy Margera, David Desrosiers, Ben Khodadad i Britney Spears. Sastav je nekoliko puta izjavio kako za promociju glazbe koriste isključivo koncerte i osobne izjave. Dave Grohl nosi majicu omota Living in America u prvoj verziji glazbenog videa za Foo Fightersovu pjesmu "Times Like These".

Dying to Say This to You
Drugi album, Dying to Say This to You, snimljen je u studiju Studio 880 u Oaklandu, Kalifornija, a producirao ga je Jeff Saltzman (producent debitantskog albuma The Killersa Hot Fuss i dvaju pjesama s Blondieovog Panic of Girls).  Na Europsku turneju krenuli su u rujnu te im se u listopadu pridružio sastav Panic! at the Disco. Turneja je uključivala koncert u Londonu i drugim većim Europskim gradovima. Nakon turneje, The Soundsi krenuli su na turneju po SAD-u, koju su započeli s "tajnim koncertom" za koji su informacije dali na MySpaceu. Predgrupa većine koncerata bio je sastav Shiny Toy Guns. Na kraju, The Soundsi su odsvirali oko 200 koncerata 2006. godine, od kojih je više od pola bilo u SAD-u.

Početkom listopada 2007. godine, The Soundsi su krenuli u svjetsku turneju po zapadnoj Europi i Australiji.

Pjesma s debitantskog albuma, "Hurt You", korištena je u jednoj reklami koja se emitirala početkom 2008. godine.

ČasopisBlender uvrstio je Maju Ivarsson u svoju listu "Najljepših žena ... u rocku".

The Soundsi su proslavili desetu godišnjicu albuma Dying to Say This to You s turnejom u SAD-u i Kanadi, od 15. studenog do 20. prosinca 2016. godine. Na turneji su svirali sve pjesme s albuma, a i novi singl "Thrill" (objavljen 10. studenog 2016.) i nekoliko pjesama s ranijih albuma Living In America i Crossing the Rubicon.

Crossing the Rubicon
The Soundsi objavljuju treći studijski album Crossing the Rubicon, 2. lipnja 2009. kroz diskografske kuće Original Signal Recordings (SAD i Kanada) i Arnioki Records (nezavisna). Album produciraju Mark Saunders, James Iha i Adam Schlesinger. Album je miksao Tim Palmer (Bowie, Pearl Jam, HIM, Cure) u svom studiju '62 Studios. Pjesmu s albuma "No One Sleeps When I'm Awake", koja ujedno i prvi singl s albuma, odsvirali su na Last Call with Carson Daly 12. veljače 2009. godine.  Pjesma se također pojavljuje u epizodi "Haunted" serije Vampirski dnevnici. Ime albuma inspirirano je izjavom Julija Cezara, a simbolizira prelaženje na nezavisnu diskografsku kuću. Drugi singl s albuma, "Beatbox", pojavljuje se u American Idolu. Četvrti singl "Dorchester Hotel" objavljen je samo u Njemačkoj.

Dva glazbena videa za pjesme s albuma su objavljene, a to su "No One Sleeps When I'm Awake" (redatelj: Michael Schmelling iz A76 Productions) i "Beatbox" (redatelj: Manuel Concha iz Concha Films).

The Soundi bili su predgrupa sastavu No Doubt, tijekom njihove ljetne turneje 2009. godine. Prije toga, bili su na kratkoj turneji u SAD-u, Europi i Australiji.

Dana 12. rujna 2009. godine, The Soundsi kreću na svjetsku turneju u svrhu promocije albuma. Predgrupe u SAD-u bili su skupine Foxy Shazam i Semi Precious Weapons, a u Europi grupa Matt and Kim.

Something to Die For
Sljedeći album sastava zove se Something to Die For, a objavljen je 29. ožujka 2011. godine. Pjevačica sastava Maja Ivarsson pojavila se na albumu pop punk sastava All Time Low, Dirty Work na pjesmi "Guts".

Prvi singl s albuma, "Better Off Dead", objavljen je 11. veljače 2011. godine. Pjesma je postavljena na službenu stranicu sastava, zajedno s natjecanjem, u kojem su obožavateljima bile dostupne note pjesme te su tako mogli snimiti svoju verziju pjesme. Za najbolju bi glasali upravo obožavatelji. (pobjednička verzija pojavila bi se kao B-strana na nadolazećoj ploči singla). Svi koji su htjeli, dobili su pristup pjesmi pet dana ranije kako bi imali vremena proučiti pjesmu.  Drugi singl s albuma, "Something To Die For", objavljen je 22. veljače, a nalazi se na soundtracku filma Vrisak 4, na kojem se također nalazi pjesma "Yeah Yeah Yeah". Za treći singl, "Dance With The Devil", snimljen je i glazbeni video, koji je objavljen 19. svibnja. Četvrti singl, "Yeah Yeah Yeah" je također dobio glazbeni video, objavljen 16. veljače 2012. godine.

Weekend
Na službenom Twitter računu, klavijaturist Jesper Anderberg objavio je kako The Soundsi rade na zasad neimenovanom petom albumu, koji bi trebao biti objavljen tijekom ljeta 2013. godine. The Soundsi su također objavili fotografije na Twitteru i službenoj stranici, uz koje su napisali da su se "zaključali u studio u Švedskoj te dan i noć završavaju peti album". Rekli su da će "ovaj album biti odraz svega što smo radili u zadnjih deset godina, od koncerata do sviranja skupa!" Dana 24. travnja, objavili su da je peti studijski album, imena Weekend, gotov.

Dana 16. svibnja 2013. godine, The Soundsi su objavili dio prvog singla "Shake Shake Shake", koji je objavljen tjedan dana kasnije. U lipnju, rečeno je kako će Soundsi krenuti na Europsku turneju povodom objave albuma, na kojoj će im pregrupe biti sastavi Ghost Beach, Blondfire, i Strange Talk.

Dana 23. rujna, objavljen je istoimeni singl. Album je objavljen 29. listopada 2013. godine.

Things We Do For Love
Dana 28. veljače 2020. godine, The Soundsi su objavili kako će njihov novi album, Things We Do For Love, biti objavljen 1. svibnja Isti dan su objavili istoimenu pjesmu i najavili turneju po SAD-u. Zbog pandemije koronavirusa, sastav je pomaknuo objavu albuma na 12. lipnja.

Članovi
 Maja Ivarsson – vokali
 Félix Rodríguez – gitara
 Jesper Anderberg – klavijature, glasovir, gitara
 Johan Bengtsson – bas-gitara
 Fredrik Blond – bubnjevi

Diskografija
 Living in America (2002.)
 Dying to Say This to You (2006.)
 Crossing the Rubicon (2009.)
 Something to Die For (2011.)
 Weekend (2013.)
 Things We Do For Love (2020.)

Izvori

Vanjske poveznice
Službena web stranica

Švedski glazbeni sastavi
Sastavi novog vala

The Sounds


Ledyard  é uma cidade no Condado de New London, Connecticut, Estados Unidos, localizada ao longo do rio Tâmisa. A cidade foi nomeada depois do coronel William Ledyard, um oficial da Guerra Revolucionária que foi morto na Batalha de Groton Heights. A população é de 15.413 no censo de 2020. O Foxwoods Resort Casino, de propriedade e operado pela Mashantucket Pequot Tribe, está localizado na seção nordeste de Ledyard, na reserva de propriedade da tribo.

O código postal de Ledyard é 06339. Na área sudoeste de Ledyard está o distrito conhecido como Gales Ferry, que tem o código postal 06335. No nordeste está Mashantucket, com o código postal 06338.

História

Nomeado em homenagem ao coronel William Ledyard, comandante morto das forças coloniais na Batalha de Groton Heights em setembro de 1781, a cidade foi afastada de Groton em 1836 por um ato do Legislativo de Connecticut. A seção ocidental, na margem leste do rio Tâmisa, havia sido colonizada em meados do século XVII por Thomas Bayley, John Gager, Robert Allyn e Robert Stoddard. Os colonos eram agricultores, e o rio seu transporte.

Geografia

De acordo com o United States Census Bureau, a cidade tem uma área total de 40,0 milhas quadradas (104 km2), dos quais 38,1 milhas quadradas (99 km2) são terrenos e 1,9 milhas quadradas (4,9 km2) , ou 4,62%, é água. Ledyard está situada ao norte de Groton e faz fronteira com a margem leste do rio Tâmisa, no sudeste de Connecticut. A metade norte da Base Submarina Naval de Nova Londres está localizada no canto sudoeste da cidade.

Ledyard está entre as áreas dos Estados Unidos que foram cobertas por uma camada de gelo continental durante a última era glacial. Portanto, Ledyard tem sua parcela de geologia glacial interessante. As geleiras que cobriam Ledyard carregavam as muitas pedras grandes que estão espalhadas pela cidade. A cidade reservou um terreno designado como "Parque Glacial", que consiste em uma seção de morena final e depósitos de efluentes (contendo caldeiras). Esta área abrange um segmento da "Ledyard Moraine" - um depósito de pedregulhos apoiado em clastos que é de natureza anômala.

As principais comunidades de Ledyard são o Ledyard Center (também conhecido como Ledyard Village) e a seção Gales Ferry (incluindo Christy Hill Estates, Devonshire Estates, Ferry View Heights, Glenwoods, Birdland, Sherwood Forest e Woodridge Estates). Outras comunidades menores e áreas geográficas são Aljen Heights, Barrett Park, Colonial Manor, Cranwood Homestead, Highlands, Lakeside, Lantern Hill, Long Pond, Parsonage Hill Manor, Presidential Estates, Quaker Town e Stonehenge. A cidade também contém a Reserva Mashantucket Pequot, no canto nordeste da cidade.

Ligações externas
 Town of Ledyard official website
 Ledyard Public Schools

Cidades de Connecticut

Ledyard (Connecticut)


Battle of Hill 60 is a name shared by two battles of World War I:

 Battle of Hill 60 (Western Front) (April 17–April 22, 1915), a subsidiary battle to the Battle of Neuve Chapelle
 Battle of Hill 60 (Gallipoli) (August 21–August 29, 1915), the last major assault of the Battle of Gallipoli

See also
 Hill 60 (disambiguation)

Battle of Hill 60


O Universo de De Sitter é uma solução maximamente simétrica das equações de campo da Teoria da Relatividade Geral de Albert Einstein, elaborada por Willem de Sitter.

Relatividade geral
Equações

Universo de De Sitter


Circulația atmosferică reprezintă fenomenul de mișcare continuă a aerului, sub influența directă a unor puncte de minimă și de maximă presiune de pe suprafața terestră.

Cauzele circulației atmosferice
La baza fenomenelor care se petrec în cadrul planetei noastre, stă energia solară, fără de care procesele desfășurate actualmente pe Pământ ar fi inexistente. Această energie solară, primită de către Pământ, reprezintă a doua miliarda parte din cantitatea totală de energie emisă de către Soare.

Totuși, această energie este repartizată în cantități diferite pe Pământ, în funcție de latitudinea locului în care ne aflăm. Acest lucru este datorat formei sferice a Pământului. Astfel, dacă ne raportăm la o distanță de 20 de grade în latitudine, cantitatea de energie calorică primită de suprafața terestră va fi diferită, în funcție de distanța față de Ecuator.

Dacă ne aflăm pe Ecuator, suprafața determinată de cele 20 de grade de latitudine va fi mai mică, datorită curbării mai puțin accentuate a Pământului.

Dacă ne aflăm pe paralela de 45 de grade latitudine nordică, suprafața determinată de cele 20 de grade de latitudine va fi mai mare, datorită curbării mai accentuate a Pământului.

Din această cauză, aceeași cantitate de radiație calorică va fi repartizată pe o suprafață mai mică, la Ecuator, sau pe o suprafață mai mare, la latitudinea de 45 de grade latitudine nordică. Ca urmare a acestui fenomen, la Ecuator temperatura va fi mai ridicată, iar la paralela 45 de grade latitudine nordică, temperatura va fi mai scăzută.

Prin generalizare, temperatura scade progresiv de la Ecuator către cei doi poli.

Din această cauză, pe suprafața terestră se produc două areale de minimă și de maximă temperatură. La Ecuator, temperatura va fi maximă, iar la poli temperatura va fi minimă.

În momentul în care temperatura este maximă, aerul se dilată, datorită unei agitații termice mai accentuate, mărindu-și suprafața de extindere. Din această cauză, presiunea va fi minimă, deoarece ea reprezintă raportul dintre forță și suprafață (cu cât suprafața este mai mare, cu atât presiunea va fi mai mică). Astfel, se creează o arie de minimă presiune în lungul Ecuatorului, denumită ciclon sau depresiune barică (notat D).

În momentul în care temperatura este minimă, aerul se contractă, datorită unei agitații termice mai puțin accentuate, micșorându-și suprafața de extindere. Din această cauză, presiunea va fi maximă, deoarece ea reprezintă raportul dintre forță și suprafață (cu cât suprafața este mai mică, cu atât presiunea va fi mai mare). Astfel, se creează o arie de maximă presiune de jur împrejurul polilor, denumită anticiclon (notat M).

Punctele de maximă și de minimă presiune nu se află, însă, doar la poli și la Ecuator.

Ca urmare a faptului că zona cu temperaturi foarte ridicate din jurul Ecuatorului se întinde pe aproximativ 30° latitudine, temperatura aerului reușește să scadă cu o anumită valoare de la Ecuator până la paralelele de 30°. Astfel, se produce o nouă arie de minimă temperatură, la limita zonei calde. Concomitent, se formează un anticiclon.

Ca urmare a faptului că zona cu temperaturi foarte scăzute din jurul polilor se întinde pe aproximativ 30° latitudine, temperatura aerului reușește să crească cu o anumită valoare de la poli până la paralelele de 60°. Astfel, se produce o nouă arie de maximă temperatură, la limita zonei reci. Concomitent, se formează un ciclon.

Așadar, pe suprafața terestră se află șapte zone principale de presiune extremă (maximă sau minimă):
 La Ecuator: o arie de minimă presiune (D);
 La 30° latitudine: două arii de maximă presiune (M) - una în emisfera nordică și una în emisfera sudică;
 La 60° latitudine: două arii de minimă presiune (D) - una în emisfera nordică și una în emisfera sudică;
 La 90° latitudine: două arii de maximă presiune (M) - una în emisfera nordică și una în emisfera sudică.
Legile generale ale aerului spun că, în condițiile existenței a două mase de aer cu temperaturi și, evident, presiuni diferite, gazul atmosferic va avea tendința de a-și omogeniza caracteristicile. Astfel, aerul se va deplasa dinspre locul de maximă presiune (anticiclon) înspre locul de minimă presiune (ciclon/depresiune barică). Odată ce pe suprafața terestră se află zone cu presiune diferită, desigur că masele de aer vor migra, conform legilor, dinspre ariile anticiclonale înspre ariile ciclonale. Așadar, principalele mase de aer se vor deplasa dinspre paralelele de 30° înspre Ecuator, dinspre paralelele de 30° înspre paralelele de 60° și dinspre paralelele de 90° înspre paralelele de 60°.

Masele de aer
Masele de aer reprezintă cantități uriașe de gaz atmosferic, aflate în deplasare circulatorie, în toată masa troposferei.

În cazul unui anticiclon, deplasarea maselor de aer este descendentă și divergentă, adică acestea coboară dinspre partea superioară a troposferei, ajung pe suprafața terestră și apoi pleacă dinspre aria de maximă presiune înspre alte două arii de minimă presiune.

În cazul unui ciclon, deplasarea maselor de aer este ascendentă și convergentă, adică acestea vin dinspre punctele de maximă presiune, se unesc în punctul de minimă presiune, iar apoi urcă înspre partea superioară a troposferei.

Astfel, deplasarea circulatorie a maselor de aer impune evidențierea a patru mari sectoare în traseul acestora.

Urmărind două mase de aer care pornesc dinspre o arie anticiclonală și se deplasează înspre două arii ciclonale diferite, vom constata mai multe sectoare diferite:
 Un prim sector, în care masele de aer se deplasează orizontal și divergent, în partea inferioară a troposferei, dinspre aria anticiclonală înspre ariile ciclonale.
 Un al doilea sector, în care masele de aer se deplasează vertical și ascendent, deasupra punctelor de minimă presiune.
 Un al treilea sector, în care masele de aer se deplasează orizontal și convergent, în partea superioară a troposferei, dinspre ariile ciclonale înspre aria anticiclonală.
 Un al patrulea sector, în care masele de aer se deplasează vertical și descendent, deasupra punctului de maximă presiune.
Urmărind două mase de aer care se deplasează dinspre două arii anticiclonale diferite și ajung într-o arie ciclonală, vom constata mai multe sectoare diferite:
 Un prim sector, în care masele de aer se deplasează orizontal și convergent, în partea inferioară a troposferei, dinspre ariile anticiclonale înspre aria ciclonală.
 Un al doilea sector, în care masele de aer se deplasează vertical și ascendent, deasupra punctului de minimă presiune.
 Un al treilea sector, în care masele de aer se deplasează orizontal și divergent, în partea superioară a troposferei, dinspre aria ciclonală înspre ariile anticiclonale.
 Un al patrulea sector, în care masele de aer se deplasează vertical și descendent, deasupra punctelor de maximă presiune.

Atmosfera Pământului
Climatologie
Meteorologie
Circulație atmosferică

Circulație atmosferică


Kalífadæmi (arabíska:  خِلَافَة) er embætti eða ríki þar sem æðsti valdsmaður og trúarleiðtogi er kalífi.

Kalífadæmi


An Sporobolus wallichii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Munro ngan George Henry Kendrick Thwaites. An Sporobolus wallichii in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus wallichii


Svijet

Književna djela

 Arhipelag Gulag Aleksandra Solženjicina

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1973.


The Ironbridge Gorge is a deep gorge, containing the River Severn in Shropshire, England. It was first formed by a glacial overflow from the long drained away Lake Lapworth, at the end of the last ice age. The deep exposure of the rocks cut through by the gorge exposed commercial deposits of coal, iron ore, limestone and fireclay, which enabled the rapid economic development of the area during the early Industrial Revolution.

Originally called the Severn Gorge, the gorge now takes its name from its famous Iron Bridge, the first iron bridge of its kind in the world, and a monument to the industry that began there. The bridge was built in 1779 to link the industrial town of Broseley with the smaller mining town of Madeley and the growing industrial centre of Coalbrookdale.

There are two reasons the site was so useful to the early industrialists. The raw materials, coal, iron ore, limestone and clay, for the manufacture of iron, tiles and porcelain are exposed or easily mined in the gorge. The deep and wide river allowed easy transport of products to the sea at Bristol Channel.

Formation
The gorge carries the River Severn south towards the Bristol Channel. It was formed during the last ice age when the water from the previously north-flowing river became trapped in a lake (Lake Lapworth) created when the Irish Sea ice sheet dammed the river. The lake level rose until the water flowed through the hills to the south. This flow eroded a path through the hills, forming the gorge and permanently diverting the Severn southwards.

The Gorge parish
The Gorge is a civil parish within the borough of Telford and Wrekin and the ceremonial county of Shropshire. It covers the part of Ironbridge Gorge that falls within the Telford and Wrekin Council Unitary Authority area and includes the settlements of Coalbrookdale, Coalport,  Ironbridge,  Jackfield and Lightmoor, but not Buildwas or Broseley which are in the Shropshire Council Unitary Authority area. It is divided into three parish wards: Coalport & Jackfield (2 councillors), Ironbridge Gorge (3 councillors) and Lightmoor (3 councillors). The Gorge Parish Council has its offices and holds its meetings at the Maws Craft Centre in Jackfield.

The population of this civil parish at the 2011 census was 3,275.

Women in the Ironbridge Gorge ward had the third lowest life expectancy at birth, 74 years, of any ward in England and Wales in 2016.

Conservation in the Gorge
Green Wood Centre has spent over twenty years training new coppice and woodland workers, with the aim of reviving the coppicing industry.

Severn Gorge Countryside Trust manages most of the woodland, grassland and other countryside within the Ironbridge Gorge World Heritage Site, around  in all. BTCV's Green Gym works with the trust to assist them on woodland work.

Severn Gorge Countryside Trust and The Green Wood Centre run a joint volunteer project enabling local people to engage locally in activities such as coppicing, scrub removal, deer fencing, step building and woodland management.

Gallery

See also
 Ironbridge Gorge Museums
 Geology of Shropshire
 Severn Valley
 Ironbridge Power Station
 Listed buildings in The Gorge

References

External links

 Ironbridge Gorge Museums
 World Heritage Site information from UNESCO
 Ironbridge International Institute for Cultural Heritage

Canyons and gorges of England
Landforms of Shropshire
Telford and Wrekin
Geology of Shropshire
Industrial Revolution in England
Tourist attractions in Shropshire
World Heritage Sites in England

Ironbridge Gorge


Johannes Duns Scotus, 1266-1308 yılları arasında yaşamış olan İskoç asıllı Fransisken Skolastik Felsefeci ve Tanrıbilimci.

1993'te Papa II. Yuhanna Pavlus tarafından kutsanmıştır.

Aristoteles'in mantık ve metafiziğini benimsemekle birlikte, daha çok Augustinusçu gelenek içinde yer alan filozof, İbn Rüşd'e de, Thomasçılığa da karşı çıkmıştır. O, metafizikle teoloji arasında bir ayrım yapmış ve tüm varolanlar arasında bir ayrım yapmış ve tüm varolanlar için ortak olan ilkeleri araştıran metafiziğin Tanrı'yı kavrayamayacağını öne sürmüştür. Ona göre, Tanrı, teolojinin konusuna girer. Scotus'a göre, evrendeki hareket ve değişmenin bir başlatıcısı, evrendeki varlıkların bir ilk hareket ettiricisi olmalıdır ki bu da Tanrı'dır. Tanrı zorunlu varlıktır, birdir, özü itibarıyla basittir, özgür bir iradeye sahiptir. Tümeller konusunda, onların öncelikle Tanrı'nın zihnindeki formlar olarak varolduğunu söyleyen Scotus, onların ikinci olarak nenelerde nesnelerin özleri ya da genel doğaları olarak ortaya çıktığını iddia etmiştir. Tümeller, ona göre, nihayet, zihnimizdeki soyut kavramlar olarak varolur. İradeciliği benimseyen Scottus'a göre, Tanrı'yla birleşme hedefine ulaşmada en önemli rolü akıl veya zeka değil irade oynamaktadır.

Geliştirdiği "eşzamanlı olumsallık" kavramı Hristiyan anlayışını etkilemiştir.

Kaynakça

1265 doğumlular
1308 yılında ölenler
İskoç filozoflar
Almanya'da defnedilenler
Fransiskenler
Katolik ilahiyatçılar
Hristiyan ilahiyatçılar
Hristiyan aziz ve azizeleri
Katolik aziz ve azizeleri

John Duns Scotus


Barbus setivimensis es una especie de peces de la familia Cyprinidae, orden Cypriniformes. Son peces dulceacuícolas endémicos del norte de Argelia.

Como otras especies de barbos mediterráneos, su situación taxonómica es discutida, pudiendo formar parte del género Luciobarbus o incluso ser un sinónimo de Barbus callensis.Marchordom y Doadrio (2001)

Referencias

Bibliografía

 Helfman, G., B. Collette y D. Facey: The diversity of fishes. Blackwell Science, Malden, Massachusetts, Estados Unidos, 1997.
 Moyle, P. y J. Cech.: Fishes: An Introduction to Ichthyology, 4a. edición, Upper Saddle River, Nueva Jersey, Estados Unidos: Prentice-Hall. Any 2000.
 Nelson, J.: Fishes of the World, 3a. edición. Nueva York, Estados Unidos: John Wiley and Sons. Any 1994.
 Wheeler, A.: The World Encyclopedia of Fishes, 2a. edición, Londres: Macdonald. Any 1985.

labiosa

Barbus setivimensis


تريبولي  هي بلدة في مقاطعة بيرمر بولاية آيوا في الولايات المتحدة الأمريكية. تبلغ مساحة البلدة 3.6 كيلومتر مربع. في تعداد سكاني جرى العام 2000 كان هناك 1,310 يقطنون في 537 وحدة سكنية. تعد البلدة جزء من مدينة واترلو التي يبلغ عدد سكانها 68,747 نسمة والتي تعد جزءا من منطقة واترلوا سيدار فالز ميتروبوليتان.

مصادر

مدن آيوا
مدن في مقاطعة بريمير (آيوا)

تريبولي (آيوا)


Howard Bailey may refer to:

 Howard Bailey (baseball) (born 1957), former Major League Baseball pitcher
 Chingy or Howard Bailey, Jr. (born 1980), American rapper

Howard Bailey


A insurreição de 7 de abril de 1928 foi um movimento revolucionário na Venezuela com tendência democrática liderado pelo capitão Rafael Alvarado Franco contra a ditadura de Juan Vicente Gómez. A insurreição fracassou e foi aplacada pelo general Eleazar López Contreras.

Insurreição
A insurreição foi alimentada pelas ideias colhidas no Chile por seu principal protagonista, Rafael Alvarado Franco, um jovem instrutor de artilharia, nascido em 1898 em Nirgua, no estado de Yaracuy, enviado ao Peru para fazer cursos de especialização e aperfeiçoamento. Teve inicio na madrugada de 7 de abril no quartel de Miraflores, sede teórica do Poder Executivo, já que o presidente Juan Vicente Gómez despachava normalmente de Maracay, no estado de Aragua.

Os insurgentes tomaram o quartel de Miraflores e se dirigiram ao quartel San Carlos com as mesmas intenções, porém foram contidos pelo general Eleazar López Contreras. A insurreição fracassou, todos os envolvidos foram presos e julgados sob tortura e condições desumanas. O capitão Alvarado morreu na prisão do castelo de Puerto Cabello em 12 de dezembro de 1933, e a maioria de seus companheiros permaneceram na prisão até a morte do general Gómez em dezembro de 1935. O arquivo do julgamento esteve desaparecido até ser localizado em 1977 por Alexis Gallegos, filho do romancista Rómulo Gallegos, que o entregou ao historiador Rafael Ramón Castellanos, que por sua vez o publicou no ano seguinte com notas e comentários. O Capitão Alvarado declararia que «...mais tarde, depois da festa dos estudantes, compreendi que o estado de ânimo do povo da Venezuela, num determinado momento, era susceptível de acompanhar algum indivíduo com novas ideias (sem ser socialista) até a concretização de um plano preconcebido...».

Ver também
La Gabaldonera

Ligações externas
Intento fallido contra Gómez (Sublevación del 28) -  EfeméridesVenezolanas.com

Rebeliões na Venezuela
História de Caracas
Conflitos em 1928
Juan Vicente Gómez

Insurreição de 7 de abril de 1928


Svijet

Događaji

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Događaji

 Grožnjanski statut

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Pravo u 1558.


Itaparica es un municipio brasileño del estado de Bahía. Está localizado en la isla de Itaparica, en la bahía de Todos los Santos

En idioma tupí significa cerca realizada de piedras.

Geografía
Su población estimada en 2009 era de 20.796 habitantes.

Junto con el municipio de Vera Cruz componen la isla de Itaparica. Está a 60 minutos en ferry desde Salvador o 25 minutos en catamarán.

Turismo

Entre las atracciones están sus playas y su conjunto histórico.

Conjunto histórico
Formado por el caserío y la iglesia de Sao Lourenço, construida en 1610.

Véase también
 Torneo de Itaparica de Tênis
 Región Metropolitana de Salvador

Referencias

Enlaces externos

 Página de la prefectura

Localidades de Bahía

Itaparica


Alois Puff (* 24. Oktober 1890 in Gries bei Bozen, Tirol; † 12. Oktober 1973 in Bozen, Südtirol) war ein Tiroler Kaiserjäger, Südtiroler Politiker des Deutschen Verbandes (DV), Gründungsmitglied der Südtiroler Volkspartei (SVP) und politisch Inhaftierter wegen seiner offenen Ablehnung von Faschismus und Nationalsozialismus.

Leben
Puff wurde 1890 in Gries bei Bozen geboren. Seine Mutter, Anna Plattner aus Jenesien, verstarb plötzlich, als er elf Jahre alt war, und im selben Jahr wurde sein Vater Anton wegen einer Hirnhautentzündung in das Krankenhaus nach Innsbruck eingeliefert. Alois und seine Geschwister wurden in Gries bei verschiedenen Pflegefamilien untergebracht.

Im Jahr 1911 machte er die Offiziersausbildung beim 4. Regiment der Tiroler Kaiserjäger in Bregenz. Im Ersten Weltkrieg war er als Zugsführer und Stabsführer der Militärmusik in Galizien und Vielgereuth an der Front. Nach dem Zusammenbruch der Donaumonarchie und dem Kriegsende im Herbst 1918 sollte er sich mit seiner Einheit am 4. November 1918 in italienische Gefangenschaft begeben, entschloss sich aber eigenmächtig, den Rest der verbliebenen Einheit nach Bozen zu bringen, und entging so der Gefangenschaft.

1919 heiratete er Theresia Torggler aus Obermais und bewirtschaftete als Pächter eine kleine Landwirtschaft in Quirein bei Gries.

Er war politisch beim 1919 gegründeten Deutschen Verband (DV) aktiv, dem Zusammenschluss aller deutschen Parteien in Südtirol, und leistete ab 1939 als Mitglied des Südtiroler Andreas-Hofer-Bundes (AHB) politischen Widerstand als  Dableiber und arbeitete gegen die Option in Südtirol. Nach der Besetzung Südtirols durch die deutsche Wehrmacht wurde er am 12. September 1943 von der Gestapo festgenommen und zusammen mit Friedl Volgger als politischer Häftling in Bozen inhaftiert.

Im Februar 1945 wurde er in den Volkssturm in Gossensaß eingezogen und bei einem Fliegerangriff verletzt.

Noch vor Kriegsende organisierte er die restlichen politischen Kräfte in Südtirol und war Gründungsmitglied der Südtiroler Volkspartei (SVP) in Bozen.
Die Alliierte Militärverwaltung ernannte ihn, in der Übergangsphase der provisorischen Verwaltung von Bozen, zum Mitglied im Gemeindeausschuss von 1946 bis 1948.

Am 30. Oktober 1965 wurde er als Vertreter der Südtiroler Weingenossenschaften in den Wirtschaftsausschuss der SVP berufen.

Verbandstätigkeiten
 Obmann der Kellerei Gries (1930–1973)
 Obmann der Bürgerkapelle Gries (1945–1973)
 Vizeobmann des Verbandes Südtiroler Musikkapellen (1948–1973)
 Präsident des Kellereiverbandes Südtirol (1930–1973)

Zitat
 "Südtirol soll mit dem Lande Tirol wiedervereinigt und Österreich angegliedert werden."

Trivia
Die Verwendung des Alpen-Edelweiß als Parteizeichen des Deutschen Verbands (DV) bei den italienischen Parlamentswahlen im Mai 1921 war eine Idee von Alois Puff und Eduard Reut-Nicolussi. Beide waren ehemalige Kaiserjägeroffiziere und trugen bei jeder Sitzung symbolisch ihre ehemaligen Edelweißabzeichen. Das Emblem wurde später von der Südtiroler Volkspartei und vom Partito Autonomista Trentino Tirolese als Parteisymbol übernommen.

Fußnoten

Weblinks

Persönlichkeiten der SVP: die Gründerväter der Südtiroler Volkspartei
Süd-Tiroler Freiheit gedenkt der Opfer von Verfolgungen durch  Nationalsozialismus und Faschismus in Bozen

Mitglied der Südtiroler Volkspartei
Politiker (Bozen)
Person (Widerstand gegen den Nationalsozialismus)
Person (Tirol)
Österreicher
Italiener
Geboren 1890
Gestorben 1973
Mann

Alois Puff


Doña Isabel Moctezuma (born Tecuichpoch Ichcaxochitzin; 1509/1510 – 1550/1551) was a daughter of the Aztec ruler Moctezuma II. She was the consort of Atlixcatzin, a tlacateccatl, and of the Aztec emperors Cuitlahuac, and Cuauhtemoc and as such the last Aztec empress. After the Spanish conquest, Doña Isabel was recognized as Moctezuma's legitimate heir, and became one of the indigenous Mexicans granted an encomienda. Among the others were her half-sister Marina (or Leonor) Moctezuma, and Juan Sánchez, an Indian governor in Oaxaca.

Doña Isabel was married to one tlacateccatl, two Aztec emperors and three Spaniards, and widowed five times.  She had a daughter out of wedlock whom she refused to recognize, Leonor Cortés Moctezuma, with conquistador Hernán Cortés.  Her sons founded a line of Spanish nobility.  The title of Duke of Moctezuma de Tultengo still exists.

Biography

Family and early marriages

Doña Isabel's mother was Princess Teotlalco and her birth name was Tecuich(po)tzin, translated as "lord's daughter" in Nahuatl. Teotlalco was Moctezuma's principal wife and, thus, among Moctezuma's daughters Tecuichpotzin had primacy. As a small child, Tecuichpotzin was married to Atlixcatzin, who died by 1520. After her father was killed, either by his own people or the Spanish, she was quickly married to her uncle Cuitláhuac who became emperor after Moctezuma's death.  Cuitláhuac died of smallpox after only 80 days of rule. Cuauhtémoc became emperor and married Tecuichpotzin. She was only about eleven or twelve years old at the time of her third marriage.

Doña Isabel and the conquest of Tenochtitlan

Hernán Cortés and other Spaniards entered Tenochtitlan on November 8, 1519. For several months they lived in Moctezuma's palace. At some time during their sojourn there they took the emperor hostage. The Aztecs revolted and expelled Cortés and his army from Tenochtitlan (La Noche Triste, June 30, 1520). However, Tecuichpotzin was left behind in the city by the Spanish.  Aztec leaders quickly married her to Cuitláhuac, the new emperor, and, after he died of smallpox, to Cuauhtémoc.

Cortés returned in 1521 with a large group of Spaniards and Indian allies, mostly from Tlaxcala, to attack Tenochtitlan. The Aztecs, their numbers and morale depleted by a smallpox epidemic, were defeated.  Cuauhtémoc and his court attempted to flee Tenochtitlan by boat, but they were captured by the Spanish. On surrendering, Cuauhtémoc asked the Spanish to respect the ladies of his court, including his young wife Tecuichpotzin.

In 1525, Cortés executed Cuauhtemoc and Tecuichpotzin was widowed for the third time.

Conversion to Christianity and Dynastic union to Spain

Cortés valued Tecuichpotzin as a symbol of what he wished to portray as the continuity of rule between the Aztecs and the Spanish.  She was instructed in Christianity, converted to Catholicism, probably in 1526, and baptized as Isabel, the name by which she would thereafter be known.  Every indication is that Doña Isabel, the former Aztec princess Tecuichpotzin, was devout in her new religion. She gave generously in alms to the Augustinians, to the point that she was asked to stop. Isabel's education as a Christian did not include teaching her to read and she remained illiterate.

Cortés arranged the marriage of Doña Isabel to his close colleague Alonso de Grado in June 1526.  Part of the marriage arrangement was the granting of a large encomienda to Doña Isabel.  The encomienda consisted of the city of Tacuba (about eight kilometres or five miles) west of Tenochtitlan (now called Mexico City) and was the largest encomienda in the Valley of Mexico, an indicator of the importance Cortés gave to Isabel.   The encomienda of Doña Isabel endured for centuries.  The Spanish and, later, Mexican governments, paid royalties in the form of a pension to the descendants of Doña Isabel until 1933 and a Count of Miravalle, the descendants of Moctezuma, still exists in Spain.

Regarding slavery

Her opposition to slavery has become a subject of interest lately. Isabel herself was a prominent slave owner, as was traditional in her lineage, but she freed all her slaves by the end of her life.

In July 1526 Cortés gave Alonso de Grado, Isabel's husband, the position of "Visitador Real" – a traveling auditor with authority to exert judicial and executive power in the name of the crown – of New Spain. De Grado was given the specific mission of visiting all the cities and villages, to "inquire about the process of Christianization, and make sure that the laws for the good treatment of the Indians – Laws of Burgos – were being respected. He was to prosecute and punish illegal enslaving. He was to focus on the illegal enslaving of natives, and on the disputes between Spanish civil servants and the local – native – authorities, and he was to send to prison any Spaniard that opposed him".

Alonso died while fulfilling this duty.

Isabel had close contact with the new laws through her husband. She was reported to be initially displeased with the attempts of the Spanish to impose limits in the ownership and treatment of slaves. Despite the growing body of law trying to limit or extinguish native slavery in New Spain that her husband was charged with enforcing, she, as native nobility, had the special privilege of retaining the slaves she owned prior to the conquest and treat them "in her traditional ways". She even had limited power to adapt the rules in the land of her encomienda. She used this privilege and owned a large number of native slaves throughout her life. However, by the end of her life she freed them all in her testament. In it she also ensured that they were given means to live after freedom.

The causes for this change of heart are uncertain, but set the basis for a recent portrayal of her as an anti-slavery "activist" and a mother of native independence in some ideological spheres. "I want, and I order, and it is my will, that all my slaves, Indian men and women, born from this land, whom Juan Cano, my husband, and I hold as our own, as far as my right over them extends, shall be free of all servitude and captivity, and as free people they shall do as they will, for I don't hold them as slaves; so if they are (slaves) I will and command for them to be free".

Cortés, a child, and two more marriages

Doña Isabel was described as "very beautiful" and "a very pretty woman for an Indian."
Her fourth husband, Alonso de Grado, soon died and Isabel, about seventeen years old, was widowed for a fourth time. Cortés took her into his household and she soon became pregnant. He quickly married her to another associate, Pedro Gallego de Andrade, and the child, christened Leonor Cortés Moctezuma (Isabel also had a half-sister named Marina or Leonor Moctezuma) was born a few months later. According to Spanish sources, she refused to recognize the child, who was placed in the care of Juan Gutiérrez de Altamirano, another close associate of Cortés. Cortés however accepted the child as his own and ensured that she was brought up well and received an inheritance from his and Doña Isabel's estate.
Isabel's marriage to Gallego produced a son, Juan de Andrade Gallego Moctezuma, born in 1530. However, Gallego died shortly thereafter. In 1532 she married her sixth husband, Juan Cano de Saavedra, by whom she had three sons and two daughters: Pedro, Gonzalo, Juan, Isabel, and Catalina Cano de Moctezuma. Isabel and Catalina became nuns at the first convent in the Americas, El Convento de la Concepción de la Madre de Dios. Both daughters were well-educated, as presumably were her sons.

Death and inheritance

Doña Isabel died in 1550 or 1551. Her estate was large, consisting not only of the encomienda, but also personal possessions she had acquired during her marriages with the Spaniards.  Previous to those marriages, she had been an Aztec princess who owned nothing except her distinguished name.  Her will is one of the few existing indicators of her personality.  She directed that her Indian slaves be set free, one-fifth of the estate be given to the Catholic Church, and that all her outstanding debts, including wages owed to servants, be paid.  She had acquired jewelry and other luxury items and requested that many of these be given to her daughters, and that other property be sold and one-third of the proceeds go to her daughters.  As a deathbed wish, 20 percent of her estate was to be given to Leonor, her out-of-wedlock child by Cortés.  This was apparently a dowry, as Leonor was married, or soon to be married, to Juan de Tolosa in Zacatecas.

Isabel willed the majority of her encomienda to her eldest son, Juan de Andrade, but his inheritance of her encomienda was disputed by her widower, Juan Cano, and Diego Arias de Sotelo, son-in-law of Leonor (Mariana) Moctezuma, who he claimed was Moctezuma's true heir.  The result after years of litigation was that Arias de Sotelo's claim was dismissed, and Tacuba was divided between Cano and Andrade.

Modern-day descendants
The Miravalle line of Spanish nobility began with Isabel's son, Juan de Andrade. Her sons, Pedro and Gonzalo Cano, became prominent citizens of Mexico City. Her son, Juan Cano Moctezuma, married into a prominent family in Cáceres, Spain, where the Palacio de Toledo-Moctezuma still exists.
Isabel's last husband, Juan Cano, died in Seville in 1572.
The mestizo lineage that originates on Isabel and her sister branched out through Spanish nobility. Since converted native nobility were considered Spanish nobility by the Spaniards, the blood of Aztec nobility was highly respected, and the chance of intermixing with their lineage was treasured. Isabel and Leonor's descendants quickly intermarried with the most important families of Extremadura, one of the richest areas of Spain at the time. It is estimated that Isabel has 2000 descendants today in Spain alone. The claims to nobility of the count of Miravalle, the count of La Enrejada, the duke of Ahumada, the duke of Abrantes, and the duke of Monctezuma come directly from her and her sister. Isabel is the ancestress of Rosario Nadal, the wife of Kyril, Prince of Preslav,  Carlos Fitz-James Stuart, 19th Duke of Alba, Marie-Liesse Claude Anne Rolande de Rohan-Chabot, the wife of Prince Eudes Thibaut Joseph Marie of Orléans and Ignacio de Medina y Fernández de Córdoba, 19th Duke of Segorbe, husband of Princess Maria da Glória, Duchess of Segorbe, the former wife of Alexander, Crown Prince of Yugoslavia.

Importance
Very little is known about Doña Isabel beyond a few facts of her life. She seems to have made the transition from Aztec princess to Spanish doña successfully. Her descendants were the most prominent example of her day of mestizaje – melding Spanish and indigenous Mexican ancestries – that would characterize the future of Mexico.  The Spanish wished to inculcate in the indigenous populations "the economic, religious, and cultural orientation of Spain."  Isabel, whether by desire or necessity, was the first great success of the assimilation of Spanish and native Mexicans.

See also

List of Tenochtitlan rulers

References

Further reading

Isabel
1509 births
1550 deaths
Colonial Mexico
Converts to Roman Catholicism
Encomenderos
People from New Spain
16th-century Mexican people
16th-century indigenous people of the Americas
16th century in the Aztec civilization
16th-century Mexican women
Women in the Conquest of Mexico
Mexican slave owners
16th-century landowners
Indigenous Mexican women
Daughters of emperors
Women slave owners
Aztec nobility
16th-century women landowners

Isabel Moctezuma


H-47M2 Kinžal (na ruskom: Х-47M2 Кинжал, "bodež", NATO-vo prijavljeno ime Killjoy ) je ruska hipersonična aerobalistička raketa zrak-zemlja s nuklearnim mogućnostima.  Ima domet više od 2000 km, brzinu od 12 Macha (4,08 km/s) i sposobnost izvođenja manevara izbjegavanja u svakoj fazi leta. Može nositi i konvencionalne i nuklearne bojeve glave i može se lansirati iz bombardera Tu-22M3 ili presretača MiG-31K. Raspoređen je u zračnim bazama u ruskom Južnom vojnom okrugu i Zapadnom vojnom okrugu.

Kinžal je ušao u službu u prosincu 2017. i jedno je od šest novih ruskih strateških oružja koje je ruski predsjednik Vladimir Putin predstavio 1. ožujka 2018.

Dizajn
Projektil je dizajniran da pogodi ratne brodove NATO-a koji predstavljaju prijetnju strateškim raketnim sustavima u europskoj Rusiji i da uništi NATO sustave obrane od projektila, brodove za obranu od balističkih projektila i kopnene objekte u blizini ruskih granica. Navodno je dizajniran da nadvlada sve poznate ili planirane NATO-ove sustave zračne ili raketne obrane uključujući MIM-104 Patriot, Terminal High Altitude Area Defense i Aegis Combat System. Umjesto da koristi novije dizajne hipersoničnih klizećih i nabojomlaznih projektila, koristi se klasičnom tehnologijom balističkih projektila pri jednostavno većim brzinama.

Cjelokupni dizajn projektila dijeli se s 9K720 Iskanderom, a dio za navođenje je modificiran za ovaj projektil. Može pogoditi statične i pokretne ciljeve kao što su nosači zrakoplova.

Budući da leti hipersoničnim brzinama unutar atmosfere, tlak zraka ispred njega tvori oblak plazme dok se kreće, apsorbirajući radiovalove (plazmena nevidljivost, eng. plasma stealth).

Velika brzina Kinžalu daje bolje karakteristike probijanja cilja od lakših, sporijih krstarećih projektila.  S naprednim manevarskim sposobnostima, visokom preciznošću i hipersoničnom brzinom, neki izvori daju mu naziv "ubojica nosača" zbog njegove navodne sposobnosti da jednim udarcem onesposobi, a možda čak i potopi supernosač od 100000 tona. S masom od 2000 kg i brzinom od 12 Macha (uključujući 500 kg bojeve glave i ostalih dijelova projektila), Kinžal ima više od 16,9 GJ kinetičke energije ili ekvivalent od 4000 kg TNT- a.

Ruski mediji tvrde da je domet projektila 2000 km kada ga nosi MiG-31K i 3000 km kada ga nosi Tu-22M3.

Izvori

Stranice s nepregledanim prijevodima
Rusko raketno oružje
Ruski navođeni projektili

Kinžal


ලංකා‍වෙහි  1970 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය,  1970 මැයි 27 දින දිවයින පුරා පැවැත්විණි.

පසුබිම
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායක සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායකගේ නිගමනය වූයේ තම පක්ෂයේ බලය පිළිබඳ හොඳම බලාපොරොත්තුව ලංකාවේ මාක්ස්වාදී පක්ෂ සමඟ ස්ථිර සන්ධානයක් ඇති කිරීමයි. ඇය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය, ට්‍රොට්ස්කිවාදී එල්එස්පී සහ කොමියුනිස්ට්වාදීන් එක්සත් පෙරමුණ සන්ධානයට එක්රැස් කළාය. යූඑෆ් හි වේදිකාව පොදු වැඩසටහන ලෙස හැඳින්විණි; එහි පුළුල් ජනසතු කිරීමක්, නොබැඳි විදේශ ප්‍රතිපත්තියක්, පුළුල් සමාජ වැඩසටහන් සහ බ්‍රිතාන්‍ය විසින් පනවන ලද රාජාණ්ඩු සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව ජනරජ ව්‍යවස්ථාවක් මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම ඇතුළත් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ උද්ධමනය හා සේවා වියුක්තිය පිළිබඳ ද්විත්ව ගැටලු සමඟ ඩඩ්ලි සේනානායකගේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ආන්ඩුව එතරම් ප්‍රගතියක් ලබා නොතිබූ අතර කෘෂි ප්‍රතිසංස්කරණ හා කාර්මිකකරණය මගින් වැඩවසම් දේපල සම්බන්ධතා සහ වෙළඳාමේ අහිතකර කොන්දේසි සම්බන්ධ ගැටළු විසඳීමට උත්සාහ කර නැත. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සාමාන්‍ය ජනතාවගේ උත්සුකයන් සමඟ සම්බන්ධ නොවී ධනවතුන්ගේ පක්ෂයක් ලෙස පුළුල් ලෙස වටහාගෙන තිබුණි. යූඑෆ්හි සමාජවාදී වේදිකාවට වඩා විශාල ආයාචනයක් තිබුණි.

ප්රතිපල
49% ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබාගත් එක්සත් පෙරමුණ අතිමහත් බහුතරයක් දිනා ගත්තේය. මෙය එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජනප්‍රිය ඡන්දයේ බහුත්වය තිබියදීත් ය. මෙය විවිධ දිස්ත්‍රික්කවල සාමාජිකයින් සමඟ ක්‍රියාත්මක වේ දෙමළ බහුතර මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්ක ප්‍රධාන වශයෙන් දෙමළ පක්ෂ දෙක සඳහා ඡන්දය දුන් අතර ඉන් එකක් (සමස්ත ලංකා දෙමළ කොන්ග්‍රසය) පසුව යූඑෆ් සංවිධානයට එක්විය.
[ උපුටා දැක්වීම අවශ්‍යයි ]
1970 මැතිවරණය සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව යටතේ අවසන් වරට පැවැත්විණි. යටත් විජිතවාදයේ අවසාන සබඳතා බිඳ දමමින් යූඑෆ් රජය 1972 දී නිදහස්, ස්වෛරී සහ ස්වාධීන ශ්‍රී ලංකා ජනරජය පිහිටුවීය.

බ්‍රිතාන්‍යයේ ප්‍රසිද්ධ වතු ජනසතු කරන ලද අතර ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණයක් සිදු විය - දුප්පත් ග්‍රාමීය ජනතාවට ඉඩම් ලබා දීම. කාර්මික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රවාහන හා නිෂ්පාදන අංශවල ස්ථාපිත කරන ලදී. දැරිය හැකි  අධ්‍යාපනය වඩාත් අදාළ කර ගැනීම අරමුණු කරගත් නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන ලදී.

ආරක්ෂාව වැඩිවීම නිෂ්පාදන අංශයේ, විශේෂයෙන් රෙදිපිළි හා ඇඟලුම්, ඉලෙක්ට්‍රොනික හා කාර්මික යන්ත්‍රෝපකරණවල වර්ධනයට හේතු විය.
1970 ලාංකික පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ සාරාංශය
|- style="background-color:#E9E9E9"
! style="text-align:left;" colspan=2|Party !! style="text-align:center;" |අපේක්ෂකයින් !! style="text-align:center;" |ජනප්‍රිය ඡන්ද !! style="text-align:center;" |ප්‍රතිශතය !! style="text-align:center;" |ආසන
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය || 108 || 1,839,979 || 36.86% || 91
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | ලංකා සම සමාජ පක්ෂය || 23 || 433,224 || 8.68% || 19
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" |එක්සත් ජාතික පක්ෂය || 130 || 1,892,525 || 37.91% || 17
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | ඉලංගෙයි තමිළ් අරසු කච්චි || 19 || 245,727 || 4.92% || 13
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය || 9 || 169,199 || 3.39% || 6
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | සමස්ත ලංකා දෙමළ කොංග්‍රසය || 12 || 115,567 || 2.32% || 3
|-
| style="background-color:" |  || style="text-align:left;" | මහජන එක්සත් පෙරමුණ || 4 || 46,571 || 0.93% || 0
|-
| || style="text-align:left;" | වෙනත් || 136 || 249,006 || 4.99% || 2
|- style="background-color:#E9E9E9; font-weight:bold"
| colspan=2 style="text-align:left;" |වලංගු ඡන්ද || 441 || 4,991,798 || 100.00% || 151
|-
| colspan=3 style="text-align:left;" | ප්‍රතික්ෂේපිත ඡන්ද || || colspan=2|
|-
| colspan=3 style="text-align:left;" | මුළු ඡන්ද|| || colspan=2|
|-
| colspan=3 style="text-align:left;" | ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ මුළු ඡන්ද දායකයින් || || colspan=2|
|-
| colspan=3 style="text-align:left;" | ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයින් || 5,505,028 || colspan=2|
|-
| colspan=3 style="text-align:left;" | ප්‍රකාශ කිරීම || || colspan=2|
|}

සටහන්

Pages using deprecated image syntax

ලාංකික පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය, 1970


Sidney de Miguel (Araçatuba, 10 de novembro de 1947) é um professor e político brasileiro que exerceu um mandato como deputado federal pelo estado do Rio de Janeiro.

Biografia
Filho de José de Miguel Aguilera e Luzia Lourenço de Miguel, iniciou a carreira política ainda na juventude, quando integrou a Organização Revolucionária Marxista Política Operária na juventude. Em 1967 passou a integrar a VAR-Palmares, e em 1970 se exilou no Chile, onde começou a cursar Economia na Universidade do Chile, graduando-se em 1973. Viveu também no México (4 meses em 1974) e na França (até 1976).

Voltou ao Brasil em 1979 e lecionou Economia na Escola Interamericana de Administração Pública da Fundação Getulio Vargas até 1981. Durante o período, foi um dos fundadores do PDT, disputando sua primeira eleição em 1982, quando concorreu, sem êxito, a uma vaga de deputado estadual. Seu primeiro cargo público foi no primeiro mandato de Leonel Brizola no governo do Rio de Janeiro, assumindo a secretaria executiva da Superintendência Estadual de Rios e Lagoas. Em 1985, rompeu com o PDT e ajudou a fundar o PV no ano seguinte.

Entre 1988 e 1989, regressou à França para cursar doutorado com tese sobre a economia dos ecossistemas áridos. Voltou novamente ao Brasil em 1990 para concorrer a deputado federal novamente pelo PDT - o partido havia cedido uma vaga porque o PV não havia conseguido o registro definitivo.

Em setembro de 1992, votou a favor do impeachment do presidente Fernando Collor, não conseguindo se reeleger no pleito de 1994. Uma nova eleição para deputado federal foi realizada após suspeitas de fraude em decorrência do alto número de votos brancos, mas Sidney de Miguel decidiu não concorrer novamente. Fora da Câmara dos Deputados, atuou como  professor contratado da Universidade do Estado do Rio de Janeiro, assessor do Ministério do Meio Ambiente, Recursos Hídricos e da Amazônia Legal e secretário da Previdência no final do segundo mandato de Fernando Henrique Cardoso.

Disputou as eleições de 1998 (quando tentou novamente se eleger deputado federal) e 2000 (vereador pelo município do Rio de Janeiro) pelo PMDB, sem sucesso. Em 2002, tentou concorrer ao Senado pelo PV, porém retirou a candidatura. Em 2006 foi nomeado assessor de gabinete doPresidente da Câmara pelo então deputado federal Aldo Rebelo.

Sua última eleição foi em 2014, usando o nome de urna "Sid com S", mas teve sua candidatura a deputado federal pelo PV indeferida.

Naturais de Araçatuba
Deputados federais do Brasil pelo Rio de Janeiro
Membros do Movimento Democrático Brasileiro (1980)
Membros do Partido Verde (Brasil)
Membros do Partido Democrático Trabalhista

Sidney de Miguel


Maria Dueholm Sørensen (født 24. april 1986 i Århus) er en tidligere dansk håndboldspiller, der spillede for København Håndbold. Hun kom til klubben i 2015. Hun har tidligere optrådt for FCM Håndbold og Nykøbing Falster Håndboldklub, Hun stoppede sin håndbold karriere i 2017 efter at have vundet sølv med København Håndbold i DM finalen i sæson 2016/2017.

Kilder
 Spillerprofil - København Håndbold

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra FC Midtjylland Håndbold
Håndboldspillere fra Nykøbing Falster Håndboldklub
Håndboldspillere fra København Håndbold

Maria Dueholm Sørensen


ප්‍රනාබ් කුමාර් මුඛර්ජී (; 1935 දෙසැම්බර් 11) යනු 13 න් වන සහ වත්මන් ඉන්දියාවේ ජනාධිපතිවරයා වේ. ඔහුගේ ධූර කාලය 2012 වසරේ ජූලි මස සිට ඇරඹුණි. දශක 6ක් පුරා විහිදුනු පුළුල් දේශපාලන අත්දැකීම් සහිත ඔහු ඉන්දියානු ජාතික කොංග්‍රසයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නායකවරයෙකු හා ඉන්දියානු රජයේ අමාත්‍යධූර ගණනාවක් හොබවා ඇති දේශපාලඥයෙකුද වේ. 2012 ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කිරීමට පෙරාතුව ඔහු ඉන්දියාවේ මුදල් අමාත්‍යවරයා ලෙස 2009-2012 අතර කාලය තුල කටයුතු කරන ලදී.

1969 වසරේදී, එවක අග්‍රාමාත්‍ය ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ සහය සමග කොංග්‍රසයෙන් ඉන්දීය පාර්ලිමේන්තුවේ ඉහළ අසුන රාජ්‍ය සභාවට තේරී පත්වීම, මුඛර්ජීගේ දේශපාලන දිවියේ සුවිශේෂී සංධිස්ථානයක් සේ සැළකේ. හිමිකරගත් ජනප්‍රසාදයත් සමග ඔහු, ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ 1973 කැබිනෙට්ටුවේ තවත් එක් විශ්වාසදායී අමාත්‍යවරයෙකු බවටද පත්විය. 1975-77 සමයේ ඉන්දියාවේ හටගත් මතභේදාත්මක අභ්‍යන්තර අර්බුදයේදී අනෙකුත් සමහර කොංග්‍රස් නායකයින්ට සේ ඔහුටද චෝදනා එල්ල විය.

ඉන්දිරා ගාන්ධි මැතිණියගේ පුත් රජීව් ගාන්ධිගේ අග්‍රාමාත්‍ය සමය තුලදී, මුඛර්ජී කොංග්‍රසය තුල පසෙකට තල්ලු කරනු ලැබ තිබුණි. 1984 වසරේ ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ ඝාතනයෙන් පසු ඇගේ තනතුරට පත්වීමට සුදුසු පුද්ගලයා වන්නේ අත්දැකීම් මද රජීව් ගාන්ධි නොව තමන් බව ඔහුගේ දර්ශනය වී තිබීම ඊට හේතු විය. කෙසේ නමුදු බල අරගලය හමුවේ තම ස්ථානය රැකගැනීමට අපොහොසත් වූ ඔහු රශ්ත්‍රීය සමාජ්වාදී කොංග්‍රසය නමින් ස්වකීය දේශපාලන පක්ෂයක් ගොඩ නගාගත් අතර එම පක්ෂය 1989 වර්ෂයේදී, රජීව් ගාන්ධි සමග පොදු එකඟතාවයකට එළැඹීමෙන් අනතුරුව, කොංග්‍රසය හා ඒකාබද්ධ කෙරුණි. 1991දී පී. වී. නරසිංමා රාඕ විසින් ඔහු ඉන්දීය සැළසුම් කොමිසමේ ප්‍රධානියා ලෙස හා 1995දී ඉන්දියාවේ විදේශ කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍යවරයා ලෙස පත්කරනු ලැබිණ.

කොංග්‍රසය මූලික කොට ගත් එක්සත් ප්‍රගතිශීලී සන්ධානය (UPA) 2004 වසරේදී බලයට පත්වීමෙන් අනතුරුව, ප්‍රථම වරට මුඛර්ජී ලෝක් සභාවේ අසුනක් දිනාගන්නා ලදී. 2012 වසරේදී ඉල්ලා අස්වන තුරු ඔහු ඉන්දියාවේ මන්මෝහන් සිං රජයේ දෙවැනියා ලෙස ක්‍රියාකරන ලදී. 2012 ජූලි මසදී එක්සත් ප්‍රගතිශීලී සන්ධානයේ ජනාධිපති අපේක්ෂකයා බවට පත්වූ ඔහු  ජනපතිවරණයේදී 70% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් හිමිකර ගනිමින් සිය ප්‍රතිවාදියා වූ පී. ඒ. සංමා පහසුවෙන් පරාජයට පත් කොට, ඉන්දියාවේ 13න් වන ජනාධිපතිවරයා බවට පත්විය.

මුල් අවධිය
බෙංගාලයේ (වර්ථමානයේ බටහිර බෙංගාලය) බිර්භම් දිස්ත්‍රික්කයේ මිරාතිහී, බෙංගාලි බ්‍රාහ්මී පවුලකට දාව  ප්‍රනාබ් මුඛර්ජී උපත ලැබීය. ඔහුගේ පියා ඉන්දීය නිදහස් අරගලයේ ක්‍රියාධරයෙකු හා 1952-1964 කාලය තුල බටහිර බෙංගාල ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ, ඉන්දියානු ජාතික කොංග්‍රස් නියෝජිතයෙකු විය. ඔහුගේ මව රාජලක්ෂ්මී නම් වූවාය.

සිය මූලික අධ්‍යාපනය සූරි හී සූරි විද්‍යාසගර් විද්‍යාලය වෙතින් හැදෑරූ ඔහු, පසුව කොල්කටා විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුලත්ව දේශපාලනවේදය හා ඉතිහාසය වෙනුවෙන් වූ එම්ඒ උපාධිය හා නීති පීඨයෙන් එල්එල්.බී උපාධිය හිමිකරගන්නා ලදී.

ඉන්දීය ජනපති ලෙස
2012 ජුනි 15 වනදා එක්සත් ප්‍රගතිශීලී සන්ධානය යටතේ මුඛර්ජී ඉන්දීය ජනාධිපතිධූර අපේක්ෂකවරයා ලෙස නම් කෙරුණි. 2012 ජූලි 19 වනදා ජනපතිවරණය පැවැත්වීමත්, 22වනදා ප්‍රතිපල නිකුත් කිරීමත් සිදුවිය. මෙහිදී ජනාධිපති අපේක්ෂකයෝ 81දෙනෙකු නාමයෝජනා ඉදිරිපත් කොට තුබුනද ඉන් ජාතික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සන්ධානයේ පී. ඒ. සංමාගේ නාම යෝජනාව හැරුණු විට අනෙකුත් යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප විය. 2012 ජුනි 28 වනදින ජනපතිධූර අපේක්ෂකත්වය වෙනුවෙන් ඉල්ලුම් කිරීම වෙනුවෙන් මුඛර්ජී එම මස 26වන දිනදී එවක රජයෙන් ඉල්ලා අස්විමට කටයුතු කරන ලදී.

ජනපතිවරණයේදී ඔහු 713,763 මනාප ප්‍රමාණයක් හිමිකරගනිමින්, 315,987ක මනාප ප්‍රමාණයක් හිමිකරගත් සංමා අභිබවා ඉන්දීය ජනපතිධූරයට තේරී පත්විය.

පුද්ගලික දිවිය
ප්‍රනාබ් මුඛර්ජී 1957 ජූලි 13 වන දිනදී, බංග්ලාදේශයතුලදී උපත ලත් සුර්වා මුඛර්ජී හා විවාහ වන ලදී. සුර්වා වයස අවුරුදු 10දී ඉන්දියාවේ කොල්කටා වෙත සංක්‍රමණය වූ කාන්තාවක් බැව් පැවසේ. ඇය 75වන වියේ 2015 අගෝස්තු මස 18 වන දිනදී හදවත් රෝගයක් හේතුවෙන් මිය යන ලදී. ඔවුනට පුතුන් දෙදෙනෙකු සහ එක් දියණියක වේ.

මූලාශ්‍ර

1935 උපත්
ඉන්දියාව
ඉන්දියානු නායකයන්
ඉන්දියානු ජාතික කොන්ග්‍රසයෙහි සභාපතිවරුන්
ඉන්දියාවේ ජනාධිපතිවරු
ආසියාව
විකිපීඩියා ආසියානු මාසය 2015
ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය නායකයෝ

ප්‍රනාබ් මුඛර්ජි


George Perkins Marsh (Woodstock, 1801 - 1882 ) foi um geógrafo estadunidense, considerado um precursor do estudo dos impactos humanos sobre o meio ambiente e no desenvolvimento de políticas conservacionistas, como também um importante precursor da ecologia política. Marsh abordou os problemas da interação entre humanos e meio ambiente com uma perpectiva distintamente pragmática e utilitária, buscando converter os resultados de seus estudos em medidas práticas para a manutenção de um estado óptimo de equilibrio ambiental e orientações para o melhor aproveitamento dos bens para fins humanos.

Vida
Marsh nasceu em Woodstock, no estado de Vermont, em 1801. Desde cedo acumulou experiência com a paisagem natural de sua região de origem, com as excursões que fazia com seu pai. As transformações sofridas pelas Montanhas Verdes da região, em razão da extração de madeira e ocupação agricultural, que ocorreram rapidamente a partir do processo de colonização, iniciado localmente apenas 40 anos antes do nascimento de Marsh, provocaram desde cedo a atenção do geógrafo para o estudo da interação entre humano e meio ambiente.

A partir de 1849, realiza longas viagens pela Europa e Mediterrâneo, que lhe servem para ampliar seu contato com as ciências ambientais, especialmente a ciência florestal em desenvolvimento na Alemanha, como também estudar em primeira mão as configurações humanas e ambientais de vários países, da Itália à Turquia e Egito.

Obras
 Man and Nature (depois renomeado The Earth as Modified by Human Action)

Referências

Bibliografia

Conservacionistas
Geógrafos dos Estados Unidos

George Perkins Marsh


An Cyrtochilum articulatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Willibald Königer, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Stig Dalström. An Cyrtochilum articulatum in nahilalakip ha genus nga Cyrtochilum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtochilum

Cyrtochilum articulatum


ද්‍රව්‍යයක ස්කන්ධ ඝනත්වය හෝ ඝනත්වය අර්ථ දක්වා ඇත්තේ එම ද්‍රව්‍යයේ ඒකක පරිමාවකට ඇති ස්කන්ධය යනුවෙනි. ඝනත්වය සඳහා සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා කරන සංකේතය වනුයේ ρ  (ග්‍රීක හෝඩියේ රෝ අක්ෂරය) ය. සමහර අවස්ථාවල දී (උදාහරණයක් ලෙස ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ තෙල් සහ ගෑස් කර්මාන්තයේ දී) ද්‍රව්‍යයේ ඒකක පරිමාවක බර ලෙස ද ඝනත්වය අර්ථ දක්වනු ලැබේ.  ;(එනමුත්, ඒකක පරිමාවක බර යන්න නිවැරදි ව හඳුන්වන්නේ විශිෂ්ට බර යනුවෙනි.) විවිධ ද්‍රව්‍යවලට සාමාන්‍යයෙන් ඇත්තේ විවිධ ඝනත්වයන් ය. එබැවින්, උත්ප්ලාවකතාව, සංශුද්ධ කිරීම සහ ඇසුරුම්කරණය යන සංකල්ප සැලකීමේ දී ඝනත්වය වැදගත් සාධකයක් වේ. සම්මත උෂ්ණත්ව හා පීඩන තත්ත්ව යටතේ දී වැඩිම ඝනත්වයක් ඇති ද්‍රව්‍යය ඔස්මියම් වේ.

එකිනෙක මිශ්‍ර නොවන තරල දෙකක් සැලකීමේ දී ඝනත්වය අඩු තරලය ඝනත්වය වැඩි තරලය උඩ පාවේ. ඝනත්වය අඩු ඝන ද්‍රව්‍යය, ඝනත්වය වැඩි තරල මත පාවෙන බව ද, මෙම සංකල්පය ම තව දුරටත් විස්තීරණය කිරීමෙන් කිව හැක. කිසියම් වස්තුවක සාමාන්‍ය ඝනත්වය (දිය ඉමට යටින් ඇති වාතය ඇතුලත් ව) , ජලයේ ඝනත්වය (1.0 gmL-1)ට වඩා අඩු නම් එය ජලයේ පාවෙන අතර එහි ඝනත්වය ජලයේ ඝනත්වයට වඩා වැඩි නම් එය ජලයේ ගිලෙයි.

විශිෂ්ට ගුරුත්වය හෝ සාපේක්ෂ ඝනත්වය යනු ඝනත්වය, ඒකක රහිත රාශියක් ලෙස දැක්වීමට යොදා ගන්නා රාශීන් ය. මෙහිදී ජලය හෝ වාතය/වායුවක් වැනි සම්මත ද්‍රව්‍යයක ඝනත්වයෙහි ගුණාකාරයක් ලෙස විශිෂ්ට ගුරුත්වය ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. (උදාහරණයක් ලෙස, විශිෂ්ට ගුරුත්වය 1 ට වඩා අඩු ය යන්නෙන්  අදහස් වන්නේ එම ද්‍රව්‍යය ජලයේ පාවෙන බව යි.)

ද්‍රව්‍යයක ස්කන්ධ ඝනත්වය උෂ්ණත්වය හා පීඩනය සමග විචලනය වේ. (එම විචලනය සාමාන්‍යයෙන් ඝන හා ද්‍රව සඳහා කුඩා වන අතර වායු සඳහා ඊට වඩා වැඩි වේ.) වස්තුවක් මත ක්‍රියා කරන පීඩනය වැඩිවත් ම එහි පරිමාව අඩු වන අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඝනත්වය වැඩි වේ. ද්‍රව්‍යයක උෂ්ණත්වය වැඩි වත්ම එහි ගරිමාව වැඩි වීම නිසා ඝනත්වය අඩු වේ. රත් වූ තරලයක ඝනත්වය අඩු නිසා, බොහෝ පදාර්ථවල තරලයට යටින් රත් කරන විට තාපය පහළ සිට ඉහළට සංවහනය වීම සිදු වේ.

තාප ගති විද්‍යාව බහුල ව භාවිත වන විශිෂ්ට පරිමාව යනුවෙන් අදහස් වන්නේ කිසියම් ද්‍රව්‍යයක ඝනත්වයෙහි පරස්පරයයි.ඝනත්වය ඝටනා ගුණයකි. එනම්, ද්‍රව්‍යයේ ප්‍රමාණය වැඩි වත් ම එහි ස්කන්ධය වැඩි වූව ද එහි ඝනත්වය වෙනස් නොවේ.

ඉතිහාසය
ඉතා ප්‍රසිද්ධ නමුත් අසත්‍ය විය හැකි ජනප්‍රවාදයකට අනුව, දෙවියන් උදෙසා පූජා කිරීමට නියමිත ව තිබූ රන් ඔටුන්න නිමැවීමේ දී ලාභදායී මිශ්‍ර ලෝහයක් කලවම් කිරීමෙන් සයිරකස් හි හයිරෝ රජු ගේ රන්කරුවා රත්තරන් වංචාවක් සිදු කළේ දැයි පරීක්ෂා කිරීමේ කාර්යය ආකිමිඩීස් ට භාර දෙන ලදී.  අක්‍රමවක් හැඩැති ඔටුන්න, තැලීමෙන් ඝනකයක් බවට පත් කර පහසුවෙන් පරිමාව ගණනය කර ස්කන්ධය සමග සැසඳිය හැකි බව ආකිමිඩිස් දැන සිටියේ ය. නමුත්, රජතුමා එයට අවසර නොදුන්නේ ය. අනතුරුව දිනක් ආකිමිඩිස් නාන ඔරුවක ගිලී නාමින් සිටි අවස්ථාවක හේ ඔරුව තුළ ගිලීමේ දී ජල මට්ටම ඉහළ යනු දැක, විස්ථාපනය වන ජල පරිමාව මගින් රන් ඔටුන්නේ පරිමාව සොයා ගත හැකි බව නිරීක්ෂණය කළේ ය. මේ සොයා ගැනීම නිසා ප්‍රීතියට පත් වූ ඔහු, නාන ඔරුවෙන් එළියට පැන නිරුවතින් ම යුරේකා! යුරේකා! (Εύρηκα! ග්‍රීක භාෂාවෙන් "සොයාගත්තා!") කියමින් වීදිය දිගේ දුවන්නට විය.  එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, එතැන් සිට යුරේකා යන වදන, කිසියම් දෙයක් අවබෝධ කරගත් අවස්ථාවක් හැඟවීමට පොදු ව්‍යවහාරයේ භාවිත කෙරේ.

මෙම කථාව ප්‍රථම වරට ලිඛිත මාධ්‍යයෙන් පලවූයේ මාකස් විටෲවියස් පෝලියෝ ගේ වාස්තු විද්‍යා පොත් වල ය. ඒ, මෙය සිදු වී ශතවර්ෂ දෙකක් ඉක්ම ගිය පසු ය.  අන් කරුණු කෙසේ වෙතත්, එම කාලයේ දී මෙම ක්‍රමය සඳහා අවශ්‍ය වන ඉතා නිවැරදි මිනුම් ලබා ගැනීම දුෂ්කර වන්නට ඇති නිසා මෙම කතාවේ නිරවද්‍යතාවය ගැන ඇතැම් විද්වත්හු සැක පහළ කරති.

ලක්ෂයක ඝනත්වය එහි මුළු ස්කන්ධය ත් මුළු පරිමාව ත් අතර අනුපාතයට සමා වේ. සුදුසු තුලාවක් භාවිත කරමින් ස්කන්ධය මැනිය හැක. පරිමාව ඍජුවම (වස්තුවෙහි ජ්‍යාමිතිය අනුව) හෝ තරලයක් විස්ථාපනය කිරීම මගින් හෝ සොයා ගත හැක.
දී ඇති වස්තුව සමජාතීය නොවේ නම්, එම වස්තුව මත ලක්ෂ්‍යයක ඝනත්වය එම ලක්ෂ්‍යයේ පිහිටීමෙහි ශ්‍රිතයක් වේ. එවැනි අවස්ථාවක දී ඇති ස්ථානයක ඝනත්වය, එම ස්ථානය වටා කුඩා පරිමාවක ඝනත්වය ගණනය කිරීම තුළින් සොයා ගත හැක. ඒ අනුව සමජාතීය නොවන වස්තුවක ඉතා කුඩා පරිමාවක ඝනත්වය ලබා දෙනුයේ මෙම සමීකරණය මගිනි. =, මෙහි යනු  පිහිටීමෙහි ආරම්භක පරිමාව යි. වස්තුවෙහි ස්කන්ධය පහත පරිදි දැක්විය හැක.

කුඩා කැටිති වලින් යුත් ද්‍රව්‍යයක ඝනත්වය එක් එක් අවස්ථාවේ දී වෙනස් විය හැක. එය, ද්‍රව්‍යයේ පරිමාව අර්ථ දක්වන ආකාරය අනුව වෙනස් වේ. එසේ ම මැනීමේ දෝශවලට ද හේතු විය හැක. සුලබ ම උදාහරණය වන්නේ වැලි ය. වැලි, මෘදු ලෙස බඳුනකට වත්කළහොත් ඝනත්වය අඩු ය. එම වැලි පරිමාව ම සම්පිණ්ඩණය කොට දැමුවහොත් එහි පරිමාව අඩු වීම නිසා වැඩි  ඝනත්වයක් ප්‍රදර්ශනය කරයි. අන් සියළු අංශුමය ද්‍රව්‍ය මෙන් ම වැලිවල ද, අංශු අතර වාතය වැඩි ප්‍රමාණයක් රැඳී තිබීම මෙයට හේතුව යි.

ඝනත්වයෙහි ඒකක
ගණිතමය වශයෙන්, ස්කන්ධය හා පරිමාව අතර අනුපාතය ලෙස ඝනත්වය අර්ථ දැක්වේ.

මෙහි  යනු ඝනත්වය යි;  යනු ස්කන්ධය යි;  යනු පරිමාව යි. මෙම සමීකරණය අනුව ස්කන්ධ ඝනත්වයෙහි ඒකක විය යුත්තේ පරිමාවෙහි ඒකකය ට ස්කන්ධයෙහි ඒකකය යි. ස්කන්ධය හා පරිමාව මැනීමට විවිධ විශාලත්ව ආවරණය කිරීමට ඒකක අධික ප්‍රමාණයක් තිබීම නිසා ස්කන්ධ ඝනත්වයට ද ඒකක විශාල සංඛ්‍යාවක් භාවිත වේ.

ඝනත්වය මැනීමේ අන්තර්ජාතික සම්මත ඒකකය ඝන මීටරයට කිලෝ ග්‍රෑම්ය; () සෙන්ටිමීටර-ග්‍රෑම්-තත්පර ක්‍රමයට අනුව ඝන සෙන්ටිමීටරයට ග්‍රෑම්ය. () (ඝන සෙන්ටිමීටර යන්න මිලිලීටර ලෙස ද හැඳින්විය හැක.) ඝන සෙන්ටිමීටරයට ග්‍රෑම් 1 ක් යන්න ඝන මීටරයට කිලෝ ග්‍රෑම් 1000ක් යන්නට සමාන වේ. කර්මාන්තයේ දී, ස්කන්ධයෙහි සහ පරිමාවෙහි අනෙක් කුඩා හෝ විශාල ඒකක භාවිතය වඩා ප්‍රායෝගික වන අතර මෙට්‍රික් ඒකක ද භාවිතා කරනු ලැබේ. ඝනත්වයෙහි වඩා ත් පොදු ඒකක සඳහා පහත බලන්න.

ඝනත්වයෙහි වෙනස්වීම්

සාමාන්‍යයෙන් පීඩනය හෝ උෂ්ණත්වය වෙනස් කිරීම මගින් ඝනත්වය වෙනස් කළ හැක. පීඩනය වැඩි වීමෙන් ඝනත්වය ඉහළ යන අතර උෂ්ණත්වය වැඩි කිරීමෙන් ඝනත්වය අඩු වේ. නමුත් මෙම සාමාන්‍යයීකරණය තුළ සැලකිය යුතු අපගමනයවීම් ද දැකිය හැක. නිදසුනක් ලෙස ජලයෙහි ඝනත්වය එහි දුවාංකය වන 0 °C සහ 4 °C අතර දී වැඩි වේ. සිලිකන් සඳහා ද අඩු උෂ්ණත්වවල දී මීට සමාන හැසිරීමක් දැකිය හැක.

උෂ්ණත්වය සමග ද්‍රවවල ඝනත්වය වෙනස්වීමρ= ρ0 - K1T - K2T2 යන සමීකරණයෙන් දැක්විය හැක. මෙහි ρ0, K1 හා K2 නියතයන් වේ. K1 හැම ද්‍රවයක් සඳහා ම ධන අගයක් ගනී. K2 බොහෝ ද්‍රව සඳහා ධන වේ. රසදිය, හයිඩ්‍රජන් ෆ්ලෝරයිඩ්, කාබන් ටෙට්‍රක්ලෝරයිඩ් යන ද්‍රව සඳහා K2 ඍණ වේ. උෂ්ණත්වය හා පීඩනය නොවෙනස් ව පවතින විට එකිනෙකට මිශ්‍ර කළ විට පරිමාවෙහි වෙනක් ඇති නොවන ද්‍රාවණයන් හා ඝනත්වය එම ද්‍රාවණවල සාන්ද්‍රණයට (ඝන සෙන්ටිමීටරයට ග්‍රෑම්වලින්) සමානුපාතික වේ. එහෙත් බොහෝ ද්‍රාවණ මිශ්‍ර කිරීමේ දී පරිමාවේ වෙනසක් දක්නට ලැබේ. නිදසුනක් වශයෙන් 25 °C දී ක්‍ලෝරෆෝම් ද්‍රාවණයකට මීකයිල් අයඩයිඩ් ටික ටික යෙදීමෙන් මවුලික ද්‍රාවණයක් සාදන ලදැයි සිතමු. මෙහි දී මුල දී පරිමාවේ අඩු වීමක් දක්නට ලැබේ. මීතයිල් අයඩයිඩ්වල මවුල භාගය 0.3 වන විට පරිමාවේ වෙනසක්ඇති නොවේ. සාන්ද්‍රණය මීට වැඩි වන විට පරිමාවෙහි වැඩි වීමක් දක්නට ලැබේ.

ද්‍රව සහ ඝන වල ඝනත්වය සඳහා පීඩනයේ සහ උෂ්ණත්වයේ බලපෑම අඩු ය. සාමාන්‍ය ද්‍රවයක හෝ ඝනයක සම්පීඩ්‍යතාව 10−6 bar−1 (1 bar=0.1 MPa) වන අතර සාමාන්‍ය තාපජ ප්‍රසාරණතාව 10−5 K−1 වේ. මේ අනුව ද්‍රව්‍යයක පරිමාව 1% කින් අඩු කිරීමට වායුගෝලීය පීඩනය මෙන් දස දහස් වාරයක් විශාල පීඩනයක් ලබා දිය යුතු වේ. එසේ ම පරිමාව 1% කින් වැඩි කිරීමට අවශ්‍ය උෂ්ණත්ව වැඩි වීම සෙල්සියස් අංශක දහස් ගණනක් වේ.

වායුවක ඝනත්වය සඳහා පීඩනය ප්‍රබල ලෙස බලපායි. පරිපූර්ණ වායුවක ඝනත්වය,

මෙහි යනු මවුලික ස්කන්ධය යි;  යනු පීඩනය යි;  යනු සර්‍වත්‍ර වායු නියතය යි;  යනු නිරපේක්ෂ උෂ්ණත්වය යි. මේ අනුව පීඩනය දෙගුණ කිරීමෙන් හෝ නිරපේක්ෂ උෂ්ණත්වය අඩක් කිරීමෙන් පරිපූර්ණ වායුවක ඝනත්වය දෙගුණ කළ හැක.

ජලයෙහි ඝනත්වය (වායුගෝල 1ක පීඩනයේ දී)

වාතයේ ඝනත්වය (වායුගෝල 1ක පීඩනයේ දී)

ද්‍රාවණවල ඝනත්වය
ද්‍රවණයක ඝනත්වය යනු ද්‍රාවණයේ ඇති සංරචකවල ස්කන්ධ සාන්ද්‍රණය යි.
ද්‍රාවණයක් ඇත්‍ර ඇති සංරචකවලින් දී ඇති සංරචකයක ස්කන්ධ (ස්කන්ධීය) සාන්ද්‍රණය ρi, එම සංරචකයෙහි ආශික ඝනත්වය ලෙස හැඳින්විය හැක.

විවිධ ද්‍රව්‍යවල ඝනත්වයන්

මිශ්‍රණවල ඝනත්වය
ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ, ASTM  D792-00 නිරූපිතය විස්තර කරන අන්දමට මිශ්‍රණයක ඝනත්වය පහත පරිදි ගණනය කළ හැක.

මෙහි,
 යනු මිශ්‍රණයේ ඝනත්වය, g/cm3 වලින්

සහ
 යනු වාතයේ දී ඇටවුමේ බර ය.
 යනු අර්ධ ව ගිලී ඇති විට ඇටවුමේ බර ය.
 යනු ආස්‍රැත ජලයේ පූර්ණ ව ගිලී ඇති විට ඇටවුමේ බර ය.
 යනු 23 °C දී ආස්‍රුත ජලයේ ඝනත්වය g/cm3 වලිනි.

වෙනත් පොදු ඒකක

ඝනත්වය සඳහා ජාත්‍යන්තර සම්මත ඒකකය :
 ඝන මීටරයට කිලෝග්‍රෑම් (kg/m³)

ලීටර සහ මෙට්‍රික් ටොන් ජාත්‍යන්තර සම්මත ඒකකවලට අයත් නොවූව ද, ඝනත්වය සඳහා ඒවා ද යොදා ගත පිළිගත හැකි ය.
 ලීටරයට කිලෝග්‍රෑම් (kg/L)
 මිලිලීටරයට ග්‍රෑම් (g/mL)
 ඝන මීටරයට මෙට්‍රික් ටොන් (t/m³)

පහත සියළු ම ඒකකවලින් ලබා දෙන සංඛ්‍යාත්මක අගය kg/m³ වලින් ලබා දෙන අගය මෙන් දහසෙන් පංගුවකට සමාන වේ. ද්‍රව ජලයේ ඝනත්වය 1 kg/dm³ වේ.
 ඝන ඩෙසිමීටරයට කිලෝග්‍රෑම් (kg/dm³)
 ඝන සෙන්ටිමීටරයට ග්‍රෑම් (g/cc, gm/cc or g/cm³)
 ඝන මීටරයට මෙගාග්‍රෑම් (Mg/m³)

මෙට්‍රික් ඒකක වලින්,
 ඝන අඟලට අවුන්ස (oz/cu in)
 ඝන අඟලට පවුම් (lb/cu in)
 ඝන අඩියට පවුම්(lb/cu ft)
 ඝන යාරයට පවුම්(lb/cu yd)
 ඇමරිකානු ද්‍රව ගැලුමට පවුම්(lb/gal)
 බුසලට පවුම්(lb/bu)
 ඝන අඩියට slugs

බලන්න
 ඝනත්වය අනුව ද්‍රව්‍ය ලැයිස්තුව
 උත්ප්ලාවකතාව
 ශක්ති ඝනත්වය
 විශිෂ්ට බර
 සම්මත උෂ්ණත්ව හා පීඩන

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 Glass Density Calculation - Calculation of the density of glass at room temperature and of glass melts at 1000 - 1400 °C
 List of Elements of the Periodic Table - Sorted by Density
 Calculation of saturated liquid densities for some components
 field density test
 On-line calculator for densities and partial molar volumes of aqueous solutions of some common electrolytes and their mixtures, at temperatures up to 323.15 K.
 Water - Density and Specific Weight
 Temperature dependence of the density of water - Conversions of density units
 A delicious density experiment
 Liquid density calculator Select a liquid from the list and calculate density as a function of temperature.
 Gas density calculator Calculate density of a gas for as a function of temperature and pressure.

ඝනත්වය

ඝනත්වය


ඉංග්‍රීසි ජාතික හාස්‍ය උත්පාදක නලුවකු, චිත්‍රපටකරුවකු සහ රචකයකුද වන ශ්‍රීමත් චාල්ස් ස්පෙන්සර් 'චාලි' චැප්ලින් KBE (1889 අප්‍රේල් 16 – 1977 දෙසැම්බර්)  නිහඩ චිත්‍රපට (එනම් සයිලන්ට් මූවීස් ) තුලින් තම කීර්තිය ලගා කර ගත්තෙකි. චැප්ලින් චිත්‍රපට කර්මාන්ත ඉතිහසයේ ඉතා සුවිශේෂී පුද්ගලයකු ලෙස සලකනු ලබන අතර ද ට්‍රෑම්ප් නම් රූප කථනය තුලින් ඔහු ලෝක ප්‍රසිද්ධ සිනමා ප්‍රතිමූර්තියක් බවට පත්විය. ළමා අවදියේදිම (එවකට වික්ටෝරියනු රජ සමයේදී) රංගනයට අවතීරනය වූ මොහු 88 වියේදි මරනයට පත්වීමට වසරකට පෙරද රංගන කටයුතු වල නිරත විය. වසර 75කට අධික වූ චැප්ලින්ගේ රංගන දිවිය අධික ප්‍රශංසාවට පාත්‍ර වූද මතභේදයන්ට භාජනය වූද එකක් විය.

චැප්ලින්ගේ ලමා කාලය අධික දරිද්‍රතාවයෙන්ද, දුක්කම්කටොලු වලින්ද පිරි එකක් විය. පියාගේ නික්මයාමත්, මව මුදල් අගහිගකම් වලින් පෙලීමත් නිසා, නවවැනි විය පිරීමටත් පෙර දෙවරක්ම වර්ක්හවුස් වෙත යාමට මොහුට සිදුවිය. ඔහුට අවුරුදු 14ක් වන විට මව මානසික රෝගයකින් පෙලෙන්නට විය. ලාබාල වියේදීම සංගීත ශාලාවලට සංචාරය කරමින්, ඉදිරිපත් කිරීම් කරමින් ඔහු තම රංගන දිවිය අරඹි අතර පසුකාලීනව වේදිකා නලුවෙකු සහ හාස්‍යෝත්පාදක  නලුවෙකු ලෙස රංගන කටයුතු වල නිරතවිය. 19 වියේදි එවකට සුප්‍රසිද්ධ සමාගමක් වූ ෆ්‍රෙඩ් කානෝ සමාගම සමඟ ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමෙන් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට යාමට චැප්ලින්ට අවස්ථාව සැලසින. එහිදී ඔහු සිනමා රංගනය පිලිබඳ පුහුණුවක් ලබූ අතර 1914 වසරේදී කීස්ටෝන් ස්ටුඩියෝහීදී මේකින්ග් අ ලිවින්ග් නම් චිත්‍රපටය වෙනුවෙනන් තම ප්‍රථම දර්ශනයට පෙනී සිටිමට අවස්ථාව උදාවිය. ඔහු විසින් පනපෙවූ 'ද ට්‍රෑම්ප්' නම් චරිතය කෙටි කාලයක් ඇතුලත ඉතා විශාල රසික සමූහයක් විසින් වැලඳ ගන්නා ලදී. වැඩිකලක් ගතවීමට මත්තෙන් චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂණයට එලඹි චැප්ලින්, 1918 වර්ශය වනවිට ලොව ජනප්‍රියම පුද්ගලයකු බවට පත්වසිටි අතර Essanay, Mutual, සහ First National යන සමාගම් හා සම්බන්ධ වීමත් සමඟ ඔහුට තම කෞශල්‍යයන් ඔපමට්ටම් කරගැනීමට හැකිවිණි.

1919 වසරේදී සම-ස්ථාපනය කරන ලද යුනයිටඩ් ආටිස්ට් සමාගම මඟින් ඔහු තම චිත්‍රපට පිලිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය ලබාගන්නා ලදී. ඔහුගේ පළමු ෆීචර් ලෙන්ත් සිනමා පටය වනුයේ 1921 දී තිරගත වූ කිඩ් චිත්‍රපටයයි. ඉන් අනතුරුව වුමන් ඔෆ් පැරිස්(1923), ද ගෝල්ඩ් රශ්(1925), ද සර්කස් (1928) වැනි නිර්මාණ බිහිවිය. සිටි ලයිට්ස්, මොඩර්න් ටයිම්ස් වැනි දෙබස් රහිත චිත්‍රපට බිහිකලේ, කථන චිත්‍රපට (1930 වසරේදී) වලට යොමුවීම ප්‍රතික්ෂේප කරමිනි. චැප්ලින්ගේ පසු කලීනව දේශපලනික තේමා යටතේ නිර්මාණකරණයේ යෙදුනු අතර ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර් නමින් කල නිර්මාණ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් අලලා උපහාසාත්මකව නිර්මාණය වූවකි. 1940 දශකය චැප්ලින්ගේ දිවියේ මතභේදාත්මක කාලවකවානුවක් වූ අතර ජනප්‍රියත්වද සීඝ්‍රයෙන් ගිලිහී යන්නට විය. ඔහුට කොමියුනිස්ට්වාදියෙකැයි චෝදනා එල්ලවූ අතර පීතෲත්වය සම්බන්ධ නඩු සහ ලාබාල කාන්තා සම්බන්ධතා හේතුවෙන් විවේචනයන්ට මුහුණපෑමටද සිදුවිය. FBI ආයතනයෙන් සිදුකල පරීක්ෂණයකින් අනතුරුව චැප්ලින්හට එක්සත් ජනපදයෙන් පිටවීමයාමටැයි බලපෑම් එල්ල වූ නිසා ඇමරිකාවෙන් පිටවී ස්විට්සර්ලන්තයේ පදිංචි විය. ඔහුගේ පසුකාලීන නිර්මාණ වන Monsieur Verdoux (1947), 'ලයිම්ලයිට්' (1952), අ කින්ග් ඉන් ද නිව්යෝක්, කවුන්ටස් ෆ්‍රොම් හොන්ග් කොන්ග් (1967) වැනි චිත්‍රපට වලින් 'ට්‍රෑම්ප්' ඉවත්කර තිබුණා.

තම සිනමා ග්‍රන්ත තිර පිටපත් ලිවීම, අධ්‍යක්ෂණය, නිශ්පාදනය, සංස්කරණය, රංගන කටයුතු සහ සංගීත සනන්යෝජනය සිදු වූයේ චැප්ලින් අතිනි. ඔහු සිය ක්ෂේත්‍රයේ පරිපූර්ණත්වයට පැමිණි අයෙක් වූ අතර තමා සතු වූ මූල්‍යමය ස්ථාවරත්වය නිසා සිනමා නිශ්පාදන කටයුතු වෙනුවෙන් වසර ගන්නාවක් වුවද ගතකරීමේ හැකියාව ඔහු සතු විය. ඔහුගේ සිනමාපට දැඩි හා රළු රඟපෑම් ඇති විනෝදජනක (Slapstick) චරිතද, අනුකම්පා උපදවන සුලු (Pathos) චරිත සහිත රඟපෑම් වලින් යුක්ත විය.1972දී ඔහුගේ නිර්මාණ කාර්යයන් අගය කරනු වස් ගෞරවනීය ඇකැඩමි සම්මානයෙන් පිදුම් ලබන ලදී. ද ගෝල්ඩ් රශ්, මොඩර්න් ටයිම්ස්, සිටි ලයිට්ස්, ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර් වැනි නිර්මාණ, සිනමා ක්ෂේත්‍රයේ ඉතා විශිෂ්ට ඝණයේ ඒවා ලෙස අදටත් සැලකේ.

චරිතාපදානය

ලමා කාලය

පවුල් පසුබිම සහ දුෂ්කරතා
චර්ල්ස් ස්පෙන්සර් චැප්ලින් 1889දී හැනා චැප්ලින් හා චාල්ස් චැප්ලින් (ජ්‍යෙෂ්ඨ) ට දාව, දකුණු ලන්ඩනයේ, ඊස්ට් ස්ට්‍රීට් වැල්වර්ත් හීදී උපත ලද බව පැවසේ. මොහුගේ ලමා කාලය අධික දුෂ්කරතා වලින් පිරීගිය එකක් විය.කුඩා කලම පියා මොවුන් හැරදා යාමත් මවට නිශ්චිත රැකියාවක් නොමති වීමත් නිසා වර්ක් හවුස් වෙත යාමට චැප්ලින්ට සිදුවිය.
ඔහුට අවුරුදු 14ක් වන විට මව මනසික රෝගයකින් පෙලෙන්නට වූ බැවින් කේන් හිල් මානසික රෝහලේ දෙමසක් නේවාසිකව ප්‍රතිකාර ලබන්නට විය. එම කාලය තුල චැප්ලින් හා ඔහුගේ සහෝදරයා වන සිඩ්නි චැප්ලින් පියාගේ භාරකාරත්වය යටතට පත්වන අතර එහිදී ඔවුනට නිසි රැකවරණයක් නොලැබෙන්නේ පියා ඒ වනවිට මත්පැනට යොමුවී සිටි බැවිනි. ඉන් වසර දෙකකට පමණ පසු චැප්ලින්ගේ පියා මරණයට පත්වන අතර මව වරින් වර රෝගාතුර වන්නට විය. සහෝදරයා වන සිඩ්නි නාවික හමුදාවට එක් වීමත් සමග මව රැකබලාගනිමින් චැප්ලින් දුක්ඛිත දිවියක් ගතකලේය. 1905 වසරේදී හැනා චැප්ලින් බලවත් ලෙස රෝගාතුර වන අතර, නැවතත් කේන් හිල් සාත්තු නිවාසයේ නතර කරනු ලබීය. මෙවර ඇගේ රෝගය සුවකල නොහැකි වූ අතර යතාර්ථයට මුහුනදීම හැර කලහැකි අන් කිසිවක් චැප්ලින්ට නොවීය. චැප්ලින් පසුකාලීනව ඒ පිලිබඳ සඳහන් කරන්නේ "අසරන අම්මාගේ දෛවය භාරගැනීම හැර අපට කලහැකි දෙයක් නොවීය" යනුවෙනි. 1928 දී මියයන තෙක්ම එහි රැඳී සිටීමට හැනා චැප්ලින්ට සිදුවිය.

තරුණ අවධිය

ඉතා ලාබාල අවධියේදීම රංගනය කටයුතු වලට පිවිසීමට චැප්ලින්ට අවස්ථාව උදාවිය; එනම් වයස අවුරුදු 05දී පමන. අසනීපයෙන් සිටියද මවගේ අභාෂය සහ ධෛර්යය ඔහුට තම රංගන කටයුතු වලට ආශිර්වාදයක් විය. පසු කලීනව චැප්ලින් මව පිලිබද මෙසේ ප්‍රකාශ කර තිබුනා, "ඇය මාහට කාවැද්දුවා මට දක්ශතාවයක් තිබෙන බව". තම පියාගේ සම්බන්දතා මත ඔහුට එකල එන්ගලන්තයේ ප්‍රසිද්ද නැටුම් කන්ඩායමකට සම්බන්දව සංගීත ශාලාවල සංචාරය කිරීමට අවස්තාව උදාවිය. වයස 13 වනවිට පාසල් යාම අතැරදමා තම ජීවනාභිලාෂය මුදුන් පත්කර ගන්නට මහන්සි විය. ඒ අනුව විවිධ පුද්ගලයන් සහ සමාගම් සමඟ එක්වෙමින් රංගන කටයුතු වල නිරත විය. චාර්ල්ස් ෆොර්මන්ගේ ශර්ලොක් හෝම්ස්, Duke of York's Theatre ඉන් කිහිපයකි.

හාස්‍ය උත්පාදක නිර්මාණ

1906 දී චැප්ලින්  juvenile act Casey's Circus සමඟ සම්බන්ධවී  කටයුතු කර, අවුරුදු 18ක් වන විට දක්ෂ  හාස්‍ය රංගන ශිල්පියෙක් ලෙස නමක් දිනාගන්නට සමත් විය. 1908 දී තම සහෝදරයාගේ මාර්ගයෙන් ෆ්‍රෙඩ් කානෝ ගේ සුප්‍රසිද්ධ හාස්‍ය රංගන සමාගමට සම්බන්ද විය. මෙහිදී චැප්ලින්ගේ රඟපෑම් ඉතා සාර්ථක වීය. ඒ සමඟ කානෝ විසින් ඔහුව උතුරු ඇමරිකනු සංචාරකයකට තෝරාගන්නා ලදී. එම සංචාරයේදී රසිකයින් විසින් චැප්ලින්ගේ රඟපෑම් ආදරයෙන් වැළඳගන්නා ලදී. මාස 21ක් පැවති සංචාරයෙන් පසු 1912 ජූනි මාසයේදී එංගලන්තයට පැමිණි අතර නැවතත් ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී සංචාරයක් සඳහා වරම් ලැබුණි.

සිනමාවට අවතීර්ණ වීම
ඇමරිකනු සංචාරයෙන් පසු නොබෝ කලකින් චැප්ලින් 'නිව්යෝක් මෝෂන් පික්චර්' සමාගම සමඟ එකතු විය. ඒ සමඟ 'කීස්ටෝන් ස්ටුඩියෝහී' වැඩ ආරම්භ කිරීමට 1913 දී ලොස් ඇන්ජලීස් වෙත පැමිණීමට ඔහුට සිදුවිය. චිත්‍රපට සහ රූපගතකිරීම් යන ක්ෂේත්‍ර වලට චැප්ලින් තවමත් නවකයෙක් වූ නිසා ඒ පිලිබද අධ්‍යයනය කිරීමෙන් පසුව රංගනයට යොමුවිය. ඒ අනුව, 1914 පෙබරවාරි 02 වන දින තිරගතවූ 'මේකින්ග් අ ලිවින්ග්' චිත්‍රපටය තුලින් චැප්ලින්ගේ ප්‍රථම සිනමාගමනය සිදුවිය. තම චිත්‍රපට රඟපෑම සහ රූපය පිලිබද ඔහු කොහෙත්ම තෘප්තිමත් නොවීය. ඒ අනුව තම දෙවන ඉදිරිපත් කිරීමේදී තම පෙනුම වෙනස් කරගනීමට කටයුතු කලේය.

ඒ පිලිබඳ චැප්ලින් මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය:

"මට සියලු දේම පරස්පර විදිහට, වෙනස් ආකාරයෙන් සිදුකරන්නට උවමනා වුණා. බැගී කලිසම, හිරවුණ කෝට් එක, කුඩා තොප්පිය සහ ව්ශාල සපත්තු කුට්ටම.. මගේ මුහුණේ භාව ප්‍රකාශනයන් නොසඟවා වියපත් බවක් ආරෝපණ කරගැනීම සදහා, මම කුඩා උඩු රැවුලකුත්ද එක් කරගත්තා. මට චරිතය ගැන කිසිම තේරුමක් නැහැ, නමුත් මම සූදානම් වූවායින් පසු ඇඳුම සහ 'මේකප්' මට අවශ්‍ය චරිතයට මාව රැගෙන යනවා. මම ඔහුව (චරිතය) හදුනාගන්නවා, වේදිකාවට පිවිසෙන විට ඔහුට සම්පූර්ණයෙන්ම ජීවය ලැබී අවසාන‍යි."

චැප්ලින් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කල පළමු චිත්‍රපටිය වන්නේ 'කෝට් ඉන් ද රේන්' සිනමාපටයයි. එය අතිසාර්ථක ලෙස තිරගත වූ නිර්මාණයක් විය. මෙහි සාර්ථකත්වය හේතුවෙන් කීස්ටෝන්හී නිෂ්පදනය වූ බොහොමයක් නිර්මාණ අධ්‍යක්ෂණය සිදුකරන ලද්දේ චැප්ලින් අතිනි. එය තම වෘත්තීය දිවියේ ස්වර්ණමය කාල්පරිච්ඡේදයක් ලෙස පසු කලීනව ඔහු මතක් කර සිටියේය.

ෆස්ට් නැෂනල් (1918–1922)
1918 වර්ෂයේ අප්‍රියෙල් මාසයේදී විකාශනය ඇරඹි A Dog's life චිත්‍රපටය ඔහුගේ අලුත් කොන්ත්‍රාතුවක් යටතේ වූ ප්‍රථම චිත්‍රපටය විය. එහිදී චැප්ලින් විසින් ඔහුගේ කථාන්දර ගොඩනැගීමෙහිලා තිබූ සැලකිල්ල සහ ඔහුගේ Tramp සඳහා වූ පිළියම "පියරෝට් ආකාරයේ චරිතයකින්" පෙන්වාදෙනු ලැබීය. Louis Delluc විසින් පෙන්වාදෙනු ලබන ආකාරයට මෙමෙ චිත්‍රපටය සිනමාවේ ප්‍රථම කලාත්මක සම්පුර්ණත්වය විදහා දක්වන නිමාවයි. ඉන් පසුව චැප්ලින් තුන්වන ලිබර්ටි සුරැකුම් ව්‍යාපාරය සම්බන්ධව මාසයක කාලයකට ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය බලයාමට නැව් නගින්නේ ප්‍රථම ලෝක යුද්ධ සමයේ මිත්‍රව සිටි රටවල් සඳහා මුදල් රැස් කිරීමේ කටයුතු සඳහායි. චාර්ලි විසින් පාර්ලිමේන්තුවේ මෙම මුදල් රැස් කිරීම සම්බන්ධව කෙටි සම්ප්‍රචරණ චිත්‍රපටයක්ද නිර්මාණය කරන අතර එය 'The Bond' ලෙස නම් කරන ලදි. චාර්ලිගේ මිළඟ චිත්‍රපටය යුද්ධය සම්බන්ධ චිත්‍රපටයක් වූ අතර එය 'Shoulder Arms' නම්විය. මෙහිදී හවුල්කරුවන් යුද්ධය සම්බන්ධව විකට චිත්‍රපටයක් නිර්මාණය කිරීම සම්බන්ධව ඔහුට අනතුරු ඇඟවීම සිදු කල අතර පසුව ඔවුන් විසින්ම "අනතුරු දායක වුවත් නැතත් එම අදහස මා පුදුමයට පත්කලා " යනුවෙන් නැවත ප්‍රකාශයනක් කරනු ලැබීය. ඔහු පුරා මාස 4ක කාලයක් 1918 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් මාසයේ නිදහස් වූ විනාඩි 45ක් දිවයන එම චිත්‍රපටයේ රූගතකිරීම් සිදුකල අතර එම චිත්‍රපටය අතිශයින් සාර්ථක චිත්‍රපටයක් විය.

ගිලිහුණු ජනප්‍රියත්වය
1940 දශකය චැප්ලින්ගේ දිවියේ මතභේදාත්මක කාලවකවානුවක් වූ අතර ජනප්‍රියත්වද සීඝ්‍රයෙන් ගිලිහී යන්නට විය. ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර් නම්‍න් 'ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්' අලලා උපහාසාත්මකව ඔහු කල නිර්මාණය එකල දැඩි ලෙස සාච්ඡාවට භාජනය වූවකි; එසේම මීට දැඩි විවේචනද එල්ල විය. මෙම සිනමා පටය නිර්මානය සදහා චැප්ලින් වසර 3ක පමන කලක් ගතකල අතර චිත්‍රපටය නිකුත් කිරීමට පෙර පුලුල් ප්‍රචාරයක් ලබාදුනි. නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් විචාරකයන් පැවසූයේ 'මෑත කාලයේ වඩාත්ම අපේක්ෂාවෙන් සිටි සිනමාපටය බවයි'. ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර් චිත්‍රපටය හොඳම තිර පිටපත, හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම නලුවා ඇතුලු ඇකඩමි සම්මාන පහකට නිර්දේශ විය.

1940 දී නඩු විභාග කිහිපයකටම මුහුනදීමට චැප්ලින්ට සිදුවිය. එයින් ඔහුගේ ප්‍රතිරූපයට හානිවූ අතර කාලයද බොහෝ දුරට නාස්තිවිය. 1945 වසරේදී ඔහුට විරුද්ධව පීතෲත්වය සම්බන්ධව නඩු විභාගයක් පැවතුනු අතර, ඉන් පරාජය වීම හේතුවෙන් ජොආන් බැරී නම් කාන්තාවගේ දරුවා වන කැරොල් ඈන්ට වසර 21ක් යන තුරු වන්ධි ගෙවීමට නියම විය.

ඉන් මාස කිහිපයකට අනතුරුව චැප්ලින්, ඇමරිකානු තිරපිටපත් රචකයකු වන ඉයුජීන් ඔ'නෙලී ගේ දියණිය වන, වූනා ඔ'නෙලී සමඟ විවාහ විය. වූනාගේ හමුවීම චැප්ලින් හදුන්වනු ලැබුවේ තම ජීවිතයේ ප්‍රීතිමත්ම සිදුවීම ලෙසිනි. චාලිගේ පුත්‍රයකු වන චාල්ස් (කනිෂ්ඨ), පවසන්නේ වූනා තම පියාට ඉතා භක්තියෙන් සැලකූ බවයි. චැප්ලින් මිය (1977 දෙසැම්බර් 25 දින) යන තෙක් වසර 18ක් වූනා සමඟ සතුටින් ජීවත්වූ අතර මොවුන්ට ගෙරල්ඩයින් ලී, මයිකල් ජෝන්, ජොසැෆීන් හැනා, වික්ටෝරියා, ඉයුජීන් ඇන්තනී, ජේන් සිසිල්, ඇනෙට් එමිලි, ක්‍රිස්ටෝපර් ජේම්ස් නම් දරුවන් අටදෙනෙකු සිටියහ.

සිනමා නිර්මාණ

තේමාවන් සහ ශෛලීන්

චැප්ලින් දැඩි හා රළු රඟපෑම් ඇති විනෝදජනක (Slapstick) චරිතද, අනුකම්පා උපදවන සුලු ( Pathos ) ශෛලීන් අනුවද චරිත නිර්මාණ ඉදිරිපත් කිරීමට සමත් විය.

චැප්ලින්ගේ නිහඬ ච්ත්‍රපට තුලින් බොහෝවිට පෙන්නුම් කලේ තමාට එරෙහි වූ ලොවක 'නොනැසී පැවතීමට' ට්‍රෑම්ප් ගන්නා උත්සාහයයි. අධික දරිද්‍රතාවයෙන් පෙලෙන මොහුට බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී අන් අයගේ තාඩන පීඩන වලට ලක්වීමට සිදුවේ. නමුත් ට්‍රෑම්ප් සෑමවිටම අනුන්ට උදව් කරමින් කාරුණික දිවියක් ගතකරයි. විචාර මතය නම් 'හුදකලාවෙන් සහ අනාථයෙක් ලෙස ජීවත්වන ට්‍රෑම්ප් අවසානයේ ශුභවාදී දිවියක් ගතකරන අතර ආලෝකය කරා ගමන් කරන බවයි'. ඊසි ස්ට්‍රීට් (1917) තුලින් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය, ද කිඩ් ච්ත්‍රපටය තුලින් නීත්‍යානුකූල නොවන දරු උපත්, ද ඉමිග්‍රන්ට් (1917) චිත්‍රපටයෙන් සංක්‍රමණයන් පිලිබඳව පෙන්නුම් කිරීම මීට නිදසුන් වේ. චැප්ලින් මෙම මාතෘකා පිලිබද ව්‍යංගය සහ හාස්‍යය මුසුකොට ප්‍රේක්ෂකයාට පනිවිඩයක් ලබාදීමටත් සමාජ කතිකාවතක් ඇතිකිරීමට උත්සාහයක යෙදුනු බව පැවසේ.

චැප්ලින්ගේ ඇතැම් නිර්මාණ ස්වයං චරිතාපදානය ඇසුරෙන් නිමවූ බව පෙනෙන්නට තීබේ. ද කිඩ් චිත්‍රපටයෙන් ලමා කාලයේ විදින්නට වූ දුශ්කරතාද, ලයිම් ලයිට්හී ප්‍රධාන චරිත තම දෙමව්පියන්ගේ චරිතද පෙන්නුම් කරන්‍නට විය. ඔහුගේ බොහහෝමයක් රංගනතල වල ඔහු හැදී වැඩුණු 'කෙනින්ග්ටන්' නගරය නිරූපනයවිය. තවදුරටත් විචාරකයන් පවසන්නේ, මවගේ මානසික තත්වයද ඔහුගේ නිර්මාණ වලට යම් බලපෑමක් කරන්නට ඇතිබවයි.

සංගීත නිර්මාණකරණය

කුඩාකල සිටම සංගීත නිර්මාණ පිලිබද ආශාව චැප්ලින් තුල තිබිණ. ඒ අනුව ඔහු පියානෝ, වයලීන සහ චෙලෝ වාදනය උගෙන තිබිණි. චිත්‍රපටයක් සාර්ථක වීම සදහා සංගීත නිර්මාණයද බොහෝ සෙයින් වැදගත් බව චැප්ලින් විශ්වාස කලේය. සංගීතය පිලිබඳ විශේෂ හැදෑරීමක් හෝ පුහුනුවක් නොතිබූ නිසා,  David Raksin, Raymond Rasch and Eric James වැනි වෘත්තීය සංගීත නිර්මාණකරුවන්ගේ උදව් ලබාගන්නට සිදුවිය. චැප්ලින්ගේ ගීත නිර්මාණ අතර මොඩර්න් ටයිම්ස් චිත්‍රපටය සඳහා කල 'ස්මයිල්' නම් ගීතය, ලයිම් ලයිට් සඳහා තැනූ 'Terry's Theme' ගීතයද, කවුන්ටස් ෆ්‍රොම් හොන්ග් කොන්හී 'This Is My Song' ආදී ගීතවේ. ඒ අතරින් This Is My Song ගීතය එක්සත් රාජධානියේ සහ යුරෝපයේ අනෙකුත් රටවල ගීත දර්ශක වල මුලට පැමිණීමට හැකිවිය. ලයිම් ලයිට් හී, තේමා ගීය වෙනුවෙන් 1972දී ඇකඩමි සම්මානයක්ද හිමිවිය.

සම්මාන සහ ඇගැයීම්
චැප්ලින් තම ජීවිත කාලය තුල විවිධ සම්මාන වලින් පිදුම් ලබන ලදී; විශේෂයෙන්ම  ජීවිතයේ අවසාන කාලයේදී. 1975 වසරේදී නයිට් පදවියෙන් පිදුම් ලැබීය. (Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire ) 1962 වසරේදී ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් සහ ඩර්හැම් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් මඟින් පිරිනැමූ ආචාර්ය උපාධියෙන් සම්මානට පාත්‍ර විය. 1965 දී Ingmar Bergman  හා චැප්ලින්  Erasmus ත්‍යාගයෙන් සමව පිදුම් ලදහ. 1971 දී ප්‍රංශ රජය විසින් Commander of the National Order of the Legion of Honour ලෙස පත් කරන ලදී. 1972 දී වැනිස් චිත්‍රපට උළළේදී විශේෂ ගෝල්ඩන් ලයන් සම්මානයට පාත්‍ර විය, එම වසරේදීම Lincoln Center Film Society මඟින් ජීවිත කාලයට වරක් හිමිවන "Lifetime Achievement" සම්මානයද හිමි විය. එම සම්මානය The Chaplin Award නමින් වර්තමානයේ සිනමාවේදීන් ඇගයීමට වාර්ශිකව යොදා ගැනේ. තම දේශපාලනික මතිමතාන්තර හේතුවෙන් අහිමි වූ Hollywood Walk of Fame 1970 දී නැවත ලබාදුණි. ඔහු ඇකඩමි සම්මාන 3 කින් පිදුම් ලැබීය; 1929 දී versatility and genius ද සර්කස්හී රඟපෑම, තිර රචනය, අධ්‍යක්ෂණය හා නිෂ්පාදනය වෙනුවෙන් ගෞරව සම්මානයද, 1972 දී එම ශතකයේ චලන නිර්මාණයන්, කලාවක් බවට පත්කිරීම සඳහා දැරූ අනුපමේය වෙහෙස වෙනුවෙන් දෙවන ගෞරව සම්මානයද, 1973 දී බෙස්ට් ස්කෝර් සම්මානය ලයිම්ල්යිට් වෙනුවෙන් තෙවනුව  (Ray Rasch සහ Larry Russell සමව) හිමිවය. 'ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර්' චිත්‍රපටය හොඳම තිර පිටපත, හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම නලුවා ඇතුලු ඇකඩමි සම්මාන පහකට නිර්දේශ විය. Monsieur Verdoux හොඳම Original තිර පිටපත වෙනුවෙන් නිර්දේශ විය.

සිනමාකරණය

 ද කිඩ් (1921)
 අ වුමන් ඔෆ් පැරිස් (1923)
 ද ගෝල්ඩ් රශ්  (1925)
 ද සර්කස් (1928)
 සිටි ලයිට්ස්  (1931)
 මොඩර්න් ටයිම්ස්  (1936)
 ද ග්‍රේට් ඩික්ටේටර් (1940)
 Monsieur Verdoux (1947)
 ලයිම් ලයිට් (1952)
 කින්ග් ඉන් ද නිව්යොර්ක් (1957)
 කවුන්ටස් ෆ්‍රොම් හොන්ග් කොන්ග් (1967)

බාහිර සබැඳි

 නිල වෙබ් අඩවිය
 චාලි චැප්ලින් අන්තර්ජාල සිනමා දත්ත ගොනුව
 මධ්‍යම ලේඛන එකතුව
 චාලි චැප්ලින් සිනමා උලෙළ වෝටර්වීල් , අයර්ලන්තය
 චාලි චැප්ලින් කෞතුකාගාරය  ,ස්විට්සර්ලන්තය
 චැප්ලින්ගේ ලිපිගොනු , Federal Bureau of Investigation
 චැප්ලින්ගේ මුල්කලීන චිත්‍රපට, චැප්ලින් ගැන සහ රඟපෑම් අන්තර්ජාල ලේඛන එකතුව
 චාලි චැප්ලින් බ්‍රිතාන්‍ය චිත්‍රපට ආයතනය
 මරණ දැන්වීම, The New York Times 1977දෙසැම්බර් 26
 චැප්ලින්: ජීවිතයක් ඡායාරූප Stephen M. Weissman
 ද ටයිම් හන්ඩ්‍රඩ්: චාලි චැප්ලින් ලිපි එකතුව 2011
Charles Chaplin: Bridging Three Centuries

                                            චැප්ලින් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද සිනමාපට

චාලි චැප්ලින්


Adolph Wilhelm Hermann Kolbe (født 27. september 1818 i Elliehausen ved Göttingen, død 25. november 1884 i Leipzig) var en tysk kemiker.

Kolbe studerede fra 1838 naturvidenskab, særlig kemi, i Göttingen, blev 1842 assistent hos Robert Wilhelm Bunsen i Marburg, tog doktorgraden her 1842, drog 1845 til London, hvor han blev assistent hos Lyon Playfair, og vendte 1847 tilbage til Marburg, hvor han sammen med Edward Frankland fortsatte et i London påbegyndt arbejde om nitriterne. Samme år flyttede han imidlertid til Braunschweig, hvor han i årene 1847—51 redigerede Justus von Liebigs Handwörterbuch der Chemie. I 1851 blev han kaldet til at være Bunsens eftermand som professor i kemi i Marburg; her udfoldede han navnlig fra 1858 en betydningsfuld og usædvanlig lærervirksomhed; endelig blev han 1865 professor i kemi ved universitetet i Leipzig, hvor han virkede til sin død. Kolbes arbejder hører væsentligst ind under den organiske kemis område. Særlig betydningsfulde var hans undersøgelser over klorets indvirkning på svovlkulstof, over sønderdelingen af organiske syrer ved den elektriske strøm, over fremstillingen af kulstofrigere syrer af de mindre kulstofholdige ved hjælp af alkoholradikalernes cyanider og over kakodylets sammensætning. Med læren om de parrede radikaler som udgangspunkt søgte Kolbe at udvikle den teoretiske kemi på ejendommelig måde og trådte ofte i opposition mod de herskende anskuelser. Allerede i den ovennævnte "Handwörterbuch" fremsatte han under artiklerne "Formler" og "Parrede forbindelser" sine ideer om de fede syrers konstitution; videre udviklede han sine anskuelser i en afhandling i Liebigs annaler Ueber die chemische Konstitution und Natur der organischen Radikale, og den endelige skikkelse fik hans radikalteori i et 1859 sammesteds offentliggjort arbejde Ueber den natürlichen Zusammenhang der organischen mit den unorganischen Verbindungen, die wissenschaftliche Grundlage zu einer naturgemässen Klassifikation der organischen chemischen Körper.
Hovedresultatet af Kolbes teoretiske overvejelser er udtalt i følgende sætning "De organiske stoffer er uden undtagelse afledningsprodukter af uorganiske forbindelser og til dels direkte tøj opståede af disse ved vidunderlig simple substitutionsprocesser". Alkoholer, karbonsyrer, aldehyder, ketoner afledes ifølge Kolbe af kulsyren, sulfonsyrerne af svovlsyre osv. I 1861 opdagede Kolbe dannelsen af korallin af fenol og 1873 en meget simpel metode til fremstilling af salicylsyre af fenol og kulsyre; salicylsyrens antiseptiske egenskaber påviste han i det følgende år. Kolbe har foruden talrige videnskabelige arbejder udgivet en lærebog i organisk kemi (1855—64) og en kortfattet lærebog i uorganisk kemi (1878, 2. oplag 1884), fremdeles en kortfattet lærebog i organisk kemi (1883). Tillige har han udgivet beskrivelser af de kemiske laboratorier i Marburg og i Leipzig samt et mindre arbejde Zur Enwickelungsgeschichte der organischen Chemie (1881). Fra 1870 var han udgiver af Journal für praktische Chemie, hvor hans senere arbejder, deriblandt adskillige stærkt polemiske artikler, er offentliggjorte.

Kilder

Kemikere fra Tyskland
Ansatte ved Leipzigs Universitet
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Göttingen

Hermann Kolbe


Aline Silva Pereira (São Bernardo do Campo, 6 de outubro de 1990), é uma lutadora de artes marciais mistas (MMA) e ex-kickboxer brasileira, atualmente competindo na divisão peso-mosca da LFA. Ela é uma ex-desafiante ao Título Glory Super Galo, tendo lutado com Tiffany van Soest por isso em 2021.

Carreira no kickboxing

Início de carreira
Pereira fez sua estreia profissional contra Rayane Vieira no WGP Kickboxing 39 em 22 de julho de 2017. Ela venceu a luta por decisão unânime. Pereira foi posteriormente escalado para enfrentar Mayza Borges no WGP Kickboxing 44 em 23 de fevereiro de 2018, e foi novamente vencido por decisão unânime. A sequência de duas vitórias de Pererira foi interrompida por Elaine Lopes, que a derrotou por decisão unânime no WGP Kickboxing 45 em 5 de maio de 2018.

Pereira estava programado para enfrentar Tatiana Campos no WGP Kickboxing 50 em 27 de outubro de 2018. Ela venceu a luta por decisão unânime. Pereira foi então programado para enfrentar Nilcelia Pereira no Super Fighters 4 em 8 de junho de 2019. Ela venceu a luta por decisão unânime. Após esta vitória, Pereira foi contratado pelo Glory.

Glory
Pereira fez sua estréia promocional com Glory contra Chommanee Sor Taehiran no Glory 68: Miami em 28 de setembro de 2019. Ela venceu a luta por decisão unânime.

Pereira estava programado para enfrentar Crystal Lawson no Glory 71: Chicago em 22 de novembro de 2019. Ela venceu a luta por nocaute técnico no primeiro round, que foi a primeira vitória por paralisação em sua carreira profissional.

Pereira desafiou Tiffany van Soest pelo Glory Super Bantamweight Championship no Glory 77: Rotterdam em 30 de janeiro de 2021. Pereira perdeu a luta por decisão unânime.

Recorde de kickboxing
{|class="wikitable" style="font-size: 85%;"
!colspan="8" style="background:#A9A9A9; color:#FFFFFF; text-align:center;" |Recorde de kickboxing
|-
! style=background:white colspan=9 |
|-
!Data
!Resultado
!Oponente
!Evento
!Local
!Método
!Round
!Tempo
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| 30/01/2021 || Derrota || align=left| Tiffany van Soest || Glory 77: Rotterdam || Roterdã, Holanda || Decisão (Unânime) || 5 || 3:00
|-
! style=background:white colspan=9 |
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 22/11/2019 || Vitória || align=left| Crystal Lawson || Glory 71: Chicago || Chicago, Estados Unidos || TKO (Regra de 3 Knockdowns) || 1 || 0:59
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 28/09/2019 || Vitória || align=left| Chommanee Sor Taehiran || Glory 68: Miami || Miami, Estados Unidos || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 08/06/2019 || Vitória || align=left| Nilcelia Pereira || Super Fighters 4 || São Paulo, Brasil || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 27/10/2018 || Vitória || align=left| Tatiana Campos || WGP Kickboxing 50 || São Bernardo do Campo, Brasil || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| 05/05/2018 || Derrota || align=left| Elaine Lopes || WGP Kickboxing 45, Tournament Semifinal || Sorocaba, Brasil || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 23/02/2018 || Vitória || align=left| Mayza Borges || WGP Kickboxing 44 || São Bernardo do Campo, Brasil || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| 22/07/2017 || Vitória || align=left| Rayane Vieira || WGP Kickboxing 39 || Vitória, Espírito Santo, Brasil || Decisão (Unânime) || 3 || 3:00
|-
|-  style="text-align:center;
| colspan=9 | Legenda:

Vida pessoal
Aline faz parte dos povos indígenas do Brasil, sendo da tribo Pataxó. Tem um irmão mais velho, Alex Pereira, que é o ex-campeão dos médios do UFC e ex-campeão do Glory em duas divisões.

Ver também

 Lista de kickboxers femininos

Desportistas do estado de São Paulo
Pessoas vivas
Nascidos em 1990
Kickboxers do Brasil

Aline Pereira


بيرم كراي هي إحدى الكيانات الفدرالية في روسيا. ومركزها الإداري مدينة بيرم.

مراجع

تأسيسات سنة 2005 في روسيا
دول وأقاليم أسست في 2005
دول ومقاطعات ناطقة بالروسية
كرايات روسيا

بيرم كراي


La verità in cimento es una ópera en tres actos con música del compositor Antonio Vivaldi y libreto en italiano de Giovanni Palazzi. La ópera, que es la decimotercera de Vivaldi, se estrenó durante la estación del carnaval en el Teatro Sant'Angelo en Venecia el 26 de octubre de 1720. La obra está incluida con el número RV 739 en el catálogo de Vivaldi.

Personajes

Argumento
Mamud tiene dos hijos, uno con su favorita Damira y otro de la Sultana Rustena. Hizo que se cambiaran al nacer, de manera que Melindo, que en realidad es el hijo de Damira, se cree que es el legítimo heredero, una posición que por derecho tiene Zelim. Cuando se propone el matrimonio de Melindo con Rosane, la heredera de otro Sultanato, (y de hecho amada por Zelim), Mamud decide revelar cómo están las cosas de verdad. Después de varios giros de la trama, Zelim heredera la parte más grande del imperio, mientras que Melindo se contenta con un reino secundario (el país de Rosane) y se le permite casarse con la princesa Rosane. Con ello todo el mundo queda satisfecho.

Grabaciones
Ensemble Matheus, dir. Jean-Christophe Spinosi (2002)

Véase también
 Anexo:Óperas de Antonio Vivaldi

Referencias
Notas

Fuentes
Frédéric Delaméa, tr. Charles Johnston, artículos en el folleto que acompaña a la grabación mencionada más arriba.
Licencia

Enlaces externos

Óperas de 1720
Óperas de Antonio Vivaldi
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Venecia

La verità in cimento