අභ්‍යවකාශ සංචාරක කර්මාන්තය () යනු විනෝදාස්වාදය උදෙසා වන මානව අභ්‍යවකාශ සංචාර හැඳින්වීමට භාවිතා වන පදය යි. orbital, suborbital සහ lunar space tourism ආදී වශයෙන් මෙහි ප්‍රභේද කිහිපයක් පවතියි.

ආශ්‍රිත ලිපි

 Commercialization of space
 Effect of spaceflight on the human body
 Private spaceflight
 Space flight participant
 Sub-orbital spaceflight
 Commercial astronaut

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Space Tourists, a documentary film by Christian Frei
 Space Tourism Society, a non-profit research and advocacy group

American inventions
Russian inventions
Types of tourism
2001 introductions

අභ්‍යවකාශ සංචාරක කර්මාන්තය


Galaxaurineae, podred crvenih algi, dio reda Nemaliales. Sastoji se od dvije porodice sa 113 vrsta.

Podred je opisan 2016. godine

Porodice
 Galaxauraceae P.G.Parkinson
 Scinaiaceae Huisman, J.T.Harper & G.W.Saunders

Izvori

Nemaliales

Galaxaurineae


Mali suci, hrvatski mjuzikl. Prvi je hrvatski mjuzikl kršćanske inspiracije. Autori su Krešimir Tičić koji je režirao i napisao scenarij te Mario Nardelli koji je napisao glazbu i aranžmane. Mali suci su bezvremenska realistična priča u kojoj djeca u badnjoj noći pomiruju dvije nepomirljive obitelji Dobrić i Snobić pri čemu se kritizirao kršćanski konformizam. Premijera je bila 23. prosinca 1973. godine u dvorani crkve Majke Božje Lurdske u Zagrebu. Tičić je predlagao orkestraciju za električni sastav. Nardelli je htio sâm napraviti orkestraciju za električni sastav. Odlučili su da ipak sve bude znatno mirnije i tiše te je glazba na premijeri izvedena uz akustični sastav: klavir, dvije klasične gitare i violina. Dirigirao je Mario Nardelli. Tičić je bio redatelj i scenograf na premijeri. Uredio je realističnu scenografiju. Nova izvedba bila je 1976. u zagrebačkom dominikanskom samostanu. Glumačka postava bila je drukčija. Aranžmane se napravilo po izvornoj zamisli za električni sastav: orgulje, bas i ritam gitara, flauta i bubnjeve. Aranžmane je napisao Mario Nardelli, koji je dirigirao. Tičić je bio redatelj i scenograf. Scenografija je ostvarena u apstraktnoj likovnoj formi i igrom boja.

Izvori

Hrvatsko kazalište
Mjuzikl

Mali suci


SSS, "Sıkça Sorulan Soru(lar)" kavramının kısaltmasıdır. 80'li yıllarda İngilizce "Frequently Asked Questions" (Sıkça Sorulan Sorular) kavramının kısaltması olarak FAQ şeklinde türetilmiş ve ilk olarak bilgisayar sektöründe kullanılmaya başlanmıştır. Zamanla iletişim ve enformasyon sektörlerinin diğer alanlarında da kullanılır hale gelmiştir.

SSS terimi ilk olarak internetin bulunuşundan önce NASA (Amerikan Millî Havacılık ve Uzay Dairesi) tarafından kullanılmıştır. 80'li yılların başında veri depolama maliyetleri çok yüksek olduğu için Savunma Bakanlığına bağlı ARPA (İleri Araştırma Projeleri Kurumu) ve NASA arasındaki yazışmalarda kullanılan elektronik posta sisteminde sürekli tekrar edilmesi gereken "doğru" cevapları bir liste halinde toplamaya karar verilmiştir.

SSS teriminin tarihçesi yeni olmakla beraber bu kavramın yüzyıllardır kullanıldığı bilinmektedir. Örneğin İngiliz Püriten Parlamentosu'nun atadığı resmi cadı avcısı Matthew Hopkins, 1647 yılında "Cadıların Keşfi" (the Discovery of the Witches) adlı kitabını SSS formatında yazmıştır.

SSS terimi zamanla henüz sorulmamış ancak üretici, yapımcı veya yazarlar tarafından sorulması muhtemel olarak kabul edilen ve ürünle beraber önceden hazırlanan S&C (Soru-Cevap) formları yerine de kullanılır olmuştur.

Bilgisayar terimleri
Teknik iletişim

SSS (bilgisayar)


Guanozin-5'-trifosfat (GTP), bir pürin nükleozid trifosfattır. Transkripsiyon sırasında RNA bireşimi için gerekli yapı taşlarından birisidir. Bir guanin bazı, bir riboz şekeri ve üç fosfat grubundan meydana gelir. Guanin ribozun 1. karbonuna, trifosfat bölümü ise ribozun 5. karbonuna bağlıdır.

ATP gibi metabolik tepkimelerde bir enerji kaynağı veya substrat etkinleştiricisi rolüne sahiptir, ancak daha özelliklidir. Protein bireşiminde ve glukoneogenezde (glukoz yapımı) bir enerji kaynağı olarak kullanılır.

GTP, GTPazların etkisiyle guanozin difosfata (GDP) dönüştürüldüğü ikinci haberci mekanizmalarında, özellikle G-proteinleri (guanin bağlanan proteinler) ile sinyal iletiminde gereklidir.

Kullanımları

Enerji aktarımı
GTP, hücre içindeki enerji aktarımında görev alır. Örneğin, bir GTP molekülü, sitrik asit çevrimindeki bir enzim tarafından üretilir. GTP, nükleozid-difosfat kinaz (NDK) ile kolayca ATP'ye dönüştürüldüğünden, bu bir ATP molekülünün üretilmesine eşdeğerdir.

Genetik translasyon (Polipeptid Sentezi)
Polipeptid bireşimi sırasında, GTP yeni bir aminoasit yüklenmiş tRNA'nın ribozomun A bölgesine bağlanması için enerji kaynağı olarak kullanılır. GTP ayrıca ribozomun mRNA'nın 3' (3. C) ucuna translokasyonu için bir enerji kaynağı olarak da kullanılır.

Mikrotübülün dinamik kararsızlığı
Mikrotübül polimerleşmesi sırasında, bir alfa ve bir beta tübül molekülünden oluşan her heterodimer iki GTP molekülü taşır ve tübüller mikrotübülün artı ucuna eklendiğinde GTP, guanozin difosfat hidrolize edilir. Bu GTP hidrolizi, mikrotübül oluşumu için zorunlu değildir, ancak görülüyor ki yalnız GDP bağlayıcı tübül molekülleri depolimerize olabiliyor. Böylece, GTP bağlı tübül depolimerizasyondan korunmak için mikrotübülün ucunda bir kapak görevi görür; ve GTP hidrolize edildikten sonra, mikrotübül depolimerleşmeye ve hızla büzüşmeye başlar.

Mitokondriyal işlev
Proteinlerin mitokondriyal matrikse translokasyonu hem ATP hem GTP ile gerçekleşir. Bu proteinlerin aktarımı, mitokondri organelinde önemli süreçleri düzenler. Glukoneogenezde oksaloasetatın fosfoenolpiruvata (PEP) dönüştürülmesi gibi çeşitli yollarda önemli rol oynar.

Biyosentezi
GTP hücrede birçok süreçle bireşimlenebilir:

 Krebs döngüsü sırasında Süksinil-CoA'nın Süksinil-CoA Sentaz ile Süksinik Asit'e dönüştürülmesi sırasında bir yan ürün olarak üretilir.
 Farklı nükleozit trifosfatlar arasındaki dengeyi sağlayan Nükleozid difosfat kinaz ile ATP'deki fosfatların aktarımı aracılığıyla GTP bireşimlenir.

cGTP
Devirli Guanozin Trifosfat (cGTP), Devirli Adenozin Monofosfat'ın (cAMP) koku alma sistemindeki devirli nükleotit kapılı iyon kanallarını etkinleştirmesinde yardımcı olur.

Ayrıca bakınız
 G proteini
 G proteini kenetli reseptör

Kaynakça

Dış bağlantılar

 GTP bound to proteins olarak PDB

Pürinler
Nükleotitler

Guanozin trifosfat


An Cynorkis cadetii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Marie Bosser. An Cynorkis cadetii in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha R�union. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cynorkis

Cynorkis cadetii


El Castillo Palánok es un castillo histórico en la ciudad de Mukáchevo, en la óblast de Zakarpatia, Ucrania. Está delicadamente preservado, y se encuentra situado en una antigua colina volcánica de 68 metros. El complejo del castillo consta de tres partes: el castillo alto, medio y bajo.

A través de los siglos, el castillo sirvió de residencia a muchas personas como la familia Koriátovych durante casi 200 años, el príncipe serbio Đurađ Branković, regente de Hungría, Juan Hunyadi, y la esposa de un rey húngaro, María, entre muchos otros. La edificación fue transformada posteriormente en una fortaleza inexpugnable, obra de ingenieros franceses. Después de la toma de la Bastilla, el castillo Palánok fue utilizado como prisión política para toda Europa.

Durante la propiedad del príncipe Fédir Koriátovych, el castillo se convirtió en uno de los lugares más protegidos de la región. El príncipe y su familia vivían en la parte más alta del castillo, que habían decorado profusamente. Francisco II Rákóczi utilizó el castillo como el centro de una guerra de independencia liderada por él mismo. De 1796 a 1897, el castillo fue utilizado como prisión. Durante 1805-1806, la Corona de san Esteban se mantuvo dentro del castillo para protegerla de las tropas de Napoleón I. En 1926, el castillo fue utilizado como cuartel, y más tarde como una escuela de agricultura.

Castillo
La superficie total del castillo es de 14 mil metros cuadrados. El castillo consta de 130 habitaciones diferentes con un complejo sistema de pasajes subterráneos que se conectan entre sí. El castillo alberga actualmente un museo dedicado a la historia de Mukáchevo y del castillo.

Véase también
 Castillo
 Palacio

Referencias

Bibliografía
 Ukraina: Lietuvos epocha, 1320–1569. – Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras, Vilnius, 2010.
 Deschmann Alajos. Kárpátalja műemlékei. Tájak–Korok–Múzeumok Egyesület. ISBN 963 555 7310.
 Fakász Mihály. Sasfészek a Latorca völgyében. Ungvár: Kárpátaljai Magyar Kulturális Szövetség. ISBN 966-7670-32-5.
 Kovács Sándor. Bús düledékeiden... Kárpátalja középkori várépítészeti emlékei. Minerva Műhely. ISBN 963-214-461-9.
 Száva István, Vámos Magda. Így élt II. Rákóczi Ferenc. Móra Ferenc Könyvkiadó. ISBN 963-1106-26-8.

Enlaces externos
 Castillo Palanok virtuales

Palanok
Óblast de Transcarpacia
Arquitectura de Ucrania del siglo XIV
Castillos construidos en el siglo XIV
Museos de historia de Ucrania

Castillo Palanok


Kyle Edward Singler (nacido el  en Medford, Oregón) es un exjugador de baloncesto estadounidense. Con 2,03 metros de altura jugaba en la posición de alero. Es hermano del también jugador de baloncesto E.J. Singler.

Trayectoria deportiva

Universidad
Tras participar en 2007 en el prestigioso McDonald's All-American Game, jugó durante cuatro temporadas con los Blue Devils de la Universidad de Duke, en las que promedió 16,2 puntos, 6,8 rebotes y 2,0 asistencias por partido. En su primera temporada fue elegido Rookie del Año de la Atlantic Coast Conference tras liderar la anotación entre los novatos de la conferencia, con 14,8 puntos por partido, consiguiendo 10 o más puntos en 24 de los 30 partidos disputados, solo superado en su equipo por DeMarcus Nelson.

En 2010 consiguió junto con su equipo el Torneo de la NCAA tras derrotar a Butler en la final, consiguiendo 19 puntos y 9 rebotes, siendo elegido como Mejor Jugador del Torneo. En sus dos últimas temporadas fue elegido en el mejor quinteto de la ACC.

Estadísticas

Profesional
Fue elegido en la trigésimo tercera posición del Draft de la NBA de 2011 por Detroit Pistons, pero fichó finalmente por el Lucentum Alicante de la liga ACB, con una cláusula que le permitía su salida en caso de desbloqueo del lockout de la NBA.

En su debut en la Liga Endesa en la primera jornada contra el Bizkaia Bilbao Basket logró el MVP de la jornada con 32 puntos de valoración. En sus diez partidos en el Lucentum Alicante promedió 14,4 puntos y 3,4 rebotes, dejando al equipo con un balance de 7 victorias y 3 derrotas, siendo estos el equipo revelación de la ACB.

Tras el desbloqueo del lockout de la NBA a finales de noviembre ficha por el Real Madrid hasta el final de la temporada 2011-2012 para sustituir a Rudy Fernández, consiguiendo ganar la Copa del Rey.

En julio de 2012 firmó un contrato de dos años con Detroit Pistons.

El 19 de febrero de 2015, fue traspasado a los Oklahoma City Thunder en un acuerdo a tres bandas, en el cual además recalaron en el equipo Enes Kanter, DJ Augustin y Steve Novak, los Utah Jazz se hicieron con Kendrick Perkins, Grant Jerrett, los derechos de Tibor Pleiss y dos futuras rondas del draft, y los Detroit Pistons recibieron a Reggie Jackson.

En la NBA disputó 363 partidos sin conseguir ser un jugador relevante pero si un buen complemento de rol en algunas etapas, como muestran sus 6'5 puntos y 2'9 rebotes en temporada regular.

El 30 de septiembre de 2018, se confirma la vuelta del jugador a la Liga Endesa para jugar en las filas del Monbus Obradoiro gallego.

Tras una temporada en el club gallego, el 27 de julio de 2019 se hizo oficial su fichaje por el Iberostar Tenerife. En octubre de ese mismo año decide abandonar el baloncesto en activo aludiendo a motivos personales.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Estadísticas en la NCAA

Baloncestistas de Oregón
Baloncestistas de la Liga ACB
Hermanos baloncestistas
Baloncestistas de los Duke Blue Devils
Baloncestistas del Club Baloncesto Lucentum Alicante
Baloncestistas del Real Madrid
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Detroit Pistons
Baloncestistas de los Oklahoma City Thunder
Baloncestistas del Obradoiro Club Amigos del Baloncesto
Baloncestistas del Club Baloncesto Canarias

Kyle Singler


Síðasta jökulskeið eða síðasta ísöld var tímabil frá lokum Eem-tímabilsins til loka Yngra-Drýas, frá því fyrir 115.000 til um 11.700 árum síðan. Síðasta jökulskeið er hluti af röð jökulskeiða og hlýskeiða sem einkenna kvartertímabilið sem hófst fyrir 2,59 milljón árum þegar Norðurskautsísinn myndaðist. Suðurskautsísinn tók að myndast mun fyrr, eða fyrir 34 milljón árum.

Á þessu tímabili hafa skipst á tímabil þar sem jöklar hafa hopað eða vaxið. Hámark síðasta jökulskeiðs varð fyrir 22.000 árum. Þá voru stórir hlutar Norður-Evrópu og Norður-Ameríku þaktir ís. Talið er að jökulbungan yfir Íslandi hafi verið 2500 metra há.

Tilvísanir

Jökulskeið

Síðasta jökulskeið


NGC 170 este o galaxie lenticulară situată în constelația Balena. A fost descoperită în 2-3 noiembrie 1863 de către Albert Marth.

Note

Vezi și
 NGC 169
 NGC 171

Legături externe
 NGC 170 pe WikiSky
 NGC 170 pe spider.seds.org

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1863
Obiecte astronomice descoperite de Albert Marth

NGC 170


La Brauerei Wippra est une brasserie à Wippra, village de Sangerhausen, dans le Land de Saxe-Anhalt.

Histoire
La bière est brassée à l'emplacement actuel de la brasserie depuis 1480. Des poutres de la première église paroissiale de Wippras auraient servi dans la construction de la brasserie, rapporte Cyriakus Spangenberg dans sa Mansfeldische Chronica. Un document datant de 1552 indique que l'Amt de Rammelburg n'est autorisé à servir que de la bière de la brasserie de Wippra. La brasserie appartient à l'amt jusqu'au milieu du . Elle devient alors une propriété privée. En 1919, la brasserie fonctionne sous le nom de Brauerei König jusqu'à ce qu'elle devienne une Volkseigener Betrieb en 1970 et incorporée à Mammut-Brauerei. La fin de la VEB est la fin temporaire de la brasserie de Wippra. La brasserie ne produit à nouveau de la bière qu'à partir de 2002.

Architecture
Le rez-de-chaussée du bâtiment d'origine de la brasserie est en pierres des champs, tandis que l'étage supérieur est une structure à colombages. La brasserie s'agrandit au fil des années.

Références

Brasserie ayant son siège en Allemagne
Entreprise ayant son siège en Saxe-Anhalt
Sangerhausen

Brauerei Wippra


Anders Hørsholt (født 1966) er en dansk erhvervsleder, der siden 2003 har haft ledelsesposter i Parken Sport & Entertainment og i dag er CEO for koncernen.

Biografi
Anders Hørsholt er oprindeligt handelsuddannet og kom fra en stilling som adm. direktør for X-large A/S, da han den 1. maj 2003 blev ansat som underdirektør i Parken Sport & Entertainment. Ansvarsområdet var udvikling og salg af sportstøj og merchandise samt drift af PARKENs Sportscafé & Bowlingcenter. Han fik desuden ansvaret for en række større projekter i PARKEN, herunder Zulu Rocks.

I 2008 blev han udnævnt til adm. direktør for PARKEN Venues A/S,som omfattede stadion-delen, dvs det tidligere "Driftsselskabet Idrætsparken A/S", og desuden skulle rumme aktiviteterne i Capinordic Arena, som det var planen at opføre ved siden af PARKEN.

I december 2008 blev Anders Hørsholt udnævnt til vicekoncernchef og medlem af koncernens direktion samtidig med hvervet som administrerende direktør for PARKEN Venues A/S.

Den 3. november 2010 blev han – som led i en ændret koncernorganisering - direktør for et nyt forretningsområde bestående af "F.C. København og PARKEN Venues". Hørsholt var desuden fungerende direktør for forretningsområdet fitness dk indtil 1. juni 2011. De to øvrige forretningsområder var Lalandia og Kontorejendomme. Samtidig udgjorde han koncerndirektionen sammen med koncernøkonomidirektøren.

I 2012 blev PARKEN Venues A/S fusioneret med PARKEN Sport & Entertainment A/S med sidstnævnte som det fortsættende selskab og Anders Hørsholt som adm. direktør.

8. september 2014 blev stillingen som koncernøkonomidirektør nedlagt, og direktionen i PARKEN Sport & Entertainment A/S bestod herefter alene af koncerndirektør Anders Hørsholt. Koncernen omfatter forretningsområderne
 F.C. København og stadion
 Kontorejendomme
 Lalandia
 fitness dk

Bestyrelses- og udvalgsposter mv
 Bestyrelsesformand i X-Large A/S
 Bestyrelsesmedlem i Divisionsforeningen
 Medlem af DBU Udvalg for Professionel Fodbold
 Direktør i ANHØ-Holding ApS
 Komitémedlem i European Club Association (ECA) siden september 2017.

Fritid
 5 danske mesterskaber i floorball (93, 94, 95, 96 og 97)

Referencer

Danskere i 2000-tallet
F.C. København
Fodboldledere fra Danmark
Ledere i PARKEN Sport & Entertainment A/S

Anders Hørsholt


Mijenjam ženu (njem. Frauentausch) je televizijski reality show koji se prikazivao na RTL-u. Show je premijerno prikazan 14. srpnja 2003 u Njemačkoj, a u Hrvatskoj se počeo snimati i emitirati 2006. godine. Nakon par godina emitiranja, show je prekinut te je ponovno pokrenut 2016. godine. Tada je zadnji put bio prikazan na TV-u.

Koncept uključuje privremenu zamjenu jednog člana obitelji (ženu) između dvije obitelji. Dvije žene iz potpuno različitih svjetova mijenjaju obitelji i upuštaju se u avanturu života u kojoj se i najobičniji kućanski poslovi čine neobičnima. Briga za novu djecu i muža te obavljanje novih obiteljskih obaveza sada su potpuno novo iskustvo.

Tijekom prikazivanja sudjelovalo je preko 150 obitelji, majki, djevojaka i baka koje su zamijenili uloge.

Gledanost pojedinih epizoda je prelazila milijun gledatelja, a prikazano je i nekoliko posezbnih izdanja ovog formata s Nives Celzijus, Aleksandrom Grdić, Rinom Dehni i Renatom Sopek koju je pratilo nevjerojatnih 1.086.249 gledatelja.

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica

Televizijske emisije na RTL-u
Reality show

Mijenjam ženu


The Welsh Football League Division One, known as the Nathanielcars.co.uk Welsh League First Division for sponsorship reasons, was a football league in South Wales. It formed the top division of the Welsh Football League and the second level of the Welsh football league system until the 2019–20 season when it was replaced by the Cymru South.  From the 2019–20 season it operated at the third level of the Welsh football league system.

If the team which finished top of the Division had good enough ground facilities, it was promoted to the Welsh Premier League and was replaced by one of the two teams finishing bottom of the Premiership. If the Division champions' ground did not meet Premiership standards, then the team which finished second may have been promoted. The team which finished in bottom position was relegated to the Welsh Football League Division Two.

From its inception in 1904 it had always been the top flight of the Welsh League, or the Rhymney Valley League and Glamorgan League as it was known until 1912. This division changed its name on numerous occasions, which includes Premier Division and National Division.

In 1992 it became level two of the Welsh Football Pyramid following the creation of the Welsh Premier League.

In 2019 it became level three of the Welsh Football Pyramid following the creation of the Cymru South. It folded in 2020 after the Football Association of Wales took over the running of tier 3 leagues and the responsibility for tier 4 passed to regional football associations.

Member clubs for the final 2019–20 season

 Aberbargoed Buds
 Abergavenny Town
 AFC Llwydcoed
 Bridgend Street
 Caldicot Town
 Croesyceiliog
 Dinas Powys
 Garden Village
 Goytre
 Monmouth Town
 Penydarren BGC
 Pontardawe Town
 Port Talbot Town
 Risca United
 Ton Pentre
 Trefelin BGC

Top Division of the Welsh League (1904–1992)
Since its inception in 1904 it has always been the top flight of the Welsh League for the teams located in South Wales.
This division has changed its name on numerous occasions.

Performance by club
22 Clubs won Top Division of the Welsh League (1904–1992) in South Wales.

Welsh Football League Division One (1992–2019)
In 1992 it became level two of the Welsh Football Pyramid following the creation of the Welsh Premier League.

Performance by club

Welsh Football League Division One (2019–2020)
In 2019 it became level three of the Welsh Football Pyramid following the creation of the Cymru South.

References

See also
Football in Wales
Welsh football league system
Welsh Cup
Welsh League Cup
FAW Premier Cup
List of football clubs in Wales
List of stadiums in Wales by capacity

1
2
Wales
2020 disestablishments in Wales
Sports leagues disestablished in 2020
Defunct football competitions in Wales
Sports leagues established in 1904

Welsh Football League Division One


Et elastisk pendul består af en masse, der hænger i en fjeder, som svinger. Hver for sig giver en lille pendulsvingning og en oscillerende fjeder begge approksimativt simple harmoniske bevægelser, men kombinationen giver et mere kompliceret system. Et eksempel på et elastisk pendul er en person, der svinger i en elastik i forbindelse med elastikspring.

Modellering
For at modellere pendulet kan det betragtes som et to-dimensionelt system med to frihedsgrader. Fjederen har hvilelængden  og kan strækkes med størrelsen . Pendulets svingningsvinkel er . Problemet hører dermed under klassisk mekanik. I det nedenstående er Lagrange-formalismen anvendt, hvor en Lagrange først opstilles, hvorefter Euler-Lagrange-ligningerne kan bruges til at finde bevægelsesligningerne for systemet.

Lagrangen
En model for det elastisk pendul kan laves med udgangspunkt i systemets Lagrange :

hvor  er den kinetiske energi, og  er den potentielle energi.

Jf. Hookes lov er den potentielle energi i selve fjederen:

hvor  er fjederkonstanten.

Den potentielle energi fra tyngdekraften er derimod bestemt af massens højde. For en given vinkel og udstrækning er den potentielle energi:

hvor  er tyngdeaccelerationen.

Den kinetiske energi er givet ved:

hvor  er massens fart. For at relatere  til de andre variable, skrives farten som en kombination af en bevægelse langs med og vinkelret på fjederen:

Lagrangen bliver altså:

Bevægelsesligningerne

Med to frihedsgrader - for  og  - kan bevægelsesligningerne findes vha. to Euler-Lagrange-ligninger:

For :

 isoleres:

Og for :

 isoleres:

Fjerderpendulet er nu beskrevet med to koblede differentialligninger. Disse kan løses numerisk.

For en lille vinkel kan de trigonometriske funktioner simplificeres, og differentialligningerne bliver da:

Det ses, at differentialligningerne reduceres yderligere til henholdsvis et fjederpendul og et matematisk pendul, hvis det første-afledte led fjernes. Det svarer til, at pendulet ikke længere svinger til siden eller ikke er elastisk.

Kildehenvisninger

Yderligere litteratur

  pdf  or pdf

Eksterne henvisninger
 Oscillations of an Elastic Pendulum  - interaktiv simulation fra Wolfram Research

Oscillation

Elastisk pendul


An Juncus concolor in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gunnar Samuelsson. An Juncus concolor in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus concolor


An Disperis bifida in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Phillip James Cribb. An Disperis bifida in nahilalakip ha genus nga Disperis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Disperis

Disperis bifida


Macinhata do Vouga Portekiz'de Águeda belediyesine bağlı olan, 32,98 km2 yüzölçümüne sahip, 3.581 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Águeda'nın bucakları

Macinhata do Vouga


Sanctuary conocido en América Latina y en España como Santuario. Es el décimo noveno episodio de la primera temporada de la serie de televisión estadounidense Ángel. Escrito por Tim Minear en colaboración con Joss Whedon y dirigido por Michael Lange. El episodio se estrenó originalmente el 2 de mayo del año 2000. En este episodio Ángel continua tratando de ayudar a Faith a redimirse aun cuando la policía de Los Ángeles y Sunnydale, el consejo de Vigilantes y una enfurecida Buffy persiguen derrocarla.

Argumento
Ángel lleva a Faith hasta su hogar para ayudarla a redimirse de una vez por todas. Sin embargo esto solo le genera conflictos con sus empelados: Wesley y Cordelia quienes no pueden perdonar fácilmente a Faith por lo que les hizo. Wesley se marcha furioso a un bar y Cordelia hace que Ángel le firme su petición de vacaciones pagadas dejándolo solo con la cazavampiros.

Mientras en tanto en Wolfram & Hart, Lindsey, Lilah y Lee contratan a un demonio para asesinar a Faith luego de enterarse de que la cazavampiros fracasó en su empleo. No obstante, Lindsey decide comentarle a la oficial Lockley la noticia de que Ángel está protegiendo a una fugitiva de la justicia. Wesley es contactado en el bar por el consejo de vigilantes quienes están enterados de que el exvigilante está cercano a la cazavampiros ya que anhelan capturarla, más que nada por motivos personales luego de su último intento por intentar atraparla. El inglés accede a trabajar con ellos bajo la condición de que Ángel no resulte herido en el progreso.

En Investigaciones Ángel, Faith trata de relajarse mientras Ángel se baña, pero ve en televisión que la policía de los Ángeles está iniciando una búsqueda por encontrarla, dirigida por Kate Lockley. Ángel trata de evitar que Faith entre en pánico pero los dos son atacados por la demonio de W&H que muere por manos de Faith, quien a pesar de haberse defendido comienza a sentirse mal por haber arrebatado una vida más. Ángel intenta consolarla abrazándola, de repente al lugar llega Buffy quien ha venido a la ciudad preocupada por la seguridad de su exnovio y enfurece al enterarse de que Ángel está dispuesto a ayudar a Faith luego de todo el mal que ésta realizó.

Mientras Ángel y Buffy discuten, Faith huye al tejado y Wesley le abre las puertas de Investigaciones Ángel al consejo de vigilantes no sin antes comentárselo a su jefe, ya que no confía en ellos. Buffy apoya los comentarios de Wesley y corre a evitar que lastimen a Faith. Armados con ametralladoras los miembros del consejo de vigilantes atacan a todos los presentes en el edificio pero son derrotados fácilmente por las fuerzas de Buffy, Wesley y Ángel trabajando como un equipo para proteger a Faith.

La policía, dirigida por Kate, pone bajo arresto a Ángel por encontrarlo culpable de encubrir a una fugitiva, pero es Faith quien rescata a Ángel entregándose voluntariamente a la policía. Un enfurecido Ángel reprende a Buffy por haber intentado lastimar a Faith y le advierte de no cometer una injusticia en los Ángeles o la detendrá sin importar que pase. Al quedar encerrada por sus crímenes, Faith al parecer por fin alcanza la paz interior.

Elenco
 David Boreanaz como Ángel.
 Charisma Carpenter como Cordelia Chase.
 Alexis Denisof como Wesley Wyndam Pryce.

Producción
El diseñador de Producción Stuart Blatt dijo que la filmación del episodio cambiaba constantemente por conflictos en la agenda de Sarah Michelle Gellar. A tan solo unos días antes de filmar, se enteraron de que Gellar no estaría disponible para filmar una escena de noche. "Tuvimos que tomar nuestro set del tejado y dividirlo en dos y grabando todo en el tejado mirando en una dirección con el helicóptero real en el tejado. Después, recrear el tejado mirando en otra dirección, filmando todo, y unirlo a todo lo demás.," explica. "Fue una de las cosas más difíciles que hicimos."

Referencias Culturales
 The X-Files: Cuando Kate aparece analizando el departamento que Ángel y Faith destrozaron, el detective Kendrick (Adam Vernier) acusa a Kate de ser Scully, aunque Kate le responde que ella es más bien Mulder. Diferenciándose de la escéptica Scully, porque Kate sí cree.

Continuidad
 Este episodio tiene un crossover con la cuarta temporada de Buffy la cazavampiros, con el episodio: The Yoko Factor ya que luego de los eventos de este episodio Angel visita a Buffy en Sunnydale.
 Es la última vez que Buffy hace su aparición en la serie Ángel, aunque fue mencionada brevemente en la quinta temporada.
 Este es el único episodio en el que Wesley y Buffy comparten una escena, lo mismo pasa con Faith hasta el episodio de la séptima temporada de Buffy Dirty Girls.
 Este es el último episodio de la serie en el que Charles Gunn no aparece.
 Cuando Buffy y Faith quedan solas en la azotea de Investigaciones Angel, Faith le pregunta de forma sarcástica si piensa arrojarla de una azotea otra vez.

Referencias

Enlaces externos

Episodios de la primera temporada de Angel

Sanctuary (Angel)


Guargummi, guarmel eller guarkernemel (E412) er et kulhydrat, som udvindes af guarbønner (Cyamopsis tetragonolobas), der er en bælgfrugt ligesom sojabønnen.

Guargummi anvendes som fortykningsmiddel og stabilisator. Det er et af de mest anvendte fortykningsmidler, hvilket skyldes, at det er billigt og effektivt sammenlignet med andre fortykningsmidler. I effektivitet kan det sammenlignes med stivelse og gelatine.

Guargummi bruges som stabilisator i flødeis og giver en mere elastisk konsistens. Som fortykningsmiddel anvendes det i for eksempel ketchup.

Guargummi anvendes ikke kun i fødevarer, men også i kosttilberedninger, piller, tekstiler, kosmetik og til fremstilling af maling.

Folk, der er allergiske over for sojabønner, kan også reagere på guargummi fordi de minder meget om hinanden.

Under fremstillingen har nogle produkter indeholdt store mængder formaldehyd, der sandsynligvis stammer fra desinfektion af melproduktet.

Spiselige fortykningsmidler

Guargummi


ජෙරල්ඩ් හවර්ත් ලෙසින් හැඳින්වෙන, ශ්‍රීමත් ජේම්ස් ජෙරල්ඩ් ඩග්ලස් හවර්ත් (උපත 12 සැප්තැම්බර් 1947) යනු, බ්‍රිතාන්‍ය කොන්සර්වේටිව් පක්ෂය දේශපාලනඥයෙකි. 1997 පටන්,  අල්ඩර්ෂොට් සඳහා ඔහු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා (පාම) වන අතර, මෙයට පෙර, වසර 1983 සිට 1992 දක්වා  කැනක් ඇන්ඩ් බර්න්ට්වුඩ් සඳහා  පාම වරයා වී ඇත.

2010 මැයි සිට 2012 සැප්තැම්බර් දක්වා, ඔහු  ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයෙහි රාජ්‍ය කටයුතු සඳහා පාර්ලිමේන්තු උප -ලේකම් වූයේ ජාත්‍යන්තර සුරැකුම් ක්‍රමෝපායය පිළිබඳ අමාත්‍යවරයා ලෙසිනි. වර්තමානයෙහි ඔහු  කොන්සර්වේටිව් වේ ෆෝර්වඩ් හී සභාපති වෙයි.

සටහන්

ජීවත්වන්නෝ
1947 උපත්
 බ්ලොක්ස්හම් පාසැලෙහි අධ්‍යාපනය ලද්දෝ
 සදැම්ප්ටන් විශ්වවිද්‍යාලයෙහි උපාධිධරයෝ
රාජකීය ගුවන් හමුදා නිලධාරියෝ
 හන්ස්ලෝහී මන්ත්‍රණ සභිකයෝ
කොන්සර්වේටිව් පක්ෂය (එරා) පාමවරුන්
ඉංග්‍රීසි මැතිවරණ කොට්ඨාශ සඳහා එක්සත් රාජධානියෙහි පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු
එරා පාමවරුන් 1983–87
එරා පාමවරුන් 1987–92
එරා පාමවරුන් 1997–2001
එරා පාමවරුන් 2001–05
එරා පාමවරුන් 2005–10
එරා පාමවරුන් 2010–15
එරා පාමවරුන් 2015–20
ෆ්‍රීඩම් ඇසෝෂියේෂන් හී සාමාජිකයෝ

ජෙරල්ඩ් හවර්ත්


Jakovljeve ljestvice (jurnica, lat. Polemonium), biljni rod od tridesetak vrsta jednogodišnjeg raslinja i trajnica iz porodice jurničevki. U Hrvatskoj je na popisu vrsta perasta jurnica (P. caeruleum) nazivana i samo jurnica.

Po ovom rodu nazvana je i porodicea jurničevke.

Vrste

 Polemonium acutiflorum
 Polemonium boreale
 Polemonium brandegeei
 Polemonium caeruleum
 Polemonium californicum
 Polemonium carneum
 Polemonium chartaceum
 Polemonium chinense
 Polemonium confertum
 Polemonium eddyense
 Polemonium elegans
 Polemonium elusum
 Polemonium eximium
 Polemonium foliosissimum
 Polemonium glabrum
 Polemonium grandiflorum
 Polemonium himalaicum
 Polemonium hingganicum
 Polemonium longii
 Polemonium majus
 Polemonium micranthum
 Polemonium nevadense
 Polemonium occidentale
 Polemonium pauciflorum
 Polemonium pectinatum
 Polemonium pulcherrimum
 Polemonium reptans
 Polemonium sachalinense
 Polemonium sibiricum
 Polemonium sumushanense
 Polemonium vanbruntiae
 Polemonium victoris
 Polemonium villosissimum
 Polemonium viscosum

Vanjske poveznice

Izvori

Jurničevke

Jakovljeve ljestvice


Das Altstadtfest in Hannover fand erstmals 1970 statt und gilt als eines der ersten Altstadtfeste seiner Art in Deutschland.

Geschichte

Im Zuge allgemeiner Bemühungen um eine Revitalisierung sowohl von Innen- als auch Außenbereichen wurde das erste Fest in der hannoverschen Altstadt  – unter Beteiligung des späteren Stadtimagepflegers Mike Gehrke – am 29. und 30. August 1970 veranstaltet. Unter dem Motto "Dabeisein und mitmachen" bildete das von rund 200.000 Menschen besuchte Fest zugleich den Auftakt für das – ebenfalls bundesweit beachtete – zunächst auf vier Jahre angelegte "Straßenkunstprogramm".

Das Altstadtfest war Teil einer Stadtteilkultur und eines Stadtmarketings, bevor diese Begriffe überhaupt erfunden worden waren:

schrieb die Frankfurter Neue Presse 1970 und meinte die ersten Freizeitheime in Deutschland, wie etwa das Freizeitheim Linden, den ersten Flohmarkt in Deutschland, das Straßenkunstprogramm und eben das Altstadtfest, "allesamt kleine Kulturrevolutionen in einer Zeit, als [anderswo] »Gammler« noch mit Wasserschläuchen von der Straße vertrieben wurden".

Im Gedränge des ersten Altstadtfestes kamen die Menschen einander näher; junge Menschen, viele "Mittelalterliche" und "etliche Ältere, die trotz einiger gerümpfter Augenbrauen gute Miene zum guten Spiel machten".

Insbesondere in den 1970er Jahren war das jährlich stattfindende Altstadtfest in Hannover geprägt von Kleinkunst und "anspruchsvollerer Unterhaltung". 1975 wurde zugleich der Flohmarkt abgehalten rund um die im Jahr zuvor aufgestellten Nanas.

Im selben Jahr wollte jedoch Oberstadtdirektor Rudolf Koldewey die Zuschüsse für die Pflege des Stadtimages von rund 100.000,- DM auf 30.000 DM kürzen – ein Ende der Altstadtfeste wäre die Folge gewesen. Nach Bürgerprotesten auch über Leserbriefe etwa in der Hannoverschen Allgemeinen Zeitung blieb dann zwar der Zuschuss konstant, jedoch wurden die Mieten für die Stände erhöht und es hob eine – auch bundesweit zu beobachtende – Kommerzialisierung von Festivitäten an.

Infolge (städtischen) Geldmangels wurde das Altstadtfest in den Jahren 1982 und 1983 nicht veranstaltet. Als 1984 das Fest gänzlich ohne städtische Zuschüsse dennoch wieder veranstaltet wurde, besuchten rund 500.000 Gäste das Volksfest. Doch obwohl die Besucherzahlen anfänglich anhaltend hoch waren, sackte das Fest ab der zweiten Hälfte der 1980er Jahre mehr und mehr herab auf eine rein auf die leiblichen Genüsse abgestellte Veranstaltung. Die Gründe waren eine schwächere finanzielle Absicherung durch die Stadt Hannover und ein allgemeiner Wandel der Stimmung in der Bevölkerung.

Während des Altstadtfestes 1992 wurden bei einem Sprengstoffanschlag 16 Festteilnehmer verletzt. Das Fest wurde daraufhin abgebrochen und fand 1993 nicht statt.

Von 1994 bis 2007 wurde die Veranstaltung, teilweise auch als "Leinefest", in reduziertem Umfang fortgeführt durch den Gastronomen Rainer Aulich, Betreiber des Brauhaus Ernst August.

2009 wurde das Altstadtfest in weiter reduziertem Umfang wiederbelebt.

Literatur
 Das Altstadtfest 74, hrsg. von der Landeshauptstadt Hannover, Presseamt, August 1974
 Waldemar R. Röhrbein: Altstadtfest. In: Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein (Hrsg.) u. a.: Stadtlexikon Hannover. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2009, ISBN 978-3-89993-662-9, S. 23.
 Wilhelm Winkel: Nachdenkliches über Hannovers Image, das "Straßenkunstprogramm" und das Altstadtfest vom 29./30. August 1970. In: Heimatland, 1971, S. 2–7
 Peter Stettner: Altstadtfest, Zitat aus der Hannoverschen Allgemeinen Zeitung auf der Seite Materialien des Kulturarchivs an der Hochschule Hannover, zitiert nach Ines Katenhusen: Das Experiment Straßenkunst, S. 45

Weblinks

 hobuma38 (Pseudonym): Altstadtfest 1975 auf Youtube.com, mit Ansichten des damaligen Flohmarkts

Einzelnachweise

Feste und Brauchtum (Hannover)
Mitte (Hannover)
Volksfest in Niedersachsen
Veranstaltung in Hannover

Altstadtfest (Hannover)


O rio Semliki é um importante rio da região dos Grandes Lagos da África Central, na República Democrática do Congo e Uganda, e contribuinte para o Nilo Branco. As suas águas correm na direção norte a partir do lago Eduardo, na República Democrática do Congo, através da fronteira República Democrática do Congo–Uganda, até desaguar no lago Alberto ao fim de 140 km (segundo algumas fontes) a 230 km.

Muita fauna selvagem vive nas proximidades do rio, incluindo elefantes, crocodilos e antílopes.

O aumento do degelo das neves dos Rwenzoris, o sobrepastoreio e outras alterações na bacia hidrográfica causaram erosão nas margens e mudanças frequentes no curso dos meandros inferiores deste rio. Em alguns locais, o Uganda perde até 10 m de terra por ano do seu lad do rio por erosão, e os sedimentos do Semliki depositam-se no lago Alberto. Em outros locais é a R.D.do Congo que perde área, com as alterações do percurso do rio a mudar a localização da fronteira entre os dois países.

Rios de Uganda
Rios da República Democrática do Congo
Rios internacionais da África
Fronteira República Democrática do Congo-Uganda
Rios fronteiriços de Uganda
Rios fronteiriços da República Democrática do Congo

Rio Semliki


Moqua (en inglés: Moqua Caves) son una característica geológica en la nación insular del Océano Pacífico de Nauru.

Las cuevas están situadas por debajo de Yaren, en el sur de la isla.

Esta serie de cuevas se encuentra cerca de Moqua Well, un pequeño lago subterráneo.

Véase también
Geografía de Nauru
Geografía de Oceanía

Referencias

Cuevas de Nauru

Cuevas Moqua


An Tillandsia limarum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edmundo Pereira. An Tillandsia limarum in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia limarum


O Parlamento da Namíbia consiste na sede do Poder Legislativo da Namíbia. Sua estrutura adota o sistema bicameral, sendo composta por duas casas: o Conselho Nacional (câmara alta) e a Assembleia Nacional (câmara baixa).

Críticas
Todos os membros do gabinete ministerial que compõe o Poder Executivo também são deputados da Assembleia Nacional. Tal configuração do poder foi criticada por cientistas política e pela sociedade civil namibiana, principalmente por membros de partidos de oposição ao partido dominante SWAPO, por criar uma situação de controle político do Poder Executivo sobre o Poder Legislativo, minando o pincípio democrático da separação entre os poderes. A antiguidade dos membros do gabinete geralmente relega os parlamentares recém-eleitos às últimas cadeiras do Parlamento.

Expansão
Desde a independência da Namíbia em 1989 até a eleição parlamentar de 2014, a Assembleia Nacional era composta por 78 deputados, sendo 72 eleitos democraticamente através do sistema de representação proporcional e 6 membros nomeados pelo presidente. Por sua vez, o Conselho Nacional era até então composto 26 conselheiros, dos quais cada estado do país elegia 2 deles de modo a assegurarem igual representação política. Após a aprovação do referendo popular realizado no país em 2014, o artigo da Constituição que trata sobre o tamanho das representações políticas em ambas as casas legislativas foi alterada, abrindo espaço para a expansão tanto do número de conselheiros quanto do número de deputados.

Parlamento
Namíbia

Parlamento da Namíbia


أدوبي بريدج  هو برنامج تنظيمي وجزء من مجموعة ادوبى السحابية Creative Cloud من أنظمة أدوبي. غرضه الأساسي ربط تطبيقات الحزمة السحابية معاً باستخدام شكلاً أقرب إلى مستعرض الملفات الذي كان موجوداً في الإصدارات السابقة من أدوبي فوتوشوب. يمكن الوصول إلى أدوبي بريدج من جميع تطبيقات الحزمة السحابية (باستثناء النسخة المستقلة من أدوبي أكروبات).

تفاصيل

يقوم بريدج بتنظيم الملفات كإعادة تسمية مجموعة ملفات دفعة واحدة، ويوسم بعناوين ملونة أو نجوم، تحرير معلومات XMP المضمنة أو المرتبطة ومعلومات تبادل نموذج البيانات الوصفية IPTC وفرزها أو تصنيفها على أساس بيانات التعريف الخاصة بهم.

والتعامل مع نسخ مختلفة من الملف هو جزء من مشروع أدوبي فيرجن كيو، ومع ذلك فإنه يفتقر إلى وظائف تحرير الصورالموجودة في أدوبي فوتوشوب لايت روم، يمكن أن يعرض ملفات الصور في عدة أحجام، وعرض كشرائح، وعرض كقوائم، ولكل مجلد يوضع له إشارة مرجعية، لديه ملف ذاكرة تخزين مؤقته لتسريع عرض الصور، هذه الذاكرة المؤقتة ممكن أن تكون في موقع مركزي أو في مجلدات منفردة .

أدوبي بريدج يمكن أن يعمل من داخل جميع برامج كرييتف سويت باستثناء أدوبي أكروبات.

إلى جانب أدوبي فوتوشوب، يستطيع بريدج أن ينفذ تعليمات مكونات فوتوشوب الإضافية والنصوص وفلاتر صور الكاميرا الخام راو Raw على مجموعة من الصور معآ، كذلك يوجد بداخل فوتوشوب بريدج مصغر يسمى ميني بريدج يضيف ملف تصفح صغير على الفوتوشوب، وبالرغم من ذلك لابد عند إستخدامه ان يكون برنامج بريدج قيد العمل في الخلفية .

أدوبي بريدج متخصص باستخدام جافا سكريبت، ويتوفر دليل البرمجة على شبكة الإنترنت، وكذلك في شكل كتاب ورقي.
أدوبي بريدج يسمح بالوصول إلى مخزن أدوب للصورAdobe Stock Photos على الإنترنت، حيث تتوفر فيه مجموعات من الصور الفوتوغرافية، لكن هذه الخدمة تم وقفها في 1 أبريل عام 2008.

مراجع

وصلات خارجية

أدوبي كريتيف سويت
برامج متعلقة بويندوز
برامج مونتاج صور
ب
برمجيات ماك أو إس
بيانات وصفية
عوارض صور
منتجات عرضت في 2005

أدوبي بريدج


La South Sudan Football Association es la federación del fútbol en Sudán del Sur. Se estableció el 4 de abril de 2011, y está afiliada a la CAF y a la FIFA.

El Gobierno de Sudán del Sur a través de su Ministro de la Juventud, Deportes y Recreación, Makuac Teny Youk ordenó formar un ente provisional de fútbol.

Chabur Goc Alei es su presidente, Doub Foj Jok Vice Presidente, Rudolf Andera Oujika es Secretario General, y Jaden Jada Solomon es el Tesorero. Tiene un total de 17 miembros.

Referencias

Sudan del Sur
Sudan del Sur
Fútbol en Sudán del Sur

Asociación de Fútbol de Sudán del Sur


Nepoții gornistului este  o piesă de teatru istorică de Cezar Petrescu și Mihail Novicov.  În 1952 a primit Premiul de Stat pentru dramaturgie și în 1932 Premiul Național pentru Literatură.

Personaje
 Pintea Dorobanțu / Cristea Dorobanțu
Mura
Miron
Simina
Ilieș, fratele lui Cristea
Stanca Dorobanțu
industriașul Dobre Răcoviceanu
Nolly Răcoviceanu
Andronie Ruja
Ivan Piotrici
Ministrul de Interne, Buricescu
 Grigore Leahu
Eliza
 Vijelie
 Hopkins
  Maria Dorobanțu, mama lui Pintea
 Tănase Văduva
 Scripca
 Margot, fiica lui Răcoviceanu
 comisar

Reprezentații
 17 februarie 1953 - Teatrul Mic din București
 1959 - Teatrul Mic din București - regia Sorana Coroamă Stanca

Ecranizări
În 1953 a fost ecranizată într-un film omonim regizat de Dinu Negreanu.

Referințe și note

Vezi și
 Listă de piese de teatru românești

Piese de teatru istorice
Piese de teatru românești
Piese de teatru adaptate în filme

Nepoții gornistului


Türksat 1C, Türkiye'ye ait bir uyduydu. Uydu, 42.0 Doğu boylamına, 10 Temmuz 1996 tarihinde sabaha karşı, Ariane 4 ticari roketi ile Fransız Guyanası'ndan uzaya fırlatıldı. Türksat tarafından işletilmekteydi. 16 Temmuz 2008 akşam saatleri itibarıyla Türksat 1C uydusundaki tüm sinyal trafiği Türksat 3A uydusuna aktarılmıştır. Daha sonra ise Türksat 1C'nin yeni görev yeri 31.0° Doğu boylamı olarak belirlenmiştir. Uydu, 9 adet dar bant 36 MHz'lik, 2 adet orta bant 54 MHz'lik ve 5 adet geniş bant 72 MHz'lik transponder kapasitesine sahipti. Batı olarak Türkiye ve Avrupa, Doğu olarak Türkiye ve Orta Asya bölgelerini kapsamaktaydı.

27 Ekim 2008 saat 02:00'da tüm  televizyon ve internet yayıncılığına son verildi. 23 Eylül 2010 tarihinde tüm görevine son verildi.

Kaynakça

1C

Türksat 1C


Runnalúpína (fræðiheiti: Lupinus arboreus) er sígrænn runni af ertublómaætt. Hún er ættuð frá Kaliforníu en hefur villst út frá görðum víða um heim.

Í samvinnu við Rhizobium-gerla getur lúpínan unnið köfnunarefni úr andrúmsloftinu.

Tilvísanir

Ertublómaætt
Úlfaertur
Niturbindandi plöntur

Runnalúpína


Hugo Francuski (francuski: Hugues de France; 1057. – Tarz, 18. listopada 1102.), poznat i kao Hugo I. (Hugues Ier) ili Hugo Veliki (Hugues le Grand), bio je princ Francuske te grof Valoisa i Vermandoisa (de jure uxoris). Bio je najmlađi sin kralja Henrika I. Francuskog.

Životopis

Podrijetlo Huga

Princ Hugo je rođen 1057. godine u Francuskoj kao najmlađi sin kralja Henrika I. i njegove druge supruge, kraljice Ane Kijevske. Hugov stariji brat bio je kralj Filip I.

Brak
Oko 1080. god., Hugo je oženio groficu Adelajdu, kćer grofa Herberta IV. Djeca Adelajde i Huga:
Matilda (Mathilde; ? — nakon 1130.), žena Rudolfa od Baugencyja
Agneza (Agnès; o. 1085. — ?)
Konstanca (Constance)
Izabela (Elizabeta) od Vermandoisa
Rudolf I. od Vermandoisa, očev nasljednik
Henrik od Vermandoisa, lord Chaumont-en-Vexina
Šimun, biskup
Vilim?
Beatrica (Béatrice)

Ratni pohodi
Kada je papa Urban II. 1095. pozvao kršćane u Prvi križarski rat, Hugov brat Filip I. se njemu nije mogao priključiti zbog prethodne ekskomunikacije te je stoga Hugo preuzeo ulogu vođe francuskih križara, ali se ubrzo pokazalo da nema prevelike vojničke ni diplomatske sposobnosti, pa je tako svojim osornim ponašanjem značajno pokvario odnose s bizantskim carem Aleksijem. Tijekom opsade Antiohije 1098. križari su Huga poslali u Carigrad da traži pomoć od cara, ali ju nije dobio. Umjesto da se vrati svojim suborcima, Hugo se vratio u Francusku, gdje je bio žestoko kritiziran zbog tog postupka te je kao svojevrsnu pokoru odlučio sudjelovati u križarskom ratu 1101. U rujnu 1101. je u Anatoliji ranjen u okršaju sa Seldžucima te je od rana umro u Tarzu mjesec dana kasnije.

Literatura
Bury, J. B., The Cambridge Medieval History, Volume V: Contest of Empire and Papacy, Cambridge at the University Press, Cambridge, 1926.

Izvori

Vanjske poveznice

Grofovi Valoisa
Grofovi Vermandoisa

Hugo, grof Vermandoisa


Orelie-Antoine de Tounens, (d. 12 Mayıs 1825, Chourgnac d'Ans, Fransa – ö. 17 Eylül 1878, Tourtoirac, Fransa). Kendisini Araukanya ve Patagonya Kralı Orelie-Antoine I olarak tanımlayan Fransız avukat ve maceracıdır.

1858 yılında Şili'ye gitmiş, Valparaíso ve Santiago'da İspanyolca çalışmak ve toplumsal bağlantılar kurmak için iki yılını geçirmiştir. 1860 yılında Araukanya'ya o anda fiilen bağımsız olan Mapuçe kızılderililerinin yanına geçmiştir.

De Tounens avukatlık tecrübesine dayanarak bölgenin yeni özgürlüklerini kazanmış olan Şili veya Arjantin hükûmetlerine geçmeyeceğini iddia etmiştir, bu yüzden Biobio Nehri'nin güneyinde bağımsız bir eyalet kurmak istemiştir. 17 Kasım 1860 tarihinde daha sonra dışişleri bakanı olacak olan F. Desfontaine isimli Fransız yerleşimcinin çiftliğinde Araukanya'nın bağımsızlığı için bir bildiri imzalamıştır. Ayrıca krallığı için ulusal marş ve bayrak hazırlamıştır. Üç gün sonra krallığına Patagonya'yı da dahil etmeye karar vermiştir. Bildirinin kopyalarını Şili gazetelerine ve El Mercurio gazetesine 29 Aralık 1860 tarihinde yayımlanmak üzere yollamıştır. De Tounens Valparaíso'ya Şili'nin temsilcilerini beklemek üzere geri dönmüştür, esasen onu ihmal etmişlerdi.

Daha sonra de Tounens birçok Mapuçe kabilesinin Şili ordusunun saldırısına karşı koymak için hazırlandığı Araukanya'ya dönmüştür. De Tounens fikirlerinden bir çevirmen yardımıya bazı şeflerle bahsetmiştir ve fikirlerini desteklediklerine dair bir izlenim edinmiştir. Bundan dolayı Mapuçe'lerin kendisini kral seçtiğini ilan etmiştir.

1862'de de Tounens diğer kabileleri de ziyaret etmiştir. Ancak hizmetçisi Juan Bautista Rosales Şili'li yetkililerle görüşerek de Tounens'in yakalanmasını sağlamıştır. De Tounens'i duruşmaya koymuşlardır ve akıl hastanesine gönderilmek üzere iken araya Fransız konsolosluğu girmiştir ve yalnızca Fransa'ya sürgüne gönderilmiştir.

De Tounens muhalif olarak kalmış ve anılarını 1863 yılında yayımlamıştır. 1869 yılında Araukanya'ya gemi ile Buenos Aires üzerinden gitmiştir. Mapuçeler onu gördüklerine şaşırmışlardır, çünkü Şilililer onu idam ettiklerini söylemişlerdir. De Tounens krallığını yeniden örgütlemiştir ve yine Şilili yetkililerin dikkatini çekmiştir. Albay Cornelio Saavedra, de Tounens'in kafasına ödül koymuştur fakat Mapuçeler farklı müttefiklerini korumaya karar vermişlerdir.

De Tounens 1871 yılında parasız kalmış ve Fransa'ya dönerek anılarının ikinci cildini yayımlamıştır. Ayrıca La Corona de Acero (Demir Taç) isimli bir Araukanya gazetesi kurmuştur. 1872'de varisine baba olabilmek için bir gelin aradığını duyurmuştur. 1873'te kardeşine matmazel de Percy ile evlenmek istediğini belirtmek için mektup yazmıştır fakat bu olayın olduğuna dair bir kanıt yoktur.

1874'te de Tounens tekrar krallığına geri dönmeye çalıştı, bu sefer insanları için silah ve cephane ile dönüyourdu. Şili'de persona non grata olduğu için, sahte bir pasaport ile seyahat etmek zorunda kaldı. Buna rağmen Temmuz 1874'te Bahia Blanca'ya indikten kısa süre sonra tanındı ve tekrar Fransa'ya sürgüne yollandı.

De Tounens 1876 yılında tekrar dönmeye çalıştı, bu seferde yerel yerleşimciler tarafından Patagonya yolunda iken soyuldu ve Şilili yetkililere teslim edildi. Ayrıca çok ciddi bir hastalık geçirdi ve hayatta kalabilmek için ameliyat olması gerekti. Sağlığı seyahat etmesine elvermediğinden Fransa'ya geri dönmek zorunda kaldı.

De Tounens'in çocuğu olmamasına rağmen, bazı akrabaları krallığın varisliği üzerine hak iddia etmişlerdir. Gustave-Achille Laviarde (Achille I olarak) ABD başkanı Grover Cleveland'e Araukanya'nın bağımsızlığını kabul ettirmeye çalışmıştır. 1902'de ölümünden sonra Antoine-Hippolyte Croselle Antoine II olarak unvanı almıştır. Daha sonra unvan Antoine III'e geçmiştir, o da unvanı 1950 yılında Prens Philippe'e devretmiştir.

Şu an Fransa'da yaşayan sözde varis Philippe, zaman zaman Mapuçeler adına konuşmaya çalışmıştır. Ayrıca 1995 yılında kurulmuş olan kâr amacı gütmeyen North American Araucanian Royalist Society (Kuzey Amerika Araukanya Kraliyetçi Topluluğu) [NAARS] organizasyonu vardır. Şu ana kadar hiçbir özerk devlet krallığı tanımamıştır.

Kaynakça
 28 Şubat 2006 tarihli İngilizce Wikipedia Orelie-Antoine de Tounens

Dış bağlantılar
 Kral'ın resmi (ispanyolca)
 North American Araucanian Royalist Society

1825 doğumlular
1878 yılında ölenler
19. yüzyıl hükümdarları
Şilili avukatlar
Şilili maceracılar

Orelie-Antoine de Tounens


"D'oh!" () is the most famous catchphrase used by the fictional character Homer Simpson, from  The Simpsons, an animated sitcom. It is an exclamation typically used after Homer injures himself, realizes that he has done something foolish, or when something bad has happened or is about to happen to him. All his prominent blood relations—son Bart, daughters Lisa and Maggie, his father, his mother and half-brother—have also been heard to use it themselves in similar circumstances. On a few occasions, Homer's wife Marge and characters outside the family such as Mr. Burns and Sideshow Bob have also used this phrase.

In 2006, "d'oh!" was listed as number six on TV Land's list of the 100 greatest television catchphrases. The spoken word "d'oh" is a sound trademark of 20th Century Fox (now known as 20th Century Studios). Since 2001, the word "doh" has appeared in the Oxford English Dictionary, without the apostrophe. Early recorded usages of the sound "d'oh" are in numerous episodes of the BBC Radio series It's That Man Again between 1945 and 1949, but the OxfordWords blog notes "Homer was responsible for popularizing it as an exclamation of frustration." The term also appeared in an early issue of Mad comics, with a different spelling but the same meaning, in issue 8 (December 1953 – January 1954); in a one-page story by Harvey Kurtzman entitled "Hey Look!", a man seeking peace and quiet suddenly hears a loud radio and, grimacing, says, "D-oooh – the neighbors  radio!!"

Origin
Several decades before The Simpsons was aired, the exclamation "D'oh!" was used in the BBC radio comedy program, It's That Man Again, which ran from 1939 to 1949. It was the catchphrase of the formidable, but soft-hearted, character, "Miss Hotchkiss".

During the voice recording session for a Tracey Ullman Show short, Homer was required to utter what was written in the script as an "annoyed grunt". Dan Castellaneta rendered it as a drawn out "d'ooooooh". This was inspired by Jimmy Finlayson, who had used the term in his first sound film role, in 1929's Men O' War, as a minced oath for suggesting the word "damn!" without actually saying it. The mustachioed Scottish actor (acknowledged by Dan Castellaneta as the progenitor for Homer Simpson's similar expression of disbelief or outrage) would go on to appear in 33 Laurel and Hardy films, from the pre-sound era up to 1940.  Matt Groening felt that it would better suit the timing of animation if it were spoken faster. Castellaneta then shortened it to a quickly uttered "d'oh!" The first intentional use of "d'oh!" occurred in the Ullman short "The Krusty the Clown Show" (1989),  and its first usage in the series was in the series premiere, "Simpsons Roasting on an Open Fire". It is typically represented in the show's script as "(annoyed grunt)", and is so spelled out in the official titles of several episodes. Some episodes feature variations of the word such as "Bart of Darkness" (season six, 1994), where Homer says "D'oheth" after an Amish farmer points out to him that he has built a barn instead of the swimming pool he was intending; "Thirty Minutes over Tokyo" (season ten, 1999), where Homer says "d'oh" in Japanese (with English subtitles, the spoken phrase being "shimatta baka ni", meaning roughly "damn folly"); or The Simpsons Movie (2007) where Homer shouts "d'oooohme!" after the EPA seals the Simpsons' hometown, Springfield, in a giant dome. The spelling is made official in "El Viaje Misterioso de Nuestro Jomer (The Mysterious Voyage of Homer)" (season eight, 1997), in which Homer, after having eaten a very spicy chili, hallucinates about a tortoise and exclaims a loud "d'oh!" as he realizes that he needs to follow the slow animal in order to find out about his soul mate.

Episode names
As the word arose out of Castellaneta's interpretation of a non-specific direction, it did not have an official spelling for several years. Instead, it was always written in Simpsons scripts as "(Annoyed Grunt)", and then later on being spelled "d'oh", as it remains today.

 "Simpsoncalifragilisticexpiala(Annoyed Grunt)cious" (Season 8, 1997)
 "D'oh-in' in the Wind" (Season 10, 1998)
 "E-I-E-I-(Annoyed Grunt)" (Season 11, 1999)
 "Days of Wine and D'oh'ses" (Season 11, 2000)
 "C.E. D'oh" (Season 14, 2003)
 "I, (Annoyed Grunt)-Bot" (Season 15, 2004)
 "We're on the Road to D'ohwhere" (Season 17, 2006)
 "G.I. (Annoyed Grunt)" (Season 18, 2006)
 "He Loves to Fly and He D'ohs" (Season 19, 2007)
 "Waverly Hills 9-0-2-1-D'oh" (Season 20, 2009)
 "The Greatest Story Ever D'ohed" (Season 21, 2010)
 "The Falcon and the D'ohman" (Season 23, 2011)
 "The D'oh-cial Network" (Season 23, 2012)
 "I'm Just a Girl Who Can't Say D'oh" (Season 30, 2019)
 "D'oh Canada" (Season 30, 2019)

Dictionary
The term "d'oh!" has been used or adopted by many Simpsons fans as well as non-fans. The term has become commonplace in modern speech and demonstrates the extent of the show's influence. "D'oh!" was first added to the Oxford Dictionary of English in 1998 as an interjection with the definition "(usually [in a manner] mildly derogatory) used to comment on an action perceived as foolish or stupid."

In 2001, the word "d'oh" was added to the Oxford English Dictionary; The definition given is:
"Expressing frustration at the realisation that things have turned out badly or not as planned, or that one has just said or done something foolish. Also (usu. mildly derogatory): implying that another person has said or done something foolish" (cf. DUH int.).
The headword spelling is doh, but d'oh is listed as a variant (as is dooh). The etymology section notes "the word appears (in the form D'oh) in numerous publications based on The Simpsons". Eight quotations featuring the sound "d'oh" are cited: the earliest is from a 1945 episode of the BBC radio series It's That Man Again; two others are Simpsons-related.

See also
 ¡Ay, caramba!
 Facepalm

References

External links

 The definitive "D'oh" list
 D'oh! joins the Oxford English Dictionary – BBC News
  – A sharp contortion of the face expressive of pain, contempt, or disgust.

The Simpsons
Quotations from film
Quotations from television
Quotations from animation
Interjections
Running gags
Comedy catchphrases
Sound trademarks
1988 neologisms
American English words
1980s neologisms
American English idioms

de:Die Simpsons#"Neinn!"
sv:Homer Simpson#Kända citat

D'oh!


Takuma Nishimura (født 22. oktober 1996) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vegalta Sendai og CSKA Moskva.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuma Nishimura


Welcome Interstate Managers is the third studio album by the American rock band Fountains of Wayne. It was released by S-Curve Records on June 10, 2003. The album contains the power pop single "Stacy's Mom," which reached number 21 on the US Billboard Hot 100, becoming the band's highest-charting hit in the United States.

Background
Fountains of Wayne was at a low point following the under-performance of 1999's Utopia Parkway, which led to them getting dropped by their then-label, Atlantic Records. The period when they were without a label was particularly hard on lead singer and co-songwriter Chris Collingwood. According to bassist and co-songwriter Adam Schlesinger in 2005, "I think Chris felt especially bummed during that whole period. He just sort of felt that we worked for a really long time and it didn't really add up to anything. And it didn't seem like the future had much in the way of promise. Chris wasn't writing a lot. I don't know if it was the whole thing of being in between labels but more just the whole thing of putting all that time into it and feeling it tapering off."

Eventually Schlesinger convinced Collingwood to start writing and recording "because it was the only way that I could get Chris to want to be a part of it. I was just like, 'Hey look, let's just go in and do like we have always done when we were 18. If we have a song we like, we'll just record it and eventually we'll see if we have an album'." By mid-2001, Fountains of Wayne had discussed plans for a new album.

Meanwhile, the band got in touch with several prospective labels, but balked at their insistence that the band record demos for consideration to be signed. According to Schlesinger, "We talked to a bunch of record companies before we had anything recorded. And everybody was like, 'Well we really like your band but we need to hear what you're working on. Do you have any demos or anything?' And we didn't want to make demos. We just found that kind of demeaning. But we were sort of at the point where we could have gone and made demos. And it was like, you know, for God's sake we've been doing this so long, we're not going to make a demo tape. We're just gonna go make a record and that's what we did."

Recording
Fountains of Wayne commenced recording their new album without any label support. According to drummer Brian Young, "Adam put up the money to do the recording, we converged in a studio in upstate New York, and we didn't know what to expect. We all showed up with basically nothing. I had a stick bag, and the engineer mentioned to me, 'You know, it would've been a lot cooler if you showed up with nothing at all.' We were kind of going through the studio basement, looking for gear and taping stands together. It was funny."

Once the album was finished, Fountains of Wayne signed to S-Curve Records, whose executive vice president, Steve Yegelwel, had first signed the band when he was working as an A&R at Atlantic Records. Prior to the album's release, the band went on tour in November 2002 to road test the new material and build up fan anticipation for the new record.

Release and reception

The album was met with commercial success and favorable reviews, citing the album's catchy song structures and well-crafted lyrics reflecting struggles of the middle class lifestyle in the American East Coast. The album is widely regarded as the band's best effort and a prime example of early 2000s power pop. Review aggregating website Metacritic reports a weighted average score of 86 out of 100 based on 24 reviews, indicating "universal acclaim".

The lead single "Stacy's Mom" was released on May 20, 2003 to popular and critical success.

"Valley Winter Song" was used in a 2008 L.L. Bean Commercial.

The album was first pressed to vinyl for Record Store Day Black Friday in a limited run in 2020.

Covers
In 2009, Katy Perry performed a cover of "Hackensack" on MTV Unplugged, which was later released digitally.

In 2011, the band The Wonder Years performed a cover of "Hey Julie" for the charity compilation album, Vs. the Earthquake.

Track listing

Personnel
Fountains of Wayne
Chris Collingwood – lead vocals, rhythm and lead guitar, production
Jody Porter – lead guitar, backing vocals
Adam Schlesinger – bass, rhythm guitar, synthesizers, lead and backing vocals, production, engineering, mixing on "Bright Future in Sales" and "No Better Place"
Brian Young – drums, percussion

Additional musicians
Ronnie Buttacavoli – trumpet on "Mexican Wine", flugelhorn on "Fire Island"
James Iha - guitar on "All Kinds of Time"
Robert Randolph - pedal steel on "Hung Up on You"
Jen Trynin - backing vocals and guitar on "No Better Place"

Technical personnel
Matt Beaudoin – assistant engineering
Collection of The New-York Historical Society – photography
Rudyard Lee Cullers – assistant engineering
Mike Denneen – production, engineering
Richard Furch – engineering
John Holbrook – mixing on all tracks, except where noted
Tom Lord-Alge – mixing on "Mexican Wine" and "Stacy's Mom"
George Marino – mastering
Frank Olinsky – art direction and design
Rafi Sofer – assistant engineering

Charts

References

External links

Welcome Interstate Managers at YouTube (streamed copy where licensed)

Fountains of Wayne albums
2003 albums
S-Curve Records albums
Virgin Records albums
Albums produced by Adam Schlesinger

Welcome Interstate Managers


O afundamento do solo de Maceió é um processo geológico antropogênico em andamento, afetando a capital de Alagoas, Maceió. A cidade sofre com um lento processo de afundamento do solo que causa desgastes em diversas estruturas, como ruas, casas e infraestruturas urbanas. Cerca de 50 mil pessoas estão sendo obrigadas a abandonar suas residências e propriedades. Bairros inteiros estão sob ameaça de destruição, por exemplo os bairros de Pinheiro, Bom Parto, Mutange, Bebedouro e em parte do Farol.

Histórico e causas
A causa do afundamento é atribuída ao impacto de quatro décadas de mineração do solo para extração do sal-gema, minério usado para fabricação de itens como soda cáustica e PVC, pela empresa Braskem. As primeiras rachaduras do solo foram identificadas no bairro do Pinheiro, em fevereiro de 2018, após fortes chuvas. Duas semanas depois, o asfalto de algumas ruas cedeu e as rachaduras de imóveis aumentaram na sequência de um tremor de terra.

Foi apenas um ano depois desses episódios, em maio de 2019, que o Serviço Geológico do Brasil (CPRM), órgão de pesquisa ligado ao Ministério de Minas e Energia, confirmou a relação entre o afundamento do solo e as atividades de mineração da empresa, em relatório apresentado na sede da Justiça Federal em Alagoas. Ao longo de todo o período de exploração, a empresa explorou 35 minas, e, com o tempo, algumas delas acabaram por se fundir em cavidades de mais de 100 metros de largura.

De acordo com o estudo, a exploração do sal-gema foi feita de maneira inadequada, desestabilizando as cavernas subterrâneas preexistentes e provocando as fissuras. Naquele momento, a área de risco, que até então era considerada concentrada no bairro do Pinheiro, foi ampliada para os bairros de Mutange e Bebedouro. Novas áreas seriam identificadas depois.

População afetada
Não existem dados precisos sobre a quantidade de pessoas afetadas pelo desastre de afundamento do solo. Em maio de 2022, a Prefeitura de Maceió realizou reunião com o Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE) para solicitar apoio na coleta e cruzamento das informações com outros órgãos da Administração Municipal.

Estima-se que 55 mil pessoas foram afetadas desde 2018, entre moradores e comerciantes, e 14 mil imóveis condenados nos cinco bairros atingidos: Bebedouro, Bom Parto, Farol, Mutange e Pinheiro. Nas estimativas mais atuais, a Prefeitura de Maceió menciona 64 mil pessoas.

Os problemas causados pelo afundamento, que incluem questões ambientais, sociais e econômicas, são amplos e ainda estão sendo investigados. Além da insatisfação com os acordos propostos pela Braskem, moradores ainda convivem com o crescimento acelerado da população de gatos de rua e mosquitos; alguns se recusam a deixar as áreas de risco, que estão sendo periodicamente atualizadas nos mapas oficiais da Prefeitura desde 2019.

Danos ao patrimônio histórico

O bairro de Bebedouro, um dos atingidos pelo afundamento, é um dos distritos mais antigos de Maceió, com quase 200 anos. Prédios tombados pelos departamentos de patrimônio histórico estadual e municipal estão localizados ali, como:

 Asylo das Órphans Desvalidas de Nossa Senhora do Bom Conselho, construção de 1877 criada para abrigar órfãs da Guerra do Paraguai e que funcionava como escola pública até o início do processo de afundamento;
 Igreja de Santo Antônio de Pádua, que tem registros de funcionamento pelo menos desde 1870, e segue aberta, apesar de estar em área de risco.

A Prefeitura de Maceió fez um levantamento inicial de 20 endereços com imóveis de interesse histórico entre os diferentes bairros afetados, mas ainda não o tornou público. A Braskem também afirma que está realizando estudo sobre a situação do patrimônio histórico afetado.

Resposta das autoridades
Após a apresentação de relatório do Serviço Geológico Federal, o governo federal reconheceu, em 28 de maio de 2019, o estado de calamidade pública em Maceió, facilitando a possibilidade de apoio financeiro e técnico à região. A Prefeitura já havia decretado a situação de calamidade meses antes, em março de 2019.

Em 30 de dezembro de 2019, um acordo foi firmado entre o Ministério Público Estadual de Alagoas (MPE-AL), a Defensoria Pública do Estado de Alagoas (DPE-AL), o Ministério Público Federal (MPF), a Defensoria Pública da União (DPU) e a mineradora Braskem. O documento, chamado "Termo de Acordo para Apoio na Desocupação das Áreas de Risco", tem como objeto o estabelecimento de parâmetros para a realocação de moradores, além da compensação financeira das pessoas atingidas e proprietários de imóveis nos bairros afetados.

A Prefeitura de Maceió criou o Gabinete de Gestão Integrada para a Adoção de Medidas de Enfrentamento aos Impactos do Afundamento dos Bairros (GGI Bairros), por meio do Decreto Nº 9.037 de 6 de janeiro de 2021. O órgão tem, entre outras funções, a atribuição de realizar a escuta e a interlocução com os atores envolvidos no processo e outras autoridades públicas e instituições.

Em outubro de 2019, uma Comissão Externa foi instalada na Câmara dos Deputados para o acompanhamento dos danos causados pelo afundamento e realizou audiências públicas e visitas oficiais à região.

Ações judiciais
A Braskem não admite oficialmente ser causadora do desastre, mas já assinou acordo na Justiça alagoana que prevê o pagamento de mais de 12 bilhões de reais para indenização de moradores e comerciantes, além de realocação de equipamentos públicos como escolas e unidades de saúde.

Um grupo de moradores de Maceió, representados por três escritórios de advocacia, moveram uma ação judicial contra a Braskem na Holanda, mais precisamente na cidade de Roterdã, alegando que as indenizações oferecidas pela empresa não cobrem todos os danos. Em 17 de maio 2022, os moradores das áreas afetadas foram ouvidos pelo Tribunal Distrital de Roterdã.

Em 21 de setembro de 2022, o Tribunal decidiu que tem competência para julgar o caso e admitiu a ação contra a petroquímica, uma vez que três de suas filiais operam no território holandês.

Ver também
 Problemas ambientais do Brasil
 Rompimento de barragem em Mariana
 Rompimento de barragem em Brumadinho
 Vazamento de óleo no Brasil em 2019
 Responsabilidade socioambiental

Ligações externas
 Invetário Participativo do Patrimônio de Maceió em Subsidência
 A BRASKEM PASSOU POR AQUI: A catástrofe de Maceió (Documentário de Carlos Pronzato, YouTube)
 Cidade Rachada - Atuação do MPF no caso do afundamento de bairros em Maceió (AL) (YouTube)

Maceió
Desastres em Alagoas
Desastres ambientais do Brasil

Afundamento do solo de Maceió


Tomoki Taniguchi (født 22. oktober 1992) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Azul Claro Numazu.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tomoki Taniguchi


Leuven Katolik Üniversitesi (Felemenkçe: Katholieke Universiteit Leuven) Belçika'nın Leuven şehrinde bulunan üniversitedir. Günümüzde Katoliklik ile bir bağı olmadığı için uluslararası KU Leuven ya da University of Leuven olarak tanınmak ister. Eğitim dili genellikle Flamanca olup, bazı programlarında İngilizce eğitim verilmektedir.

2022-2023 akademik yılında Times Higher Education dergisinin Dünya Üniversiteleri sıralamasında 42. sıraya yerleşmiştir. Yine Times Higher Education dergisinin 2023 tarihinde yayınladığı sıralamaya göre Avrupa'nın en iyi 12. üniversitesi olarak sıralamada yerini almıştır. Bu sıralamaya göre 'Felemenk' diye bilinen Hollanda, Lüksemburg ve Belçika'nın en iyi üniversitesi unvanını taşır.

Bu üniversitenin öğrencilerinin kurmuş oldukları çeşitli öğrenci dernekleri mevcuttur. Bu dernekler Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie (LOKO) adlı dernek çatısı altında birleşmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi sayfası (Felemenkçe, İngilizce)(ve Fransızca, Almanca, İspanyolca, Çinçe, Japoncada özet)

Belçika'daki üniversiteler
Coimbra Grubu
Üniversite
1425'te kurulan oluşumlar
1420'lerde kurulan üniversiteler
1970'te kurulan üniversiteler
Katolik üniversitesi
Leuven Üniversitesi

Leuven Katolik Üniversitesi


13933 Charleville este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
13933 Charleville este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Geisei de Tsutomu Seki. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,77 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 8,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 13001-14000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1988
Centura de asteroizi

13933 Charleville


ගූගල් මැප්ස් නැවිගේෂන් යනු ගූගල් සමාගම විසින් ඇන්ඩ්‍රොයිඩ් හා අයිඕස් සඳහා නිර්මාණය කරන ලද හැරවුමෙන් හැරවුමට හඬ නගා ගමනාන්තයට ළඟාවීමට උපදෙස් දෙන යෙදවුමකි. මෙය අන්තර්ජාල සබඳතාවක් තුලින් ලබාගන්නා සිතියමක් සමග ජීපීඑස් තාක්ෂණයෙන් ලබාගන්නා පිහිටුම තුලින් මෙම සේවාව සපයයි. පසුව මෙය ගූගල් මැප්ස් (ඇන්ඩ්‍රොයිඩ් යෙදවුම) සමග ඒකාබද්ධ කළ අතර එම යෙදවුම ඇන්ඩ්‍රොයිඩ් මත පමණක් ක්‍රියා කරයි.

මෙහිදී පරිශීලකයා ඇතුලත් කළ ගමනාන්තයට ජීපීඑස් තාක්ෂණයෙන් ලබාගන්නා පිහිටුම සිට සිතියමේ ඇති මාර්ගය ඔස්සේ එක් එක් හැරීම මග පෙන්වීම කරන අතර, මග දිගේ පරිශීලකයා පැමිණ ඇති දුර ද දක්වයි.

ඉතිහාසය
මෙම යෙදවුමේ බීටා සංස්කරණය 2009 ඔක්තොම්බර් 28 දින ඇන්ඩ්‍රොයිඩ් ඉක්ලෙයා සඳහා මෝටොරෝලා මයිල්ස්ටෝන් දුරකථනය සමග එළිදැක්වීය.). ගූගල් මැප්ස් නැවිගේෂන් බීටා සංස්කරණය මුලින් ඇමරිකාවදී එළිදැක්වීය. යෙදවුම පසුව (4.2 සංස්කරණය) 2010 අප්‍රේල් 20 එක්සත් රාජධානියේ ද, ඔස්ට්‍රියාව, බෙල්ජියම, කැනඩාව, ඩෙන්මාර්කය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ඉතාලිය, නෙදර්ලන්තය, පෘතුගාලය, ස්පාඤ්ඤය සහ ස්විට්සර්ලන්තය සඳහා 2010 ජූනි 9 දින ද නිකුත් කරන ලදි.

විශේෂාංග

සෙවුම
ලිපිනයක් හෝ වීදියක නමක් සෙවීමට අමතරව නම අනුවද ස්ථාන සෙවිය හැක උදාහරණයක් ලෙස "Restaurant" යන්න ලබාදුන් විට ළඟ ඇති අවන්හලකට මාර්ගය සොයාගත හැක. තවද "a place with burgers" යන්න ලබාදුන් විට ආසන්න බර්ගර් සහිත අවන්හලකට මග සොයාගත හැක. මෙම යෙදවුමට උපාංගය මත ටයිප් කර ගමනාන්තය ලබාදීමට අමතරව හඬ මගින්ද ආදාන ලබාදිය හැක.

බහුවිධ දර්ශන
ට්‍රැෆික්: මෙමගින් සිතියමේ මග දිගට ඇති මාර්ග තදබදය විවිධ වර්ණ ආශ්‍රයෙන් දක්වයි.
සැටලයිට්: මෙහිදී උකුසු ඇස මෙන් චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප පෙන්වයි.
ස්ට්‍රීට්: ගූගල් ස්ට්‍රීට් වීව් ආධාරයෙන් මග ම්නිසෙකුට පෙනෙන ලෙසින්ම ස්වංක්‍රීයව මාර්ගය පෙන්වයි.

මූලාශ්‍ර

ගූගල්
මෘදුකාංග

ගූගල් මැප්ස් නැවිගේෂන්


Komska župa, srednjovjekovna humska župa.

Nalazila se na području Glavatičeva. Na zapadu je graničila sa župom Neretvom. Crta je išla Boračkim jezerom te kanjonom rijeke Šištice i Rakitnice.

U davnim vremenima pripadala je Podgorju. Pop Dukljanin je u Ljetopisu zabilježio da je kralj Predimir svojim četirima sinovima podijelio državu, a Podgorje je pripalo namlađem Svevladu. Od 12. stoljeća, otkad datira najstariji pisani spomen Koma, pa sve do osmanskih razaranja bio je to razvijeni, prometno, gospodarski, vojno i kulturno važno područje. Župa je nazvana po središtu, starom gradu Komu, smještenu na teško prohodnom vrhu planinskog grebena iznad sela Kašića. Od njega su ostale tek ruševine. Za nj su se otimali bosanski kraljevi, dubrovački velikani i trgovci. Kom je bio važno sjedište humske velikaške obitelji Sankovića. Glavna crkva u župi podignuta je u 12. stoljeću pored obale Neretve u selu Razićima i važnošću je bila veća od one na Biskupu gdje je bila obiteljska grobnica Sankovića. Pored crkve bilo je groblje. Na grobove su postavljani stećci. Da bi se osigurala važna prometnica i križanje puteva, podignut je grad Gradac koji nekad bio općinom. Carinarnica je djelovala u Komu, o čemu svjedoči dokument iz 1381. koji spominje ubiranje carine u ovom kraju. Trgovina je bila osobito razvijena u čemu su primat držali Dubrovčani. 15. svibnja 1391. im je vojvoda Radič Sanković izdao povelju da mogu trgovati po njegovim zemljama uključujući i Komsku župu. Pavao Anđelić je našao dokaz dubrovačke nazočnosti i trgovanja u ovom kraju, kad je 1960-ih istražujući grad Kom pronašao dubrovački groš. Vrela spominju i koncem 14. stoljeća kao župu, što je onda bilo rijetko, zato što su onda veći velikaški posjedi nazvani kneževinama. Komsko je područje od tog vremena prozvano Župa, čiji je naziv ostao do danas.

Sankovićima je Komska župa bila jedan od glavnih posjeda, premda su im obiteljski dvori bili u Zaboranima. Glavne gospodarske grane bile su ratarstvo, stočarstvo i rudarstvo. Na Kuli, u Razićima i Dudlama nalazili su se rudokopi. Stanovnici su također bavili se pčelarstvom, lovom i ribolovom, a seljani izabranih sela dobili su zadaću opskrbljivati Sankoviće medom, ribom, divljači i slično.

Osmanski sultan Mehmed Fatih poduzeo je pohod kojim je osvojen konjički kraj 1463. kad je osvojen i Kom. 22. lipnja 1463. godine vojska je bila u Nevesinju i njome je zapovijedao Mahmut-paša Anđelović i za nekoliko dana osvojio je Kom. Od početka srpnja pa do rujna traja protunapad hercega Stjepana Vukčića i njegovih sinova. Vratili su i Kom i okolinu. Dvije su godine Kosače upravljale Župom, sve do druge polovine 1465. godine. Sredinom 1465. godine Ish-beg Ishakobić provalio je s osmanskom vojskom u zemlju hercega Stjepana i okupirala ju, kad je pao i Kom. Prometnu važnost Župa je zadržala i dalje. Glavatičevo, središte Župe u prvim turskim vrelima spominje se pod imenom Podkom, kao sjedište upravne nahije Kom. Komska župa je postala nahija i pripala je blagajskom kadiluku, kako bilježi popis bosanskog sandžaka 1469. godine. Stanovništvo se otad islamizira. Bosanski krstjani bili su brojni u ovom kraju i neki su dugo ostali u svojoj vjeri prije nego što su prešli na islam. Godine 1537. godine spojena je Župa s hercegovačkom nahijom Neretva u jednu pod imenom Belgrad. Zbog važnosti u Glavatičevu je 1612. podignut kameni most, sličan onom u Konjicu, a graditelj je hadži Bali iz Mostara. Građen je kada je popravljan Karađozbegov most u Konjicu. S obje strane mosta bili su izrađeni hanovi u kojima su noćevali putnici za Sarajevo, Bjelimiće, Konjic ili Nevesinje. Pred kraj osmanskih vremena u administrativnim knjigama vođen kao Džemat Župa, kako je ostalo sve do dolaska Austro-Ugarske. Muslimansko stanovništvo snažno se oduprijelo austro-ugarskim snagama 1878. godine. Borbe su se nakon Vrapča vodile na desnoj obali Neretve. U Ribarima ispod Bajića glavice bio je veliki okršaj. 1882. godine za hercegovačkog ustanka zbio se veliki boj ustanika s austro-ugarskom vojskom. U prvoj bitci 150 ustanika pod vodstvom Sulejman-bega Šurkovića iz Bjelimića porazilo je austro-ugarsku vojsku kod mosta u Glavatičevu.

Izvori

Povijest Bosne i Hercegovine (1102. – 1463.)

Komska župa


La Coupe du Portugal de football 1972-1973 est la  de la Coupe du Portugal de football, considéré comme le deuxième trophée national le plus important derrière le championnat.

La finale est jouée le 17 juin 1973, au stade national du Jamor, entre le Sporting Clube de Portugal et le Vitória Setúbal. Le Sporting CP remporte son huitième trophée en battant le Vitória Setúbal 3 à 2 et se qualifie pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1973-1974.

Finale

Voir aussi
 Championnat du Portugal de football 1972-1973

1972-1973
Portugal
Sport au Portugal en 1972
Sport au Portugal en 1973

Coupe du Portugal de football 1972-1973


Okretna dizalica ili okretni granik je vrsta dizalice koja se može okretati oko svoje okomite srednje osi. Istureni je dohvatnik svojstven dio te dizalice. Okretne se dizalice grade u veoma mnogo različitih oblika. Velike grupe tih dizalica čine lučke i brodogradilišne dizalice, građevinske dizalice, vozne dizalice i plutajuće dizalice.

Dijelovi i vrste okretnih dizalica
Različiti tipovi okretnih dizalica najbolje se razlikuju i uspoređuju prema svojstvenim dijelovima, a to su okretište, dohvatnik i donje postolje.

Okretište
Okretište ili okretni dio dizalice može biti vezan s donjim postoljem pomoću okretnice s kružnom tračnicom, a pomoću okretnog stupa koji je oslonjen u donjem postolju, ili čvrstog stupa na kojemu se okreće okretni dio dizalice (zvonasti spoj), te pomoću kugličnog okretnog vijenca.

Gornji dio dizalica s okretnicom oslanja se preko kotača ili valjaka na kružnu tračnicu pričvršćenu na donjem postolju dizalica. Centralni stožer služi za prihvaćanje vodoravnih sila. Da protumasa za izjednačenje vlastite i korisne mase ne bi bila prevelika, pogonski se mehanizmi smještaju na protivnu stranu od dohvatnika i u većoj udaljenosti od osi okretanja. Zato su dizalice s okretnicom široke i niske, pa ih zbog neprikladnih veličina (dimenzija) polako istiskuju druge vrste okretnih dizalica.

Dizalica s okretnim stupom uska je i relativno visoka, jer udaljenost između donjega potpornog ležaja i gornjega vratnog ležišta ne smije biti malena. Zvonasti spoj prikladan je za teške dizalice većih nosivosti.

Okretne dizalice manje i srednje nosivosti najčešće imaju kuglični okretni vijenac. To je zapravo dvoredni ili višeredni veliki valjni ležaj promjera od 0,8 do 3 metra. Da se okretni vijenci ne bi izvitoperili, moraju se veoma kruto uležištiti. Budući da oni mogu prenositi i momente tereta, to jest osiguravaju dizalicu od prekretanja, može se smanjiti širina i visina dizalice. Kuglični okretni vijenac najčešće imaju lake lučke dizalice, vozne dizalice i bageri. Dizalice velike nosivosti i plutajuće dizalice grade se s okretnim stupom i s okretnicom.

Dohvatnik
Postoje dizalice s nepomičnim i dizalice s pomičnim dohvatnikom. Razlikuju se dizalice s pomičnim dohvatnikom kojima se doseg dohvatnika mijenja kad na dizalici nema tereta i dizalice kojima se doseg dohvatnika mijenja za vrijeme rada dizalice, to jest sa zavješenim teretom (dizalice s uvlačnim dohvatnikom ili teleskopske dizalice).

Područje rada dizalice s nepomičnim dohvatnikom teoretski je samo kružnica polumjera jednakog dosegu dizalice. Područje rada dizalice s pomičnim dohvatnicima povećava se na prstenastu kružnu plohu između kružnice najvećeg i kružnice najmanjeg dosega.

Dizalice s nepomičnim dohvatnikom ili dohvatnikom kojemu se doseg može mijenjati samo kada je dizalica bez tereta, nisu prikladne za lučki pretovar, jer zbog velike kružnice dosega trebaju mnogo prostora i ne mogu raditi jedna blizu druge. Velika gustoća pretovara na lučkim obalama zahtijeva dizalice koji mogu raditi jedan blizu druge, tako da i 3 dizalice mogu biti uposlene na istom brodskom grotlu. Na obalama za pretovar komadne robe treba smjestiti gotovo na svakih 18 do 25 metara po jednu dizalicu, a na obalama za pretovar rasutog tereta dizalice se postavljaju još gušće. Taj zahtjev zadovoljavaju dizalice koje u svakom radnom ciklusu uvlače dohvatnik (dizalice s uvlačnim dohvatnikom). Pomični dohvatnik mora biti tako konstruiran da se teret kreće po mogućnosti vodoravno kad se dohvatnik uvlači ili izvlači, te da je vlastita težina dohvatnika po mogućnosti potpuno izbalansirana.

Pogonski uređaj dizalice obično mora pri uvlačenju dohvatnika svladati težinu dohvatnika i težinu tereta, pa ta konstrukcija ne ispunjava spomenute zahtjeve. Zahtjev da se teret pri pomicanju dohvatnika giba vodoravno i da je težina dohvatnika izbalansirana protuutegom znači da pogonski mehanizam za pomicanje dohvatnika mora svladati pri uvlačenju dohvatnika samo trenje u zglobovima. Takve se savršene prilike u stvarnosti ne postižu.

Brzim razvitkom dizalica s uvlačnim dohvatnicima ostvareno je u posljednje vrijeme mnogo različitih konstrukcija. One se mogu razvrstati u 3 grupe:
 konstrukcije kojima se kraj dohvatnika kreće po kružnici,
 konstrukcije kojima se kraj dohvatnika kreće približno po vodoravnoj liniji,
 konstrukcije kojima se kraj dohvatnika kreće po nekoj drugoj krivulji, na primjer po elipsi.

Pri pomicanju dohvatnika pojedine konstrukcije omogućuju vodoravno gibanje tereta na jedan od sljedećih načina:
 za vrijeme uvlačenja dohvatnika bubanj se za dizanje okreće tako da se uže odvija.
 uže za dizanje tereta vodi se preko užetnika smještenih na konstrukciji upravljačnice i na vrhu dohvatnika, tako da djeluju kao koloturnik. Pri uvlačenju dohvatnika taj se koloturnik skraćuje i oslobađa toliku duljinu užeta da teret ostaje na istoj visini, iako bubanj za dizanje miruje. Kad je koloturnik okomito smješten (takozvani sabirnik užeta), donji je užetnik nepomičan, a gornji je pomičan. Pri uvlačenju dohvatnika spušta se protuuteg i na njemu pričvršćeni gornji užetnik koloturnika. Tako se oslobađa toliko užeta da se nadoknadi okomiti podizaj vrha dohvatnika. Pri dobro raspoređenim užetnicima postiže se gotovo vodoravno kretanje tereta.
 uže za dizanje tereta prelazi preko užetnika smještenoga na kraju okretne vodilice koja je spojnicom vezana za dohvatnik. Pri uvlačenju dohvatnika taj se užetnik približava dohvatniku i tako duljina slobodnovisećeg dijela užeta postaje veća, a teret obješen na kuki giba se vodoravno.
 člankastim dohvatnikom postiže se kretanje kraja dohvatnika po vodoravnoj liniji.

Sve dizalice kojima se kraj dohvatnika giba po kružnici ili elipsi imaju pri uvučenom položaju dohvatnika veliku duljinu slobodnovisećeg dijela užeta za dizanje tereta, pa se obješeni teret lako njiše, što je nedostatak takve vrste dizalice. Taj nedostatak nemaju dizalice kojima se kraj dohvatnika giba približno po vodoravnoj liniji, to jest dizalice s člankastim dohvatnikom. Pri pomicanju člankastih dohvatnika slobodna duljina užeta ostaje jednaka, što omogućuje da se bez ikakvih teškoća između kraja dohvatnika i kuke uključi koloturnik. Koloturnici se mogu odabrati s velikim prijenosom, pa se dizalice s člankastim dohvatnikom mogu graditi i za veliku nosivost. Budući da se ovješeni teret kreće vodoravno, nije potreban nikakav sabirnik užeta, pa su zbog toga člankasti dohvatnici prikladni za pogone s više užeta, kao na primjer za pogon zahvatačem. Nedostaci dizalica s člankastim dohvatnikom jesu: složena konstrukcija s mnogo dijelova dohvatnika, te veća vlastita težina nego u dizalica s jednostrukim dohvatnikom.

Donje postolje
Donje postolje okretnih dizalica često se gradi kao portal (vrata) s 4 ili 2 noge, ili kao poluportal s 3 noge. Takvi portali premošćuju željezničke pruge ili neke druge prijevozne putove. Takve se dizalice nazivaju portalne dizalice, odnosno poluportalne okretne dizalice i često se upotrebljavaju u lukama i brodogradilištima. Okretne dizalice mogu se graditi i kao nepomične na čvrstom temelju (na primjer stacionarne kolodvorske dizalice), a mogu imati donje postolje građeno kao pokretni vagonet.

Nosivost lučkih okretnih dizalica najčešće iznosi od 2 do 8 tona, a najveći je doseg od 20 do 40 metara. Brzina je vožnje dizalice malena, oko 0,4 m/s, jer služi samo za premještanje dizalica s jednog brodskog grotla na drugo. Za dimenzioniranje dizalica s dohvatnikom, osim sile dizanja G = m∙g, važna je i vrijednost momenta tereta M = G∙l (umnožak sile dizanja i kraka l do okomite osi okretanja) jer taj moment sile ima presudan utjecaj na stabilnost dizalice. Zbog toga se za okretne dizalice uvijek uz nosivost navodi i doseg dohvatnika za koji je moguća ta nosivost.

Za nosivost od 3 tone i doseg od 25 metara, lučka dizalica s okretnicom i člankastim dohvatnikom ima masu čelične konstrukcije bez protuutega oko 80 tona, dok je masa stupne okretne dizalice jednakih svojstava mnogo manja, svega oko 35 tona.

Izvori

Vanjske poveznice

Dizalice

Okretna dizalica


Le Carrier Air Wing Fourteen ou CVW-14, était une escadre aérienne embarquée de l'US Navy, basée au Naval Air Station Lemoore (NAS Lemoore) en Californie
Créé sous le nom de Carrier Air Group 101 en janvier 1950, le CAW-14 a été dissout le .

Historique

Guerre de Corée
Le Carrier Air Wing 14 (CVW-14) a été établi au Marine Corps Air Station Miramar (MCAS Miramar), en Californie en juillet 1950, sous le nom de Carrier Air Group 101. Il faisait partie de la réponse militaire américaine au déclenchement de la guerre de Corée et a effectué son premier déploiement à bord de l'. Il a pris le nom de Carrier Air Group 14 le .

Guerre du Vietnam

Ce n'est que le  qu'il prend le nom de Carrier Air Wing Fourteen. En août 1964, embarqué à bord de l', il mena les premières frappes aériennes contre le Nord-Vietnam. Les déploiements ultérieurs ont été effectués à bord de l' , USS Constellation et . Le , les escadrons du CAW-14 ont effectué les dernières sorties de combat de la guerre du Vietnam et a reçu la même année le F-14A Tomcat. En septembre 1974, le CVW-14 s'est déployé à bord de l'USS Enterprise pour son premier déploiement en temps de paix en dix ans. Le 29 avril 1975, CVW-14 a de nouveau été impliqué au Vietnam, fournissant un soutien et une couverture aérienne pour l'évacuation du personnel américain du Sud-Vietnam lors de l' Opération Frequent Wind.

Le , il effectue son premier déploiement avec le nouveau S-3 Viking à bord de l'USS Enterprise dans le Western Pacific. Après un autre déploiement sur Enterprise, il a été réaffecté à l'. Deux escadrons de chasse de l'United States Marine Corps, VMFA-323 et  (F-4N Phantom II), ont rejoint l'équipe CVW-14. Il s'est embarqué vers la mer de Corail en novembre 1979 puis vers la station "Gonzo" dans le nord de la mer d'Oman. CVW-14 a effectué deux autres déploiements sur la mer de Corail.

Guerre du Golfe

En route vers l'île de Diego Garcia, le CVW-14 et l ont été détournés vers la mer d'Arabie en appui de l'opération Bouclier du désert, arrivant le  dans le cadre du renforcement de l'United States Central Command.
Le , le CVW-14 à bord de l'USS Independence part vers Pearl Harbor pour intégrer l'. Les escadrons ,  et  ont été détachés du CVW-14 mais sont restés à bord de l'USS Independence pour intégrer le CVW-5. Le reste du CVW-14 et l'USS Midway retournent à San Diego, pour la mise hors service du Midway le .

Le , le CVW-14 à bord de l' effectue un déploiement en Pacifique ouest, ainsi qu'en mai 1996, pour prendre part à l'opération Southern Watch et à l'opération Tempête du désert. Les forces de l'US Navy et de l'US Air Force ont mené des frappes de missiles d'attaque terrestre Tomahawk (TLAM) et de missiles de croisière conventionnels à lancement aérien (CALCM) contre l'Irak en réponse à l'invasion du territoire tenu par les Kurdes dans le nord de l'Irak. Le CVW-14 a escorté des bombardiers stratégiques B-52 à l'appui de leurs frappes CALCM et a ensuite effectué de nombreuses sorties pour faire respecter la zone d'exclusion aérienne nouvellement étendue à 33 degrés de latitude nord. Le CVW-14 a rejoint San Diego le .

Le , CVW-14 a déménagé du NAS Miramar, San Diego, pour Naval Air Station Lemoore et s'est déployé sur l' pour participer à l'opération Southern Watch et aux opérations d'interdiction maritime dans le golfe Persique. Puis il est retourné au NAS Lemoore le .

A bord de l'USS Abraham Lincoln en mai et juin, il a participé à la zone d'opération hawaïenne lors de l'exercice Rim of the Pacific (RIMPAC). En août 2000, CVW-14 s'est de nouveau déployé sur l'Irak et a exécuté plus de 1.400 sorties de combat à l'appui de l'opération Southern Watch, puis il est retourné au NAS Lemoore le .

Guerre mondiale contre le terrorisme

En décembre 2001, le CVW-14 a participé à l' au large de l'Alaska, en préparation du déploiement de 2002-2003. Le CVW-14, à bord de l'USS Abraham Lincoln le , en appui de l'opération Enduring Freedom (Afghanistan) et l'opération Iraqi Freedom (Irak) avec l'avion multirôle F/A-18 E/F Super Hornet. Le CVW-14 est rentré le  après près de 10 mois de déploiement, le plus long pour un transporteur en trois décennies.

Le , CVW-14 a été transféré sur l' pour un programme de formation puis s'est porté à l'appui de l' en 2004.

En février 2005, CVW-14 a été transféré sur l'. pour de déployer de nouveau pour la guerre d'Irak pour des opérations de sécurité maritime dans le golfe Persique. Les escadrons  VFA-22, , VFA-113 et  ont été les premiers à se déployer avec des chasseurs d'attaque F/A-18 Hornet équipés du système  (Remotely Operated Video Enhanced Receiver) qui permet aux forces terrestres pour voir ce qu'un avion ou un véhicule aérien sans pilote (UAV) voit en temps réel en recevant des images acquises par les capteurs de l'avion sur un ordinateur portable au sol.

Du 19 au 23 juin 2006, le CVW-14 embarqué à bord de l'USS Ronald Reagan, a participé à l' 2006, qui s'est tenu dans la zone d'opération de Guam. Le  a piloté le Northrop Grumman EA-6B Prowler équipé de la technologie de pointe Enhanced Capability Version III. Le VAW-113) a fourni une capacité de commandement et de contrôle avec son avion E-2C Hawkeye 2000. Le HSC-4 était l'un des quatre escadrons d'hélicoptères qui exploitaient 24 hélicoptères SH-60F et SH-60H Seahawk utilisés pour protéger le groupe de travail du porte-avions contre une force sous-marine composée de cinq sous-marins.

Au début de 2007, le CVW-14 s'est lancé dans un déploiement rapide dans l'océan Pacifique, et le 18 mai 2008, le porte-avions et son groupe d'attaque ont quitté Naval Air Station North Island pour un déploiement prévu dans un lieu non divulgué.

Le , le Carrier Air Wing 14 s'est déployé à bord de l'USS Ronald Reagan dans les 7e et 5e zones de responsabilité de la flotte.

Les unités subordonnées
Lors du déploiement de 2011, les escadrons suivants ont été affectés au CVW-14:

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Carrier Air Wing
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 Carrier Air Wing Fourteen
 US Navy Carriers

Carrier Air Wing de l'United States Navy
Aéronautique navale
Unité ou formation militaire dissoute en 2017

Carrier Air Wing Fourteen


Constantin Anastasiade (2. svibnja 1861. – Bukurešt, 1939.) je bio rumunjski general i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata zapovijedao je 16. i 4. divizijom.

Vojna karijera
Constantin Anastasiade je rođen 2. svibnja 1861. godine. Vojnu naobrazbu započinje 1881. godine pohađanjem Vojne škole za pješaštvo i konjaništvo u Bukureštu koju završava 1883. godine. Čin poručnika dostiže 1886. godine, u čin satnika promaknut je 1892. godine, dok je u čin bojnika unaprijeđen 1897. godine. Godine 1907. promaknut u čin potpukovnika, dok čin pukovnika dostiže 1910. godine. Pohađa i Ratnu školu u Bukureštu. Tijekom 1913. sudjeluje u Drugom balkanskom ratu. Godine 1915. promaknut je u čin brigadnog generala. Tijekom vojne karijere obnaša dužnost načelnika stožera III. korpusa, te načelnika odjela pješaštva pri ministarstvu rata.

Prvi svjetski rat
Nakon ulaska Rumunjske u rat na strani Antante Anastasiade je imenovan zapovjednikom 16. divizije. Navedenom divizijom zapovijeda do sredine listopada 1916. kada od Constantina Costescua preuzima zapovjedništvo nad 4. divizijom. Četvrtom divizijom zapovijeda svega tjedan dana.

Preminuo je 1939. godine u 78. godini života u Bukureštu.

Izvori

Rumunjski vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Constantin Anastasiade


Rudolf ist:

 Rudolf, ein Vor- und Familienname
 Rudolf (Musical), ein Musical
 Rudolf-Insel, eine Insel des Franz-Josef-Landes
 Rudolfsee, ein Salzsee in Ostafrika, benannt nach Kronprinz Rudolf von Österreich-Ungarn, wird heute meist als Turkana-See bezeichnet
 Rudolf (Schiff, 1894)
 Rudolf (Schiff, 1903)
 (44613) Rudolf, ein Asteroid
 Rima Rudolf, eine Mondrille

Siehe auch:
 Rudolfinische Tafeln, ein Verzeichnis von Johannes Kepler mit genauen Koordinatenangaben für die Stellung der Planeten, benannt nach dem damaligen Kaiser Rudolf
 Rudolfinische Hausordnung, Familienvertrag vom 18. November 1364, der den gemeinsamen Besitz der habsburgischen Länder zwischen Rudolf IV, Albrecht III. und Leopold III. regelte
 Rudolfinum
 Rudolfswarte
 Rudolph
 Rolf

Rudolf (Begriffsklärung)


Marktcheck ist ein Wirtschafts- und Verbrauchermagazin des Südwestrundfunks.

Rahmenbedingungen
Seit dem 14. April 2015 wird die Sendung dienstags von 20:15 bis 21:00 Uhr ausgestrahlt, der Sendeplatz bis zum 9. April 2015 war donnerstags von 21:00 bis 21:45 Uhr; Moderatorin ist Hendrike Brenninkmeyer. Eine Wiederholung war samstags von ca. 7:45 bis 8:30 Uhr auf EinsPlus und ist freitags von 22:15 bis 23:00 Uhr auf tagesschau24 zu sehen.

Inhalte
Die Sendung berichtet über aktuelle Fragen zum Verbraucherschutz aus den folgenden Themengebieten: Auto & Verkehr, Geld & Wirtschaft, Gesundheit & Ernährung, Haus & Garten, Haushalt & Einkauf, Multimedia sowie Reise & Freizeit. Verbraucher, die Probleme mit Unternehmen haben, können sich an die Redaktion wenden, die den Marktcheck-Reporter Axel Sonneborn mit dem Fall beauftragt. Er recherchiert den Fall und versucht, eine für alle Beteiligten akzeptable Lösung zu finden. Am 23. März 2021 ging er nach 122 Fällen in den Ruhestand. Rechtliche Fragestellungen der Zuschauer werden in der Rubrik Marktcheck fragt Möller während der Sendung vom Gerichtsreporter und Journalisten Karl-Dieter Möller beantwortet. Verbraucher, die ihre Wohnung renovieren möchten, können sich an den Marktcheck-Baucoach Waldemar Eider wenden.

Ähnliche Sendungen
 Markt (WDR) und Markt (NDR)
 MEX. das marktmagazin (hr-Fernsehen)
 Super.Markt (rbb Fernsehen)
 WISO (ZDF)

Weblinks
 Webseite des Magazins Marktcheck auf swr.de, abgerufen am 14. März 2012
 Marktcheck Mediathek auf swr.de

Einzelnachweise

Fernsehsendung (Deutschland)
Informationssendung (Fernsehen)
Südwestrundfunk (Fernsehen)
Fernsehsendung der 2000er Jahre
Fernsehsendung der 2010er Jahre
Fernsehsendung der 2020er Jahre

Marktcheck


An Malaxis thienii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Dodson. An Malaxis thienii in nahilalakip ha genus nga Malaxis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Malaxis

Malaxis thienii