إدوارد دوبنسكي، من مواليد 19 ابريل 1935، وتوفي في 11 مايو 1969، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق. لعب مع منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم وشارك في كأس العالم عام 1962.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية يهود
لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
لاعبو كرة قدم رجالية أوكرانيون
مدافعو كرة قدم رجالية
رياضيون من خاركيف
لاعبو سسكا موسكو
لاعبو كأس أمم أوروبا 1964
لاعبو كأس العالم 1962
لاعبو كرة قدم أوكرانيون
دوبنسكي
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم يهود
لاعبو منتخب الاتحاد السوفيتي لكرة القدم
مواليد 1935
مواليد في خاركيف
وفيات 1969
وفيات السرطان في الاتحاد السوفيتي
وفيات في موسكو
لاعبو كرة قدم من خاركيف

إدوارد دوبنسكي


Ana duygu, bir düşünceden çok duyguyu dile getirmek, okuyucu ya da dinleyiciye duyurmak, onların benliğinde yaşatmak amaçlı yazı ya da konuşmaların öne çıkarmak istediği asıl duygudur. Ana duygu bir metnin özünü oluşturur. Metinde bu duyguyu destekler durumdaki bütün yardımcı duygu ve düşüncelerdir.

Ana duygu, bir düşünceden çok duyguyu dile getirmek, okuyucu ya da dinleyiciye duyurmak, onların benliğinde yaşatmak amaçlı yazı ya da konuşmaların öne çıkarmak istediği asıl duygudur. Ana duygu bir çok metnin özünü oluşturur. Metinde bu duyguyu destekler durumdaki bütün yardımcı duygu ve düşünceler hep ana duyguya bağlanarak onun daha anlaşılır ve duyulur olmasını sağlar. Ana duygu konu anlamına gelmez. Konu anlatılan şey, ana duygu ise bu anlatılanlardan çıkan sonuçtur.
Bir düşünceden çok bir duyguyu dile getirmek, okuyucu ya da dinleyiciye hissettirmek, onların benliğinde yaşatmak amaçlı yazı ya da konuşmaların öne çıkarmak istediği asıl duyguyu anlatır. Ana duygu bir metnin özünü oluşturur. Metinde bu duyguyu destekler haldeki bütün yardımcı duygu ve düşünceler hep ana duyguya bağlanarak onun daha anlaşır ve duyulur olmasını sağlar. Ana duygu konu anlamına gelmez. Konu anlatılan şey, ana duygu ise bu anlatılanlardan çıkan sonuçtur.

Edebiyat terimleri

Ana duygu (edebiyat)


Olaylar
 1548 - Kanuni Sultan Süleyman komutasındaki Osmanlı ordusu, Halep'e girdi.
 1812 - I. Napolyon komutasındaki Fransız Ordusu, büyük kayba uğrayarak Rusya topraklarını terk etmek zorunda kaldı.
 1842 - Notre Dame Üniversitesi (Indiana, ABD) kuruldu.
 1865 - Lewis Carroll'un yazdığı Alice Harikalar Diyarında ilk kez basıldı.
 1922 - Gelibolu'nun kurtuluşu.
 1922 - Howard Carter ve George Herbert de Carnarvon, Mısır Firavunu Tutankhamun'un mezarına 3000 yıl sonra giren ilk insanlar oldular.
 1923 - Posta Kanunu kabul edildi.
 1926 - Türkiye'nin ilk şeker fabrikası olan Alpullu Şeker Fabrikası faaliyete geçti.
 1934 - Lakap ve unvanlar kaldırıldı. Kanunla Ağa, hacı, hafız, hoca, molla, efendi, bey, beyefendi, paşa, hanım, hanımefendi, hazretleri gibi lakap ve unvanlar kaldırılıyor; bütün yurttaşlar, kadın erkek, kanun karşısında ve resmi belgelerde yalnız adlarıyla anılır deniliyordu.
 1935 - Afyon-Isparta demiryolu açıldı.
 1942 - Yugoslavya'da Anti-Faşist Halk Kurtuluş Konseyi kuruldu.
 1942 - Sovyet Ordusu, Stalingrad'da Alman Ordusuna karşı saldırıya geçti.
 1943 - Tosya ve Ladik'te 7,2 büyüklüğündeki depremde 2824 kişi öldü.
 1950 - Türkiye, Kore Savaşı'na katıldı.
 1954 - Kapalıçarşı'daki yangında 1394 dükkân harap oldu. Çarşı yanındaki 3 han ve birkaç bina büyük hasar gördü.
 1962 - Amerika Birleşik Devletleri, Türkiye'deki füze üslerini kaldırmaya karar verdi.
 1968 - Günaydın Gazetesi yayın hayatına başladı.
 1974 - İlk kremalı likör olduğu iddia edilen Baileys piyasaya sürüldü.
 1983 - Stanislav Petrov adlı Rus yarbay, Sovyetler Birliği'ne ait füze erken uyarı sistemindeki bir hatayı fark ederek olası bir nükleer savaşı engelledi.
 1991 - Michael Jackson, 4. profesyonel müzik albümü olan Dangerous'ı piyasaya sürdü. Albümdeki Black or White şarkısına çektiği klip, çığır açtı.
 1993 - Almanya, PKK'yı terör örgütü ilan ederek, bütün yan kuruluşlarıyla birlikte kapattı.
 1996 - Başbakan Yardımcısı ve Dış İşleri Bakanı Tansu Çiller, Susurluk kazasından söz ederken, Devlet uğruna kurşun atan da yiyen de şereflidir dedi.
 2003 - Concorde yolcu uçağı son uçuşunu gerçekleştirdi.
 2008 - Ön ödemeli su sayacının abonelere takılması, Ankara 11. İdare Mahkemesi tarafından, yasaklandı.
 2008 - Hindistan'ın Mumbai şehrinde Leşker-i Tayyibe adlı örgüt tarafından terör saldırısı gerçekleşti. Saldırıda 164 kişi öldü, 308 kişi yaralandı.

Doğumlar
 1552 - Seonjo, Joseon Krallığı'nın 14. kralı (ö. 1608)
 1731 - William Cowper, İngiliz şair ve hümanist (ö. 1800)
 1811 - Zeng Guofan, Çinli devlet adamı ve askeri önder (ö. 1872)
 1827 - Ellen G. White, Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi'nin kurucu ve liderlerinden (ö. 1915)
 1828 - René Goblet, Fransız siyasetçi (ö. 1905)
 1847 - Maria Fyodorovna, Rusya'nın İmparatoriçesi (ö. 1928)
 1857 - Ferdinand de Saussure, İsviçreli dil bilimci (dilin yapısı konusundaki görüşleriyle 20. yüzyıl dilbiliminin temellerini atan) (ö. 1913)
 1869 - Galli Maud, Kral VII. Haakon'un eşi ve Norveç Kraliçesi (ö. 1938)
 1883 - Lou Tellegen, Amerikalı sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 1934)
 1885 - Heinrich Brüning, Mart 1930 - Mayıs 1932 arasında Şansölye ve Dışişleri Bakanı olan Alman politikacı (ö. 1970)
 1894 - Norbert Wiener, Amerikalı matematikçi ve Sibernetik biliminin kurucusu (ö. 1964)
 1895 - Bill W., Adsız Alkolikler'in eş-kurucusu (ö. 1971)
 1898 - Karl Ziegler, Alman kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (ö. 1973)
 1909 - Eugène Ionesco, Rumen kökenli Fransız oyun yazarı (ö. 1994)
 1915 - Inge King, Almanya doğumlu Alman-Avustralyalı heykeltıraş ve sanatçı (ö. 2016)
 1917 - Nesuhi Ertegün, Türk müzik yapımcısı ve Atlantic Records plak şirketi kurucusu (ö. 1989)
 1918 - Patricio Aylwin, Şilili siyasetçi ve avukat (ö. 2016)
 1919 - Ryszard Kaczorowski, Polonyalı eski asker ve devlet adamı (ö. 2010)
 1919 - Frederik Pohl, Amerikalı bilimkurgu yazarı ve editör (ö. 2013)
 1922 - Charles M. Schulz, Amerikalı çizer ve animatör (Amerikalı çizgi-romanı "Snoopy"nin (Peanuts) yaratıcısı) (ö. 2000)
 1924 - George Segal, Pop sanatı akımı ile ilişkili Amerikalı ressam ve heykeltıraş (ö. 2000)
 1931 - Adolfo Pérez Esquivel, Arjantinli ressam, heykeltıraş, insan hakları savunucusu ve Nobel Barış Ödülü sahibi
1932 - Ülkü Adatepe Mustafa Kemal Atatürk'ün en küçük manevi kızı
 1933 - Arthur E. Bartlett, Amerikalı iş insanı (ö. 2009)
 1934 - Cengiz Bektaş, Türk yüksek mimar, mühendis, şair ve yazar (ö. 2020)
 1935 - Ayten Erman, Türk oyuncu
 1937 - Boris Yegorov, Sovyet hekim ve kozmonot (ö. 1994)
 1939 - Abdullah Ahmad Badawi, 2003'ten 2009'a kadar Malezya Cumhuriyeti eski başbakanı
 1939 - Mark Margolis, Amerikalı aktör (ö. 2023)
 1939 - Tina Turner, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (ö. 2023)
 1942 - Olivia Cole, Amerikalı oyuncu (ö. 2018)
 1943 - Marilynne Robinson, Amerikalı yazar
 1948 - Elizabeth Blackburn, Amerikalı moleküler biyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi
 1948 - Galina Prozumenşçikova, Sovyet yüzücü (ö. 2015)
 1949 - Marí Alkatiri, Doğu Timorlu siyasetçi
 1949 - Şlomo Artzi, İsrailli şarkıcı, söz yazarı ve besteci
 1949 - Ivan Patzaichin, Rumen sürat kanocusu (ö. 2021)
 1951 - Ilona Staller, Macar-İtalyan eski porno yıldızı, politikacı ve şarkıcı
 1951 - Sulejman Tihić, Bosnalı siyasetçi (ö. 2014)
 1952 - Carrie Rickey, Amerikalı sanat ve sinema eleştirmeni
 1953 - Julien Temple, İngiliz film, belgesel ve klip yönetmeni
 1954 - Ayşe Nur Bahçekapılı, Türk hukukçu ve siyasetçi
 1954 - Velupillai Prabhakaran, Sri Lanka'nın doğusundaki Tamil halkına mensup, Tamil İlam Kurtuluş Kaplanları örgütünün kurucu lideri (ö. 2009)
 1962 - Erol Bilecik, Türk iş insanı
 1963 - Richard R. Arnold,  Amerikan astronot
 1965 - Aşkın Asan, Türk siyasetçi
 1965 - Mansur Ark, Türk şarkıcı
 1965 - Des Walker, İngiliz futbolcu
 1966 - Garcelle Beauvais, Haitili-Amerikalı aktris, televizyon kişiliği, yazar ve eski manken
 1968 - Haluk Levent, Türk rock şarkıcısı ve hayırsever
 1969 - Shawn Kemp, Amerikalı eski basketbol oyuncusu
 1971 - Akira Narahashi, Amerikalı aktör
 1973 - Peter Facinelli, Amerikalı sinema oyuncusu
 1974 - Roman Šebrle, Çek atlet
 1975 - DJ Khaled, Filistin asıllı Amerikalı DJ, radyo programcısı ve prodüktör
 1977 - Ivan Basso, İtalyan profesyonel yol bisikleti yarışçısı
 1978 - Jun Fukuyama, Japon erkek seslendirme sanatçısı ve şarkıcı
 1981 - Stephan Andersen, Danimarkalı millî futbolcu
 1981 - Natasha Bedingfield, İngiltere doğumlu şarkıcı ve söz yazarı
 1981 - Aurora Snow, Amerikalı porno yıldızı
 1983 - Chris Hughes, Amerikalı girişimci
 1983 - Rachel Starr, Amerikalı porno yıldızı
 1984 - Antonio Puerta, İspanyol futbolcu (ö. 2007)
 1986 - Bauke Mollema, Hollandalı profesyonel bisikletçi
 1986 - Åshild Bruun-Gundersen, Norveçli politikacı
 1986 - Büşra Sanay, Türk gazeteci, yazar ve televizyon sunucusu
 1987 - Yorgo Cavelas, Yunan millî futbolcu
 1987 - Kat DeLuna, Dominik Cumhuriyeti kökenli Amerikalı R&B şarkıcısı ve dansçı
 1987 - Missy Stone, Amerikalı porno yıldızı
 1990 - Avery Bradley, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1990 - Ece Çeşmioğlu, Türk oyuncu
 1990 - Chipmunk, İngiliz rapçi
 1990 - Rita Ora, İngiliz şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu
 1990 - Danny Welbeck, İngiliz millî futbolcu
 1991 - Manolo Gabbiadini, İtalyan millî futbolcu
 1993 - , Güney Koreli futbolcu
 1997 - Aaron Wan-Bissaka, İngiliz futbolcu

Ölümler
 1504 - I. Isabel, Kastilya ve Aragon Kraliçesi (d. 1451)
 1651 - Henry Ireton, İngiliz İç Savaşında parlamento ordusunda komutan ve Oliver Cromwell'in damadı (d. 1611)
 1851 - Jean-de-Dieu Soult, Fransız mareşal ve 1840 ile 1847 yılları arasında Fransa başbakanı (d. 1769)
 1855 - Adam Mickiewicz, Leh şair (d. 1798)
 1857 - Joseph Freiherr von Eichendorff, Alman yazar (d. 1788)
 1859 - Jacques Denys Choisy, İsviçreli Protestan din adamı ve botanikçi (d. 1799)
 1883 - Sojourner Truth, Afrikalı Amerikalı eylemci (d. 1797)
 1911 - Paul Lafargue, Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı (d. 1842)
 1912 - III. İoakim, 1878'de İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi tarafından Ekümenik Patrik seçildi (d. 1834)
 1917 - Leander Starr Jameson, İngiliz doktor ve siyaset adamı (d. 1853)
 1926 - Ernest Belfort Bax, İngiliz sosyalist gazeteci ve filozof (d. 1854)
 1926 - John Browning, Amerikalı silah tasarımcısı (d. 1855)
 1936 - Mari Felekyan, Ermeni asıllı Türk tiyatro sanatçısı ve Toto Karaca'nın annesi
 1936 - Şükrü Naili Gökberk, Türk asker ve Türk Kurtuluş Savaşı komutanlarından (d. 1876)
 1937 - Yakov Ganetsky, Sovyet diplomat ve siyaset adamı (d. 1879)
 1939 - Melek Kobra, Türk tiyatro, sinema ve operet sanatçısı (d. 1915)
 1947 - Saffet Arıkan, Türk asker ve siyaset adamı (Millî Eğitim Bakanlarından ve köy enstitülerinin başlangıcı sayılan okulları kuran) (d. 1888)
 1952 - Sven Hedin, İsveçli kâşif, coğrafyacı, topoğraf, jeopolitikçi, fotoğrafçı, gezi yazarı ve illüstratör (d. 1865)
 1956 - Tommy Dorsey, Amerikalı caz müzisyeni ve swing orkestrası şefi (d. 1905)
 1964 - Hedwig Kohn, Alman fizikçi (d. 1887)
 1968 - Arnold Zweig, Alman yazar (d. 1887)
 1981 - Max Euwe, Hollandalı Dünya satranç şampiyonu (d. 1901)
 1985 - Vivien Thomas, Amerikalı ameliyat teknisyeni (d. 1910)
 1986 - Gündüz Ökçün, Türk siyasetçi, hukukçu ve Türkiye Dış İşleri eski bakanı (d. 1936)
 1989 - Ahmed Abdallah, Komorlu iş insanı ve siyasetçi (d. 1919)
 1990 - Turhan Özek, Türk Klasik Türk müziği sanatçısı (d. 1937)
 1996 - Paul Rand, Amerikalı sanat yönetmeni ve grafik tasarımcısı (d. 1914)
 2002 - Neşet Günal, Türk ressam (d. 1923)
 2004 - Philippe de Broca, Fransız sinema yönetmeni (d. 1933)
 2006 - Mario Cesariny, Portekizli şair ve ressam (d. 1923)
 2012 - Joseph Murray, Amerikalı plastik cerrah (d. 1919)
 2013 - Arik Einstein, İsrailli şarkıcı, besteci, oyuncu ve söz yazarı (d. 1939)
 2013 - Jane Kean, Amerikalı oyuncu, yazar ve şarkıcı (d. 1923)
 2014 - Tuğçe Albayrak, Türk asıllı Alman vatandaşı (d. 1991)
 2014 - Annemarie Düringer, İsviçreli aktris (d. 1925)
 2014 - Fikret Kırcan, Türk eski futbolcu ve yönetici (d. 1919)
 2014 - Sabah, Lübnanlı şarkıcı ve aktris (d. 1927)
 2015 - Amir Aczél, İsrail doğumlu Amerikalı matematik ve matematik-bilim tarihi okutmanı (d. 1950)
 2015 - Norbert Gastell, Arjantin doğumlu Alman oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1929)
 2016 - Miriam Eşkol, Rumen asıllı İsrailli eski başbayan ve kütüphaneci (d. 1929)
 2016 - Fritz Weaver, Amerikalı aktör ve seslendirme sanatçısı (d. 1926)
 2017 - Vicente García Bernal, Meksikalı Roma Katolik piskoposu (d. 1929)
 2017 - Armando Hart, Kübalı devrimci ve komünist siyasetçi (d. 1930)
 2018 - Bernardo Bertolucci, İtalyan film yönetmeni (d. 1941)
 2018 - Samuel Hadida, Fas asıllı Fransız film yapımcısı (d. 1953)
 2018 - Stephen Hillenburg, Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1961)
 2018 - Tomás Maldonado, Arjantinli ressam, tasarımcı ve filozof (d. 1922)
 2018 - Patricia Quintana, Meksikalı yemek şefi, yazar, akademisyen ve iş insanı (d. 1946)
 2018 - Leo Schwarz, Alman Katolik piskopos (d. 1931)
 2019 - Vittorio Congia, İtalyan oyuncu ve dublaj sanatçısı (d. 1930)
 2019 - Yeshi Donden, Hint-Tibetli hekim, keşiş ve insani yardım gönüllüsü (d. 1927)
 2019 - Köbi Kuhn, İsviçreli futbolcu (d. 1943)
 2020 - Cecilia Fusco, İtalyan opera sanatçısı ve eğitimci (d. 1933)
 2020 - Jamir Garcia, Filipinli alternatif metal müziği şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1978)
 2020 - Dimitar Largov, Bulgar eski millî futbolcu (d. 1936)
 2020 - Sadık el-Mehdi, 1966'dan 1967'ye ve 1986'dan 1989'a kadar Sudan Başbakanı olan siyasi ve dini figür (d. 1935)
 2020 - Daria Nicolodi, İtalyan aktris, senarist ve film yapımcısı (d. 1950)
 2020 - Hafız Ebu Saada, Mısırlı siyasetçi ve insan hakları aktivisti (d. 1965)
 2020 - Kamen Çanev, Bulgar opera tenoru (d. 1964)
 2020 - Celestino Vercelli, İtalyan profesyonel bisiklet yarışçısı (d. 1946)
 2022 - Uladzimir Makey, Beyaz Rusya Dışişleri bakanı (d. 1958)

Tatiller ve özel günler

1126
26

26 Kasım


Muriel Stuart (née Muriel Mary Stuart Popper ; 13 décembre 1900 - 29 janvier 1991) est une danseuse et professeure de danse d'origine anglaise, naturalisée américaine. Elle s'est formée avec Anna Pavlova et a enseigné à la School of American Ballet.

Jeunesse et formation
Muriel Mary Stuart Popper est née en 1900, à South Norwood, Londres. Elle est découverte par la ballerine russe Anna Pavlova et s'entraîne avec Pavlova, et avec Ivan Clustine et Enrico Cecchetti. Plus tard, elle étudie la danse moderne avec Martha Graham, Harald Kreutzberg et Agnes de Mille. « Chaque nouvelle phase de l'art m'intéresse », a-t-elle expliqué à un journaliste en 1931.

Carrière
Stuart est danseuse soliste avec la compagnie de Pavlova lors des tournées mondiales de 1916 à 1926. Elle quitte la compagnie pour se marier et s'installe à Los Angeles en 1927 et ouvre une école de ballet à Hollywood. Une de ses étudiantes à Los Angeles, Joan Bayley, a rappelé que « Muriel Stewart était tellement inspirante ! Elle avait ce long cou et ces magnifiques épaulettes ».

Stuart danse et fait des chorégraphies avec le Ballet de l' au cours de la saison 1928-1929. Elle enseigne pendant de nombreuses années à la School of American Ballet de New York, à partir de 1935. Parmi les danseurs qui ont étudié avec Stuart : Myra Kinch, Todd Bolender, Laura Dean, Michael Kidd , Jacques d'Amboise, et Alicia Alonso.

Stuart co-écrit un manuel avec , The Classic Ballet: Basic Technique and Terminology (1952), avec une introduction de George Balanchine . En 1987, elle est la première lauréate du  à la School of American Ballet.

Citations
.

Vie privée
Stuart se marie et divorce deux fois. Elle épouse le violoniste russe Julian Brodetsky en 1926 lorsqu'elle quitte la troupe d'Anna Pavlova, Son deuxième mari est le dramaturge, James Warwick. Elle a un fils, Peter Warwick. Elle est décédée en 1991, à New York, à l'âge de 90 ans. Ses archives, y compris des plans de cours et des photographies, se trouvent dans la Jerome Robbins Dance Division de la New York Public Library. La bibliothèque publique de New York a également une interview d'histoire orale avec Stuart, donnée en 1978.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 :
.
.
.
.
.

Liens externes

Naissance en décembre 1900
Danseuse britannique du XXe siècle
Danseuse américaine du XXe siècle
Chorégraphe britannique
Chorégraphe américaine
Actrice américaine
Maîtresse de ballet
Danseuse de danse classique
Décès en janvier 1991
Naissance à Croydon (borough londonien)
Décès à New York
Décès à 90 ans

Muriel Stuart


هوتو  هي مجموعة عرقية بانتوية من منطقة البحيرات العظمى الأفريقية، توجد بشكل كبير في رواندا وبوروندي والأجزاء الشرقية من جمهورية الكونغو الديمقراطية. يُشكّل الهوتو قرابة ٨٥٪ من سكان رواندا وبوروندي.

تم تفضيل الأقليّة من عِرق التوتسي الغنيّة نسبيّاً (مُلّاك البقر) من قِبَل الاستعمار الألماني أولاً والبلجيكي لاحقاً لرواندا وبوروندي على الأغلبية من عِرق الهوتو، حيث تم تسليمهم إدارة السلطة المحلية والمناصب العليا في الإدارة تحت سلطة الإستعمار. يدّعي الهوتو أن التوتسي ليسوا من سكان البلاد الأصليين وإنما هاجروا إليها من واد النيل.

جدير بالذكر أن التصنيف «العِرقي» هذا لم يكن على أساس إثني أو جيني بقدر ما هو طبقيٌ، حيث أن تعداد السكان الذي قامت به القوة الاستعمارية البلجيكية في رواندا عام ١٩٣٥/١٩٣٤ اعتمد بدرجة أساسية على عدد الأبقار التي تمتلكها العائلة أو الشخص للتصنيف ضمن الفئة العِرقية التي تم توثيقها عام ١٩٣٩ في بطاقات الهوية الشخصية للسكان، فكان من يمتلك أكثر من عشرة أبقار يعتبر من التوتسي ومن يمتلك أقل من ذلك من الهوتو، الذين غالبا ما كانوا يمتهنون الزراعة، وأما من لا يملك أبقاراً فكان يصنف من التوا والذين كانوا يمتهنون الصيد ويعيشون في الغابات.

قامت أغلبية الهوتو في رواندا عام ١٩٩٤ بعمليات تطهير عرقي أودت بحياة مئات الألاف من أقلية التوتسي ومن بعض الهوتو ممن عارضوا هذه المجازر. وكانت عمليات تطهير عرقي مشابهة حصلت في بوروندي ذات التركيبة السكانية المشابهة من قبل.

انظر أيضاً
 الحرب الأهلية البوروندية
 الحرب الأهلية الرواندية

مراجع

جمهورية الكونغو الديمقراطية
قبائل إفريقيا

هوتو


Castanopsis cuspidata er lauftré af beykiætt. Það er ættað frá Suður-Kóreu og Suður-Japan. Það er getur orðið um 30m hátt. Viður þess er notaður til ræktunar á ýmsum sveppum, þar á meðal tókasvepp, en japanskt heiti hans (shiitake) er bókstaflega "sveppur (take) á Castanopsis cuspidata (shii)"

Tilvísanir

Castanopsis cuspidata


Ovidiu Hulea (n. 1892, Galda de Jos, județul Alba - d. 1952, Aiud) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
În septembrie 1918, a fost numit profesor la Liceul "Sfântul Vasile cel Mare" din Blaj. A fost transferat ca profesor de limba română și director la Liceul "Titu Maiorescu" din Aiud. Ca literat, a scris și a publicat volumele: "Blestemul Codrului", poezii; "Ierbe matinale", poem dramatic; "De profundis", Cluj, 1926-1929; "Avram lancu", poem dramatic ș.a. A fost căsătorit cu Livia, sora lui Liviu Rebreanu, cu care a avut trei copii. La data de 9 iunie 2018 a fost dezvelit bustul lui Ovidiu Hulea la Aiud.

Educație
A urmat studiile liceale la Liceul din Blaj. A urmat studiile superioare teologice  la Universitatea din Budapesta.

Note

Bibliografie
 Șerban Ioan (coord.), Dicționarul personalităților Unirii: (Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, 2003, p. 61.

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Decese în 1952
Nașteri în 1892
Români greco-catolici
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Absolvenți ai Universității din Budapesta
Oameni din județul Alba

Ovidiu Hulea


Xindi este un termen colectiv pentru șase rase extraterestre de pe planeta Xindus, aflată într-o zonă a spațiului cunoscută ca Expansiunea Delfică. Speciile au un ADN asemănător. Mai multe forme de viață inteligentă pe o singură planetă reprezintă o raritate în universul fictiv Star Trek. Cele șase specii Xindi distincte sunt reprezentate în consiliul Xindi.

Prima apariție
În Star Trek: Enterprise, întregul sezon al treilea este axat pe conflictul oamenilor cu Xindi, aceștia din urmă au lansat preventiv în episodul "Expansiunea" o sondă care a atacat Pământul în aprilie 2153, omorând 7 milioane de persoane și deschizând un șanț dinspre Florida până în Venezuela.

Istorie

Specia dispăruta Aviară
Specia-Xindi Aviară a fost un membru al rasei  Xindi, care a dispărut complet în timpul conflictului dintre cele șase specii Xindi care au distrus planeta lor de origine, undeva în jurul anului terestru 2030. Din câte se cunoaște, nici un Xindi Aviar nu a reușit să fugă înainte ca planeta să fie distrusă.

Bunicul lui Gralik Durr, care a apucat să locuiască pe Xindus, își amintea de timpurile înainte de distrugerea planetei, atunci când Aviarii zburau pe deasupra capului, umplând cerul.

Rămășițele unei așezări Aviare au fost descoperite pe o altă planetă din Expansiunea Delfică, fiind datate din mileniul al II î.Hr. Ruinele așezării au fost folosite pentru locul de întâlnire al Consiliului Xindi. Un craniu de Aviar a fost păstrat în sediul Consiliului.

Specii

Xindi acvatici
Xindii acvatici sunt similari cetaceelor terestre. Trăiesc în apă și comunică cu ecouri. Sunt foarte lenți și precauți în luarea deciziilor și, în genere, întârzie deciziile Consiliului Xindi.

Sunt pacifici, dar posedă un echipament războinic foarte puternic. Navele lor par mante acvatice, pline de apă unde acești xindi se deplasează.

Xindi arboreali

Xindi păsări

Xindi insectoizi

Xindi primate

Xindi reptilieni

Legături externe
 http://ro.memory-alpha.wikia.com/wiki/Xindi
 http://www.startrek.com/database_article/xindi

Rase Star Trek

Xindi


Galerija "Barutana 1991." muzejski je postav ustanovljen 2022. godine kao dio Informativno-edukacijskog centa "Barutana 1991." koji se nalazi na istoimenom Spomen području "Barutana 1991.". Upisan je u Upisnik javnih i privatnih muzeja u Republici Hrvatskoj kojeg vodi Muzejski dokumentacijski centar, a sastoji se od  muzejskog postava s galerijom, postava na otvorenom i Staze bjelovarsko-bilogorskih branitelja. Osnivač Galerije "Barutana 1991." je Društvo za očuvanje hrvatske vojne tradicije.

Povjesnica

Muzejski postavi Galerije "Barutana 1991." disperzirani su na više lokacija u Bjelovaru i svaki od njih skriva vrijedne svjedoke vremena Domovinskog rata. O sva tri postava skrbi Društvo za očuvanje hrvatske vojne tradicije, koje je svoju ideju o muzeju započelo u podrumu jednog caffe bara. Svjestan da će se iz ideje izroditi veća priča, gradonačelnik Grada Bjelovara dao je Društvu na korištenje novi prostor u gradskom središtu, koji je vrlo brzo dobio naziv "Stalni muzejski postav Domovinskog rata", pod kojim djeluje i danas. Dvije godine nakon cjelovitog uređenja muzejskog postava, Društvo je dobilo na korištenje i prostor Spomen doma na Spomen području "Barutana 1991.", koji je do tad bio nedovoljno iskorišten. Paralelno s uređenjem Spomen područja, uređen je i novi muzejski postav nazvan "Muzej Operativne zone i Zbornog područja Bjelovar", koji je uređenjem postava na otvorenom kao zadnjeg u nizu muzejskih postava postao dijelom sveobuhvatnog Informativno edukacijskog centra Domovinskog rata. Rješenjem Ministarstva kulture i medija Republike hrvatske iz 2022. godine muzejski postavi postali su djelom Galerije "Barutana 1991.", kako glasi današnji naziv muzejskog koncepta, koja je i službeno uvedena u Upisnik javnih i privatnih muzeja u Republici Hrvatskoj od kolovoza 2022.

Galerija "Barutana 1991."

Galerija "Barutana 1991." djelom je Informativno-edukacijskog centra "Barutana 1991." kojeg je Društvo ustanovilo 2020. godine tijekom revitalizacije cjelovitog spomeničkog područja, a koji se sastoji od muzejskog postava s galerijom, Staze bjelovarsko-bilogorskih branitelja i postava na otvorenom. Suvremenim multimedijskim sadržajima – ekranima na dodir i projekcijama – uprizorena su značajna lokalna i nacionalna događaja koja su obilježila Domovinski rat, a uzor izvedbi samih konceptualnih rješenja bili su Bastogne War Museum i 101st Airborne Museum izvedeni na principu scenskog dioramskog prikaza.

Muzejskim postavom obuhvaćeni su prva intervencija hrvatske policije u ožujku 1991. u Pakracu, prosvjed pokreta "Bedem ljubavi", razvoj hrvatskih policijskih i oružanih formacija, prve oslobodilačke akcije i završne vojno-redarstvene operacije. U Muzeju se nalazi i spomen soba – interaktivni prostor spomena na hrvatske branitelje poginule na Barutani, ali i s na sve poginule branitelje šireg bjelovarskog područja čija su imena i fotografije uprizorene na digitalnim totemima. Galerijski prostor u potkrovlju upravne zgrade sastoji se od multimedijske dvorane prilagođene galerijskoj djelatnosti i djela u kojem je uprizoreno snajpersko gnijezdo, ratna bolnica i ratna kirurgija dr. Kinčla – Igle, poznatog ratnog kirurga.

Postav na otvorenom i Staza bjelovarsko-bilogorskih branitelja

Informativno-edukacijski centar "Barutana 1991.", uz muzejski i galerijski dio, sadrži i postav na otvorenom te edukativnu stazu bjelovarsko-bilogorskih branitelja. Postav na otvorenom, dijelom financiran iz sredstava Europskog socijalnog fonda, sadrži poligon s operativnom tehnikom – povijesnim eksponatima koji su obilježili Domovinski rat. Prvi "stanovnici" postava na otvorenom su Tenk T55 i Borbeno vozilo pješaštva BVP M80, a vrlo brzo "stanovnicima" su se pridružili i dva Land Rovera iz sastava hrvatske policije te borbeno oklopno vozilo M83 iz sastava Policijske uprave Osječko-baranjske. Od 2022. postav je nadopunjen samohodnim topom Praga M53/59, artiljerijskim traktorom ATS 59, haubicom 203 mm i protuzračnim topovima 20/3 i KPVT 14,5/4. Staza bjelovarsko-bilogorskih branitelja sadrži četrnaest informativnih ploča s kronikom događaja koji su obilježili ratnu svakodnevicu Bjelovara i njegove okolice, kao i povjesnicu sudjelovanja bjelovarskih branitelja na bojištima diljem Republike Hrvatske. Uz kroniku, na stazi se nalaze i informacije vezane uz događaje na Spomen području "Barutana 1991.", kao i opis događaja 29. rujna 1991. kada je na Barutani ugašeno 11 mladih života hrvatskih branitelja.

Stalni muzejski postav Domovinskog rata

Stalni postav Domovinskog rata, smješten je u gradskom središtu, danas je muzejska čuvaonica. Podijeljen je na tri tematske cjeline: prva tematska cjelina prikazuje službene odore i oznake Ministarstva unutarnjih poslova i Oružanih snaga Republike Hrvatske, drugi tematski dio uključuje radne i ratne odore, opremu i oznake, a treći tematski dio obuhvaća domicilno područje u čijem su fokusu branitelji Bjelovara i Bjelovarsko-bilogorske županije u Domovinskom ratu. Domicilno područje karakterno je najemotivniji dio postava, sadrži znakovlje, opremu i odore postrojbi koje su proizašle iz Bjelovara i Bjelovarsko-bilogorske županije, a posebnost postava su predmeti vezani uz 29. rujna 1991. godine kada su branitelji Bjelovara oslobodili grad od ostatka 32. korpusa Jugoslavenske narodne armije, kao i zbirka odora istaknutih djelatnih vojnih osoba tijekom Domovinskog rata poput pobočnika predsjednika Republike Hrvatske generala Velibora Kikereca, Mile Ćuka i Krešimira Kašpara te odore načelnika Glavnog stožera OSRH generala Antona Tusa, Zvonimira Červenka i Petra Stipetića – jedini primjerci o kojima skrbi neka muzejska institucija u Hrvatskoj.

Vanjske poveznice
 Galerija "Barutana 1991." na stranicama Muzejskog dokumentacijskog centra
 Galerija "Barutana 1991." u Noći muzeja '23.

Muzeji u Hrvatskoj

Galerija "Barutana 1991."


Castrillo de Valderaduey es una localidad española perteneciente al municipio de Villazanzo de Valderaduey, en la provincia de León, comunidad autónoma de Castilla y León. El río Valderaduey, afluente del río Duero, cruza el pueblo de norte a sur. Tradicionalmente sus gentes han vivido de la agricultura y en menor medida, de la ganadería ovina. Cuenta con una pequeña iglesia y un teleclub público. En su día hubo un frontón y un monasterio, pero se han perdido. Todavía permanece el viejo molino aguas abajo de Castrillo y son de mucho interés los corrales de ganado en el monte.
Las fiestas que se celebran son:
San Esteban protomártir (el 26 de diciembre), Carnaval (40 días antes del Domingo de Ramos), la Octava (el fin de semana siguiente al Corpus Christi), las Aguas (el 12 de junio) y San Esteban protomártir (el 3 y 4 de agosto).

Geografía

Ubicación

Demografía
Evolución de la población
{{Gráfica de evolución|tipo=demográfica|anchura=600|color_16=blue|nombre=Castrillo de Valderaduey|2000|66|2001|65|2002|62|2003|59|2004|56|2005|51|2006|48|2007|47|2008|46|2009|40|2010|39|2011|41|2012|39|2013|33|2014|30|notas=}}

Véase también

Referencias

Enlaces externos
 Ayuntamiento de Villazanzo de Valderaduey

Localidades de Tierra de Cea
Localidades de Villazanzo de Valderaduey

Castrillo de Valderaduey


Juan Rovira Tarazona (5 de maio de 1930 – 3 de junho de 1990) foi um político espanhol da União de Centro Democrático (UCD) que serviu como Ministro da Saúde e Segurança Social entre abril de 1979 e setembro de 1980.

Ministros da Espanha
Alunos da Universidade Complutense de Madrid
Mortos em 1990
Nascidos em 1930
Políticos da Espanha

Juan Rovira Tarazona


Kapgan Kağan ya da Kapağan Kağan (Eski Türkçe: 𐰴𐰯𐰍𐰣:𐰴𐰍𐰣, Qapaγan qaγan, 遷善可汗/迁善可汗, soyadı ve ad: 阿史那 默啜, Pinyin: āshǐnà mòchuò, Wade-Giles: a-shih-na mo-ch'o, d. 664 - ö. 22 Temmuz 716), İkinci Doğu Göktürk Kağanlığı'nın kağanıdır.

Kapgan adı
Çin kaynaklarında Mo-ço olarak geçen Kapgan'ın adı, bugünkü Türkçede "fethetmek" anlamına gelen "kap- (al-)" eyleminden türemiş olup "fatih" anlamına gelmektedir. Asıl okunuşu Kapağan olmalıdır. Çünkü adın geçtiği Orhun Yazıtları'nda bu hükümdarın adı sessiz harflerle k, p, g, n biçiminde yazılmıştır. Türkçede -gan yapım eki, sonunda sert ünsüz harf bulunan sözcüklerle birleştiğinde -kan haline gelmektedir. Yazılışa bakıldığında g sesinin varlığı bu adın Kapağan şeklinde olması gerektiğini göstermektedir. Ancak bilimsel eserlerde Kapgan adı kullanılmıştır.

Hükümdarlığı
İlteriş Kağan'ın ölümünden sonra Göktürk Kağanlığı'nın başına küçük kardeşi Kapgan Kağan geçti.

Çin kaynaklarının genç, haşin ve ihtiraslı olarak betimlediği Kapgan Kağan'ın tüm politikası üç amaç etrafında toplanmaktadır:

 En tehlikeli düşman olarak gördüğü ve tarımsal ürün haracı alabileceği Çin'i baskı altında tutmak
 Çin hakimiyetinde yaşamakta olan Türkler'i ana yurda geri çekmek
 Asya kıtasındaki bütün Türkleri Göktürk Kağanlığı siyasal çatısı altında toplamak.

Bu amaçlarla harekete geçen Kapgan Kağan, ağabeyinin yaptığı gibi Çin'i baskı altında tutmak için 693 yılından 695 yılına kadar Çin'e birçok akın yaptı. 695 yılında ise Çin'e elçi gönderip barış teklifinde bulundu. Ardından Çin ile Moğol kökenli Kitanlar'ın mücadelesinde Çin'i destekledi. 696 yılında Kitanlar'ı büyük bir yenilgiye uğratan Kapgan Kağan bunun karşılığında Çin'den  büyük miktarda tarım aleti, tohum, demir ile 50 yıllık tutsaklık döneminde Çin'e sığınmış olan Türklerin iadesini istedi.

Bu durumda Tang Hanedanlığı, Türk kökenli Türgişler ve Kırgızlar ile bağlaşma yoluna gitti. Bu bağlaşmayı zamanında fark eden Kapgan Kağan, baş danışman Tonyukuk'un da katıldığı seferde 696-697 kışında Kırgızlar'ı kendi yurtları Yenisey Nehri kıyısında ani bir baskınla yenilgiye uğrattı. Kağanları öldürülen Kırgızlar, Göktürk hakimiyetine alındı. Ardından ağır koşullar ile ezilen Çin üzerine sefere çıkıldı. 698 yılında 100 bin çerilik ordusuyla Çin kentleri tahrip edildi. Wei eyaletine saldırdıktan sonra Ting eyaletini ele geçirdi. Chao ve Ting illerine girdi.
Kendisi doğuda yani merkezde kalan Kapgan Kağan batının düzenlenmesi görevini Tonyukuk vesayetinde oğlu İnel Kağan ve yeğeni Bilge Kağan devretti. Çin'in 30 akınla vurulduğu 698 yılında Tonyukuk, Bilge Kağan ve İnel Kağan, Altay Dağları'nı ilk kez aşarak Çungarya Ovası'nda (kitabelerde Yarış) Bolçu Savaşı'nda Türgişler'i ağır bir yenilgiye uğrattı. Yaklaşık üç yıl süren ve 701 yılında tamamlanan akınla devletin sınırları İstemi Yabgu zamanında olduğu gibi Maveraünnehir'e dayandırıldı. Batı Türkistan Türkler'i yeniden Göktürk hâkimiyetine alındılar. Asya'daki bütün Türk boyları yüz yıl sonra Göktürk hakimiyetinde birleştirilmişti. 702 yılında bu kez Maveraünnehir'den gelerek Çin'in kuzeyinde koloniler kurmuş olan Soğdlular üzerine sefer yapıldı. Karşı çıkan Ong Tutuk komutasındaki 50,000 kişilik Çin ordusu dağıtıldı. 705 yılında gerçekleşen Ming Şa Savaşı'nda Çaça Sengün komutasındaki 80,000 kişilik Çin ordusunu çok ağır bir bozguna uğrattı. 712-713 yıllarında, Müslümanların Maveraünnehir'i fethi sırasında Maveraünnehir'deki müttefiklerini desteklemek ve Müslümanlar'ı Maveraünnehir'den atmak için Semerkant üzerine bir sefer düzenledi ve Emevîler ile bir dizi savaş yaptı ise de bu savaşları kağanlığın doğusunda Çin entrikaları nedeniyle çıkan boy ayaklanmaları yüzünden kaybetti. Bu arada sert yollarla Çik, Az, Dokuz Oğuz, Basmıl gibi Türk boyları hakimiyet altına alındı. Ancak Kapgan Kağan'ın aşırı sertliği ve Çin politikaları sonucunda pek çok boy ayaklanmaları görüldü. Bunların en önemlisi Dokuz Oğuzlar'ın başlattığı ayaklanmadır. Bayırku Seferi'nde bu ayaklanmayı da sertlikle bastıran Kapgan Kağan, yanında az bir kişiyle Ötüken'e dönüşte ormanda Oğuz boylarından aralarında Çinli bir casusun da bulunduğu Bayırkular'ın ani pususunda 716 yılında öldürüldü.

Kaynakça

716 yılında ölenler
Doğu Göktürk kağanları
Aşina ailesi
Çatışmada ölenler
664 doğumlular
Tengrici hükümdarlar

Kapgan Kağan


සිනමාව යන පදය මගින් චිත්‍රපටි, කලාවක් ලෙස චිත්‍රපට චිත්‍රපටි ක්ෂේත්‍රය සහ චිත්‍රපට කර්මාන්තය යන සියල්ල හැඳින්විය හැකිය. සිනමා නිර්මාණයන් සිදු කිරීමේදී විවිධ රූපරාමු කැමරා මගින් පටිගත කිරීම් නැතහොත් සජීවිකරණ ක්‍රම භාවිතය මගින් රූපරාමු නිර්මාණය හෝ විශේෂ ප්‍රයෝග භාවිතා කිරීම සිදුකෙරේ.

චිත්‍රපට නිෂ්චිත සංස්කෘතීන් මගින් නිර්මාණය කෙරුණු සංස්කෘතිකමය මානව කෘතීන් ලෙස සැලකිය හැකිය. පෙරළා ඒවා මගින් සංස්කෘතිය වෙත ද බලපෑම් ඇති කරයි. ප්‍රචලිත විනෝදාස්වාද ක්‍රමයක් මෙන්ම පුරවැසි අධ්‍යාපනය (හෝ අධි ශික්ෂණය) සඳහා ප්‍රබල ක්‍රමවේදයක් සහ කලාත්මක නිර්මාණයක් ලෙස චිත්‍රපට සැලකිය හැකිය. සිනමාවෙහි දෘෂ්‍ය ගුණය හේතුවෙන් එය සතුව විශ්වීය සන්නිවේදක හැකියාවක් පවතියි. ඇතැම් චිත්‍රපට හඬකැවීම් හෝ උපසිරැසි (මෙහිදි සංවාද පරිවර්තනය කොට ඉදිරිපත් කෙරෙයි) යොදාගැනීමෙන් ලොව පුරා ප්‍රසිද්ධ නිර්මාණ බවට පත්ව ඇත.

සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමයේදී චිත්‍රපටයක් තනි තනි රූපරාමු රැසකින් යුක්ත වේ. මෙම රූපරාමුව එකදිගට වේගවත්ව ප්‍රදර්ශනය කරන විට නිරීක්ෂකයා හට චලනයක් සිදුවේ යැයි හැඟේ. මෙහිදී රූපරාමු මාරුවන අයුරු නිරීක්ෂකයා හට දැකිය නොහැකිවේ. ඊට හේතුව ඇස තුළ අපට පෙනෙන යම් වස්තුවක්, එම වස්තුව මුල් පිහිටුමෙන් ඉවත් වු පසුව ද තත්පරයකින් කුඩා කාලයක් දක්වා එම රූපය පැවතීමේ ආචරණයයි. (Persistence of Vision) ඒ අනුව නිරීක්ෂකයන් චලනයක් සිදුවේ යැයි තීරණය කරන අතර ඒ සඳහා බීටා චලනය නම් මානසික ආචරණය හේතුවේ.

චිත්‍රපටි හැඳින්වීමට භාවිතා වන ඉංග්‍රීසි වචනය "Film" නම්වේ. මෙය අතීතයේදී චිත්‍රපටි පටිගත කිරීම සහ ප්‍රදර්ශනය සඳහා භාවිතා කළ මූලික මාධ්‍ය වන ඡායාරූප පටල (Photographic film – Film Stock) හැදින්වීම සඳහා භාවිතා වූ ඉංග්‍රීසි වචනයෙන් බිඳී ආ පදයකි. චිත්‍රපටියක් හැඳින්වීම සඳහා ඉංග්‍රීසි බසින් විවිධ නම් භාවිතා කළ හැකිය. (picture, picture show, photo play, flick සහ වඩාත් පොදුවේ movie) මෙම ක්ෂේත්‍රය හැඳින්වීමට භාවිතා වන අනෙකුත් පදයන් අතරට රිදී තිරය වැනි යෙදුම් පෙන්වා දිය හැකිය. (the big screen, the silver screen, the cinema, the movies)

සටහන්

සිනමාව

සිනමා ක්‍රමවේදය


Vladimir Gherșonovici Drinfeld (în , în ; ) este un matematician american de origine ucraineană specializat în teoria numerelor și geometrie algebrică, laureat cu Medalia Fields în anul 1990.

Biografie
S-a născut în 1956 în Harkiv într-o familie evreiască. Tatăl său, Gherșon Ihelevici, a fost directorul departamentului de matematică din cadrul Universități din Kiev, apoi director adjunct al Institutului de Matematică din Harkiv. S-a dovedit un talent precoce, publicând un articol de matematică încă din copilărie. A câștigat medalia de aur cu nota maximă la Olimpiada Internațională de Matematică din 1969 de la București.

A urmat studiile la Universitatea de Stat din Moscova. A întreprins cercetări în geometrie algebrică sub conducerea lui Iuri Manin, susținându-se teza de doctorat în anul 1978. Nu a putut obține un loc de muncă la universitatea sa urmată, în temeiul originii sale iudaice și în absența unor propiska (viză de reședință) în Moscova. A devenit profesor la Universitatea de Stat din Ufa. În 1981 a mers să locuiască înapoi la părinți și a lucrat la Institutul "B. Verkin" de fizică de temperatură joasă din cadrul Academiei de Științe din Harkiv.

În anul 1992 a fost ales ca membru Academiei de Științe a Ucrainei. În 1998 a emigrat în Statele Unite și a devenit profesor universitar la Universitatea din Chicago, poziție pe care o ocupă în prezent. În 2008 a dobândit cetățenia americană. Împreună cu Alexander Beilinson, organizează Seminarul Langlands.

Lucrări
Lucrările sale acoperă de la teoria numerelor și geometrie algebrică până la multe probleme matematice legate de fizica teoretică. A demonstrat conjectura lui Langlands pentru GL(2) peste corpuri funcțiilor. În acest scop, a introdus a nouă clasă de obiecte matematice, "module eliptice" (acum cunoscute ca module Drinfeld), apoi generalizate ca ștuka-uri (din , "chestie, cutare"). A și formalizat teoria "grupurilor cuantice", o subclasă algebrelor lui Hopf. Pentru aceste rezultate a primit în 1990 cea mai înaltă distincție în matematică, Medalia Fields.

Referințe

Bibliografie

Nașteri în 1954
Matematicieni din secolul al XX-lea
Matematicieni din secolul al XXI-lea
Specialiști în geometrie algebrică
Oameni în viață
Membri ai Academiei Naționale de Științe a Statelor Unite
Absolvenți ai Universității de stat din Moscova
Specialiști în teoria numerelor
Matematicieni sovietici
Matematicieni ucraineni
Matematicieni americani din secolul al XX-lea
-lea
Laureați ai Medaliei Fields
Oameni din Harkov

Vladimir Drinfeld


The Awakening es el tercer álbum del cantante, compistor y guitarrista inglés James Morrison, fue lanzado el 26 de septiembre de 2011. "I Won't Let You Go" fue el primer sencillo del álbum.

Información
"The Awakening" es el primer álbum que Morrison publica con Island Records luego de su reciente alejamiento de Polydor, su sello disográfico por seis años. Tres años estuvo creando el álbum, el que está influenciado por la muerte de su padre, como también por sus propios pasos en la paternidad. También se ve reflejada la nueva relación creativa que tiene junto al productor Bernard Butler, quien lo ha hecho avanzar más con el soul clásico pero contemporáneo.

Composición
Bernard Butler produjo 10 temas del álbum, con Mark Taylor en conjunto los 2 restante. Taylor estuvo en la creación Broken Strings, el sencillo con mayor éxito de Morrison hasta la fecha . Los 2 temas de Taylor fueron los primeros sencillos del nuevo álbum: "I Won't Let You Go" y "Slave To the Music". También colaboran en el álbum los coautores Martin Brammer y Steve Robson, quienes han trabajado con Morrison desde su debut, como también Dan Wilson y Toby Gad. La cantante y compositora Jessie J aparece en el tema "Up".

Sencillos
 "I Won't Let You Go"  es el primer sencillo lanzado de su álbum. Fue lanzado el 25 de agosto de 2011 en Europa y el 16 de septiembre en el Reino Unido.
 "Slave To the Music"  es el segundo sencillo lanzado del álbum. Fue estrenado como primer sencillo en Holanda y Estados Unidos.
 "Up" junto a Jessie J será el tercer sencillo en el Reino Unido, de acuerdo con su sitio oficial.

Lista de canciones

Lanzamiento original
(Confirmado por Digital Spy el 12 de julio de 2011.)

Referencias

Álbumes de 2011
Álbumes de James Morrison

The Awakening (álbum de James Morrison)


Yağmurcuk Kuşu, Yaşar Kemal'in kendi geçmişinden yola çıkarak kaleme aldığı Kimsecik üçlemesinin ilk kitabıdır. Kitap ilk kez 1980 yılında yayımlanmıştır. Kitapta, I. Dünya Savaşı sırasında Van'dan Adana'ya göçmek zorunda kalan bir ailenin serüveni anlatılır. Yaşar Kemal bu romanında sevgi, korku, kıskançlık gibi duyguların insanlar üzerindeki etkisini anlatır.

Konusu

I. Dünya Savaşı sırasında Van'dan göçmek zorunda kalan bir aile göç yolu boyunca sıkıntılarla ilerlerken yol üstünde ölmek üzere olan bir çocuk bulup onu da yanlarında götürürler. Sonunda Adana'ya yerleşmeye karar verirler. Şehir içinde kendilerine Ermeniler'in tehcir nedeniyle boşalttıkları konaklarından birine yerleşmeleri istenir, fakat, aile reisi İsmail buna razı olmayınca Adana'nın kurak Hemite Köyü'ne gönderilir. Buradaki çok zorlu çabalar sonrasında zenginleşirler.

Bu arada, ailenin reisi İsmail Ağa'nın yıllardır çocuğu olmamaktadır. Sonunda, İsmail Ağa'nın bir oğlu olur ve adını Mustafa koyar. İsmail Ağa'nın giderek gözden düşen büyük oğlu Salman, yaşadığı gelgitlerin içinde bir gün babası İsmail Ağa'yı öldürür. Salman babasının çok sevmesinden dolayı, gözden düşmesine neden olan Mustafa'ya büyük bir kin duyar. Zaten asıl amacı da Mustafa'yı öldürmektir. Fakat babasının başkaları tarafından öldürülmesi korkusuna dayanamayan Salman çareyi babasını kendi elleriyle öldürmekte bulur.

Çağdaş Türk romanları
Yaşar Kemal romanları
1980 romanları
Konusu Adana'da geçen romanlar
Konusu Osmanlı İmparatorluğu'nda geçen romanlar

Yağmurcuk Kuşu


Yula Pozo (Ciudad de México, 30 de agosto de 1949) es una actriz y comediante mexicana de televisión.

Carrera
Empezó su carrera como actriz en 1974 en la película La madrecita, protagonizada por la comediante María Elena Velasco, más conocida como "La India María". Luego debutó en televisión donde se destacó como comediante en series humorísticas como El show del Loco Valdés y Hogar dulce hogar; en esta última se mantuvo en el elenco durante toda su transmisión, desde 1974 a 1984. Trabajó en la telenovela dramática de 1985 de Valentín Pimstein, Vivir un poco, donde interpretó a una abnegada madre de familia humilde. A partir de aquí continuó con participaciones en telenovelas como Carrusel, Alguna vez tendremos alas, Preciosa, Locura de amor (su primera villana), Contra viento y marea y Palabra de mujer, entre otras.

Yula Pozo es madre de la también actriz Úrsula Montserrat. Tiene otros dos hijos: Christian y Salvador.

Actualmente se encuentra participando en la telenovela Un refugio para el amor, producción de Ignacio Sada Madero, en el papel de Estela.

Filmografía

Televisión
 Un refugio para el amor (2012) - Estela
 Palabra de mujer (2007-2008) - Rosa de Solano
 Contra viento y marea (2005) - Tirsa
CLAP (2003) - Juventina
 El Rabo Verde (2003) - Juventina
 Locura de amor (2000) - Doris Quintana
 Preciosa (1998) - Fermina
 Alguna vez tendremos alas (1997) - Madre Josefina
 Lazos de amor (1995) - Eugenia
 La dueña (1995) - Armida
 Entre la vida y la muerte (1993)
 María Mercedes (1992) - Lucinda
 En carne propia (1990-1991)
 Carrusel (1989-1990) - Juanita "Fanny"
 El extraño retorno de Diana Salazar (1988) - Teresa
 Rosa salvaje (1987-1988) - Lupe
 Vivir un poco (1985) - Honesta de Ramírez
 El circo de Capulina (1975) - Arabella
 Hogar dulce hogar (1974-1984)
 Detective de hotel (1973)
 Chucherías (1973)
 El show del Loco Valdés (1972)
 El Rabo Verde (1967-1968)

Películas
 La madrecita (1974)

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Ciudad de México
Actrices de México
Actrices de televisión de México
Humoristas de México

Yula Pozo


Johan Frederik Thaulow (Christiania, 20 de outubro de 1847 — Edam-Volendam, 5 de novembro de 1906) foi um pintor impressionista norueguês.

Galeria

Ver também
 Impressionismo

Ligações externas
 Artnet.com

Pintores da Noruega
Pintores do impressionismo
Pintores do século XIX
Pintores do século XX
Oficiais da Ordem Nacional da Legião de Honra

Frits Thaulow


În construcție, un pilot reprezintă un stâlp de lemn, oțel sau beton (armat), fixat în pământ, vertical, pentru a transmite la stratele de teren rezistent greutatea construcțiilor de deasupra sau pentru a consolida terenul.

După modul de execuție, piloții se clasifică în piloți prefabricați și piloți executați pe loc.

Metodele cunoscute pentru înfigerea piloților prefabricați sunt: baterea, vibrarea, presarea și înșurubarea. Cel mai răspândit procedeu este înfigerea prin batere.

Note

Construcții

Pilot (construcție)


Allgemein bildende Pflichtschule nennt man im Bildungssystem in Österreich die Schulsparte aller Schulen, die zur Absolvierung der Unterrichtspflicht mindestens notwendig sind.

Im Unterschied zu den allgemeinbildenden ist die berufsbildende Pflichtschule (Berufsschule) nicht für die Erfüllung der Unterrichtspflicht, sondern der Schulbesuchspflicht im Lehrberuf im Rahmen der dualen Ausbildung Beruf/Schulung verpflichtend.

Schularten der allgemein bildenden Pflichtschulen
 Volksschule (VS, Grundschule; 1.–4. Schulstufe, Normalalter 6.–9. Lebensjahr, ISCED 1; Sonderformen auch mit Grundschule und Oberstufe 1.–8. Schulstufe)
 Hauptschule (HS, 5.–8. Schulstufe, 10.–14. Lebensjahr, ISCED 2)
 Neue Mittelschule (NMS, Modellversuche der Ersatzform für die HS mit AHS-Lehrplan, 5.–8. Schulstufe, 10.–14. Lebensjahr, ISCED 2)
 Polytechnische Schule (PS/PTS, 9. Schulstufe, 14.–15. Lebensjahr, ISCED 3C)
 Sonderschule (SS, 1.–9. Schulstufe, 6.–15. Lebensjahr, ISCED 1–3)

Diese Klasse der Schularten und -formen stellt die öffentlich-rechtlichen oder privaten Schulen für den minimalen Bildungsweg zur Erfüllung der Unterrichtspflicht dar.
Daneben ist auch möglich:
 Eintritt in eine Unterstufe der allgemein bildenden höheren Schule (AHS)
 Besuch einer Statutschule, also einer Schule mit eigenständigem Lehrplan (öffentlich-rechtlich oder privat)
 Integration von Schülerinnen und Schülern mit sonderpädagogischem Förderbedarf in einer Pflichtschule oder AHS-Unterstufe
Ein Modellversuch der jüngeren Jahre ist die Kooperative Mittelschule (KMS), kein Schultyp, sondern eine Schulform einer HS und/oder AHS-Unterstufe.

Pflichtschulen und Unterrichtspflicht
Unterrichtspflicht besteht für jedes Kind, das sich dauerhaft, also länger als ein Semester (eine Beurteilungsperiode), in Österreich aufhält, unabhängig von der Staatsbürgerschaft: In Österreich besteht keine Schulpflicht; Kinder können auch im häuslichen Unterricht oder privat einzeln oder in organisierten Gruppen unterrichtet werden. Diese Unterrichtsarten müssen aber den gesetzlichen Vorgaben der Bildungsziele der Pflichtschulen entsprechen. Österreichische Kinder, die sich im Ausland aufhalten, unterliegen ebenfalls der Unterrichtspflicht. Dieser kann durch Besuch einer österreichischen Auslandsschule (Schule mit österreichischem Lehrplan) oder durch den Besuch einer ausländischen Schule sowie ebenfalls in Haus-/Privatunterricht erfolgen.

Unterrichtspflicht besteht im Regelfall vom 6. bis zum 15. Lebensjahr. Der Besuch der Pflichtschulen muss in dieser Zeit erfolgen. Wird im Einschulalter eine mangelnde Schulreife festgestellt (seitens der Schulbehörden), ist der Besuch einer Vorschule (oder Vorschulstufe gemeinsam mit den anderen Schulstufen, wenn es keine eigene Vorschule gibt; Grundstufe I) verpflichtend (vorschulpflichtig).
Das Vorschuljahr wird für die Erfüllung der gesetzlichen Schulpflicht angerechnet, wenn das 9. Schuljahr in der Pflichtschule oder AHS erfolgreich abgeschlossen wird.
Tritt ein Kind vor dem 6. Lebensjahr (Vollendung per 1. März des kommenden Kalenderjahres) in die Pflichtschule ein, spricht man von vorzeitige Aufnahme. Der vorzeitige Schulbesuch wird in die Dauer der allgemeinen Schulpflicht eingerechnet. Stellt sich während des ersten Schuljahres doch mangelnde Schulreife heraus, kann das Kind (seitens des Schulleiters oder der Eltern) abgemeldet oder das Jahr als Vorschule angerechnet werden. Zu beiden Fällen gibt es diverse Schulversuche an den Pflichtschulen.

Die Wahl in der Mittelstufe ab dem 10. Lebensjahr/4. Schulstufe zwischen Pflichtschule und AHS-Unterstufe (weiterführender Bildungsweg) treffen ausschließlich die Erziehungsberechtigten, sofern keine anderweitigen Notwendigkeiten vorliegen. Im 1. Semester der 4. Schulstufe erfolgt aber eine nachweisliche Empfehlung seitens der Schule.

Ab dem auf die Vollendung des 15. Lebensjahres folgenden Tag vor Beginn der Sommerferien besteht keinerlei Unterrichtspflicht mehr.

Übersicht: Pflichtschulen und Schulalter

Der Pflichtschulabschluss im europäischen Vergleich
Ein Pflichtschulabschluss ohne weiteren Bildungsabschluss gilt bildungsstatistisch gesehen als geringe Qualifikation, also als Drop-out-Rate aus dem Bildungssystem – nicht erfasst werden so aber innerberufliche Weiterbildung (On-the-Job-Bildung) oder eigenständig im Berufsbild qualifizierte Selbstständige.

Siehe auch
 Liste der Schulformen in Österreich – eine Übersicht

Weblinks
 Bildungswege in Österreich: Allgemein bildende Pflichtschulen, Bundesministerium für Unterricht, Kunst und Kultur (bmukk), abgerufen 4. März 2012
 Allgemeine Schulpflicht, help.gv.at, abgerufen 4. März 2012
 . StF: BGBl. Nr. 76/1985 (WV), i.d.g.F. ris.bka

Einzelnachweise

Schultyp

Allgemein bildende Pflichtschule


Xylococcus može označavati:
 Xylococcus (Plantae) Nutt., biljni rod iz porodice Ericaceae
 Xylococcus (Animalia) Lôw, 1882, rod kukaca polukrilaca iz porodice Xylococcidae

Xylococcus


An Sarcanthopsis hansemannii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jeffrey James Wood och Paul Ormerod. An Sarcanthopsis hansemannii in nahilalakip ha genus nga Sarcanthopsis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sarcanthopsis

Sarcanthopsis hansemannii


João Pedro da Silva Pereira (* 25. Februar 1984 in Lissabon) ist ein ehemaliger portugiesischer Fußballspieler.

Karriere

Im Verein
Pereira erlernte das Fußballspielen in der Jugend von Benfica Lissabon und debütierte am 17. August 2003 im Rahmen eines 0:0-Unentschiedens gegen Boavista Porto bei den Profis. In seiner Debütsaison 2003/04 bestritt er 25 Spiele und wurde dabei zumeist im Mittelfeld eingesetzt. In der folgenden Spielzeit 2004/05 war Pereira Teil der Benfica-Mannschaft, welche die Meisterschaft gewann und bestritt viele Spiele von Beginn an, bis er sich mit Trainer Ronald Koeman überwarf und zunächst auf die Bank sowie später in das B-Team verbannt wurde. Nachdem er im Jahr 2006 an Gil Vicente FC ausgeliehen worden war und überzeugt hatte, unterschrieb er beim Verein aus Barcelos einen Anschlussvertrag. Mittlerweile fest auf der Position des Rechtsverteidigers verankert, zog Pereira nach nur einem Jahr weiter zu Sporting Braga, ehe er im Dezember 2009 für eine Ablösesumme in Höhe von drei Millionen Euro von Sporting Lissabon unter Vertrag genommen wurde.

Zur Saison 2012/13 schloss sich Pereira dem spanischen Erstligisten FC Valencia an.

Im Januar 2015 wechselte Pereira in die Bundesliga zu Hannover 96. Er erhielt einen Vertrag bis zum Ende der Saison 2014/15.

Nachdem sein Vertrag bei Hannover 96 ausgelaufen war, kehrte Pereira ablösefrei zu Sporting Lissabon zurück. Im Januar 2017 wechselte Pereira in die Türkei zu Trabzonspor.

Im Februar 2021 kehrte Pereira zu Sporting Lissabon zurück. Am Saisonende beendete er seine Karriere und wurde Teil des Trainerstabs.

In der Nationalmannschaft
Pereira nahm mit Portugal an der U19-EM 2003, der U21-EM 2004 sowie an der U21-EM 2007 teil. Insgesamt bestritt er 28 Spiele für die U21-Auswahl. Im Oktober 2010 wurde er vom damaligen Nationaltrainer Paulo Bento erstmals in die A-Nationalmannschaft berufen, woraufhin er im EM-Qualifikationsspiel gegen Dänemark sein erstes Länderspiel bestritt und als Stammspieler an der Europameisterschaft 2012 und Weltmeisterschaft 2014 teilnahm.

Erfolge
 Portugiesischer Meister: 2005, 2021
 Portugiesischer Pokalsieger: 2004
 Portugiesischer Supercupsieger: 2005, 2015
 UEFA Intertoto Cup: 2008

Weblinks

 João Pereira auf der Website des portugiesischen Fußballverbandes

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Portugal)
Fußballspieler (Benfica Lissabon)
Fußballspieler (FC Valencia)
Fußballspieler (Gil Vicente FC)
Fußballspieler (Hannover 96)
Fußballspieler (Sporting Braga)
Fußballspieler (Sporting Lissabon)
Fußballspieler (Trabzonspor)
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Portugal)
Teilnehmer an einer Fußball-Europameisterschaft (Portugal)
Portugiese
Geboren 1984
Mann

João Pereira


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Chľaba enthält die sieben nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Chľaba im Okres Nové Zámky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Chľaba


Russula subfoetens (Worthington George Smith, 1873), denumită în popor ciupercă puturoasă sau băloșel, este o  specie de ciuperci necomestibile din încrengătura Basidiomycota în familia Russulaceae și de genul Russula care coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). Ea se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord pe soluri umede, izolată sau în grupuri mai mici, numai în păduri de foioase în special sub fagi și stejari. Buretele, crescând de la câmpie munte, se dezvoltă din iunie până târziu în octombrie.

Descriere

 Pălăria: este de mărime medie pentru ciuperci plin dezvoltate cu un diametru de aproximativ 5,5-12 cm, destul de cărnoasă, inițial semisferică cu marginea răsfrântă spre picior, la maturitate boltită, în sfârșit plată sau concavă, deseori neregulată precum ombilicală în centru și cu crestături radiale la margine. Cuticula groasă nu poate fi separată de carne, este netedă în tinerețe apoi radial-fibroasă, pentru mult timp lucioasă, dezvoltând repede o margine striată, fiind lipicioasă, gonflată și gelatinoasă la umezeală. Coloritul tinde de la  galben-ocru până la un galben maroniu, mai închis în centru.
 Lamelele: sunt subțiri și destul de fragile, la început foarte dense, apoi mai distanțate, inegale și bifurcate, fiind aderente sau rotunjite la picior. Coloritul este la început albicios, mai târziu de crem gălbui sau ocru pal, ruginind parțial la bătrânețe.
 Piciorul: are o înălțime de 5-7 cm și o lățime de 1,5-3,5 cm, este cilindric, împăiat și gros la ciuperca tânără, la maturitate mai mult sau mai puțin gol sau cu caverne. Tija este de culoare albicioasă, adesea oară cu pete maronii și perlat cu lăcrimioare.
 Carnea: este nu foarte compactă, mai degrabă elastică, de culoare albicioasă, găbuind deseori repede în contact cu aerul. Mirosul este la început aproape imperceptibil, devenind repede alcalin și puturos, dar nu astfel de extrem ca la vinețica puturoasă arătând și nuanțe fructuoase. Gustul este iute, tardiv și amar.
 Caracteristici microscopice: are spori ovoidali și evident verucoși, cu negi conic-obtuzi, având o mărime de 6,2-8,7 x 5-6,9 microni. Pulberea lor este de un crem palid.
 Reacții chimice: Buretele se decolorează cu hidroxid de sodiu) puternic galben.

Confuzii
Buretele poate fi confundat de exemplu cu: Russula amoenolens, (necomestibilă, miros de topinambur sau brânză, gust destul de iute), Russula consobrina, (necomestibilă, miros slab de mere, gust foarte iute) Russula grata sin. Russula laurocerasi (necomestibilă, probabil și ușor otrăvitoare, mai mică de statură, miroase a migdale amare, numai ușor iute dar foarte amară), Russula fellea (otrăvitoare, miros de mere gătite sau pelargonie, foarte iute și amar), Russula foetens (necomestibilă, cu gust și miros asemănător, dar mai puternic, pestilențial decât R. subfoetens), Russula fragrantissima (comestibilitate foarte restrânsă, miros de anason, destul de iute) sau Russula illota (necomestibilă, miros foarte complex, ca de migdale, anason ori fructuos până la spermatic și puturos-dezgustător, gust amar și iute) sau Russula ochroleuca (comestibilă, fără margine striată, cu miros slab fructuos și gust picant foarte ușor iute).

Ciuperci asemănătoare

Valorificare
Se înțelege de singur, că băloșelul nu este comestibil. Din păcate se găsesc deseori exemplare călcate în picioare sau rupte. Nu distrugeți această ciupercă frumoasă, mult mai mult acceptați valoarea ei ecologică pentru arbori și pădure!

Pentru genul Russula (ca și pentru soiurile Lactarius și Lactifluus) contează: Toți bureții fără miros neplăcut precum fără gust iute sau neconvenabil sunt comestibili. Chiar și unii din acei iuți ar putea fi mâncați.Luce Höllthaler: "Pilzdelikatessen", Editura Wilhelm Heyne Verlag, München 1982, p. 77-78, ISBN 3-453-40334-7

Note

Bibliografie
 (Marcel) Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto, vol. 1-6 (vezi sus)
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "Pilze", Editura Silva, Zürich 1986
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Meinhard Michael Moser: " Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Marcel Pârvu: "Ghid practic de micologie", Editura Casa Cărții de Știință, Cluj-Napoca 2007

Legături externe

 Ciupercă puturoasă, film
 Russsula subfoetens, vederi

Russula
Micoriză
Ciuperci necomestibile
1873 în știință

Russula subfoetens


W70 peut faire référence à :
 Exotic Rides W70, un concept car du constructeur automobile américain Exotic Rides ;
 Noyade et submersion consécutives à une chute dans des eaux naturelles, d'après la classification internationale des maladies ;
 W70, une ogive atomique américaine.

Voir aussi
 Sigles d'une lettre suivie de deux chiffres

W70 (homonymie)


الإشعاع السنكروتروني Synchrotron radiation هو إشعاع كهرومغناطيسي مشابه للإشعاع السيكلوتروني، مع الاختلاف أن الإشعاع السنكروتروني ينشأ عند تعجيل (أو تسريع) الجسيمات المشحونة إلى سرعات قريبة من سرعة الضوء وتكون تحت تأثير مجال مغناطيسي شديد. وقد يحدث ذلك عمليا في معجلات الإلكترونات ، والتي يحافظ فيها على سرعة الإلكترون ودورانة في حلقة ذات قطر محدد . ففي السنكروترون يُسلط على الإلكترونات مجال مغناطيسي قوي، عمودي على مستوي دوران الإلكترونات. بالإضافة إلى مجال كهربائي يعمل على تسريع الإلكترونات إلى سرعة قريبة من سرعة الضوء. فتنشأ ألأشعة السنكروترونية كعامل إضافي ولا تكون هناك رغبة في توليده. وتصل طاقة الأشعة السنكترونية إلى طاقة أشعة غاما الشديدة النفاذ والضارة بالصحة إذا تعرض لها الإنسان لفترات طويلة. وهي ضارة لكل الكائنات الحية نظرا لطاقتها العالية.

إلا أن طيف الأشعة السنكروترونية لا ينحصر فقط على الأشعة الشديدة النفاذ، أشعة غاما، بل تحتوي أيضا على إشعة في حيز الضوء المرئي والأشعة تحت الحمراء والأشعة فوق البنفسجية والأشعة السينية .ويمكن تمييزها عن الأشعاعات الأخرى من خلال خاصيتها الاستقطابية وخصوصية طيفها الذي يختلف تماما عن الطيف العادي.

وقد اكتشفت الأشعة السنكروترونية أول ما اكتشفت عند بناء أول جهاز سنكروتروني عام 1946 في الولايات المتحدة.

إشعاع سنكروتروني من معجلات الجسيمات

تنشأ الإشعاعت السنكروترونية عرضيا ً في معجلات الجسيمات ، مسببة فقدا في طاقة الجسيمات المعجلة المرغوب فيها في أبحاث الجسيمات الأولية. وقد يـُتعمد إنتاج تلك الإشعة في سينكروترونات كبيرة معدة لأغراض علمية أخرى ، وخلال ذلك تُـعجل الإلكترونات عبر مراحل متتالية حتى تصل سرعتها الأخيرة في نطاق المليار إلكترون فولط (GeV). وهذه طاقة عظيمة جدا إذا ما قورنت بكتلة الإلكترون الساكن والتي تقدر بنحو نصف مليون إلكترون فولط فقط (0,511 MeV).

إشعاع سنكروتروني في علم الفلك

تُولد الإشعاعات السنكروترونية في الطبيعة في النجوم والمجرات من الإلكترونات السريعة التي تنتشر بسرعات مقاربة لسرعة الضوء وتقع تحت تأثير مجالات مغناطيسية شديدة فيكون مسارها على هيئة مسارات حلزونية يمكن مراقبتها من الأرض . وهذه تتسم بخاصتين : الخاصة الأولى ، وهو أن طيفها ليس من نوع الطيف العادي الذي ينشأ عن الحرارة ، وهذه تتميز بتوزيع يعرف في الفيزياء بتوزيع الفوتونات الصادرة من الجسم الأسود وتعادل طيف الشمس . والخاصية الثانية ، الاستقطاب.

والصورة المجاورة أخذت بوساطة تلسكوب الفضاء (هابل) للمجرة رقم M87 وترى سحابة من الغبار الكوني منطلقة من مركز المجرة الناصع في الاتجاه اليميني السفلي للصورة . وقد بينت دراسة ذلك الغبار الكوني انه يحتوي أيضا على إلكترونات وبروتونات تتحرك لولبيا مبتعدة عن قلب المجرة ويصاحبها أشعة سنكترونية إلى تلك المسافات العظيمة مبتعدة عن المجرة والتي تقدر بآلاف السنوات الضوئية . وإنه من العجيب فعلا أن يمتد المجال المغناطيسي لتلك المجرة إلى تلك المسافات العظيمة .

انظر أيضا
 إشعاع سيكلوتروني
 وميض
 ضوء
 سنكروترون التدرج المتناوب

مصادر

إشعاع كهرومغناطيسي
تقنيات متعلقة بالسينكروترون
طيف كهرومغناطيسي
فيزياء الجسيمات
فيزياء الجسيمات التجريبي

إشعاع سنكروتروني


أنديرسون  هي إحدى مدن مقاطعة شاستا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 16 يناير، 1956.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لأندرسون في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان أندرسون 9,022 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 3,372 أسرة وعدد العائلات 2,320 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 3,579 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 86.51% من البيض و0.62% من الأمريكيين الأفارقة و4.13% من الأمريكيين الأصليين و1.77% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.12% من سكان جزر المحيط الهادئ و2.33% من الأعراق الأخرى و4.51% من عرقين مختلطين أو أكثر و7.30% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 3,372 أسرة كانت نسبة 43.5% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 42.6% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 20.2% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 31.2% من غير العائلات. تألفت نسبة 26.5% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 12% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.64، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.14.

بلغ العمر الوسطي للسكان 32.2 عاماً. وكانت نسبة 31.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.2% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 27.1% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 18.2% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 12.6% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 88.6 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 81.1 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 24,558 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 29,259 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 28,074 دولارًا مقابل 20,745 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 11,744 دولارًا. وكانت نسبة 22.2% من العائلات ونسبة 28.3% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 43.4% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 9.5% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان أندرسون 9,932 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 3,944 أسرة وعدد العائلات 2,528 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 4,211 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 83.30% من البيض و0.70% من الأمريكيين الأفارقة و4.29% من الأمريكيين الأصليين و2.58% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.17% من سكان جزر المحيط الهادئ و3.55% من الأعراق الأخرى و5.41% من عرقين مختلطين أو أكثر و10.77% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 3,944 أسرة كانت نسبة 36.8% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 38.1% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 19.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 6.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 35.9% من غير العائلات. تألفت نسبة 29.5% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 12.4% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.52، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.07.

بلغ العمر الوسطي للسكان 34.1 عاماً. وكانت نسبة 27.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.4% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 25.8% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 24.4% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 12.8% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 46.7% ذكور و53.3% إناث.

مراجع

تأسيسات سنة 1956 في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة شاستا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

أندرسون (كاليفورنيا)


Pasqual Maragall i Mira (d. 13 Ocak 1941, Barselona), Katalonya Özerk Bölgesi'nin 127. başbakanıdır. 1982-1992 arasında Barselona belediye başkanlığı yapmış ve olimpiyatların şehirde yapılmasını sağlamıştır. Diana Garrigosa ile evlidir.

Kaynakça

1941 doğumlular
Yaşayan insanlar
20. yüzyıl İspanyol siyasetçileri
21. yüzyıl İspanyol siyasetçileri
Barselona Üniversitesinde öğrenim gören Barselonalılar
Fulbright Programında öğrenim görenler

Pasqual Maragall i Mira


Parçacık hızlandırıcı yüklü parçacıkları yüksek hızlara çıkarmak ve demet halinde bir arada tutmak için elektromanyetik alanları kullanan araçların genel adıdır. Büyük hızlandırıcılar parçacık fiziğinde çarpıştırıcılar olarak bilinirler. (ör; CERN'deki LHC, Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'ndaki RHIC, ve Fermilab'daki Tevatron) Diğer tip parçacık hızlandırıcılar, kanser hastalıklarında parçacık tedavisi, yoğun madde fiziği çalışmalarında senkrotron ışık kaynağı olmaları gibi birçok farklı uygulamalarda kullanılır. Şu an dünya çapında faaliyette olan 30.000'den fazla hızlandırıcı bulunmaktadır.

İki temel hızlandırıcı tipi bulunmaktadır. Elektrostatik hızlandırıcılar ve zamanla değişen alan hızlandırıcılar. Elektrostatik hızlandırıcılar parçacıkları hızlandırmak için statik elektrik alanlarından yararlanırlar. Bu tipe küçük çapta bir örnek olarak basit bir televizyon alıcısındaki katot ışın tüpü verilebilir. Örnekler Cockcroft-Walton jeneratörü ve Van de Graaff jeneratörü ile de çoğaltılabilir. Bu hızlandırıcılarda, parçacıkların kazanacağı kinetik enerji elektriksel göçme ile sınırlıdır. Diğer bir taraftan, zamanla değişen alan hızlandırıcılar ise parçacıkları hızlandırmak ve bu göçme probleminin üstesinden gelmek için radyofrekans elektromanyetik alanları kullanırlar. İlk kez 1920 yılında geliştirilen bu tip, günümüz hızlandırıcıların konseptini ve büyük ölçekli tesislerin temelini oluşturmaktadır.

İlk işlevsel doğrusal parçacık hızlandırıcı, betatron ve siklotronu ortaya atıp geliştiren Rolf Wideroe, Gustav Ising, Leo Szilard, Donald Kerst ve Ernest Lawrence bu alanın öncüleri kabul edilirler.

Çarpıştırıcılar, atomaltı dünyanın yapısı hakkında bilgi verdiğinden 20. yüzyılda hızlandırıcılar genel olarak atom çarpıştırıcı olarak adlandırılırdı.  İyon tesislerinin bunların dışında kaldığı çoğu hızlandırıcılar aslında atomaltı parçacıkları harekete geçirse de bu terim, genel olarak parçacık hızlandırıcı denildiği zaman genel olarak akla gelen isimdir.

Kullanım alanları

Yüksek enerjili parçacık demetleri hem fen bilimlerindeki temel ve uygulamalı araştırmalarda, hem de temel araştırmayla ilgisi olmayan birçok teknik ve sinâî alanda yarar sağlamaktadır. Dünya çapında yaklaşık 26.000 hızlandırıcının varolduğu tahmin edilmekte olup bunların %44'ü radyoterapi, %41'i iyon yerleştime, %9'u sinâî işlem ve araştırmalarda ve %4'ü biyomedikal ve diğer düşük enerji kullanımı gerektiren araştırmalarda kullanılırken yalnızca yaklaşık %1'lik bir kısmı 1 milyar elektronvoltun (GeV) üzerindeki araştırma makinelerini oluşturuyor. Yukarıdaki sütun grafiği, uygulamalarına göre endüstriyel hızlandırıcıların sayısının azalışını gösteriyor. Yukarıdaki sayılar, sunum veya piyasa araştırmalarından, yayınlanmış üretim ve satış verilerinin yanı sıra birçok imalatçıdan alınmış verilerin de içinde bulunduğu çeşitli kaynaklardan elde edilmiş olan 2012 yılı istatistiklerine dayanmaktadır.

Yüksek enerji fiziği

En yüksek parçacık enerjilerine sahip olan en büyük hızlandırıcılar Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'ndaki Relativistik Ağır İyon Çarpıştırıcısı (RHIC) ve 2009 yılının Kasım ayı ortalarında faaliyete geçen CERN'deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı (LHC)dır. Bu hızlandırıcılar deneysel parçacık fiziği için kullanılmaktadırlar.

Dinamik, maddenin yapısı, uzay ve zaman gibi en temel araştırmalarda, fizikçiler mümkün olan en yüksek enerjilerde en basit şekilde bulunan etkileşim tiplerini ararlar. Bu hızlandırıcılar, genel anlamda birçok GeV'in parçacık enerjilerini ve elektron ve pozitron olarak örneklendirilen leptonları ve madde kuarkları veya alan kuantumları için fotonlar ve gluonlar gibi en basit parçacık tiplerini de beraberinde getirir. Kuarklar renk hapsinden dolayı deneysel olarak tek başlarına bulunamadıklarından mevcut olan en basit deneyler öncelikle leptonların birbirleriyle daha sonra kuark ve gluonlardan oluşan nükleonlarla etkileşimleriyle gerçekleşir. Bilim adamları, kuarkların birbirleriyle çarpışmalarını incelemek için nükleonları çarpıştırır. Bu da yüksek enerjide yapıldığı zaman yapısında bulunan kuark ve gluonların iki temel etkileşimi olarak kabul edilebilir. Bu yüzden temel parçacık fizikçileri, genel olarak yüzlerce veya daha fazla GeV'in olduğu mümkün olan en yüksek enerjilerde birbirleriyle veya hidrojen veya ağır hidrojen gibi en basit parçacıklarla etkileşime giren elektron, pozitron, proton ve antiproton demetlerini oluşturan makineleri kullanmayı tercih ediyorlar. Nükleer fizikçiler ve kozmologlar, Büyük Patlamanın ilk anlarında gerçekleşmiş olabileceği gibi çok yüksek sıcaklık ve yoğunluklarda yoğunlaşmış maddenin ve çekirdeklerin özelliklerini, etkileşimlerini ve yapılarını incelemek için çıplak atom çekirdek demetlerini veya atomdan ayrılmış elektronları kullanabilirler. Bu incelemeler sıklıkla çekirdek başına birkaç GeV'in olduğu enerji çokluğunda demir veya altın gibi atomlardan oluşan ağır çekirdeklerin çarpışması şeklinde gerçekleşir.

Fisyon reaktörlerinde üretilen nötron zengini izotoplardan farklı olarak, parçacık hızlandrıcılar tıbbi ve araştırma izotopları üretebilen proton demetleri üretebilirler. Diğer bir taraftan, son çalışmalar, hidrojen izotoplarını hızlandırarak nasıl 99Mo yapılacağını ortaya koydu. Ancak bu yöntemin hala trityum üretebilecek bir reaktöre ihtiyacı var. Los Alamos'taki LANSCE bu tip makinelerin bir örneğidir.

Sinkrotron radyasyonu

Tek başlarına önem taşımalarına ek olarak, yüksek enerjili elektronların, atomik yapı, kimya, yoğun madde fiziği, biyoloji ve teknoloji çalışmalarında da birçok fayda sağlayan sinkrotron radyasyonu aracılığıyla yüksek enerjili fotonların aşırı parlak ve eş fazlı ışık demetlerini salmaları sağlanabilir. Yakın bir zamanda kehribar içindeki böceklerin 3 boyutlu ayrıntılı görüntüsünü yakalayabilen Fransa'nın Grenoble şehrindeki ESRF buna örnektir. Bu yüzden makul miktarda enerji tüketip (GeV) yüksek yoğunlukta çalışabilen elektron hızlandırıcılara olan talep oldukça fazla.

Düşük enerjili makineler ve parçacık tedavisi

Parçacık hızlandırıcıların günlük hayatta görebileceğimiz örnekleri televizyon alıcısındaki katot ışın tüpü ve röntgen jeneratörleridir. Bu düşük enerji hızlandırıcıları aralarında birkaç bin voltluk bir doğru akım (DC) voltajıyla yalnızca bir çift elektrot ile çalışır.
Bir röntgen jeneratöründe hedef elektrotlardan biridir. İyon yerleştirici olarak adlandırılan düşük enerjili bir parçacık hızlandırıcı entegre devrelerin üretiminde kullanılır.

Düşük enerjilerde, hızlandırılmış çekirdek demetleri tıpta da kanser tedavileri için parçacık tedavisi adı altında kullanılır.

Düşük enerjilerde parçacıkları nükleer tepkimelere yol açacak yeterli hıza çıkarmaya elverişli demetler, Cockcroft-Walton jeneratörü ve Alternatif Akımı (AC) yüksek voltajlı Doğru Akıma dönüştüren gerilim çoğaltıcıları veya kayışlarla taşınmış olan statik enerjiyi kullanan Van de Graaff jeneratörlerdir.

Elektrostatik Parçacık Hızlandırıcıları

Tarihsel olarak, ilk hızlandırıcılar yüklü parçacıkları hızlandırmak için tek statik yüksek voltajın basit teknolojisini kullandılar. Diğer tüm çeşitleri sayıca geride bırakan elektrostatik hızlandırıcılar bugün hala son derece popüler iken, 30 MV'lik pratik voltaj limitinden dolayı düşük enerji çalışmaları için daha uygunlar(hızlandırıcı yüksek voltaja müsaade eden sülfür, hekzafluorür gibi yüksek yalıtkan güce sahip bir gaza konur). Parçacıkların yükü terminalin içindeyken saklanabilirse, aynı yüksek voltaj tandem hızlandırıcıda 2 kez kullanılabilir, bu atom çekirdeklerinin; ilk olarak fazladan elektron eklenmesi veya eksi yüklü anyonik kimyasal bir bileşiğin şekillendirilmesi ve daha sonra ışığın terminali yürüten yüksek voltaj içindeki elektronları soymak için ince bir folyoya koyulup artı yükle yüklenmesi ile mümkündür.
Elektrostatik hızlandırıcılar parçacıkları düz bir hat boyunca hızlandırmasına rağmen, "doğrusal hızlandırıcı terimi" genellikle statik elektrik alanlarını kullanan hızlandırıcılardan ziyade salınımlı elektrik alanlarını kullanan hızlandırıcılarla ilişkilendirilmiştir. Bu yüzden, 2 olgu arasındaki farkı belirginleştirmek adına düz bir hatta hazırlanmış olan pek çok hızlandırıcı "doğrusal" değil "elektrostatik" olarak adlandırılmıştır.

Salınımlı Alan Parçacık Hızlandırıcıları
Elektriksel boşalıma maruz bırakılmış yüksek voltaj limitinden dolayı, parçacıkları daha yüksek enerjilere çıkarmak için düşük fakat salınımlı yüksek voltaj kaynaklarını da kapsayan teknikler kullanılır. Elektrotlar parçacıkların hızlandırılırken yörüngelerinin atlamasına sebep olan manyetik alanla yüzleşip yüzleşmediklerine bağlı olarak  parçacıkları bir hatta veya çemberde hızlandırmak için de düzenlenebilirler.

Doğrusal Parçacık Hızlandırıcılar

Bir doğrusal parçacık hızlandırıcıda, parçacıklar sonunda hedef ilgi alanı içeren  düz bir hatta hızlandırılırlar. Genellikle, parçacıklar dairesel hızlandırıcılara enjekte edilmeden önce,  parçacıklara düşük enerjili başlangıç dürtmesi sağlarlar. Dünya'daki en uzun doğrusal parçacık hızlandırıcısı 3 km uzunluğundaki Stanford Doğrusal Hızlandırıcısı'dır (SLAC). SLAC bir elektron-pozitron çarpıştırıcısıdır.
Doğrusal yüksek enerji hızlandırıcıları dönüşümlü yüksek enerji alanının uygulandığı anotların çizgisel düzenini kullanır. Parçacıklar bir anota yaklaşırken, anota uygulanan bir zıt kutup yükü tarafından hızlandırılırlar. Anottaki bir deliğin içerisinden geçerlerken, kutuplaşma başlar, böylece; anot onları püskürtür ve sonraki anota doğru hızlandırılmış olurlar. Doğal olarak, parçacık kümelerinin akışı hızlandırılır, bu yüzden dikkatle kontrol edilen bir AC voltajı her bir anota bu süreci her bir küme için sürekli tekrar edilmesi adına uygulanır.
Parçacıklar ışık hızına eriştiği için elektrik alanlarının anahtarlama hızı o kadar yüksek olur ki radyo frekansında çalışırlar ve bu yüzden, mikrodalga boşlukları basit anotlar yerine yüksek enerjili makinalarda kullanılır.
Doğrusal hızlandırıcılar tıpta da radyoterapi ve radyocerrahi için de geniş ölçüde kullanılır. Medikal seviye doğrusal parçacık hızlandırıcıları elektronları bir klistron ve 6-30 MV'lik enerjiye sahip bir ışık üreten bir bükücü bir mıknatıs düzeneği kullanarak hızlandırırlar. Elektronlar direkt kullanılabilirler ya da x-ışınlarından bir ışık üretmek amacıyla çarpıştırılabilirler. Üretilen ışın demetinin güvenilirliği, rahatlığı ve tamlığı daha eski bir tedavi aracı olan Cobalt-60 terapisinin yerini almıştır.

Dairesel veya Devirli Hızlandırıcılar

Dairesel hızlandırıcıda, parçacıklar yeterli enerjiye ulaşana kadar dairede dönerler. Parçacıkların rotası temel olarak elektro mıknatıslar kullanılarak  daireye dönüştürülür.   Dairesel hızlandırıcıların çizgisel hızlandırıcılara avantajı parçacık belirsiz bir şekilde hareket ettiğinden halka topolojisinin sürekli hızlandırmaya olanak sağlamasıdır. Bir başka avantajı ise aynı güçlerdeki dairesel hızlandırının çizgisel hızlandırıcıdan çok daha küçük olmasıdır. (çizgisel bir hızlandırıcı dairesel bir hızlandırıcıyla aynı güce sahip olmak için aşırı derecede uzun olmak zorundadır)
Enerjiye ve hızlandırılan parçacığa bağlı olarak, dairesel hızlandırıcılar senkroton radyasyon salan parçacıklardan dolayı muzdariptirler. Herhangi bir yüklü parçacık hızlandırıldığında parçacıklar senkroton radyasyon ve ikincil yayılım salarlar. Dairenin içinde hareket eden bir parçacık daima dairenin merkezine doğru hızlandığı için, sürekli olarak dairenin tanjantına doğru ışıma yapar. Bu ışıma senkroton ışığı olarak adlandırılır ve önemli ölçüde hızlanan parçacığın hacmine bağlıdır. Bu sebepten dolayı, pek çok yüksek enerji elektron hızlandırıcıları çizgisel parçacık hızlandırıcılarıdır (linac). Ancak, belirli hızlandırıcılar (senkrotronlar) özellikle senkroton ışığı (X-Ray) üretmek için dizayn edilmişlerdir.
Genel olarak dairesel hızlandırıcılar ve parçacık ışınları için önemli bir prensip:partikül yörünge eğimi partikül yüklerinin orantılı ve manyetik alan için değil, aynı (tipik relativistik) ivme ile ters orantılı olmasıdır.
Özel görecelilik kuramı maddenin her zaman boşluktaki ışık hızından daha yavaş hareket ettiğini gerektirdiği için, yüksek enerji hızlandırıcılarda, enerji arttıkça, parçacık hızı limit olarak ışık hızına ulaşır, ancak asla ona erişemez. Bu yüzden, parçacık fizikçileri genelde hız bağlamında değil, parçacığın genellikle elektro voltlarla (eV) ölçülen enerjisi veya momentumu bağlamında düşünürler. Dairesel hızlandırıcılar ve genel olarak parçacık ışımaları için önemli bir prensip parçacık yörüngesinin kavisinin parçacık yüküne ve mıknatıs alanına orantılı olmasıdır, ancak momentuma ters orantılıdır.

Siklotronlar
En eski işlevsel dairesel hızlandırıcılar 1929'da Ernest O. Lawrence tarafından Berkeley Kaliforniya Üniversitesi'nde icat edilen siklotronlardı. Siklotronlar parçacıkları hızlandırmak için D-oyuğu şeklinde bir çift anota ve yörüngelerini dairesel bir şekilde oluşturmak için geniş bir çiftkutup mıknatısa sahiptirler. C Işık hızından küçük oldukları sürece, siklotron frekansı denilen bir frekansta yörünge oluşturmaları, tekdüze ve hareketli B mıknatıs alanındaki yüklü parçacıkların  ayırıcı bir özelliğidir. Bu, ışık sürekli olarak dışa doğru döndüğü için bir siklotronun hızlanan D'sinin güç kaynağını hızlandıran bir radyo frekansı tarafından süregelen bir frekansla kontrol edilebileceği anlamına gelir. Parçacıklar mıknatısın merkezine enjekte edilir ve dış kısmında en güçlü enerjilerinde dışarıya çıkarılırlar.
Siklotronlar parçacıkların daha geniş hale gelmesi sayesinde, göreceli etkilerden dolayı yüksek enerji limitine ulaşırlar, böylece siklotron frekasnları hızlanan RF ile senkronun dışında kalır. Bu yüzden, basit siklotronlar protonları yalnızca 15 milyon elektro volt (15 MeV kabaca C'nin yüzde 10 hızına denk gelir)  enerjiye kadar çıkabilir. Bunun sebebi protonların faaliyetteki elektrik alanıyla sürecin dışına çıkmasıdır. Daha fazla hızlandırılırsa, ışıma yarıçapın dışına doğru yönelmeye devam eder fakat,  parçacıklar hızlanan RF ile uyum içerisinde daha büyük bir daireyi tamamlamak için yeterince hız kazanamayacaktır. Göreceli etkileri uygun hale getirmek için, manyetik alan eşsüreli siklotronlarda yapılıyormuş gibi daha yüksek bir yarıçapa arttırılmalıdır. Eş süreli siklotronların bir örneği, kabaca ışık hızının yüzde 80'ine denk gelen 590 MeV'lik enerjide protonlar sağlayan  İsviçre'deki PSI Halka Siklotronu'dur. Bu tarz bir siklotronun avantajı şu anda 2.2 Ma olan çıkarılmış ulaşılabilir maximum proton akımıdır. Bu enerji ve akım şu anda var olan en hızlı hızlandırıcının gücüne denk gelen 1.3 MV'lik ışıma gücüne eşittir.

Senkrosiklotron ve Eşsüreli Siklotronlar
Klasik bir siklotron enerji limitinin arttırılması için modifiye edilebilir. Tarihsel olarak ilk deneme, parçacıkları demetler halinde hızlandıran senkrosiklotrondu. Sürekli manyetik B alanını kullanır fakat dışarıya doğru ilerlerken onların bağımlı siklotron rezonans frekansnlarını birleşirerek parçacıkları uyum içinde tutmak için  hızlandırıcı alanın frekansını düşürür. Bu girişim bükülme, geniş çaplı büyük bir mıknatıs ve yüksek enerji tarafından gerek duyulan geniş yörünge üzerindeki sabit alandan dolayı düşük ışıma yoğunluğundan muzdariptir.
İsochronous siklotranların geliştirildiğinden beri Senkrosiklotronlar yapılmadı.

Göreceli parçacıkları hızlandırma problemine İkinci girişim ise eşsüreli siklotrondur. Böyle bir yapıda, hızlanan alanın frekansı mıknatıs kutupları manyetik alanı çap ile arttırmak için şekillendirilerek tüm enerjiler için sabit tutulur. Böylece, tüm parçacıklar eşzamanlı aralıklarla hızlandırılırlar. Daha yüksek enerjiye sahip parçacıklar her yörüngede klasik siklotrondan daha kısa mesafe seyahat ederler, böylece hızlanan alanla yörüngede kalırlar. Eş zamanlı siklotronun avantajı yüksek yoğunluklu sürekli ışımalar yaymasıdır, ki bu da bazı adaylar için elverişlidir. Temel dezavatajları ise ihtiyaç duyulan mıknatısın maliyeti, büyüklüğü ve yapının daha dış köşesindeki yüksek manyetik alan değerlerine ulaşmadaki zorluklardır.
Eşzamanlı siklotronlar geliştirildiğinden bu yana senkrosiklotronlar üretilmemiştir.

Parçacık hızlandırıcı


Grand Prix of Long Beach steht für:

 Grand Prix of Long Beach, Formelsportrennen seit 1975
 Grand Prix of Long Beach, Sportwagenrennen 1990, 1991 und seit 2006

Grand Prix of Long Beach


Grundy or Grundey may refer to:

Places

United States
 Grundy, Virginia, a town
 Grundy Center, Iowa, a city
 Grundy County, Missouri
 Grundy County, Illinois
 Grundy County, Iowa
 Grundy County, Tennessee

Elsewhere
 Grundy Mountain, New South Wales, Australia
 Grundy Lake, Ontario, Canada, in Grundy Lake Provincial Park

Fictional characters
 Miss Grundy, a teacher in the Archie Comics series
 Mrs Grundy, in Thomas Morton's 1798 play Speed the Plough, later used to exemplify a conventional or priggish person
 Grundy, a chicken-like enemy in the video game Stinkoman 20X6
 A family in The Archers, a radio soap opera
 "Solomon Grundy" (nursery rhyme), an English nursery rhyme
 Solomon Grundy (comics), a DC Comics supervillain

Companies
 Grundy Art Gallery, Blackpool, Lancashire, England
 Grundy Business Systems Ltd, retailer of the Grundy NewBrain microcomputer

 Grundy's Shoes, a shoe retailer in Adelaide, South Australia

 Reg Grundy Organisation, an Australian television production company, later the Grundy Organisation, then Grundy Television and known informally as Grundy's

People
 Grundy (surname)

Other uses
 , a World War II attack transport
 Grundy Senior High School, Grundy, Virginia
 Grundy (horse) (1972-1992), a British Thoroughbred racehorse

See also
Solomon Grundy (disambiguation)
Grundy number, the maximum number of colors obtainable by a greedy graph coloring algorithm
Nimber, a type of value used in combinatorial game theory, also called a Grundy number
Grundy value, the number associated with a particular game position
Gruny (disambiguation)
Gundy (disambiguation)

Grundy


Mundão Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 15,79 km2 yüzölçümüne sahip, 1.703 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viseu

Mundão


Rubus abchaziensis, biljna rsta u rodu kupina. Endem je u Abhaziji, Gruzija.

Izvori

Kupina

Rubus abchaziensis


المجال الجوى هو مصطلح في مجال الطيران ويقصد به المساحة من الفضاء الجوى الخاصة بدولة ما. تقوم الدولة بتقديم المساعدات الملاحية اللازمة لأى طائرة تطير في نطاق مجالها الجوى بشرط أن يكون مصرح لها مسبقا بدخول المجال الجوى لهذه الدولة وإلا اعتبرت طائرة معادية تتعامل معها قوات الدفاع الجوى.

عادة ما تكون حدود المجال الجوى للدولة متطابقة مع حدودها السياسية في حين قد تمتد بعض المجالات الجوية للدول الساحلية لتغطى بعض مساحة البحر أو المحيط الذي تطل عليه طبقا لما أوصت به منظمة الطيران المدني الدولي (إيكاو).

انظر أيضاً
 مطار
 مرحل جوي
 ملاحة جوية
 تقرير الطقس للمطار

مراجع

طيران عام
قانون دولي
مراقبة جوية
مصطلحات الطيران

مجال جوي


Bénédicte Janine Kacou Diagou (1973-), une femme d'affaires ivoirienne ;
 Jean-Baptiste Gomont Diagou, un homme politique ivoirien ;
 Jean Kacou Diagou (1948-), un homme d'affaires ivoirien.

Diagou


El himno del Athletic Club (en euskera Athleticen ereserkia) es el nombre que recibe el himno oficial del Athletic Club.

Historia
La música del himno oficial fue compuesta por José de Olaizola y Feliciano Beobide, con arreglos de Carmelo Bernaola en el año 1983, arreglando y combinando el pasacalles «Altza gaztiak» de Feliciano Beobide con «Alirón», de Aquino y Retana; la letra fue escrita por Juan Anton Zubikarai. Se estrenó por primera vez en el estadio de San Mamés el 30 de marzo de 1983.  El pasacalles «Altza gaztiak» del tolosano Beobide fue publicado como «Himno de los mendigoizales» (montañeros en euskera) para la Federación Vasca de Montañeros, con letra del también tolosano Emeterio Arrese.

Anteriormente hubo otros himnos populares y no oficiales en 1913 y 1950.

Himno de 1913
En España entera triunfa
la canción del ¡alirón!
y no hay chico deportista
que no sepa esta canción.

Y las niñas orgullosas
hoy le dan su corazón
a cualquiera de los once
del Athletic campeón.

¡Alirón! ¡Alirón!
el Athletic es campeón.

Hoy el fútbol en España
es la máxima afición
y la gente se emociona
con los ases del balón.

Y lo mismo en Indochina
que en Italia y el Japón
todos cantan las proezas
del Athletic campeón.

¡Alirón! ¡Alirón!
el Athletic es campeón.

Véase también
 Himno de la Real Sociedad de San Sebastián
 Himno del Fútbol Club Barcelona

Referencias

Enlaces externos
 Letra y audio del himno en la web del Athletic Club

Himnos deportivos
Athletic Club
Música del País Vasco

Himno del Athletic Club


Peru ved sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro, Brasilien, foregår i perioden 5. – 21. august 2016.

Medaljer

Referencer

Lande ved sommer-OL 2016
2016

Peru ved sommer-OL 2016


John Stephen Gage (* 28. Juni 1938 in Bromley, Kent; † 10. Februar 2012) war ein britischer Kunsthistoriker und Hochschullehrer, der grundlegende Arbeiten über den britischen Maler William Turner sowie mit Colour and Culture: Practice and Meaning from Antiquity to Abstraction (1993) ein Standardwerk über die Farbenlehre in der Kunst der westlichen Welt veröffentlichte und wegen seiner scharfsinnigen Intelligenz und seinem tiefen Engagement bezüglich der Erforschung der Bedeutung der Farben in der Malerei zu einem der bedeutendsten und wichtigsten Fachleute auf diesem Gebiet wurde.

Leben

Studien und erste Arbeiten über William Turner

Nach dem Besuch der Grammar School in Rye absolvierte er ein Studium im Fach Geschichte der Neuzeit am Queen's College der University of Oxford, welches er 1960 mit einem mittelmäßigen Abschluss beendete. Seine dortige Studienzeit war unterbrochen durch Tätigkeiten als freiberuflicher Tutor für die englische Sprache in Florenz sowie als Sprachassistent an einer Schule in Hessen, wobei er die dort gewonnenen Erfahrungen nutzte, um die europäische Perspektive in seine Studien der britischen Romantik einzubringen.

Nach Abschluss des Studiums absolvierte er ein postgraduales Studium der Kunstgeschichte am Courtauld Institute of Art der Universität London. Zur Finanzierung seines Studiums nahm er eine Reihe von Jobs an, die vom Tellerwäscher bis zum Teilzeitdozenten reichten, ehe er 1967 bei Michael Kitson (1926–1998) einen Philosophiae Doctor (Ph.D.) mit einer Dissertation über William Turner erwarb.

Im Anschluss wurde er 1967 Lektor für Kunstgeschichte an der University of East Anglia  in Norwich und lehrte dort bis 1979.

Gage verfasste außerdem auch weitere grundlegende Arbeiten über William Turner, die das Verständnis des malerischen Ansatzes dieses Künstlers veränderten und zeigten, wie seine lebendigen visuellen Qualitäten nicht nur das Auge ansprechen wollen, sondern sich wegen der reichen symbolischen und kulturellen Bedeutung sowohl an das Auge als auch an den Verstand richten.

Erste breite Anerkennung in der Fachwelt erreichte er mit Colour in Turner: Poetry and Truth (1969), das er kurz nach Erwerb seines Doktorgrades veröffentlichte. Seine besondere Leistung war dabei die Darstellung, dass Turners Farbverwendung und dessen exzentrische, aber zugleich auch systematisch verfolgte Gedanken zur Farbentheorie, nicht nur in erster Linie optisch, sondern auch ernsthafter geistiger Natur waren, und sich mit einer Faszination für die Poesie verbanden.

Ferner forderte er mit seiner Arbeit die vorherrschenden zeitgenössischen Interpretationen über Turner heraus, die die literarischen und poetischen Aspekte von dessen Malerei ignorierten, und Turners Verdienste ausschließlich in den Effekten des reinen Lichts, der Farben und der optischen Dramatik sahen. Er dagegen zeigte, wie wesentlich die poetischen und breiten kulturellen Bezüge für die Wirkung von dessen visueller Kunst waren.

Bereits 1972 widmete er sich abermals Turner in einer kurzen, aber prägnanten Studie mit dem Titel Rain, Steam and Speed, in der er in außergewöhnlicher Weise darstellte, wie ein Künstler der Romantik auf die industrielle Revolution antwortete.

Hochschullehrer in Cambridge und Standardwerk über Farben und Kunst
1979 wechselte er an die University of Cambridge und wurde dort Lektor für Kunstgeschichte.
Die poetischen und kulturellen Bezüge in Turners Werken wurden von ihm auch in der Monografie J. M. W. Turner: A Wonderful Range of Mind (1987) beschrieben, wobei er für den Titel einen Kommentar von John Constable nutzte, den dieser nach einem Abendessen mit Turner in der Royal Academy of Arts machte.

Sein Lehrbuch Colour and Culture: Practice and Meaning from Antiquity to Abstraction (1993) wurde zu einem Standardwerk auf dem Gebiet der Farbenlehre, das auch außerhalb der Kunstgeschichte eine weite Leserschaft fand und in fünf Sprachen übersetzt wurde.

Das Buch ist die erschöpfendste historische Analyse, die zum Verständnis der Farben in der westlichen Kunst vorliegt, und den Leser dazu bringt, über Farben aus einem anderen Blickwinkel nachzudenken, nämlich über die Substanz der Farbpigmente, die der Künstler zum Einsatz bringt, und darüber, wie sogar technisch anmutende Fragestellungen über Farben zu einem breiteren kulturellen Verständnis führen.

Außerdem klärt es den Unterschied zwischen Farbton und Ton, und stellt dar, wie subtile Farbunterschiede, die wir in Kunstwerken sehen, neben den wesentlich ungenaueren Farbkategorisierungen im Alltagsleben bestehen. Die Aufgliederung der genauen Identität einer isoliert betrachteten Farbe kann nach seiner Ansicht das Thema jeder Art von Gewissheit sein. Ferner stellte das Buch die kulturelle und historische Spezifität von Farbfestlegungen dar, während es frei von einfachen relativierenden Ansichten war, dass unsere Wahrnehmungen von Farbe und künstlerischer Entwicklung von Farben lediglich kulturell bestimmt sind.

1995 erfolgte schließlich die Berufung von Gage zum Professor (Reader) für die Kunst der westlichen Welt an der University of Cambridge, an der er bis zum Jahr 2000 lehrte. 1995 wurde er zugleich als Mitglied (Fellow) in die British Academy aufgenommen.

Nach Beendigung seiner Lehrtätigkeit im Jahr 2000 ließ er sich auf einem Bauernhof in der Toskana nieder, wo er seine kunsthistorische Forschungstätigkeit fortsetzte und unter anderem ein Buch über die Kunst der Aborigines verfasste.

In seinen Arbeiten wies er immer wieder darauf hin, dass eine gewissenhafte Studie der Farben sowohl anthropologische als auch historische Ansätze haben sollte.

Schriften
 Colour in Turner. Poetry and truth, London 1969, ISBN 0289795605
 Turner: Rain, Steam and Speed, London 1972
 Goethe on Art, London 1980, ISBN 0-85967-495-9
 J.M.W. Turner. A wonderful range of mind, London 1987, ISBN 0300037791
 George Field and his circle. From Romanticism to the Pre-Raphaelite Brotherhood, Cambridge 1989
 Color and culture. Practice and meaning from antiquity to abstraction, Boston 1994, ISBN 0821220438
 Color and meaning. Art, science and symbolism, London 1999, ISBN 0500237670
 in deutscher Sprache
 Zwei Jahrhunderte Englische Malerei. Britische Kunst und Europa 1680 bis 1880, München 1979
 Kulturgeschichte der Farbe. Von der Antike bis zur Gegenwart, Ravensburg 1994, ISBN 3-473-48375-3
 Die Sprache der Farben. Bedeutungswandel der Farbe in der bildenden Kunst, Ra-vensburg 1999, ISBN 3-473-48404-0

Weblinks

 John Gage obituary. Art historian who wrote groundbreaking studies on Turner and a magisterial book on the understanding of colour in western art. In: The Guardian vom 14. Februar 2012

Kunsthistoriker
Hochschullehrer (Norwich)
Hochschullehrer (University of Cambridge)
Mitglied der British Academy
Autor
Sachliteratur
Brite
Geboren 1938
Gestorben 2012
Mann

John Gage (Kunsthistoriker)


Monte-Carlo Masters 2019 var en tennisturnering, der blev spillet udendørs på grusbaner i Monte-Carlo Country Club i Roquebrune-Cap-Martin, Frankrig i perioden 15. - 21. april 2019. Det var den 113. udgave af Monte-Carlo Masters og sæsonens tredje turnering i kategorien ATP Tour Masters 1000 på mændenes ATP Tour 2019. På grund af et sponsorat fra Rolex afvikledes turneringen for 11. gang under navnet Rolex Monte-Carlo Masters.

Singletitlen blev vundet af Fabio Fognini, som dermed blev den første italienske vinder af en singleturnering på Masters 1000-niveau. Den 13.-seedede italiener vandt dermed sin niende turneringssejr på ATP Tour i karrieren, og han blev den lavest seedede vinder af singletitlen ved Monte-Carlo Masters siden 1999, hvor Gustavo Kuerten også vandt som 13.-seedet. I finalen vandt Fognini med 6-4, 6-3 over Dušan Lajović, der var i sin første singlefinale på ATP Tour, og som var den lavest rangerede finalist i Monte-Carlo Masters siden Hicham Arazi i 2001. Finalesejren var måske forholdsvis sikker, men Fabio Fognini havde undervejs til finalen præsteret flere bemærkelsesværdige comebacks. I første runde sejrede han over Andrej Rublev efter at have været bagud med 4-6, 1-4, og i kvartfinalen vendte han stillingen 1-6, 0-2 til sejr mod Borna Ćorić. Han besejrede endvidere to top 5-spillere på vej til finalen - først i tredje runde ranglistens nr. 3, Alexander Zverev, og sidenhen i semifinalen den tidligre 11-dobbelte vinder af Monte-Carlo Masters, Rafael Nadal, der var nr. 2 på ATP's verdensrangliste.

I doubleturneringen sejrede Nikola Mektić og Franko Škugor i finalen over Robin Haase og Wesley Koolhof med 6-7(3), 7-6(3), [11-9] efter at det kroatiske par havde afværget en matchbold i den afgørende match tiebreak. Mektić og Škugor, der spillede sammen for første gang siden 2017, vandt dermed deres første turnering på ATP Tour som makkere. For Nikola Mektić var sejren hans syvende i karrieren på ATP Tour og den tredje på Masters 1000-niveau. Franko Škugor vandt sin femte doubletitel på ATP Tour, men det var hans første Masters 1000-titel. Det var i øvrigt anden uge i træk, at han kunne rejse hjem med sølvtøj, idet han ugen forinden havde vundet Grand Prix Hassan II med Jürgen Melzer som makker.

Præmier

Den samlede præmiesum for Monte-Carlo Masters 2019 androg € 5.207.405, hvilket var en stigning på ca. 7 % i forhold til året før. Stigningen kom især spillerne, der tabte i kvalifikationsturneringen, til gode.

Herresingle

Hovedturnering

I hovedturneringen deltog 56 spillere. Feltet bestod oprindeligt af:
 45 spillere, der havde kvalificeret sig i kraft af deres placering på ATP's verdensrangliste pr. 4. marts 2019 (seks uger før turneringens start).
 4 spillere, der havde modtaget et wildcard (markeret med WC).
 7 spillere, der havde kvalificeret sig fra kvalifikationsturneringen (markeret med Q).

En af wildcard-modtagerne, Thanasi Kokkinakis, meldte imidlertid afbud og blev erstattet af den højest rangerede spiller, der ikke var direkte kvalificeret, Malek Jaziri. Endvidere meldte en af de direkte kvalificerede spillere afbud efter kvalifikationen var påbegyndt, hvilket betød, at der blev plads til en ekstra spiller fra kvalifikationen, der gik videre til hovedturneringen som lucky loser (markeret med LL).

Resultater

Kvalifikation

Kvalifikationen blev spillet i perioden 12. - 13. april 2019, hvor 28 spillere spillede om de sidste syv ledige pladser i hovedturneringen. Fire af de 28 spillere deltog på grundlag af et wildcard. Følgende spillere kvalificerede sig til hovedturneringen:

Følgende spillere gik videre til hovedturneringen som lucky loser på grund af afbud fra spillere, der var direkte kvalificeret til hovedturneringen, efter kvalifikationen blev påbegyndt.

Resultater

Herredouble

Turneringen havde deltagelse af 32 par, hvoraf de 29 havde kvalificeret sig til turneringen i kraft af deres verdensranglisteplacering, mens de sidste tre par havde modtaget et wildcard.

Resultater

Eksterne henvisninger
 Monte-Carlo Masters

Noter

2019
ATP Tour 2019

Monte-Carlo Masters 2019


Olaylar

Doğumlar
 İbnü's-Salâh eş-Şehrezûrî, Kürt hadis âlimi ve fakih (ö. 1245)

Ölümler
 30 Ocak - İmparator Takakura, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 80. imparatoru (d. 1161)
 20 Mart - Taira no Kiyomori, Heian döneminin sonunda Japonya'da bir askeri lider (d. 1118)
 30 Ağustos - Papa III. Alexander, 1159-81 arasında hüküm sürmüş papa. (d. 1105)
 tarihi bilinmeyen
 Melik Salih İsmail Zengi, Haleb ve Şam atabeyi (d. 1163)

1181


Kanona est une communauté non incorporée () du comté de Decatur dans l'état du Kansas.

Histoire
Kanona, qui se trouve dans le canton d'Altory, a vu le jour avec l'arrivée de la Burlington and Southwestern Railroad. Le site de la ville a été cadastré le 26 juin 1885 par Anselmo B. Smith ou la Lincoln Land Company de Lincoln, Nebraska.
On ne sait pas quand le premier bâtiment a été construit à Kanona, mais le 5 novembre 1885, Levi Kindig fait paraître une annonce dans le Oberlin Herald annonçant "NEW TOWN, NEW STORE, KENONA" (orthographié avec un "e").
La Chicago Coal and Lumber Company, du comté de Polk, en Iowa, construit un parc à bois. La communauté avait un atelier de forgeron, une écurie et un commerce de farine et d'aliments pour animaux, un bureau de prêt et de crédit foncier et Kanona House avec un restaurant et des chambres à coucher.
Le dépôt de Kanona se trouvait au sud de la voie ferrée. Il s'agissait d'un bâtiment à deux étages avec un logement à l'étage pour l'agent de la gare et le bureau du télégraphe, des billets et du fret en dessous. Le dépôt a été détruit par un incendie en mars 1935.
Au fil des ans, la communauté de Kanona a vu naître et disparaître de nombreux établissements commerciaux. Pendant la dépression des années 1890, de nombreuses familles ont quitté la région. La Chicago Coal and Lumber Company a fermé ses portes et John Caldwell a acheté l'immeuble de bureaux et les hangars pour les déménager dans sa ferme. En 1893, Mr. Kindig vend son magasin général pour 395 dollars à Charles Orbin, qui deviendra une légende dans l'histoire de Kanona.
L'une des premières lignes téléphoniques du comté a été installée entre Kanona et Jennings en 1904.
Avec l'arrivée des automobiles, l'écurie a été transformée en garage.
Une banque ouvre ses portes le 5 mars 1917. Le 7 août 1926, la banque ferme. Plus tard, le bâtiment de la banque a été utilisé pour une épicerie. En 1906, une église à cadre blanc a été construite et l'école du dimanche et les services religieux y ont été tenus jusqu'au 31 mai 1958, date à laquelle elle a été déclarée abandonnée et vendue.
La pire tragédie qui ait jamais frappé Kanona s'est produite le 9 octobre 1949, lorsqu'une tornade a détruit l'école en briques ainsi qu'une grande partie du reste de la ville.
En mars 1950, la construction d'un nouveau bâtiment est commencé et l'école y a été tenue jusqu'à ce que l'unification oblige à la fermer en 1966. En juin 1970, l'Equity Exchange se trouve en grande difficulté financière et est reprise par la Decatur County Co-op Association. En 1982, c'est le seul commerce encore en activité à Kanona.
Gilbert Brown s'est battu pour maintenir Kanona en vie : il a commencé à acheter des terrains et a bientôt obtenu le titre de propriété de presque tous les biens de la ville. Mais Gilbert n'a pas réussi à inciter les commerçants à revenir à Kanona. Après sa mort, Wayne Lohoefner a acheté le site de la ville avec ses bâtiments en forme de bélier. Bien que la ville ait pratiquement disparu, sa mémoire vit toujours.

Kanona s'est appelé Altory jusqu'en 1887.

Liens Externes
http://oberlinks.com/kanona/

Communauté non incorporée au Kansas

Kanona