Ismailije (ar. الإسماعيلية ; perz. اسماعیلیان), islamski šiitski pokret.

Povijest
Ismailije su se pojavile u 8. st. kao tajno naučavanje. Počeo ju je širiti Abdallah ibn Maimum u 9. stoljeću. Za razliku od imameta (duodecimalni šiizam), ismailije se zaustavljaju kod sedmog imama, potomka Alija, Ismaila ibn Džafera, pa se zbog toga njihova sljedba i naziva ismailija. Nekada su smatrani ekstremnim šiitskim krilom. Nastoje dati ezoteričko tumačenje Kurana, a sedam imama smatraju emanacijom inteligencije koja stvara svijet a proizlazi iz nepristupačnoga Boga. Postoji znatna razlika između duodecimalnih šiitskih i ismailijskih ideja o imamu, koja odražava njihova različita teološka stajališta, dok to sunije ne prihvataju. Za njih, ta se riječ odnosi samo na predvodnika u molitvi.

Prva dinastija u islamu, Omejidi, susrela se s političkim otporom od onih kojima je omejidijska politika arapske nadmoći bila nepodnošljiva. Snage otpora su svoje liderstvo često tražile u potomcima Alija i Fatime. Zbog toga se na Džafera es-Sadika otvoreno gledalo kao na najpogodnijeg lidera otpora i zbog političke i zbog vjerske prirode. Za šiite Džafer es-Sadik je bio šesti imam, te šesti nositelj duhovnog i vjerskog autoriteta koje je naslijedio od Alija. Međutim, Džafer es-Sadik je bio učenjak koji nije pokazivao osobnu tendenciju da vodi pokret. Njegov najstariji sin Ismail, trebao je naslijediti Džaferov autoritet da nije umro prije svog oca. U ovom trenutku glavnina šiita je prvo gledala u Abdullaha, drugog Džaferovog sina, a kada je i on umro, poglede su usmjerili prema trećem sinu, Musau el-Kazimu, kao legitimnom nasljedniku. Od Ismailovih nasljednika su nastali duodecilmani šiiti, dok se od Ismaila nastale ismailije. Nazvani su sebijama (sedmaci) ili ismailijama, jer su obznanili da je Ismail sedmi imam, i da je, s brojem sedam, ciklus sada kompletiran, oglašavajući time novi početak i svježiju doktrinu. U 11. st. ismailije se se razdvojile u tri skupine: istočne (koji nisu više "sedmaci" jer priznaju imamsku lozu do sadašnjega age kana u Indiji, Afganistanu i Tadžikistanu), zapadne (Egipat, Jemen) i druze (Libanon, Sirija, Palestina). Danas ima oko 20 milijuna ismailija, razasutih po Dalekom i Bliskom istoku Bliskom istoku i Africi (u Indiji, Pakistanu, Iranu, Siriji, Tanganjiki, Keniji, Ugandi i dr.).

Izvori

Vanjske poveznice
 Aga Khan Development Network
 Listen to Ismaili Qasida
 "Ismaʿilism" at the Encyclopaedia Iranica

Islam

Ismailije


S25 is a line on the Berlin S-Bahn. It operates from Teltow Stadt to Hennigsdorf over:
the Berlin-Lichterfelde Süd–Teltow Stadt railway, opened from Teltow Stadt to Lichterfelde Süd in February 2005,
the Anhalt Suburban Line, opened from Berlin Anhalter Bahnhof to Lichterfelde Ost on 1 December 1901 (the parallel Anhalt Railway was opened on 1 July 1841), electrified in June 1903 and extended to Lichterfelde Süd on 9 August 1943,
the Nord-Süd-Tunnel, opened on 28 May 1936 from Humboldthain to Unter den Linden and on 6 November 1939 to Anhalter Bahnhof and Priesterweg
a short section of the Berlin-Szczecin railway, opened on 1 August 1842 and electrified in 1924,
a short section of the Prussian Northern Railway, opened on 10 July 1877 and electrified in 1925 and
the Kremmen Railway, opened on 1 October 1893 and electrified in 1927.

References

Berlin S-Bahn lines

S25 (Berlin)


5254 Ulysses este un asteroid troian al lui Jupiter situat în punctul Lagrange L4 al  sistemului Soare-Jupiter,  din "tabăra grecească", adică este situat cu 60° în fața lui Jupiter.

Descoperirea asteroidului
Asteroidul a fost descoperit de astronomul Eric Walter Elst la Observatorul din Haute-Provence, din Alpii Provensali (Franța), la data de 7 noiembrie 1986.

Denumire
Asteroidul a primit numele cu referire la eroul grec Ulise, cunoscut mai cu seamă din epopeile homerice Iliada și Odiseea.
De remarcat că în aceeeași zonă a punctului Lagrange L4 orbitează un alt asteroid, a cărui denumire face referire la același personaj: 1143 Odysseus.

Bibliografie
 Homer, Iliada, În romînește de G. Murnu, Studiu introductiv și comentarii de D.M. Pippidi, Editura de Stat pentru Literatură și Artă, București, 1955
 Homer, Odiseea, În romînește de G. Murnu, Studiu introductiv și comentarii de D.M. Pippidi, Editura de Stat pentru Literatură și Artă, București, 1956.

Legături externe
  Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets
  Ephemeris

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Asteroid troian jovian
 1143 Odysseus

Asteroizi troieni jovieni
Obiecte astronomice descoperite în 1986
Asteroizi cu nume din mitologia greacă
Asteroizi cu nume de personaje literare

5254 Ulysses


DHCP (İngilizce Dynamic Host Configuration Protocol), (Türkçe Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma Protokolü)  ağda bulunan her bir bilgisayarın IP adresi, alt ağ maskesi, varsayılan ağ geçidi ve DNS sunucuları gibi ağ bağlantısı ayarlarının otomatik olarak atamasını sağlar. Bu sayede ağ yöneticileri, ağdaki her bir bilgisayarın IP adresi ve diğer ağ bağlantısı ayarlarını elle girerek zaman kaybetmek yerine, DHCP sunucusu üzerinden bu bilgileri otomatik olarak atayarak daha verimli ve güvenilir  bir ağ yönetimi yapabilirler. Bu sayede sistem yönetim işlemi de kolaylaşmış olur. Ayrıca UDP ,TCP'ye dayalı herhangi bir iletişim protokolünün ve DNS, NTP gibi ağ hizmetlerinin kullanımına olanak sağlar.

DHCP' nin Tarihçesi
Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma Protokolü (DHCP) ilk olarak Ekim 1993'te RFC 1531'de bir ağ istemcisi tarafından bir bilgisayardan IP adresi almak için kullanılan bir ağ protokolü olan Önyükleme Protokolünün (BOOTP) bir uzantısı olarak standart izleme protokolü olarak tanımlandı. yapılandırma sunucusu. BOOTP'yi genişletme motivasyonu, BOOTP'nin her istemci için yapılandırma bilgisi eklemek için manuel müdahale gerektirmesi ve kullanılan IP adreslerini geri almak için bir mekanizma sağlamamasıydı. Birçoğu, popülerlik kazandıkça protokolü açıklığa kavuşturmak için çalıştı ve 1997'de RFC 2131 piyasaya sürüldü ve IPv4 ağları için standart olmaya devam ediyor. IPv6 protokolünü desteklemek için DHCPv6 tanıtıldı ve RFC 3315'te belgelendi.

Dört yıl sonra , RFC 3396, RFC 4361, RFC 5494 ve RFC 6842'deki güncellemelerle 2021'den itibaren IPv4 ağları için standardın çekirdeği olmaya devam eden RFC 2131 tarafından DHCPINFORM mesaj türü    ve diğer küçük değişiklikler eklendi .

Bugün, neredeyse tüm modern bilgisayar ağları DHCP'yi kullanmaktadır. DHCP'nin geliştirilmesi, ağ yönetimini daha kolay ve daha verimli hale getirmiş ve büyük ölçüde ağ hizmetleri için ayrılan zamandan tasarruf sağlamıştır.

DHCP'nin BOOTP veya RARP'tan farkı
DHCP, BOOTP ve RARP'ye benzer, ancak bu eski protokollere göre bazı önemli geliştirmeler sunar.

Hem BOOTP hem de RARP, bir ağdaki aygıtlara IP adresleri gibi ağ yapılandırma bilgileri sağlamak için tasarlanmıştır. Ancak, büyük ağlarda yönetilmelerini zorlaştıran MAC adreslerinin IP adreslerine statik eşlenmesi ihtiyacı gibi bazı sınırlamaları vardı.

DHCP, bu sınırlamaları gidermek ve ağ yapılandırma bilgilerini yönetmek için daha esnek ve ölçeklenebilir bir çözüm sağlamak üzere tasarlanmıştır. IP adreslerinin dinamik olarak atanmasına ve yeniden kullanılmasına izin veren DHCP kiralama kavramını tanıttı ve varsayılan ağ geçidi ve DNS sunucusu gibi ek ağ yapılandırma seçenekleri için destek ekledi.

Genel olarak DHCP, ağ yapılandırma bilgilerini yönetmek için daha fazla esneklik ve ölçeklenebilirlik sunan BOOTP ve RARP'nin güncellenmiş ve geliştirilmiş bir sürümüdür diyebiliriz.

DHCP'nin Kullanım Amaçları
DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), bir ağ içerisinde IP adreslerinin dağıtım için hızlı, otomatik ve merkezi yönetim imkanı sunan bir protokoldür. DHCP ayrıca, cihazdaki varsayılan ağ geçidi, ve DNS sunucusu bilgilerini alt ağlara bölmek için de kullanılır.

DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) protokolünün kullanım amaçları şunlardır

 Ağ Güvenliği: DHCP, ağa bağlanan cihazların doğrulanmasına yardımcı olan bir mekanizma içerir. DHCP sunucusu, yalnızca doğrulanmış cihazların ağa bağlanmasına izin verir. Bu sayede ağ güvenliği sağlanmış olur
 Merkezi Yönetim: DHCP sunucusu, ağda bulunan cihazların IP adresi,, varsayılan ağ geçidi, alt ağ maskesi ve DNS sunucu adresleri gibi ağ bağlantısı ayarlarını merkezi olarak yönetir. Bu, ağ yöneticilerinin ağda bulunan tüm cihazların ayarlarını tek tek değiştirmek yerine, DHCP sunucusu üzerinden tek bir noktadan yönetmelerine olanak tanır.
 Ağ Verimliliği Arttırma: DHCP, IP adresi atamalarının manuel olarak yapılmaması sayesinde ağdaki verimliliği arttırır , insanların yapabileceği olası hatalar engellenmiş olur
 IP Adresi Geri Dönüşümü: DHCP sunucusu, ağdaki cihazların IP adreslerini dinamik olarak yönettiği için, bir cihaz ağdan ayrıldığında veya IP adresi değiştirdiğinde, bu IP adresi otomatik olarak yeniden kullanıma olanak tanır.
 Kolay Ağ Yapılandırılması : DHCP, ağ yöneticilerinin ağ yapılandırmasını kolaylaştırır ve yeni cihazların ağa kolayca eklenmesini sağlar. DHCP sunucusu, yeni cihazların otomatik olarak IP adresi ve diğer ağ ayarlarını almasını sağlar. Bu sayede zaman ve güvenirlik garanti edilir.
 Ağ Paylaşımı: DHCP, evlerde veya küçük işletmelerde kullanılan internet paylaşımı cihazları için de kullanılır. DHCP sunucusu, ağdaki tüm cihazlara otomatik olarak IP adresi atar ve internet bağlantısını paylaşır.

DHCP Hangi Sistemlerde Bulunur
DHCP sunucusu, Switch, XDSL Modem, Firewall Cihazlar, Linux İşletim Sistemi ve Windows İşletim Sistemi gibi pek çok cihaz ve sistemde DHCP sunucuları mevcuttur.

DHCP'nin Avantajları

Disksiz iş istasyonları: DHCP, ilk olarak diske sahip olmayan bilgisayarlara IP bilgilerini sunmak için tasarlanmıştı. Bu tür iş istasyonları üzerinde herhangi bir yedekleme aracı olmadığı için açılış esnasında ağ IP verilerinin aktarılması gerekliydi. Açılış sırasında ilk olarak gereksinim duyulan veri ise, sizin de kolayca bulabileceğiniz gibi, basit bir IP'dir. Bu bilgi alındığı anda (Linux kullanılması durumunda) çekirdek disksiz makineye kolaylıkla transfer edilebilir.

Ağda taşınabilir bilgisayarların varlığı: Bir dizüstü bilgisayarı sıklıkla yanınızda gezdiriyorsanız, bu bilgisayarı her götürdüğünüz yerde ağ bilgilerini değiştirmenin ne kadar can sıkıcı olduğunu biliyorsunuzdur. DHCP ' nin kullanıldığı ağlarda, otomatik olarak alınan bu bilgiler her yeni ağa bağlandığınız zaman güncellenir ve elle işlem yaparak zaman kaybetmeniz engellenir. DHCP, IP adresleri, alt ağ maskeleri, varsayılan ağ geçitleri ve diğer ağ yapılandırma bilgileri gibi ağ yapılandırma bilgilerini otomatik olarak atar. Bu ağ yöneticilerinin her bir cihaz için IP adresi ayarlama ihtiyacını ortadan kaldırır ve ağ yapılandırmasını daha verimli ve kolay hale getirir.

DNS yönetiminin kolaylaşması: DHCP sayesinde IP adreslerinin statik olarak tanımlanması engellenir ve IP adreslerini dinamik olarak atar. Bu ağ yöneticilerinin her bir cihaz için ayrı IP adresi ayarlamasına gerek kalmadan bir IP adresinin birden fazla cihaz tarafından kullanılmasını mümkün kılar. Bu da IP adresleri arasındaki atıl kapasiteyi azaltır ve IP adreslerinin daha etkin bir şekilde kullanılmasını sağlar. Sabit IP verilmesi halinde çok dikkat isteyen bu işlem, DHCP yardımıyla gereksiz hale gelir.

On bilgisayarlı bir yere sistem kurduğumuzu düşünelim. Kullanıcılar hem kendi aralarında haberleşecekler, hem de internette gezip, e-posta alıp verecekler. Bunun için belli bir IP bloğu tanımlayıp, DHCP üzerinden bilgisayarlara dağıtacağız. İsterseniz şimdi bilgisayarlar için tanımlayacağımız parametreleri bir gözden geçirelim.

 Her makinenin birbirinden farklı IP adresi olması gereklidir. Hiçbir IP birbiriyle çakışmamalıdır.
 Her Ethernet kartına ait belli bir ağ maskesi bulunmalı ve aynı alt ağ üzerinde bu ağ maskelerinin aynı olması gereklidir.
 Eğer sistemin İnternete bağlantısı var ise İnternet'e bağlanacak olan bilgisayarların geçit (gateway) IP adresinin bulunması şarttır.
 Son olarak en az bir, tercihen iki DNS IP adresinin de önceden belirlenmiş olması gereklidir.
Yukarıdaki listeye bakarak geleneksel yöntemler ile (DHCP kullanılmadığı zaman) en az 4 değerin her bilgisayar için girilmesi gerektiğini de hemen söyleyebiliriz. Eğer 20 makinelik bir ağınız var ise, her bilgisayarı teker teker girip toplam 80 numarayı yazmak zorundasınız. Eğer benzeri bir işlemi daha geniş bir ağda (250 bilgisayar) yapmak isterseniz, gerisini siz düşünün.

DHCP'nin Dezavantajları

İstemci Bağımlılığı
DHCP, ağdaki istemcilerin ağ yapılandırmasını otomatik olarak atar. Ancak bir istemcinin DHCP sunucusuna bağlı olması gereklidir. DHCP sunucusu kapanırsa veya kullanılamaz hale gelirse, DHCP istemcileri IP adreslerini veya diğer ağ yapılandırma bilgilerini alamaz. Bu, ağda bağlantı sorunlarına neden olabilir.

Ağ Trafik Yükü
DHCP kiralamaları genellikle belirli bir süre için atanır ve sonrasında sona erer. Bir DHCP istemcisi kirasını süresi dolmadan yenilemezse IP adresini ve diğer ağ yapılandırma bilgilerini kaybeder. IP adresi atama süreci birkaç saniye sürebilir. Bu, ağda çok sayıda cihaz olduğunda ve cihazların IP adresi kiralama sürecini sürekli olarak yenilemesi gerektiğinde ağda yavaşlama sorunlarına neden olabilir. Bu özellikle ağa çok sayıda cihazın bağlandığı büyük ağlar için geçerlidir.

Güvenlik Riskleri
DHCP herhangi bir yerleşik güvenlik önlemi sağlamaz. Ağa bağlanan herhangi bir cihaza otomatik olarak IP adresi atayabilir, bu da kötü niyetli kullanıcıların ağa kolayca girmesine ve ağa saldırı düzenlemesine olanak tanır. DHCP sunucusunun güvenlik açıkları, ağa zarar verebilecek saldırılara açık bir kapı açabilir.

DHCP'nin Çalışma Prensipleri

DHCP discover

Bilgisayar ilk defa açıldığında öncelikle tüm ağa DHCPDISCOVER mesajını yollar.Bu mesajın içeriği "Sistemde herhangi bir DHCP sunucu bulunuyor mu? Eğer var ise bir IP adresi istiyorum" olarak özetlenebilir.
Kuşkusuz ağa gönderilen DHCP istek paketini merak ediyorsunuzdur.İstekte bulunulan IP adresi,MAC adresi ya da paketi gönderen makinenin IP adresi bilinmediğinden,paketin içeriği aşağıdaki şekilde oluşacaktır:

 Hedef IP adresi (Bilinmiyor): 255.255.255.255 (broadcast)
 Hedef MAC adresi (Bilinmiyor): FF.FF.FF.FF.FF.FF (broadcast)
 Kaynak IP Adresi (Bilinmiyor): 0.0.0.0
 Kaynak MAC Adresi:: 00-A0-CC-66-73-1F (Kendi kartımızın MAC adresini bilmek kadar doğal bir şey olamaz)

DHCP offer

DHCP istemci tarafından sisteme atılan yayın paketi (broadcast packet) DHCP sunucu tarafından alınır. IP veritabanı sorgulanır,istemciye verilecek IP adresi ve kira süresi belirlenir. Sunucudan çıkan isteğin onaylanması için istemciye bu belirlenen bilgiler geri yollanır.

Sistemde birden fazla DHCP sunucu bulunabilir. Bu durumda istemci ağa bir istek gönderdiği zaman en hızlı DHCP offer mesajı yollayanın IP bilgilerini benimseyecek ve bu tanımlarla ağa bağlanacaktır.

 Hedef IP adresi (Henüz onaylanmadı): 0.0.0.0
 Hedef MAC adresi (Biliniyor, istemci makine):00-A0-CC-66-73-1F
 Kaynak IP Adresi (Biliniyor, DHCP sunucu): 10.0.0.1
 Kaynak MAC Adresi (Biliniyor, DHCP sunucum):00-A0-C0-B6-12-6F

DHCP request

DHCP OFFER mesajını alan DHCP istemci kendisine tahsis edilmiş IP adresini kiraladığına dair sunucuya bir yayın mesajı yollar, eğer DHCP istemci birden fazla DHCP OFFER mesajı almış ise ikinci bir broadcast mesajı daha yollar ve diğer DHCP sunuculara teşekkür edip artık bir IP adresine sahip olduğunu belirtir.

DHCP acknowledgement

DHCP Request mesajını alana DHCP server artık DHCP istemci için gerekli kayıtları gerçekleştirip ona gerekli olan IP,ağ maskesi,DNS adres veya adreslerini yollayacaktır.

Gelelim kiralama olayına. Bazı programcılar,yarattıkları her şeye istatistikler doğrultusunda eklentiler yapmaya bayılıyorlar. Nitekim DHCP sunucuyu da yaratırken istemcilere verilecek IP adreslerinin kiralanması gerektiğini düşünmüşler,aynen ev sahibi ve kiracılarda olduğu gibi. Belli parametreleri verdikten sonra geri kalan işin tamamını sunucu ile istemci kendi arasında halledecektir.

DHCP Information
Bir DHCP istemcisi, orijinal DHCPOFFER ile gönderilen sunucudan daha fazla bilgi isteyebilir. İstemci ayrıca belirli bir uygulama için tekrar verileri talep edebilir. Örneğin, tarayıcılar, WPAD yoluyla web proxy ayarlarını almak için DHCP Bilgilendirmesini kullanır .

DHCP Releasing
İstemci, DHCP bilgilerini ağdan ayrılmak için serbest bırakmak ya da IP adresini değiştirmek isterse DHCP sunucusuna bir istek gönderir ve istemci, IP adresini devre dışı bırakır.Devre dışı bırakılan IP adresi, sunucu IP havuzuna geri döner. Yapının dinamikliği buradan anlaşılabilir, havuza geri dönen IP adresi tekrar tekrar kullanılabilir durumdadır. İstemci aygıtlar genellikle kullanıcıların kendilerini ağdan ne zaman çıkarabileceklerini bilmediklerinden, protokol DHCP Sürümünün gönderilmesini zorunlu kılmaz .

DHCP Decline
İstemci, sunucunun ACK(acknowledgement) mesajı ile gönderdi IP adresinde bir hata olduğunu düşünüyorsa bu IP adresini decline mesajı ile reddeder ve  sunucudan yeni bir IP adresi talep eder.

DHCP No Acknowledgement (NAK)
Sunucu, bilgileri gönderemezse veya istemciden hatalı bir istek alırsa bu mesaj ile istemciyi bloklamak ve sürecin yeniden başlamasını sağlar.İstemcinin yeniden bir talepte bulunmasını sağlamak içindir.

İstemci yapılandırma parametreleri
Bir DHCP sunucusu, istemciye isteğe bağlı yapılandırma parametreleri sağlayabilir. RFC 2132 , İnternet Tahsisli Numaralar Kurumu (IANA) - DHCP ve BOOTP PARAMETRELERİ tarafından tanımlanan mevcut DHCP seçeneklerini açıklar .

Bir DHCP istemcisi, bir DHCP sunucusu tarafından sağlanan parametreleri seçebilir, değiştirebilir ve üzerine yazabilir. Unix benzeri sistemlerde, bu istemci düzeyinde iyileştirme, genellikle /etc/dhclient.conf yapılandırma dosyasındaki değerlere göre gerçekleşir .

DCHP Sunucusu Nasıl Çalışır
Tanımlanan gereksinimlerden sonra DCHP sunucusu ağınıza dahil olan her cihaz için benzersiz bir ip adresi atanır. Bu ip adresi atamasından sonra ağınızdaki cihaz diğer cihazlarla iletişime geçer veya internete bağlanabilir.

Ağınıza dahil olan bir cihaz ilk olarak DHCP sunucusunun iletmiş olduğu istek mesajını alır. Bu istek mesajları DHCP sunucusu tarafından tüm ağa Broadcast yapılarak sürekli olarak iletilmektedir. DHCP sunucusunun iletmiş olduğu mesajı alan cihaz, ağa dahil olmak için DHCP havuzundan bir ip adresi alması gereklidir. Bu ip adresi DHCP sunucusu tarafından istemciye iletilir.

Öneriyi kabul eden istemci (ağa dahil olmak isteyen cihaz) DHCP sunucusuna istek mesajını göndererek ip adresini kabul eder. Ardından istemci cihaz DHCP sunucusunun iletmiş olduğu ip adresi ile ağınıza dahil olmuş olacaktır.

DHCP ile IP Adresi Verilmesi

Bir Linux makinesi bir DHCP sunucu veya DHCP istemci olarak çalışabilir. Linux'ta öntanımlı olarak gelen servisler arasından sadece DHCP'nin yapılandırma dosyaları yoktur ve elle yaratılmaları gerekmektedir. Üzerinde çalışacağımız iki önemli dosya vardır:

 -dhcp.conf: Tüm ayarlamalar bu dosya sayesinde gerçekleşir.
 -dhcpd.leases: Kiralanan IP adres verilerini tutmakla yükümlüdür.

Bu dosyaları n touch komutu kullanılabilir. dhcpd.conf dosyası /etc dizininde,dhcpd.leases ise /var/lib/dhcp dizinlerinin altında yaratılmalıdır.

cd /etc
pwd
/etc
touch dhcpd.conf
cd /var/lib/dhcp
pwd
/var/lib/dhcp
touch dhcpd.leases

Burada dikkat edeceğimiz nokta, dhcpd.leases dosyasının hiçbir zaman elle düzenlenmemesi gerektiğidir. Ancak, bazen ağdaki değişiklikler nedeniyle DHCP yenileme sürecinin manuel olarak yapılması gerekebilir. Bu durumda, kullanıcılar ağ bağlantılarını kesip yeniden bağlanarak DHCP yenileme sürecini başlatabilirler .
Şimdi aşağıdaki satırları teker teker /etc/dhcpd.conf dosyasına girin. Söz konusu satırlarla ilgili açıklamalar her satırın altında bulunmaktadır. Yapılandırma dosyası içinde okunurluğu artırmak için sekme ve boşluk karakteri kullanılabilir.
ddns-update-style interim;
default-lease-time 600;

default-lease-time parametresi, DHCP istemcilere verilecek IP adreslerinin kira süresini belirtir. DHCP Lease Time, ağlarınızdaki DHCP yapılandırmanızın çok önemli bir parçasıdır. Bu değer saniye cinsindendir, örnekte 10 dakikalık kiralama süresi verilmiştir. Bu süre aslına bakarsanız oldukça kısa ve sistemde gereksiz trafik yaratabilir. Dilerseniz bu işlem için bu süre daha fazla olabilir.(Örneğin 3 veya 5 günlük gibi).

max-lease-time 7200;

default-lease-time değerindeki süre dahilinde kira yenilenmemiş ise DHCP istemciye max-lease-time değeri boyunce süre tanınır. Kira süresi dolmadan önce istemcinin normal olarak sunucuyla adres kirası atamasını yenilemesi gerekir. Bir kiranın süresi dolarsa veya sunucudan silinirse, kiranın etkinliği sona erer. Bir kiranın süresinin ne zaman dolacağını ve istemcinin kirayı sunucuyla hangi sıklıkta yenilemesi gerektiğini, kiranın süresi belirler.   Eğer yenilenmezse ne olur derseniz, basit: Kendinizi kapı önünde bulursunuz.

option subnet-mask 255.255.255.0;

DHCP istemcilerin dahil olacağı alt ağ maskesi(subnet) belirtilir.

option broadcast-address 192.168.1.255;

DHCP istemcilere dahil oldukları ağın yayın(broadcast) adresini verir.

option routers 192.168.1.254;

Eğer sistemde bir gateway(geçit) veya router(yönlendirici) var ise DHCP istemcilere bunların IP adresleri belirtilir.

option netbios-name-servers 192.168.1.1,192.168.1.2;

Eğer sistemde bir veya birden fazla WINS server var ise DHCP istemcilere bunların IP adresleri belirtilir.

option domain-name-servers 192.168.1.1,192.168.1.2;

DHCP istemcilerin kullanması gereken DNS sunucuların IP adresleri domain-name-servers ile belirtilir. Eğer birden fazla IP adresi verilecekse aralarında virgül bulunmalıdır.

option domain-name "alanim.org" ;

DHCP istemcilerin bulunacağı,dahil olacağı etki alanı belirtilir.

subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 {

DHCP sunucunun hangi IP ağı üzerinden IP adresi dağıtacağı belirtilir. Alt ağ (Subnet) paramatresinin bulunduğu satırın sonunda, bu IP adresine ait olan diğer parametrelerin belirtilmesi amacıyla parantez açılmıştır. Parantez kapatılana kadar söz konusu IP adresi için DHCP sunucunun diğer parametreleri tanımlanır.

range 192.168.1.10 192.168.1.100;

DHCP sunucunun hangi IP adresi aralığında IP dağıtacağı belirtilir.
}

Yukarıda parantezi kapattık.
DHCP kullandığınız bir sistemde,bazı durumlarda ağda öyle makineler bulunabilir ki bunlara her zaman aynı IP adresleri verilmelidir.Örnek olarak sistemdeki DNS sunucu, web sunucu, veritabanı sunucu için kullanılan makinelerin IP adreslerinin değişmesi halinde her şey karmakarışık olabilir.Zira bu sunucuların kullandığı IP adresleri yanlışlıkla DHCP sunucu ile başka makineler için tanımlanabilir.

Bir Makineye Statik IP Verilmesi
Ağda öyle makineler vardır ki bunların mutlaka her zaman aynı IP adresine ihtiyaçları olur. Örneğin sistemde DNS sunucu, web sunucu, veritabanı sunucu, hatta başka bir DHCP sunucu varsa bu gibi durumlarda seçebileceğimiz iki seçenek var. Birincisi; bu tip işlevleri olan makinelere IP adreslerini statik girmek, diğeri de aşağıdaki gibi bir yol izlemek.

host argelinux1{
hardware ethernet 08:00:2b:4c:59:23 ;
# 08:00:2b:4c:59:23
Fixed-address 192.168.1.222;
}

Yukarıda verdiğiniz IP, dağıttığınız IP aralığı içinde olsa dahi normal bir bilgisayara kesinlikle verilmez, belirtilen MAC adresine sahip ethernet kartının bulunduğu makine için ayrılır. Yukarıda host ile başlayan satırın hemen sonundaki argelinux1 ismi makinenin tam adını karşılamayabilir. Önemli olan ethernet MAC adresinin tutmasıdır.

Linux altında "ifconfig" ethernet kartı bilgilerinin yanında MAC adresini de veriyordu.
DHCP sunucuyu çalıştırmak için isterseniz /etc/init.d dizinine geçip ./dhcpd start komutunu verebilir veya herhangi bir dizindeyken aşağıdaki satırı uygulayabilirsiniz.

service dhcpd start

Her açılışta DHCP sunucunun çalışmasını istiyorsanız ntsysv komutunu çalıştırıp DHCP kutucuğunu işaretlemeniz yeterli olacaktır.Ya da /etc/init.d dizinindeki rc.local dosyası sonuna /etc/init.d/dhcpd start satırını ekleyerek de bu işlem gerçekleştirilebilir.İlk yöntem standart yöntemlerin dışına çıkılmaması açısından daha uygundur.

Lease Renewall (Kira Yenileme) İşlemleri
1 – Restart A – Bilgisayarımız her kapatılıp, açılmasında kira süresi uzatılır. Bu paket Unicast olarak gönderilir.

B – Ortamdaki DHCP Server'a cihaz tarafından ulaşılamaması durumunda, cihaz otomatik olarak Gateway'e ping atar ve Gatewayden gelen cevap ile kiralama süresinden kalan günlere devam eder. Ancak Gateway de cevap vermezse IP adresi otomatik olarak APIPA'ya düşer.

C – DHCP tarafından verilen ip adresi kira süresi bittikten sonra aktif olmazsa aktif ip listesine düşecek ve tekrar kiralanabilir durumda olacaktır. Bu ip adresi farklı bir bilgisayar tarafından alınır ve eski sahibi tarafından tekrar talep edilmesi durumunda DCHP Server eski clienta NOACK mesajı dönecektir ve client tekrar yeni bir ip adresi talebinde ( request() )bulunacaktır. Boşta olması durumunda ACK mesajı döner ve tekrar aynı bilgisayara ip adresi atanır.2 – No Restart – Bu tür cihazlarda kira süresinin %50 si kadar kullanılması durumunda Clientdan DHCP'ye tekrar request yollanır. Sunucumuz ayakta olması durumunda ACK alır ve Kira süresi tekrar uzatılır.

– %50'lik kısımda DCHP den cevap alamazsa %75'lik kısma kadar kullanmaya devam eder ve ardından tekrar DHCP'ye request yollar. Ayakta olması durumunda ACK alacaktır.

– %75'lik kısımdan sonra DHCP hala ayakta değilse %87,5'lık kira süresine kadar cihaz kullanmaya tekrar devam eder ve son şans olarak tekrar request yollar. Cevap alması durumunda ACK ile kira süresini yeniler ancak cevap alamazsa kira süresinin bitime kadar kullanmaya devam eder ve sonunda Client APIPA'ya düşecektir.

Birden Fazla Ethernet Kartı İle Çalışmak

DHCP kurulu bir Linux sistemde, eğer birden fazla ethernet kartı varsa, sadece tek bir ethernet kartının IP dağıtımı yapmasını istediğiniz durumlar olabilir.özellikle aynı makinede birden fazla sevis çalıştıran firmalarda tek Linux sunucuya squid proxy,güvenlik duvarı,e-posta sunucusu,DHCP sunucusu vb. aktarıldığı zaman bu durum ortaya çıkar.Zira genellikle çalışan iki ethernet kartı vardır,ancak sadece birisinin etkin olması istenir.
Bu durumda işimizi kolaylaştıran bir parametre bizim için Dhcpd programına eth0 parametresini eklerseniz sadece eth0 üzerinden gelen istekler dinlenecektir. Benzer şekilde eth0 yerine eth1 yazmanız durumunda dinlenecek ethernet kartı eth1 olacaktır.
Öyleyse dhcp programını çalıştıran /etc başlangıç betiklerini değiştirmemiz gereklidir. /etc/init.d/dhcp dosyasının bir kısmını inceleyelim:

start()

{
	echo –n $"Starting dhcpd: "
	daemon /usr/sbin/dhcpd
	RETVAL=$?
	echo
	[ $RETVAL -eq 0 ] && touch /var/lock/subsys/dhcpd
	return $RETVAL
}

Yapılması gereken işlem,  " daemon /usr/sbin/dhcpd" satırını " daemon /usr/dhcpd eth0" olarak değiştirmek.DHCP servisinin yeniden başlatmanız halinde artık sadece eth0 üzerinden gelen istekler cevaplanacaktır.

Kaynakça
 http://en.wikipedia.org/wiki/DHCP

Uygulama katmanı protokolleri
İnternet standartları

DHCP


Ostrov este o comună slovacă, aflată în districtul Piešťany din regiunea Trnava, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.214 locuitori.

Istoric
Localitatea Ostrov este atestată documentar din 1113.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ostrov, Piešťany


În fizică și matematică, dimensiunea unui spațiu (sau obiect) matematic este definită informal ca fiind numărul minim de coordonate necesare pentru a specifica orice punct din interiorul acestuia.  Astfel, o linie are dimensiunea unu, deoarece este necesară o singură coordonată pentru a specifica un punct pe ea – de exemplu punctul de la 5 pe o axă a numerelor. O suprafață, cum ar fi un plan, sau suprafața unui cilindru sau a unei sfere, are dimensiunea doi, deoarece sunt necesare două coordonate pentru a specifica un punct pe ea – de exemplu atât latitudinea și longitudinea sunt necesare pentru a găsi un punct pe suprafața unei sfere. Interiorul unui cub, al unui cilindru sau al unei sfere este tridimensional, deoarece sunt necesare trei coordonate pentru a localiza un punct în interiorul acestor spații.

În mecanica clasică, spațiul și timpul sunt categorii diferite și se referă la . Această concepție asupra lumii este un spațiu cvadridimensional, dar nu cel care a fost găsit necesar pentru a descrie electromagnetismul. Cele patru dimensiuni ale spațiu-timpului constau în evenimente care nu sunt definite absolut spațial și temporal, ci mai degrabă sunt cunoscute în raport cu mișcarea unui . Spațiul Minkowski aproximează mai întâi universul fără gravitație;  ale relativității generale descriu spațiu-timpul cu materie și gravitație. Zece dimensiuni sunt folosite pentru a descrie , unsprezece dimensiuni pot descrie supergravitația și teoria M, iar spațiul stărilor mecanicii cuantice este un spațiu funcțional infinit-dimensional.

Conceptul de dimensiune nu se limitează la obiectele fizice. Suprafața spațială mare apare frecvent în matematică și științe. Acestea pot fi  sau de , cum ar fi mecanica lagrangiană sau hamiltoniană; acestea sunt spații abstracte, independente de spațiul fizic în care trăim.

Note

Vezi și
 Dimensiune (matematică)

Concepte matematice
Măsurători geometrice
Algebră abstractă
Concepte fizice fundamentale
Dimensiune

Dimensiune


Loelia Mary, Lady Lindsay, née Ponsonby ( - ), est une noble britannique, couturière et rédactrice en chef de magazine.

Famille et premier mariage

Lindsay est la fille unique du courtisan Sir Frederick Ponsonby, plus tard  baron Sysonby, et de Victoria Lily (Kennard), Lady Sysonby, l'auteur de livres de cuisine bien connue. Elle passe ses premières années au Palais Saint James, à Park House à Sandringham et à Birkhall. Faisant partie des Bright Young People, elle rencontre Hugh Grosvenor,  duc de Westminster, deux fois divorcé. Ils se marient le 20 février 1930 dans une cérémonie très médiatique, avec Winston Churchill comme témoin, mais n'ont pas pu avoir d'enfants. Son mariage avec le pair extrêmement riche échoue et est décrit par James Lees-Milne comme « une définition de l'enfer pur ». Il est dissous en 1947 après des années de séparation.

La vie après le divorce
Après son divorce, Loelia, duchesse de Westminster, s'établit comme hôtesse à Send, Surrey, s'occupant de travaux d'aiguille et de jardinage, passions qu'elle a héritées de sa mère. Sa collection de travaux d'aiguille est léguée au National Trust. Au cours des années 1950, elle travaille comme rédactrice en chef pour le magazine House & Garden et couvre le mariage du prince Rainier III de Monaco et de Grace Kelly.

On pense que Lindsay a popularisé l'aphorisme (faussement attribué à Margaret Thatcher) : « Toute personne vue dans un bus de plus de 30 ans a été un échec dans la vie », qui semble avoir été inventée par le poète Brian Howard.

Le deuxième mariage de Lindsay, avec l'explorateur divorcé Sir , est une surprise pour ses amis mais a beaucoup plus de succès. Le couple se marie le  août 1969. Sir Martin, un mari dévoué, est décédé en 1981 et Lady Lindsay choisit de passer ses dernières années dans des maisons de retraite. Ses mémoires, écrites en 1961 et intitulées Grace and Favour: The Memoirs of Loelia, Duchess of Westminster, sont un témoignage important de la vie aristocratique entre la Première et la Seconde Guerre mondiale.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 Grâce et faveur : Les mémoires de Loelia, duchesse de Westminster, Weidenfeld & Nicolson, 1961.
 Cocktails & rires : les albums de Loelia Lindsay (Loelia, duchesse de Westminster), Hamish Hamilton, 1983 .

Liens externes

Mémorialiste du XXe siècle
Mémorialiste britannique
Décès en novembre 1993
Naissance en février 1902
Décès à 91 ans

Loelia Lindsay


Le Parlement de la Convention  (25 avril 1660 – 29 décembre 1660) a succédé en Angleterre au Long Parlement lequel a voté pour sa propre dissolution le 16 mars 1666. Élu comme parlement libre, c'est-à-dire sans serment d'allégeance au Commonwealth ou à la monarchie, ses membres furent toutefois majoritairement royalistes. Il se réunit pour la première fois le 25 avril 1660.

Après la réception de la Déclaration de Bréda, le Parlement proclama le 8 mai Charles II monarque légitime à compter de la mort de Charles Ier en janvier 1649. Le Parlement de la Convention a ensuite procédé aux actes préparatoires nécessaires au règlement de restauration.

Le Parlement de la Convention est dissous par Charles II le 29 décembre 1660. Le parlement qui lui succéda fut élu en mai 1661 et s'est appelé le Parlement cavalier. Il a entrepris à la fois le démantèlement systématique de toutes les législations et institutions qui avaient été introduites pendant l'interrègne et la confirmation des actes du Parlement de la Convention.

Source

Articles connexes
 Liste des Parlements d'Angleterre

Parlement d'Angleterre

Parlement de la Convention


Berkshire est une ville américaine située dans le Comté de Franklin, dans le Vermont. Selon le recensement de 2020, sa population est de  habitants.

Liens externes

Town au Vermont
Comté de Franklin (Vermont)

Berkshire (Vermont)


Persona y acción es un libro filosófico escrito por Karol Wojtyła, futuro Juan Pablo II. Se trata de un análisis fenomenológico del actuar humano. La primera edición se publicó en polaco en 1969 (Osoba i Czyn). La segunda edición, considerada como el texto definitivo, se trata de la versión en inglés de 1979 (The Acting Person), revisada por el autor, con la colaboración de Anna Teresa Tymieniecka, para su publicación en Analecta Husserliana.

Sinopsis
En la misma línea metodológica de su libro Amor y responsabilidad, donde se ve la influencia de su maestro el filósofo Roman Ingarden, se trata de una continuación de su trabajo sobre Max Scheler (Ocena mozliwosci zbudowania etyki chrzescijanskiej przy zalozeniach systema Maksa Schelera), donde se estudia la filosofía de valores de este pensador (sobre todo su libro Der Formalismus in der Ethik un die materiale Wertethik) —pionero tras Husserl en la fenomenología— y critica las conclusiones de Scheler que sobrevaloran el papel de la afectividad y las emociones en la elección ética.

En Persona y acción el autor deja de lado consideraciones "éticas", es decir sobre la moralidad de los actos, y se centra en el análisis de la conciencia (conciencia fenomenológica, no moral: consciousness no conscience, en inglés) que el sujeto tiene de sus actos, y la dinamicidad del actuar humano, donde se da una dobre trascendencia: del sujeto hacia el objeto (que llama trascendencia horizontal), y hacia el sujeto mismo (trascendencia vertical), donde el sujeto se auto-determina. Tema central del libro es lo que él llama "integración", que toma en consideración los aspectos psíquicos y somáticos en el actuar humano (conocimiento y aceptación de los valores, la verdad, las emociones y sentimientos, la voluntad, la corporeidad, etc.).

Karol Wojtyła no sigue una doctrina fenomenológica ortodoxa, pues sostiene que no se puede atribuir intencionalidad a la conciencia, sino un mero carácter de reflejar la experiencia humana. Al mismo tiempo no sigue la lógica tradicional de la metafísica, que al decir que "el obrar sigue al ser", se presupone a la persona. En este libro, por el contrario, el obrar revela la persona.

Traducciones al español
Hay al menos dos ediciones en español. La primera publicada por BAC en 1982 sobre el texto definitivo en inglés (ISBN 84-220-1078-X), traducción de Jesús Fernández Zulaica; y la segunda editada por Palabra en 2011, basado en la segunda edición polaca, traducida por Rafael Mora Martín (ISBN 978-84-9840-380-0).

Notas y referencias

Obras filosóficas
Ensayos de Polonia
Literatura de Polonia del siglo XX
Libros de Juan Pablo II

Persona y acción


හැරී කුමරුගේ සහ මේගන් මාර්කල්ගේ විවාහය එංගලන්තයෙහි  වින්ඩ්සර් මාළිගයෙහිදී 2018 මැයි 19 දින බ්‍රිතාන්‍ය සම්මත වේලාවෙන් පැය 1200ට සිදුවිය. මනාලයාවූ හැරී කුමරු යනු, බ්‍රිතාන්‍ය රජ පවුලෙහි සාමාජිකයෙකි; මනාලියවූ මේගන් මාර්කල් යනු, හිටපු ඇමරිකානු  නිළියකි. සසෙක්ස්හී ආදිපාදවර රාජකීය උත්තමයා යන අභිධානය විවාහ දිනයෙහි උදෑසනදී හැරී කුමරු වෙත දෙවන එලිසබෙත් රැජිණ විසින් ප්‍රදානය කෙරුණු අතර සසෙක්ස්හී ආදිපාදවරිය රාජකීය උත්තමාවිය යන අභිධානය විවාහය සිදුවත්ම මේගන් මාර්කල් මෙය. වෙත ප්‍රදානය කෙරිණි.

අධෝසටහන්

ආශ්‍රිත

හැරී කුමරුගේ සහ මේගන් මාර්කල්ගේ විවාහය


Gospodarstvo Katara predstavlja nacionalno gospodarstvo Države Katar. Ogromni katarski izvori sirove nafte i zemnog plina čine glavni ekonomski motor i pokretač katarskog gospodarstva koji time potiču zemlju na rast. To je uzrokovalo ekonomski boom koji je posebice vidljiv u građevinarstvu, pogotovo kada je zemlja odabrana za domaćina Svjetskog nogometnog prvenstva 2022.

Međutim, pad cijena nafte i plina na međunarodnom tržištu natjerali su katarsku Vladu da smanji vlastite izdatke kako bi se proračunski deficit smanjio na 12 milijardi dolara tijekom 2016. Ipak, zemlja će u doglednoj budućnosti oslanjati svoje gospodarstvo u navedenim energentima. Razlog tome je što dokazane rezerve prirodnog plina premašuju 25 bilijuna kubnih metara tj. treće najveće zalihe na svijetu. S druge strane, dokazane rezerve sirove nafte premašuju 25 milijardi barela čime se tekuća proizvodnja može nastaviti sljedećih 56 godina.

Unatoč dominantnosti nafte i plina, Katar značajno ulaže u jačanje nenaftnih sektora kao što su proizvodnja, graditeljstvo i financijske usluge.

Gospodarstvo
Proizvodnja nafte i naftnih derivata kao i tekućeg plina čine kralježnicu katarskog gospodarstva. Riječ je o moćnoj ekonomiji koja raste iz godine u godinu. Tako je primjerice 2014. BDP iznosio 314,4 milijardi USD, godinu potom 325,9 milijardi a 2016. 334,5 milijardi USD.

Naftna industrija
Prije naftnog booma, Katar je kao i sve zemlje arapskog poluotoka bio siromašna zemlja a njegovo gospodarstvo se temeljilo na vađenju bisera. Istraživanja tamošnjih naftnih i plinskih polja su započela 1939. a s njihovom eksploatacijom je započeto krajem 1940-ih. Već 1973. su porasli prihodi od proizvodnje ovih energeneta. Time je Katar narastao od jedne siromašne zemlje do diva s najvećom dobiti po glavi stanovnika.

Poslovi oko nafte su nacionalizirani sredinom 1970-ih a prihodi se koriste za izgradnju infrastrukture i poboljšanje društvenog standarda. Tako primjerice nema poreza dok su mnoge javne usluge besplatne.

U razdoblju od 1982. do 1989. gospodarstvo je bilo u padu. Razlog tome bio je OPEC (čiji je Katar član) odnosno njegove kvote o proizvodnji sirove nafte, nižoj cijeni toga resursa te općenito slabi izgledi na međunarodnom tržištu. Zbog toga je katarska Vlada morala smanjiti vlastitu potrošnju a rezultiralo je poslovnom recesijom te otpuštanjem stranaca. Gospodarstvo se tek tijekom 1990-ih počelo oporavljati a povećala se emigrantska populacija, posebice iz Egipta i južne Azije.

Ostala industrija
Osim sirove nafte, Katar ima prerađivačku industriju koja proizvodi petrokemijske proizvode, umjetna gnojiva, plastične mase i sl. Za zemlju je važna i proizvodnja cementa i čelika.

U Kataru nema izvorske vode nego se procesom desalinizacije ona dobiva od morske vode a taj proces nije nimalo jeftin. To se posebice osjeća na cijeni koja je duplo skuplja od cijene benzina.

Turizam
Katarska turistička zajednica je krenula s ambicioznim petogodišnjim planom razvoja tamošnjeg turizma. Time se trebao povećati broj turista od 964.000 iz 2007. na 1,5 milijuna tijekom 2010. Vlada je zbog toga odlučila uložiti 17 milijardi dolara na razvoj turizma u vidu hotela, izložbenih prostora i ostale infrastrukture. Također, postavljen je cilj o povećanju hotelskih kapaciteta za 400% do 2012. dok je proširena i zračna luka Hamad.

To je dovelo do razvoja turizma, posebice onog elitnog. Nakon što je u Dohi otvoren Muzej islamske umjetnosti, niša je stavljena i na kulturni turizam. U tamošnjem postavu je mnoštvo rariteta od 12. stoljeća do danas koje su bogati Katarani sakupljali po cijelom islamskom svijetu i sačuvali ih od uništenja.

Od turizma postoji i sportski koji je potaknut tijekom Azijskih igara 2006. kojima je Katar bio domaćin.

Bankarstvo
Uz turizam, bankarstvo je među najvažnijim tercijarnim djelatnostima čime postaje vodeća zemlja u regiji perzijskog zaljeva.

Poljoprivreda
U zemlji je obradivo manje od 1% teritorija a tu je i kronično oskudijevanje vodom te sve veće zaslanjenje. Poljoprivredna zemljišta također su u vlasništvu države. U poljoprivrednoj proizvodnji prednjači proizvodnja povrća (dovoljno za vlastite potrebe), uzgajaju se datulje a uz poticaje Vlade nešto voća i žitarica.

Od stočarstva prevladava uzgoj ovaca i koza dok ribarstvo zadovoljva samo lokalne potrebe.

Radna snaga
Stopa nezaposlenosti i inflacije ovdje je veoma niska a domaći stanovnici rade samo najbolje poslove i ne plaćaju porez (za razliku od stranaca).

Vanjska trgovina
Katar u svojoj vanjskoj trgovini ostvaruje ogroman trgovinski suficit koji je 2016. godine iznosio gotovo 31 milijardu USD. Glavni katarski izvozni partneri su azijske zemlje kao što su Japan, Kina, Indija, Singapur i susjedni Emirati koji su 2015. godine zajedno činili preko 60% katarskog izvoza. Primjerice, u Japan se izvozi više od četvrtine ukupnog nacionalnog izvoza. Tako od 1996. godine do danas nacionalna kompanija Qatargas ondje izvozi ukapljeni zemni plin (LNG).

S druge strane, glavni katarski uvozni partneri su zemlje zapadne Europe i SAD iz kojih se uvozi gotovo 30% roba od ukupnog uvoza. Osim uvoza strojeva, vozila i hrane, iznenađujući je porast uvoza oružja. Prema istraživanju stockholmskog mirovnog instituta SIPRI, Katar i Saudijska Arabija su u razdoblju od 2011. do 2015. povećale uvoz oružja za čak 275%. S druge strane, uvoz oružja u europskim zemljama tijekom istog vremenskog intervala je pao za 41%. U cijelom toj priči oko uvoza oružja, paradoksalno je da američki predsjednik Donald Trump zajedno sa Saudijcima opisuje Katar kao državu koja podržava terorizam dok s druge strane njegova administracija tom istom Kataru prodaje 12 milijardi dolara vrijedno naoružanje. Prema Bloombergu, riječ je o već potpisanom ugovoru o nabavci 36 borbenih lovaca F-15QA katarskom ratnom zrakoplovstvu.

Katarska kriza

Početkom lipnja 2017. izbila je katarska kriza u kojoj su Saudijska Arabija, Ujedinjeni Arapski Emirati, Bahrein i Egipat prekinuli diplomatske odnose s Katarom dok su Rijad i Abu Dabi uveli i gospodarsku blokadu kroz zabranu dostave roba svojim kopnenim, zračnim i morskim putevima. Razlog njihovog uvođenja su optužbe o katarskom financiranju terorističkih organizacija i ekstremističkih pokreta, npr. Muslimanskog bratstva i Hamasa. Zbog toga je Kataru postavljen ultimatum od desetak ključnih zahtjeva kako bi se sankcije ukinule. Neki od njih su prestanak financiranja terorističkih organizacija, zaustavljanje uspostave dobrosusjedskih odnosa s Iranom, isključivanje TV postaje Al Jazeere i dr.

U cijeloj krizi kao ključni katarski saveznici pokazali su se Turska, Oman i Iran. Tako je u trgovinama turska roba zamijenila saudijsku a dostavljena je zračnim putem preko avio prijevoznika Turkish i Qatar Airwaysa. Time su riješeni problemi u snabdijevanju. Uspostavljena je i direktna brodska linija između Dohe i omanske luke Sohar čime je osiguran nesmetan dotok robe i hrane u Katar. Također, tri luke ponudio je i Iran (kako bi se smanjila ovisnost luke u Dubaiju).

Izolirani i u diplomatskoj blokadi Katar unatoč svemu uspjeva isporučivati plin svojim kupcima dok kriza nije ekonomski štetno djelovala na katarsko gospodarstvo.

Izvori

Vanjske poveznice
Katar – Proleksis enciklopedija online
Katar – Enciklopedija.hr

Gospodarstvo Katara


Alcantara ist eine philippinische Stadtgemeinde und Hauptstadt der Provinz Romblon, in der Verwaltungsregion IV-B, Mimaropa. Sie hat  Einwohner (Zensus ). Sie wird als Gemeinde der fünften Einkommensklasse auf den Philippinen und als teilweise urbanisiert eingestuft.

Alcantara liegt im Südosten der Insel Tablas, die Topographie der Gemeinde ist gekennzeichnet durch flachhügeliges Terrain.

Baranggays
Die Gemeinde setzte sich 2011 aus zwölf Barangays zusammen:

Weblinks

Ort auf den Philippinen
Provinz Romblon

Alcantara (Romblon)


Hinako Sugiura, também conhecida como Junko Suzuki, foi uma artista de Mangá japonesa. Nasceu em 30 de novembro de 1958 e morreu em 22 de julho de 2005.

Mangakas
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Hinako Sugiura


Søren Seirup (30. oktober 1944 - 16. februar 2017) var en dansk musiker, der var med til at præge den tidligere danske rockscene. Han spillede i syre-rockbandet Steppeulvene som bassist fra 1967 til 1970, hvor bandet stoppede. Forinden havde han i 1964 været med til at danne gruppen Beefeaters, som han forlod i marts 1966. Efter Steppeulvene spillede han i forskellige andre grupper som Hey Joe's Ballonrute. Senere blev Steppeulvene gendannet, dog uden forsangeren Eik Skaløe, der var død allerede i 1968.

Seirup led af en knoglesygdom og efter en fejlslagen operation levede han de sidste år af sit liv på plejehjem.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Kort biografi på steppeulvene.com

Bassister fra Danmark
Steppeulvene

Søren Seirup


قائمة بالأبطال في 1906 البطولات الوطنية الأمريكية لكرة المضرب (المعروفة الآن باسم أمريكا المفتوحة):

الكبار

فردي رجال

 ويليام كلوثير هزم  بيلز رايت 6-3 6-0 6-4

فردي سيدات

 هيلين هومانس هزم  ماود برجر والاش 6-4, 6-3

الرياضة في بنسيلفانيا في 1906
رود آيلاند في 1906
أحداث أغسطس 1906 الرياضية
أحداث يونيو 1906 الرياضية
البطولات الوطنية الأمريكية (كرة مضرب) حسب السنة
كرة المضرب في 1906
كرة مضرب أمريكية في 1906

البطولات الوطنية الأمريكية 1906 (كرة مضرب)


O Direito canônico da Igreja Ortodoxa consiste nos regulamentos eclesiásticos reconhecidos pelas autoridades da Igreja Ortodoxa, juntamente com a disciplina, estudo ou prática da jurisprudência ortodoxa.

Na Igreja Ortodoxa, o direito canônico é um padrão comportamental que visa aplicar dogmas a situações práticas na vida cotidiana dos cristãos ortodoxos. Ao contrário do direito canônico da Igreja Católica Romana, o direito canônico ortodoxo é corretivo e não prescritivo, o que significa que é formulado em resposta a certas questões, desafios ou situações.

O Direito canônico ortodoxo é a parte formalizada da lei divina, e, em última análise, visa promover a "perfeição espiritual" dos membros da Igreja.

O Direito canônico da Igreja Ortodoxa não é codificado; seu corpus nunca foi organizado ou harmonizado em um código formal de direito eclesiástico. Consequentemente, alguns cânones da Ortodoxia se contradizem, como aqueles relacionados à recepção de hereges na Igreja e à validade de seus sacramentos.

Definição
O Direito canônico ortodoxo é "um padrão de comportamento" e "a tentativa de aplicar o dogma à situação prática na vida diária de cada cristão ortodoxo". O Direito canônico ortodoxo é "a parte formalizada da lei divina".

Viscuso escreve que o Direito canônico ortodoxo expressa duas realidades. Teologicamente, é a expressão da "verdade de Deus dado o tempo e as circunstâncias"; eclesiologicamente, é a expressão da "vida pastoral" da Igreja Ortodoxa e da história da Igreja Ortodoxa. Ele diz que o Direito canônico ortodoxo "é encarnacional; a verdade está sendo aplicada ou encarnada em circunstâncias específicas da história".

Fontes

O Direito canônico ortodoxo tem três fontes:

 A Bíblia;
 Legislações eclesiásticas (tanto as regras escritas quanto as tradições orais);
 Costumes eclesiásticos;

A Bíblia não contém nenhum "sistema detalhado de organização eclesiástica"; o papel da Bíblia no direito canônico da Igreja Ortodoxa é que ela "incorpora princípios da doutrina cristã a partir dos quais as regras podem ser extrapoladas para resolver problemas disciplinares dentro da Igreja - mas somente a própria Igreja pode fazer isso". As legislações eclesiásticas são compostas pelos concílios locais e pelos concílios ecumênicos. Os costumes eclesiásticos não são o mesmo que a Santa Tradição, porque os costumes eclesiásticos são uma fonte para a disciplina eclesiástica, enquanto a Santa Tradição é uma fonte para o dogma. Para que um costume faça parte do direito canônico da Igreja ortodoxa, ele "deve ter sido observado por um longo tempo, deve ter sido livremente subscrito e deve estar em conformidade com os princípios de fé e da ordem".

Referências
Direito canônico
Igreja Ortodoxa
Textos religiosos

Direito canônico da Igreja Ortodoxa


210035 Jungli este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
210035 Jungli este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Lulin de Hong Qin Lin și Ye Quan-Zhi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,72 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 6,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 210001-211000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2006
Centura de asteroizi

210035 Jungli


زكية جورج ( 1879_ 1966) مغنية عراقية من مواليد حلب.

عن حياتها
إسمها الحقيقي فاطمة ولدت في مدينة حلب عام 1879 ، وجائت إلى بغداد عام 1920 للعمل في مقاهي الطرب التي كانت منتشرة ذلك الوقت كراقصة مع شقيقتها «علية» . لكنها سرعان ما جذبت الأنظار إلى صوتها الدافئ ساعدها في ذلك اتجاه الشعراء والملحنون إليه والاهتمام بموهبتها . ومن هؤلاء أكرم أحمد وكمال نصرت الذي ذاب بها حبا وخلّدها في ديوانه الشعري الذي طُبع بعد موته. وفيه الكثير من القصائد التي يتغنّى فيها بحب زكية جورج. ، وتعد زكية جورج أول مطربة غنت في إذاعة بغداد بعد تأسيسها عام 1936 وتميزت بأغانيها البغدادية الشجية.

من أغانيها الشهيرة
 طير لتوكر أنصحك طير
 قلبي خلص والروح ملت من الوعود
 اتا من أكول إلاه
 من الولف آه
 البير
 ياهلي
 تأذيني

وغيرها من الأغاني التي لا تزال تغنّى حتى وقتنا الحاضر والتي كان لها صدى واسع الانتشار.

في عام 1955 غادرت زكية جورج العراق إلى مسقط رأسها حلب وتركت الغناء وظلت تعمل في حياكة الملابس حتى توفاها الأجل عام 1966.

مراجع

أشخاص من حلب
راقصات عراقيات
عراقيون من أصل سوري
مغنيات سوريات في القرن 20
مغنيات عراقيات في القرن 20
مواليد 1296 هـ
مواليد 1879
مواليد في حلب
وفيات 1966
وفيات بعمر 86
وفيات في حلب

زكية جورج


නාච්චාදූව වැව ශ්‍රී ලංකාවේ අනුරාධපුර නගරයේ නාච්චාදූව නගරයට ආසන්න වන්නට පිහිටා ඇත. මෙම වැව කලා වැවේ සිට යෝධ ඇල හරහා ගලන ජලය ගබ‍ඩා කිරීම සදහා භාවිතා කරයි. මෙම ජලාශය 1957  දැඩි ගංවතුර නිසා හානියට පත් වූ අතර වැවේ ප්‍රතිසංස්කරණ ක‍ටයුතු 1958 දී නිම කරන ලදී.

ඉතිහාසය
මෙම වැව මහසෙන් රජු (277 – 304)  විසින් ගොඩනගන ලද වැව් අතුරින් එකක් බවට සඳහන් වේ. නගරයට ජලය සම්පාදනය කර ගැනීමට හා නගරය ගංවතුරින් ආරක්ෂා කරගැනීමට රජු විසින් මෙම වැව ඉදිකරන්නට ඇතැයි පැවසෙයි. කෙසේ වෙතත්, මහාවංශයට අනුව මෙය දෙවන මුගලන් රජුගේ (540-560) කාලයේදී ඉදි කරවූ බව සඳහන් වේ.

මූලාශ්‍ර

නාච්චාදූව වැව


O Espectrômetro de Pequim III (BES III) é um experimento de física de partículas no Colisor de Elétrons e Pósitrons de Pequim II (BEPC II) no Institute of High Energy Physics (IHEP). Ele é projetado para estudar a física dos decaimentos de charme, charmônio e hádrons leves. Também realiza estudos do lépton tau, testes de QCD e pesquisas de física além do Modelo Padrão. O experimento começou a coletar dados no verão de 2008. A Colaboração BESIII, em 2022, relatou um método diferente para sondar as diferenças entre matéria e antimatéria com extrema sensibilidade.

Aceleradores de partículas
Física nuclear
Ciência e tecnologia na China
Experimentos de física
Física de partículas

Espectrômetro de Pequim III


في الفلك، عُبُور جرم:
 مروره أمام سطح جرم آخر يتراءيان للناظرين من نفس الموضع بوضوح.
 اجتيازه دائرة نصف النهار بسبب دوران كوكب الأرض، في ما بين مشرق الشمس ومغربها. على سبيل المثال، تعبر الشمس دائرة نصف النهار تظهيرا—أي عند وقت الظهيرة الشمسية.
 أو، إذا كان نجما، هو مروره مرقوبا ورصده من أجل دراسته .

تمثل

عبور كوكب هو تحركه بين الأرض والشمس ، عندئذ يرى المشاهد من الأرض بقعة مستديرة سوداء (هي ظل الكوكب) تعبر عبر واجهة الشمس (يحتاج المشاهد إلى نظارة سوداء أو حجب عينه بفيلم أسود لحفظ سلامة العين ). وهذه الحركة لا تحصل إلا عند بعض الخنس كالزهرة (الذي عبر مدار الأرض عامي 1874 و1882، ثم عبرت الشمس في عام 2004 (عبور الزهرة 2004) ، كما عبرتها في عام 2012 (عبور الزهرة 2012) ؛ أي أنه كل 120 عاما، كان يعبر مرتين تفصل بينهما 9 أعوام تقريبا) ، وكذلك يمكن مشاهدة عبور عطارد ولكن يحتاج المرء في تلك الحالة إلى تلسكوب . أما إذا شوهدت الأرض من على كوكب آخر فإن المشاهد سيرى عبور الأرض أمام واجهة الشمس أيضا.

يطلق العبور أيضا على دورة قمر حول كوكبه، كما هو حال الأقمار التي شاهدها العالم جاليليو (آيو، أوروبا، جانيميد وكلستو) التي تعبر المشتري بمنظار من الأرض.

في السنين الأخيرة، يهتم العلماء بالبحث عن كواكب صالحة للسكنى خارج المجموعة الشمسية ، وهم يستخدمون عبور كوكب أمام نجمه ليستدلوا عليه والتعرف على حجمه وبعده عن نجمه . من ضمن تلك الكواكب التي اكتشفها العلماء عن طريق مشاهدة العبور هو الكوكب HD 209458 b .

عبور الكواكب واحتجابها
يندر عبور كوكب ما امام كوكب آخر. عند 12:43 (وعن) من يوم 22-11-2065، سيشهد أهل الأرض عبور الزهرة أمام المشتري ؛ بيد أن ذاك سيحدث عند 8° غرب الشمس، مما سيحجب الرؤية عن كل عين مجردة غير محمية. قطرا الزهرة و المشتري الزاويان هما 10.6" و30.9"؛ كما أن أكبرهما قطرا زاويا وأقربها للأرض سيحجب أصغرهما وأبعدهما عنها وسيغشاه، عندها لا يكون الحدث عبورا بل احتجابا واختفاء. قبل عبور المشتري ، سوف يلاحظ من في أمريكا الجنوبية وجنائب أفريقيا أن الزهرة سيحجب قمر المشتري جانيميد في 11:24 (وعن).

بين عامي 1700 و2200، أدرك من على الأرض 9 ظواهر عبور و9 احتجابات كوكبية، وإذ يلاحظ الفارق الكبير بين الأحداث من عام 1818 حتى 2065:

 19-09-1702 - احتجاب نبتون خلف المشتري
 20-07-1705 - عبور عطارد لنبتون
 14-07-1708 - احتجاب أورانوس خلف عطارد
 04-10-1708 - عبور عطارد امام المشتري
 28-05-1737 - احتجاب عطارد خلف الزهرة
 29-08-1771 - عبور الزهرة امام زحل
 21-07-1793 - احتجاب أورانوس خلف عطارد
 09-12-1808 - عبور عطارد امام زحل
 03-01-1818 - عبور الزهرة امام زحل
 22-11-2065 - عبور الزهرة امام المشتري
 15-07-2067 - احتجاب نبتون خلف عطارد
 11-08-2079 - احتجاب المريخ خلف عطارد
 27-10-2088 - عبور عطارد امام المشتري
 07-04-2094 - عبور عطارد امام المشتري
 21-08-2104 - احتجاب لنبتون خلف الزهرة
 14-09-2123 - عبور الزهرة امام المشتري
 29-07-2126 - احتجاب المريخ خلف عطارد
 03-12-2133 - احتجاب عطارد خلف الزهرة

معرض صور

انظر أيضا
 عبور عطارد
 عبور الزهرة
 عبور الزهرة 2004
 عبور الزهرة 2012
 حدث فلكي عابر
 الخسوف والكسوف
 عبور كوكب
 اقتران
 مهمة كبلر

مراجع

عبورات فلكية
أحداث فلكية
هندسة فلكية

عبور فلكي


Emil Bösch (* 1. Januar 1909 in Gachnang; † 15. Juni 1992 in St. Gallen), reformiert, heimatberechtigt in Wildhaus SG, war ein Schweizer Politiker (FDP/LdU).

Biografie
Emil Bösch, Sohn des Emil Bösch senior, widmete sich nach abgelegter Matura einem Studium der Rechtswissenschaften an den Universitäten Genf, Paris, Berlin sowie Zürich, das er 1932 mit dem Erwerb des akademischen Grades eines Dr. iur. abschloss. Nachdem Bösch 1934 das Anwaltsexamen abgelegt hatte, erhielt er im gleichen Jahr die Stelle des Amtsschreibers des Bezirks Untertoggenburg in Flawil, 1936 erfolgte seine Wahl zum Bezirksammann, 1948 reichte er seinen Rücktritt ein, im gleichen Jahr eröffnete er eine Anwaltspraxis in St. Gallen.

Der der Freisinnig-Demokratischen Partei beigetretene Bösch vertrat seine Partei von 1941 bis 1945 im St. Galler Grossrat, anschliessend wechselte er zum Landesring der Unabhängigen, 1951 wählte ihn das Volk in den Nationalrat, dem er bis 1963 angehörte. Zusätzlich nahm er von 1957 bis 1967 Einsitz im St. Galler Grossrat. 1945 und 1946 war er als Delegierter des IKRK in Berlin, Kopenhagen und Warschau vertreten. Emil Bösch, der unter dem Pseudonym Nikolaus Boesch auch als Lyriker hervortrat, war mit Alice Dora geborene Thut verheiratet, hatte aber mit der Schriftstellerin Laure Wyss einen ausserehelichen Sohn, Nikolaus. Er verstarb 1992 83-jährig in St. Gallen.

Publikation
 Zwölf Gedichte, Bodensee-Verlag, Amriswil, 1954

Weblinks

Nationalrat (St. Gallen)
Kantonsrat (St. Gallen, Person)
FDP-Mitglied (Schweiz)
LdU-Mitglied
Person (Internationales Komitee vom Roten Kreuz)
Schweizer
Geboren 1909
Gestorben 1992
Mann

Emil Bösch


es un videojuego de rol de acción desarrollado y producido por Capcom para la Nintendo 3DS. Es el segundo juego de la serie Monster Hunter que se publica para la Nintendo 3DS. Además, es el primero que se publica inicialmente para un sistema portátil. También soportará el nuevo accesorio que agrega un segundo pad (Expansion Slide Pad) para Nintendo 3DS, cabe mencionar que esta versión tendrá un toque gráfico más parecido al Monster Hunter Unite, siendo totalmente ajeno a dicha versión. La información de este nuevo juego es bastante escasa. No tiene relación con su antecesor ni con la versión de Wii (en base al tráiler mostrado, el juego cambiará en lo referente a la interacción con el terreno para dar más libertad). El juego está actualmente en desarrollo, pero se ha revelado en el tráiler a 2 especies de monstruos: Tigrex y Rathalos (ninguno de ellos nuevo). También se mostró en un segundo tráiler mostrado en la Capcom Summer Jam la presencia de Rathian (pareja femenina del Rathalos), y monstruos pequeños como Velociprey, Jaggi, Bnahabra o Kelbi. Además se han desvelado dos monstruos grandes nuevos, uno de ellos parece una combinación de zarigüeya, mono y zorro por su estilo de combate basado en aprovechar el entorno para desplazarse y atacar. El otro, posible monstruo insignia del juego, muestra proporciones intimidantes y una gran agilidad. Se sabe poco de este último, ya que se le mostró con un ambiente de misterio para producir intriga. El segundo tráiler dejó ver, también, al cazador acompañado de nuevo por un felino como ayudante (los cuales fueron substituidos por shakalakas en Monster Hunter Tri y Monster Hunter Tri G). Salió a la venta el 14 de septiembre de 2013 en Japón, y lo hará en Occidente en 2015.

Jugabilidad
Es muy libre, pero al igual que las anteriores entregas, usa el transporte de un lugar a otro en el mapa.
Tiene una jugabilidad en línea un poco más diferente que las anteriores, ya que en esta entrega el juego es más dinámico.

Nuevas armas
Glaive insecto: Esta nueva arma es una especie de bastón que trae un insecto llamado kinsecto el cual podemos controlar su dirección y que puede conseguir bufos que suben estadísticas o pueden cambiar los movimientos del arma, a diferencia de otras armas, el glaive tiene una habilidad para montar monstruos y así no tener que saltar desde un saliente.

Hacha cargada: Esta nueva arma es parecida a la espada y escudo pero con muchas diferencias en el modo de ataque y el bloqueo con el escudo y además puede metamorfosearse en una hacha gigante, esta arma trae una característica que consiste en unos frascos de energía, estos frascos se obtienen al dar golpes al monstruo y los frascos generan pequeñas explosiones en el modo hacha o una gran explosión si el escudo también esta cargado.

Enlaces externos

Web oficial en español

Videojuegos de Monster Hunter
Videojuegos para Nintendo 3DS
Videojuegos de Capcom
Videojuegos de 2013
Videojuegos desarrollados en Japón
Videojuegos con protagonistas de género seleccionable
Videojuegos con contenido descargable
Videojuegos de un solo jugador y de multijugador

Monster Hunter 4


An Glomera pullei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Glomera pullei in nahilalakip ha genus nga Glomera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Glomera

Glomera pullei


Der Gerät (zunächst Alkadur Döner Roboter, seit 2014 offizielle Produktbezeichnung) ist eine Apparatur, mit der automatisch Fleisch von einem Dönerspieß geschnitten wird. Dieser Döner-Schneideroboter ist eine Erfindung des deutsch-türkischen Unternehmers und gelernten Kochs Duran Kabakyer, Geschäftsführer der Alkadur RobotSystems GmbH in Aalen.

Funktionsweise
Der Schneideroboter gleitet auf einer vertikalen Schiene, von oben an einem Galgen hängend, vor dem Döner auf und ab. Er schneidet das Fleisch vollautomatisch anhand integrierter optischer Sensoren in dünne Scheiben, ohne jegliches menschliches Eingreifen. Der Roboter wird über einen Touchscreen bedient und ist in mehreren Ausführungen für Dönerspieße verschiedener Größen erhältlich. Neben der rein elektrischen Ausführung gibt es auch Versionen, bei denen die Grilleinheit gasbetrieben ist.

Geschichte
2010 wurde die Erfindung erstmals auf der Kontaktmesse Döner-Industrie (DÖGA) in Berlin unter der Bezeichnung "Alkadur Döner Roboter" vorgestellt. Die Entwicklung dauerte laut eigener Aussage drei Jahre. 2012 belegte Kabakyer beim Gründerpreis der Schwäbischen Zeitung Platz drei. Seit 2014 wird der Döner-Roboter unter dem Namen "Der Gerät" vermarktet. Bis Mitte 2014 wurde der Döner-Roboter in Deutschland rund 200 Mal verkauft und in 21 weitere Länder exportiert.

Namensgebung
In Stefan Raabs Fernsehsendung TV total wurde ein Interview mit Kabakyer von der DÖGA ausgestrahlt, in dem er sagte: "Der Gerät wird nie müde, der Gerät schläft nie ein, der Gerät ist immer vor der Chef im Geschäft und schneidet das Dönerfleisch schweißfrei." Den grammatikalisch falschen Ausdruck "der Gerät", der durch die mehrfache Ausstrahlung dieses Interviews bei TV total Kult wurde, übernahm Kabakyer für die Werbung für den Döner-Roboter. Auch das von TV total entworfene Logo, ein stilisierter Döner-Spieß, angelehnt an das Apple-Logo, wurde übernommen. Am 20. Oktober 2011 war Duran Kabakyer selbst zum Interview im Studio bei Raab und führte seinen Roboter vor.

Weblinks

 Website der Firma Alkadur RobotSystems
Gastronomie: Der Döner-Roboter von Gauting, Süddeutsche Zeitung, 15. Dezember 2017
Abenteuer Großfamilie: Die Döner-Dynastie, Dokumentarfilm, Andrea Lotter, SWR, 2. Dezember 2021
Der Gerät 4.0 - Stress mit dem Döner-Roboter

Einzelnachweise

Türkische Küche
Elektrische Küchenmaschine
Robotik

Der Gerät


Richard Bitalis, né le  à Pau (Pyrénées-Atlantiques), a commencé à jouer au billard à l'âge de dix ans. Sans passer par la voie classique via le jeu de la Libre et du Cadre, il s'est lancé d'emblée dans la discipline du trois bandes grâce à Roger Conti .

Palmarès

Championnat du monde
 Championnat du monde de billard carambole à 3 bandes : vice-champion en 1983

Championnat d'Europe
 Championnat d'Europe de billard carambole 3 bandes : vice-champion en 1989

Championnat de France
 Onze fois champion de France

Liens externes

 Portail d'informations sur le billard
 Article Midi Libre sur Richard Bitalis
 Article Le Progrès sur Richard Bitalis

Notes et références

Joueur de billard carambole français
Joueur de billard carambole
Sportif français
Naissance en janvier 1946
Naissance à Pau
Naissance dans les Basses-Pyrénées

Richard Bitalis


est un road movie horrifique italo-américain réalisé par Luca Guadagnino, sorti en 2022.

Il s'agit d'une adaptation du roman éponyme de .

Le film est présenté en compétition officielle à la Mostra de Venise 2022, où il remporte le Lion d'argent du meilleur réalisateur pour Luca Guadagnino et le prix Marcello-Mastroianni du meilleur espoir pour Taylor Russell.

Synopsis
Maren, une jeune femme de , abandonnée par ses parents, apprend à survivre en marge de la société. Elle découvre l'amour avec Lee, un vagabond intense et marginal, à peine plus âgé qu'elle. Ils se découvrent une pulsion commune : le cannibalisme. Ensemble, ils partent à la recherche de la mère de Maren dans un périple de mille kilomètres en prenant des routes délaissées des États-Unis de Ronald Reagan. En dépit de leurs efforts, tout les ramène à leurs démons.

Fiche technique

 Titre :
 Réalisation : Luca Guadagnino
 Scénario : , d'après le livre Bones and All de Camille DeAngelis
 Direction artistique : Victoria Resendez
 Décors : Elliott Hostetter
 Costumes : Giulia Persanti
 Montage : Marco Costa
 Photographie : Arseni Khachaturan
 Production : Luca Guadagnino, David Kajganich, Francesco Melzi d'Eril, Lorenzo Mieli, Marco Morabito, Gabriele Moratti, Theresa Park et Peter Spears
 Production exécutive : Giovanni Corrado, Jonathan Montepare et Raffaela Viscardi
 Sociétés de production : Metro-Goldwyn-Mayer, Frenesy Film Company et Memo Films
 Sociétés de distribution : United Artists Releasing (États-Unis), Warner Bros. (international)
 Budget :
 Pays de production : ,
 Langue originale : anglais
 Format : couleur —
 Genre : road movie, horreur
 Dates de sortie :
 Italie :  (Mostra de Venise) ;  (sortie nationale)
 États-Unis :  (Festival du film de Telluride) ;  (sortie nationale)
 France :
 Classification :
 Italie : VM14 (interdit aux moins de )
 États-Unis : R - Restricted (interdit aux moins de )
 France : interdit aux moins de
 Québec : 13+

Distribution
 Taylor Russell  : Maren
 Timothée Chalamet  : Lee
 Mark Rylance  : Sully
 André Holland  : Frank Yearly, le père de Maren
 Michael Stuhlbarg  : Jake
 David Gordon Green  : Brad
 Jessica Harper  : Barbara Kerns, la grand-mère de Maren
 Chloë Sevigny  : Janelle Kerns, la mère de Maren
 Anna Cobb  : Kayla, la sœur de Lee
 Jake Horowitz  : Lance
 Kendle Coffey  : Sherry
Version française réalisée par Dubbing Brothers ; direction artistique : Michel Derain ; adaptation des dialogues : Joël Savdié ; enregistrement : Thomas Lafforgue ; mixage : Pierre Buteau ; montage : Justin Huss

Production
En , la Metro-Goldwyn-Mayer a acquis les droits de distribution mondiaux du film et le sortira par l'intermédiaire de United Artists Releasing. C'est le premier film acquis par la MGM à la suite de son accord de fusion avec Amazon le .

Accueil

Accueil critique
Dans le monde anglo-saxon, le site Rotten Tomatoes donne le note  pour . Le site Metacritic donne la note de  pour 52 critiques. En France, le site Allociné propose une moyenne de , à partir de l'interprétation de  de presse.

Box-office

Pour son premier jour d'exploitation en France, Bones and All réalise  pour un total de 748 séances. Le film est cinquième au box-office des nouveautés pour son premier jour, derrière She Said () et devant Opération Père Noël (). Au bout d'une semaine d'exploitation, le film ne parvient pas à se hisser dans le top 10 du box-office de la semaine en totalisant .

Distinctions

Récompenses
 Mostra de Venise 2022 :
 Lion d'argent du meilleur réalisateur
 Prix Marcello-Mastroianni du meilleur espoir pour Taylor Russell

Sélections
 Festival du film de Telluride 2022
 Festival du film de Zurich 2022
 Fantastic Fest 2022
 Festival international du film de Bergen 2022
 Festival international du film de Vienne 2022
 Festival international du film de Brisbane 2022
 Festival international du film de São Paulo 2022
 AFI Fest 2022

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 2022
Film américain sorti en 2022
Thriller (film) italien
Thriller (film) américain
Film d'horreur italien
Film d'horreur américain
Road movie
Film réalisé par Luca Guadagnino
Film tourné dans l'Ohio
Film tourné au Kentucky
Film sur le cannibalisme
Film italien sur la bisexualité
Film américain sur la bisexualité
Adaptation d'un roman américain au cinéma
Film de Metro-Goldwyn-Mayer
Film distribué par Warner Bros. Pictures

Bones and All


Die QF 6 inch 40 calibre naval gun war ein Schiffsgeschütz, das in der Royal Navy und der Kaiserlich japanischen Marine während des späten 19. und frühen 20. Jahrhunderts verwendet wurde. Die Geschütze der Royal Navy des Vereinigten Königreiches wurden als QF 6 inch Mk I, II, III naval guns und die Geschütze der Kaiserlich Japanischen Marine wurden als Typ 41 6-inch (152 mm)/40-caliber naval gun bezeichnet. Verwendet wurden diese Geschütze auf Einheitslinienschiffen und Panzerkreuzern.

Design

QF Technologie

Diese Geschütze wurden entwickelt, um die neuartige QF-Technologie (QF= Quick Firing) optimal ausnutzen zu können. Neu daran war, dass die Schiffsgeschütze erstmals Patronenmunition verwendeten. Die Munition bestand aus der Granate und der separaten Kartusche in Form einer Messinghülse. Da die Messinghülse den Verschluss nach hinten zusätzlich abdichtete, konnten mit dieser neuartigen Waffentechnologie auch leichtere Verschlüsse entworfen werden, als die beim alten Breech-Loading-Verfahren mittels Beutel-Treibladungen möglich war.
Geschütze der Serie Mark I waren klassische Ringkanonen, während der vom Royal Arsenal gebaute Typ der Serie Mark II ein für damalige Verhältnisse revolutionäres Schnellfeuergeschütz war, bei dem auch die Technologie der Drahtkanone eingesetzt wurde.
Der Verschluss basierte auf bereits verwendeten Schraubenverschlüssen älterer Modelle, wurde aber dahingehend abgeändert, dass der Verschluss sich nach vorne verjüngend ausgelegt wurde, was ein schnelleres Öffnen des Verschlusses und somit eine schnellere Nachladezeit ermöglichte.

Vereinigtes Königreich

Royal Navy
Die Royal Navy verwendete diese Geschütze als Mittelartillerie in ihren Einheitlinienschiffen und teilweise auch als Hauptartillerie bei einigen Panzerkreuzern.
Im Einzelnen wurden die Geschütze auf den folgenden Einheiten verwendet:
Diadem-Klasse als Hauptartillerie
Powerful-Klasse (Geschützter Kreuzer, Mittelartillerie)
Edgar-Klasse (Geschützte Kreuzer, Mittelartillerie)
Royal-Sovereign-Klasse (Schlachtschiffe, Mittelartillerie)
Centurion-Klasse (Schlachtschiffe, Mittelartillerie)
Majestic-Klasse (Schlachtschiffe, Mittelartillerie)
Canopus-Klasse (Schlachtschiffe, Mittelartillerie)

Zweiter Burenkrieg
Während des Zweiten Burenkrieges wurden einige dieser Geschütze mit einer improvisierten sogenannten Scott-Lafette versehen, um sie als Feldgeschütze verwenden zu können.
Benannt wurde die Lafette nach ihrem Erfinder Admiral Sir Percy Scott.
Eine auf dieser Lafette basierende Weiterentwicklung wurde während des Ersten Weltkrieges bei den BL 6 inch Mk VII naval guns verwendet, welche aufgrund des Mangels an schwerer Artillerie ebenfalls zu Feldkanonen umgebaut wurden.

Flugabwehrgeschütz

Mindestens ein Geschütz wurde in ein Flugabwehrgeschütz umgebaut und im Chatham Dockyard eingesetzt.

Küstenartillerie
Ab 1894 wurden QF 6 inch 40 calibre naval guns des Typs Mark I für die Küstenartillerie eingesetzt, dazu wurden der veraltete Drei-Wege-Verschluss durch den Schraubenverschluss der Serie Mark II ersetzt.
Im Vereinigten Königreich waren bis April 1918 noch 19 dieser Geschütze vorhanden.

Erster Weltkrieg

Bedingt durch den Mangel an schwerer Artillerie wurden die mittlerweile veralteten Geschütze, die von der Royal Navy aus ausgemusterten Kriegsschiffen in Depots eingelagert wurden, aufwändig umgebaut. Durch diese Umbauten entstand ein völlig neues Geschütz. Bedient wurden diese Geschütze durch die Royal Garrison Artillery, eine Batterie bestand aus vier Haubitzen.

Kaiserlich Japanische Marine
Die nur minimal modifizierten Geschütze des Typs 41 wurden von der Kaiserlich Japanischen Marine auf ihren Einheitslinienschiffen und Panzerkreuzern sowie ihren Geschützten Kreuzern als Haupt- oder Mittelartillerie geführt. Die Bezeichnung der Geschütze als Typ 41 bezieht sich auf das 41. Regierungsjahr des Meiji Tennō am 25. Dezember 1908. Bedingt durch die Einführung des Metrischen Einheitensystems in der Kaiserlich Japanischen Marine wurde der Zusatz 152 mm zur Bezeichnung der Geschütze hinzugefügt. Die Typ 41 6-inch (152 mm)/40-caliber naval guns wurden bis zum Ende des Zweiten Weltkrieges in der Japanischen Marine verwendet.

Erhaltene Exemplare
 An Bord des Schlachtschiffes Mikasa, Yokosuka, Japan
 Küstenartillerie in Fort Desoto, Florida, USA.
 Mk III Geschütz auf der HMS Calypso, Portsmouth, UK

Literatur
 Text Book of Gunnery. H. M. Stationery Office, London 1902 (cgsc.contentdm.oclc.org).

 Martin Farndale: History of the Royal Regiment of Artillery : Forgotten Fronts and the Home Base 1914–18. The Royal Artillery Institution, London 1988.

 Darrell Hall: The Naval Guns in Natal 1899–1902. In: The South African Military History Society Military History Journal. Band 4, Nr. 3, Juni 1978 (samilitaryhistory.org).

 I. V. Hogg, L. F. Thurston: British Artillery Weapons & Ammunition 1914–1918. Ian Allan, London 1972.

 Tony DiGiulian: British 6"/45 (15.2 cm) BL Mark VII 6"/45 (15.2 cm) BL Mark VIII 6"/45 (15.2 cm) BL Mark XXIV (navweaps.com).

Weblinks

Geschütz Kaliber 100 mm bis 200 mm
Schiffsgeschütz (Vereinigtes Königreich)
Küstengeschütz (Vereinigtes Königreich)
Feldkanone (Vereinigtes Königreich)

QF 6 inch /40 naval gun


Die Route nationale 709, kurz N 709 oder RN 709, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 in zwei Abschnitten zwischen Montmoreau-Saint-Cybard und Bergerac verlief. Ihre Gesamtlänge betrug 79 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française 709 auf WikiSara (französisch)

709

Route nationale 709


Delsey McKay (* 1924 in Pittsburgh; † 5. Dezember 2004 in Shadyside (Pittsburgh))  war eine US-amerikanische Jazzpianistin, Sängerin und Songwriterin.

McKay gelang der künstlerische Durchbruch, als sie Ende der 1960er Jahre nach New York kam und in der dortigen Jazzszene von dem britischen Musiker Peter McDonough entdeckt und gefördert wurde.  Es folgten Aufnahmesessions  für Decca Records in London, wo sie einen kleineren Hit mit dem Song Hold Her Hand a Little Higher hatte, ein Tribut auf die Freiheitsstatue, den sie am Tag der Ermordung von Martin Luther King geschrieben hatte; der Song erschien jedoch nicht in den Vereinigten Staaten. 1968 trat sie in der Fernsehshowreihe Soul! auf. In den 1970er Jahren tourte sie in Europa. 1973 nahm sie für Decca die Single I Have Never Been to California auf; 1974 erschien bei London Records der Song I've Been There. Zur 200-Jahr-Feier der USA schrieb sie Sing American Sing, der in die Archive des Kongress der Vereinigten Staaten aufgenommen wurde. Sie starb im Alter von 80 Jahren in Shadyside, einem Vorort von Pittsburgh.

Einzelnachweise

Jazz-Pianist
Sänger
Songwriter
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1924
Gestorben 2004
Frau

Delsey McKay


Harold Washington Library–State/Van Buren es una estación en las líneas Rosa, Roja, Marrón, Naranja, Azul y Púrpura del Metro de Chicago. La estación se encuentra localizada en One West Van Buren Street en Chicago, Illinois. La estación Harold Washington Library–State/Van Buren fue inaugurada el 3 de octubre de 1897.  La Autoridad de Tránsito de Chicago es la encargada por el mantenimiento y administración de la estación.

Descripción
La estación Harold Washington Library–State/Van Buren cuenta con dos plataformas laterales y dos vías.

Conexiones
La estación es abastecida por las siguientes conexiones de autobuses:
 Rutas del CTA Buses:
2 Hyde Park Express
6 Jackson Park Express
10 Museum of Science and Industry
22 Clark
24 Wentworth
29 State
36 Broadway
62 Archer (Owl Service)
144 Marine/Michigan Express
145 Wilson/Michigan Express
146 Inner Drive/Michigan Express
147 Outer Drive Express
148 Clarendon/Michigan Express

Referencias

Enlaces externos

 Estación Harold Washington Library–State/Van Buren
 Líneas y estaciones del Metro de Chicago

Estaciones de ferrocarril de Estados Unidos inauguradas en 1897
Estaciones de la línea Rosa (Metro de Chicago)
Estaciones de la línea Púrpura (Metro de Chicago)
Estaciones de la línea Roja (Metro de Chicago)
Estaciones de la línea Marrón (Metro de Chicago)
Estaciones de la línea Naranja (Metro de Chicago)
Estaciones de la línea Azul (Metro de Chicago)

Harold Washington Library–State/Van Buren (Metro de Chicago)


Pal Joey este un film de comedie american din 1957 regizat de George Sidney. Rourile principale sunt interpretate de Rita Hayworth, Frank Sinatra și Kim Novak.

Distribuție
 Rita Hayworth — Vera Prentice-Simpson
 Frank Sinatra — "Pal" Joey Evans
 Kim Novak — Linda "The Mouse" English
 Barbara Nichols — Gladys
 Bobby Sherwood — Ned Gavin
 Judy Dan — Hat Check Girl
 Hank Henry — Joe Muggins

Note

Filme din 1957
Filme în limba engleză
Filme americane
Columbia Pictures
Filme de comedie din anii 1950
Filme de comedie
Filme muzicale
Filme de dragoste

Pal Joey (film)


La Prototype Cup Germany 2022 est la première édition du championnat allemand Prototype Cup Germany. Elle débute le  au Circuit de Spa-Francorchamps et se termine le  à l'Hockenheimring.

Les voitures de catégorie LMP3 participent à ce championnat.

Calendrier
Le calendrier 2022 a été publié le  lors de l'annonce de la création de ce nouveau championnat.

Engagés
Toutes les voitures ont un moteur Nissan VK56  V8 Atmo.

Toutes les voitures sont équipées de pneus Michelin.

Résultats
Gras indique le vainqueur au général.

Classement

Attribution des points

Championnat des écuries

Championnat des pilotes
Seules les 10 premières places sont affichées ici (18 pilotes), au total 55 pilotes ont été classés.

Notes et références

Lien externe

Sport automobile en 2022

Prototype Cup Germany 2022


An Aloe dewinteri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Giess, Borman ngan Hardy. An Aloe dewinteri in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Mabibilngan ini ha Namibia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe dewinteri


Carl Georg Siemens, später von Siemens (* 4. Juni 1809 in Pyrmont; † 28. September 1885 in Neustadt Harzburg) war ein deutscher Technologe und Hochschullehrer aus der Familie Siemens.

Leben
Siemens erlernte zunächst die Landwirtschaft und verwaltete zwischen 1828 und 1832 Güter in Hannover. Nach längeren Reisen durch Böhmen, Mähren, Ungarn und Süddeutschland arbeitete er als Brennereiverwalter und errichtete 1837 die erste größere Zuckerfabrik mit Dampfeinrichtung in Braunschweig. 1838 wurde er Lehrer für landwirtschaftlich-technisches Gewerbe und Vorstand der chemisch-technischen Werkstatt an der Königlich Württembergischen land- und forstwirtschaftlichen Akademie zu Hohenheim. Dort wurde er 1839 Professor für Technologie. 1868 verkohlte und wiederbelebte er Knochenkohle in Öfen mit stehenden Retorten (sogenannte Hohenheimer Öfen), denen die Öfen von Schatten, Gits&DuRieux sowie Brison nachgebildet wurden. 1882 wurde er emeritiert und lebte fortan in Bad Harzburg. Für seine wissenschaftlichen Verdienste wurde er in den württembergischen persönlichen Adelsstand erhoben.

Familie
Er war mit Ottilie Denzel (* 8. März 1812 in Heilbronn; † 18. Oktober 1882 in Charlottenburg) verheiratet. Ihre Tochter Antonie Siemens (* 16. September 1840 in Hohenheim; † 22. Dezember 1900 in Charlottenburg) war ab 1869 mit dem Erfinder und Unternehmensgründer Werner Siemens, einem Vetter dritten Grades von Carl Georg, verheiratet und erhielt durch ihn 1888 den preußischen Adelstand. Carl Georgs Brüder waren Gustav und Adolf Siemens. Die letzte Ruhestätte der Eltern und der Tochter befindet sich nach Umbettung im Siemensschen Erbbegräbnis auf dem Südwestkirchhof Stahnsdorf.

Schriften
 Beschreibung einer neuen Vorrichtung zum Zerkleinern und Einmaischen von Kartoffeln, Stuttgart 1840
 Die Lehranstalt für Land- und Forstwirtschaft in Hohenheim, Stuttgart 1842 (Mitautor)
 Friedrich Julius Otto: Lehrbuch der rationellen Praxis der landwirthschaftlichen Gewerbe, 3. u. 4. Aufl., Braunschweig 1849 und 1855 (Mitarbeit)
 Über die Destilir-Apparate nebst Beschreibung der neuesten Construction des Hohenheimer Dephlagmators, Ein Programm, Stuttgart 1850 Digitalisierte Ausgabe der Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf
 Üeber Fortschritte der Rübenzuckerfabrication. In: Riecke's Wochenblatt für Land- und Forstwirtschaft, Nr.1-7(1851)
 Anleitung zum Branntweinbrennen, mit besonderer Berücksichtigung des kleineren Brennereibetriebes, Stuttgart 1853; 2. Aufl. Ravensburg 1870
  Ueber die Gewinnung des Branntweins aus Zuckerrüben. In: Riecke's Wochenblatt für Land- und Forstwirtschaft Nr. 22 (1854)
 Beiträge zur Obstbenutzung. Ein Programm bei der Jahresprüfung an der land- und forstwirtschaftlichen Akademie zu Hohenheim, Stuttgart 1860
 Die Zuckerfabrikation, theoretisch und praktisch dargestellt. In: Sheridan Muspratt: Encyclopädie der technischen Chemie, Bd. 2, Braunschweig 1862 (mit Friedrich Stohmann); 2. Aufl. Braunschweig 1871 (mit H.Grothe)
 Supplemente zu Johann Joseph Prechtl's "Technologischer Encyclopädie", Stuttgart 1857–1869 (Mitarbeit)
 Für Branntweinsteuer und Spritfabrikanten. In: Riecke's Wochenblatt für Land- und Forstwirtschaft Nr. 17 (1868)
 Mittheilungen aus der landwirtschaftlich-technologischen Werkstatt in Hohenheim (Programm), Braunschweig 1869
 Mittheilungen über die eingeführten, eigenthümlichen Neuerungen in der Brennerei, Brauerei & Stärkefabrikation, Braunschweig 1870

Literatur
 Johann Christian Poggendorff: Biographisch-literarisches Handwörterbuch zur Geschichte der exacten Wissenschaften. Bd. 2, Leipzig 1863, Sp. 924 (); Bd. 3/II. Abtlg., Leipzig 1898, S. 1244 ().

Hochschullehrer (Universität Hohenheim)
Carl Georg
Deutscher
Geboren 1809
Gestorben 1885
Mann

Carl Georg Siemens


بؤس  هو فيلم رعب نفسي أمريكي تم عرضه عام 1990 مقتبس عن رواية للكاتب ستيفن كينج ومن إخراج روب رينر ومن بطولة جيمس كان وكاثي بيتس والتي حازت عن دورها في الفيلم على جازة الأوسكار أحسن ممثلة.

مسار القصة
تدور قصة الفيلم حول كاتب شهير يتعرض لحادث فتنقذه سيدة -مضطربه نفسيا- معجبه بكتاباته فتعالجه ولكنها تحرق مسودة روايته الجديدة وتحتجزه في منزلها لكتابه رواية أخرى تريدها منه.

طاقم التمثيل
 جيمس كان بدور بول شيلدون
 كاثي بيتس بدور إيني ويكلس
 Richard Farnsworth as Buster
 Frances Sternhagen as Virginia
 لورين باكال بدور مارسيا سيندل
 Graham Jarvis as Libby
 Jerry Potter as Pete
 Rob Reiner as Helicopter pilot
 J. T. Walsh (uncredited) as State Trooper Sherman Douglas

الجوائز
 جائزة الأوسكار (1990): أفضل ممثلة - كاثي بيتس
 غولدن غلوب (1990): أفضل ممثلة - كاثي بيتس
 CFCA Award (1990): أفضل ممثلة - كاثي بيتس

ردود الأفعال

إعادة العمل
تم إعادة العمل في فيلم هندي مستنداً على تمام أحداث القصة.

موسيقى الفيلم

مراجع

وصلات خارجية

أفلام أخرجها روب راينر
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 1990
أفلام إثارة رعب أمريكية
أفلام إثارة نفسية أمريكية
أفلام إثارة نفسية في عقد 1990
أفلام إنتاج 1990
أفلام إنتاج كولومبيا بيكتشرز
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 1990
أفلام تقع أحداثها في كولورادو
أفلام حائزة على جائزة الأوسكار لأفضل ممثلة
أفلام دراما إنتاج عقد 1990
أفلام رعب إنتاج 1990
أفلام رعب نفسية أمريكية
أفلام سجلها مارك شيمان
أفلام عن الاختطاف
أفلام عن الخنازير
أفلام عن السيكوباثيين
أفلام عن أشخاص مفقودين
أفلام عن ممرضين
أفلام عن مؤلفين
أفلام عن ويكيا
أفلام كاسل روك للترفيه
أفلام مبنية على أعمال ستيفن كينغ
أفلام مبنية على روايات رعب أمريكية
نصوص سينمائية كتبها وليام غولدمان

بؤس (فيلم)


The Walloomsac River () from the Native American name, Wal-loom-sac is a  tributary of the Hoosic River in the northeastern United States. It rises in southwestern Vermont, in the Green Mountains east of the town of Bennington in Woodford Hollow at the confluence of Bolles Brook and City Stream where it is labeled Walloomsac Brook on maps but is locally known as "The Roaring Branch".  The river then flows west toward Bennington and passes the downtown area to the north.  For many years this section was intermittent due to the water having been diverted to power mills in town (ca. 1810).  This divergence gave the name Walloomsac to a portion of the river flowing through town on the present course of South Stream.  The combined Walloomsac / South Stream joins the Roaring Branch northwest of town.  From here the river flows westward as the Walloomsac River and joins the Hoosic River below Hoosick Falls, New York.

Bridges
The river is crossed by the following roads / railroads via bridges.

Vermont
Walloomsac Brook
 - "Woodford Bridge", west of Long Trail/Appalachian Trail trailhead, washed away in flood waters related to Hurricane Irene in August 2011, and another bridge east of downtown Bennington

The Roaring Branch
 just north of its eastern terminus and SPUI interchange at Route 9 (2 one-way bridges)
North Branch Street - the bridge there is known locally as the Brooklyn Bridge
Park Street

Railroad bridge between US Route 7 and Benmont Avenue

Walloomsac River
Benmont Avenue
Hunt Street foot bridge (washed away in flood waters related to Hurricane Irene in August 2011)
 via the western leg of the "Bennington Bypass"
Silk Road via the Silk Covered Bridge
Murphy Road via two bridges at Paper Mill Village including the Paper Mill Village Covered Bridge
River Road via the Burt Henry Covered Bridge

New York
Cottrell Road in two places
Caretakers Road
Factory Hill Road

Railroad bridges in three places

Tributaries
Traveling upstream from the confluence with the Hoosic River, the following tributaries feed the Walloomsac:
Little White Creek
Paran Creek
Walloomsac River (original path through downtown Bennington, name ends at confluence of Roaring Brook and South Stream):
Roaring Brook
Barney Brook
South Stream
Jewett Brook
Roaring Branch (of South Stream)
Roaring Branch of the Walloomsac River (so named on maps from US 7 to VT 9, locally this name continues to Bolles Brook)
Furnace Brook
Stratton Brook
Basin Brook
Walloomsac Brook (so named on maps from VT 9 to confluence of Bolles Brook and City Stream)
Bolles Brook
Bickford Hollow Brook
Hell Hollow Brook
City Stream
Stamford Stream

See also
List of rivers of New York
List of rivers of Vermont
Hoosic River

References

External links
 USGS water flow statistics near North Bennington
 NOAA Advanced Hydrologic Prediction Service, Walloomsac River

Rivers of Vermont
Rivers of New York (state)
Tributaries of the Hudson River
Rivers of Bennington County, Vermont
Rivers of Rensselaer County, New York
New York placenames of Native American origin
Vermont placenames of Native American origin

Walloomsac River


Vaterpolsko prvenstvo Kraljevine Jugoslavije za 1930. godinu je šesti put zaredom osvojio Jug iz Dubrovnika.

Završnica prvenstva
U završnicu prvenstva su se plasirala četiri prvaka plivačkih podsaveza:
 Bob Beograd - prvak Beogradskog plivačkog podsaveza
 Jug Dubrovnik - prvak Dubrovačkog plivačkog podsaveza
 Jadran Split - prvak Splitskog plivačkog podsaveza
 Viktorija Sušak - prvak Zagrebačkog plivačkog podsaveza

Ljestvica

Rezultati

Poveznice
 Jugoslavenska vaterpolska prvenstva

Izvori
 list Sportista, Beograd, 1930. godina

1930.

Prvenstvo Kraljevine Jugoslavije u vaterpolu 1930.


An Eremurus tianschanicus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni V.K. Pazij, Aleksei Ivanovich Vvedensky ngan Nikolai Vasilievich Pavlov. An Eremurus tianschanicus in nahilalakip ha genus nga Eremurus, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eremurus

Eremurus tianschanicus


Protistler (, bazen ), ayrışık (heterojen) bir canlı grubudur ve hayvan, bitki ya da mantar olarak değerlendirilemeyen ökaryot canlılardan oluşur. Protistler bilimsel sınıflandırma açısından âlem olarak değerlendirilse de tek soylu (monophyletic) değil, kısmi soylu (paraphyletic) bir gruptur. Protistler içinde değerlendirilen canlıların da görece basit yapılı (tek hücreli) ya da ileri düzeyde özelleşmiş dokuları olmayan (çok hücreli) olmak dışında ortak özellikleri pek yoktur.

Beslenmeleri fotosentez, absorbsiyon ya da fagositoz ile, çoğalmaları ise eşeyli ya da eşeysiz üreme ile gerçekleşen protistlerin hareketsiz olanları olabildiği gibi, kamçı, siller ya da yalancı ayaklarla hareket edenleri de bulunur. Yaklaşık olarak 60.000 yaşayan, 60.000 kadar da soyu tükenmiş fosil türü bilinmektedir.

Geleneksel sınıflandırma
Protistler, yaklaşık son 150 yıldır, diğer canlı âlemlerine benzerliklerine göre çeşitli alt gruplara ayrılmaktaydı. Hayvanlara benzeyenlerin protozoa, bitkilere benzeyenlerin alg ve mantarlara benzeyenlerin de cıvık mantar (slime mould) ve su mantarı (water mould) olarak adlandırıldığı ve grupların birbirleriyle sıklıkla örtüştüğü bu ayrım, günümüzde yerini filogenetik sınıflandırmalara bırakmıştır. Ancak, resmî olmayan bu gruplar, protistlerin morfoloji ve ekolojisini tanımlamakta yine de kullanışlıdır.

19. yüzyılın başlarında, bakteriler de protist olarak kabul edilmişlerdir ama 19. yüzyılın sonlarında Bacteria ayrı bir üst âlem olarak kabul görmektedir.

Protozoa: hayvan benzeri protistler
Protozoa, çeşitli istisnaları bulunsa da çoğunlukla tek hücreli, hareketli ve fagositoz ile beslenen protistlerdir. Genel olarak 0,01-0,5 mm boyutlarındadırlar ve temelde mikroskop ile izlenebilirler. Sulak çevrelerde de toprakta da bulunabilen ve kurak dönemleri sıklıkla kist ya da spor (biyoloji) hâlinde geçiren protozoa, çeşitli önemli parazitleri içerir. Bu canlılar, hareketlerine göre, dört alt gruba ayrılırlar:

 Uzun kamçıları olan Flagellalılar: örneğin, Öglena
 Geçici yalancı ayakları olan Ameboitler: örneğin, Amip
 Çoklu, kısa silleri olan Ciliophora (silliler): örneğin, Paramesyum
 Bazıları spor oluşturabilen, hareketsiz parazitler olarak Sporozoa: Sıtma Plazmodyumu

Algler: bitki benzeri protistler
Algler, yaşamlarını fotosentez ile sürdürürler. Ayrıca aşağıda sıralanmış olan, hareketsiz ve bazıları gerçek çok hücreli (bazı su yosunları) kimi canlılar da bu grupta bulunur:
 Daha gelişmiş bitkilerle akraba olan Chlorophyta (yeşil algler): örneğin, Ulva.
 Rhodophyta (kırmızı algler): örneğin, Porphyra.
 Heterokontophyta (kahverengi algler), diatomlar vb.: örneğin, Macrocystis.
Yeşil ve kırmızı algler, Glaucophyta olarak anılan küçük bir grupla birlikte, bitkilerin yakın akrabası gibi durmaktadırlar ve kimi araştırmacılar bunları, basit yapılarına rağmen, bitkiler âlemi içinde değerlendirir. Diğer çoğu alg ise ayrı gelişim göstermiştir ki, bunlara hepsi de ayrıca protozoa olarak değerlendirilen Haptophyta, Cryptophyta, Dinoflagellata, Euglenoidea ve Chlorarachnea gruplarının üyeleri dâhildir.

Paramecium bursaria ya da Sarcodina (Radiolaria, ışınlılar) şubesinin canlıları gibi bazı protozoanın, hücreleriyle bütünleşmemiş olan endosimbiyotik algler içermesi de dikkat çekicidir.

Mantar benzeri protistler
Protist düzeyinde yapıya sahip çeşitli canlılar, sporangiyum ürettikleri için, esasen mantar olarak değerlendirilmişlerdir. Bu grupta Chytridiomycota, cıvık mantarlar, su mantarları ve Labyrinthulomycetes gruplarının üyeleri bulunur. Günümüzde, Chytridiomycota canlılarının mantarlarla akraba olduğu anlaşılmıştır ve onlarla birlikte sınıflandırılır. Diğerleri ise selülozdansa kitin içeren hücre duvarları bulunan Heterokontophyta ve hücre duvarları bulunmayan Amoebozoa içinde değerlendirilir.

Güncel sınıflandırma
Protistlerin sınıflandırılması henüz değişkendir. Yeni sınıflandırmalar, ince yapı, biyokimyasal ve genetik özellikler üzerinden giderek tek soylu gruplar ortaya koymaya çalışmaktadırlar. Ancak, bir bütün olarak protistler kısmi soylu bir grup olduğu için, bahsi geçen yeni sınıflandırmalarda âlem taksonu ya bölünmekte ya da hepten bir kenara bırakılmaktadır ve protist grupları ökaryotların ayrı ayrı soyları olarak değerlendirilmektedir. Adl ve arkadaşları (2005) tarafından ortaya konulmuş son şemada, şube, sınıf vb. sınıflandırma basamaklarına yer verilmemektedir.

Günümüzde şube olarak değerlendirilebilen ve resmen tanınmış kimi protist grupları aşağıdaki listede sunulmuştur. Ancak, sınıflandırmaların değişkenliği nedeniyle, pek çok başka şube de Protista ile ilişkilendirilebilmektedir.

 Âlem : Protista

 Şube : Amoebozoa
 Şube : Choanozoa
 Şube : Rhodophyta - kırmızı algler

 Alveolata (üst grup)
 Şube : Apicomplexa
 Şube : Ciliophora - siliyalılar
 Şube : Dinoflagellata

 Chromista (üst grup)
 Şube : Cryptophyta
 Şube : Haptophyta
 Şube : Heterokontophyta

 Excavata (üst grup)
 Şube : Euglenozoa
 Şube : Metamonada
 Şube : Percolozoa

 Rhizaria (üst grup)
 Şube : Cercozoa
 Şube : Foraminifera
 Şube : Radiolaria

Ayrıca bakınız
 Protozoa
 Monera
 Mantarlar
 Hayvanlar
 Bitkiler
 Algler
 Siyanobakteriler

Dış bağlantılar

Kaynakça
  Sina M. Adl, Alastair G. B. Simpson, Mark A. Farmer, Robert A. Andersen, O. Roger Anderson, John R. Barta, Samuel S. Bowser, Guy Brugerolle, Robert A. Fensome, Suzanne Fredericq, Timothy Y. James, Sergei Karpov, Paul Kugrens John Krug, Christopher E. Lane, Louise A. Lewis, Jean Lodge, Denis H. Lynn, David G. Mann, Richard M. Mccourt, Leonel Mendoza, Øjvind Moestrup, Sharon E. Mozley-Standridge, Thomas A. Nerad, Carol A. Shearer, Alexey V. Smirnov, Frederick W. Spiegel and Max F. J. R. Taylor. (2005) "The New Higher Level Classification of Eukaryotes with Emphasis on the Taxonomy of Protists". Journal of Eukaryotic Microbiology 52:(5) 399-451.

Protistler