اتفاقية مستوى الخدمة (كثيرا ما يشار إليها اختصارا باسم SLA وهي جزء من من عقد الخدمة الذي يحدد فيه مستوى الخدمة رسميا. وفي الحياة العملية، فإن مصطلح SLA أحياناً مايستخدم ليشير إلى وقت تسليم الخدمة أو الأداء.

الوصف
اتفاقية مستوى الخدمة (SLA) هي اتفاقية تفاوض بين طرفين أحدهم يكون العميل والأخر هو مزود الخدمة. ويمكن أن يكون هذا العقد بطريقة رسمية أو غير رسمية (انظر إلى قسم العلاقات الداخلية). غالباً ما تسمى العقود التي تكون بين مزود الخدمة وطرف ثالث أخر (غير صحيحة) باسم SLAs- حيث أن مستوى الخدمة تم اعداده من قبل المستهلك (أساساً) والذي لايكون بينه وبين الطرف الثالث أي اتفاقيات (وتكون هذه الاتفاقيات ببساطة هي «العقد») ومع ذلك فإن اتفاقية مستوى التشغيل (/0) OLA(s) يمكن أن تستخدم في المجموعات الداخلية لتدعيم SLA(s).

تسجل الـ SLA التفاهم المشترك بين الخدمات، والأولويات، والمسؤوليات، والضمانات والكفالات. ويجب على كل مجال من مجالات نطاق الخدمة أن يكون لديه 'مستوى الخدمة' معرف. ويمكن أن تحدد الـ SLA مستويات التوافر، والأداء والعملية، أو السمات الأخرى للخدمة مثل الفواتير. كما يمكن أن يتم تحديد مستوى الخدمة كـ «هدف» و«الحد الأدنى»، والذي يسمح للعملاء أن يتم أخبارهم بما يتوقعوا (الحد الأدنى)، بينما يتم امداد قيمة الهدف المقاسة (المتوسط) التي توضح مستوى أداء المنظمة. وفي بعض العقود يمكن الاتفاق على العقوبات في حال عدم الامتثال للـ SLA (ولكن انظر إلى «شئون العملاء» بالأسفل). ومن المهم أن نلاحظ أن 'الاتفاقية' تتعلق بالخدمات التي يحصل عليها العميل، وليس كيف يوصلها مزود الخدمة.

تم استخدام اتفاقية مستوى الخدمة منذ أواخر عام 1980 من قبل مشغلين الخط الثابت للاتصالات كجزء من عقودهم مع عملائهم من الشركات. وقد انتشرت هذه الممارسة من هذا القبيل أن من الشائع الآن بالنسبة للعميل الدخول إلى أحد مزودي الخدمة من قبل بما في ذلك اتفاق مستوى الخدمة في طائفة واسعة من عقود الخدمة عمليا في جميع الصناعات والأسواق. الإدارات الداخلية (مثل تكنولوجيا المعلومات والموارد البشرية، والعقارات) في جو من التنظيم قد اعتمدت فكرة استخدام اتفاقات مستوى الخدمة مع عملائها «الداخلية»—للمستخدمين في إدارات أخرى داخل المنظمة نفسها. واحد يستفيد من هذا يمكن أن يكون لتمكين جودة الخدمة لتكون مع قيم التي وافقت على أو عبر مواقع متعددة بين مختلف وحدات الأعمال. وهذا يمكن القياس الداخلي كما يمكن استخدامها لاختبار السوق وتوفر المقارنة بين قيمة في المنزل، وقسم خارجي مزود الخدمة.

اتفاقات مستوى الخدمة هي، بطبيعتها، و«الناتج» يستند—نتيجة للخدمة كما وردت من قبل الزبون هو موضوع الاتفاق "." (الخبراء) مزود خدمة ويمكن التدليل على قيمة من خلال تنظيم أنفسهم مع الإبداع، والقدرة، والمعرفة اللازمة لتوفير الخدمة المطلوبة، وربما بطريقة مبتكرة. المنظمات يمكن أيضا تحديد الطريقة التي الخدمة ليتم تسليمها، من خلال مواصفات (خدمة للمواصفات المستوى)، وباستخدام الأهداف «مرؤوس» غير تلك التي تتعلق بمستوى الخدمة. هذا النوع من الاتفاق هو معروف كمدخل "" جيش لبنان الجنوبي. هذا النوع الأخير من الشرط هو أن تصبح بالية نظرا لان المنظمات أصبحت أكثر تطلبا والتحول من منهجية إيصال خطر على لمزود الخدمة.

تم التوسع في مفهوم اتفاقيات مستوى الخدمة وتطبيقها في عدد من المؤسسات كأسلوب لقياس الخدمات الداخلية وكفائتها واعتمادها كآلية لإعادة توزيع التكاليف وبالتالي بدأ خلال العقد الأول من القرن الحالي تدريجياً توسيع مفهوم اتفاقيات الخدمة داخل تلك المؤسسات. وأهم سمات هذا التوسع بالمفهوم هو تطوير العمل باتفاقيات الخدمة ليشمل عدد كبير من أنواع الخدمات والتي يتم تصنيفها مالياً بأنها تكاليف غير مباشرة داخل تلك المؤسسات بما يسمح بمراقبتها مالياً وإدارياً. كما تم استخدام تلك الآليات لتكون داعماً لآليات إعادة الهيكلة داخل المؤسسات.

قياسات عام
اتفاقات مستوى الخدمة يمكن أن تحتوي على العديد من الخدمات مقاييس الأداء مع الأهداف المقابلة مستوى الخدمة. وثمة حالة شائعة في إدارة خدمات تقنية المعلومات هو مركز الاتصال أو مكتب الخدمات. مقاييس متفق عليها لفي هذه الحالات ما يلي:
 أبا (التخلي عن العملة): النسبة المئوية للدعوات التخلي عنها في الوقت الذي تنتظر أن يتم الرد عليها.
 آسا (متوسط السرعة في الإجابة): متوسط الوقت (عادة في ثانية) الذي يستغرقه للدعوة ليتم الرد عليها من قبل مكتب الخدمات.
 تي اس اف (خدمة الوقت عامل): النسبة المئوية للإجابة الدعوات في إطار زمني محدد، على سبيل المثال، 80 ٪ في 20 ثانية.
 استرداد التكاليف بالكامل (النداء الأول من القرار): النسبة المئوية من المكالمات التي لا يمكن حلها من دون استخدام أي رد أو دون الاضطرار المتصل مكالمة هاتفية من مكتب المساعدة للانتهاء من حل هذه القضية.
 تات (اتجه نحو التوقيت): الوقت المستغرق لإكمال مهمة معينة.

اتفاقات مدة التشغيل هي آخر شائع جدا متري، وغالبا ما تستخدم لخدمات نقل البيانات مثل استضافة مشتركة، خاصة ظاهرية الخادم والخادمة ق. اتفاقات مشتركة تشمل نسبة مئوية من الجهوزية الشبكة، والجهوزية، السلطة، والمبلغ المقرر لإطار الصيانة ق، الخ.

مستوى الخدمة المسار الصحيح لكثير من المواصفات إيتيل عند تطبيقها على خدمات تكنولوجيا المعلومات.

من منظور الأعمال التجارية، قد تحتاج إلى النظر في إدارة مستوى الخدمة إذا كنت في حاجة للتمييز بين الخدمة (على سبيل المثال، إلى الذهب والفضة والبرونز أو) ولها ثمن المتباينة لكل مستوى من الخدمة.إدارة اتفاقيات مستوى الخدمات واقعيا

في الاستعانة بمصادر خارجية
الاستعانة بمصادر خارجية تنطوي على نقل المسؤولية من منظمة لأحد الموردين. إدارة هذا الترتيب الجديد هو عبارة عن العقد التي قد تشمل اتفاقية مستوى الخدمة (SLA). العقد قد تنطوي على عقوبات مالية والحق في إنهاء إذا غاب عن مستوى الخدمة باستمرار. الإعداد والمتابعة وإدارة مستوى الخدمة هو جزء هام من الاستعانة بمصادر خارجية لإدارة العلاقة مع (مكتب إدارة السجلات) الانضباط. فمن المعتاد أن يتم التفاوض على مستوى الخدمة المحددة في خط الهجوم كجزء من عقد الاستعانة بمصادر خارجية، وأنها تستخدم باعتبارها واحدة من الأدوات الأساسية للحكم الاستعانة بمصادر خارجية.

المراجع

إدارة خدمات المعلوماتية
إدارة وتسويق الخدمات
تعهيد
قانون العقود
شروط الخدمة

اتفاق مستوى الخدمة


Byzantium este o dramă istorică de Ferenc Herczeg care prezintă ultimele ore de existență a Imperiului Bizantin înainte de căderea Constantinopolului. Prima reprezentație a piesei a avut loc la Budapesta în anul 1904. Pe baza acestei piese, compozitorul György Selmeczi a scris opera Byzantium prezentată în premieră în anul 2014 la Opera Maghiară din Cluj-Napoca.

Piesa de teatru Byzantium
Ferenc Herczeg (1863-1954) a fost unul dintre cei importanți dramaturgi maghiari și scriitor de nuvele de la începutul secolului al XX-lea, exponentul literaturii conservator-naționaliste în Ungaria. Herczeg s-a născut într-o familie înstărită de origine germană. Sándor Hevesi, critic, regizor și director al Teatrului Național din Budapesta de teatru la începutul secolului al XX-lea, a afirmat că Byzantium este cea mai reușită dramă maghiară a tuturor timpurilor.

Drama istorică Byzantium (în ) a avut premiera la Budapesta în 1904, iar în 19 mai 1905 a fost reprezentată și la Teatrul Maghiar din Cluj. Piesa a fost un succes care a determinat conducerile teatrelor să o reprogrameze aproape în fiecare stagiune, din 1905 în 1944 fiind jucată de 78 ori la Budapesta și de 42 de ori la Cluj. În perioada regimului comunist, lucrările lui Ferenc Herczeg au fost interzise și piesa nu a mai fost jucată.

Acțiunea piesei are loc în ziua de 29 mai 1453, în ultima zi a Imperiului Bizantin, când Constantinopol a fost cucerit de turci. Ea prezintă eforturile lipsite de speranță ale împăratului Constantin al XI-lea Paleologul și ale mercenarilor săi genovezi de a apăra cetatea împotriva asediatorilor otomani. Cu toate acestea, din cauza forțelor superioare ale asediatorilor și, mai mult decât aceasta, din cauza conflictelor interne ale conducătorilor bizantini și a unei succesiuni de trădări, Bizanțul este în cele din urmă cucerit de turci. Autorul arată că în Bizanțul decadent, elementul hotărâtor îl constituie pierderea valorilor morale unde contează doar interesul personal.

Cu toate că unii critici au considerat că piesa constituie un mesaj simbolic al condițiilor care au dus la căderile diferitor state în prima jumătate a secolului al XX-lea, este dificil de acceptat o asemenea interpretare alegorică pentru o lucrare publicată în 1904, cu atât mai mult cu cât piesa nu cuprinde referiri, fraze sau situații care să susțină o asemenea interpretare. Piesa conține totuși unele aforisme cum este cel care afirmă că "Fiecare națiune moare în momentul în care începe să-și sape propriul mormânt".

György Selmeczi, care a adaptat piesa în opera cu același titlu, afirmă: "În Byzantium, în centrul cadrului istoric stă o problematică ce nici astăzi nu și-a pierdut autenticitatea. Această tematică este legată de ideea relativizării și degradării valorilor care caracterizează întreaga eră contemporană. Parte a acestui fenomen este criza morală, al cărei exemplu edificator este socitatea pervertită a Bizanțului, unde trădarea, decăderea etică sunt caracteristice – o societate pe cale de a se dezbina, de a se descompune. Bazele societății umane se dezintegrează și astfel se creează o situație de criză în care toată lumea pierde. Este o temă care poate fi și merită a fi actualizată, fiindcă în ciuda secolelor care au trecut de atunci, putem vorbi și astăzi despre degradarea valorilor, despre schimbarea sensului moralității. În acest fel, tematica centrală devine valabilă și în prezent."

Opera Byzantium

Opera în două acte a lui György Selmeczi pe un libret de Kapecz Zsuzsa și Selmeczi György
György Selmeczi s-a născut în Cluj –Napoca, în 8 martie 1952. e. György Selmeczi este atât compozitor cât și dirijor, pianist, regizor, lector universitar, redactor de Radio și de Televiziune sau editor muzical.

Opera conține și inovații în domeniul muzical. Astfel, sunetul clopotelor din Bizanț, care se aud la începutul actului II constituie un element de compoziție de muzică electronică. Sunetul clopotelor a fost înregistrat la diferite mari catedrale din Ungaria. Compoziția finală a fost realizată utilizând și mixând aceste sunete. În timpul reprezentației, muzica a fost întâi transmisă din înregistrarea respectivă, continuând cu sunetele clopotelor reale ale orchestrei, pentru ca, în final să intervină și muzica instrumentelor cu coarde.

Premiera absolută a operei a avut loc la 14 iunie 2014, la Teatrul de Vară din Miskolc în interpretarea artiștilor de la Opera Maghiară din Cluj-Napoca. Premiera din România a avut loc duminică, 21 septembrie 2014 la Cluj-Napoca.

Despre muzica operei, dirijorul Jankó Zsolt a spus că aceasta ajută foarte mult dramatismul textului. "Găsim momente de muzică turcească, de muzică renascentistă și chiar trimiteri la muzică barocă. Toate acestea sunt foarte bine compresate. Soliștii sunt extraordinari, au părți foarte grele. Deși este o dramă, după ce se încheie, nu ieșim din operă cu durere, ci ne ajută să privim puțin spre cer. Este o lucrare superbă".
<ref>CRISTINA BELIGĂR - Premiera absolută "Byzantium" deschide stagiunea Operei Maghiare din Cluj - Transilvania Reporter SEPTEMBRIE 17, 2014,

Note

Opere scrise în secolul al XXI-lea
Piese de teatru maghiare

Byzantium (piesă de teatru)


Zagrosia može označavati
 Zagrosia (Animalia) Descamps, 1967, rod kukca ravnokrilca iz porodice Dericorythidae.
 Zagrosia (Plantae), rod jednosupnica iz porodice Asparagaceae.

Zagrosia


آي أوبن، تعتبر شركة هامة في صناعة الإلكترونيات، ويقع مقرها في تايوان وتهتم بصناعة الحواسيب وقطع الغيار لهذه الأجهزة بما فيها اللوحة الأم، وقارئ الأقراص الليزرية، وأجهزة الإدخال مثل لوحات المفاتيح. وتعتبر هيئة فرعية لشركة إيسر.

مراجع

تأسيسات سنة 1996 في تايوان
شركات إلكترونيات
شركات إلكترونيات أسست في 1996
شركات إلكترونيات في تايوان
شركات تايوانية
شركات تايوانية أسست في 1996
شركات أسست في 1996
شركات متعددة الجنسيات
شركات مدرجة في بورصة تايوان
شركات مقرها في تايبيه
علامات تجارية تايوانية

آي أوبن


නොබෙල් සාම ත්‍යාග ලාභීන් තොරන කමිටුව නෝවීජියානු නොබෙල් කමිටුව නමිවේ. පස් දෙනෙකුගෙන් යුත් මෙම කමිටුව නෝවීජියානු පාර්ලිමේන්තුව මගින් පත්කරනු ලැබේ.

නෝවීජියානු නොබෙල් කමිටුව


Valdís Eiríksdóttir er útvarpskona á Bylgjunni. Hún er meðlimur morgunþáttarins Bítið, ásamt Heimi Karls og Gulla Helga og svo stýrir hún óskalagaþættinum Með kærri kveðju.

Valdís, gjarnan kölluð Vala Eiríks, sigraði 2. þáttaröð Allir Geta Dansað, àsamt Sigurði Má.

Vala hefur sent frá sér 4 plötur; Ró, Værð, Jólaró og Dream a little dream.

Valdís Eiríksdóttir


An Peristylus flexuosus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Louis Marie Aubert Du Petit-Thouars, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Spencer Le Marchant Moore. An Peristylus flexuosus in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus flexuosus


Et, insanlarda ve hayvanlarda deri ile kemik arasındaki kas ve yağdan oluşan tabakaya, kasaplıkta ise hayvanlardan sağlanan kaslardan oluşmuş besin maddesine denir.

Et, protein bakımından oldukça zengin olduğundan ve damak zevkine uyduğundan dünyada sıkça tüketilen bir besin kaynağıdır. Sığır eti ve Koyun eti en çok tüketilen et türü olsa da yavruları olan dana ve kuzu da oldukça rağbet görmektedir. Yine bu gruba giren Keçi, Deve ve Geyik gibi etler ise gerek ekonomik koşullar, gerekse geleneksel alışkanlıklar nedeniyle fazla tercih edilmez. Kırmızı et grubuna giren bu etler dışında tavuk ve balık eti tüketimi de oldukça yaygındır. Son yıllarda ülke çapında hindi, deve kuşu ve off-shore yetiştirilen kültür balıkları gibi alternatif beyaz et türevleri de ciddi anlamda pazar bulmaya başlamıştır.

Et üretimi hayvan kesimi ve hayvan avlanmasından başlar. Av hayvanı, çiftlik hayvanları ve kümes hayvanları'n, nadiren vahşi hayvanlar ve evcil hayvanlar'ın etleri yenir.

Et esas olarak su, protein ve yağdan oluşur. Çiğ olarak yenilebilir, ancak normalde çeşitli şekillerde pişirilip baharatlandıktan veya işlendikten sonra yenir. İşlenmemiş et, bakteri ve mantarlarla enfeksiyon ve bunların ayrışması sonucunda saatler veya günler içinde bozulur veya çürür.

Et, dünyadaki gıda endüstrisi, ekonomiler ve kültürler için önemlidir. Yine de tat tercihleri, etik, çevresel kaygılar, sağlık kaygıları veya dini beslenme kuralları gibi nedenlerle et (vejetaryenler) veya herhangi bir hayvansal ürünü (veganlar) yememeyi seçen insanlar var.

Etin Kültürel Değeri
Et ürünleri, hem antik çağlarda ilkel şekilde tarım ve hayvancılıkla uğraşan insanlar hem de modern toplum için en arzulanan besin maddelerinden olagelmiştir. Örneğin; Cömertlik ve misafirperverliğe çokça önem vermekle övünen eski Araplar, konuklarına et ikram etmeyi bir iftihar vesilesi olarak görmüşlerdir. Öyle ki ziyafetlerinde et ikram ediyor olmaları dolayısıyla diğer milletlere karşı övünmüşlerdir. Eski Arapların et ikramı konusunda aşırıya kaçmasının, kimi zaman onları ekonomik açıdan sıkıntıya soktuğu da anlaşılmaktadır. Bu bağlamda, "Erkek milletini iki kırmızı helak etmiştir: Et ve şarap" şeklinde bir atasözünün dahi kullanıldığı gözlemlenmektedir. Eski Arapların eti helak olmaya yol açan bir olgu olarak değerlendirmelerinin nedeni ise aşırı et ikramının maddi açıdan insanları darboğaza sokmasıdır.

İslam Kültüründe Et
İslam kültüründe et, ayrıcalıklı bir konuma sahip olan bir tüketim maddesidir. İslam Peygamberi Muhammed'in, eti "Dünya ve ahirette katıkların efendisi" şeklinde tanımlayarak yücelttiği rivayet edilmektedir.

İleri Okumalar
Ayyıldız, Esat. "Klasik Arap Edebiyatında Et Motifi". International Malatya Gastronomy Culture and Tourism Conference. ed. Aynur Ismayilova – Gunay Rzayeva. 19-24. Malatya: IKSAD Publishing House, 2022.

Dış bağlantılar
 Et hakkında
 USDA Ulusal beslenme kataloğu

Kaynakça

Ayrıca bakınız

Et endüstrisi
Yiyecek türleri

Et


شعبان عباس (28 ديسمبر 1971 -)، ممثل كويتي. دخل المجال الفني عام 1984، وقدم العديد من الأعمال الكوميدية على خشبة المسرح.

أعماله

من المسلسلات والبرامج

من المسرحيات

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون كويتيون
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971

شعبان عباس


Little Neck Bay est une baie située à l'ouest de Long Island à New York, au large de Long Island Sound.

Little Neck Bay forme la limite ouest de la péninsule de Great Neck, dont la limite est Manhasset Bay.

La frontière politique entre le comté de Nassau et l'arrondissement de Queens traverse la baie, bordant le quartier de Douglaston.

Géographie

À l'entrée de la baie, sur la pointe ouest - connue sous le nom de Willets Point - se trouve Fort Totten, qui a été construit pour protéger l'entrée d'East River. Du côté est de l'entrée se trouve Elm Point. La baie mesure environ un mile de large à l'entrée et s'étend sur un peu moins de deux miles.

À l'origine, sur les côtés ouest et sud de la baie, il y avait de vastes marais salants. Saddle Rock est située sur le côté est de la baie à peu près à mi-chemin. La baie est moins profonde que la baie de Manhasset, n'ayant  de profondeur à l'entrée, la majeure partie de la baie arrière étant inférieure à .  et  se trouvent sur la rive sud et sud-ouest, et le Alley Creek se déverse dans la baie.

Histoire

Traditionnellement, les Algonquins qui vivaient autour de Little Neck Bay à l'arrivée des Européens étaient considérés comme appartenant à une tribu connue sous le nom de Matinecock. Cependant, ce point de vue a été contesté. Plus tard, des années 1860 aux années 1890, les petites palourdes de Little Neck Bay ont été servies dans les meilleurs restaurants de New York et de plusieurs capitales européennes. Finalement, le terme littleneck ou littleneck clam a fini par être utilisé comme catégorie de taille pour toutes les palourdes de cette espèce, quelle que soit leur origine. Des huîtres se trouvent également dans la baie mais la baie a été fermée à la récolte en 1909 à cause de la pollution.

Notes et références

Liens externes

Baie aux États-Unis

Little Neck Bay


Romario Sandu Benzar ()

El joacă în principal fundaș dreapta, dar poate, de asemenea, să joace și ca mijlocaș. Este fratele mai mare al lui Daniel Benzar.

Pe 10 august 2017, FCSB a anunțat transferul lui Benzar și al coechipierului său de la Viitorul Constanța, Dragoș Nedelcu, pentru suma combinată de 2,7 milioane de euro. Benzar a semnat un contract pe cinci ani cu o clauză de reziliere de 10 milioane de euro. Pe 14 noiembrie 2017 FCSB a răscumpărat cele 20 de procente păstrate de Viitorul în urma transferului pentru 625.000 de euro.

A marcat primul gol pentru FCSB dintr-o lovitură liberă într-un meci câștigat cu 2–1 în fața celor de la Juventus București.

În iunie 2022, a semnat un contract pentru două sezoane cu Farul Constanța.

Carieră internațională
Benzar a debutat pentru România U-17 la 21 septembrie 2008, într-un joc împotriva Danemarcei U-17.

Cu România U-19 a jucat în Campionatul European de Fotbal sub 19 ani 2011, care a avut loc în România.

Benzar a fost chemat la echipa de seniori a României pentru meciul împotriva Muntenegrului din 4 septembrie 2016.

Referințe

Legături externe
 Profilul pe site-ul oficial al clubului

Nașteri în 1992
Mijlocași
Sportivi români în viață
Fotbaliști internaționali români
Fundași
Fotbaliști ai FC Viitorul
Fotbaliști ai FC Steaua București
Fotbaliști ai FC Farul Constanța

Romario Benzar


موغل مركز بلدية ولاية بشار تقع بلدية موغل شمال عاصمة ولاية بشار ب 50 كلم بارتفاع على سطح البحر 1029 متر.

يحدها شرقاً بلدية بني ونيف وغرباً بلدية بوكايس وجنوباً بلدية لحمر والجنوب الشرقي بلدية بشار أما شمالا المملكة المغربية على طول شريط حدودي 69 كلم.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لموغل:

المصادر

موغل

موغل


Die LKM N3 ist ein normalspuriger Diesellokomotivtyp, der für Rangieraufgaben und Anschlussbedienungen entwickelt wurde. Die Lokomotiven wurden zwischen 1952 und 1956 vom VEB Lokomotivbau Karl Marx (LKM) in Babelsberg gebaut.

Geschichte
Die Lokomotiven waren eine Neukonstruktion von LKM, entsprachen in ihrer Form aber weitgehend den Vorkriegskleinlokomotiven der Leistungsgruppe II der Deutschen Reichsbahn. Es entstanden 110 Loks dieses Typs in den Werkhallen in Potsdam-Babelsberg. Die Fahrzeuge wurden hauptsächlich an Industriebetriebe in der DDR geliefert. Ein Teil wurde aber auch exportiert, z. B. nach China, Polen oder Ungarn. Mindestens zwei Lokomotiven wurden an die Deutsche Reichsbahn (DR) geliefert, bei der sie ab 1958 in den Nummernkreis der Kleinlokomotiven (Kö, ab 1970 Baureihe 100) eingereiht wurden. Eine Reihe von N3 wurden in der DDR zu Elektro-Schlepp-Fahrzeugen (ESF) umgebaut und speziell an Verladeeinrichtungen eingesetzt.

Bis heute sind einige Exemplare der N3 erhalten geblieben, so zum Beispiel die 100 955-4. Sie befindet sich in der Obhut des Thüringer Eisenbahnvereins in Weimar.

Technik
Die Lokomotiven haben einen Außenrahmen und besitzen ab Werk einen offenen End-Führerstand, der ebenerdig betreten werden kann. Später erhielten einige Fahrzeuge, als Wetterschutz, seitliche Türen eingebaut. Im Motorvorbau ist ein wassergekühlter Vier-Zylinder-Viertakt-Dieselmotor verbaut, der eine Leistung von 44 kW (60 PS) erbringt. Die Leistungsübertragung erfolgt über ein mechanisches Vierganggetriebe und Rollenketten auf die beiden Achsen. Die Lokomotiven erreichen damit eine Geschwindigkeit von 30 km/h. Gebremst werden kann mit Hilfe einer mechanischen Fußbremse, die auf beide Achsen wirkt und ein Bremsgewicht von 9 t besitzt. Die Maschinen haben ein Dienstgewicht von 11 t, welches aber mit Hilfe von Zusatzgewichten auf 15 t gesteigert werden kann.

Einzelnachweise

Literatur
 Klaus-Jürgen Kühne: Alles über DDR Dieselloks. Transpress, 1. Auflage Stuttgart 2009. ISBN 978-3-613-71372-7

Weblinks
 private Homepage mit Lieferliste
 die N3 bei rangierdiesel.de

Dieselmechanische Lokomotive
N3

LKM N3


El colibrí heliodoro, colibrí de heliodoro, estrella de gorguera, estrellita de gorguera, estrella cuellirrojo, coqueta cuellirrojo, rumbito diminuto o coqueta de cuello rojo (Chaetocercus heliodor) es una especie de colibrí en la familia Trochilidae. Se encuentra en Colombia, Ecuador, Panamá y Venezuela.

Hábitat
Su hábitat natural es el dosel y el borde de bosque húmedo montano, en el piedemonte y se adapta a los bosques antiguos degradados. Prefiere las zonas boscosas de altas, pero se los puede ver en la floración de árboles en jardines y plantaciones y en semiabierto. Se encuentra entre los 500 y 2.800 m de altitud.

Descripción
El macho mide en promedio 6,4 cm de longitud y la hembra 5,8 cm, por lo que es de cerca del pájaro más pequeño de América del Sur. Es de color verde oscuro brillante por encima, con una franja blanca postocular corta y manchas blancas en los lados de la espalda baja, que se extiende a los flancos más bajos. La gola del macho es violeta rosado o fucsia brillante en forma de parche en la garganta que se alarga hacia el cuello y los lados de pecho. El collar pectoral blanco es menor que en otros de su género. El pecho es gris y el vientre es de color azul verdoso. Presenta motas blancas en los flancos. La cola es bifurcada y corta bastante, con un aspecto puntiagudo, estrecho. La hembra es similar por arriba, pero carece de la gola y la brillante coloración y vientre amarillento. Existe un solapamiento limitado en la naturaleza con estrellita pequeña (Chaetocercus bombus), cuya la hembra es superficialmente indistinguible de esta especie.

Alimentación
Se alimenta de néctar de las flores y de insectos.

Referencias

 "The Birds of Ecuador" by Robert S. Ridgely & Paul Greenfield. Cornell University Press (2001), ISBN 978-0-8014-8722-4.

Enlaces externos

 Gorgeted Woodstar videos on the Internet Bird Collection
 Photo(called "Gorgetted"); Article sunbirdtours
 Gorgeted Woodstar photo gallery VIREO

Aves del Neotrópico
Trochilidae
Taxones descritos por Jules Bourcier
Animales descritos en 1840

Chaetocercus heliodor


Kristian Anderson (* 1975; † 2. Januar 2012 in Sydney) war ein australischer Blogger und Videoeditor, welcher vor allem durch ein an seine Frau gerichtetes, öffentliches Geburtstagsvideo bekannt geworden ist.

Nachdem Anderson im Oktober 2009 mit Darm- und Leberkrebs diagnostiziert wurde, führte er zwei Jahre lang den vielgelesenen Blog How the lights get in, in dem er über sein Leben mit der Krankheit berichtete und andere Männer zu Vorsorgeuntersuchungen aufrief.

Weltweite Bekanntheit erlangte Anderson, als er 2010 ein Video ins Netz stellte, in dem er seiner neuseeländischen Frau Rachel für ihre Unterstützung dankte. Dem Video vorangestellt war eine Nachricht des neuseeländischen Premierministers John Key. Auch den australischen Schauspieler Hugh Jackman konnte Anderson für einen kurzen Auftritt im Video gewinnen. Andersons zwei Söhne waren ebenfalls im Video zu sehen.
Ende 2010 wurden Anderson und seine Frau in die Oprah Winfrey Show eingeladen, wo ihnen ein sechsstelliger Geldbetrag für weitere Behandlungskosten und einen eventuellen Urlaub überreicht wurde.

Nachdem er kurz nach Neujahr in ein Koma gefallen war, verstarb Anderson am 2. Januar 2012.

Weblinks
 n-tv Artikel zu Kristian Anderson vom 2. Januar 2012
 Kristian Andersons Twitter Stream
 The Daily Telegraph Artikel zu Kristian Anderson vom 3. Januar 2012
 sky News Bericht über die Entstehungsgeschichte des Videos

Einzelnachweise

Blogger
Australier
Geboren 1975
Gestorben 2012
Mann

Kristian Anderson


L'Adjidja Football Club est un club de football béninois basé à Cotonou. Il joue ses matchs à domicile au Stade Omnisports de Toffo . Il

Histoire
Le club est fondé en 1969 sous le nom de FAD (Forces Armées du Dahomey).

Le club dépend de l'armée. Il remporte son unique titre de champion du Bénin en 1969, ce qui le qualifie pour la Coupe d'Afrique des clubs champions en 1970, mais en échouant dès le premier tour face aux Nigérians du Stationery Stores Football Club.
Il est ensuite renommé Entente FC des Forces Armées Béninoises avant d'être renommé Adjidja FC lors de la saison 2019-2020

En 2021, il évolue en deuxième division du Bénin.

Notes et références

Liens externes

Club de football au Bénin
Club de football sans année de fondation

Adjidja Football Club


Otimização de Política Proximal (em inglês Proximal Policy Optimization (PPO)) é uma família de algoritmos de aprendizado por reforço sem modelo desenvolvido na OpenAI em 2017. Os algoritmos PPO são métodos de gradiente de política, o que significa que eles pesquisam o espaço de políticas em vez de atribuir valores a pares de estado-ação.

Os algoritmos PPO têm alguns dos benefícios dos algoritmos de otimização de política de região confiável (TRPO), mas são mais simples de implementar, mais gerais e têm uma complexidade de amostra melhor. Isso é feito usando uma função objetivo diferente.

Veja também

 Aprendizagem por reforço
 Aprendizagem por diferença temporal
 Teoria do jogo

Referências

Ligações externas

 Anúncio da Otimização de Política Proximal da OpenAI
 repositório GitHub
Aprendizagem de máquina

Otimização de Política Proximal


Tom Kaulitz (d. 1 Eylül 1989, Leipzig, Almanya), Alman müzisyen, söz yazarı ve prodüktördür. Alman rock grubu Tokio Hotel grubunun bir başka kurucusu ve gitaristidir. Aynı zamanda grubun baş vokalisti Bill Kaulitz'in ikiz kardeşidir.

Hayatı
Tom, ikizi Bill'den 10 dakika büyüktür. Hatta ellerinde doğum saatlerinin yazdığı ikiz dövmeleri bulunmaktadır. Ayrıca Tom, 7 yaşından beri gitar çalabilmektedir ve gitarın yanında piyano çalabilme yeteneği de vardır.  Annesi Simone Kaulitz ve babası Jörg Kaulitz'dir. Ailesi ikizler 6 yaşındayken boşanmıştır. Annesi daha sonra Gordon Trümper ile evlenmiştir. İkizler anne ve babalarının boşanmalarının onları çok kötü
etkilediğini söylüyor ama Gordon onların müzikle daha çok yakınlaşmasını
sağlamıştır. Öz babalarıyla ise görüşmedikleri söylenmektedir. 3 yıl sonra ikizler, anneleri ve üvey babalarıyla birlikte Magdeburg'dan Loitsche'e taşınmışlardır. İki kardeş de küçük yaşta müziğe ilgi duymuşlar ve 7 yaşında ilk şarkılarını yazmışlardır. Üvey babaları bir rock grubunda gitar çaldığı için onlara Magdeburg'da sahneye çıkma şansı tanımıştır. İkili, Black Question Mark adını taşıyarak şehirlerindeki festival ve özel partilerde kendi yazdıkları şarkıları söyleyerek sahneye çıkmışlardır.
Kaulitz kardeşler, 2001 yılında Magdeburg Club'da Gustav ve Georg ile tanışarak Devilish adında ilk gruplarını kurmuşlardır. Küçük şovlarda, gece kulüplerinde ve barlarda çalmışlardır. 2003 yılında Bill Kaulitz Star Search adlı yetenek yarışmasında ilgi gördükten sonra Peter Hoffmann tarafından keşfedilerek Devilish grubu olarak Universal Music Domestic Division ile anlaşma imzalamışlardır. Daha sonra adlarını Tokio Hotel olarak değiştirmişlerdir. "Tokio" en çok konser vermek istedikleri ve sevdikleri yer olan Tokyo'nun Almancasıdır ve turnelerde sürekli otellerde kalmaları nedeniyle bu adı seçmişlerdir.
İlk singleları olarak ilk albumleri olan Schrei albumundeki Durch den Monsun adlı parçayı 2005 yılında yayınladılar. Albüm kısa zamanda çok satarak Avrupa'da hızla tanınmaya başladı.
Tom ayrıca, ikizi Bill ile 1995 yılında "Verrückt nach dir" adlı Alman yapımı filminde küçük yaşta rol almıştır.
Tom, bazı konserlerde kardeşi ve aynı zamanda grubun solisti olan Bill'e eşlik etmiştir. Hayranlar ne kadar Tom'un da sesini duymak isteseler de Tom kendi sesini duyunca kafasının karıştığını söylemiştir.
Grup 2009 yılında müziğe ara vermiştir. Tom ve Bill Almanya'daki evlerinde olan bir hırsızlık olayı üzerine 2010 yılında Los Angeles'a taşınmıştır. Los Angeles'ta bir stüdyo kurmuş ve orada 4. stüdyo albümleri üzerinde çalışmaya başlamışlardır. Müziğe ara verdikten sonra ikiz kardeşi Bill ile birlikte Almanya'da "Deutschland sucht den Superstar" adlı bir yarışma programının 10. Sezonunda jüri üyesi olarak yer almıştır.
3 Ekim 2014 yılında 5. stüdyo albümleri olan Kings Of Suburbia, Island Records tarafından Almanya'da yayımlanmıştır. 6 Ekim'de ise tüm dünyada satışa çıkmıştır. Albüm, 15 parçadan oluşmaktadır. 2015 yılının mart ayında albümlerindeki bir parçanın adı olan "Feel It All" adlı dünya turnesine çıkmışlardır.
Ayrıca 2010 yılından beri ilişkisi olan Ria Sommerfeld ile 15 Eylül 2015'te evlenmiş ve geçtiğimiz günlerde boşanma davası açılmıştır.Çiftin evliliğinin gerçek olduğuna dair kanıtlar ortada bulunmamaktadır. 2019 yılında Tom Kaulitz Alman-Amerikan model Heidi Klum ile sade bir törenle dünyaevine girmiştir.

Ayrıca bakınız

 Tokio Hotel
 Bill Kaulitz
 Gustav Schäfer
 Georg Listing

1989 doğumlular
21. yüzyıl Alman bestecileri
Alman gitaristler
İkizler
Tokio Hotel üyeleri
Yaşayan insanlar

Tom Kaulitz


Nahija Arima () je nahija u okrugu al-Bab, u sirijskoj pokrajini Alep. Površina nahije je 317,38 km2. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 32.041 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Arima.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Alep

Arima (nahija)


Der Ruderlagenanzeiger ist eine technische Vorrichtung auf Schiffen und Booten, die in bestimmten Räumen wie der Kommandobrücke, dem Steuerhaus oder dem Steuerstand die tatsächliche Stellung beziehungsweise den tatsächlichen Ausschlag des Ruders in Grad anzeigt. Am Ruderschaft der Ruderanlage befindet sich eine Rückmeldung, die den Ist-Wert des Ruderwinkels auf dem Ruderlagenanzeiger wiedergibt. Ruderlagenanzeiger sollten in angenäherter Echtzeit funktionieren. Die Übertragung des die Ruderstellung beinhaltenden Signals kann mechanisch, elektromechanisch oder elektrisch erfolgen.

Weblinks

Literatur

Schiffsausrüstung
Navigation (Schifffahrt)
Navigationsgerät
Zeigegerät

Ruderlagenanzeiger


Deffersdorf ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Wieseth und eine Gemarkung im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Die etwa 673 Hektar große Gemarkung liegt vollständig innerhalb der Gemeinde Wieseth und ist deren nördlicher Teil. Auf ihr liegen Deffersdorf, Häuslingen, Mittelschönbronn, Pfeifhaus, Urbansmühle und Zirndorf.

Geographie
Durch das Dorf fließt der Rotbach, der ein linker Zufluss der Wieseth ist. Im Norden liegt das Waldgebiet Brand, im Südwesten grenzt das Bodenfeld an. 0,5 km südlich erhebt sich der Eberleinsberg (). Eine Gemeindeverbindungsstraße führt zur Staatsstraße 2248 (0,6 km westlich) bzw. nach Reichenau zur Kreisstraße AN 54 (2 km nördlich). Weitere Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Forndorf zur Staatsstraße 2222 (1,6 km südlich) und nach Sachsbach zur AN 54 (2 km östlich).

Geschichte
1392 kaufte das Kloster Heilsbronn dort Güter von Seitz von Zupplingen und von Brandt von Kemnathen. Ulrich von Muhr schenkte dem Kloster Gefälle in dem Ort.

Deffersdorf lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. 1732 gab es 14 Anwesen (1 Hof, 8 Halbhöfe, 4 Güter, 1 Gut mit Schmiede). Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und die Grundherrschaft über alle Anwesen übte das Verwalteramt Waizendorf aus. An den Verhältnissen hatte sich bis zum Ende des Alten Reiches nichts geändert. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Deffersdorf dem Steuerdistrikt Gräbenwinden und der Ruralgemeinde Oberschönbronn zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform in Bayern wurde Oberschönbronn am 1. Januar 1972 aufgelöst und Deffersdorf nach Wieseth eingegliedert.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Wenzeslaus (Wieseth) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession waren ursprünglich nach St. Jakobus der Ältere (Elbersroth) gepfarrt, heute ist die Pfarrei Herz Jesu (Bechhofen) zuständig.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ortsteil von Wieseth
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf
Gemarkung in Mittelfranken

Deffersdorf


Hay varias consejerías autonómicas en España denominadas Consejería de Administración Pública o Consejería de Administraciones Públicas:
 Consejería de Administraciones Públicas del Gobierno de Islas Baleares;
 Consejería de Administración Pública de la Junta de Extremadura.

Consejería de Administración Pública


Reca este o comună slovacă, aflată în districtul Senec din regiunea Bratislava. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.502 locuitori.

Istoric
Localitatea Reca este atestată documentar din 1256.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Reca


Primary is a 1960 American direct cinema documentary film about the 1960 Democratic Party primary election in Wisconsin between John F. Kennedy and Hubert Humphrey, part of their quest to be chosen as the United States Democratic Party's candidate for President of the United States in the general election.

Produced by Robert Drew and shot by Richard Leacock, D. A. Pennebaker, Terence Macartney-Filgate, and Albert Maysles, the film was a breakthrough in documentary film style. Most importantly, through the use of mobile cameras and lighter sound equipment, the filmmakers were able to follow the candidates as they wound their way through cheering crowds, cram with them into cars and crowded hotel rooms, and hover around their faces as they awaited polling results. This resulted in a greater intimacy than was possible with the older, more classical techniques of documentary filmmaking, and it established what has since become the standard style of video reporting.

In 1990, the film was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant". The Academy Film Archive preserved Primary in 1998. The film's importance in the evolution of documentary filmmaking was explored in the film Cinéma Vérité: Defining the Moment.

See also
 U.S. presidential election, 1960
 Direct cinema
 Cultural depictions of John F. Kennedy

References

External links

   Ann Hornaday, "The 34 best political movies ever made" The Washington Post Jan. 23, 2020) ranked #4

Documentary films about elections in the United States
Documentary films about John F. Kennedy
United States National Film Registry films
Hubert Humphrey
1960 documentary films
1960 films
Black-and-white documentary films
American documentary films
Politics of Wisconsin
Films shot in Wisconsin
1960 United States Democratic presidential primaries
1960 in Wisconsin
Films directed by Robert Drew
American black-and-white films
Documentary films about Wisconsin
1960s English-language films
1960s American films

Primary (film)


Dr. Kenneth Kaunda es un distrito municipal de Sudáfrica en la Provincia del Noroeste.

El centro administrativo es la ciudad de Klerksdorp.

Demografía
Según datos oficiales contaba con una población total de 695 933 habitantes.

Referencias

Dr. Kenneth Kaunda

Distrito Municipal de Dr. Kenneth Kaunda


The United Kingdom participated in the Eurovision Song Contest 2004 with the song "Hold Onto Our Love" written by Gary Miller and Tim Woodcock. The song was performed by James Fox. The British entry for the 2004 contest in Istanbul, Turkey was selected via the national final Eurovision: Making Your Mind Up 2004, organised by the British broadcaster BBC. Six acts competed in the national final and the winner was selected entirely through a public vote.

As a member of the "Big Four", the United Kingdom automatically qualified to compete in the final of the Eurovision Song Contest. Performing in position 20, the United Kingdom placed 16th out of the 24 participating countries with 29 points.

Background

Prior to the 2004 contest, the United Kingdom has participated in the Eurovision Song Contest forty-six times. Thus far, the United Kingdom has won the contest five times: in 1967 with the song "Puppet on a String" performed by Sandie Shaw, in 1969 with the song "Boom Bang-a-Bang" performed by Lulu, in 1976 with the song "Save Your Kisses for Me" performed by Brotherhood of Man, in 1981 with the song "Making Your Mind Up" performed by Bucks Fizz and in 1997 with the song "Love Shine a Light" performed by Katrina and the Waves. To this point, the nation is noted for having finished as the runner-up in a record fifteen contests. Up to and including 1998, the UK had only twice finished outside the top 10, in 1978 and 1987. Since 1999, the year in which the rule was abandoned that songs must be performed in one of the official languages of the country participating, the UK has had less success, thus far only finishing within the top ten once: in 2002 with the song "Come Back" performed by Jessica Garlick. For the 2003 contest, the United Kingdom finished in twenty-sixth (last) place out of twenty-six competing entries with the song "Cry Baby" performed by Jemini.

The British national broadcaster, BBC, broadcasts the event within the United Kingdom and organises the selection process for the nation's entry. BBC announced that the United Kingdom would participate in the Eurovision Song Contest 2004 on 8 November 2003. BBC has traditionally organised a national final featuring a competition among several artists and songs to choose the British entry for Eurovision. For their 2004 entry, the broadcaster announced that a new primetime national final involving a public vote would be held to select United Kingdom's entry, replacing the traditional A Song for Europe show more recently aired in a Sunday afternoon timeslot on BBC One.

Before Eurovision

Eurovision: Making Your Mind Up

Eurovision: Making Your Mind Up 2004 was the national final developed by the BBC in order to select the British entry for the Eurovision Song Contest 2004. Six acts competed in a televised show on 28 February 2004 held at the BBC Television Centre in London and hosted by Terry Wogan and Gaby Roslin. The winner was selected entirely through a public vote. The show was broadcast on BBC One. The national final was watched by 7.2 million viewers in the United Kingdom.

Competing entries
The BBC collaborated with record label Sony Music UK and an independent music expert to select six finalists to compete in the national final. Five of the entries were provided to the BBC by music industry experts including writers and producers, and the sixth entry, "It Just Gets Better", was provided by the British Academy of Songwriters, Composers and Authors (BASCA) which ran a songwriting competition amongst its members. The six artists were announced on 3 February 2004, while the competing songs were premiered during the BBC One television programme Top of the Pops, hosted by Tim Kash, on 13 February 2004. The songwriters for this year's national final were announced by the BBC as Gary Barlow, Pam Sheyne, Brian Rawling, Brian Higgins and Stuart McLennan, Bill Padley and Jem Godfrey.

Final
Six acts competed in the televised final on 28 February 2004. In addition to their performances, guest performers included previous Eurovision Song Contest winner Sertab Erener, who won the contest for Turkey in 2003 with the song "Everyway That I Can", and Emma Bunton, performing her song "Maybe" and the winning song for the United Kingdom in 1967 "Puppet on a String".

A panel of experts provided feedback regarding the songs during the show. The panel consisted of Lorraine Kelly (journalist and television presenter), Harry Hill (comedian, writer, and television presenter) and Carrie Grant (member of the 1983 British representatives Sweet Dreams, vocal coach and television presenter). A public televote selected the winner, "Hold Onto Our Love" performed by James Fox. Votes submitted via landline phones were divided into seven regions in the United Kingdom and each region awarded points as follows: 2, 4, 6, 8 and 12 points. Votes submitted via mobile phones and SMS were also converted to points and awarded based on the percentage of votes each song achieved. For example, if a song gained 10% of the mobile and SMS votes, then that entry would be awarded 10 points. The public vote in the show registered 300,000 votes, with "Hold Onto Our Love" receiving 45% of the votes.

12 points

At Eurovision
It was announced that the competition's format would be expanded to include a semi-final in 2004. According to the rules, all nations with the exceptions of the host country, the "Big Four" (France, Germany, Spain and the United Kingdom) and the ten highest placed finishers in the 2003 contest are required to qualify from the semi-final in order to compete for the final; the top ten countries from the semi-final progress to the final. As a member of the "Big Four", the United Kingdom automatically qualified to compete in the final on 15 May 2004. In addition to their participation in the final, the United Kingdom also broadcast and voted in the semi-final on 12 May 2004. During the running order draw for the semi-final and final, the United Kingdom was placed to perform in position 20 in the final, following the entry from Poland and before the entry from Cyprus. The United Kingdom placed sixteenth in the final, scoring 29 points.

In the United Kingdom, the semi-final was broadcast on BBC Three with commentary by Paddy O'Connell, while the final was televised on BBC One with commentary by Terry Wogan and broadcast on BBC Radio 2 with commentary by Ken Bruce. The British spokesperson, who announced the British votes during the final, was Lorraine Kelly.

Voting
Below is a breakdown of points awarded to the United Kingdom and awarded by the United Kingdom in the semi-final and grand final of the contest. The nation awarded its 12 points to Greece in the semi-final and the final of the contest.

Points awarded to the United Kingdom

Points awarded by the United Kingdom

References

2004
Countries in the Eurovision Song Contest 2004
Eurovision
Eurovision

United Kingdom in the Eurovision Song Contest 2004


Andrey Yanuaryevich Vyshinsky (; ) ( – 22 November 1954) was a Soviet politician, jurist and diplomat.

He is best known as a state prosecutor of Joseph Stalin's Moscow Trials and in the Nuremberg trials. He was the Soviet Foreign Minister from 1949 to 1953, after having served as Deputy Foreign Minister under Vyacheslav Molotov since 1940. He also headed the Institute of State and Law in the Academy of Sciences of the Soviet Union.

Biography

Early life
Vyshinsky was born in Odessa into a Polish Catholic family, which later moved to Baku. Early biographies portray his father, Yanuary Vyshinsky (Januarius Wyszyński), as a "well-prospering" "experienced inspector" (Russian: Ревизор); while later, undocumented, Stalin-era biographies such as that in the Great Soviet Encyclopedia make him a pharmaceutical chemist. A talented student, Andrei Vyshinsky married Kara Mikhailova and became interested in revolutionary ideas. He began attending the Kiev University in 1901, but was expelled in 1902 for participating in revolutionary activities.

Vyshinsky returned to Baku, became a member of the Menshevik faction of the Russian Social Democratic Labour Party in 1903 and took an active part in the 1905 Russian Revolution. As a result, in 1908 he was sentenced to prison and a few days later was sent to  in Baku to serve his sentence. Here he first met Stalin: a fellow-inmate with whom he engaged in ideological disputes. After his release, he returned home to Baku for the birth of his daughter Zinaida in 1909. Soon thereafter, he returned to Kiev University and did quite well, graduating in 1913. He was even considered for a professorship, but his political past caught up with him, and he was forced to return to Baku.
Determined to practise law, he tried Moscow, where he became a successful lawyer, remained an active Menshevik, gave many passionate and incendiary speeches, and became involved in city government.

Russian Civil War
In 1917, as a minor official, he undersigned an order to arrest Vladimir Lenin, according to the decision of the Russian Provisional Government, but the October Revolution quickly intervened, and the offices which had ordered the arrest were dissolved. In 1917, he became reacquainted with Stalin, who had become an important Bolshevik leader. Consequently, he joined the staff of the People's Commissariat of Food, which was responsible for Moscow's food supplies, and with the help of Stalin, Alexei Rykov, and Lev Kamenev, he began to rise in influence and prestige. In 1920, after the defeat of the Whites under Denikin, and the end of the Russian Civil War, he joined the Bolsheviks.

Bolsheviks in power

Becoming a member of the nomenklatura he became a prosecutor in the new Soviet legal system, began a rivalry with a fellow lawyer, Nikolai Krylenko, and in 1925 was elected rector of Moscow University, which he began to clear of "unsuitable" students and professors.

In 1928, he presided over the Shakhty Trial against 53 alleged counter-revolutionary "wreckers". Krylenko acted as prosecutor, and the outcome was never in doubt. As historian Arkady Vaksberg explains, "all the court's attention was concentrated not on analyzing the evidence, which simply did not exist, but on securing from the accused confirmation of their confessions of guilt that were contained in the records of the preliminary investigation."

In November–December 1930, he presided as judge over the Industrial Party Trial, with Krylenko as prosecutor, which was accompanied by a storm of international protest. In this case, all eight defendants confessed their guilt. As a result, he was promoted. In April 1933, he was prosecutor in the Metro-Vickers trial, at which eight out of 18 defendants were British engineers, and which resulted in relatively light sentences.

He carried out administrative preparations for a "systematic" drive "against harvest-wreckers and grain-thieves".

Procurator General and Soviet law theorist

Vyshinsky was appointed First Deputy Procurator General of the Soviet Union when the office was first created on 30 June 1933. At this time, he outranked Krylenko but was nominally junior to Ivan Akulov. In January 1935, he prosecuted Grigory Zinoviev and 18 other former supporters of the Left Opposition, who were accused of 'moral responsibility' for the assassination of Sergei Kirov.

In June 1935, Vyshinsky replaced Akulov, who had allegedly questioned the decision to link Zinoviev and others to the Kirov murder, and from thereon he was the legal mastermind of Joseph Stalin's Great Purge. Although he acted as a judge, he encouraged investigators to procure confessions from the accused. In some cases, he prepared the indictments before the "investigation" was concluded. In his Theory of Judicial Proofs in Soviet Justice (Stalin Prize in 1947) he laid a theoretical base for the Soviet judicial system. He also used his own speeches from the Moscow Trials as an example of how defendants' statements could be used as primary evidence. Vyshinsky is cited for the principle that "confession of the accused is the queen of evidence".

Vyshinsky first became a nationally known public figure as a result of the Semenchuk case of 1936. Konstantin Semenchuk was the head of the Glavsevmorput station on Wrangel Island. He was accused of oppressing and starving the local Yupik and of ordering his subordinate, the sledge driver Stepan Startsev, to murder Dr. Nikolai Vulfson, who had attempted to stand up to Semenchuk, on 27 December 1934 (though there were also rumors that Startsev had fallen in love with Vulfson's wife, Dr. Gita Feldman, and killed him out of jealousy). The case came to trial before the Supreme Court of the RSFSR in May 1936; both defendants, attacked by Vyshinsky as "human waste", were found guilty and shot, and "the most publicised result of the trial was the joy of the liberated Eskimos."

In 1936, Vyshinsky achieved international infamy as the prosecutor at the Zinoviev-Kamenev trial (this trial had nine other defendants), the first of the Moscow Trials during the Great Purge, lashing its defenseless victims with vituperative rhetoric:

He often punctuated speeches with phrases like "Dogs of the Fascist bourgeoisie", "mad dogs of Trotskyism", "dregs of society", "decayed people", "terrorist thugs and degenerates", and "accursed vermin". This dehumanization aided in what historian Arkady Vaksberg calls "a hitherto unknown type of trial where there was not the slightest need for evidence: what evidence did you need when you were dealing with 'stinking carrion' and 'mad dogs'?"

He is also attributed by some as the author of an infamous quote from the Stalin era: "Give me a man and I will find the crime."

During the trials, Vyshinsky misappropriated the house and money of Leonid Serebryakov (one of the defendants of the infamous Moscow Trials), who was later executed.

In April 1937, Vyshinsky denounced Yevgeny Pashukanis, the Soviet Union's foremost legal scholar and former Deputy People's Commissar for Justice as a 'wrecker'. This was the start of a purge of prosecutor's apparatus, carried out by Vyshinsky, which saw 90 per cent of provincial prosecutors removed, and many of them arrested.

During the Great Purge, Vyshinsky was approached in his office by Mikhail Ishov, a military procurator based in West Siberia, who had been trying to stop the arrests of innocent people in that territory. Vyshinsky told him: "You have lost your sense of party and class. We don't intend to pat enemies on the head. [...] If the enemy doesn't surrender, he must be destroyed." After the meeting, he reported Ishov, who was arrested and sentenced to five years in labour camps.

Roland Freisler, a German Nazi judge, who served as the State Secretary of the Reich Ministry of Justice, studied and had attended the trials by Vyshinsky's in 1938 to use a similar approach in show trials conducted by Nazi Germany.

In May 1939, Vyshinsky was promoted to the rank of Deputy Chairman of the Council of People's Commissars Ministers (ie deputy prime minister) of the Soviet Union. His sphere of responsibilities included education and culture, as these areas were incorporated more fully into the USSR, he directed efforts to convert the written alphabets of conquered peoples to the Cyrillic alphabet., as well as the law.

In June 1939, he presided over the All-Union Conference of Stage Directors. The fourth speaker in the main debate, on 15 June, was Vsevolod Meyerhold, the Soviet Union's most renowned living stage director. His speech was not reported in the Soviet press, except to say that it was severely criticised. Meyerhold was arrested five days later, tortured, and shot.

Wartime diplomat
In June 1937, Vyshinsky took part in negotiations with the US Ambassador in Moscow, Joseph E. Davies, over trade debts, and after the completion of the last of the major show trials, in March 1938, he entered another phase in his career, devoted primarily to foreign affairs. Vyshinsky had a low opinion of diplomats because they often complained about the effect of trials on opinions in the West. The Great Purge inflicted tremendous losses on the People's Commissariat of Foreign Affairs. Maxim Litvinov was one of the few diplomats who survived and he was dismissed in 1939, and replaced by Vyacheslav Molotov.
In 1939, Vyshinsky introduced a motion to the Supreme Soviet to bring the Western Ukraine into the USSR. In June to August 1940 he was sent to Latvia to supervise the establishment of a pro-Soviet government and incorporation of that country into the USSR. He was generally well received, and he set out to purge the Latvian Communist Party of Trotskyists, Bukharinites, and possible foreign agents. In July 1940, a Latvian Soviet Republic was proclaimed. It was, unsurprisingly, granted admission to the USSR.

As a result of this success, on 6 September 1940, he was named First Deputy People's Commissar of Foreign Affairs, and taken into greater confidence by Stalin, Lavrentiy Beria, and Vyacheslav Molotov. His main responsibility was Eastern Europe, though he was the official that Stafford Cripps dealt with during his period as British Ambassador, and the one to whom Cripps passed on Winston Churchill's warning that Germany might be intending to invade the USSR, which Vyshinsky refused to discuss.

After the German invasion of the Soviet Union Vyshinsky was transferred to the shadow capital at Kuibyshev. He remained here for much of the war, but he continued to act as a loyal functionary, and attempted to ingratiate himself with Archibald Clark Kerr and visiting Republican presidential candidate Wendell Willkie. During the Tehran Conference in 1943, he remained in the Soviet Union to "keep shop" while most of the leadership was abroad. Stalin appointed him to the Allied Control Council on Italian affairs where he began organizing the repatriation of Soviet POWs (including those who did not want to return to the Soviet Union). He also began to liaise with the Italian Communist Party in Naples.

In February 1945, he accompanied Stalin, Molotov, and Beria to the Yalta Conference. After returning to Moscow he was dispatched to Romania, where he arranged for a communist regime to assume control in 1945. He then once again accompanied the Soviet leadership to the Potsdam Conference. On 26 February 1946, he rushed to Bucharest to force King Michael of Romania, whose palace was surrounded by Soviet tanks, to dismiss the anti-communist head of government, General Nicolae Rădescu and appoint the pro-communist Petru Groza.

British diplomat Sir Frank Roberts, who served as British chargé d'affaires in Moscow from February 1945 to October 1947, described him as follows:

Post-Second World War

He was responsible for the Soviet preparations for the trial of the major German war criminals by the International Military Tribunal.

In 1953, he was among the chief figures accused by the U.S. Congress Kersten Committee during its investigation of the Soviet occupation of the Baltic states.

The positions he held included those of vice-premier (1939–1944), Deputy Minister of Foreign Affairs (1940–1949), Minister of Foreign Affairs (1949–1953), academician of the Academy of Sciences of the Soviet Union from 1939, and permanent representative of the Soviet Union to the United Nations.

Death
Vyshinsky died on 22 November 1954 in New York City. His body was delivered by a special flight to Moscow and his ashes buried at the Kremlin Wall Necropolis.

Scholarship
Vyshinsky was the director of the Academy of Sciences of the Soviet Union's Institute of State and Law. Until the period of de-Stalinization, the Institute of State and Law was named in his honor.

During his tenure as director of the ISL, Vyshinsky oversaw the publication of several important monographs on the general theory of state and law.

Family
Vyshinsky married Kapitolina Isidorovna Mikhailova and had a daughter named Zinaida Andreyevna Vyshinskaya (born 1909).

Awards and decorations
 Six Orders of Lenin (1937, 1943, 1945, 1947, 1954)
 Order of the Red Banner of Labour (1933)
 Medal "For the Defence of Moscow" (1944)
 Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945" (1945).
 Stalin Prize, first class (1947; for the monograph "Theory of forensic evidence in Soviet law")

Cultural references
The Pet Shop Boys song "This Must Be the Place I Waited Years to Leave" from the album Behaviour (1990) contains a sample of recording from Vyshinsky's speech at the Zinoviev-Kamenev trial of 1936.

Vyshinsky appears at the beginning of the 2016 novel A Gentleman in Moscow by Amor Towles as the prosecutor in a purported transcript of an appearance by Count Alexander Ilyich Rostov, the novel's gentleman protagonist, before the Emergency Committee of the People's Commissariat for Internal Affairs on 21 June 1922.

In Gregor Martov's alternative history novel His New Majesty, depicting an alternate history in which Anton Denikin's White forces defeated the Bolsheviks in 1921, Vyshinsky joins the winners and acts as the royal prosecutor in a show trial in which Lenin, Stalin, Trotsky and Bukharin are sentenced to death as "Subversives, Traitors, Blasphemers and Regicides". He is rewarded in being ennobled by the restored czar and made a duke, but gets assassinated by an anarchist girl with whom he had a secret affair.

The saying "give me the man; there'll be a paragraph for him", popular in Poland and referring to the miscarriage of justice under the communist regimes, has been attributed to him.

See also
 Foreign relations of the Soviet Union

References

External links
"The Soviet Legal Narrative" - An essay by Anna Lukina about Vyshinsky as a theorist and his influence on the Nuremberg Trials and international law
Andrei Yanuaryevich Vyshinsky, morning session, speech at the 1936 trial of Zinoviev and Kamenev
Venona transcript #1822

1883 births
1954 deaths
20th-century jurists
20th-century Russian politicians
Politicians from Odesa
People from Kherson Governorate
Central Executive Committee of the Soviet Union members
Permanent Representatives of the Soviet Union to the United Nations
Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary (Soviet Union)
Candidates of the Presidium of the 19th Congress of the Communist Party of the Soviet Union
Members of the Central Committee of the 18th Congress of the All-Union Communist Party (Bolsheviks)
Members of the Central Committee of the 19th Congress of the Communist Party of the Soviet Union
Full Members of the USSR Academy of Sciences
Academic staff of Moscow State University
Academic staff of the Plekhanov Russian University of Economics
Rectors of Moscow State University
Russian Social Democratic Labour Party members
Bolsheviks
Mensheviks
Soviet Ministers of Foreign Affairs
First convocation members of the Soviet of the Union
Second convocation members of the Soviet of the Union
Fourth convocation members of the Soviet of the Union
Recipients of the Stalin Prize
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Great Purge perpetrators
Trial of the Sixteen (Great Purge)
Lawyers from the Russian Empire
People from the Russian Empire of Polish descent
Soviet people of Polish descent
Ukrainian people of Polish descent
Russian prosecutors
Russian revolutionaries
Soviet lawyers
Burials at the Kremlin Wall Necropolis

Andrey Vyshinsky


Peschani  es un jútor del ókrug urbano de la ciudad-balneario de Anapa del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado a orillas del limán de Vitiázevo, al sur de la desembocadura del río Gostagaika, en la llanura entre las estribaciones de poniente del Cáucaso Occidental y la costa del mar Negro, 14 km al norte de la ciudad de Anapa y 132 km al oeste de Krasnodar. Tenía 268 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio rural Primórskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde  este enlace.
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades de la Ciudad de Anapa del krai de Krasnodar

Peschani (Anapa, Krasnodar)


Jules Helbronner (né le  à Paris et mort le  à Ottawa) est un journaliste, militant ouvrier, fonctionnaire et réformateur social. Il signait parfois avec les pseudonymes Jean-Baptiste Gagnepetit et Julien Verronneau.

Rédacteur pour La Presse de Montréal, il rédigea des centaines d'articles favorables aux revendications du mouvement ouvrier à partir de 1884. Devenu rédacteur en chef de La Presse de 1892 à 1908, il continue alors de défendre des positions similaires. Il s'est aussi fait connaitre pour son militantisme au sein d'organisations syndicales et pour sa défense de l'héritage juif.

En 1901 et en 1902, il entreprit une campagne de dénonciation de Louis-Gaspard Robillard, président de l'Union franco-canadienne, une populaire compagnie d'assurances dont il avait détourné les fonds.

Annexes

Bibliographie
 On Jules Helbronner, compiled by David Rome, with an introduction by Saul Hayes, Montréal, National Archives, Canadian Jewish Congress, 1978.

Liens externes

 Biographie

Journaliste québécois
Naissance en décembre 1844
Naissance dans l'ancien 5e arrondissement de Paris
Décès en novembre 1921
Décès à Ottawa
Décès à 76 ans

Jules Helbronner


Netscape Communications Corporation (eski adıyla Mosaic Communications Corporation) Mountain View, Kaliforniya ve daha sonra Dulles, Virginia merkezli Amerikan bağımsız bir bilgisayar hizmetleri şirketidir. Netscape web tarayıcısı bir zamanlar baskındı 1990'ların ortalarında pazar payı yüzde 90'ın üstündeyken 2006'da yüzde 1'in altına indi. Rakipleri Microsoft Internet Explorer ve diğer tarayıcılara yenik düştü. Aynı zamanda Netscape, en yaygın programlama dili JavaScript'i oluşturan şirkettir.

Netscape firması, 28 Aralık 2007 tarihinde sitesinde yaptığı duyuruyla, Netscape ağ tarayıcısının zamanın önde firmalarına göre geride kaldığını ve yıllar önce yakaladıkları liderliği diğer firmalara kaptırdıklarını bildirerek 2008'in Mart ayından itibaren herhangi bir güncellemede bulunmayacaklarını açıkladı. Bildiriyle birlikte ayrıca, kullanıcıların Mozilla Firefox kullanmalarını öneren firma, böylece yaklaşık 15 yıllık tarihini sonlandırmış oldu.

Netscape'in hisseleri 1995'ten 1999'a kadar işlem gördü ve şirket 1999'da Amerikan şirketi AOL tarafından 10 Milyar Dolara Satın alındı 1998'de şirket AOL'a satılmadan önce Mozilla'yı kurdu
Gecko render motoruna dayalı olarak tarayıcının bütün kodlarını yeniden yazdı

Netscape'in tarayıcı geliştirmesi Aralık 2007'ye kadar devam etti ve AOL şirketin 2008 yılında desteklemeyeceğini duyurdu . 2011 yılında AOL Netscape'i indirimli internet sağlayıcısı olarak kullanmaya devam etti.

AOL, Netscape Communications Corporation'ın adını New Aurora Corporation olarak değiştirdi ve Netscape markasını kendilerine devretti. AOL, Netscape'i önce Microsoft'a daha sonra Facebook'a sattı. Eski Netscape şirketi Halen New Aurora Corporation olarak bilinen Facebook'tur. Netscape Markası Verizon Media'ya aittir. Verizon Communications bir yan kuruluşudur.

Netscape Communications Corporation Tarihi

İlk Yılları
Netscape, WorldWideWeb'den yararlanmak için girişimde bulunan ilk şirket oldu
Nisan 1994'te Marc Andreessen'i kurucu ortak, Kleiner Perkins'i de yatırımcı olarak işe alan Jim Clark'ın Buluşu olan Mosaic Communications Corporation adıyla kuruldu. Clark ve Andreessen arasındaki ilk toplantı Netscape gibi bir hizmet değildi, Nintendo benzeri bir ürün hakkında idi. Clark, SGI ve NCSA Mosaic'ten diğer çalışanları işe aldı. Jim Barksdale 1995'te CEO olarak işe başladı Jim Clark ve Marc Andreessen Nintendo'ya bir online oyun ağı için 20 sayfalık bir sunum yaptı ama kabul edilmedi.

Şirketin ilk ürünü 13 Ekim 1994'te piyasaya sürülen Mosaic Netscape 0.9 adlı bir web tarayıcısıydı.
Piyasaya sürüldükten 4 ay sonra Pazar payının dörtte üçünü almıştı. Mosaic, rekabete göre üstünlüğünden dolayı kısa sürede internet kullanıcılarının ana tarayıcısı haline geldi. Bu tarayıcının adı daha sonra Netscape Navigator olarak değiştirildi ve şirket Netscape adını aldı.

9 Ağustos 1995 tarihinde, Netscape son derece başarılı bir halka arzyaptı. Hisse senedi hisse başına 14 ABD doları olarak teklif edilecekti, ancak son dakika kararı hisse başına 28 $ ilk teklif iki katına çıktı. Hisse senedinin değeri, ilk işlem gününde 75 dolara yükselmiş ve ilk gün kazancı neredeyse rekor kırmış oldu. Hisse senedi 58,25 dolardan kapandı ve Netscape'in piyasa değeri 2,9 milyar dolar oldu. Bir şirketin kârlı olmadan önce halka açık olması biraz alışılmadık olsa da, Netscape'in gelirleri aslında 1995'te her çeyrekte ikiye katlanmıştı. Bu halka arzın başarısı daha sonra yeni bir endüstrinin doğuşunu gösteren yüksek görünürlüklü bir halka arzı tanımlamak için "Netscape moment" teriminin kullanılmasına ilham kaynağı oldu. Bu dönemde Netscape, Andreessen'i şirketin "rock yıldızı" olarak paketlemek için Rosanne Siino(o zamanlar halkla ilişkiler başkanı) tarafından hazırlanmış bir tanıtım stratejisi izledi. Bu dönemde yaşananlar Andreessen'i yalınayak Time dergisinin kapağına koydu.  Halka arz ayrıca, nokta-com baloncuğu yaratan internet şirketlerine yapılan yaygın yatırımın başlamasına da yardımcı oldu.

Netscape, "web herkes içindir" diyerek, hedeflerinden birinin işletim sistemleri arasında tutarlı bir web tarama deneyimi sunarak işletim sistemleri arasında "oyun alanını eşitlemek" olduğunu belirtti. Netscape web tarayıcı arayüzü herhangi bir bilgisayarda aynıydı. Netscape daha sonra, hangi bilgisayar veya işletim sistemini kullanırlarsa kullansınlar, kullanıcıların dosyalarına bir ağ üzerinden herhangi bir yerden erişmelerini ve düzenleyebilmelerini sağlayacak web tabanlı bir sistemin prototiplerini denedi. Bu Microsoft'un dikkatinden kaçmadı, hangi alt satırında doğrudan bir tehdit olarak işletim sistemlerinin emtia gördü, yani Windows'tan başka bir işletim sistemine bir hareket benzer bir tarama deneyimi böylece değiştirmek için engelleri azaltarak verim olacaktır. Haziran 1995'te bazı Microsoft yöneticilerinin, pazarın bölünmesini önermek için Netscape kampüslerini ziyaret ettiği iddia ediliyor (Microsoft tarafından reddedilen bir iddia ve doğruysa, antitröst yasalarını ihlal etmiş olacaktı), bu da Microsoft'un diğer tüm işletim sistemlerini Netscape'e bırakırken Windows için web tarayıcısı yazılımı üretmesine olanak sağlayacaktı Netscape teklifi reddetti.

Açık Kaynak Kullanımı

Ocak 1998 aynı zamanda Netscape'in açık kaynak Mozilla projesini başlattığı aydı. Netscape, netscape Communicator 5.0'ın kaynak kodunu popüler bir açık kaynak projesi haline gelmesi umuduyla kamuoyuna açıkladı. Bu kodu, GNU Genel Kamu Lisansı'na benzeyen ancak Netscape'in kamuya açık kodu içeren özel eserleri yayınlamaya devam etmesine olanak sağlayan Netscape Kamu Lisansı'na yerleştirdi. Ancak, Communicator 5.0 kodunu bu şekilde yayımladıktan sonra, Netscape e-posta ve kurumsal işlevselliği geliştirmeye odaklanan Communicator 5.0 üzerinde çalışmaya başladı. Sonunda Communicator 5.0 tarayıcısını geliştirmenin çok zor olduğu ortaya çıktı ve bu kod tabanında açık kaynak geliştirme durduruldu. Bunun yerine, açık kaynak geliştirme sıfırdan inşa edilmiş yeni nesil bir tarayıcıya kaydırıldı. Yeni inşa Gecko düzen motoru kullanarak, Bu tarayıcı Communicator 5.0 çok daha modüler mimarisi vardı ve bu nedenle, programcılar çok sayıda geliştirmek daha kolay oldu. Ayrıca, Windows, Macintosh ve Unix'te çalıştırılan bir kullanıcı arabiriminin tek bir şekilde geliştirilmesine izin veren XUL adlı bir XML kullanıcı arabirimi dili de içeriyordu.

Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı Mayıs 1998'de Microsoft'a karşı bir antitröst davası açtı. Netscape davada davacı değildi, ancak yöneticileri mahkemeye çağrıldı ve 'Kötü Tutum' iç tartışma forumunun tüm içeriği de dahil olmak üzere davaya çok fazla maddi katkıda bulundu. Ekim 1998'de Netscape, Web dizini sitesi NewHoo'yu 1 milyon ABD doları karşılığında satın aldı, adını Açık Dizin Projesi olarak değiştirdi ve veritabanını açık içerik lisansıyla yayımladı.

America Online (AOL) Tarafından Satın Alınma

24 Kasım 1998'de America Online (AOL), Netscape Communications'ı 4,2 milyar ABD doları değerindeki vergiden muaf bir hisse senedi takası ile satın alacağını duyurdu. Bu süre zarfında Andreessen'in Netscape'e bakışı değişti; ona göre, artık sadece bir tarayıcı, intranet, extranet, ya da bir yazılım şirketi, daha ziyade ürün ve hizmetlerin bir birleşimi oldu. Anlaşma 17 Mart 1999'da sona erine kadar 10 milyar ABD doları değerindeydi. Bu birleşme, iki şirket kültürünin birbirine kenredemeyeceğine inanan pek çok kişi tarafından alay konusu oldu; en önemli eleştirmenlerinden biri uzun zamandır Netscape geliştirici Jamie Zawinski oldu. Satın alma, AOL'nin Microsoft'a karşı bir pazarlık kozu kazanmasının bir yolu olarak görüldü ve internet explorer web tarayıcısına daha az bağımlı hale geldi. Diğerleri, AOL'nin Netcenter veya Netscape'in web özellikleriyle ilgilendiğine inanıyordu. Sonunda, Netscape'in sunucu ürünleri ve Profesyonel Hizmetler grubu, AOL ve Sun Microsystems arasında ortak bir pazarlama ve geliştirme ittifakı olan iPlanet'in bir parçası haline geldi. 14 Kasım 2000'de AOL, Mozilla 0.6 kaynak koduna dayanarak Netscape 6'yı piyasaya sürdü. (Sürüm 5 atlandı.) Ne yazık ki, Mozilla 0.6 henüz istikrarlı olmaktan uzaktı ve bu yüzden Netscape 6 etkisi daha uzak Netscape marka insanları götürmek oldu. Ağustos 2001'e kadar Netscape 6.1 ortaya çıkmadı, Mozilla 0.9.2'ye göre önemli ölçüde daha sağlamdı. Bir yıl sonra Netscape 7.0, Mozilla 1.0 çekirdek dayalı geldi.

Dağılma

Netscape'in AOL tarafından satın alınması sırasında, Netscape yazılım ürünlerinin ortak geliştirilmesi ve pazarlanması Sun-Netscape Alliance aracılığıyla gerçekleşebilmektedir. Yazılım, yeni markalı iPlanet, "mesajlaşma ve takvim, işbirliği, web, uygulama, dizin ve sertifika sunucuları" yanı sıra "ticaret değişimi, satın alma, satış ve fatura dahil olmak üzere e-ticaret için üretime hazır uygulamalar" dahil. Mart 2002'de, ittifak sona erdiğinde, "iPlanet Sun'ın bir bölümü haline geldi... Sun tüm ürünler ve mühendislik için fikri mülkiyet haklarını korudu"

15 Temmuz 2003'te Time Warner (eski adıyla AOL Time Warner) Netscape'i dağıttı. Programcıların çoğu işten çıkarıldı ve Netscape logosu binadan kaldırıldı. Ancak Netscape 7.2 web tarayıcısı (Netscape personeli yerine şirket içinde geliştirildi ve bazı işler Sun'un Pekin geliştirme merkezine (dış kaynaklıydı) AOL tarafından 18 Ağustos 2004'te piyasaya sürüldü.

12 Ekim 2004'te popüler geliştirici web sitesi Netscape DevEdge AOL tarafından kapatıldı. DevEdge Internet ile ilgili teknolojiler için önemli bir kaynak oldu, Netscape tarayıcı, HTML ve JavaScript gibi ilişkili teknolojiler üzerinde belgeler ve Danny Goodman gibi sanayi ve teknoloji liderleri tarafından yazılmış popüler makaleler üzerinde kesin belgeleri korumak. DevEdge'in bazı içerikleri Mozilla web sitesinde yeniden yayınlanmıştır.

Ocak 2010'da Oracle tarafından Sun'ın satın alınmasından sonra Oracle, Netscape'ten kaynaklanan iPlanet markalı uygulamaları satmaya devam etti. Uygulamalar arasında Oracle iPlanet Web Server ve Oracle iPlanet Web Proxy Server bulunmaktadır.

Netscape Classic sürümleri

Netscape Navigator (1.0–4.08 sürümler)

1.0 sürümünden 3.04 sürümüne kadar Netscape'in adı Netscape Navigator idi.

İlk beta sürümü 1994 yılında üretildi ve adı Mosaic'e Mosaic Netscape'ti. NCSA Mosaic'in yapımcıları bu ismi davaya verdikten sonra tarayıcının ismi Netscape Navigator'a çevrildi. Hatta şirketin adı da Mosaic Communications Corporation'dan Netscape Communications Company'a çevrildi.

Netscape'in ilk beta sürümünün özellikleri internette sörf yapmayı kolaylaştırıyordu ve bu yüzden daha beta sürümünde pazar liderliğini eline geçirdi. 1.0 sürümündeki özellikleri de kullanıcılar tarafından beğenildi ve liderliğini devam ettirdi. 2.0 sürümde ise e-posta okuma özelliği eklendi. Netscape Mail olarak adlandırılan bu bölümle Netscape bir internet takımı oldu. Tam bu sırada Microsoft Internet Explorer'ı çıkarttı ve tarayıcı savaşları başlamış oldu.

Netscape'nin 3.0 sürümü (ilk betasının kod adı "Atlas"tır) Microsoft Internet Explorer'la rekabetin ilk döneminde yapıldı. Netscape bu sürümde IE(Internet Explorer) ile kolaylıkla rekabet edebildi. WYSIWYG HTML düzenleyicisi eklenen bu sürüme "Altın" sürüm deniliyordu. Netscape yeni eklentiler, tablolar için artalan renk desteği, arşiv özellikleri ve appletler(Türkçesi küçük web uygulamaları) gibi yenilikler içeriyordu ve tartışılmaz en büyük oranda kullanılan tarayıcı oldu.

Netscape Communicator (4.0–4.8 sürümler)
Netscape 4, internet takımının adının Netscape Communicator'a dönüştürülmeye başladığı sürümdür.

1996 - 1997 'de yapılan 5. önizleme sürümlerinde, Netscape Corp. haziran 1997'de Netscape Communicator'un son sürümünü bitirdi. Bu yeni sürüm az veya çok Netscape Navigator 3 koduyla üretilmişti. Yeni özellikler eklenmişti(CSS1 element desteği, az düzeyde dinamik yazı tipi desteği ve nesne elementi desteği gibi) ve bazı özellikler güncellendi. Yeni takım başarılı olmasına rağmen Internet Explorer 4.0 ile gideren artan rekabet(daha iyi HTML motoru) ve tarayıcıda bazı sorunlar vardı. The Communicator Netscape Navigator'dan yapılmıştı, Netscape Mail ve Newsgroups, Netscape Address Book ve Netscape Composer (bir HTML düzenleyici). Ocak 1998'de Netscape Communicator'un 4.5 sürümü yapıldı. bu yeni sürümün özellikleri arasında çeşitli işlevsel geliştirmeler, özellikle Mail/News birleşeninde, ama tarayıcının ana yapısı güncellenmedi. Sadece bir ay sonra, Netscape Communications Corporation AOL tarafından satın alındı. Netscape Navigator'un bağımsız sürümü sessizdi ve Windows için 4.08'den sonraki sürümü yoktu. Bununla birlikte, Unix/Linux gibi diğer işletim sistemleri için bağımsız sürümleri 4.8 sürümüne kadar vardı.

Ocak 1998'de Netscape Communications Corporation Netscape'nin kaynak kodlarını ücretsiz olarak dağıtmaya başladı ve Netscape Açık Kaynak Topluluğu(Mozilla) tarafından geliştirilmeye başladı. 5.0 sürümü pek yenilik getirmiyordu. Bu yüzden pek tutulmadı ve Microsoft IE 4.0'ın planlarını yağmaya başladı. IE 4.0 HTML 4, CSS, DOM ve ECMAScript için desteğini arttırıyordu. Microsoft IE'nin 5.0 sürümünü çıkartınca, pazarında ciddi bir kayıp yaşayan Netscape'in liderliğini eline aldı.

Tarayıcının Son Sürümü

Netscape markası yaygın olarak kullanılmaya devam etti. Şirket bir kez daha geliştirme ve web tarayıcıları serisi için destek adamış kendi programlama personeli vardı. Ayrıca, Netscape ayrıca Haziran 2006'da yeni bir görünüm verildi, Diggbenzer popüler bir sosyal haber sitesi oldu Pervane web portalı,korudu. AOL, Netscape markası altında iss hizmeti nde indirim pazarladı.

Netscape tarayıcısının yeni bir sürümü, Netscape Navigator 9, Firefox 2 dayalı, Ekim 2007'de piyasaya sürüldü. Yeşil ve gri bir arayüze sahiptir. Kasım 2007'de, IE tarayıcı pazarının% 77.4 vardı, Firefox %16,0 ve Netscape %0,6, Net Applications göre, bir Internet ölçümleri firma. 28 Aralık 2007'de AOL, 1 Şubat 2008'de Netscape web tarayıcısı desteğini düşüreceğini ve artık yeni sürümler geliştirmeyeceğini duyurdu. Tarih daha sonra büyük bir güvenlik güncelleştirmesine izin vermek ve kullanıcıların diğer tarayıcılara geçişlerinde yardımcı olacak bir araç eklemek için 1 Mart 'a uzatıldı. Bu ek özellikler, 20 Şubat 2008'de yayımlanan Netscape Navigator 9'un (sürüm 220.127.116.11) son sürümünde yer aldı.

Mozilla tabanlı sürümler

Netscape 6 (6.0–6.2.3 sürümler)
Açık kaynaklı olarak kullanıma sunulan Netscape, Mozilla Örgütü tarafından geliştirilmeye başladığı için Mozilla ağ tarayıcısının şu anda kullanmakta olduğu HTML yorumlama motoru olan "Gecko" ile geliştirilmiştir.

Ürün Listesi

İlk Ürünler
 Netscape'in ilk ürün serisi aşağıdakilerden oluşuyordu:
 Windows için Netscape Navigator web tarayıcısı,
 Macintosh, OS / 2, Unix ve Linux
 Netsite İletişim web sunucusu, web tabanlı yapılandırma arayüzü ile
 Netsite Ticaret web sunucusu, sadece SSL (https) ile İletişim sunucusu eklendi
 Netscape Proxy Sunucusu

Daha Sonraki Ürünler
 Netscape'in sonraki ürünleri şunlardır:
 Netscape Personal Edition (Bir ISS ile kaydolmak için PPP yazılımı ve hesap oluşturma sihirbazı ile birlikte tarayıcı)
 Netscape Communicator (posta, haber, takvim, VoIPve web sayfaları oluşturma araçları ile birlikte Navigator dahil bir paketi ve AOL Instant Messenger ve RealAudio ile birlikte oldu)
 Netscape FastTrack ve Enterprise web sunucuları
 Netscape Collabra Server, Collabra Software, Inc. şirketinin satın aldığı bir NNTP haber sunucusu
 Netscape Directory Server, LDAP sunucusu
 Netscape Messaging Server, IMAP ve POP posta sunucusu
 SSL sertifikaları vermek için Netscape Certificate Server

Sürüm Tarihi
 Netscape Navigator 1.0 – 15 Aralık 1994
 Netscape Navigator 1.1
 Netscape Navigator 1.22
 Netscape Navigator 2.0 – 18 Eylül 1995
 Netscape Navigator 2.01
 Netscape Navigator 2.02
 Netscape Navigator 3.0 – 19 Ağustos 1996
 Netscape Navigator 3.01
 Netscape Navigator 3.02
 Netscape Navigator 3.03
 Netscape Navigator 3.04 – 4 Ekim 1997
 Netscape Communicator/Navigator 4.0 – Haziran 1997
 Netscape Communicator/Navigator 4.01
 Netscape Communicator/Navigator 4.02
 Netscape Communicator/Navigator 4.03
 Netscape Communicator/Navigator 4.04
 Netscape Communicator/Navigator 4.05
 Netscape Communicator/Navigator 4.06 – 17 Ağustos 1998
 Netscape Communicator/Navigator 4.07
 Netscape Communicator/Navigator 4.08 – 9 Kasım 1998 (16-bit Windows ve 68k Mac'ler için son sürüm)
 Netscape Communicator 4.5 – [19 Ekim 1998
 Netscape Communicator 4.61 – 14 Haziran, 1999
 Netscape Communicator 4.7 – 30 Eylül 1999
 Netscape Communicator 4.71
 Netscape Communicator 4.72
 Netscape Communicator 4.73
 Netscape Communicator 4.74
 Netscape Communicator 4.75
 Netscape Communicator 4.76
 Netscape Communicator 4.77
 Netscape Communicator 4.78
 Netscape Communicator 4.79 – 2001
 Netscape Communicator 4.8 – 22 Ağustos 2002
 Netscape 6.0 – 14 Kasım 2000 (Mozilla 0.7 tabanlı)
 Netscape 6.01 – 9 Şubat 2001(Mozilla 0.7 tabanlı)
 Netscape 6.1 – 8 Ağustos 2001 (Mozilla 0.9.2.1 tabanlı)
 Netscape 6.2 – 30 Ocak 2001 (Mozilla 0.9.4.1 tabanlı)
 Netscape 6.2.1 (Mozilla 0.9.4.1 tabanlı)
 Netscape 6.2.2 (Mozilla 0.9.4.1 tabanlı)
 Netscape 6.2.3 – 15 Mayıs 2002 (Mozilla 0.9.4.1 tabanlı)
 Netscape 7.0 – 29 Ağustos 2002 (Mozilla 1.0.1 tabanlı)
 Netscape 7.01 – 10 Aralık 2002 (Mozilla 1.0.2 tabanlı)
 Netscape 7.02 – 18 Şubat 2003 (Mozilla 1.0.2 tabanlı)
 Netscape 7.1 – 30 Haziran 2003 (Mozilla 1.4 tabanlı)
 Netscape 7.2 – 17 Ağustos 2004 (Mozilla 1.7 tabanlı)
 Netscape Browser 8.0 – 19 Mayıs 2005 (Mozilla Firefox 1.0.3 tabanlı)
 Netscape Browser 8.0.1 – 19 Mayıs 2005 (Mozilla Firefox 1.0.4 tabanlı)
 Netscape Browser 8.0.2 – 17 Haziran 2005 (Mozilla Firefox 1.0.4 tabanlı)
 Netscape Browser 22.214.171.124 – 25 Temmuz 2005 (Mozilla Firefox 1.0.6 tabanlı)
 Netscape Browser 220.127.116.11 – 8 Ağustos 2005 (Mozilla Firefox 1.0.6 tabanlı)
 Netscape Browser 8.0.4 – 19 Ekim 2005 (Mozilla Firefox 1.0.7 tabanlı)
 Netscape Browser 8.1 – 25 Ocak 2006 (Gecko 1.7.5 tabanlı)

Ayrıca bakınız
 Mozilla
 Tarayıcı savaşları
 Ağ tarayıcısı

Dış bağlantılar
 Netscape.com
 Netscape Ağ Tarayıcısı
 Netscape Sürüm Rehberi
 Netscape Tarayıcı Arşivi

Web tarayıcıları

Netscape


El Consejo Udmurto (Udmurt Kenesh), es una organización nacionalista creada en la República de Udmurtia para defender los derechos de los udmurtos (también conocidos como votiaks) pueblo ugrofinés que vive en el valle del Kama, afluente del Volga, en una región de los Urales, en Rusia, en la frontera con Tatarstán y Bashkortostán.

Geografía
Udmurtia, cuya capital es Izhevsk, tiene 42.000 km² y 1.600.000 habitantes. Sin embargo, de la población total de  747.000 udmurtios, solo el 66,5% vive en Udmurtia. La mayoría de la población es rusa (60%), seguida de los udmurtos (29,3%) y de los tártaros (7%). Las lenguas que se hablan en Udmurtia son el idioma ruso y el udmurto. La religión principal es la ortodoxa rusa, seguida del chamanismo.

Historia
El Udmurt Kenesh se creó el 25 de noviembre de 1991, durante el Congreso Udmurto de otoño de ese año en Izhkar (nombre ruso de Izhevsk), con el fin de defender la lengua y las tradiciones udmurtas. Cuando, en septiembre de 1990, Rusia proclamó la soberanía de la república, garantizó la igualdad de las lenguas udmurta y rusa, pero dado que la escolarización en udmurto no existía, los hablantes de esta lengua disminuyeron rápidamente.

El primer Congreso Udmurtio se celebró en noviembre de 1991 y eligió a Mikhail Shishkin como presidente. A pesar de la debilidad de las creencias animistas entre los udmurtios, el congreso se abrió con un encantamiento animista. Rechazada por el Soviet Supremo la propuesta de que los udmurtios estudiaran en su lengua, se creó el Consejo Udmurto (Udmurt Kenesh) permanente, formado por 93 miembros, como representante de su pueblo en la Organización de Naciones y Pueblos No Representados.
Shishkin fue sustituido en 1992 como presidente del Consejo por Roza Iashina, después de su pasividad durante el Congreso de Pueblos Ugrofineses.

A pesar de los esfuerzos del Udmurt Kenesh para que los niños sean enseñados en su propia lengua, su falta de uso sigue en la actualidad poniendo en peligro su continuidad.

Referencias
 Taagepera, Rein: The Finno-Ugric republics and the Russian state, Hurst & Co, London, 1999
 http://www.unpo.org/members/7911
 http://finugor.ru/en/node/22381

Organización de Naciones y Pueblos No Representados
Udmurtia

Consejo Udmurto


An Ischaemum timorense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Ischaemum timorense in nahilalakip ha genus nga Ischaemum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ischaemum

Ischaemum timorense


La  est l'une des douze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Hyōgo au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La septième circonscription de la préfecture de Hyōgo regroupe la ville d'Ashiya avec la moitié sud de Nishinomiya.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Septième circonscription de la préfecture de Hyōgo


Le tunnel des Inversens est un tunnel de France situé en Savoie, dans la station de sports d'hiver de la Plagne, au pied de la roche de Mio, à  d'altitude. Tunnel piéton carrossable, il est intégré à la piste bleue « Le Tunnel » et par conséquent emprunté par des skieurs. Ces derniers peuvent ainsi quitter le secteur de la montagne du Carroley pour gagner celui de la montagne de l'Arc.

Notes et références

Articles connexes
 Tunnel des Grandes Rousses
 Tunnel des Lessières
 Tunnel à ski

Inversens
Inversens
Inversens
Massif de la Vanoise
La Plagne Tarentaise

Tunnel des Inversens


Mick Schumacher (Vufflens-le-Château, Švicarska, 22. ožujka 1999.) je njemački vozač Formule 1. Rezervni je vozač momčadi Mercedes nakon što je dvije sezone vozio za momčad Haas. Sin je sedmerostrukog svjetskog prvaka Formule 1 - Michaela Schumachera. Godine 2018. osvojio je naslov u Europskoj Formuli 3, a 2020. naslov u Formuli 2 za momčad Prema Racing.

Početak utrkivanja

Karting
Mick Schumacher se počeo utrkivati u kartingu 2008. pod imenom Mick Betsch, da bi izbjegao pozornost medija zbog svog oca Michaela Schumachera. Prezime Betsch djevojačko je prezime njegove majke Corinne. Prvi uspjeh ostvario je 2010. kada je osvojio naslov u Kerpener Kartchallenge - Bambini kategoriji za momčad KSM Motorsport. Sljedeće godine osvaja treće mjesto u Euro Wintercup - KF3 prvenstvu, a 2012. još po dva treća mjesta; u DMV Kart Championship - KF3 prvenstvu, te ponovo u Euro Wintercup - KF3 kategoriji. Godine 2013. osvaja treće mjesto u German Junior Kart prvenstvu za momčad KSM Racing Team, a iste godine osvaja još jedno treće mjesto u CIK-FIA International Super Cup - KFJ prvenstvu. Godine 2014., odnosno u posljednjoj godini natjecanja u kartingu, Mick tri puta postaje viceprvak; u CIK-FIA World KF-Junior i CIK-FIA European KF-Junior prvenstvu, te Deutsche Junior Kart Meisterschaft kategoriji.

Formula 4
Mick Schumacher se natjecao 2015. i 2016. u dva prvenstva Formule 4; ADAC Formuli 4 i Talijanskoj Formuli 4.

ADAC Formula 4

Schumacher je debitirao u jednosjedu 2015. u ADAC Formuli 4 za momčad Van Amersfoort Racing, u bolidu Tatuus F4-T014 s Abarthovim motorom, a momčadski kolege su mu bili Harrison Newey i Joseph Mawson. Sezona je počela 28. travnja i završila 4. listopada, a sadržavala je osam rundi, gdje su se vozile po tri utrke na svakoj rundi. Već na prvoj utrci prve runde na stazi Oschersleben, Schumacher je devetim mjestom došao do prvih bodova, a na trećoj utrci iste runde i do svoje prve i jedine pobjede te sezone. U sljedeće tri runde, odnosno devet utrka na stazama Red Bull Ring, Spa-Francorchamps i Lausitz, Schumacher je osvojio samo jedan bod. Na petoj rundi na stazi Nürburgring, Mick osvaja bodove u sve tri utrke, a u prvoj utrci šeste runde na stazi Sachsenring osvaja peto mjesto. Svoje drugo i posljednje postolje osvaja na drugoj utrci sedme runde još jednom na stazi Oschersleben, kada osvaja treće mjesto. Na posljednjoj osmoj rundi na stazi Hockenheimring, još dva puta osvaja bodove te sezonu završava na 10. mjestu u ukupnom poretku vozača s 92 boda.

Sljedeće 2016. Mick prelazi u momčad Prema Powerteam, a momčadski kolege su mu Jüri Vips i Juan Manuel Correa. I ova sezona je sadržavala osam rundi, gdje su se vozile po tri utrke na svakoj rundi, a započela je 16. travnja na stazi Oschersleben gdje je Schumacher na prve dvije utrke osvojio četvrto mjesto, dok je na trećoj utrci ostvario svoju prvu pobjedu te sezone. Na drugoj utrci druge runde na stazi Sachsenring osvaja drugo mjesto, a onda na prve dvije utrke treće runde na stazi Lausitz dolazi do dvije pobjede. Na četvrtoj i petoj rundi, na Red Bull Ringu i još jednom na stazi Oschersleben, Mick osvaja još tri postolja, dok na Nürburgringu dolazi do još jedne pobjede i drugog mjesta. Dva postolja osvaja na Zandvoortu, a posljednju petu pobjedu u sezoni, osvaja na posljednjoj utrci posljednje osme runde na Hockenheimringu. S ukupno 322 boda osvaja titulu viceprvaka, 52 boda iza prvaka Joeya Mawsona.

Talijanska Formula 4
Mick se 2016. paralelno s ADAC Formulom 4 natjecao i u Talijanskoj Formuli 4. Momčad za koju je vozio bila je Prema Powerteam, a momčadski kolege Jüri Vips i Juan Manuel Correa. Sezona je počela 9. travnja, a sadržavala je sedam rundi, s tim da se na prve dvije runde vozilo četiri utrke na svakoj rundi, a na ostalih pet rundi po tri utrke na svakoj rundi. Na prve dvije utrke prve runde na stazi Misano, Schumacher je upisao dvije pobjede. Na trećoj utrci nije vozio, dok je na četvrtoj osvojio četvrto mjesto. Nakon toga Mick je preskočio sve četiri utrke druge runde koje su se vozile na stazi Adria, te se vratio na treću rundu u Imoli, gdje je na prvoj utrci stigao do drugog mjesta, dok je na drugoj utrci upisao svoju treću pobjedu u sezoni. Na četvrtoj rundi na Mugellu osvaja još jedno postolje, dok na stazi Vallelunga koja je bila peta runda, osvaja još jednu pobjedu te dva postolja. Na šestoj rundi koja se vozila opet na Imoli, Mick nije uspio osvojiti bodove, dok je na završnoj sedmoj rundi u Monzi stigao do konačne pete pobjede u sezoni te još jednog postolja. Jednako kao i u ADAC Formuli 4 te sezone, Schumacher je i u Talijanskoj Formuli 4 osvojio titulu viceprvaka s 216 bodova, 15 bodova manje od prvaka Marcosa Sieberta.

MRF Challenge Formula 2000

Nakon što je sezona ADAC Formule 4 2015. završila, Schumacher se priključio MRF Challenge Formuli 2000 u sezoni 2015./16. na posljednjoj rundi, gdje su se vozile četiri utrke 30. i 31. siječnja na stazi Madras. Na prvoj utrci je osvojio treće mjesto iza Harrison Newey i pobjednika Pietra Fittipaldija. Na sljedeće dvije utrke osvaja peto i šesto mjesto, dok na posljednjoj utrci prvenstva osvaja drugo mjesto iza Alessia Picariella. S 51 bodom, Mick osvaja 10. mjesto u poretku vozača.

Schumacher se natjecao i 2016./17. u MRF Challenge Formuli 2000, nakon što su završila prvenstva ADAC Formule 4 2016. i Talijanske Formule 4 iste godine. Ovaj put Schumacher je odvozio cijelu sezonu, odnosno četiri runde po četiri utrke na svakoj rundi. Već na prvoj utrci prve runde na stazi Sakhir, Mick je stigao do bodova, a na sljedećoj utrci i do prve pobjede. Na trećoj utrci osvojio je treće mjesto, a na posljednjoj utrci u Bahreinu dolazi do druge pobjede. Na drugoj rundi u Dubajiu osvaja jedno postolje, a na trećoj rundi na stazi Buddh, osvaja još dvije pobjede i jedno postolje. Na končanoj četvrtoj rundi na stazi Madras osvaja još dva druga mjesta, te s osvojenih 213 bodova, osvaja treće mjesto u konačnom poretku vozača.

Europska Formula 3

2017.

Nakon završetka MFR Challenge Formule 2000 u veljači 2017., Schumacher je započeo natjecanje u Europskoj Formuli 3. Vozio je za momčad Prema Powerteam u Dallarinom F317/003 bolidu s Mercedesovim motorom, a momčadski kolege su mu bili Maximilian Günther, Guanyu Zhou i Callum Illot. Sezona je sadržavala 30 utrka, odnosno 10 runda po tri utrke. Već na prvoj utrci prve runde voženoj 14. travnja na stazi Silverstone, Mick je došao do prvih bodova. Na drugoj utrci druge runde u Monzi, osvaja prvo postolje - 3. mjesto iza Jehana Daruvale i pobjednika Landa Norrisa. Na stazi Pau koja je bila treća runda, Mick osvaja samo dva boda, a na sljedećoj rundi na Hungaroringu četiri boda. Na petoj rundi na Norisringu samo prvu utrku završava u bodovima, dok na sljedećem Spa-Francorchampsu osvaja bodove na sve tri utrke. Na sljedeće dvije runde na stazama Zandvoort i Nürburgring osvaja ukupno 14 bodova, dok na devetoj rundi na Red Bull Ringu ponovo sve tri utrke završava u bodovima. Na posljednjoj rundi na Hockenheimringu ne uspijeva osvojiti bodove, te sezonu završava na 12. mjestu s 94 boda, iza svih troje momčadskih kolega.

2018.

Sljedeće godine Prema Powerteam mijenja naziv u Prema Theodore Racing. Maximilian Günther i Callum Ilott otišli su iz Preme i Europske Formule 3, a na njihovo mjesto su došli Ralf Aron, Marcus Armstrong i Robert Švarcman, dok je Guanyu Zhou ostao u momčadi. Schumacher je vozio Dallarin F315/004 bolid s Mercedes-Benz motorom. I ovoga puta sezona je sadržavala 30 utrka, po tri utrke na svakoj od 10 runda. Mick nije najbolje počeo sezonu. Na prvoj rundi na stazi Pau, osvojio je samo četiri boda. Nakon što je na prve dvije utrke druge runde na Hungaroringu završio u bodovima, na trećoj utrci dolazi do prvog postolja u sezoni. Na trećoj rundi na Norisringu osvaja tek 12 bodova, dok na Zandvoortu osvaja drugo postolje u sezoni. Na trećoj utrci pete runde na Spa-Francorchampsu, Mick dolazi do prve pobjede ispred momčadskog kolege Roberta Švarcmana. Na drugoj utrci šeste runde na Silverstoneu dolazi do druge pobjede, dok na Misanu osvaja još jednu pobjedu i treće mjesto. Nakon toga slijedi niz od pet uzastopnih pobjeda za Schumachera. Tri pobjede na osmoj rundi na Nürburgringu, te dvije na Red Bull Ringu, dok na trećoj utrci osvaja drugo mjesto. Na posljednjoj rundi na Hockenheimringu, Mick osvaja dva druga mjesta. S ukupno 365 bodova Schumacher osvaja titulu prvaka Europske Formule 3.

Formula 2

Prema Racing (2019. − 2020.)

2019.

Nakon osvajanja naslova u Europskoj Formuli 3, dana 27. studenog 2018. objavljeno je da će Schumacher 2019. debitirati u FIA Formula 2 prvenstvu za momčad Prema Racing, gdje će mu momčadski kolega biti Sean Gelael. Nijemac je vozio bolid Dallara F2 2018 s Mecachrome 3.4 turbo motorom. Sezona je sadržavala 12 rundi, na kojima su se vozile po dvije utrke, a započela je 30. ožujka na stazi Sakhir. Schumacher je do prvih bodova stigao na prvoj utrci, kada je osvojio osmo mjesto, a na drugoj utrci na istoj stazi osvaja šesto mjesto. Na glavnoj utrci druge runde na stazi Baku, upisao je prvo odustajanje u sezoni, a na sprint utrci na istoj stazi osvojio je odlično peto mjesto, startavši s 19. mjesta na gridu. Uslijedile su utrke u Barceloni, Monaku i Paul Ricardu, gdje Schumacher nije osvojio bodove. Četvrtim mjestom na sprint utrci na Red Bull Ringu, Nijemac se vratio osvajanju bodova. Bodove je osvojio i na sprint utrci na Silverstoneu, te na glavnoj utrci na Hungaroringu. Dana 4. kolovoza, Mick Schumacher je ostvario svoju prvu pobjedu u FIA Formula 2 prvenstvu na sprint utrci na Hungaroringu. Nijemac je startao s pole positiona, a na startu u prvom zavoju je zatvorio put Nobuharuu Matsushiti u Carlinu. Nakon toga je održavao prednost ispred Japanca, te na kraju pobijedio s 1,453 sekunde ispred Matsushite. Nakon što je glavna utrka na Spa-Francorchampsu prekinuta, a sprint utrka otkazana zbog pogibije Anthoinea Huberta, Schumacher je na sprint utrci na Monzi osvojio šesto mjesto. Schumacher glavnu utrku i sprint utrku na Sočiju nije završio, a posljednje bodove u sezoni osvojio je na glavnoj utrci posljednje runde na Yas Marini. S osvojena 53 boda, Schumacher je završio na 12. mjestu konačnog poretka vozača.

2020.
Sljedeće 2020. Sean Gelael je napustio Premu Racing, te otišao u momčad DAMS, a na njegovo mjesto je došao prvak FIA Formula 3 prvenstva iz 2019. Robert Shwartzman.

Na glavnoj utrci u Austriji Schumacher je izletio sa staze dok se s Callumom Ilottom borio za prvo mjesto. Slijedeći vikend na istoj stazi nije završio sprint utrku jer mu se u bolidu za vrijeme utrke aktivirao aparat za gašenje požara. U Mađarskoj, na Hungaroringu, osvojio je dvostruko postolje, a zatim je od Barcelone do Monze upisao pet uzastopnih postolja i pobjedu u glavnoj utrci u Monzi. U Mugellu je preuzeo vodstvo u prvenstvu. Bio je pobjednik glavne utrke u Rusiji, a u sprint utrci tog vikenda koja je skraćena zbog sudara između Luce Ghiotta i Jacka Aitkena osvojio je treće mjesto.

U Bahrainu je bio 10. na kvalifikacijama da bi se u glavnoj utrci popeo na 4. mjesto, a u sprintu je završio na 7. mjestu. Zbog tih rezultata Callum Ilott uspio je smanjiti svoj zaostatak u poretku na samo 14 bodova prije zadnje runde prvestva na vanjskom rasporedu iste staze.

Za zadnju utrku prvenstva Schumacher je ostvario svoj najgori rezultat na kvalifikacijama u svojoj karijeri u Formuli 2. Kvalificirao se 18. zbog incidenta s Royem Nissanyjem, no u utrci se dobro oporavio popevši se do 6. mjesta tako da mu je ostala prednost od 14 bodova prije zadnje utrke. U sprint utrci uništio si je gume dok se borio za vodstvo tako da je morao mijenjati gume, što ga je izbacilo iz bodova. Budući da su Ilottove gume također bile u lošem stanju, on nije uspio nadoknaditi zaostatak u bodovima čime je Mick Schumacher osvojio naslov prvaka FIA Formule 2 2020.

Formula 1
Dana 2. prosinca 2020., potvrđeno je da će se Schumacher natjecati u Formuli 1 2021. za momčad Haas F1 Team.

Haas (2021. − 2022.)

2021.

2022.

Postignuća

Sažetak karijere

Potpuni popis rezultata u Formuli 1
(legenda) (Utrke označene debelim slovima označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke označene kosim slovima označuju najbrži krug utrke)

Izvori

Vanjske poveznice
Mick Schumacher - Driver Database
Mick Schumacher - Stats F1

Njemački vozači Formule 1

Mick Schumacher


El término dansband ("banda para bailar") es una expresión sueca que define a una banda musical que toca dansbandsmusik ("música de banda para bailar"). A menudo la dansbandsmusik se baila en parejas. Los géneros musicales tales como el jitterbug y el foxtrot se incluyen en esta categoría. La música se inspira en el swing, schlager, country, jazz, y rock. La principal influencia de las bandas orientadas hacia el rock es la música rock de las décadas de 1950 y 1960.

Los términos dansband y dansbandsmusik comenzaron a ser utilizados hacia 1970, cuando desarrolló un estilo propio la música popular sueca. El género se desarrolló principalmente en Suecia, pero se ha diseminado hacia los países vecinos de Dinamarca, Noruega y las regiones que hablan sueco de Finlandia. Cuando esta música comenzó a conocerse en Noruega inicialmente fue denominada "Svensktoppar" (en relación con el ranking radial de temas musicales sueco Svensktoppen, el cual era un ámbito importante de la música dansband antes de que se modificaran sus reglas en enero de 2003).

Bandas famosas

 Arvingarna, Suecia
 Barbados, Suecia
 Berth Idoffs, Suecia (1958 -)
 Black Jack, Suecia
 Chiquita, Suecia
 Drängarna, Suecia
 Flamingokvintetten, Suecia
 Kjell Roos Band ("Roosarna"), Suecia
 Larz-Kristerz, Suecia
 Lazze Ohlyz, Suecia
 Lotta & Anders Engbergs Orkester, Suecia (1989–1994)
 Lotta Engbergs, Suecia(1994–2002)
 Ole Ivars, Noruega
 Rolandz, Suecia
 Sten & Stanley, Suecia
 Streaplers, Suecia
 Sven-Ingvars, Suecia
 Thorleifs, Suecia
 Tommys, Finlandia
 Vikingarna, Suecia
 Wizex, Suecia

Canciones destacadas
 "Gråt inga tårar" (No llores), por Thorleifs, 1974.
 "Jag vill vara din Margareta" (Quiero ser tuyo, Margareta), por Sten & Stanley, 1976.
 "De sista ljuva åren" (Los últimos años dulces), por Lasse Stefanz & Christina Lindberg, 1989.
 "Två mörka ögon" (Dos ojos negros), por Sven-Ingvars, 1991.
 "Eloise", por Arvingarna, 1993.
 "Kan man älska nå'n på avstånd" (Es posible amar a la distancia), por Vikingarna, 1998.
 "Jag trodde änglarna fanns" (Pensé que los ángeles existían), por Ole Ivars & Kikki Danielsson, 1999.
 "Take Me to Your Heaven", por Wizex, 1999.

Referencias

Véase también

Música de Suecia

Dansband