The Folk Implosion is an American band founded in the early 1990s by Lou Barlow and John Davis. It was initially a side-project started by Barlow to explore different territory than that being canvassed with his primary band at the time, Sebadoh. The name is a play on the Jon Spencer Blues Explosion. The band was on hiatus from 2004 to 2020.

History
Following the release of Sebadoh's Bubble and Scrape in 1993, Barlow received a tape from Davis, songwriter and librarian, that kicked off their collaboration as a songwriting team and studio recording project. The Folk Implosion released Walk Through This World with the Folk Implosion on cassette in 1993 on the Communion Label and as a 7-inch EP in 1994 on Drunken Fish.

The band's status was relatively obscure before Larry Clark's film Kids, and its soundtrack, most of which contained original compositions by Barlow and Davis. Both Sebadoh and Folk Implosion contributed to the soundtrack, with the track "Daddy Never Understood" attributed to Deluxx Folk Implosion. Deluxx Folk Implosion included Barlow, Davis, and members of the band Deluxx, Bob Fay and Mark Peretta. The introduction of Fay and Peretta to the band allowed the Folk Implosion to realize its songs live.

"Natural One", one of the Folk Implosion songs from the Kids soundtrack, became a hit single. It peaked at no. 29 on the Billboard Hot 100, no. 4 on the Billboard Modern Rock Charts and no. 20 on the Mainstream Rock Charts. The track peaked at no. 45 in the UK Singles Chart. The video for "Natural One" was included in MTV's Buzz Bin.

In 1995, the band contributed the song "Indierockinstrumental" to Red Hot + Bothered, a benefit album for people with AIDS, produced by the Red Hot Organization.

In 1996, the band covered the song "I'm Just a Bill" from Schoolhouse Rock! for the tribute album Schoolhouse Rock! Rocks as "Deluxx Folk Implosion".

Though the band attempted to duplicate the success of "Natural One", their subsequent releases were not as successful. Dare to Be Surprised was released by Communion in 1997 and received 6/10 when reviewed in SPIN Magazine. The group had started work on the album in 1995 before "Natural One" was released. After the success of the Kids Soundtrack, Folk Implosion signed to Interscope Records and recorded the 1999 studio album One Part Lullaby. The lead single "Free to Go" peaked moderately in both the US and UK. While the album was well reviewed, Barlow and Davis chose not to tour for the album and the project in its original incarnation slowed to an end.

After Davis left the band in 2000, Barlow recruited Russ Pollard and Imaad Wasif from the band Alaska! to record The New Folk Implosion. In 2002, the band appeared as the backing musicians for the main character played by Alessandro Nivola in the film Laurel Canyon.

John Davis returned to teaching and began to release music again as a solo artist in 2013.

In 2021, the band begun recording new material, and played a small acoustic set live. They also released an expanded edition of the Walk Through This World EP on Bandcamp on September 11, 2021. The following year, the band released the "Feel It If You Feel It" single, followed by the It Just Goes With EP in March 2023, and it was their first new material in nearly 20 years. A few months later, Folk Implosion released Music for Kids. It consisted of the band's contributions to the Kids soundtrack in addition to other songs recorded during the same era.

Discography

Albums
 Take a Look Inside (Communion Label, 1994)
 Dare to Be Surprised (Communion Label, 1997)
 One Part Lullaby (Interscope, 1999)
 The New Folk Implosion (Domino, 2003)

Singles and EPs
 Walk Through This World with the Folk Implosion cassette (Chocolate Monk, 1993)
 Walk Through This World with the Folk Implosion EP (Drunken Fish, 1994)
 "Electric Idiot" (Ubik, 1995)
 "Natural One" (London, 1995) [#29 US, #4 US Modern Rock, #45 UK]
 "Palm of My Hand" (Communion Label, 1996)
 "Pole Position" (Communion Label, 1997)
 "Insinuation" (Communion Label, 1997)
 "Free to Go" (Domino, 2000) [#12 US Modern Rock, #90 UK]
 "Leaving it Up to Me" (Domino, 2002)
 "Brand of Skin" (Domino, 2003)
 "Pearl" (Domino, 2003)*
 "Feel It If You Feel It" (2022)
 It Just Goes With EP (Joyful Noise Recordings, 2023)

Compilations
 The Folk Implosion (EP) (Communion Label, 1996)
 Music for Kids (Domino, 2023)

Other appearances
 "Kingdom Of Lies," a song on the A Life Less Ordinary Soundtrack (1997)

References

External links

Indie rock musical groups from Massachusetts
Musical groups disestablished in 2004
Musical groups from Boston
Domino Recording Company artists
Interscope Records artists

The Folk Implosion


Otomatik şanzıman veya otomatik vites, motorlu aracı sürerken belli bir motor devir hızı için, tekerleklerin devir hızının kademeli olarak, motor gücünü ileten dişlileri değiştirerek yükseltilmesi ya da alçaltılması işleminde sürücünün işini kolaylaştıran bir mekanizmadır.

Kullanımı
Otomatik şanzımanda, sürücü genelde sadece 4 olanaktan - boş (N), ileri (D), geri (R) ve park (P) - birini seçer; otomatik şanzıman sarsıntısız geçişleri motorun devir durumu ışığında kendiliğinden sağlar.
Düz şanzımanda, motor devri istenmeyen seviyelere ulaştığında, motorun işlevini daha zorlanmadan ve tıkanmadan yerine getirebilmesi için, üç aşamalı bir sürücü görevi olan, son aşamada da hassas fren-gaz-debriyaj kontrolü gerektiren karmaşık vites değiştirme işlemine Otomatik şanzıman, biraz kolaylık getirir; Otomatik şanzımanda düz şanzımandaki gibi dişli değiştirme işlemleri ve debriyajla yumuşak geçiş işlemleri gerekmez; Sürücü motor devrini vites değiştirmenin gerekli olup olmadığını anlamak için takip de etmeyebilir.

Bazı otomatik şanzımanlarda  4 seçenekten başka seçenekler de olur; tipik örnekler:
normalden fazla kuvvet gerektiğinde (Dik yokuş çıkarken, ağır yük taşırken, ağır römork çekerken motoru bayıltmadan sürebilmek için),
normalden az kuvvet gerektiğinde (Kar, buz ya da başka sebepten kaygan zeminde patinaj yapmadan sürebilmek için),
kompresör (Uzun yokuşları inerken fren balataları ısınıp işlev kaybetmesin diye şanzıman-motor ikilisinin koyu yağlarını yavaşlatıcı olarak kullanabilmek için),
otoyol modu (Yüksek hızda motora yüksek devir yaptırmadan dolayısıyla yakıt israf etmeden sürebilmek için),
spor modu (Gazın da fren gibi düşük reaksiyon süresi olması, yani gaz verince hiç gecikmeden ivme yapıp hızlanabilmek için),
drag-race modu (Durduğu yerde gaz vererek aracın haydi deyince ani ve azami ivme yapıp kısa sürede çok yüksek hıza ulaşabilmesi için; Viteste iken boşa almadan el frenini çekmek de benzer etki yapabilir ama tehlikelidir, fren boşaltıldığında araç hamle yapıp şaşırtabilir ).

Çeşitleri

Geleneksel

Üç kısımdan meydana gelir:
 Tork konvertörü
 Vites dişlileri
 Hidrolik kumanda
Planet dişli mekanizması, yörünge dişli, güneş dişli ve her iki dişli üzerine kavraşmış aynı zamanda planet taşıyıcısı üzerine yataklanmış planet dişlilerden oluşur. Hidrolik kumanda motor tarafından döndürülen bir pompa, bu pompanın itelediği sıvıları yönlendiren vanalar, yine bunların itip çektiği hidrolik debriyajlardan oluşur ve gereken dişlilerin gereken motor devirlerinde devreye girmelerini sağlar. Geleneksel debriyajın yerini alan tork konvertörü sayesinde motorla tekerler arasında düşük hızlarda tam bağlantı yoktur, bu yüzden yokuş yukarı geri kaymadan kalkış, veya çok yavaş ilerleyen araba kuyruğu gibi trafik durumlarına çok uygundur, ama aynı zamanda davranma gecikmesi ve yakıt israfı sebebidir. Çok yüksek hızlarda ya tork konvertörü tam tutunacak kadar sıkı bir bağlantı sağlar ya da otomatik tutundurulan bir gerçek debriyaj balatası devreye sokulur.

Otomatikleştirilmiş düz vites
Yine geleneksel düz vitestekine benzer dişliler ve onları kullanarak otomatik vites değiştirmeyi sağlayan elektromekanik düzen ve bu düzen kontrolünde bir ya da birden fazla debriyajdan oluşur. İnsandan daha hızlı vites degiştirebilmesi, motor-teker bağlantısının sıvısız olması, bu yüzden daha ekonomik kullanım sağlayacağı  iddialarıyla pazarlanır.

Sürekli değişken
Aşamasız sürat ayarı sağlar, bazı küçük arabalarda, küçük motosikletlerde ve paletli kar motosikleti gibi araçlarda kullanılır. Debriyajı merkezkaç kuvvetiyle olabilir. CVT kısa adıyla bilinir (continuously variable transmission).

Ayrıca bakınız
 Manuel şanzıman
 Şanzıman

Kaynakça

Taşıtlarda güç aktarımı

Otomatik şanzıman


Burrell Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Burrell Township (Iowa)
 Burrell Township (Armstrong County, Pennsylvania)
 Burrell Township (Indiana County, Pennsylvania)

Burrell Township


An Neotinea ustulata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni R.M.Bateman, Pridgeon och Mark W. Chase. An Neotinea ustulata in nahilalakip ha genus nga Neotinea, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 N. u. aestivalis
 N. u. ustulata

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Neotinea

Neotinea ustulata


William Horatio Powell (n. , Pittsburgh, Pennsylvania – d. , Palm Springs, California) a fost un actor american.  A fost o vedetă importantă a studiourilor Metro-Goldwyn-Mayer. Powell a jucat alături de Myrna Loy în 14 filme, inclusiv în populara serie Thin Man bazată pe personajele Nick și Nora Charles  create de Dashiell Hammett. Powell a fost nominalizat la Premiul Oscar pentru cel mai bun actor de trei ori pentru producțiile: The Thin Man (1934), My Man Godfrey (1936) și Life with Father (1947).

Biografie

Filmografie

Scurtmetraje
 Screen Snapshots (1932)
 Hollywood on Parade No. A-12 (1933)
 Screen Snapshots: The Skolsky Party (1946)

Referințe și note

Legături externe

 William Powell

In Loving Memory Of William Powell
 Photographs of William Powell
 FBI file on William Powell

Nașteri în 1892
Decese în 1984
Actori americani

William Powell


Syge breve er en dokumentarfilm fra 1949 instrueret af Gunnar Robert Hansen efter eget manuskript.

Handling
En overraskende film om det store antal mangelfuldt adresserede breve, som postvæsenet modtager hver dag. Filmen er en opfordring til publikum om at adressere breve rigtigt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Posten i Danmark
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1949

Syge breve


Jozef Gregor, mai cunoscut ca Jozef Gregor-Tajovský, () a fost un autor de proză și teatru, poet, profesor și politician slovac.

Viața
Tajovský s-a născut în familia unui cizmar, care avea mai mulți copii, dar și-a petrecut cea mai mare parte a copilăriei la bunicii săi. Între 1886 și 1889 a frecventat școala în orașul învecinat, Banská Bystrica, apoi și-a continuat studiile între anii 1889 și 1893 la o instituție de formare a profesorilor din Kláštor pod Znievom. Aici a început să scrie primele sale opere literare.

După absolvire, a început să lucreze ca profesor și, în primii ani, a predat la Banská Bystrica. Apoi, până în 1898, a predat în localități precum Horná Lehota, Kolárovice, Dohňany, Lopej, Pohorelá și Podlavice. Motivul acestei schimbări a fost convingerea sa națională și opoziția față de politica de maghiarizare a autorităților statale și bisericești ungare din acea perioadă. Din acest motiv, a renunțat la predare și a studiat între anii 1898 și 1900 la o academie economică din Praga. După aceasta, a devenit funcționar la Vidiecka ľudová banka (Banca Populară Rurală) și Tatra banka, fiind în același timp redactor la Ľudové noviny (Ziarul Poporului). În 1907 s-a căsătorit cu Hana Lilgová (*1885; †1958) la Nădlac (pe atunci Nagylak în Ungaria), care activa în domeniul literaturii sub numele de Hana Gregorová. În 1912 a fost ales vicepreședinte al Partidului Național Slovac și, după izbucnirea Primului Război Mondial, a fost redactor al ziarului Národný hlásnik pentru o perioadă scurtă de timp. În 1915 a fost mobilizat ca soldat pe frontul de est, dar a dezertat din armata austro-ungară. A luptat alături de soldați cehoslovaci și în 1917 s-a înrolat în Legiunile Cehoslovace în Rusia, unde a ajuns la gradul de căpitan.

După Primul Război Mondial, s-a întors în nou-formata Cehoslovacia, prin Statele Unite, în 1919, și s-a stabilit mai întâi la Martin, apoi la Bratislava, unde a lucrat ca șef al unui birou al legionarilor. În 1925, a fost pensionat ca locotenent-colonel al Armatei Cehoslovace și s-a dedicat în totalitate literaturii. Împreună cu soția sa, a sprijinit tinerii autori slovaci.

Tajovský a murit la Bratislava în 1940 și a fost înmormântat în orașul său natal, Tajov.

Opera
Jozef Gregor Tajovský este considerat un reprezentant al realismului slovac. În operele sale sunt descrise destinul și viața poporului slovac, problemele acestuia, dar și aspectele morale. De multe ori, este prezentată și regiunea sa natală, cu accent pe teme sociale, politice și societale actuale. Pe lângă critica dură a condițiilor sociale, Tajovský utilizează adesea și umorul.

A scris în special proză și piese de teatru, mai rar nuvele și articole de gazetă, inclusiv câteva articole politice. A realizat și o serie de traduceri din literatura rusă (A.P. Cehov, L.N. Tolstoi).

Proză
 1893 - Na mylných cestách (Pe drumuri înșelătoare), debutul în proză
 1896 - Čarodejné drevo (Copacul magic)
 1896 - Starého otca rozpomienky (Amintirile bunicului)
 1896 / 1900 - Rozprávky pre ľud (Povești populare)
 1897 - Ferko
 1897 - Rozpomienka (Amintire)
 1897 - Omrvinky (Firimituri)
 1897 - Z dediny (Din sat)
 1898 - Jastraby (Șoimi)
 1900 - Rozprávky (Povești)
 1901 - Úžerník a iné články (Cămătarie și alte articole)
 1902 - Mládenci (Tineri)
 1903 - Maco Mlieč
 1903 - Apoliena
 1904 - Nové časy (Vremuri noi)
 1904 - Besednice (Foiletonul)
 1907 - Smutné nôty (Note triste)
 1908 - Mamka Pôstková
 1909 - Horký chlieb (Pâine amară)
 1909 - Na chlieb (Pentru pâine)
 1909 - Mišo
 1910 - Umrel Tomášik (Tomášik a murit)
 1910 - Lacná kúpa a predsa draho padla! (O achiziție ieftină, dar totuși scump plătită!)
 1910 - Spod kosy (De sub coasă)
 1911 - Tŕpky
 1911 - Jano Mráz
 1911 - Kosec Môcik (Cosașul Môcik)
 1912 - Slovenské obrázky (Imagini slovace)
 1918 - Malý slovenský zemepis (Mică geografie slovacă)
 1919 - Prvý máj (Prima zi de mai)
 1919 - Rozprávky z Ruska (Povești din Rusia)
 1920 - Na front a iné rozprávky (Pe front și alte povestiri)
 1920 - Rozprávky o československých légiách v Rusku (Povești despre Legiunile Cehoslovace din Rusia)

Teatru

 1896 - Anička (Anička), piesă de teatru (nepublicată)
 1898 - Sľuby (Promisiuni), piesă de teatru
 1898 - Konačka (Konačka), piesă de teatru (nepublicată)
 1898 - Jej budúci (Viitorul ei), piesă de teatru (nepublicată)
 1899 - Námluvy (Logodne), piesă de teatru (nepublicată)
 1900 - Ženský zákon (Legea femeilor), piesă de teatru
 1901 - Nový život (Viață nouă), dramă
 1903 - Medveď (Ursul), dramă
 1906 - Matka (Mamă)
 1909 - Statky-zmätky (Proprietăți și haos), piesă de teatru
 1911 - V službe (În slujbă), piesă de teatru
 1911 - Hriech (Păcat), dramă
 1912 - Tma (Întuneric) (inițial Medzník, 1907)
 1915 - Tragik z prinútenia (Tragedie din constrângere), dramă
 1915 - Jubileum (Jubileu), dramă
 1922 - Sova Zuza (Bufnița Zuza), piesă de teatru cu păpuși
 1923 - Smrť Ďurka Langsfelda (Moartea lui Ďurko Langsfeld), piesă de teatru istorică
 1930 - Jej prvý román (Primul ei roman), comedie
 1934 - Blúznivci (Visători), piesă de teatru istorică
 1934 / 1935 - Sokolská rodina (Familia Sokol), comedie (nepusă în scenă)
 1938 - Hrdina (Erou), piesă de teatru istorică

Publicistică

 1914 - Výklad programu Slovenskej národnej strany (Explicarea programului Partidului Național Slovac)
 1917 / 1918 - Vojna a mier (Război și pace)
 1918 - Malý kultúrny zemepis Slovenska 1-2 (Mică geografie culturală a Slovaciei, părțile 1 și 2)
 1919 - O samospráve Slovenska (Despre autonomia Slovaciei)
 1919 - Malý kultúrny zemepis východného Slovenska (Mică geografie culturală a Slovaciei de Est)

Comemorări
Un teatru din Zvolen, unele instituții de învățământ din Slovacia și România (Nădlac), precum și străzile din mai multe orașe slovace poartă numele lui Jozef Gregor Tajovský. O casă memorială este dedicată scriitorului în orașul său natal, Tajov.

Note

Legături externe
 Profilul scriitorului

Nașteri în 1874
Decese în 1940
Scriitori slovaci

Jozef Gregor-Tajovský


Ark ya da kanal, insan eli ile yapılmış, sulama ya da ulaşım amacı ile kullanılan su yoludur. Akma hızı fazla olmayan ırmaklar geçmişten günümüze hep ulaşım için kullanılagelmiştir. Bu ırmakların birbirlerine yakınlaştığı yerlerde kanallar açılmak suretiyle ulaşım daha da kolay hâle getirilmiştir.

Tarihi
Bilinen en eski kanal milâttan önce yaklaşık 4000'li yıllarda Mezopotamya'da yapılmıştır. Eski zamanların en uzun kanalı ise Büyük Çin Kanalı'dır. 1794 km uzunluğundaki kanal İmparator Yang Guang'ı Pekin ve Hangzhou arasında taşımak için yapılmıştır. Proje resmî olarak 605 yılında başlamış olsa da ilk temelleri milâttan önce 486 yılında atılmıştır. Türk tarihinde de Sokollu Mehmed Paşa, Don-İdil ırmakları ile Kızıldeniz-Akdeniz bağlantılarını sağlamak için kanal projeleri tasarlamıştır. Fakat kendi bu işleri gerçekleştirememiştir. Daha sonra bu projelerden Süveyş'i İngilizler, Don-İdil'i Ruslar hayata geçirmişler ve ulaşımda yeni bir devir açmışlardır. Bunun yanında Amerikalıların açtığı Panama Kanalı da yeryüzündeki en önemli kanallar arasındadır.

Ulaşım amaçlı kanallar

Avrupa
Avrupa'da suyollarını geliştirmek için birçok kanal yapılmıştır. Özellikle Napolyon döneminde Fransa'da, 1760'larda da İngiltere'de kanal yapımı en üst seviyesine ulaşmış ve ülke içinde kömür ve diğer sanayi hammaddelerinin yolda kalma süreleri büyük oranda düşürülmüştür. Avrupa'daki en önemli kanallar Ren-Main-Tuna Kanalı ile Ren-Rhône Kanalı sayılabilir. Avrupa'nın en büyük kanalları, 1895'te Kuzey Denizi'nden Baltık Denizi'ne açılan Kiel Kanalı ile İjmuiden-Amsterdam artasına yer alan Kuzey Deniz Kanalı'dır.

Rusya
En çok kanala sahip ülkelerden biri de Rusya'dır. Su taşıma oranı çok yüksek olan nehirlere sahip olan Rusya yaptığı kanallarla Hazar Denizi'nden Sankt-Peterburg'a, Moskova'dan Karadeniz'e kadar ulaşır. İdil ve Don Nehri arasındaki Don-İdil Kanalı ile Ruslar, Hazar Gölü ve Karadeniz'i birbirine bağlamışlar ve Hazar, artık tamamen bir deniz hâline gelmiştir. Bugün bir gemi Hazar Denizi'nden çıktığı takdirde açık denizlere ulaşabilir.

Türkiye
Türkiye'de ulaşım yapılmasına zemin hazırlayacak potansiyele sahip herhangi bir akarsu bulunmaz. Manavgat Çayı ve Bartın Çayı haricindeki akarsularda ulaşım yapılamamasının sebebi akarsuların taşıdıkları suların az olması, derinliklerinin yetersiz olması ve hareketli akmalarıdır. Fakat buna rağmen tarım için açılmış birçok küçük ölçekli kanal bulunur. Türkiye'de kanal yapım işleri genelde DSİ tarafından yürütülür. İhtiyacı olan bölgelere küçük ölçekli kanallar ile su götürülür.

Dünya
Süveyş Kanalı'nın açılmasının ardından Ferdinand de Lesseps'de Panama kıstağını aynı yöntem ile açma girişimlerinde bulunmuş olsa da salgın hastalıklar ve teknik güçlükler nedeniyle başarılı olamadı. Daha sonra Panama Kanalı'nı Amerika Birleşik Devletleri havuz sistemi ile açtı ve 1914'te kendisi işletmeye başladı.

Ünlü kanallar

 Büyük Çin Kanalı (En uzun kanal)
 Lingqu Kanalı (Yeryüzündeki en eski kanal)
 Klong Kanalı - Tayvan
 Süveyş Kanalı - Mısır
 Panama Kanalı - Panama
 Korint Kanalı - Yunanistan
 Cape Coral Kanalı - Florida
 Venedik Kanalları
 Amsterdam Kanalları
Kiel Kanalı
 Saimaa Kanalı - (Lappeenranta, Finlandiya)
 Welland Kanalı - (Ontario, Kanada)
 Erie Kanalı - (New York)

Kanal kenarlarına kurulmuş şehirler

Kanallar tüm dünyada İtalya'nın Venedik şehri ile özdeşleşmiştir. Öyle ki kanalı olan şehirlere " ...'nın Venedik'i" unvanı verilir. Venedik aslında bataklık olan adaların üstüne kurulmuş bir şehirdir. Evler tahta destekler ile ayakta durur ve aslında kanalların oluşumunda insan pek de etkili değildir. Fakat yine de kanalların ıslahı insanlarca yapılmıştır. Venedik'in yanı sıra Hollanda'nın başkenti Amsterdam da hemen hemen aynı şekilde oluşmuştur. İlk başlarda bir köy olan Amsterdam, kanalların yapılması ile önemli bir liman hâline gelmiş ve 1300'lerde bir şehir olmuştur.

Kaynakça

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Kanal


José Alberto González Juárez (El Parral, Municipio Villa Corzo, Chiapas, México, 19 de dezembro de 1967) é um clérigo mexicano e bispo católico romano de Tuxtepec.

Em 8 de dezembro de 1995, José Alberto González Juárez recebeu o Sacramento da Ordem para a Diocese de Tuxtla Gutiérrez do Bispo Felipe Aguirre Franco.

O Papa Francisco o nomeou Bispo de Tuxtepec em 6 de junho de 2015. O arcebispo Christophe Pierre, núncio apostólico no México, concedeu sua consagração episcopal em 22 de julho do mesmo ano. Co-consagrantes foram o Arcebispo de Durango, José Antonio Fernández Hurtado, e o Arcebispo de Tuxtla Gutiérrez, Fabio Martínez Castilla.

Ver também

Bispos católicos do México

José Alberto González Juárez


Nava care cântă (engleză: The Ship Who Sang) este un roman științifico-fantastic din 1969 al scriitoarei americane ce trăiește în Irlanda Anne McCaffrey. Romanul este o extindere a mai multor lucrări apărute între 1961-1969:
 The Ship Who Sang, 1961
 The Ship who Mourned, 1966
 The Ship Who Killed, 1966
 Dramatic Mission, 1969
 The Ship Who Dissembled, 1969
 The Partnered Ship, 1969
Prima povestire, "The Ship Who Sang", a fost publicată în The Magazine of Fantasy and Science Fiction (aprilie 1961) și a fost inclusă de editorul Judith Merril în  antologia 7th Annual of the Year's Best S-F (1962).

Eroul principal al romanului este un cyborg: Helva, care este ființă umană dar și navă spațială sau, în engleză, brainship.

Traduceri
Povestirea  "Nava care cântă" (tradusă de Emanuel Huțanu) a apărut în Sci-Fi Magazin, numărul 4 (ianuarie 2008).

Referințe și note

Legături externe

Povestiri din 1961
Povestiri științifico-fantastice
Romane din 1969
Romane de Anne McCaffrey
Romane științifico-fantastice

Nava care cântă


Helluobrochus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Helluobrochus anthracinus (Klug, 1834)
 Helluobrochus ares Reichardt, 1974
 Helluobrochus argus Reichardt, 1974
 Helluobrochus bacchus (Reichardt, 1972)
 Helluobrochus bechynei Reichardt, 1974
 Helluobrochus birai Reichardt, 1974
 Helluobrochus brasiliensis (Dejean, 1825)
 Helluobrochus brevicollis (Dejean, 1831)
 Helluobrochus bucki Reichardt, 1974
 Helluobrochus capixaba Reichardt, 1974
 Helluobrochus collaris (Chaudoir, 1877)
 Helluobrochus cribratus (Reiche, 1843)
 Helluobrochus cribricollis (Chaudoir, 1872)
 Helluobrochus darlingtoni Reichardt, 1974
 Helluobrochus horqueta Reichardt, 1974
 Helluobrochus inconspicuus (Chaudoir, 1848)
 Helluobrochus lacordairei (Dejean, 1831)
 Helluobrochus linearis (Bates, 1871)
 Helluobrochus luctuosus (Chaudoir, 1872)
 Helluobrochus negrei Reichardt, 1974
 Helluobrochus oculatus Reichardt, 1974
 Helluobrochus oopselaphus Reichardt, 1974
 Helluobrochus petrus Reichardt, 1974
 Helluobrochus pilipalpis Reichardt, 1974
 Helluobrochus sanguinolentus (Klug, 1834)
 Helluobrochus subrostratus (Bates, 1871)

Referencias

Enlaces externos
 Helluobrochus en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Omphrina

Helluobrochus


Kurmanbek Saliyeviç Bakiyev (d. 1 Ağustos 1949) Kırgızistan'ın eski başbakanı, 2. Kırgızistan cumhurbaşkanı'dır.

Kurmanbek Bakiyev 1 Ağustos 1949 tarihinde Celalabad ilinin Masadan kentinde doğdu. 1995 yılında memleketi Celalabad eyaletinin valisi olarak atandı. 1997-2000 yılları arasında Chui eyaletinin valisi olarak görev yaptı. 21 Aralık 2000 tarihinde bu defa ülkesinin başbakanı olarak yemin etti. Ancak 2002 yılındaki olaylar sonucu istifa etti. 2005 yılında yapılan Lale Devrimi ile beraber devrim lideri sıfatıyla Devlet Başkanı oldu ve aynı yıl Temmuz ayı seçimleri sonucu görevi resmiyet kazandı.

Cumhurbaşkanı olarak bulunduğu 5 yıl süresince 7 başbakan değiştiren Bakıyev yolsuzluk ve akraba kayırmacılığı ile suçlandı bütün bunlara rağmen 2009 yılında yeniden seçildi ve 2010 yılında yapılan darbeye kadar görevini sürdürdü. 7 Nisan'da Bayan Rosa Otunbayeva tarafından devrilerek fiilen cumhurbaşkanlığından uzaklaştırıldı.

Şubat 2012'de Bakiyev'in 2010 yılında Belarus vatandaşlığı aldığı bildirilmiştir.

Minsk'e sürgün
Kırgızistan'da Bakiyev, 2010 ayaklanması sırasında protestocuların öldürülmesine karıştığı için gıyaben ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Kırgız hükûmeti o zamandan beri Bakiyev'in iadesini talep etti, ancak Belarus reddetti, bu da Kırgız-Belarus ilişkilerinde birçok çatışmaya neden oldu. Bakiyev'e eşi Tatyana, 2 oğlu ve Kırgız metresi Nazgül Tolomuşeva eşlik etti. Şubat 2012'de Bakiyev'e 2010 yılında Belarus vatandaşlığı verildiği bildirildi. Bakiyev, Özgür Avrupa Radyosu/Özgürlük Radyosu'nun Belarus servisi ile 2017 yılında yaptığı bir röportajda, Medvedev ve Putin'in yanı sıra ABD Başkanı Barack Obama'nın Minsk'e güvenli bir şekilde gitmesinin koordinasyonunda yer aldığını iddia etti.

Şubat 2019'da ABD Hazinesi, Bakiyev tarafından çalınan 4 milyon dolardan fazla paranın Kırgızistan Hükûmetine iade edildiğini duyurdu. 6 Ağustos 2019'da Bakiyev, 70. doğum gününü kutlamak için Cumhurbaşkanı Alexander Lukashenko ile Bağımsızlık Sarayı'nda bir araya geldi. Lukashenko, Bakiyev'e, ilgili konuları tartıştıkları ofisinde buluşmadan önce geleneksel çiçekler ve sembolik hediyeler sundu. Görüşme Kırgız Dışişleri Bakanlığını kızdırdı ve ertesi gün "iki ülke arasındaki dostluk ve işbirliği ilkelerine temelde uymadığını" belirtti.

Aile ve özel hayatı
Bakiyev'in karısı Tatyana Vasilevna Petrova (Rusça: Татьяна Васильевна Бакиева), bir üretim mühendisi olarak Samara'da doğmuş ve günümüz Moldova'sında büyüyen etnik bir Rus'tur.

Cumhurbaşkanı olarak görev yaptığı süre boyunca, Bakiyev ailesinin birkaç üyesi, iktidarın üst kademelerinde çalışan en az beş yakın akraba ile hükûmette önemli pozisyonlara sahipti. Kardeşi Janysh, başkanlık muhafızlarının başıydı. Bir diğer kardeş Marat, Kırgızistan'ın Almanya büyükelçisiydi. Diğer bir erkek kardeş, Adyl, Kırgızistan'ın Çin büyükelçisinin danışmanıydı.

Devrilmesinden bu yana, Kurmanbek'in küçük oğlu Maksim, geçici hükûmet tarafından zimmete para geçirme ve iktidarı kötüye kullanmakla suçlandı. Rusya'dan yaklaşık 35 milyon dolarlık 300 milyon dolarlık krediyi özel banka hesaplarına aktardığından şüpheleniliyor.

Ayaklanma gerçekleştiğinde oğlu Bakiyev, Washington, DC'de bir dizi toplantı için ABD'ye gitmişti. Kırgızca dışında Rusça ve Özbekçe konuşmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site

|-

|-

|-

1949 doğumlular
Kırgızistan başbakanları
Kırgızistan devlet başkanları
Yaşayan insanlar

Kurmanbek Bakiyev


دنيبرياني (Дніпряни) هي مدينة في مقاطعة بيرنيك في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4447   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

دنيبرياني (بيرنيك)


Kettenhaus bezeichnet in der Architektur ein Einfamilienwohnhaus, das mit weiteren gleichartig gestalteten Häusern und dazwischenliegenden Stallungen oder Garagen eine geschlossene Reihung bildet.

Die Häuser können leicht versetzt zueinander oder in exakter Reihe angelegt sein. Die so gebildete Reihe ist parallel zu einer Straße ausgerichtet oder begrenzt einen Platz. Kettenhäuser wirken im Vergleich zu Reihenhäusern wesentlich aufgelockerter. Diese Bauweise ist bei begrenzter Baufläche vorteilhaft.

Einzelnachweise

Bauform

Kettenhaus


Brucebyen er en nedlagt mineby ved Billefjorden, beliggende på Spitsbergen på arkipelaget Svalbard, Norge.

Byen blev grundlagt i 1919 af den skotske polarforsker William Bruce, og var ejet af Scottish Spitsbergen Syndicate Ltd..

Brucebyen er i dag en klynge af tre arbejdsbarakker og ét udhus, samt resterne af en skinnebane ned til fjorden. Formålet med byen var at kortlægge kulforekomsterne i området. Brucebyen blev forladt efter et par år, mens kulforekomsterne ved Pyramiden på den anden side af Billefjorden viste sig at være store nok til at der kunne etableres rentabelt minedrift.

Den er en beskyttet kulturel kulturarv jf. Svalbardmiljøloven.

Eksterne henvisninger

Faktaside  om Brucebyen (Norsk Polarinstitutt)

Tidligere beboelser på Svalbard
Minedrift på Svalbard
Etableret i 1919

Brucebyen


ජෝධා අක්බර් යනු ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්  විසින් සම-රචනය, නිෂ්පාදනය සහ අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2008 ඉන්දියානු ඓතිහාසික ප්‍රේම වෘත්තාන්ත චිත්‍රපටයකි. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ රිතික් රෝෂන්, ඓශ්වර්යා රායි සහ සෝනු සූද් විසිනි. චිත්‍රපටයේ රූගත කිරීම් ඇරඹියේ කර්ජාට්හි වන අතර 2008 පෙබරවාරි 15 දින එය මුදාහැරිණි.

චිතපටය ගෙතී ඇත්තේ රිතික් රෝෂන් විසින් චරිත නිරූපණය කරන මූඝල් අධිරාජ අක්බර් සහ ඓශ්වර්යා රායි විසින් නිරූපණය කරන ඔහුගේ බිසවක බවට පත්වන මරියම්-උස්-සමානි කුමරිය අතර ඇතිවන ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයයි. විචාරක පැසසුම් ලත් සංගීත නිර්මාණකරුවකු වන ඒ. ආර්. රහ්මාන් විසින් මෙහි සංගීත නිර්මාණය සිදුකරන ලදී. චිත්‍රපටයේ ධ්වනිපථය 2008 ජනවාරි 19 දින මුදාහැරිණි.

මෙම චිත්‍රපටය සාඕ පාඔලෝ ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙලේ දී හොඳම විදේශ චිත්‍රපටය සඳහා වන ප්‍රේක්ෂක සම්මානය හිමි කරගත් අතර, ගෝල්ඩන් මින්බාර් අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ දී සම්මාන දෙකක් ද, ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මාන හතක් සහ ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන පහක් ද හිමි කරගත්තේ ය. එසේම 3වන ආසියානු චිත්‍රපට උළෙලේ දී නිර්දේශ දෙකක් ද හිමි කරගත්තේ ය.

කථාපුවත
ජෝධා අක්බර් යනු දහසයවන සියවසේ මූඝල් අධිරාජ අක්බර් සහ රාජ්පුත් කුමරියක වන ජෝධා අතර ඇතිවූ දේශපාලන විවාහය පසුබිම් කරගත් ප්‍රේම වෘත්තාන්තයකි. අමේර්හි භාර්මාල් රජුගේ රූමත් සහ නිර්භීත දියණිය වන ජෝධා කුඩා කලම වෙනත් රාජ්පුත් රජකුට සරණ ගිවිසවා තිබිණි. ඇගේ දෑවැද්ද ලෙස ඇගේ පියාගේ කිරුළ නම්කළ අතර ඇගේ පියාගේ මරණින් පසුව එම රාජ්‍යයේ කිරුළ ඇගේ සැමියාට හිමි වේ. මෙම විවාහ ගිවිස ගැනීම හේතුවෙන් රජුගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා වන සුජාමල් හට සිහසුනට වූ අයිතිය අහිමි වූ නිසා සුජාමල් රාජධානිය අත්හැර කැරලිකරුවන් සමග එක්වේ. නමුත්, මූඝල් අධිරාජ්‍යය ආමේර්වලට පහර දීමට සූදානම් වන විට, භාර්මාල් රජු සිය දියණියව අධිරාජයාට විවාහ කරදෙන්නේ යුද්ධය වළක්වා ගැනීම සඳහායි. අක්බර් ද මෙයට එකඟ වන්නේ ඉන් අධිරාජ්‍යය සහ රාජ්පුත්වරුන් අතර දීර්ඝ කාලීන ශක්තිමත් සම්බන්ධතාවක් ඇතිවන නිසායි. නමුත් ජෝධා මෙම විවාහයට සම්පූර්ණයෙන් විරුද්ධ වන්නේ තමන්ය දේශපාලන ඉත්තකු වනු ඇතැයි සිතමිනි. ඇයට තමන් හා විවාහ ගිවිසගත් රාජ්පුත් රජු සමග විවාහ වීමට අවශ්‍ය වේ. ඇය සිය ඥාති සොහොයුරා (ඇගේම සොයුරා ලෙස පෙනෙන) වන සුජාමල්ට ලිපියක් ලියමින් තමන්ව මෙම විවාහයෙන් නිදහස් කරගන්නා මෙන් ඉල්ලා සිටියි. නමුත් ඇයට එම ලිපිය යැවීමට නොහැකි වේ. ජෝධා සිය දුක සිය මෑණියන් සමග බෙදාගනියි. ඇගේ මෑණියන් ඇය වෙනුවට සේවක තරුණියක්ව යවන ලෙස පැවසුවත්, ජෝධා එයට එකඟ නොවන්නේ එය රැවටීමක් වන නිසායි. අනතුරුව ඇගේ මව ඇයට වස බඳුනක් ලබාදෙන අතර, අවැසි වූ විට එය භාවිතා කරන ලෙස පවසයි.

විවාහයෙන් පසුව, ජෝධා අක්බර්ව නුරුස්නා අයුරින් හැසිරීම නිසා එම විවාහය සාර්ථක එකක් නොවේ. පසුව අක්බර් කැරැල්ල මර්දනය කොට සිය රාජධානිය තුළ සෑම ආගමකටම අයිතියක් ඇති බව පවසයි. ක්‍රමිකව, ඔහු නව ආගමක් ද පිහිටුවයි. දින්-ඉ-එල්ලාහි නම් වන එය හින්දු ආගමේත් ඉස්ලාමයේත් සංකලනයකි.

චරිත නිරූපණය

නිෂ්පාදනය

සම්භවය සහ තිර රචනය
ලගාන් (2001) ලද සාර්ථකත්වයෙන් පසු, එහි අධ්‍යක්ෂ ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්  වෙත නළුවකු සහ තිර රචකයකු වන හයිදර් අලි පැමිණියේ කේ. අසිෆ්ගේ ඓතිහාසික වීකරථා චිත්‍රපටයක් වූ මූඝල්-ඉ-අසාම් (1960) වැනි චිත්‍රපටයක් තැනීමේ අදහසිනි. මූඝල්-ඉ-අසාම් හි පූර්ව කථාවක් හෝ එයම ප්‍රතිනිර්මාණයට ගෝවාරිකර් කල්පනා කළ විට අලි යෝජනා කළේ තමන් එහි පූර්ව කථාවක් සකසන බවයි; ගෝවාරිකර් එයට එකඟ වූ අතර ඔහු තිරරචනයක් නිර්මාණය කළේ 13 සිට 28වන විය තෙක් අක්බර්ගේ දිවිය නිරූපණය වන පරිදි ය. Rediff.com හි සයිද් ෆිර්දවුස් අෂ්රෆ් සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී ගෝවාරිකර් සමග වැඩ කිරීමට තමන් ගත් තීරණය අලි හෙළිකළේ ය.

අලි අදහස රැගෙන එන විට, ගෝවාරිකර් ඒ වනවිටත් ස්වදේස් (2004) සඳහා සිය තිර පිටපත නිර්මාණය කොට තිබිණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔහු මෙය සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසුව අලි සමග කටයුතු කිරීමට තීරණය කළේ ය. 2001 දෙසැම්බරයේ දී, අලි අමේර්හි රාජ්පුත් පාලක භර්මාල්ගේ දියණිය වූ ජෝධාබායි සහ මූඝල් අධිරාජ අක්බර් අතර ඇතිවූ ප්‍රේම වෘත්තාන්තය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කළ අතර, මෙම යුවළ පිළිබද මූලික කථාපුවතක් නිර්මාණය කළේ ය. ස්වදේස් මුදාහැර මාසයකට පසුව, ගෝවාරිකර් මුණගැසුණු අලි ඔහුට කථාව භාර දුන්නේ ය. අනතුරුව සිය ඊළඟ ව්‍යාපෘතිය පිළිබඳ නිවේදනය කළ ගෝවාරිකර් එය "ප්‍රේම වෘත්තාන්ත සංගීතමය" චිත්‍රපටයක් බවත් පවසා එය ජෝධා අක්බර් ලෙස නම්කළේ ය.

2005 මාර්තුවේ දී, ගෝවාරිකර් අලි සමගින් තිරරචනය සිදුකරන්නට පටන්ගත් අතර, ෆීරෝස් ඒ. නාදියාඩ්වාලා සහ සුභාෂ් ඝායි මෙම චිත්‍රපටය නිෂ්පාදනය කරන බවට වූ කටකථා ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. පසුව 2006 අගෝස්තුවේ දී සනාථ වූයේ සිය AGPPL නිෂ්පාදන බැනරය යටතේ ගෝවාරිකර් යූටීවී මෝෂන් පික්චර්ස් හි රොනී ස්කෲවාලා සමගින් මෙහි සම-නිෂ්පාදකත්වය සිදුකරන බවයි. එසේම යූටීවී මෝෂන් පික්චර්ස් වෙතින් මෙය බෙදාහැරෙන බව ද අනාවරණය විය. 2005 නොවැම්බරයේ දී අලි සහ ගෝවාරිකර් තිර පිටපත නිමකළ අතර, ඔවුහු ජායපූර් මහාරාජා වූ භවානි සිං හා ඔහුගේ බිරිය වූ මහාරාණි පද්මිනී දේවීගේ "නිර්මාණාත්මක අදහස් ජෝධා අක්බර් හැකි තරම් යතාර්ථවාදීව ගෙනහැර දැක්වීමට" උපකාරී වෙතැයි අපේක්ෂා කළහ. චිත්‍රපටයේ දෙබස් රචනය සඳහා කේ. පී. සක්සේනාව බඳවා ගන්නා ලදී.

නළුවරණය සහ කාර්ය මණ්ඩලය
අක්බර් සහ ජෝධාබායිගේ චරිත සඳහා අලි මෙන්ම ගෝවාරිකර්ගේ ද පළමු තේරීම වූයේ රිතික් රෝෂන් සහ ඓශ්වර්යා රායි ය. ගෝවාරිකර් විශ්වාස කළේ රජකුගේ චරිතයට ගැළපෙන රාජකීය තේජය සහ රූපකාය රෝෂන්ට ඇති බවයි. ගෝවාරිකර් අනුව, තමන් අක්බර් පිළිබඳ චිත්‍රපටයක් තනන්නේ යැයි පමණක් පැවසූ විගසින් රෝෂන් එයට එකඟ වී තිබේ. සිය රචිතයට සූදානම් වීම සඳහා රෝෂන් උර්දු භාෂාව උගත්තේ ය. රායි සඳහා ගෝවාරිකර් SMS පණිවිඩයක් යැවූයේ "ඔබ මගේ ජෝධා වනවා ද?" යනුවෙනි. එයට ඇය "ඔව්, මම වෙන්නම්" යුනවෙන් පිළිතුරක් එවා ඇත. ජෝධාබායිගේ සොහොයුරා වූ රාජ්කුමාර් සුජාමල්ගේ චරිතය සඳහා සෝනු සූද් තෝරාගැනිණි. සූද් සෙසු චිත්‍රපට භාරගැනීම ද ප්‍රතික්ෂේප කළේ මෙම චරිතයට සිය සම්පූර්ණ දායකත්වය ලබාදිය යුතු බැවිනි.

අක්බර්ගේ මව වූ හමීදා බානු බෙගම්ගේ චරිතය සඳහා මුලින් සයිරා බානු තෝරාගැනුණත්, ඇය එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ සිය පවුලේ වැඩ කටයුතු ඇතැයි පවසමිනි. අනතුරුව එම චරිතයට පූනම් සිංහා තෝරාගැනුණු අතර, එය 1970 දශකයෙන් පසු ඇගේ නැව පැමිණීම සනිටුහන් කළේ ය. නිළි සහ ගායිකා ඉලා අරුන්ට ගෝවාරිකර් සමග කටයුතු කිරීමට අවශ්‍ය වූ අතර, ඇය එහි චරිතයක් ඉල්ලා සිටියා ය. ගෝවාරිකර් ඇයට අක්බර්ගේ කිරි මව වූ මහම් අංගාගේ චරිතය ප්‍රදානය කළේ ය. නික්තීන් ධීර් මෙහි අක්බර්ගේ කැරලිකාර මස්සිනා වන ෂරීෆුද්දීන් හුසේන්ගේ චරිතයට තෝරාගැනිණි. කුල්භූෂන් ඛාර්බන්දා මෙහි රාජා භර්මාල්ගේ චරිතයත්, සුහාසිනී මුලායි මෙහි ජෝධාබායිගේ මව වන රාණි පද්මාවතීගේ චරිතය සඳහාත් තෝරාගැනිණි. නිළි කුංකුම්ගේ ලේලිය වූ අබීර් ආබ්‍රර් මෙහි අක්බර්ගේ සොහොයුරිය සහ හුසේන්ගේ බිරිඳ වූ බක්ෂි බානු බෙගම්ගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. ඉන්ද්‍රජීත් සර්කාර් මෙහි බිර්බාල්ගේ චරිතය සඳහා තෝරාගැනුණත්, ඔහුගේ දර්ශන චිත්‍රපටයේ ප්‍රභේදයෙන් අවසන් කපාහැරුණේ එහි කාලය සීමා කරගැනීමටයි.

ඒ. ආර්. රහ්මන්, ජාවේඩ අඛ්තර්, නිතින් චන්ද්‍රකාන්ත් දේසායි සහ බල්ලු සලූජා පිළිවෙලින් මෙහි සංගීත නිර්මාපක, පද රචක, කලා අධ්‍යක්ෂක සහ සංස්කාරක ලෙස තෝරාගැනිණි. ලගාන් සහ ස්වදේස් චිත්‍රපටවලින් පසු මෙය ගෝවාරිකර් සමග ඔවුන්ගේ තෙවන අත්දැකීම විය. ටාටා එල්ක්සිහි කොට්ඨාසයක් වූ විෂුවල් කම්පියුටිං ලැබ්ස් (VCL) ආයතනය මෙහි විශේෂ ප්‍රයෝග භාරව කටයුතු කළේ ය. කයාමත් සේ කයාමත් තක් (1988), අක්ස් (2001) සහ කභි ඛුෂි කභී ඝම්... (2001) චිත්‍රපට නිසා ප්‍රකට කිරන් දියෝහන්ස් මෙහි සිනොමරූපකයා ලෙස කටයුතු කළේ ය. ගෝවාරිකර් ජෝධා අක්බර් සඳහා සමායෝජක ලෙස රවී දේවන්ව තෝරාග්තතේ 1942: අ ලව් ස්ටෝරි (1994) වැනි ඓතිහාසික චිත්‍රපට සම්බන්ධයෙන් ඔහු ලබාතිබූ අත්දැකීම් නිසායි. චින්නි ප්‍රකාශ් සහ ඔහුගේ බිරිඳ වූ රේඛා, රාජු ඛාන් සහ ආශ් කුමාර් මෙහි නර්තන රචකයන් ලෙස කටයුතු කළහ.

වස්ත්‍ර නිර්මාණය
සංජේ ලීලා භන්සාලිගේ දේව්දාස් (2002) චිත්‍රපටයේ රායිගේ වස්ත්‍ර නිර්මාණය සිදුකළ නීතා ලල්ලා චිත්‍රපටයේ වස්ත්‍ර නිර්මාණය සඳහා තෝරාගැනිණි. ලල්ලා පවසා ඇත්තේ ජෝධා අක්බර් ඇගේ දිවියේ "වඩාත් අභියෝගාත්මක චිත්‍රපටවලින් එකක්" ලෙසයි. මෙයට හේතුව ඇයට ප්‍රධාන නිළිය සඳහා පමණක් නොව චිත්‍රපටයේ සෑම රංගන ශිල්පියකුටම වස්ත්‍ර නිර්මාණය කිරීමට සිදුවීමයි. මූඝල් අධිරාජ්‍ය යුගයේ වස්ත්‍ර පිළිබඳ ලල්ලා වසර එක හමාරක පමන කාලයක් පර්යේෂණවල යෙදුණා ය. එම යුගයේ පැවති රෙදි පිළි ප්‍රභේද පිළිබඳ තොරතුරු ලබාගැනීමට ඇය ජායිපූර් වෙත ගියා ය. ඇය ක්‍රමානුරූපීව රාජ්පුත්වරුන් සඳහා කහ, තැඹිලි සහ රතු වර්ණත්, මූඝල්වරුන් සඳහා රන්, දුඹුරු සහ ලා දුඹුරු වර්ණත් තෝරාගත්තා ය.

අක්බර්ගේ කාලයේ මූඝල් අධිරාජ්‍යයේ ශ්‍රීවිභූතිය සිහියට නගාගනිමින් ලල්ලා රෝෂන් සහ රායිගේ වස්ත්‍ර සඳහා සර්දෝසි සහ කුන්දන් වර්ගයේ ගෙත්තම් භාවිතා කළා ය. වස්ත්‍ර නිර්මාණය සඳහා රෙදිපිළි මෙන්ම පාවහන් ද දිල්ලි, මුම්බායි සහ ජායිපූර්වලින් ගෙන්වා ගත් අතර, සැබෑ ගෙත්තම් කළ මෝජාරි පාවහන් ලෙස භාවිතා කෙරිණි. ෂරීෆුද්දීන් හුසේන්ගේ චරිතය සඳහා ලල්ලා අඳුරු දුඹුරු, කළු සහ කොළ වර්ණ භාවිතා කළේ ඔහුගේ පුද්ගලතාව සැලකිල්ලට ගනිමිනි.

වස්ත්‍ර සඳහා භාවිත වූ ආභරණ තනිෂ්ක් නම් ආභරණ සන්නාම සමාගමේන මිලට ගන්නා ලදී. ජෝධා අක්බර් චිත්‍රපටය මෙම සමාගමේ දෙවන චිත්‍රපට දායකත්වය සනිටුහන් කළේ ය. මින් පෙර ෆැන්ටසි චිත්‍රපටයක් වූ පහේලි (2005) සඳහා ද එම සමාගම සේවා සපයා ඇත. රන් සහ මැණික් එබ්බවූ මෙම ආභරණ නිර්මානය සඳහා ශිල්පීන් 200කින් සමන්විත කණ්ඩායමක් දින 600ක් පුරා සේවයේ යෙදුණහ. මෙහි දී ආභරණ කිලෝග්‍රෑම් 300කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් භාවිතා විය. මෙම චිත්‍රපටය සඳහා රායි සහ රෝෂන් පිළිවෙලින් ආභරණ කට්ටල් දහතුනක් සහ අටක් පැළඳියහ. ජෝධාබායි සහ අක්බර්ගේ විවාහය වන දර්ශනයේ දී ඓශ්වර්යා පැළඳි ආභරණ කට්ටලයේ බර කිලෝග්‍රෑම් 3.5කි. එහි බර දරාගැනීම ඓශ්වර්යාට අපහුස විය. පසුව සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී ඇය ්‍රපකාශ කළේ මෙම චරිත රඟපෑමේ දී තමන්ට අපහසුම වූ කටයුත්ත ආභරණ පැළඳීම බවයි. මෙම ආභරණ සැලසුම් කෙරුණේ මූඝල් සාහිත්‍යයේ සහ අබු'ල්-ෆාස්ල් ඉබ්න් මුබාරක් විසින් නිමකළ අක්බර්ගේ ස්වයං චරිතාපදානය වන අක්බර්නාම හි ඇතුළත් ලඝු සිතුවම්වලිනි. චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන නළුවන් විසින් භාවිතා කළ කඩු කොපුවල බර කිලෝග්‍රෑම් දෙකකි.

ප්‍රධාන ඡායාරූපකරණය
2006 නොවැම්බරයේ ජායිපූර්හි දී රූගත කිරීම් ඇරඹිණි. එහි දී රෝෂන් සහ ධීර් අතර උච්චතම අවස්ථාව සහ පළමු පනිපත් සටන රූගත කෙරිණි. විවාහයට පෙර ජෝධාබායි ලෙස රායි රංග‍නයේ යෙදෙන මාලිගා දර්ශන කිෂන්ගාර් හි රූපන්ගාර් බලකොටුවේ දී රූගත කෙරිණි. පනිපත් සටන නිරූපිත ජවනිකා ජායිපූර් ආසන්නයේ පිහිටි ධුලා ප්‍රදේශයේ දී රූගත කෙරිණි. සටන් ජවනිකාවලට සූදානම් වීම සඳහා රූගතකිරීම් ඇරඹීමට මසකට පෙර රෝෂන් සහ රායි කඩු සටන් සහ අසුන් පැදවීම පුහුණුවූයේ පිළිවෙලින් මෙහ්බූබ් ස්ටූඩියෝ සහ මහාලක්ෂ්මී තුරඟතරඟපිටිය තුළ දී ය. මින් පෙර ද ලාස්ට් ලීජන් (2007) චිත්‍රපටයේ දී අසිපත් සටන් සහ අසුන් පැදවීම පුහුණුවී සිටි රායිට මෙය එතරම් අපහසු  කටයුත්තක් නොවිණි.

සන්නාහ සහ තුවක්කු නිර්මාණය සඳහා දේවන් සහ දේසායි දායකත්වය සැපයූහ. කාලතුවක්කු නිර්මාණය කෙරුණේ මධ්‍යයට යකඩ ඇතුළත් කළ කාබන් තන්තුවලිනි. මේ නිසා උණ්ඩ සුමට ලෙස නිකුත් කළ හැකි විය. මුලින් අසිපත් ද දැව සහ තන්තුවලින් නිර්මාණය කළ නමුත් පසුව සැහැල්ලු කාබන් තන්තු යොදාගැනුණේ නළුවන්ට එය හැසිරවීම අපහසු වූ බැවිනි. සියලුම ත්‍රාසජනක ජවනිකා සෑම දිනකම පෙ.ව. 3 සිට පෙ.ව. 7 දක්වා රූගත කිරීමට පෙර පෙරපුහුණුවේ යෙදෙන ලදී. සියලු සටන් ජවනිකා සඳහා ත්‍රාසක පුද්ගලයන් 250ක් සහ 5,000ක අමතර පිරිසක් යොදාගන්නා ලදී. මෙය දින 20-3- පමණ කාලයක් පුරා රූගත කෙරිණි. අශුතෝෂ්ට මෙහි උච්ච ජවනිකා පරිපූර්ණ ලෙස ගැනීමට අවශ්‍ය වූ අතර, අක්බර් සහ හුසේන්ගේ හමුදා සෙබලුන් ලෙස යොදාගත් අසල්වැසි ගම්වල ජනයා එකම ඉරියඒවෙන් දවසම සිටගෙන සිටීමට සිදුවීමෙන් විඩාවට පත්වූහ. ඉන් ඇතැම් අය ඊළඟ දිනයේ දක්නට ද නොලැබිණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දේවන් ත්‍රාසක ශිල්පීන් 250ක් මෙම හමුදාවන්හි ඉදිරි පෙළෙහි රැඳවූයේ ගැමියන්ගේ අඩුව නොපෙනෙන සේ ය.

විවිධ කෝණවලින් මෙහි උච්ච ජවනිකාව රූගත කිරීමට දියෝහන්ස් කැමරා හයක් භාවිතා කළේ ය. ඔහු මේ සඳහා ආභාසය ලැබූයේ ග්ලැඩියේටර් (2000) සහ ට්‍රෝයි (2004) චිත්‍රපටවලිනි. රූගත වූ දර්ශනය අනුව උචිත පරිදි ආලෝකකරණය භාවිතා කෙරිණි. වැඩිදුර රූගත කිරීම් සම්භාර් ලේක් නගරය, සහ ඇම්බර්, ආමේර් සහ අග්‍රා බලකොටුවල දී සිදු විය. සාර්ථකව ඉන්දියාව ආක්‍රමණයට අක්බර් ඉස්ලාමික විද්වතකු වූ මොයිනුද්දීන් චිෂ්ටිට යාඥා කරන දර්ශනය අජ්මේර් ෂරී‍ෆ් දර්ගාහි දී සිදු විය.

2006 දෙසැම්බර් අවසානයේ දින 60ක් පුරා පැවති රූගත කිරීම්වල පළමු අදියර අවසන් වීමෙන් පසු, 2007 ජනවාරි 8 දින සිට එහි දෙවන අදියර ඇරඹුණේ කර්ජාට් මූලික කරගත් දේසායිගේ එන්ඩී ස්ටූඩියෝස්හි දී ය. දේසායි ආමේර් සහ අග්‍රා බලකොටුවල "ඡායාරූප ලක්ෂ ගණනක්" ලබාගත්තේ ය. මෙම ඡායාරූප ආශ්‍රේයය ලෙස යොදාගනිමින් මෙම ස්ථානවල අභ්‍යන්තර දර්ශන සඳහා පසුතල සිය චිත්‍රාගාරය තුළ ගොඩනැංවී ය. රූගත කිරීම් මුළුමණින්ම බලකොටුවල සිදුකළ නොහැකි වූයේ දෛනිකව ඇතිවන සංචාරකයන්ගේ තදබදය නිසායි. හම නිසා මෙම බලකොටු දෙකෙහි පිටත දර්ශන පමණක් පළමු අදියරේ දී එම ස්ථානවලදීම රූගත කෙරුණු අතර, අභ්‍යන්තර් දර්ශන කර්ජාට්හි රූගත විය. දේසායි විසින් ගොඩනැංවූ අභ්‍යන්තර කොටස් අතරට දීවාන්-ඉ-ආම්, දීවාන්-ඉ-ඛාස්, ජෝධාබායිගේ ඇතුළු කුටිය සහ මාලිගයේ උද්‍යාන ද අයත් වේ. සම්පූර්ණ පසුතලයම අඩි 1,600ක් දිගැති, අඩි 600ක් පළලැති සහ අඩි 68ක් උසැති ප්‍රදේශයක් විය. දේසායි අනුව එය "උසැති ගොඩනැගිල්ලක මහල් හතකට" අනුරූප වේ. කොන්ක්‍රීට්, තන්තු සහ ඇස්බැස්ටොස් තහඩු මෙම අභ්‍යන්තර ස්ථාන නිර්මාණයට භාවිතා කළ අමුද්‍රව්‍ය විය. කර්ජාට්හි සමස්ත පසුතලය නිර්මාණය සඳහා වූ පිරිවැය මිලියන 120ක් ලෙස ඇස්තමේනතු කෙරේ.

ප්‍රකාශ් විසින් නර්තන රචනය සිදුකළ "අසීම්-ඕ-ෂාන් ෂහෙන්ෂා" ගීතය සඳහා සහාය නර්තන රචකයින් 12ක්, නර්තන ශිල්පීන් 400ක් සහ අග්‍රාවේ වැසියන් ලෙස රංගනයේ යෙදීම වෙනුවන් තවත් අතිරේක ජනයා 2000ක් සහභාගී විය. ගීතයේ නර්තන පියවර සඳහා ප්‍රකාශ් ගංගා ජමුනා (1961) සහ ගයිඩ් (1965) වැනි චිත්‍රපට ආභාසයට ගත්තේ ය. මෙම ගීතය දින 10කින් අවසන් කිරීමට සැලසුම් කළත්, එයට දින 15ක් ගත විය. මෙය නිමකිරීම වෙනුවෙන් සිය කණ්ඩායමට ගෞරවය පුදකළ ඔහු පැවසූයේ සිය සම-ක්‍රියාත්මකකරණය නොවන්නට මෙය රූගත කිරීමට "මාසයක්" වත් ගතවනු ඇති බවයි. සමස්ත චිත්‍රපට සඳහා හස්තීන් 80ක්, අශ්වයින් 100ක් සහ ඔටුව් 55ක් භාවිත කෙරිණි. රෝෂන් සහ චිතෝර්ගාර් දිස්ත්‍රික්කයේ හන්කේශ්වර්හි රජු ගේ චරිතය නිරූපණය කළ උල්හාස් බාර්වේ අතර සටන් ජවනිකාව 2007 ජූනි මස ජායිපූර්හි දී රූගත විය. රූගත කිරීම් 2007 ඔක්තෝබර්–නොවැම්බර් වන විට කර්ජාට්හි දී අවසන් විය. වස්ත්‍ර සහ පසුතල සඳහා වූ වියදම් හේතුවෙන් මුලින් ₹ මිලියන 370ක් වූ පිරිවැය පසුව ₹ මිලියන 400ක් දක්වා ඉහළ ගියේ ය.

ඓතිහාසික සාවද්‍යතා
චිත්‍රපටයේ නිරූපිත බොහෝ සිදුවීම් සත්‍ය සිදුවීම් පාදක කරගත් ඒවායි. ඇතැම් රාජ්පුත් කණ්ඩායම් පවසන්නට වූයේ ජෝධා විවාහ වූයේ අක්බර් සමග නොව අක්බර්ගේ පුත්‍රයා වූ ජහාන්ගීර් සමග බවයි.

ඇතැම් ඉතිහාසයන් පවසන්නට වූයේ අක්බර්ගේ රාජ්පුත් බිරිඳ මූඝල් යුගයේ දී කිසිදිනෙක "ජෝධා බායි" ලෙස හැඳින්වුණේ නැති බවයි. අලිගාර් මුස්ලිම් විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය ෂිරීන් මූස්වි අනුව අක්බර්නාම (අක්බර්ගේ නියමය අනුව නිමවූ ඔහුගේ චරිතාපදානය) හෝ එම යුගයට අයත් කිසිදු ඓතිහාසික මූලාශ්‍රයක ඇය ජෝධා බායි ලෙස දක්වා නොමැති බවයි. මූස්වි පවසන්නේ "ජෝධා බායි" යන නාමය අක්බර්ගේ භාර්යාව හැඳින්වීමට භාවිතා කොට ඇත්තේ 18වන සහ 19වන සියවස්වල ඓතිහාසික ලේඛනවල බවයි. තුස්ක්-ඉ-ජහාන්ගීරී ග්‍රන්ථය තුළ ඇයව සඳහන් කොට ඇත්තේ මරියම්-උස්-සමානි යන නාමයෙනි.

පැට්නාවේ ඛුඩා බක්ෂ් ප්‍රාචීන මහජන පුස්තකාලයේ අධ්‍යක්ෂ ඉතිහාසඥ ඉම්ටියාස් අහමඩ් අනුව, "ජෝධා" යන නාමය අක්බර්ගේ බිසව හැඳින්වීමට ප්‍රථම වරරට භාවිතා කොට ඇත්තේ ලුතිනන්-කර්නල් ජෝම්ස් ටොඩ් විසින් සිය Annals and Antiquities of Rajasthan ග්‍රන්ථය තුළයි. අහමඩ් අනුව, ටොඩ් වෘත්තීය ඉතිහාසඥයකු නොවී ය. එන්. ආර්. ෆාරූකි පවසන්නේ ජෝධා බායි යනු අක්බර්ගේ රාජ්පුත් රැජිනගේ නාමය නොව  ජහාන්ගීර්ගේ රාජ්පුත් රැජිනගේ නාමය බවයි.

ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර් ගේ ප්‍රතිචාරය වූයේ,

විරෝධතා සහ නීතිමය කරුණු
චිත්‍රපටය තුළ වාර්ගික රාජ්පුත් ජනතාව නිරූපණය කිරීම රාජ්පුත් ජනතාවගේ විවේචනයට හේතු විය. එහිදී පැවසුණේ දේශපාලනිකව අභිප්‍රේරණය නිසා ඓතිහාසික ප්‍රතිශෝධනයෙන් රාජ්පුත් ඉතිහාසය ලුහු කර දක්වා ඇති බවයි. චිත්‍රපටයට එරෙහි මෙම ප්‍රජාවගේ විරෝධතා හේතුවෙන් උත්තර් ප්‍රදේශ්, රාජස්ථාන්, හර්යානා සහ උත්තර්ඛාන්ද් ප්‍රාන්තවල චිත්‍රපටය තහනම් කෙරිණි. කෙසේනමුත්, නිෂ්පාදකවරයා මෙයට එරෙහිව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ අභියාචනයක් ගොනු කළේ ය. පසුව, ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් උත්තර් ප්‍රදේශ් ප්‍රාන්තයේ සහ උත්තර්ඛාන්ද් හා හර්යානා ප්‍රාන්තවල ඇතැම් නගරවල චිත්‍රපටයට වූ තහනම ඉවත් කරන ලදී. අධිකරණය විසින් උත්තර් ප්‍රදේශ් රජය මෙන්ම දේහ්රාදුන්, උත්තර්ඛාන්ද් සහ අම්බාලා, සෝනේපත් සහ රේවාරි, හර්යානා වැනි අධිකාරීන් නිකුත් කළ තහනම් නියෝග ද ඉවත් ක‍රන ලදී.

බොක්ස් ඔෆීස්
ඉන්දියාව තුළ ජෝධා අක්බර් ₹ මිලියන 379.02ක ආදායමක් උපයාගත් අතර, අර්ධ බොක්ස් ඔෆීස් ජනමෝදකයක් ලෙස සැලකිණි.

විදේශයන්හි, මෙය $7,550,000 ක(₹ කෝටි 49.92) ආදායමක් ලද අතර, එය බ්ලොක්බස්ටරයක් යැයි නිවේදනය කෙරිණි. එක්සත් රාජධානිය තුළ මෙම චිත්‍රපටය $2,100,000, උතුරු ඇමරිකාව තුළ $3,450,000, එක්සත් අරාබි එමිරේටයේ $960,000, ඕස්ට්‍රේලියාවේ $450,000 සහ සෙසු රටවල්වලින් $590,000ක ආදායමක් උපයා ගනිමිනි.

චිත්‍රපටය නිම වූයේ ලොවපුරා ₹ මිලියන 515.42ක ($28,370,000) සර්වකාලීන ආදායමක් උපයා ගනිමිනි.

ධ්වනිපථය

මෙම චිත්‍රපටයේ විචාරක පැසසුම් ලත් ධ්වනිපථය නිර්මාණය කරන ලද්දේ ඒ. ආර්. රහ්මාන් විසිනි. ලගාන්, සහ ස්වදේස් චිත්‍රපටවලින් පසුව මෙය ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්  සමග ඔහු කටයුතු කළ තෙවන අවස්ථාව විය. මෙහි නිල ධ්වනිපථය ගීත පහකින් සහ වාදන දෙකකින් සමන්විත ය. "ඛ්වාජා මෙරේ ඛ්වාජා" සහ "අසීම්-ඕ-ෂාන් ෂහෙන්ෂා" හැර ජාවෙඩ් අඛ්තර් විසින් රචිත අනෙක් පද සඳහා රහ්මාන් ස්වර මාලා නිමවී ය. මින් පළමුවැනියට සඳහන් කළ ගීතයේ පද කෂීෆ් විසින් ද, දෙවනුවට සඳහන් ගීතය ජාවේජ් අඛ්තර් විසින් ද රචනා කරන ලදී. මෙහි සංගීතය 2008 ජනවාරි 9 දින මුදාහැරුණු අතර, ජනවාරි 18 සිට සංයුක්ත තැටි ලබාගත හැකි විය. මෙහි ධ්වනිපථ ඇල්බමය ඉතා ධනාත්මක ප්‍රතිචාර ලද අතර, බොහෝ විචාරකයන් සඳහන් කළේ මෙය රහ්මාන්ගේ අග්‍රගන්‍යම ධ්වනිපථය බවයි. ප්ලැනට් බොලිවුඩ් වෙනුවෙන් ඇල්බමය පිළිබඳ විචාරයක යෙදුණු ආකාශ් ගාන්ධි පවසා තිබුණේ "ජෝධා අක්බර් හි සංයුතිය මායාමය, චිත්තාකර්ෂණීය බවත්, සැමටම වඩා මේ දිනවල ධ්වනිපථවලින් ලබාගත හැකි අති දුර්ලභ අත්දැකීමක් බවත් ය. මෙහි සිනුම කොතෙක් ද කිවහොත්, ඔබට ප්‍රියතම ගීයක් තේරිය නොහැක. ඉන්දියානු සංගීතය විසින් තවත් ධ්වනිපථයක් මෙසේ සදාතනික වස්තුවක් බවට පත්කොට ඇත."

දෙමළ ධ්වනිපථය

සංගීත සම්මාන
මෙම චිත්‍රපටය බොහෝ සංගීත සම්මාන උළෙලවල්හි ප්‍රබල ජයග්‍රාහකයකු විය. කෙසේනමුත්, හොඳම සංගීත අධ්‍යක්ෂණය ප්‍රවර්ගයේ දී එය රහ්මාන් විසින්ම නිමැවූ ජානේ තු... යා ජානේ නා සඳහා පමණක් දෙවැනි විය. මෙහි එන අපූර්ව පසුබිම් ස්කෝරය ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම පසුබිම් ස්වරමාලාව සහ අයිෆා හොඳ පසුබිම් ස්වරමාලාව යන සම්මාන හිමි කරගත්තේ ය. ධ්වනිපථය විවිධ ප්‍රවර්ගයන් යට‍තේ නිර්දේශ ගණනාවක් ද හිමි කරගත්තේ ය.

 මිර්චි සිංගීත සම්මාන
 වසරේ ගීතය – "ජාෂ්න්-ඉ-බහාරා"
 වසරේ ගායකයා – ජාවේඩ අලි ("ජාෂ්න්-ඉ-බහාරා" සදහා)
 වසරේ ගායිකාව – බේලා ෂෙන්දේ ("මන් මෝහනා" සඳහා)
 වසරේ පද රචකයා – ජාවෙඩ් අඛ්තර් ("ජාෂ්න්-ඉ-බහාරා" සඳහා)
 චිත්‍රපට හොඳම පසුබිම් ස්වරමාලාව සඳහා තාක්ෂණික සම්මානය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 ගී සංකලනය සඳහා තාක්ෂනික සම්මානය – එච්. ශ්‍රීධර්
 වැඩසටහන්කරණය සහ  සැකසුම සඳහා තාක්ෂනික සම්මානය – ටී. ආර්. ක්‍රිෂ්ණා චේතන් ("ජාෂ්න්-ඉ-බහාරා" ලෙස)

 වෙනත්
 ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම පසුබිම් ස්වරමාලාවා – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම පද රචක සම්මානය – ජාවෙඩ් අඛ්තර්
 හොඳම පසුබිම් සංගීතය සඳහා ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මානය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 හොඳම නර්තන රචකයා සඳහා ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මානය – රාජු ඛාන් ("ඛ්වාජා මෙරේ ඛ්වාජා" ලෙස)
 අයිෆා හොඳම සංගීත අධ්‍යක්ෂක සම්මානය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 අයිෆා හොඳම පද රචක සම්මානය – ජාවෙඩ් අඛ්තර්
 අයිෆා හොඳම පිළිවැයුම් ගායකයා සම්මානය – ජාවෙඩ් අලි ("ජාෂ්න්-ඉ-බහාරා" සඳහා)
 අයිෆා හොඳම පසුබිම් ස්වරමාලාව – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 හොඳම සංගීතය සඳහා වී ශාන්තරාම් සම්මානය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්

සම්මාන
ෆිල්ම්‍ෆෙයාර් සම්මාන
 හොඳම චිත්‍රපටය – රොනී ස්කෲවාලා සහ අහුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 හොඳම අධ්‍යක්ෂක – ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 හොඳම නළුවා – රිතික් රෝෂන්
 හොදම පද රචකයා – ජාවෙඩ් අඛ්තර්
 හොඳම පසුබිම් ස්වරමාලාව – ඒ. ආර්. රහ්මාන්

ස්ක්‍රීන් සම්මාන

ජයග්‍රහණය
 හොඳම චිත්‍රපටය – රොනී ස්කෲවාලා සහ අශුතෝස් ගෝවාරිකර්
 හොඳම නළුවා – රිතික් රෝෂන්
 හොඳම පසුබිම් සංගීතය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 හොඳම නර්තන රචකයා – රාජු ඛාන් ("ඛ්වාජා මෙරේ ඛ්වාජා" සඳහා)
 හොඳම අධ්‍යක්ෂක – ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 හොඳම නිළිය (ජනප්‍රිය තේරීම) – ඓශ්වර්යා රායි

නිර්දේශිත
 හොඳම නිළිය – ඓශ්වර්යා රායි
 හොඳම ක්‍රියාදාමය – රවී දේවන්
 ඍණාත්මක චරිතයක හොඳම නළුවා – ඉලා අරුන්
 හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණය – නිතින් චන්ද්‍රකාන්ත් දේසායි
 හොඳම පද – කෂීෆ් ("ඛ්වාජා මෙරේ ඛ්වාජා" සඳහා)
 හොඳම සංගීතය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්
 හොඳම පිළිවැයුම් ගායකයා – ඒ. ආර්. රහ්මාන් ("ඛ්වාජා මෙරේ ඛ්වාජා" සඳහා)
 හොඳම විශේෂ ප්‍රයෝග – පංකජ් ඛාන්ද්පූර්

ස්ටාර්ඩස්ට් සම්මාන
 වසරේ තරුව – රිතික් රෝෂන්
 සිහින අධ්‍යක්ෂක – අහුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 නවක තර්ජනය – නිකිතින් ධීර්

අයිෆා සම්මාන
 හොඳම සලරුව
 හොඳම අධ්‍යක්ෂක
 හොඳම නළුවා
 හොඳම සංගීත අධ්‍යක්ෂක
 හොඳම පද රචක
 හොඳම පිරිමි පිළිවැයුම
 හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණය
 හොඳම පුසබිම් ස්වරමාලාව
 හොඳම වස්ත්‍ර නිර්මාණය
 හොඳම සංස්කරණය
 හොඳම අංග රචනය

වී ශාන්තරාම් සම්මාන
 හොඳම අධ්‍යක්ෂක ලෝකඩ සම්මානය – ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 හොඳම නිළිය – ඓශ්වර්යා රායි
 හොඳම සංගීතය – ඒ. ආර්. රහ්මාන්

අන්තර්ජාතික
ගෝල්ඩන් මින්බාර් අන්තර්ජාතික මුස්ලිම් සිනමා චිත්‍රපට උළෙල (කසාන්, රුසියාව)
 හොඳම චිත්‍රපටය (ග්‍රෝං ප්‍රී) – ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්
 හොඳම නළුවා සාම්මානය – රිතික් රෝෂන්

32වන සාඕ පාඔලෝ අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙල (බ්‍රසීලය, දකුණු ඇමරිකාව)
 හොඳම විදේශ භාෂා චිත්‍රපටය සඳහා ප්‍රේක්ෂක සම්මානය – ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර්

ඇසියා පැසිෆික් තිර සම්මාන
 නිර්දේශිත, සිනෙමාරූපණයේ ජයග්‍රහණය – කීරාන් දියෝහන්ස්

3වන ආසියානු චිත්‍රපට සම්මාන
 නිර්දේශිත, හොඳම නිෂ්පාදන සැලසුම්කරු – නිතින් චන්ද්‍රකාන්ත් දේසායි
 නිර්දේශිත, හොඳම සංගීත නිර්මාපක – ඒ. ආර්. රහ්මාන්

මේවාත් බලන්න
 ජෝධා අක්බර් (රූපවාහිනී කතාමාලාව)

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 නිල ට්‍රේලරය - යූටීවී මෝෂන් පික්චර්ස්

2000 දශකයේ චරිතාපදාන චිත්‍රපට
2000 දශකයේ සංගීතමය චිත්‍රපට
2000 දශකයේ ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපට
2000 දශකයේ යුධ චිත්‍රපට
2008 චිත්‍රපට
අක්බර්
රාජකීයයන් පිළිබඳ චිත්‍රපට
ආශුතෝෂ් ගෝවාරිකර් අධ්‍යක්ෂණය කළ චිත්‍රපට
ඒ. ආර්. රහ්මාන්ගේ හින්දි චිත්‍රපට ස්වර මාලා
මූඝල් අධිරාජ්‍යය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
රාජස්ථා‍නයේ රූගත වූ චිත්‍රපට
හින්දු සහ ඉස්ලාමික අන්තර්ලබ්ධිත දෙබස්
2000 දශකයේ හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
දෙමළ බසින් හඬකැවුණු හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
තෙලිඟු බසින් හඬකැවුණු හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
චිත්‍රපට තුළ ඉන්දියාවේ ඉතිහාසය
ඉන්දියානු චරිතාපදාන චිත්‍රපට
ඉන්දියානු වීරකථා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
ඉන්දියානු ඓතිහාසික චිත්‍රපට
ඉන්දියානු ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපට
ඉන්දියානු යුධ චිත්‍රපට
අන්තර්ලබ්ධික ප්‍රේම වෘත්තාන්ත චිත්‍රපට
ප්‍රේම කථා
උර්දු-භාෂා චිත්‍රපට
යූටීවී මෝෂන් පික්චර්ස් චිත්‍රපට

ජෝධා අක්බර්


Kosmos 2271, ruski komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Strijela-3.
Lansiran je 12. veljače 1994. godine u 08:54 s kozmodroma Pljesecka u Rusiji. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Ciklon-3 11K68. Orbita mu je 1403 km u perigeju i 1415 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 82,56°. Spacetrackov kataloški broj je 23002. COSPARova oznaka je 1994-011-D. Zemlju obilazi u 113,97 minuta. Pri lansiranju bio je mase 220 kg.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2271


Casparus Bernardus (Cas) Oorthuys (* 1. November 1908 in Leiden, Provinz Südholland; † 22. Juli 1975 in Amsterdam) war ein niederländischer Fotograf, Gestalter von Bucheinbänden und Widerstandskämpfer im Zweiten Weltkrieg.

Leben
Oorthuys war der Sohn eines Geistlichen der Niederländisch-reformierten Kirche. Er lebte seit seinem ersten Lebensjahr in Amsterdam, wohin sein Vater versetzt worden war. Wegen seiner Dyslexie ging er in eine Handwerksschule (Ambachtsschool). Später besuchte er die Schule für Bauwesen, Bildende Künste und Kunsthandwerk in Haarlem, bevor er Bauwesen an einer Weiterführenden Schule, der Middelbare Technische School (Haarlem), studierte.

In seiner Zeit in Haarlem wurde Oorthuys Vegetarier, Kriegsgegner und Kommunist. Ab 1930 arbeitete er zwei Jahre lang als Bauzeichner in Diensten der Stadt Amsterdam. Durch die Folgen der Weltwirtschaftskrise wurde er entlassen. Er schloss sich als Arbeitsloser der Communistischen Partij Holland an. Zusammen mit Jo Voskuil (1897–1972) betrieb er in den Jahren 1932 bis 1935 die Werbefirma OV20 (Oorthuys-Vos 20). In diesen Jahren entwickelten sich seine Fotografien im Stil der Arbeiterfotografie mit großen Propagandaeffekten und zeigten die Welt der Armut, der stempelnden Arbeits- und Wohnungslosen. 1936 wurde er beim Verlag De Arbeiderspers (Die Arbeiterpresse) fest angestellt. Daneben arbeitete er als Reporter für Zeitschriften, für Buchillustrationen und Bucheinbände. In dieser Zeit organisierte er zusammen mit Voskuil eine Ausstellung, in der das wirkliche Deutschland in der Zeit der Olympischen Spiele 1936 in Berlin gezeigt wurde.

Zweiter Weltkrieg
1941 wurde Oorthuys, wie alle Pressefotografen der Niederlande, gezwungen, dem Verband der Niederländischen Journalisten beizutreten. Er arbeitete an einem Fotoband des Agrarisch Fonds über die Landwirtschaft in den Niederlanden mit. In derselben Zeit fertigte er für den Untergrund Passfotos für gefälschte Ausweise und Fotos für andere Dokumente an. Im Mai 1944 wurde er verhaftet und verbrachte drei Monate im Durchgangslager Amersfoort. Im September 1944 tauchte er unter und begann mit anderen Fotografen, darunter Emmy Andriesse, eine Dokumentation über die Besatzungszeit.

Nachkriegszeit
Nach 1945 ergriff Oorthuys die Partei der jungen Republik Indonesien, die jahrelang gegen die Wiederaufrichtung der Kolonialherrschaft in Niederländisch-Indien kämpfte. Sein unverblümt parteilicher Fotoband trägt den Titel Staat in wording (Staat im Werden).

Fotografie

Persönliches
Oorthuys war zweimal verheiratet und aus den Ehen entsprangen fünf Kinder. Die niederländische Briefmarke aus Anlass des 30. Jahrestags der Befreiung des Jahres 1975 wurde von ihm entworfen. Das Archiv des Fotografen aus der Zeit ab 1944 befindet sich im Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.

Veröffentlichungen
 1961: Text von Pierre Cressard: Das ist die Bretagne. Axel Juncker Verlag, Berlin.
 Voici L'Alsace.
 1961: deutscher Text von Paul Ahnne: Das Elsass und Strassburg. Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1960: Text von H. Molendijk: Das ist Amersfoort. Contact, Amsterdam/Antwerpen.
 De Waddeneilanden.
 1959: Text von Eva Zandstra: Die holländischen Watteninseln. Contact, Amsterdam/Antwerpen.
 1958: Text von Marisa Ferro: Die italienische Riviera. Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1958; Text von B. Delépinne: Das ist Brüssel und die Weltausstellung. Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1957: Text von Neville Braybrooke: Das ist London. Vom Morgengrauen bis Mitternacht, Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1955: Text von K. Jonkheere: Das ist Belgien. Axel Junker Verlag, Berlin.
 1955: Text von Jon Kelk: Nederland in Foto's, de/en/nl. contact, Amsterdam/Antwerpen
 1952: Text von Han G. Hoekstra: Das ist Amsterdam. vom Morgengrauen bis Mitternacht, Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1952: Text von Jan Kornelis Kelk: Das ist Holland, Axel Juncker Verlag, Berlin.
 1952: Text von Jan Brusse: Bonjour Paris - Bonsoir Paris - Au revoir Paris, Hotel-Plan, Zürich.

Weblinks

Fotograf (Niederlande)
Niederländer
Geboren 1908
Gestorben 1975
Mann

Cas Oorthuys


بولي هو مجلس المدينة في أثينا والدول الإغريقية.

التأسيس
كان سابقا المجلس الاستشاري للملك، وبعد زوال الملكية كان يتولى تسيير شؤون الدولة بالاشتراك مع الحكام، ويعد الأعمال التي تعرض على الجمعية الشعبية. ثم تطور ليصبح مجلس دستوريا للمدينة.

قوانين الانتساب والعضوية
في النظام الأوليجاركي كان أعضاء البولي المحدد عددهم بـ500 عضو يتم اختيارهم بالانتخاب من بين عدد من المواطنين، أو يحصلون على مقاعد في هذا المجلس بحق الوراثة، مع التمتع بالعضوية عددا معينا من السنين أو مدى الحياة. أما في النظم الديمقراطية فكان يتم اختيارهم بالاقتراع بين جميع المواطنين لمدة عام واحد، وفي أثينا كان المواطن لا يستطيع التمتع بعضوية البولي أكثر من مرتين، بشرط ألا تكون في عامين متتاليين.

المراجع

إغريق
ثقافة اليونان القديمة

بولي (مجلس المدينة)


Vincent James Russo (born January 24, 1961) is an American professional wrestling booker, writer, and pundit.

He is notable for his tenures with the World Wrestling Federation (WWF, now WWE), World Championship Wrestling (WCW) and Total Nonstop Action Wrestling (TNA, now Impact Wrestling) in creative roles. He also occasionally made appearances as an on-screen authority figure, and professional wrestler, in WCW and TNA. His writing style often blurred the lines between reality and fiction, while also favoring elements such as shock twists, grand moments and larger-than-life characters over in-ring action, which made him a controversial figure amongst certain wrestling fans. Russo was head of the WWF's creative department during the widely acclaimed Attitude Era, during which the company achieved record high television ratings.

During a self-booked in-ring career in WCW, Russo became a one-time WCW World Heavyweight Champion, and scored televised singles victories over future WWE Hall of Famers Ric Flair and Booker T (the latter to win his world title).

Early life
Russo grew up in Farmingville, New York, and graduated from the University of Southern Indiana (then known as Indiana State University Evansville) in 1983 with a degree in journalism. He worked for the school newspaper The Shield as an assistant sports editor and later as editor-in-chief.

Russo got his start in pro wrestling when he began training under the tutelage of Johnny Rodz at Gleason's Gym in Brooklyn. He owned two video stores on Long Island, New York. Russo also hosted his own local radio show from 1992 to 1993 called Vicious Vincent's World of Wrestling which aired on Sunday nights on WGBB in Freeport, New York. The program ran for exactly one year, the final show being the one-year anniversary.

Professional wrestling career

World Wrestling Federation (1992–1999)
In 1992, Russo was hired as a freelance writer for WWF Magazine following a letter that he had written to Linda McMahon, and would later become an editor in 1994 under the pseudonym of Vic Venom. He was eventually promoted to the WWF Creative Team in 1996. In that same year, Monday Night Raw hit a ratings low of 1.8, as Monday Nitro (Raws chief competition), was in the midst of an 83-week winning-streak against Raw head-to-head (see Monday Night Wars). With World Championship Wrestling (WCW) eclipsing the WWF, WWF chairman Vince McMahon called upon Russo to make changes to the televised product. Russo contributed edgy, controversial storylines involving sexual content, profanity, swerves or unexpected heel turns, and worked shoots, as well as short matches, backstage vignettes, shocking angles and levels of depicted violence. Russo's style of writing came to be known as "Crash TV" and was heavily inspired by The Jerry Springer Show. "Crash TV" centered on Russo's philosophy that every character on WWF television should be involved in a storyline (feud). This contrasted conventional wrestling booking that would typically see a number of matches between wrestlers that were not necessarily involved in feuds. Russo believed that by constantly having storyline material on-screen, the viewing audience would be more reluctant to change the channel for fear of missing something.

In 1997, Russo became head writer for the WWF and wrote their flagship show Raw Is War as well as their monthly pay-per-views. With the angles that he created, Russo had a large hand in putting WWF ahead of WCW in the Monday night rating wars during the Attitude Era. In an interview with Jeff Lane in 2015, Russo acknowledged that the first thing he wrote as WWF head writer was the episode of Raw that aired on December 15, 1997. At the King of the Ring pay-per-view in 1998, Ed Ferrara joined the WWF creative team and was paired with Russo. Some of the more controversial characters during this time, often cited by critics of Russo, include Sable, Val Venis and The Godfather. Russo devised the infamous Brawl for All tournament. Russo also contributed to the formation of D-Generation X, The Undertaker vs. Kane feud, the Stone Cold Steve Austin vs. Mr. McMahon feud, the rise of The Rock, and Mick Foley's three-face pushes.

In the two years following Russo's promotion to head writer, Raw surpassed WCW's Nitro in head-to-head ratings.

In October 1999, Russo was replaced by Chris Kreski as WWF head writer, after Russo departed the company.

 World Championship Wrestling (1999–2000)
Hiring and arrival
On October 3, 1999, Russo and Ed Ferrara signed with WCW; Russo contends that his reason for leaving the WWF was the result of a dispute with Vince McMahon over the increased workload caused by the introduction of the new SmackDown! broadcast and McMahon's disregard of Russo's family. Russo and Ferrara attempted to make the same "Crash TV" style on Monday Nitro which was similar to Raw Is War, only at an accelerated pace, including soapier storylines, more lengthy non-wrestling segments, constant heel/face turns, an increased amount of female representation on the show, fake retirements, more backstage vignettes, expanded storyline depth, constant title changes, and the utilization of midcard talent in a more effective manner. Russo and Ferrara often focused on poking fun at the WWF.

Russo's writing style created a large turnover in title changes, reflecting his "crash TV" writing philosophy. His booking of Jushin Thunder Liger losing and regaining the IWGP Junior Heavyweight Championship on Nitro in late 1999 was not recognized by New Japan Pro-Wrestling (NJPW) in the title lineage until 2007; Liger lost the title to Juventud Guerrera, a luchador, after being hit over the head with a tequila bottle. Swerves and scenarios treated as "shoots" were heavily emphasized, as wrestlers supposedly gave unscripted interviews using "insider" terms that were only recognized by the Internet smarks; chaotic broadcasts became the norm.

 Walk out and return
In January 2000, Russo received two phone calls, one from Bret Hart (then WCW World Heavyweight Champion) and another from Jeff Jarrett (then WCW United States Heavyweight Champion), both saying that they were injured, thus could not wrestle and forced to vacate their respective championships. This required Russo to alter the plans he had in mind for Hart and the New World Order. Russo and his booking committee sat down to determine what would now happen at Souled Out. One of the ideas included putting the now-vacated WCW Title on the shoot fighter Tank Abbott, a former UFC fighter. In an attempt to do something believable, the idea was originally to have a "rumble match" in which Sid Vicious would be an early entrant in the match and would last all the way to the end when Abbott would come into the match and eliminate him with one punch. Russo said that Abbott might not have held the belt for more than 24 hours if this title change had actually occurred. However, the day after he and his committee came up with the idea, he was asked to work in a committee and no longer be head writer. Russo declined the offer and left the company, with his immediate replacement being Kevin Sullivan, who along with other bookers, chose wrestler Chris Benoit to win the title from Vicious in a singles bout with Arn Anderson as the referee.

Three months after Russo's departure, Kevin Sullivan was ultimately relieved of his duties in March 2000 and Russo returned as lead writer, alongside the returning Eric Bischoff. The idea was that Russo and Bischoff would reboot WCW into a more modern, streamlined company that would allow the younger talent to work with the established stars. On April 10, 2000, WCW Monday Nitro edition, Vince Russo was introduced as an on-screen antagonist authority figure. Notable storyline points his character was involved with include "The New Blood vs. The Millionaire's Club"; his feud with Ric Flair where he and David Flair were involved with shaving Ric Flair's hair as well as Reid Flair's hair; his feud with Goldberg; and his short reign as world champion. On May 8, 2000, Russo booked Miss Elizabeth in her first official wrestling match against Daffney. Elizabeth left the company shortly thereafter.

 Bash at the Beach 2000 incident
At Bash at the Beach 2000, Russo was involved in an incident with Hulk Hogan where Hogan was booked to lose a match against reigning WCW World Heavyweight Champion Jeff Jarrett. Hogan refused to lose the match (invoking his contract's "creative control" clause to override Russo), due to Russo's apparent lack of direction for Hogan's character following the planned loss. In the end, Russo booked Jarrett to literally lie down for Hogan, which resulted in Hogan doing a worked shoot on Russo saying, "That's why this company is in the damn shape it's in; because of bullshit like this" and scoring the pinfall victory by placing his foot on Jarrett's chest. Russo would come out later in the broadcast to nullify the match's result, as he publicly fired Hogan. This action restored the title to Jarrett, which set up a new title match between Jarrett and Booker T, with the latter winning the match and the title.
As Russo promised, Hogan never resurfaced in WCW and even filed a lawsuit against Russo for defamation of character (which was dismissed in 2003 stating that the charges filed against Russo were "groundless" and "were just part of a wrestling storyline"). Hogan claims (in his autobiography, Hollywood Hulk Hogan) that Russo turned the angle into a shoot, and that he was double-crossed by Turner executive Brad Siegel who did not want to use him anymore due to his costs per appearance. Eric Bischoff states in his autobiography, Controversy Creates Ca$h, that Hogan winning and leaving with the title was a work which would result in his return several months later where the plan was to crown a new champion at Halloween Havoc, where Hogan would come out at the end of the show and ultimately win a champion vs. champion match – but Russo coming out to fire him was in fact a shoot which led to the lawsuit filed by Hogan. Bischoff claims that he and Hogan celebrated after the event over the angle, but were distraught to get a phone call hearing of Russo's in-ring shoot after Hogan left the arena. Mike Awesome, cousin to Hogan's nephew Horace Hogan (who also left the company following the incident) also alleged in a shoot interview published by Highspots that the disputes and the incident also affected his WCW run, in which Russo allegedly took out his problems with Hulk Hogan on Awesome, citing that he was "too close of kin" to Hogan, by portraying several poorly received gimmicks.

World Heavyweight Champion, injury, and departure
In mid-2000, Russo entered into an angle with Ric Flair. The angle notably included Russo sending cops to the ring to arrest Flair during the wedding between Stacy Keibler and Flair's son David.
In August 2000 at New Blood Rising, Russo entered into a feud with Goldberg after confronting Goldberg when the wrestler left a match and "refused to follow the script." The next PPV, Fall Brawl, saw Russo interfere in Goldberg's match against Scott Steiner, costing Goldberg the match.

On the September 18, 2000 episode of Nitro, Russo was in a tag match alongside Sting and Booker T versus Scott Steiner and Jeff Jarrett, with the wrestler getting the pin receiving a shot at Booker T's WCW World Heavyweight Championship. Russo won after Booker T dragged an unconscious Russo onto Steiner for the three count. The following week, Russo faced Booker T in a steel cage match for the WCW World Heavyweight Championship. The match did not appear to have a clear winner as Russo was speared by Goldberg through the side of the cage at the same time Booker exited the cage. Two days later on WCW Thunder, Russo was announced as the winner and new champion.Thunder - Wednesday, September 27, 2000 However, the reign was short lived as Russo announced he was vacating the title immediately after, as he was not a wrestler. Russo suffered a severe concussion from the spear spot, and took time off because of post-concussion syndrome.

Russo's run as head writer and fledgling in-ring career came to a halt after the concussion and other injuries. Time Warner bought out Russo's contract shortly after the WCW buyout in May 2001.

 Return to WWE (2002)
Russo later returned to WWE in June 2002 as a consultant to oversee creative direction of both Raw and SmackDown!, but quickly left after two weeks, after stating that there was "no way in the world that this thing would work out". The major storyline idea he proposed was an entire restart of the WCW Invasion, featuring previously unsigned talent such as Bill Goldberg, Scott Steiner, Eric Bischoff and Bret Hart. After feeling disrespected by a phone call with Stephanie McMahon, Russo then left of his own accord (turning down a $125,000 per year stay-at-home 'advisory' role with WWE in favor of a $100,000 per year full-time position with TNA).

 Total Nonstop Action Wrestling (2002–2014)

 Writing and on-screen character

In July 2002, Russo joined Jeff and Jerry Jarrett's NWA-TNA promotion as a creative writer and would assist in the writing and production of the shows. Russo claims that the name "Total Nonstop Action" came from him and that the original concept was, as they were exclusive to pay-per-view, to be an edgier product than WWE; the initials of the company "TNA" being a play on "T&A," short for "Tits and Ass." Throughout the first few years, there were numerous reports of a creative power struggle over the direction of the programming.

During the time when these rumors circulated, Russo eventually debuted as an on-screen character when the mysterious masked wrestler "Mr. Wrestling III" helped Jeff Jarrett win the NWA World Heavyweight Championship and was eventually unveiled as him. In the on-screen story, Jarrett did not want Russo's help which led to the two become involved in a feud. Russo created his own faction of wrestlers he dubbed Sports Entertainment Xtreme (S.E.X.), recruiting the likes of Glenn Gilbertti, Sonny Siaki, B.G. James, Raven, Trinity, and others. S.E.X. faced the more traditional TNA wrestlers led by Jeff Jarrett. Eventually, Russo would leave his on-screen role and Gilbertti would become the leader of S.E.X. instead.

After leaving for a brief period, Russo returned as an on-screen character on the May 28, 2003 pay-per-view where he would hit Raven with a baseball bat helping Gilbertti become the number one contender for the world championship. The next week on June 4, 2003, when Gilbertti fought Jarrett for the world championship, Russo would hit Gilbertti with a baseball bat which in turn helped Jarrett retain his belt. On the following week's pay-per-view (June 11, 2003), when A.J. Styles and Raven fought Jarrett for the world title in a triple threat match, Russo teased hitting Styles with Jarrett's trademark guitar, but eventually hit Jarrett leading Styles to win the world championship belt.

Russo would then manage NWA World Heavyweight Champion A.J. Styles for the remainder of his 2003 run and S.E.X. was quietly written out of the storylines. On October 1, 2003, Russo suffered the first loss of his in-ring career in a tag team match against Dusty Rhodes and Jeff Jarrett, although his partner, Styles, yielded the pin. On the October 15, 2003 pay-per-view, Russo made his final appearance of that year in a street-fight with Jarrett. It was reported that Russo was written out of the company as a result of Hulk Hogan's signing and because Hogan reportedly said that he would not work for TNA as long as Russo was involved with the company. In February 2004, shortly after Hogan was not able to commit with TNA, Russo would eventually return but strictly as an on-air character, becoming the "Director of Authority" in the storylines. This time, he was a face, claiming to have changed his ways (which was likely inspired by Russo's real-life conversion to Christianity). However, he would disappear again in late 2004 when Dusty Rhodes was "voted" the new D.O.A. over himself at the three-hour November 2004 pay-per-view Victory Road in an interactive "election" on TNA's website. Russo left the company after the 2004 Victory Road pay-per-view. In a November 2005 interview, Russo states that he never wrote a single show on his own during this period at TNA and described his time there as a "total nightmare."

 Return as a creative writer
On September 21, 2006, TNA president Dixie Carter re-signed Russo as a writer on the TNA creative team. Russo was paired with Dutch Mantell and Jeff Jarrett on the TNA creative team.

During the March 2007 TNA pay-per-view Destination X on the "Last Rites" match with Abyss and Sting, "Fire Russo!" chants erupted from the crowd in the arena at Orlando indicating the fans' frustration with the incidents that occurred during the match.

Another time the "Fire Russo!" chants were heard was at the following month's pay-per-view Lockdown that was held in St. Louis on April 15, 2007. The chants were heard during the electrified steel cage match with Team 3D and The LAX where the lights would flicker on-and-off whenever a wrestler touched the cage giving the impression of electrocution. Dixie Carter has since noted that gimmick was created by writer Dutch Mantell. However, in a 2011 interview, Mantell denied this and the two proceeded to argue over Twitter for several months after this.

Russo became head of creative for TNA sometime during July 2009. On addressing the "Fire Russo!" chants, Russo said he was not head of creative during that time, and when the idea of the electrified steel cage was presented to him, he said that there was no way that the concept could have been done in a believable manner and that he was often blamed for ideas that he never even came up with. At the September 2009 No Surrender pay-per-view, Ed Ferrara joined TNA and began working on the creative team with Vince Russo and junior contributor Matt Conway.

On October 27, 2009, Hulk Hogan and Eric Bischoff signed with TNA and were paired with Russo, whom they had conflicted with in WCW and had not worked with since they departed the company after Bash at the Beach 2000. In 2010, when asked about his relationship with Russo at TNA, Hogan said he came to TNA in peace, that the writing staff of Russo, Ed Ferrara, Matt Conway, and Jeremy Borash have really "stepped it up", and that Hogan loved Russo "from a distance". According to Russo, the three met together and worked out their differences. While working with Russo, Bischoff also stated in a February 2010 interview that it was a "very positive experience" and that their collaborations were productive.

By October 6, 2011, Russo had stepped down to the role of a contributing writer, with Bruce Prichard taking over the head writer's role. On February 14, 2012, TNA president Dixie Carter explained that TNA and Russo had mutually parted ways during the week.

 Secret return
In April 2014, the PWInsider website claimed that Russo was working as a consultant for TNA Wrestling. Russo denied the reports, but on July 15, PWInsider reported that Russo had accidentally sent an email to them with instructions on how TNA's commentators work. As a result, and after trying to state that he was not involved with TNA, Russo admitted on his website that he was already working as a consultant for TNA Wrestling to work with TNA's commentators and that one of TNA's conditions was that Russo was to keep his involvement confidential. In less than two days, Russo's statement was removed from his website.

On July 30, 2014, Russo claimed that he was "officially done" with TNA. Not long after, Russo revealed that he had been working for TNA since October 24, 2013, claiming that he had been involved in creative meetings and also critiqued the weekly episodes of Impact Wrestling. Russo stated that he was getting paid about $3,000 a month, averaging to $36,000 a year, to be a consultant with TNA.

 Aro Lucha (2017–2018)
On December 8, 2017, Russo signed with the Nashville, Tennessee-based Aro Lucha promotion as a script consultant. On April 5, 2018, Aro Lucha's CEO, Jason Brown, explained via a question and answer session on WeFunder (a crowd-funding website), that Russo had been hired as an independent contractor, not as an employee. As of April 2018, Russo is no longer with the promotion.

 Legacy in wrestling
Russo is among the most controversial figures in wrestling. He often states that the story and character elements of the show are what draws viewers, and thus emphasizes entertainment over the in-ring aspect of professional wrestling. Newsday writes that "Despite scripting some of the most successful WWF television programs in history, and later doing the same for WCW and TNA, Russo remains one of wrestling's most reviled personalities for his sometimes unconventional take on the wrestling business." According to Russo, one reason he is reviled is due to his take on the current WWE product; he believes there is too much actual wrestling and not enough storylines. In Russo's book, Rope Opera, he writes that he has been conversely referred to as "the saviour of the WWF" and "the man who destroyed WCW".

WWE credits Russo with being responsible for many of the Attitude Era's storylines. Likewise, Bob Kapur of Slam! Wrestling gives Russo credit for the company turning away from the cartoonish style of the early-mid 1990s and instead bringing more mature storylines and characters to the promotion. WWF's The Rock spoke fondly of working with Russo, praising his "crazy out of box ideas".

Gene Okerlund claimed in 2004 that Russo's ideas were successful in the WWF because Vince McMahon was able to control them, while Ric Flair doubted Russo's WWF influence during their time together in WCW, later blaming Russo for the disorganization of WCW. Eric Bischoff has said that Russo was hired at WCW by overstating his influence in WWF, which Bischoff called "fraudulent." Wrestling promoters Tony Khan and Jody Hamilton have criticized Russo's role in the downfall of WCW, and TNA co-founder Jerry Jarrett expressed regret at the decision of bringing Russo in.

Russo's decision to have David Arquette win the WCW World Heavyweight Championship was viewed as highly controversial, though Russo defended his decision, citing that mainstream American newspapers covered the story. WrestleCrap named Arquette the worst wrestling champion of all time and called Russo's decision a "monumentally damaging blow to a company that was already at death's door." WWE's Rise and Fall of WCW documentary also largely blamed Russo for the decline of WCW, prompting DVD Talk critic Nick Hartel to write that "while Russo deserves a lot of blame, he was not the only one in charge." R. D. Reynolds was also critical of many of Russo's booking decisions but stated that Turner Broadcasting executive Jamie Kellner's decision to cancel WCW programs from Turner Networks was ultimately responsible for WCW's death. Regarding his time in WCW, Russo personally said, "WCW and I were never on the same page; it was just that simple".

Booker T credits Vince Russo for his rise to main event status, citing "... if it weren't for Vince Russo, perhaps I would have never been the world champion... at all, ever!" Russo thanked Booker for the compliment and has since called Booker's coronation as WCW Champion at Bash at the Beach 2000 "the proudest moment of my career, and the greatest contribution I was able to make to the business."

Former TNA President Dixie Carter praised Russo as "incredibly talented" in 2014, but admitted his presence "proved to be too distracting to continue a working relationship"; when asked if Russo could return to the promotion she said "never say never". Various wrestlers who worked with Russo in TNA have spoken fondly of him, including Hernandez, Kurt Angle, and AJ Styles. Velvet Sky and Angelina Love credit Russo for being supportive of TNA's Knockouts division.

 Online work
In 2014, Russo wrote a series of columns for What Culture, a UK-based website with a dedicated pro wrestling section. Russo began hosting a daily podcast Vince Russo's The Brand for The RELM Network on April 20, 2015. In July 2016, Russo hosted a Fightful Wrestling podcast but left prematurely in November 2016 due to his heart no longer being in the current wrestling product. He now writes a weekly column for Chris Jericho's website WebIsJericho.com.

 Books
Russo is also an author. He has written Forgiven: One Man's Journey from Self-Glorification to Sanctification, his autobiography (released on November 29, 2005) documenting his early life, his WWF run, as well as his Christian faith. The book was written in 2000, originally titled Welcome To Bizarroland and was a book that negatively portrayed people in the wrestling business. After being a born again Christian, the title and content of the book were revised to correspond with his newly found faith.

Russo's second book Rope Opera: How WCW Killed Vince Russo was released on March 1, 2010 and chronicles his tenure with WCW and TNA. The title Rope Opera stems from the title of a television series idea that he pitched to networks at the time of his WWF tenure.

 Personal life
Russo is an American of Italian descent, as his maternal grandfather was Sicilian. He has been married to his wife Amy since 1983. The couple have three children together. In October 2003, Russo became a Born Again Christian. In 2004, he formed a short-lived online Christian ministry titled Forgiven. In late 2005, he produced two shows for his Christian Ring of Glory independent promotion.

Russo was close friends with Joanie Laurer, professionally known as Chyna.

Conflicts with Jim Cornette
Russo worked with Jim Cornette in the WWF during the 1990s and in TNA during the 2000s. They regularly conflicted over their opposing views on the wrestling business. In April 2010, a law firm contacted and accused Cornette of making a "terroristic threat" after writing a letter saying, "I want Vince Russo to die. If I could figure out a way to murder him without going to prison, I would consider it the greatest accomplishment of my life." In June 2017, Russo filed a restraining order against Cornette after repeated verbal threats of physical harm towards Russo and his family. Their rivalry has been featured in Dark Side of the Ring episodes covering the Montreal Screwjob and WWF's Brawl for All, which aired in 2019 and 2020 respectively.

 Championships and accomplishments
 World Championship Wrestling WCW World Heavyweight Championship (1 time)
 Wrestling Observer Newsletter'''''
 Worst Gimmick (1999)
Worst On Interviews (2000)
Worst Non-Wrestling Personality (2000)

References

External links

 WWE: Inside WWE > Title History > WCW World Championship > 20000925 - Vince Russo

1961 births
Living people
American Christians
American magazine writers
American male professional wrestlers
American podcasters
American professional wrestlers of Italian descent
American television writers
American male television writers
Professional wrestling authority figures
Professional wrestling managers and valets
Professional wrestling podcasters
Professional wrestling writers
People from Farmingville, New York
University of Southern Indiana alumni
WCW World Heavyweight Champions
World Championship Wrestling executives
Writers from New York City
Screenwriters from New York (state)
Professional wrestlers from New York City

Vince Russo


Williamsville ist eine Stadt in Erie County im Bundesstaat New York der Vereinigten Staaten von Amerika. Das Dorf wurde nach Jonas Williams, einem damaligen Siedler benannt. Irokesen nannten das Gebiet sinngemäß Viele Wasserfälle.

Lage und Geschichte
Das Dorf wurde 1850 gegründet und weist die Besonderheit auf, dass es zum Gebiet zweier Städte gehört. Das Dorf liegt mit seinem größten Teil in Amherst und mit einem kleinen Teil in Cheektowaga im Nordwesten von Erie County.

Söhne und Töchter der Stadt

 Charles V. Fornes (1844–1929), Politiker
 Jeff Farkas (* 1978), Eishockeyspieler
 Alexandra Sahlen (* 1982), Fußballspielerin, -trainerin und -funktionärin
Rob Gronkowski (* 1989), American-Football-Spieler, wuchs in Williamsville auf
 Andrew Poturalski (* 1994), Eishockeyspieler
 Justin Bailey (* 1995), Eishockeyspieler

Weblinks

 Geschichte der Stadt Englisch

Einzelnachweise

Amherst (New York)
Cheektowaga

Williamsville (New York)


Words of Chinese origin have entered European languages, including English. Most of these were direct loanwords from various varieties of Chinese. However, Chinese words have also entered indirectly via other languages, particularly Korean, Japanese and Vietnamese, that have all used Chinese characters at some point and contain a large number of Chinese loanwords.

Sources
English words of Chinese origin usually have different characteristics, depending on precisely how the words encountered the West. Despite the increasingly widespread use of Standard Chinese—based on the Beijing dialect of Mandarin—among Chinese people, English words based on Mandarin are comparatively few.

Chinese vocabulary has spread to the West by means such as:

via missionaries who were living in China. These have heavy Latin influence due to Portuguese and Spanish missionaries.
via sinologists who lived in China. These have heavy French influence due to the long history of French sinology.
via the maritime trade route, e.g. tea, Amoy, cumshaw etc. Heavily influenced by the Min Nan Amoy dialect in southern seaports.
via the early immigrants to the American West duringgold rush era, e.g. chop suey. Heavily influenced by the Toisan dialect.
via the multi-national colonization of Shanghai. Influenced by many European countries, as well as Japan.
via the British colonization of Hong Kong, e.g. cheongsam. Heavily influenced by Cantonese.
via modern international communication, especially after the 1970s when the People's Republic of China reduced up travel restrictions, allowing emigration to various countries, e.g. wushu, feng shui. Heavily influenced by Mandarin.
via Japanese, Korean, and Vietnamese, often Sino-Xenic words, These languages historically borrowed large swaths of Chinese vocabulary, and wrote Chinese and their native language in Chinese characters. The pronunciation of such loanwords is not based directly on Chinese, but on the local pronunciation of Chinese loanwords in these languages, known as Sino-Japanese, Sino-Korean, and Sino-Vietnamese. In addition, the individual characters were extensively used as building blocks for local neologisms with no semantic counterpart in the original Chinese, resulting in words whose relationship to the Chinese language is similar to the relationship between new Latinate words—particularly those that form a large part of the international scientific vocabulary—and Latin. Such words are excluded from the list, as they sound pretty similar to their English renderings.

Though all these following terms originated from China, the spelling of the English words depends on the direct point of contact and borrowing, as well as which transliteration scheme is typically used.

Table

See also
 List of Chinese words of English origin
 List of Spanish words of Chinese origin
 Chinese Pidgin English
 Chinglish
 Singlish

Notes

References

External links
 Chinese Loanwords
 English Words from Chinese

Chinese language
Chinese

List of English words of Chinese origin


GMM Grammy najveći je medijski konglomerat za zabavu na Tajlandu. Drži 70 posto udjela tajlandske industrije zabave. Grammyjevi umjetnici su Thongchai McIntyre, Silly Fools i Loso. Osim glazbenog poslovanja, tvrtka se bavi koncertnom produkcijom, upravljanjem umjetnicima, filmskom i televizijskom produkcijom i izdavaštvom.

Vanjske poveznice
Službena web stranica

Diskografske kuće
Gospodarstvo Tajlanda

GMM Grammy


الشَنَانِفَة قرية تقع في معتمدية الفحص بولاية زغوان بالشمال التونسي.

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 معتمدية الفحص.
 ولاية زغوان.

منطقة الشنانفة هي من المناطق الريفية النائية التي تنتمي إلى معتمدية الفحص ولاية زغوان: المشاهد لهذة المنطقة يقول بأنها منطقة فلاحية لكنها لا تتوفر فيها مستلزمات الفلاحة وأهمها الماء. لذا لما لا يمكن إنشاء سد جبلي أو أبار عميقة للنهوض بهذة المنطقة النائية.

شنانفة

الشنانفة


Der Writers Guild of America Award ist eine Auszeichnung der US-amerikanischen Writers Guild of America, genauer: der beiden Bereiche Writers Guild of America, East und Writers Guild of America, West. Sie wird seit 1949 in verschiedenen Kategorien für herausragende Leistungen in Film, Fernsehen, Radio und anderen verliehen. Außerdem werden dabei die WGA Laurel Awards für das Lebenswerk von Drehbuchautoren verliehen.

Die 73. Verleihung fand am 21. März 2021 in einer gemeinsamen und wegen der COVID-19-Pandemie virtuellen Veranstaltung statt.

Kategorien (Auswahl)

Film
 Original Screenplay
 Adapted Screenplay
 Documentary Screenplay

Fernsehen
 Drama Series
 Comedy Series
 New Series
 Episodic Drama
 Episodic Comedy
 Animation
 Long Form (abendfüllende Spielfilme)

Radio
 Documentary
 News – Regularly Scheduled or Breaking
 News – Analysis, Feature or Commentary

Preisträger (Auswahl)

Bestes Originaldrehbuch
 2010: Tödliches Kommando – The Hurt Locker – Mark Boal
 2011: Inception – Christopher Nolan
 2012: Midnight in Paris – Woody Allen
 2013: Zero Dark Thirty – Mark Boal
 2014: Her – Spike Jonze
 2015: Grand Budapest Hotel – Wes Anderson und Hugo Guinness
 2016: Spotlight – Tom McCarthy und Josh Singer
 2017: Moonlight – Barry Jenkins und Tarell Alvin McCraney
 2018: Get Out – Jordan Peele
 2019: Eighth Grade – Bo Burnham
 2020: Parasite –	Bong Joon-ho und Han Jin-won
 2021: Promising Young Woman – Emerald Fennell
 2022: Don't Look Up – Adam McKay und David Sirota
 2023: Everything Everywhere All at Once – Daniel Kwan und Daniel Scheinert

Bestes adaptiertes Drehbuch
 2010: Up in the Air – Jason Reitman
 2011: The Social Network – Aaron Sorkin
 2012: The Descendants – Familie und andere Angelegenheiten – Alexander Payne, Nat Faxon und Jim Rash
 2013: Argo – Chris Terrio
 2014: Captain Phillips – Billy Ray
 2015: The Imitation Game – Ein streng geheimes Leben – Graham Moore
 2016: The Big Short – Adam McKay und Charles Randolph
 2017: Arrival – Eric Heisserer
 2018: Call Me by Your Name – James Ivory
 2019: Can You Ever Forgive Me? – Nicole Holofcener und Jeff Whitty
 2020: Jojo Rabbit – Taika Waititi
 2021: Borat Anschluss Moviefilm – Sacha Baron Cohen, Anthony Hines, Dan Swimer, Peter Baynham, Erica Rivinoja, Dan Mazer, Jena Friedman, Lee Kern, Nina Pedrad
 2022: Coda – Siân Heder
 2023: Die Aussprache – Sarah Polley

Weblinks
 Offizielle Website (englisch)

Einzelnachweise

Filmpreis (Vereinigte Staaten)
Fernsehpreis (Vereinigte Staaten)
Hörfunkpreis
Hörfunk (Vereinigte Staaten)
Erstverleihung 1949

Writers Guild of America Award


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Dunajský Klátov enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Dunajský Klátov im Okres Dunajská Streda.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Dunajsky Klatov


An Specklinia glandulosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alec M. Pridgeon och Mark W. Chase. An Specklinia glandulosa in nahilalakip ha genus nga Specklinia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Specklinia

Specklinia glandulosa


Kazumi Takada (28. juni 1951 - 1. oktober 2009) var en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1970||4||0
|-
|1971||0||0
|-
|1972||5||0
|-
|1973||3||0
|-
|1974||0||0
|-
|1975||4||0
|-
!Total||16||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Kazumi Takada