La Saison 2022 de l'équipe EF Education-Tibco-SVB est la dix-huitième de la formation. Elle accède au statut de WorldTeam, la première division du cyclisme féminin. L'effectif est grandement renouvelé et renforcé. Elizabeth Banks, Kathrin Hammes, Kristabel Doebel-Hickok, Omer Shapira et Sara Poidevin sont les principales arrivées ; Eri Yonamine, Eva Buurman, Sarah Gigante et Kristen Faulkner, les principaux départs.

Veronica Ewers est la plus régulière durant la saison. Elle gagne une étape du Festival Elsy Jacobs, elle a ensuite du succès sur les semi-classiques espagnoles avec une victoire sur la Classique féminine de Navarre et deux deuxièmes places. Elle est neuvième du Tour de France. En fin d'année, elle est deuxième du Tour d'Émilie et des Trois vallées varésines. Kristabel Doebel-Hickok gagne deux étapes et le classement général au Tour Féminin International des Pyrénées où la formation remporte en outre le contre-la-montre par équipes. Emma Langley crée la surprise en s'imposant au championnat des États-Unis sur route. Omer Shapira réalise le doublé au championnat d'Israël sur route. Veronica Ewers est vingt-deuxième du classement UCI et trente-et-unième du World Tour. EF Education-Tibco-SVB est respectivement onzième et douzième des deux classements par équipes.

Préparation de la saison

Partenaires et matériel de l'équipe

Arrivées et départs
L'effectif est grandement renouvelé et renforcé. Les baroudeuses Elizabeth Banks et Kathrin Hammes rejoignent l'équipe. Tout comme les grimpeuses Kristabel Doebel-Hickok et Omer Shapira, ou la polyvalente Sara Poidevin. Letizia Borghesi et Magdeleine Vallieres en font de même.

Au niveau des départs, la multiple championne du Japon Eri Yonamine ainsi que les jeunes coureuses prometteuses Eva Buurman et Sarah Gigante quittent l'équipe. Kristen Faulkner une des leaders de l'équipe l'année précédente part aussi. Tout comme Leah Dixon, Nicole Frain, Nina Kessler, Diana Penuela et Maddy Ward.

Effectifs

Encadrement
La directrice générale de l'équipe est Rachel Hedderman. Daniel Foder est le directeur sportif. Il est assisté de Tim Harris, Patricia Schwager et Rachel Hedderman.

Déroulement de la saison

Sur la deuxième étape du Festival Elsy Jacobs, à sept kilomètres de l'arrivée,  Greta Marturano est reprise. Veronica Ewers contre et s'impose seule.

À l'Emakumeen Nafarroako Klasikoa, Sarah Gigante attaque à trente kilomètres de l'arrivée et s'impose seule. Veronica Ewers est deuxième. À la Classique féminine de Navarre, Veronica Ewers fait partie du groupe de poursuite. Il opère la jonction à trente-sept kilomètres de l'arrivée. Leur avance est alors d'une minute, mais se réduit à quelques secondes à dix-sept kilomètres de la ligne. Dans le Muro Galar, Veronica Ewers sort et reprend du terrain sur le peloton. Elle s'impose seule. À la Durango-Durango Emakumeen Saria, Pauliena Rooijakkers part seule à dix kilomètres de la ligne et n'est plus reprise. Veronica Ewers est deuxième.

Au Tour de Burgos, Kristabel Doebel-Hickok est quatrième de la décisive dernière étape. Elle prend la même place au classement général.

Omer Shapira remporte les championnats d'Israël du contre-la-montre et sur route. Emma Langley fait partie de l'échappée aux championnats des États-Unis. Elle sort dans le final pour gagner.

Au Tour de France, sur la quatrième étape Marlen Reusser attaque dans la côte de Vitry, alors qu'il reste  à parcourir. Évita Muzic, Alena Amialiusik et Veronica Ewers partent en poursuite, mais ne peuvent effectuer la jonction. Ewers est quatrième de l'étape. Ewers est encore septième de la dernière étape qui arrive à la Super Planche des Belles Filles.  Cela lui permet de terminer l'épreuve à la neuvième place.

Au Tour Féminin International des Pyrénées, remporte le contre-la-montre inaugural. Emily Newsom prend la tête du classement général. L'après-midi, au bout de quarante-cinq minutes de course, six coureuses dont Kristabel Doebel-Hickok s'échappent. À deux kilomètres et demi de l'arrivée, Kristabel Doebel-Hickok attaque et s'impose. Le lendemain, Emma Langley imprime un rythme élevé dans les cols. Dans le Soulor. Kristabel Doebel-Hickok attaque à un kilomètre du sommet et n'est suivie que par Ricarda Bauernfeind. L'Américaine s'impose. Elle remporte ainsi cette première édition. Elle gagne aussi le classement par points et de la montagne.

Au Tour d'Émilie, Veronica Ewers n'est devancée que par Elisa Longo Borghini dans l'ascension vers le Sanctuaire Madonna di San Luca. Aux Trois vallées varésines, le scénario se répète. Longo Borghini s'échappe et Ewers prend la deuxième place. Au Tour de Romandie, Veronica Ewers est sixième de la deuxième étape, l'étape reine. Elle conclut l'épreuve à la cinquième place du classement général.

Victoires

Sur route

Résultats sur les courses majeures

World Tour

Veronica Ewers est trente-troisième du classement individuel. EF Education-Tibco-SVB est douzième du classement par équipes.

Grands tours

Classement mondial

EF Education-Tibco-SVB est onzième du classement par équipes.

Références

Liens externes

2022
Équipe cycliste en 2022
Cyclisme aux États-Unis en 2022

Saison 2022 de l'équipe cycliste EF Education-Tibco-SVB


Bursa Arkeoloji Müzesi, Bitinya ve Misya bölgelerinde bulunmuş MÖ 3000'den Bizans devri sonlarına kadar olan devirlere ait eserlerin sergilendiği arkeoloji müzesidir.

1904 yılında İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin bir şubesi olarak kurulan müze, İstanbul Arkeoloji Müzesi (1899) ve Konya Arkeoloji Müzesi'nden (1902) sonra Türkiye'nin en eski üçüncü müzesidir. Günümüzde Bursa Kültürparkı içinde yer alır. Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı müzede 25 bin eser bulunur, 2 bin kadarı sergilenmektedir.

Tarihçe
Bithynia ve Mysia bölgesinde bulunmuş, MÖ 3000 yılından Bizans dönemi sonuna kadar devirlere ait ele geçen buluntular, 1904 yılından itibaren Bursa İdadi-i Mülkîsi'nin (Bursa Erkek Lisesi) bir bölümünde toplanmaya başlandı. Sultan II. Abdülhamit'in tahta çıkış yıldönümü olan 1 Eylül 1904'te, Bursa Maarif Müdürü Azmi Bey'in (Akalın) çabaları ve valilik onayı ile lise binasının bir bölümünde Müze-i Hümâyun'un şubesi açıldı. Müzenin ilk kataloğu Fransız arkeolog Gustav Mandel tarafından hazırlandı. 1908 yılında basılan bu Fransızca katalog, 189 sayfadan oluşmaktaydı.

Müzeyi 1929'a değin içinde bulunduğu lisenin ilgilileri tarafından yönetildi. 1929'da lisedeki yapıtlar Yeşil Medrese'ye taşındı ve 8 Nisan 1930'dan itibaren bu yeni yerinde sergilenmeye başladı.

Müze, 1972 yılında mimar Ertem Yücel'in projesi uyarınca Bursa Kültürpark içinde inşa edilen yeni binaya taşındı 15 Temmuz 1972'de ziyarete açıldı.

Müzenin MÖ 650 yılından MS 1453'e kadar ikibin yılık döneme ait sikkelerden oluşan "sikke teşhir kataloğu" 2007 yılında, Türkçe- İngilizce olarak arkeolog Recep Okçu tarafından hazırlandı.

2010-2013 arasında restorasyon nedeniyle kapalı bulunan müze, Mayıs 2013'te yeniden ziyarete açılmıştır.

Eserler
Müzede sergilenen eserler arasında; 15 milyon yıl öncesine dayanan fosiller; Aktopraklık Höyüğü'nden Kalkolitik Döneme ait kadın cesedi ve diğer buluntular; Yortan kültürüne ait pişmiş toprak mezar buluntuları; Antandros (Edremit) Nekropolü'nden figürin, kap kacak ve süs eşyaları; Bursa ovasında bulunmuş Greko-Pers mezar steli (ikisi İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde olan dünyadaki üç örnekten birisidir); Roma dönemine ait taş eserler; Zeus ve Herakles tasvirleri, Kibele heykelleri, Athena ve Apollon'un bronz büstleri; değişik formdaki keramik kaplar, Bizans dönemine ait gümüş, bronz ve pişmiş toprak eserler ile Arkaik, Klasik, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait altın, gümüş ve bronz sikkeler bulunmaktadır.

Müze bahçesinde ise zengin bir stel koleksiyonu sergilenmektedir.

Galeri

Kaynakça

Bursa'daki müzeler
1902'de Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1902'de kurulan müzeler
Türkiye'deki arkeoloji müzeleri

Bursa Arkeoloji Müzesi


Moiynkum (en kazajo Байзақ ауданы) es uno de los 10 distritos en los que se divide la provincia de Zhambyl, Kazajistán.

Población

Según el Censo de 1999, el distrito tenía 34.552 habitantes. En el Censo de 2009 se registró una disminución de la población, que alcanzó los 31.347 habitantes.

Referencias

Provincia de Zhambyl

Moiynkum


පාරනාසික කෝඨරක  යනු, නාසික කුහරය වටා (කුංජක කෝඨරක), ඇස් වලට ඉහළින් (ලලාට කෝඨරක), ඇස් අතරමැදිව (ඡිද්‍රාස්ථි කෝඨරක), සහ කීලාස්ථියන්ට පිටුපසින් (කීලාස්ථි කෝඨරක) වශයෙන් පිහිටි, යුගල සතරකින් සැදි වාතය-පිරි අවකාශ  සමූහයකි. මෙම කෝඨරක නම් ලබා ඇත්තේ, ඒවා පිහිටි වක්ත්‍ර අස්ථි වල නම් අනුව යමිනි.

ව්‍යුහය
මානවයන් සතුව පාරනාසික කෝඨරක කිහිපයක් ඇති අතර, ඒවා උපකාණ්ඩ වලට බෙදා නම් ලබා ඇත්තේ, කෝඨරක පිහිටා ඇත්තේ කුමන  අස්ථි තුලද, ඒවායේ නම් අනුව යමිනි:

 කුංජක කුහර ලෙසින්ද හැඳින්වෙන,  කුංජක කෝඨරක යනු, පාරනාසික කෝඨරක අතුරින් විශාලතම ඒවා වන අතර, ඇස් වලට යටින්, කුංජක අස්ථිය තුල පිහිටා ඇත.
 ලලාට කෝඨරක, ඇස්වලට උත්තර ලෙසින්, නලලෙහි හෙවත් ලලාටයෙහි තද කොටස තනන ලලාට අස්ථිය තුල පිහිටා ඇත.
 ඡිද්‍රාස්ථි කෝඨරක තැනී ඇත්තේ, නාසය සහ ඇස් අතර පිහිටන  ඡිද්‍රාස්ථි අස්ථිය තුල සැදෙන ප්‍රභින්න වාත කෝෂ වෙතිනි.
 කීලාස්ථි කෝඨරක, පිටියුටරි ග්‍රන්ථිය මධ්‍යයෙහි, කීලාස්ථි අස්ථිය තුල පිහිටයි.

පාරනාසික වාත කෝඨරක, ශ්වසන අපිච්ඡදය (පක්ෂ්මධර ව්‍යාජ ස්තරිභූත ස්තම්භික අපිච්ඡදය) වෙතින් අතුරුණු ලබයි.

ප්‍රවර්ධනය
පාරනාසික කෝඨරක ප්‍රවර්ධනාත්මකව තැනෙනුයේ,  නාසික කුහරය වෙතින් පැනනගින වාතය-පිරි කෝෂයන් (වායව අන්ධාශ) විසින්, අස්ථිය සෑරීම නිසාවෙනි. පුර-ප්‍රසව අවධියෙහි ඇරඹෙන මෙම ක්‍රියාවලිය, ජීවියෙකුගේ ආයු කාලය පුරා දිගටම සිදු වෙයි.

අනෙකුත් සතුන් තුල
විවිධ සතුන් තුල  (බොහෝ ක්ෂීරපායියන්, පක්ෂීන්, පියාඹනු-නොලබන ඩයිනොසොරියන් සහ, කුම්භිලයන් අඩංගු) පාරනාසික කෝඨරක ඇති වෙයි. මානව-නොවන සතුන් තුල, කෝඨරක ඇති වන අස්ථීන් විවිධාකාර වෙති.

කෘත්‍යය

කෝඨරකයන්හී ජීව විද්‍යාත්මක භූමිකාව විවාදයට පාත්‍රවූ කරුණක් වුවද, විය හැකි කෘත්‍යයන් කිහිපයක් යෝජනාවී ඇත:
 හිස් කබලෙහි ඉදිරිපස  සහ විශේෂයෙන් මුහුණේ අස්ථීන්ගේ සාපේක්ෂ බර අඩුකරලීම.
 කටහඬෙහි අනුනාදය ඉහළ දැමීම.
 මුහුණට එල්ල වන පහර වලදී ස්වාරක්ෂකයක් සැපයීම
 නාසික කුහරයෙහි විගස සිදු විය හැකි උෂ්ණත්ව වෙනස්වීම් වලින්, දන්ත මූල සහ ඇස් වැනි සංවේදී ව්‍යුහයන් පරිවාරණය කිරීම.
 මෙම පෙදෙසෙහි  සෙමෙන් සිදුවන වාත පිරිවැටුම භාවිතයෙන් ආශ්වාස වාතය ආර්ද්‍රකරණය සහ රත්කිරීම.
 අන්තර්නාසික සහ මස්තු වායු පීඩන නියාමනය
 ප්‍රතිශක්තිවිද්‍යාත්මක ආරක්ෂණය

මෙසේ විවිධ යෝජනා තිබුණද, පාරනාසික කෝඨරක කිසිම ජීව විද්‍යාත්මක කෘත්‍යයක් සිදුනොකරමින්, ඒ වෙනුවට  සත්භාවෝදයේදී පසරයක් ලෙසින් ප්‍රවර්ධනය වූවා විය හැක.

සායනික අදාළතාව

ප්‍රදාහය

පාරනාසික කෝඨරක සහ නාසික කුහරය එකිනෙක හා සම්බන්ධ වන්නේ  පූට ලෙසින් හැඳින්වෙන කුඩා විවර තුලිනි. අසාත්මික ප්‍රදාහයක් නිසා හෝ සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාවක් හා සමග ඇතිවන නාසික අතුරුණුවෙහි ඉදිමුමක් නිසාවෙන් හෝ මේවා පහසුවෙන් අවහිර විය හැක. මෙය සිදුවුවහොත්, කෝඨරක තුල ශ්ලේෂ්මලයෙහි සාමාන්‍ය අපවහනයට අවහිරතා  සිදුවන අතර, කෝඨරක ප්‍රදාහය ඇතිවිය හැක. කුංජක අපර දත් පිහිටන්නේ කුංජක කෝඨරකය සමීපයෙහි බැවින්, දත් වල ආසාදන වැනි  කිසියම් රෝග ක්‍රියාවලීන් පවතියි නම්, සායනික ගැටළු පවා එය විසින් ඇති කර ලිය හැක. අසබඩ ඇති තවත් දතක ආසාදනය මූලාශ්‍ර කොට ගෙන ඇති වන ප්‍රදාහය ආකාරයෙන් වන ද්වීතියක කෝඨරක ප්‍රදාහයද මෙම සායනික ගැටළු වල අංගයක් විය හැක.

අමතර රූප

මෙයද බලන්න

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

 දි ඇනටමි විස්: CT පැරනේසල් සයිනසස්
 සයිනස් ප්‍රොබ්ලම්ස් නිවිප්‍ර
 සයිනූසයිටිස්: සිම්ප්ටම්ස්, කෝසර්ස්, ඇන්ඩ් ට්‍රීට්මන්ට්
 ටෙක්සාස් විශ්වවිද්‍යාලයීය වෛද්‍ය අංශය: පැරනේසල් සයිනස් ඇනටමි ඇන්ඩ් ෆන්ෂන්

මානව හිස සහ බෙල්ල
හිසෙහි සහ බෙල්ලෙහි අස්ථි

පාරනාසික කෝඨරක


180px}}

Dario Cologna (Santa Maria Val Müstair, 11. ožujka 1986.) je švicarski nordijski skijaš, četverostruki olimpijski pobjednik.

Na Olimpijskim igrama debitirao je 2010. godine u Vancouveru, gdje je osvojio zlatnu medalju u disciplini 15 km slobodnim stilom. Na Olimpijskim igrama 2014. godine održanim u Sočiju osvojio je dvije zlatne medalje, zlato na distanci od 15 km klasičnim stilom kao i zlato na distanci od 30 km u disciplini skiatlon. Na Olimpijskim igrama u Pjongčangu 2018. osvojio je novo zlato na 15 km slobodnim stilom, treći put zaredom u toj disciplini.

Ha Svjetskom prvenstvu 2013. godine u Val di Fiemme-u osvojio je svoje prve medalje na Svjetskim prvenstvima. Zlatom se okitio u disciplini 30 km dohvatna utrka, a srebro je osvojio na 50 km klasičnim stilom. Srebro u skiatlonu osvojio je 2015. godine.

Dario Cologna je trostruki pobjednik Svjetskog kupa. Tri puta je osvajao natjecanje Tour de ski.

Njegov mlađi brat Gianluca Cologna je također skijaški trkač.

 Olimpijski pobjednici u skijaškom trčanju
 Trkači na skijama
Švicarski skijaši

Dario Cologna


ශ්‍රී ලංකාවේ පහතරට ප්‍රදේශවල පැවැත්වෙන යාතුකර්ම අතර ප්‍රධාන යාතුකර්මයක් වන ගම්මඩුව හෙවත් දෙවොල් මඩුව පාතරට සිංහලයන්ගේ රෝග නිවාරණ හා සශ්‍රීකත්වය අරමුණු කරගත් ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය වෙයි. ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය, රෝග නිවාරණ යාතු කර්මයක් ලෙස දෙවොල් මඩුව නමින් රුවන්වැල්ල ප්‍රදේශයේ දී ආරම්භ වී මාතර, බෙන්තර සහ රයිගම යන ප්‍රධාන නර්තන සම්ප්‍රදායයන් තුනෙන් සමන්විත පහතරට නර්තන සම්ප්‍රදායේ ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය බවට පත්ව ඇත.

වෙනත් නම්
සශ්‍රීකත්වය සහ රෝග නිවාරණය අරමුණු කරගත් මෙම ශාන්තිකර්මය, සුළු සුළු වෙනස්කම් මගින් ගම්මඩුව, දෙවොල් මඩුව, පූණ මඩුව, මල් මඩුව, ගිනි මඩුව, ගරා මඩුව ආදී වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබේ. 'ගම්මඩුව යන නම ගමක් හෝ ගම් කිහිපයක් මුල් කරගෙන සිදුකරන මණ්ඩපය යන අරුතින් සෑදී ඇත.

ප්‍රධාන  බෙරය

පහතරට නර්තන සම්ප්‍රදායට අයත් ශාන්තිකර්ම සඳහා පහතරට බෙරය (දෙවොල් බෙරය / රුහුණු බෙරය) නමින් හැඳින්වෙන වාද්‍ය භාණ්ඩය භාවිත කරන අතර, හරකාගේ ආමාශයෙහි සිවියෙන් එහි බෙර ඇස නිමවා ඇත.

ගමක් හෝ ගම් කිහිපයක් ඒකරාශී වී පවත්වනු ලබන මෙම යාතුකර්ම විශේෂය, පාරම්පරිකව මුඛ පරම්පරාගතව පැවත එන විශ්වාස, ආකල්ප සහ ඇදහිලි මත සම්බන්ධ, කෘෂිකාර්මික අර්ථක්‍රමයකින් ජන්ම ලබා ඇත. ගොවිතැනෙහි මූලික අවස්ථාවන්ටත්, ගොවිතැන කෙරෙහි වැදගත්වන්නා වූ පාරිසරික බලපෑම් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින්, පුද්ගලයන්ගේ වසංගත රෝග ආදිය නිවාරණය කෙරෙහි අරමුණු කරගත් පහතරට ප්‍රදේශවල පවත්වන එකම ශාන්තිකර්මයයි. ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය කෘෂිකාර්මික ආර්ථීකය මත යැපුණ ග්‍රාමීය සමාජයක් තුළ ආරම්භ වූ අතර ආර්ථීක, සමාජයීය හා දේශපාලනමය වශයෙන් විපර්යාස සිදුවීමෙන් පසුව ද ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ජනතාව වසන සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම යාතුකර්මයේ මුහුණුවර වෙනස් කරමින් පවත්වනු ලබයි.

ජනප්‍රවාද උත්පත්ති කථාව

' ඉන්දියාවේ චෝල රාජ්‍ය කාලයේ සිටි සේරමානම් නම් රජුගේ උයන පාළු කරමින් සිටි ගෝනෙකු මරා දමන ලෙසට අණ ලද හේවායන් ඌ පසුපස පන්නා යන විට ගෝනාගේ පය පැටලී අසල තිබූ රජුගේ පොකුණ තුළට වැටී මරණයට පත්විය. මේ වන විට ගෝනා ගැබ්බරව සිටි බැවින් රජු කෙරෙහි වෛරයෙන් මරණයට පත්ව, එම පොකුණෙහිම මැඩියෙකුව උපන්නේය. දිනක් රජතුමා උයන් කෙළියෙන් පසු, පොකුණ අසළට විත් එම පොකුණෙහි පිපී තිබූ ඉතා ලස්සන මානෙල් මලක් කඩා සුවඳ ආඝ්‍රාහණය කරන විට මල යට සැඟව සිටි මැඩියා ක‍ෂණයකින් රජුගේ නාසය දිගේ මොළයට රිංගා ගත්තේය. (ඇතැම් කතා පුවතක මැඩියා රජුගේ මොළයට විෂක් යැවූ බව ද, රජතුමා මානෙල් මලෙහි ගෙඹි බිත්තර දැකීමෙන් තම මොළයට ගෙම්බෙකු ඇතුළු වුවාදැයි සැක කළ බව ද සඳහන් වේ.)

කෙසේ වෙතත් මේ හේතුවෙන් ඇති වූ හිසරදයට රජුට කොතරම් ප්‍රතිකාර කළ ද සුවයක් නොලැබුණි. මෙසේ කලක් ගත වත්ම දිනක් රජුට සිහිනයෙන් ඉතා රූමත් කාන්තාවක් දිස්විය. ඒ බව රජු පුරෝහිත බමුණාගෙන් විමසූ කල සිහිනෙන් පෙනී සිටියේ පත්තිනි දේවිය බවත්, ඇගේ සාපයක් රජුට ඇති නිසා නිර්මල බුද්ධ ශාසනයක් තිබෙන, සතර මහා දේවාල ති‍බෙන රටකට ගොස් දින 7 ක් දුගී මගී යාචකාදීන්ට දන් දී ඒ පිං පත්තිනි දේවියට පැමිණවිය යුතු බවත් කීය. මීට සුදුසුම රට ලංකාව බව තීරණය කළ රජු වත්තලින් දිවයිනට පැමිණ කැළණියට ගොස් බුදුන් වැඳ දෙවියන්ට පිං දී රුවන්වැල්ලේ දී දී ප්‍රථම දෙවොල් මඩුව කරවූහ. එදා පටන් රජුගේ හිසරදය දුරු වූවා සේම ලංකාවේ දෙවොල් මඩුව ආරම්භ වූ බව ද පුරාවෘත්තවල කියැවේ.

පුරාවෘත්තානුකූලව පැවැත්වූ ශාන්තිකර්මය, සත් දා ගී මඩුවක් ලෙස පැවැත්වූ අතර ගැමියන්ගේ කාලීන අවශ්‍යතා වන භවභෝග සම්පත් ආරක‍ෂා කර ගැනීමත්, රෝග වසංගතවලින් ආරක‍ෂාවීමත් හේතු කොටගෙන ගමක් මුල් කොට යාතුකර්මය පැවැත්වීම ආරම්භ වූ බව ඇදුරෝ පවසති. සේරමානම් රාජ කතා පුවත අනුව රෝග නිවාරණ ශාන්තිකර්මයක් වූ සත් දා ගී මඩුව, තවත් යාගාංග ඒකරාශී කරමින්, සශ්‍රීකත්ව අරමුණ ද එක් කරමින් 'ගම්මඩුව නම්න් සාමූහික ශාන්තිකර්මයක් ලෙස පැවැත්වීම ආරම්භ වුණි.

ගම්මඩුව වූ කලී කිසියම් අධිභෞතික දේව ගණයාගෙන් එදිනෙදා ඕනෑ එපාකම් ඉටුකර ගැනීමට තමන්ට පුළුවන් යැයි ගැමි ජනතාව තුළ තිබූ විශ්වාසයට අනුව සිදුවන්නකි. 'මඩු පුරය යයි ගම්මඩු උත්සවයේදී භාවිත වන පාඨය විමසා බලන විට එම කාරණය තවදුරටත් පැහැදිලි වේ. 'මඩුව' වූ කලී මණ්ඩපයකි. නැතහොත් දෙවියන්ගේ බල ප්‍රදේශයයි. 'පුරය' වූ කලී වාසය කරන නගරය යන අරුතින් දෙවියන්ගේ නුවර සේ සැලකිය හැකිය. ඒ අනුව ගම්මඩුව භූමිය මඩු පුරයක් හෙවත් දෙවියන්ගේ බලය පවත්නා නගරයකි. ඔබේසේකර දක්වන ආකාරයට ගම්මඩුව වූ කලී දෙවියන්ට පුද පූජා දැක්වීමට ගම සූදානම් කිරීමකි. මඩුව යන භෞතික සැකැස්ම වන අතර ඉන් පිටත දෙවියන්ට ස්තුති කිරීමට හා නැරඹීමට මිනිස්සු රොක් වී සිටිති (ඔබේසේකර 1984 : 50). එමෙන්ම ගම්මඩුව රංග මණ්ඩලයක් ලෙස ද සැලකිය හැකි බව ඔහු දක්වා සිටියි (එම : 51). රඟ මඩලෙහි දෙවියෝ නොපෙනෙන සේ වැඩහිඳිති. මන්ද යාතුකර්ම ඇදුරෝ දෙවියන්ට දිව්‍ය ලෝකයේ සිට රඟ මඩලට වඩින සේ ආරාධනා කරන බැවිනි. දෙවියෝ අදෘශ්‍යමානව වැඩ හිඳින බැවින් යාතුකර්ම ඇදුරෝ, යාතුකර්මය නරඹන ප්‍රේක‍්ෂක ආතුරයන්ට දෙවියන් දෘශ්‍යමාන කිරීමට දෙවියන් මෙන් සමාරෝපණ වෙති. උදාහරණ ලෙස පත්තිනි දෙවියන්, වාහල දෙවියන් ලෙස ඇදුරෝ සමාරෝපණය වී නර්තන ඉදිරිපත් කරති.

යාතුකර්ම ඇදුරෝ දක්වන ආකාරයට ප්‍රථම ගම්මඩුව ශ්‍රී ලංකාවේ රුවන්වැල්ල ප්‍රදේශයේ දී පවත්වා ඇත. එතැනින් ආරම්භ වූ ශාන්තිකර්ම සම්ප්‍රදාය සඳහා නර්තන, පද, කවි ගායනා එක් වී ඇඳුම් පැළඳුම් විචිත්‍ර වී මූලාකෘතිය සිහිගන්වමින් අද වන තුරු ශ්‍රී ලංකාවේ පහතරට ප්‍රදේශවල ප්‍රධාන වශයෙන් ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය පවත්වනු ලබයි

පූජා විධි රටාව

ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය සාමාන්‍යයෙන් පවත්වන්නේ සෙනසුරාදා දිනයක දී ය. කෙම්මුර දිනයක් වන බැවින් ද, මිනිසුන්ට විවේකී දිනයක් වන බැවින් ද එය යොදා ගන්නා බව යාතුකර්ම ඇදුරෝ පවසති. ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය පැවැත්වීමට පෙර සිදුකරන අංග රැසක් වේ. සුභාසිරි පතා කරන සෑම කාර්යයකටම සිංහල චාරිත්‍රය අනුව කප් සිටුවීම සිදු කරන බැවින් ශාන්තිකර්මයට මාස 3 කට  පෙර කප් සිටුවීම සිදුකරයි. මෙසේ එම කාලය ගත වී යාමට පෙර ශාන්තිකර්මය පවත්වන බවයි. මෙහිදී 7 රියන් කිරි ගහක් තෝරාගෙන, එහි යට සිට උඩට ගොක් කොළ බැඳ, මැද පෙදෙසට පුවක් හා පොල් මලක් ද, ලෙලි සහිත පොල් ගෙඩි 2 ක් ද බැඳ, මුදුනත කළයක් මුනින් නමා, බුලත් 7 ක් හා පඬුරු 7 ක් කණුවේ පහත තබා, කණුව සිටුවා එහි පඬුරක් ගැට ගැසීමෙන් භාරවීමක් සිදුකරනු ලබයි. කප් සිටුවීමෙන් ඇරඹෙන ශාන්තිකර්මය නවද ගිරි, හත්දා ගිරි, පස්දා ගිරි, තුන්දා ගිරි යනුවෙන් එය පවත්වන දින ගණන අනුව නම් කරයි. නවදා ගිරි දින 9 ක් ද, හත්දා ගිරි දින 7 ක් ද, පස්දා ගිරි දින 5 ක් ද, තුන්දා ගිරි මඩුව දින 3 ක් ද පැවැත්වෙන බව ගම්මඩු යාග ඉතිහාසයේ සඳහන් වේ.

'රජ කුලයට රන් තොරණින් නව දවසක් යාග 	කළයි

බමුණු කුලට මිණි තොරණින් සත් දවසක් යාග 	කළයි

වෙළඳ කුලට පිළි තොරණින් පස් දවසක් යාග 	කළයි

ගොවි කුලට රඹ තොරණින් තුන් දවසක් යාග 	කළයි'

මේ අනුව ගොවි කුලයට තුන් දවසක් යාග පවත්වා ඇත. ඒ අර්ථයෙන්ම අදත් ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය පැවැත්වීමට පෙර දිනයේ දී මඩු පේ කිරීම සිදු කරනු ලබයි. එහිදී ශාන්තිකර්මය පවත්වන ස්ථානයට දේවාභරණ වඩමවා, රඟමඩල ශාන්තිකර්මය පැවැත්වීමට සූදානම් කරනු ලබයි. නමුත් ශාන්තිකර්මය පවත්වන ස්ථානයට ආසන්නයේ දේවාලය පිහිටා ඇත්නම් මඩු පේ වන අවස්ථාවේ දේවාභරණ වැඩම කරවීම සිදු නොකරයි. කපු මහතා සහ සහායකයකු පිරුවට හා සුදු පිරුවට හා සුදු බැනියමක් ඇඳ, ඛෙර වාදන ශිල්පීන් කිහිප දෙනෙකු සමඟ ශාන්තිකර්මය පවත්වන ස්ථානයේ කහ දියර ඉස, සුවඳ දුම් අල්ලා දේව ගණයනට ආරාධනා කිරීමට සුදුසු ස්ථානයක් බවට පත් කරනු ලබයි. රාත්‍රී පහන් දල්වා, සක් පිඹ, දෙවියන්ට කවි ගායනා කර, ආතුරයන්ට දේවාශිර්වාද කර මධ්‍යම රාත්‍රියේදී පමණ එදින කටයුතු නිම කරයි.

මිල්ල කැපීම

ප්‍රධාන යාතුකර්මය පැවැත්වීමට පෙර, ශාන්තිකර්මය පැවැත්වෙන දින සවස 4 ට පමණ, පසුදා උදෑසන පැවැත්වෙන ගිනි පෑගීමේ අවස්ථාව සඳහා අවශ්‍ය දර එකතු කිරීම සිදු කරනු ලබයි. සුදු පිරුවට හැඳ, සුදු බැනියමක් ඇඳ කපුරාළ සැරසෙන අතර, රඟමඩලෙන් (ගම්මඩු භූමියෙන්) පිටස්තර කැළයකට ගොස් මිල්ල ගසක් සොයා ඒ වටා ගොක් රැහැන් ඇද, වෙන් කර එහි වාසය කරන රුක් දෙවියන්ට වෙනත් ගසකට මාරු වන ලෙස කන්නලව් කර, ගස වටා කහ දියර කොතලය, අඟුරු දුම්මල කබල නටා මිල්ල ගසේ අත්තක් කපා ගනියි. ඒ සඳහා යාග ඇදුරන් කැත්තක් රැගෙන එන අතර, බෙරවාදන, සක් පිඹීමෙන් අනතුරුව උඩු වියන් ඇති පෙරහරින් මිල්ල ගසෙහි දැව පිරුවටයක ඔතා රංග භූමියට රැගෙන එයි. මිල්ල කැපීමට යන විට ගායනා කරන කවියක් මෙසේ වෙයි.

'කැලේ ගොසින් අමු මිල්ල 	කපන්නේ

මැලේ සදා වට වියන් 	                   බඳින්නේ

රැළේ පුළුල් ලෙස දුම 	               විහිදෙන්නේ

මැලේ මහිම බල දෙවොල් 	යකුන්නේ'

පසුව කපාගෙන ආ දැව දෙවොල් දෙවියන්ගේ මල් අස්නයෙහි තැන්පත් කරන අතර, පසුදා උදේ පැවැත්වෙන දෙවොල් දෙවි සත් කට්ටුව ලක්දිවට ගොඩ බැසීමේ අවස්ථාව නිරූපණය කරන විට, දෙවොල් දෙවියන් මෙතෙරට ගොඩ බැසීම බාධා කළ පත්තිනි දෙවඟන මැවූ ගිනි කඳු සත පාගා සිසිල් කළ පුවත දැක්වීමට ප්‍රයෝජනයට ගනී. මිල්ල කැපීමෙන් අනතුරුව පහන් පූජාව සිදු කරයි.

පහන් පූජාව

මෙම අංගය රාත්‍රී 9.00 ට පමණ ආරම්භ වන අතර කපුරාළ හා සහායකයින් 4-5 සමඟ බුදුන්, දහම්, සඟුන්ගෙන් අවසර ගෙන දෙවියන්ට මල් යහන්වලට ආරාධනා කරයි.

'රැස්ව නොයෙකුත් සව් සතන් වෙත පිහිට කරුණා කර 	වතා

ලක‍ෂ කෙළි පුද භාර ගන්නට වරම් ලැබ පූරුවෙ   	                     පතා

තොස්ව නීලය වරුණ පාමින් ගරුඬ වාහනයෙන් 	                    යතා

අස්නයට වැඩ විශ්ණු දෙවියනි මෙපුද ලැබ කරුණා                     වෙතා'

මෙලෙස විශ්ණු, නාථ, කතරගම, පත්තිනි යන සතර දෙවිවරුන්ට යහන්වලට ආරාධනා කරන අතර, සමන්, දැඩිමුණ්ඩ, ගම්භාර ආදී දෙවිවරුන්ට ද ආරාධනා කරනු ලබයි . එසේ ආරාධනා කරන දෙවිවරුන්ට පහන් පූජා කිරීම මෙම අංගයේ දී සිදුකරනු ලබයි.

දළු මුර පූජාව

දළු මුර යනු බුලත් ය. මෙහිදී දෙවියන් වෙනුවෙන් දළුමුර ද, පඬුරු හා මල් පූජා කිරිමත් සිදුකරනු ලබයි. ඔබේසේකර (1984) ට අනුව සිංහල සංස්කෘතිය තුළ බුලත්වලට වැදගත්කමක් හිමිවෙයි. එහිදී කෙනෙකුට ආරාධනා කිරීමට, උදාහරණයක් ලෙස විවාහ මංගල උත්සවයකට ආරාධනා කිරීමට බුලත් හුරුළු දෙන අතර ගම්මඩුවේ දෙවියන්ට ආරාධනා කිරීම සඳහා ද බුලත් භාවිත කරයි (ඔබේසේකර 1984: 76). පුද වට්ටියට බුලත්, පුවක් කිනිති, කපුරු, මල්, හඳුන්කූරු, පිණි දිය, පඬුරු ආදිය අඩංගු වන අතර එක් එක් දෙවිවරුන්ගේ මල්යහන්වලට ඒවා පූජා කර ආරාධනා කිරීමක් කරන අතර, මල් යහන් ඉදිරිපිට කුඩා පද කොට්ඨාස සහිත නර්තන ඉදිරිපත් කරන්නේ කවි ගායනාවලට ප්‍රධාන තැන ලබා දෙන බැවිනි.

යහන් දැක්ම (යහන් දැකීම

යහන යනු අසුනයි. දේව විමානයයි. එම යහන්වලට දෙවියන් වැඩම කරවා, අරක් ගැන්වෙන්නේ මේ මොහොතේ දී ය. රඟමඩලට බිසෝ කප  රැගෙන ආසනයක තබා, යහන් දැක්ම නටනු ලබයි. වර්තමානයේ නවක ශිල්පීන් කරළියට රැගෙන එන්නේ මෙම අවස්ථාවේ දී ය. ඔවුන්ගේ දක‍්ෂතා පෙන්වීමටත්, තෑගි ලැබීමටත් යහන් දැක්ම අවස්ථාවක් කොට ගනියි.

බිසෝ කප සිටුවීම

බිසෝ කප යනු සේරමානම් රජුගේ බිසව නාගී විසින් රජුගේ හිසෙහි හටගත් රෝගය සුවවීම පතා, පත්තිනි දෙවියන්ගේ නාමයට සිටුවන ලද කණුවකි. සඳුන් ලීයෙන් කරවන ලද කැටයම් සහිත කණුවක් එදා සිටුවන ලද අතර එය සිහිකරනු වස් අදත් බිසෝ කප (පත්තිනි තොරණ) අසළ එය සිටුවනු ලබයි.

'රියන් එවියත් අගුල් පත් බිඳ සඳුන් කඳ අට පැති 	පැසා

මුදුන් කොත සත් මාලයක් කර කනෙක වරනින් තිබු           ලෙසා

මුදුන් අතුරක් සේම අට පැති ලතා කැටයම් එක 	                ලෙසා

සඳුන් හැර මේ ලෙසින් සරසන සිටුවන්න නැකතක් 	අසා'

මෙසේ එදා සේරමානම් රජු බිසව විසින් සිටුවන ලද කපෙහි ප්‍රමාණය හා විචිත්‍රවත් බව කවිවලින් විස්තර කරන අතර වර්තමානයේ ද කෙසෙල් කඳක් ගෙන එය ගොක් කොළ කැටයමින් සරසා, පුවක් මලක්, පොල් මලක් ගසා මුදුනට විලක්කුවක් ගසා පත්තිනි දෙවියන්ගේ තොරණ ළඟ සිටුවයි. එනම් අතීතයේ එසේ කළ නිසා, වර්තමානයේ දී එසේම කළ යුතුය යන්නක් ඉන් හැඟවෙන අතර, අතීතය වර්තමානය තුළ ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කිරීමක් සිදුකරයි . කපු මහතා බිසෝ කප සිටුවීමට පෙර ඊට අදාළ යාදිනී  කියන අතර කෙටි කතාවක් මගින් එහි පුරාවෘත්තය ප්‍රේක‍්ෂක ආතුරයන්ට සමීප කරයි.  මෙම කවි හා යාදිනිවලින් ගම්මඩු ශාන්තිකර්මයේ උත්පත්තිකතාව හෙවත් මඩු උපත විස්තර කෙරේ.

කාලපන්දම් සිටුවීම

කාලපන්දම් පූජාව මගින් අතීත, වර්තමාන, අනාගත වශයෙන් කිසිදු අපල උපද්‍රවයක් නොවීම සඳහා පිහිට පැතීමක් සිදුකරයි. පුවක් ගසක් කපා එහි නියමිත දිග ගෙන (රියන් 11) මුදුනේ කාල පන්දම සිටුවනු ලැබේ. ගොක් කොළවලින් මුදුන සරසා, සතර දිශාවට ගොක්පතින් කං වැල් සතරක් ඇද තිබේ. ඉන් අරමුණු වන්නේ උතුරු, දකුණු, බටහිර, නැගෙනහිර යන සිව් දිශාවටම ආරක‍ෂාව සැලසීමය. මෙසේ කාල පන්දම් ගසක් පූජා කිරීමෙන් දෝෂ දුරු කරන බව විශ්වාස කරන අතර, ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මයේ මුඛ්‍යාර්තය තවදුරටත් ජනිත කිරීමට මෙම යාගය සමත් වෙයි. කෙසේ වෙතත් මෙම පුරාවෘත්ත පිළිබඳව පොදු එකඟතාවයක් නොමැති අතර ඉන් එක් පුරාවෘත්තයක් නම් කතරගම දෙවියන්ට අදාළ පුරාවෘත්තයයි. එනම් දුටුගැමුණු රජු එදා අනුරාධපුර සටනට පිවිසීමට පෙර කතරගම දෙවියන්ගේ නාමයට කාලපන්දම් පූජාවක් කර ආරක‍ෂාව පැතූ බවත්, යුද්ධයෙන් ජයග්‍රහණ කළහොත් තම රටවැසියන්ට පෙනෙන අයුරින්, කාල පන්දම් ගසක් සිටුවන බවටත් පොරොන්දු විය. එම පොරොන්දු වූ අයුරින්, කාලපන්දම් පූජාව අදත් දෙවොල් මඩුවේදී සිදුකරනු ලබන බව එම පුරාවෘත්තයේ කියැවේ. දුටුගැමුණු රජුගේ යුද්ධයට දමිළ වැසියන්ගෙන් උපකාර ඉල්ලා සිටි නමුත්, ඔවුන් මුලදී එය ලබාදීමට අකමැති වූයෙන්, ඊට කතරගම දෙවියන්ගෙන් සමාව ගනු වස්, බිම පෙරළි පෙරළී යාමත්, කටු ගසා එල්ලීමත්, උල් ඇ‍ඟේගසා ගැනීමත් සිදු කරන බව ඇදුරෝ දක්වති.

කෙසේ නමුත් කාලපන්දම් පූජාවට අයත් තවත් පුරාවෘත්තයක් වෙයි. එනම් දෙවොල් දෙවියන් ප්‍රමුඛ සත් කට්ටුව (කුරුම්බර යැයි ද කියති) ලක්දිවට ගොඩ බැසීමට පැමිණි නැවේ කුඹ ගස ලෙස, කාලපන්දම සංකේතාත්මකව නිරූපණය වන බවයි. දඹදිව කුඩුප්පුරි නුවර ශ්‍රී රාමසිංහ රජුගේ දරුවන් වූ මොවුන්, වෙළඳාම සඳහා පැමිණෙන අතරතුරේ නැව මුහුදේදී කුණාටුවකට හසුව, ලක්දිවට ගොඩබැසීමට සැරසෙන කල්හි, සිරිලකට ඔවුන්ගේ පැමිණීම අනර්ථක යැයි සිතූ පත්තිනි දෙවඟන ගිනි කඳු 7 ක් මැවූ නමුත් දෙවොල් දෙවි ඒ මැඩගෙන, ස්වදේශීකයන්ගේ රෝගාතුර වීම් නැතිකිරීමේ වරම් උඩ, විශ්ණු දෙවියන්ට තම නැවේ කුඹ ගස මුදුනේ නීල රත්න මැණික තබා පූජා කර, වරම් ලැබ සීනිගමට ගොඩබැස්ස බව කියවේ.

  "මෙලක් දිව සැම තැනට,
  රජ කරන දෙවි නමට,
  කාලපන්දමක් කොට,
  පින් දෙන්න නියම කොට,
  ඔප්පු දුනි එදා සිට,
  අපට වන් මේ දුකට,
  පිහිටවන් ඔබ විසින්,
  නීල රත්න මැණික ගෙන,
  කුඹ මුදුන තබවමින්,
  මෙපුද දෙවියන් නමට,
  දෙවා පින් දී සතුට,
  පතිනි දෙවි රකින්නට,
  දෙවොල් කුමරිඳුන් හට,
  සීනිගම් දේවාලයට,
  ගොඩ බසින්නට ලොබා..."
  (කාලපන්දම් යාදින්නේ කොටසකි)

ඔබේසේකරට අනුව කාල පන්දම යනු, කාලය දනවන්නක් බවත්, අතීත, වර්තමාන, අනාගත කාලවලදී ආතුර පවුලට හෝ ගමට කිසිම හානියක් සිදු නොවීමට මෙය සිටුවන බවත් දක්වයි. අතීතය විශ්ණු දෙවියන්ටත්, වර්තමානය කතරගම දෙවියන්ටත්, අනාගතය දේවතා බණ්ඩාරටත් හිමිවන බැවින් ඔවුන්ගෙන් කිසිම අකල් දෝෂයක් නොවන්නට කාලපන්දම් ගස සිටුවයි (ඔබේසේකර 1984: 113). කතරගම දෙවියන්ගේ පුරාවෘත්තය මෙම අවස්ථාවට සම්බන්ධ වන්නට ඇත්තේ ඔබේසේකර දක්වන ආකාරයට කතරගම දේව වන්දනාව එම සමය වන විට කේන්ද්‍රීය වැදගත්කමක් (1984: 113) ගත් නිසා වන්නට ඇත. විශ්ණු දෙවියන් කාරුණික  දෙවියකු වන බැවින්, දේව ධුරාවලියේ ඉහළ සිටියත් ඔහුව අතීතයට ඇද දමා ඇත. නමුත් කතරගම දෙවියන් එම සමයේ ජනප්‍රිය මට්ටමේ සිටින බැවින් ද, පිහිට පැතීමට හා වර්තමාන ගැටලූවලට විසඳුම් දෙන බැවින් ද, වර්තමානය තුළ ස්ථාපිත කර ඇත (ඔබේසේකර 1984: 113). එහෙයින් කතරගම දෙවියන්ට සම්බන්ධ පුරාවෘත්තය මෙම අවස්ථාවට පැමිණියත්, කාල පන්දම් යාදින්නට අනුව විශ්ණු දෙවියන්ගේ නාමයට දෙවොල් දෙවියන් විසින් කාලපන්දම් පුජා කළ බව පැහැදිලිය.

කෙසේ වෙතත් කාලපන්දම් පූජාව මගින් ද රෝග නිවාරණය වැදගත් කොට සලකන බව පැහැදිලි වෙයි.

  "උණ ඉසරද ලෙඩ තද ඔක්කාර 	ද
  ඇඟ ඇඹරුන් ලෙඩ රදේ රුදාව 	ද
  තැන තැන ඇවිදින පිස්සු විකාර 	ද
  ගඟ වැඩි සෑ දිය සේම නිවන්   අද"
  (කාලපන්දම් කවි)

පිදේනි දීම (පෙරයම / හැන්දෑ සමයම)

පිදේනි දීම, පෙරයම, මධ්‍යම, අලූයම යන තුන් යාමයට කළ යුතු වන අතර පෙර යම හෙවත් හැන්දෑ සමයමේදී ආතුර හිසෙහි පිදේනි මුට්ටිය  තබා සුදු කුරුම්බර හා මහසොහොන් යකුට ආරාධනා කර, මඩුවෙන් පිටත වන යකුන් සඳහා වන තටුවලට තබයි. දේව මණ්ඩලය ප්‍රධාන වන ස්ථානයකට යකුන් ඇතුළත් කර තිබීම මගින් පෙනී යන්නේ යක‍ෂ - දේව යන ගණ දෙකටම අයත් හැටියට ගැමියන් විශ්වාසය අනුව වර්ග කෙරෙන සූනියම් වැනි යකුන් ඇදහීම හේතු කොට ගෙන මෙම පූජාව බිහි වූ බවයි (සංස්කෘතික කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුව 1996: 12).

හැන්දෑ සමයමේදී රතු, සුදු, කළු, කහ මිශ්‍ර විචිත්‍රවත් ඇඳුමකින් සැරසෙන නර්තකයන් හිසට කිරුළ තොප්පියක් පළඳිති. පන්දම් දෙකක් සහිතව නර්තනයේ යෙදෙන ඔවුහු, මඩුව වටා දුම්මල ගසමින් භයානක රසයක් ආතුර ප්‍රේක‍ෂකයන් තුළ ජනිත කරවන අතර දුම්මල ඇල්ලීමට සහයෝගයට සිටින කොට්ටෝරු මහතාව (මඩු පුරයා / අතොරකරුවා) මඩුව පුරා දුවවමින්ප්‍රේක‍්ෂක ආතුරයන්ව හාස්‍යය රසයෙන් ප්‍රබෝධමත් කරති. ඉන්පසුව බෙර වාදන ශිල්පියා හා නර්තකයන් අතර වන සංවාදයේ දී 'නැන්දගේ සමය මේ ආවා' ලෙස දක්වන අතර පන්දම් පද ආදිය නැටීමෙන් පසුව මඩුවෙන් පිට පිදේනි තටුවලට පිදේනි දෙති.

තොරණ් යාගය

ලංකාවේ ගජබා රාජ සමයෙහි සොලී රට සේරමානම් රජුගේ සිරසේ හටගත් දොස් දුරු කිරීමට සිරිලකට සැපත් වූයේ පත්තිනි වන්දනාව මෙන්ම බුද්ධාගම ද ස්ථාපිත රාජ්‍යයක් වූ බැවිනි. දකුණු ලක රුවන්වැල්ලේ දී පැවැත්වූ මෙම ප්‍රථම දෙවොල් මඩුවේදී ගී, කවි ආදිය දෙමළ බසින් යුක්ත වූ නමුත්, පත්තිනි කෝල්මුර ගායනා පසු කාලයකදී හෙළ බසට නැඟුණ බව ද එතැන් සිට මෙම යාග ක්‍රමය දක‍ෂිණ ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාපිත වූ බව ද පුරාවෘත්ත කථනයෙන් හෙළි වේ. මෙසේ ආරම්භ වූ ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මයෙන් රංග මණ්ඩලය සරසන ප්‍රධාන සැරසිල්ල වන්නේ පත්තිනි තොරණය. මෙය නම් පත්තිනි දෙවියන්ගේ පූජාසනයයි. මකර තොරණ ලෙස ද හැඳින්වෙන මෙය රඹ පතුරු, හබරල කොළ, ගොක් කොළ කැටයමින් සරසන අතර උසින් හත් රියන් වේ. මෙහි විවිධ සතුන්ගේ රූප හා කැටයමින් ද, ලියවැල් ආදියෙන් ද සමන්විත වේ.

ප්‍රථම කොට යාග ඇදුරන් රඟ මඩලට විත් කඩතුරාවකින් වසා ඇති තොරණ අභියස සිට, තොරණ විස්තර කරන ශ්ලෝක ගායනා කරනු දැකිය හැකිය. එම ශ්ලෝකයන්ට සන්න ද ගායනා කෙරේ. ඒවා සංස්කෘත හෝ පාලි යන භාෂාවන්ගෙන් ලියවී ඇති අතර සාමාන්‍ය ජනයාට තේරුම් ගත නොහැකි ආකාරයෙන් ද ගායනා කරති. එමෙන්ම ඒවායේ සිංහල භාෂාව ඉතාම උසස් තත්ත්වයෙන් පවතින අතර සූක‍ෂමව එය අසා සිටින්නෙකුට අමතරව ඒවා වැටහෙන්නේ නැත.

මෙසේ ශ්ලෝක සන්න ද දක්වමින් තොරණ් යාගයේ කවි ද ගායනා කරයි. නමුත් ඒවා ආරම්භ වන්නේ බුදු ගුණ ගායනා කරමින් ය. එම එක් එක් පදයේ අර්ථයෙන් විස්තරාත්මකව සන්නයක් සේ ගායනා කරයි. ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පළාතේ බලි තොවිල් පිළිබඳව කළ අධ්‍යයනයේදී ප්‍රේම කුමාර ද සිල්වා දක්වන්නේ සිංහල ජන වහරේ ගොතන ලද කතාවන්ට නිර්ව්‍යාජත්වය හා යුක්ති සහගත බවක් බෞද්ධ සම්ප්‍රදායට ඈඳා ගනිමින් සිදු කරන බවයි (2000: 34-8). මන්ද තම ප්‍රධාන ආගම ලෙස බුද්ධාගම පිළිගන්නා මිනිස්සු, ඉන් නොලැඛෙන යාතුකර්මීය හා මානසික සහනය සොයා ගනු වස් අවශේෂ යාතුකර්මවලට යොමු වුවද, තමා බෞද්ධ වීමේ සවිඥානකත්වයෙන් මිදීමට නොහැකි වීම ද මීට හේතු පාදක වේ.

පත්තිනි නැටීම

පත්තිනි නැටීමට පෙර, පත්තිනි දේවිය ලෙස ස්ත්‍රී වේශයෙන් සැරසී සිටින කපු මහතා විසින් රඟමඩලේ ඉදිකර තිඛෙන පූජාසනයක තැන්පත් කර තිඛෙන හළං තොරණට වැඩම කරවීම සිදුකරයි. මෙතෙක් සුදු පිරුවටයක් හා සුදු අත්දිග භැනියමකින් සැරසී සිටි කපු මහතා රතු හෝ තැඹිලි වර්ණ සාරියකින් සැරසෙන අතර, වළලූ, තෝඩු, මාල දමා අලංකාර වෙයි. ඉන්පසුව උඩුවියන් පාවාඩ පිට දේවාභරණ මංජුසාව පත්තිනි තොරණ වෙත වැඩම කරවීම සිදුකරයි. අනතුරුව කඩතුරාව ඉවත් කර ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයන්ට සෙත් පැතීමක් සිදු කරන අතර 'වසංගතය ඇර යමි තොරණ දක්වනු' ලෙස කවි ගායනා වෙයි.

ඉන්පසු කපු මහතා පත්තිනි නැටීම ආරම්භ කරන අතර, මෙම නර්තන පත්තිනි දෙවියන් සඳහා වූ කරඬු පද හෙවත් පත්තිනි පද හතක් නැටීමෙන් සිදු කරනු ලබයි. එහිදී හළං තොරණින් ඉවතට ගෙන ගිගිරි හඬ නංවමින් 'ආවඩා, ආයුබෝවේවා!' ලෙස ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයන්ට සෙත් පතමින් හළං චලනය කිරීම සිදුකරයි.

  "නපුරු නැකැත් වන් දිනයේ ඇටි කුළු ගෙරි කබර     ගොයින්
  කපුටු සුහුණු කැහැරැල් ඇඟ පහරා යළි ගෙට 	       වදිමින්
  එවිට සියලූ බකමූණන් ගෙයි කොණ ඇඬු උල 	     ලේනුන්
  එදුරු වේය හැම පිරිපත මෙ-තොරණ දුටු 	    බලයෙන්"

මෙවැනි කවි විග්‍රහ කිරීමේදී පෙනී යන්නේ දෛනික ජීවිතයේ ගැමියන් අශුභ ලෙස විශ්වාස කළ සංකේතයන්ගෙන් දොස් දුරු කිරීමට, තොරණ දැකීමේ ආනුභාව බලයෙන් හැකියාව ලැබෙන බවය. එනම් මෙවැනි ස්තෝත්‍ර මහජනයාට සමීප කිරීමටත් එහි ඇති රෝග නිවාරණ ගුණය විදහා දැක්වීමත් කවි තුළින් පිළිබිඹු වේ. පත්තිනි නැටීම සිදු කරන්නේ කපු මහතා විසින් වන අතර, ඔහු ගොයිගම කුලයට අයත් වූවෙක් වෙයි. එය පාරම්පරිකව පිය-පුතු උරුමයෙන් 'කපු පත්තිනි' තනතුර ලැබෙන නමුත් වර්තමානය වන විට කපුරාළගේ ප්‍රධාන ගෝලයන්ට ද මෙම අවස්ථාව හිමි වී ඇත.

ශාන්තිකර්මයේ පත්තිනි භාගය මෙතනින් අවසන් වන අතර වාහල භාගය ඉන්පසු ආරම්භ වේ.

තෙල්මේ නැටීම
'තෙල් මෙහෙය' සිදු කිරීමට කරන නැටුම් පූජාවක් වන බැවින් තෙල්මේ නමින් මෙම නැටුම් අංගය හඳුන්වනු ලැබේ. නොඉඳුල්ව පිසගත් තෙල්වලින් දොළහ දෙවියන්ට  පහන් දල්වා මෙම යාගය සිදුකරනු ලබයි. දොළහ දෙවියන් යනු පත්තිනි දෙවියන් සමඟ පුද ලබන දෙවිවරු දොළොස් දෙනෙකි. 'තෙල්මේ තටුව' නමින් යුත් පූජාසනය මඩු භූමියට ගෙනවිත් දෙවිවරුන්ට පූජා කර තෙල්මේ නැටුම ආරම්භ කරයි. සේරමානම් රජු (චෝල) ලක්දිවට විත් පැවැත්වූ ප්‍රථම මඩු මංගල්‍යයේ දී චෝල රාජ කුමාරවරු 12 දෙනෙකු මෙම තෙල්මේ නැටුමට සහභාගී වූ බව පුරාවෘත්තයන්හි සඳහන් වෙයි. එම කුමාරවරු නමින් තෙල්මේ, සාතා, සළඹා, ඇලිකොත් රජ, යුවරජ, යා රජ, වීරමුණ්ඩ, දළ රජ, පඬි රජ, බල රජ, කලි රජ සහ දුලබා වෙති. මෙම නර්තනය සඳහා තෙල්මේ ඇඳුම නමින් විචිත්‍රවත් ඇඳුමක් (කුමාරවරුන්ගේ මෙන්) භාවිත කරන අතර විල්ලූද රෙදි මත පබළු, කනඳු, සීක්වින්ස්, රේන්ද ආදිය අල්ලා විචිත්‍රවත් කර ඇත.  මෙම නර්තනය සඳහා පැය දෙකක පමණ කාලයක් ලබාගන්නා නමුත් වර්තමානයේ දී පිනුම් ගැසීමේ කාල පරිච්ඡේදයන් වෙන්කර ඇති බැවින් තෙල්මේ නර්තනය කෙටි වී ඇත. නමුත් පිනුම් ගැසීම යාග අංගයක් නොවන අතර ප්‍රේක‍ෂක විනෝදාස්වාදය සඳහා කාලානුරූපව එකතු කර ගත් නර්තන අංගයකි .

පිදේනි දීම (මැදියම)

තුන්යාමේ දෙන පිදේනිවලින් මධ්‍යම රාත්‍රියේදී පිදේනි දෙන්නේ සන්නි කුරුම්බරටය. පෙරයම දී මෙන්ම මෙහිදී ද තටුවලට පිදේනි ලබාදෙන අතර මහයාමේ පිදවිල්ල ලෙස ද මෙය හඳුන්වනු ලැබේ. මෙම යාමයේ යකුන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය වඩා වැඩියෙන් වෙතැයි සැලකෙන අතර සන්නියකුන් දහඅට දෙනාට පිදවිලි දීම සිදුකරයි. පන්දමක් අතින් ගත් එක් නර්තකයකු හා එක් බෙරවාදකයකු පමණක් සහභාගි වන අතර පෙර යම පිදේනි දීමේ මෙන් නර්තනය සඳහා වැඩි වේලාවක් වැය නොකරයි.

වාහල

ගම්මඩුවෙහි පුද ලබන දැඩිමුණ්ඩ හෙවත් වාහල බණ්ඩාර දෙවියන් පිණිස පවත්වන නර්තනාංගයක් වන මෙය යක‍ෂයන්ට සෙන්පති තනතුර දරන මෙම දෙවියන්ගේ දිෂ්ටිය ආවේෂ කරගෙන ඇදුරෙකු විසින් මෙම නර්තනය සිදු කරනු ලබයි. වාහල දෙවියන්ගේ ඇඳුමට සමාන ඇඳුමකින් සමාරෝපණය වන ඇදුරා පැය 1 1/2 ක් 2 ක් පමණ ත්‍රාසජනක ලෙස නර්තනයෙහි යෙදෙයි. වාහල තොප්පිය නම් දැඩිමුණ්ඩ දෙවියන්ගේ කිරුළට සමාන තොප්පියක් දමා සුදු, රතු, කළු මිශ්‍ර හැට්ටයක් ද ඊට ගැළපෙන සායක් ද ඇඳ දෙකකුලට ගිගිරි බැඳ දැඩිමුණ්ඩ දෙවියන්ගේ මල් ආසයන ළඟ පුටුවක වාඩි වූ පසු, අනෙක් ඇදුරෝ වාහල බණ්ඩාර දෙවියන්ගේ කවි ගායනා කරති.

  "බුදුන් තනි කරලා -දෙවියෝ ගියයි	 හැරලා
  දැඩි දෙවිඳු එකලා -මුණ්ඩ, දැඩි යයි නම 	වදාලා"

'වාහල'යන නම යෙදුණේ දෙවොල් දෙවියන්ගේ සහ බුදුන්ගේ වාසල මුර කළ බැවිනි. දැඩිමුණ්ඩ යන නම යෙදීම පිළිබඳව ද පුරාවෘත්තයක් ඇත. මුණ්ඩ යන නම මුලදී තිබූ අතර, බුදුන් වහන්සේ හා මාර සේනා යුද්ධය වේලාවේදී අනෙක් දෙවිවරු බුදුන් වහන්සේ හැර ගියත්, මුණ්ඩ බුදුන් වහන්සේ හැර නොගියෙන් දැඩි සිතක් ඇති බව දැක්වීමට 'දැඩිමුණ්ඩ' යන නම ලැබුණ බව සඳහන් වේ. මින් පෙනී යන්නේ මෙම යාතුකර්මවල සුජාත බව රැකීමට මිථ්‍යා කථාවන්, පුරාණ බුද්ධ කාලය සමඟ සම්බන්ධ කොට ගොතා ඇති බවයි. සිම්ප්සන්ගේ අර්ථයෙන් දක්වතොත් යාතුකර්ම කොතරම් ස්ථාපිත වී තිබුණ ද ඊට බලය ලැඛෙන්නේ වර්තමාන යාතුකර්මය, පුරාණ බුද්ධකාලීන භාරතයේ යම් සිදුවීමක් හා සම්බන්ධය යන විශ්වාසය මත බව කිව හැකිය (සිම්ප්සන් 2007: 200-04). එනම් යාතුකර්ම යුක්ති යුක්ත කිරීමටත්, දෙවියන්ගේ නිර්ව්‍යාජත්වය පෙන්වීමටත් මෙවැනි මිථ්‍යාවන් ගොඩනැගෙන බව කිව හැකිය.

මුළු දෙවොල් මඩුවේම වේගවත්ම නර්තනය වන මෙයට අඛණ්ඩව භේරි වාදනය සපයයි. භේරි වාදනය නැවතුණහොත් ආරූඪ වූ ඇදුරාට හානියක් වෙතැයි සෙසු ඇදුරෝ විශ්වාස කරති. පුටුව මත වාඩි වී නර්තනයට සැරසෙන ශිල්පියාට, දුම්මල මතුරා අඟුරු කබලකට දමා එම දුම ශරීරයට හා මුහුණට අල්ලත්ම දැඩිමුණ්ඩ ප්‍රලය මතු වී වේගවත් ලෙස පත්තිනි තොරණ අභියසට යයි. එතැන් සිට සියලූ මල් යහන්වලට වඳිමින් නැටුම් දක්වන අතර වරින් වර මල් යහන්වලට පනියි. තවද වරින් වර ඔහුගේ අතට හත්පද (කොතලය, අඟුරු දුම්මල කබල, මුගුර, පොල් මල, හක් ගෙඩිය, කලහ හා පන්දම්) ලබාදෙන අතර පොල් මල අතට දුන් පසු එය කැඩී විසිරී යන තෙක්ම හිසට ගසමින් පාලි දක්වයි. පන්දම හා දුම්මල අතට දුන් පසු මල් යහන්වලට සහ රඟමඩලේ සෑම තැනම දුම්මල ගසමින් රඟමඩල පුරාත්, ඉන් පිටත් දුවයි. ඔහු පසුපස පළපුරුදු ආවතේවකරුවෝ ද දුවන අතර ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයෝ ද කෑ ගසමින් හිස් ලු ලු අත දුවති. විස්මය හා භයානක රසය උද්දීපනය කිරීමට මෙම නැටුම සමත් වන අතර අවසානයේ, වාසල යහන අසල ප්‍රලය වූ ඇදුරා සිහිමුර්ඡා වී වැටෙයි . එම අවස්ථාවේ දී අන් ඇදුරන් විසින් අල්ලා ගනු ලබන අතර, කලින් මතුරා ඇති කහදියර කොතලයෙන් පැන් ඉස දෑතේ පන්දම් ඉවත් කර, වාහල තොප්පිය ගලවා ඔහුට සිහි ගන්වන අතර ඉන්පසුව ඔහුට තෑගි ලබාදීම ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයෝ කරති. ඉන්පසුව ප්‍රේක‍ෂකයන්ට වාහල දෙවියන්ගේ සෙත් කවි ගායනා කර එම නර්තනය නිමා කරයි.

  "දේවතා බණ්ඩාර දෙවිඳුට කියමි කවි මම වැඳ - සමා
  පේව ඔබ ගැති කරන වේලේ යහපතක් 	වෙන්නටා
  බෝව කල්පය පවත්නා තෙක් කියමි දන්නා 	  පමණටා
  දේවතා දෙවි පිහිට වෙනවයි වරද ඇත්නම්   ගැති - හටා"

මෙම අවස්ථාවෙන් ගම්මඩුවේ දෙවන භාගය වන වාහල භාගය අවසන් වන අතර ඉක්බිති එළඹෙන්නේ දෙවොල් භාගයයි.

අඹ විදමන

කවි ගායනා කරමින් මෙතෙක් දැක්වූ නර්තනාංගයන්ට වඩා වෙනස් වූ නාට්‍යාකාරයෙන් රඟ දක්වන මෙම අංගය තුළ, දකුණු ඉන්දියාවේ පඬි රජුගේ උයනේ හටගත් අරුම පුදුම අඹ ගෙඩියක් විද, බිම හෙළීම විදහා දැක්වෙන සේ අඹ විදමන සකස් කර ඇත. ශක්‍රයා මහල්ලෙකුගේ වේශයෙන් පැමිණ අඹ ගෙඩිය විදීමේ සිද්ධිය පාදක කරගත් මෙම අවස්ථාවේ, කෝලම් නර්තන සම්ප්‍රදායයේ එන අණබෙර කෝලමේ මුහුණ භාවිතයට ගනී. එහි මහලූ වේශයක් දැක්වෙන අතර, ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය සඳහා වෙනත් ශාන්තිකර්මයන්හි ලත් ආභාසය ද ඉන් නිරූපණය වේ. මහල්ලා බෙර වාදකයින් සමඟ දීර්ඝ සංවාදයක යෙදෙන අතර දෙපැත්ත කැපෙන්නා වූ ද, අසභ්‍ය වූ ද වදනින් තත්කාලීන රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම්වල වදන්වලින් ද එය සමන්විත වෙයි. ප්‍රේක‍ෂකයාගේ මනසට ඉතා පහසුවෙන් සමීප විය හැකි ආකාරයෙන් පෙළ ගස්සවා ඇති මේවා මගින් හාස්‍යය උත්පාදනය කරයි. එනම් මෙම ශාන්තිකර්ම අතීතය ප්‍රතිනිර්මාණය කරනවා පමණක් නොව, වර්තමානය ද යාතුකර්මයට සමීප කර රෝග නිවාරණ කාර්යයක යෙදෙන බව පැහැදිලි වේ. මෙම නර්තනාංගය අවසානයේ පත්තිනි දේවියගේ අඹෙන් වූ උපත සඳහන් කර පත්තිනි දේවියගේ ආශීර්වාදය ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයන්ට ලබා දෙති.

  'අහස් ගැබේ වැඩවූ සබේ එරන් අඹේ පිළිසිඳ තෙද පැමිණ
  දහස් සබේ මැද එ සුබේ පාපු ලොවේ පඬියා නෙත මකමින
  යසස් ඔබේ ගුණ නිළඹේ සිරුරු ගැබේ පණ ගෙන්නූ විගසින
  දෑත් ගොබේ දොස නොතිබේ මිනිස් ලබේ තෙද අනුහස් වැයෙන'

පිදීම (අලූයම)

ගිනි කුරුම්බරට පිදේනි දීම මෙම අවස්ථාවේදී සිදුකරයි. පෙරයම, මධ්‍යමදී මෙන් අලූයම ද මෙය සිදුකරයි. ගිනි කුරුම්බර යනු දෙවොල් සත් කට්ටුවේ එක් කුමාරයෙකු වන අතර, ඔහුගේ කුරාලය ශුද්ධ වූ ගම්මඩු භූමියේ පිටත ඉදිකරයි. මේ සඳහා ද වැඩි කාලයක් ගත නොකරන අතර කුරුම්බර කන්නලව් කර ඉන්පසු පිදවිලි ඔප්පු කරයි.

'නසමි සිතා අසුරා සිත ලොබය 	            කර

රැස් ගිනි කඳ අත එලබා ගති                           එවර

ලක‍ෂණ විශ්ණු දෙවි රජ මග සිටිය 	           වර

එක් තැනෙකින් එන් තෙද ගිනි 	කුරුම්බර'

දෙවොල් නැටීම

දෙවොල් දෙවියන් යනු එක් අතකින් පත්තිනි දෙවියන්ගේ සහෝදරයෙකු ද වෙයි. දෙවොල් සාමි, ඉර රැස් සාමි, සඳ රැස් සාමි, ගිනි රැස් සාමි, තෙද රැස් සාමි, බුදු රැස් සාමි හා මහ රැස් සාමි නම් දෙවොල් සත් කට්ටුව වෙති. මොවුන්ගේ සහෝදරිය වූ පද්මිණි කුමරිය කකුසඳ බුදුන්ට අඹයක් පූජා කර වරම් ලැබ පත්තිනි දේවිය ලෙස උපන් අතර, දෙවොල් කුමාරවරු කකුසඳ බුදුන්ට කඨින චීවරයක් පූජා කර දෙවොල් දෙවියන් ලෙස පුද ලබන්නටත් වරයක් ඉල්ලා සිට ඇත. දෙවොල් කුමාරවරු වෙළඳාමේ පැමිණෙන කල්හි නැව කැඩුන නිසා, ලෑලි පිට දින 7 ක් පීනාගෙන එන කල්හි පත්තිනි දෙවියෝ ගිනි කඳු හතක් මවා එයට බාධා කළ අතර, එයට දෙවොල් කුමාරවරු පැන ගිනි සිසිල් කළෙන් ගිනි කුරුම්බර යැයි කියනු ලබන අතර ලංකාවේ ගිනි පෑගීමේ ශාන්තිකර්මය එතැන් සිට ආරම්භ වූවා යැයි විශ්වාස කෙරේ. එමෙන්ම දෙවොල් සාමි ලංකාවේ කාන්තාවක් සමඟ විවාහ වූ බව දක්වමින් එම යාගාංගයට නිර්ව්‍යාජත්වයක් ලබා දෙන අතර, ඊට නීත්‍යානුකූල බවක් ද ලබාදීමට උත්සාහ කරන බවක් පෙනේ.

මෙම නර්තන අංගයේදී නර්තනකයා ගිනි දළු මෙන් දිස්වන ඇඳුමක් ඇඳ සිටින අතර හිසට කාඟුල් තොප්පියක් ද දමා දෙවොල් දෙවියන් මෙන් සමාරෝපණය වී ඇත. බෙර වාදකයා සමඟ ඇතිවන දීර්ඝ සංවාදයකින් පසුව නර්තනයෙහි යෙදී පෙර දින මිල්ල කපාගෙන ආ දැවවලින් ගිනි මැලය සාදා එය සිසිල් කර ආතුර ප්‍රේක‍ෂකයන්ට සෙත් පතා ශාන්ති කර දෙවොල් නර්තනය හමාර කරයි.

'පතිනි බලේ පාමින් මැවු ගිනිවලට සිසිලස කර 	          දෙවිඳු

පතිනි සමඟ එක යහනේ පුද ගත්තේය දෙවොල්               දෙවිඳු

බැතිනි ඔබට වැන්දෙමි මම පින් ඇත ඉසුරු සැපත්            සුසැදු

ඉතින් දෙදණ කෙණ්ඩේ දොස නොරඳ රකින් දෙවොල් දෙවිඳු'

(දෙවොල් සිරසපාද)

ගරා යකුම

ආතුර ප්‍රේක‍ෂකයන්ට පැමිණ ඇති ඇස්වහ, කටවහ, හෝවහ, අවොල්, දෙවොල් දෝෂ දුරු කිරීම සඳහා ගරා වෙස් පෑම සිදුකෙරේ. මෙහිදී පූර්ණ ගරා යකුමක් සිදු නොකරන අතර කීල ගරා පමණක් නර්තනයෙහි යෙදේ. රංගභූමියෙන් පිටත ගොරක අතු දෙකක් සිටුවා, බුරුල්ල අතුවලින් ආවරණය කොට ගරා අයිලයක් සාදා දෙනු ලැබේ. කපු මහතා ගරා යකුට කරන ආරාධනා කවිවලින් ගරා යක් උපත හා ඔහුගේ ස්වරූපය පිළිබිඹු වේ. ගරා වෙස් මුහුණක්, නර්තකයන් පළඳිනු ලබන අතර ගරා වෙස් පෑම විනාඩි 15 ක් පමණ සිදුකරයි. ගරා යකුගෙන් තමා පිළිබඳව විස්තර අසන ගුරුන්නාන්සේට දෙන පිළිතුර හාස්‍ය රසයෙන් ද, පදවල අරුත් සඟවා කියන රාගික හැඟීම්වලින් ද යුක්තය.

'කැස්බෑවේ සිටන් පිටකොටුවට 	පැමිණි

බසයක නැගී ගම්බද පිටිසර 	තරුණි

ඇස් දෙක පල්ලා දුටුවම මට කෙළ 	ගිලූණි

බස් එක පිටින් උස්සා යන්නට 	සිතුණි'

මෙම කවි, වර්තමානයට උචිත අයුරින් නිර්මාණය කරගත් ඒවා විනා පාරම්පරික ඒවා නොවේ. ගරායකුම පූජා කරන (කැප කරන) වට්ටියේ කැවුම්, කෙසෙල්, දැලි පිහිය, පොල්වල්ලක් ආදිය වෙයි. කැවුම හා කෙසෙල් ගෙඩිය ගෙන කරන සංවාදයේ දී ලිංගික සංසර්ග ලක‍ෂණ ගෙනහැර පායි. එනම් ස්ත්‍රීන්ට ලිංගික ආශාව ඇති කිරීමෙහි සමත් මෙය, ස්ත්‍රී රෝග හා දෝෂ දුරු කිරීමට වැඩි නැඹුරුවක් ඇති අතර, 'ඕලි' කුලයේ පුද්ගලයන් පෙර දී මෙම නර්තන අංගය සිදු කළ බව කියවේ. මන්ද ඔවුන් අතර සහෝදර - සහෝදරිය අතර ලිංගික සබඳතා පැවැත්වූ අතර ගරා යකු ද තම නැගණිය වන ගිරිදේවි සමඟ විවාහ පාත්‍ර වී ඇති බැවිනි. අවසානයේ දී ගරා යකු හිස දෙපසට කරකැවීම මගින් ප්‍රේක‍ෂක ආතුරයන්ගේ දොස් දුරු කර, සෙත් කියමන් කියා, කහ දියර ඉස ශාන්තිකර්මය නිමා කරයි.

ඉන්පසුව කිරි ඉතිරවීමෙන් ගම්වාසී, පළාත්වාසී සියලූ දෙනාටත් ජනාධිපති ඇතුළු ත්‍රිවිධ හමුදාවේ සියලූ දෙනාටත් නිරෝගී සුව හා සශ්‍රීකත්වය පතන අතර, දෙවියන්ට පින් දී පින් බෙර වාදනය කර ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය හමාර කරයි.

මේ අඩවියත් බලන්න
"A Comparative Study of Gammaduwa and Yamabushi Kagura : Continuation and Preservation in Japanese"

පින්තූර එකතුව

මුලාශ්‍ර
Obeysekere,Gananath.1984.The Cult of the Goddess Paththini.Chicago:University of the Chicago Press.

සංස්කෘතික කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුව.1996.ගම්මඩුව:සිංහල විශ්වකෝෂ උද්ධෘති. කොළඹ:සංස්කෘතික කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුව.

සිම්ප්සන්,බොබ්(පරිවර්තනය හරින්ද්‍ර දසනායක සහ පියුමි පීරිස්).2007.'යාතුකර්ම භාවිතයන්හි අවිචල්‍ය පුනරුක්තිය සාක්ෂාත් නොවීම: යාතුකර්ම සම්ප්‍රදාය හා ශ්‍රී ලංකාවේ යාතුකර්ම විශේෂඥයන්ගේ නිර්මාණාත්මක බව'. සසංක පෙරේරා සහ හරින්ද්‍ර දසනායක (සංස්කරණය), ශ්‍රී ලංකේය සමාජය සහ සංස්කෘතිය පාඨනය කිරීම: තෝරාගත් නිබන්ධ, තෙවන වෙළුම. සමාජ සංස්කෘතික තීව්‍ර අධ්‍යනය සඳහා වන කොළඹ ආයතනය.

ගුණතිලක, චතුරි ජිනාදරී. පළනොවූ නිබන්ධය. ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය, සශ්‍රීකත්වය සහ රෝග නිවාරණය පිළිබඳ යාතුකර්මයක් සහ සංකේතාර්ථ ක්ෂේත්‍රයක් වශයෙන් තේරුම් ගැනීම: රයිගම සම්ප්‍රදාය ඇසුරෙනි, ශාස්ත්‍රවේදී විශේෂ උපාධි නිබන්ධය.

සංස්කෘතිය
සමාජය
ජනශ්‍රැතිය
ශාන්තිකර්ම
ශාන්තිකර්ම - පහතරට

දෙවොල් මඩුව


Kiangen (Equus kiang), også kaldet det tibetanske vildæsel, er en art i hestefamilien og den største af de vilde æsler. Dyret forekommer i Tibet og tilgrænsende regioner og er nært beslægtet med onageren, men er noget større.

Beskrivelse
Arten har en kropslængde på omkring 200 centimeter, en skulderhøjde på i gennemsnit 140 centimeter og en vægt mellem 250 og 400 kilogram, og hannens vægt er lidt større end hunnens. Om sommeren har pelsen på dyrets overside en rødbrun farve. Den lange og tætte vinterpels er mere mørkebrun. Kiangen kan blandt andet kendes på den påfaldende mørke stribe på ryggen. Undersiden er hvid, og undertiden når den hvide farve op til rygstriben. Oftest er noget af halsen, snuden og benene også hvide.

Udbredelse
Kiangen forekommer på hele det tibetanske plateau, et system af bjerge og højsletter nord for Himalaya. De største bestande findes i den autonome region Tibet og de tilgrænsende kinesiske regioner Qinghai og Sichuan. Desuden lever arten i det nordlige Indien og Nepal. Dets habitat udgøres af tørre græsområder og stepper i mellem 2.700 og 5.300 meter over havet.

Levevis
Kiangen lever i grupper på oftest 7 til 11 individer, der består af hunner med deres nyfødte unger samt unge dyr af begge køn. Ofte er en gammel hun gruppens leder. Disse grupper er meget sociale og opløser sig aldrig. Der ses undertiden flokke på flere hundrede individer, når flere grupper slutter sig sammen. Hanner lever alene om sommeren og danner om vinteren grupper som kun består af hanner.

I sin søgen efter føde udfører kiangen store vandringer, hvor den også krydser floder. Den er god til at svømme og det forekommer også at den tilsyneladende bader for fornøjelsens skyld.

Som alle heste er kiangen en planteæder, der lever af forskellige græsarter og andre planter. I perioder med særlig god adgang til føde (juli og august) kan de øge i vægt med 45 kg.

Formering
I juli og august begynder hannerne at følge hunnernes grupper. Blandt hannerne forekommer kampe om retten til at parre sig. Parringstiden slutter i midten af september. Efter drægtighedsperioden som varer i næsten et år føder hunnen i juli eller august sædvanligvis en enkelt unge. De nyfødte unger kan følge moderen efter nogle få timer. Efter omkring et år er de selvstændige, men først efter to år eller mere er de kønsmodne. Det ældst kendte dyr i fangenskab blev 26 år gammel.

Trusler
I forhold til andre vilde æsler forekommer kiangen i stort antal. Dog er bestanden mindsket efter indmarchen af den kinesiske hær i Tibet i 1950. I hele Kina findes omkring 65.000 individer og af disse lever cirka 45.000 i Tibet. Yderligere 2.000 individer forekommer i Indien. Der findes oplysninger om nogle få individer i Pakistan og Nepal samt muligvis også Bhutan.

Systematik
Af nogle zoologer regnes kiangen som en underart til onageren. Nyere undersøgelser af dyrets DNA styrker dog hypotesen at kiangen er en selvstændig art. Arten deles undertiden i tre underarter (E. k. polyodon, E. k. holdereri og E. k. kiang), men denne inddeling er omstridt.

Noter

Kilder og eksterne henvisninger
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999
 www.ultimateungulate.com Yderligere information, billeder og udbredelseskort (på engelsk)

Hesteslægten

Kiang


Stenostephanus lobeliaeformis é uma espécie de planta do gênero Stenostephanus e da família Acanthaceae.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Stenostephanus
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Stenostephanus lobeliaeformis


2. A hrvatska odbojkaška liga za žene, također i kao 2. A nacionalna odbojkaška liga je bila liga trećeg stupnja hrvatske odbojkaške lige za žene u sezoni 2015./16.
Sudjelovalo je 40 klubova u četiri regionalne skupine: "Centar", "Istok", "Jug" i "Zapad".

Centar

 Izvori:
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Centar 2015./16.
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Centar 2015./16., wayback

Istok

 Izvori:
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Istok 2015./16.
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Istok 2015./16., wayback

Jug

 Izvori:
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Jug 2015.16.
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Jug 2015.16., wayback

Zapad

 Izvori:
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Zapad 2015.16.
 natjecanja.hos-cvf.hr, 2. A liga - Zapad 2015.16., wayback

Povezani članci
 1. A HOL za žene 2015./16.
 1. B HOL za žene 2015./16.
 Kup Hrvatske u odbojci za žene 2015.

Vanjske poveznice
 hos-cvf.hr, Hrvatski odbojkaški savez
 natjecanja.hos-cvf.hr

Izvori

 natjecanja.hos-cvf.hr, Arhiva
 natjecanja.hos-cvf.hr, Arhiva 2015./2016., pristupljeno 9. siječnja 2021.
 natjecanja.hos-cvf.hr, Arhiva 2015./2016., wayback arhiva

2015-16

2. A HOL za žene 2015./16.


Boomerang drengen er en dokumentarfilm fra 2004 instrueret af Finn Nørgaard.

Handling
Trent Carter er 13 år. Han bor med sin familie i det sydøstlige Australien. Trent begyndte at kaste med boomerang, da han var to år, og hans drøm er at blive verdensmester. Filmen følger Trent og hans familie, mens de forbereder sig til en stor boomerangturnering i Sydney. Før afrejsen opsøger Trent sin farfar, der på sit værksted lærer ham at lave sin egen boomerang. På vej til Sydney stopper familien i bushen, så Trent kan møde aboriginalen Murundindi. Her får han en større forståelse for den kultur og de mennesker, der skabte boomerangen. Han oplever, hvordan boomerangen kan bruges som både våben, fiskeredskab, musik- og graveinstrument, og han lærer forskellige kasteteknikker. På rejsen bliver Trent - og filmens publikum - en hel del klogere på det mere end 15.000 år gamle flyvende instrument.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2004

Australien
Dokumentarfilm fra Danmark

Boomerang drengen


Uluslararası hukuk veya devletlerarası hukuk, uluslararası ilişkiler altında bir disiplin olmasının yanı sıra kamu hukukunun bir dalıdır. Bir uluslararası

ilişkiler disiplini olarak uluslararası ilişkilerin hukuksal boyutunu bilimsel bir disiplin içinde inceler ve düzenler. Bir hukuk dalı olarak ise uluslararası hukuk, devletler, uluslararası örgütler arasındaki ilişkileri düzenler. Uluslararası antlaşmaların nasıl yapılacağı, uluslararası antlaşmalarda kullanılan terimlerden anlaşılması gerekenler, devletlerin diplomatik temsilcilerinin sahip olduğu dokunulmazlık, kıta sahanlığı, bitişik bölge, münhasır ekonomik bölge gibi konular uluslararası hukukun inceleme alanı içindedir.

Uluslararası hukuka yazında devletlerarası hukuk da denir. Ancak uluslararası ilişkilere yeni aktörlerin girişi bu dalı salt devletlerarası olmaktan çıkarmıştır. Uluslararası hukuk, hukuk fakültelerinde kamu hukuku bölümünde bir anabilim dalıdır. Ayrıca uluslararası ilişkiler bölümlerinde de uluslararası hukuk anabilim dalı vardır. Uluslararası hukuk, üç farklı alt dala ayrılır:
 Uluslararası kamu hukuku (sözleşme hukuku, deniz hukuku, uluslararası ceza hukuku ve uluslararası insancıl hukuk gibi alanları kapsar.)
 Uluslararası özel hukuk (kanunlar ihtilafı olarak da bilinir.)
 Uluslarüstü hukuk

Ayrıca bakınız
 Diplomatik tanıma

Kaynakça

Uluslararası hukuk


Amir Mirzai Hekmati (nacido en 1983) es un estadounidense arrestado por supuestamente espiar en Irán para la Agencia Central de Inteligencia de Estados Unidos (CIA). El 9 de enero de 2012, fue sentenciado a la pena capital por un tribunal de Teherán.

En marzo de 2012, la Suprema Corte de Irán anuló la condena a muerte y ordenó un nuevo juicio. Los jueces fallaron en que el veredicto contra Amir Mirzai Hekmati no estuvo "completo" y remitió su caso a una corte afiliada. Desde entonces permanece en prisión en espera de su nuevo juicio.

Antecedentes
Hekmati nació en 1983 en el estado estadounidense de Arizona. Luego de graduarse de la escuela superior se alistó en el Cuerpo de Marines de los Estados Unidos, donde sirvió desde 2001 hasta 2005. De acuerdo a su familia (establecida en Míchigan), Hekmati fue a Irán luego de obtener el permiso de la sección de intereses iraníes de la embajada pakistaní en Washington D. C..

Arresto y juicio
Hekmati fue arrestado en agosto de 2011 mientras visitaba a su abuela y a otros parientes en Irán.
El 18 de diciembre de 2011, la televisora estatal iraní publica una confesión de Hekmati, en la que el afirma que se infiltró en Irán para establecer la presecia de la CIA en la nación persa. La familia de Hekmati alegó que aquella confesión fue obtenida mediante coacción, y que él no es un espía.

Irán alegó que la misión de Hekmati era la de implicar el país en actividades terroristas. El 24 de diciembre de 2011, Suiza, país que maneja las relaciones diplomáticas entre Irán y los Estados Unidos solicitó acceso consular a Hekmati, pero la petición le fue negada. En su confesión, Hekmati declaró que su misión that his mission se refería a mantener una presencia, en lugar de socavar la integridad del país. De acuerdo con extractos de su presunta confesión publicada en el Tehran Times, Hekmati revelaba que el trabajó para Kuma Reality Games, que recibía dinero de la CIA para el diseño de películas y videojuegos con el objetivo influenciar a los consumidores mediante la creación de una mala impresión acerca del Oriente Medio.

Oficiales iraníes informaron que Hekmati se alistó en la Armada de Estados Unidos en 2001, donde se sometió a entrenamiento de inteligencia, y que trabajó en el Defense Advanced Research Projects Agency entre 2005 y 2007; además de que brevemente antes de su misión en Irán fue entrenado en Bagram Airfield.
El funcionario iraní atribuyó su reconocimiento y captura a "redes de vigilancia de las actividades iraníes en la base de Bagram".

El 9 de enero de 2012, el Tribunal Revolucionario de Irán declaró a Hekmati culpable de ser "pervertir la Tierra" y "enemigo de Dios" y lo condenó a muerte por cooperar con los Estados Unidos.

El 5 de marzo de 2012, la Suprema Corte de Irán anuló la condena a muerte y ordenó un nuevo juicio. Los jueces fallaron en que el veredicto contra Amir Mirzai Hekmati no estuvo "completo" y remitió su caso a una corte afiliada. Desde entonces permanece en prisión en espera de su nuevo juicio.

Referencias

Irán en 2011
Irán en 2012
Personas de Arizona

Amir Hekmati


Die Kohlewirtschaft, auch Kohleindustrie genannt (veraltete Bezeichnung Kohlenwirtschaft bzw. Kohlenindustrie), ist der Industrie-/Wirtschaftszweig, der sich mit der Gewinnung und Verarbeitung von Kohle befasst.

Geschichte

Die Kohlewirtschaft nahm ihren Aufschwung mit der Industrialisierung ab dem 19. Jahrhundert, da Kohle als Brennstoff die wichtigste Energiequelle für die Befeuerung von Dampfkesseln und somit für den Antrieb von Dampfmaschinen darstellte, die wiederum Dampflokomotiven und --schiffe sowie alle Arten von Produktionsmaschinen in Fabriken und Generatoren in Kraftwerken antrieben. Mit Holz, dem zuvor dominierenden Brennstoff, war man nicht mehr in der Lage, den wachsenden Energiehunger von Industrie, Gewerbe, Transport und Verkehr zu decken. Des Weiteren bildet Kohle, bzw. der daraus erzeugte Koks, einen wichtigen Rohstoff für die Verhüttung von Eisenerz zu Stahl und somit den wichtigsten technischen Werkstoff.

Den Höhepunkt ihrer Bedeutung erreichte die Kohlewirtschaft in den Industrienationen im frühen 20. Jahrhundert. Ab Mitte des 20. Jahrhunderts wurde die Kohle in vielen Anwendungen zunehmend von Erdöl und -gas verdrängt. Heute wird in den Industrienationen der Großteil der Kohle in Kohlekraftwerken verstromt.

Teilzweige

Die Kohlewirtschaft umfasst alle Phasen der Verarbeitungskette der Kohle von der Gewinnung bis zur Nutzung:
Gewinnung: Stein- und Braunkohlebergbau (NACE B05)
bei Steinkohle meist untertägig
bei Braunkohle meist im Tagebau
Transport
per Schiff (Massengutfrachter): Langstrecken interkontinental und Mittelstrecken national (Teil von NACE H50)
per Bahn (Kohlenbahn): Mittelstrecken national und international (Teil von NACE H49.2)
per Straße (LKW): Kurzstrecken, selten (Teil von NACE H49.4)
per Förderbandanlage: Kurzstrecke
Kohleveredlung (NACE C19)
Kokereiwesen und Kohlevergasung
Kohleverflüssigung
Kohlebrikettierung
Nutzung:
Stoffliche Nutzung als Rohstoff für Produktionsprozesse (insbes. in der Kohlechemie) (Teil von NACE C20/21/22)
Energetische Nutzung als Brennstoff, insbes. Verstromung in Kohlekraftwerken (Teil von NACE D35.1)

Bedeutung national und international

Wirtschaftsverbände und Institute
Nationale und international ist die Kohlewirtschaft in verschiedenen Wirtschaftsverbänden organisiert und unterhält verschiedene Forschungseinrichtungen, beispielsweise:

International:
European Association for Coal and Lignite (EURACOAL)
World Coal Association
Deutschland:
Gesamtverband Steinkohle (GVSt)
Deutscher Braunkohlen-Industrie-Verein (DEBRIV – Bundesverband Braunkohle)
Verein der Kohlenimporteure
DGMK Deutsche Wissenschaftliche Gesellschaft für Erdöl, Erdgas und Kohle

Literatur
 Wilhelm Hermann, Gertrude Hermann: Die alten Zechen an der Ruhr. Vergangenheit und Zukunft einer Schlüsseltechnologie. Mit einem Katalog der "Lebensgeschichten" von 477 Zechen (Reihe Die Blauen Bücher). 6., um einen Exkurs nach S. 216 erweiterte und in energiepolitischen Teilen aktualisierte Auflage der 5., völlig neu bearbeiteten und erweiterten Auflage 2003, Nachbearbeitung 2002: Christiane Syré, Endredaktion 2007: Hans-Curt Köster. Verlag Langewiesche Nachfolger, Königstein im Taunus 2008, ISBN 978-3-7845-6994-9.
 Hans Kaschade: Kohle- und Energiewirtschaft in der DDR 1960 bis 1990. edition bodoni. Buskow 2018, ISBN 978-3-940781-90-1.
 Anthony Seaton: Farewell, King Coal. From industrial triumph to climatic disaster. Dunedin Academic Press, Edinburgh 2018, ISBN 978-1-78046-077-2.
 Elspeth Thomson: The Chinese coal industry. An economic history. Curzon, London 2003, ISBN 0-7007-1727-7.

Weblinks

Statistik der Kohlenwirtschaft e.V.

Einzelnachweise

Kohletechnik

Kohlewirtschaft


Robert McDonald "Bob" Watt (* 24. Juni 1927 in Innisfail, Alberta; † 11. Mai 2010) war ein kanadischer Eishockeyspieler. Bei den Olympischen Winterspielen 1952 gewann er als Mitglied der kanadischen Nationalmannschaft die Goldmedaille.

Karriere
Bob Watt verbrachte seine Karriere im Seniorenbereich bei den Edmonton Mercurys. Mit der Mannschaft repräsentierte er Kanada bei der Weltmeisterschaft 1950 sowie bei den Olympischen Winterspielen 1952.

International
Für Kanada nahm Watt an den Olympischen Winterspielen 1952 in Oslo teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Goldmedaille gewann. In acht Spielen erzielte er je drei Tore und drei Vorlagen. Zuvor gewann er mit seiner Mannschaft bereits bei der Weltmeisterschaft 1950 die Goldmedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1950 Goldmedaille bei der Weltmeisterschaft
 1952 Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Kanada)
Eishockeyspieler (Toronto St. Michael's Majors, OHA)
Olympiateilnehmer (Kanada)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1952
Olympiasieger (Eishockey)
Weltmeister (Eishockey)
Geboren 1927
Gestorben 2010
Mann
Kanadier

Bob Watt


James Herbert Parrish, Jr. (May 19, 1968 – March 10, 2004) was an American football offensive tackle in the National Football League for the Miami Dolphins, San Francisco 49ers, Indianapolis Colts, Dallas Cowboys, Pittsburgh Steelers, New York Jets and Chicago Bears. He also was a member of the London Monarchs and the Barcelona Dragons in the World League of American Football. He played college football at Temple University.

Early years
Parrish attended Dundalk High School, where he was a two-way player, earning All-county honors at tight end as a senior. He also practiced basketball and track.

He accepted a football scholarship from Temple University and played under future NFL head coach Bruce Arians . He was originally a tight end, before being converted into an offensive tackle as a sophomore. He became a starter at right tackle as a junior.

Professional career

Miami Dolphins
Parrish was signed as an undrafted free agent by the Miami Dolphins after the 1991 NFL Draft on April 30, with the intention of playing him at guard. On August 20, he was placed on the Physically unable to perform list with an injured foot, where he spent all of the season.

San Diego Chargers
On March 30, 1992, he was signed in Plan B free agency by the San Diego Chargers and was switched to center. He was originally allocated to play with the London Monarchs of the World League of American Football, where he appeared in 5 games, before signing on April 22 with the Barcelona Dragons and playing in one contest. He was released at end of preseason on August 31.

San Francisco 49ers (first stint)
On May 3, 1993, he was signed as a free agent by the San Francisco 49ers to play tackle and was cut after the season opener on September 7.

Indianapolis Colts
On September 9, 1993, he was signed by the Indianapolis Colts to play tackle. He was declared inactive in 4 games. He was released on October 13, after getting into a shouting match with a defensive coach over the injury to a wide receiver in practice.

San Francisco (second stint)
On November 11, 1993, he was signed to the San Francisco 49ers' practice squad and was released two weeks later on December 1.

Dallas Cowboys (first stint)
On December 7, 1993, he was signed by the Dallas Cowboys to the practice squad. On December 22, he was promoted to the active roster for depth purposes, after Mark Stepnoski was lost for the season with a right knee injury. He was declared inactive for Super Bowl XXVIII. He was released on August 17, 1994.

Philadelphia Eagles
On August 23, 1994, he signed with the Philadelphia Eagles. He was released two days later on August 25.

Dallas Cowboys (second stint)
On October 25, 1994, he was signed by the Dallas Cowboys, to provide depth after offensive tackle Erik Williams suffered season-ending injuries in a car accident. On November 1, he was released after one week to make room for offensive tackle Jerry Reynolds.

Pittsburgh Steelers
On February 22, 1995, he was signed as a free agent with the Pittsburgh Steelers and made the team as a reserve tackle. On September 24, against the Minnesota Vikings, he had his only career start, while playing left tackle in place of an injured John Jackson. He was a part of the team that lost to the Dallas Cowboys in Super Bowl XXX. He was cut on August 25, 1996.

New York Jets
On August 29, 1996, he signed with the New York Jets to provide depth at tackle after Jumbo Elliott and David Williams were injured. He was released on October 8.

Chicago Bears
On December 4, 1996, he signed with the Chicago Bears. On August 18, 1997, he was waived with an injury settlement after suffering a torn pectoral muscle.

Montreal Alouettes
On April 1, 1998, the Montreal Alouettes of the Canadian Football League traded linebacker Henry Newby and defensive tackle Juan Hammonds to the Hamilton Tiger-Cats for the CFL's negotiation-list rights to Parrish. On May 26, he was signed by the Alouettes. He was cut before the start of the season.

Kansas City Chiefs
On February 8, 1999, he was signed by the Kansas City Chiefs. He was released on August 31.

Personal life
Parrish worked for Merrill Lynch and Morgan Stanley after his retirement. A self-taught computer expert, he was one of the first athletes to launch his own website. On March 10, 2004, he died at the age of 35, after battling cancer.

References

External links

Cuts Can Be Cruel Steelers Parrish Knows All About Toughest Day

1968 births
2004 deaths
Deaths from cancer in Texas
Sportspeople from Baltimore County, Maryland
Players of American football from Maryland
American football offensive tackles
Temple Owls football players
Miami Dolphins players
London Monarchs players
Barcelona Dragons (NFL Europe) players
San Francisco 49ers players
Indianapolis Colts players
Dallas Cowboys players
Pittsburgh Steelers players
New York Jets players
Chicago Bears players

James Parrish


Mi (nota)
 Mi (harf)
 Mil Moscow Helicopter Plant firmasının askerî helikopter kodlarının ön eki
 Michigan eyaletinin Amerikan posta servisine göre kısaltması

Mi


«11 O'Clock Tick Tock» es una canción del grupo de rock irlandés U2. Fue su segundo sencillo, publicado el 16 de mayo de 1980, después de "Another Day", y al igual que este, no procedía de ningún álbum, sino que fueron lanzamientos posteriores a su primera publicación, Three. Posteriormente editarían su primer álbum de estudio, Boy (con el que debutarían fuera de Irlanda).

Historia
Grabado en la primavera de 1980, fue producido por Martin Hannett, quien por aquel entonces había recibido una recepción crítica muy positiva gracias a su trabajo con Joy Division. La banda se entrevistó con Hannett en los Strawberry Studios de Stockport en marzo de 1980 para proponerle trabajar con él. Durante esta visita, los components de U2 asistieron a la grabación del sencillo de Joy Division "Love Will Tear Us Apart".

"11 O'Clock Tick Tock" tuvo su debut en vivo en agosto de 1979 con letras alternativas y bajo el título de "Silver Lining", pero entre marzo y mayo de 1980 realizaron los cambios que darían lugar al tema definitivo. "Touch", la cara B del sencillo "11 O'Clock Tick Tock" procedía de otra canción anterior titulada "Trevor".

Se conocen tres mezclas de estudio de "11 O'Clock Tick Tock". El sencillo de 1980 tiene una duración de 3′47″. Posteriormente, aparece otra versión de 4′03″ en el álbum tributo a Martin Hannett And Here Is the Young Man. La última mezcla, de 4′13″, con una introducción más larga, aparece en la edición limitada del sencillo "Pride (In the Name of Love)" en el Reino Unido.

Pero la experiencia con Hannett no cuajó de cara a posteriores trabajos, a pesar de que la misma compañía de producción de U2, Island Records lo había considerado como productor del que iba a ser el álbum debut de la banda, Boy. Y es que U2 consideraban que este productor imponía un sello demasiado personal que no acababa de coincidir con el sonido que ellos querían.

En directo
La canción debutó en directo en 1980, en una de las giras anteriores al Boy Tour llamada 11 O'Clock Tick Tock Tour. Formó parte del Boy Tour de 1980-81, del October Tour de 1981-82, del War Tour de 1982-83 y del Unforgettable Fire Tour de 1984-85. En todas las giras tuvo gran presencia, faltando en muy pocos conciertos e, incluso, tocándose 2 veces en muchos de ellos. Después de 1985, apenas fue interpretada en vivo por el grupo. Apareció en un concierto del Joshua Tree Tour de 1987, en 2 del Lovetown Tour de 1989-90 y en 7 del Elevation Tour de 2001. Nunca más apareció de nuevo en una gira. Sin embargo, se tocó en un concierto especial para los ganadores del concurso en la emisora de radio KROQ, celebrado el 28 de mayo de 2015 en el Roxy Theatre de West Hollywood, California.

Durante la primera mitad de la década de los 80, «11 O'Clock Tick Tock» fue uno de los directos más populares de la banda, y aparece en el EP Under a Blood Red Sky y en el vídeo U2 Live at Red Rocks: Under a Blood Red Sky. Hasta diciembre de 1982, solía estar emparejada con el tema "The Ocean" —canción procedente del álbum Boy—, según aparece incluida en el sencillo "Fire".

Créditos
 Bono: voz
 The Edge: guitarra, coros
 Adam Clayton: bajo
 Larry Mullen, Jr.: batería

Enlaces externos
 11 O'Clock Tick Tock's performance history at U2gigs.com. Lista de los conciertos en los que 11 O'Clock Tick Tock fue interpretada .
 Silver Lining's performance history at U2gigs.com. Lista de los conciertos en los que ''Silver Lining'' fue interpretada .
 Discography entry at U2 Wanderer. Detalles de las ediciones, cubiertas, letras y más .

Referencias

Canciones de U2
Sencillos de U2
Canciones en inglés
Canciones de rock

11 O'Clock Tick Tock


8194 Satake este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8194 Satake este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kitami de Kin Endate și Kazuro Watanabe. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,34 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 6,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

8194 Satake


التركمان السوريون أو تركمان سوريا  هم مواطنون سوريون من أصل تركي. وقد عاشوا وأجدادهم في الوقت الحاضر في سوريا منذ العهد السلجوقي في القرن الحادي عشر. اليوم، يشكل التركمان السوريون ثالث أكبر مجموعة عرقية في البلاد، بعد العرب والكرد على التوالي.

خلال الحرب الأهلية السورية، شارك العديد من سكان تركمان سوريا في العمليات العسكرية ضد قوات الحكومة السورية وصارت تركيا هي التي توفر الدعم والحماية لهم. وفي الآونة الأخيرة، اتحدوا تحت أحد الهيئات الرئاسية الرسمية، وهي المجلس السوري التركماني وتم إنشاء الجناح العسكري للمجلس، وكتائب تركمان سوريا، لحماية المناطق التركمانية والسكان ومنع التغييرات العرقية فيها.

التاريخ

لقد كان للتركمان حضور واضح في سوريا منذ القرن الحادي عشر، عندما هاجرت قبائل التركمان الرحل في المنطقة من الأناضول وبلاد ما بين النهرين. وبحلول القرن الثاني عشر، أصبح التركمان على السلطة في سوريا في عهد عماد الدين زنكي، مؤسس السلالة التركية الزنكية، واستقر التركمان في ولاية حلب لمواجهة الصليبيين. في مقابل خدمتهم العسكرية، وزع زنكي الإقطاعات في المنطقة للتركمان. بحلول القرن الـ13، شكل التركمان جزءا من جيوش دمشق وحلب. كما كانوا يعيشون في أحياء تلك المنطقة، بما في ذلك ضواحي المدينة نفسها التي تسمى بالحيدر السليماني. وبالإضافة إلى ذلك، كان لهم وجود على الساحل السوري وفي الجولان. بعد أن دمر سلطان المماليك البحرية بيبرس، قارة أسكن التركمان في المدينة في 1265. بعد عامين أسكن بيبرس المزيد من التركمان في الساحل السوري لحماية المنطقة. كما تم الاستعانة بالتركمان في الاستيلاء على قلعة المرقب من قبل القائد المسلم لقلعة الحصن في 1280. وأشار الكاتب المملوكي القلقشندي أن التركمان شكلوا وحدات في الجيوش النظامية من سوريا الكبرى. كما سجل الكاتب المسلم خليل الظاهري في القرن الخامس عشر الجنود التركمان بلغ عددهم 180,000 في هذه الجيوش، وكذلك 20,000 الأكراد.

التركمان سكنوا بشكل رئيسي في شمال سوريا حيث انتقلوا إلى أسلوب الحياة المستقرة، بدلاً من حياة التنقل. خلال العهد العثماني (1517-1917)، كانت المجتمعات التركمانية تتمتع بحكم شبه مستقل ويقودها رؤساء وراثيين، فالقبيلة كانت تعتبر الحاكم الفعلي في القرى السورية. وفقاً لسجلات سكان الإمبراطورية العثمانية في 1518، مجموع سكان إيالة حلب (والكثير منها هو حالياً جزء من تركيا) هو 54276، منهم 36217 ينتمون إلى السكان التركمان. خلال القرن السادس عشر، أسكن العثمانيون التركمان في المناطق الريفية حول حمص وحماة لكبح جماح البدو، ويكونوا بمثابة جباة للضرائب.

حملات الاستيعاب

التعريب
سياسة الاستيعاب التي طُبقت على تركمان العراق، قد بلغت ذروته في عهد نظام صدام حسين، لكن تم تطبيقها على التركمان السوريين مبكراً في العقد الثالث من القرن التاسع عشر. حيث تم حرمانهم من كافة الحقوق القومية والثقافية، ليست لديهم مدارس لتعليم أطفالهم لغتهم الأم، في حين تم منح الطوائف الأخرى الحقوق في تعليم لغتهم.

حيث منع إدخال أي مطبوع مما هو مكتوب باللغة التركية مثل الصحف والمجلات والكتب قد حُرم التركمان السوريين القراءة في اللغة الأم. وعلاوة على ذلك، اعتبار امتلاك هذه المطبوعات جريمة ويعتبر خيانة. وكذلك السينمات لا يمكن أن تعرض أفلام تركية.

في الأربعينات، تعرضت المناطق التركمانية للعديد من غارات العرب. في 21 يوليو 1945، قرية Kebere بالمقاطعة الفرعية من البوجاق، تعرضت لغارة. قتل فيها زعيم القرية و4 أطفال له وسرق منزله. ووقع هجوم آخر في قرية سالمير من منطقة باير-بوجاق يوم 29 يوليو عام 1945، حيث لقى خمسة مصرعهم وجرح خمس آخرين.

انخفض التمثيل المجتمعي لتركمان سوريا في البرلمان عمداً بعد الاستقلال، وكان لا يسمح لهم في أن يمثلوا قوميتهم في مجلس الشعب السوري في الانتخابات 1954. وفي عام 1953 تم إلغاء النظام الطائفي تماماً. والمزيد من التشريعات التي قلصت الأحوال الشخصية الخاصة بهم. كما أنهم منعوا من المشاركة في القطاعات العسكرية والأمنية، ومنعهم من الحصول جوازات السفر، كما تم حظرهم من أن يعينوا في المكاتب الحكومية ولم يسمح لهم بإنشاء الجمعيات الثقافية والاجتماعية والرياضية ورفض طلبها في عام 2005. كما أن وضع تعليمهم هو أقل شأناً من العرب، فالأطفال الذين لم يتعلموا العربية يجدون صعوبة حقيقة في تلعمها في المرحلة الابتدائية.

من خلال تشريعات الإصلاح الزراعي في عام 1958 فقد المجتمع التركماني الزراعي الغالبية العظمى من أراضيهم، وخاصة في محافظة حلب، التي نقلت لاحقاً إلى العرب. وتقييد زراعة التبغ آذى التركمان أكثر من الطوائف الأخرى. حرموا التركمان أيضاً من الدعم الحكومي للمزارعين، والتي تشكل مبلغاً هاماً في اشتراكية سوريا.

مناطق تركز التركمان
جاء التركمان إلى سوريا في عدة موجات من الهجرة. اعتمد كلاً من السلاجقة والمماليك الذين يعيشون في المنطقة على التركمان في جيوشهم، وتكون في دمشق طبقة من العائلات الارستقراطية من التركمان.

كما أعيد توطين سكان القرى التركمانية من قبل الإمبراطورية العثمانية خوفاً من الاضطرابات وأعمال الشغب التي تسببت فيها القبائل البدوية خلال فترات الجفاف. جعل عدم الاستقرار في الإمبراطورية العثمانية صعوبة في السيطرة على القبائل. كان الكزيل باش زعيم بارز مناهض للعثمانيين. بعد عودة العثمانيين من الفتوحات في أوروبا إلا أنهم كانوا قادرين على إخماد الأنشطة الثورية في المنطقة وتوطين التركمان إلى القرى في محافظة اللاذقية وحلب وحمص وحماة، وفي الجولانواليوم هناك 523 القرى التركمانية في سوريا.

وبالقرب من حماة وحمص، وهناك عدد من القرى التي يبلغ عدد سكانها التركمان الأغلبية، بما في ذلك الحولة، عقرب، طلف.

تركمان الجولان
تركمان الجولان، (باللغة التركية Golan Türkleri أو Golan Türkmenleri) هم من قبائل الغز أو الأوغوز التركية، ويتكلمون لهجة تركية خاصة بهم تعرف باسم لهجة تركمان الجولان. سكن التركمان هضبة الجولان على عدة مراحل أكبرها انطلقت في القرن الخامس الهجري والحادي عشر الميلادي، أبان الحملات الصليبية على المشرق العربي. امتهنوا بعد انتهاء الحملات الصليبية الزراعة وتربية الحيوانات، وعملوا بهما حتى حرب 1967، التي تعرف أيضاً باسم نكسة حزيران وتسمى كذلك حرب الأيام الستة، حيث قامت إسرائيل بتهجيرهم من قراهم، فاتجهوا نحو العاصمة السورية دمشق، وسكنوا في عدد من أحيائها، فيما سكن القليل منهم في مدينة حمص، وذلك حتى اندلاع الأزمة السورية عام 2011. حيث أجبر تركمان الجولان الذين يقدر أعدادهم بنحو 50 ألف نسمة على مغادرة أحيائهم في دمشق بسبب أحداث العنف التي شهدتها تلك الأحياء، وانتقل معظمهم إلى مدينتي عثمانية (محافظة) وإسطنبول التركيتين، فيما لجأت بعض الأسر إلى قرى ريف القنيطرة كمدينة البعث والكوم، ولجأت بعض العائلات إلى دول في الاتحاد الأوروبي مثل السويد وألمانيا، وبعض الدول العربية مثل المملكة الأردنية الهاشمية وجمهورية مصر العربية.

هجرة التركمان إلى الجولان وتواجدهم فيه
هاجر التركمان أو الغز (أحد فروع الشعوب التركية) إلى بلاد الشام على عدة مراحل أكبرها انطلقت في القرن الخامس الهجري والحادي عشر الميلادي، تحت اسم السلاجقة التركمان، بعد انتصارهم على الغزنويين في معركة داندقان في خراسان الكبرى، بقيادة الأمير التركماني طغرل بك، واتجهوا نحو الغرب إلى العراق، ودخولهم بغداد عام 1040، م لإنهاء حكم البويهيين والتخلص من البساسيري، وإعادة الخليفة أبو جعفر عبد الله القائم بأمر الله إلى عرشه في بغداد، فأصبح قادة السلاجقة التركمان بدءاً من طغرل بك سلاطين الشرق والغرب، بنوا إمبراطورية كبيرة، امتدت حدودها في عهد ألب أرسلان وابنه جلال الدولة ملك شاه من الصين شرقاً إلى أفريقيا غربا، بما فيها بلاد الشام، وتعتبر معركة ملاذكرد بقيادة القائد السلجوقي ألب أرسلان، من المعارك المهمة في التاريخ الإسلامي، أنتصر فيها السلاجقة التركمان على جيوش الإمبراطور الروماني رومانوس ديوجينيس (إنكليزية Romanos IV Diogenes)، وتم أسر الإمبراطور نفسه في تلك المعركة. وعندما ترك السلطان ألب أرسلان مدينة حلب لقتال الروم، استخلف ورائه القائد السلجوقي أتسز بن أوق، أحد قواد السلاجقة البارزين، ليحرر الشام من سلطة الدولة الفاطمية. توجه أتسز بن أوق نحو دمشق وحاصرها فلم يستطع دخولها لحصانتها، فجمع قبائل التركمان في منطقة الجولان وسار بهم إلى فلسطين، فحرر معظم مناطقها وانتزع الرملة وطبريا وبيت المقدس من الفاطميين، واتخذ مدينة القدس مركزا لغاراته على دمشق، حتى دخلها دون قتال عام 1076 م، وأصبحت دمشق مقر إقامته. في هذه الفترة توضعت بعض القبائل التركمانية في الجولان وشمالي فلسطين، ولم تتوقف هجرات القبائل التركمانية إلى منطقة الجولان وأخذت تتواصل بين المد والجزر، وكانت آخر تلك الهجرات، هجرة قبائل الـ يوروك في أواخر العهد العثماني، إذ هاجرت من الأناضول وتوضعت في قرية عين عيشة، وسكن قسم منهم مع الشركس في قرى جويزة وعين زيوان والفحام (قرية) والغسانية والخشنية والقنيطرة (سوريا)، فكانت منطقة الجولان عبارةً عن خزانٍ يستقطب الهجرات التركمانية من الأناضول وآذربيجان.

استقرار التركمان في الجولان
شملت فعاليات تنقل التركمان في الجولان مناطق صفد وعكا ومرج ابن عامر في فلسطين غرباً، وجبل حرمون (جبل الشيخ) شمالاً، وسهول حوران شرقاً، ووادي اليرموك جنوبا، حيث كان لهم نظام خاص في التنقل السنوي يسمى (يايلاق وقشلاق) ويايلاق تعني المصيف، فيما تعني قشلاق المشتى، وكان من عادة تركمان الجولان أن يسكنوا في بيوت متنقلة دائرية مصنوعة من اللباد تسمى (أوتاغ)، ثم استبدلت هذه البيوت ببيوت من شعر الماعز سميت بـ (قيل أوي)، وذلك في فترة اليايلاق. فيما سكنوا بيوتهم المصنوعة من الحجارة ذات السقوف القرميدية الحمراء والتي يسمونها (چاتيلي أو) في فترة القشلاق. اختار التركمان أراضي منطقة القطاع الأوسط من الجولان، وهي في الوقت عينه منطقة قريبة من الحدود السورية الفلسطينية، وذلك لوفرة مياهها وينابيعها، وخصبة تربتها، ووقوعها على طريق دمشق – القدس، وعلى ضوء تطويب الأراضي والتملك الذي تم في الجولان، تملك التركمان أراضي قراهم وذلك بشكلٍ رسمي، حيث تملكوا قرى هي القادرية، التي تتوسط قرى التركمان، وكانت مركز رئاسة العشائر التركمانية، ثم سنديانة، وعين القرة، والرزانية، وضابية، والأحمدية (القنيطرة)، وعين السمسم، وتقع تلك القرى إلى الجنوب من طريق دمشق - القنيطرة المؤدي إلى القدس، أما القرى التي تقع في شمالها فهي كفر نفاخ والمغير طبلستان وحفر وحسينية (قرية) التركمان وعين العلق وعليقة الشمالية، وأما قرية عين عيشة فسكانها من قبائل اليوروك، الذين هاجروا من الأناضول عام 1860، وتقع قريتهم إلى الجانب الأيمن من الطريق الواصل بين القنيطرة والحمة فالأردن. ويقدر عدد سكان التركمان في الجولان بحدود 50 ألف نسمة، سكنوا بعد نزوحهم من قراهم واحتلال أراضيهم من قبل إسرائيل عام 1967 في أحياء مدينة دمشق مثل المزة – برزة – عش الورور - الحجر الأسود (مدينة) – التضامن ـ جوبر – حي القدم – جديدة عرطوز - والذيابية، ضمن أحياء سميت بأسمائهم، وقليل منهم سكنوا في حمص وحلب.

السكان

لا توجد تقديرات واضحة لعدد التركمان في سوريا. وتقول عدة مصادر منها حوالي 100,000 وقد زعم بعض التركمان السوريين من جهة أخرى عددهم ما بين 3،000,000و4,000,000 ، في حين أعلن المجلس الوطني التركماني حيث بلغ عدد التركمان في سوريا 3.5 مليون.

الناحية الاجتماعية
تأثير التركمان والأتراك، في الحياة الاجتماعية السورية واضح وجلي، من خلال استخدام المفردات اللغوية التركية في اللهجة العامية، وتأثرت التقاليد التركمانية بثقافة وتراث تلك الشعوب والتأثير بها وبالإضافة إلى بعض العادات والتقاليد التركية التي أصبحت جزءاً من الحياة اليومية في البلاد.

الوضع الحالي
نظراً للحرب الدائرة بسوريا بين قوات النظام السوري وقوات الجيش الحر، استغل حزب الاتحاد الديمقراطي ذو التوجهات الكردية الوضع القائم بسوريا بتهجير التركمان والعرب من كافة أنحاء البلاد الحدودية السورية وقام باحتلالها المقاتلون الأكراد أتباع ذلك الحزب الكردي، حيث قامت القوات الكردية بطرد نحو 5 آلاف شخص خلال الأشهر الماضية من قرية (حمام تركمان الشمالي) بعد تجميعهم في إحدى مدارس القرية وإنذارهم بالخروج بنفس الذريعة وهي الدواعي الأمنية، إلى أن عدد المهجرين من قريتي حمام التركمان وتل أبيض وصل إلى ما يقرب من 10 آلاف شخص. ذلك لغرض تكوين دويلة كردية داخل الأراضي السورية.

انظر أيضًا
 تركمان العراق
 المجلس السوري التركماني
 كتائب تركمان سوريا
 الكتلة الوطنية التركمانية السورية
 أتراك الأوغوز
 هاتاي (محافظة)
 جامع السنانية
 جامع درويش باشا
 العلاقات السورية التركية

المراجع

المصادر

 موقع الجولان الإلكتروني http://www.jawlan.org/openions/read_article.asp?catigory=81&source=5&link=1940 محمد خير عيد - عيون الزمان لمن سكن الجولان من عشائر التركمان علي شامل - معهد التراث في أكاديمية العلوم الوطنية الأذربيجانية

أقليات
تاريخ سوريا
ترك آسيا
مجموعات عرقية في سوريا

تركمان سوريا


Međuslavenski jezik (medžuslovjansky/меджусловјанскы u međuslavenskom) je zonalno konstruirani jezik, izveden 2006. grupom jezikoslovaca iz različitih zemalja na osnovici svih slavenskih jezika. Uloga međuslavenskog ogleda se u olakšavanju komunikacije između predstavnika različitih slavenskih naroda, ali isto tako u pomaganju pripadnicima stranih naroda, koji ne govore nijedan slavenski jezik, pri komunikaciji sa Slavenima. Za ove, međuslavenski bi mogao biti dobra osnova za učenje bilo kojega drugog slavenskoga jezika. Ipak, njegov glavni cilj je biti razumljiv govornicima slavenskih jezika bez prethodnog učenja ovog jezika. Dakle, i gramatika i rječnik se zasnivaju na sličnostima i zajedničkim osobinama svih jezika slavenske skupine. Za razliku od slovija, shematskog jezika čija se gramatika zasniva na principu esperanta, međuslavenski je prirodan jezik koji izbjegava svaki umjetni element. Piše se latinicom i ćirilicom.

Najstariju gramatiku međuslavenskog jezika napisao je hrvatski svećenik Juraj Križanić u 17. stoljeću pod naslovom Gramatično izkazanje ob ruskom jeziku. U ovom trenutku međuslavenski dijeli se na dva glavna narječja: slovianski i novoslavenski. Govori ga broj oko 2000 ljudi kao drugim jezikom.

Primjer teksta
Primjer molitve Oče naš na međuslavenskom jeziku:

Otče naš, ktory jesi v nebesah,
nehaj sveti se ime Tvoje.
Nehaj prijde kraljevstvo Tvoje,
nehaj bude volja Tvoja, kako v nebu tako i na zemji.
Hlěb naš vsakodenny daj nam dnes,
i odpusti nam naše grěhy,
tako kako my odpuščajemo našim grěšnikam.
I ne vvedi nas v pokušenje,
ale izbavi nas od zlogo.
Ibo Tvoje jest kraljevstvo i moč i slava, na věky věkov.
Amin.

Literatura
 Barandovská-Frank, Věra. Panslawische Variationen. Brosch, Ciril i Fiedler, Sabine (ur.), Florilegium Interlinguisticum. Festschrift für Detlev Blanke zum 70. Geburtstag. Peter Lang Internationaler Verlag der Wissenschaften, Frankfurt am Main, 2011, , str. 209-236.
 Duličenko, Aleksandr D. Pravigo de la slava interlingvistiko: slava reciprokeco kaj tutslava lingvo en la historio de Slavoj. Grundlagenstudien aus Kybernetik und Geisteswissenschaft, broj 57:2, lipanj 2016, Akademia Libroservo, ISSN 0723-4899, str. 75-101.
 Meyer, Anna-Maria. Wiederbelebung einer Utopie. Probleme und Perspektiven slavischer Plansprachen im Zeitalter des Internets. Bamberger Beiträge zur Linguistik 6, Bamberg: Univ. of Bamberg Press, 2014, .
 Merunka, Vojtěch; Heršak, Emil; Molhanec, Martin. Neoslavonic Language. Grundlagenstudien aus Kybernetik und Geisteswissenschaft, broj 57:2, lipanj 2016, Akademia Libroservo, ISSN 0723-4899, str. 114-134.
 Merunka, Vojtěch. Neoslavonic zonal constructed language. České Budějovice, 2012, .
 Рупосова, Л.П. История межславянского языка. Вестник Московского государственного областного университета. Московский государственный областной университет, 2012 broj 1, str. 51-56.
 Steenbergen, Jan van. Constructed Slavic languages in the 21th century. Grundlagenstudien aus Kybernetik und Geisteswissenschaft, broj 57:2, lipanj 2016, Akademia Libroservo, ISSN 0723-4899, str. 102-113.

Izvori

Vanjske poveznice
 Međuslavenski jezik
 Novoslavenski jezik
 Višejezični rječnik
 Vijesti na međuslavenskom jeziku
 Znanstveni časopis na međuslavenskom jeziku
 Wiki na međuslavenskom jeziku
 Medžuslovjansky Vikisbornik
 Svete misli, zbirka duhovnih citata na međuslavenskom jeziku

Slavenski jezici
Umjetni jezici
Jezici po abecedi:M

Međuslavenski jezik


L'édition 2022 du tournoi de tennis de Marbella se déroule du 28 mars au 3 avril sur terre battue en extérieur. Ce tournoi est classé en catégorie WTA 125.

Mayar Sherif remporte le tournoi en simple. En finale, elle bat Tamara Korpatsch, décrochant à cette occasion son deuxième titre dans cette catégorie.

L'épreuve de double voit quant à elle s'imposer Irina Bara et Ekaterine Gorgodze.

Faits marquants

Forfaits
  Greet Minnen → remplacée par  Rebeka Masarova
  Jule Niemeier → remplacée par  Zhu Lin
  Nadia Podoroska → remplacée par  Anna-Lena Friedsam
  Alison Van Uytvanck → remplacée par  Ekaterine Gorgodze
  Maryna Zanevska → remplacée par  Lesia Tsurenko
  Zheng Saisai → remplacée par  Aleksandra Krunić
  Lucia Bronzetti → remplacée par  Tamara Korpatsch
  Dalma Gálfi → remplacée par  Mandy Minella
  Kristína Kučová → remplacée par  Katarzyna Kawa
  Diane Parry → remplacée par  Anna Blinkova

Contexte
Après l'invasion de l'Ukraine par la Russie fin février, les instances dirigeantes internationales du tennis autorisent les joueuses de Russie et de Biélorussie à participer aux tournois, mais pas sous le drapeau de leur pays, jusqu'à nouvel ordre.

Lauréates
L'Égyptienne Mayar Sherif remporte son deuxième titre en simple en catégorie WTA 125 en battant en finale l'Allemande Tamara Korpatsch.

La paire Irina Bara / Ekaterine Gorgodze remporte le double.

Primes et points

Source:

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Marbella
 Saison 2022 de la WTA

Liens externes
  Site officiel du tournoi

Navigation

WTA 2022
Marbella
Tennis en Espagne en 2022
Tennis en mars 2022
Tennis en avril 2022

Tournoi de tennis de Marbella (WTA 2022)


Østensjøbanen er en af de fire østlige baner på T-banen i Oslo, der ligger mellem Hellerud og Mortensrud.

Banen betjenes af T-banens linje 3, der går mellem Kolsås på Kolsåsbanen og Mortensrud.

Historie
I 1926 åbnedes en sporvejslinje fra fra Vålerenga til Oppsal, der fra Brynseng hovedsageligt lå i eget tracé og dermed fungerede som en forstadsbane. Banen skulle betjene den såkaldte Østensjøbyen: Oppsal, Bøler og Manglerud, der ligesom banen havde navn efter den nærliggende Østensjøvannet. Efter at Lambertseterbanen åbnede i 1957, og Manglerud fik egen station, betjente banen kun områderne på østsiden af Østensjøvannet. Sporvejslinjen blev forlænget til Bøler i 1958. Efterfølgende blev banen ombygget med strømskinne fra Brynseng og gjort til en del af T-banenettet i 1967. Den blev også forlænget til Skullerud via Bogerud i 1967, hvorved alt større bebyggelse i det sydøstlige Oslo (nu bydelen Østensjø) på det tidspunkt var dækket.

Nogle år efter gik Oslo kommune imidlertid i gang med arbejdet med nye boligområder længere mod sydøst, der nu alle ligger i bydelen Søndre Nordstrand. Ved Mortensrud med Lofsrud og Bjørndal lidt længere mod syd begyndte udbygningen midt i 1980'erne. I 2001'erne begyndte man også at planlægge yderligere udbygning øst for Bjørndal på den ande side af Europavej E6 med områderne Gjersrud/Stensrud. Disse udbygninger medførte, at man forlængede Østensjøbanen, selvom man også havde overvejet Lambertseterbanen til formålet. Mortensrud Station blev åbnet i 1997 og er i dag banens endestation.

I 2010 så Ruter i en rapport på forskellige muligheder for at dække de andre nye områder i bydelen. En af hovedmulighederne er yderligere forlængelse af Østensjøbanen, mens en forlængelse af sporvejen Ekebergbanen er et alternativ. Rapporten anslog at en forlængelse af Østensjøbanen i fuldt omfang vil koste 2,1 mia. NOK og kræve seks nye stationer ved:
 Lofsrud (13,7)
 Bjørnholt (14,7)
 Bjørndal senter (15,6)
 Bjørndal sør (16,5)
 Gjersrud sør (17,4)
 Stensrud (18,3)

Afstand fra Jernbanetorget i antal km i parentes. Mortensrud Station ligger 13,0 km fra Jernbanetorget.

Hvad passagertallene angår skriver rapporten: "Det samlede antal påstigende pr. døgn på de seks nye metrostationer frem til  Gjersrud-Stensrud er beregnet til omkring 14.000, i gennemsnit ca. 2.300 påstigende pr. station. Det er mere end hvad de fleste stationer på Østensjøbanen har i dag."

Projektet er imidlertid ikke med i Oslopakke 3.

Noter

Eksterne henvisninger

AS Oslo Sporveier
Oslo kommune, Byarkivet

T-banen i Oslo
Oslos sporveje
Etableret i 1926

Østensjøbanen


William Frederick Lamb (21 de novembro de 1883 - 8 de setembro de 1952), foi um arquiteto norte-americano, conhecido principalmente como um dos principais designers do Empire State Building.

Biografia
Lamb ingressou no escritório de arquitetura de Nova York Carrère & Hastings em 1911, logo após retornar de Paris, onde obteve um diploma na École des Beaux-Arts. Lamb tornou-se sócio em 1920; a empresa seria conhecida como Shreve & Lamb de 1924 a 1929 e posteriormente como Shreve, Lamb and Harmon. Os projetos notáveis de Lamb incluem o Empire State Building, o Standard Oil Building, 521 Fifth Avenue, o Forbes Magazine Building e o General Motors Building na cidade de Nova York; o Edifício Acacia Mutual Life Insurance em Washington, D.C.; e edifícios acadêmicos para o Connecticut College for Women, Williams College, Cornell University e Wesleyan University. Além de seus estudos na École des Beaux Arts, Lamb recebeu um diploma de bacharel do Williams College em 1904 e fez pós-graduação na School of Architecture, Columbia University, de 1904 a 1906. Lamb serviu na Comissão de Belas Artes dos Estados Unidos de 1937 a 1945, inclusive como vice-presidente de 1941 a 1945. Em 1942 ele foi eleito para a Academia Nacional de Design como membro associado e tornou-se um acadêmico pleno em 1950.

A empresa também projetou o Bankers Trust Building e trabalhou com H. Craig Severance em 40 Wall Street em Nova York. Ele também projetou o Reynolds Building em Winston-Salem, Carolina do Norte.

Ele morreu em Nova York em 8 de setembro de 1952.

Referências

Ligações externas

 Structurae
 New York Architecture
 Richmond H. Shreve, William F. Lamb, Arthur L. Harmon and Walter Percy Chrysler. photographed in 1941.

Arquitetos dos Estados Unidos

William F. Lamb


Akat, İstanbul Beşiktaş ilçesi sınırlarında Levent ve Etiler mahallelerine komşu bir mahalledir. Daha çok site tipi yerleşimlerin yoğun olduğu mahalle, Beşiktaş'ın, yapılanması en yeni olan mahallelerinden biridir.

Nüfus

Ayrıca bakınız
 Akatlar Spor ve Kültür Kompleksi
 Şişli Terakki Lisesi
 Akatlar Kültür Merkezi

Kaynakça

Beşiktaş'ın mahalleleri

Akat, Beşiktaş


«Chicos» —título original en inglés: «Vatos»—es el cuarto episodio de la primera temporada de la serie de televisión de terror The Walking Dead. Originalmente se transmitió en AMC en los Estados Unidos el 21 de noviembre de 2010. El episodio fue escrito por Robert Kirkman y dirigido por Johan Renck. En el episodio, Rick Grimes (Andrew Lincoln), Daryl Dixon (Norman Reedus), T-Dog (IronE Singleton) y Glenn (Steven Yeun), regresan a Atlanta en busca del hermano de Daryl. El grupo luego es enfrentado por una pandilla hispana, quién los amenaza asesinarlos sí no renuncian sus armas. Mientras tanto, la relación de Lori Grimes (Sarah Wayne Callies) y Shane (Jon Bernthal) comienza a derrumbarse.

Los principales eventos en "Vatos" incluyen la muerte de varios personajes recurrentes, incluyendo a Amy (Emma Bell) y Ed Peletier. (Adam Minarovich). Este episodio fue filmado en varios lugares en Atlanta, Georgia, incluido el Centro de Artes de la Granja de Cabra. "Vatos" fue elogiado por los comentaristas de televisión, que elogiaron su progresión de la historia y el desarrollo del personaje. Tras la emisión inicial, alcanzó 4.75 millones de espectadores y una calificación de 2.4 / 6 en el grupo demográfico de 18-49, de acuerdo con Nielsen ratings. El episodio se convirtió en el mejor programa de cable del día, así como el noveno programa de cable más visto de la semana.

Trama
El episodio empieza cuando las hermanas Andrea (Laurie Holden) y Amy (Emma Bell) están pescando para el grupo en un lago de cantera cercano, discutiendo sobre su infancia y espera que Florida, donde viven sus padres, no haya sido golpeado tan duro por la epidemia de caminantes.

En Atlanta, Rick Grimes (Andrew Lincoln), Daryl (Norman Reedus), Glenn (Steven Yeun) y T-Dog (IronE Singleton) han descubierto la mano amputada de Merle Dixon (Michael Rooker), el hermano de Daryl, donde Rick lo había esposado en el techo de una tienda. Siguen un rastro de sangre para mostrar que Merle había matado a algunos caminantes y logró cauterizar su muñon de la mano seccionada y a su vez se había escapado del edificio.

En el campamento de supervivientes, Jim (Andrew Rothenberg) comienza a cavar hoyos, negándose a explicar por qué. A medida que el grupo comienza a sentir incomodidad por su actitud, Shane (Jon Bernthal) le advierte que su actitud esta asustando al grupo, Jim trata de golpearlo y comienzan a forzar hasta que Shane logra subyugarlo. Jim se derrumba, explicando cómo perdió a su familia con los caminantes, y que un sueño lo inspiró a cavar los agujeros. Jim advierte a Lori (Sarah Wayne Callies) que mantenga a su hijo Carl (Chandler Riggs) a salvo.

En Atlanta, el grupo de Rick entra en conflicto con los Vatos, un grupo de latinos que secuestran a Glenn y le piden que intercambien la bolsa de armas de Rick por su regreso. Cuando se enfrentan en la base de Vatos, descubren que es un hogar de ancianos oculto, y los Vatos tan solo están tratando de proteger a su propia familia. Rick deja algunas de sus armas y municiones para los Vatos, y Glenn es devuelto ileso. El grupo de Rick descubre que falta su vehículo, y sospechan que Merle lo tomó para vengarse de los supervivientes, y comienzan a correr de regreso al campamento. Mientras que en el campamento, Jim se encontraba amarrado a un árbol mientras Shane le hablaba y le mojaba la cabeza. El grupo llegó a la conclusión de que el hombre había sufrido una insolación y entonces Jim manifestó que solo había soñado que debía cavar los agujeros pero no recordaba porqué. Shane le prometió liberarlo una vez que se sintiera mejor y entonces Jim se disculpó con Lori por lo que había sucedido. Ella le dijo que no importaba y entonces en un críptico mensaje Jim le advirtió que mantuviera a su hijo con ella todo el tiempo.

En el campamento, Carol (Melissa McBride) le decía a su hija que se preparara para cenar, pero un mal herido Ed Peletier (Adam Minarovich) le pedía morbosamente que se quedase a hacerle compañía. Carol sacó a Sophia (Madison Lintz) de allí y entonces Ed solo se dio la vuelta enfadado por no haber conseguido lo que quería, los otros sobrevivientes están cenando cuando una horda de caminantes aparece de repente, atacando y asesinando a varios de los miembros, incluidos Amy y Ed Peletier (Adam Minarovich). Rick y los demás llegan a tiempo para calmar a los caminantes. Amy muere en los brazos de Andrea, y mientras los demás se quedan de pie en estado de shock, Jim recuerda por qué había cavado esos agujeros. El grupo disfrutaba de una tranquila cena alrededor de una fogata mientras escuchaban la historia de Dale respecto a su reloj y la importancia de controlar el tiempo y entonces Amy se levanta para ir al baño. Andrea le pide que no se aleje mucho y entonces ella le recuerda que solo iría a orinar y todos ríen. En la tienda de Ed, el hombre escucha un sonido en las afueras de su carpa y entonces abre la tienda para ver de que se trataba y se encuentra cara a cara con un caminante que lo ataca rápidamente y se lo devora en el acto, tras no encontrar papel en el sanitario, Amy vuelve a salir para preguntar donde estaba el papel y entonces es inmediatamente mordida en el brazo y en el cuello por un caminante que había llegado hasta ella. Rick y los demás llegan a tiempo y eliminan a los caminantes. Amy muere en los brazos de Andrea y mientras los demás se quedan de pie en estado de shock, Jim recuerda por qué había cavado esos agujeros.

Producción

"Vatos" estuvo dirigido por Johan Renck y escrito por Robert Kirkman. El rodaje para el episodio fue en Atlanta. Este episodio sería el primero de la serie en ser escrito por Kirkman. "Estaba muy feliz que la primera muerte en el show fuera un episodio que yo tuviera que escribir", dijo. "Eso estuvo genial". El guion del episodio fue modificado por Kirkman y el creador de la serie Frank Darabont antes de salir al aire. Neil Brown, Jr. colaboró al comienzo con productores en dirigir el episodio, pero finalmente se retiró del proyecto.

"Vatos" ofrece una secuencia casi al final del episodio, en que una horda de caminantes invade y ataca a los campamentos. La escena fue escrita por Robert Kirkman, quien se apoya en una secuencia similar que en los cómics. Kirkman dijo que estaba muy emocionado de desarrollar la secuencia, y agregó que era una tarea familiar para él.

"...Fue muy emocionante. Tuve que escribir el ataque al final del episodio - que fue algo muy parecido a lo que sucedió en el cómic - así que sabía que revisaría algo que ya había escrito. Pero mientras estábamos en la sala de escritores, cuando las cosas comenzaron a cambiar a todas estas cosas nuevas que no estaban en el cómic, pensé que era estupendo porque no era yo escribiendo lo mismo o volviendo a escribir algo que ya había hecho y tratando de hacerlo interesante para mí. Realmente era una historia completamente nueva: agregando a pandillas y escribir a Daryl [...] qué, es uno de los personajes favoritos del show, a pesar del hecho que no está en el cómic. Fue una maravilla..."

Este episodio fue el último en que Emma Bell aparecería en The Walking Dead, ya que su personaje fue gravemente herido y asesinado por una horda de caminantes. Greg Nicotero, el diseñador de producción del programa, le dio el papel del caminante quién mordió a Amy. Bell dijo que Nicotero le colocó una prótesis de su color de piel en su cuello, la cual consistía de una capa de líquido viscoso de color rojo y un tipo de manguera. Una vez que se mordía en él, la prótesis explotaba y se parecía a una herida grave. Kirkman expresó que le fue difícil para él sacar a Bell de la serie, pero estaba agradecido que ella entendió que estaría en un cierto número de episodios.

=...Es algo que es muy difícil para mí. Porque son las líneas en el papel cuando lo hago en la serie de cómics. Es, 'Oh, está bien, Charlie Adlard [...] no tiene que dibujar esas líneas, esa persona ha muerto.' Pero es muy incómodo para mí estar en el set, porque veo a estos actores que están allí y, en el material de origen, he asesinado a todos menos a dos. Camino a lo largo del set y pienso, 'Sí, asesiné a ese, asesiné a ese, asesiné a ese.' Y es despedir a aquellas personas. Realmente me siento mal por Emma Bell, sólo porque era genial y me hubiera gustado tenerla en el show. Pero, eso es The Walking Dead, los personajes tienen que morir. Afortunadamente, Emma fue traída al show entendiendo que sólo estaría en un cierto número de episodios y ella sabía que iba a morir desde el comienzo. Pero realmente no lo hace más fácil. Cuando estaban grabando las escenas, tuve que volar a Comic-Con así no estaba allí cuando ella muriera. Pero fue muy emocional en el set y sé que ella estaba muy mal por tener que dejar el show y los actores. De alguna manera se convierten en una familia cuando haces un show de televisión y es un poco molesto deshacerse de alguien..."

Recepción

Audiencia
"Vatos" salió al aire el 21 de noviembre de 2010, en los Estados Unidos en AMC. El episodio alcanzó a los 4.75 millones de espectadores, y obtuvo una puntuación de 2.7/4. Además, recibió una clasificación de 2.4/6 en la demográfica de 18-49. Se convirtió en el programa de cable más alto de la noche.

Crítica

"Vatos" alcanzó una alta aclamación de los críticos de la televisión. James Poniewozik de Time afirmó que el episodio hizo que los espectadores experimenten la vida cotidiana de los personajes de la serie, y Alan Sepinwall de HitFix sintió que "Vatos" fue el episodio más fuerte desde el piloto de la serie. Josh Jackson, le dio una puntuación de 7.9 de 10 estrellas. Gina McIntyre de Los Ángeles Times sintió que Kirkman "parecía como en su casa adaptando a sus personajes a la pantalla."

Jon Griffiths, escritor de US Weekly, sintió que el episodio fue tan inquietante en hacer que "los espectadores dejaran las luces encendidas después". John Serba de The Grand Rapids Press afirmó que "Vatos" fue el episodio más emocionalmente conmovedor de The Walking Dead. Eric Goldman, evaluó que el episodio fue "fuerte", dándole nueve de diez, significando una puntuación "increíble". Leonard Pierce de The A.V. Club, le dio una B, mostrándose menos entusiasta que el consenso general.

Los críticos elogiaron las interacciones entre Amy y Andrea. Serba afirmó que Kirkman estableció la muerte de Amy al comienzo del episodio. La actuación de Laurie Holden fue elogiada por Serba, quién dijo que ella "con fuerza transmite su dolor y desesperación." Pierce dijo que la secuencia de apertura fue agradable.

Los críticos se dividieron con el regreso de Rick Grimes a Atlanta, como también su posición con Guillermo y su pandilla. Scott Meslow dijo sobre Rick Grimes, "Hasta ahora, cada decisión que Rick ha hecho, es entre su código y libre de consecuencias."

Referencias

Enlaces externos
"Vatos" en AMC

Episodios piloto de series de televisión de Estados Unidos
Episodios de The Walking Dead
Episodios piloto
Episodios de televisión de 2010
Televisión en 2010
Programas de televisión basados en libros
Episodios de la primera temporada de The Walking Dead

Vatos