28 Şubat Süreci, Necmettin Erbakan'ın başbakan, Tansu Çiller'in başbakan yardımcısı ve dışişleri bakanı olduğu 28 Şubat 1997'de yapılan Millî Güvenlik Kurulu toplantısı sonucu açıklanan kararlarla "irtica"ya karşı başlayan ordu ve bürokrasi merkezli süreç. Süreç, Erbakan'ın istifasına ve REFAHYOL Hükûmetinin dağılmasına yol açmıştır. Türk siyasi tarihine geçen kararların uygulandığı dönemde Türkiye'de siyasi, idari, hukuki ve toplumsal alanlarda değişimler yaşanmıştır. Yaşananlar postmodern darbe olarak da adlandırılmıştır. Verilen kararların ve yaptırımların uygulanıp uygulanmadığını denetlemek için Çevik Bir öncülüğünde Batı Çalışma Grubu kurulmuştur. 28 Şubat Süreci'nde aktif rol alan bazı kişiler (Çetin Doğan, Kemal Gürüz vs.) daha sonra Balyoz, Ergenekon gibi davalarda yargılanmıştır. 28 Şubat Davası ise 2012 yılında başlamıştır.

Tarihsel

Arka plan
Refah Partisi 1995 genel seçimlerinde birinci parti oldu. 1996 yılında, seçimlerin ardından, DYP-ANAP koalisyon hükûmeti kuruldu. Refah Partisinin, güvenoyu için gereken 273 sayısına ulaşılamadığı için (257 kabul) güven oylamasının geçersiz sayılması gerektiğini belirterek Anayasa Mahkemesine yaptığı başvuru haklı görülerek güven oylaması geçersiz sayıldı ve hükûmet dağıldı. Bunun üzerine TBMM'de birinci parti durumunda olan Refah Partisi ile ikinci parti olan DYP arasında kurulan 54. Hükûmet, 8 Temmuz 1996'da TBMM'de yapılan oylamada güvenoyu almayı başardı. Necmettin Erbakan başbakan, Tansu Çiller ise başbakan yardımcısı oldu.

28 Şubat ortamı

Koalisyonun kurulmasından sonra Atatürk'e, laikliğe ve cumhuriyete karşı Refah Partisinin bazı milletvekilleri, il ve ilçe teşkilatları ve üyeleri tarafından edilen hakaretler ve sokaklardaki şeriat eylemleri kamuoyunun bir kesiminde endişe ve tepki ile karşılandı.

Başbakan Necmettin Erbakan'ın ilk yurt dışı ziyaretini İran'a yapması eleştirildi. Erbakan, 2 Ekim-7 Ekim 1996 tarihleri arasında sırasıyla Mısır, Libya ve Nijerya'yı ziyaret etti. Libya'da bir çadırda Muammer Kaddafi'nin Türkiye Cumhuriyeti'ni suçlayan ağır sözleri karşısında sessiz kalması basın ve muhalefet tarafından büyük tepki çekti.

6 Ekim 1996'da Ankara Kocatepe Camisi'nde "Şeriat isteriz!" diye bağıran sakallı, cübbeli ve asalı Aczmendiler gösteri yaptı.

Erbakan, 3 Kasım 1996'da Susurluk'ta meydana gelen trafik kazasından sonra tartışılan mafya-siyasetçi-polis ilişkileri için "Bunlar faso fiso." dedi. Olaya tepki olarak yurt çapında başlatılan "Sürekli Aydınlık için Bir Dakika Karanlık" eylemine katılanlar için ise "Gulu gulu dansı yapıyorlar." dedi. Erbakan'ın Adalet Bakanı Refah Partili Şevket Kazan da bu eyleme katılanlar hakkında, "Bunlar mumsöndü oynuyorlar." diyordu. Bu sözler büyük tepki çekti.

10 Kasım 1996'da Kayseri'nin Refah Partili Belediye Başkanı Şükrü Karatepe, Refah Partisi İl Divan toplantısındaki konuşmasında şöyle dedi:"Süslü püslü göründüğüme bakıp da benim laik olduğumu sanmayın. Zaman zaman içinde bulunduğumuz şartlarda, mecburiyet karşısında gittiğimiz yerde inancımıza küfredilirken, milletimize küfredilirken, bütün değerlerimize küfredilirken içimize kan akıyor ama resmî görevimiz icabı orada bulunmak zorunda kalıyoruz. Tek parti rejiminin kalıntısı, çağ dışı olmuş, insanları köle gibi gören ve rey verip de yöneticisini seçen insanlara hiç muamelesi yapan bu düzen mutlaka değişmelidir! Ve Müslümanlar, sakın ha içinizden bu hırsı, bu kini, bu nefreti, bu imanı eksik etmeyin!"Karatepe bu konuşması nedeniyle 1 yıl sonra DGM'de yargılanacak ve 1 yıl hapisle birlikte 420.000 lira ağır para cezasına mahkûm edilecekti.

Yine 10 Kasım 1996'da İkinci Zırhlı Tugay Komutanı Tuğgeneral Doğu Silahçıoğlu, İstanbul Sultanbeyli'de ilçe meydanına kimseye danışmadan Atatürk heykeli dikti, caddenin adını değiştirdi. Refah Partili Belediye Başkanı Ali Nabi Koçak, Silahçıoğlu hakkında suç duyurusunda bulundu. Bu, cumhuriyet tarihinde askere açılan dava olarak bir ilk oldu.

1997'ye girildiğinde bazı Refah Partililer'in konuşmaları televizyon kanallarına servis edildi ve kamuoyunda büyük tepki yarattı. İlk olarak Refah Partisi'nin Rize milletvekili Şevki Yılmaz'ın daha önceden çeşitli yerlerde yaptığı konuşmalar yayımlandı. Şevki Yılmaz'ın konuşmaları şöyleydi:"Sana savaş açan; sağcılık, solculuk, Kemalizm, kapitalizm, laiklik ve bütün şeytani düzenleri boykot ederek nöbete geliyoruz. Refah için, Millî Görüş için!"

"Türk Ceza Kanunu İncil'e göredir, Türk Medeni Kanunu İncil'e göredir!"

"Ben Hizbullah'ım ve Hizbullah olmaktan da şeref duyuyorum!"

" 'Eşinizle beraber 30 Ağustos'taki kokteyle katılın.' 'Bana bak.' dedim, 'Ben deyyus değilim!' "

"Geçen Gaziantep Belediye Başkanı, kurban keserek Antep'te modern bir genelev yapıyor. Kerhane. Ve diyor ki: 'Ben sosyal eşitlikten yana, sosyal adaletten yana bir partinin temsilcisiyim.' Madem sen eşitlikten yanasın pezevenk adam, önce hanımını gönder de bu eşitlik sağlansın!"

"Ama muvaffak olamadık, önümüze kanun çıktı. Bu pezevenklerin oluşturduğu Türk parlamentosundan... Türkiye'nin başı ve parlamentosu ihanet içindedir. Bu ülke hainlerin elindedir!"Daha sonra yine partinin önde gelenlerinden, bir aralık partinin sözcülüğünü de yapmış olan Hasan Hüseyin Ceylan'ın konuşması gündem oldu:"Kemalizm korkunç bir zulüm çarkı hâline dönüyor. 23'ten önce, 23'ten sonra. 1923'ten önce, 29 Ekim'den önce Doğu'da; ne Bingöl'de, ne Bitlis'te, ne Hakkâri'de, ne Diyarbakır'da, ne El Aziz'de, ne Adıyaman'da, ne Artvin'de bir tane katliam yok... Asker kalkmış diyor ki: 'PKK'lı olmanıza müsaade ederiz ama şeriatçı olmanıza asla!' diyor. Bu kafayla çözemezsin onu sen. Çözüm mü istiyorsunuz? Şeriatçılıktır." Erbakan, 11 Ocak 1997'de resmî başbakanlık konutunda tarikat liderleri ve şeyhlere iftar yemeği verdi. Davetli listesinde yer alan isimlerden biri de Fethullah Gülen'di ancak Gülen iftar yemeğine icabet etmedi. Görüntüler kamuoyunda geniş yer buldu, muhalefet partileri ve Türk Silahlı Kuvvetlerinde tepkiye neden oldu ve komuta kademesi, Başbakan Erbakan ve Başbakan Yardımcısı Tansu Çiller'i eleştirdi. Yüksek rütbeli subaylar 22 Ocak 1997 tarihinde Gölcük'te toplanarak irticanın iktidarda olduğunu tartıştılar.

30 Ocak 1997'de Sincan Belediyesi, "Kudüs Gecesi" düzenledi. Salona Hamas ve liderlerinin fotoğraflarının asılması, İran Büyükelçisi'nin yaptığı konuşma ve sergilenen cihat oyunu kamuoyunda büyük tepki yarattı. Sincan Belediye Başkanı Bekir Yıldız tutuklandı, mahkûm edildi. İran Büyükelçisi ülkeyi terk etmek zorunda kaldı.

3 Şubat 1997'de Ankara'da Star TV muhabiri Işın Gürel'in muhafazakâr biri tarafından dövülmesi toplumda büyük bir tepkiye neden oldu.

Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Hikmet Köksal, Kurmay Başkanı Orgeneral Doğu Aktulga'ya emir vererek Eğitim ve Doktrin Komutanı Korgeneral İzzettin İyigün'e bağlı Zırhlı Birlikler Okulu ve Eğitim Tümeninden 80 tankın Sincan'dan geçmesini istedi. O sırada tümen komutanı Tümgeneral Erdal Ceylanoğlu'ydu ancak Ceylanoğlu olay sırasında izinliydi. 4 Şubat 1997'de Sincan'da askerler; 20 tank ve 15 zırhlı araçla geçiş yaptı. Dönemin Genelkurmay II. Başkanı Orgeneral Çevik Bir, tankların yürütülmesi için, "Sincan'da demokrasiye balans ayarı yaptık." dedi.

4 Şubat 1997'de Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, Başbakan Erbakan'a uyarı mektubu gönderdi. Demirel, "laik düzenin korunmasını" istedi.

11 Şubat'ta "Şeriata Karşı Kadın Yürüyüşü" Ankara'da yapıldı.

23 Şubat 1997'de Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Güven Erkaya, "İrtica, PKK'dan daha tehlikeli." dedi.

23 Şubat 1997'de Fatih Camisi'ndeki öğle namazının ardından bir grup, ellerindeki yeşil bayraklarla "Şeriat isteriz!", "Yaşasın Hizbullah!" sloganları atarak yürüdü. İslamcı gazeteci Yaşar Kaplan, "gerektiğinde İslam uğruna şehit olacaklarına" dair bir açıklama yaptı.

28 Şubat kararları

MGK toplantısı, 28 Şubat 1997 Cuma günü saat 15.10'da Çankaya Köşkü'nde başladı. Komutanlardan ilk sözü Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Güven Erkaya aldı, sert sözlerle iktidarı eleştirdi. Başbakan Erbakan'a söylediklerinden biri, "Senin ağzından hiç 'Türk' kelimesini duymuyoruz." sözü oldu. 9 saat süren toplantı sonunda irticayla mücadele kararları alındı. MGK, "laikliğin Türkiye'de demokrasi ve hukukun teminatı olduğunu" vurguladı. Ordu, kararların hepsinin uygulanmasını istedi:"8 yıllık kesintisiz eğitime geçilmeli.

Kur'an kursları Diyanet İşleri Başkanlığına bağlanmalı, kaçak kurslar önlenmeli.

Tarikatların faaliyetlerine son verilmeli.

Kılık kıyafet yasası ödünsüz olarak uygulanmalı.

Yeşil sermayeye kısıtlama getirilmeli.

İrtica nedeniyle ordudan atılanları savunan ve orduyu din düşmanıymış gibi gösteren medya kontrol altına alınmalı.

Tevhid-i Tedrisat uygulanmalı.

Kurban derileri derneklere verilmemeli.

Atatürk aleyhindeki eylemler cezalandırılmalı."

28 Şubat sonrası gelişmeler
Başbakan Erbakan, önce kararları imzalamadı. MGK Genel Sekreterliği ise "kararların uygulanmaması durumunda yaptırımların geleceğini" duyurdu. Erbakan, diğer parti liderlerinden yardım isteyerek MGK kararlarına birlikte karşı çıkılmasını istedi fakat aradığı desteği bulamadı. 4 Mart'ta ise MGK Genel Sekreteri Orgeneral İlhan Kılıç'tan "bildirinin yumuşatılmasını" istedi ancak bu isteği de reddedildi. Bu sırada medyanın yanı sıra işçi ve işveren kuruluşları da MGK kararlarının uygulanması için açıklamalar yaptı. Başbakan Yardımcısı Tansu Çiller de MGK kararlarının uygulanacağını açıkladı. 5 Mart günü Erbakan da bildiriyi imzaladı. Erbakan'a yakın isimlerden Şevket Kazan, "Erbakan'ın 18 maddelik kararları imzalamadığını, sadece yeniden oluşturulan 4 maddelik bir bildiriyi imzaladığını" savunmuştur.

Erbakan, kararları uygulamadı. Bu süreçte Genelkurmay, "irtica brifingleri" başlattı.

Erzurum Jandarma Bölge Komutanı Tuğgeneral Osman Özbek, Başbakan Erbakan'ın Suudi Arabistan'a yaptığı hac ziyaretinde dağıtılan bir broşürde geçen ifadeleri eleştirdi:"E Hristiyan bu işi, bu kadar büyük organizasyonları yapıyor da, sen niye yapamıyorsun? Ha, ama Türkiye'den gelenlere broşür veriyor eline. Verilen broşürü okudunuz herhâlde. Televizyon bahsetti. Milletvekillerinden birisi açıp okudu. Ne yazıyor? 'Müslüman ülkede şeriat dışında (...)' Bakın aynen Araplar'ın derdi... Şu anda bizim bi' büyüğümüz orada torunuyla beraber misafir. Takdirlerinize bırakıyorum. Diyor ki 'Bir ülkede şeriat kanunları dışında başka bir kanun varsa sen dinden çıkmış olursun.' Vay, vay, vay! Allah mısın nesin? Kim sana bunları söylüyor? Hadi! Arap gibi olacaksın. Arabistan gibi olacaksın. Ulan pezevenk! Dinde krallık var mı arkadaşlar? Bana bi' söyleyin ya! Ha? Adam olan o krala gidip misafir olmaz. Kusura bakmasın. Adam olan gidip de sülalesini oraya devletin tepesini kiralayıp da misafir olmaz. Ben bunu kabul etmiyorum. Başbakanım değil bilmem ne bakanı olursa olsun etmiyorum. 13 senedir ben PKK'yla mücadele etmişsem bunlarla da mücadele ederim."Devlet Bakanı Abdullah Gül, Özbek hakkında soruşturma açılması için Genelkurmaya yazı yazdı. Fakat Erbakan soruşturma açılmasını istemedi, önüne gelen yazıyı imzalamadı.

21 Mayıs'ta Yargıtay Başsavcısı Vural Savaş, ''ülkeyi iç savaşa sürüklediğini'' söyleyerek "laiklik ilkesine aykırı eylemlerin odağı hâline gelmesi" gerekçesiyle RP'nin kapatılması için dava açtı. 3 Haziran'da Susurluk Davası 7 ay aradan sonra DGM'de başladı. 7 Haziran'da Genelkurmay, irticai faaliyetleri desteklediğini iddia ettiği firmalara ambargo koydu. 10 Haziran'da Anayasa Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay başkan ve üyeleri Genelkurmay Başkanlığına çağrılarak kendilerine irtica konusunda özetler verildi. 11 Haziran'daki brifinge Genelkurmay, "irticaya karşı gerekirse silah kullanılacağını" açıkladı. Bu açıklama büyük etki yaptı. DYP'li milletvekilleri DYP'den peş peşe ayrılmaya başladı. İki DYP'li bakan da istifa etti.

18 Haziran'da Necmettin Erbakan başbakanlıktan istifa etti. İstifasının nedeninin başbakanlığı Tansu Çiller'e devretmek olduğunu belirtti. Ertesi gün, 19 Haziran'da Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, hükûmet kurma görevini o sırada arkasında TBMM çoğunluğu olan DYP lideri Tansu Çiller'e vermeyip ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz'a verdi. 30 Haziran'da Mesut Yılmaz, Bülent Ecevit ve Hüsamettin Cindoruk'la birlikte ANASOL-D Hükûmetini kurdu. Hükûmet, 28 Şubat kararlarını uygulamaya başladı.

Süreç içerisinde değerlendirmeler
Fazilet Partisi, 18 Nisan 1999 tarihinde yapılan seçimlerde 111 milletvekili çıkarmış ve Meclisteki yerini almış, İstanbul'dan milletvekili seçilen Merve Kavakcı da 28 Şubat sürecinin ve başörtüsü yasağının devam ettiği o günlerde başörtüsü nedeniyle daha seçildiği ilk günden itibaren Türk kamuoyunda yer bulmuş, o dönem Meclisin en yaşlı üyesi olduğundan TBMM Geçici Başkanı olarak görev yapan Ali Rıza Septioğlu ise Atatürk'ün Şapka İnkılâbı'nı işaret ederek Kavakçı'nın başörtüsüyle Meclis Genel Kuruluna giremeyeceğini ve yemin edemeyeceğini söylemiştir. Daha sonra 2 Mayıs 1999 tarihinde Yüksek Seçim Kurulundan mazbatasını aldıktan sonra Meclisin açılış oturumuna katılmak için Merve Kavakçı, Nazlı Ilıcak'la beraber TBMM Genel Kurul Salonu'na gelmiş ancak başörtüsüyle Meclis Genel Kuruluna girmesi üzerine Demokratik Sol Parti milletvekilleri sıralara vurarak ve yuhalayarak Kavakçı'yı protesto etmişler, bu sırada DSP Genel Başkanı Bülent Ecevit Meclis kürsüsüne gelerek şu sözleri sarf etmiştir:

28 Şubat sürecinde dikkat çeken isimlerden biri de Fethullah Gülen olmuştur. 11 Ocak 1997'de Başbakan Necmettin Erbakan, Ramazan nedeniyle 51 tarikat ve cemaat liderini Başbakanlık Konutu'na iftara çağırmış, Gülen de çağrılanlar arasında olmuş ancak Gülen, iftar yemeğine katılmamış ve olay kamuoyunda yoğun tartışmalara neden olmuştur. 29 Mart 1997'de Samanyolu TV'de katıldığı bir televizyon programında Türk Silahlı Kuvvetlerini siyasete müdahale etmek ve muhtıra vermekle eleştirenlere karşı, "Asker, demokratik yollarla sorunların çözümünü istedi." demiş, 28 Şubat sonrasında Erbakan'ı eleştirenler arasında yer almış ve TSK'nin müdahalesini demokratik bulduğunu söylemiştir. Yine 16 Nisan 1997'de Kanal D'den Yalçın Doğan'a verdiği röportajında da askerin tutumunu destekleyerek şöyle demiştir:

28 Şubat sürecinde diğer taraftan Devlet Güvenlik Mahkemesi Başsavcısı Nuh Mete Yüksel, Fethullah Gülen hakkında iddianame hazırlamıştır. Gülen'in yıllar önce yaptığı konuşmaların görüntüleri art arda televizyon kanallarında yayımlanmaya başlanmıştır. Bu görüntülerde Gülen'in, "bürokraside nasıl yapılanmaları gerektiğini" anlattığı görülmüştür. Genelkurmay, "Fethullah Gülen'i ve destekçilerini çok tehlikeli gördüğünü" ifade etmiştir. Gülen daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmiştir. Bu dönemde Bülent Ecevit liderliğindeki DSP-MHP-ANAP Koalisyon Hükûmetinin çıkardığı Rahşan Affı ile Gülen'in yargılaması ertelenmiştir.

Sürecin önemli isimlerinden Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Güven Erkaya, 25 Şubat 1997'de, "devletin geleceği için birinci tehdit olan PKK terörünün kontrol altına alındığını, bundan sonra aşırı dinci akımların PKK tehdidinden daha büyük bir tehlike olduğunu" iddia etmiş, bu kesimin laik cumhuriyete tehdit oluşturduğunu "Bu defa silahsız kuvvetler gereğini yapsın." sözleriyle savunmuştur. TİSK, TESK, Türk-İş ve DİSK'in yayımladıkları "Laiklik ve demokrasi sahipsiz değil." bildirisi ise Erkaya'nın belirttiği "silahsız kuvvetleri" oluşturuyordu.

Dönemin Türkiye Başbakanı Bülent Ecevit'in, 23 Ocak 1999'da Hürriyet gazetesine verdiği röportajda ordu ile hükûmet ilişkilerini değerlendirirken, "28 Şubat sürecinin defteri kapandı." şeklindeki konuşmasından 5 gün sonra 28 Ocak 1999 tarihinde yapılan MGK toplantısında dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu, 28 Şubat sürecini Refah Partisi, Necmettin Erbakan ve destekçilerini işaret ederek "irticai faaliyetlerde bulunan bir parti ve onunla iş birliği içerisinde olanlara karşı laik Türkiye'yi korumak maksadıyla yapılmış bir hareket" olarak tanımlamıştır.

28 Şubat'ın en dikkat çeken isimlerinden birisi de dönemin Türkiye Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel olmuştur. Süreç içerisinde irtica ile mücadelesi için Silahlı Kuvvetleri desteklemiş, Refahyol Hükûmeti'nin uygulamalarını eleştirmiş ve "Türkiye'de askerî müdahalelerin ağır sonuçları olduğunu" söyleyerek bir topluluk konuşmasında, "Çıkın sokaklara, yıkın bu hükûmeti." demiştir. Demirel, 2006 yılında Habertürk'te Melih Meriç'in sunduğu bir televizyon programında başörtüsü yasağıyla ilgili olarak da şöyle konuşmuştur:

Demirel, 2013 yılında, MGK'da alınan 28 Şubat kararlarının 1997 yılından 2009 yılına kadar da uygulandığını söylemiş, 28 Şubat'ın darbe ve yanlış olmadığını savunmuş, Erbakan Hükûmeti'nin istifası sonrası hükûmeti kurma görevini Tansu Çiller'e değil de Mesut Yılmaz'a vermesine yönelik eleştirilere karşı, " 'Takdir cumhurbaşkanının.' diyor Anayasa. Yani benim takdirim." demiştir.

Yargılamalar

2012 yılında TBMM, "Darbeleri Araştırma Komisyonu" kurmuş" ve 28 Şubat başta olmak üzere askerî darbeleri araştırmaya başlamıştır. Bu sürecin yargılanması ise 28 Şubat'ta etkin rol oynayanların tutuklu yargılanması ile başlamıştır.

2 Ekim 2012 tarihinde dönemin Başbakan Yardımcısı ve DYP Genel Başkanı Tansu Çiller, "mağdur" sıfatıyla ifade vermiştir. Dönemin 54. Türkiye Hükûmetini "zorla devirmeye, düşürmeye ortaklık" ile suçlanan ve aralarında dönemin Genelkurmay Başkanı İsmail Hakkı Karadayı, dönemin YÖK Başkanı Kemal Gürüz, dönemin orgeneralleri Çevik Bir ve Çetin Doğan'ın da olduğu 103 sanık hakkında açılan dava Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmüştür.

14 Nisan 2018 tarihinde kararını açıklayan Mahkeme Heyeti, "Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini zorla düşürme veya vazife görmekten men" suçlamasıyla, aralarında dönemin Genelkurmay Başkanı Emekli Orgeneral İsmail Hakkı Karadayı, dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Emekli Orgeneral Çevik Bir, Emekli Orgeneral Çetin Doğan'ın da bulunduğu 21 sanığa ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildiğini duyurmuştur. Sanıkların duruşmalardaki tutum ve davranışları lehlerine kabul edilerek cezada indirim yapılmış ve ceza, müebbet hapse çevrilmiştir. Sanıklara, yaşları ve sağlık sorunları gerekçesiyle adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

9 Temmuz 2021 tarihinde 14 sanığın müebbet hapis cezası Yargıtay tarafından onanmıştır.

19 Ağustos 2021 tarihinde 14 sanık hakkında yakalama kararı çıkartılmıştır.

Ayrıca bakınız

 Kale Planı
 Susurluk Kazası
 Batı Çalışma Grubu
 Doğu Çalışma Grubu

Kaynakça

Dış bağlantılar

1990'larda darbeler ve darbe teşebbüsleri
Türkiye siyasi tarihi

28 Şubat Süreci


An Enteropogon sechellensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Bentham, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Théophile Alexis Durand och Schinz.. An Enteropogon sechellensis in nahilalakip ha genus nga Enteropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Enteropogon

Enteropogon sechellensis


An Stanhopea lewisae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Donovan Stewart Correll. An Stanhopea lewisae in nahilalakip ha genus nga Stanhopea, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Guatemala. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stanhopea

Stanhopea lewisae


Born on a Pirate Ship is the third full-length studio album by Barenaked Ladies (BNL), featuring the songs "Shoe Box", "The Old Apartment", "When I Fall" and "Break Your Heart". "The Old Apartment" would become BNL's first US hit in 1997.

Born on a Pirate Ship was recorded as a four-piece quartet, following the departure of keyboardist Andy Creeggan. Kevin Hearn is not credited on the album, but joined the group for the 1995 tour preceding the album's release in time to be thanked in the liner notes for "injecting new spirit."

Steven Page and Ed Robertson returned to writing together, as they did upon the band's formation, but had abandoned following the release of Gordon.

The album is also an enhanced CD. The data track contains audio samples from the band's previous two CDs, a short montage of press photos, several of the band's music videos, a short trivia quiz, and a pair of "behind the scenes" videos from the band. Similar content was included and expanded upon on the Shoe Box E.P.; however, the format of the enhanced CD used in the creation of that CD renders the data track inaccessible on modern operating systems.

Although a moderate hit in Canada reaching No. 12, the album managed No. 111 in the US. Born on a Pirate Ship was awarded gold status in the U.S. in 2000.

The title and front cover photo refers to a vulgar joke that was popular around the time the band members were children. One kid would instruct another to pull back the corners of their mouth with their fingers (but not stick their tongue out) and say, "I was born on a pirate ship."  The result would sound like them saying, "I was born on a pile o' shit."  Sometimes "with a bunch of apples" would be added at the end, which would come out as "with a bunch of assholes."

Track listing

Personnel
Barenaked Ladies
 Jim Creeggan – vocals, double bass, acoustic guitar, electric guitar, dobro, fiddle, piano, electric double bass, percussion, yells
 Steven Page – vocals, sound effects, electric guitar, percussion, yells
 Ed Robertson – vocals, acoustic guitar, electric guitar, pedal steel guitar, bass guitar, cowbell, sound effects, yells
 Tyler Stewart – drums, piano, vibraphone, percussion, shaker, Fisher-Price xylophone, tambourine, background vocals, , yells

Additional personnel
 Bryan Adams – yells
 Chris Brown – organ
 Mark Fewer – violin
 Gene Hardy – tenor saxophone, saw
 Hugh Marsh – fiddle
 Murray McLauchlan – harmonica
 Michael Phillip Wojewoda – background vocals, tambourine, sound effects, yells
 Tony Rapoport – viola
 Tim Walsh – trombone
 Stoney Park Pow-Wow Singers – singing and drumming
 Robert Tilton – sample saying "and you have faith! You just need to use it, saith the Lord" on "I Know"

Production
 Producers: Barenaked Ladies, Michael Phillip Wojewoda
 Engineer: Michael Phillip Wojewoda
 Assistant engineers: Jeff Elliott, Tom Heron, Dale Morningstar
 Mixing: Michael Phillip Wojewoda
 Piano preparation: Robin Billinton, Steven Page

Singles

Charts
Album

Singles

References

Barenaked Ladies albums
1996 albums
Reprise Records albums
Albums produced by Michael Phillip Wojewoda

Born on a Pirate Ship


Plaasmorde: Polja smrti, britanski dokumentarni film autorice Katie Olivije Hopkins. Film je snimljen u neovisnoj produkciji, bez vladina financiranja.

Radnja
Film se bavi masovnim ubojstvima južnoafričkih bijelaca u napadima na farme. Prvi je dokumentarac na svijetu ove vrste koji nije zasnovan na pristojnim intervjuima obavljenim na sigurnim mjestima, nego je obavljen na autentičnim neugodnim lokacijama gdje je istina. Sadrži intervjue s aktivnim napadačima na farme i s policijskim službenicima, koji potvrđuju da korumpirana policija sudjeluje u masovnim ubojstvima južnoafričkih bijelaca (Plaasmoorde, plaasaanvalle).

Izvori

Vanjske poveznice
Killing Fields Movie
YouTube kanal Rebel Newsa Cijeli film

Filmovi 2010-ih
Južnoafrička Republika
Britanski filmovi 2010-ih

Plaasmoorde: Polja smrti


تابي  هو جورب ياباني تقليدي بارتفاع إلى كاحل القدم وفاصل بين أصبع الإبهام والأصابع الأربعة الأخرى، يلبس التابي من قبل الرجال والنساء مع الزوري أو الغيتا أو بدون أي حذاء داخل المنزل.

يلبس التابي بشكل خاص مع الكيمونو والملابس اليابانية التقليدية الأخرى، كما يلبس في الطقوس التقليدية مثل طقوس تحضير الشاي أو أثناء الكيودو. أكثر ألوان التابي شهرة هو اللون الأبيض وأحياناً قد يكون بلون أسود خاصة عند ارتدائه في الخارج.

اقرأ أيضاً
 جورب
 جورب نسائي

مراجع

أحذية يابانية
جوارب
كلمات وعبارات يابانية
ملابس الساموراي
ملابس يابانية

تابي


Iure uxoris, također kao jure uxoris (prema latinskom izrazu u značenju "po pravu supruge"), latinski pravni termin koji označava pravo muškarca da upravlja teritorijem i nosi plemićki naslov koji je naslijedila njegova žena po osobnom pravu nasljeđivanja (sui iuris). Prema tom pravu, suprug je ostvario vlast nad ženinom imovinom.

Suprug i supruga su u načelu vladali zajedno, ali je vrlo često nakon vjenčanja sva vlast pripala suprugu. Ponekad bi suprugu bio osporen naslov i posjed nakon ženine smrti ukoliko ne bi imali djece, ali češće se znalo događati da muž zadrži plemićki naslov i posjed koji bi onda nasljedio muški potomak koji bi imao s drugom suprugom.

Poznatiji primjeri

 Rudolf, kralj Franačke - od 921. godine iure uxoris kralj Franačke po pravu supruge Eme
 Gvido Lizinjanski - od 1186. godine iure uxoris kralj Jeruzalema po pravu supruge Sibile
 Fridrik II., jeruzalemski kralj - od 1225. godine iure uxoris kralj Jeruzalema po pravu supruge Izabele II.
 Filip III., kralj Navare - od 1318. godine iure uxoris kralj Navare po pravu supruge Ivane II.
 Žigmund, car Svetog Rimskog Carstva - od 1385. godine iure uxoris kralj Ugarske, Hrvatske i Slavonije po pravu supruge Marije
 Vladislav II. Jagelović - od 1385. godine iure uxoris kralj Poljske po pravu supruge Jadvige
 Filip II., španjolski kralj - od 1554. iure uxoris kralj Engleske po pravu supruge Marije

Latinske riječi i izrazi
Srednjovjekovno pravo
Pravo

Iure uxoris


Hırçın Sevgilim (Yeopgijeogin geunyeo), 2001 Güney Kore yapımı bir romantik komedidir. Hikâyesi Kim Ho-sik tarafından yazılan aşk mektupları üzerine kurulu filmin yönetmeni ve senaristi Kwak Jae-yong'dur.

Filmin uluslararası İngilizce adı My Sassy Girl (Türkçeye olası çevirisiyle, "Hırçın Sevgilim") olmakla birlikte, orijinal adının İngilizceye doğrudan çevirisi Bizarre Girl'dür ve bunun Türkçeye olası çevirisi de "Garip Kız"dır.

Film sadece Güney Kore'de değil bölgenin Japonya, Çin, Tayvan, Filipin, Hong Kong, Singapur gibi ülkelerinde de büyük bir başarı kazanmış ve bir ABD film şirketi filmin yeniden çekim haklarını satın almıştır. Yann Samuell tarafından yönetilen yeniden çevrim 2008 yılında gösterime girmiştir.

Filmde iyi kalpli ve kimi zaman da naif kolej öğrencisi Kyun-woo'nun güzel ama bir o kadar da çılgın olan kız arkadaşı Jun Ji-hyun ile yaşadığı komik ve kimi zaman zaman duygusal ilişkisi konu edilmektedir.

Film 2001 yılında Güney Kore'de Friend'den sonra en çok izlenen ikinci film olmuştur.

Kaynakça

2. My Sassy Girl

Dış bağlantılar
 IMDB
 Movie Review by Anthony Leong

Güney Kore romantik komedi-drama filmleri
2000'lerde romantik komedi-drama filmleri
Korece filmler
Romanlardan uyarlanan filmler
2001 çıkışlı komedi filmleri
2001 çıkışlı dramatik filmler

Hırçın Sevgilim


In computing, position-independent code (PIC) or position-independent executable (PIE) is a body of machine code that, being placed somewhere in the primary memory, executes properly regardless of its absolute address. PIC is commonly used for shared libraries, so that the same library code can be loaded at a location in each program's address space where it does not overlap with other memory in use by, for example, other shared libraries. PIC was also used on older computer systems that lacked an MMU, so that the operating system could keep applications away from each other even within the single address space of an MMU-less system.

Position-independent code can be executed at any memory address without modification. This differs from absolute code, which must be loaded at a specific location to function correctly, and load-time locatable (LTL) code, in which a linker or program loader modifies a program before execution, so it can be run only from a particular memory location. Generating position-independent code is often the default behavior for compilers, but they may place restrictions on the use of some language features, such as disallowing use of absolute addresses (position-independent code has to use relative addressing). Instructions that refer directly to specific memory addresses sometimes execute faster, and replacing them with equivalent relative-addressing instructions may result in slightly slower execution, although modern processors make the difference practically negligible.

History
In early computers such as the IBM 701 (29 April 1952) or the UNIVAC I (31 March 1951) code was not position-independent: each program was built to load into and run from a particular address. Those early computers did not have an operating system and were not multitasking-capable. Programs were loaded into main storage (or even stored on magnetic drum for execution directly from there) and run one at a time. In such an operational context, position-independent code was not necessary.

The IBM System/360 (7 April 1964) was designed with truncated addressing  similar to that of the UNIVAC III, with code position independence in mind. In truncated addressing, memory addresses are calculated from a base register and an offset. At the beginning of a program, the programmer must establish addressability by loading a base register; normally, the programmer also informs the assembler with a USING pseudo-op. The programmer can load the base register from a register known to contain the entry point address, typically R15, or can use the BALR (Branch And Link, Register form) instruction (with a R2 Value of 0) to store the next sequential instruction's address into the base register, which was then coded explicitly or implicitly in each instruction that referred to a storage location within the program. Multiple base registers could be used, for code or for data. Such instructions require less memory because they do not have to hold a full 24, 31, 32, or 64 bit address (4 or 8 bytes), but instead a base register number (encoded in 4 bits) and a 12–bit address offset (encoded in 12 bits), requiring only two bytes.

This programming technique is standard on IBM S/360 type systems. It has been in use through to today's IBM System/z. When coding in assembly language, the programmer has to establish addressability for the program as described above and also use other base registers for dynamically allocated storage. Compilers automatically take care of this kind of addressing.

IBM's early operating system DOS/360 (1966) was not using virtual storage (since the early models of System S/360 did not support it), but it did have the ability to place programs to an arbitrary (or automatically chosen) storage location during loading via the PHASE name,* JCL (Job Control Language) statement.

So, on S/360 systems without virtual storage, a program could be loaded at any storage location, but this required a contiguous memory area large enough to hold that program. Sometimes memory fragmentation would occur from loading and unloading differently sized modules. Virtual storage - by design - does not have that limitation.

While DOS/360 and OS/360 did not support PIC, transient SVC routines in OS/360 could not contain relocatable address constants and could run in any of the transient areas without  relocation.

Virtual storage was first introduced on IBM System/360 model 67 in (1965) to support IBM's first multi-tasking operating and time-sharing operating system TSS/360. Later versions of DOS/360 (DOS/VS etc.) and later IBM operating systems all utilized virtual storage. Truncated addressing remained as part of the base architecture, and still advantageous when multiple modules must be loaded into the same virtual address space.

By way of comparison, on early segmented systems such as Burroughs MCP on the Burroughs B5000 (1961) and Multics (1964), paging systems such as IBM TSS/360 (1967) or base and bounds systems such as GECOS on the GE 625 and EXEC on the UNIVAC 1107, code was also inherently position-independent, since addresses in a program were relative to the current segment rather than absolute.

The invention of dynamic address translation (the function provided by an MMU) originally reduced the need for position-independent code because every process could have its own independent address space (range of addresses).
However, multiple simultaneous jobs using the same code created a waste of physical memory. If two jobs run entirely identical programs, dynamic address translation provides a solution by allowing the system simply to map two different jobs' address 32K to the same bytes of real memory, containing the single copy of the program.

Different programs may share common code. For example, the payroll program and the accounts receivable program may both contain an identical sort subroutine. A shared module (a shared library is a form of shared module) gets loaded once and mapped into the two address spaces.

Technical details
Procedure calls inside a shared library are typically made through small procedure linkage table stubs, which then call the definitive function. This notably allows a shared library to inherit certain function calls from previously loaded libraries rather than using its own versions.

Data references from position-independent code are usually made indirectly, through Global Offset Tables (GOTs), which store the addresses of all accessed global variables. There is one GOT per compilation unit or object module, and it is located at a fixed offset from the code (although this offset is not known until the library is linked). When a linker links modules to create a shared library, it merges the GOTs and sets the final offsets in code. It is not necessary to adjust the offsets when loading the shared library later.

Position-independent functions accessing global data start by determining the absolute address of the GOT given their own current program counter value. This often takes the form of a fake function call in order to obtain the return value on stack (x86), in a specific standard register (SPARC, MIPS), or a special register (POWER/PowerPC/Power ISA), which can then be moved to a predefined standard register, or to obtain it into that standard register (PA-RISC, Alpha, ESA/390 and z/Architecture). Some processor architectures, such as the Motorola 68000, Motorola 6809, WDC 65C816, Knuth's MMIX, ARM and x86-64 allow referencing data by offset from the program counter. This is specifically targeted at making position-independent code smaller, less register demanding and hence more efficient.

Windows DLLs

Dynamic-link libraries (DLLs) in Microsoft Windows use variant E8 of the CALL instruction (Call near, relative, displacement relative to next instruction). These instructions do not need modification when the DLL is loaded.

Some global variables (e.g. arrays of string literals, virtual function tables) are expected to contain an address of an object in data section respectively in code section of the dynamic library; therefore, the stored address in the global variable must be updated to reflect the address where the DLL was loaded to. The dynamic loader calculates the address referred to by a global variable and stores the value in such global variable; this triggers copy-on-write of a memory page containing such global variable. Pages with code and pages with global variables that do not contain pointers to code or global data remain shared between processes. This operation must be done in any OS that can load a dynamic library at arbitrary address.

In Windows Vista and later versions of Windows, the relocation of DLLs and executables is done by the kernel memory manager, which shares the relocated binaries across multiple processes. Images are always relocated from their preferred base addresses, achieving address space layout randomization (ASLR).

Versions of Windows prior to Vista require that system DLLs be prelinked at non-conflicting fixed addresses at the link time in order to avoid runtime relocation of images. Runtime relocation in these older versions of Windows is performed by the DLL loader within the context of each process, and the resulting relocated portions of each image can no longer be shared between processes.

The handling of DLLs in Windows differs from the earlier OS/2 procedure it derives from. OS/2 presents a third alternative and attempts to load DLLs that are not position-independent into a dedicated "shared arena" in memory, and maps them once they are loaded.  All users of the DLL are able to use the same in-memory copy.

Multics
In Multics each procedure conceptually has a code segment and a linkage segment. The code segment contains only code and the linkage section serves as a template for a new linkage segment. Pointer register 4 (PR4) points to the linkage segment of the procedure. A call to a procedure saves PR4 in the stack before loading it with a pointer to the callee's linkage segment. The procedure call uses an indirect pointer pair with a flag to cause a trap on the first call so that the dynamic linkage mechanism can add the new procedure and its linkage segment to the Known Segment Table (KST), construct a new linkage segment, put their segment numbers in the caller's linkage section and reset the flag in the indirect pointer pair.

TSS
In IBM S/360 Time Sharing System (TSS/360 and TSS/370) each procedure may have a read-only public CSECT and a writable private Prototype Section (PSECT). A caller loads a V-constant for the routine into General Register 15 (GR15) and copies an R-constant for the routine's PSECT into the 19th word of the save area pointed to be GR13.

The Dynamic Loader does not load program pages or resolve address constants until the first page fault.

Position-independent executables

Position-independent executables (PIE) are executable binaries made entirely from position-independent code. While some systems only run PIC executables, there are other reasons they are used. PIE binaries are used in some security-focused Linux distributions to allow PaX or Exec Shield to use address space layout randomization (ASLR) to prevent attackers from knowing where existing executable code is during a security attack using exploits that rely on knowing the offset of the executable code in the binary, such as return-to-libc attacks. (The official Linux kernel since 2.6.12 of 2005 has a weaker ASLR that also works with PIE. It is weak in that randomness is applied to whole ELF file units.)

Apple's macOS and iOS fully support PIE executables as of versions 10.7 and 4.3, respectively; a warning is issued when non-PIE iOS executables are submitted for approval to Apple's App Store but there's no hard requirement yet  and non-PIE applications are not rejected.

OpenBSD has PIE enabled by default on most architectures since OpenBSD 5.3, released on 1 May 2013.  Support for PIE in statically linked binaries, such as the executables in /bin and /sbin directories, was added near the end of 2014. openSUSE added PIE as a default in 2015-02. Beginning with Fedora 23, Fedora maintainers decided to build packages with PIE enabled as the default. Ubuntu 17.10 has PIE enabled by default across all architectures. Gentoo's new profiles now support PIE by default. Around July 2017, Debian enabled PIE by default.

Android enabled support for PIEs in Jelly Bean and removed non-PIE linker support in Lollipop.

See also

 Dynamic linker
 Object file
 Code segment

Notes

References

External links
 Introduction to Position Independent Code
 Position Independent Code internals
 Programming in Assembly Language with PIC
 The Curious Case of Position Independent Executables

Operating system technology
Computer libraries
Computer file formats

Position-independent code


Octapolis é um jogo eletrônico dos gêneros shoot 'em up e plataforma programado pelo finlandês Jukka Tapanimäki e publicado pela English Software. Foi lançado para o Commodore 64 em 1987. Este foi o primeiro jogo de Tapanimäki lançado comercialmente e sua fase shoot 'em up assemelha-se à Sanxion, que serviu de inspiração para o programador começar a projetar jogos eletrônicos.

Tapanimäki enviou uma versão de demonstração para várias publicadoras estrangeiras, das Hewson, CRL e English Software responderam com uma oferta sobre um contrato de publicação. Ele inicialmente concordou com o contrato da English Software, mas a empresa faliu logo após a publicação de Octapolis, o que interferiu em sua repercussão. A música do jogo foi composta por Wally Beben.

Octapolis refere-se as oito cidades presentes no jogo, cada uma das quais contém um curto percurso de shoot 'em up e um mais longo de plataforma. A parte inicial inclui duas telas, uma das quais é vista de cima para baixo e a outra de lateral. Na sequência, o jogador assumia o controle de um personagem vestido com um traje espacial. Em uma rara avaliação crítica, o contribuinte da revista finlandesa C, Jori Olkkonen, deu ao jogo cinco estrelas.

Bibliografia

Jogos eletrônicos de 1987
Jogos para Commodore 64
Jogos eletrônicos de plataforma
Shoot 'em ups
Jogos eletrônicos desenvolvidos na Finlândia

Octapolis


Colin (1905-1932) est un cheval de course pur-sang, membre du Hall of Fame des courses américaines. Deux fois cheval de l'année aux États-Unis (1907 et 1908), il resta invaincu tout au long de sa carrière, stoppée par une blessure.

Carrière de course

Nommé d'après le poème "Poor Colin" de Nicholas Rowe et affublé d'un jarret trop long, ce poulain appartenant à James Keene et entraîné par James Growe (duo qui avait déjà connu la gloire deux ans plus tôt avec Sysonby) ne connut jamais la défaite. Dès sa deuxième course, les National Stallion Stakes, il parcourut les 1 000 mètres de Belmont Park en 58 secondes, un record. Au fur et à mesure de son année de 2 ans, il semble progresser et creuser l'écart avec ses adversaires, en témoignent les longueurs qui s'accumulent au fil des courses : Colin se laisse de moins en moins approcher et enquille les records de vitesse, comme dans les Champagne Stakes où il ne lui faut qu'une minute et 23 secondes pour aller au bout des 1 400 mètres. À la fin de son année de 2 ans, il est sacré cheval de l'année aux États-Unis, un privilège d'ordinaire réservé aux 3 ans.

À 3 ans, Colin n'a rien perdu de sa superbe. Mais il rentre tard, le 23 mai, sans avoir pu participer au Kentucky Derby, la faute à une blessure. Il gagne brillamment pour sa rentrée, nouveau record à la clé, mais il s'est fait mal à un tendon. Son entraîneur, James Rowe, décide de passer outre, estimant que même diminué il est supérieur à ses adversaires. Et il a raison : Colin remporte les Belmont Stakes, dernière manche de la Triple Couronne, mais d'une tête et à l'issue d'une lutte acharnée contre Fair Play, un poulain qu'il a plusieurs fois battu facilement par le passé. Trois semaines plus tard, il retrouve plus d'aisance en remportant ce qui sera sa dernière course, les Tidal Stakes.

En juin 1908, les paris sur les courses de chevaux sont interdits à New York et beaucoup de propriétaires décident d'envoyer leurs chevaux en Angleterre. Colin est du lot, qui débarque chez Sam Darling à Beckhampton dans le Wiltshire. L'invincible américain est programmé pour la saison 1909. Las, il doit y renoncer et mettre fin à sa carrière en raison d'une blessure récurrente à la jambe, non sans avoir conquis au pays un nouveau titre de cheval de l'année, à la faveur de ses trois victoires.

Le sans-faute de Colin, ses deux titres de cheval de l'année et sa supériorité confirmée sur tout ce qui galopait aux États-Unis en 1907 et 1908, lui valent naturellement une place privilégiée dans l'histoire des courses. Élu au Hall of Fame des courses américaines, il figure au quinzième rang dans le classement des 100 chevaux américains du siècle établi par le magazine The Blood-Horse en 1999. Mais le plus bel hommage qui lui fut rendu est celui de son entraîneur James Rowe, qui demanda qu'après sa mort on écrivît sur sa tombe ces quelques mots en guise d'épitaphe : "il a entraîné Colin".

Résumé de carrière

Au haras
Colin resta dans un premier temps en Angleterre pour y faire la monte au tarif de 98 guinées la saillie, mais son pedigree américain et surtout ses sérieux problèmes de fertilité rebutèrent les éleveurs anglais, qui le boudèrent. Il fut alors rapatrié au pays natal, puis vendu en 1913 pour $ 30 000, et en 1918 pour $ 5 100. Toujours en proie à l'infertilité, Colin n'engendra que 81 produits en 23 saisons. Mais à défaut de quantité, la qualité était présente et a permis à la lignée mâle de son père Commando de se perpétuer et même de perdurer jusqu'à nos jours.

Origines
Commando, le père de Colin, fut lui-même un vrai champion, deux fois cheval de l'année et Hall of Famer comme son fils, et comme lui vainqueur des Belmont Stakes. Il mourut prématurément, du tétanos, laissant seulement 27 poulains. Mais parmi eux Colin et un autre lauréat des Belmont Stakes et Hall of Famer, Peter Pan. Domino, le grand-père de Colin, mourut lui aussi très jeune, à 6 ans, d'une méningite. Lui aussi eut peu de descendants, 20. Mais huit d'entre eux sont "stakes winners", une proportion exceptionnelle. Parmi eux Commando, mais aussi Cap and Bells, le premier vainqueur de Derby d'Epsom élevé aux États-Unis. Surtout les quelques produits de Domino ont tracé au haras si bien qu'on le retrouve en lignée mâle dans les pedigrees d'une multitude de champions tout au long du siècle : de War Admiral à Justify, en passant par Gallant Fox, Omaha, Whirlaway, Native Dancer,  Bold Ruler, Buckpasser, Secretariat, Seattle Slew, Affirmed, Personal Ensign, Zenyatta, American Pharoah, etc. Ce qui est gigantesque pour un cheval n'ayant eu que vingt poulains.

Pedigree

Références

Cheval de course
Cheval de course invaincu
Cheval de course né en 1905
Animal né en 1905
Animal mort en 1932
Étalon pur-sang anglais
Cheval de l'année aux États-Unis
Membre d'un Hall of Fame des courses hippiques

Colin (cheval)


Plášťovce este o comună slovacă, aflată în districtul Levice din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.547 de locuitori.

Localitatea este înfrățită cu Comuna Kose.

Istoric
Localitatea Plášťovce este atestată documentar din 1156.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Plášťovce


වසර   () යනු  ජූලියානු දින දසුන (මූලාශ්‍ර විවිධ ස්වරූප ගනියි, වැඩි විස්තර සඳහා අධික අවුරුදු දෝෂය බලන්න) ප්‍රකාර,    දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක් හෝ   දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක්  (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) වූ අතර ප්‍රලම්බිත ජූලියන් දින දර්ශනය ප්‍රකාර   දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක් විය. එකල එය හැඳින්වුනේ, විනීසියස්ගේ සහ  වාරුස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය  (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා  755   වසර  ) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා   යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

සිද්ධි

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

2


Scooby Doo i čudovište iz Loch Nessa (engl. Scooby Doo and the Loch Ness Monster) sedmi je dugometražni animirani DVD film iz serije Scooby Doo, izdan 2004. godine.

Radnja
Daphne s prijateljima ide u Škotsku posjetiti dvorac Blake, dom svojih predaka, i pomoći svojoj rođakinji Shannon na otvaranju Highlandskih igara, natjecanja u tradicionalnim škotskim sportovima. Od Shannon doznaju da iako do sada nitko nije imao problema s čudovištem iz jezera Loch Ness, u zadnje se vrijeme počelo pojavljivati, a istu noć susreću ga i Shaggy i Scooby. Škvadra odlučuje otkriti radi li se samo o još jednoj prijevari ili pravoj zvijeri iz Locha.

Glasovi

Izvorna inačica
 Frank Welker – Scooby, Fred, Lachlan Haggart
 Casey Kasem – Shaggy
 Mindy Cohn – Velma
 Grey DeLisle – Daphne, Shannon Blake
 Michael Bell – Duncan MacGubbin
 Jeff Bennett – Del Chillman, Sir Ian Locksley
 John DiMaggio – Colin Haggart
 Phil LaMarr – Angus Haggart
 Sheena Easton – profesorica Fiona Pembrooke

Hrvatska inačica
Film je sinkroniziran za DVD izdanje.
 Siniša Popović – Scooby
 Dražen Bratulić – Shaggy
 Jasna Palić-Picukarić – Velma
 Sanja Marin – Daphne
 Hrvoje Klobučar – Fred
 Hana Hegedušić – Shannon Blake
 Ivo Rogulja – Duncan MacGubbin
 Janko Rakoš – Del Chillman
 Zoran Gogić – Sir Ian Locksley
 Filip Juričić – Colin Haggart
 Ivan Glowatzky – Angus Haggar
 Daria Knez – profesorica Fiona Pembrooke
 Ranko Tihomirović – Mcintyre
 Stojan Matavulj – Lachlan Haggart

Izvori

Scooby Doo
Američki animirani filmovi 2000-ih

Scooby-Doo i čudovište iz Loch Nessa


Krasnooktiabrski  es un jútor del raión de Abinsk del krai de Krasnodar en el sur de Rusia. Está situado en el inicio por el sur de las llanuras de Kubán-Priazov, 18 km al nordeste de Abinsk y 53 km al suroeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 705 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Jolmskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Краснооктябрьский (Краснодарский край).

Localidades del raión de Abinsk del krai de Krasnodar

Krasnooktiabrski (Krasnodar)


2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska u sezoni 2006./07. je predstavljala drugi stupanj županijske lige u Dubrovačko-neretvanskoj županiji, te ligu šestog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva.
Sudjelovalo je deset klubova, a prvak je bla "Iskra" iz Janjine.

Sustav natjecanja
Deset klubova je igralo dvokružnim liga-sustavom (18 kola).

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska
 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2006./07.

Vanjske poveznice

Izvori

 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 20179, god. LXIV, izdano 8. svibnja 2007., str. 16 (Dubrovnik) (18. kolo), pristupljeno 27. ožujka 2019.
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 20193, god. LXIV, izdano 22. svibnja 2007., str. 16 (Dubrovnik), pristupljeno 27. ožujka 2019.
 nk-maksimir.hr, 2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2006./07., wayback arhiva (stanje do 11. kola)
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", 2007. godina

2006-07
Dubrovačko-neretvanska-2

2. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2006./07.


Tegra, desarrollado por Nvidia, es un sistema en chip para dispositivos portátiles como, tabletas, PDA, y dispositivos móviles para conectividad a Internet. Los chips Tegra contienen unidades centrales de procesamiento (CPU) de arquitectura ARM, unidad de procesamiento gráfico (GPU), puente norte, puente sur, y controlador de memoria en un paquete único. La serie enfatiza en el bajo consumo de energía y alto rendimiento para reproducción de audio y video.

Historia
El Tegra APX 2500 fue anunciado el 12 de febrero de 2008; la línea de productos Tegra 6xx fue revelada el 2 de junio del mismo año y el APX 2600 fue anunciado en febrero 2009. Los chips APX fueron diseñados para teléfonos inteligentes, mientras que los chips Tegra 600 y 650 tenían por objetivo ser utilizados en libros inteligentes y dispositivos móviles con conectividad a Internet.

El primer producto en usar un procesador Tegra fue el reproductor Zune HD de Microsoft en septiembre de 2009, seguido del M1 de Samsung. En septiembre de 2008, Nvidia y Opera Software anunciaron que desarrollarían una versión del navegador Opera 9.5 optimizado para los Tegra para Windows Mobile y Windows CE. En el Mobile World Congress de 2009, Nvidia introdujo los chips Tegra para los dispositivos del sistema operativo Android de Google.

El 7 de enero de 2010, Nvidia anunció y mostró oficialmente una nueva generación de chips Tegra, como el Nvidia Tegra 250, en el Consumer Electronics Show 2010. El Tegra 2 es compatible con Android, pero se puede utilizar en otros sistemas operativos habilitando la compatibilidad ARM, siempre que el dispositivo lo permita en su gestor de arranque. La compatibilidad del Tegra 2 con Ubuntu de GNU/Linux fue anunciada en el foro de desarrolladoes de NVidia de ese año.

El 15 de febrero de 2011, Nvidia anunció un chip Tegra de cuatro núcleos que sería utilizado en algunas tabletas a partir de la segunda mitad del 2011. El anuncio fue hecho en el Mobile World Congress celebrado en 2011 en Barcelona. El chip se desarrolló bajo el nombre en clave Kal-El, y de manera comercial como Tegra 3. Los resultados de las pruebas de rendimiento mostraron grandes avances con respecto a su predecesor. Nvidia inicialmente comparó al rendimiento del Tegra 3 con los procesadores Core 2 Duo de Intel, anunciando que las pruebas las realizó con un Tegra 3 sin overclock; posteriores investigaciones probaron que el chip de Intel fue incapacita mediante la configuraciones en la compilación (aunque la desventaja del chip de Intel se notaba en observaciones inicialmente reveladas). El código corría sobre el chip Kal-El (a 2/3 de velocidad) y fue compilado con una versión moderna del GNU Compiler Collection (GCC) y agresivas optimizaciones mientras que el chip de Intel manejaba una versión obsoleta del GCC y pocas optimizaciones. Cuando el código de Intel fue compilado utilizando marcadores como los del código que ejecutaba Kal-El, el Core 2 Duo fue apreciablemente más rápido que el nuevo Tegra.

Los nombres código utilizados para la serie Tegra hacen referencia a superhores de historietas cómicas. Específicamente, Superman (Kal-El), Batman (Wayne), Jean Grey (Grey), Wolverine (Logan), y Iron Man (Stark).

En enero de 2012, Nvidia anunció que Audi había seleccionado al procesador Tegra 3 para los sistemas de información y entretenimiento e instrumentos digitales de información de los vehículos. El procesador será integrado en todos los vehículos Audi distribuidos mundialmente a partir de 2013.

Especificaciones

Tegra APX

Tegra APX 2500
 Procesador: ARM11 600 MHz MPCore (originalmente GeForce ULV).
 sufijo: APX (previamente CSX)
 Memoria: NOR o NAND flash, Mobile DDR.
 Gráficas: Procesador de Imagen (FWVGA 854×480 píxeles).
 Soporta cámaras hasta 12 megapixeles.
 El controlador LCD soporta resoluciones hasta 1280×1024.
 Almacenamiento: IDE for SSD.
 Video codecs: decodificación de H.264 y VC-1 hasta 720p.
 Incluye soporte GeForce ULV para OpenGL ES 2.0, Direct3D Mobile, y shader programables.
 Salidas: HDMI, VGA, composite video, S-Video, stereo jack, USB.
 USB On-The-Go

Tegra APX 2600
 Memoria NAND flash mejorada
 Códecs de video:
 Codificación y decodificación en H.264 a 720p.
 Decodificación avanzada de VC-1/WMV9 a 720p.
 Codificación/Decodificación simple en D1 MPEG-4.

Tegra 6xx

Tegra 600
 Orientada al segmento de GPS y automóviles.
 Procesador: ARM11 700 MHz MPCore.
 Memoria: low-power DDR (DDR-333, 166 MHz)
 SXGA, HDMI, USB, stereo jack.
 Cámara HD (720p)

Tegra 650
 Orientada a dispositivos de mano y notebooks.
 Processor: ARM11 800 MHz MPCore.
 Low power DDR (DDR-400, 200 MHz)
 Consumo menor a 1 watt.
 Procesamiento de imágenes HD para funciones avanzadas en cámaras digitales y funciones de grabadoras en alta definición
 Soporte de pantallas de 1080p a 24 cuadros por segundo, HDMI v1.3, WSXGA+ LCD y CRT, y salida para televisión en NTSC/PAL.
 Soporte directo para Wi-Fi, unidades de disco, ratón, teclado y otros periféricos.
 Un completo board support package (BSP) para facilitar de manera rápida el acceso al mercado de dispositivos Windows Mobile.

Tegra 2

La segunda generación del dispositivo Tegra posee un CPU doble núcleo ARM Cortex-A9 (ARM que carece de advanced SIMD extension, denominada NEON), y un GPU de ultra bajo consumo de energía (ULP) GeForce con shaders de 4 píxeles + 4 vertex shaders, una controladora de memoria de un canal compatible con memoria LPDDR2 a 600MHz o DDR2 a 667MHz, cache L1 de 32KB/32KB por núcleo y cache L2 compartido de 1MB. Existe también una versión con soporte para pantallas 3D, esta utiliza un CPU y GPU de alta velocidad.

Tegra 3 (Kal-El)
 Procesador: quad-core ARM Cortex-A9 MPCore, hasta 1.4 GHz de un núcleo o 1.3 GHz para varios núcleos
 GPU de 12 núcleos con soporte de 3D stereo
 GPU con modo de ultra bajo consumo de energía
 diseño de 40 nm realizado por TSMC
 Resolución en salida de video hasta 2560×1600
 Set de instrucciones de vector para NEON
 1080p MPEG-4 AVC/h.264 40 Mbps High-Profile, VC1-AP and DivX 5/6 video decode
 El chip Kal-El (CPU y GPU) es hasta 3 veces más rápido que su predecesor Tegra 2 (medido con GLBenchmark 2.0 Egypt)

El Tegra 3 es funcionalmente un procesador de cuatro núcleos, pero incluye un quinto núcleo acompañante. Todos los núcleos son Cortex-A9, pero el núcleo acompañante está desarrollado mediante un procesamiento de silicio de baja energía. Éste tiene una menor velocidad de reloj y consumo de energía, pero mayor velocidad de respuesta, limitada a 500 MHz. También tiene una lógica especial que permite transferir rápidamente el estado de ejecución entre el núcleo acompañante y uno de los núcleos normales. El objetivo es permitir que un teléfono móvil o tablet pueda apagar todos los núcleos normales y ejecutar únicamente en el núcleo acompañante, que utiliza comparativamente menos energía, durante el modo de standby, y que de otra forma, infrautilizaría la CPU. Según Nvidia, esto incluye la reproducción de música o incluso de video.

El Tegra 3 se lanzó oficialmente el 9 de noviembre de 2011.

Dispositivos que montan el Tegra 3:
 HTC One X
 Ouya
 Google Nexus 7
 Asus Eee Pad Transformer Prime: Attachable keyboard "Transforms" the tablet into a netbook
 Lenovo IdeaPad K2 / LePad K2: Fingerprint scanner, 2 GB RAM
 Acer Iconia Tab A700
BLU Quattro 4.5 HD
 LG Optimus 4x HD
 Lenovo IdeaPad Yoga 11
 Surface By Microsoft

Tegra 4 (Wayne) series
 Processor: quad-core ARM Cortex-A15 MPCore
 72 GPU cores with support for Directx 11+, OpenGL 4.X, OpenCL 1.X, and PhysX
 28 nm
 20 veces más rápido que el Tegra 2
 Lanzado en el Q2 del 2013
 8 veces más rápido que el tegra 3 quad core.

Tegra k1 (Logan) series
 Processor: ARM Cortex MPCore
 Utilizará tecnología "Kepler" como las tarjetas gráficas de escritorio series 640+ y 700 GeForce.
 50 veces más rápido que el Tegra 2
 Usará OpenGL 4.4
 Será lanzado en el Q2 2014

Tegra 5 (Parker) series
 Processor: ARM
 Improved GPU core
 100 veces más rápido que el Tegra 2
 Lanzamiento en el 2015.

Tegra X1
 Processor: quad-core (64 bits) (4xARM Cortex A57 + 4xARM Cortex A53)
 GPU Maxwell (256 bits)
 LPDDR4 a 1600MHz
 20 nm
 Ofrece soporte para video 4K a 60fps (códec H.265, H.264 y VP9) y captura de imágenes hasta 1.3 Gigapíxeles.
 Compatible con Unreal Engine 4, DirectX 12, OpenGL 4.5, CUDA, OpenGL ES 3.1 y Android extension pack.

Plataformas similares
 Snapdragon by Qualcomm
 OMAP by Texas Instruments
 Exynos by Samsung
 Ax by Apple
 NovaThor by ST-Ericsson
 K3V2 by Huawei
 Medfield by Intel

Véase también
 ZiiLABS ZMS series
 i.MX by Freescale
 Imageon
 Loongson
 Mobile Internet device
 Nomadik by ST-Ericsson
 PXA by Marvell
 Renesas Electronics Corporation

Referencias

Enlaces externos
 Nvidia's Tegra APX website
 Nvidia's Tegra FAQ
 Tegra 2 Whitepaper
 New Chips Could Boost iPhone Rivals
 Nvidia Unveils Mobile Graphics Powerhouse in Barcelona
 Nvidia Surprises With First Mobile CPU

 Nvidia APX 2500 chip enables 3D and hours of high-def playback on Windows Mobile handsets
 Nvidia rolls out Tegra chips aimed at tiny PCs
 Forum dedicated to all Tegra 2 devices
 News Source on all Tegra Developments and Updates
 Nvidia Announces Tegra "Grey" SoC with Built-in 3G, 4G Communication Capabilities

Nvidia
Unidades de procesamiento gráfico
Computadoras móviles

Tegra


The President of the Basque Government (, ), usually known in the Basque language as the Lehendakari (, ), is the head of government of the Basque Autonomous Community. The lehendakari leads the executive branch of the regional government.

The current lehendakari is Iñigo Urkullu, of the Basque Nationalist Party.

The Basque noun lehendakari means "president" and can refer to the president of any country, club, association etc.

History of the term

The term lehendakari is a 20th-century coinage, from the Basque lehendabizi ("first") and the suffix -ari which indicates a profession. Before the establishment of Standard Basque in the 1970s, it was spelled Euzko Jaurlaritzaren Lendakari. Both lendakari (president) and jaurlaritza (government) are Basque neologisms created by members of the Basque Nationalist Party.

The generic Basque words for "president" and "government" are both lehendakari(a) and presidente(a) for the former, and gobernu(a) for the latter, being presidente(a) and gobernu(a) words loaned from Latin.

Since the very moment when the noun lehendakari was coined, both lehendakari(a) and presidente(a) have been used as perfect synonyms to refer to the head of any public or private government organ. So lehendakari, in Basque language, is not only the name of the president of the Basque autonomous community, but also the name officially used to refer to the head of the Chartered Community of Navarre, the head of a parliament, the head of a rugby club, the head of a hiring board, the head of a board of directors, etcetera.

On the other hand, the word lehendakari is commonly used in Spanish, both in and outside the Basque region, to refer exclusively to the Basque president, comparable to the use of Taoiseach as the title of the Irish head of government in English.

Lehendakaris elected for the PNV have sworn office following a ritual established by Aguirre: next to the Guernica Tree, on a Bible in Basque, using a symbolic formula which reads "before God, prostrated, standing on Basque land, remembering the ancestors, under the Guernica Tree and before you, representatives of the Basque people, I swear...".

Former lehendakari Patxi López used a similar formula in the same place, but also included visible changes to it by suppressing the "before God, prostrated" part and the fact that he sworn on a Basque Statute of Autonomy rather than on a Bible.

See also
List of Lehendakaris
Ajuria Enea
Basque Government
Basque Parliament

References

Lehendakari


Lennart Bevers (* 10. Juli 1993 in Bocholt) ist ein deutscher Volleyball- und Beachvolleyballspieler.

Karriere Halle
Bevers begann 2003 mit dem Volleyball in der Halle beim heimischen Turn- und Ballspielverein. Als Außenangreifer und Libero wurde er im Jugendbereich mehrfach Westdeutscher Meister. Mit der Bocholter B-Jugend gewann Bevers 2010 die Deutsche Meisterschaft.

2011 wechselte Bevers in die Volleyball-Bundesliga zu den RWE Volleys Bottrop. Nach dem Abstieg 2012 in die Zweite Bundesliga gelang ihm 2013 der sofortige Wiederaufstieg in die Erste Liga. Im Dezember 2013 wurde den RWE Volleys Bottrop die Bundesligalizenz entzogen, weshalb Bevers zum Zweitligisten TuB Bocholt zurückkehrte. 2015 wechselte er zu den TSG Solingen Volleys. Mit dem Verein gelang ihm 2016 der Aufstieg in die Bundesliga. 2017 kehrte Bevers erneut zum TuB Bocholt zurück. 2021 wechselte er zum Ligakonkurrenten TuS Mondorf und gewann hier 2022 die Meisterschaft.

Karriere Beach
Auch im Beachvolleyball feierte Bevers im Juniorenbereich zahlreiche Westdeutsche Meisterschaften. 2010 wurde er Deutscher U18-Meister und Deutscher U19-Meister. Bevers wurde in der Folge für die deutsche Nationalmannschaft nominiert und nahm 2011 mit David Poniewaz an der U19-Beachvolleyball-Weltmeisterschaft in Kroatien teil. Bei der deutschen U19-Meisterschaft 2011 erreichte er mit seinem Partner Edgar Witt vom USC Münster das Finale und wurde Vizemeister. Bei der U20-DM 2012 wurde Bevers mit seinem Partner Lars Geukes erneut Deutscher Meister.

Von 2015 bis 2020 starteten Bevers/Geukes regelmäßig auf nationalen Turnieren. 2018 hatten sie einige Top-Ten-Platzierungen auf der Techniker Beach Tour und qualifizierten sich somit für die Deutsche Meisterschaft in Timmendorfer Strand.

Weblinks
 Zweitligateam TuS Mondorf

Einzelnachweise

Beachvolleyballspieler (Deutschland)
Volleyballspieler (Deutschland)
Volleyballspieler (TSG Solingen Volleys)
Deutscher
Person (Bocholt)
Geboren 1993
Mann

Lennart Bevers


Die Nordstrand-Klasse ist eine Serie von sechs Hafenschleppern der Klasse 725, die für die Deutsche Marine gebaut wurden.

Allgemeines
Als Ersatz für die "Kleinen Hafenschlepper" der Lütje-Hörn-Klasse (Klasse 723) wurde die Nordstrand-Klasse in zwei Losen bei Orenstein & Koppel in Lübeck (Typ A) und bei der Husumer Schiffswerft (Typ B) in Auftrag gegeben. Der Rumpf ist aus Stahl und durch fünf Schotte in sechs Abteilungen unterteilt. Zwei Voith-Schneider-Propeller des Typs 24 G II/165 verleihen den Hafenschleppern eine gute Manövrierfähigkeit und einen Pfahlzug von 23 tbp.

Beide Typen sind mit einem Feuerlöschmonitor ausgerüstet. Die Schlepper des Typs A haben zusätzlich einen geschlossenen Windenfahrstand auf dem Hauptdeck, einen Faltkran und einen schwingend gelagerten Decksaufbau.

Die zunächst als Ersatz für die "Großen Hafenschlepper" der Sylt-Klasse (Klasse 724) geplanten weiteren Neubauten wurden aufgrund neuer Stationierungsentscheidungen nicht realisiert. Seit der Außerdienststellung der Eisvogel-Klasse wird die Nordstrand-Klasse auch als Schlepper von Seezielschießscheiben eingesetzt.

Im Oktober 2015 sind die drei an der Ostsee stationierten Schlepper in Kiel zusammengeführt worden, weil sie dort besser ausgelastet sind.

Einheiten

Benannt sind die Schlepper nach friesischen Inseln und Sandbänken. Die bei Orenstein & Koppel gebauten Schlepper waren die letzten Neubauten dieser traditionsreichen Werft.

Trivia
Zu Beginn der Expo am Meer, einem Außenprojekt der Expo 2000, schleppten 250 Modelleisenbahnlokomotiven des Typs Deutsches Krokodil die Knechtsand über eine Distanz von sechs Metern durch das Hafenbecken der Wiesbadenbrücke. Das reichte für einen Eintrag in das Guinness-Buch der Rekorde.

Siehe auch
 Liste der Schiffe der Bundeswehr

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

725
Hilfsschiffklasse
Husumer Schiffswerft

Nordstrand-Klasse


La plaza de Viriato es un espacio urbano en la ciudad de Zamora (España). Su actual nombre se debe a la estatua del escultor zamorano Eduardo Barrón dedicada a Viriato. Se encuentra cercana a la plaza Mayor (conectadas por la Calle Ramos Carrión) y resulta ser un centro urbano por agrupar en torno a ella el edificio de la Diputación Provincial (antiguo Hospital de la Encarnación), el Parador de Zamora (antiguo Palacio de los Condes de Alba y Aliste) y la Oficina de Información y Turismo en el moderno edificio Las Arcadas. Es lugar de paso de algunas procesiones de la Semana Santa zamorana, siendo la más destacada la que realiza la Cofradía del Cristo Yacente que realiza el "canto del miserere" en la Plaza y las Siete Palabras de la Hermandad Penitencial de las Siete Palabras.

Historia
Su nombre histórico originario era «Plazuela de la Hierba» (o «Plazuela de la Yerba») debido a la compra-venta que se hacía en ella. Pasó a denominarse en el siglo  como «Plaza de Cánovas del Castillo» en honor del político, tras una visita que hizo a la ciudad acompañando a Alfonso XII, y posteriormente del Hospital. En enero de 1904 se coloca la estatua de Viriato en el centro de la Plaza y recibe el nombre del popular pastor lusitano que luchó contra el Imperio romano: Viriato. En 1971 se desplaza el monumento del centro de la plaza y se coloca en una de sus esquinas.

La Diputación Provincial establece su sede en el antiguo Hospital de la Encarnación (que es traza de Juan de Mora en el siglo ) convirtiendo el espacio en un centro administrativo. Muchas de las procesiones de Semana Santa hacen su recorrido por la Plaza. La Cofradía del Cristo Yacente hace desde 1914 la parada del canto del Miserere: el Miserere mei Deus entonado por los cofrades. A mediados del siglo  se planta en la Plaza una enrejada de plátanos de sombra injertados (Platanus × hispanica).

Referencias

Véase también
 Plaza Mayor de Zamora

Viriato

Plaza de Viriato (Zamora)


Viața învinge este un film dramatic românesc din 1951 regizat de Dinu Negreanu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii George Vraca și Irina Răchițeanu. Este bazat pe piesa de teatru Iarbă rea de Aurel Baranga. Este un film de propagandă politică.

Prezentare

Profesorul comunist Dan Olteanu (George Vraca) zădărnicește încercările unei puteri străine de a pune mâna pe planurile unui nou proces industrial. Spiridon Dumitrescu (Ion Henter), intelectualul care rămâne fidel vechiului regim liberal, este personajul negativ al acestui film.

Distribuție
 George Vraca - profesorul Dan Olteanu
 Irina Răchițeanu - Anca Olteanu, soția lui Dan
 Jules Cazaban - colonelul Jack Paleologu
 Fory Etterle - inginerul Tașcă
 Ion Lucian - Virgil Sachelarie, asistentul profesorului Olteanu
 Grigore Vasiliu-Birlic - Mișu
 Mircea Constantinescu - profesorul Cristea
 Graziela Albini
 Sanda Costiniu
 Ion Henter - agentul străin Spiridon Dumitrescu
 Gheorghe Ionescu Gion

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.373.382 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Bujor T. Râpeanu consideră filmul ca o dramă politică pe tema "luptei pentru o știință legată de practică, pusă în slujba construirii socialismului, liberă de influența ideologiei imperialiste", puternic marcată de cultul luptei de clasă în epoca Războiului Rece.

Titlul în alte limbi
În Uniunea Sovietică filmul a fost distribuit ca Жизнь побеждает, în Republica Democrată Germană ca Das Leben siegt (premiera la 22 august 1951), în Suedia ca Livet segrar (premiera la 13 octombrie 1951), iar în SUA este cunoscut ca Life Triumphs.

Note

Legături externe

Filme din 1951
Filme românești
Filme în limba română
Filme regizate de Dinu Negreanu
Filme dramatice
Filme dramatice românești
Filme bazate pe piese de teatru
Filme de propagandă
Filme despre Războiul Rece
Filme politice românești

Viața învinge


الملك لويس الثاني  (1506-1526) ملك مملكة المجر وسلوفينيا وكرواتيا وبوهيميا دام حكمه عشر سنين من 1516 وحتى مقتله على يد الجيوش العثمانية في معركة موهاكس، تولى الملك خلفا لأبيه الملك فلاديسلاف الثاني الذي وطد كل هذه الممالك تحت إمرة ملك واحد وبعد مقتله آل أمر الممالك إلى حاكم الإمبراطورية الرومانية المقدسة فرديناند الأول.

اتخذ الملك فلاديسلوس الثاني في حياته خطوات لضمان انتقال سلس للخلافة من خلال ترتيب تتويج لويس الثاني؛ فتوج لويس ملكًا للمجر في 4 يونيو 1508 في ، وعُقد تتويجه ملكًا على بوهيميا في 11 مارس 1509 في كاتدرائية القديس فيتوس في براغ.

بعد وفاة والده عام 1516، اعتلى لويس الثاني وهو قاصرعرش المجر وكرواتيا. في عام 1515 تبنى الإمبراطور الروماني المقدس ماكسيميليان الأول لويس، وبعد وفاة ماكسيميليان نشأ لويس على يد الوصي القانوني له وهو ابن عمه جورج مارغريف من براندنبورغ-أنسباخ.

بعد تولي السلطان سليمان الأول عرش السلطنة العثمانية أرسل سفيراً إلى لويس الثاني لجمع الجزية السنوية التي كانت تدفعها المجر، إلا أن لويس الثاني رفض دفع الجزية وأعدم السفير العثماني وقطع رأسه وأرسله إلى السلطان. توقع لويس الثاني المساعدة من الولايات البابوية والدول المسيحية الأخرى وخاصة الإمبراطور الروماني المقدس تشارلز الخامس. ساهم هذا الحدث إلى تسريع سقوط المجر.

مراجع

 Gernot Heiß: Ludwig II., in: Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Bd. 3. München 1979, S. 54–56.

 Hans-Joachim Böttcher: Die Türkenkriege im Spiegel sächsischer Biographien, Gabriele Schäfer Verlag, Herne 2019, ISBN 978-3-944487-63-2, S. 24–25.
 Takings, Endorser: II. Lajos kinkily fiat (A Son of King Louis II Jagiellon), Salado (Periodical Centuries), pp.& NBS;183–185, 1903

أسرة ياغيلون
أشخاص مجريون في القرن 16
حكام أطفال من العصر الحديث
رومان كاثوليك مجريون
فرسان الصوف الذهبي
مجريون من أصل بولندي
مجريون من أصل فرنسي
مجريون من أصل ليتواني
ملوك المجر
ل
ملوك قتلوا في عمليات قتالية
ملوك كرواتيا
مواليد 1506
مواليد في بودا (بودابست)
وفيات 1526
وفيات متعلقة بالحرب

لويس الثاني ملك المجر