مطار الخرطوم الدولي هو مطار يقع في مدينة الخرطوم عاصمة السودان، وهو أكبر مطار في السودان. يعتبر المقر الرئيسي ومركز عمليات الخطوط الجوية السودانية وبدر للطيران. يُعتبر الموقع الحالي للمطار خطراً على مقاييس السلامة الجوية والأمن العمراني، وقد قررت الحكومة السودانية إغلاق المطار الحالي بعد الانتهاء من إنشاء مطار الخرطوم الجديد الذي يتم بناءه على بعد 40 كلم من وسط مدينة الخرطوم.

عام 2014، إستقبل المطار 290 299 2 مسافر، وكانت الخطوط السعودية هي التي نقلت أكبر عدد من المسافرين (600 380 مسافر).

تاريخ
أنشئ المطار في أعقاب الحرب العالمية الثانية في عام 1947، وتمت توسعته ليستوعب الحركة الجوية في السبعينات والثمانينات. وقد تم إعادة تأهيله المطار ما بين 2000 و2010 وماتزال هناك عمليات تأهيل أخرى تشمل صالات المغادرة والوصول وبعض البنيات التحتية لمواكبة التطورات العالمية لحين إنشاء مطار الخرطوم الجديد.

في يونيو 2019، أوقفت شركات الطيران الأجنبية رحلاتها بشكل مؤقت نحو مطار الخرطوم الدولي بسبب الأوضاع الأمنية والاحتجاجات التي عرفتها مدينة الخرطوم، لكن عادت شركات الطيران لتشغيل رحلاتها من المطار في نفس الشهر بعد تحسن الأوضاع.

في 14 يناير 2020، توقفت حركة الطيران في المطار وتم فرض حظر جوي، وتحويل الطائرات القادمة للخرطوم لمطارات أخرى، وجاء هذا الإجراء بعد أن قام جنود بتمرد عسكري وإطلاق النار قرب محيط المطار، وقد أعيد فتح المطار في 15 يناير 2020.

شركات الطيران

إحصائيات
 حركة المسافرين:

معرض صور

انظر أيضا
 مطار الخرطوم الدولي الجديد
 قائمة مطارات السودان
 الهيئة العامة للطيران المدني (السودان)

مراجع

الخرطوم
مطارات السودان

مطار الخرطوم الدولي


"A Drug Against War" is a song by industrial rock band KMFDM, taken from their 1993 album Angst. It was released as a single prior to the album. A music video, featuring animated depictions of the band's previous album covers and singles, was made for the single, and was subsequently shown on the MTV cartoon Beavis and Butt-head on 11 July 1994. It was re-released as a 7" in 2009. On 16 December 2010 it was made available as a downloadable song for the game Rock Band. In late 2011, the band released a new version of the song called "A Drug Against Wall Street", with lyrics in support of the Occupy Wall Street movement, and made it available for free download from their site.

Song
The song includes several militaristic samples.  The primary one, in which someone calls for the bombing of enemy troops, comes from a live news broadcast about the Gulf War that Konietzko taped.  The lyrics mix social criticism with regular reference to war, and the instruments simulate the sounds of missiles and gunfire.  Eventually, the martial symbolism becomes so overt and over-the-top that academic S. Alexander Reed identifies this as a sign that it is meant satirically.  Reed compares these militaristic themes to the "war on drugs", which is ironically referenced in the song's title and turned into an anti-war motto.  According to Reed, the song's ironic use of militarism marks it as yet another social ill to be criticized.

Critical reception
Andy Hinds, in the 2002 book All Music Guide to Rock, called the song KMFDM's most over the top moment to date. Ten years after its release, Brad Filicky of CMJ New Music Report said "A Drug Against War" was one of the most potent speed metal songs ever. Joshua Landau of Allmusic said that while the song was "one of the best introductions to KMFDM's antagonistic guitars and viewpoints", the four track single was "only of interest to serious fans".

"A Drug Against War" was ranked No. 47 on COMA Music Magazine's 101 Greatest Industrial Songs of All Time.

Track listing

1993 release

2009 7" reissue

Personnel
Sascha Konietzko – vocals (1-4), programming (1-4), drum sequences and arrangement (3, 4), production
En Esch – drum sequences and arrangement (1, 2)
Mark Durante – guitars (1-3)
Svet Am – guitars (1-4)
Christine Siewert – backing vocals (4)

References

1993 singles
KMFDM songs
TVT Records singles
1993 songs
Speed metal songs
Wax Trax! Records singles
Songs written by Sascha Konietzko
Songs written by Günter Schulz
Songs written by En Esch
Songs written by Chris Shepard

A Drug Against War


Diplomatski odnosi između Jugoslavije i Francuske obuhvaćali su razdoblje od francuskog priznavanja Kraljevine SHS, odnosno Jugoslavije, kao nove države versajske Europe, 1918., pa preko ad hoc diplomacije koju je jugoslavenska izbjeglička Vlada u Londonu održavala tijekom razdoblja okupacije Jugoslavije, 1941.-1945., s De Gaulleovom Slobodnom Francuskom, te nastavkom redovnih diplomatskih odnosa između Francuske i socijalističke Jugoslavije, koja je zadržala međunarodnopravni kontinuitet s Kraljevinom Jugoslavijom, sve do razdoblja raspada socijalističke Jugoslavije tijekom 1991.godine, stvaranja novih neovisnih država i oružanog sukoba na području bivše Jugoslavije, koja je prestala postojati.

Kratka povijest diplomatskih odnosa
Nakon završetka Prvoga svjetskog rata, Francuska i Srbija su iz rata izašle kao pobjednice, te je Francuska u novim međunarodnim odnosima, nakon kraja rata, podržala nastojanja  oko integracijskih procesa pripajanja Države SHS Kraljevini Srbije (područja nastalih raspadom nekadašnje Austro-Ugarske Monarhije). U međuratnom periodu, Francuska je  gospodarski i vojno podržavala izgradnju i očuvanje Jugoslavije, koja je uz Rumunjsku i Čehoslovačku, postala sudionica vojno-obrambenog saveza, tzv. Male antante, koja je nastala pod utjecajem francuske politike, kako bi se osujetila nastojanja Mađarske i Austrije za restauracijom svojih nekadašnjih teritorija.

Diplomatski odnosi između Francuske i Kraljevine Srbije su postojali još od siječnja 1879., kada je nakon Berlinskog kongresa, održanog prethodne 1878., kao jedna od sudionica, Francuska priznala, tada još kneževinu Srbiju, kao samostalnu državu, dotad još u vazalnom odnosu prema Osmanskom Carstvu, te su nakon završetka Prvoga svjetskog rata, 1918., na istim su zasadama, 1920., nadograđivani novi diplomatski odnosi, sada između Francuske i Kraljevine Jugoslavije (kao novog subjekta, nastalog integracijom područja tzv. Države SHS i Kraljevine Srbije), da bi isti bili nastavljeni s vladom u Višijskoj Francuskoj, a nakon okupacije Jugoslavije, u travnju 1941., jugoslavenska izbjeglička vlada u Londonu nastavila je održavati odnose i specijalne misije s De Gaulleovim pokretom, Slobodnom Francuskom. Nakon oslobođenja Francuske, ulaska Saveznika u Pariz, u kolovozu 1944., te oslobođenja Beograda, u listopadu 1944., ponovno su uspostavljene stalne diplomatske misije, u rangu ambasade (veleposlanstava) akreditiranih kod državnih glavara. U razdoblju postojanja socijalističke Jugoslavije, dolazilo je do povremenih trvenja u odnosima između Francuske i Jugoslavije, u vanjskoj politici. Odmah nakon rata, Francuzi se nisu slagali s teritorijalnim promjenama,u razgraničenju između Italije i Jugoslavije, kao ni u jugoslavenskom obračunu s pripadnicima četničkog pokreta, te suđenju četničkom vođi Dragoljubu Draži Mihajloviću. U kasnijem razdoblju, s afirmacijom Pokreta nesvrstanih, Jugoslavija je aktivno podržavala oslobodilačke pokrete u njihovoj borbi za nacionalno oslobođenje od kolonijalnih vlasti, pa tako i Alžir, što je izazvalo prosvjede francuskog ministarstva vanjskih poslova i određeno zahlađenje odnosa s Francuskom, koja je imala upravu nad tim područjem, na kojem je bjesnila borba za nacionalno oslobođenje.

Negdje u to vrijeme, 1956., uslijed sueske krize, na inicijativu Jugoslavije, sazvana je sjednica Opće skupštine UN-a, na hitno izvanredno zasjedanje, kako bi se raspravilo o intervenciji Francuske i Ujedinjene Kraljevine u području Sueskog prokopa, što je dodatno narušilo odnose, ali unatoč svemu tome, diplomatski se odnosi nisu nikada prekidali, cijelo vrijeme postojanja socijalističke Jugoslavije, te nakon odlaska De Gaullea, nastavljena daljnja suradnja, sve do raspada SFRJ, 1991., odnosno 1992. godine.

Razdoblje Kraljevine Jugoslavije

Šefovi jugoslavenske diplomatske misije u Parizu

 Milenko Vesnić, šef misije u rangu poslanika, od 1904. do 1920.
 Miloš V. Mihailović, šef misije u rangu otpravnika poslova, od 1920. do 1921.
 Milenko Vesnić, šef misije u rangu poslanika, 1921.
 Miloš V. Mihailović, šef misije u rangu otpravnika poslova, od 1921. do 1922.
 Miroslav Spalajković, šef misije u rangu poslanika, od 1922. do 1935.
 Božidar Purić, šef misije u rangu poslanika, od 1935. do 1941. (nastavio za vrijeme Višijske Francuske, do okupacije Jugoslavije, u travnju 1941.)
 Božin Simić, specijalni poslanik izbjegličke vlade kod Francuskog Nacionalnom komitetu u Londonu, od 1941. do 31. kolovoza 1943.
 Jovan Đonović, specijalni poslanik izbjegličke vlade kod De Gaulove Slobodne Francuske, do 1944.

Šefovi francuske diplomatske misije u Beogradu

 Žozef d' Fontene, šef misije u rangu poslanika, od 1917. do 1921.
 Louis Frédéric Clément-Simon, šef misije u rangu poslanika, od 1921. do 1924.,
 Rober d' Bili, šef misije u rangu poslanika, 1924.
 Žozef Grenar, šef misije u rangu poslanika, od 1924. do 1926.
 Emil Dar, šef misije u rangu poslanika, od 1927. do 1932.
 Paul-Émile Naggiar, šef misije u rangu poslanika, od 1932. do 1935.
 Robert de Dampierre, šef misije u rangu poslanika, od 1936. do 1937.
 Raymond Brugère, šef misije u rangu poslanika, od 1937. do 1940.
 Roger Maugras, otpravnik poslova ad interim, 1940.

Razdoblje socijalističke Jugoslavije

Šefovi jugoslavenske diplomatske misije u Parizu

 Marko Ristić, šef misije u rangu ambasadora, od 1945. do 1951.
 Srđan Prica, šef misije u rangu ambasadora, od 1951. do 1955.
 Aleš Bebler, šef misije u rangu ambasadora, od 1955. do 1957.
 Radivoj Uvalić, šef misije u rangu ambasadora, od 1957. do 1960.
 Darko Černej, šef misije u rangu ambasadora, od 1960. do 1962.
 Mita Miljković, šef misije u rangu ambasadora, od 1962. do 1967.
 Ivo Vejvoda, šef misije u rangu ambasadora, od 1967. do 1971.
 Nijaz Dizdarević, šef misije u rangu ambasadora, od 1971. do 1975.
 Radomir Radović, šef misije u rangu ambasadora, od 1975. do 1979.
 Dušan Popovski, šef misije u rangu ambasadora, od 1979. do 1984.
 Boris Šnuderl, šef misije u rangu ambasadora, od 1984. do 1987.
 Božidar Gagro, šef misije u rangu ambasadora, od 1988. do 1991.

Šefovi francuske diplomatske misije u Beogradu

 Henry Gauquié, šef misije u rangu ambasadora, od 1944. do 1945.
 Jean Payart, šef misije u rangu ambasadora. od 1945. do 1950.
 Philippe Baudet, šef misije u rangu ambasadora, od 1950. do 1955.
 Camille Coulet, šef misije u rangu ambasadora, 1955.
 Jean Baelen, šef misije u rangu ambasadora, od 1955. do 1956.
 Vincent Broustra, šef misije u rangu ambasadora, od 1956. do 1962.
 Jean Binoche, šef misije u rangu ambasadora, od 1962. do 1965.
 Pierre Francfort, šef misije u rangu ambasadora, od 1965. do 1970.
 Pierre Sebilleau, šef misije u rangu ambasadora, od 1970. do 1977.
 Jacques Martin, šef misije u rangu ambasadora, od 1977. do 1980.
 Yves Pagniez, šef misije u rangu ambasadora, od 1980. do 1982.
 Jacques Dupuy, šef misije u rangu ambasadora, od 1982. do 1985.
 Dominique Charpy, šef misije u rangu ambasadora, od 1985. do 1989.
 Michel Chatelais, šef misije u rangu ambasadora, od 1989. do 1992.

Povezani članci

 Diplomatski odnosi između Jugoslavije i Italije
 Savezni sekretarijat za vanjske poslove SFRJ
 Alžirski rat za nezavisnost

Vanjska politika Jugoslavije
Vanjska politika Kraljevine Jugoslavije
Vanjska politika SFRJ
Povijest Francuske nakon Drugog svjetskog rata
Francuska između dva svjetska rata
Vanjska politika Francuske


جامعة السيد محمد بن علي السنوسي أو جامعة البيضاء الإسلامية ثاني جامعة أسست في ليبيا والأولى لجهة تخصصها في التدريس النظامي للعلوم الإسلامية، تم انشائها في مدينة البيضاء، بدأت كزاوية دينية في عام 1841 ومن ثم عادت بعد استقلال ليبيا وعودة المؤسسات الوطنية إلى العمل بكامل قوتها لتعليم القرآن الكريم مستعينة بعلماء وقرّاء من الأزهر الشريف، تطورت لتكون معهدا دينيا متوسطا لتعليم الفقه والقراءات عام 1955م وسمى باسم «معهد البعوث»، ومن ثم إلى جامعة محمد بن علي السنوسي عام 1960م أو مايعرف بالجامعة الإسلامية الليبية، تستقبل الطلاب من جميع أنحاء ليبيا ومختلف أنحاء العالم بقسمها الداخلي الذي يتسع لمئات الطلاب وقد أثّر إلغاؤها في سير التعليم الديني، مما سبّب خلوا ونقصاً في الوعاظ والخطباء المتمرسين، الأمر الذي جعل ساحة العمل الدعوي شبه خالية وهو ماجعل الفرصة مفتوحة أمام الأفكار الدينية المتطرفة للدخول إلى ليبيا أول مرة مع نهاية سبعينيات القرن الماضي.

تاريخ الجامعة
تم وضع حجر تأسيس الجامعة في فبراير من عام 1957 وكان ذلك بمناسبة زيارة الملك سعود ابن عبد العزيز لليبيا. تغير مسار التعليم في جامعة بن علي السنوسي بعد منتصف سبيعينات القرن الماضي من تخصصها في العلوم الإسلامية إلى جامعة تدرّس العلوم التطبيقية والإنسانية وتغير اسمها إلى الجامعة الإسلامية بعد ضمها إلى الجامعة الليبية وبعد استقلالها مرة أخرى تمت ما تعرف عليه اليوم باسم جامعة عمر المختار وذلك لأن الجامعة بوضعها الأول مرتبطة ارتباطاً وثيقاً بنظام المملكة الذي كان يحكم ليبيا قبل عام 1969، تم ضمها إلى جامعة قاريونس ثم عادت واستقلت مجدداً تحت اسم جامعة عمر المختار.

اقيم يوم الثلاثاء 4 أكتوبر عام 2011 خلال ثورة 17 فبراير اجتماع تشاوري حول بناء مركب جامعي متكامل جنوب غرب البيضاء تمهيدا لإعادة جامعة محمد بن علي السنوسي الإسلامية التي كانت منارة من منارات العلم والحضارة في ليبيا، قبل أن تزحف عليها قوات اللجان الثورية بأوامر القذافي وإحراق كل الكتب التي كانت تمتلئ بها المكتبة. يذكر أن المستشار مصطفي عبد الجليل رئيس المجلس الوطني الانتقالي كان قد اطلع علي مذكرة لإعادة بناء الجامعة، وكانت إدارة الأوقاف بالبيضاء قد أبدت استعدادها منح مساحة واسعة بعد تنسيقها وتقديم الطلب في ذلك إلى الوزارة تنفيذا لمثل هذه الأعمال.ومن ثم تم تفعيل جامعة محمد بن علي السنوسي الموافق 16 فبراير 2012

الكليات
 كلية اصول الدين
 كلية الشريعة والقانون
 كلية التأريخ والحضارة
 كلية الاقتصاد الاسلامي و الإدارة
 كلية اللغة العربية
 كلية الدعوة والارشاد الديني
 كلية القران الكريم وعلومه
 كلية السنة النبوية وعلومها

شخصيات ذات علاقة
 منصور المحجوب (أوّل شيخ «عميد» للجامعة)
 عبد السلام البزنطي
 حسين لحلافي
 الصادق الغرياني
 محمد المختار محمد المهدي
 مصطفي التريكي
 وهبة الزحيلي
 أكرم زهيري
 محمد الصفراني
 الزناتى إمحمد الزناتي
 الدوكالي محمد مختار العالم
 موسى رجب عبد الشفيع

مقالات ذات صلة
 الجامعة الأسمرية للعلوم الإسلامية
 جامعة عمر المختار
 مدرسة عثمان باشا

مصادر

وصلات خارجية

مدارس إسلامية
مراكز إسلامية
اتحاد الجامعات العربية
تأسيسات سنة 1961 في ليبيا
جامعات ليبيا
هيئات تعليمية أسست في 1961

جامعة محمد بن علي السنوسي


Astragalus calycosus es una  especie de planta herbácea perteneciente a la familia de las leguminosas. Se encuentra en Estados Unidos.

Descripción
Es una planta perenne tomentosa con la hoja de 1-7 cm de longitud, con 1 - 7 folíolos,  por lo general con 3, elípticos a obovados. La inflorescencia con 1-8 flores, con pétalos de color blanco a morado brillante.

Distribución
Es una planta herbácea perennifolia que se encuentra en  las zonas rocosas, en matorrales de artemisa en los bosques de pinos, a una altitud de 1500-3550 metros al  este de Sierra Nevada,desde California a Idaho y Wyoming.

Taxonomía
Astragalus calycosus fue descrita por  Sereno Watson y publicado en United States Geological Expolration of the Fortieth Parallel Vol. 5, Botany 66–67, pl. 10, f. 4–7, en el año 1871.
Citología
El número cromosomático es de 2 n = 22.
Variedades aceptadas
Astragalus calycosus var. mancus (Rydb.) Barneby
Astragalus calycosus var. monophyllidius (Rydb.) Barneby
Astragalus calycosus var. scaposus (A.Gray) M.E.Jones
Etimología
Astragalus: nombre genérico derivado del griego clásico άστράγαλος y luego del Latín astrăgălus aplicado ya en la antigüedad, entre otras cosas, a algunas plantas de la familia Fabaceae, debido a la forma cúbica de sus semillas parecidas a un hueso del pie.

calycosus: epíteto latíno que significa  "con cáliz notable".
Sinonimia
Astragalus brevicaulis A.Nelson
Hamosa calycosa (Torr.) Rydb.
Tragacantha calycosa (Torr.) Kuntze

Referencias

Enlaces externos

 USDA, NRCS. 2006. The PLANTS Database, 6 March 2006 (http://plants.usda.gov).
 S. Watson et al., Botany [fortieth parallel] 66, t. 10, fig. 4-7.  1871 (in C. King, U.S.  geol. explor. 40th Parallel vol. 5)

calycosus
Flora de Estados Unidos
Plantas descritas en 1871
Plantas descritas por S.Watson

Astragalus calycosus


Left Hand Path debitantski je studijski album švedskog death metal-sastava Entombed. Diskografska kuća Earache Records objavila ga je 4. lipnja 1990.

Pozadina

Ime albuma odnosi se na sustav vjerovanja "staze lijeve ruke". Gitarist Alex Hellid pronašao je termin u knjizi Antona LaVeyja zvanoj Sotonistička Biblija.

Naslovna pjesma sadrži interpolaciju teme iz horor filma Prikaza iz 1979. na 3:54.

Priznanja
Left Hand Path završio je na 82. mjestu Rolling Stoneovog popisa 100 najboljih metal-albuma svih vremena.

U kolovozu 2005. magazin Decibel uveo je Left Hand Path u Decibel Magazine Hall of Fame, nazvavši ga prvim "pravim" albumom švedskog death metala, s tonom gitare "buzzsaw", okrunjenim kao legendarni "Entombedov zvuk".

Obrade

Dvije pjesme s albuma obradio belgijski death metal sastav Aborted: "Drought" na ponovnom izdanju albuma The Archaic Abattoir i "Left Hand Path" na EP-u Coronary Reconstruction.

U popularnim medijima

"Drought" pojavio se u videoigri Grand Theft Auto IV: The Lost and Damned iz 2009. u radiju postaji Liberty City Hardcore.

Popis pjesama

Osoblje

Entombed
 Lars-Göran Petrov – vokal
 Uffe Cederlund – gitara, bas-gitara
 Alex Hellid – gitara
 Nicke Andersson – bubnjevi, bas-gitara, logotip

Ostalo osoblje
 Micke Lundström – fotografije
 David Windmill – dizajn
 Tomas Skogsberg – produkcija, inženjer zvuka, miks
 Dan Seagrave – naslovnica

Izvori

Albumi iz 1990.
Albumi sastava Entombed

Left Hand Path


Ülgen (Hakasça: Ӱлген, , ), Türk ve Altay mitolojisinde iyilik tanrısıdır. Ülken (Ülgön) Han ve Moğolcada Ulgan Han. Göğün 16. katında yaşar. Kayra Han'ın oğludur. Türk mitolojisinde (Tengricilik döneminde) Türklerin iyilik tanrısıdır. Tek Tanrı inancında Göktanrı'nın oğlu ve gökyüzünün hükümdarı olarak görülmüştür. Bai Ulgan, Ulgan gibi adlarla Sibirya kavimlerince de yaratıcı tanrı olarak anılır.

Özellikleri
Göğün 16. katında oturan Kayra Han'dan 'dönüşüm' yoluyla yaratılan göksel üç tanrı sıralamasında ilk sırada yer alan ve göğün on yedinci (veya on altıncı) katında oturduğuna inanılan, hava durumunu, verimliliği ve doğurganlığı yönettiği kabul edilen, sonraları işlevlenerek Göktanrı'nın yerini alan tanrıdır.

Kayra Han'ın oğludur. Altın Dağ'da, altın kapısı olan altın bir sarayda yaşar. Altın bir taht üzerinde oturur. Kayra Han'dan sonra ikinci derecede öneme sahiptir. Gök cisimlerini yönetir. Göksel ve meteorolojik olayların ilk kaynağıdır. Biri ak, diğeri kara iki taşla gelerek (veya Korbolko Kuşu ile bu taşları göndererek) insanlara ateş yakmayı öğretmiştir. İyilik yapmayı sever. Uzun saçları vardır. Yanında büyük bir kalkanı bulunur. Elinde yıldırımlar gönderen bir yayı vardır. Yıldırımlar ve şimşekler onun silahıdır. Yıldırımla vurduğu yer kutsallık kazanır. Yedi oğlu ve yedi kızı vardır. Gökçe (mavi) renk ile simgelenir. Göğün hakimidir. Dünyayı taşımaları veya destek olmaları için üç tane balık yaratmıştır. Elindeki topuzu, yaşam ağacının köklerine benzer ve öylesine dallı budaklıdır. Bildiğimiz Güneş, Ay ve yıldızlardan (tüm gök nesnelerinden) çok uzakta yaşar. Biri sağında ve diğeri solunda iki ak Güneş bulunur. Bu gök nesnelerinin her biri kendisine ulaşmak isteyen şaman için bir engeldir. En güçlü şaman bile en fazla Altınkazık (Kutup) Yıldızına kadar ulaşabilir. Daha öteye gidemez. Betimlenirken ak, parlak, gürültücü (künürtçi), yakıcı (küygekçi), şimşekçi (yalgınçı) gibi sıfatlar kullanılır. Ezeli ve ebedi kabul edilir. Evrenin başlangıcında yalnızca Ülgen ve Erlik vardır. Kaz ve kuğu kılığına girerek sonsuz suyun üzerinde uçarlar. Tanrı Ülgen Erlik'den daha güçlüdür. Erlik'in yaptığı hileleri anlamakta ve onu cezalandırmaktadır. Kayra Han ise evrenden önce de mevcuttur. Yaşlı ve bilge bir görünüm ile tasvir edilir. Üç, altı, dokuz ya da 12 yılda bir görkemli törenler yapılarak kendisine beyaz kısrak kurban edilir. Üç börkü (başlığı) vardır, uzun sakallıdır. Aslında çoğu zaman bir karısından bahsedilmediği halde birkaç yerde eşinin adı "Taz Hanım" (Kel Hanım)'dır. Bindiği hayvan da Kelke adlı kel bir öküzdür. Moğolcada pek çok Tanrının adının sonunda yer alan Ulağan (Ulagan) sözüyle de bağlantılı görünmektedir. Vogullarda Ulgon olarak yer alır ve ateşin kaynağı olarak görülür. Mani Dini ile birlikte Ahura Mazda (Hürmüz) ile özdeşleşmiştir. Bu nedenle bir unvan olarak Moğol mitolojisinde "Hormosta", Türk mitolojisinde "Kurbustan" adıyla da yer alır. Moğollara göre 55 Batı Tanrısının başında bulunur. Türk Mitolojisi'ndeki karşı imgesi Yeraltı Aleminin Hükümdarı ve kötülük Tanrısı Erlik Han'dır.

Ülgen'in çocukları
Ülgen'in Karakuş Han, Karşıt Han, Pura Han, Burça Han, Yaşıl Kan, Kanım Han, Baktı Han olmak üzere yedi oğlu ile Ak Kızlar ve Kıyanlar diye adlandırılan dokuz kızı vardır.

Altay mitolojisinde ise Ülgen'in, göğün üçüncü katında oturduğuna inanılan iki oğlu vardır. May-Ana ve May-Ata.

Ayrıca bakınız
 Tengri
 Ak Oğlanlar
 Ak Kızlar

Dipnotlar

Türk mitolojisi
Türk tanrıları
Moğol mitolojisi
Altay ilahları
Altay mitolojisi
Türk ilahları

Ülgen


جعدار قرية مغربية توجد في إقليم الناظور شمال المملكة المغربية على الطريق الرئيسية بين الناظور المدينة وأزغنغان، وهي تعد من أهم قرى الإقليم، حيث أنها تتوفر على خمسة ؤسسات تعليمية متقاربة، أهمها ثانوية طه حسين التأهيلية، وإعدادية محمد الزرقطوني ومجموعة مدارس القدس الابتدائية.

وتوجد بها الجماعة القروية لبني بويفرور.

مراجع

أماكن مأهولة في إقليم الناظور
قرى المغرب

جعدار


La gare de Perwez est une ancienne gare ferroviaire belge, aujourd'hui fermée, de la ligne 147, de Tamines à Landen via Fleurus. Elle se situe dans la commune de Perwez dans la province du Brabant wallon en Région wallonne.

Le bâtiment de la gare a été réhabilité en marché local, salle d'expositions et appartements.

Situation ferroviaire
La gare de Perwez était située au point kilométrique (PK) 35,20 de la ligne 147, de Tamines à Landen via Fleurus et Gembloux, entre les gares de Grand-Leez-Thorembais et de Petit-Rosière.

Histoire
La Compagnie du Chemin de Fer de Tamines à Landen, concessionnaire du réseau de la croix de Hesbaye inaugure en premier la section de Fleurus à Landen, comprenant une gare à Jodoigne, le . Les Chemins de fer de l'État belge rachètent la compagnie en 1871 conservent le bâtiment de gare dû aux architectes du Tamines-Landen.

La SNCB supprime les trains de voyageurs entre Fleurus et Landen le , conservant juste un train quotidien de Gembloux à Ramillies jusqu'au . Des trains de marchandises continuant à arpenter cette section jusque Orp-Jauche en 1963, année où Perwez devient une gare en impasse raccordée au réseau jusqu'en 1971. Les rails, conservés pour des raisons stratégiques, sont finalement arrachés en 1989-1990.

Racheté par la régie des bâtiments, le bâtiment principal de la gare, réaffecté après la disparition des trains, n'était plus utilisé quand, en 2017, la commune décide demander à la région un subside de  € pour sa rénovation avec, au rez-de-chaussée, un marché du terroir dans des locaux pouvant être employés pour des expositions temporaires, avec des appartements pour personnes dans le besoin à l'étage.

Patrimoine ferroviaire
La Compagnie du chemin de fer de Tamines à Landen a réalisé les plans du bâtiment des recettes, lequel était identique à celui de la gare de Jodoigne dans son état d'origine.

Il s'articule autour d'un corps central de trois travées sous bâtière transversale avec une toiture débordante et un œil-de-bœuf aux pignons longitudinaux. Les ailes latérales symétriques d'une seule travée à l'origine sous toit à deux versantsont été surhaussées d'un étage et dotées d'extensions. Une carte postale réalisée avant  montre une aile de service à toit plat sur sa droite et une seconde aile à toit en bâtière d'une travée espacée avec un œil-de-bœuf au pignon ; celui de l'aile attenante est percé d'une petite baie à arc en plein cintre.

Par la suite, la SNCB a agrandi ce bâtiment en portant la nouvelle aile gauche à la même hauteur et en remplaçant l'aile à toit plat par une construction à étage, moins haute que le reste de la gare, percé de huit à neuf petites fenêtres. Un portail d'entrée de trois travées s'ajoute à la partie centrale, côté rue, et les murs pignons sont remaniés : une petite fenêtre rectangulaire pour l'extension de droite ; une baie en demi-lune au niveau de l'aile droite plus ancienne et, côté gauche, une fenêtre semblables à celles du reste du bâtiment à chaque étage et une petite fenêtre rectangulaire au grenier.

La halle aux marchandises se trouvant de l'autre côté des voies a été réaffectée en buvette pour le club de pétanque ; la place de la gare, qui s'étend à l'emplacement des anciennes voies, sert de parking et doit être réaménagé avec des espaces verts.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire des chemins de fer belges
 Transport ferroviaire en Belgique
 Liste de gares en Belgique
 Ligne 147 (Infrabel)

Liens externes
 .
 Fondation Rurale de Wallonie : La réhabilitation du site de l'ancienne gare de Perwez.
 Ancienne gare de Perwez - Ref : 2016 003658, vidéo de la gare prise au drone.

Ligne 147 (Infrabel)
Gare mise en service en 1865
Gare fermée dans la province du Brabant wallon
Gare

Gare de Perwez


9 præludier om kærlighed er en film instrueret af Lukas Swenninger, der producerede den sammen med andre, som deres afgangsprojekter fra Den Danske Filmskole i 2003. Filmen er blevet nævnt i artikler på DR.dk og på Berlingske.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kærlighed
Danske film fra 2003
Dokumentarfilm fra Danmark

9 præludier om kærlighed


Los corbúlidos (Corbulidae) son una familia de moluscos bivalvos del orden Myoida.

Taxonomía
Se reconocen los siguientes géneros:
 Caryocorbula
 Corbula
 Juliacorbula
 Potamocorbula
 Varicorbula

Referencias

Enlaces externos

Myoida

Corbulidae


Antun Righi (nogometaš), nogometaš Hajduka
 Ante Righi, prelat Katoličke crkve

Antun Righi


Çigong veya Çikung (Pinyin: Qìgōng, Geleneksel Çince: 氣功) belirli fiziksel duruşlar ve beden hareketlerini, dikkat ve nefes ile birlikte kullanarak Çin Tıbbı'na göre tanımlanmış beden organ ve kanallarında enerji uyumunu sağlayan bir pratiktir. Çi evrendeki enerjinin tümünü kapsayan temel bir kavramdır. Gong ise beceri, ustalaşma, ehilleşme, vbg. anlamlara gelir. Dolayısıyla beden ve nefes ile yapılan her türlü durağan veya canlı hareketlerin tümü Qigong dur. Ancak yine de eskiden beri yaygın kullanılan beden, his ve duygular üzerindeki katkısı deneyimlenmiş belli başlı Qigong çeşitleri de vardır. Dao Yin, Ba Duan Jin ( Sekiz Nakış  八段锦 ) gibi her biri farklı yönlere ağırlık vermiş birçok çeşidi vardır. Çigong'un sağıltım etkisi yüzlerce yıldır bilinmektedir ve Çin Tıbbı'nın bir alt dalı olarak faydalanılmaktadır.

Tarihçe

Çigong'un tarihi yazılı devirlerin ötesine geçtiğinden, kökeni ile ilgili ancak tahmin yürütülebilmektedir.

Çigongun kökenlerine ilişkin kesin bilgi olmamakla birlikte; eski dönemlerde halkların, doğanın temel döngüleri, hayvanların hareketleri, yerin ve göğün ilişkileri vs. gözlemlenmesinden ortaya çıktığı sanılıyor. Wuyi (巫醫) adı verilen şaman sağıltımcılar buna örnek sayılabilir. Ancak, elimizdeki en eski yazılı kaynaklar ise erken Han Hanedanlığı (MÖ 2yy sonları) dönemine işaret ediyor. Bu kaynaklar Daoyin olarak bilinen ve daha çok tıbbı sağıltım amacıyla koruyucu hekimlik alanında kullanılan beden ve nefes çalışmalarını ele almaktadır. Modern döneme kadar farklı isimlerle anılan çi ve beden çalışmaların Orta Asya'nın çoğu halklarında çeşitli şekillerde görmek mümkündür.

Çi ve etkileri ile ilgili ilk yazılı kaynaklar daha eskiye, Shang ve Zhou hanedanlarına (MÖ 13yy) kadar uzanıyor. Ma Huan Tui kazılarında yapılan arkeolojik keşiflerde sağlık için duruşlarla nefesin bir araya getirildiği hareket dizileri ortaya çıkarılmıştır.

Çigong uygulamaları Çin'de Kültür Devrimi (1965-1975) sırasında tehlikeye girmiştir. Mao Zedung yönetimi, bu dönemde halk arasında hurafeleşen her şeyi yasaklanmış bilimsel olmayan her şeyi durdurmuştur. Çi ile ilişkili kavramların halk arasındaki feodal zamanlardan kalma gerici, arkaik batıl inanç halini almış içerikleri ayıklanırken, derli toplu sistematik izahatlara dayalı çalışmalar ön plana alınmıştır. Opium Savaşlarında Birleşik Krallık'ın Çin'i işgal etmesiyle uzun zamandır sekteye uğrayan Çin Tıbbı'nın yaşayan uzman hekimlerinden bir kurul oluşturup yeniden Çin Tıbbı üzerine kitaplar hazırlatılmıştır. Qi, organlar ve kanalları üzerine tüm eski kaynaklar sistematik şekilde taratılmış ve 70'li yıllarda yeniden yayınlanmıştır. Günümüzde de Çin'de yüzlerce çigong klinik ve hastanelerde devletin onayıyla hizmet vermektedir.

1970'lerin sonlarında Çigong oldukça yaygınlaşır. Yaban Kazı Çigongu, Turna Kuşu Çigongu, Guo Lin Çigongu gibi çigong çalışmaları sevilerek çoğalmıştır. Çigong ustaları deniz aşırı ülkelere giderek tekniklerini göstermeye başlarlar. Günümüzde Çin'de iki yüz milyon kadar insanın çeşitli Çigong tekniklerini uyguladıkları tahmin edilmektedir.

Çigong'un Batı'da tanınması, ABD Başkanı Nixon'un 1973'te Çin'e yaptığı gezi sonrasıdır. Bu tarihten sonra Batı ülkelerine ve özellikle ABD'ye gelen doğulu Çigong öğretmenleri uygulamanın tanınması ve yaygınlaşmasında önayak olmuşlardır. 1988 yılında "Academic Exchange of Medical Qigong" adıyla Beijing, Çin'de dünyanın çeşitli köşelerinden gelen katılımcıların çalışmalarını sunduğu Çigong üzerine İlk Dünya Konferansı tertiplenmiş, 1990'da Berkeley, California'da İlk Uluslararası Çigong Kongresi düzenlenmiştir. 19.yüzyılın sonlarında tanınmaya başlayan Yoga'ya karşılık Batı'da Çigong'un tarihinin çok yakın dönemlere rastlaması Çigong uygulayıcılarının sayısının Yogaya kıyasla daha az olmasının sebeplerinden de biridir fakat yıllar içinde açılan Çigong okul ve kliniklerinin sayısındaki artış gelecekte bu sisteminin Yoga'ya benzer şekilde daha da gelişeceğinin ön habercisidir.

Uygulama
Çigong çoğunlukla sağlığın korunması için uygulanır. Gevşeme, dikkat toplama ve solunum teknikleri, duruş ve devinimler, kendi kendine masaj, uyumlu yeme alışkanlıkları gibi yöntemler kullanılır. Temelde dahili çigong ve harici çigong olarak ikiye ayrılır. Harici çigong savaş ve dövüş becerilerini çoğaltmak için, dahili çigong ise bilgelerin derinleşmek için başvurdukları yöntemlerdir. Harici çigongda dikkat ve enerji beden yüzeyine, dahili de ise içmerkeze taşınır.

Çigong uygulamalarında üç ana esas etken bulunmaktadır. Bunlar; zihin, nefes ve bedensel öz dür. Zihin akıl ve duyguları da barındırır, modern anlayışın aksine temel organ ve kanalı beyin değil kalptir. Nefes gökten alınan çi dir temel organ ve kanalı akciğerdir. Bedensel özün bir kısmı doğuştan, sperm ve yumurtadan gelir bir kısmı beden tarafından doğumdan sonra üretilir, temel organ ve kanalı böbrektir. Üç etkenin uyumu sağlık dediğimiz göreceli durumu oluşturur.

Tıbbi Çigong

Çigong, Çin'de 1989 yılından bu yana tıbbı tedavi yöntemi olarak resmi kabul görmüş ve çoğu üniversitenin de müfredatına alınmıştır. 1996 yılında ise Çin hükümeti tarafından Ulusal Sağlık Planı'nın bir parçası olarak ele alınmıştır.

Tıbbi Çigong'un şu üç alanda uygulanmaktadır:
1. Bedenin sağlık durumunu korumak için fiziksel terapi ve belirli rahatsızlıkların tedavisi
2. Stres yönetimi ve gevşeme teknikleri
3. Harici Çi Sağaltımı (Çin Terapötik Dokunuşu olarak da adlandırılır)

Kas-iskelet problemleri, iç organlara ilişkin problemler ve diğer rahatsızlıklara ilişkin geliştirilmiş belirli çigong egzersizleri vardır. Örneğin yirminci yüzyılda Şangay fizik terapistleri çigong ve savaş sanatları ustaları ile birlikte Batılı fizik terapi bilgisiyle geleneksel çigong formlarını bir araya getirerek boyun ve omuz problemleri, alt sırt, diz ve kalça, üst ve alt uzuvların eklem problemlerini, tenis dizi ve iç organ bozukluklarına yönelik sağaltıcı Liangong Shr Ba Fa (18 Arınma Metodu) adlı çigong formunu geliştirmişlerdir.

Çigong kadim Çin tıbbının bir başka önemli ve modern tıp tarafından da kabul görülen bir başka uygulaması; akupunkturla da benzer ilkeler üzerine kuruludur. Akupunktur'daki meridyen denilen çi'nin dolaşım kanalları metal, altın iğnelerle manipüle edilirken aynı işlem Çigong'da iğne kullanılmaksızın bir takım bedensel duruşlar, nefes ve imajinasyon teknikleriyle gerçekleştirilir. Her iki teknik de Çin tıbbının parçaları arasında yer alır ve çi'nin bedende yeterince bulunması ve serbestçe akması hedeflenir.

Tıpkı akupunktur gibi pek çok rahatsızlığa karşı alternatif bir tıp yöntemi olarak kullanılan Çigongun iyi geldiği söylenilen rahatsızlıklardan bazıları:

 Sindirim sistemi rahatsızlıkları
 Bronşit, astım ve alerjik rahatsızlıklar
 Gribal enfeksiyonlar
 Hormonal dengesizlik
 Yüksek ve düşük tansiyon
 Kalp, karaciğer ve böbrek yetmezliği
 Multiple skleroz
 Anksiyete ve stres
 Obezite ve kilo problemleri

Savaş Sanatları Çigongu
Çinliler dörtbin yıldan bu yana savaş sanatlarını çalışmakta ve onları geliştirmektedirler. Başlangıçta teknikler genel kas gücünü geliştirmek amacıyla kullanılmaktaydı. M.Ö. 200'lerde Çi'nin bedendeki devridaiminin ve akupunktur uygulamasının daha iyi anlaşılmasıyla savaş sanatlarında Çi kullanılmaya başlandı. Çi'nin savaş sanatlarında kullanımına ilgi Bodhidharma'nın (Çincede Da Mo şeklinde söylenir) M.S. 536'da Wai Dan egzersizlerini Shaolin Tapınağında başlatmasından sonra giderek arttı. Bodhidharma Shaolin'de keşişlerin egzersiz yapmayışları sebebiyle fiziksel durumlarının genellikle kötü olduğunu görmüş ve Yi Jin Jing (Kas/Tendon Değiştirme Klasiği) ile Xi Sui Jing (İlik/Beyin Yıkama Klasiği) adlı kitaplarını kaleme almıştı. Keşişlerin bu kitaplarda anlatılan ve bindört yüzyıldan daha fazla süre uyguladıkları bu egzersizler yirminci yüzyıla kadar gizli tutulmuş ve ancak yirminci yüzyılda Çin'in genel halk kitlesi tarafından bilinir ve uygulanır hale gelmiştir. Shaolin keşişleri bu egzersizlerin her ne kadar daha sağlıklı olma amacıyla geliştirilmiş olsa da aynı zamanda savaş sanatları için gereksindikleri gücü de arttırdıklarını keşfetmişlerdir. Wai Dan (bunlar harici çalışmalardır) egzersizlerinde enerji kaybı riskini önlemek (Buna San Gong denmektedir) için de keşişler bu çalışmalara Nei Dan (Dahili çalışmalar) meditasyonunu da eklemiş ve böylece Çi kanallarını açık tutmaya çalışmışlardır.

Çin savaş sanatlarından her birinin kendi özgün çigong metotları vardır ve çigong ya da içsel enerji çalışmaları olmaksızın yapılan dövüş sanatları gerçek güç olmaksızın yapılan gösteri dövüşü olarak kabul edilmekte ve iç kuvvet olmadan yapılan savaş sanatları bir spor ve sağlık egzersizi olarak yeterli görülse de etkili bir savaş sanatı için çinli ustalar çigong çalışmasını zorunlu görmektedirler. Çin savaş sanatları içsel gücün kullanımı açısından iki ana gruba ayrılmaktadır: İçsel Stil veya Dışsal Stil. İçsel Stilde iç güç ağırlıklı olarak kullanılırken dışsal stillerde içsel stildeki çalışmaların yanında kas gücü de devreye sokulur. Shaolinquan Chaquan, Bajiquan dışsal stiller iken Tai Chi Chuan, Xingyiquan, Baguazhang, Liuhebafa içsel stillerdir. Her iki stilin eğitiminde de çigon kullanılmaktadır.

Nei Dan egzersizlerini uzun yıllar çalışan savaş sanatçıları enerjilerini bedenlerinin dışına yansıtabilmekte ve yalnız dokunuşla bile rakiplerini etkileyebilmekteydiler.Ustalar çi güçleriyle akupunktur noktalarını baskı, sıkıştırma, yumruk, tekme ve diğer çeşitli teknikler kullanarak manipüle etmekte ve böylelikle rakiplerinin Çi akışlarında dengesizlik oluşturmakta ve hatta ölüme yol açabilmekteydiler. Bu noktalara yapılan vuruş teknikleri Kung Fu'da en yüksek sanat olarak görülmekteydi. Bu tekniklerin uygulanabilmesi için eller ve parmaklar Demir Kum Avucu (Tie Sha Zhang) ve Gizli Kılıç (Jian Jue) gibi metotlarla, yanan bir muma yumruk atma gibi tekniklerle rakibe nüfuz etme gücü arttırılmaya çalışılırdı. Uzun yıllar yoğun çalışma gerektiren bu tip uygulamalar günümüzde çoğunlukla unutulmuş ancak geleneksel çin savaş sanatlarında bazı çigong çalışmaları uygulanmaya devam etmiştir.

Savaş sanatlarında kullanılan çigong yöntemlerine sağaltım amaçlı çigong yöntemlerinden ayırmak için Sert Çigong da denir. Sert Çigong yöntemleri asırlardır dahili Çi'yi geliştirmek, darbelere karşı incinmemek için kemik ve kasları güçlendirmek için savaş sanatçıları tarafından kullanılmıştır. Öğrencilerin çi'lerinin gelişme düzeyleri çeşitli testlerle sınanır. Bu teknikle çigong öğrencileri vücutlarını normal bir insanın dayanamayacağı (başlarıyla kiremit veya demir kırma, mızrakları boyunla bükme vs.) darbelere karşı dayanıklı kılabilmektedirler.

Sert Çigong Batı ülkelerinde uygulanan eğitimlerle kas geliştirilmesine benzememekte çünkü vücutta dolaşan Çi'nin belirli nefes ve duruş teknikleriyle yönlendirilmesi ile işlerlik kazanmaktadır.

Sert Çigongun hem yumuşak (yin) hem de sert (yang) yönleri vardır. Yang yönü belirli duruş ve nefes tekniklerinin kullanıldığı bedene eller, özel bambu kamışlar ve demir çubuklarla düzenli vuruşları içerir. Yin yönü ise eğitimin ihmal edilmemesi gereken ve egzersizle oluşan yangıyı serinletmek için gerekli olan meditasyonu içermektedir. Sert Çigong eğitiminde belirli düzeyler bulunmaktadır. Öğrenci gelişiminde bu düzeyleri teker teker geçmesi gerekir. Her bir düzey bir diğerinden daha zor talimleri kapsar. Sert çigong çalışmaları Kung Fu ustasına dövüşte ihtiyaç duyacağı gücü, dayanıklılığı sağlamakta aynı zamanda alınan darbelere karşı bedenin hasar görmesinin de önüne geçmektedir. Bu durum geleneksel Kung Fu ustalarının ileri yaşlarda bile sanatlarını etkin kullanmalarının ardındaki nedeni de açıklamaktadır.

Sert Çigong sadece bedeni güçlendirmekle kalmaz aynı zamanda vücutta astım, dolaşım sorunları, depresyon ve akciğerlerin gelişimini de sağlamaktadır

Sert çigong yöntemleri arasında en ünlüleri Demir Gömlek Çigong (Iron Shirt Qigong) çalışmasıdır. Ayrıca Demir Yumruk (Iron Fist), Kartal Pençesi (Eagle Claw), Çelik Parmak (Steel Finger), Demir Önkol (Iron Forearm), Demir Diz (Iron Knee) gibi eğitimler de savaş sanatlarında öğrencilerin farklı uzuvlarını geliştirmek için kullanılmaktadır.

Bir ila üç yıl süren (Wong Kiew Kit'in ifadesiyle) Demir Gömlek çalışmasında Çi üretilip depo edilir ve salgılar, kaslar ve kemiklerin desteklenmesiyle daha güçlü ve sağlıklı ve aynı zamanda daha dengeli bir beden geliştirilir. Çalışmaya Demir Gömlek adının verilmesinin sebebi bu çalışmayı yapan kişinin yumruk ve tekme gibi darbelerden etkilenmemesi ve bedeninin Çi ile demir bir gömlekle kaplı koruyucu bir zırh taşır gibi korunmasıdır. Bu çalışmada nefes ve duruşlar önemlidir. Enerji Nefesi de denilen teknikle karın nefesi alınır ve Dan Tien Çi'si aktive edilir. Ancak uzmanlar bazı Demir Gömlek çalışmalarının yüksek tansiyon, duygusal dengesizlik, kalp problemi ve herhangi bir akut rahatsızlık çekenler, adet dönemi sırasında kadınlar tarafından yapılmaması konusunda uyarılarda da bulunmaktadırlar.

Çigongla İlgili Tartışmalar
80 ve 90'larda Çigong'un popülerliğinin artmasıyla birlikte ortaya çıkan pek çok grup geleneksel çigong pratisyenleri ve şüpheci çevreler tarafından eleştirilmeye başlandı. Akupunktura yönelik eleştirilerin bazıları Çigonga da yöneltilmiştir. Çi'nin ve meridyenlerin varlığı kadar sağaltım sürecinin de modern bilimsel yöntemlerle tespit edilemeyişi ve gözlem alanının dışında oluşu ve ilkelerinin modern bilimsel paradigma ile çelişkisi, Çigong gibi antik yöntemlere karşı bilim çevrelerinin ve araştırmacıların şüphelerini sürekli beslemiştir. Bu tıp çevrelerine göre Çigong bilimsel bir tedavi yöntemi değildir, bir tür sözdebilimdir (pseudoscience) ve kişiyi konservatif batı tıbbının uygulamalarından alıkoyduğu durumlarda sağlığı riske atma tehlikesi bulunmaktadır. Uygulayıcılardaki bazı olumlu etkiler ise Çigong teorisindeki çi denilen ve bilimsel olarak ispatlanmayan söz konusu enerji akışının düzenlenmesinden değil plasebo etkisinden veya nefes kullanılarak yapıldığında kişinin olumlu bir ruh haline girmesini sağladığından kaynaklanmaktadır.

Alternatif tıp başlığı altındaki tekniklere tümüyle karşı çıkanların yanı sıra daha ılımlı bir yaklaşımla Çigong'un da diğer alternatif/geleneksel metotlar gibi konservatif tıbbın dışında yegane bir terapi yöntemi olarak görülmemesi fakat tamamlayıcı tıp çalışmaları içinde ve modern tıbbi yöntemlerle birlikte kullanılması gerektiğini ileri sürenler de vardır. Bu uygulamalarda kişinin uzman olmayan kişilerin ellerinde herhangi bir zarar görmemesi için uzman doktor ve çigong pratisyenlerince birlikte hastalığın ele alınması gerektiği ve modern tıp gereçleriyle hastalığının izlediği seyrin takip edilmesi gerektiği uyarısı da yapılmaktadır.

Bunun yanı sıra çok sayıda insanın yetersiz bir gözetmen altında veya kitaplar veya video ve DVD'lerden öğrendikleri çigongu uygulamaya çalışması Çigong ustaları ve ortodoks çigong okullarının temsilcileri tarafından eleştirilmiş ve bu çalışmaların insanda enerji dengesizliğine yol açarak fiziksel ve zihinsel problemler oluşturabileceği iddia edilmiştir. Bazı Çigong egzersizlerinin hamileler, adet dönemindeki bayanlar, yüksek tansiyonlular ve kanser, tümör gibi vakalarda yapılmaması gerektiği hatta bu rahatsızlıkları arttırabileceği bizzat çigong uzmanları tarafından ifade edildiğinden özellikle rahatsızlık durumunda ehil çigong hocalarından, geleneksel çin tıbbı uzmanlarından yardım alınması gerektiği de tavsiye edilmektedir.

Ünlü bir savaş sanatçısı ve Çigong ustası olan Wong Kiew Kit gerçek çigongun kitaplar ve videolardan değil bir ustadan öğrenilebileceğini ve çi akışının doğru kontrol edilmediğinde kişinin enerji ağında dengesizlik olabileceğini ve bunun da kan basıncında dengesizlik, hormon üretiminde bozulma, baş dönmesi, hayati organların çalışmasında bozukluk, fobi, halüsinasyon gibi kötü etkilerin ortaya çıkabileceğini ve hatta bunların çok ciddi sorunlar doğurabileceğini ifade etmiştir.

Çoğu geleneksel çigong okulunda belirli bir uzman gözetmenin kontrolü altında yıllarca süren bir çigong eğitimi söz konusudur ve öğrencinin çigongu yanlış uygulaması gözetmen tarafından engellenir. İç enerjilerin dengesiz bir şekilde dolandırılması bu eleştirmenlere göre sonunda kişide bedenin hem zihinsel hem de fiziksel sistemlerinde dengesiz sonuçlar doğuracaktır.

Rehbersiz veya uzman olmayan rehberlerle çalışılan pratisyenlerde gelişen çeşitli kronik zihinsel ve fiziksel sağlık problemleri hiç de nadir değildir hatta İngilizce konuşan çigong pratisyen ve öğretmenleri bu sendromlardan birini "Çigong Psikozu" (Qigong Psychosis) şeklinde adlandırmışlardır.

Yararlanılan Kaynakça

 Hakan Yalman, Alternatif Tıp Yöntemleri, İnsan Yayınları, 2004
 Hakan Onum, Ejderi Uyandırmak, Çigong Bir Canlılık Bilimi, Yol Yayınları, 2004
 Eric Steven Yudelove, Mükemmel Sağlık, Daha İyi Seks ve Uzun Yaşam İçin 100 Gün-Taocu Yoga ve Chi Kung Rehberi, Dharma Yayınları, 2000
 Fuzuli Bayat, Ana Hatlarıyla Türk Şamanlığı, Ötüken Neşriyat, İstanbul, 2006
 Encyclopedia of Alternative Medicine, Thomson Gale, 2005
 Michael Tse, Qigong for Health & Vitality, St. Martin's Griffin, 1996
 Master Shou-Yu Liang ve Wen-Ching Wu, Qigong Empowerment, The Way of the Dragon Pub. 1997
 Yang Jwing-Ming, Qigong for Health and Martial Arts, YMAA Publication Center, Boston, 1998
 Hanlin Academy qigong research
 Mantak Chia, Iron Shirt Chi Kung I, Universal Tao Publications, 2002
 What is the recent history of Qigong in China?
 How To Take Control Of Your Health With Qigong Exercise?
 Wong Kiew Kit yanıtlıyor
 Traditional Chinese Medicine
 Creating Harmony All Over the World
 Wikipedia İngilizce Qigong maddesi
 History of Qi Gong and Taoist Meditation
 Qigong Styles
 Hard Qigong
 Practical Chinese Qigong for Home Health Care
 Qi Gong
 Medical Qigong: A Vital Branch of Oriental Medicine
 Art of Qi-Dr.Amir Farid
 Healing masters-Dr.Amir Farid
 Kung Fu Magazine Forums

İngilizce'de Çigong

 Steven Kuei ve Stephen Comee, Beginning Qigong: Chinese Secrets for Health and Longevity (Paperback)
 Jwing-Ming Yang, The Root of Chinese Qigong
 Jwing-Ming Yang, Eight Simple Qigong Exercises For Health - The 8 Pieces of Brocade
 Kenneth S. Cohen, The Way of Qigong: The Art and Science of Chinese Energy Healing
 Master Lam Kam-Chuen, The Way of Energy: A Gaia Original
 Kenneth S. Cohen, The Essential Qigong Training Course: 100 Days to Increase Energy, Physical Health & Spiritual Well-Being
 Roger Jahnke, The Healing Promise of Qi: Creating Extraordinary Wellness Through Qigong and Tai Chi
 Daniel Reid, A Complete of Chi-Gung
 Bruce Frantzis, Opening the Energy Gates of Your Body: Chi Gung for Lifelong Health (Tao of Energy Enhancement)
 Master Shou-Yu Liang ve Wen-Ching Wu, Qigong Empowerment
 Suzanne Friedman, Medical Qigong Exercise Prescriptions
 Jerry Alan Johnson, Energetic Anatomy and Physiology (Chinese Medical Qigong Therapy, Vol. 1,2,3,4)
 Jiao Guorui, Qigong Essentials for Health Promotion
 Zhang Mingwu & Sun Xingyuan, Chinese Qigong Therapy

Türkçede Çigong

 Mantak Chia & Maneewan Chia: Stresi Canlılığa Dönüştürmenin Taocu Yolları, Dharma Yayınları, 1999
 Mantak Chia: Mikrokozmik Yörünge Meditasyonu, Dharma Yayınları, 1999
 İlhan Güngören, Çigong, Yol Yayınları, 1999
 Eric Steven Yudelove, Mükemmel Sağlık, Daha İyi Seks ve Uzun Yaşam İçin 100 Gün-Taocu Yoga ve Chi Kung Rehberi, Dharma Yayınları, 2000
 Koichi Tohei, Ki Enerjisi, Okyanus Yayınları, 2000
 Tri Thong Dang, T'ai Chi, Yeni Başlayanlar İçin, Okyanus Yayınları, 2000
 Altın Çiçeğin Gizi, İngilizceye çev. Thomas Cleary, Anahtar Kitaplar Yayınevi, 2000
 Eric Steven Yudelove, Tao ve Hayat Ağacı Dharma Yayınları, 2001
 Mantak Chia: Erkekler İçin Taocu Sevişme Sırları, Dharma Yayınları, 2001
 Cem Şen, Enerjinin Dansı: T'ai Chi Ch'uan, Dharma Yayınları, 2003
 Mantak Chia & Maneewan Chia: Kadınlar İçin Taocu Sevişme Sırları, Dharma Yayınları, 2003
 Hakan Onum, Ejderi Uyandırmak, Çigong Bir Canlılık Bilimi, Yol Yayınları, 2004
 Cem Şen, Uzun Yaşamın Sırları, Klan, 2004
 Cem Şen, Stres ve Stres Kaynaklı Rahatsızlıklar İçin Taocu Yoga, 2004
 Cem Şen, Sindirim Sistemleri İçin Taocu Yoga, 2004
 Mantak Chia, Cinsel Refleksoloji, Dharma Yayınları, 2005
 Fu Wei Zhong, Emei Qigong-Şifa Sanatları, Pozitif Yayıncılık, 2012
 Cem Şen, Nefes Kitabı, Klan Yayınları, 2012
 Li Hongzhi, Falun Gong, t.y.
 Kosta Danaos, Java Büyücüsü, Maya Yayınları, 2013

Dış bağlantılar
 What is Chigong?
 İngilizce Vikipedi Qigong maddesi
 Introduction to Qigong
 Interview With Ken Cohen
 International Institute of Medical Qigong
 Qigong Database
 Qigong-Frequently Asked Questions
 Qigong Papers Çigong üzerine bilimsel makaleler
 Multifaceted Health Benefits of Medical Qigong
 Universal Tao Articles
 Qigong Articles
 Energetic Physiology
 Qigong in China
 Qigong Research References
 Çigong ve Sağlık
 Art of Qi-Dr.Amir Farid
 Qigong & Tai Chi Internet Resources
 Qigong Master do Miracles
 Çigong'un Kung Fu ile ilişkisi
 Methods of Qigong in Kung Fu training
 Qigong Links
 Medical Qigong: A Vital Branch of Oriental Medicine
 QIGONG
 Wushu and Qigong
 The Secret of the Golden Flower
 Qigong Meditations
 Shaolin Hard Qigong
 Tai Chi Do
 Sufi-Chi-Yoga Yoga, çigong ve tasavvuf öğretilerinin bir sentezi
 A Qigong Interpretation of Confucianism

Eleştiriler/Uyarılar
 Kenneth Cohen-Qigong
 Qigong and Tai Chi disease
 A Book Review
 Qigong Psychotic Reaction
 Qigong Pseudoscience

Belirli Rahatsızlıklar ve Çigong
 Eye Qigong
 Introduction to Eye Qi Gong-PDF dosyası
 Shaolin Eight Eye Techniques
 Perfect Eyesight
 Breast Canser-Qigong Analysis
 Qigong Therapy for Cancer in China
 External Qi of Yan Xin Qigong

Bazı Egzersizler
 Eight Section Brocade Qigong alıştırması
 Jade Body Gong-Dr. Liu Dong
 Dr.Yue Chigong Arts
 Five Animal Frolics-YouTube
 Wudang Çigong
 Sekiz Brokar-Google Video
 Altı Sağaltıcı Ses-Google Video
 Taiyi Qigong YouTube
 Yüzen Ejder YouTube
 Qigong Segment1

Videolar
 What is Qigong
 Sert Qigong gösterisi
 Çi kuvvetiyle maddelerin hareket ettirilmesi Youtube
 Qigong Master projecting his chi energy
 Qigong Master Boils Water With His Hands
 John Chang Acupuncturist's Chi Powers
 John Chang Video
 Başla Demir Kırma
 BBC Belgesel Sert Çigong Gösterileri YouTube
 The Breaking Power Of Chi Kung
 Qigong Class YouTube
 Japon ustadan çigong gösterisi

Ayrıca bakınız
 Geleneksel Çin Tıbbı
 Tai chi
 Yin Yang
 Akupunktur
 Alternatif tıp
 Can Cuang Gong
 Yaban Kazı Çigong (Dayan Çigong)
 Beş Hayvan Oyunu (Wu Qin Xi) Çigong
 Altı Sağaltıcı Ses (Liu Tsı Cüe)
 Yi Cin Cing
 Büyük Düzenleyici Alıştırma,
 Yüzen Ejder,
 Rüzgar Yürüyüşleri,
 Beş Hayvan Oyunu,
 Yaban Kazı,
 İlik Yıkama,
 Yi Cin Cing,
 Altı Sağaltıcı Ses,
 Sekiz Brokar,
 Taici Çigong,
 Küçük Gök Döngüsü,
 Büyük Gök Döngüsü,
 İçsel Gülümseme,

Çigong


An Aloe molederana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Jacob Lavranos ngan Hugh Francis Glen. An Aloe molederana in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe molederana


صوفيا المريخ (15 أكتوبر 1982)، هي مغنية ولدت في الدار البيضاء، المغرب. شاركت في ستار أكاديمي موسم أول.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الدار البيضاء
متسابقو البرامج التلفزيونية العربية
متسابقو ستار أكاديمي
مغنون بالعربية الفصحى
مغنيات في القرن 21
مغنيات مغربيات
مغنيات مغربيات في القرن 21
مواليد 1401 هـ
مواليد 1402 هـ
مواليد 1981
مواليد في الدار البيضاء
موسيقيون مغاربة

صوفيا المريخ


Die Filialkirche Reintal in der Gemeinde Winklern ist dem heiligen Rupert von Salzburg geweiht und gehört zur römisch-katholischen Pfarre Winklern.

Baubeschreibung
Die Kirche ist ein kleiner gotischer Bau mit einem Langhaus und einem etwas niedrigeren Chor vom Anfang des 16. Jahrhunderts. Über dem Langhaus mit Satteldach erhebt sich ein sechseckiger Dachreiter mit Zwiebelhelm und zwei Glocken. Eine Glocke goss 1723 Johann Baptist Dival, eine zweite 1731 Ferdinand Drackh. Dreieckige Strebepfeiler stützen den Chor mit Fünfachtelschluss. Im südlichen Chorwinkel ist die Sakristei angebaut.

Über dem  zweijochigen Langhaus wölbt sich ein Sternnetzrippengewölbe auf Wandpfeilern mit halbrunden Vorlagen. Im Westen ist eine hölzerne Musikempore mit einer Mittelstütze eingebaut. Ein spitzbogiger, abgefaster Triumphbogen verbindet das Langhaus mit dem einjochigen, sternrippengewölbten Chor. Die Schlusssteine im Chor sind mit einem Christuskopf, der Halbfigur des heiligen Laurentius, dem Wappen der Grafschaft Görz sowie einem Tiroler Adler bemalt. Die Malereien in den Vierpassfeldern stellen die Heiligen Nikolaus und Rupert dar. Das Fresko der Muttergottes mit Kind an der Chorwand entstand 1681.

Einrichtung
Das Altarblatt des 1715 gefertigten Hochaltars zeigt den Kirchenheiligen, den heiligen Rupert. Über den Opfergangsportalen stehen die Statuen der Heiligen Antonius von Padua und Johannes Nepomuk.
Die beiden Seitenaltäre stammen aus dem zweiten Viertel des 18. Jahrhunderts; auf dem rechten Seitenaltar steht eine Mondsichelmadonna und die Heiligen Joachim und Anna, auf dem linken Seitenaltar Bilder des Evangelisten Johannes und der heiligen Katharina aus der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts und eine Schutzengelgruppe aus dem Rokoko.
Die Kanzel stammt aus dem letzten Viertel des 18. Jahrhunderts.
Am Kruzifix aus dem späten 17. Jahrhundert sind an den seitlichen Kreuzenden Engelsköpfe, oben Gottvater und die Heilig-Geist-Taube angebracht.
In einer Vitrine ist eine spätbarocke, bekleidete Muttergottesfigur.
Im Chor hängt ein volkstümliches Gemälde einer Schutzmantelmadonna aus dem 17. Jahrhundert, an der Emporenbrüstung ein Guter Hirte von 1867 und in einer Votivnische ein um 1700 entstandenes Bild Maria mit Kind.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 678.

Weblinks

 Webseite der Pfarre

Kirchengebäude in Winklern
Reintal
Reintal
Reintal

Filialkirche Reintal


An Pycreus intactus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jean Raynal. An Pycreus intactus in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus intactus


The Mount Alexander Shire (officially Shire of Mount Alexander) is a local government area in Victoria, Australia, located in the central part of the state. It covers an area of  and, in August 2021, had a population of 20,253. It includes the towns of Castlemaine, Chewton, Elphinstone, Maldon, Newstead, Harcourt, Taradale, Vaughan, Fryerstown and Campbells Creek. It was formed in 1995 from the amalgamation of the City of Castlemaine, Shire of Newstead, and most of the Shire of Maldon and Shire of Metcalfe. The traditional owners of the land are Dja Dja Wurrung.

The Shire is governed and administered by the Mount Alexander Shire Council; its seat of local government and administrative centre is located at the council headquarters in Castlemaine, it also has service centres located in Maldon and Newstead. The Shire is named after the first European settlers' name for the Castlemaine region and goldfields.

Council

Current composition
The council is composed of five wards and seven councillors, with three councillors elected to represent the Castlemaine Ward and one councillor per remaining ward elected to represent each of the other wards.

Administration and governance
The council meets in the council chambers at the council headquarters in the Castlemaine Municipal Offices, which is also the location of the council's administrative activities. It also provides customer services at both its administrative centre in Castlemaine, and its service centres in Maldon and Newstead.

Townships and localities
The 2021 census, the shire had a population of 20,253 up from 18,761 in the 2016 census

^ - Territory divided with another LGA

See also
List of localities (Victoria)

References

External links

 Mount Alexander Shire Council official website
 Metlink local public transport map
 Link to Land Victoria interactive maps

Local government areas of Victoria (state)
Loddon Mallee (region)

North Central Victoria

Mount Alexander Shire


Physalis angulata es una especie de planta herbácea perteneciente a la familia de las solanáceas.

Descripción
Son hierbas anuales, que alcanzan un tamaño de hasta 50 cm de alto; los tallos erectos, angulados, puberulentos con líneas de tricomas simples, glabrescentes. Las hojas son ovadas o lanceoladas, de hasta 10 cm de largo, el ápice acuminado, agudo u obtuso, la base angosta, irregularmente dentadas pero a veces subenteras, glabras; con de pecíolos de 1–4 cm de largo. Las flores con pedicelo de 1–12 mm de largo, con pocos tricomas cortos y recurvados; el cáliz subcónico, de 3–4 mm de largo, lobado hasta la 1/2 de su longitud, lobos deltoides, escasamente puberulentos en líneas; la corola rotácea, de 8–12 mm de diámetro, blanca o amarilla, sin marcas o con un ojo borroso; anteras de 1.8–2.5 mm de largo, purpúreas. El fruto es una baya de 10–12 mm de diámetro, cáliz redondeado o ligeramente 10-angulado, de 20–35 mm de largo, con pocos tricomas en las costillas o en los ápices, de otro modo glabro, pedicelos de 10–25 mm de largo, glabros; semillas 1.6–1.7 mm de diámetro, amarillentas.

Distribución y hábitat
Es una especie común, maleza en ciudades y cultivos,  mayormente cerca del nivel del mar pero hasta 1600 metros. Se encuentra desde Estados Unidos hasta Argentina y en las Antillas, está naturalizada en casi todo el mundo.

Taxonomía
Physalis angulata fue descrita por Linneo y publicado en Species Plantarum 1: 183, en el año 1753.
Citología
Número de cromosomas de Physalis angulata (Fam. Solanaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=48
Variedades aceptadas
Physalis angulata var. angulata
Physalis angulata var. pendula (Rydb.) Waterf.

Sinonimia
Boberella angulata (L.) E.H.L.Krause
Physalis angulata var. ramosissima (Mill.) O.E.Schulz
Physalis esquirolii H.Lév. & Vaniot

Nombres comunes
 tomates con fruto de cereza, tomates de Brihuega, tomates de invierno, tomatillos de Brihuega.
 capulí cimarrón del Perú, carapamacnan del Perú, tomatillo de Cuba.
En Argentina se llama popularmente
tomatillo como nombre patrón propuesto por Petetín en 1984, también alkekenje, farolito, globito.
En el oriente de Bolivia se conoce como "motojobobo".

Referencias

Enlaces externos

angulata

Physalis angulata


Ignacije Szentmartony (October 28, 1718 – April 15, 1793) was a Croatian Jesuit priest, missionary, mathematician, astronomer, explorer and cartographer.

Biography

Szentmartony was born in Kottori, Kingdom of Hungary (today Kotoriba, Međimurje, Croatia), to a Croat mother and a Hungarian father. After graduating from secondary school he entered the order of Jesuits in Vienna in 1735. He studied in Vienna and Graz, (Austria)  where he also lectured mathematics. By the year 1751, he was in Lisbon, Portugal where he obtained the title of royal mathematician and astronomer. With those credentials, he became a member of an expedition that worked on the rearrangement of the frontiers among Portuguese and Spanish colonies in South America.

In 1753, he sailed for Brazil into the very mouth of the Amazon River. Based on his surveys, Lorenz Kaulen made in 1753 a map of Maranhão district titled Mappa Viceprovinciae Societatis Iesu Maragnonii anno MDCCLIII concinnata. Its original is in Biblioteca de Évora in Portugal. Another map, Mapa da Ilha do Maranhão, made in 1757 again based upon Szentmartony's surveys, is also kept here. Between 1754-56, Father Szentmartony took part in expeditions to the Amazon and the Rio Negro. Upon the data obtained from his systematical astronomical surveys, in 1755 engineers Schwebel and Sturm made a regional map titled Mappa Geographico dos Rios. It was a first-rate cartographic representation of the riverbed containing data relating to islets, tributaries and settlements.

He complained vigorously about the inhumane treatment of the native people by the colonizers, so his expedition came under scrutiny and failed. Szentmartony remained as a missionary in the settlement of Ibyrajuba near Pará. In 1760 he was deported with other persecuted Jesuits, put in prison and released in 1777 upon the intervention of the Empress Maria Theresa. He returned to Croatia in 1780. In 1773 his religious order was suppressed. A priest in Belica (Belicza), he died in Čakovec  (Csáktornya) in 1793.

He is also believed to be the author of Einleitung zur kroatischen Sprachlehre für Teutschen, the first Kajkavian grammar, published in 1783 in Varaždin.

See also
List of Jesuit scientists
List of Roman Catholic scientist-clerics

References

External links
 Szentmartony Ignacije born in Kotoriba, Croatia

1718 births
1793 deaths
People from Kotoriba
Croatian Jesuits
Croatian explorers
Croatian cartographers
Explorers of Amazonia
Catholic clergy scientists
Jesuit scientists
Croatian people of Hungarian descent

Ignacije Szentmartony


Vinge er en lille landsby ved Hobro Landvej ved omkring midten af Tjele Langsø.
Den ligger i Viborg Kommune og lå før Kommunalreformen 2007 i Tjele Kommune.

Nørre Vinge Kirke ligger i landsbyen, ligesom Vingehus, der er en del af Behandlingscenter Tjele.

Henvisninger

Lokaliteter i Viborg Kommune

Vinge (Nørre Vinge Sogn)


فلاديمير غلوتوف ، من مواليد 23 يناير 1937 ، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق.

لعب مع منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
لاعبو كرة قدم رجالية روس
مدافعو كرة قدم رجالية
رياضيون من مقاطعة فولغوغراد
لاعبو الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
لاعبو دينامو موسكو
لاعبو كأس أمم أوروبا 1964
غلوتوف
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو منتخب الاتحاد السوفيتي لكرة القدم
مواليد 1937
مواليد 1938
وفيات 1981

فلاديمير غلوتوف


An Caesia rigidifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Mueller. An Caesia rigidifolia in nahilalakip ha genus nga Caesia, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Caesia

Caesia rigidifolia


Samuel Heinrich Schwabe (født 25. oktober 1789 i Dessau, død 11. april 1875 samme sted) var en tysk astronom og botaniker.

Schwabe arbejdede som farmaceut, men solgte apoteket i 1829 for at kunne vie sit liv til astronomien. På sit privatobservatorium gjorde han en række værdifulde observationer af solen, månen, planeterne og flere kometer.

Resultaterne fra disse observationer udgav han i en række artikler i tidsskrifter. Den største anerkendelse fik han for opdagelsen af solpletternes periode (1843). I 1857 modtog han Royal Astronomical Societys guldmedalje.

I 1838 udgav han Flora Anhaltina, et omfattende værk over vegetationen i Anhalt, hans hjemegn.

Litteratur
 "Schwabe, Samuel Heinrich" (Nordisk Familjebok)

Astronomer fra Tyskland
Botanikere fra Tyskland
Personer fra Dessau
Medlemmer af Royal Society

Heinrich Schwabe


Açık Semalar Antlaşması (ASA), Doğu ve Batı blokları arasında güven ve istikrarı geliştirmek amacıyla açıklık ilkesinden hareketle 1992 yılında Helsinki'de imzalanmıştır. Kasım 2000'de Rusya parlamentosu tarafından onaylanmasını müteakip 2 Ocak 2001 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

ASA kapsamında taraf ülke toprakları üzerinde havadan silahsız gözlem uçuşları gerçekleştirilmektedir. ASA, dünya üzerinde şu ana kadar imzalanan en teknik ve en detaylı antlaşmadır. Antlaşmanın bir diğer özelliği ise teknolojik gelişmelere paralel olarak sürekli yenilenmesidir.

ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo yaptığı yazılı açıklamasında 6 ay yürürlükte olmak üzere 22 Mayıs 2020 tarihinden itibaren Açık Semalar Anlaşması'ndan çekildiklerini duyurmuştur. Mike Pompeo, açıklamalarında Rusya'nın anlaşmaya tam uyması hâlinde anlaşmadan ayrılma kararını yeniden değerlendirebileceklerini ifade etmiştir.

Antlaşmanın genel kuralları

 Gözlem uçuşu mesafesi ülkenin arazisinin büyüklüğü ile orantılı olarak hesaplanır.
 Gözleyen taraf Antlaşma kurallarına uymak kaydı ile istediği rotayı uçmakta serbesttir. Gözlenen ülke sadece güvenlik, meteoroloji gibi konularda uyarılarda bulunabilir ancak uçup uçmama kararı gözleyen ülkeye ait olup hiçbir yasak bölge sınırlaması bulunmaz.
 Gözlenen ülke uçuş güvenliği, hava yolu trafikleri gibi konularda gerekli koordineleri yapar.
 Gözlem uçuşu esnasında antlaşmaya taraf olmayan ülke topraklarına 10 km'den daha fazla yaklaşılmaz.
 Gözlem uçağı optik, infrared(IR), radar elektromanyetik bandlarında panoramik, framing, video ve SAR algılayıcıları ile donatılabilirler.
 ASA Gözlem Uçağı üzerinde bulunan ve gözlem uçuşunda kullanılacak tüm algılayıcıların taraf ülkelerin gönderdiği uçuş, uzaktan algılama ve antlaşma uzmanları tarafından belgelenmesi (onaylanması) gereklidir.
 Sanayi casusluğu yapılmaması için gözlem uçuşu esnasında optik algılayıcılar ile 30 cm, IR algılayıcılar ile 50 cm, SAR prensibine çalışan algılayıcılarla ise 3 m'den daha iyi çözünürlüklü görüntü alınmaz.
 Gözlem uçuşu farklı ülkelerle müşterek olarak icra edilebilir.
 Gözlem uçuşundan elde edilen görüntüler antlaşmaya dahil diğer ülkeler tarafından istendiğinde paylaşılabilir (görüntülerin paylaşıldığı tüm üye ülkelere duyurulur).

Örnek olarak 2006 yılında Türkiye tarafından; Rusya (RF) ile 4 aktif ve 3 pasif, Ukrayna ile 2 aktif ve 2 pasif, Gürcistan ile 1 aktif, Bosna-Hersek Federasyonu (BIH) ile 1 aktif gözlem uçuşu Türk ASA Gözlem Uçağı ile icra edilmiştir. Bu gözlem uçuşlarından 1 aktif Rusya görevi ABD ile ortak olarak, Gürcistan görevi Fransa ve Almanya ile ortak olarak, BIH görevi ise Almanya ile ortaklaşa gerçekleştirilmiştir.

Kaynakça

Havacılık hukuku
NATO antlaşmaları
Doğu Bloku
1990'da Finlandiya
1990'da havacılık
2002'de havacılık

Açık Semalar Antlaşması


Lityum, sembolü Li atom numarası 3 olan kimyasal elementtir. Periyodik tabloda 1. grupta alkali metal olarak bulunur ve yoğunluğu en düşük olan metaldir. Lityum doğada saf halde bulunmaz. Yumuşak ve gümüşümsü beyaz metaldir. Havada bulunan oksijenle reaksiyona giren lityum, lityum oksit (Li2O) oluşturur. Bu oksitlenme reaksiyonunu engellemek için yağ içinde saklanır. Hava ve su tarafından hızlı bir şekilde  oksitlenip kararır ve lekelenir. Lityum metali doldurulabilir pillerde (örnek olarak cep telefonu ve kamera pili) ve ağırlığa yüksek direniş göstermesi sebebiyle alaşım olarak hava taşıtlarında kullanılır. Li+ iyonunun nörolojik etkilerinden dolayı, lityumlu bileşikler farmakolojik olarak sakinleştiricilerde kullanılır.

Genel özellikleri
Birinci grup elementi olmasına rağmen, lityum aynı zamanda 2. grubun toprak alkali özelliklerini de gösterir. Bütün alkali metaller gibi bir tane değerlik elektronu bulunur ve bu elektronu hemen kaybederek pozitif iyon haline geçer. Bu sebeplerden dolayı lityum su ile çok kısa sürede reaksiyona girer ve doğada doğal halinde bulunmaz. Ancak kendisiyle benzer kimyasal özellikler taşıyan sodyum elementi lityuma göre daha aktiftir ve daha çok insanların midelerinde yer alır

Lityum bıçakla kesilebilir ancak sodyumdan biraz daha sert olduğu için onu kesmek veya bölmek çok daha zordur. Reaksiyona girmemiş Lityum gümüşi bir renge sahiptir, ancak kısa sürede rengi kararır. Düşük yoğunluğu sayesinde hidrokarbonlar üzerinde batmadan durabilir.

Alev üzerine konulduğunda lityumda göz alıcı bir kırmızı renk gözlenir, ancak yanmaya başladığında parlak beyaz bir alev gözlemlenir. Lityum suda ve su buharında bulunan oksijen ile tutuşur ve yanma reaksiyonu gösterir. Oda sıcaklığında azot ile reaksiyona giren tek metaldir. Yüksek özgül ısısı, 3582 J/(kg·K), ve sıvı haldeki geniş sıcaklık değerleri lityumu kullanışlı hale getirmektedir.

Lityum  hava ve su ile yanması ve potansiyel patlama tehlikesine rağmen diğer alkali metallere göre daha az tehlikelidir. Oda sıcaklığındaki Lityum-Su reaksiyonu aktif ve çabuk gerçekleşen bir reaksiyon olmasına rağmen çok tehlikeli bir reaksiyon değildir. Lityum alevlerini söndürmek zordur ve bunun için özel kimyasallardan oluşan söndürücüler kullanılır.

Lityum, ten ile temasını engellemek için özel koruma gerektirir. Lityumu toz olarak ya da alkalinli bileşimlerinin solunması, burun yollarında ve boğaz da tahriş ve zarara neden olur.

Tarihçe

Petalit (LiAlSi4O10) 1800 yılında Brezilyalı kimyager ve devlet adamı José Bonifácio de Andrada e Silva tarafından İsveç'teki Utö adasındaki bir madende keşfedildi. Ancak 1817 yılına kadar Johan August Arfwedson, o zamanlar kimyager Jöns Jakob Berzelius'un laboratuvarında çalışırken, Petalit cevherini analizinde yeni bir elementin varlığını tespit etti.

Karbonat ve hidroksit daha az suda çözünür ve daha az alkali olmasına rağmen bu element, sodyum ve potasyum'a benzer bileşikler oluşturdu. Bitki küllerinde keşfedilen potasyum ve kısmen hayvan kanındaki bolluğuyla bilinen sodyumun aksine keşfini katı bir mineralde yansıtmak için Berzelius, alkali malzemeye Yunanca λιθoς ("taş" anlamına gelen lithos olarak çevrilmiştir) kelimesinden "lithion/lithina" adını verdi.

Arfwedson daha sonra aynı elementin spodumen ve Lepidolit minerallerinde bulunduğunu gösterdi. 1818'de Christian Gmelin, lityum tuzlarının aleve parlak kırmızı bir renk verdiğini ilk gözlemleyen kişiydi. Bununla birlikte, hem Arfwedson hem de Gmelin, saf elementi tuzlarından ayırmaya çalıştılar ve başaramadılar. Daha önce kimyager Sir Humphry Davy tarafından alkali metaller potasyum ve sodyumu izole etmede kullandığı elektroliz süreciyle, lityum oksit William Thomas Brande'nin elde ettiği 1821 yılına kadar izole edilmemişti. Brande ayrıca klorür gibi bazı saf lityum tuzlarını tanımladı ve lithia'nın (lityum oksit) yaklaşık %55 metal içerdiğini tahmin ederek, lityumun atom ağırlığının yaklaşık 9,8 g/mol (modern değer ~6.94 g/mol) olduğunu tahmin etti. 1855'te, Robert Bunsen ve Augustus Matthiessen tarafından lityum klorürün elektrolizi yoluyla daha büyük miktarlarda lityum üretildi. Bu yöntemin bulunması 1923'te sıvı lityum klorür ve potasyum klorür karışımının elektrolizini yapan Alman Metallgesellschaft AG şirketi tarafından ticari lityum üretimine yol açtı.

Avustralyalı psikiyatr John Cade, 1949'da mani tedavisinde lityum kullanımını yeniden tanıtması ve yaygınlaştırmasıyla tanınır.  Kısa bir süre sonra, 20. yüzyılın ortaları boyunca, lityumun mani ve depresyon Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yükselişe geçti.

Lityum üretimi ve kullanımı, tarihte birkaç ciddi değişikliğe uğradı. Lityumun ilk büyük uygulaması, uçak motorları için yüksek-sıcaklık  lityum gresleri ve II. Dünya Savaşı'nda ve kısa bir süre sonraki benzer uygulamalardı. Lityum bazlı sabunların diğer alkali sabunlara göre daha yüksek erime noktasına sahip olması ve kalsiyum bazlı sabunlara göre daha az aşındırıcı olması bu kullanımı desteklemiştir. Lityum sabunlarına ve yağlama greslerine olan az talep, çoğu ABD'de olmak üzere birkaç küçük madencilik operasyonuyla desteklendi.

Nükleer füzyon silahları üretimiyle Soğuk Savaş sırasında lityuma olan talep önemli ölçüde arttı. Hem lityum-6 hem de lityum-7, nötronlar tarafından ışınlandığında trityum üretir ve bu nedenle, kendi başına trityum üretiminin yanı sıra lityum döterid şeklinde hidrojen bombalarında kullanılan bir katı füzyon yakıtı biçimi için yararlıdır. ABD, 1950'lerin sonları ile 1980'lerin ortaları arasında başlıca lityum üreticisi haline geldi. Sonunda, lityum stoğu kabaca 42.000 ton lityum hidroksit idi. Depolanan lityum, birçok standartlaştırılmış kimyasalda lityumun ölçülen atomik ağırlığını ve hatta izotop ayırma tesislerinden boşaltılan ve yer altı sularına karışan lityum tuzları tarafından "kontamine olmuş" bazı "doğal kaynaklar"daki lityumun atom ağırlığını etkilemek için yeterli olan lityum-6'da %75 oranında tükendi.

Lityum, camın erime sıcaklığını düşürmek ve Hall-Héroult işlemi'nde alüminyum oksit'in erime davranışını iyileştirmek için kullanılır. Bu iki kullanım, 1990'ların ortalarına kadar pazara hakim oldu. nükleer silahlanma yarışı sona erdikten sonra, lityuma olan talep azaldı ve enerji stoklarının açık piyasada satılması fiyatları daha da düşürdü. 1990'ların ortalarında, birçok şirket lityumu tuzlu su yeraltı veya açık ocak madenciliğinden daha ucuz bir seçenek olduğunu kanıtladı. Madenlerin çoğu kapandı veya odaklarını diğer malzemelere kaydırdı, çünkü yalnızca bölgelere ayrılmış pegmatitlerden elde edilen cevher rekabetçi bir fiyatla çıkarılabiliyordu. Örneğin, Kuzey Karolina, Kings Mountain yakınlarındaki ABD madenleri 21. yüzyılın başlangıcından önce kapandı.

Lityum iyon pillerin geliştirilmesi, lityum talebini artırdı ve 2007'de baskın kullanım haline geldi. 2000'li yıllarda pillerdeki lityum talebinin artmasıyla birlikte, yeni şirketler artan talebi karşılamak için tuzlu su izolasyonu çalışmalarını büyüttüler.

Yenilenebilir enerjiyle çalışan ve pillere bağımlı bir dünyada lityumun jeopolitik rekabetin ana nesnelerinden biri olacağı tartışıldı, ancak bu bakış açısı, artırılmış üretim için ekonomik teşviklerin gücünü hafife aldığı için de eleştirildi.

Spodumen cevheri, LiAl(SiO3)2, Lityum içeriği nedeniyle ticari olarak çok önemlidir. Öncelikle 1100 °C' de a formu ısıtılarak daha yumuşak b formuna dönüştürülür. b formu sıcak sülfürik asit ile reaksiyona sokularak Li2SO4L2So4H5rt5 elde edilir. Elde edilen bu çökelek çözeltiden ayrılarak Na3CO3 ile yıkanır. Böylece suda çözünmeyen Li2CO3 elde edilir. Manik depresif tedavisinde ve pillerde kullanılır.

Li2SO3 + Na2CO3 → Na2SO4 + Li2CO3 (katı)

Elde edilen Li2CO3 çökeleği HCl ile reaksiyona sokularak LiCl elde edilir.

Li2CO3 + 2 HCl → 2 LiCl + CO2 + H2O

LiCl erime noktası 600 °C den fazla olduğu için elektroliz ile saflaştırılması zor olduğundan LiCl (55%) ve KCl (45%) karışımı kullanılarak erime noktası 430 °C'ye düşürülür. Bu karışımın elektrolizi ile Li saf olarak elde edilir.

 Katot: Li+ (s) + e- → Li (s)
 Anot: Cl- (s) → ½ Cl2 (g) + e-

İçme Suyunda Lityum ve İlgili Bulgular
1990 yılında, ABD'nin Texas eyaletinin 28 idari bölümünde (county) içme sularındaki lityum miktarı üzerine bir araştırma yayımlanmıştır. Bu araştırma, içme suyundaki lityum miktarıyla intihar, cinayet ve tecavüz vakalarının negatif korelasyon gösterdiğini destekler veriler sunmuştur. Çalışmaya dahil edilen zaman aralığında, suyundaki lityum miktarı en yüksek bölgelerde, en düşük olan bölgelere kıyasla %40 daha az intihar vakası görülmüştür.

2009 yılında Japonya'da, 1 milyon insanın yaşadığı 18 şehri ve 5 senelik bir zaman dilimini kapsayan bir araştırma bu sonuçları desteklemiş. Bunu takiple Avustralya ve Yunanistan'da da bu iddiaları destekler sonuçların elde edildiği araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmanın sahibi araştırmacılar, çok düşük miktarlarda lityuma maruz kalmanın sinir sistemini koruyucu, hatta sinir hücresi gelişimini destekleyici etkilerinin olabileceği fikrini öne sürmüşlerdir.

Bu araştırmada kullanılan verilerin tekrar analiziyle yayımlanan ikinci bir araştırmada, içme suyundaki lityum miktarındaki artışın, çalışmada gözlenen ölüm oranlarıyla negatif korelasyon gösterdiği bulgulanmıştır.

Bu süreçte, İngiltere'de yapılan bir araştırma, yukarıda anlatılanlara aykırı bir sonuç vermiştir. Fakat bu araştırmaya konu olan bölgede içme sularındaki lityum miktarının, öteki çalışmalara ve ilgili bölgelere kıyasla çok daha düşüktür.

Üretim

Uygulamalar

Piller
2021'de çoğu lityum, elektrikli otomobil'ler ve mobil cihazlar için lityum iyon pil yapmak için kullanıldı.

Seramik ve cam
Lityum oksit, silika işlemek için malzemenin erime noktası ve viskozitesini azaltarak akı olarak yaygın kullanılır ve düşük termal genleşme katsayıları dahil olmak üzere iyileştirilmiş fiziksel özelliklere sahip sırlar elde edilmesini sağlar. Dünya çapında bu, lityum bileşikleri için en büyük kullanımlardan biridir. Fırın kapları için lityum oksit içeren sırlar kullanılır. Lityum karbonat (Li2CO3) genellikle bu uygulamada kullanılır çünkü ısıtıldığında okside dönüşür.

Elektrik ve elektronik
20. yüzyılın sonlarında lityum, yüksek elektrot potansiyeli nedeniyle pil elektrolitlerinin ve elektrotlarının önemli bir bileşeni haline geldi. Düşük atom kütlesi nedeniyle, yüksek yük ve güç-ağırlık oranına sahiptir.

Tipik bir lityum-iyon pil, kurşun-asit için 2.1 volt ve çinko-karbon için 1.5 volt ile karşılaştırıldığında hücre başına yaklaşık 3 volt üretebilir. Şarj edilebilir ve yüksek enerji yoğunluklu lityum iyon piller, anot olarak lityum veya bileşikleri ile tek kullanımlık (birincil) piller olan lityum piller'den farklıdır. Lityum kullanan diğer şarj edilebilir piller arasında lityum-iyon polimer pil, lityum demir fosfat pil ve nanotel pil bulunur.

Yıllar boyunca potansiyel büyüme konusunda görüşler farklı olmuştur. 2008'de yapılan bir araştırma, "gerçekçi olarak ulaşılabilir lityum karbonat üretiminin geleceğin PHEV ve EV küresel pazar gereksinimlerinin yalnızca küçük bir bölümü için yeterli olacağı", "Taşınabilir elektronik sektöründen gelen talebin önümüzdeki on yılda planlanan üretim artışlarının çoğunu alacağı"  ve "lityum karbonatın seri üretimi çevreye duyarlı olmadığı, korunması gereken ekosistemlerde onarılamaz ekolojik hasara neden olacağı ve LiIon tahrikinin 'Yeşil Araba' kavramıyla bağdaşmadığı'" sonucuna varmıştır.

Gres yağları

Lityumun en çok üçüncü kullanımı greslerdir. Lityum hidroksit güçlü bir bazdır ve bir yağ ile ısıtıldığında lityum stearat'tan yapılmış bir sabun üretir. Lityum sabun, yağları kalınlaştırma özelliğine sahiptir ve çok amaçlı, yüksek sıcaklık gres yağları üretmek için kullanılır.

Metalurji
Lityum (örn. lityum karbonat olarak), akışkanlığı arttırdığı sürekli döküm kalıp akı cüruflarına katkı maddesi olarak kullanılır, 2011'de küresel lityum kullanımının %5'i burada kullanıldı.

Lityum bileşikleri damarlanmayı azaltmak için demir dökümünde döküm kumu'na katkı maddesi (akı) olarak da kullanılır.

Lityum (lityum florür olarak) alüminyum izabe tesislerine (Hall–Héroult prosesi) katkı maddesi olarak kullanılır. Böylece alüminyumun erime sıcaklığını düşürür ve elektrik direncini arttırır. 2011'de üretimin %3'ü bunun için  kullanıldı.

Kaynak veya lehimleme için akı olarak kullanıldığında, metalik lityum işlem sırasında metallerin kaynaşmasını destekler ve safsızlıkları emerek oksitlerin oluşumunu ortadan kaldırır.

Alüminyum, kadmiyum, bakır ve manganez içeren metal alaşımları yüksek performanslı, az yoğun uçak parçaları yapımında kullanılır (ayrıca bkz. Lityum-alüminyum alaşımları).

Silikon nano kaynak
Lityum, elektrikli piller ve diğer cihazlar için elektronik bileşenlerde silikon nano kaynakların mükemmelleştirilmesine yardımcı olmada etkili bulunmuştur.

Hava temizleme
Lityum klorür ve lityum bromür, higroskopiktir ve gaz akışlarında kurutucu olarak kullanılır. Lityum hidroksit ve lityum peroksit, uzay aracı ve denizaltıların kapalı alanlarda karbondioksit giderme ve hava temizleme için en çok kullanılan tuzlardır. Lityum hidroksit, lityum karbonat oluşturarak havadan karbon dioksit emer ve düşük ağırlığı nedeniyle diğer alkalin hidroksitlere göre tercih edilir.

Lityum peroksit (Li2O2) nem varlığında sadece karbon dioksit ile reaksiyona girerek lityum karbonat oluşturmakla kalmaz, aynı zamanda oksijeni de serbest bırakır. Reaksiyon aşağıdaki gibidir:
2 Li2O2 + 2 CO2 → 2 Li2CO3 + O2.

Yukarıda bahsedilen bileşiklerin bazıları ve lityum perklorat denizaltılara oksijen veren oksijen mumlarında kullanılır. Bunlar ayrıca küçük miktarlarda bor, magnezyum, alüminyum, silikon, titanyum, manganez ve demir içerebilir.

Optik
Kristal olarak yapay olarak büyütülen lityum florür, berrak ve şeffaftır ve genellikle IR, UV ve VUV (vakum UV) uygulamaları için özel optiklerde kullanılır. En yaygın malzemelerin derin UV'sinde en az kırılma indekslerinden birine ve en uzak iletim aralığına sahiptir.

Termolüminesan radyasyon dozimetrisi (TLD) için ince bölünmüş lityum florür tozu kullanılmıştır: Böyle bir numune radyasyona maruz kaldığında, ısıtıldığında yoğunluğu alınan radyasyon dozu ile orantılı mavimsi bir ışık salınımıyla çözülen kristal hatalarını biriktirir böylece bunun nicelleştirilmesine izin verir.

Lityum florür bazen teleskopların odak merceklerinde kullanılır.

Lityum niyobat'ın yüksek doğrusal olmama özelliği, doğrusal olmayan optik uygulamalarda faydalanılır.

Cep telefonları ve optik modülatör'ler gibi telekomünikasyon ürünlerinde, rezonant kristal'ler gibi bileşenlerde yaygın kullanılır. Cep telefonlarının %60'ından fazlasında lityum uygulamaları kullanılır.

Organik ve polimer kimyası
Organolityum bileşikleri, polimer ve ince-kimyasalların üretiminde çok kullanılır. Bu reaktiflerin baskın tüketicisi olan polimer endüstrisinde alkil lityum bileşikleri fonksiyonelleştirilmemiş olefinlerin anyonik polimerizasyondaki katalizörler/başlatıcılar'dır.. İnce kimyasalların üretimi için organolityum bileşikler, karbon-karbon bağlarının oluşumu için güçlü bazlar ve reaktifler olarak iş görür. Organolityum bileşikleri, lityum metal ve alkil halojenürlerden hazırlanır.

Organik bileşikleri hazırlamak için reaktif olarak birçok başka lityum bileşiği kullanılır. Bazı popüler bileşikler arasında lityum alüminyum hidrit (LiAlH4), lityum trietilborohidrit, n-bütillityum ve tert-bütillityum bulunur.

Askeri
Lityum alüminyum hidrit (Li[AlH4) gibi metalik lityum ve onun kompleksi hidritler, roket itici gazlara yüksek enerjili katkı maddeleri olarak kullanılır. Lityum alüminyum hidrit kendi başına katı yakıt olarak da kullanılabilir.

Mark 50 torpidosu depolanmış kimyasal enerji sevk sistemi (SCEPS), katı lityum bloğu üzerine püskürtülen küçük bir kükürt hekzaflorür tankı kullanır. Reaksiyon, torpidoyu kapalı bir Rankine çevrimi içinde itmek için buhar oluşturarak ısı üretir.

Lityum-6 içeren Lityum hidrit, bombanın füzyon aşaması için yakıt görevi gördüğü termonükleer silahlarda kullanılır.

İçecek sanayi
"7-Up", piyasaya "Bib-label Lithiated Lemon-Lime Soda" ismiyle sürülmüştür. İçecek, 1950 yılına kadar da lityum sitrat içermiştir. Şehir efsanelerine göre içeceğin ismindeki "7", lityumun atom ağırlığından kaynaklıdır.

Tıp
Lityum tuzları bipolar bozukluk tedavisinde, duygu durum dengeleyici olarak kullanılır. Lityumun bu etkisi 1949 yılında Avustralyalı psikiyatr John Cade tarafından belgelenmiştir. FDA, 1970 yılında lityumun etkili bir ilaç olarak tanındığını duyurmuştur.

Lityumun hem depresyon hem mani üzerinde etkisi olsa da manik dönem üzerindeki etkisi daha belirgindir. Lityum, depresyon tedavisinde öteki antidepresanların etkisini güçlendirmek için de kullanılmaktadır.

Lityum, sindirilmesinin ardından, merkezi sinir sisteminde hızla yayılır ve çeşitli nörotransmitterler ve almaçlarla etkileşir. Norepinefrin salınımını azalttığı ve serotonin sentezini arttırdığı bilinmektedir. Mani üzerindeki etkisini ortaya çıkaran mekanizma bilinmemektedir.

Lityum tuzları, şizoaffektif bozukluk ve döngüsel majör depresyon gibi ilgili teşhisler için de yardımcı olabilir. Bu tuzların aktif kısmı lityum iyon Li+'tur. Hamileliğin ilk üç aylık dönemindeki tedavi sırasında lityum alan kadınlardan doğan bebeklerde bunlar Ebstein kalp anomalisi gelişme riskini artırabilirler.

Baş zonklamasında olası tedavi olarak lityum da araştırılmıştır.

Notlar

Kaynakça

Ayrıca bakınız
Aktiflik

Alkali metaller
İndirgeyici maddeler

Lityum


Queenstown Hill, également connue sous son nom maori Te Tapu-nui, est une montagne qui revêt un caractère sacré et d'une grande ferveur pour le peuple maori. Cette montagne d'une altitude de  se situe près de Queenstown, en Nouvelle-Zélande, dans l'île du Sud.

Géographie
Les niveaux inférieurs de la colline contiennent des logements, en particulier près de Queenstown, Frankton Road et Marina Heights. À mi-hauteur de la colline se trouve une grande forêt composée principalement de sapins douglas et de mélèzes, tandis que le sommet est largement dégagé et que la couverture du sol est constituée de touffes et de végétation indigène. Queenstown Hill abrite également une ferme composée de  qui appartient et est exploitée par les Middleton qui ont acheté le bail en 1963 et ont détenu le terrain en 1978. Le Queenstown Hill Time Walk fait partie des terres appartenant aux Middleton.

Randonnée
Le Time Walk est un sentier sur Queenstown Hill qui a été créé pour marquer le millénaire en l'an 2000. L'entrée du sentier se trouve sur Belfast Terrace, marqué par un portail en fer forgé qui montre des symboles de la région. De nombreux panneaux le long du sentier décrivent l'histoire de la région. La marche dure environ trois heures aller-retour, mais peut être raccourcie en ne parcourant pas la boucle complète. Les règles de la randonnée sont les suivantes : ce sentier de randonnée est interdit aux vélos. Les chiens sont autorisés à mi-hauteur de la piste jusqu'à la limite du terrain privé, mais doivent être tenus en laisse en tout temps.

Non loin du sommet se trouve une sculpture de Caroline Robinson appelée Basket of Dreams, qui se traduit par le « panier des rêves », qui offre de vastes panoramas sur l'ensemble du bassin, notamment sur le lac Wakatipu, le pic Cecil et les Remarkables.

Notes et références

Liens externes
  Randonnée à Queenstown Hill – Vues épiques du panier de rêves

Sommet en Nouvelle-Zélande
District de Queenstown-Lakes

Queenstown Hill


Johannes Gravesen (født 30. januar 1889 i Ringkøbing, død 28. marts 1972 på Frederiksberg) var en dansk læge.

Gravesen var søn af tandlæge Carl Christian Gravesen og Johanne Frederikke f. Friis. I 1907 blev han student fra Metropolitanskolen, og i 1913 tog han sin medicinske embedseksamen. Han blev som ung angrebet af tuberkulose og viede efterfølgende hele sit liv til studiet af lungesygdomme. I 1918-20 var han reservelæge ved Vejlefjord Sanatorium og gjorde sig der en række erfaringer, der dannede grundlag for hans doktordisputats Kundskaben om Lungekollapsterapi ved Tuberkulose med Pleura-Adhærencer i 1920. Efterfølgende rejste han til Indien, hvor han fungerede som overlæge i et par år ved et sanatorium, men allerede i 1923 rejste han tilbage til Danmark og blev overlæge ved Vejlefjord Sanatorium, som han ledede indtil 1944, da han blev overlæge for Frederiksberg Hospitals tuberkuloseafdeling. Graversen var en af Danmarks største begavelser inden for studiet af tuberkulosesygdomme og udgav en række akademiske skrifter om emnet. Han besad desuden en række tillidshverv og blev udnævnt Ridder af Dannebrog af første grad i 1959.

Gravesen giftede sig i 1915 med Ellen Seidelin f. Larsen, datter af missionær, professor L. P. Larsen.

Kilder
 Berlingske Tidende, 29/2 1972

Danskere i 1900-tallet
Læger fra Danmark
Personer i Dansk Biografisk Leksikon
Riddere af Dannebrog
Studenter fra Metropolitanskolen

Johannes Gravesen


An Epidendrum schweinfurthianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Donovan Stewart Correll. An Epidendrum schweinfurthianum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum schweinfurthianum


A primeira-dama do Cabo Verde é o título dado à esposa do presidente da República desde 1975. O presidente José Maria Neves é solteiro, mas "vive maritalmente" com Débora Katisa Carvalho.

Primeiras-damas do Cabo Verde (1975-presente)

Ver também

 Política de Cabo Verde

Referências
Primeiras-damas de Cabo Verde
Listas de primeiras-damas
Listas de Cabo Verde

Lista de primeiras-damas de Cabo Verde


Augustus Addison Gould (23 de abril de 1805, New Ipswich, Nuevo Hampshire – 15 de septiembre de 1866, Boston) fue un conquiliólogo y malacólogo.

Biografía
Era aborigen de New Ipswich, Nuevo Hampshire, siendo hijo de un músico y maestro Nathaniel Duren Gould (1781-1864) que se destacó por su caligrafía.

Médico
En 1825, se graduó en Harvard College, y obtuvo su grado de doctorado de medicina, en 1830. Se estableció en Boston, se dedicó a la práctica de la medicina, y, finalmente, se elevó a un rango de alto nivel profesional y de posición social.

Fue presidente de la Massachusetts Medical Society, y fue empleado en la edición de estadísticas vitales del Estado. En 1855 pronunció el discurso anual en la "Massachusetts Medical Society", bajo el título "Search out the Secrets of Nature (Investigando los secretos de la Naturaleza)." Fue su presidente desde 1864 hasta su deceso. En 1856, obtuvo el cargo de médico visitante del Massachusetts General Hospital.

Naturalista
Como conquiliólogo tuvo reputación mundial, siendo uno de los pioneros de la ciencia en Estados Unidos. Sus escritos llenaron muchas páginas de las publicaciones de la Boston Society of Natural History (ver vol. xi. pp. 197 para una lista) y otros periódicos. Publicó con Louis Agassiz el Principles of Zoology (2ª ed. 1851). Enseñó botánica y zoología en Harvard por dos años. Cuando Charles Lyell visitó EE.UU. con el fin de proseguir investigaciones en geología, de inmediato buscó la ayuda de Gould como un compañero de trabajo y coautor.

Gould editó The terrestrial air-breathing mollusks of the United States, and the adjacent territories of North America - Volumen 1 (1851-1855) de Amos Binney (1803-1847). Y tradujo el Genera of Shells de Jean-Baptiste Lamarck, en 1833.

Los dos monumentales más importantes de su trabajo científico, fueron Mollusca and Shells (vol. xii, 1852) de la Expedición de Exploración de EE.UU. 1838-1842 bajo teniente Charles Wilkes (1833), publicado por el gobierno, y el Report on the Invertebrata publicado por orden de la legislatura de Massachusetts en 1841. Una segunda edición de este último texto se autorizó en 1865, y se publicó en 1870, postmortem.
En 1860, Gould también informó sobre conchas recogidas por el North Pacific Exploring and Surveying Expedition.

Muy religioso, fue miembro de la iglesia Bautista. Describió más de 1.100 nuevas especies.

Sus restos yacen en el "Cementerio Mount Auburn".

Otras publicaciones
 Gould, A.A. 1833. Lamarck's genera of shells, with a catalogue of species. Boston
 --------------. 1837. Catalogue of Maine shells. First Report, Geology of Maine
 --------------. 1841. A report on the Invertebrata of Massachusetts, comprising the Mollusca, Annelida, and Radiata. Cambridge, Massachusetts. 373 pp. + 212 figs. en 15 planchas
 --------------. 1841. Shells of Massachusetts and their geographical distribution. J. of the Boston Soc. of Natural History 3:483-494
 --------------. 1841. Results of an examination of the shells of Massachusetts. J. of the Boston Soc. of Natural History ?:488-489
 --------------. 1843. Monograph of the species of the genus Pupa found in the United States. Boston J. of Natural History 3(395) & 4 (350):1-18 pp. + 2 planchas
 --------------. 1843. New species of Mollusca from Tavoy, British Burmah. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 1 (17):139-141
 --------------. 1843. Descriptions of two species of Anodon from the river Salwen, in British Burmah, sent to him by Rev. F. Mason. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 1 (18):160
 --------------. 1844. Descriptions of two species of Anodon from the river Salwen, in British Burmah, sent to him by Rev. F. Mason. (cont.) Proc. of the Boston Soc. of Natural History 1 (19):161
 --------------. 1845. Descriptions of recent shells collected by Mr. John Bartlett in the Everglades of Florida. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 2 (7):53
 --------------. 1846. A collection of shells, sent from Tavoy, in Burmah, by the Rev. Mr. Mason. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 2 (11):98-100
 --------------. 1847. Descriptions of new shells from Burmah. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 2 (19):218-220
 --------------. 1847. Descriptions of Melania, from the collection of the Exploring Expedition. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 2 (19):222-225
 --------------. 1847. Descriptions of Melania, from the collection of the Exploring Expedition. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 2 (20):222-225
 --------------. 1848. Descriptions of shells found in Connecticut, collected and named by the late Rev. J. H. Linsley. Am. J. of Sci. and Arts 56 (17):233-236
 --------------. 1850. Catalogue and descriptions of the shells of Lake Superior, pp. 243-245 in "Lake Superior, por L. Agassiz
 --------------. 1850. Shells from the United States Exploring Expedition. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 3 (19):292-296
 --------------. 1851. Descriptions of new species of Mollusca from California and Mexico. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 4 (6):87-93
 --------------. 1852. Report on the Mollusca collected by the Wilkes' United States Exploring Expedition. 1 vol. 510 pp.
 --------------. 1853. Descriptions of shells from the Gulf of California and the Pacific coasts of Mexico and California. J. of the Boston Soc. of Natural History 6:374-407
 --------------. 1855. New species of land and fresh-water shells from western (N.) America (cont.) Proc. of the Boston Soc. of Natural History 5 (15):228-229
 --------------. 1855. New species of land and fresh-water shells from western (N.) America. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 5 (8-9):127-130
 --------------. 1856. Descriptions of new species of shells. Proc. of the Boston Soc. of Natural History 6 (1):11-16
 --------------. 1856-1862. United States exploring expedition. During the years 1838, 1839, 1840, 1841, 1842. Atlas. Mollusca and Shells. Filadelfia, Pensilvania
 --------------. 1860. Elephant folio of plates from "Report on the Mollusca collected by the Wilkes' United States Exploring Expedition." 51 planchas coloreadas
 --------------. 1862. Otia Conchologica: Descriptions of shells and mollusks, from 1839 to 1862. Gould & Lincoln, Boston 256 pp.
 --------------. 1870. Report on the Invertebrata of Massachusetts, 2ª ed. comprende Mollusca. W.G. Binney, Ed. Wright & Potter, State Printers, Boston. 524 pp. + 12 plates
 --------------, P.P. Carpenter. 1856. Descriptions of shells from the Gulf of California and the Pacific coasts of Mexico and California. Part II. Proc. of the Zoological Soc. of London 1856 (24): 198-208

Honores
Fue miembro correspondiente de todas las importantes sociedades científicas de EE.UU., y de muchas de Europa, incluyendo la Royal Society de Londres.

Fuentes

Referencias

  1973. American Malacologists: A national register of professional and amateur malacologists and private shell collectors and biographies of early American mollusk workers born between 1618 and 1900. American Malacologists, Falls Church, Virginia. Consolidated/Drake Press, Filadelfia. 494 pp.

Enlaces externos
 Molluscs and Shells by A. A. Gould 1852-1856 at Botanicus.
 Memorándum sobre Augustus Addison Gould (National Academy of Sciences) (pdf, inglés 1,1 MB)

Malacólogos de Estados Unidos
Conquiliólogos
Alumnado de la Universidad de Harvard
Profesores de Estados Unidos
Miembros de la Academia Estadounidense de las Artes y las Ciencias
Fallecidos en Boston

Augustus Addison Gould


The year 1951 in architecture involved some significant events.

Buildings and structures

Buildings

 January 2 – Federal Reserve Bank Building (Seattle), designed by William J. Bain of NBBJ, opened.
 February 19 – Mount Sinai Hospital (Minneapolis), designed by Liebenberg and Kaplan, opens.
 February 28 – Bronx River Houses completed in the Soundview section of The Bronx in New York City.
 May 3 – Festival of Britain opened in London:
 Royal Festival Hall, designed by Leslie Martin, Peter Moro and Robert Matthew.
 Dome of Discovery, designed by Ralph Tubbs.
 Skylon, designed by Philip Powell, Hidalgo Moya and Felix Samuely.
 Telecinema, designed by Wells Coates.
 Riverside Restaurant, New Schools building and Waterloo entrance tower, designed by Jane Drew with Maxwell Fry.
 The Land of Britain and The People of Britain pavilions, the Turntable Café and the "Concourse" promenade, designed by H. T. Cadbury-Brown.
 Fountain by Eduardo Paolozzi.
 '51 Bar by Leonard Manasseh and Ian Baker.
 The Lansbury Estate in Poplar is begun as a housing showcase.
 May 23 – Terrace Theatre (Minnesota), designed by Liebenberg and Kaplan, opens.
 860-880 Lake Shore Drive Apartments are completed in Chicago, by Ludwig Mies van der Rohe.
 Healy Guest House, Siesta Key, Florida, designed by Paul Rudolph and Ralph Twitchell is completed.
 The JK Building completed in Belo Horizonte, Brazil as designed by Oscar Niemeyer.
 Farnsworth House (Plano, Illinois) is completed by Ludwig Mies van der Rohe.

Events
 The antenna of the Empire State Building in New York City is added to the building.
 Nikolaus Pevsner publishes the first in his Buildings of England series for Penguin Books, the volume on Nottinghamshire.
 Norman Jewson publishes his autobiographical By Chance I did Rove.

Awards
 AIA Gold Medal – Bernard Ralph Maybeck.
 RIBA Royal Gold Medal – Vincent Harris.
 Grand Prix de Rome, architecture – Louis de Hoÿm de Marien.

Births
 July 28 – Santiago Calatrava, Spanish architect and structural engineer
 Yvonne Farrell, Irish architect

Deaths
 February 6 – William Alexander Harvey, English architect working in Birmingham (born 1874)
 July 22 – Arthur Joseph Davis, English architect (born 1878)
 Herbert Tudor Buckland, British architect working in Birmingham (born 1869)

References

1951 in architecture


16901 Johnbrooks este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16901 Johnbrooks este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic din Farra d'Isonzo. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,65 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 14,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

16901 Johnbrooks


An Coelachne africana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pilg.. An Coelachne africana in nahilalakip ha genus nga Coelachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coelachne

Coelachne africana


Olaylar
 3 Eylül - Aslan yürekli Richard İngiltere Kralı oldu.
 III. Haçlı Seferi başladı. Savaş, Selahaddin Eyyubi ile Haçlılar arasında Kudüs'ü tekrar ele geçirmek için yapıldı.

Doğumlar
 II. Yuri, Rusya knezi (ö. 1238)
 Mansur bin Aziz, Eyyûbîler Mısır Sultanı (ö. 1216)

Ölümler
 6 Temmuz - II. Henry, İngiltere kralı (d. 1133)
 11 Kasım - II. Guglielmo, Sicilya kralı (d. 1153)
 tarihi bilinmeyen
 Benkei, Minamoto no Yoshitsune'nin yanında hizmet vermiş, Japon millî sōhei (d. 1155)

1189


Nguyễn Xuân Phúc (født 20. juli 1954 i Quế Sơn, Quang Nam-provinsen) er en vietnamesisk politiker og tidligere præsident af Vietnam fra 2021 til 2023. Han blev udvalgt til stillingen blandt landets nationalforsamling, og udpeget 8. april 2016 af hans forgænger, Nguyễn Tấn Dũng, som blev pensioneret fra sit embede. Phúc blev medlem af Det kommunistiske parti i Vietnam den 12. november 1983.

Phúc trådte ned som præsident af Vietnam 17. januar 2023 grundet korruption i hans regering.

Baggrund
Nguyễn Xuân Phúc er født i det sydlige Vietnam og bestod fra Hanoi National Economic University i 1978 med en bachelor i økonomisk ledelse. I 1990'erne læste han administrativ ledelse hos Vietnam National Administrative Academy, og i 1996 læste han økonomisk administration hos National Universty of Singapore.

Fra 1993 til 1996 var Phùc ansat som Direktør af Afdelingen for Planlægning og Investering i Quảng Nam - Đà Nẵngs provinsen. Fra 1997 til 2001 var Phúc permanent del af Quảng Nam - Đà Nẵngs provinsens folkekomite, derefter provins-næstformand og derefter Direktør af Regeringens Kontorer.

Phùc blev valgt som premierminister 7. april 2016 og blev derefter valgt som præsident af Vietnam 5. april 2021.

Referencer

Eksterne henvisninger

Politikere fra Vietnam

Nguyễn Xuân Phúc


Arthur Sumner Gibson ( - ) est un international de rugby à XV qui a représenté l'Angleterre en 1871 lors du premier match international.

Biographie
Gibson naît à Fawley, près de Southampton, le , il y est baptisé le . Il était le fils du pasteur anglican William Gibson et de sa seconde épouse Louisanna Sumner. Son grand-père maternel, Charles Richard Sumner est évêque de Llandaff, en 1826-1827, puis de Winchester de 1827 à 1868, et son grand-oncle maternel John Bird Sumner, a été archevêque de Cantorbéry de 1848 à 1862.

Arthur fait ses études secondaires au Marlborough College puis il s'inscrit au Trinity College d'Oxford en 1863 où il obtient son diplôme.

Après ses études, il s'installe comme ingénieur civil à Swinton dans le Lancashire et est affilié à l'Institution of Civil Engineers, jusqu'en 1905. Il joue au Manchester Football Club Gibson a fait ses débuts internationaux le  à Édimbourg lors du match Écosse contre Angleterre, le premier match international de rugby. Il est l'un des quatre joueurs de Manchester à être sélectionnés.

En 1884, il épouse Mary Hesketh. Ils ont trois enfants. Il meurt le
, à 82 ans.

Références

Liens externes

Joueur international anglais de rugby à XV
Élève de Marlborough College
Étudiant de Trinity College (Oxford)
Naissance en juillet 1844
Naissance dans le Hampshire
Décès en janvier 1927
Décès dans le Berkshire
Décès à 82 ans

Arthur Gibson


A Sociedade de Missões Evangélicas de Paris (SMEP) (em francês: Société des missions évangéliques de Paris) foi uma sociedade missionária da Igreja Reformada Francesa, criada em 1822, responsável pelo envio de missionários para a África e Oceania.

A SMEP foi responsável pelo estabelecimento de várias denominações protestantes, tais como a Igreja Evangélica de Lesoto na África Austral, Igreja Evangélica de Camarões, Igreja de Jesus Cristo em Madagascar, Igreja Protestante de Kanaky Nova Caledônia, Igreja Evangélica do Gabão e Igreja Protestante do Senegal.

Em 1970 a sociedade missionária foi dissolvida, e sucedida pela Comunidade das Igrejas em Missão, uma organização internacional que reúne diversas denominações protestantes.

Organizações missionárias evangélicas


İkizpınar, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Kaynakça

Bafra'nın mahalleleri

İkizpınar, Bafra