Park Jae-Hyung (Koreansk: 박재형; født 15. september 1992), bedre kendt som Jae, er en sydkoreansk sanger, sangskriver og rapper. Han er vokalist og elektrisk guitarist i det sydkoreanske rockband Day6.

Park er et stort idol i K-pop-industrien.

Opvækst og tidlige liv
Park blev født i Buenos Aires, Argentina, men taler ikke spansk. Han flyttede til Californien med sin familie, da han var fem år. Samme år tog de til Sydkorea og tilbragte to år der.

Park gik i Cerritos High School, hvor han startede en debatklub. Han startede også en YouTube-kanal ved navn yellowpostitman, som han senere stoppede.

Efter high school studerede han på California State University, Long Beach, hvor han studerede statskundskab.

Park har en storesøster.

Karriere
Park studerede statskundskab, indtil han gik igennem alle auditions for tv-showet K-pop Star og flyttede til Sydkorea.

Park blev elimineret fra tv-showet 1. april 2012 og nåede top 6. Bagefter skrev han en kontrakt med JYP-Entertainment.

Park kom i JYPs første rockband Day6. Bandet debuterede den 7. september 2015 med deres mini album 'The Day' med titelsangen 'Congratulations'. Bandet består af, udover Park Jae-hyung, Park Sung Jin, Kang Young Hyun, Kim Won Pil og Yoon Do Woon. Day6 har udgivet fem albummer. Park er vokalist og rapper i bandet. Han er den ældste og gruppens ansigt udadtil.

Den 28. juni 2016 blev han mic controller på tv-showet After School Club, hvor han stoppede den 17. juli 2018.

Privat
Park startede i 2017 en YouTube-kanal Jaesix og en Twitter-side @Jae_Day6.

Park er laktoseintolerant og allergisk over for pollen, hvilket han har fortalt i sin vlog på YouTube.

Parks hobby er at spille badminton.

Park er gode venner med Woosung fra bandet The Rose.

Kilder
 https://kprofiles.com/day6-members-profile/
 https://channel-korea.com/jae-day6-profile/
 https://www.youtube.com/channel/UCrOUYIN9rbYaWFs68vAtaZA
 https://twitter.com/jae_day6?lang=da

Sangere fra Sydkorea

Jae Park


පර්මකල්චර් මණ්ඩලය විසින් පර්මකල්චර් සැලසුමේ සිරිත් හා න්‍යායන් සාරාංශගත කිරීම.

පර්මකල්චර් යන වදන 1970 දශකය අතරතුර දී ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික බිල් මොලිසන් හා ඩේවිඩ් හෝම්ග්‍රේන් විසින් හඳුන්වාදුන් අතර එය ස්ථිර කෘෂිකර්මයේ (Permanent Agriculture) එකතුවක් මෙන්ම ස්ථිර සංස්කෘතියක් ද වේ. ප්‍රකාශන ශ්‍රේණියක් හරහා මොලිසන්, හෝම්ග්‍රේන් හා ඔවුන්ගේ සහායකයන් විසින් මනුෂ්‍ය ජනාවාස සැලසුම් කිරීම සඳහා ප්‍රවේශයක් ලේඛණගත කළ අතර වඩාත් විශේෂිතව ස්වාභාවික පරිසර විද්‍යාවල හමුවන ව්‍යුහ හා අන්තර් සබඳතාවලට අපයෝජන එල්ල කරන බහුවාර්ෂික කෘෂිකාර්මික පද්ධතිවල දියුණුවීම් පිළිබඳව අවධානය යොමු කරන ලදී.

පර්මකල්චර් සැලසුම් න්‍යායන්  "එකම ආචාර ධර්ම තීරණය වන්නේ අපගේ පැවැත්ම සඳහා වගකීම් ගැනීම වන අතර ඒ අපගේ දරුවන් වේ." (මොලිසන් 1990) යන ස්ථානයේ සිට ව්‍යාප්ත වේ. එහි අපේක්ෂාව වූයේ සැලසුම් න්‍යායන් හර පද්ධතියක් තුළ පුද්ගලයින් දිගින් දිගට පුහුණු කිරීමෙන් එම පුද්ගලයන්ට තමන්ගේම පරිසර තුළ සැලසුම්කරුවන් බවට පත් වීමට හැකි අතර ඔවුන්ට ක්‍රමයෙන් වැඩි දියුණු වන ස්වප්‍රමාණවත් මනුෂ්‍ය ජනාවාස ගොඩනැංවීමට හැකිවනු ඇත යන්නයි.

කෘෂිකාර්මික පරිසර විද්‍යාත්මක සැලසුම් සිද්ධාන්තයක් ලෙස හට ගැනණු පර්මකල්චර්,  සති 2ක කාලයකින් යුත් පර්මකල්චර් සැලසුම් කිරීමේ පාඨමාලාවක් හරහා පුහුණුව ලැබූ පුද්ගලයන් හරහා විශාල ලෙස අන්තර්ජාතිකව වර්ධනය වේ. මෙම පර්මකල්චර් සමාජය මොලිසන්ගේ හා ඔහුගේ සඟයන්ගේ මූලික ඉගැන්වීම ව්‍යාප්ත කිරීම අඛණ්ඩව සිදු කළ අතර එමඟින් පුහුණු කිරීමේ, ප්‍රකාශන පර්මකල්චර් උද්‍යාන හා අන්තර්ජාල සාකච්ඡා ජාල හරහා අතිරේක සංස්කෘතික අදහස් පරාසයක් සංගෘහිත කරන ලදී. මේ ආකාරයෙන් පර්මකල්චර් සැලසුම් පද්ධතියක් මෙන්ම යන්තමින් අර්ථ දක්වන ලද දර්ශනයක් හෝ ජීවන රටා අචාර ධර්මයක් බවට පත්ව ඇත.

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Permaculture

පර්මකල්චර් (permaculture)


The Martin XB-51 was an American trijet ground-attack aircraft. It was designed in 1945 and made its maiden flight in 1949. It was originally designed as a bomber for the United States Army Air Forces under specification V-8237-1 and was designated XA-45. The "A" ground-attack classification was eliminated the next year, and the XB-51 designation was assigned instead. The requirement was for low-level bombing and close support. The XB-51 lost out in evaluation to the English Electric Canberra which - built by Martin - entered service as the Martin B-57 Canberra.

Design and development

This unorthodox design, first flying on 28 October 1949, was fitted with three General Electric J47 engines - an unusual number for a combat aircraft - two underneath the forward fuselage in pods, and one at the extreme tail with the intake at the base of the tailfin. The innovative, variable incidence wings, swept at 35° and with 6° anhedral, were equipped with leading edge slats and full-width flaps. Spoilers gave most of the roll control and undersized ailerons provided feel for the pilot. The combination of variable incidence and slotted flaps gave a shorter takeoff run. Four 954 lb (4.24 kN) thrust Rocket-Assisted Take Off (RATO) bottles with a 14-second burn duration could be fitted to the rear fuselage to improve takeoff performance. Spectacular launches were a feature of later test flights.

The main landing gear consisted of dual wheel sets in tandem in the fuselage, similar to the Boeing B-47 Stratojet, with outrigger wheels at the wingtips (originally proved on a modified Martin B-26 Marauder named "Middle River Stump Jumper"). The XB-51 was a large but aerodynamically "clean" design which incorporated nearly all major systems internally.   The aircraft was fitted with a rotating bomb bay, a Martin trademark; bombs could also be carried externally up to a maximum load of 10,400 lb (4,700 kg), although the specified basic mission required only a 4,000 lb (1,814 kg) bombload. Eight 20 mm cannon mounted in the nose would have been installed in production aircraft.

Crew was a pilot under a "fighter"-type bubble canopy and a Short-range navigation and bombing system (SHORAN) operator/navigator in a compartment located lower than and to the rear of the cockpit (only a small observation window was provided). Both crew members were provided with a pressurized, air conditioned environment, equipped with upward-firing ejection seats. The XB-51 was the first Martin aircraft equipped with ejection seats, these being of their own design.

Operational history

In 1950, the United States Air Force issued a new requirement based on early Korean war experience for a night intruder/bomber to replace the Douglas A-26 Invader. The XB-51 was entered, as well as the Avro Canada CF-100 and English Electric Canberra; the XB-51 and Canberra emerged from these as the favorites.

Test flights showed the XB-51 to be highly maneuverable at low altitudes and substantially faster than the Canberra and faster than most fighter aircraft of the era. However, the XB-51's endurance was significantly lower than that of the Canberra and this factor was decisive in its cancellation. In addition, a load limiting factor of only 3.67 g (36 m/s2) meant that the general strength of the airframe was relatively low and would prevent tight turns while fully loaded. Additionally, the tandem main gear plus outriggers of the XB-51 were thought unsuitable for the requirement to fly from emergency forward airfields.

While the XB-51 was not selected for procurement, it was decided that Martin would build 250 Canberras under license, under the designation B-57. Furthermore, Martin's rotating bomb bay would be incorporated into production variants of the B-57. A "Super Canberra", incorporating other XB-51 features, such as swept wings and tail-planes, was also proposed. This aircraft – although it promised much better speed and performance than the B-57 – never reached the prototype stage, mainly because the many changes would have taken too long to implement and test, before it could be put into production.

Flights by the XB-51 prototype, 46-685, continued, for general research purposes, following the project's official cancellation by the USAF. A second prototype, 46-686, which first flew in 1950, crashed during low-level aerobatics on 9 May 1952, killing pilot Major Neil H. Lathrop. 46-685 continued to fly, including an appearance in the film Toward the Unknown as the "Gilbert XF-120" fighter. The surviving prototype was en-route to Eglin AFB to shoot additional footage when it crashed during takeoff, following a refueling stop in El Paso, Texas, on 25 March 1956.

Specifications (XB-51)

See also

References

Notes

Bibliography

 Andrade, John M. U.S. Military Aircraft Designations and Serials since 1909. Earl Shilton, Leicester, UK: Midland Counties Publications, 1979. .
 Boyne, Walter. "Attack, The Story of the XB-51, Martin's Phantom Strike Ship!" Airpower, Volume 8, No. 4, July 1978.
 Jones, Lloyd S. U.S. Bombers, B-1 1928 to B-1 1980s. Fallbrook, California: Aero Publishers, 1962, second edition 1974. .
 Mikesh, Robert C. 'B-57 Canberra At War 1964-1972. London: Ian Allan, 1980. .
 Winchester, Jim. "Martin XB-51." Concept Aircraft: Prototypes, X-Planes and Experimental Aircraft. Kent, UK: Grange Books plc., 2005. .

External links

 USAF Museum: XB-51
 Several photographs of the Martin 234 XB-51 46-685

B-51
Trijets
B-51, Martin
Variable-incidence-wing aircraft
T-tail aircraft
Aircraft first flown in 1949
Mid-wing aircraft

Martin XB-51


Die Holtmühle ist eine Wassermühle mit einem mittelschlächtigen Wasserrad.

Geographie
Die Holtmühle hat ihren Standort im gleichnamigen Ortsteil Holtmühle in der Mittelstadt Wegberg im Kreis Heinsberg an der Kreisstraße 10. Das Mühlengebäude steht auf der rechten Seite vom Mühlenbach. Der Mühle vorgelagert ist ein großer Mühlenweiher, dessen Wasserspiegel bei 66 m ü. NN liegt.

Gewässer
Die Holtmühle liegt am Mühlenbach, der in Herrath beginnt und an der Molzmühle in die Schwalm fließt. Der Mühlenbach hat eine Länge von 13.475 m. Der Bachbeginn liegt bei 77 m ü. NN, die Mündung bei 61 m ü. NN. Der Mühlenbach bildet zwischen Kipshoven und der Holtmühle die Stadtgrenze zwischen dem Kreis Heinsberg und der Stadt Mönchengladbach. Der vorgelagerte Mühlenweiher wird vom Mühlenbach in Ost-West-Richtung durchquert. Ursprünglich wurden am Mühlenbach fünf Mühlen mit Wasserkraft betrieben. Die Pflege und Unterhaltung des Gewässers obliegt dem Schwalmverband, der in Brüggen seinen Sitz hat.

Geschichte
Ihren Namen "Holtmühle" scheint sie von der Lage im heute noch waldreichen Gebiet zwischen Wegberg und Rheindahlen bekommen zu haben. Nicht von ungefähr hießen die Nachbarmühle "Buschmühle" und die Nachbarsiedlung "Busch". Ob sie deswegen auch eine Sägmühle war, ist wenig wahrscheinlich. Viel mehr dürfte sie seit 1397 als Öl- und Kornmühle gedient haben. Erst in ihren letzten Jahrzehnten befasste sie sich ausschließlich mit dem Mahlen von Getreide. Da sie über einen der größten Stauweiher im Raum Wegberg (außer Tüschenbroich) verfügte, hatte sie gute Voraussetzungen, bis zuletzt ihr großes mittelschlächtiges Wasserrad mit 6 m Durchmesser benutzen zu können, das  noch bis 1954 gelaufen ist. Dann wurde die Holtmühle endgültig zur Ausflugsgaststätte. Erfahrungen in der Gastronomie war vorhanden. Schon zwischen 1870 und 1894 hatte der Holtmüller eine Sommerwirtschaft betrieben, mit Kaffee und freier Kahnpartie auf dem Weiher.

Literatur
 Niederrheinische Wassermühlen – Führer von Hans Vogt
 Die Schwalm – Tal der Mühlen von Horst Jungblut – Helmut Elstner
 Heimatbuch der Stadt Wegberg – Zusammengestellt von Heinz Cohnen
 Kulturführer Wegberg

Weblinks

Einzelnachweise

Wassermühle in Wegberg
Mühle in Europa

Holtmühle (Mühle)


An Vriesea ospinae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hans Edmund Luther. An Vriesea ospinae in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 V. o. gruberi
 V. o. ospinae

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vriesea

Vriesea ospinae


Der Kurt-Schubert-Gedächtnispreis für interreligiöse Verständigung wird seit 2010  in Erinnerung an den Doyen der österreichischen Judaistik Kurt Schubert verliehen. Er wurde von Petrus Bsteh, dem Gründer und Leiter des Forum für Weltreligionen initiiert und einem Stiftungskomitee anvertraut. Diesem gehören an:  das Forum für Weltreligionen. Ökumenische Arbeitsstelle für interreligiösen Dialog und interreligiöse Zusammenarbeit (früher unter der Bezeichnung Kontaktstelle für Weltreligionen - KWR; www.weltreligionen.at), der Ökumenischen Rat der Kirchen, der Katholischen Akademikerverband, das Stift Klosterneuburg und der Koordinierungsausschuss für christlich-jüdische Zusammenarbeit. Der Preis dient einerseits dazu, das geistige und ideelle Erbe Kurt Schuberts weiterzutragen und für den Dialog fruchtbar zu machen, andererseits zur Förderung und Verbreitung der interreligiösen Verständigung in Österreich und darüber hinaus. Der Preis ist derzeit mit 5.000 Euro dotiert. Zu jeder Preisverleihung ist eine Festschrift im Forum für Weltreligionen erhältlich.

Preisträger
 2010 Marko M. Feingold, Laudator war Hubert Gaisbauer
 2012 Alfred Stingl für sein Engagement als Bürgermeister der Stadt Graz, für die Neuerrichtung der Synagoge Graz, die Abhaltung einer ökumenischen Europaversammlung, einer buddhistischen Kalachakrafeier mit dem Dalai Lama, und die erste europäische Imamekonferenz, übergeben von Diözesanbischof Egon Kapellari, Laudator war Philipp Harnoncourt
 2014 Religionstheologisches Institut St. Gabriel/Mödling der Societas Verbi Divini und dessen Leiter Andreas Bsteh (Preisverleihung am 6. Februar 2014 in St. Pölten), Laudator Adel Khoury
 2016 Irmgard Aschbauer und Ruth Steiner
 2018 Zekirija Sejdini für seine Verdienste um eine zeitgemäße Erforschung und Vermittlung islamischer Glaubenslehren
 2019 Ingeborg Fialova für ihre Verdienste für das Zentrum für Judaistische Studien in Olmütz/Tschechien
 2020 Eva Grabherr für ihre Mitarbeit am Aufbau des jüdischen Museums in Hohenems und ihr vielfältiges Engagement für Integration und Verständigung (Verleihung am 3. Februar 2020)
 2022 Asztrik Várszegi
 2023 Josef Kopeinig, Bildungshaus-Sodalitas-Rektor

Weblinks
 Kurt Schubert-Gedächtnispreis für interreligiöse Verständigung

Einzelnachweise

Österreichische Auszeichnung
Erstverleihung 2010

Kurt-Schubert-Gedächtnispreis


French Open-mesterskabet i damedouble 2018 var den 101. turnering om French Open-mesterskabet i damedouble. Turneringen var en del af French Open 2018 og blev spillet i Stade Roland Garros i Paris, Frankrig i perioden 30. maj - 10. juni 2018 med deltagelse af 64 par.

Mesterskabet blev vundet af tjekkerne Barbora Krejčíková og Kateřina Siniaková, som i finalen besejrede japanerne Eri Hozumi og Makoto Ninomiya med 6-3, 6-3, og som dermed begge vandt den første grand slam-titel i deres karrierer. De to 22-årige tjekker blev samtidig det andet rent tjekkiske par, der vandt French Open-mesterskabet i damedouble, og det første siden Andrea Hlaváčková og Lucie Hradecká i 2011. Tre af de fire finalister var i deres første grand slam-finale. Kun Siniaková havde tidligere været i en slutkamp på højeste niveau, da hun ved US Open 2017 tabte damedoublefinalen sammen med Hradecká. De tabende finalister var det første rent japanske par i en grand slam-finale i double. Parret havde ikke tidligere spillet en grand slam-turnering som makkere, og på vej til finalen havde de uden sættab slået fire seedede par, herunder de topseedede Tímea Babos og Kristina Mladenovic.

Bethanie Mattek-Sands og Lucie Šafářová var forsvarende mestre men valgte ikke at forsvare deres titel som makkere. Mattek-Sands dannede i stedet par med Latisha Chan, men parret tabte i anden runde til Irina Bara og Mihaela Buzărnescu. Šafářová havde slået pjalterne sammen med Svetlana Kuznetsova, men den tjekkisk-russiske duo blev slået ud i anden runde til Sorana Cîrstea og Sara Sorribes Tormo.

På trods af, at de begge tabte i første runde med to forskellige partnere, kunne Jekaterina Makarova og Elena Vesnina efter turneringen indtage førstepladsen på WTA's verdensrangliste i double som de første russere siden Anna Kurnikova i 1999. Latisha Chan og Tímea Babos havde inden turneringen også muligheden for at spille sig på ranglistens førsteplads.

Pengepræmier og ranglistepoint

Den samlede præmiesum til spillerne i damedouble androg € 2.454.000 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på ca. 4,6 % i forhold til året før.

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 64 par, der var fordelt på:
 57 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering pr. 21. maj 2018 (en uge før turneringens start).
 7 par, der havde modtaget et wildcard.

Seedede spillere

De 16 bedst placerede af parrene på WTA's verdensrangliste i double pr. 21. maj 2018 blev seedet:

Wildcards

Syv par modtog et wildcard til turneringen.

Resultater

Kvartfinaler, semifinaler og finale

Første, anden og tredje runde

Se også
 French Open-mesterskabet i herresingle 2018
 French Open-mesterskabet i damesingle 2018
 French Open-mesterskabet i herredouble 2018
 French Open-mesterskabet i mixed double 2018

Eksterne henvisninger
 French Open

Noter

French Open 2018
French Open-mesterskabet i damedouble
WTA Tour 2018


The United States Army Special Operations Command (Airborne) (USASOC ( )) is the command charged with overseeing the various special operations forces of the United States Army. Headquartered at Fort Liberty, North Carolina, it is the largest component of the United States Special Operations Command. It is an Army Service Component Command. Its mission is to organize, train, educate, man, equip, fund, administer, mobilize, deploy and sustain Army special operations forces to successfully conduct worldwide special operations.

Subordinate units

1st Special Forces Command (Airborne)

The  1st Special Forces Command (Airborne) is a division-level special operation forces command within the US Army Special Operations Command. The command was established on 30 September 2014, grouping together the Army special forces, psychological operations, civil affairs, and other support troops into a single organization operating out of its new headquarters building at Fort Liberty, NC.

Special Forces Groups
Established in 1952, the Special Forces Groups, also known as the Green Berets, was established as a special operations force of the United States Army designed to deploy and execute nine doctrinal missions: unconventional warfare, foreign internal defense, direct action, counter-insurgency, special reconnaissance, counter-terrorism, information operations, counterproliferation of weapon of mass destruction, and security force assistance. These missions make special forces unique in the U.S. military because they are employed throughout the three stages of the operational continuum: peacetime, conflict, and war. Often SF units are required to perform additional, or collateral, activities outside their primary missions. These collateral activities are coalition warfare/support, combat search and rescue, security assistance, peacekeeping, humanitarian assistance, humanitarian de-mining, and counter-drug operations. Their unconventional warfare capabilities provide a viable military option for a variety of operational taskings that are inappropriate or infeasible for conventional forces, making it the U.S. military's premier unconventional warfare force.

Today, there are seven special forces groups, each one is primarily responsible for operations within a specific area of responsibility:
 1st Special Forces Group (Airborne), (USINDOPACOM)
 3rd Special Forces Group (Airborne), (AFRICOM)
 5th Special Forces Group (Airborne), (CENTCOM)
 7th Special Forces Group (Airborne), (USSOUTHCOM)
 10th Special Forces Group (Airborne), (EUCOM)
 19th Special Forces Group (Airborne) (ARNG), (USINDOPACOM) and (CENTCOM)
 20th Special Forces Group (Airborne) (ARNG), (USSOUTHCOM)

Psychological Operations Groups

The mission of the 4th Psychological Operations Group (Airborne) and 8th Psychological Operations Group (Airborne), a.k.a. PSYOP units, are to provide fully capable strategic influence forces to Combatant Commanders, U.S. Ambassadors, and other agencies to synchronize plans and execute inform and influence activities across the range of military operations via geographically focused PSYOP battalions.

 4th PSYOP Group (A) consists of five battalions:
1st PSYOP Battalion (USSOUTHCOM)
 5th PSYOP Battalion (USINDOPACOM)
6th PSYOP Battalion (USEUCOM)
 7th PSYOP Battalion (USAFRICOM)
 8th PSYOP Battalion (USCENTCOM)

 The 8th PSYOP Group (A) consists of two battalions:
 3rd PSYOP Battalion (Dissemination)
9th PSYOP Battalion (Tactical).

Psychological operations are a part of the broad range of U.S. political, military, economic and ideological activities used by the U.S. government to secure national objectives. Used during peacetime, contingencies, and declared war, these activities are not forms of force but are force multipliers that use nonviolent means in often violent environments. Persuading rather than compelling physically, they rely on logic, fear, desire, or other mental factors to promote specific emotions, attitudes or behaviors.

The ultimate objective of U.S. PSYOP is to convince enemy, neutral, and friendly nations and forces to take action favorable to the United States and its allies. The ranks of the PSYOP include regional experts and linguists who understand political, cultural, ethnic, and religious subtleties and use persuasion to influence perceptions and encourage desired behavior. With functional experts in all aspects of tactical communications, PSYOP offers joint force commanders unmatched abilities to influence target audiences as well as strategic influence capabilities to U.S. diplomacy.

In addition to supporting commanders, PSYOP units provide interagency strategic influence capabilities to other U.S. government agencies. In operations ranging from humanitarian assistance to drug interdiction, PSYOP enhances the impact of those agencies' actions. Their activities can be used to spread information about ongoing programs and to gain support from the local populace.

95th Civil Affairs Brigade (Special Operations) (Airborne)

The  95th Civil Affairs Brigade (Special Operations) (Airborne) (SO) (A) enables military commanders and U.S. Ambassadors to improve relationships with various stakeholders in a local area to meet the objectives of the U.S. government. 95th Civil Affairs Brigade (Airborne) teams work with U.S. Department of State country teams, government and nongovernmental organizations at all levels and with local populations in peaceful, contingency and hostile environments. 95th Civil Affairs Brigade (Airborne) units can rapidly deploy to remote areas with small villages and larger population centers around the world.

They help host nations assess the needs of an area, bring together local and non-local resources to ensure long-term stability, and ultimately degrade and defeat violent extremist organizations and their ideologies. They may be involved in disaster prevention, management, and recovery, and with human and civil infrastructure assistance programs.

The 95th Civil Affairs Brigade (Airborne) conducts its mission via five geographically focused operational battalions:
 91st Civil Affairs Battalion (USAFRICOM)
 92nd Civil Affairs Battalion (EUCOM)
 96th Civil Affairs Battalion (USCENTCOM)
 97th Civil Affairs Battalion (USINDOPACOM)
 98th Civil Affairs Battalion (USSOUTHCOM)

The soldiers in these units are adept at working in foreign environments and conversing in one of about 20 foreign languages with local stakeholders. Brigade teams may work for months or years in remote areas of a host nation. Their low profile and command structure allow them to solidify key relationships and processes, to address root causes of instability that adversely affect the strategic interests of the United States.

528th Sustainment Brigade (Special Operations) (Airborne)

The  528th Sustainment Brigade (SO) (A) is responsible for providing logistical, medical, signal, and intelligence support for Army special operations forces worldwide in support of contingency missions and war fighting commanders.  Headquartered at Fort Liberty, North Carolina, the 528th Sustainment Brigade (SO) (A) sets the operational level logistics conditions to enable Army Special Operation Forces (ARSOF) using multiple Support Operations teams and three battalions.

The Support Operations teams embed each regional theaters' staff to support planning and coordination with theater Army, U.S. Special Operations Command and U.S. Army Special Operations Command to ensure support during operations and training.  Support Operations consists of four detachments: current operations, which manages five geographically aligned ARSOF Liaison Elements (ALEs), a future operations detachment, a commodity managers detachment, and an ARSOF support operations element.

The  528th's Special Troops Battalion (A) provides rapidly deployable combat service support and health service support to ARSOF and consists of a headquarters company with an organic rigger detachment, a special operations medical detachment with four Austere Resuscitative Surgical Teams (ARSTs), the  197th Special Troops Support Company from the Texas Army National Guard, and 1/528th Forward Support Company from the West Virginia Army National Guard.

The  112th Special Operations Signal Battalion (A) specialize in communication, employing innovative telecommunications technologies to provide Special Operations Joint Task Force (SOJTF) commanders with secure and nonsecure voice, data and video services.  The 112th's signals expertise allows ARSOF to "shoot, move and communicate" on a continuous basis. Soldiers assigned to 112th are taught to operate and maintain a vast array of unique equipment not normally used by their conventional counterparts. To meet the needs of ARSOF, the 112th deploys communications packages that are rapidly deployable on a moment's notice. Soldiers assigned to 112th are airborne qualified.

The  389th Military Intelligence Battalion (A) was established in March 2015 and conducts command and control of multi-disciplined intelligence operations in support of the 1st Special Forces Command (A) G2, component subordinate units, and mission partners via three companies: a headquarters company; an Analytical Support Company with a cytological support element and five geographically aligned regional support teams; a Mission Support Company with a Processing, Exploitation, and Dissemination (PED) detachment, a HUMINT and GEOINT detachment, and conducts the Special Warfare SIGINT Course; and an additional PED detachment at Fort Gordon.  On order, it deploys and conducts intelligence operations as part of a Special Operations Joint Task Force (SOJTF).

U.S. Army Special Operations Aviation Command (Airborne)

The  U.S. Army Special Operations Aviation Command (USASOAC), activated on 25 March 2011, organizes, mans, trains, resources and equips Army special operations aviation units to provide responsive, special operations aviation support to Special Operations Forces (SOF) and is the USASOC aviation staff proponent. Today, USASOAC consists of five distinct units: the  160th Special Operations Aviation Regiment (Airborne), the USASOC Flight Company (UFC), the Special Operations Training Battalion (SOATB), the Technology Applications Program Office (TAPO), and the Systems Integration Management Office (SIMO).

The 160th Special Operations Aviation Regiment (Airborne), newly subordinate to ARSOAC, provides aviation support to special operations forces. Known as "Night Stalkers," these soldiers are recognized for their proficiency in nighttime operations striking undetected during the hours of darkness and are recognized as the pioneers of the US Army's nighttime flying techniques. Today, Night Stalkers continue developing and employing new technology and tactics, techniques and procedures for the battlefield. They employ highly modified heavy assault versions of the MH-47 Chinook, medium assault and attack versions of the MH-60 Black Hawk, light assault and attack versions of the MH-6 Little Bird helicopters, and MQ-1C Gray Eagles via four battalions, two Extended-Range Multi-Purpose (ERMP) companies, a headquarters company, and a training company. The  1st Battalion,  2nd Battalion, the regiment, and its ERMP companies are stationed at Fort Campbell,  3rd Battalion is at Hunter Army Airfield, and  4th Battalion is at Joint Base Lewis–McChord.

75th Ranger Regiment

The  75th Ranger Regiment, also known as the Rangers, is an airborne light-infantry special operations unit. The regiment is headquartered at Fort Moore, Georgia and is composed of a regimental airborne special troops battalion, a regimental airborne military intelligence battalion, and three airborne light-infantry battalions. The  1st Ranger Battalion is stationed at Hunter Army Airfield,  2nd Ranger Battalion at Joint Base Lewis–McChord, and  3rd Ranger Battalion is at Fort Moore (formerly Fort Benning) along with the special troops battalion, the military intelligence battalion, and regimental headquarters.

Within the US special operations community, the 75th Ranger Regiment is unique with its ability to attack heavily defended targets of interest. The regiment specializes in air assault, direct action raids, seizure of key terrain (such as airfields), destroying strategic facilities, and capturing or killing high-profile individuals. Each battalion of the regiment can deploy anywhere in the world within 18 hours' notice. Rangers can conduct squad through regimental-size operations using a variety of insertion techniques including airborne, air assault, and ground infiltration. The regiment is an all-volunteer force with an intensive screening and selection process followed by combat-focused training. Rangers are resourced to maintain exceptional proficiency, experience and readiness.

U.S. Army John F. Kennedy Special Warfare Center and School

The  U.S. Army John F. Kennedy Special Warfare Center and School (SWCS) at Fort Liberty, North Carolina, is one of the Army's premier education institutions, managing and resourcing professional growth for soldiers in the Army's three distinct special-operations branches: Special Forces, Civil Affairs and Psychological Operations. The soldiers educated through SWCS programs are using cultural expertise and unconventional techniques to serve their country in far-flung areas across the globe. More than anything, these soldiers bring integrity, adaptability and regional expertise to their assignments.

On any given day, approximately 3,100 students are enrolled in SWCS training programs. Courses range from entry-level training to advanced warfighter skills for seasoned officers and NCOs. The  1st Special Warfare Training Group (Airborne) qualifies soldiers to enter the special operations community.  The  2nd Special Warfare Training Group (Airborne) focuses on teaches special operators advanced tactical skills as they progress through their careers.  The Joint Special Operations Medical Training Center, operating under the auspices of the  Special Warfare Medical Group, is the central training facility for the Department of Defense special operations combat medics.  Furthermore, SWCS leads efforts to professionalize the Army's entire special operations force through the  Special Forces Warrant Officer Institute and the  David K. Thuma Noncommissioned Officer Academy.  While most courses are conducted at Fort Liberty, SWCS enhances its training by maintaining facilities and relationships with outside institutions across the country.

1st Special Forces Operational Detachment-Delta

The 1st Special Forces Operational Detachment-Delta (1st SFOD-D), commonly referred to as Delta Force, Combat Applications Group (CAG), "The Unit", Army Compartmented Element, or within the Joint Special Operations Command (JSOC) as Task Force Green, is an elite special mission unit of the United States Army, under the organization of USASOC, but controlled by JSOC. It is used for hostage rescue and counterterrorism, as well as direct action and reconnaissance against high-value targets. 1st SFOD-D and its U.S. Navy and U.S. Air Force counterparts, DEVGRU, "SEAL Team 6", and the 24th Special Tactics Squadron, perform the most highly complex and dangerous missions in the U.S. military. These units are also often referred to as "Tier One" and "special mission units" by the U.S. government.

Order of Battle

List of commanding generals

References

External links

 U.S. Army Special Operations Command —official site
 U.S. Army Special Operations Command News

Army Special Operations Command
United States Army Service Component Commands


هاياتو داتيه (伊達勇登 داتيه هاياتو) هو مخرج أنمي ياباني ولد في 1962.

أعماله كمخرج أنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 ناروتو
 ناروتو شيبودن
 طوكيو أندرغراوند
 سايوكي
 كازي نو يوجيمبو

أوفا أنمي
 أوفا ناروتو

أفلام أنمي
 سايوكي Requiem

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص عملوا في صناعة الأنمي
مخرجو أفلام يابانيون
مخرجو أنمي
مخرجو تلفزيون يابانيون
مواليد 1962
ناروتو (مانغا)

هاياتو داتيه


Andreas Hviid (født 1980) er en dansk skuespiller, der som 12-årig i 1992 spillede rollen som Gavroche i musicalen Les Misérables på Østre Gasværk. Han spillede senere rollen som Jim Hawkins i "Skatteøen" på Folketeatret, og lagde stemme til figuren den unge løve Simba i tegnefilmen Løvernes Konge fra 1994. Han har også medvirket i "Den lille havfrue" som fisken Tumle og i "Jern-Henrik" som Jern-Henrik, og han lagde stemme til Svend i Toy story.

Eksterne henvisninger

Tegnefilmsdubbere fra Danmark

Andreas Hviid


Gerrit Schulte (7. januar 1916 – 26. februar 1992) var en hollandsk professionel banecykelrytter. Mellem 1940 og 1960 vandt han 16 seksdagesløb, ud af 73 start, og han var en af de dominerende seksdagesryttere i sin samtid. Han kørte bl.a. sammen med Peter Post. Schulte var også succesfuld i forfølgelsesløb, hvor han blev national mester ti gange, Europæisk mester to gange og verdensmester i 1948, efter at have slået Fausto Coppi i finalen. Han havde også succes som landevejsrytter, hvor han blev national mester tre gange og han vandt en etape i Tour de France 1938. Siden 1955 er Gerrit Schulte Trofæeet blev uddelt af landets cykelunion til den bedste cykelrytter i Holland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Nederlandene
Personer fra Amsterdam
Vindere af Københavns seksdagesløb

Gerrit Schulte


جوائز الموسيقى العالمية  هو احتفالية جوائز دولية تأسست في عام 1989 تحت رعاية عالية من أمير موناكو ألبرت الثاني، ويقع مقرها في مونت كارلو. تُقدم الجوائز إلى الفنانين الأكثر مبيعاً في العالم في مختلف الفئات وإلى الفنانين الأكثر مبيعاً من كل منطقة جغرافية كُبرى. يتم توفير بيانات المبيعات من قبل الاتحاد الدولي للصناعة الفونوغرافية (إفي). يتم التصويت على تسع جوائز على الإنترنت من قبل الجمهور. الجوائز مطلية بالذهب، كل منها يصور فناناً يحمل العالم

المساعدات الخيرية
تقوم جوائز الموسيقى العالمية ببناء المستشفيات والمدارس ودور الأيتام من خلال مؤسسة موناكو للمساعدات وجمعية كومبوني التبشيرية التي تُغطي أفريقيا وآسيا وأوروبا الشرقية والبرازيل. وهناك 23 مركزًا تشغيلياً لإنقاذ الأرواح وتوفير المأوى في بورت بويت في ساحل العاج والتي تقدم الخدمات لما يصل عدده 000 170 نسمة، ومستشفى، ومنازل، ومدرسة في الهند، ودار رعاية في سري لانكا للفتيات المعوقات، ومستشفى في رواندا، ومستشفى في دارفور، ومستشفى ومدرسة في النيجر، ومركزاً صحياً وداراً للرعاية في الكاميرون، ومستشفى في كمبوديا. وبالإضافة إلى ذلك، تم بناء منزل للأطفال المشردين في البرازيل، بالإضافة إلى مستشفى و 12 منزلاً في مدغشقر، وتجديد مستشفى قائم في مدينة المقطم بمصر.

الجوائز

جوائز العمالقة
Past Legend Award winners include:

 مادونا
 مايكل جاكسون
 باتي لابيل
 تاركان
 عمرو دياب
 برنس
 ويتني هيوستن
 سيلين ديون
 ديفيد بوي
 جينيفر لوبيز
 ماريا كاري
 جانيت جاكسون
 كارلوس سانتانا
 ديانا روس
 ستيفي وندر
 لاينل ريتشي
 ري تشارلز
 باري وايت
 إلتون جون
 تينا ترنر

 رود ستيوارت
 شير
 بي جيز
 INXS
 خوليو إجلسياس
 جورج بنسون
 كريس دو بيرغ
 بيونسيه
 كليف ريتشارد
 ستيتاس كو
 ديب بيربل
 لوتشانو بافاروتي
 بلاثيدو دومينغو
 توني بينيت
 شاكا خان
 جلوريا جاينور
 دستنيز تشايلد
 ساكيس روفاس

 فلو رايدا
 ريكي مارتن

الجائزة الماسية
تم إنشاء الجائزة الماسية للموسيقى العالمية في عام 2001 لتكريم الفنانين الذين باعوا أكثر من 100 مليون نسخة خلال كامل حياتهم المهنية. وقد مُنح ستة فنانين هذه الجائزة.
 2001: رود ستيوارت
 2003: ماريا كاري
 2004: سيلين ديون
 2005: بون جوفي
 2006: مايكل جاكسون
 2008: البيتلز

جوائز الألفية
بعيداً عن الفنانين الأكثر مبيعاً في العالم في مختلف الفئات والفنانين الأكثر مبيعاً حسب الدول، قُدمت جوائز الألفية الخاصة في عام 2000 إلى الفنان الأكثر مبيعاً للأغاني في العالم خلال كل العصور. وقُدمت الجوائز إلى مايكل جاكسون وماريا كاري في فئات جوائز الفنانين الذكور والإناث.

مراجع

جوائز أسست في 1989
جوائز موسيقية دولية

جوائز الموسيقى العالمية


Pedaços da Fome é um romance ficcional escrito por Carolina Maria de Jesus,  que aborda fome e miséria na cidade de São Paulo a partir de experiências vivenciadas pela própria autora.

Foi publicado em 1963, pela editora Aquila, sendo uma das cinco obras que a escritora brasileira publicou ainda em vida.

Contexto
Três anos após o seu livro de maior sucesso, Quarto de Despejo, Carolina Maria de Jesus já havia se mudado da favela do Canindé e agora morava no bairro de Santana em São Paulo.

Decidiu então publicar por conta própria, arcando com os custos desta publicação, dois livros sendo o primeiro deles Pedaços da Fome. Fugindo do estilo de produção usual da autora até aquele momento, Pedaços da Fome é um romance ficcional, ao contrário de seus livros anteriores conhecidos por serem autobiográficos.

Segundo Audálio Dantas, jornalista que "descobriu" a escritora em 1958, a autora revelou que tanto Pedaços da Fome quanto o livro posterior Provérbios não geraram um bom retorno financeiro.

Enredo
Em Pedaços da Fome Carolina Maria de Jesus conta a história de Maria Clara, uma jovem branca e rica moradora do interior de São Paulo, que impulsionada pelo amor após se apaixonar pelo jovem dentista Paulo, resolve se mudar para a cidade de São Paulo, com a promessa de uma vida melhor do que a que levava no interior, mesmo cercada dos cuidados de seu pai, um rico coronel da cidade.

Ao chegar em São Paulo porém, a jovem acaba vivendo em um cortiço em Guarulhos, em meio a uma comunidade pobre, muito distante daquilo que Paulo a oferecera. O livro explora a partir disso as dificuldades de Maria Clara, bem como as amizades que ela cria com as mulheres pobres e majoritariamente negras daquela comunidade, que se solidarizam com ela.

Romances
Livros do Brasil
Livros de 1963
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)
Literatura afro-brasileira

Pedaços da Fome


Bir borç ilişkisinde borçlu, alacaklı olan tarafa karşı belli bir taahhütte bulunmuştur. Kendiliğinden bu taahhüdünü yerine getirmediği takdirde hukuk düzeni, alacaklının bu borç ilişkisinden doğan haklarını, borçlunun mal varlığına yönelerek karşılamasını sağlayacaktır. Buna hukuk düzeninde sorumluluk denilmektedir.

Sorumluluk, iki yönlü anlaşılması gereken bir kavramdır. Borçlu açısından sorumluluk, borç ilişkisi dolayısıyla girmiş olduğu yükümlülüğü yerine getirmediği takdirde, alacaklının onun mal varlığı üzerinden bu yükümlülüğü karşılama durumuna razı olmak anlamına gelir. Alacaklı açısından sorumluluk ise, borçlunun edimini yerine getirmemesi halinde onun mal varlığının bir bölümüne el konulması için cebri icra yoluna başvurabilme hakkıdır.

Hukuk düzeni, bir borç ilişkisinde borçlu tarafın yükümlülüğünü yerine getirmesinden kaçınması durumunda alacaklı tarafın haklarını korumak noktasında devreye girmektedir. Bu bağlamda hukuk düzeni, alacaklının borç ilişkisinden doğan haklarını koruma altına almaktadır.

Sorumluluğun türleri

Kişisel varoluşla sorumluluk
Antik toplumlarda, borçlu tarafı, edimini yerine getirmeye zorlamak için kişisel varoluşla –bedeni ile- ilgili sorumluluk tarzları uygulanmıştır. Eski uygarlıklarda, borçlunun borç ilişkisinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda, alacaklının talebiyle vücudundan bir parçanın kesilmesi ya da öldürülmesi kuralı benimsenmiştir. Daha sonraki tarihlerde, alacaklının kölesi olması ya da belirli bir süre onun hizmetinde köle olarak çalışması prensibi benimsenmişti. En yumuşatılmış şekliyle kişisel sorumluluk, borçlunun belirli bir süre hapsedilmesi yoludur.

Günümüzde borç ilişkilerinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesinin kişisel varoluş sorumluluğu, hukuk düzenince kabul edilmemektedir. Ne var ki halen hukuk düzenini çağdaş biçimiyle yerleşmediği ülkelerde uygulana gelmektedir.

Mal varlığı ile sorumluluk
Çağdaş hukuk sistemi, borçlunun yükümlülüğünü mal varlığı ile teminatlandırmasını esas almaktadır. Diğer anlatımla alacaklı, borçlunun borç ilişkisinden doğan yükümlülüğünü yerine getirmemesi durumunda, İcra ve İflas Kanunu hükümleri çerçevesinde, borçlunun mal varlığının bir bölümüne el konulması talebinde bulunabilir.

Mal varlığı ile sorumluluk, borç ilişkisinin niteliğine göre iki biçimde olabilir.

Sınırsız sorumluluk
Kişinin bir borç ilişkisinden doğan sorumluluğunun, tüm mal varlığını kapsaması durumudur. Yani alacaklı, borçlunun yerine getirmemiş olduğu yükümlülüğü için onun tüm mal varlığı üzerinden yasal takibe geçebilir. Genelde, borç ilişkilerinde doğan sorumlulukta sınırsız sorumluluk esastır. Sınırsız sorumluluğa, şahsi sorumluluk da denilmektedir. Ancak şahsi sorumluluk, şahıs ile sorunluluktan tümüyle farklıdır, burada şahsi sorumluluk, borçlunun tüm şahsi mal varlığını tanımlamaktadır.

Sınırsız sorumluluk, borçlunun, borç ilişkisinden doğan yükümlülüklerini tüm mal varlığıyla karşılamasını esas almakla birlikte, İcra ve İflas Kanunu, borçlunun mesleki etkinliklerini ve makul biçimde yaşamını sürdürebilmesi için gerekli olan mal varlığını bu kapsam dışında tutar. Haczi caiz olmayan mallar bu kapsamdadır. Örneğin bir dişçinin muayenehanesindeki iş araçları ve bazı durumlarda maluliyet ya da emekli aylıkları haczi caiz olmayan mallardır.

Sınırlı sorumluluk
Bir borç ilişkisinden doğan sorumlulukta sınırsız malla sorumluluk esas olmakla birlikte hukuk düzeni bazı durumlar için sınırlı sorumluluk kuralını koymaktadır.

İstisnai bazı durumlarda borçlu tüm mal varlığı ile değil, belirli bir mal varlığıyla sorumludur. Buna belli mallarla sorumluluk denilmektedir.

Belli miktarla sorumlulukta ise borçlu, yine tüm mal varlığı ile sorumlu olmakla birlikte, sorumlu olduğu miktar belirli ve sınırlıdır. Örneğin kefalet sözleşmelerinde kefilin sorumlu olacağı tutar belirtilmiş olmalıdır, kefil bu miktara kadar sorumludur.

İlgili maddeler
 Borç

Sorumluluk

Borç ilişkilerinde sorumluluk


Çayırköy, Ağrı - Ağrı ili merkez ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Merzifon - Amasya ili Merzifon ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Sındırgı - Balıkesir ili Sındırgı ilçesine bağlı mahalle
 Çayırköy, Bolu - Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Osmancık - Çorum ili Osmancık ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Maden - Elâzığ ili Maden ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Piraziz - Giresun ili Piraziz ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Ödemiş - İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Çayır, İzmit - Kocaeli ili İzmit ilçesine bağlı mahalle
 Çayırköy, Tavşanlı - Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Yeşilyurt - Malatya ili Yeşilyurt ilçesine bağlı mahalle
 Çayırköy, Erfelek - Sinop ili Erfelek ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Zile - Tokat ili Zile ilçesine bağlı köy
 Çayırköy, Çaldıran - Van ili Çaldıran ilçesine bağlı mahalle

Çayırköy


قضاء العدين أحد أقضية لواء تعز التابع لولاية اليمن في العهد العثماني، حيث قسمت الدولة العثمانية ما كانت تحكمه من ولاية اليمن إلى أربعة ألوية رئيسية، ويندرج تحته عدد من الأقضية، ويشمل كل قضاء عدة مخاليف أو النواحي.

حالياً مديرية العدين.

طالع أيضاً
 ولاية اليمن.
 التقسيم الإداري لليمن.

مراجع

عدين

قضاء العدين


Xfig is a free and open-source vector graphics editor which runs under the X Window System on most UNIX-compatible platforms.

In Xfig, figures may be drawn using objects such as circles, boxes, lines, spline curves, text, etc. It is also possible to import images in a number of formats, including JPEG, EPS, PostScript, and SVG. Those objects can be created, deleted, moved or modified. Attributes such as colors or line styles can be selected in various ways. For text, 35 fonts are available.

Xfig saves figures in its native text-only "Fig" format. Xfig has a facility to print figures to a PostScript printer, too.
A convenient feature is the PSTricks or PGF/TikZ packages code that allows a smooth integration of Xfig-generated images into LaTeX documents. However, through the EPS export facility, figures can be imbedded into groff documents also, when rendered to PostScript, e. g. though grops.

Most operations in Xfig are performed using the mouse, but some operations may also be performed using keyboard accelerators (shortcuts). The interface is designed for a three-button mouse, although it is also possible to use a two-button or a one-button mouse with appropriate emulation, for example on a Macintosh under OS X.

History
Xfig was written by Supoj Sutanthavibul in 1985 for SunView. Ken Yap ported xfig to X11.  In 1989, Brian V. Smith added many features.  In 1991, Paul King added many features including overhauling the GUI for version 2.0.  In 1997, Tom Sato added Japanese text support, spell checker, and search/replace.

Imports
Xfig can import various files as images:
Raster formats: GIF, JPEG, PCX, PNG, PPM, TIFF, XBM, and XPM
Vector graphics formats: EPS, PostScript

Exports
Xfig can export into various formats:
Raster formats: GIF, JPEG, PNG, PPM, XBM, XPM, PCX, TIFF, SLD
Formats for printed documents: PostScript, PDF, HP-GL (printer control language used by Hewlett-Packard plotters),
Vector graphics formats: EPS, SVG, PIC, CGM, Metafont, MetaPost, EMF, Tk
LaTeX files: PGF/TikZ , PStricks

See also

Ipe – A modern vector graphics editor in the spirit of Xfig (including, e.g., LaTeX support).
Tgif - An Xlib-based 2D vector drawing tool very similar to Xfig.
Comparison of vector graphics editors
WinFIG

References

External links

XFig Version 3.2.5 User Manual

Native Fig file format
WinFIG, an Xfig clone for Windows (shareware with demo version)

''Copied from the Xfig home page with formatting changes. For additional details, check the xfig documentation or home page at https://sourceforge.net/projects/mcj/

1985 software
Free diagramming software
Free vector graphics editors
Vector graphics editors for Linux
X Window programs

Xfig


الوادي الأحمر  نهر إسباني، وهو أحد روافد الوادي الكبير، يبلغ طوله 144 .

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أنهار إسبانيا
أنهار قشتالة-لا مانتشا
أنهار منطقة أندلوسيا
الوادي الكبير

الوادي الأحمر


Hladna kaplja (eng. cold blob) je pojava u sjevernom Atlantskom oceanu. Pojmom Hladne kaplje opisujemo anomaliju iskazanu hladnim oceanskim površinskim morem, koje utječe na sjevernoatlantsku meridijansku obrtajuću struju, (eng. Atlantic Meridional Overturning Circulation, AMOC, nje. meridionale Umwälzzirkulation des Atlantiks) koji je dio termohalinske cirkulacije, moguće u nekakvu odnosu s otapanjem Grenlandskog ledenog pokrova pobuđenog globalnim zatopljenjem.

Izvori

Vanjske poveznice
Sveučilište u Hamburgu - Stabi Hamburg  Klockmann, Marlene: Der Effekt verschiedener Klimaantriebe auf die meridionale Umwälzzirkulation des Atlantiks unter glazialen und modernen Bedingungen (nje.)

Oceanografija

Hladna kaplja (Sjeverni Atlantski ocean)


اليوتونجيون  قبيلة الجرمانية ضمن الألامانيين و من الفرع السويبي على وجه التحديد ، عاشوا بين نهري الدانوب و ألتمول في بافاريا الحالية.

ألامانيون
شعوب جرمانية

يوتونجيون


Hofgeismar, Almanya'nın Hessen eyaletinin bir şehridir.

Resim galerisi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Hofgeismar

Hessen'deki belediyeler

Hofgeismar


Régis Bertrand, né à Marseille le , est un historien français spécialisé dans l'histoire religieuse et culturelle de Marseille et de la Provence.

Biographie

Publications
 .
 .

 .
 .

 .
 .
 .

 .
 .

Notes et références

Liens externes

Historien français du XXe siècle
Historien français du XXIe siècle
Historien de la Provence
Membre de l'Académie de Marseille
Naissance en juillet 1946
Naissance à Marseille
Agrégé d'histoire
Enseignant à l'université de Provence
Docteur en histoire

Régis Bertrand


Washington (), Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatısında bulunan eyaletlerinden birisidir. Eyalet, Amerika Birleşik Devletleri'nin Büyük Okyanus kıyısındaki eyaletlerinin en kuzeyde olanıdır. Eyalet, Seattle, Spokane gibi ABD'nin sayılı büyük şehirlerini barındırır. Eyaletin kuzey sınırları Kanada'ya komşudur.

Bölgedeki dağlık alanlarda iğne yapraklı ormanlar hakimdir. Ancak nehirlerdeki vadilere inildikçe bitki örtüsünde küçük değişiklikler görülür. Seattle şehrinin Büyük Okyanus'ta liman oluşturduğu bölge, dünyanın en güvenilir limanlarından biridir.

Coğrafya

İklim ve topografi

Washington eyaletinde yıllık hava sıcaklığı doğudan batıya değişir. Batıdaki dağlık alanlar ve kıyılarda Okyanus iklimi hakimken, eyaletin doğusunda ise karasal iklim görülmektedir. Eyaletin hemen hemen tümü iğne yapraklı ormanlarla kaplıdır. Bölgedeki dağlık alanlarda hava yıl boyunca 10 C derecenin altındadır. Ancak düșük rakımlı düzlüklerde hava ılımanlaşır ve yoğun yağış ve sis görülmeye başlar. Tarım yapmaya uygun alan miktarı diğer komşu eyaletlere göre daha azdır.

Eyalette büyük sıra dağlar vardır. Tüm Amerika kıtasının batısında sıralanan dağ sıraları üzerlerinde bu eyalette yer yer yüksek zirveler bulunmaktadır.

Eyalette ABD'nin en uzun nehirlerinden Kolumbiya Nehri yer almaktadır. Bu nehir çoğu yerde akaçlanarak ve başka nehirlerden dallar alarak Büyük Okyanus'a dökülmektedir. Nehir boyunca ekonomik faaliyetler ve nüfus belirgin bir rol oymaktadır.

Demografi

Nüfus

US Census Bürosu 1 Temmuz 2016 nüfus tahminlerine göre Washington eyaletinin nüfusu 7,288,000 kişi olarak tahmin edilmiştir. Bu tahmin nüfus en son 2010 Nüfus Sayımı sonucuna kıyasla eyalet nüfusunun %8.4 arttığına işaret etmektedir. 2015'te bu eyalet ABD'de toplam nüfus sayısına göre 14. sırada; Mississipi Nehri batısında bulunan eyaletler arasında (Kaliforniya ve Teksas'tan sonra) 3. sırada kalabalık nüfusa sahiptir. ABD'nin "Pasifik Kuzeydoğu Bölgesi" eyaletleri arasında nüfus bakımından 1. şiardadır. En son 1 Nisan 2017 için nüfus tahmine göre eyalet nüfusu 7,310,300 kişidir.

Washington eyaletinin uzun vadeli nüfus gelişmesi sağ yanda verilen listede gösterilen 10 yıllık nüfus sayımlarının incelenmesinden görülebilmektedir.

Nüfus  sınıflamaları

Washington eyaletinde, 2010 Nüfus Sayımı itibarıyla,  nüfusun yaş sınıflaması şöyledir:
 5 yaş veya daha küçük yaşta olanlar: 6,7
 5 yaştan 18 yaşına kadar olanlar: %25,7
 65 yaşında ve daha yaşlı olanlar: %11,2
 Geri kalan büyük oranda nüfus 18-65 yaş arasında.

Washington eyaletinde, 2010 Nüfus Sayımına göre, yaşayan nüfusun %49.8'i erkek ve %50,2 oranı kadındır.

Washington eyaletindeki nüfusun, 2010 Nüfus Sayımı verilerine göre, ırksal sınıflaması şöyledir:
 Beyaz ırktan Amerikan : %77,3
 Hispanık asıllı olmayan beyaz ırktan : %72,5
 Siyahi ırktan Amerikan : %3,6
 Yerli Amero-indiyen veya Alaska yerlisi: %1,5
 Asya asıllı Amerikan : %7.2  Hindistan asıllı Asyalı:%0,9
 Çin asıllı Asyalı: %1,4
 Filipinler asıllı Asyalı: % 1,4
 Japonya asıllı Asyalı : %0,5
 Kore asıllı Asyalı: %0,9
 Vietnam asıllı Asyalı: %1
 Diğer Asyalı: %1
 Hawaii Adaları asılı ve diğer Pasifik Adaları asıllı Amerikalılar:%0.6  Hawaii Adaları yerlileri asıllılar: %0,1
 Guam Adası asıllılar: %0,1
 Samoa Adaları asılllar: %0,2
 Diğer Pasifik Adalılar: %0,2
 Diğer ırktan olanlar: %5,2
 Karışık iki veya daha çok ırktan olanlar: %4.7

Din

Washington eyaletindenki nüfusunun (2014 verilerine göre) şu büyük dini eğilimleri vardır:
 Hristiyan: %60
 Sadece İncil otoritesine bağlı protestan mezhepleri: %25
 Ana Protestanlık:%14
 Roma Katoliği: %17
 Mormonluk: %4
 Dine bağlı olmayanlar: %32
 Yahudilik: % 1
 Hinduizm: %1
 İslam: %0.5%
 Diğer din ve inançlar:%3

Ekonomi
Washington, 2019'da 612.996,5 milyon dolarlık toplam gayri safi eyalet hasıla'sı olan güçlü ekonomisiyle ABD'de beşinci sıradadır. Washington, ABD'deki en hızlı oranıyla yılda yüzde 6,5 büyümektedir.

1 Ocak 2021 itibarıyla asgari ücret saatte 13,69 dolardı ve bu, saatte 14,00 dolarla Washington D.C.'nin ardından ülkedeki herhangi bir eyalet veya bölge arasında en yüksek ikinci ücretti.

Eyaletdeki önemli işler arasında uçak tasarım ve üretimi (Boeing), otomotiv (Paccar), bilgisayar yazılımı geliştirme (Microsoft, Bungie, Amazon, Nintendo of America, Valve, ArenaNet), telekom (T- Mobile US), elektronik, biyoteknoloji, alüminyum üretimi, kereste ve ağaç ürünleri (Weyerhaeuser), madencilik, içecekler (Starbucks, Jones Soda), emlak (John L. Scott, Colliers International, Windermere Real Estate, Kidder Mathews), perakende (Nordstrom, Eddie Bauer, Cartoys, Costco, R.E.I.) ve turizm (Alaska Airlines, Expedia, Inc.) vardır.

Microsoft'un ana kampüsü Washington eyaletindedir.

Amerika Fortune dergisinin hazırladığı bir ankete göre "ABD'de Çok Beğenilen 20 Şirket" arasında 4 tanesinin (Amazon, Starbucks, Microsoft, Costco) merkezleri Washington eyaletindedir.

Washington eyaletinde eyalet içinden geçen nehir ve akarsular kullanılarak büyük miktarda hidroelektrik enerji üretilir. Eyaletin enerji kullanımının %80'i eyalette üretilen hidroelektrik enerjisinden oluşur.

Ayrıca, Asya ile yapılan çok miktarda ticaret malı Puget Sound limanlarından geçer. Bu ticaret hacmiyle Puget Sound limanları ABD limanlarında altıncı sıradadır (sıralama, taşınan yirmi-fitlik eşdeğer birimi (TEU) ve altyapı endeksini birleştirir).

Girişim 1183'ün kabul edilmesiyle, Washington Eyaleti İçki Kontrol Kurulu (WSLCB), 1 Haziran 2012'de tüm eyaletteki içki dükkanı ve içki dağıtım tekelini sona erdirdi.

2013 federal USDA Millî Tarım İstatistikleri Servisi'nin resmi verilerine göre Washington eyaleti tarımsal hasılanın değeri $10.2 milyar oldu,

Washington eyaletinin üretimde birinci olduğu tarım ürünleri: kırmızı frambuaz (ABD üretiminin %97si); şerbetçi otu (%79.2) ; naneyağı (%72.9); bezelye (%60); elma (%57); kiraz (%50.9); armut (%49.5); sofralık Concord üzümü (%36.5); dondurmak veya konserve yapmak için havuç (%36,5).

Washington eyaletinde  yetiştirilen üzümlerden yapılan şaraplar ve 600 şarap üretim tesisi ile Washington eyaleti ABD'de Kaliforniya eyaletinden sonra şarap üretiminde ikincidir.

Tarıma bağlı önemli sanayi kolllarından birisi de ormancılıktır.

Seattle ve çevresinde kâğıt, kereste, mobilya, deniz ürünleri, gemi sanayi gibi farklı iş alanları mevcuttur.

2021 ağustos itibarıyla Washington'da ikamet eden milyarderler arasında  hem 176,6 milyar dolarlık servetiyle dünyanın ikinci en zengin insanı Amazon'un Jeff Bezos'u hem de 124,3 milyar dolar servetiyle dünyanın dördüncü en zengin insanı ile Microsoft'un Bill Gates'i vardır. 2014/4 itibarıyla, diğer Washington eyaleti milyarderleri arasında Microsoft'tan Paul Allen, Steve Ballmer ve Charles Simonyi ve McCaw Cellular Communications'dan Craig McCaw Oakley, Inc.'den James Jannard, ve Starbucks'dan Howard Schultz vardır.

2022 temmuz itibarıyla eyaletin işsizlik oranı yüzde 3,7 idi.

Şehirler

Eyalette tarım ve hayvancılık, coğrafi yapı nedeniyle oldukça gerilerde olduğundan, bölgedeki köyler ya çok büyüktür ya da çok seyrektir. Eyalette nüfus büyük şehirlere toplanmıştır. Eyaletdeki en büyük 3 şehir Seattle, Spokane ve Tacoma'dır. En çok nüfuslu şehirler şunlardır:

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Washington Eyaleti resmi web sitesi

Washington (eyalet)


Gökbilimde, bir yörüngenin eğikliği, o yörüngenin içinde bulunduğu düzlemin referans olarak alınan bir düzlemle yaptığı açıya verilen addır ve derece cinsinden ifade edilir.

Referans düzlemi olarak genellikle etrafında dolanılan 'merkezi cisim'in ekvator düzlemi alınır. Örneğin Satürn'in uydusu Phoebe'nin yörünge eğikliği, Phoebe'nin yörünge düzlemi ile Satürn'ün ekvator düzlemi arasındaki açıya eşittir. 90 derecenin üzerindeki eğiklikler 'dolanan cisim'in 'ters yönde hareketli bir yörünge'ye sahip olduğu, yani yörüngesi boyunca 'merkezi cisim'in kendi etrafında döndüğü yönün aksi istikamette ilerlediği anlamına gelir. "Phoebe'nin yörünge eğikliği 174,8 derecedir" dendiğinde, bu Phoebe'nin Satürn'ün ekvator düzlemine (180-174,8) 5,2 derece açı yapan bir düzlemde ve Satürn'ün dönüş yönünün tersine doğru hareket ettiği anlaşılır.

Güneş Sistemi'ndeki gezegenlerin ve doğrudan Güneş'in uydusu olan gökcisimlerinin Güneş çevresindeki yörüngelerinin eğiklikleri hesaplanırken bu kurala uyulmaz, merkezi cisim olan Güneş'in ekvator düzlemi yerine Yer'in Güneş etrafındaki yörüngesinin düzlemi olan tutulum düzlemi referans olarak alınır. Bu, söz konusu cisimlerin hareketlerini daha kolay değerlendirebilmek için yapılmış bir seçimdir.

Kaynakça

Gök mekaniği
Yörüngeler

Yörünge eğikliği


Die slowakische Unihockeynationalmannschaft repräsentiert die Slowakei bei Länderspielen und internationalen Turnieren in der Sportart Unihockey (auch bekannt als Floorball).

Der nationale Unihockeyverband der Slowakei (Slovensky Zväz Florbalu) wurde 1998 gegründet und im selben Jahr in die International Floorball Federation (IFF) aufgenommen. Gegenwärtig (Stand 2011) spielen in der Slowakei 1980 Herren Unihockey in einem der 52 Vereine.

Die Nationalmannschaft nahm 2004 in der Schweiz erstmals bei einer Weltmeisterschaft teil und belegte dabei den 23. Platz.

Platzierungen

Weltmeisterschaften

Siehe auch
 Slowakische Unihockeynationalmannschaft der Frauen

Weblinks

 Team-Profil auf floorball.org

Slowakei
Unihockey

Slowakische Unihockeynationalmannschaft


Øystein Garnes Brun (14. travnja 1975.) norveški je gitarist, pjevač i tekstopisac. Najpoznatiji je kao osnivač sastava Borknagar.

Životopis
U početku je bio član death metal-sastava Molested, ali ga je napustio i osnovao Borknagar.

Brun je osnovao Borknagar s Kristofferom Ryggom, Rogerom Tiegsom i Ivarom Bjørnsonom. Prvi studijski album sastava objavila je diskografska kuća Malicious Records. Skupina je danas pod diskografskom kućom Century Media Records. Do danas je Brun jedini član sastava koji se pojavio na svim albumima.

Godine 2004. s Andreasom Hedlundom osnovao je glazbeni projekt Cronian. Prvi studijski album Terra objavljen je 2006.

Diskografija

 Molested

 Blod Draum (1995.)
 Stormvold (1997.)

 Borknagar

 Borknagar (1996.)
 The Olden Domain (1997.)
 The Archaic Course (1998.)
 Quintessence (2000.)
 Empiricism (2001.)
 Epic (2004.)
 Origin (2006.)
 Universal (2010.)
 Urd (2012.)
 Winter Thrice (2016.)
 True North (2019.)

 Cronian

 Terra (2006.)
 Enterprise (2008.)
 Erathems (2013.)

Izvori

Norveški gitaristi heavy metala
Norveški pjevači heavy metala

Øystein Brun


Kosmos 2227, ruski ELINT (radioelektronsko izviđanje) satelit iz programa Kosmos. Vrste je Celina-2 (br. 4L).

Lansiran je 25. prosinca 1992. godine u 5:56 s kozmodroma Bajkonura u Kazahstanu, startnoga kompleksa br. 45L. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Zenit-2 11K77. Orbita mu je 848 km u perigeju i 854 km u apogeju. Orbitni nagib je 71,02°. Spacetrackov kataloški broj je 22284. COSPARova oznaka je 1992-093-A. Zemlju obilazi za 101,95 minuta. Pri lansiranju bio je mase 6600 kg.

Tijekom misije otpalo je nekoliko dijelova (poklopaca motora) koji su ostali u orbiti, kao i glavni satelit.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1992 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2227


Guðrún Hafsteinsdóttir (f. 9. febrúar 1970) er alþingismaður Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi og núverandi dómsmálaráðherra. Áður var hún markaðsstjóri Kjörís og formaður Samtaka iðnaðarins. Hún sigraði í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi árið 2021 og leiddi lista flokksins í kjördæminu í alþingiskosningunum í september 2021.

Foreldrar Guðrúnar eru Hafsteinn Kristinsson (1933-1993) forstjóri og stofnandi Kjörís og Laufey Valdimarsdóttir (f. 1940). Guðrún er næstyngst fjögurra systkina og meðal systkina hennar er Aldís Hafsteinsdóttir bæjarstjóri í Hveragerði til 16 ára og núverandi sveitarstjóri í Hrunamannahreppi. Maki Guðrúnar er Hans Kristján Einarsson Hagerup gullsmiður og eiga þau samtals sex börn.

Guðrún lauk stúdentsprófi frá Fjölbrautaskóla Suðurlands, BA-prófi í mannfræði frá Háskóla Íslands og diplómagráðu í jafnréttisfræðum frá Háskóla Íslands. Hún hefur lengst af starfað í fjölskyldufyrirtækinu Kjörís, tók þar við stöðu framkvæmdastjóra 23 ára gömul þegar faðir hennar lést en frá 2008-2021 var hún markaðsstjóri Kjöríss.

Guðrún var formaður Samtaka iðnaðarins frá 2014 - 2020. Hún hefur setið stjórn Samtaka atvinnulífsins, Háskólans í Reykjavík, Bláa Lónsins og Lífeyrissjóðs verzlunarmanna og er formaður Landsamtaka lífeyrissjóða frá árinu 2018.

Tilvísanir

Fólk fætt árið 1970
Íslenskir mannfræðingar
Íslenskar konur
Þingmenn Sjálfstæðisflokksins

Guðrún Hafsteinsdóttir


Differential geometry of curves is the branch of geometry that deals with smooth curves in the plane and the Euclidean space by methods of differential and integral calculus.

Many specific curves have been thoroughly investigated using the synthetic approach. Differential geometry takes another path: curves are represented in a parametrized form, and their geometric properties and various quantities associated with them, such as the curvature and the arc length, are expressed via derivatives and integrals using vector calculus. One of the most important tools used to analyze a curve is the Frenet frame, a moving frame that provides a coordinate system at each point of the curve that is "best adapted" to the curve near that point.

The theory of curves is much simpler and narrower in scope than the theory of surfaces and its higher-dimensional generalizations because a regular curve in a Euclidean space has no intrinsic geometry. Any regular curve may be parametrized by the arc length (the natural parametrization). From the point of view of a theoretical point particle on the curve that does not know anything about the ambient space, all curves would appear the same. Different space curves are only distinguished by how they bend and twist. Quantitatively, this is measured by the differential-geometric invariants called the curvature and the torsion of a curve. The fundamental theorem of curves asserts that the knowledge of these invariants completely determines the curve.

Definitions

A parametric -curve or a -parametrization is a vector-valued function

that is -times continuously differentiable (that is, the component functions of  are continuously differentiable), where , , and  is a non-empty interval of real numbers. The  of the parametric curve is . The parametric curve  and its image  must be distinguished because a given subset of  can be the image of many distinct parametric curves. The parameter  in  can be thought of as representing time, and  the trajectory of a moving point in space. When  is a closed interval ,  is called the starting point and  is the endpoint of . If the starting and the end points coincide (that is, ), then  is a closed curve or a loop. To be a -loop, the function  must be -times continuously differentiable and satisfy  for .

The parametric curve is  if

is injective. It is  if each component function of  is an analytic function, that is, it is of class .

The curve  is regular of order  (where ) if, for every ,

is a linearly independent subset of . In particular, a parametric -curve  is  if and only if  for any .

Re-parametrization and equivalence relation

Given the image of a parametric curve, there are several different parametrizations of the parametric curve. Differential geometry aims to describe the properties of parametric curves that are invariant under certain reparametrizations. A suitable equivalence relation on the set of all parametric curves must be defined. The differential-geometric properties of a parametric curve (such as its length, its Frenet frame, and its generalized curvature) are invariant under reparametrization and therefore properties of the equivalence class itself. The equivalence classes are called -curves and are central objects studied in the differential geometry of curves.

Two parametric -curves,  and , are said to be  if and only if there exists a bijective -map  such that

and

 is then said to be a  of .

Re-parametrization defines an equivalence relation on the set of all parametric -curves of class . The equivalence class of this relation simply a -curve.

An even finer equivalence relation of oriented parametric -curves can be defined by requiring  to satisfy .

Equivalent parametric -curves have the same image, and equivalent oriented parametric -curves even traverse the image in the same direction.

Length and natural parametrization

The length  of a parametric -curve  is defined as

The length of a parametric curve is invariant under reparametrization and is therefore a differential-geometric property of the parametric curve.

For each regular parametric -curve , where , the function is defined

Writing , where  is the inverse function of . This is a re-parametrization  of  that is called an ,  natural parametrization, unit-speed parametrization. The parameter  is called the  of .

This parametrization is preferred because the natural parameter  traverses the image of  at unit speed, so that

In practice, it is often very difficult to calculate the natural parametrization of a parametric curve, but it is useful for theoretical arguments.

For a given parametric curve , the natural parametrization is unique up to a shift of parameter.

The quantity

is sometimes called the  or action of the curve; this name is justified because the geodesic equations are the Euler–Lagrange equations of motion for this action.

Frenet frame

A Frenet frame is a moving reference frame of  orthonormal vectors  which are used to describe a curve locally at each point . It is the main tool in the differential geometric treatment of curves because it is far easier and more natural to describe local properties (e.g. curvature, torsion) in terms of a local reference system than using a global one such as Euclidean coordinates.

Given a -curve  in  which is regular of order  the Frenet frame for the curve is the set of orthonormal vectors

called Frenet vectors. They are constructed from the derivatives of  using the Gram–Schmidt orthogonalization algorithm with

The real-valued functions  are called generalized curvatures and are defined as

The Frenet frame and the generalized curvatures are invariant under reparametrization and are therefore differential geometric properties of the curve. For curves in   is the curvature and  is the torsion.

Bertrand curve
A Bertrand curve is a regular curve in  with the additional property that there is a second curve in  such that the principal normal vectors to these two curves are identical at each corresponding point. In other words, if  and  are two curves in  such that for any , the two principal normals  are equal, then  and  are Bertrand curves, and  is called the Bertrand mate of . We can write  for some constant .

According to problem 25 in Kühnel's "Differential Geometry Curves – Surfaces – Manifolds", it is also true that two Bertrand curves that do not lie in the same two-dimensional plane are characterized by the existence of a linear relation  where  and   are the curvature and torsion of  and  and  are real constants with . Furthermore, the product of torsions of a Bertrand pair of curves is constant.
If  has more than one Bertrand mate then it has infinitely many. This only occurs when  is a circular helix.

Special Frenet vectors and generalized curvatures

The first three Frenet vectors and generalized curvatures can be visualized in three-dimensional space. They have additional names and more semantic information attached to them.

Tangent vector

If a curve  represents the path of a particle, then the instantaneous velocity of the particle at a given point  is expressed by a vector, called the tangent vector to the curve at . Mathematically, given a parametrized  curve , for every value  of the parameter, the vector

is the tangent vector at the point . Generally speaking, the tangent vector may be zero. The tangent vector's magnitude

is the speed at the time .

The first Frenet vector  is the unit tangent vector in the same direction, defined at each regular point of :

If  is the natural parameter, then the tangent vector has unit length. The formula simplifies:

.

The unit tangent vector determines the orientation of the curve, or the forward direction, corresponding to the increasing values of the parameter. The unit tangent vector taken as a curve traces the spherical image of the original curve.

Normal vector or curvature vector

A curve normal vector, sometimes called the curvature vector, indicates the deviance of the curve from being a straight line.
It is defined as

Its normalized form, the unit normal vector, is the second Frenet vector  and is defined as

The tangent and the normal vector at point  define the osculating plane at point .

It can be shown that . Therefore,

Curvature

The first generalized curvature  is called curvature and measures the deviance of  from being a straight line relative to the osculating plane. It is defined as

and is called the curvature of  at point . It can be shown that

The reciprocal of the curvature

is called the radius of curvature.

A circle with radius  has a constant curvature of

whereas a line has a curvature of 0.

Binormal vector
The unit binormal vector is the third Frenet vector . It is always orthogonal to the unit tangent and normal vectors at . It is defined as

In 3-dimensional space, the equation simplifies to

or to

That either sign may occur is illustrated by the examples of a right-handed helix and a left-handed helix.

Torsion

The second generalized curvature  is called  and measures the deviance of  from being a plane curve. In other words, if the torsion is zero, the curve lies completely in the same osculating plane (there is only one osculating plane for every point ). It is defined as

and is called the torsion of  at point .

Aberrancy
The third derivative may be used to define aberrancy, a metric of non-circularity of a curve.

Main theorem of curve theory

Given  functions:

then there exists a unique (up to transformations using the Euclidean group) -curve  which is regular of order n and has the following properties:

where the set

is the Frenet frame for the curve.

By additionally providing a start  in , a starting point  in  and an initial positive orthonormal Frenet frame  with

the Euclidean transformations are eliminated to obtain a unique curve .

Frenet–Serret formulas

The Frenet–Serret formulas are a set of ordinary differential equations of first order. The solution is the set of Frenet vectors describing the curve specified by the generalized curvature functions .

2 dimensions

3 dimensions

dimensions (general formula)

See also
List of curves topics

References

Further reading
 Chapter II is a classical treatment of Theory of Curves in 3-dimensions.

Differential geometry
Curves

Differentiable curve


Der Silberberg ist mit einer Höhe von  (neben dem Spießhorn, ) der markanteste Gipfel der Berggruppe um das Herzogenhorn () im Schwarzwald, Baden-Württemberg (Deutschland). Er liegt etwa 4 Kilometer östlich der Stadt Todtnau.

Lage und Topographie
Das zentrale Hochgebiet des Südschwarzwalds wird gebildet vom Feldberggebiet () im Norden und der Berggruppe um das Herzogenhorn im Süden, beide getrennt durch den Feldbergpass und das tiefe Trogtal der oberen Wiese. Zum Wiesental hin fällt die besonders nach Norden hin felsige Kuppe des Silberberges in einem der höchsten Steilhänge des Feldberggebietes um gut 550 Meter ab. Südöstlich wird der Berg begrenzt vom oberen Prägbachtal. Es verläuft parallel zu dem der Wiese, jedoch 400 Meter höher, wodurch der Südosthang nur sanft geneigt ist. Er geht in die Hochweiden des oberen Prägbachtales über. Der bewaldete Nordhang ist durch karartige Nischen und klippendurchsetzte, teilweise gratartige Rücken gegliedert.

Gesteine und Mineralien
Der Silberberg ist wie fast das gesamte obere Wiesental im Wesentlichen aus Paragneisen aufgebaut. Eingeschaltet sind hier außerdem einige gangförmige Porphyr-Vorkommen, die wahrscheinlich gegen Ende der variszischen Gebirgsbildung entstanden sind, und Amphibolite. Beide sind recht verwitterungsbeständig und neigen daher zur Klippenbildung.
Der Silberberg ist von mehreren Mineralgängen durchzogen mit einer Gesamtlänge von mehreren Kilometern und mittleren Mächtigkeiten von bis zu 1,2 Metern. In den Quarz-, Flussspat-, Schwerspat-, Kalkspat- und Dolomit-Gängen finden sich vor allem Bleiglanz, Kupferkies und Silbererz. Der Silberberg ist außerdem die bisher einzige Tremolit-Fundstelle im Schwarzwald.

Bergbau
Der Name des Berges deutet auf früheren Bergbau auf Silber hin. Er gehört zum Todtnauer Bergbaurevier, in dem schon im frühen Mittelalter Silber gefördert wurde. Die älteste urkundliche Erwähnung von Erzgruben am Silberberg stammt aus dem Jahr 1028. Im westlich benachbarten Kar Zimmerwinkel wurde letztmals ab 1968 durch die Gewerkschaft Finstergrund der Stollen Dr. Tholus Brunnen aufgefahren, um Fluorit und Baryt zu gewinnen, der Betrieb wurde jedoch 1970 wieder eingestellt.

Tourismus
Durch die steilen Nordhänge des Silberberges führt ein Felsensteig, der einst vom Schwarzwaldverein angelegt worden war, inzwischen jedoch, ähnlich dem Alpinen Pfad am Feldberg, aufgelassen ist. Der abwechslungsreiche Pfad weist wenige ausgesetzte Passagen auf und ist noch passierbar.

Einzelnachweise

Weblinks
Geschichte vom Todtnauer Bergbau
Geographie (Feldberg (Schwarzwald))
Berg im Schwarzwald
Berg in Europa
Berg in Baden-Württemberg
Wintersportgebiet in Deutschland

Silberberg (Todtnau)


Philibertia est un genre de plantes dicotylédones de la famille des Apocynaceae, sous-famille des Asclepiadoideae, originaire d'Amérique du Sud, qui comprend environ 40 espèces.

Les espèces du genre Philibertia sont principalement distribuées dans les vallées inter-andines de Bolivie et d'Argentine, et peuvent atteindre des altitudes supérieures à 4000 mètres.

Ce sont le plus souvent des plantes grimpantes dont les feuilles présentent généralement une pubescence dense sur la face abaxiale. Le limbe foliaire est profondément cordé à la base.
Les fleurs ont généralement une corolle tubulaire ou campanulée, mais les autres organes floraux sont très variables.

Le nom générique, « Philibertia », est un hommage au botaniste français J. C. Philibert.

 Taxinomie

Le genre Philibertia compte 44 espèces reconnues, la dernière décrite en 2021 étant Philibertia woodii, ce qui en fait l'un des deux genres les plus riches en espèces de la sous-tribu des Oxypetalinae''.

Synonymes
Selon  :

Liste d'espèces

Selon  :

Notes et références

Liens externes

Asclepiadoideae
Genre d'Apocynaceae (nom scientifique)
Flore originaire d'Amérique du Sud
Plante à fleurs d'Amérique du Sud

Philibertia


The spotwing flying gurnard (Dactyloptena macracantha) is an unusual looking fish because of its huge pectoral fins. The fish has dark spots and wavy lines on the fins. It has a dull head and a grey or sometimes brown body that is covered with dark brown or black spots.

Despite its name, the spotwing flying gurnard is not related to the true flyingfish; these are in the family Exocoetidae, order Beloniformes.  Neither is it able to fly, or even to glide as the true flyingfish do.

These fish can grow to 38 cm in length. They feed on crustaceans, clams and small fishes. They have feeler-like leading rays and extensions from each fin ray. When disturbed, they quickly expand their pectoral fins, often retracting them before swimming off at speed.

Although the flying gurnard does not fly, it can "walk" on the bottom by alternatively moving its pelvic fins and short pectoral fin rays.

This Indo-Pacific species occurs from the northern Indian Ocean to Japan.

References

External links

spotwing flying gurnard
Marine fish of Northern Australia
Taxa named by Pieter Bleeker
spotwing flying gurnard

Spotwing flying gurnard


Barajlar; sulama, taşkın önleme, akarsu rejimi düzenleme ve elektrik enerjisi üretmek için yapılmaktadır. Türkiye'de DSİ tarafından yapımı gerçekleştirilir. Bunlardan elektrik enerjisi üretmek için yapılanlarin EÜAŞ'a devri yapılmakta diğerleri ise DSİ tarafından işletmektedir.

Türkiye'de işletmede 861 adet baraj bulunmaktadır. Türkiye'deki barajlardan Atatürk Barajı 817km², Keban Barajı 675km², Ilısu Barajı 313km², Karakaya Barajı 268km², Hirfanlı Barajı 263km² yüzey alanına sahiptir

Bunların işletmedeki 203 adeti, büyük çaplı baraj diğerleri ise gölet şeklindedir.

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Devlet Su işleri

Baraj

Türkiye'deki barajlar listesi


An Paepalanthus distichophyllus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Friedrich Philipp von Martius. An Paepalanthus distichophyllus in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. d. distichophyllus
 P. d. gardneri

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus distichophyllus


Det radikale Venstre efter 1905 er en film fra 1945 af ukendt instruktør.

Handling
Partifilm for Det radikale Venstre. Formodentlig produceret i forbindelse med folketingsvalget i 1945. Filmen fremstiller partiets historie, dets resultater og nuværende politik. Derudover får vi eksempler på, hvad Det radikale venstre har kæmpet for og fået gennemført i tidens løb siden partiets stiftelse i 1905, såsom livslang uddannelse, sundhedssygepleje og aldersrente.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1945

Radikale Venstre
Propagandafilm fra Danmark

Det radikale Venstre efter 1905


Den kejserlige prins' jernbane (Chemin de fer du Prince impérial) var verdens første dokumenterede modeljernbaneanlæg og den første, der kendes et fotografi af.

Placering og udformning
Anlægget blev etableret i 1859 til kejser Napoleon 3. af Frankrigs treårige søn Napoléon Eugène Louis Bonaparte på et dertil indrettet område på græsset mellem Bassin des Trois Bouillons og Bassin des Chiens i parken ved Château de Saint-Cloud, Napoleon 3.'s forårs- og efterårsresidens.

Anlægget blev beskrevet i tidsskriftet Le Monde Illustré 8. oktober 1859:

"Den kejserlige prins' jernbane. Den til forlystelse for den kejserlige prins byggede jernbane er et rigtigt legetøj og samtidig et glansstykke for den mekaniske videnskab. Den er indrettet i et forbeholdt hjørne af Saint-Clouds park. Dens tracé har form som et 8-tal, og de mikroskopiske spors krumninger minder om de forbløffende kurver på jernbanen fra Paris til Sceaux. Den har dens lille station, dens små viadukter, dens små broer, dens små stigninger, dens små ramper. Dens lokomotiv, hvis bredde er 50 centimeter, er forsynet med hjul, der drives med kraften fra en indvendig fjeder, der kan trækkes op efter behag."

Et fotografi af anlægget, der er det først kendte fotografi af et modeljernbaneanlæg, viser, at det fjederdrevne lokomotiv var en gengivelse af et C1-koblet tenderlokomotiv, der trak to treakslede flade vogne. Det ses, at der ud over den 8-talsformede strækning beskrevet i artiklen, var indbygget to sporskifter med et lige sporstykke mellem, der førte forbi stationsbygningen.

Overlevering
Artiklen i Le Monde Illustré er den eneste kendte beskrivelse af prinsens modeljernbane. Den ledsagende illustration, der viser hele anlægget, er et træsnit baseret på et fotografi af M[onsieur]. Michelez, da det endnu ikke var muligt at gengive fotografier på tryk i større oplag.

Fotografiet, der tjente som forlæg, var et værk af Paris-fotografen Charles-Louis Michelez (1817–1883). Det blev gengivet i Gustav Reders bog Mit Uhrwerk, Dampf und Strom (1970) som det ældst kendte fotografi af et modeljernbaneanlæg. Reder kendte dog ikke til beskrivelsen i Le Monde Illustré, og kunne derfor ikke angive oplysninger om mål og fremdriftsmåde, men anslog dog sporvidden til cirka 20 centimeter.

Hvem der byggede anlægget og dets materiel, og hvor længe modeljernbanen var i Saint-Clouds park, er ikke overleveret. Det vides heller ikke, hvad der blev af den.

Kilder
 Le Monde Illustré, udgave fra 8. oktober 1859, s. 229 -230 .
 Gustav Reder: Mit Uhrwerk, Dampf und Strom. Vom Spielzeug zur Modelleisenbahn. Alba-Buchverlag, 1970.

Modeljernbane

Den kejserlige prins' jernbane


Elias Canetti (d. 25 Temmuz 1905 – ö. 14 Ağustos 1994), modernist romancı, oyun yazarı, anı ve kurgusal olmayan düzyazı yazarı. Eserlerini Almanca yazan Canetti, "geniş bir bakış açısı, fikir zenginliği ve sanatsal güç ile işaretlenmiş yazıları için" 1981 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.

Hayatı

25 Temmuz 1905'te, Rusçuk'ta (Bulgaristan) Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğan Elias Canetti, 1905'ten 1911'e kadar ailesiyle Rusçuk'ta yaşamıştır. Daha sonra aile İngiltere'ye taşınmış, babanın 1912 yılında vefat etmesiyle ise Viyana'ya gitmişlerdir. Viyana'da aile yeni bir hayata adım atarken, Canetti Ladino, Bulgarca, İngilizce ve biraz da Fransızca konuşabiliyordu. Fakat, sadece 7 yaşındayken geldiği Viyana'dan itibaren genellikle kullandığı dil Almancadır. Gelecekte kaleme alacağı önemli eserlerini de Almanca yazmıştır. Viyana'dan da taşınarak aile sırasıyla Zürih ve Almanya'da yaşamıştır. 1924 yılında Canetti Almanya'da liseden mezun olur ve kimya eğitimi görmek için aynı yıl Viyana'ya gider. Viyana'da geçirdiği yıllarda ise ömür boyu en büyük tutkusu olacak edebiyatla ilgilenmeye başlar. Viyana Üniversitesinden 1929 yılında kimya lisansını tamamlayarak mezun olur. Daha öğrenciyken yazmaya başlamış ve Viyana'daki edebiyat çevrelerine girmiştir.

1930'ların başlarında Amerikalı yazar Upton Sinclair'in yapıtlarını Almanca'ya çevirdi. 1934'te kendisi gibi yazar olan, 1963'te kaybedeceği Veza Taubner ile evlendi. Bu arada Hochzeit (Düğün) ve absürt tiyatronun ilk örneklerinden olan Die Komödie der Eitelkeit (Kibir Komedisi) adlı oyunları yazdı. 1967'de Viyana'da sahneye koyulan Die Befriesteten (Sayılı Gün) insanın öleceği zamanı tam olarak bilmesi durumunda ne olacağını sorusunu soruyordu. Nazilerin Avusturya'yı işgal etmesinden çok kısa bir süre önce Paris'e, Paris'ten de Londra'ya geçti. Hayatının büyük bir bölümünü İngiltere'de geçirdi. 1970'lere kadar yaşadığı İngiltere'den 1952 yılında vatandaşlık kazanmıştır. 1971'de ikinci evliliğini yapacağı, restoratör Hera Buschor'un işi gereği sık sık geldiği İsviçre'de de bir ev edindiyse de, bu döneme kadar İngiltere dışına hemen hiç çıkmadı. Yazarın Hera Buschor'dan bir kızı olduğunda yaşı altmış sekizdi. Hayatının son 20 yılını Zürih'te geçirdi ve 1994 yılında aynı kentte öldü. Elias Canetti, vasiyeti üzerine ünlü yazar James Joyce'unkinin yanına kazılan bir mezara gömülmüştür.

Başlıca eserleri

Körleşme
Elias Canetti yaptığı ilk tasarılarda sekiz romandan oluşacak ve -Balzac'ın Comedie Humaine'inden esinlenerek- Comedie Humaine an Irren (Türkçe:  İnsanlığın Yanılgılar Komedisi) adının taşıyacak bir roman dizisi yazmayı öngörmüştü. Ancak çalışmaları ilerledikçe bu sekiz romandan biri üzerine yoğunlaşan Canetti, kitabı 1930-1931'de yani bir yıllık bir sürede ve henüz 26 yaşındayken tamamladı. Kitap 1935'te Viyana'da yayınlandı ve kısa bir süre sonra Nazi yönetimi tarafından yasaklandı. Roman yayımlandıktan sonra birçok edebiyat otoritesinin ilgisini çekmiş ve İngiltere, Fransa ve Amerika'da yoğun ilgi görmüştür. Gariptir ki, Almanca kaleme alınmış bu eser Almanya'da uzun süre ilgi görmemiş, ancak 1963'teki üçüncü baskısıyla hak ettiği üne kavuşabilmiştir. Uygarlığın yıkılışıyla insanoğlunun aşağılanması, romanın konusunu oluşturur.
Körleşme, "dehşet"in romanıdır. "Yüzyılı gırtlağından yakalamaya çalışan" bu eserde Canetti, ontolojik yabancılaşmayı ve seküler dünyanın mekanik dinamiklerini romanın kahramanı, döneminin en ünlü sinoloğu olan Prof. Kien ile serimlemeye çalışır. Kendini insanlardan tamamıyla soyutlamış, insanları değersiz ve küçük gören, Viyana'da 25 bin kitabı ile beraber yaşayan, "odası dünyası kadar büyük" olan Prof. Kien'in tek tutkusu kitapları ve bilimdir. Özellikle kadınlardan nefret etmesine karşın, nasıl oluyorsa, hayatına son derece sıradan, cahil, açgözlü ve bencil bir hizmetçi kadın girer; Therese... Profesör, bu kadından kurtulmaya çalışırken, sineklerden bile değersiz bulduğu, yaşama haklarını bile fazla gördüğü insanların oyuncağı olur ve yıkıma sürüklenir.

Kitle ve İktidar
Canetti "kitle" olgusu ile ilgilenmeye daha 1925 yılında karar vermiştir. Daha sonra 1933 yılında Hitler'in Almanya'da iktidara gelmesi, Canetti'nin 1925'ten beri ilgilendiği "kitle" olgusuyla "iktidar" olgusu arasındaki olası ilişkileri düşünmesine ve çözümlemeye çalışmasına neden olur. Kitle ve iktidar üzerine olan fikirlerini "Kitle ve İktidar" (Masse und Macht) ismiyle 1960 yılında yayımlamıştır. Kitabın ilk yarısı kitlenin değişik türlerinin dinamiklerinin çözümlemesine ayrılır. İkinci bölüm ise kitlenin yöneticilere neden ve nasıl itaat ettiği üzerinde yoğunlaşır. Canetti Hitler'i hükmettiği kitlenin büyüklüğünden başı dönen paranoyak bir yönetici olarak sunar. Yahudilere yapılan zulmü Almanya'nın enflasyon deneyimiyle bağlantılandırmaktadır.

Çalışmaları

Roman
 Die Blendung, 1935 (Körleşme, çev. Ahmet Cemal, Sel Yay., 2015) (Daha önceki baskılar için: Körleşme, çev. Ahmet Cemal, Payel Yay., 1981)

Oyun
 Die Hochzeit, 1932 (The Wedding)
 Komodie der Eitelkeit, 1934 (Comedy of Vanity)
 Die Befristeten, 1956 (The Numbered)

Otobiyografi
 Die Gerettete Zunge, 1977 (Kurtarılmış Dil, çev. Şemsa Yeğin, Payel Y., 1995)
 Die Fackel im Ohr, 1980 (Kulaktaki Meşale, çev. Şemsa Yeğin, Payel Y., 1997)
 Das Augenspiel, 1985 (Gözlerin Oyunu, çev. Şemsa Yeğin, Payel Y., 2000)
 Party im Blitz 1991, (Party in the Blitz)

Notlar
 Die Provinz des Menschen : Aufzeichnungen 1942–1972, 1973 (İnsanın Taşrası 1942-1972, çev. Ahmet Cemal, Sel Y., 2015) (Daha önceki baskılar için : İnsanın Sılası, çev. Ahmet Cemal, İyi Şeyler Y., 1996; İnsanın Taşrası 1942-1972, çev. Ahmet Cemal, Payel Y., 2004)
 Das Geheimherz der Uhr: Aufzeichnungen 1973-1985, 1987 (Saatin Gizli Yüreği 1973-1985, çev. Ahmet Cemal, Payel y., 2006)

Notlarından ve Denemelerinden Yapılan Derlemerler
 Über die Dichter, 2004 (Edebiyatçılar Üzerine, çev. Gürsel Aytaç, Payel Y., 2007
 Über den Tod, 2003 (Ölüm Üzerine, çev. Gürsel Aytaç, Payel Y., 2007
 Über Tiere, 2002 (Hayvanlar Üzerine, çev. Levent Konca, Sel Y., 2014

Diğer Eserleri
 Masse und Macht, 1960 (Kitle ve İktidar, çev. Gülşat Aygen, Ayrıntı Y., 1998)
 Die Stimmen von Marrakesch, 1968 (Marakeş'te Sesler, çev. Kamuran Şipal, Cem Y., 1960)
 Der andere Prozess, Kafkas Briefe an Felice, 1969 (Öbür Dava, Kafka'nın Felice'ye Mektupları Üzerine, çev. Kamuran Şipal, Cem Y.,1994)
 Der Ohrenzeuge. Fünfzig Charaktere, 1974 (Elli Karakter. Kulak Misafiri, çev. Şemsa Yeğin, Payel Y., 1994)
 Das Gewissen der Worte, 1975 (Sözcüklerin Bilinci, çev. Ahmet Cemal, Payel Y., 1984)
 Die Fliegenpein, 1992 (The Agony of Flies)
 Nachträge aus Hampstead, 1994

Ödülleri
Canetti, Nobel Edebiyat Ödülü (1981) başta olmak üzere birçok ödül kazanmıştır. Kazandığı başlıca ödüller :

 Foreign Book Prize (1949, Fransa)
 Viyana Ödülü (1966)
 Critics Prize (1967, Almanya)
 Great Austrian State Prize (1967)
 Bavarien Academy of Fine Arts Prize (1969)
 Bühner Ödülü (1972)
 Nelly Sachs Ödülü (1975)
 Order of Merit (1979, Almanya)
 Europa Prato Ödülü (1980, İtalya)
 Hebbel Ödülü (1980)
 Kafka Ödülü (1981)
 Great Service Cross (1983, Almanya)

Kaynakça
 İngilizce Vikipedi Elias Canetti sayfası
 D. Barnouw, "Elias Canetti", 1996.

Dış bağlantılar
 Elias Canetti biyografisi (İngilizce)
 Edebiyat Ansiklopedisi: Canetti, Elias - Literary Encyclopedia: Canetti, Elias  (İngilizce)
 Perlentaucher: Elias Canetti (Almanca)

1905 doğumlular
Rusçuk doğumlular
1994 yılında ölenler

Alman oyun yazarları
20. yüzyıl Alman roman yazarları
Yahudi asıllı Avusturyalılar
Britanyalı Nobel Ödülü sahipleri
Yahudi asıllı Britanyalılar
İsviçreli deneme yazarları
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Yahudi yazarlar
Bulgar Nobel Ödülü sahipleri
İsviçre'de ölenler

Elias Canetti


Korsikaca, Fransa'nın Korsika bölgesinde konuşulan bir Latin dilidir. Yaklaşık 400.000 kişi tarafından konuşulur. İtalyanca'nın Toskana lehçesiyle benzer özellikler taşımaktadır. Fransız hükûmeti tarafından herhangi bir resmilik kazandırılmamış bir dil olan Korsikaca yok olmakta olan diller arasındadır.

Kelime Bilgisi

Korsikaca'daki bazı kelimeleri Latin kökenli diğer dillerle karşılaştıran bir tablo:
{| class="wikitable" border=1
|----- bgcolor=#c0c0c0
! Fransızca || İtalyanca || İspanyolca || Oksitanca || Katalanca || Sicilyaca || Portekizce || Rumence || Sarduca || Korsikaca
|-----
||clef
||chiave
||llave
||clau
||clau
||chiavi
||chave
||cheie
||crae/crai
||chjave/chjavi
|-----
||nuit
||notte
||noche
||nuèit/nuèch
||nit
||notti
||noite
||noapte
||notte/notti
||notte/notti
|-----
||chanter
||cantare
||cantar
||cantar
||cantar
||cantari
||cantar
||cânta
||cantare/cantai
||cantà
|-----
||chèvre
||capra
||cabra
||cabra craba
||cabra
||crapa
||cabra
||capră
||craba
||capra, sgiotta/sciucca
|-----
||langue
||lingua
||lengua
||lenga||llengua
||lingua
||língua
||limbă
||limba/lìngua
||lingua|-----
||place
||piazza
||plaza
||plaça
||plaça
||chiazza
||praça
||piaţă
||pratha/pratza
||piazza
|-----
||pont
||ponte
||puente
||pònt
||pont
||ponti
||ponte
||pod
||ponte/ponti
||ponte/ponti
|-----
||église
||chiesa
||iglesia
||glèisa
||església
||chiesa
||igreja
||biserică
||cheja/cresia
||ghjesgia/chjesa
|-----
||hôpital
||ospedale
||hospital
||espital
||hospital
||spitali
||hospital
||spital
||ispidale/spidali
||spidale/spedale/uspidali
|-----
||fromage
||formaggio, cacio
||queso
||formatge
||formatge
||caciu
||queijo
||brânză/caş
||casu
||furmagliu, casgiu'''
|}

Üstteki tabloda yer alan kelimelerin Latince kökenleri:

 Korsikaca'nın çeşitli ağızlarının İtalyanca ile karşılaştırması

Aşağıda, aynı metnin Korsikaca'nın belli başlı ağızlarına göre ve İtalyanca'ya göre yazılışları yer almaktadır.

 Güney ve Kuzeyorta ağızları karşılaştırması

 Kaynakça
 Falcucci, Francesco Domenico. Vocabolario dei dialetti della Corsica. 1915
 Marchetti, Pasquale. Intricciate è cambiarine. Éd. Beaulieu, 1971
 Ceccaldi, Matteiu. Dictionnaire corse-français. Éditions Klincksieck, 1974
 Marchetti, Pasquale. U corsu senza straziu - Le corse sans peine. Chennevières sur Marne: Assimil, 1974
 Mellilo, A.M. Profilo dei dialetti italiani: Corsica. Pisa: Pacini Editore, 1977
 Agostini, Paulu Marìa. L'usu di a nostra lingua. 1984
 Fusina, Ghjacumu. Les racines de la vie, La Corse naturelle. Paris: Éditions CRITT/DRAE/DRT, 1991
 Saint-Blancat, C. (a cura di). La Corsica. Identità Etnico-Linguistica e Sviluppo. Padova, CEDAM, 1993
 Fusina, Ghjacumu. Parlons Corse. Paris: Éditions L'Harmattan, 1999
 Marchetti, Pasquale. L'usu còrsu (diziunariu corsu-talianu-francese). Éditions Stamperia Sammarcelli, 2001
 Durand, Olivier. La lingua còrsa''. Brescia: Paideia Editrice, 2003

Doğal diller
Romen dilleri
Korsika
Ölmek üzere olan diller
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar
İtalyanca lehçeleri

Korsikaca