Diana Jean Krall () este o pianistă și cântăreață canadiană de jazz, cunoscută pentru vocea ei alto. A vândut peste 6 milioane de albume în SUA și peste 15 milioane de albume din întreaga lume. Pe 11 decembrie 2009, revista Billboard a numit-o al doilea artist jazz al deceniului (2000-09), fiind unul dintre cei mai bine vânduți artiști ai timpului ei.

Krall este singura cântăreață de jazz care a avut opt albume care au debutat în fruntea clasamentului albumelor de jazz Billboard. Până în prezent, ea a câștigat trei premii Grammy și opt premii Juno. De asemenea, a câștigat nouă albume de aur, trei de platină și șapte albume de multi-platină.

Viața personală
Krall s-a născut la 16 noiembrie 1964, în Nanaimo, British Columbia, Canada, fiica Adellei A. (născută Wende), profesoară de școală primară, și a lui Stephen James "Jim" Krall, un contabil. Singura soră a lui Krall, Michelle, este o fostă membră a Royal Canadian Mounted Police (RCMP). Tatăl lui Krall a cântat la pian acasă, iar mama ei a cântat într-un cor al comunității. Kral a început să studieze singură pianul la vârsta de patru ani și a susținut examene pentru Conservatorul Regal de Muzică. În liceu a fost membră a unui grup de jazz; la 15 ani, a început să cânte în mod profesionist în restaurante locale. Krall a câștigat o bursă pentru a participa la Colegiul de Muzică Berklee din Boston, unde a studiat din 1981 până în 1983 înainte de a se muta la Los Angeles pentru a cânta jazz. S-a întors în Canada pentru a lansa primul ei album în 1993.

Mama lui Krall a murit din cauza mielomului multiplu în 2002, la câteva luni de la moartea mentorilor lui Krall, Ray Brown și Rosemary Clooney.

Krall și muzicianul britanic Elvis Costello s-au căsătorit la 6 decembrie 2003, pe proprietatea lui Elton John în afara Londrei. Fiii lor gemeni, Dexter Henry Lorcan și Frank Harlan James, s-au născut pe 6 decembrie 2006, în New York.

Cariera

În 1993, Krall a lansat primul său album, Stepping Out, pe care l-a înregistrat cu John Clayton și Jeff Hamilton. A atras atenția producătorului Tommy LiPuma, care a produs cel de-al doilea album, Only Trust Your Heart (1995).

Cel de-al treilea album, All for You: A Dedication to the Nat King Cole Trio (1996), a fost nominalizat pentru un premiu Grammy și s-a aflat în clasamentele de jazz Billboard timp de 70 de săptămâni. Love Scenes (1997) a devenit repede un hit cu trioul Krall, Russell Malone (chitară) și Christian McBride (bas).

În august 2000, Krall s-a alăturat lui Tony Bennett pentru un turneu în 20 de orașe. Au format din nou un duet pentru o melodie în seria TV Spectacle: Elvis Costello with ...

Aranjamentele orchestrale ale lui Johnny Mandel au oferit fundalul pentru albumul When I Look In Your Eyes (1999). Combinarea trupei a fost păstrată, după aranjamentele de la albumul The Look of Love (2001) create de Claus Ogerman; acest album a atins statutul de platină și a ajuns în top 10 al Billboard 200. Piesa care dă titlul albumului, o preluare a Casino Royale popularizată la sfârșitul anilor 1960 de Dusty Springfield și Sérgio Mendes, a ajuns pe locul 22 în topul adult contemporary.

În septembrie 2001, Krall a început un turneu mondial. Concertul ei de la Olympia a fost înregistrat și lansat ca primul ei album live, Diana Krall - Live în Paris. Albumul a inclus preluări ale melodiei "Just the Way You Are" a lui Billy Joel (un hit pentru radioul american de smooth jazz) și ale melodiei "A Case of You" de Joni Mitchell.

Filmul "The Score" din 2001, cu Robert De Niro și Marlon Brando, a inclus o melodie de-a lui Krall, intitulată "I'll Make It Up As I Go". Această melodie însoțește finalul filmului și a fost compusă de canadianul David Foster. [13]

După ce s-a căsătorit cu Costello, Krall a lucrat împreună cu el ca textier și a început să-și compună propriile cântece, rezultând albumul The Girl in the Other Room. Albumul, lansat în aprilie 2004, a urcat rapid în top cinci în Marea Britanie și a intrat în top 40 al albumelor din Australia.

Ea s-a alăturat lui Ray Charles pe albumul "Genius Loves Company" în 2004 pentru piesa "You Do not Know Me".

La sfârșitul lunii mai 2007, Krall a fost prezentă într-o campanie publicitară a Lexus [14]. În acel an a cântat, de asemenea, "Dream a Little Dream of Me" cu acompaniamentul la pian al lui Hank Jones.

Quiet Nights a fost lansat pe 31 martie 2009.

Krall a produs albumul Barbrei Streisand, Love Is the Answer, lansat pe 29 septembrie 2009. [15]

În 2011, Krall s-a retras în Sri Lanka. În septembrie 2012, ea l-a însoțit pe Paul McCartney la studiourile Capitol, într-un spectacol live al albumului său Kisses on the Bottom, care a fost prezentat în direct pe internet. Pe 13 septembrie 2012, Krall a interpretat "Fly Me to the Moon" la înmormântarea al astronautului Neil Armstrong din Washington, D.C.

Glad Rag Doll a fost lansat pe 2 octombrie 2012. Wallflower este al doisprezecelea album de studio, lansat pe 3 februarie 2015 de către Verve Records. Albumul a fost produs de David Foster. Printre compozitorii Krall și Foster se numără Eagles (două cântece), Elton John și Bernie Taupin ("Sorry Seems to Be the Hardest Word"), 10cc ("I'm not in Love"), Neil Finn ("Don't Dream It's Over") și Gilbert O'Sullivan ("Alone Again (Naturally)"). Piesa care dă titlul albumului este "Bootleg Series" a lui Bob Dylan. Iar Paul McCartney i-a dat binecuvântarea să înregistreze un cântec original care nu a mai fost lansat, pe care la scris pentru propriul album Kisses on the Bottom.

Pe 5 mai 2017, Krall a lansat al treisprezecelea album, Turn Up the Quiet, prin Verve Records. Albumul a fost produs de Krall și Tommy LiPuma. Albumul a câștigat un premiu Juno ca albumul de jazz vocal al anului în 2018.

Pe 14 septembrie 2018, a fost lansat un album comun între Krall și Tony Bennett, Love Is Here to Stay. Albumul include piesa "Fascinating Rhythm", înregistrat inițial de Bennett în 1949, care i-a adus un record mondial Guinness pentru "cel mai lung timp între lansarea unei înregistrări originale și reînregistrarea aceluiași single de către același artist" - 68 de ani și 342 de zile.

Discografie

 Stepping Out (1993)
 Only Trust Your Heart (1995)
 All for You: A Dedication to the Nat King Cole Trio (1996)
 Love Scenes (1997)
 When I Look in Your Eyes (1999)
 The Look of Love (2001)
 Live in Paris (2002)
 The Girl in the Other Room (2004)
 Christmas Songs (2005)
 From This Moment On (2006)
 Quiet Nights (2009)
 Glad Rag Doll (2012)
 Wallflower (2015)
 Turn Up the Quiet (2017)
 Love Is Here to Stay cu Tony Bennett (2018)
 This Dream of You (2020)

Referințe

Nașteri în 1964
Nașteri pe 16 noiembrie
Cântăreți canadieni
Cântăreți de jazz canadieni
Câștigătorii premiilor Grammy
Compozitori canadieni
Jazz

Diana Krall


Eurípedes Waldick Soriano (né le 13 mai 1933 à Caetité – décédé le 4 septembre 2008 à Rio de Janeiro) était un auteur-compositeur-interprète brésilien, surtout connu comme compositeur et chanteur de chansons dans le style brega.

Biographie
Waldick Soriano est né à Bahia, où il a vécu et travaillé comme chauffeur de camion, prospecteur et a effectué des travaux manuels jusqu'à l'âge de 25 ans. Il a déménagé à São Paulo en 1959, où il a commencé à travailler à Rádio Nacional. Son premier album est sorti en 1960 et son style de chansons dramatiques et sentimentales est devenu populaire dans tout le Brésil. Il a ensuite enregistré des dizaines d'albums et enregistré de nombreux tubes dans son pays natal.

En 2005, Waldick Soriano a été représenté dans un documentaire réalisé par Patrícia Pillar. Il s'intitulait Waldick - Semper No Meu Coração (Waldick - Toujours dans mon cœur).

Soriano est décédé d'un cancer de la prostate le 4 septembre 2008, à l'âge de 75 ans.

Discographie

Références

Liens externes

Mort d'un cancer de la prostate
Décès en septembre 2008
Naissance en mai 1933
Musique brésilienne
Décès à 75 ans

Waldick Soriano


Aursund (veya Aursunden), Norveç'teki Røros şehri Sør-Trøndelag Eyaleti'ndeki bir göldür.

Norveç'in en büyük nehri olan Glomma'yı besleyen baş göldür.

Bilgiler
 Alan: 46.04 km2
 Kıyı uzunluğu: 102,98 km

Norveç'teki göller

Aursund Gölü


Kaprekar sayıları , 1949 yılında Hint matematikçi Kaprekar tarafından tariflenen sayılardır.

n basamaklı bir t Kaprekar sayısının karesi alınıp sağdaki n basamağı solda kalan n-1 basamağa eklendiğinde sonuç yine t sayısını verir.

Örnek:

55 , iki basamaklı bir sayıdır.

552 = 3025 , sağdan iki basamak 25 , soldan iki basamak 30.

Bu iki sayının toplamı 30+25=55 yani sayının kendisidir.

1, 9, 45, 55, 99, 297, 703, 999, 2223, 2728, 4879, 142857 sayıları da diğer bazı Kaprekar sayılarıdır.

Tamsayı dizileri
Sayılar teorisi

Kaprekar sayıları


NGC 5989 est une galaxie spirale située dans la constellation du Dragon. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de (), ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5989 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en .

La classe de luminosité de NGC 5989 est III-IV et elle présente une large raie HI.

Groupe de NGC 5985
Selon Abraham Mahtessian, NGC 5989 fait partie du groupe de NGC 5985. Ce groupe de galaxies compte au moins cinq membres. Les quatre autres galaxies du groupe sont NGC 5981, NGC 5982, NGC 5985 et NGC 5987.

A. M. Garcia mentionne aussi le groupe de NGC 5985, mais la galaxie NGC 5981 n'apparaît pas sur sa liste.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5989 sur le site du professeur C. Seligman

5989
Constellation du Dragon
Galaxie spirale
Galaxie découverte en 1788
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5989


Verdensmesterskabet i curling for kvinder 2017 var det 39. VM i curling for kvinder gennem tiden. Mesterskabet blev arrangeret af World Curling Federation og afviklet i Beijing, Kina i perioden 18. - 26. marts 2017. Kina var VM-værtsland for første gang.

Mesterskabet blev vundet af Canadas hold bestående af skipper Rachel Homan, Emma Miskew, Joanne Courtney og Lisa Weagle samt reserven Cheryl Kreviazuk, som gik ubesejrede gennem turneringen med tretten sejre i træk, og holdet blev dermed det første nogensinde, der spillede en VM-turnering for kvinder uden nederlag. Det var 16. gang, at mesterskabet blev vundet af et canadisk hold, men det var første gang siden 2008, at canadierne kunne rejse hjem med guldmedaljerne om halsen, og perioden på ni år mellem de to triumfer var den indtil da længste periode mellem to verdensmesterskaber vundet af Canada. I finalen besejrede canadierne Ruslands hold under ledelse af skipper Anna Sidorova, som sikrede at Rusland for første gang nogensinde kunne rejse hjem fra VM i curling med sølvmedaljer. Russsernes bedste VM-resultat indtil havde indtil da været de tre bronzemedaljer, som holdet havde vundet de tre foregående år. Bronzemedaljerne blev vundet af Skotlands hold anført af Eve Muirhead, som i bronzekampen besejrede Sverige (med Anna Hasselborg som skipper) med 6-4, og som dermed vandt VM-medaljer for første gang siden sejren i 2013.

Danmark blev repræsenteret af et hold fra Hvidovre Curling Club under ledelse af Lene Nielsen. Holdet sluttede på 12.-pladsen efter at have opnået et sejr og ti nederlag i grundspillet.

Hold

Mesterskabet havde deltagelse af 12 hold: otte fra Europa, to fra Panamerika og to fra Asien/Oceanien:

De otte europæiske pladser gik til de syv bedst placerede hold ved A-EM i curling 2016 samt til A-EM's nr. 8, Italien, der i en dyst bedst af tre kampe om den sidste plads besejrede vinderen af B-EM. Fra Asien og Oceanien kvalificerede det bedste hold fra Stillehavsmesterskabet i curling 2016, Sydkorea, sig til VM, hvortil værtslandet Kina var født deltager. I Panamerika kvalificerede det bedst placerede hold fra VM i 2016, Canada, sig direkte, mens USA besejrede Brasilien med 3-0 i kampe i kvalifikationen om den anden plads.

Resultater

Rachel Homan

Grundspil

De tolv deltagende hold spillede først et grundspil alle-mod-alle, hvilket gav elleve kampe til hvert hold. De fire bedste hold efter grundspillet, Canada, Rusland, Sverige og Skotland, gik videre til slutspillet om medaljer, der afvikledes som et Page playoff med bronzekamp.

Slutspil

De fire bedste hold fra grundspillet, Canada, Rusland, Sverige og Skotland, spillede om medaljerne i slutspillet, der blev afviklet som et Page playoff med bronzekamp.

Skema

Kampe

Samlet rangering

Kilder / eksterne henvisninger
World Curling Federation - Ford World Women's Curling Championship 2017

Noter

2017 (Kvinder)
Curling i 2017
Sport i Beijing
Curling i Kina

VM i curling 2017 (kvinder)


The flag of Turkmenistan () features a white crescent (symbol of Islam) and five stars representing the five regions of the country and the Five Pillars of Islam. Placed upon a green field is a symbolic representation of the country's famous carpet industry. It was introduced as the flag of Turkmenistan on 27 September 1992 to replace the Soviet-era flag which consisted of a red background with two light blue bars in the middle. The modified version with a 2:3 ratio was adopted on 23 January 2001. State Flag and Constitution Day is celebrated on 18 May.

Description

It features a green field with a vertical red stripe near the hoist side, containing five carpet guls (designs used in producing rugs) stacked above two crossed olive branches similar to those on the flag of the United Nations; a white waxing crescent moon, typical of Turkic and Islamic symbology, and five white five-pointed stars appear in the upper corner of the field just to the fly side of the red stripe.

The green and red colors appear in this flag because they have been venerated historically by the Turkmen. The waxing crescent moon symbolizes the hope of the country for a shining future and the stars represent the five provinces (welaýatlar) of Turkmenistan: Ahal, Balkan, Daşoguz, Lebap and Mary.

The five traditional carpet designs along the hoist make the flag of Turkmenistan the most complex national flag design in the world. They represent the five major tribes or houses, and form motifs in the country's state emblem and flag. These Turkmen tribes in traditional order (as well as top to bottom) are Teke (Tekke), Yomut (Yomud), Saryk (Saryq), Chowdur (Choudur), and Arsary (Ersary). The middle design may also represent the Salyr (Salur), a tribe that declined as a result of military defeat before the modern period.

History
The flag of the Russian Empire was the official flag of Turkmenistan until the Russian Revolution.

Before the collapse of the Soviet Union in 1991, Turkmenistan had a flag similar to all other Soviet Republics; see flag of the Turkmen SSR.

After independence in 1991, Turkmenistan adopted a flag very similar to the current design, on 19 February 1992. However, the designs on the left were different. On 1 February 1997, an olive branch was added to symbolise the peace-loving nature of the Turkmen people. The positioning of the crescent and stars was also changed, with the crescent positioned roughly to its current position but with the stars in a much more uneven position. In 2001, the flag's proportion was changed from 1:2 to 2:3 and the green field was made lighter.

Military flags
All flags of the Armed Forces of the Republic of Turkmenistan are based on designs from the Soviet era.

See also
Emblem of Turkmenistan

References

External links

 Turkmenistan - vexillographia

National flags

Flags introduced in 1992
Flags introduced in 1997
Flags with star and crescent
Flags introduced in 2001
Flag

Flag of Turkmenistan


VANdSKABT er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Jacob Kondrup.

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2015

VANdSKABT


was a town located in Hikami District, Hyōgo Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 10,105 and a density of 312.56 persons per km². The total area was 32.33 km².

On November 1, 2004, Kaibara, along with the towns of Hikami, Aogaki, Ichijima, Kasuga and Sannan (all from Hikami District), was merged to create the city of Tamba and no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Tamba in Japanese

Dissolved municipalities of Hyōgo Prefecture
Tamba, Hyōgo

Kaibara, Hyōgo


An Bromelia arenaria in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernst Heinrich Georg Ule. An Bromelia arenaria in nahilalakip ha genus nga Bromelia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bromelia

Bromelia arenaria


USS John R. Craig (DD-885) was a  in service with the United States Navy from 1945 to 1979. She was sunk as a target in June 1980.

History

Namesake and commissioning
The destroyer was named for Lieutenant Commander John R. Craig. Born in Jacksonville, Florida, Craig graduated from the United States Naval Academy in 1930 and received flight training the following year. During 1935 and 1936 he underwent submarine training. Prior to the outbreak of World War II, he commanded . He took command of  on 16 September 1942. During the next 6 months he led the submarine on high risk attacks against Japanese shipping. While on her sixth war patrol, Grampus was lost in the Southwest Pacific with all hands on 22 March 1943. He was declared dead on 23 March 1944. Craig was awarded the Navy Cross posthumously for his extraordinary heroism.

John R. Craig was laid down by the Consolidated Steel Corporation at Orange, Texas, on 17 November 1944. John R. Craig was launched on 14 April 1945 by Mrs. Lilian Hyde Craig, Craig's widow, and commissioned on 20 August 1945.

After shakedown in Caribbean John R. Craig, departed Charleston, South Carolina on 19 January 1946 for Naval Station San Diego, arriving 1 February. On 7 February it left to join the United States Seventh Fleet and assist in repatriating Japanese soldiers from North China. The destroyer returned San Diego on 31 January 1947. In the years prior to the Korean conflict it alternated Far Eastern deployments with periods of training off the California coast.

Korean War
In the lead-up to the Korean War, the USS Craig was dispatched to Jeju Island to enforce a naval blockade, preventing insurgents from obtaining mainland help. (see: Jeju Uprising) On May 19, Colonel Rothwell Brown was designated the supreme military commander on Jeju island and tasked with suppressing the revolt, declaring "I'm not interested in the cause of the uprising. My mission is to crack down only." The crackdown would ultimately end in more than 30,000 dead, including more than 14,000 civilians.

After the Korean War broke out, John R. Craig arrived in the combat zone on 19 February 1951. She immediately commenced operations with Task Force 77, screening aircraft carrier strikes on enemy shore positions. During the Chinese spring offensive the destroyer performed shore bombardment in the Wonsan area, knocking out enemy installations and disrupting transportation. But for two brief periods in San Diego, she continued operations off Korea during the remainder of the conflict.

Cold War
Following the cessation of hostilities in July 1953, John R. Craig continued patrol operations south of the 38th parallel. From 1954 to 1962 the destroyer engaged in exercises off the West Coast with annual deployments to the Far East. During her 1955 cruise she took an active part in the evacuation of Chinese nationalists from the Dachen Islands during the First Taiwan Strait Crisis. Subsequent cruises consisted of exercises with the Japanese Self Defense Force in 1957, anti-submarine warfare exercises, Taiwan Strait patrol and maneuvers with the Republic of China Navy during the 1961 cruise.

She arrived San Diego 6 March 1962 and underwent an extensive Fleet Rehabilitation and Modernization (FRAM) overhaul at the Hunter's Point Naval Shipyard at San Francisco, California, between 6 March 1962 and 15 March 1963.

Vietnam War
During the Vietnam War, John R. Craig served as a plane guard for aircraft carriers on Yankee Station in the Tonkin Gulf, participated in Operation Sea Dragon, patrolled on search and rescue duties, and carried out naval gunfire support missions. While responding to a mayday on 28–29 July 1965 in the Da Nang area, John R. Craig supported U.S. Marine and Army of the Republic of Vietnam (ARVN) units with naval gunfire support. At night with danger close, she fired 348 5-inch rounds, preventing the overrun of 3rd Platoon, Hotel Company, 2nd Battalion, 3rd Marines on and near the beach as well as two platoons of the ARVN 2nd Regional Force by a larger Viet Cong (VC) unit.  In doing so she effectively destroyed the 7th VC Battalion engaging Marines on the Ca De River Bridge and the northern sector of Da Nang.

On 9 April 1972 while supporting ARVN and American units close to the Vietnamese Demilitarized Zone, the John R. Craig took North Vietnamese artillery fire, using 105 mm howitzers captured from the ARVN.  Hundreds of artillery shells fell around her and she was struck by numerous fragments as well as five direct hits which started several fires. One hit at the waterline flooded a compartment with  of water, and was dead in the water until the electrical systems and power could be restored. After a quick fix with a soft patch at Da Nang she returned to fight and support allied units the next day, again receiving enemy fire, but did not take any hits.

Naval Reserve
With newer destroyers coming on the scene during the Vietnam War, John R. Craig was assigned to United States Naval Reserve training at San Diego, California, in 1973. During this time the ship provided naval gunfire support for Naval Gunfire Liaison Officer training, performed plane guard duties for carrier training, and conducted goodwill cruises to ports on the United States West Coast. She made cruises to Portland, Oregon; Seattle, Washington; Everett, Washington; San Francisco, California; Long Beach, California; Vancouver and Victoria, British Columbia; Eureka, California; and Ensenada, Mexico.

John R. Craig was decommissioned and stricken from the Naval Vessel Register on 27 July 1979 and sunk as a target off California on 6 June 1980.

References

Cold War destroyers of the United States
Korean War destroyers of the United States
Vietnam War destroyers of the United States
Ships built in Orange, Texas
1945 ships
Ships sunk as targets
Maritime incidents in 1980
Shipwrecks of the California coast
Gearing-class destroyers of the United States Navy

USS John R. Craig


Steven N'Kemboanza Mike N'Zonzi (Colombes, Franța, 15 decembrie 1988) este un fotbalist francez de origine congoleză. Joacă ca mijlocaș la AS Roma în Serie A. A fost internațional sub-21 cu Naționala Franței.

Referințe

Fotbaliști francezi
Fotbaliști ai Blackburn Rovers FC
Fotbaliști ai Stoke City FC
Nașteri în 1988
Fotbaliști ai FC Sevilla

Steven N'Zonzi


Charles Borromeo Fitzgerald, né le  à Rockhampton et mort le  à Longreach, est un avocat et homme politique australien.

Biographie
Fils d'un colon cultivant la canne à sucre dans le nord du Queensland, il est scolarisé en France puis pratique le métier de barrister (avocat) dans le Queensland. En 1892, il est candidat malheureux pour le tout jeune Parti travailliste aux élections législatives du Queensland. Il s'établit peu après à Longreach, comme solliciteur, et est élu en 1896 à l'Assemblée législative du Queensland comme député de la circonscription de Mitchell. Réélu en 1899, il est fait procureur général dans le gouvernement d'Anderson Dawson, le premier gouvernement travailliste au monde - mais celui-ci est déchu quelques jours plus tard par l'Assemblée, avant d'avoir pu gouverner. Battu dans sa circonscription aux élections de 1902, Charles Fitzgerald quitte la vie politique et se consacre à sa carrière d'avocat. Il meurt à l'hôpital de Longreach en 1913, à 47 ans, d'un arrêt cardiaque soudain.

Références

Naissance en juin 1865
Décès en février 1913
Personnalité politique du Queensland
Personnalité australienne du XIXe siècle
Personnalité du Parti travailliste australien
Décès à 47 ans

Charles Borromeo Fitzgerald


Die 13. Turn-Europameisterschaften der Männer 1979 wurden in der Bundesrepublik Deutschland ausgetragen und fanden vom 18. bis 19. Mai in der Essener Grugahalle statt. An beiden Tagen verfolgten jeweils 3.000 Zuschauer die Wettkämpfe. Dabei sahen sie den ersten Erfolg eines bulgarischen Turners im Mehrkampf und die Dominanz der Athleten aus der Sowjetunion an den einzelnen Geräten. Dort gewannen sie fünf von sechs mögliche Gerätetitel und stellten zudem mit Bohdan Makuz den erfolgreichsten Turner dieser Titelkämpfe. Lokalmatador Eberhard Gienger einer der großen Favoriten im Mehrkampf, konnte die hohen Erwartungen vor heimischen Publikum nicht erfüllen. Im Mehrkampf patzte er am Pauschenpferd und einen Tag später musste er an seinem Paradegerät dem Reck beim Gienger-Salto das Gerät verlassen. Letztendlich musste er sich und der Gastgeber mit Bronze am Barren zu frieden geben.

Ergebnisse

Mehrkampf
18. Mai 1979

Gerätefinals
19. Mai 1979

Medaillenspiegel

Literatur

Quellen

Sportveranstaltung 1979
1979
Sportveranstaltung in Essen
Turnen (Deutschland)

Turn-Europameisterschaften 1979 (Männer)


Cuchilla del Ombú ist eine Ortschaft in Uruguay.

Geographie
Cuchilla del Ombú befindet sich auf dem Gebiet des Departamento Tacuarembó in dessen Sektor 4 nahe der Grenze zum Nachbardepartamento Rivera in einigen Kilometern östlicher Entfernung zur Departamento-Hauptstadt Tacuarembó. Nächstgelegene Ansiedlung ist im Südosten Ansina. Wenige Kilometer östlich fließt der Río Tacuarembó. Im Norden erstreckt sich die Cuchilla de la Palma, während das Gebiet im südlichen Osten ebenfalls als Cuchilla del Ombú bezeichnet wird.

Infrastruktur
Nahe dem Ort führt die Ruta 26 vorbei.

Einwohner
Beim Census 2011 betrug die Einwohnerzahl von Cuchilla del Ombú 87, davon 44 männliche und 43 weibliche. Für die vorhergehenden Volkszählungen der Jahre 1963, 1975, 1985 und 1996 sind beim Instituto Nacional de Estadística de Uruguay keine Daten erfasst worden.

Quelle: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay

Weblinks
 Stadtplan von Cuchilla del Ombú (PDF; 77 kB)

Einzelnachweise

Ort im Departamento Tacuarembó

Cuchilla del Ombú


Olivier Hinse (født 2. marts 1991) er en canadisk ishockeyspiller. Han spiller i øjeblikket for Aalborg Pirates.

Aalborg Pirates (2017-18)
Han spillede 69 kampe og scorede 26 mål.

Referencer

Eksterne henvisninger

Ishockeyspillere fra Canada
Ishockeyspillere fra Aalborg Pirates

Olivier Hinse


An Philodendron trujilloi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Sydney Bunting. An Philodendron trujilloi in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Venezuela. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron trujilloi


Die Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 28. Juni 2018 wieder und umfasst neun Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Sindelsdorf

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Sindelsdorf

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Sindelsdorf
Baudenkmaler Sindelsdorf

Liste der Baudenkmäler in Sindelsdorf


Akordeon, akordiyon ya da akordion, bir körüğü harekete geçirmekle yaratılan hava akımının etkilediği serbest metal dillerinin titreşmesiyle ses çıkaran havalı çalgıdır. Bir ya da iki kılavuz ile bir körükten oluşan akordiyonda, serbest metal dillerin titreşmesi, klavyenin tuşlarına basmakla sağlanır.

Tarihi

Akordeon'un ilkel şeklinin 1822'de Berlin'de Christian Friedrich Ludwig Buschmann tarafından icat edildiğine inanılır. Ama yakın zamanda akordeon olarak adlandırılabilecek bir enstrümanın 1816'da veya daha önceki bir tarihte Nürnbergli Friedrich Lohner tarafından kullanıldığı saptanmıştır.

Akordeon ismine ilk patent ise 1839'da, Viyanalı org ve piyano yapımcısı Cyrillus Demian tarafından günümüzdeki akerdeona çok da benzemeyen tek klavyeli küçük bir çalgı alındı. Kısa sürede, birçok firma bu yenin çalgının üretimine girişti. "Diyatonik akordeon" denilen ve diyezli ya da bemollü sesleri veremeyen bu çalgı, köylere kadar yayıldı. 1880'de,iki klavyeli kromatik akordeon gerçekleştirildi. Diyezli ve bemollü sesleri de verebilen bu yeni akordeon, kısa sürede çok tutundu. 1940'ta daha da gelişti ve konser akordeon adını aldı. George Auric ve Jean Françaix gibi besteciler bu çalgı için birçok parça besteledi.

Örnekler

Akordeon Kurumları

 Accordion Teacher's Guild (ATG)
 American Accordion Musicological Society
 American Accordionists' Association (AAA)
 Closet Accordion Players of America (CAPA)
 Confédération Internationale des Accordéonistes
 Accordion Federation of North America (AFNA)
 UK National Accordion Organisation

Ayrıca bakınız
 Bandoneon

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Accordion Apocalypse  - Antik akordeon müzesi, servisler, dersler.
 Accordion Trainer - Will teach you the Stradella basses as a game.
 "Accordionists" Blog
 Accordion Radio
 American Accordion Musicological Society
 Chromatic C-system button layout
 Classical Free Reed, Inc., The  - An organization dedicated to the advancement of free-reed instruments in classical music.
 Confédération Internationale des Accordéonistes , a member of the IMC, sponsored by UNESCO
 Information about accordions with Stradella bass system , table for creation of additional chords with the Stradella bass system
 UK Accordionist - Nikolai Ryskov
 Videos and flashcards to learn Stradella bass system
 AccordionChords.com  Stradella Bass System & Piano Accordion Chord Charts

Almancadan Türkçeye geçen sözcükler
Klavyeli çalgılar
Akordeoncular
Brezilya müzik aletleri

Akordeon


La Challenge du Prince (en español: Campeonato del Príncipe; también llamado: Challenge du Prince Héritier Moulay El Hassan (en español: Campeonato del Príncipe Heredero Moulay Hassan)) es el nombre de tres carreras ciclistas profesionales de un día, agrupadas bajo un mismo nombre común, que se disputan en Marruecos, desde el primer viernes del mes durante tres días consecutivos. Toma su nombre de Moulay Hassan, el hijo mayor del rey Mohammed VI de Marruecos y el príncipe heredero de Marruecos.

Creadas en 2010 todas ellas están encuadradas dentro del UCI Africa Tour, dentro de la categoría 1.2 (última categoría del profesionalismo).

Están organizadas por la Federación de Marruecos de Ciclismo.

Carreras
Desde sus inicios se han denominado de la misma manera disputándose en el mismo orden:
 Trophée Princier (Trofeo Príncipe)
 Trophée de l'Anniversaire (Trofeo del Aniversario)
 Trophée de la Maison Royale (Trofeo de la Casa Real)

Palmarés

Trophée Princier

Trophée de l'Anniversaire

Trophée de la Maison Royale

Gran Premio del Trono

Palmarés por países

Estadísticas

Victorias de carreras por países

Referencias

Enlaces externos
 Trophée Princier (sitiodeciclismo.com)
 Trophée de l'Anniversaire (sitiodeciclismo.com)
 Trophée de la Maison Royale (sitiodeciclismo.com)
 Trophée Princier (cqranking.com)
 Trophée de l'Anniversaire (cqranking.com)
 Trophée de la Maison Royale (cqranking.com)
 Gran Premio del Trono (cqranking.com)

Prince
Challenge du Prince

Challenge du Prince


An Tetramicra bulbosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rudolf Mansfeld. An Tetramicra bulbosa in nahilalakip ha genus nga Tetramicra, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tetramicra

Tetramicra bulbosa


David Leslie,  Lord Newark (vers 1600–1682) est un officier de cavalerie écossais. Il combat pour l'armée suédoise de Gustave II Adolphe pendant la guerre de Trente Ans. Il entre au service suédois en 1630, servant comme capitaine dans le régiment d'Alexander Leslie (futur comte de Leven). Il retourne en Écosse juste avant la fin de la Guerres des évêques et participe à la guerre civile anglaise et aux guerres civiles écossaises.

Jeunesse
David Leslie est le cinquième fils de Sir , et de Jean, fille de .

David Leslie est l'un des Écossais qui est transféré du service suédois au service russe sous Alexandre Leslie d'Auchintoul (à ne pas confondre avec Leven) en 1632 pour participer à la guerre de Smolensk et est mentionné par son nom dans le témoignage de Leslie d'Auchintoul . David Leslie revient dans l'armée suédoise en 1634 où il sert comme colonel puis adjudant général du maréchal Johan Banér avec qui il participe à la bataille de Wittstock en 1636.

Leslie demande à quitter le service suédois en août 1640 après avoir été blessé au combat. Les archives suédoises du Riksråd (Conseil royal) montrent que lui et le colonel James Lumsden demandent à retourner en Écosse en même temps. La gravité des blessures de Leslie est discutable et il est probable qu'ils aient été convoqués chez eux pour soutenir l'armée de l'Alliance d'Alexandre Leslie, alors participant aux Guerres des évêques contre Charles . Ces deux officiers sont récompensés par une indemnité de départ comprenant 200 mousquets et 200 armures chacun. Leslie reçoit également une précieuse chaîne en or en signe de ses loyaux services à la Couronne suédoise . L'ambassadeur Stuart à Hambourg, Sir Thomas Roe, informe Londres du départ de Leslie avec le colonel Lumsden et 24 autres officiers écossais de cette ville. Ils arrivent en Écosse après la fin des guerres épiscopales.

Guerre civile
Après que les parlements d'Écosse et d'Angleterre conviennent de la Solemn League and Covenant en 1643, David Leslie devient major général sous Alexander Leslie (devenu comte de Leven) dans l'armée de la Solemn League and Covenant qui est envoyée pour combattre aux côtés des forces du Parlement anglais en 1644. Il joue un rôle important lors de la Bataille de Marston Moor, à l'ouest de York en menant une charge de cavalerie réussie contre les Cavaliers alors qu'Oliver Cromwell est blessé . Cela laisse le temps à l'infanterie de se regrouper et d'éliminer la battalia royaliste dirigée par un autre ancien collègue, le lieutenant-général . David Leslie commande par la suite la force qui assiège Carlisle.

En 1645, Leslie est renvoyé en Écosse pour s'occuper des royalistes là-bas pendant la guerre civile écossaise. Il met en déroute la principale force royaliste de James Graham (1er marquis de Montrose) à la bataille de Philiphaugh (septembre 1645) et est récompensé par le comité des domaines avec un cadeau de 50 000 merks et une chaîne en or ; mais sa victoire est gâchée par le massacre des Irlandais capturés - hommes, femmes et enfants - à qui la vie sauve avait été accordée. Il est alors déclaré lieutenant général des armées et, en plus de sa solde de colonel, une pension lui est versée . Un de ceux capturés à Philiphaugh est son vieux commandant, Alexander Leslie d'Auchintoul, et il intervient personnellement pour le sauver de l'exécution. Auchintoul est banni à vie, ce qui conduit à son retour en Russie .

Leslie retourne en Angleterre et assiste au siège de Newark . Quand le comte de Leven part pour Newcastle upon Tyne Leslie prend le commandement de l'armée écossaise assiégeant Newark. Alors qu'il commande cette armée, Charles  arrive d'Oxford et se rend à lui le 5 mai 1646. Newark se rend le lendemain .

À son retour en Écosse, il réprime plusieurs des clans des Highlands qui soutenaient la cause du roi . En 1647, Leslie assiège le château de Dunaverty qui est un bastion du clan MacDonald. Les MacDonald se rendent, puis peut-être 300 d'entre eux sont tués (le massacre de Dunaverty). En 1648, il refuse de participer à l'expédition anglaise des " engager ", l'entreprise n'ayant pas l'aval des Kirk .

Leslie assiège alors la garnison royaliste du château de Kincardine. Le château est détenu par "Smooth John" Macnab, chef du clan MacNab. Lorsque MacNab constate qu'il ne serait pas possible de maintenir la défense, il conduit les défenseurs, l'épée à la main à la tête de 300 hommes, qui se frayent un chemin à travers la force de siège. Tous s'échappent à l'exception du chef MacNab lui-même et d'un autre homme qui sont capturés et envoyés à Édimbourg comme prisonniers de guerre. Le chef est condamné à mort mais il s'échappe, rejoint le roi Charles et continue à se battre. MacNab est ensuite tué à la bataille de Worcester en 1651.

En 1650, après que Montrose ait fait une autre tentative de soulèvement royaliste, il est capturé par Neil Macleod d'Assynt. Macleod, qui a combattu avec Montrose au siège d'Inverness, le livre aux Covenanters. Le général Leslie, qui est alors à Tain, envoie le major-général James Holborne avec une troupe de cavaliers chercher Montrose pour l'amener à ses juges. Pendant que Montrose est conduit à sa mort, Leslie envoie cinq troupes à cheval, dont certaines des régiments de Holborne et de John Gordon (14e comte de Sutherland), au château de Dunbeath. Les défenseurs refusent de céder, tenant vaillamment pendant quelques jours jusqu'à ce que leur approvisionnement en eau soit coupé, les forçant à se rendre. Ils sont finalement conduits sous escorte à Édimbourg, où Montrose est exécuté.

Royaliste de 1650
En 1650, le gouvernement covenantaire écossais est déçu par le Parlement anglais et soutient à la place Charles II dans l'espoir qu'en échange de leur soutien contre ses ennemis anglais, il imposerait son programme politique et religieux à la Grande-Bretagne. Leslie se trouve donc maintenant à se battre pour le roi. Lorsque l'armée parlementaire sous Oliver Cromwell envahit l'Écosse en juillet 1650, Leslie commande les forces écossaises. En refusant la bataille, Leslie résiste aux tentatives de Cromwell d'attaquer Édimbourg et lorsque les Anglais sont forcés de battre en retraite en août 1650, il les poursuit le long de la côte est, piégeant finalement 11 000 soldats anglais au sud de Dunbar. Bien que l'armée écossaise compte deux fois plus d'hommes, les divisions au sein du Comité des États et Kirk donnant des instructions à Leslie donnent à Cromwell l'occasion d'infliger une défaite décisive aux Écossais à la bataille de Dunbar le 3 septembre 1650. Leslie s'échappe avec un petit reste de son armée qui rejoint ensuite les forces royalistes de Charles II dans la région de Stirling.

Leslie dirige l'armée royaliste lors d'une autre invasion de l'Angleterre en 1651, où il est de nouveau vaincu par Cromwell, à la bataille de Worcester le 3 septembre 1651. Après sa capture, il est envoyé à la Tour de Londres.

Libéré de captivité lors de la restauration de Charles II en 1660, Leslie reçoit le titre de Lord Newark. David Leslie,  Lord Newark, est mort en 1682.

Famille
Son fils David est le  Lord Newark. Sa fille Jean Leslie (décédée en 1740) s'est présentée comme la  "Lady Newark"  c'est-à-dire une dame à part entière. Elle épouse Sir Alexander Anstruther d'Anstruther en 1694, et leurs fils William et Alexander sont connus semi-officiellement comme les  et  Lords Newark.

Références

Liens externes

Naissance en 1600
Décès en 1682
Personnalité écossaise du XVIIe siècle

David Leslie (1er Lord Newark)


Basananthe longifolia je biljka iz porodice Passifloraceae, roda Basananthe. Sinonim za ovu biljku je Tryphostemma longifolium Harms. Raste u porječju Zambezija.

Izvori

Vanjske poveznice
Basananthe na Germplasm Resources Information Network (GRIN) , SAD-ov odjel za poljodjelstvo, služba za poljodjelska istraživanja.

Basananthe

Basananthe longifolia


Marie Wille (geborene Rohrbach, verwitwete Reiß, * 23. Juni 1831 in Hannover; † 19. April 1904 ebenda) war eine deutsche Stifterin.

Leben
Im Königreich Hannover geboren, heiratete Marie Rohrbach am 8. Januar 1852 den Hotelbesitzer Carl Martin Reiß. Nach dessen Tod heiratete sie ein zweites Mal, diesmal den Kaufmann Heinrich Wille in Hannover.

Marie Wille übertrug die Hälfte ihres Vermögens als "Eheleute Wille'sche Stiftung" der Stiftung "Feierabend", die wiederum mit dem Stift zum Heiligen Geist verbunden war.

Ehrungen
 Die 1907 angelegte Willestraße im hannoverschen Stadtteil Bult wurde nach der "Witwe Wille" benannt.

Literatur
 Dirk Böttcher: Marie Wille. In: Dirk Böttcher, Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein, Hugo Thielen: Hannoversches Biographisches Lexikon. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2002, ISBN 3-87706-706-9, S. 390; online über Google-Bücher

Einzelnachweise

Mäzen
Person (Hannover)
Geboren 1831
Gestorben 1904
Frau

Marie Wille


Six vessels of the Royal Navy have been named HMS Jamaica, after the island colony of Jamaica:

 , a 14-gun sloop launched in 1710 and wrecked in 1715
 , a 14-gun sloop launched 1744 and foundered 1770 off Jamaica
 , a 16-gun sloop purchased in 1779 and sold in 1783
 HMS Jamaica, formerly the French 26-gun corvette , which  captured in February 1796; she was taken in as a 26-gun sixth rate and sold in 1814.
 , a 52-gun fourth rate ordered in 1825 and cancelled in 1829
 , a  launched in 1940 and scrapped in 1960

References

Royal Navy ship names

HMS Jamaica


Mâtüridîlik (Arapça: الماتريدية), Matüridî'nin kurduğu, Hanefî Mezhebi'nin kurucusu İmam-ı A'zam'ın  düşüncesini tâkip eden, akla önemli bir yer veren İslam dini itikad mezhebidir. Türkiye, Afganistan, Pakistan, Hindistan ve Orta Asya ülkelerinde yaygındır.

İmâm Matüridî'nin  görüşleri
Matüridî'nin İslâm ilâhiyatının meselelerinden Allaha iman, peygamberlik konularındaki görüşleri:

Matüridî'ye göre imânın tanımı

Matüridî'ye göre iman; "Kalp ile tasdik"tir. Diliyle ikrar ettiği halde kalbiyle tasdik etmeyen kimse mümin değildir. "İnanç, henüz gönüllerinize yerleşmedi" (Hucurat suresi/14) ayetiyle imanın kalp ile ilgili olduğuna işaret edilir. Ayrıca, "İşte Allah imanı bunların kalplerine yazmış...(Mücadele suresi/22) ayetinde de iman kelimesi kalbe  izafe edilmiştir. Bu durumda imanın gerçek rüknü "kalp ile tasdik"tir. İman, tasdik etme, onaylamadır. İman tasdik olunca, aksi de tekzip yani inkâr ve yalanlama olacaktır. Tekzib, "inkâr" niyetiyle ifade ediliyorsa, bunun anlamı "küfür"dür.

Matüridî, Kitab üt-Tevhid adlı eserinde "İmanın kalp ile tasdik veya mahiyet olduğu meselesi" başlığı altında, sadece bilmenin iman için yetersizliğini anlatır. O'na göre bir şeyin mahiyetini bilmek, onu tasdik etmek anlamına gelmez. Bu sebeple kalpteki iman bilmekten başka bir şeydir. Yani, kalpteki iman ile bilmenin mahiyetleri ayrıdır. Ancak bilgi, kalple tasdikin meydana gelmesinde önemli rol oynar. Zira cehalet de bazen inkârcılığın sebebi olabilmektedir.

Matüridî'ye göre hürriyet, îman ve küfrün varlık şartıdır. Yani iman ve küfür tercihle olur.

Mâtürîdî'nin Kur'an İnancı
Kur'an, Allah kelamı olup, mushaflarda yazılı, kalplerde mahfuz, dil ile okunur ve Muhammed'e indirilmiştir. İnsanların Kur'an'ı teleffuzu, yazması ve okuması mahluktur fakat Kur'an mahluk değildir. Allah'ın Kur'an'da  belirttiği Musa ve diğer Peygamberlerden, firavun ve İblis'ten naklen verdiği  haberlerin hepsi Allah kelamıdır, onlardan haber vermektedir. Kur'an ise Allah'ın kelamı olup, kadim ve ezelidir.

İman-âmel İlişkisi
Genellikle ilmihal kitaplarında kullanılan amel kelimesi; "yapılan iş, fiil, bir kişinin dinin emirlerini yerine getirmesi için yaptıkları" anlamındadır. Matüridî iman ile ameli birbirinden ayırır. Amelin imandan bir parça olması ve imanın artıp eksilmesi konusunda Matüridî, görüşlerini benimsediği Ebu Hanife'ye uyar. Ebu Hanife ve Matüridî'ye göre iman ve amel ayrı şeylerdir. Çünkü bir ayette "...Allah'a  iman eden ve yararlı iş işleyen...(Talak Suresi/11)" ifadesi imanı amelden ayırmış, "yararlı iş işleyen" ifadesi "iman eden" ifadesinden ve ile ayrılmıştır. Ayette geçen imandan maksat, "kalp ile tasdik"tir.

Matüridî'ye göre adam öldürmek, zina etmek, içki içmek... gibi büyük günahlar (günah-ı kebair) da mümini dinden çıkarmaz. Allah'a ve emirlerine-yasaklarına-inanan kimse bunlara uymaz, bunları uygulamazsa dinden çıkmaz ama büyük günahkâr olur. Günahkâr olan kimse tövbe ile Allah katında af dileyerek kurtulabilir. Bir kişinin tövbesinin kabul edilmesi kişinin niyetine ve yaptıklarına - yapacaklarına bağlıdır, bu nedenle her tövbe eden affedilmez.  Allah, Kur'an da "'Sizi yaratan O'dur, kiminiz inkârcı (kâfir), kiminiz mümindir. Ey inananlar! Mutluluğa ermeniz için hepiniz tevbe ederek Allah'ın hükmüne dönün"  ayetleriyle müminlerin, işledikleri günahlardan tevbeyle affedileceklerini müjdeler. Yani, Allah'ın emirlerini uygulamayan veya uygulayamayan müminler günahkâr olurlar. Kâfirlik (küfr) ise yalanlamayla, inkârla olur. Matüridi'nin bu görüşü ameli imanın bir parçası sayan ve bu sebeple namaz veya orucun terkini küfürle eş tutarak ölümle cezalandıran şeriat yorumlarına katılmayan farklı bir bakış olarak düşünülebilir.

Matüridî'ye göre ibadetler
 Matüridi'ye göre Allah insanlara temyiz kabiliyeti denilen iyiyi kötüden, hayrı şerden ayırt etme ve aklını kullanabilme gücünü vermiştir. Allah, aklı olanları dinî yönden mükellef kılmış olup aklı olmayanlar "İlâhî emrin sorumluluğu dışındadırlar." Akıl sahipleri akıllarını kullanmak suretiyle yaratıcı ve tek olan  Allah'ı bulmak ve bilmek zorundadırlar. Ancak, O'na göre Şeriat'ı ve Şeriat'ın bir bölümü olan ibâdetlerin ne şekilde yapılacaklarını akıllarıyla belirleyemezler. Bunları ancak peygamberler vasıtası ile öğrenebilirler.

Matüridî, amel ile imanı ayrı tutar ve amel ile imanın ayrı şeyler olduğunu savunur. O'na göre, iman etmek mutlaka ibadet etmeyi gerektirmez.'

 Allah'ın varlığının bilinmesi, zâtı ve sıfatları
İslâm dininde iman esaslarının başında  Allah'a iman gelir. Mümin; öncesi ve sonrası olmayan (ezelî ve ebedî), her şeyi yoktan var eden ve zâtı, sıfatları ve fiileri yönlerinden bir olan Allah'a imanla yükümlüdür.

Allah'ın varlığı, 'Birliği (tevhid), yaratıcılığı konusunda birçok ayetler vardır: (En'am suresi/101; Zumer suresi/62; Bakara suresi/117; Âl-i imran suresi/189; Maide suresi/18, 40, 120... gibi).

Allah'ın varlığı ve  birliği mantık kurallarıyla da (akılla) ispatlanabilir. Kâinattaki varlıkların hareketlerini düzenleyen, bir nizam ve âhenk içerisinde bulunmalarını ve her birinin ayrı ayrı ve diğerlerine zarar vermeksizin görev yapmalarını sağlayan, her şeyin üstünde bir varlık var ki, O da, eşi ve benzeri olmayan Allah'tır.

Allah'ın zât'ına ve fiilerine ait sıfatları vardır ve bu sıfatlar Allah'ın Zât'ının aynı da değildir, gayrı da değildir. Allah'ın sıfatları sonradan yaratılmış da değildir.

O'nun Kur'an'da zikrettiği gibi eli, yüzü ve nefsi  vardır, Allah'ın Kur'an'da zikrettiği gibi el, yüz ve nefs gibi  şeyler, keyfiyetsiz sıfatlardır.

O'nun eli, kudreti veya nimetidir denilemez. Zira bu takdirde sıfat iptal edilmiş olur. Bu, Kaderiyye ve Mutezile'nin görüşüdür. O'nun elinin, keyfiyetsiz  sıfat olması gibi, gazabı ve rızası da keyfiyetsiz sıfatlarından iki sıfattır.

Allah, eşyayı bir şeyden yaratmadı. Allah, eşyayı oluşundan önce, ezelde biliyordu. O, eşyayı takdir eden ve oluşturandır.

Allah'ın başka bir kelime ile ifâdesi
Allah'a, O'nu yaratılmış varlıklara benzetmeye götüren isim koymak (antropomorfizm) uygun değildir. Çünkü O, Kur'an'da belirtildiği üzere hiçbir şeye benzemez. (Şûra suresi/11). Matüridî, "dengi ve benzeri bulunan bir şey çokluk statüsüne girer ve iki sayısı ile başlar. O'na nispet edilebilecek bütün yaratılmışlık kavramlarının ve nitelendirilebileceği bütün sıfatların, yaratılmışlara nispet edildiği ve nitelendirildiği takdirde anlaşılabilecek bir mânâ ile Allah'a izafe edilmesi bâtıl olmuştur" der. Bu sebeple Allah'ın, yaratılmışlardan birini çağrıştıran bir isimle, kelimeyle anılması caiz değildir.

Allah'a "şey" denilebilir
Ebu Hanife gibi Matüridî de Allah'a şey denilmesini câiz görür. Allah'a şey denmesini gerektiren sebep, cisimde mevcut  olmadığı için bunu kullanmakta sakınca yoktur. Bunun iki yolla ispatlanması mümkündür: Birincisi, Kur'an'da kendisi için şey kelimesini kullanmaktadır. (Bakınız: Şura Suresi/11; En'am suresi/19) Allah'a şey denilmesi caiz olmasaydı ayetlerin bu kelimeyi Allah'a nispet etmemesi gerekirdi. İkincisi, aklî yoldur. Matüridî burada "örf açısından şey'iyyet başka değil, sadece varlık ifade (ispat) eden bir isimdir. Sabit olmuştur ki bir varlığa şey nisbet etmek sadece onun zâtının varlığını ve yüceltilmesini ifade eder. Allah da buna lâyıktır."  ifadelerini kullanırdı. Teftazanî Nesefi'nin Akaid'ine yazdığı şerhde bu konu ile ilgili açıklaması yer alır.

Ebu Hanife ise, Fıkh-ı Ekber adlı adlı eserinde bu konu ile ilgili olarak şunları yazar: "Allahu Teâlâ şey'''dir. Ama eşya gibi bir şey değildir. Şey olmasının manâsı; cisimsiz, cevhersiz, arazsız, zıtsız, eşsiz, ortaksız ve benzersiz olarak sabit olmaktır."

 Ru'yetullah
Matüridî ahiret'de Allah'ın görülebileceğini, yani ru'yetullahın mümkün olduğunu savunmaktadır. Kitabındaki şu cümleyle konuya girer:

"Aziz ve Celîl olan Rabbinin görülmesi hakkındaki söz şundan ibarettir: Bize göre O'nun (Allah'ın) görülmesi gereklidir, haktır, ancak bu rü'yet idraksiz ile ihâtasız (yani sınırsız ve kavrayış olmadan) ve tefsirsiz (yani bakanın karşısında olmaktan ve belirli aralıkta olmaktan münezzeh) olacaktır."

 Bilgiye ulaşma, kader ve irade hürriyeti
Matüridî, Kitab üt-Tevhid'inde bilgi ve önemi üzerinde ısrarla durur. Matüridî, bilgi edinme yollarını duyular, haberler ve akıl olarak belirler. O'na göre bilgi vehbî olmaz; kesbî'dir. Doğru akıl yürütmeyle ortaya çıkan bilgi bir âdet-i ilâhiyedir. Allah insana akletme, aklını kullanma ve temyiz gücünü bahşetmiştir. Maturidilik bu görüşü ile vehb ve mükâşefeyi bir bilgi ve irfan yolu olarak öne alan tasavvufçulardan ayrılır.

Allah'ın dilemesi, ilmi, kazası, takdiri ve Levh-i Mahfuz'daki yazısı olmadan, dünya  ve  ahirette  hiçbir şey vaki olmaz. Ancak onun Levh-i Mahfuz'daki yazısı, hüküm olarak değil, vasıf olarak yazılıdır. Kaza, kader ve dilemek, O'nun nasıl olduğu bilinmeyen sıfatlarındandır.

Allah, yok olanı yokluğu halinde yok olarak bilir, onun yarattığı zaman nasıl olacağını bilir,Var olanı, varlığı halinde var olarak bilir, onun yokluğunun nasıl olacağını bilir. Allah ayakta duranın ayakta duruş halini, oturduğu zaman da oturuş halini bilir.  Bütün bu  durumlarda  Allah'ın ilminde ne bir değişme, ne de sonradan olma bir şey  hasıl olmaz. Değişme ve ihtilaf, yaratılanlardan  olur.

Allah'ın mutlak kudreti ve kader ile insan iradesi arasındaki ilişki konusu İslâm düşünürleri arasında farklı yorumlara sebep olmuştur. Bazı Sünni İslam kaynaklarında Muhammed'in kendi döneminde "kader"i tartışanlara sinirlendiği ve bu konuda tartışmayı uygun görmediği de  anlatılmaktadır.

Ancak, eğer Tanrı ortak kabul etmeyen mutlak yaratıcı ise ve insanın eylemleri dahil kader ile olaylar önceden belirlenmiş ise insan niçin sorumlu olsun ki? Bu soru ve insanın iradesinde hür olup olmadığı sorunu (hürriyet) tartışılmaya devam etmiştir.

Cebriyyeciler; kader ile her şeyin belirlendiğini, insanın eylemleri dahil her şeyin Tanrı tarafından, önceden, değişmez bir şekilde tespit edildiğini ve zamanı gelince yaratıldığını ileri sürmüşlerdir. Onlara göre insanın fiilleri dahil her şey ilâhî irade ve emre bağlıdır ve insanın iradesi, çabası ile değiştirilemez. Tarihte bu anlayışın babası olarak Cehm bin Safvan (öl. 746) gösterilir. Buna göre insanların yaptıkları ve yapacakları her şey önceden takdir edilmiştir, insanlar yapmaya mecburdurlar, yapıp yapmama hürriyetleri yoktur.

Cebriyye (fatalizm) karşısında bu mezheple taban tabana zıt görüşleri ileri süren bir grup oluştu. Bunlar da kulları, kendi eylemlerinin "yaratıcısı" kabul ediyorlardı. Kaderiyye denilen bu gruba göre de insanın bütün eylemleri Tanrı'nın iradesinden tamamen ayrı ve bağımsız olarak sadece kendi iradesi ile meydana gelir. Bu görüşün öncüleri olarak Ma'bed el-Cühenî ve Geylân ed-Dımışkî kabul edilir ve onlar insanın, Tanrı'nın dahli olmaksızın başlı başına ve hür olarak eylem yaratacak kudrete sahip olduğunu ifade ederler.

Mutezile mezhebine göre Allah âdildir. Bunun gereği olarak insanlara irade hürriyeti vermiştir. İnsan  hürdür ve kendi eylemini kendi irade ve isteği doğrultusunda yapar. Yani Mutezile'nin bu konu hakkındaki görüşü Kaderiyye'ninki ile aynıdır.

Selefiye bu konuları tartışmamayı yeğlemiş, Eş'ariye ve Matüridîye mezhepleri ise görüş farklılıklarından doğan çelişkileri çözmeye çalışmıştır.

Matüridî de Eş'ari gibi, irade hürriyeti bakımından insanı iradesiz robot olarak gören Cebriye ile insanın eylemlerinde Allah'ın hiçbir etkisini kabul etmeyen Mutezile ve Kaderiyye arasında üçüncü bir yol izler. Zira Matüridî bu konuda Kesb ve halk terimlerini kullanır. Halk, insanın kendi kudret ve isteği olmadan meydana gelen eylemlerdir. Refleksler, kalbin çalışması... gibi. Bir de insanın kendi iradesi ile seçtiği eylemlerin yaratılmasıdır. Kulun eylemine "halk" değil, "kesb" denilir. Allah'a ait eylem de "kesb" değil, kesbe bağlı "halk"tır.
 Fıkhi Görüşleri
Fıkıh düşüncesi olarak tıpkı itikad/kelam alanında olduğu gibi, İmamı Azam Ebu Hanife'nin hüküm istinbat yöntemini tercih eden imam Maturidi, yaşadığı dönemde Maveraünnehir bölgesinin fıkıhta da imamı olarak tanınmaktadır. Hatta Maveraünnehir'de mutlak olarak Fakih denildiğinde ilk akla gelen İmam Maturidi'dir.
Hanefi düşünce ikliminde yetişen İmam maturidi'nin tüm hocaları Hanefi geleneğini yürüten alimlerden oluşmaktadır. Öğrencileri de yine Hanefi mezhebi imamları arasında zikredilmektedir.
İmam maturidi'nin günümüze ulaşabilen iki eseri kitabı Tevhid ve Kur'an fıkıhla ilgili eserler değildir. Ancak Maturidi'nin biyografi ve menakıbına ilişkin eserler incelendiğinde, fıkıh usulüne ilişkin olarak Meahizü'ş-Şerai isimli bir kitabın kendisine nisbet edildiği görülmektedir. Yine usul alanına ilişkin olmak üzere Kitabül cedel isimli bir eser de kendisine nisbet edilmektedir. Ayrıca İmam Muhammed'in Siyerü'l-Kebir'ini şerh ettiği de kaynaklarda aktarılmaktadır.

 Şeriat, tarikat, tasavvuf
Matüridiye göre din, Allah'ı bilmek ve O'na ibâdet etmektir. Bütün Peygamberler, Allah'ı bilmeye ve ibâdeti de sadece Allah'a has kılmaya davet eden tevhid dinine mensupturlar. Hiçbir Peygamber kendinden önceki peygamberlerin dinini reddetmemiştir. Âdem'den sonra bütün Peygamberler dini aynı, şeriatı değişik tebliğ etmişlerdir. Bu ifadelere delil olarak da "...Sizden her biriniz için bir şeriat ve bir yol''' belirledik. Allah dileseydi hepinizi tek bir ümmet yapardı. Lâkin size verdiği şeylerde sizi sınamak istedi. Bunun için iyi işlerde yarışın"(Mâide suresi/48)" ayeti gösterilir.

Matüridî, tasavvuf ve tasavvufun kurumsallaşmış teşkilatı olan tarikatlara mesafelidir. Bu, duygusal değil ilmî bir tavır alıştır. Matüridî'nin mesafeli duruşu, mutasavvıfların bilgi kaynakları anlayışı yüzündendir.

Kaynakça
 Ahmet Vehbi Ecer, "Büyük Türk Alimi Matüridî"
 Ahmet Vehbi Ecer, "İslâm Tarihi Dersleri"
 Ahmet Vehbi Ecer, "Tarihte Vehhabi Hareketi ve Etkileri"
 Ahmet Vehbi Ecer, "Tarihte Türkler, İslâmiyet ve Mezhepleri" (Erciyes Gazetesi)
 Ali Duman, "İmam Mâtüridî, Hayatı, Eserleri Ve İslam Düşüncesindeki Yeri", Hikmet Yurdu, 2009, cilt: II, sayı: 4, Matüridî ve Mâtüridîlik Özel Sayısı, s. 109 - 126.
 Ali Duman, İmam İmam Matürîdî'nin Te'vilatü'l-Kur'an'ında Akıl Yürütmeyle İlgili Kavramlar -Fıkıh, İstidlâl, Kıyas-, İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi [Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi = Journal of Mesned Divinity Researches], 2014, cilt: V, sayı: 1, s. 103-116
 Nihat Keklik, "Felsefe-Mukayeseli Temel Bilgiler ve Kaynaklar"
 Amiran Kutkan, "Türk Milletinin Manevi Kaynakları"
 Sönmez Kutlu, "İmam Matüridi ve Matüridilik"
 Abdullah Manaz, "Dünyada ve Türkiye'de Siyasi İslâmcılık"
 Hanifi Özcan, "Matüridi'de Bilgi Problemi"
 İsmail Bilgili, "Hanefi Fıkıh Medeniyetine İmam Mâtürîdî'nin Etkisi", İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, 2017, sayı: 29, s. 399-423
 Murtaza Bedir, "Matüridi Fıkıh Usulü: Gerçek mi? Kurgu mu?", Büyük Türk Bilgini İmam Matüridi ve Matüridilik -Milletlerarası Tartışmalı İlmi Toplantı-, 22-24 Mayıs 2009 - İstanbul, 2012, s. 412-420
 Nureddin Sabunî, "Matüridiye akaidi" (Çev.Bekir Topaloğlu)
 Hilmi Ziya Ülken, "Millet ve Tarih Şuuru"
 M.Sait Yazıcıoğlu, "Matüridî ve Nesefî'ye göre İnsan Hürriyeti Kavramı"
 Julius Welhausen, "Arap Devleti ve Sükûtu" (Çev.F.Işıltan)
 Hulusi Arslan, "Maturîdî'ye Göre Evren Ve İnsanın Yaratılış Hikmeti", Hikmet Yurdu Düşünce-Yorum Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi (www.hikmetyurdu.com), Yıl: 2, S. 4, (İmam Matüridi ve Matüridilik Özel Sayısı), 71-90.
 Abdurrahman Kasapoğlu, "Mâtürîdî'nin İmanda Artmayı İfade Eden Âyetlere Yaklaşımı", Hikmet Yurdu, Düşünce-Yorum Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi (www.hikmetyurdu.com), Yıl: 2, S.4 (Temmuz-Aralık 2009), ss. 47 - 69.
 Sönmez Kutlu Matüridilik video

Ayrıca bakınız
 Kelâm
 İlahiyat
 İtikadî mezhep
 İslam felsefesi

Dipnotlar

Maturidiler
İslam dini itikad mezhepleri
Matürîdîlik

Mâtürîdîlik


ෆින්ලන්තය යනු යුරෝපයෙහි පවතින රටකි.

ෆින්ලන්තය සමහරවිට පහත දේවල් වෙතද යොමුවිය හැක:
ෆින්ලන්ත ආදිපාද දනව්ව, වර්තමතාන රටට පූර්වප්‍රාප්තික රාජ්‍යය, 1809–1917
ෆින්ලන්ත දියෝකීසිය, ටර්කු දියෝකීසියට පූර්වප්‍රාප්තිකය
ෆින්ලන්තය (යුරෝපියානු පාර්ලිමේන්තු ඡන්ද කොට්ඨාශය)
ෆින්ලන්ඩ්, මිනසෝටා, එක්සත් ජනපදයෙහි සංස්ථාගතනොකල ජන ප්‍රජාව
සුඕමි-ෆින්ලන්ඩ්, සෙයිලුන් වෙල්ජෙට් නම් ෆින්ලන්ත සංගීත කණ්ඩායමෙහි තැටිය
 "ෆින්ලන්ඩ්", මොන්ටි පයිතොන් ගේ 1980 ගීතයක් , පළමුව එළිදැක්වුනේ  මොන්ටි පයිතොන්ගේ කන්ට්‍රෑක්ටුවල් ඔබ්ලිගේෂන් තැටිය තුලිනි
USS ෆින්ලන්ඩ් (ID-4543), පළමු ලෝක යුද්ධ සමයෙහි දුම් නැවක්

මෙයද බලන්න
:ප්‍රවර්ගය:ෆින්ලන්තයෙහි ජාතික ක්‍රීඩා කණ්ඩායම්, "ෆින්ලන්තය" යන නම භාවිතා කරමින් න්‍රීඩා කරන කණ්ඩායම් (මෙයද බලන්න :ප්‍රවර්ගය:ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා තරගාවලියෙහි ෆින්ලන්තය)
නියම ෆින්ලන්තය (වක්‍රෝත්තිහරණය)

ෆින්ලන්තය (වක්‍රෝත්තිහරණය)


Daurene Elaine Lewis,  (September 9, 1943 – January 26, 2013), was a Canadian politician and educator. She was the first Black female mayor in Canada.

Early life and education
Born in Annapolis Royal, Nova Scotia in 1943, Lewis was a descendant of freed Loyalist African Americans who settled in Annapolis Royal in 1783.   She was a descendant of Rose Fortune, a Virginian who became the first female police officer in North America.

Trained as a registered nurse, Lewis held a diploma in teaching in schools of nursing from Dalhousie University, a Master of Business Administration from Saint Mary's University, and in 1993 was awarded an honorary doctorate in humane letters from Mount Saint Vincent University.

Political career
Lewis first formal political involvement was in 1979, running for town council in Annapolis Royal. Her issues included increasing awareness of the area's history, and attempts at community revitalization. She was appointed as deputy mayor in 1982.

In 1984, Lewis was elected mayor of Annapolis Royal, making her the first female black mayor in Canada.

Lewis attempted to enter provincial politics in the 1988 election, making an unsuccessful bid to represent Annapolis West in the Nova Scotia House of Assembly for the Liberal Party. She was the first black woman in Nova Scotia to run in a provincial election.

After politics
Lewis was the former executive director of the Centre for Women in Business at Mount Saint Vincent University. She was principal of both the Institute of Technology and Akerley Campuses of the Nova Scotia Community College.  In 2001 she became the first African Canadian senior administrator in the history of the college. She completed an extended terms on the board of directors of Canada Post and the Governor General's Order of Canada Advisory Council. She was on the executive of the Vanier Institute of the Family and the Maritime Conservatory of Performing Arts. She was a member of the International Women's Foundation.

She died in a Halifax hospital in 2013.

Honours, decorations, awards and distinctions
In 1994 Lewis was added to the Black Cultural Centre Wall of Honour. In 1995, she was recipient of the United Nations Global Citizenship Award. In 1998 she received the Progress Club of Halifax Woman of Excellence award for Public Affairs and Communication. In 2002, she was made a Member of the Order of Canada and received the YWCA volunteer award. She received both the Queen's Jubilee Medal and the Queen Elizabeth II Diamond Jubilee Medal.

In 2018, the Annapolis Royal town hall plaza was named after Lewis in a ceremony in which a bronze bust by sculptor Ruth Abernethy was unveiled.

See also
Black Canadian

References

External links
Biography from Dalhousie University

1944 births
2013 deaths
Black Nova Scotians
Canadian people of African-American descent
Women mayors of places in Nova Scotia
Mayors of places in Nova Scotia
Members of the Order of Canada
People from Annapolis County, Nova Scotia
Black Canadian politicians
Black Canadian women

Daurene Lewis


කොරියානු අධිරාජ්‍යය (කොරියානු: 대한제국; හන්ජා: 大韓帝國; දේහන් ජේගුක්; ; සාහිත්‍යමය "මහා කොරියානු අධිරාජ්‍යය") ප්‍රකාශයට පත්කරන ලද්දේ 1897 ඔක්තෝබර් මස, 1894 සිට 1895 තෙක් පැවති දොංහක් ගොවි විප්ලවය සහ රට ආගාධයකට ඇද දැමූ 1894-1896 කාලයේ පැවති ගැබෝ ප්‍රතිසංස්කරණ හේතුවෙනි. 1910 අගෝස්තු මස ජපානය විසින් කොරියාව ඈඳාගන්නා තෙක්ම කොරියානු අධිරාජ්‍යය පැවතිණි.

ගෝජොං අධිරාජයාගේ සමයේ යුධ, ආර්ථික, ඉඩම් ක්‍රමය, අධ්‍යාපන ක්‍රමය සහ නොයෙකුත් කර්මාන්ත අර්ධ වශයෙන් බටහිරකරණයට ලක් විය. ග්වංමු ප්‍රතිසංස්කරණ ඔස්සේ කොරියාවේ සිදුවූ බටහිරකරණය සහ කාර්මීකරණය පිළිබඳ ජපානය දැඩිව විමසිලිමත් විය. ජපානයේ නේවාසික-ජනරාල්වරයා වූ ඉටෝ හිරොබුමිගේ ඝාතනයෙන් පසු, කොරියානු අධිරාජ්‍යය ඈඳා ගැනීමට ජපානය තීරණය කළේ ය.

ඉතිහාසය

පසුබිම

ජොසොන් රාජවංශ කොරියාව නාමිකව චීන ක්විං රාජවංශයේ ගැති රාජ්‍යයක් විය. 19වන සියවසේ අවසානය දක්වා, කොරියාව වෙත සිය අණසක පැතිරවීම සඳහා ක්විං සහ ජපානය අතර අරගලයක් පැවතිණි. පළමු චීන-ජපන් යුද්ධය ඇතිවූයේ කොරියානු භූමියේ සහ අවට මුහුදුවල බැවින් විදේශ බලපෑම්වලට එරෙහිව නැගී සිටීමට ජොසොන් සතුව පැවති බලය ක්‍රමයෙන් හීන වී යන්නට විය. මේ වනවිට නව බලවතකුව සිටි ජපානය, පරිහානියට පත්වෙමින් පැවති දුර්වල ක්විං රාජවංශයට ෂිමොනොසෙකි ගිවිසුම අත්සන් කිරීමට බලකළේ ය. මෙම ගිවිසුම අත්සන් කිරීම නිසා දකුණුදිගින් රුසියානු අධිරාජ්‍යය ව්‍යාප්ත වීම වැළකුණු අතර, ක්විං සතුව පැවති ලියාඕදොං අර්ධද්වීපය සිය අණසකට නතු කරගන්නට ජපානයට හැකි විය. මෙය කොරියාවට වැදගත් ප්‍රදේශයක්ව පැවතිණි. කෙසේනමුත්, මෙම ගිවිසුම ඊසානදිග චීනය කෙරෙහි තමන් දැක්වූ ලැදියාවට එරෙහිවීමක් ලෙස සැලකූ රුසියාව, ක්‍රමයෙන් ප්‍රංශය සහ ජර්මනිය සිය පාර්ශ්වයට හරවා ගත්තේ ය. ඔවුහු ලියාඕදොං අර්ධද්වීපය යළි ක්විං චීනය වෙත භාරදිය යුතු බවට ප්‍රකාශ කරන්නට වූහ.

මේ කාලයේ, විදේශ බලවේගවලට විරෝධය පෑම‍ට තරම් ජපානය බලවත් නොවූ හෙයින්, ලියාඕදොං අර්ධද්වීපය වෙත අයිතිවාසිකම් පෑම අත්හැර දැමීමට එයට සිදු විය. රටවල් තුනක (රුසියාව, ප්‍රංශය, ජර්මනිය) මැදිහත්වීම හේතුවෙන් රුසියාව නැගෙනහිර ආසියාවේ තවත් බලවතකු ලෙස නැගී සිටින්නට වූයේ ක්විං චීනය විස්ථාපනය කරමිනි. කොරියානු දේශපාලනය කෙරෙහි ජපන් මැදිහත් වීම් වළක්වනු වස් ජොසොන් රාජ මාලිගයේ බොහෝ නිලධාරීන් ද රුසියාව සමග සමීප සම්බන්ධතා ඇති කරගෙන තිබේ. ගෝජොං රජුගේ භාර්යාව වූ මින් අගබිසව (මරණාපරව මියොංසොං අධිරාජිනිය යන පදවි නාමය පිරිනමන ලදී) ද මෙම වෙනස වටහාගත් අතර, ඇය ජපන් බලපෑම් මර්දනය කිරීමට රුසියාව සමග සමීප රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා ඇති කරගත්තා ය.

ජපන් බලපෑමට එරෙහිව නැගී සිටි ප්‍රබල චරිතයක ලෙස මින් අගබිසව සැලකේ. අගබිසවගේ කටයුතු තමන් හට තර්ජනයක් බව වටහාගත් ජපානය, සිය කොරියාවේ තානාපතිවරයා වන සිටුවර ඉනෝඕ ඉවත් කොට එම ධුරයට, ලුතිනන් ජනරාල් මියුරා පත්කළේ ය. මියුරා ජපන් රාජකීය හමුදා පසුබිම්ක ඇත්තෙකි. 1895 ඔක්තෝබර් 8 දින, මින් අගබිසවගේ ඝාතනය මෙහෙයවූයේ මියුරා විසින් බව පොදුවේ පිළිගැනේ. ඇයව මරාදැමුණේ ග්යොංබොක් මාලිගයේ රජුගේ නිල සයනාගාර‍ය වූ ගොන්චොං මාලිගය තුළදී ය.

අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත් කිරීම

සිය භාර්යාව වූ මින් අගබිසවගේ ඝාතනයෙන් පසුව, ගෝජොං රජු සහ කිරුළහිමි කුමරු (පසුව සුන්ජොං අධිරාජයා බවට පත්) 1896දී රුසියානු තානාපති කාර්යාලය වෙත පලාගියේ ය. මින් අගබිසවගේ ඝාතනය සිදුවූ සමයේ  සිට රුසියානු ආරක්ෂාවේ සිට රජු යළි පැමිණීම තෙක් කාලසීමාව තුළ කොරියාව තුළ අභ්‍යන්තරව මෙන්ම බාහිරව ද වෙනස් වීම් රැසක්ම සිදු විය. 1894 වන විට, රාජකීය අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ වූ ප්‍රගතිශීලීන් සහ ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන් විසින් නව නීති සම්පාදනය කළ අතර, කොරියාවේ යල් පැනගිය සමාජය අලුත්වැඩියා කිරීම එමගින් අරමුණු කෙරිණි. මෙම නීති ගැබෝ ප්‍රතිසංස්කරණය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඒවා ආරම්භ වූ වර්ෂය (1894) පාදක කරගනිමිනි.

මේ අතර, නූතනකරණය වන කොරියානු සමාජයක් බිහි කිරීම අරමුණු කරගත් නව ප්‍රතිසංස්කරණ අභ්‍යන්තරව නොයෙකුත් මතභේදයන්ට ලක් විය. ජපානයේ කොරියා ආක්‍රමණ (1592–98) සමයේ සිට සාමාන්‍ය ජනයාගේ සහ වංශවතුන්ගේ මනස තුළ මුල්බැස තිබූ ජපන්-විරෝධී ආකල්පය 1876 ගංග්හ්වා ගිවිසුමත් සමග රාජසභාවේ සහ සමාජයේ ඉහළ පෙළේ යුධ නිලධාරීන්ගේ ද සිත් තුළ ව්‍යාප්ත විය.  කොරියානු රාජමාලිග දේශපාලනය කෙරෙහි මැදිහත් වීම් සහ මින් අගබිසව ඝාතනයට ජපානය සිදුකළ දායකත්වය හේතුවෙන් මෙම හැඟීම බහුතරයක් ජනයා අතර ව්‍යාප්ත විය. කෙසේනමුත්, නව සහ නූතන ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කිරීමට ජපන්-හිතවාදී ප්‍රගතිශීලී දේශපාලනඥයින් දායක වූ අතර, මෙහි දී වඩාත්ම මතභේදයට හේතු වුයේ පුරුෂ කෙස්වැටි (කොරියාවේ සම්ප්‍රදායයක්ව පැවති) කපා දැමීමට බල කිරීමයි. මෙය ඉමහත් විරෝධයකට සහ අසහනයකට හේතු විය. මෙය මින් අගබිසවගේ ඝාතනයේ වරදකරුවන්ට දඬුවම් කිරීමේ අරමුණින් පසු වූ ඉයුල්මි තාවකාලික හමුදාවේ පිබිදීමට පසුබිම් විය.

1897දී, විදේශයන්ගේ බලපෑම මෙන්ම නිදහස් සංවිධාන විසින් ගොඩනැගූ මහජන මතය හේතුවෙන් ගෝජොං රජු ග්යොංගංගුං (වර්තමාන දොක්සුගුං) වෙත යළි පැමිණියේ ය. එහි දී ඔහු "මහා කොරියානු අධිරාජ්‍යය" (හංගුල්: 대한제국) ප්‍රකාශයට පත්කිරීම නිවේදනය කළ අතර, ජාතික නාමය නිල වශයෙන් ඉහත පරිදි වෙනස් කළේ ය. එසේම, ග්වංමු (හංගුල්: 광무, හන්ජා: 光武) (අරුත ආලෝකයේ යුධභටයා) නැමැති නව යුග නාමයක් ද ප්‍රකාශයට පත්කළේ ය. මෙලෙසින් 1636 මැංචු ආක්‍රමණයට පෙර යුගයේ මෙන්, කොරියාව ක්විං චීනයේ ගැති රාජ්‍යයක් ලෙස පැවති ඓතිහාසික බැමි බිඳහෙළිණි. ග්වංමු අධිරාජයා බවට පත් ගෝජොං කොරියාවේ පළමු අධිරාජකීය රාජ්‍ය නායකයා සහ පාරම්පරික රාජ්‍යෙශයා වේ. මෙලෙසින් පැරණි ලෝකයේ අවසානය සනිටුහන් කළ අතර, ඈත පෙරදිග සම්ප්‍රදායික සුහද පරායත්ත ක්‍රමය අහෝසි විය. අධිරාජ්‍යයක් ලෙස කොරියාවේ නව තත්ත්වය මගින් අර්ථ ගැන්වුණේ "ක්විංහි සියලු බලපෑම්වලින් සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වාධීන" බවයි. එනම් කොරියාව 1895 ෂිමොනොසෙකි ගිවිසුම අනුව කොරියාවට බාහිරව ක්විං බලපෑම් එල්ල නොවිය යුතු අතර,  ගිවිසුම අනුව "පූර්ණ සහ පරම" නිදහස හිමි විය.

"මහා හන් අධිරාජ්‍යය" යන සාහිත්‍යමය අරුතැති මෙහි නාමය තෝරාගැනුණේ කොරියාවේ ප්‍රාක්–තුන් රාජධානි යුගයේ සම්හන් රාජ්‍ය සන්ධානය යළි පුනර්ජීවය ලද බව සංකේතවත් කිරීමටයි. මෙය ඓතිහාසික රාජ්‍යවල නම් ඇසුරෙන් නව රාජ්‍ය නම් කිරීමේ සම්ප්‍රදාය (ගුබොන් සින්චම්, හන්ජා: 舊本新參, හංගුල්: 구본신참) අනුව යෙදූවකි. අධිරාජ්‍යයක් ප්‍රකාශයට පත්කිරීමේ වැදගත්කම නම්, සෙස්සන්ගෙන් කොරියාවේ ස්වාධීනත්වය ප්‍රදර්ශනය කිරීමටයි. ඓතිහාසිකව අධිරාජයා යන පදවි නාමය භාවිතයට ගැනීමට අවසර තිබුණේ දෙව්ලොව පුත්‍රයා ලෙස සැලකුණු චීන අධිරාජයාටයි. කොරියානු රාජවංශ විසින් තමන් චීනයේ යටත් රාජ්‍ය ලෙස හඳුන්වාගෙන තිබූ අතර, තමන් හා චීනය සම තත්ත්වයේ පවතින බව ප්‍රකාශ කිරීමට එඩිතර වී නැත. ජපානය විසින් මෙයිජි ප්‍රතිෂ්ඨාපනය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමග ජපානයේ අධිරාජයා ජපන් රජයේ රාජ්‍යෙශයා ලෙස සැලකිණි. එකල ජපානයේ මෙයිජි ප්‍රතිෂ්ඨාපනය පිළිබඳ පුවත ඇසූ කොරියානු රජය එම වෙනස පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. ඔවුන් කොරියාවේ අධීශ්වරයා ලෙස චීන අධිරාජයාගේ අධිකාරීත්වය අභියෝගයට ලක් කිරීමට උත්සාහ දරා නොතිබිණි. නමුත් ජපානයේ ක්‍රමවේදය අනුව කොරියාව ද චීනයේ යටත් රාජ්‍යයකට වඩා සමානයකු ලෙස සැලකිණි. මේ හේතුවෙන් කොරියාවේ තත්ත්වය අධිරාජ්‍යයක් ලෙස උසස් කිරීමට හැකියාව හිමිවූයේ චීන-ජපන් යුද්ධයෙන් පසුවයි.

කොරියානු අධිරාජ්‍ය සමයේ බටහිරකරණ ප්‍රතිපත්තිය

පසුබිම

සෙසු බටහිරකරණය වූ රාජ්‍ය වෙත සංචාරය කිරීමෙන් පසුව, සිය දේශය පුළුල් ප්‍රතිසංස්කරණයකට ලක් කිරී‍මේ අවශ්‍යතාව කොරියානු නිලධාරීහු සහ රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයන් කණඩායමක් අවබෝධ කරගන්නට වූහ. බොහෝ විද්වතුන් බටහිර ශිෂ්ටාචාරය පිළිබඳ දැනුවත් වූ අතර, යුරෝපයේ සහ ඇමරිකාවේ නූතනකරණය වූ බලවත් ජාතීන් පිළිබඳ දැනුවත් කෙරිණි. පසුව, මෙම කණ්ඩායම තුළ වූ ප්‍රගතිශීලීන් විසින් 1894දී ගැබෝ ප්‍රතිසංස්කරණය ආරම්භ කළ අතර, මහා කොරියානු අධිරාජ්‍යය සමයේ මධ්‍යස්ථ ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන් විසින් ග්වංමු ප්‍රතිසංස්කරණය ක්‍රියාවට නංවන ලදී.

කොරියානු රාජ මාලිගය සමග සමීප සම්බන්ධතා පැවැත්වූ ඇමරිකානු මිෂානරිවරුන් ද බටහිර සංස්කෘතිය ව්‍යාප්ත කිරීමට උපකාරී විය. රාජකීය මූල්‍ය අනුග්‍රහය සහ ආධාර යටතේ ඇමරිකානු මිෂනාරි වෛද්‍යවරයකු වූ හොරේස් එන්. ඇලන් විසින් ග්වංහ්යේවොන් ස්ථාපනය කරමින් බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාව හඳුන්වා දෙන ලදී. මෙය පසුව සෙවරන්ස් රෝහල බවට පත්වූ අතර, එය කොරියාවේ පැරණිතම බටහිර-ආරේ රෝහල වේ. මීට අමතරව, මිෂනාරිවරුන් විසින් කොරියානු දැරියන්හට බටහිර අධ්‍යාපනය ලබාදෙන ලදී. මීට පෙර කාන්තාවනට අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළ අධයාපනය අවසර ලබා දී නොතිබිණි.

ග්වංමු ප්‍රතිසංස්කරණය

කර්මාන්ත විප්ලවයේ පසුකාලීන ආරම්භකයකු ලෙස කොරියාව නූතනකරණය සහ බටහිරකරණය කිරීමේ අරමුණින් ග්වංමු ප්‍රතිසංස්කරණය ක්‍රියාත්මක විය. ග්වංමු යුගයේ දී, බටහිර ආරේ නිල ඇඳුම් කොරියාව වෙත හඳුන්වා දෙන ලදී. ආරම්භයේ දී, කොරියානුවන් බටහිර වස්ත්‍රවලට විරෝධය පාන්නට වූ අතර, මෙයිජි ප්‍රතිෂ්ඨාපනයෙන් පසුව බටහිර වස්ත්‍ර අනුගමනය කළ ජපානය ඔවුන්ගේ සමච්චලයට ලක් විය. මුලින්ම, කොරියානු අධිරාජයා විසින් ප්‍රෂියානු-ආරේ රාජකීය වස්ත්‍ර භාවිතා රකන ලද අතර, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයන් ද බටහිර වස්ත්‍ර පළඳින ලදී. 1900දී, බටහිර ඇඳුම් කොරියානු සිවිල් නිලධාරීන්ගේ ද නිල ඇඳුම බවට පත් විය. වසර කිහිපයකට පසුව, සියලුම කොරියානු සෙබලුන් සහ පොලිස් නිලධාරීන්ට ද බටහිර නිල ඇඳුම් ඇඳීමට නිර්දේශ කෙරිණි.

යුධ විෂයය සැලකූ විට, 1890 දශකයේ මුල් භාගයේ කොරියානු හමුදාවට සෙබලුන් 5,000ක් වැනි සුළු පිරිසක් ඇතුළත් විය. රුසියානු-ජපන් යුද්ධයට මඳ කාලයකට පෙර එය 28,000 තෙක් වැඩි විය. 1896 සිට රුසියානු නිලධාරීන්ගේ පුහුණුව ලත් බර්ඩන් රයිෆල්ධාරී ශක්තිමත් රාජකීය ආරක්ෂකයන් 1,000කින් සම්නවිත හමුදාවක් වැඩිදියුණු කළ හමුදාවේ හරය ලෙස ක්‍රියා කළේ ය. මෙම හර ඒකකයේ සිට සෙබලුන් ඇතැම් අවස්ථාවල වෙනත් ඒකක වෙත මාරුකොට යැවිණි. එම ඒකක සෑම එකක්ම මිනිසුන් 900 බැගින් සමන්විත වූ , රෙජිමේන්තු පහකින් යුක්ත විය.

1897දී, ඉඩම් හිමිකාරීත්වය නූතනකරණය කිරීමේ අරමුණින් ග්වංමු රජය විසින් මහාමාන සමීක්ෂණ ව්‍යාපෘතියක් දියත් කරන ලදී. බටහිර සමීක්ෂණ ක්‍රම අනුගමනය කිරීමට අමතරව, ඇමරිකානු සමීක්ෂකයින් කුලියට ගන්නා ලදී. සමීක්ෂණයෙන් පසුව, භූමියේ නිශ්චිත මිනුම පෙන්වන "ජිග්යේ" නැමැති දේපළ නාමයක් අධිකාරීන් විසින් නිකුත් කළ යුතු බවට යෝජනා විය. මෙම ප්‍රතිසංස්කරණය ඉඩම් බදු ක්‍රමය ප්‍රතිසංස්කරණයට ද සමීපව දායක විය. මෙය මෙහෙයවන ලද්දේ කොරියාවේ මූල්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුකළ යි යොං-ඉක්ගේ නායකත්වය යටතේ ය. 1904–1905 රුසියානු-ජපන් යුද්ධය හේතුවෙන් මෙම ව්‍යාපෘතිය ඇනහිටිණි. නමුත් ඒ වනවිට සම්පූර්ණ ඉඩම් ප්‍රමාණයෙන් තුනෙන් දෙකක සමීක්ෂණ කටයුතු අවස්නව පැවතිණි.

මෙකල ග්වංමු රජය විසින් නූතන නාගරික යටිතල ව්‍යූහ ද ඉදිකරන ලදී. 1898දී, අධිරාජයා විසින් ඇමරිකානු ව්‍යාපාරිකයන් සමග හවුල් ව්‍යාපාර සිදු කිරීමට අනුමැතිය ලබාදෙන ලදී. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මහජන විදුලිබල ආලෝකකරණ ජාල ක්‍රියාත්මක කළ හන්සොං විදුලිබල සමාගම සහ විදුලි වීදිකාර් ක්‍රමය බිහි විය. සෝල් නැවුම් උල්පත් ජල සමාගමට ද ඇමරිකානු සම්බන්ධතා පැවතිණි. 1902දී, එනම් කොරියාවට දුරකථනය හඳුන්වා දී වසර දෙකකට පසු පළමු දිගු-දුර පොදු දුරකථනය ස්ථාපනය කෙරිණි.

ග්වංමු යුගයේ දී, කර්මාන්ත ප්‍රවර්ධන ප්‍රතිපත්තිය ද කොරියානු රජය විසින් මෙහෙයවන ලදී. එහි දී තාක්ෂණ සහ කර්මාන්ත පාඨශාලා ආරම්භ කිරීමට සහාය ලබාදෙන ලදී. මේ කාලයේම, දේශීය වෙළඳපොල විලාසිතා ඉල්ලුම සපිරීමට බිහිවූ නූතනකරණය වූ රෙදි විවීමේ කර්මාන්තශාලා සමග කොරියාව තුළ රෙදි විවීමේ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රගමනයන් රැසක් සිදු විය. උදාහරණයක් වශයෙන් සේද නිර්මාණය කිරීම සඳහා නූල් කැටීමේ සහ රෙදි විවීමේ යන්ත්‍ර නිර්මාණය විය. මෙය විදේශයෙන් ගෙන්වූ මිලාධික යන්ත්‍ර සඳහා ආදේශකයක් ලෙස භාවිතා විය.

කෙසේනමුත්, විදේශයන් මත රඳාපැවැත්ම, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මැඬලීම සහ මන්දගාමීභාවය හේතුවෙන් ග්වංමු ප්‍රතිසංස්කරණය විප්ලවවාදී එකක් ලෙස නොසැලකේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ජපානය සහ රුසියාව අතර අරගලයට කොරියාව මැදි විය.

පසුකාලීන ප්‍රගමනයන්

1904 අගෝස්තු 22 ජපානය සහ කොරියාව අතර පළමු ගිවිසුම වූ පළමු ජපන්–කොරියා සම්මුතිය අත්සන් තැබිණි. 1905 ජූලි 17 දින, ටැෆ්ට්-කට්සුරා සම්මුතිය (ටැෆ්ට්–කට්සුරා සිහිපන ලෙස ද හඳුන්වයි) අත්සන් තැබිණි. මෙය සැබැවින්ම එක්සත් ජනපදය සහ ජපානය අතර රහස් එකඟතාවක් නොව, එක්සත් ජනපද සහ ජපන් රජයේ සාමාජිකයන් අතර එ.ජ.-ජපන් සබඳතා පිළිබඳ පැවැත්වුණු සාකච්ඡා විස්තර කෙරෙන සටහන් මාලාවකි. ජපන් අග්‍රාමාත්‍යවරයා වූ ටරෝ කට්සුරා විසින් යුධ ලේකම් විලියම් හොවාර්ඩ් ටැෆ්ට් ටෝකියෝවේ නතර වී සිටි අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් කොරියා ප්‍රශ්නය පිළිබඳ ටැෆ්ට්ගේ අදහස් ප්‍රකාශයක් (රූස්ට්වෙල්ට් පරිපාලනයේ නියෝජිතයකු ලෙස) ලබා ගත්තේ ය. ටැෆ්ට් සිය සිහිපතෙහි විස්තර කළේ ජපානය සමග අධීශ්වර සම්බන්ධයක් ඔස්සේ කොරියාව "ඈත පෙරදිග ස්ථිර සාමයක්" කරා පියනැගිය යුතු ආකාරයයි.

1905 සැප්තැම්බර් මස, රුසියානු-ජපන් යුද්ධය නිමාවට ප්ත කරමින් රුසියාව සහ ජපානය විසින් පෝට්ස්මවුත් ගිවිසුම අත්සන් කරන ලදී. මෙලෙසින් ස්ථිරව කොරියාව වෙත වූ ජපන් බලපෑම ශක්තිමත් කෙරිණි. 1905 ශීත ඍතුවේ දී ග්වංමු අධිරාජයා විසින් කොරියාවෙන් පිටත රාජ්‍ය වෙත රහස් රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික දූත ගමන් පිටත් කරන ලද්දේ සිය ස්වාධිපත්‍යය රැක ගැනීමට ජපන් විමර්ශනය යටතේ සාමාන්‍ය දූත මෙහෙයුම් සිදුකළ නොහැකි හෙයිනි.

1905 නොවැම්බර් 17 දින, කොරියාවේ දී යුල්සා ගිවිසුම ("1905 එකඟතාව", "පංච පනත් ගිවිසුම" හෝ "දෙවන ජපන්-කොරියා සම්මුතිය" යන නම්වලින් ද හඳුන්වයි) අත්සන් කෙරුණේ ආචාර්ය හෝමර් හල්බර්ට් ඉදිරියේ ය. වාර්තා අනුව, කොරියානු විදේශ අමාත්‍යාංශයේ මුද්‍රාව බලෙන් පැහැර ගෙන ජපනුන් විසින් සම්පාදිත ලේඛනයට එහි මුද්‍රාව තැබූ බව පැවසේ.මෙම බලකළ "ගිවිසුමෙන්" සතියකට පසු, රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව විසින් එහි එක්සත් ජනපද තානාපති කාර්යාලය ඉවත් කරග්නනා ලද්දේ, කොරියාව සිය නව "රැකවරණ රාජ්‍ය" තත්ත්වය එක්ස්ත ජනපදයට දැනුම්දීමටත් පෙරයි.

අන්තර්ජාතික අවබෝධය සහ නීතිය අනුව ආරම්භ වූ අධිරාජ්‍යය අවසානයේ, යුධමය අතින් දුර්වල රාජ්‍යයක් බවට පත්විය. ක්‍රමයෙන් ග්වංමු අධිරාජයා හට සිහසුන අත්හැරීමට බලකෙරුණු අතර, 1907දී ඔහු සිය පුත්‍රයා වූ සුන්ජොං අධිරාජයාහට සිහසුන පැවරූයේ සුන්ජොං කොරියානු අධිරාජ්‍යයේ දෙවන සහ අවසන් අධිරාජයා බවට පත් කරමිනි. මෙලෙසින් ගෝජොංහට සිහසුන අත්හැරීමට සිදුවූයේ යුල්සා ගිවිසුමේ කොන්දේසි කඩකරමින් හේග් සාම සමුළුව ([[1907 හේග් සම්මුතිය]]) වෙත නියෝජිතයන් පිටත් කර හැරීම හේතුවෙනි. හේග් දූත මෙහෙයුම සඳහා මූලිකත්වය ගත් යි සං-සොල් සහ ඔහුගේ නියෝජ්‍ය නිලධාරීන් වූ යි ජුන්, යි වි-ජොං යන අය කොරියාවේ ස්වාධිපත්‍යය යළි ප්‍රකාශ කිරීමට රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ප්‍රයත්න දැරූහ. හේග් නුවර දී කොරියාව විසින් යටත්විජිත බලවත් රාජ්‍යවලින් ආයාචනා කළ ද, කොරියාව වෙත වර්ධනය වෙමින් පැවති ජපන් බලපෑම යටතේ කොරියාව ලද රැකවරණ රාජ්‍ය තත්ත්වය ස්වභාවික සහ වාසිදායක බව අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේ බටහිර ජාතීන්ට පෙනීගියේ ය.

1910 අගෝස්තු 22 දින, ජපන්–කොරියා ඈඳාගැනීමේ ගිවිසුම ඔස්සේ කොරියානු අධිරාජ්‍යය ජපානය වෙත ඈඳාගැනිණි. මෙලෙසින් කොරියාවේ ස්වාධිපත්‍යය පැහැරගැනුණු 35 වසරක ජපන් යටත්විජිත පාලන සමය ඇරඹිණි.

කොරියානු අධිරාජ්‍යයට ප්‍රථම ගෝජොසොන්, බුයෝ, ගොගුර්යෝ, සිල්ලා, බෙක්ජේ, බල්හේ සහ ගොර්යෝ යන රාජවංශවල ඇතැම් පාලකයින් විසින් අධිරාජ තත්ත්වය තමන්ට හිමි බව ප්‍රකාශ කරමින් එක්තරා කාලසීමාවන් තුළ අධිරාජකීය පදවි නාම භාවිතා කොට ඇත.

කොරියානු අධිරාජ්‍ය‍යේ පදවි සහ ආමන්ත්‍රණ ශෛලීන්
 හ්වංජේ (皇帝 황제), අධිරාජයා, ඇමතුම් විලාසය ලෙස අධිරාජකීය රාජෝත්තමයාණන් (陛下 폐하 ප්යේහා) යන්න යෙදේ.
 හ්වංහු (皇后 황후), අධිරාජිනිය (වල්ලභ), අධිරාජකීය රාජෝත්තමාවිය යන විලාසය සමගින් යෙදේ.
 හ්වංතේහු (皇太后 황태후), වැන්දඹු අධිරාජිනිය, අධිරාජකීය රාජෝත්තමාවිය යන විරුදය සමගින් යෙදේ.
 තේහ්වංතේහු (太皇太后 태황태후), මහා වැන්දඹු අධිරාජිනිය, වත්මන් අධිරාජයාගේ ජීවත්වන මිත්තණියයි. මැයට ද අධිරාජකීය රාජෝත්තමාවිය යන ආමන්ත්‍රණ ශෛලිය යෙදේ.
 හ්නංතේජා (皇太子 황태자), අධිරාජ්‍යයේ කිරුළහිමි කුමරු, අධිරාජයාගේ වැඩිමහල්ම පුත්‍රයායි. අධිරාජකීය උතුමාණන් (殿下 전하 ජොන්හා) යන්න සමග යෙදේ.
 හ්වංතේජා-බි (皇太子妃 황태자비), අධිරාජ්‍යයේ (වල්ලභ) කිරුළහිමි කුමරිය, අධිරාජකීය උත්තමාවිය යන්න සමග යෙදේ.
 චින්වං (親王 친왕), (අධිරාජකීය) කුමරු, අධිරාජයාගේ පුත්‍රයායි. අධිරාජකීය උතුමාණන් යන්න සමග යෙදේ.
 චින්වංබි (親王妃 친왕비), (අධිරාජකීය) (වල්ලභ) කුමරිය, අධිරාජකීය උත්තමාවිය යන්න සමග යෙදේ.
 ගොංජු (公主 공주), අධිරාජ්‍යයේ කුමරිය, අධිරාජයාගේ සහ ඔහුගේ වල්ලභ අධිරැජිනිය‍ගේ දියණියයි. අධිරාජකීය උත්තමාවිය යන්න සමග යෙදේ.
 ඔංජු (翁主 옹주), අධිරාජ්‍යයේ කුමරිය, අධිරාජයාට දාව ඔහුගේ උපබිසවකට උපන් දියණියන්ට මෙය භාවිතා වේ. මේ සමග අධිරාජකීය උත්තමාවිය යන ඇමතුම් විලාසය යෙදේ.

රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතා
 ජපන්අධිරාජ්‍යය: 1876–1910
 ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය: 1882–1905
 මහා බ්‍රිතාන්‍ය සහ අයර්ලන්ත එක්සත් රාජධානිය: 1882–1905
 ජර්මන් අධිරාජ්‍යය: 1883–1905
 ඉතාලි රාජධානිය: 1884–1905
 රුසියානු අධිරාජ්‍යය: 1884–1905
 ප්‍රංශ තෙවන ජනරජය: 1886–1905
 ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියා: 1892–1905
 ක්විං චීනය: 1899–1905
 බෙල්ජියම් රාජධානිය: 1901–1905
 ඩෙන්මාර්ක රාජධානිය: 1902–1905

මේවාත් බලන්න
 කොරියාව හා සම්බන්ධ මාතෘකා ලැයිස්තුව
 කොරියානු රජවරුන් ලැයිස්තුව
 කොරියානු රාජකීය නිවස
 ජොසොන්

ආශ්‍රේයයන්

උද්ධෘත

ප්‍රභව
 Dong-no Kim, John B. Duncan, Do-hyung Kim (2006), Reform and Modernity in the Taehan Empire (Yonsei Korean Studies Series No. 2), Seoul: Jimoondang Publishing Company
 Jae-gon Cho, The Industrial Promotion Policy and Commercial Structure of the Taehan Empire.
 Pratt, Keith L., Richard Rutt, and James Hoare. (1999). Korea: a historical and cultural dictionary, Richmond: Curzon Press. ISBN 9780700704637; ISBN 9780700704644; OCLC 245844259
 The Special Committee for the Virtual Museum of Korean History (2009), Living in Joseon Part 3: The Virtual Museum of Korean History-11, Paju: Sakyejul Publishing Ltd.

බාහිර සබැඳි
 1907 මහා පුනර්ජීවන ව්‍යාපාරය සහ කොරියානු පල්ලිය කෙරෙහි එහි ඓතිහාසික බලපෑම

ආසියාවේ පැරණි අධිරාජ්‍ය
1897 ආසියාවේ ස්ථාපිත කිරීම්
1910 ආසියාවේ අහෝසි කිරීම්

කොරියානු අධිරාජ්‍යය


Gruzijski nogometni savez (gruz.: აქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია – სფფ, Sakartwelos Pechburtis Pederazia (SPP)) je glavno nogometno tijelo Gruzije.
Osnovan je 1990. nakon raspoada Sovjetske unije. Dvije godine kasnije se pridružuju FIFA-i UEFA-i.

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Nogomet u Gruziji
Nacionalni nogometni savezi

Gruzijski nogometni savez


الأصول في الأعمال التجارية والمحاسبة، هي الموارد الاقتصادية التي يملكها رجال الأعمال أو شركة ما. وهي أي ملكية ملموسة أو غير ملموسة ملائمة لسداد الديون يمكن اعتبارها أحد الأصول. والأصول بعبارة بسيطة، هي الأشياء ذات القيمة التي يمكنه تحويلها بسهولة إلى نقد (مع أن النقد في حد ذاته يعدّ أيضا أحد الأصول). وتسجل الميزانية العمومية (balance sheet) للشركة القيمة النقدية للأصول التي تملكها، فهي تقدم تمثيل مادي لأصول الشركة وديونها في يوم ما. والأصول هي الأموال والأشياء الثمينة الأخرى التي يملكها الفرد أو الشركة التجارية. تصنف الأصول إلى صنفين رئيسيين. الأصول الملموسة والأصول غير الملموسة. تحتوي الأصول الملموسة على أقسام فرعية مختلفة، بما في ذلك الأصول المتداولة والأصول الثابتة. وتكون الأصول المتداولة لأقل من فترة مالية ويمكن تحويلها لأموال بسهولة، وتشمل المدينين (العملاء) وأوراق القبض والمخزون (التام وغير التام) والبضاعة الموجودة (Inventory) والاستثمارت قصيرة الأجل...ألخ، في حين أن الأصول الثابتة: تستخدم لعدة فترات محاسبية، وتشمل الأراضي والسيارات والآلات تشمل المباني والمعدات. الأصول غير الملموسة هي موارد وحقوق غير مادية ذات قيمة للشركة لأنها تعطي للشركة نوعا من الميزة في السوق التجاري. وكأمثلة عن الأصول غير الملموسة الاسم التجاري، وحقوق التأليف والنشر، والعلامات التجارية، وبراءات الاختراع، وبرامج الحاسوب. والأصول المالية مثل حسابات مدينة، والسندات، والأسهم.

أيضا عرفت لجنة المصطلحات التابعة لمجمع المحاسبين الأمريكي (AICPA)الأصول بأنها «شي ما يمثل رصيد مدين قابل للترحيل للفترة التالية لقفل الحسابات تبعا للمبادئ المحاسبية على أساس أنه يمثل إما حق ملكية أو قيمة يمكن الحصول عليها ونفقة تمت وأوجدت حق ملكية أو من المحتمل إيجادها مستقبلا». وعرفتها لجنة المفاهيم والمعايير التابعة لجمعية المحاسبة الأمريكية (FASB) بأنها «هي الموارد الاقتصادية المخصصة لأغراض المشروع خلال وحدة محاسبية محددة فهي تجمعات للخدمات المتوقع الحصول عليها مستقبلا».

شروط يجب توافرها في الأصول

هناك شروط أو كما يسميها بعض الكتاب «معايير» يجب توفرها في الموارد لكي يتم اعتبارها أصولاً.

معيار الملكية

من أهم هذه الشروط أن يكون الأصل مملوكاً للشركة بشكل قانوني سواء ملكية مطلقة أو مجازية (كالاصول المؤجرة ايجارا تمويليا). أي أن للشركة الحق في لاستفادة من المنافع الاقتصادية من هذا الأصل.

معيار الخدمات المستقبلية

لابد أن يكون منافع اقتصادية مستقبلية متوقعة من المورد لكي يتم اعتباره أصلاً. فإذا كان يقدم منافع تمتد لأكثر من فترة مالية فيمكن تصنيفه من ضمن الأصول.

معيار المقدرة الإنتاجية (الخدمية)

من أهم أسباب اقتناء الأصول هو مقدرتها الإنتاجية لأنها تشارك بشكل أو بآخر في العملية الإنتاجية. لذلك من الشروط التي يجب توافرها في المورد ليعدّ أصلاً هو مقدرته الإنتاجية وأن يكون قادراً على أن يعود بعائد مادي للشركة نتيجة مشاركته في العملية الإنتاجية.

قابلية التحديد (القياس)

لابد أن تكون المنافع العائدة من الأصل قابلة للقياس لكي يتم اعتباره أحد أصول الشركة. يكون القياس عادة باستخدام وحدات مالية. والهدف من ذلك أن تستطيع الشركة فصل هذا الأصل عن باقي الموارد والأصول الأخرى.

أنواع الأصول

تنقسم الأصول إلى أقسام متنوعة كما ذكر سابقا. التالي هو شرح مبسط لكل نوع.

الأصول المتداولة

الأصول المتداولة  حسب تعريف لجنة المصطلحات التابعة لمجمع المحاسبين الأمريكي (AICPA) هي «النقدية أو الأصول الأخرى القابلة للتحويل إلى نقدية أو التي ستباع أو تستخدم في الإنتاج خلال دورة العمليات أو السنة المالية أيهما أطول».
إذن هي النقد(cash)والموارد التي يسهل تحويلها إلى نقد خلال سنة مالية مثل: موجودات المخزون (inventory) والتكاليف المدفوعة مسبقا (المدينون)، وأوراق القبض، والأوراق المالية (الأسهم)، والمصروفات المدفوعة مقدما.

الأصول الثابتة

الأصول الثابتة  «هي ما حازته المنشأة من مبان وأراض ومعدات وتجهيزات لاستخدامها في الإنتاج أو في تسهيل أمور العمليات التجارية». ومن الأمثلة عليها الآلات ووسائل النقل والأثاث وكل ماتقتنيه الشركة ليس من أجل البيع وإنما بغرض استخدامه في عملية الإنتاج.

الأصول الملموسة

الأصول الملموسة  هي جميع الأصول التي يكون لها جوهر مادي. ومن الأمثلة على ذلك المباني والمعدات.

الأصول غير الملموسة

الأصول غير الملموسة هي «ما دفعته المنشأة أو التزمت بدفعه لتحصل على منفعة ليس لها وجود مالي»
وهي تمثل المنافع الاقتصادية التي ليس لها وجود مادي، وتتضمن حقوق الاختراع، حقوق التأليف، العلامة التجارية، وغيرها.

اقرأ أيضا

 أسهم رأس المال
 حق المساهم
 رأسمال مغلق
 وديعة
 سند مدعم بأصول
 شيك مردود
 شركة تضامنية محدودة
 مسؤولية محدودة
 معدل الفائدة السنوي
 سند مؤقت
 مصروفات جارية
 التزام حالي
 إيراد مقدم
 ايجار باطني
 تعهد
 في الإيداع
 أوراق تجارية مالية
 موارد المال
 صرافة العملات
 الشهر العقاري

المراجع

تمويل
مبادئ المحاسبة المقبولة عموما
مصطلحات محاسبية

أصول


Calea ferată Lețcani-Dorohoi este o cale ferată din România care leagă municipiul Iași, județul Iași (prinLețcani) de municipiul Dorohoi, județul Botoșani. Aceasta se află pe Magistrala CFR 600.

Vezi și
Magistrala CFR 500
Gara Iași
Gara Dorohoi

Ia

Calea ferată Lețcani–Dorohoi


Henning Brandis (født 17. juli 1916 i Elberfeld, død 16. november 2004 i Bonn) var en tysk læge og mikrobiolog.

Han var professor i medicinsk mikrobiologi og immunologi og direktør for Institut for medicinsk mikrobiologi og immunologi ved Bonns Universitet fra 1967 indtil sin emeritering i 1984. Han var redaktør for Zeitschrift für Immunitätsforschung (nu Immunobiology) og medlem af Leopoldina. Han modtog Bundesverdienstkreuz i 1976.

Brandis var sønnesøn af den bekendte botaniker og skovadministrator Sir Dietrich Brandis, der trådte i britisk tjeneste og blev generalskovinspektør i Britisk Indien, og var oldebarn af filosoffen Christian August Brandis og tipoldebarn af den danske livlæge hos dronningen, Joachim Dietrich Brandis.

Referencer

Læger fra Tyskland
Ansatte ved Bonns Universitet

Henning Brandis


Aceasta este o listă de filme britanice din 1922:

Lista

Note

Legături externe
 Filme britanice din 1922 la Internet Movie Database

Vezi și
1922 în Marea Britanie
1922 în film

 *Listă
britanice
Liste de filme britanice

Listă de filme britanice din 1922


Kazuyuki Kyoya (født 13. august 1971) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder JEF United Ichihara.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazuyuki Kyoya


The Corpse Came C.O.D. é um filme estadunidense de comédia e mistério, dirigido por Henry Levin e estrelado por George Brent e Joan Blondell. O filme é baseado em um romance do colunista Jimmy Starr, que também aparece no filme. Foi lançado em 2 de junho de 1947, pela Columbia Pictures.

Sinopse
Dois repórteres apaixonados (Brent e Blondell) competem entre si ao cobrir a história da descoberta de um cadáver encontrado na mansão de uma famosa atriz de cinema de Hollywood.

Elenco
 George Brent ...Joe Medford
 Joan Blondell ...Rosemary Durant
 Adele Jergens ...Mona Harrison
 Jim Bannon ...Det. Lt. Mark Wilson
 Leslie Brooks ...Peggy Holmes
 John Berkes ...Larry Massey
 Fred F. Sears ...Det. Dave Short (como Fred Sears)
 William Trenk ...Fields
 Grant Mitchell ...Mitchell Edwards
 Una O'Connor ...Nora
 Marvin Miller ... Rudy Frasso

Filmes dos Estados Unidos de 1947
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes de mistério dos Estados Unidos
Filmes policiais dos Estados Unidos
Filmes da Columbia Pictures
Filmes em preto e branco
Filmes com trilha sonora de George Duning
Filmes ambientados em Los Angeles
Filmes dirigidos por Henry Levin
Filmes em língua inglesa

The Corpse Came C.O.D.


Panenka (cunoscut în Marea Britanie ca The Doll sau Robot-Girl Nr. One) este un film cehoslovac alb-negru din 1938 regizat de Robert Land și produs de Metropolitan Film. Scenariul este scris de Jan Grmela.

Fundal
Este ultimul film cunoscut al regizorului Robert Land. În continuare biografia sa este neclară. Potrivit unor surse, el a emigrat cu soția sa Irma (cu care s-a căsătorit la Viena în 1923) la Paris în 1938, după alte surse, a fost arestat, închis sau ucis în 1939 după ocupația Cehoslovaciei. Alte surse indică faptul că el a murit din cauze naturale în orașul său natal, Kromeriz, în 1942.

Distribuție
Ferenc Futurista
Milada Gampeová
Jirí Dohnal
Vera Ferbasová
Josef Gruss
Milka Balek-Brodská
Zdenek Hora
Ljuba Hermanová
Svetla Svozilová
Stanislav Neumann
Rudolf Macharovsky
Eman Fiala
Mána Hanková
Theodor Pistek
Frantisek Kreuzmann
Jan W. Speerger
Gabriel Hart
Alois Dvorský
Jirí Hron
Josef Príhoda

Note

Filme din 1938Filme cehoslovaceFilme regizate de Robert LandFilme alb-negru

Panenka (film)


بوفاجسكا بيستريتسا  مدينة في شمال غرب سلوفاكيا على ضفاف نهرالفاه تتبع أقليم ترنشين وتبعد 30 كم عن جيلينا.

أعلام

 إيفا فيسلوفا
 ميكال مرتيناك
 انطون سلوبودا
 ماريان فيدا

مراجع

مدن سلوفاكيا

بوفاجسكا بيستريتسا


An Cynorkis papillosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Cynorkis papillosa in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cynorkis

Cynorkis papillosa


An Eriochrysis concepcionensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Timothy John Killeen. An Eriochrysis concepcionensis in nahilalakip ha genus nga Eriochrysis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriochrysis (Poaceae)

Eriochrysis concepcionensis


Jaime (Jaume) Laureano Nomen Torres (* 23. Juni 1960 in Tortosa in der Provinz Tarragona) ist ein katalanischer Kieferchirurg, Amateurastronom und Asteroidenentdecker.

Er ist aktives Mitglied der GEA (Groupe d'Etudes Astronomiques) und Direktor des Unicorn Projects 3SSS, das drei automatische Teleskope mit einem Durchmesser von 61 cm am Observatorium Piera, am Observatorium von L'Ametlla de Mar und am Costitx-Observatorium aufstellt um die Kapazitäten für die Entdeckung und Beobachtung von Asteroiden zu verbessern.

Er entdeckte im Zeitraum von 1999 bis 2002 insgesamt 55 Asteroiden.

Der Asteroid (56561) Jaimenomen wurde 2004 nach ihm benannt.

Quellen
 Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. 5th ed. Springer, Berlin 2003, ISBN 3-540-00238-3 (engl.) (Voransicht bei Google Book Search)
 Kleinplanet nach Jaime Nomen benannt
 Asteroid Jaimenomen
 Dental Surgeon by Day, Asteroid Hunter by Night (englisch)

Einzelnachweise

Astronom (20. Jahrhundert)
Astronom (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Barcelona)
Person als Namensgeber für einen Asteroiden
Person (Katalonien)
Amateurastronom
Spanier
Geboren 1960
Mann

Jaume Nomen


Premiul Bram Stoker pentru cel mai bun roman pentru tineret (Bram Stoker Award for Best Young Adult Novel) este un premiu anual acordat de Horror Writers Association (HWA) pentru cel mai bun roman pentru tineret de fantezie întunecată și literatură de groază.

Câștigători și nominalizări
Următoarea este o listă de câștigători și nominalizări ale premiului Bram Stoker pentru cel mai bun roman pentru tineret.
 2011: The Screaming Season de Nancy Holder (împărțit)
 2011: Dust and Decay de Jonathan Maberry (împărțit)
 Ghosts of Coronado Bay, A Maya Blair Mystery de J.G. Faherty
 Rotters de Daniel Kraus
 A Monster Calls de Patrick Ness
 This Dark Endeavor: The Apprenticeship of Victor Frankenstein de Kenneth Oppel
 2012: "Flesh & Bone" de Jonathan Maberry
 The Diviners de Libba Bray
 I Hunt Killers de Barry Lyga
 I Kissed a Ghoul de Michael McCarty
 The Raven Boys de Maggie Stiefvater
 A Bad Day for Voodoo de Jeff Strand
 2013: Dog Days de Joe McKinney
 Special Dead de Patrick Freivald
 Unbreakable de Kami Garcia
 Project Cain de Geoffrey Girard
 In the Shadow of Blackbirds de Cat Winters
 2014: Phoenix Island de John Dixon
 Intentional Haunting de Jake Bible
 Unmarked de Kami Garcia
 Passionaries de Tonya Hurley
 All Those Broken Angels by Peter Adam Salomon
 2015: Devil's Pocket de John Dixon
 Never Let Me Sleep de Jennifer Brozek
 The Ridealong de Michaelbrent Collings
 Hallowed de Tonya Hurley
 The Shadow Cabinet de Maureen Johnson
 End Times at Ridgemont High de Ian Welke

Referințe și note

Legături externe
 Stoker Award on the HWA web page
 Graphical listing of all Bram Stoker award winners and nominees

Roman pentru tineret
Literatură pentru tineret


بلدية كاستيلفوليت دي ريوْبريغوس (بالكاتالانية: Castellfollit de Riubregós) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 194 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في أناويا
بلديات في مقاطعة برشلونة

كاستيلفوليت دي رايوبريغوس


Balatonarács (Arács) a fost un sat din Ungaria, care a fost inclus în 1954 în orașul Balatonfüred. Satul are o istorie lungă, existând numeroase surse documentare cu privire la proprietatea terenurilor din zonă.

Istoria evului mediu
Arács este considerată o așezare maghiară timpurie, deoarece au fost descoperite mormintele din epoca cuceririi Bazinului Panonic de către maghiari pe terenul de pe strada Morvai József nr. 10.

Populația localității în prima jumătate a secolului al XX-lea

Atracții turistice
 O primă biserică la Arácsi a fost menționată documentat pentru prima dată în 1373 și era înconjurată de un cimitir în secolul al XV-lea. Actuala biserică romano-catolică a fost construită în 1785, probabil din materialele provenite de la această biserică medievală, un rol important avându-l Károly Eszterházy, episcopul de Eger, care era proprietarul satului. Potrivit lui Lázár Visolyi, care a fost pastorul bisericii reformate din Arácsi în perioada 1801-1804, o biserică reformată a fost construită între anii 1700 și 1702, dar a fost preluată abuziv în 1754 de către romano-catolici.
 Biserica reformată a fost construită între 1784 și 1786 în stil baroc târziu, fără turn și clopote, după cum s-a specificat în decretul regal. Mai târziu, în fața bisericii a fost construit un turn clopotniță din lemn, dar biserica a avut un turn clopotniță cu un clopot abia în anii 1920. Clopotul a fost turnat la Sopron, dar a trebuit să fie înlocuit în 1931 deoarece s-a crăpat, iar cel de-al doilea clopot a fost făcut în același atelier.
 Fostul castel Széchényi a fost construit în 1782 de Ferenc Széchényi, tatăl lui István Széchenyi. A fost vândut mai târziu, iar din 1871 aici a funcționat un ospiciu. În acest timp au fost construite aripa de est (1873) și aripa de vest (1897). Ospiciul a fost desființat în 1933, iar din 1935 funcționează în acestă clădire o școală de viticultură, care în 1982 a primit numele lui Ferenc Széchényi. Școala este administrată începând din anul 2012 de Abația Pannonhalma a Congregației Benedictine Maghiare.
 Mormântul vechi al lui Lajos Lóczy este situat în cimitirul vechi din Arács. Monumentul din gresie roșie a fost realizat în anul 1922 de sculptorul István Csillag.

Note

Bibliografie

Legături externe
 Balatonarács honlapja

Localități din Ungaria

Balatonarács


El fantasma del museo del Prado es una historieta de 16 páginas realizada por Jan en 1988 y protagonizada por Superlópez.

Trayectoria editorial
Se publicó en el número 33 de la revista Superlópez el 15 de mayo de 1988. En septiembre de 1988 se recoplió en el undécimo álbum de la Colección Olé junto a Cachabolik Blues Rock (ISBN: 84-406-5141-4 ).

Argumento

De visita en el museo del Prado Juan López comprueba que hay un fantasma idéntico al personaje del cuadro El caballero de la mano en el pecho de El Greco.  Mientras tanto, en el cuadro en cuestión ahora aparece el autor de las historietas, Jan. Superlópez se queda a investigar tras el cierre del museo y descubre que el dibujante ha llegado a un acuerdo con el caballero del cuadro para intercambiar sus vidas. Nervioso por quedarse sin nadie que dibuje sus historietas, Superlópez evita que Jan se vuelva a meter en el cuadro y atrapa al caballero clavándolo con fijador en una pared. Luego lo vuelve a meter en el cuadro, el cual deja en el baño del museo para despistar. La historieta termina con López preguntando a Jan el tema de la próxima historieta, mientras el dibujante piensa "¡Esta me la vas a pagar!".

Referencias culturales
Además de El caballero de la mano en el pecho aparecen de fondo otros cuadros famosos del museo como La maja vestida (página 16) y La familia de Carlos IV de Goya (página 6) o Adán y Eva en el Paraíso terrenal de Tiziano (página 9). Jan dice que siempre quiso ser "El caballero de la mano en el pecho en lugar del caballero de la mano en el pecho"  parafraseando el latiguillo del personaje de historieta Iznogud ("Quiero ser califa en lugar del califa").

A lo largo de la historieta el vigilante del museo comenta con resignación varias veces que ya está acostumbrado a que pasen cosas raras en el museo y, cuando ve que el cuadro ha desaparecido, su primera idea es ir a buscarlo al baño. Esto seguramente hace referencia a un incidente ocurrido en el museo en 1987 en el que el cuadro Concierto rústico de van Ostade desapareció del recinto apareciendo de forma misteriosa al día siguiente en uno de los baños próximos a la salida conocida como "Velázquez".

Referencias

Enlaces externos
El fantasma del museo del Prado en La Página Escarolitrópica Gmnésica De Superlópez

Historietas de Superlópez

El fantasma del museo del Prado


لزهر حاج عيسى هو لاعب كرة قدم جزائري، ولد في 23 مارس 1984 بباتنة (الجزائر). يلقب بـ باجيو العرب وذلك بسبب تسريحة شعره وطريقة لعبة المشابهين لأسطورة كرة القدم الإيطالية روبرتو باجيو. يعتبر حاج عيسى من أبرز وأهم اللاعبين في الجزائر والوطن العربي.

المسيرة الكروية

الأندية
بدأ حاج عيسى مشواره الكروي مع نادي مولودية باتنة فئة الشباب سنة 1994 قبل أن ينتقل إلى نادي وفاق سطيف سنة 2004. القادسية الكويتي 2011 . الشارقة الإماراتي 2012 وانصم إلى نادي سريع الحروش في 2013 ثم تم فسخ عقده

نال حاج عيسى جائزة أفضل لاعب في الدوري الجزائري موسم 2005-2006 بفضل أدائه الرائع مع نادي وفاق سطيف.

كان موسم 2006-2007 أفضل موسم أداه حاج عيسى مع ناديه وفاق سطيف، حيث فاز بلقب بطولة الدوري الجزائري وكأس دوري أبطال العرب واختير في 21 أيار / مايو 2007 أفضل لاعب في دوري أبطال العرب. كما لقبته الحافة العربية بـ باجيو العرب وذلك بسبب تسريحة شعره وطريقة لعبة المشابهين لأسطورة كرة القدم الإيطالية روبرتو باجيو.

مع بداية موسم 2007-2008، تعرض حاج عيسى إلى حادث سيارة رفقة بعض زملاءه في النادي، لكنه تمكن من العودة إلى النشاط الرياضي (بفضل الله) في شهر ديسمبر 2007. حيث تمكن مع ناديه وفاق سطيف في نفس الموسم من الفوز بكأس دوري أبطال العرب للمرة الثانية على التوالي، واحتلال المركز الثالث في الدوري الجزائري.

في الميركاتو الشتوي سنة 2016 م وقع دون مقابل لمصلحة فريقه الأصلي مولودية باتنة في عقد يمتد لـ 6 أشهر.

المنتخب الجزائري
كانت أول مشاركة مداني مع المنتخب الجزائري في 08 أكتوبر 2005 في المباراة التي جرت ضد المنتخب الغابوني.شارك مع المنتخب في 4 مباريات لحد الآن.

وطرحت قضية غياب لزهر حاج عيسى عن صفوف «الخضر» كثيرا من التساؤلات في الشارع الرياضي الجزائري، حتى رضخ رابح سعدان المدير الفني السابق للخضر للضغوط التي مارستها عليه الجماهير وقيامه باستدعاء مدلل أنصار «الكحلاء والبيضاء» خلال المعسكر التدريبي الذي أقامه استعدادا لمواجهة الفراعنة في إطار تصفيات المونديال.
ولكن سرعان ما وجد «باجيو العرب» نفسه بعيدا عن المنتخب ومحروما من مكافأة الفوز على الفراعنة؛ لأنه لم يتمالك أعصابه واحتج على عدم إشراكه في هذه المباراة وقد كان يرى أنه الأحق باللعب في هذا الـ«دربي».

حاج عيسى ومرض القلب

بات المشوار الكروي للدولي الجزائري لزهر حاج عيسى نجم نادي وفاق سطيف مهددا بالفعل بعدما تبين أنه يعاني من مشاكل في القلب وقد نُقل إلى سويسرا لإجراء فحوصات دقيقة على يد خبراء متخصصين من الاتحاد الدولي لكرة القدم (فيفا)و قد أثيرت شكوك حتى حول مكان تواجده خلال نوفمبر 2010 وبداية ديسمبر حيث أشيع أنه دخل السجن وأنه هرب وغير الفريق قبل أن ينف ذلك الرئيس السابق لوفاق سطيف عبد الحكيم سرار أنه سيعود رسميا إلى الملاعب بعد نتائج الفحوصات الطبية التي أجراها «باجيو العرب» عند أطباء مختصين في إيطاليا والتي كشفت أن اللاعب حاج عيسى لا يعاني من أي أمراض تعيقه من مزاولة مشواره الكروي.

الإنجازات

الفردية
 جائزة أفضل لاعب في الدوري الجزائري عام 2006
 جائزة أفضل لاعب في دوري أبطال العرب عام 2007

الأندية
 كأس دوري أبطال العرب مع نادي وفاق سطيف عام 2007.
 كأس دوري أبطال العرب مع نادي وفاق سطيف عام 2008.
 بطولة الدوري الجزائري مع نادي وفاق سطيف عام 2007
 بطولة الدوري الجزائري مع نادي وفاق سطيف عام 2009
 كأس الجمهورية الجزائرية مع نادي وفاق سطيف عام 2010
 كاس شمال أفريقيا للاندية البطلة 2009
 بطولة الدوري الكويتي مع القادسية الكويتي 2012
 كأس أميرالكويت مع القادسية 2012

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من باتنة
رياضيون جزائريون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون جزائريون مغتربون في الكويت
شاوية
لاعبو الدوري الكويتي
لاعبو الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم
لاعبو بطولة أمم إفريقيا للمحليين 2011
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإماراتي
لاعبو دوري الدرجة الأولى السعودي
لاعبو شباب باتنة
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم جزائريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكويت
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم للشباب
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم للمحليين
لاعبو مولودية الجزائر
لاعبو نادي الشارقة
لاعبو نادي الصفا (السعودية)
لاعبو نادي القادسية (الكويت)
لاعبو وفاق سطيف
مواليد 1404 هـ
مواليد 1984
مواليد في باتنة
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون مغتربون

لزهر حاج عيسى


An Axonopus fastigiatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni João Geraldo Kuhlmann. An Axonopus fastigiatus in nahilalakip ha genus nga Axonopus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Axonopus

Axonopus fastigiatus


Der Große Preis von Belgien 1952 fand am 22. Juni auf der Rennstrecke Spa-Francorchamps statt und war das dritte von acht Rennen der Automobil-Weltmeisterschaft 1952. Der 1952er Große Preis von Belgien hat auch den FIA-Ehrentitel Großer Preis von Europa.

Hintergrund
Vor dem Großen Preis von Belgien verunglückte der ehemalige Alfa-Werksfahrer Luigi Fagioli tödlich bei einem Sportwagenrennen in Monaco. Ebenso war die Saison für den amtierenden Weltmeister Juan Manuel Fangio zu Ende, als dieser in Monza bei einem nicht zur WM zählenden Rennen schwer verunglückte. Ferrari war mit drei Werkswagen vertreten, die an Ascari, Farina und Taruffi vergeben wurden. Gordini und HWM meldeten je vier Werkswagen, alle anderen Starter waren mehr oder weniger privat gemeldet. Maseratis Fahrzeuge waren noch nicht fertig.

Training
Das Training wurde völlig von den Werks-Ferraris beherrscht. Alle drei standen in der ersten Reihe, wobei sich Ascari den besten Startplatz sicherte und seinen Teamkollegen Taruffi um 9 Sekunden distanzierte. Gegenüber den zahlreichen Privatiers war er sogar fast eine Minute schneller.

Rennen
Der Renntag war verregnet. Am Start wurden alle Favoriten von Jean Behra überrumpelt, der als Erster aus der ersten Runde zurückkam. In der La Source Haarnadelkurve übertrieb er es dann aber etwas und drehte sich, sodass Ascari und Farina vorbeischlüpften. Den dritten Ferrari mit Taruffi konnte er noch bis zur 13. Runde hinter sich halten. Als Taruffi ihn dann überholen konnte, drehte er sich unmittelbar danach und riss den noch dicht auf folgenden Behra mit in die Streckenbegrenzung. Beide Fahrer blieben unverletzt, mussten das Rennen jedoch aufgeben. Kurz zuvor hatte Wharton weniger Glück, als er sich drehte und rückwärts in einen Stacheldrahtzaum rutsche, wobei er sich schmerzhafte Schnittverletzungen zuzog. Die beiden Ferraris in der Reihenfolge Ascari vor Farina drehten ihre Runden unangefochten an der Spitze und siegten vor Robert Manzon, den sie als einzigen nicht überrundeten. Vierter wurde Mike Hawthorn, dessen Benzintank undicht war.

Meldeliste

Klassifikation

Startaufstellung

Rennergebnis

WM-Stand nach dem Rennen
Die ersten fünf bekamen 8, 6, 4, 3 bzw. 2 Punkte; einen Punkt gab es für die schnellste Runde. Es zählen nur die vier besten Ergebnisse aus acht Rennen. * schließt den Punkt für die schnellste Runde ein, Zahlen in Klammern sind Streichresultate.

Einzelnachweise

1952
Belgien
1952
Sportveranstaltung in Stavelot

Großer Preis von Belgien 1952