Dd (de) harfi, Türk alfabesi'nin 5., Latin alfabesi'nin 4. harfidir. Sami dillerindeki deltadan geldiği kabul edilir.

Osmanlıca T/D Farkının Gösterilmesi
Osmanlıca sözlüklerde de kulanılan Tı/Dı (ط) Arapça'ya özgü bir harf ve sestir (Ṫ). Osmanlıcada ve Türkçede bu harfle başlayan veya içerisinde kullanılan sözcük yoktur. Ancak sonradan Türkçe bazı sözcükler Tı ile yazılmaya başlanmış ve yerleşmiştir. Bunlar genellikle halk ağzında D ile telaffuz edilen sözcüklerdir. Örneğin: طاوشان (Ṫavşan), طاوان (Ṫavan)... Arapça'da bu ses dilin üst dişlerin damakla birleştiği yere değdirilerek çıkarılır. Bu nedenle D sesine benzer. Ancak Anadolu Türkçesinde duruma göre harflerden bir olmak üzere normal T veya D harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Bu harfi içeren kelimelerin büyük bir kısmı halk ağzında D ile de karşılanabilen T sesini ihtiva eder. Örneğin, Osmanlıcada طاش (Ṫaş: Taş/Daş), طوز (Ṫuz: Tuz/Duz)... Osmanlıca kaynakların latin harflerine çevrilmesinde Tı/Dı harfinin T olarak mı yoksa D olarak mı tercih edileceği bir problem olarak daima yer almıştır.

Ayrıca Osmanlıcada Tı/Dı harfinin D olarak telaffuz edildiği sözcükler vardır. Bunların çoğu daha sonraları Dal ile de yazılmıştır. Örneğin: طامار / دامار (Đamar), طاغ / داغ (Đağ)...

Not: Benzer biçimde Ż harfi Arapçadaki Zı (ظ) sesini karşılar. Ancak Anadolu Türkçesinde normal Z harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Türkçede yalnızca el yazısında da kimi zaman bu kullanıma rastlanır.

Bilgisayar kodları
Büyük D'nin unicode kodu U+0044, küçük d'ninki U+0064'tür. ASCII kodları da 68 ve 100'dür.

Diğer kullanım şekilleri

Latin alfabesi harfleri

D


ساعة الأرض  هي حدثٌ عالمي سَنوي من تَنظيم الصندوق العالمي للطبيعة يشجع الأفراد والمجتَمعات ومُلّاك المنازل والشَرِكات على إطفاء الأضواء والأجهزة الإلكترونية غير الضرورية لمدة ساعةٍ واحدة من الساعة 8:30 حتّى 9:30 -في توقيت الدولة المحليّ- في أحد أيّام السبت في شهر مارس، وذلك لرفع الوعي بخطر التغير المناخي. وكانت مدينَة سيدني الأسترالية هي أول من بدأت بهذه الحملة في عام 2007، ومنذ ذلك الحين، نمى هذا العدد ليُصبِح أكثر من 7000 مدينة وقرية حول العالم.

ساعة الأرض تُقام في آخر يوم سبت من أيام شهر مارس/ آذار كل عام، وذلك من الساعة 8:30 حتّى 9:30 بالتوقيت المحليّ للدول المُشارِكة.

الأهداف
يهدف القائمون على مبادرة ساعة الأرض إلى تشجيع الأفراد والمؤسسات إلى اتخاذ مبادرات لترشيد استهلاك الكهرباء والماء يومياً ومحاربة التلوث، والإسهام في عمليات إعادة التدوير وترشيد الاستهلاك بصفة عامة.
ويقترح الصندوق العالمي للطبيعة على الأفراد والمنظمات والشركات والمدارس والجامعات وغيرها جملة من التدابير للمشاركة في ساعة الأرض، وعلى رأسها إطفاء الأضواء غير الضرورية لمدة ساعة، ونشر الوعي بهذه المناسبة وبالحفاظ على البيئة عبر منصات التواصل الاجتماعي.
كما يدعو الصندوق المؤسسات والشركات إلى إطفاء الأضواء غير الضرورية في مبانيها، وتوعية موظفيها بشأن التغير المناخي عبر أنشطة بهذه المناسبة، واتباع خطوات دائمة للطاقة المستدامة في أماكن العمل وغير ذلك.
ومن بين أبرز مرامي الاحتفال بساعة الأرض نقل التحرك العالمي لمواجهة التغير المناخي الذي يهدد كوكب الأرض من قاعات المؤتمرات إلى غرف المعيشة.

تاريخ الحملة
بدأت حملة ساعة الأرض من مدينة سيدني الأسترالية عام 2007 فاستخدمت المطاعم شموعاً للإضاءة وأطفئت الأنوار في المنازل والمباني البارزة بما فيها دار الأوبرا وجسر هاربور وبعد نجاح الحملة ومشاركة 2.2 مليون شخص من سكان سيدني انضمت 400 مدينة لساعة الأرض 2008 منها أتلانتا وسان فرانسيسكو وبانكوك وأوتاوا ودبلن وفانكوفر وفينكس وكوبنهاغن ومانيلا وسوفا (عاصمة فيجي) وشيكاغو وتل أبيب وتورنتو وأيضا مدن أسترالية مثل ملبورن وبيرث وبريزبان والعاصمة كانبيرا. وكانت مدينة دبي هي المدينة المشاركة الأولى عربياً عام 2009 تبعتها الرياض عام 2010 وأطفئت أضواء بعض المباني البارزة مثل جسر جولدن جيت في سان فرانسيسكو وبرج سيرز في شيكاغو وملعب سولجر فيلد لكرة القدم وأيضا برج سي إن في تورنتو وبرج العرب في دبي وبرجي المملكة والفيصلية في الرياض.

2014
أقيمت ساعة الأرض 2014 يوم السبت 29 مارس خلال نفس الساعة 8:30 إلى 9:30 مساءً. الجدول الزمني المحلي. وقد تم إطلاق ساعة الأرض الزرقاء (Earth Hour Blue) كمنصة عالمية للتمويل الجماعي والتعهيد الجماعي لكوكب الأرض. «الأمر كله يتعلق بالجهود الجماعية للأفراد حول العالم الذين يجتمعون معًا للمساعدة في تمويل أو إضافة صوتهم لدعم المشاريع البيئية والاجتماعية على أرض الواقع التي تحقق نتائج حقيقية.»

سلط تقرير ساعة الأرض لعام 2014 الضوء على مجموعة واسعة من النتائج البيئية التي حققتها الحركة عبر 162 دولة ومنطقة حول العالم. وجمع أكثر من 60.000 دولار أمريكي على منصة ساعة الأرض الزرقاء للمشاريع البيئية الشعبية التي يديرها الصندوق العالمي للطبيعة (WWF). وشهدت الحركة أيضًا حملات للمساعدة في حماية الحاجز المرجاني العظيم في أستراليا، وإطلاق تطبيق بلو سكاي في الصين، وتسليم الآلاف من المواقد الخشبية ذات الكفاءة العالية إلى المجتمعات في مدغشقر.

2015
أقيمت ساعة الأرض سنة 2015 في يوم السبت 28 مارس، مرة أخرى بين الساعة 8:30 والساعة 9:30 مساءً. حسب الوقت المحلي. وقد كان شعار الحملة العالمية هو «تغيير تغير المناخ»، والعودة إلى التركيز الأصلي للحركة لبدء عمل المواطنين بشأن ظاهرة الاحتباس الحراري. وقبل يوم واحد من الحدث، أكدت أكثر من 170 دولة وإقليم مشاركتها، مع أكثر من 1200 معلم وما يقرب من 40 موقعًا للتراث العالمي لليونسكو معدة للإيقاف.

وللعام الثاني على التوالي، تهدف ساعة الأرض الزرقاء (Earth Hour Blue) إلى جمع الأموال للمشاريع التي تركز على المناخ التي ينظمها WWF على منصة للتمويل الجماعي. ففي هذا العام تشمل مشاريع التمويل الجماعي توزيع الضوء الشمسي في الفلبين والهند، ومشاريع قائمة على الحياة البرية من كولومبيا وأوغندا وإندونيسيا.

يشارك سكان جزيرة تسمى سيبويان في الفلبين بشكل فريد في نشاط ساعة الأرض لهذه السنة، والذين أشعلوا أضواءهم لرفع رسالة استخدام الطاقة المتجددة. حيث مصدر الكهرباء في الجزيرة هو محطة طاقة مائية صغيرة.

2016
كانت ساعة الأرض سنة 2016 في يوم السبت 19 مارس من الساعة 8:30 مساءً وحتى 9:30 مساءً خلال التوقيت المحلي للمشاركين. وتغير موعدهُ أيضًا لتجنب التزامن مع يوم السبت المسيحي المقدس، الذي يصادف يوم 26 مارس من ذلك العام. وقد كانت الذكرى السنوية العاشرة لبدء الحملة في سيدني في أستراليا. وألغت أوسترسوند في السويد حدث 2016 بعد سلسلة من الهجمات الجنسية، وسلطت الضوء على السلامة كموضوع للنقاش عند توفير الموارد. وتقريبًا جميع دول العالم راقبت ساعة الأرض.

2017
وقعت ساعة الأرض يوم السبت 25 مارس.

2018
أقيمت ساعة الأرض 2018 في 24 مارس، من الساعة 8:30 مساءً وحتى 9:30 مساءً في وقت المشاركين المحلي، لتجنب تزامنه مع السبت المقدس المسيحي الذي يصادف يوم 31 مارس.

2019
أقيمت ساعة الأرض 2019 يوم 30 مارس من الساعة 8:30 مساءً وحتى 9:30 مساءً. وقد شارك ما مجموعه 188 دولة في ساعة الأرض 2019. وعينت ملكة جمال الأرض 2018 نغوين فونج خانه من فيتنام كسفير لساعة الأرض لتنفيذ العديد من أنشطة حماية البيئة. وبصفتها سفيرة، حثت فونج خانه الجميع على إطفاء الأضواء والمعدات غير الضرورية طواعية لمدة ساعة، مما يساهم في نشر رسالة «وفر الطاقة، واحفظ الأرض - توفير الطاقة، وحماية الأرض».

2020
أقيمت ساعة الأرض سنة 2020 يوم السبت 28 مارس، من الساعة 8:30 مساءً إلى 9:30 مساءً بالتوقيت المحلي، وشغلت رقميًا بسبب الأزمة الصحية العالمية كوفيد -19. واجتمعت 190 دولة وإقليم لدعم هذه الحركة وقليل من الشخصيات العامة العديدة مثل الأمين العام للأمم المتحدة أنطونيو غوتيريس، والبابا فرانسيس، والناشطة البيئية غريتا ثونبرغ، ورئيس الوزراء الكندي جاستن ترودو، ونجم السينما الهندية أميتاب باتشان، وسفيرة الأمم المتحدة للبيئة للنوايا الحسنة ديا ميرزا كما شارك كل من العازفة الكينية نيكيتا كيرينغ وعارضة الأزياء الكولومبية كلوديا باهامون والمغني البريطاني كات ستيفنز في ساعة الأرض سنة 2020.

معرض الصور

المشاركون في ساعة الأرض لعام 2008

المدن المشاركة
المدن التالية شاركت في ساعة الأرض لعام 2008.

المدن الداعمة
المدن والمناطق الأخرى التي دعمت الحملة لعام 2008 هي:

الجامعات الداعمة
  جامعة نوتر دام South Bend, Indiana
  معهد روشيستر للتكنولوجيا Rochester, New York
  معهد إلينوي للتقنية Chicago, Illinois
  جامعة تورنتو Toronto, Ontario
  جامعة كولومبيا البريطانية Vancouver, British Columbia
  جامعة واترلو Waterloo, Ontario
  جامعة ويلفريد لورييه Waterloo, Ontario
  Western Mindanao State University Zamboanga City, Philippines
  جامعة كيرتن Perth, Western Australia
  كلية دبلن الجامعية، Dublin, Ireland
  جامعة كوينزلاند Brisbane, Queensland
  جامعة كوينزلاند للتقنية Brisbane, Queensland
  جامعة 6 اكتوبر Egypt, Cairo
}}
https://m.youtube.com/watch?v=1wcgrYhiwr0&feature=youtu.be

المنظمات التي تدعم ساعة الأرض
دعمت ساعة الأرض في جميع أنحاء العالم من قبل اليونسكو، برنامج الأمم المتحدة للبيئة، الاتحاد الدولي لنقابات العمال، وودلاند، مجموعة سي بي آر إي، دوري الهوكي الوطني، الفيفا، الاتحاد الأوروبي لكرة القدم، هيلتون العالمية، فتيات الكشافة الأمريكية، المنظمة العالمية للحركة الكشفية، شركة هونغ كونغ وشنغهاي للخدمات المصرفية، الرابطة العالمية للمرشدات وفتيات الكشافة، فيليبس، ايكيا، ذي بودي شوب، بنك إنج فيسيا (ING Vysya)، والمزيد.

قياس الانخفاض في استخدام الكهرباء
تذكر صفحة الأسئلة الشائعة حول ساعة الأرض العالمية ما يلي:

جمعت دراسة نشرت عام 2014 في مجلة أبحاث الطاقة والعلوم الاجتماعية 274 قياسًا للتغيرات الملحوظة في الطلب على الكهرباء بسبب ساعة الأرض في 10 دول، على مدى 6 سنوات، ووجدت أن الأحداث خفضت استهلاك الكهرباء بمعدل 4٪. وأشارت الدراسة إلى التحدي السياسي المتمثل في تحويل توفير الطاقة قصير المدى لساعة الأرض إلى إجراءات طويلة الأجل، بما في ذلك التغييرات المستمرة في السلوك والاستثمار.

الانتقاد
كتب بيورن لومبورغ، مؤلف كتاب البيئي المرتاب (The Skeptical Environmentalist): «من الضروري جعل الطاقة الشمسية وغيرها من التقنيات الجديدة أرخص من الوقود الأحفوري بسرعة؛ حتى نتمكن من إيقاف تشغيل مصادر الطاقة الكربونية لفترة أطول من ساعة واحدة والحفاظ على تشغيل الكوكب... لقد منحنا الوقود الأحفوري حرفياً نوعاً من التنوير، من خلال إضاءة عالمنا ومنحنا الحماية من غضب العناصر. ومن المفارقات أن تعود الرمزية الخالصة اليوم إلى عصر أكثر قتامة». أشار لومبورغ أيضًا إلى عامل الشعور بالرضا الذي تخلقه ساعة الأرض، مشيرًا إلى أنه «حدث غير فعال يُشعر بالسعادة» يجعل الناس يشعرون أنهم يفعلون شيئًا من أجل البيئة، بينما في الواقع مقدار انبعاثات الكربون التي يتم تقليلها بمقدار ساعة الأرض هي ضئيلة.

وشملت الانتقادات الأخرى لساعة الأرض ما يلي:

 يشير بعض النقاد إلى أن الانخفاض في استهلاك الطاقة خلال ساعة الأرض نفسها غير مهم نسبيًا. وساوت صحيفة هيرالد صن توفير الطاقة في منطقة الأعمال المركزية في سيدني بـ «أخذ 48613 سيارة من الطريق لمدة ساعة واحدة». وأشار كاتب العمود الأسترالي أندرو بولت إلى أن «القطع الصغير تافه جدًا - يساوي إخراج ست سيارات من الطريق لمدة عام».
 انتقد آخرون من دعاة حماية البيئة تركيز ساعة الأرض على السلوك الفردي، بينما يُطلق عدد صغير من شركات الوقود الأحفوري الغالبية العظمى من انبعاثات الكربون التي من صنع الإنسان. فقد انتقد آدم ماكجيبون الذي يكتب في صحيفة الإندبندنت ساعة الأرض؛ لإطلاق سراح شركات الوقود الأحفوري والسياسيين من مسؤوليتهم عن التعامل مع تغير المناخ.
 قالت صحيفة كريستيان ساينس مونيتور: إن معظم الشموع مصنوعة من البارافين، وهو هيدروكربون ثقيل مشتق من النفط الخام والوقود الأحفوري، وذلك يعتمد على عدد الشموع التي يحرقها الشخص الواحد (هذا إذا استخدم المرء الشموع خلال ساعة الأرض)، وسواء كانوا يستخدمون مصابيح الفلورسنت المدمجة بالعادة أم لا، وماهية مصدر الطاقة المستخدم لإنتاج الكهرباء الخاصة بهم، ففي بعض الحالات سيؤدي استبدال المصابيح الكهربائية بالشموع إلى الزيادة بدلاً من الانخفاض في انبعاثات ثاني أكسيد الكربون.
 في 29 مارس 2009 وبعد يوم واحد من ساعة الأرض 2009 نشرت الصحيفة اليومية دان تري (Dân Trí Daily News) افتتاحية تعرب عن القلق من أن العديد من الشباب اختاروا القيادة حول مدينة هانوي المظلمة من أجل المتعة. مستهلكين بذلك البترول بدلاً من الكهرباء ومما أدى إلى ازدحامات مرورية طويلة.
 انتقد جورج مارشال من شبكة معلومات التوعية المناخية ساعة الأرض «للعبها في أيدي (منتقدي البيئة)»، لأن الظلام يرمز إلى الخوف والانحلال. «الحاجة الماسة في الوقت الحالي هي إلهام الناس العاديين برؤية لعالم أفضل، لجعلهم يشعرون أن العمل بشأن تغير المناخ أمر مرغوب فيه وإيجابي تمامًا... لا يمكن أن يكون الصدى الثقافي (لساعة الأرض) أسوأ مما هو عليه».
 قدم معهد المشاريع التنافسية ساعة الإنجاز البشري كمعارضة للاحتفال بالتقدم البشري في مختلف مجالات الصناعة، بما في ذلك التكنولوجيا والطب والطاقة وغير ذلك. خلال هذه الساعة يقترح المعهد أن يحتفل الناس باستخدام التكنولوجيا الحديثة مثل الكهرباء والاتصالات والسباكة الداخلية.
 في عام 2009 انتقد الخبير الاقتصادي روس ماكيتريك الفكرة قائلاً: «كانت الكهرباء الزهيدة والرخيصة هي أكبر مصدر لتحرر الإنسان في القرن العشرين. [...] العقلية برمتها حول ساعة الأرض تشوه الكهرباء.»
 في مارس 2010 نقلت الديلي تلغراف عن روس هايمان رئيس العلاقات الإعلامية في الشبكة الوطنية البريطانية، قوله: «يمكن أن يؤدي ذلك إلى زيادة انبعاثات الكربون» بسبب المضاعفات المتعلقة بالتخفيض السريع لتوليد الكهرباء ثم رفعه.
 في فبراير 2010 ظهر ريك جايلز رئيس ACT في الحرم الجامعي، جناح الشباب في حزب ACT في نيوزيلندا، في البرنامج التلفزيوني الصباحي «شروق الشمس» للتنديد بساعة الأرض واقترح بدلاً من ذلك الاحتفال بـ «ساعة أديسون». وجادل بأن ساعة الأرض هي قضية «مناهضة للتكنولوجيا»، وأن الناس سيستخدمون الشموع بدلاً من ذلك، وهو أمر غير مرغوب فيه لأنها تعتمد على البترول. وقال إنه إذا كنا نتجه نحو نوع من الكوارث، فمن المنطقي استخدام التكنولوجيا لمكافحة هذا. ثم أعقب ريك «أعتقد أن حجتي قوية لدرجة أنه ليس من الضروري التحدث عنها».
 كتب معهد آين راند: «يقضي المشاركون ستين دقيقة ممتعة في الظلام، وهم يعلمون أن الفوائد المنقذة للحياة في الحضارة الصناعية هي مجرد مفتاح ضوئي... انسوا ساعة واحدة بسيطة مع إطفاء الأنوار فقط. ماذا عن شهر الأرض ... حاول قضاء شهر في الارتجاف في الظلام دون تدفئة أو كهرباء أو تبريد، بدون محطات طاقة أو مولدات، بدون أي من المنتجات الموفرة للعمالة والموفرة للوقت، وبالتالي المنقذة للحياة التي تتيحها الطاقة الصناعية».
 للتعبير عن دعمه الساخر لساعة الأرض، يريد تحالف تحسس الكربون المؤيد للكربون إعادة تسمية ساعة الأرض «ليالي التعتيم»، وأن تُعقد في الخارج في أقصر وأبرد يوم في العام «... لإعداد سكاننا لمواجهة ظلام الأيام المقبلة».
 خلال ساعة الأرض 2010 في مدينة أوسيكاوبونكي في فنلندا، صدمت راكبة دراجة نارية تبلغ من العمر 17 عامًا رجلاً يبلغ من العمر 71 عامًا كان يسير في الشارع بدلاً من الرصيف لسبب غير معروف. وتوفي الرجل متأثرا بجراحه فيما لم تصب راكبة الدراجة النارية وراكبتها. في وقت وقوع الحادث، وقد تم إطفاء أضواء الشوارع كجزء من ساعة الأرض. وذكرت الشرطة أن عدم وجود إنارة في الشوارع ربما يكون قد لعب دورًا في الحادث، في حين يعتقد العمدة أن أضواء شوارع المدينة كانت ستصبح قاتمة للغاية بحيث لا تمنعها حتى لو كانت مضاءة.
 زعم جيريمي كلاركسون المضيف السابق لبرنامج بي بي سي للسيارات توب جير، أنه يقوم بتشغيل جميع العناصر الكهربائية في منزله احتجاجًا على التأثير الملحوظ لساعة الأرض، مدعيًا أن الحدث لن يكون له أي تأثير يذكر على المواقف تجاه تغير المناخ.

انظر أيضًا
 يوم الأرض
 التوقيت الصيفي
 نشيد الأرض
 تلوث ضوئي

مراجع

وصلات خارجية
 ساعة الأرض - الموقع الرسمي العالمي
  - الموقع الرسمي للأطفال
 ساعة الأرض الكندية - الموقع الرسمي الكندي
 ساعة الأرض الأمريكية - الموقع الرسمي الأمريكي
 ساعة الأرض الرومانية - الموقع الرسمي الروماني
 ساعة الأرض لعام 2008 - أخبار وعناوين الصحف للحملة من عام 2008
 مقابلة مع المدير التنفيذي لحملة ساعة الأرض.
 ساعة الأرض - ساعة الأرض في مصر

أحداث دورية أسست في 2007
أحداث سنوية
أحداث منظمة
الصندوق العالمي للطبيعة
تغير المناخ والمجتمع
حفظ الطاقة
محافظة على البيئة
مناخ
مناسبات مارس

ساعة الأرض


Atlantik Grubu, Amerikan profesyonel basketbol ligi NBA'in Doğu Konferansı'nda bulunan bir gruptur. 5 takımdan oluşur.

Takımlar

Atlantik grubunda yer alan eski takımlar
 Buffalo Braves
 Charlotte Hornets
 Miami Heat
 Orlando Magic
 Washington Wizards

Atlantik Grubu şampiyonları

 1971: New York Knicks
 1972: Boston Celtics
 1973: Boston Celtics
 1974: Boston Celtics
 1975: Boston Celtics
 1976: Boston Celtics
 1977: Philadelphia 76ers
 1978: Philadelphia 76ers
 1979: Washington Bullets
 1980: Boston Celtics
 1981: Boston Celtics
 1982: Boston Celtics
 1983: Philadelphia 76ers
 1984: Boston Celtics
 1985: Boston Celtics
 1986: Boston Celtics
 1987: Boston Celtics
 1988: Boston Celtics
 1989: New York Knicks
 1990: Philadelphia 76ers
 1991: Boston Celtics
 1992: Boston Celtics
 1993: New York Knicks
 1994: New York Knicks
 1995: Orlando Magic
 1996: Orlando Magic
 1997: Miami Heat
 1998: Miami Heat
 1999: Miami Heat
 2000: Miami Heat
 2001: Philadelphia 76ers
 2002: New Jersey Nets
 2003: New Jersey Nets
 2004: New Jersey Nets
 2005: Boston Celtics
 2006: New Jersey Nets
 2007: Toronto Raptors
 2008: Boston Celtics
 2009: Boston Celtics
 2010: Boston Celtics
 2011: Boston Celtics
 2012: Boston Celtics
 2013: New York Knicks
 2014: Toronto Raptors
 2015: Toronto Raptors
 2016: Toronto Raptors
 2017: Boston Celtics
 2018: Toronto Raptors
 2019: Toronto Raptors
 2020: Toronto Raptors
 2021: Philadelphia 76ers
 2022: Boston Celtics
 2023: Boston Celtics

Atlantik Grubunu en fazla birinci tamamlayan takımlar

NBA grupları
Doğu Amerika Birleşik Devletleri'nde spor

Atlantik Grubu (NBA)


Cvijet Srebrenice ili cvijet "Sjećanje", neslužbeni je simbol genocida u Srebrenici koji se dogodio za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini 1995. godine. Cvijet su osmislile žene iz udruženja "Gračaničko keranje" iz Gračanice, a prvi put je javnosti predstavljen 1. srpnja 2011. godine.
Bijela boja latica cvijeta predstavlja nevinost ili stradanje, zelena boja koja je u središtu cvijeta predstavlja nadu, a 11 latica simbolizira 11. srpnja 1995. godine.

Izvori

Srebrenica
Simboli

Cvijet Srebrenice


Spirala može značiti:

 Spirala, u matematici, krivulja koja se kružno udaljava (može se reći i: približava) od svog središta.

 Kontracepcijska spirala, je vrsta kontracepcije.
 Spirala šutnje, teorija masovne komunikacije.

Spirala (razdvojba)


Sinan Paşa Camisi İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde yer alan Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş bir Osmanlı camisidir. İlçenin merkezinde yer alan Sinanpaşa mahallesine adını vermiştir.

Cami Beşiktaş İskelesi karşısında yer alır. 1550-1553 yılları arasında Osmanlı Donanması'nın Kaptan-ı Deryası olan Sinan Paşa tarafından yaptırılmıştır. Sinan Paşa 1553 yılında öldüğünde cami inşa halinde bulunmaktaydı. O yüzden Sinan Paşa Üsküdar'daki Mihrimah Sultan Camisi'ne gömüldü. Cami ise 1555 yılında tamamlandı.

Mimar Sinan'ın eseri olan bu cami dikdörtgen bir plan üzerine oturtulmuştur. Merkezi kubbe kemerlerle altı köşeli bir şekilde sütunlara dayandırılmış olup iki yanda ikişer kubbe bulunur. Kurulduğundan bu yana çeşitli tarihlerde onarım görmüştür. Mabedin son cemaat yerini medrese çevreler. Tek minareli olan caminin Hünkar mahfili yıkılmıştır. Caminin şadırvanının üstü havuzdaki suyun kirlenmemesi için mermer eteklikle kapatılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Kulaksız Hamamı, camiye vakfen yaptırılan bir hamam

Dış bağlantılar

 Sinan'a Saygı Projesi internet sitesi, Sinan ve eserleri ile ilgili kapsamlı bilgi

Beşiktaş'taki camiler
1550'lerde tamamlanan camiler
1555'te Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
İstanbul'daki Osmanlı camileri
Mimar Sinan'ın eserleri
Sinanpaşa, Beşiktaş

Sinan Paşa Camii (Beşiktaş)


Henry Willoughby,  Middleton ( Nottingham -  Birdsall House, Birdsall), est un pair anglais.

Biographie
Il est né à Apsley Hall, Nottingham, le fils aîné d'Henry Willoughby (15 décembre 1780-1849) et de Charlotte Eyre (morte en 1845) et fait ses études au Collège d'Eton et Trinity College, Cambridge. Il hérite du titre de baron Middleton en 1856, au décès de son cousin, Digby Willoughby (7e baron Middleton), décédé sans descendance légitime. Il vit dans le siège de la famille Willoughby à Birdsall House, qu'il préfère à Wollaton Park, Nottinghamshire, le siège de la famille qu'il a hérité de son cousin.

Il est nommé colonel honoraire de la  brigade administrative des volontaires de l'artillerie du Yorkshire (East Riding) le 17 décembre 1862, et son fils Digby Willoughby (plus tard le  baron), ancien capitaine des Scots Fusilier Guards, est nommé deuxième major de la brigade le 30 juillet 1869. Le  baron commande ensuite l'unité en tant que lieutenant-colonel, devient à son tour le colonel honoraire le 29 mai 1879 et occupe le poste jusqu'au .

Famille

Il épouse Julia Louisa Bosville (5 avril 1824 York - 11 octobre 1901 Settrington), petite-fille du  baron Macdonald de Slate et descendante du prince William Henry, duc de Gloucester et d'Édimbourg, le 3 août 1843 à Londres et a 13 enfants:

 Digby Wentworth Bayard Willoughby,  baron Middleton (1844-1922)
 Alexandrina Henrietta Matilda Willoughby (c. 1845 - 11 décembre 1931), mariée le 3 février 1869 à Sir John Thorold  baronnet Thorold
 Godfrey Ernest Percival Willoughby,  baron Middleton (1847-1924)
 Francis Henry Stirling Willoughby (13 août 1848 - 23 juin 1900)
 Rothwell James Bosville Willoughby (26 mai 1850-1867)
 Léopold Vincent Harold Willoughby (19 novembre 1851 - 22 mars 1924)
 Hylda Maria Madeline Willoughby (c.1853 - 9 février 1944), mariée le 20 avril 1882 à William Henry Garforth (d. 1931) en 1882
 Lettice Hermione Violet Willoughby (v. 1854 - 9 août 1922), mariée le 18 avril 1895 au colonel William Gordon Cumming (mort en 1908)
 Leila Louisa Millicent Willoughby (c. 1856 - 24 février 1886), mariée le 10 février 1876 à Henry Charles Russell (mort en 1922)
 Mairi Myrtle Willoughby (c. 1858 - 13 novembre 1900), mariée le  janvier 1880 à William Bethell (d. 1926)
 Tatton Lane Fox Willoughby (29 décembre 1860 - 10 juillet 1947), marié le 18 juin 1898 à Esther Ann Strickland (décédée en 1940), fille de Sir Charles Strickland (8e baronnet)
 Claude Henry Comaraich Willoughby (1862-1932), marié en 1904 à Sibyl Louise Murray (décédée en 1957)
 Alexander Hugh Willoughby (18 septembre 1863 - 5 décembre 1927), marié en 1889 à Mary Selina Honoria Macdonald (décédée en 1925).

Références

Liens externes

Officier de la Royal Artillery
Baron de la pairie de Grande-Bretagne
Élève du collège d'Eton
Décès en décembre 1877
Naissance en août 1817
Décès à 60 ans

Henry Willoughby


Minoru Mochizuki (望月 稔 ; 7. travnja 1907. – 30. svibnja 2003.), japanski majstor borilačkih vještina, prvi majstor koji je predstavio aikido na zapadu. Izravni je učenik Moriheija Ueshibe, Gichina Funakoshija i Jigora Kana. Nositelj je 10. Dana u aikidu, 9. Dana džiju-džicu, 8. Dana u iaidu,  8. Dana u džudu, 8. Dana u Okinavskom kobudu, 5. Dana u kendu, 5. Dana u karateu, 5. Dana u đođucu. Osnivač je škole Yoseikan aikido.

Životopis

Minoru Mochizuki je rođen u mjestu Shizuoka, u Shizuoka prefekturi, u Japanu 1907. godine. U rodnom je mjestu s pet godina starosti započeo vježbati kendo, u dođou svoga djeda. Godine 1925. Mochizuki je počeo vježbati džudo i pridružio se Kodokanu, gdje je postao izvanredan natjecatelj. Pod nadzorom Jigora Kana, osnivača džuda, kao i uglednog Sanpo Tokua, Mochizuki je postao najmlađi član Kobudo Kenkyukai - organizacije za proučavanje, očuvanje i razvoj klasičnih borilačkih vještina, osnovane u Kodokanu. Godine 1930. Jigoro Kano ga je poslao da prouči Daito-rju Aiki-džiju-džicu kod Moriheija Ueshibe. Bio je godinu dana uči-deši Moriheija Ueshibe u Kobukan dođu, prije nego što je otvorio vlastiti dođo u rodnom mjestu Shizuoka, 1931. godine.

Od Moriheija Ueshibe je u lipnju 1932. godine dobio dvije diplome za Daito-rju (Goshinyo no te i Hiden ogi no koto). Osam godina je proveo u Mongoliji, gdje je bio aktivan edukator i pokretač projekata za poboljšanje razvoja komunikacija i navodnjavanja. Mochizuki je bio prvi koji je predstavio aikido u Europi i to kad je putovao u Francusku od 1951. do 1953. kao instruktor džuda.

Predavao je u Shizuoka dođou, sve do kraja prošlog tisućljeća, a posljednje godine svog života proveo je u Francuskoj sa sinom Hiroom.

Umro je u Francuskoj, 2003. godine

Yoseikan aikido
Minoru Mochizuki je bio nosilac visokih zvanja u borilačkim vještinama. Vjerovao je da su se borilačke vještine izobličile specijalizacijom u zasebne discipline, ili su se transformirale u šport. Mochizukijevo postignuće je bilo okupiti glavne tehnike japanskih borilačkih vještina u jedinstvenu strukturu, kao što se to nekada prije prakticiralo. Nadgledao je razvoj svoga sustava iz svog dođoa u Shizuoki u Japanu, gdje su u njegov dođo, Yoseikan, često dolazili da vježbaju mnogi vježbači borilačkih vještina iz cijelog svijeta.

Izvori

Vanjske povezice
 Minoru Mochizuki

Japanske aikidoke
Japanski džudaši
Džiju-džicuke
Japanski karatisti
Japanske kendoke
Iaidoke

Minoru Mochizuki


Popi Maliotaki (født 16. oktober 1971) er en græsk sangerinde. Maliotaki har modtaget en guldplade for sit andet album med titlen Alli Mia Fora.

Maliotaki blev født i Ierapetra, Kreta. Hun har udgivet tre album og en masse singler. Hun har samarbejdet med vigtige græske kunstnere i musikbranchen og har sunget i over 20 år. I 2008 efter stor succes med sit tredje album med titlen Popara samarbejdede hun med mobiloperatøren "Helen Q-kort" og fik udgivet telefonkort med navnet Popara efter albummet.

Diskografi

Album
 Aparetiti Agapi Mou (2005)
 Alli Mia Fora (2006)
 Popara (2008)

Singler
 "Ta Xanaleme" (2013)
 "Ta Thelo Mou (2014)
 "I Epityhia (2015)
 "Ekanes Ti Diafora (2016)
 "An M' Agapas (2016)
 "De horizoun oi kardies mas (2018)
 "Thema Epafis (2019)
 "To Klidi Tou Feggariou (2020)
 "Arga I Grigora (2021)

Videoklip
 "Me Ragises" (2005)
 "Alli Mia Fora" (2006)
 "Etsi Nomizis" (2006)
 "Popara" (2008)
 "Ta Xanaleme" (2013)
 "Ta Thelo Mou" (2014)
 "I Epitihia" (2015)
 "An M' Agapas" (2016)
 "De Horizoun Oi Kardies Mas" (2018)
 "Thema Epafis" (2019)
 "To Klidi Tou Feggariou" (2020)
 "Arga I Grigora" (2021)

Referencer

Eksterne henvisninger

 Biografi  på mygreek.fm

Sangere fra Grækenland

Popi Maliotaki


Toney Mountain est un volcan bouclier allongé de  de long et s'élevant à  au pic Richmond. C'est l'un des nombreux volcans de la Terre Marie Byrd, en Antarctique occidental. Comme la montagne est entourée par l'inlandsis Ouest-Antarctique, sa proéminence n'est que de .

Géologie
Cette montagne volcanique allongée s'élève sur un plateau de lave basaltique. La caldeira sommitale de  de large est étirée dans la direction est-ouest, une orientation commune aux caldeiras d'autres volcans de la terre Marie Byrd qui révèle le stress tectonique régional.

Les pentes du volcan présentent des évents parasites et des cirques glaciaires, et sont beaucoup plus raides au nord du volcan qu'au sud de celui-ci. La majeure partie de la montagne est recouverte de glace et son secteur oriental semble être un cratère. Le fait que la montagne soit principalement recouverte de glace rend difficile la détermination de sa composition, l'origine de la forme allongée du volcan et la relation volcanologique entre les cônes de scories parasites et l'amas volcanique principal dont le volume est estimé à  .

La montagne est composée de plusieurs cônes (Ellis, Downs), pics (Richmond, Boeger, Davey, Boudder, Zurn) et autres protubérances.

Le plateau et les cônes parasites sont formés d'hawaiite et les quelques affleurements du volcan principal de trachy-andésite et de . Ils contiennent des phénocristaux d'olivine, de plagioclase, de pyroxène et de titanaugite pour le plateau et de clinopyroxène, de feldspath et d'olivine pour les cônes.

Histoire

Histoire éruptive
Une datation à  a été obtenue sur une coulée de lave basaltique sous le volcan, et on en a déduit que le plateau basal s'est formé il y a . La montagne est plus jeune, avec des roches âgées de 1 million d'années dans ses parties inférieures à  au-dessus.

Des éruptions peuvent également avoir eu lieu à Toney Mountain pendant l'Holocène, comme l'indiquent les couches de cendres datées de  dans les carottes de glace prélevées par les scientifiques de la station Byrd, bien que le mont Takahé et le mont Waesche soient également candidats. Au cours de cette période, un certain nombre d'éruptions volcaniques se sont produites en Antarctique, enregistrées par des couches de cendres dans la glace, ce qui coïncide avec la période la plus froide de la glaciation du Wisconsin et il est possible que les effets des nuages de cendres des éruptions antarctiques aient provoqué cette période de températures mondiales froides. D'autre part, il est également possible que la croissance des calottes glaciaires pendant cette période ait comprimé les chambres magmatiques et ainsi déclenché des éruptions explosives.

La montagne se trouve dans la Terre Marie Byrd, une région tectonique et volcanique active de l'Antarctique où une couche de roches basaltiques atteignant  d'épaisseur sous-tend une série d'édifices volcaniques felsiques. Ces roches basaltiques sont à leur tour mises en place au-dessus d'un socle du Paléozoïque avec des intrusions granitiques du Dévonien-Crétacé, qui affleurent dans certaines chaînes de montagnes.

Sous Toney Mountain, le sol basaltique se trouve à  sous le niveau de la mer et le volcan est situé au fond d'un graben. La région est en outre caractérisée par un grand soulèvement en forme de dôme de , faisant partie du système de rift antarctique occidental et le volcan pourrait révéler la présence d'un point chaud stationnaire.

Découverte
Toney Mountain faisait probablement partie des montagnes vues de loin par l'amiral Byrd et d'autres explorateurs de l' lors de vols en hydravion depuis le  en février 1940.

Elle a été cartographiée en décembre 1957 par l'équipe réalisant une traversée entre la station Byrd et le massif Sentinel (1957–1958), dirigée par C.R. Bentley qui a proposé le nom.

Toney Mountain a été nommée en l'honneur de George R. Toney, chef scientifique à la station Byrd en 1957 qui a participé à plusieurs opérations antarctiques et arctiques, servant à la fois sur le terrain et dans des tâches administratives.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des volcans d'Antarctique

Bibliographie

Liens externes
 Mount Toney, Antarctica, peakbagger.com

Volcan sous-glaciaire
Volcan en Antarctique
Sommet en Antarctique
Terre Marie Byrd

Toney Mountain


A rostrum camera is a specially designed camera used in television production and filmmaking to animate a still picture or object. It consists of a moving lower platform on which the article to be filmed is placed, while the camera is placed above on a column. Many visual effects can be created from this simple setup, although it is most often used to add interest to static objects. The camera can, for example, traverse across a painting, and using wipes and zooms, change a still picture into a sequence suitable for television or movie productions.

The controls of the camera differ considerably from those of a regular motion picture camera. The key to its operation is one or more frame counters. These enable the camera operator to roll the film backwards and forwards through the film gate, and to know exactly which frame is being exposed at a given time. Also key is the way the operation of the shutter is completely independent from the film transport, so a given frame may be exposed a number of different times, or not at all. Very long exposures are also possible, so that title streaks, zooms and other special effects can be created by keeping the shutter open while moving the camera head up and down the column; rotating or moving the lower platform from side to side; or doing both at the same time. For some of these types of effects, the artwork may be a transparency, which is back-lit by a light source below the table surface.

The camera's film gate is also different from that of a regular motion picture camera, in that fixed pins hold each film frame in place while it is being exposed. This "pin-registered" gate means that the film can be wound backwards and forwards through the camera head many times, but will always return to exactly the same place without any shifts of the film frame. Such precise repeatability is required for multiple exposures, traveling mattes, title superimposition, and a range of other techniques.

The camera is connected to a mechanism that allows an operator to precisely control the movement of the lower platform, as well as of the camera head. The lower platform is often called an animation compound table. In a modern setup, a computer controls the horizontal, vertical and rotational movements of the compound table, the "zooming" (lowering and rising) of the camera head on the column, and the lens bellows.

Early rostrum cameras were largely adapted from existing equipment, but after World War II industry pioneer John Oxberry made some key refinements to the design. His company, Oxberry Products, then went on to produce some of the best-known models, which were used by leading film and animation studios around the world. Other manufacturers included Acme, Forox, Marron Carrel, Mangum Sickles, the German company Crass, and Neilson-Hordell in the UK. Some of these machines were somewhat smaller and more cheaply built than the Oxberry models, but were ideal for general purpose work, such as producing titles and copying artwork to film.

In the UK, Ken Morse is well known for his rostrum camera work in television and film, and his name is often seen in the closing credits of UK productions. In United States-based documentary film making, the use of a rostrum camera for a particular type of panning and zooming effect is sometimes called the Ken Burns effect.

An animation camera or animation stand, used for single frame shooting on film is similar. With a multiplane camera, a 3-dimensional effect can be obtained.

References

Film and video technology
Cameras by type
Animation techniques

Rostrum camera


Ternovi () es un jútor del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las tierras bajas de Kubán-Azov, en la orilla derecha del río Beisuzhok Izquierdo, afluente del Beisug, 17 km al noroeste de Tbilískaya y 93 km al este de Krasnodar, la capital del krai.  Tenía 191 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio rural Tbilískoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 El municipio en el sitio del raión
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net
  en Panoramio
 Calle Kirpichnaya en Panoramio
  en Panoramio

Localidades del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar

Ternovi (Tbilískaya, Krasnodar)


Rimski forum u Zadru je najveći rimski forum na istočnoj strani Jadranskog mora. Bio je glavni trg rimskog Iadera na kojem se odvijao javni život grada, a njegova gradnja je započela u 1. stoljeću prije nove ere. Utemeljio ga je prvi rimski car August o čemu svjedoče dva natpisa u kamenu iz 3. stoljeća kada je gradnja foruma završena. Forum je dimenzija 90 x 45 metara. Bio je zatvoren trijemovima s galerijama na katu. Pod trijemom su se nalazile trgovine i zanatske radnje. Danas su sačuvane samo stube, pločnik te dva monumentalna stupa od kojih je jedan na izvornom mjestu. Stup je u srednjem vijeku služio kao stup srama na što upućuju lanci koji su pribijeni na njega. Na mjestu nekadašnjeg kapitola pronađeni su ostaci ležišta oltara na kojem su se uz obrede prinosile žrtve. To mjesto i danas predstavlja ishodište planimetrije grada Zadra. Kasnije, na temeljima foruma, izgrađena je crkva sv. Donata te Nadbiskupska palača

Izvori

Trgovi u Zadru

Rimski forum u Zadru


El Shenzhou 8 (en  y traducido al español como «Barco divino o sagrado») es un vuelo espacial no tripulado del programa Shenzhou chino lanzado el 31 de octubre de 2011 a las 21:58 UTC (1 de noviembre a las 5:58 Zona horaria de China) desde una lanzadera espacial en el Centro de lanzamiento de satélites de Jiuquan.

La nave Shenzhou 8 se acopló de forma remota con la estación espacial Tiangong 1, lanzada el 29 de septiembre de 2011. Fue el primer acoplamiento no tripulado de China que sería seguido por la misión tripulada Shenzhou 9 en 2012, que llevará a cabo un dotación de acoplamiento, también la primera de China, con el módulo Tiangong 1. Sólo la Unión Soviética y la Agencia Espacial Europea han logrado el acoplamiento automático antes que el de China.

Véase también
 Shenzhou 5
 Shenzhou 6
 Shenzhou 7
 Shenzhou 9
 Shenzhou 10

Referencias

Enlaces externos

China en 2011
Programa Shenzhou
Programa Tiangong

Shenzhou 8


Darth Vader, Yıldız Savaşları serisinin orijinal üçlemesi  (Yeni Bir Umut, İmparator, Jedi'ın Dönüşü) ve serinin sonradan çekilen öncül üçlemesinin üçüncü filmi olan Sith'in İntikamı filmlerinde yer alan Yıldız Savaşları karakteri.

Filmlerde giysinin içindeki hâli David Prowse tarafından canlandırılmış ve James Earl Jones tarafından seslendirilmiştir. 2005'te çekilen film olan Sith'in İntikamında ise Hayden Christensen bu rolde yer almıştır.

Vader, Amerikan Film Enstitüsü tarafından hazırlanmış olan AFI's 100 Years…100 Heroes and Villains listesinde sinema tarihindeki en önemli üçüncü kötü karakter olarak yer almıştır.

İmparatorluğun gerçek yüzünü yansıtan ve yarı mekanik yarı insan olan Sith Lordu Darth Vader seride gücün karanlık yüzünü yansıtan bir karakterdir. Galaktik İmparatorluk'un yöneticisi İmparator Palpatine'in (Darth Sidious) üçüncü çırağı olan Darth Vader'ın eski adı Anakin Skywalker'dır. 2000'li yıllarda çekilen sonraki üçlemede Skywalker'ın Jedi Şövalyesi oluşu ve Palpatine sayesinde Güç'ün karanlık tarafına geçişi anlatılır. Anakin Skywalker, Güç'ün karanlık tarafına geçtikten sonra ustası tarafından Vader ismini almıştır.

Yıldız Savaşları: Bölüm III - Sith'in İntikamı

Karanlık tarafa geçen Anakin Darth Sidious'un çırağı olan bir Sith olmuştur ve Darth Vader adını almıştır. Bundan sonraki ilk görevini gerçekleştirmek için Jedi Tapınağına gider ve bütün Jedi öğrencilerini, Jedi savaşçılarını ve Padawanları Klon Askerleriyle beraber öldürür. 2. görevi olan yere, yani Mustafar Sistemine gider. Orada olan Nute Gunray ve yardımcılarını da yok eder. Darth Vader dışarı çıkar ve Padme'nin geleceğini hisseder. Dışarıda Padme'yi bekler. Sonunda Padme'nin gemisi gezegene iner. Bir süre konuşurlar. Vader, Obi-Wan'ı görür ve onu öldürmek için geldiklerini anlar. Öfkesine yenilir, gücü kullanarak Padme'nin boğazını sıkar. Padme yere düşer ve kısa bir tartışmadan sonra Vader, Obi-Wan ile dövüşür. Dövüşün sonlarına doğru Vader iyice kibirlenir ve Obi-Wan'ın üstüne atlar.Obi Wan Burada Yasaklı Teknin Kullanır. Obi-Wan, Vader'ın sol elinden dirseğine kadar olan kısmı ve iki bacağını keser. Vader, kardeşi gibi bildiği kişiye "Senden nefret ediyorum" der, bir anda Vader'ın kalan vücuduna lavlar sıçrar, Vader yanmaya başlar ve Obi-Wan; onu sevdiğini söyleyip "Kardeşimdin, seçilmiş kişiydin, güce denge getirecek kişiydin." diyerek Vader'ın ışın kılıcını alarak gezegeni terkeder. Vader çok ölümcül bir yara alır. Kısa süre sonra Darth Sidious tarafından bulunur ve Coruscant'a götürülür. Hastanede tedavi edilir ama yaşamına devam edebilmesi için için yarı biyonik yarı mekanik bir giysi giydirilir.  Bu sırada karısı Padme Amidala ise Polis Massa'da ikiz çocukları Leia ve Luke'u doğurur. Ardından Obi-Wan Kenobi'ye: "içinde hâlâ iyilik var." diyerek ölür. Yoda, çocukların yaşamasını sağlamak için Luke ve Leia'yı ayırır. Yoda, Leia'yı Padme'nin yakın arkadaşı Senatör Bail Organ Alderaan'a götürür. Obi-Wan-Kenobi ise Luke'u gizli gözetimiyle Anakin'in Tatooine gezegenindeki üvey kardeşi Owen Lars'a teslim eder.

Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut

Vader ve Grand Moff Tarkin (Peter Cushing) Asiler tarafından çalınan Ölüm Yıldızı süper silahının gizli planlarını geri kazanmakla görevlendirildi. Vader, planları droid R2-D2 içine gizleyen ve Vader'in eski Jedi Ustası Obi-Wan Kenobi'yi Tatooine gezegeninde bulması için gönderen Prenses Leia'yı yakalar ve işkence eder. Leia'nın Obi-Wan'ın müttefikleri Luke Skywalker ve Han Solo tarafından kurtarılması sırasında Vader, ışın kılıcı düellosunda Obi-Wan'ı öldürür.  Ölüm Yıldızı'ndaki Asi saldırısı sırasında Vader, TIE savaşçısına biner ve Asi X kanatlı savaşçıları vurmaya çalışır, ancak  geri dönmeye karar veren Han Solo müdahale eder ve Vader'in gemisini rotadan uzaklaştırarak Luke'un Ölüm Yıldızını yok etmesine izin verir.

Yıldız Savaşları: Bölüm V- İmparator
Vader, kuvvete duyarlı Luke'u bulmaya takıntılı hale gelir ve fırtına askerlerini İsyancıların kaçtığı Hoth'taki Asi üssüne saldırmaya yönlenir. İmparator ile hologram aracılığıyla sohbet ederken, Vader onu Luke'un karanlık tarafa döndürülebilirse değerli bir müttefik olacağını ikna eder. Vader, Luke'un arkadaşlarını takip etmek için bir grup ödül avcısı tutar ve Bespin yöneticisi Lando Calrissian ile Luke'u yemlemek için bir tuzak kurmak için görüşür. Han, Leia, Chewbacca ve C-3PO  geldikten sonra Vader, Han'a karbonitte işkence yapar ve dondurur ve onu ödül avcısı Boba Fett'e  verir.  Luke geldiğinde, Vader bir ışın kılıcı düelloda elini koparır. Vader, Luke'a babası olduğunu söyler ve onu karanlık tarafa katılmaya ve İmparator'u devirmesine yardım etmeye ikna etmeye çalışır. Dehşete kapılmışken Luke bir hava şaftından kaçar. Vader telepatik olarak Luke'a karanlık tarafa katılmanın kaderi olduğunu söyler.

Yıldız Savaşları: Bölüm VI - Jedi'ın Dönüşü

Jedi'nin Dönüşü'nde Vader ve İmparator, ikinci Ölüm Yıldızı inşaatının son aşamalarını denetler. Babasında hâlâ iyilik olduğunu düşünen Luke, Vader'e teslim olur ve onu karanlık taraftan dönmeye ikna etmeye çalışır. Vader, İmparator'la buluşmak için Luke'u Ölüm Yıldızına götürür. Oradayken, İmparator Luke'u öfkesine teslim etmeye kışkırtır, bu da Vader'in bir kez daha Luke ile düello yapmasına neden olur.  Leia'nın Luke'un ikiz kız kardeşi olduğunu fark eden Vader, Luke Karanlık Tarafa katılamazsa onu karanlık tarafa katılması ile tehdit eder. Öfkeli Luke, Vader'e öfke ile saldırır ve robotik elini koparır. İmparator, Vader'i öldürmek ve yerini almak için Luke'dan babasını öldürmesini ister. Luke reddeder ve İmparator ona Güç yıldırımıyla işkence eder. Oğlunun ölmesine izin vermek istemeyen Vader, İmparatoru ölümüne bir reaktör kanalına atar(Bu olay üzerine Palpatine'in öldüğü sanılsa da '' Skywalker'ın Yükselişi'''nde ölmediği ortaya çıkar.). Vader imparatoru kanala atarken Güç yıldırımlarından büyük hasar alır. Sistemleri bozulur. Vader, ölmeden önce oğlundan kafasındaki başlığı çıkarmasını ister. Bunun sebebi oğlunu gerçek gözleriyle görmek istemesidir. Oğlunu gördükten sonra ölür. Luke, Endor'da Anakin için gizli bir cenaze düzenler ve burada Anakin'in zırh giymiş bedenini yakar. Bu olayla birlikte Anakin Skywalker'ın karanlık taraf kimliği gizli tutulur.

Karakter özellikleri ve gelişimi
Darth Vader, en yakınındaki kişiyi başarısızlıklarından dolayı gözünün yaşına bakmadan silebilecek kadar zalim bir portre çizmektedir. Amiral Ozzel ve Kaptan Needa olayı buna güzel iki örnektir. En kudretli Güç kullanıcılarından biri olan Darth Vader siyah bir pelerin, pelerini gibi siyah mekanik donanımlarla kaplı zırh gibi tasarlanmış yaşam ünitesi, nefes almasını sağlayan kara maskesi ve kırmızı ışın kılıcı ile Jedi savaşçıları için güçlü bir rakiptir.

Serinin ilk üçlemesinde Darth Vader, seyircinin karşısına tamamen dönüşmüş, Güç'ün kötü yönünü temsil eden gizemli bir "Sith Lordu" olarak çıkmaktadır. Serinin daha sonradan çevrilen üçlemesinde ise Anakin Skywalker'ın güçlerini keşfetmesi ve Palpatine'in de etkisi ile Güç'ün kötü tarafına geçip Jedi şövalyeliğinden Sith lordluğuna geçişi ve Darth Vader ismini alması anlatılmaktadır.

Darth Vader'a palpatine tarafından yeni bir zırh yaptırılmıştır ama Vader bunu kabul etmemiştir, bütün yaşam formları bu zırhına bağlı olduğu için ameliyat sürecinde büyük ihtimal öleceğini düşündüğü için bunu reddetmiştir. Karanlık taraf gücü acıdan aldığı için Vader'ı çok daha güçlü yapıyordu bu zırh bu yüzdende zırhını değiştirmeyi kabul etmedi.

Kaynakça

Kurgusal suikastçılar
Kurgusal mühendisler
Kurgusal generaller
Kurgusal mucitler
Kurgusal tamirciler
Kurgusal köleler
Yıldız Savaşları nın kötü lordu
Sith karakterler
Jedi
1977'de tanıtılan kurgusal karakterler
Kurgusal erkek troll karakterler
Erkek film karakterleri

Darth Vader


Lorenzo Maria Fieschi (Gênova, 21 de maio de 1642 - Gênova, 1º de maio de 1726) foi um cardeal do século XVIII

Nascimento
Nasceu em Gênova em 21 de maio de 1642. De uma família antiga e ilustre. Filho de Innocenzo Fieschi, dos condes de Lavagna, e M. Giovanna Carmagnola. Ele foi batizado naquele mesmo dia com o nome de Lorenzo Maria. Parente do cardeal Giacomo Franzoni (1658). A família deu à Igreja os Papa Inocêncio IV e Papa Adriano V; e os cardeais Guglielmo Fieschi (1244); Luca Fieschi (1300); Giovanni Fieschi (1378); Ludovico Fieschi (1384); Giorgio Fieschi (1439); Niccolò Fieschi (1503); e Adriano Fieschi (1834). Ele também está listado como Laurentius Fliscus.

Educação
Estudou na Universidade La Sapienza , em Roma, onde obteve o doutorado in utroque iure , direito canônico e civil.

Início da vida
Recebeu a tonsura clerical em 26 de maio de 1652. Foi chamado a Roma pelo cardeal Giacomo Franzoni. Vice-legado de Urbino, 1668-1671. Referendário dos Tribunais da Assinatura Apostólica da Justiça e da Graça, 1670-1690. Governador de Ancona, junho de 1671 até maio de 1673. Governador de Campagna e Marittima (Frosinone), 2 de maio de 1674 até julho de 1674. Governador de Viterbo (Patrimonio), 1675. Governador de Perugia, 10 de fevereiro de 1685. Governador de Marche, setembro 29, 1686. Secretário da SC dos Ritos, 23 de novembro de 1689.

Sacerdócio
Ordenado (nenhuma informação encontrada).

Episcopado
Eleito arcebispo de Avignon em 10 de julho de 1690. Consagrada em 24 de setembro de 1690, igreja de S. Maria em Vallicella, Roma, pelo cardeal Fabrizio Spada. Vice-legado interino de Avignon até a chegada do legado, 19 de julho de 1691 até 8 de abril de 1692; e novamente, 21 de janeiro de 1696. Assistente do Trono Pontifício, 31 de março de 1695. Núncio extraordinário na França para negociar a paz entre os príncipes europeus, 21 de janeiro de 1702; ocupou o cargo até 1705. Transferido para a sede metropolitana de Gênova, 18 de maio de 1705.

Cardinalado
Criado cardeal sacerdote no consistório de 17 de maio de 1706; recebeu o gorro vermelho e o título de S. Maria della Pace, em 25 de junho de 1706. Não participou do conclave de 1721, que elegeu o Papa Inocêncio XIII. Não participou do conclave de 1724, que elegeu o Papa Bento XIII.

Morte
Morreu em Gênova em 1º de maio de 1726, na residência arcebispal de Gênova. Exposto na catedral metropolitana de Gênova; e enterrado no túmulo de sua família na capela de S. Giorgio naquela catedral.

Cardeais nomeados pelo papa Clemente XI

Lorenzo Maria Fieschi


The Curtiss A-8 was a low-wing monoplane ground-attack aircraft built by the United States company Curtiss Aeroplane and Motor Company, designed in response to a 1929 United States Army Air Corps requirement for an attack aircraft to replace the A-3 Falcon. The Model 59 "Shrike" was designated XA-8 (the "Shrike" nickname was not officially adopted).

Development
The XA-8 won a competition against the General Aviation/Fokker XA-7, after which 13 service test aircraft were ordered (five as YA-8s and eight as Y1A-8s). After the completion of testing, 11 of these aircraft were redesignated A-8.

The A-8 was the first Curtiss machine of all-metal low-wing monoplane configuration with advanced features such as automatic leading edge slats and trailing-edge flaps.

Four forward-firing .30 in (7.62 mm) machine guns were mounted in the wheel fairings, and an additional weapon of the same calibre was fitted in the observer's cockpit for rear defense. The standard bomb load was four 100 lb (45 kg) bombs.

One YA-8 was fitted with a radial engine and designated YA-10, while another was used for testing of the Curtiss V-1570 Conqueror engine as the Y1A-8A. This aircraft was redesignated A-8 upon the completion of testing.

46 aircraft were ordered as A-8Bs, however the order was changed to the Model 60 A-12s before production began.

Operational history
The A-8 created a sensation in US aviation circles when it went into service with the 3rd Attack Group at Fort Crockett, Texas in April 1932. All other standard aircraft were of biplane configuration, and the first monoplane fighter (the Boeing P-26A) did not become operational until eight months later.

Variants
XA-8 Model 59, one prototype, (30-387), length , wingspan , gross weight  Curtiss V-1570-23 direct drive engine

YA-8 Model 59A, service test aircraft, 5 built, (32-344 to 32-348), gross weight , one was reworked as the YA-10 prototype with the  Pratt & Whitney Hornet radial engine
Y1A-8 service test aircraft, 8 built, (32-349 to 32-356) gross weight
A-8 12 redesignated YA-8 and Y1A-8 aircraft
Y1A-8A last Y1A-8 with Curtiss V-1570-57 geared engine, length , gross weight
A-8A redesignated Y1A-8A aircraft
A-8B cancelled, replaced by A-12 Shrike

Operators

United States Army Air Corps

Specifications (YA-8)

See also

References

A-08 Shrike
A-08
Single-engined tractor aircraft
Low-wing aircraft
Aircraft first flown in 1931

Curtiss A-8


Luís Morais (23. kolovoza 1930. – 6. siječnja 2020.), također poznat kao Cabeção, bio je brazilski nogometaš. Igrao je za brazilska nogometnu reprezentaciju u finalu Svjetskog prvenstva u nogometu 1954. godine.

Cabeção je igrao nogomet za klubove Corinthians, Bangu, Portuguesa, Comercial-SP, Juventus-SP i Portuguesa Santista. S Corinthiansima je osvojio Campeonato Paulista 1951., 1952. i 1954. godine. Cabeção je umro 6. siječnja 2020. u dobi od 89 godina.

Izvori

Brazilski nogometaši

Luís Morais


María Antonieta Guillén Vásquez o María Antonieta de Bográn (13 de julio de 1955) es una política hondureña. fue la novena vicepresidente constitucional de la república de Honduras y la primera mujer en ostentar el cargo, en la historia del país centroamericano.

Vida política
María Guillén Vásquez, licenciada en Administración de Empresas, es miembro activa del Partido Nacional de Honduras y en el año 2009, fue propuesta como vicepresidenta o designada presidencial en la fórmula del candidato oficial por ese partido el señor Porfirio Lobo, quien en las elecciones generales fue elegido presidente constitucional con un 55% de votos a su favor.

Anteriormente, Guillén Vásquez fungía como Directora de Turismo de Honduras, en el periodo de 1990 hasta 1994, de la administración del presidente Licenciado Rafael Leonardo Callejas, en 27 de enero de 2014, fueron juramentados los nuevos designados presidenciales, Rosana Guevara, Ricardo Álvarez Arias y Lorena Herrera, que junto con el presidente Juan Orlando Hernández, administraran la república de Honduras, en el periodo 2014 a 2018.

Referencias

Políticas de Honduras
Vicepresidentes de Honduras
Hondureñas
Católicos de Honduras

María Antonieta Guillén Vásquez


.ps Filistin için İnternet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD) örnek, Batı Şeria ve Gazze Şeridi

Filistin

.ps


The Living Fire (, em português: O Fogo Vivo) é um documentário ucraniano dirigido por Ostap Kostyuk.

A versão cinematográfica do filme (77 minutos de duração) foi lançada pela primeira vez na distribuição cinematográfica ucraniana a 29 de Setembro de 2016. A versão para TV do filme (52 minutos de duração) foi lançada pela primeira vez no UA:First a 19 de Novembro de 2016. O lançamento da versão para a TV foi precedido por uma arrecadação de fundos de crowdfunding na plataforma ucraniana Spilnokosht, que foi concluída com sucesso e os criadores do filme conseguiram arrecadar mais de ₴70 mil.

Em 2017, o filme ganhou duas indicações para o Prémio Nacional de Cinema Ucraniano, o "Golden Dzyga".

Prémios e indicações
Vitórias

2015 - Prémio Especial do Júri do Canadian International Documentary Film Festival Hot Docs (Toronto, Canadá)

2015 - Prémio de melhor documentário do 18.º Festival Internacional de Cinema Infantil e Juvenil Olympia (Grécia)

2016 - Prémio Festival de Cinema de Salem (EUA)

Nomeações e diplomas

2015 - Diploma especial do júri do Festival Internacional de Cinema de Odessa (Odessa, Ucrânia)

2015 - Diploma do Festival Internacional de Cinema "November [be]" (Minsk, Bielorrússia).

2015 - Seleccionado para participar no programa de competição do Festival Internacional de Cinema de Karlovy Vary (Karlovy Vary, República Checa).

2015 - Seleccionado para participar no programa de competição do Festival Internacional de Cinema de Chicago na nomeação "Gold Hugo" (Melhor Documentário Internacional) (Chicago, EUA).

2015 - Seleccionado para participar no programa de competição do Festival Internacional de Cinema de Reykjavik (Reykjavik, Islândia).

2015 - Seleccionado para participar no programa de competição do Festival Internacional de Cinema de Zurich na nomeação "Golden Eye" (Melhor Documentário Internacional) (Zurique, Suíça).

2016 - Seleccionado para participar no programa de competição do Festival Internacional de Cinema Pelicam (Tulcea, Romênia).

Filmes da Ucrânia de 2015
Documentários de 2015
Documentários da Ucrânia

The Living Fire (filme)


Promijenimo Hrvatsku (kratica PH), hrvatska je politička stranka. Osnovana je 2. srpnja 2016. godine u Zagrebu. Sjedište stranke nalazi se u Zagrebu.

Povijest
Stranka Promijenimo Hrvatsku nastala je iz udruge Promijenimo Hrvatsku koja je na parlamentarnim izborima 2015. godine na platformi Mosta nezavisnih lista osvojila tri mandata u Hrvatskom saboru. Brzi raskid suradnje s Mostom uslijedio je zbog odustajanja od dogovorenog ekonomskog programa i drugih nedosljednosti. Promijenimo Hrvatsku je jedna od najmlađih političkih stranaka u Hrvatskoj, a kao svoj primarni fokus, stranka navodi rješavanje ključnih ekonomskih problema koji destabiliziraju ukupno društvo u svim segmentima.

Ciljevi
Od početka djelovanja, na čelu s predsjednikom stranke prof. dr. sc. Ivanom Lovrinovićem, stranka se zalaže za korištenje hrvatske kune u platnom prometu, podizanje kredita u kunama jer u toj valuti građani primaju plaću. Stranka okuplja građane svih dobnih skupina, a kao primarni motiv djelovanja, stranka navodi nezadovoljstvo postojećim stanjem apatije, visoke nezaposlenosti u društvu i gospodarstvu koje je rezultiralo velikim brojem odlazaka u inozemstvo mladih i visokostručnih ljudi. . Zalaže se za poboljšanja i reforme na području ključnih javnih politika i sustava kao što su monetarna politika, zdravstvena politika, poljoprivredna politika, stabilizacija mirovinskog sustava i transformacija drugog mirovinskog stupa, usklađivanje obrazovnog sustava s potrebama vremena i zasnovanog na temeljnim vrijednostima hrvatskog društva i povijesti uz poticanje kreativnosti, vlastitog razmišljanja, socijalizaciju i odnos prema prirodi.

U osobitom fokusu je borba protiv korupcije i klijentelizma, javni interes, blagostanje svih građana i promicanje rada i vrijednosti rada i stvaralaštva. Zahtjevi za ukidanjem valutne klauzule, novi ovršni zakon i smanjenje mogućnosti za blokade građana posebno se ističu u njihovom djelovanju. Stručnjaci iz stranke su u slučaju "Franak" dali znanstveno-stručnu analizu koja je korištena u sudskom procesu, koja je na kraju rezultirala donošenjem presude u korist građana.

Stranka je dala brojne amandmane na Ovršni zakon u kojima su tražili da stranke u ovršnom postupku same plaćaju svoj dio ukupni troškova što bi, po tumačenju stranke, za 70% smanjilo broj ovrha.

Sudjelovanje na izborima
Promijenimo Hrvatsku je kao politička stranka sudjelovala na izborima 2016. godine u koaliciji pod nazivom "Jedina opcija" koju su činili: Živi zid, Akcija mladih i inicijativa građana ugroženih problemom kredita koji su bili vezani za švicarski franak iz koje je nastala Udruga Franak. Promijenimo Hrvatsku danas je parlamentarna stranka.

Predsjednici
 Ivan Lovrinović (2. srpnja 2016. - )

Izvori

Vanjske poveznice
 Promijenimo Hrvatsku, službene međumrežne stranice

Hrvatske političke stranke
U izradi

Promijenimo Hrvatsku


සුනිල් සෝම පීරිස් යනු ශ්‍රී ලාංකික සිනමා අධ්‍යක්ෂවරයෙකි. දින සියයෙ රජා සිනමාවෙහි පෙරලියක් ඇති කරනු ලැබූ වැඩිම සිංහල චිත්‍රපට ගණනක් අධ්‍යක්ෂණය කරමින් වාර්තාවක් තැබූ නළුවකු, අධ්‍යක්ෂවරයකු, නිෂ්පාදකයකු, තිර කතා රචකයකි. වැඩිම චිත්‍රපට සංඛ්‍යාවක් අධ්‍යක්‍ෂණය කළ අධ්‍යක්ෂවරයා සේම එකදිගට චිත්‍රපට හතක් දින සියය වාර්තා පිට වාර්තා තැබූ අධ්‍යක්ෂවරයෙකි. වාණිජ චිත්‍රපට නිර්මාණයෙහි ඔහුට සුවිශේෂී හැකියාවක් විය. එසේම දෙමළ,හින්දි චිත්‍රපට නිර්මාණාත්මකව අනුකරණය කිරීමේද පුරෝගාමියෙකි.

අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස
සිංහල සිනමාවෙහි මෙතෙක් චිත්‍රපට වැඩිම ප්‍රමාණයක් අධ්‍යක්‍ෂණය කළ මොහු දැනට චිත්‍රපට 54 ක් අධ්‍යක්‍ෂණය කර තිබේ අවසන් චිත්‍රපටිය ජය පිට ජය (2010) වන අතර ඔහු අධ්‍යක්ෂණය කළ ඔබට දිවුරා කියන්නම්, ජය අපටයි, මමයි රජා, රජ වැඩකාරයෝ, යුක්තියට වැඩ , දිනුම, ඔබටයි ප්‍රියේ ආදරේ යන චිත්‍රපට හත පිට පිටම දින සියය දිව්වේය. පිට පිටම ඔහුගේ එම චිත්‍රපට 7ම දින 100 පැන්නීය. ඔහුගේ වෙනත් චිත්‍රපට දින 100 ඉක්ම වූයේය. සමහරක් චිත්‍රපට දින 75 ඉක්ම වූයේය. ඔහුගේ සියළුම චිත්‍රපට දින 50 ඉක්මවා ආරම්භක ප්‍රදර්ශන සිනමා ශාලාවල තිරගත විය. ජේම්ස් බොන්ඩ්, පිස්සු පූසෝද ඔහුගේ ජනප්‍රිය චිත්‍රපටි දෙකකි. සියලු චිත්‍රපට සාර්ථක වීම නිසාවෙන් නිෂ්පාදකයෝ කිසිවෙක් පාඩූ ලබා නොමැත. ඔහු විසින් කරන ලද අනුකරණ චිත්‍රපට ද එලෙසම වාර්ත ගත විය. එබඳු නිර්මාණශීලී හැකියාවක් ඔහුතුල පැවතීය. ඔහු ජෝතිපාලව හා විජයව චිත්‍රපට වලට සම්බන්ද කර ගැනීමද එහි සාධකයකි. එම යුගයන්හි ප්‍රේක්ෂකයන් සිනමාහල් වල මොහුගේ චිත්‍රපට නැරඹීමට දිගු පෝලිම් ගැසිණ. ඔහුගේ චිත්‍රපට ආදායම් වාර්තා අතින් ඉහළ අගයක් ගත්ත නිසා චිත්‍රපට උලෙළවල චිත්‍රපට සතියට ඔහුගේ චිත්‍රපට ඇතුළත් විය.

වෙනත්
ඔහුගේ චිත්‍රපටවල ඔහු රඟපෑ අවස්ථා ලෙස ඔබට දිවුරා කියන්නම්, රජ වැඩකාරයෝ, මමයි රජා චිත්‍රපට හැඳින්විය හැකිය.

පවුල් පසුබිම
ඔහු පදිංචි නිවස මහරගම, වත්තෙගෙදර පාරේ පිහිටා ඇත. එසේම ඔහු ප්‍රියංකා කුමුදිනි, රෝහණ ප්‍රේම කුමාර, සුදේශ් වසන්ත යන අයගේ පියාද වෙයි.
http://www.sarasaviya.lk/2017/04/27/?fn=sa1704279

සුනිල් සෝම පීරිස්


Gonocarpus, biljni rod iz porodice zrnuljačevki (Haloragaceae), dio reda kamenikolike. Vrste ovog roda, oko 40, su jednogodišnje raslinje, trajice i polugrmovi iz suptropske i tropske Azije, Australije i Novog Zelanda

Vrste

 Gonocarpus acanthocarpus (Brongn.) Orchard
 Gonocarpus aggregatus (Buchanan) Orchard
 Gonocarpus benthamii Orchard
 Gonocarpus chinensis (Lour.) Orchard
 Gonocarpus confertifolius (F.Muell.) Orchard
 Gonocarpus cordiger (Fenzl) Endl. ex Nees
 Gonocarpus diffusus (Diels) Orchard
 Gonocarpus effusus Orchard
 Gonocarpus elatus (A.Cunn. ex Fenzl) Orchard
 Gonocarpus ephemerus Orchard
 Gonocarpus eremophilus Orchard
 Gonocarpus ericifolius Orchard
 Gonocarpus halconensis (Merr.) Orchard
 Gonocarpus hirtus Orchard
 Gonocarpus hispidus Orchard
 Gonocarpus humilis Orchard
 Gonocarpus implexus Orchard
 Gonocarpus incanus (A.Cunn.) Orchard
 Gonocarpus intricatus (Benth.) Orchard
 Gonocarpus leptothecus (F.Muell.) Orchard
 Gonocarpus longifolius (Schindl.) Orchard
 Gonocarpus mezianus (Schindl.) Orchard
 Gonocarpus micranthus Thunb.
 Gonocarpus montanus (Hook.f.) Orchard
 Gonocarpus nodulosus Nees
 Gonocarpus oreophilus Orchard
 Gonocarpus paniculatus (R.Br. ex Benth.) Orchard
 Gonocarpus philippinensis (Merr.) Orchard
 Gonocarpus pithyoides Nees
 Gonocarpus pusillus (R.Br. ex Benth.) Orchard
 Gonocarpus pycnostachyus (F.Muell.) Orchard
 Gonocarpus rudis (Benth.) Orchard
 Gonocarpus salsoloides Rchb. ex Spreng.
 Gonocarpus sanguineus (Merr. & L.M.Perry) Orchard
 Gonocarpus scordioides (Benth.) Orchard
 Gonocarpus serpyllifolius Hook.f.
 Gonocarpus simplex (R.Br. ex Britten) Orchard
 Gonocarpus tetragynus Labill.
 Gonocarpus teucrioides DC.
 Gonocarpus trichostachyus (Benth.) Orchard
 Gonocarpus urceolatus Orchard

Izvori

Vanjske poveznice

Zrnuljačevke

Gonocarpus


Gustave Bémont (1 de abril de 1857 em Paris, 28 de outubro de 1932 em Paris) é um químico francês.

Biografia
Trabalhou no final do  século XIX com Pierre e Marie Curie na escola municipal de física e química industrial da cidade de Paris como chefe do trabalho de química da radioatividade e participou da descoberta de elementos radioativos, rádio e polônio.

Em 26 de dezembro de 1898, publicam juntos um artigo nos anais da Academia de Ciências, cujo título é o seguinte: Sobre uma nova substância, altamente radioativa, contida na pechblenda.

Quando ele morreu em 1932, Paul Langevin, Justin Dupont e Hippolyte Copaux fizeram um discurso em homenagem a Gustave Bémont.

Químicos da França

Gustave Bémont


Crkva sv. Marije Magdalene, rimokatolička crkva u tvrđavi Kosmatom gradu (Kostelu, Kaštelu, Kosmatom Kaštelu, Kosmatom Koštelu, Petrapilozi).

Povijest
Podignuta je tijekom 12. ili početkom 13. st. za vjerske potrebe vojske i plemstva u tvrđavi. Oslikana u drugoj polovici 15. stoljeća. Smještena je zapadno od velikog vanjskog dvorišta, skupa s gradskom jezgrom, uz sjeverni obrambeni zid.

Kaštel je izgorio na početku 17. stoljeća pa je moguće da je nekakva oštećenja pretrpila i crkva. Unatoč neobnavljanju život se nastavio u tvrđavi i time i bogoslužje u crkvi. Kad je prestala ljudska nastanjenost unutar kaštela prestala je i djelovati tvrđavna crkve sv. Marije Magdalene, te je posljednja služba u njoj održana 1793. godine. 1995. godine napravljena je prva cjelovita geodetska snimka cijele utvrde. Godine 2003. crkva je potpuno obnovljena.

Osobine
Premda je tvrđava gotička građevina, crkva je romanička.
Tlocrt je nepravilna četvorina, s upisanom četvrtastom apsidom. Natkrivena je svodom koji je bačvast. U osi glavnog ulaza na pročelju podignuta je visoka preslica s jednim zvonom. Nije ostalo mnogo od crkvenog namještaja, tek zidane klupice. Od umjetnina su pronađeni 1995. godine malobrojni ulomci fresaka. Nekoliko njih među njima je s ostatcima glagoljskih i latinskih grafita. Freske su znanstvenici datirali u drugu polovicu 15. stoljeća. Živih su boja i profinjenih slikarskih detalja, čime ukazuju na blagostanje plemića Gravisija kojima su tad pripadali. Zbog razlomljenosti nisu se mogle restaurirati i danas se čuvaju u Zavičajnom muzeju u Buzetu.

Izvori

Katoličke crkve u Hrvatskoj
Buzet
Romaničke crkve u Hrvatskoj
Kosmat

Crkva sv. Marije Magdalene u Kosmatom gradu


Powerlifting je šport u kojem natjecatelj ima zadatak podići što veću težinu utega u trima disciplinama: čučanj, potisak s klupe i mrtvo dizanje. Za razliku od dizanja utega powerlifting nije olimpijski šport, no zato je potisak s klupe jedini paraolimpijski šport u teškoj atletici.

Struktura organizacije
Europska powerlifting federacija (EPF) je krovna organizacija za powerlifting u Europi, a International Powerlifting Federation (IPF) u svijetu.

U Hrvatskoj
Hrvatski građani bavili su se ovim sportom i u Jugoslaviji te se povijest ovoga sporta može protegnuti sve do 1967. godine od kada je u sklopu Dizačkog saveza Jugoslavije djelovao i odsjek za ovaj sport.

Hrvatski powerlifting savez (HPLS) je hrvatska krovna organizacija za powerlifting u Hrvatskoj. Osnovan je 26. lipnja 2012. u Virovitici.

Djelovala je Hrvatska powerlifting organizacija (HPO).
Osnovana je 30. ožujka 2016. Osnovalo ju je 11 klubova koji su napustili HPLS, nezadovoljni politikom i rukovođenjem Saveza i kršenjem Statuta HPLS-a.

Prvi neslužbeni nastup Hrvatske (u vrijeme dok savez još nije bio osnovan) na međunarodnoj sceni bio je u svibnju 2012. godine kada delegacija, reprezentacija Hrvatske u powerliftingu prvi puta odlazi organizirano i zajednički na Europsko prvenstvo GPC federacije u Sloveniju.

Nastup Hrvatske na prvom službenom međunarodnom IPF natjecanju bio je u ožujku 2014. na Sölden Classic Cup (ekipno i pojedinačno).

Prvo službeno natjecanje pod okriljem Saveza bilo je u kolovozu 2013. u Virovitici.

Prvo državno prvenstvo u powerliftingu i bench pressu održano je u veljači 2014. u Svetom Martinu na Muri.

Prva žena natjecateljica u Hrvatskoj bila je Irena Golub na Božićnom natjecanju u Metalcu 19.12.2010.

Terminologija
+ tipovi natjecanja: standardno ili powerlifting natjecanje (plasman se ostvaruje na osnovu total-a - ukupni rezultat), tzv. single lift (ili full meet) natjecanje (natječu se samo u jednoj vrsti podizanja - najčešće podizanju s klupe) i push-pull natjecanje (natječu se u podizanju s klupe i mrtvom dizanju; najrjeđi tip natjecanja)
+ izdržljivost (engl. endurance, ponekad for repetitions) - natjecanja u broju ponavljanja vježbe s istom težinom, najčešće iznosa vlastite težine te najčešće u potisku s klupe
+ disciplina bez opreme se u međunarodnoj terminologiji naziva raw ili classic ili unequipped, a disciplina s opremom se naziva equipped;  u raw disciplini sve federacije (pa i 100% RAW federacija) dopuštaju upotrebu remena (engl. belt), dok većina (pa i IPF) dopušta još i uporabu single ply steznika (engl. sleeves) za koljena, ali samo onih koje natjecatelj može sam navući i skinuti; poveći broj federacija dopušta i uporabu bandaža (engl. wraps) za zapešća i koljena prilikom postiska s klupe odnosno čučnja (neke od iznimaka su IPF, 100% RAW) dok neke federacije bilježe rekorde i održavaju natjecanja za raw bez bandaža i s bandažama (GPA)
+ bandaže za koljena osim što još stabiliziraju koljeno, mogu dodati 10-15% od maksimalne težine bez bandaža na rezultat s bandažama te mijenjaju formu samog čučnja; bandaže za zapešća stabiliziraju šaku tijekom potiska s klupe; steznici uglavnom zanemarivo utječu na rezultat i više su preventiva od ozljeda i psihološka pomoć
+ (engl. straps) - koristite se kao pomoćno sredstvo za mrtvo dizanje u slučaju slabog gripa, ali nisu dozvoljene na natjecanjima
+ osim na discipline, natjecanja i rekordi su podjeljeni po spolu, dobnoj skupini (engl. age division/age group) i težinskoj klasi (engl. weight class)
+ open dobna skupina - otvorena natjecateljima svih godina, ali prvenstveno namijenjena onima od 20-39 godina; ostvaruju se najbolji rezultati od svih dobnih skupina
+ potisak s klupe (engl. bench press (BP)) - odnosi se na tzv. flat bench press koji se izvodi na horizontalnoj klupi; postoje još incline i decline bench press koji se izvode na povišenoj (ramena iznad, zdjelica ispod horizontale) odnosno spuštenoj klupi (ramena ispod, zdjelica iznad horizontale); forme potiska s klupe: širok/uzak hvat (engl. wide/narrow grip), povinuta leđa/ravna leđa (engl. arched back/flat back)
+ čučanj (engl. squat (SQ)) - koristi se stražnji čučanj (engl. back squat) te njegova varijanta sumo čučanj; postoje dva osnovna tipa stražnjeg čučnja: powerlifting ili low bar i olimpijski ili high bar čučanj te njihov hibrid - prvi i posljednji uglavnom omogućavaju podizanje najveće težine te se s rijetkim iznimkama koriste u powerliftingu; vježbe čučnja se razlikuju ovisno o tome upotrebljava li se konvencionalni ili monolift stalak za čučanj - ako se koristi konvencionalni stalak onda se izvodi tzv. walked out squat, a ako se koristi monolift onda se izvodi monolift squat+ mrtvo dizanje (engl. deadlift (DL)) - postoje tri varijante: standardna (engl. conventional), stiff-legged i sumo; prve dvije su uvijek dozvoljene na natjecanjima, dok je potonja ovisno o propozicijama natjecanja
+ koeficijenti za određivanje ukupnog pobjednika među svim težinskim klasama (engl. best lifter) kojeg koriste svjetske federacije: Wilks (IPF), Glossbrenner (WPC), Reshel (GPC, GPA, WUAP, IRP), Outstanding Lifter (OL) ili NASA (NASA), Schwartz/Malone, Siff; za kadetske i juniorske kategorije koristi se uglavnom Foster, a za master kategorije (iznad 40. godine) McCulloch ili Reshel
+ 1RM (engl. 1 repetition maximum) - najveća težina koju dizač može podići pravilnom tehnikom, ali samo jednim ponavljanjem
+ hvat (engl. grip)'' - tipovi:
+ obzirom na položaj palca: regular grip, thumbless/suicide/false/monkey(SQ,BP) grip, hook(DL) grip;
+ obzirom na orijentaciju dlana: prone/pronated/overhand(BP)/double overhand(DL) grip, reverse/supine/supinated/underhand(BP) grip, alternated/mixed(DL) grip (jedna ruka supine, druga prone), thumbless mixed(DL) grip;
+ obzirom na položaj šipke u šaci: full(SQ) grip, fingertip(DL) grip.

Vidi
Dizanje utega (engl. weightlifting)
Strongman
Girevoy sport

Vanjske poveznice
 Hrvatski powerlifting savez (HPLS)
 Europski powerlifting federacija (EPF)
 International powerlifting federacija (IPF)
 Hrvatski powerlifting savez (HPLS)
 Hrvatska powerlifting organizacija
Statističko-obavijesne stranice
 Hrvatski powerlifting portal
 Baza podataka powerlifting rezultata u svim svjetskim federacijama
 Powerlifting ranking, svjetski rekordi, kalendar natjecanja
 Baza powerlifting dizača, svjetski rekordi, natjecanja uživo
Koeficijenti
Wilks kalkulator
Reshel kalkulator
Usporedba svih relevantnih sustava koeficijenata kroz izračun
1RM kalkulator
openpowerlifting baza podataka

Izvori

Dizanje utega
Športovi

Powerlifting


Aaltohuset (en ) est un immeuble de bureaux de six étages construit à Avesta en Suède.

Présentation
Aaltohuset est un immeuble de neuf étages conçu par Alvar Aalto.
L'immeuble est recouvert de carreau de céramique bleu.

Le bâtiment a été construit en 1960 par le maître d'œuvre Ernst Sundh, qui était un ami d'Alvar Aalto.
Le bâtiment abrite des appartements, des restaurants et d'autres locaux commerciaux.

Références

Galerie

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Aaltohuset

Avesta (commune)
Bâtiment en Suède
Bâtiment d'Alvar Aalto
Architecture civile du XXe siècle
Byggnadsminne dans le comté de Dalécarlie

Aaltohuset


بنّورية منطقة ذات سكن متفرق تبعد عن مدينة سليانة بحوالي 11-12 كلم. ويتمثل مركزها في مدرسة ابتدائية.

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 ولاية سليانة.

قرى ولاية سليانة

بنورية


Konfüçyüs ( yani "Üstad Kong"; ) ya da Kongzi (), (M.Ö. 28 Eylül 551 - M.Ö. 479), Çinli filozof, eğitimci ve yazar.

M.Ö. 551 - M.Ö. 479 tarihleri arasında, Doğu Zhou Hanedanlığı döneminde yaşadığı sanılmaktadır. Kong Qiu (Wade-Giles: K'ung Ch'iu) adı altında, Lu devletinin (günümüzde Shandong eyaleti olan) Qufu şehrinde doğmuş ve aynı şehirde ölmüştür.

Çin uygarlığının en önemli temsilcilerinden biri kabul edilir. Kongzi (Konfüçyüs), Çin geleneklerini derleyip yeni kuşaklara aktarmıştır. Öğretmenliği bir uğraş haline getirmiş ve kendine özgü eğitim yöntemlerini halka yaymayı başarmış bir düşünürdür. Hala da Çin ve çevresindeki kimi ülkelerde sosyal yapışkan niteliği taşıyan hakim ahlaki değerler Kongzi tarafından ortaya konmuş değerlerdir.

Kongzi (Konfüçyüs), kendinden önceki Çin klâsik metinlerinin içerdiği dao evren anlayışı ilkelerinin toplum ve devlet için uyarlanabileceğini görüşünü ortaya koymuştur. Temel görüşü erdemli insan ve uyum içinde yaşayan toplum olmuştur. Bu ideale ulaşabilmek için ise, erdemli insanı tanımlamak ve onun ortaya çıkmasına yardımcı olmak gerekiyordu. Öğretisinde öteki dünya, tanrı, ruhlar, tabiatüstü varlıklar ve benzeri kavramlara ve olgular yer bulmaz. Bu bakımdan ele alındığında Grek Felsefesi'nde Sokrates de benzer yaklaşımlar sergilemiştir. Fikirleri, kendisi tarafından yazılı hâle getirilmemiş, çoğunluğu birer düşünür ve bilim insanı olarak yetişen öğrencileri tarafından kâğıda dökülmüştür. Kongzi 'nin düşüncelerini ve konuşmalarını derleyen "Lun Yu♧" adlı kitap, öğretiler kitabı olarak kabul görmüştür.

Avrupa ve Ortadoğu kaynakları Çin'de ortaya çıkan düşünürlerin görüşlerini sıklıkla dinî terimlerle anlatmışlardır. Bunun temel sebebinin Çin ile ilgili ilk araştırmaları yapanların misyoner din insanları olmaları ve çevirilerinde kendi inançlarına uygun terimleri tercih etmiş olmaları yatmaktadır. Bu yüzden uzun süre Çin öğretilerinin din gibi ele alınma yanlışına düşülmüştür. Yeni çağdaş çevirilerin artmasıyla ne eski Çin hanedanlıklarında, ne de günümüzde Çin'de yaratıcı ve hükmeden bir tanrı anlayışı veya peygamberlik kurumunun olmadığı görüşü hâkim olmuştur. Çin'de ortaya çıkan Dao anlayışı, Yer ve Gök anlayışı tarım öncesi toplumlarda başlamıştır. Kongzi (Konfüçyüs) de bu gelenekten gelen bir kişi olarak görüşlerinde dayanak olarak Dao anlayışını temel almış ve kendi yorumunu katmıştır. Çin düşünürleri arasında Laozi ile birlikte insanlık tarihine katkısı olmuş en etkili şahıstır.

İsminin tarihçesi
Asıl adı Qui, soyadı Kong, lakabı ise Zhonngni'dir. Çin'de Kong-Fuzi (孔夫子, Kǒng Fū Zǐ) veya Kung-Fu-Tzu adıyla tanındı. Fuzi, "üstat, bilge, öğretmen, filozof" anlamlarına gelir. İsminin anlamı "Bilge-Filozof Kong"'dur.

Konfüçyüs isminin Batı dillerindeki karşılığı olan "Confucius", Kong-Fuzi'nin Latince şeklidir. İsmin sonundaki "-us" parçasının kaynağı, yazıtlarının ilk başta Cizvitler tarafından Latinceye çevrilmesiyle ilgilidir. Böylece "Kǒng Fū Zǐ", "Konfüçyüs"'e dönüşmüştür.

Kong ailesi günümüzde hâlâ çınar ailesi olmakta ve dünyanın tarihçe kanıtlanmış en eski ailelerinden biri sayılmaktadır. Kong ailesinin 75. nesil üyesi bugün Tayvan'da oturan çınar olarak yaşamaktadır. Qufu şehrinde yaşayan diğer bir ailenin de yine Konfüçyüs soyağacına dayandığı bilinmektedir. Soyağacının çok eskiye dayanmasından ötürü, binlerce ailenin çınar ailesine bağlı olması mümkün sayılır.

Hayatı

MÖ 28 Eylül 551 tarihinde, Kuzey Çin'in şimdiki Shandong eyaletinin Lu şehrinde, Kong ailesinden Shu-Liang He'nin oğlu olarak dünyaya geldiği düşünülür. Kaynaklarda soyu ve gençliği ile ilgili çeşitli rivayetler ve anlatımlar bulunmaktadır. Bir rivayete göre fakir fakat saygın bir aristokrat aileden gelmekteydi. Babasını henüz üç yaşında iken kaybetti.

Bilge bir aileye mensup olan annesinden yazı yazmayı öğrendi. On üç yaşına geldiğinde dedesinin yanına gönderildi; altı yıl süreyle dedesinden özel eğitim alarak altı marifet (sanat-hüner) diye adlandırılan, töre (tarihî gelenek ve görenekler), müzik, ok ve yay kullanma, araba sürme, yazı yazma ve hesap yapmayı öğrendi. Altı yılın sonunda dedesi, MÖ 529 yılında ise annesi öldü. Konfüçyüs, yaşadığı beyliğin kuralları gereği üç yıl annesinin yasını tuttu.

MÖ 532–502 yılları arasında belli aralıklarla Lu derebeyliğinde çeşitli görevlerde bulundu. Başlangıçta küçük memuriyetlerde bulundu. 19 yaşında iken Song beyliği seyahati sırasında tanıştığı Jī Guān Shì (丌官氏) ile evlendi, bir yıl sonra bir oğlu dünyaya geldi. Daha sonra iki kız çocuğu olmuş, birisi çok küçükken ölmüştür.

MÖ 522'de bir okul açtı ve öğrenci yetiştirmeye başladı. Hedefi yeni görüşler ortaya koymak değil, eskilerin hikmetli sözlerini aktarmaktı. Çocukluk çağlarından itibaren önceki dönem hanedanlık tarihi, yönetim şekli, sosyal ve kültürel yaşam gibi konularda araştırma yapmış ve ideallerinde yer alan dönemi Batı Zhou Hanedanlığı olarak belirlemişti. Toplumsal düzenin yeniden sağlanması için siyasal ve sosyal anlamda reform gerçekleştirilmesi gerektiğini savunmaktaydı. Fikirlerini hayata geçirmek amacıyla, ülkedeki beyliklere mensup bir yöneticinin yanında görev almayı arzu etmekteydi.

MÖ 518'de günümüzde Henan eyaletinin Luo Yang kenti olan şehre gitti; tarih ve müzik üzerine çalıştı. Taoizmin kurucusu kabul edilen Laozi'nin düşünceleri ile buluştu. Bu buluşma onun düşünce dünyasına yön vermesi bakımından önemlidir. Laozi ile buluşmasından sonra Lu Beyliği'ne geri dönerek araştırma yapmaya ve öğrenci yetiştirmeye devam etti. İki sene sonra öğrencileri ile birlikte iç savaştan kaçarak komşu devlet Qi'ye sığındı. Qi halkı üzerinde etkili ve güçlü izler bıraktı ancak soylularla çatışma yaşadığı için iki sene sonra doğduğu topraklar olan Lu Beyliği'ne döndü. On beş yıl boyunca öğrencileri ile vakit geçirmeye devam etti.

51 yaşında iken beyliğin kuzeybatısında küçük bir yerleşim yeri olan Zhōng Dū (中都) bölgesi temsilcisi olarak görevlendirildi. Bu görevindeki başarıları nedeniyle MÖ 500 yılında Lu Beyi tarafından "vezir vekili" görevine terfi ettirildi. Fikirlerini hayata geçirmek üzere Lu Beyliği idari sistemi ve toplum yapısında önemli değişiklikler yaptı. Cinsiyet ve sınıf farkı gözetmeksizin herkesin eğitim almasının önünü açtı. Soyluların yetkilerini sınırladı. Lu beyinin zevke ve sefaya dalması üzerine MÖ 497'de görevinden ayrıldı. On dört yıl boyunca ülkeyi dolaşıp düşüncelerini anlattı. Hiçbir yerde düşüncelerini gerçekleştirmek için uygun konuma gelmeyi başaramadı ancak çok sayıda yeni öğrenci kazandı. Gezdiği toprakların tarihsel sürecini, yaşam koşullarını ve gelenek yapısını öğrenerek düşünce dünyasını zenginleştirdi.

MÖ 484'te eşini kaybeden Kongzi, Lu'ya döndü. Peşpeşe oğlunu, en sevdiği öğrencilerinden Yan Hui'yi ve Zǐ Lù'yu kaybetti. Bu arada Çin tarihinde İlkbahar ve Sonbahar Dönemi bitmiş, Muharip Devletler Dönemi başlamıştı. Kongzi, tek eseri olan Bahar ve Güz'ü yazdı. MÖ 479'da ağır bir hastalığa yakalanıp öldü. Naaşı Qu Fu kenti kuzey yakasında yer alan Sa Shui Nehri kıyısına defnedilmiş ve öğrencileri mezarı başında bir kulübe inşa ederek üç yıl boyunca yasını tutmuştur.

Etkileri
Kongzi'nin etkisi, öğrencileri ve takipçileri sayesinde ölümünden kısa süre sonra görülmeye başlandı. Takipçilerinden Mensiyüs ile Hsun Zi, Kongzi düşüncesine kendi fikirlerini, kendi vurgularını da katarak, seçkinlerin eğiticisi oldular. Kısa ömürlü Ch'in hanedanlığı döneminde (MÖ 221-MÖ 205) Kongzi ve ekolü yok sayıldı. Fal, tıp ve tarım kitapları dışındaki kitapların yakıldığı bu dönemde Lun Yu da yakılan kitaplar arasındaydı. Ancak geçici bir unutuluştan sonra hükümdarlar Kongzi'nin kuramının, feodal toplumun istikrarı için çok yararlı olduğunun farkına vararak, Kongziciliği devletin yasal öğreti ideolojisi konumunu tanıdılar.

1906'da İngiliz sömürgeciliği dönemlerinde İmparatoriçe Dowager ile bir din yaratma girişimi olarak, Gök'e sunulan kurbanların aynısının Kongzi'ye de sunulacağına dair emir yayınladı; Kongzicilik Çin'in resmî ve millî dini hâline getirildi. 1912'ye kadar imparator onun şerefine, ilkbahar ve sonbaharda olmak üzere, yılda iki defa kurban sunmaya devam etti. Çin'de 1313'ten 1905'e kadar sürdürülen devlet görevliliği sınavları Kongzi'nin "Dört Kitap" diye bilinen yapıtlarını okumayı gerektirmiştir. Kongzi düşüncesi 1583'te Pekin'e yerleşen Cizvit misyonerleri tarafından taraflı olarak batıya aktarılmıştı. 1934'te Kongzi'nin doğum günü olan 27 Ağustos millî tatil günü olarak ilan edildi. 1949 komünist devrimin ardından kurulan Çin Halk Cumhuriyeti ilk yıllarında kadim bilgilerdeki dini, efsanevi, bilimsel zemini olmayan her türlü inanç ve ritüeli ayıklayıp tüm bu görüşler üzerinde bilimsel çalışmalar yapılmasını zorunlu kıldı.

Eserler
Kongzi geleneğinin en önemli kitapları "Dört Kitap Beş Klasik" (Chinese: 四書五經; pinyin: Sìshū Wǔjīng) adıyla bilinir.

Dört Kitap: Yüce Öğreni, Ilımlılık Öğretisi, Seçmeler, Mengzi (Mencius)

Beş Klasik: Şiirler Klasiği, Belgeler Klasiği, Törenler Klasiği, Yi Jing (Değişimler Klasiği), Bahar ve Güz Yıllıkları

Bu yapıtlar takipçileri tarafından en önemli bilinmesi gereken eserler olarak kabul görmüştür.

Ayrıca Kongzi'nin düşüncesi ve konuşmaları "Lun Yu" (Konuşmalar) adlı kitapta derlenmiştir. Kitaba, Kongzi'nin kendi konuşmalarından alıntılar ve öğrencileriyle yaptığı konuşmalar alındı.

Öğretisi

Kongzi bütün eski Çin metinlerini gözden geçirmiş, daha önceki Çin filozof ve düşünürlerinin yazılarını derleyerek yorumlamıştır. Bunların arasında Yi Jing çok önemli yer tutar. Hatta yeniden doğsam hayatımı tümüyle Yi Jing'i anlamaya verirdim dediği, söylenir. Ona büyük bağlılık gösteren ve ondan edebiyat, tarih, felsefe-ahlak öğrenen öğrencileri, ölümünden sonra onun sözlerini ve görüşlerini toplamışlardır. Öğretisi, değişik zamanlarda farklı nitelikte felsefi ve inançsal bir kimlik kazanıp ahlaki-siyasi bir öğreti olarak öne çıkmıştır.

Kongzi öğretisinin ilgi alanı sadece insan ve insan-toplum ilişkilerini kapsar. Bu sistemin temelinde, insan doğasının iyi olduğuna itimat yatar. Kongzi'in kendi ve öğrencileriyle yaptığı konuşmaları toplayan Lun Yu (Çince 論語 / 论语, lùn yǔ / lún yǔ), dört temel kavramı içerir:
 Anaya ve babaya saygı (孝, xiao),
 İnsancıllık / merhametlilik (仁, ren),
 Adalet (義, yi),
 Törenler (禮 / 礼, li).

Anaya ve babaya saygı, büyüklere hürmet, ahlak kurallarının başında gelen erdemlerdir. Her insan bu kurallara uygun yaşamayı amaçlamalı ve bunu çevresine dostça, sevecen, ılımlı, güvenilir, dürüst davranışlarla göstermelidir. Kongzi'ye göre, "Yüce" insan olmanın ilk şartı, bu dört erdeme ulaşılması asla mümkün olmasa da, yılmadan gayret göstermektir. Gerçeği görmek, çaba gösteren herkes için mümkündür. Bunun aracı da Kongzi'ye göre bilgidir. Bilgi sahibi olmak, insanların mevki durumuna göre ayrım yapmadan, herkese açık olmalıdır.

Kongzi'nin öğretisi din değil, eski Wu-geleneğine dayanan etik felsefedir. Öğretisinde kesin bir hiyerarşi söz konusudur. İnsan ilişkilerinde birbirine uyum gösterme silsilesi şöyledir:
 Yöneten: Yer ve Göğü izlemeli
 Vatandaş: Yönetene uymalı
 Genç: Yaşlıya uymalı
 Kadın: Kocasına uymalı
 Çocuklar: Ana-babaya uymalı

Bu erdemlere ulaşmanın yolu bilgiden geçer. İnsan, hayatı boyunca alçak gönüllülüğünü koruyarak, yeni şeyler öğrenmeye çaba göstermelidir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Konfüçyüs Barış Ödülü
 Konfüçyüs Enstitüsü

MÖ 551 doğumlular
MÖ 479 yılında ölenler
MÖ 5. yüzyıl filozofları
MÖ 5. yüzyıl tarihçileri
Çinli filozoflar
Antik Çinliler
Ahlâkçılar
Qufu

Çinli siyaset felsefecileri
Konfüçyüs
Eğitim teorisi
Din kurucuları
Kültür felsefecileri
Eğitim filozofları
Hukuk filozofları

Konfüçyüs


Abecedarul este un film românesc documentar scurtmetraj din 1984 regizat și scris de Paula Segall și Doru Segall. Filmările au avut loc la Liceul Industrial nr. 36.

Prezentare

Prezintă emoția elevilor din clasa I.

Note

Legături externe

Vezi și
 1984 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1984
Filme regizate de Paula Segall
Filme regizate de Doru Segall
Filme documentare

Abecedarul (film din 1984)


Mutus ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südwestlich des Kraters Hagecius und nördlich von Manzinus.
Der Kraterrand ist stark erodiert, das Innere bis auf Nebenkrater weitgehend eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem mallorkanischen Astronom und Mathematiker Vicente Mut y Armengol offiziell benannt.

Weblinks

 Mutus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Mutus (Mondkrater)


An Juncus brasiliensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Maurice A.F. Breistroffer. An Juncus brasiliensis in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus brasiliensis


Kiana June Weber er en amerikansk violinist, der er bedst kendt som medlem af det keltiskinspirerede band Gaelic Storm.

Opvækst og uddannelse
Weber blev født tæt ved Chelsea, Michigan som datter af David Weber og Connie Weber. I 2007 blev hun færdig på Chelsea High School. Hun blev senere uddannet på University of Michigan's School of Music.

Karriere
Weber startede sin karriere i et keltisk band kaldet The Chelsea House Orchestra. I 2009 blev Weber medlem af den canadiske violintrup Barrage. Hun turnerede med Barrage i tre år, hvor de optrådte i teatre, musikfestivaler og tv-programmer i Nordamerika, Europa og Asien.

I efteråret 2012 blev hun medlem af Gaelic Storm.

Privatliv
Weber er gift med Martin Howley, der spiller banjo for det irske band We Banjo 3.

Referencer

Eksterne henvisninger

Gaelic Storm
Violinister fra USA

Kiana Weber


Et relikviegemme, relikvieskrin eller relikvarium er en beholder, ofte ganske kunstfærdig og kostbar, til opbevaring af relikvier.

Relikviegemmer - ud over de blyæsker, der kunne anbringes i et alter - kan have form som små skrin eller modeller af bygninger, helgenskrin. Andre kan have form som en underarm med en hånd, hvis de indeholder en armknogle. Nyere helgenskrin kan have små vinduer af glas, så de troende kan betragte relikviet.

Frøslevskrinet
På Nationalmuseet opbevares Frøslevskrinet fra 1100-1150, fundet i Frøslev Mose i 1872 af Hans Jørgensen, som var ude og grave tørv i mosen, som den gang var en del af det tyske kejserrige. Samme år blev skrinet smuglet over grænsen ved Kongeåen og overdraget til Oldnordisk Museum i København, hvorefter Hans Jørgensen fik ti rigsdaler og nogle bøger om arkæologi, to af Conrad Engelhardt om de slesvigske mosefund og to af Worsaae, Om Slesvigs eller Sønderjyllands Oldtidsminder og om De Nordiske Oldsager paa Oldnordisk Museum i Kjøbenhavn. Findestedet i mosen er i dag markeret med en ege-obelisk. Frøslevskrinet er sandsynligvis fremstillet af Benediktinerordenen på egnen ved Hildesheim. Benediktinerordenen havde befæstet sig i Norden omkring 1050. Skrinet er 19 cm langt, 14 cm bredt og 8 cm højt, og prydet med fem kobberplader belagt med stærkt farvet emalje med rester af forgyldning. Den indre æske af træ er gået til. Der er et aftageligt krucifiks.

Andre relikviegemmer på Nationalmuseet
Blandt andre relikvieskrin ses Vatnåsskrinet fra Norge. Der er også en kopi af Camminskrinet, der indeholdt levninger af Skt. Cordula, og har været omtalt som det samme skrin som Snorre Sturlason nævner i Magnussønnenes saga. Her fortæller han, at Erik Emune forærede skrinet til Sigurd Jorsalfar. Senere skal kong Sigurd have foræret skrinet videre til kirken i Konghelle. Da kirken i Konghelle blev plyndret af vendere i 1135, blev skrinet røvet. Det ville kunne forklare, hvorfor skrinet havnede i Pommern, hvorfra det forsvandt under anden verdenskrig.

Noter

Se også
 St. Olavs skrin

Romerskkatolske kirke
Religion
Beholdere

Relikviegemme


Artur Gaspar dos Anjos Teixeira ( - ) fue un escultor portugués. Fue discípulo de los escultores Simões de Almeida y Costa Mota y maestro del escultor Rogério Timóteo.

Datos biográficos
Vivió durante muchos años en París, por lo que participó en varias exposiciones del "Salón de París". Desarrolló un estilo realista dramático influido por las obras de François Rude, atenuado por rasgos impresionistas tomados de Auguste Rodin; ejemplo de este estilo son las esculturas "Depois da Venda", "A Varina" y "Ninfa e Fauno" (todas ellas conservadas en el Museo de Chiado), y los bustos de Aquilino Ribeiro (en el Museu Grão Vasco, en Viseu) y de la Viscondessa de Alverca (colección particular de Armando Coelho).

Sobresalió en el concurso para el monumento a Camões, en París, donde alcanzó el primer premio.

Al comienzo de la Primera Guerra Mundial se instaló en Algueirão - Mem Martins, en el concejo de Sintra, donde nacería su hijo Pedro Augusto. Realizó también los monumentos a Carvalho Araújo (en Vila Real) y los Muertos de la Gran Guerra (en Viseu).

Referencias

Enlaces externos

 Un Museo localizado en Sintra recoge las obras de Artur Gaspar y de su hijo Pedro Augusto dos Anjos Teixeira, llevando su nombre. Artículo sobre el museo en la Wikipedia en portugués: Museu Anjos Teixeira

Escultores de Portugal del siglo XIX
Escultores de Portugal del siglo XX
Escultores de Portugal en Francia

Anjos Teixeira


La Chorus Paulinus o CHOPA es un grupo coral de Filipinas formada en Ciudad Quezón en 1992, considerado como uno de los coros más aclamados del momento. Es conocido por su singular mezcla de un estilo a capella de voces en la que han creado un sonido de reflejo dentro de sus normas corales de alta jerarquía.

Historía
Paulinus fue fundado el 10 de febrero de 1992 por Arnold Zamora, junto a Frederick de Santos como director musical de asistente. Los integrantes del coro bajo el nombre de Paulinus fue extraído del nombre de una parroquia, St. Paul, de Ciudad Quezón, donde el coro inició en sus orígenes en el canto. Desde su creación, el coro ha sido considerado en primer lugar, como un coro de iglesia. El objetivo era extender simplemente la palabra de Dios a través de la música. Sin embargo, esto no ha impedido que el coro inicie una búsqueda de la excelencia coral. Para lograr esto, los directores, son los únicos miembros de una educación musical formal, pues se decidió llevar a las pantallas de aplicaciones a través de sus audiciones para limitar el número de miembros en calidad y cantidad de integrantes.

Discografía
 Chorus Paulinus (SLO), San Luis Obispo, California, 27 de mayo de 2001.
 Blessed Be God, A Cappella, 9 arreglos corales de canciones populares religiosas, organizadas por Arnold Zamora, Coro Paulino, 1999.
 Joy of Christmas, álbum lanzado en los Estados Unidos en 1999.

Enlaces externos
 Chorus Paulinus  at Weddingpals.com

Grupos de música de Filipinas

Chorus Paulinus


Optik mühendisliği, fizik mühendisliğinin alan, sektör ve/veya alt dallarından biridir. Diğer kimi alanlarda da kısmen ve çok sınırlı optik ya da optik bağıntılı eğitimler veriliyor olsa da, bunlardan hareketle bir optik mühendisliğinin çıkması olanaklı değildir. Optik kelimesi genel olarak göze ve görmeye aittir.Hem buradan hem de genel olarak fizik ve fizik mühendisliği bilgilerinden kolayca yakalanmalıdır ki söz konusu olan iki unsur EM (elektromanyetik) radyasyon (özelde görünür bölge olmak üzere ve bu bölgenin her iki tarafındaki komşu ultraviyole ile infrared bölgeleri) ile materyal ortam 'dır. Bu iki unsur görme işinde de vardır; ışık ile görülen şey ya da ışık ile göz. Dolayısı ile optik mühendisliği açısından sadece ışık ya da EM bilgisi tümü ile yetersiz olup ama aynı zamanda atomik-moleküler ve nükleer düzeyde malzeme bilgisi zorunluluktur. Materyal ortam bilgisi sadece EM radyasyon ile etkileşim noktasında gerekli değildir, materyal ortam aynı zamanda EM radyasyonun kaynağı olarak ele alınmak zorundadır. Çünkü ışık ve diğer tür radyasyonlar malzemelerin ya da ortamların yüklü parçacıklarının ivmeli hareketlerinden kaynaklanmaktadır. Yani ışığı elde edebilmek için ve hatta onu çeşitli modifikasyonlara uğratıp mühendisçe kullanabilmek için malzeme bilgisi zorunluluktur.

Sanılanın aksine, optik mühendisliği çok güçlüdür. Enstrümantasyon ve teknolojide en azından günümüz ve yakın gelecek insanlığı için ufuk noktasındakilerden biridir.

En popüler örneği olarak spektroskopi verilebilirdir. Sıradan bir spektrometre/spektrofotometre hem ışığın bir materyal ortamdan nasıl elde edileceği bilgisini, hem elde edildikten sonra nasıl modifiye ve kontrol edileceği bilgisini ve hem de malzeme/ortamın ışık ile olan etkileşimi bilgisini içermekte olması itibarı ile optik mühendisliği ürünleri arasında saygın bir yer edinmeyi hak etmektedir. Yine aynı bilgilerin kullanımı ile var olabilen lazer ise bir başka ünlü örnek olarak verilebilirdir. Diğer birçok gelişkin cihaz/sistem ise aslında optik mühendisliği ürünü gibi görünmemesine rağmen optik kullanmadan var olabilir değildirler.

Dış bağlantılar
 Uluslararası Optik Komisyonu
 Fizikçiler ve Fizik Mühendisleri Uluslararası Birliği
 Türkiye Optik Komitesi
 Fizik Mühendisleri Odası
 Gaziantep Üniversitesi Fizik Mühendisliği Bölümü Sayfaları
 Gaziantep Üniversitesi Optik Ve Akustik Mühendisliği Bölümü
 İTÜ Fizik Mühendisliği Bölümü Sayfaları
 Hacettepe Üniversitesi Fizik Mühendisliği Bölümü Sayfaları
 Ankara Üniversitesi Fizik Mühendisliği Bölümü Sayfaları

Fizik mühendisliği
Mühendislik

Optik mühendisliği


Agrilus absonus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Théry, 1934.

Referências

absonus
Coleópteros descritos em 1934

Agrilus absonus


An Pleurothallis longiserpens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Schweinfurth. An Pleurothallis longiserpens in nahilalakip ha genus nga Pleurothallis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurothallis

Pleurothallis longiserpens


Vasile Cerescu (Ciorăscu)  (n. Suruceni, ținutul Chișinău, Basarabia, Imperiul Rus, azi raionul Ialoveni, R. Moldova) a fost un deputat din Sfatul Țării de la Chișinău, organul care a exercitat puterea legislativă în Republica Democratică Moldovenească, în perioada 1917-1918.

Biografie

Activitatea politică

Recunoașteri

Note

Bibliografie
 Chiriac, Alexandru, Mic dicționar al membrilor Sfatului Țării din Chișinău, (21 noiembrie 1917 — 27 noiembrie 1918), în "Patrimoniu. Revistă de cultură istorică", Chișinău, nr.4/1991
 Figuri contemporane din Basarabia, vol. I-III, Editura ARPID, Chișinău, 1939

Lectură suplimentară
 Chiriac, Alexandru, Membrii Sfatului Țării (1917-1918) - dicționar, Editura Fundației Culturale Române, București, 2001
 Cojocaru, Gheorghe E., Sfatul Țării - itinerar, Editura Civitas, Chișinău, 1998
 Colesnic, Iurie, Sfatul Țării - enciclopedie, Editura Museum, Chișinău, 1998

Legături externe
 Sfatul Țării

Vezi și
 Sfatul Țării

Membri ai Sfatului Țării
Oameni din ținutul Chișinău
Politicieni basarabeni

Vasile Ciorăscu