«Noches de Moscú» o «Medianoche en Moscú» es una canción rusa, y una de las más conocidas fuera de su territorio.

Historia
La canción fue creada como Leningrádskie Vecherá (Noches de Leningrado) por el compositor Vasili Soloviov-Sedói con la letra de Mijaíl Matusovski en 1955 (cuando ambos tenían carreras bien establecidas). Pero a requerimiento del Ministerio de Cultura Soviético, fue transformada en Podmoskóvnye Vecherá (Подмосковные вечера, que quiere decir  "Noches en la óblast de Moscú" o cercanías de Moscú) con los correspondientes cambios en la letra.

Podmoskóvnye Vecherá grabada por Vladímir Troshin, un actor joven del Teatro de Arte de Moscú, para el documental Dni Spartakiady (1956) acerca de las competiciones atléticas de la RSFSR en las cercanías de Moscú. Suena en una secuencia donde los participantes de la competición se toman un descanso con el paisaje de las cercanías de Moscú como fondo. Fue solo una pequeña secuencia en el contexto de la película, pero la canción ganó mucha celebridad gracias a la radio.

En 1957, la canción ganó el concurso de canción internacional y el primer premio en el VI Festival Mundial de la Juventud y los Estudiantes celebrado en Moscú, para la sorpresa de sus creadores. La canción se lanzó alrededor del mundo, teniendo una particular popularidad en la República Popular China; la ejecución de la melodía en piano de Van Cliburn contribuyó a ese lanzamiento internacional.

En la Unión Soviética, la melodía ha sido tocada cada 30 minutos desde 1964 en la emisora de radio de música y noticias Mayak. El servicio de 24 horas en inglés de la emisora internacional rusa Radio Moscú tocó desde 1978 una versión instrumental de "Noches de Moscú" una vez por hora, entre la información para los oyentes de los cambios de frecuencia y el noticiario.

El grupo británico de jazz,  Kenny Ball y su Jazzmen, tuvo su éxito con la canción en 1961 bajo el título Media noche en Moscú, y una película los muestra tocando en un concierto en Moscú. Esta versión alcanzó su punto más alto como el número 2 en Estados Unidos de la lista del Billboard Hot 100 a principios de 1962; en marzo de ese año, se mantuvo como el número uno en las listas de  Easy Listening americanos.

El trío folklorista Los Mexicanos hizo una versión que popularizaron en su país, México y Latinoamérica.

El cantante de pop ruso Vitas grabó una versión de la canción con su registro de  contratenor. La cantó en varios festivales chinos antes de su liberación en Obras Maestras del Tercer milenio, liberada el 25 de noviembre de 2010.

Letra

Referencias

 Yevgeniy Dolmatovsky, "Cuentos acerca de tus canciones (en inglés)", Moscow, Detskaya Literatura, 1973. Долматовский Е. Рассказы о твоих песнях.- М.: Детская литература, 1973.
 The Billboard Book of Top 40 Hits, 6th Edition, 1996 (En inglés)

Enlaces externos

 Vladímir Troshin canta Noches de Moscú años después de su estreno
 Noches de Moscú (MIDI)
 Artículo acerca del compositor, con fotografías y enlaces (en ruso)
 Traducción tomada para este sitio

 Acerca de la melodía, con dos traducciones al inglés
 El presidente chino Hu Jintao cantando Noches de Moscú
 Vitas ejecutando Noches de Moscú

Canciones de 1955
Canciones sobre Moscú

Noches de Moscú


Tell Me How You Really Feel é o segundo álbum de estúdio da cantora e compositora australiana Courtney Barnett, lançado em 18 de maio de 2018 pela sua própria gravadora Milk! Records, Mom + Pop Music e Marathon Artists. O álbum recebeu críticas geralmente positivas dos críticos, com elogios em particular ao estilo musical mais moderado de Barnett em comparação com os lançamentos anteriores. O álbum alcançou sucesso comercial, estreando e chegando ao número 2 no ARIA Charts, número 9 no UK Official Albums Chart e número 22 na Billboard 200.

Gravação e produção
O álbum foi gravado nos estúdios Soundpark em Melbourne com o produtor Burke Reid, que também trabalhou no álbum solo anterior de Barnett, Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit. Barnett foi acompanhada no álbum por sua seção rítmica ao vivo de Bones Sloane (baixo, backing vocals) e Dave Mudie (bateria, backing vocals), bem como o guitarrista Dan Luscombe do The Drones. O álbum também conta com participações especiais das irmãs Deal, Kim e Kelley.  O álbum foi anunciado com um vídeo compartilhado nas redes sociais de Barnett, no qual a cantora experimenta diferentes instrumentos e canta trechos de novas músicas. O primeiro single do álbum, "Nameless, Faceless", foi lançado em 16 de fevereiro de 2018.  Um videoclipe de "Need a Little Time", dirigido por Danny Cohen, foi lançado em 15 de março de 2018. "City Looks Pretty" foi lançado em 19 de abril de 2018 junto com um videoclipe dirigido por Barnett. Um vídeo para "Sunday Roast" foi lançado em 10 de maio de 2018.

Letras e melodia
Tell Me How You Really Feel é caracterizado por canções de rock casuais com guitarras geralmente arranjadas em estruturas de verso-refrão. O trabalho de guitarra varia de barulhento a suave. Os vocais de Barnett são entregues em seu distinto estilo descontraído "cantado-falado" com letras ricas e rimadas. Entre outros temas, o álbum explora os desafios e frustrações de ser um letrista sobre quem os outros depositaram grandes expectativas. O estilo de Barnett neste álbum foi comparado ao das bandas grunge Nirvana e Hole e aos músicos de indie rock Pavement e Liz Phair.

Recepção da crítica

Após seu lançamento, Tell Me How You Really Feel recebeu críticas positivas dos críticos. No Metacritic, que atribui uma classificação normalizada de 100 a críticas de críticos convencionais, o álbum recebeu uma pontuação média de 80, com base em 28 críticas. Laura Snapes, da Pitchfork, chamou o álbum de "menor, mais introvertido" e escreveu que a energia mais baixa rendeu um álbum "aventureiro e matizado" que "conta histórias de ternura e frustração". Jeremy Winograd, da Slant Magazine, disse que, embora "possa faltar um pouco da afabilidade instantânea de Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit de 2015", essa decisão foi intencional".

Escrevendo para o Chicago Tribune, Greg Kot disse que as músicas pareciam "enganosamente dinâmicas, sem esforço". Dannii Leivers, da NME, escreveu que o charme do álbum está na maneira "sombria e melancólica" que Barnett está "expondo suas vulnerabilidades e medos". Nate Rogers, da Flood Magazine, escreveu que "o LP de Barnett é o mais sombrio até hoje - uma queda emocional na afinação, em certo sentido. Ainda mantém-se bagunçado com estilo-Petty. "Charity" e "Crippling Self-Doubt and a General Lack of Self-Confidence" particularmente são grudentas por excelência - mas liricamente, são cruas."

Annie Zaleski de The A.V. Club considerou a natureza lânguida do álbum um prejuízo, dizendo que "falta a energia ágil e vibrante de sua estréia", o que faz com que seja um "registro decepcionante e abafado". Vários críticos concordaram, no entanto, que "Crippling Self-Doubt and a General Lack of Confidence" foi uma música de destaque do álbum, com Kot chamando-a de "pequena joia pop" e Zaleski referindo-se a ela como um "pop em espiral".

Faixas

Ficha técnica
Créditos adaptados do Bandcamp

Músicos

 Courtney Barnett – guitarra, vocal
 Bones Sloane –baixo, backing vocals
 Dave Mudie – bateria, percurssão
 Dan Luscombe – teclados, órgão, guitarra, backing vocals
 Kim Deal – backing vocals (faixas 5 e 7), guitarra (faixa 7)
 Kelley Deal – backing vocals (faixa 7)

Production

 Courtney Barnett – produção; Polaroids, arte de capa
 Burke Reid – produção, gravação, mixagem
 Dan Luscombe – produção
 Guy Davie – masterização

Referências

Álbuns de Courtney Barnett
Álbuns de 2018

Tell Me How You Really Feel


Adobe Dreamweaver, Macromedia şirketi tarafından geliştirilen ve Adobe'nin Macromedia'yı satın almasından sonra Adobe Dreamweaver adını alan yazılım, bir web sitesi geliştirme ve tasarlama aracıdır. Özellikle kodları renklendirmesi ile kullanıcıya, kendini geliştirmesi açısından hayli yardımcı olmaktadır.

Adobe Dreamweaver diğer HTML editörleri gibi yerel olarak dosyaları düzenleyip uzaktaki sunucuya (FTP, SFTP) göndermenizi sağlamaktadır.

Bir tarafta kod yazabilir/düzenleyebilir diğer tarafta ise canlı olarak değişikleri görebilirsiniz.

Sürümleri
 Dreamweaver 1.0 (Aralık 1997; Mart 1998'de ise Dreamweaver 1.2 yayınlandı)
 Dreamweaver 2.0 (Aralık 1998)
 Dreamweaver 3.0 (Aralık 1999)
 Dreamweaver UltraDev 1.0 (Haziran 2000)
 Dreamweaver 4.0 (Aralık 2000)
 Dreamweaver UltraDev 4.0 (Aralık 2000)
 Dreamweaver MX (29 Mayıs 2002)
 Dreamweaver MX 2004 (10 Eylül 2003)
 Dreamweaver 8 (13 Eylül 2005)
 Dreamweaver CS3 (16 Nisan 2007)
 Dreamweaver CS4 (23 Eylül 2008)
 Dreamweaver CS5 (12 Nisan 2010)
 Dreamweaver CS5.5 (12 Nisan 2011; HTML5 desteklenmeye başlandı)
 Dreamweaver CS6 (21 Nisan 2012)
 Dreamweaver Creative Cloud (17 Haziran 2013)
 Dreamweaver CC 2018 (19 Ekim 2017)

Adobe yazılımları
HTML düzenleyiciler

Adobe Dreamweaver


An Sarcoglottis heringeri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Guido Frederico João Pabst. An Sarcoglottis heringeri in nahilalakip ha genus nga Sarcoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sarcoglottis

Sarcoglottis heringeri


Earl of Antrim is a title that has been created twice, both times in the Peerage of Ireland and both times for members of the MacDonnell family, originally of Scottish origins.

History
The MacDonells of Antrim descended from Sorley Boy MacDonnell, who established the family in County Antrim. His fourth son Randal MacDonnell was created Viscount Dunluce, in the County of Antrim, in 1618, and Earl of Antrim in 1620. Both titles were in the Peerage of Ireland. His eldest son, the second Earl, fought as a Royalist in the Civil War and was created Marquess of Antrim in the Peerage of Ireland in 1645. He was childless and on his death in 1682 the marquessate became extinct.

He was succeeded in the viscountcy and earldom by his younger brother, the third Earl. He represented Wigan in the English House of Commons and also served as Lord Lieutenant of Antrim. Lord Antrim was attainted in 1689 for his support of King James II but was restored in 1697. His grandson, the fifth Earl, was Governor of County Antrim. He was succeeded by his son, the sixth Earl. He represented County Antrim in the Irish House of Commons. Lord Antrim had no sons, and as there were no other male heirs left of the first Earl, the titles were heading for extinction. However, in 1785 King George III created him Viscount Dunluce and Earl of Antrim in the Peerage of Ireland, with remainder to his daughters in order of seniority and the heirs male of their bodies. In 1789 he was further honoured when he was made Marquess of Antrim in the Peerage of Ireland, with normal remainder to the heirs male of his body.

On Lord Antrim's death in 1791 the viscountcy of Dunluce of 1618, the earldom of Antrim of 1620 and the marquessate became extinct. He was succeeded in the viscountcy and earldom of 1785 according to the special remainders by his eldest daughter Anne Catherine, the second holder of the titles. She married as her first husband Sir Henry Vane-Tempest, 2nd Baronet, of Long Newton. Their daughter Lady Frances Anne Vane-Tempest married Charles William Vane, 3rd Marquess of Londonderry, and was the great-grandmother of Prime Minister Sir Winston Churchill. Lady Antrim had no sons and was succeeded by her younger sister Charlotte, the third holder. She was the wife of Vice Admiral Lord Mark Robert Kerr, third son of William John Kerr, 5th Marquess of Lothian.

She was succeeded by her eldest surviving son, the fourth Earl. He assumed in 1836 by Royal licence the surname of McDonnell in lieu of Kerr. He had no sons and was succeeded by his younger brother, the fifth Earl. On succeeding his brother in 1855, he too assumed by Royal licence the surname of McDonnell in lieu of Kerr.  the titles are held by his great-great-great-grandson, the tenth Earl, who succeeded his father in that year. As a male-line descendant of the 5th Marquess of Lothian, he is also in remainder to that Scottish peerage and its subsidiary titles.

Angus McDonnell (1881–1966), second son of the sixth Earl of the second creation, was Member of Parliament for Dartford.

The family seat is Glenarm Castle, near Glenarm, County Antrim, in Northern Ireland.

The Dunluce Cup is awarded at the Larne Music Festival by the Viscount or Viscountess Dunluce, heir to the Earl of Antrim.

The McQuillan family held Dunluce before the McDonnells, but they were overthrown during the 1500s and were not granted any peerage.

List of Earls and Marquesses

Earls of Antrim, first creation (1620)
Randal MacDonnell, 1st Earl of Antrim (died 1636)
Randal MacDonnell, 2nd Earl of Antrim (1609–1682) (created Marquess of Antrim in 1645)

Marquesses of Antrim, first creation (1645)
Randal MacDonnell, 1st Marquess of Antrim (1609–1682)

Earls of Antrim, first creation (1620; reverted)
Alexander MacDonnell, 3rd Earl of Antrim (1615–1699) (forfeit 1689; restored 1697)
Randal MacDonnell, 4th Earl of Antrim (1680–1721)
Alexander MacDonnell, 5th Earl of Antrim (1713–1775)
Randal William MacDonnell, 6th Earl of Antrim (1749–1791) (created Earl of Antrim in 1785 and Marquess of Antrim in 1789)

Marquesses of Antrim, second creation (1789)
Randal William MacDonnell, 1st Marquess of Antrim (1749–1791)

Earls of Antrim, second creation (1785)
Randal William MacDonnell, 1st Marquess of Antrim, 1st Earl of Antrim (1749–1791)
Anne Catherine MacDonnell, 2nd Countess of Antrim (1775–1834)
Charlotte Kerr, 3rd Countess of Antrim (1779–1835)
Hugh Seymour McDonnell, 4th Earl of Antrim (1812–1855)
Mark McDonnell, 5th Earl of Antrim (1814–1869)
William Randal McDonnell, 6th Earl of Antrim (1851–1918)
Randal Mark Kerr McDonnell, 7th Earl of Antrim (1878–1932)
Randal John Somerled McDonnell, 8th Earl of Antrim (1911–1977)
Alexander Randal Mark McDonnell, 9th Earl of Antrim (1935–2021)
Randal Alexander McDonnell, 10th Earl of Antrim (born 1967)

The heir apparent is the son of the present Earl, Alexander David Somerled McDonnell, Viscount Dunluce (born 2006).

Arms

See also
Marquess of Lothian
Glenarm Castle
Dunaneeny Castle

Notes

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links
Cracroft's Peerage page

Earldoms in the Peerage of Ireland
Extinct earldoms in the Peerage of Ireland
Peerages created with special remainders
Noble titles created in 1620
Noble titles created in 1785
County Antrim

Earl of Antrim


Dudaktan Kalbe, Reşat Nuri Güntekin'in 1925'te yazdığı romanı. Örf tanımını yapmada ve kişilik canlandırmada başarılı, duygusal, ve sevgi dolu bir roman olarak kabul edilir. Şarkıları, filmlere, nostaljik romantizminize bolca konu olmuş aşkların unutulmaz romanlarından biridir.

Konu
Çektiği aşk acısı nedeniyle tekrar aşık olmayacağını, aşkın bir daha dudaktan kalbe inmeyeceğini felsefe edinmiş bir gencin öyküsü.

Hüseyin Kenan gençliğini mutsuz geçirmiş bir çocuktur. Babası olmadığı için dayısı tarafından büyütülmüş ve büyütülüşünde bir disiplin hakim olmuştur.

Ancak daha sonra annesinin dükkânını satarak Avrupa'ya müzik eğitimi almaya gitmiş ve çok başarılı bir kemancı olmuştur. Lamia kimsesiz bir çocuktur. Kenan'ı daha görmeden müziğine âşık olmuştur.

Kenan dayısının ısrarlarına dayanamayıp Türkiye'ye gelir ve bir şekilde Lamia'yla tanışırlar. Başlarda Lamia ya çocuk gözüyle bakan ve hatta surantındaki çillerden dolayı ona 'kınalı yapıncak' adını koyan Kenan daha sonra küçük Lamia ya aşık olur. Lamia onun aşkına inanmaz ve bu bir imkânsız aşk haline gelir. Lamia Kenan'dan hamile kalır ve başka biriyle evlilik kararı alır. Bunu duyan  Kenan intihar eder.

Uyarlamalar
Bu roman sinema film ve TV-dizini olarak birkaç kere uyarlanmıştır.
 1951 - Sinema filmi - Yönetmen ve senarist:Sadan Kamil, Başrollerde: Muzaffer Tema, Mesiha Yelda.
 1964 - Sinema filmi - Yönetmen: Ülkü Erakalın, Senarist: Bülent Oran, Başrollerde: Cüneyt Arkın, Hülya Koçyiğit.
 1989 - TV Dizisi - Yönetmen: Okan Uysaler, Başrollerde: Lale Başar Kalyoncu, Tarık Tarcan
 2004 - TV Filmi - Yönetmen: Ülkü Erakalın, Başrollerde: Gökhan Arsoy, İpek Tuzcoğlu
 2007 - TV Dizisi - Yönetmen: Andaç Haznedaroğlu, Senarist: Melek Gençoğlu, Başrollerde: Burak Hakkı, Aslı Tandoğan

Dipnotlar

Reşat Nuri Güntekin romanları
Klasik Türk romanları
1925 romanları

Dudaktan Kalbe


Descoberta pelos portugueses por Diogo Cão em 1482, a colónia portuguesa de Angola foi fundada em 1575 com a chegada de Paulo Dias de Novais com cem famílias de colonos e quatrocentos soldados. Luanda recebeu o estatuto de cidade pouco depois em 1605.

História
O português Paulo Dias de Novais obteve uma doação que lhe permitiu colonizar o que hoje é Angola. Em troca de angariar fundos privados para a sua expedição, trazer colonos portugueses e construir fortes no país, a coroa deu-lhe o direito de conquistar e governar os troços a sul do Rio Cuanza

A sul do Reino do Congo, à volta do rio Cuanza, existiam vários estados importantes, dos quais o Reino do Dongo - situado nas terras altas entre os rios Cuanza e Lucala - governado pela Samara (Rainha), era o mais significativo.

Dias de Novais chegou a Angola com uma força armada e padres jesuítas. Originalmente, planeava oferecer sua pequena força como reforço mercenário ao Dongo e ao Congo para as suas várias guerras. Mas um português que residia há muito tempo no Congo, Francisco Barbuda, convenceu o rei do Dongo de que Portugal pretendia tomar o seu país. Agindo com base nessa informação, o rei ordenou que os portugueses fossem mortos e expulsos.

Guerra
Em 1579, portanto, o Dongo iniciou uma guerra repentina e devastadora contra os portugueses e seus muitos servos e escravos (muitos dos quais eram do Congo) e os expulsou do Dongo até Luanda. Os portugueses foram auxiliados aí pelo Congo, cujo rei Álvaro I, enviou um grande exército em seu apoio e para atacar o Dongo em vingança pelo massacre de escravos do Congo. Embora o exército do Congo tenha sido derrotado ao tentar atravessar o rio Bengo, Dias de Novais conseguiu manter Luanda e o pequeno forte de Nzele no rio Cuanza.

De 1575 a 1589 quando morreu, Dias de Novais procurou recuperar e expandir as possessões portuguesas no Vale do Cuanza. Fez isso em grande parte fazendo alianças com governantes locais que estavam descontentes com o governo do Dongo, nomeadamente o governante (soba) de Muxima. Neste esforço, os portugueses conseguiram conquistar a província de Ilamba situada entre os rios Cuanza e Bengo e, numa dura batalha em 1582, fundaram o posto de Massangano na confluência dos rios Cuanza e Lucala. Encorajado pelas vitórias sobre os exércitos do Dongo em 1583 e 1585, o tenente de Dias de Novais Luís Serrão, que assumiu a colónia após a morte de Dias de Novais em 1589, liderou um ataque à capital do Dongo em Cabassa. Este ataque, no entanto, foi um fracasso espetacular, pois Dongo, aliado ao seu vizinho Matamba, esmagou o exército português e o levou de volta a Massangano.

Impasse
O período seguinte foi um impasse, coroado por um acordo de paz em 1599. Os governadores portugueses interinos, achando-se fracos demais para atacar o Dongo, contentaram-se em, se envolver em disputas políticas com o reino, e em buscar oportunidades para usar seus próprios conflitos políticos a seu favor.

Durante o reinado de Filipe II
O rei Filipe, desapontado com as receitas geradas pela tributação do comércio, enviou Manuel Cerveira Pereira a Benguela em 1610 para assumir o controle do cobre no interior de Angola. Filipe esperava construir artilharia com cobre angolano e enviar essa artilharia para o Brasil assim como prisioneiros nativos como escravos do porto de Benguela. Francisco Correia da Silva deveria inicialmente servir como administrador de Portugal em Angola em 1611, mas nunca assumiu o cargo.

Em vez disso, o rei nomeou Bento Banha Cardoso, um soldado que serviu em Angola desde 1592, como governador interino. O antecessor do governador Cardoso, Forjaz Pereira, aliou-se aos Imbangala contra outras tribos nativas, aliança que durou décadas. Durante o mandato de Cardoso, de 1611 a 1619, o Imbangala expandiu o Império Português para o leste, fornecendo uma fonte confiável e estável de escravos. Os descendentes de guerreiros Imbangala e povos conquistados formaram os reinos de Cassange e Matamba

Em 1610, Frei Luís Brandão, diretor do colégio português de Luanda, escreveu a um jesuíta que questionava a legalidade da escravização dos nativos angolanos, dizendo: "e na província do Brasil que nunca consideraram o comércio ilícito". Ele afirmou ainda que apenas um pequeno número de nativos pode ter sido escravizado ilegalmente, e que os portugueses pelo menos os converteram ao cristianismo.

Comercio
Em 1611, o Reino do Congo oriental exportou 100.000 metros de tecido para Angola. Os comerciantes vendiam grande parte do tecido para Europa.

Angola exportava à volta 10 000 escravos por ano em 1612.

Os portugueses construíram um novo porto em Benguela em 1616 para expandir o acesso de Portugal aos escravos angolanos.
Em 1618 os portugueses construíram a Fortaleza de São Pedro da Barra, seguida pela Fortaleza de São Miguel em 1634.

Rainha Jinga

Anos mais tarde, o Dongo voltou a ganhar destaque quando Nzinga Mbandi, conhecida como Rainha Jinga, assumiu o poder. Uma política astuta, que manteve os portugueses sob controle com acordos cuidadosamente preparados. Depois de várias viagens, conseguiu em 1635 formar uma grande coligação com os estados de Matamba e Dongo, Congo, Cassange, Dembos e Quissamas. À frente desta formidável aliança, ela forçou os portugueses a recuar. Seguiram-se negociações irregulares e, em 1639, Njinga concluiu a paz com Portugal. Ao mesmo tempo, Portugal estabeleceu relações diplomáticas com o Reino de Cassange, e com a região de Imbangala que ocupava o vale do rio Cuango a sul dos domínios de Njinga em Matamba.

África Ocidental Portuguesa
História de Angola
Colonização portuguesa em África

Colonização de Angola


Takeshi Yonezawa (født 6. februar 1969) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Júbilo Iwata og Gamba Osaka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takeshi Yonezawa


An Ornithidium lasallei in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernesto Foldats, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco och Isidro Ojeda. An Ornithidium lasallei in nahilalakip ha genus nga Ornithidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ornithidium

Ornithidium lasallei


نجيب أمهالي (مواليد 1971)، هو فنان كوميدي وممثل هولندي من أصول الريف-شمال المغرب. ويعد واحد من أشهر وجوه الكوميديا في هولندا يتمتع بشعبية عالية. حائز على جوائز كثيرة، شارك في عدة أفلام.

حياته
ولد في 4 أبريل 1971 بمدينة الناضور في الريف-شمال المغرب، انتقل وهو طفل مع عائلته إلى هولندا، ونشأ في بلدة كروموني شمال هولندا.)

من مؤلفاته
 كتاب: «نجيب» السيرة الذاتية (نشر 2020).

الجوائز
 1995 - فاز بجائزة «De Eerste Prijs».
 في عام 1998 فاز بجائزة الجمهور ولجنة التحكيم في مهرجان «Leids Cabaret».

من أعماله

الأفلام
 1995: Walhalla
 1995: De betekenis van de nacht
 1998: Jezus is een Palestijn
 1999: De boekverfilming
 2001: De nacht van Aalbers
 2001: Baby Blue
 2004: Shouf Shouf Habibi!
 2008: Spion van Oranje
 2011: De president
 2012: Doodslag
 2013: Valentino
 2017: De familie Slim
 2020: سونيك القنفذ
 التلفزيون
 1990: Barst 2006: Najib loopt warm 2008: Najib wordt wakker 2013: The Comedy Factory 2014: Bluf 2016: Het zijn net mensen 2017: Wie ben ik? 2017: Little Big Stars 2018: The Roast of Johnny de Mol 2019: De Battle''

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لنجيب أمهالي

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الناظور (المغرب)
ريفيون
كتاب هجائيون هولنديون
كتاب وكاتبات من الريف (شمال المغرب)
كوميديون مغاربة
كوميديون هولنديون
ممثلو أفلام هولنديون
ممثلو تلفزيون هولنديون
ممثلون وممثلات هولنديون
مهاجرون مغاربة إلى هولندا
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971
مواليد في الناظور (المغرب)
مؤدون في ملاهي ليلية هولنديون
كوميديون ستاند أب هولنديون
هولنديون من أصل ريفي

نجيب أمهالي


Sigurd Einbu (født 5. november 1866 på Lesjeskogen, død 10. maj 1946) var en norsk amatørastronom.

Einbu udeksammeredes 1886 fra Hamar Seminarium. Fra 1886 var han folkeskolelærer i flere gudbrandsdalske bygder, således 8 år i Våge og siden 1896 i Dombås. Ved siden deraf drev Einbu astronomiske studier og beskæftigede sig fra 1903 udelukkende med foranderlige stjerner, hvoraf han opdagede flere algolstjerner og bestemde elementerne af en hel del nyopdagede, hovedsagelig algolstjerner. Sine opdagelser og resultater af observationerne har han meddelt i Astronomische Nachrichten, en del af observationerne med tilhørende diskussion har han offentliggjort i afhandlingerne: Beobachtungen veränderlichen Sterne angestellt auf Dombaas, I-IX (Kristiania 1906-17). I 1906 fik Einbu Lindemanns pris af Astronomische Gesellschaft, og fra 1908 havde han en mindre statsunderstøttelse, i 1909 blev denne øget således, at Einbu helt kunne ofre sig for astronomien. I 1906 blev han af Nansen-fondet udrustet med en større kikkert. 12. marts 1912 opdagede Einbu Nova Geminorum 2. Siden 1914 var han medlem af Videnskabsselskabet i Kristiania. Einbu har senere udgivet Gjennem stjerneverdenen. Vor sol og dens følge (1920), Gjennem Stjerneverdenen, II, Melkevejens soler, fiksstjernene (1924) og Bebodde verdener i nytt lys (1928).

Kilder

Astronomer fra Norge
Lærere fra Norge
Faglitterære forfattere fra Norge
Norsksprogede forfattere fra Norge
Tysksprogede forfattere
Nordmænd i 1800-tallet
Nordmænd i 1900-tallet

Sigurd Einbu


أولغا رومانوف  هي رواية خيال علمي للكاتب الأنكليزي «جورج غريفيث» نشرت لأول مرة تحت اسم "The Syren of the Skies"في مجلة «بيرسون» سنة 1894.

مراجع

وصلات خارجية

 رواية أولغا رومانوف

روايات بريطانية في 1894
روايات تجري أحداثها في القارة القطبية الجنوبية
روايات خيال علمي
روايات خيال علمي 1894
روايات علمية خيالية بريطانية

أولغا رومانوف


Knesset, İsrail devletinin yasama organıdır. Knesset kelimesi İbranice "meclis" anlamına gelir.

Knesset'in İşleyişi
İsrail hükûmetinin yasama organıdır. Kanun koyma, Başbakan ve Cumhurbaşkanı atama (Başbakan sembolik olarak Cumhurbaşkanı tarafından atanır), hükûmetin icraatlerını kontrol etme, Cumhurbaşkanını görevden alma, meclisi dağıtma ve erken seçime gitme yetkileri vardır. Erken seçim olmadığı sürece, 18 yaşını doldurmuş kişilerin oylarıyla dört senede bir seçilirler. Hükûmetin kurulabilmesi için meclis üyelerinin çoğunluğu kurulacak hükûmeti onaylaması gerekir.

Knesset'in kanunen parlamenter egemenliği bulunur, basit çoğunlukla (bazen İsrail'in Temel Yasaları'yla celişse bile) yasalar çıkarma hakkına sahiptir.

Komiteler

Knesset, uygun konularda yasa tasarılarını düzenlemek amacıyla komitelere bölünmüştür. Komite başkanları, komite üyeleri tarafından meclis komitesinin önerisi üzerine seçilir. Her bir komitenin farklı gruplardan oluşmuş olması, Knesset'in yapısını temsil eder. Komiteler kendilerine alt komiteler seçebilir ve diğer komitelerle, birden fazla komiteyi ilgilendiren konular için birleşik komiteler oluşturabilir. Görüşmelerini ileri seviyeye taşımak için komiteler; bakanları, kıdemli yetkilileri ve uzmanları, tartışmalarına davet ederler. Komiteler, herhangi bir konuda, ilgili bakandan bilgi veya açıklama talep edebilir ve ilgili bakan da talebe cevap vermek zorundadır.

Knesset'te dört türde komite bulunur. Daimi komiteler, kendi yetki alanlarına giren konulardaki yasalara eklemeler yapar ve yasama sürecini başlatabilir. Buna rağmen, bu tür yasama süreçleri, Temel Kanunlar ve Knesset'i, Knesset'e yapılacak seçimleri, Knesset üyeleri ya da  devlet denetçisini ilgilendiren kanunlar içindir. Özel Komiteler, daimi komitelere benzer bir şekilde çalışır ama gündemde olan özel konular için görev alırlar. Geçici olabilir ya da daimi komite olabilirler. Parlamento soruşturma komitesi, genel kurul tarafından, milli öneme sahip olduğu belirlenen özel konular için görevlendirilir. Ek olarak, ihtiyaç doğduğunda oluşturulan iki tip komite vardır: Knesset içi prosedürlerle ilgili başvuru ve şikayetleri değerlendiren Yorumlama Komitesi ve Knesset ile ilgili konularla ilgilenen Halk Komiteleri .

Daimi Komiteler

Meclis Komitesi
Finans Komitesi
Ekonomi işleri komitesi
Dış İlişkiler ve Savunma Komitesi
İç işleri ve Çevre Komitesi
Göç, Nötrleştirme ve Diaspora işleri komitesi
Eğitim, Kültür ve Spor Komitesi
Anayasa, Kanun ve Adalet Komitesi
İş, Refah ve sağlık Komitesi
Bilim ve Teknoloji Komitesi
Devlet Kontrol Komitesi
Kadınların Durumu üzerine kurulmuş olan komite

Özel Komiteler
Uyuşturucu madde istismarı komitesi
Çocuk Hakları Komitesi
Yabancı İşçiler Komitesi
Halk Talepleri Komitesi
Diğer komiteler arasında, Düzenleme Komitesi ve Etik Komitesi. Etik Komitesi, Knesset üyeleri arasında ahlaki kuralları ihlal eden ve meclis dışı yasadışı faaliyetlere katılan meclis üyelerinin soruşturulmalarıyla sorumludur. Sorumlulukları çerçevesinde, herhangi bir meclis üyesi üzerine çeşitli yaptırımlarda bulunabilir, ama üyenin oy verme hakkını elinden alamaz. Düzenleme Komitesi, daimi komitelerinin kurulumları üzerine her seçim sonunda önergeler sunar, komite başkanlarını önerir, partilerin Knesset'teki oturma düzenini yapar ve meclis üyeleri ve partilere odalar dağıtır .

Sayı
Knesset'in 120 üyesi vardır ve bu sayı reform bekleyen bir konu halini aldı. 1996'da, Adalet Bakanı Yossi Beilin  başarıya ulaşamayan 'Norveç Kanunu'nu ileri sürdü. Kanuna göre, kabineye seçilen vekillerin vekilliklerini bırakmaları gerekecek ve yerlerine partilerinden diğer üyelerin gelmesini sağlanacaktı. Böylece mecliste daha aktif bir grup olacak, kabine üyeleri de verimli bir şekilde çalışacaktı. Bu yasa önerisi, Yitzhak Levi  ve eskiden başbakan olan Benjamin Netanyahu  tarafından da desteklendi.

Seçimler

120 meclis üyesi (MK'lar) 4 yıl olmak üzere seçilir (genelde erken seçimlere gidilir). 18 yaşını doldurmuş ya da daha yaşlı İsrail vatandaşı seçimlere katılabilir. Seçimler gizli oylama ile yapılır. Knesset'teki sandalyeler birçok parti içinden seçilmiş üyelere  D'Hondt Metoduyla verilir. Bir parti Knesset'te yer almak için %3.25 barajını geçmek zorundadır. Partiler kapalı listeyle kendi adaylarını seçerler. Böylece oy verenler partiye oy verirler.

Barajın %3.25 olmasından dolayı ve Knesset içindeki partilerin sayısının çok olmasından dolayı, Knesset'in yasama faaliyetleri çok verimli ve hızlı ilerlemez. Barajın çok düşük olmasından dolayı hiçbir zaman hükûmet iktidar bir parti tarafından oluşturulmamıştır ve hükûmetler hep koalisyonlardır. Koalisyonların doğasından gelen istikrarsızlıktan dolayı genelde İsrail'deki hükûmetlerin ömrü genelde ortalama 25 aydır.

Tarih
Knesset ilk olarak 20 Ocak seçimlerinden sonra 14 Şubat 1949 yılında toplandı ve manda dönemi boyunda Yahudi toplumunun meclisi olma görevini üstlendi.  'Knesset' terimi antik Büyük Toplantı ya da Büyük Sinagog (İbranice: כְּנֶסֶת הַגְּדוֹלָה) tan türedi. Daha çok dini bir topluluk olduğundan, Bu büyük tarihi meclisle günümüzdeki arasında sadece sayı (120 kişi) benzerliği vardır.

1948'deki Arap-İsrailli Savaşından önce, Knesset, batı Kudüs'te Şeyh Badr adıyla bilinen ilçede bir tepe üzerindeydi. Şimdi ise Givat Ram'da. Israil Devlet'ine bir hediye olarak, Knesset, James A. Rothschild tarafından finanse edildi. Knesset, Kudüs Yunan Ortodoks Patriği'nden kiralanan bir alan üzerine inşa edildi .

Kaynakça

İsrail hükûmeti
Tek meclisli yasama organları

Knesset


Journal of Contemporary History es una revista científica arbitrada que se centra en el estudio de la historia contemporánea. Fue fundada en 1966 por Walter Laqueur y George Mosse. Actualmente es publicada trimestralmente por Sage Publications y editada por Richard J. Evans (Universidad de Cambridge) y  Mary Neuburger (Universidad de Texas).

La revista se encuentra indexada en Scopus y Social Sciences Citation Index. Según Journal Citation Reports, su factor de impacto en 2010 fue 0.397, lo que la ubica en el puesto 15 de 43 revistas en la categoría «Historia».

Referencias

Enlaces externos
JCH en Rebiun

Revistas de historia
Publicaciones fundadas en 1966
Revistas publicadas por SAGE
Revistas científicas trimestrales
Revistas científicas en inglés

Journal of Contemporary History


Zostera asiatica, vrsta voge ili sviline, vodena je biljna vrsta iz porodice vogovki raširena uz obale sjeveroistočne Azije (Japan, Koreja, Kina, Ruski daleki istok).

Opisao ju je Miki 1932.

Izvori

Vogovke

Zostera asiatica


مسييه 62 أو م62 (بالإنجليزية: Messier 62 أوM62 أو NGC 6266) هو تجمع نجمي في كوكبة الحواء. اكتشفه الفلكي الفرنسي شارل مسييه عام 1771 ,أضافه إلى فهرسة عن المذنبات تحت رقم 62.

ويبعد التجمع م62 نحو 22500 سنة ضوئية ويبلغ اتساعه نحو 100 سنة ضوئية.

من مشاهدات اجريت عليه عام 1970 نعرف أن هذا التجمع يحوي عدد كبير من النجوم المتغيرة، وكثيرا منهم من نوع RR Lyrae كما يحتوي على عدة نجوم تصدر الأشعة السينية، اعتقد أنها نجوما مزدوجة بالإضافة إلى عدة أنظمة مزدوجة مثل النباضات ذات الدورة في حدود المللي ثانية.

خصائص التجمع مسييه 62

 البعد عن الأرض: 22500 سنة ضوئية
 السطوع : 4و7 قدر ظاهري
 الاتساع : 15 دقيقة قوسية
 نصف قطر التجمع: 49 سنة ضوئية.

اقرأ أيضا

 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 نجم
 مجرة حلزونية
 مجرة إهليجية
 الانفجار العظيم
 خط زمني للانفجار العظيم
 نجم نيوتروني
 ثقب أسود

مراجع

وصلات خارجية
 موقع الكون
 Messier 62, SEDS Messier pages
 Messier 62, Galactic Globular Clusters Database page
 M62 on willig.net

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1771
اكتشافات شارل مسييه
بقايا مستعرات عظمى
عناقيد مغلقة
فهرس مسييه
كوكبة الحواء

مسييه 62


Ilgūnas ist ein litauischer männlicher Familienname, abgeleitet von ilgas (dt. lang).

Weibliche Formen
 Ilgūnienė (verheiratet)
 Ilgūnaitė (ledig)

Personen
 Petras Ilgūnas (1918–2016),  Agronom, Ehrenbürger von Šiauliai
 Stanislovas Gediminas Ilgūnas (1936–2010),  Dissident, Historiker und Politiker, Mitglied des Seimas, Ehrenbürger von Jonava

Familienname
Litauischer Personenname

Ilgūnas


Mănăstirea "Cei patruzeci de sfinți" din Vraceș este o mănăstire activă, aparținând de Biserica Ortodoxă Bulgară, . Este situată la 5 km vest de satul Vraceș și la 10 km de Botevgrad.

Istorie
Mănăstirea a fost fondată în secolul al XIII-lea, după , când țarul  l-a învins pe despotul Epirului Theodor Comnen Dukas. Bătălia a avut loc în ziua Celor patruzeci de sfinți, astfel incât țarul a construit mai multe biserici și mănăstiri in cinstea victoriei, toate cu acest hram.

Mănăstirea a fost inițial o mănăstire de călugări, aceștia ocupându-se cu transcrierea și distribuirea cărților liturgice. În secolul al XVII-lea, în subsolul mănăstirii funcționa o școală. Mănăstirea a ars de două ori, în sec. al XV-lea și în sec. al XVIII-lea, după care a fost dată uitării până la sfârșitul secolului al XIX-lea.

În 1891, pe vechile fundații, , considerat a fi cel mai faimos maestru-arhitect din comuna Botevgrad, a construit în acest loc o biserică modestă, restabilind astfel viața monahală din zonă. Mănăstirea a rămas de călugări, dar mai târziu, în 1937, a început să primească și maici, prima dintre ele fiind Cassiana. Mănăstirea este în prezent deschisă.

Arhitectură
Situl reprezintă un complex de biserici, clădiri de locuit și de comerț. Biserica mănăstirii are un naos, o absidă, este lipsită de cupole, iar deasupra pronaosului se ridică un turn-clopotniță. În una din clădiri rezidențiale a fost construită o capelă cu hramul . Nu departe de mănăstire, pe malul drept al râului alăturat, izvorăște un izvor sfânt. Peste mănăstire se ridică un deal abrupt, care găzduiește rămășițele cetății Gradișce (Ceșkovgrad).

Mănăstirea a fost declarată monument de cultură.

Note

Bibliografie
"Манастирите в България", Panorama.bg, ИВИДИМ София, 2005 г.
Врачешки манастир "Св. Четиридесет мъченици"

Legături externe

Vraceș

Mănăstirea Vraceș


Nørrebros Teater er en dansk dokumentarfilm fra 1914.

Handling
Teaterscener: To fulde mænd skal op og ned ad en trappe, hvilket resulterer i en del falden på halen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1914
Danske film omhandlende København i 1900-tallet

Nørrebros Teater (dokumentarfilm)


Metin Oktay (2 Şubat 1936; Karşıyaka, İzmir - 13 Eylül 1991, İstanbul), Türk millî futbolcu ve teknik direktör. Golcülüğü ve yaşadığı gol krallıkları sayesinde "Taçsız Kral" lakabıyla da anılmaktadır.

Futbol kariyerine 1952 yılında, İzmir'in yerel takımlarından Damlacıkspor'da başladı. 1953-1954 yılları arasında Yün Mensucat'ın altyapısında oynamasının ardından 1954-55 sezonu öncesinde İzmirspor'a transfer olarak profesyonel kariyerine başladı. Buradaki tek sezonunda İzmir Profesyonel Ligi şampiyonluğu ve gol krallığı yaşadı. 1955'te Galatasaray ile anlaştı. 1956-56 ve 1957-58 sezonlarında İstanbul Profesyonel Ligi şampiyonlukları yaşarken; ligde attığı gollerle üç sezon üst üste gol kralı oldu. 1959'da kurulan Millî Lig'de de gol krallıkları yaşamaya devam etti ve ligin ilk üç sezonunda gol kralı unvanını korudu. 1961 yılında Serie A'da mücadele eden Palermo ile sözleşme imzaladı. Burada bir sezona yakın top koşturduktan sonra ertesi yıl Galatasaray'a döndü. Sarı-kırmızılı takımdaki ikinci döneminde üç lig, dört Türkiye Kupası ve iki Cumhurbaşkanlığı Kupası şampiyonluğu yaşadı. Öte yandan 1962-63, 1964-65 ve 1968-69 sezonlarında üç gol krallığı daha elde etti. 1962-63 sezonunda attığı 38 gol, onu Süper Lig tarihinin bir sezonda en çok gol atan oyuncusu yapsa da bu rekor 1987-88 sezonunda 39 gol atan Tanju Çolak tarafından kırıldı, 1996-97 sezonunda ise Hakan Şükür tarafından egale edildi. Ancak o sezon ligde tutturduğu maç başına 1,46 gol ortalamasıyla lig tarihinin bir sezondaki en verimli golcüsü oldu. Galatasaray formasıyla toplamda 324 lig maçına çıkan Oktay, attığı 294 golle hem Galatasaray'ın hem de Türk futbolunun en çok gol atan oyuncuları arasına girdi.

İlk kez 1955 yılında giydiği Türkiye millî futbol takımı forması altında 36 maça çıktı ve 19 gol atmayı başardı. Oktay; Hakan Şükür (51), Tuncay Şanlı (22) ve Lefter Küçükandonyadis (21)'in ardından, Cemil Turan, Nihat Kahveci ve Burak Yılmaz ile birlikte millî takım tarihindeki en golcü dördüncü oyuncu konumundadır.

Futbolculuk kariyerini sonlandırdıktan hemen sonra, 1969-70 sezonunda Galatasaray teknik direktörü Tomislav Kaloperović'in yardımcılığına getirildi; fakat sezon sonunda takımın teknik direktöründe değişikliğe gidilince görevinden ayrıldı. 1972-73 sezonu başında, bu kez Bursaspor'un teknik direktörlüğünü yapan Kaloperović'in yardımcısı oldu. Sezon ortasında Kaloperović'in görevden ayrılmasıyla Bursaspor'un teknik direktörlüğüne getirildi ve 1973 yılının sonuna kadar görevini sürdürdü. Sonrasında ise Galatasaray'da yöneticilik ve çeşitli gazetelerde spor yazarlığı yaptı. 13 Eylül 1991'de, Boğaziçi Köprüsü çıkışında geçirdiği trafik kazası sonucu 55 yaşında öldü.

İlk yılları
2 Şubat 1936 tarihinde, İzmir'in Karşıyaka ilçesinin Çiftefırınlar mahallesinde, daha önce sekiz kız çocuğu olan; ancak beşi yaşamını yitiren üç kız çocuklu ailenin dokuzuncu çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası fabrikada makine işçisi olarak çalışan Hasan Oktay, annesi ev hanımı Fatma Oktay'dı. Kardeşlerinin adları ise Adviye, Nermin ve Münevver idi.

Metin Oktay, öğrenim hayatına ancak Karşıyaka Soğukkuyu İlkokulu'nda başladı. Ailesiyle birlikte Alsancak'a taşınmasının ardından, ilkokul ikinci sınıftan itibaren Gazi İlkokulu'nda okudu. Sonrasında ise İzmir İnönü Lisesi ve Mithatpaşa Erkek Sanat Enstitüsü Mobilya Bölümünde öğrenim gördü. Oktay, Mithatpaşa'nın okul futbol takımının kadrosunda da yer aldı.

Futbolculuk kariyeri

Altyapı kariyeri
Oktay futbol kariyerine 1952 yılında, doğduğu il olan İzmir'in amatör takımlarından Damlacıkspor'un altyapısında başladı. Futbolcu Sait Altınordu'ya olan hayranlığından ötürü burada 8 numaralı formayla mücadele etti. Çeşme'nin Alaçatı beldesinde oynanan ve 4-1 kazanılan hazırlık maçında 2 gol atan Oktay'a teknik direktör Arif Hantal tarafından verilen 2,5 lira, kendisinin futboldan kazandığı ilk paraydı. 1952'de, Adnan Süvari'nin futbolcu-teknik direktör olarak görev yaptığı Yün Mensucat ile aylık 300 lira maaşla anlaştı. Bu dönemde genç millî takımda yer aldı ve büyük kulüplerin dikkatini çekti. Beşiktaş ve Adalet ile yapılan transfer görüşmeleri olumsuz sonuçlandı. 1954'te, 5.000 lira transfer bedeli ve aylık 500 liralık maaş karşılığında İzmir Profesyonel Ligi'nde mücadele eden İzmirspor ile profesyonel sözleşme imzaladı.

İzmirspor
İzmirspor formasıyla İzmir Profesyonel Ligi'nin 1954-55 sezonunda çıktığı 18 maçta 17 gol atarak gol krallığı yaşadı. Takım ise ligi şampiyonlukla tamamlamıştı. 7 Mayıs 1955'te Beşiktaş ile oynanan ve 1-0 kaybedilen Atatürk Kupası maçında ilk kez, denenme amaçlı Galatasaray forması giydi. 1 Temmuz 1955'te ise, Gündüz Kılıç'ın teknik direktörlüğünü yaptığı Galatasaray ile 5 yıllık sözleşme imzaladı. Oktay'a, imzaladığı sözleşme karşılığında taksi plakalı Chevrolet marka bir otomobil verildi.

Galatasaray (1. dönem)

28 Ağustos 1955'te Beyoğluspor ile oynanan ve 3-0 kazanılan hazırlık maçında yeni takımıyla imzaladığı sözleşmenin ardından ilk maçına çıkarken, ilk golünü de bu maçta attı. 9 Ekim 1955'te, İstanbulspor ile oynanan İstanbul Profesyonel Ligi maçında Galatasaray formasını resmî bir maçta ilk kez giydi. 3-0 Galatasaray'ın üstünlüğüyle sona eren maçta takımının üçüncü golünü attı. 16 Ekim günü Fenerbahçe karşısında oynayarak iki takım arasındaki ilk derbi maçına çıktı. 6 Kasım'da oynanan ve 5-4 kazanılan maçta ise ilk kez bir Beşiktaş derbisinde oynarken, iki de gol kaydetti. 11 Nisan 1956'da, İstanbul'daki Mithatpaşa Stadyumu'nda Brezilya'nın Vasco de Gama takımıyla yapılan ve 1-0 kaybedilen maçta ilk kez yabancı bir takıma karşı forma giymiş oldu. İlk sezonunda ligde oynadığı 17 maçta attığı 19 golle gol krallığı yaşadı. Galatasaray'ın ligde sezonu şampiyon olarak tamamlamasıyla takımındaki ilk sezonunda şampiyonluğa ulaşırken; Galatasaray da 1956-57 sezonu için Şampiyon Kulüpler Kupası'na 1. turdan katılmaya hak kazandı.

26 Ağustos 1956'da, deplasmanda Dinamo București ile oynanan ve Galatasaray'ın 3-1 kaybettiği Şampiyon Kulüpler Kupası ön eleme maçı, Türk takımlarının Avrupa kupalarındaki ilk maçı olarak tarihe geçti. Bu maçta takımının tek golünü kaydeden Metin Oktay ise Avrupa kupalarında gol atan ilk Türk oyuncu oldu. 16 Eylül'de, kulübün kuruluşunun 50. yılı kutlamaları için yapılan etkinlikler kapsamında Dinamo Sofya ile oynanan ve 2-1 kaybedilen hazırlık maçında sakatlanması sebebiyle, 19 Eylül günü Emniyet ile oynanacak olan İstanbul Profesyonel Ligi'nin 1956-57 sezonunun açılış maçında forma giyemedi. Galatasaray, 30 Eylül'de Dinamo București ile yapılan Şampiyon Kulüpler Kupası rövanş maçından 2-1'lik galibiyetle ayrılsa da kupadan elenmekten kurtulamadı. Bu maçta takımın ilk golü Kadri Aytaç'tan gelirken, galibiyeti getiren golü Metin Oktay atmıştı. 13 Ekim'deki Galatasaray'ın 5-2'lik üstünlüğüyle sona eren kendi açısından ligin ilk maçı olan Beyoğluspor mücadelesinde penaltıdan bir gol atarak lige de golle başladı. 23 Mart 1957'deki 6-1 kazanılan Kasımpaşa maçında attığı dört golle gol atarak takımdaki ilk kez hat trick yaptı. Bu sezonda attığı 17 golle ligde ikinci kez gol kralı olurken; Fenerbahçe ile aynı puana sahip olan Galatasaray, averaj hesabı sonucunda şampiyonluğu rakibi Fenerbahçe'ye kaptırdı. O sezon lige ek olarak, Şampiyon Kulüpler Kupası'na gidecek takımı belirlemek amacıyla Federasyon Kupası da düzenlenmişti. Oktay'ın toplamda dört gol attığı turnuvanın final grubunu lider tamamlayan Beşiktaş, sonraki sezonda Şampiyon Kulüpler Kupası'nda mücadele etme şansını elde eden taraf oldu.

1957-58 sezonuna gollerle başlayarak oynadığı ilk üç lig maçında dört gol attı. 28 Ekim 1957'deki 6-1'lik ligin ilk yarısının kapanış mücadelesi olan Beyoğluspor maçında üç gol kaydetti. İkinci kez düzenlenen Federasyon Kupası'ndaki ilk maçı olan ve 16 Kasım 1957'de oynanan 10-0'lık Anadolu maçında beş gol atarak, o ana kadar oynadığı resmî maçlar içinde ilk defa bir maçta beş gol atmış oldu. Kasımpaşa ile oynanan ligin ikinci yarısının açılış maçında Kadri Aytaç ile birlikte hat-trick yaparak maçın 8-1 sonuçlanmasında önemli rol oynadı. Sezon genelinde 17 lig maçına çıkıp 19 gol kaydederek İstanbul Profesyonel Ligi'nde üçüncü kez gol kralı olurken, takımı Galatasaray ligi şampiyon olarak tamamladı. Federasyon Kupası'nda da 10 gol kaydeden Oktay, Lefter Küçükandonyadis ile birlikte turnuvanın en golcü oyuncusu oldu. İstanbul Profesyonel Ligi'nin son sezonu olan 1958-59 sezonuna ise geçen sezona göre gol bakımından tutuk bir başlangıç yaptı ve oynadığı ilk beş maçta gol atma başarısını gösteremedi. 8 Ekim 1958'deki Kasımpaşa maçında rakip filelere bıraktığı iki gollü maçla başlayan bir gol serisi yakaladı ve oynadığı beş lig maçında 14 gollük bir performans sergiledi. 15 Kasım'daki 4-0'lık Adalet maçında tüm goller Oktay'dan gelirken; 29 Kasım'daki 3-2'lik Karagümrük maçında üç, 27 Aralık'taki 6-0'lık Beykoz maçında ise dört gol kaydetmişti. Bu serinin ardından üç maç boyunca gol atamayan Oktay, ligin son üç maçında 8 gol atmayı başardı. 8 Şubat 1959'daki 6-0'lık Adalet maçında ise dört gol birden atmıştı. 1958-59 sezonunda attığı 22 golle, İstanbul Profesyonel Ligi'nde üst üste dördüncü kez gol kralı olma başarısını gösterdi. 8 sezon düzenlenen ligde toplamda 66 maça çıkıp 77 gol kaydeden Oktay, lig tarihinin de en golcü oyuncusu oldu.

Millî Lig dönemi
1959 yılında, Millî Lig adı altında ulusal bir lig kuruldu. Ligdeki ilk maçına 21 Şubat 1959'da, Demirspor karşısında çıktı ve 2-0 sonuçlanan maçtaki iki gol de kendisinden geldi. 22 Mart'taki 5-0 sonuçlanan Göztepe maçında ise üç gol atan Oktay, 13 maç oynadığı ligin ilk aşamasını 10 golle tamamladı. İki grup hâlinde düzenlenen ligin ilk aşamasında kendi grubunu birinci sırada tamamlayan Galatasaray ile diğer grubun birincisi Fenerbahçe arasında iki ayaklı bir final düzenlendi. İlk maç 10 Haziran 1959'da, Mithatpaşa Stadyumu'nda oynandı. Maçın 13. dakikasında yaşanan olayların ardından Yugoslav hakem Marković, Metin Oktay'a kırmızı kart göstererek onu oyundan attı. Bu kararın ardından saha karıştı, sonrasında ise hakem kararını geri alarak Oktay'ın tekrar oyuna girmesini sağladı. 37. dakikada sol kanattan ilerleyen Oktay'ın çektiği şut golle sonuçlanırken, kalenin ağlarını da deldi. Önce aut kararı verilse de sonrasında karar, gol olarak değiştirildi. Bu golle Galatasaray, maçı 1-0 kazandı. 19 Haziran'da oynanan ikinci maçı ise 4-0'lık skorla kazanan Fenerbahçe, 1959 sezonunun şampiyonu oldu. Toplamda 11 gol atmayı başaran Metin Oktay ise Millî Lig'in ilk sezonunu gol kralı olarak tamamladı.

1959-60 sezonunda, 1959 sezonundaki sistemden farklı olarak 20 takımın yer aldığı lig, tek aşamalı olarak düzenlendi. 26 Ağustos 1959'da, Beykoz karşında çıktığı ilk maçta gol atmayı başaran Oktay, 30 Eylül'deki Karagümrük maçının birinci dakikasında sağ ayak bileğinden yaşadığı sakatlık sebebiyle bir süre takımdan ayrı kaldı. 24 Ekim 1959'daki 8-0'lık Altınordu maçıyla sakatlık sonrası ilk kez forma giyen Oktay, bu maçta attığı beş golle kariyerinde ikinci kez bir maçta beş gol atma başarısını gösterdi. 3 Şubat 1960'taki 5-1'lik Vefa ve hemen ardından 6 Şubat'taki 4-0'lık Kasımpaşa maçlarında üçer gol kaydetti. Sezonu, ligde oynadığı 33 maçta attığı 33 golle tamamlayan Oktay, maç başına 1 gol ortalaması yakalayarak tekrar ligde gol kralı oldu. Galatasaray ise, Beşiktaş'ın şampiyon olduğu sezonu üçüncü sırada tamamlamıştı.

1960-61 sezonuna, Vefa ve Feriköy ile art arda oynadığı ilk iki lig maçında attığı birer gollerle başlangıç yaptı. 15 Eylül günü, askerliğini sekiz gün eksik yaptığı gerekçesiyle tutuklandı. 45 günlük hapis cezasının ardından, 28 Ekim günü serbest bırakıldı. Hapisten çıktığı günün hemen sonrasında, 29 Ekim 1960'ta oynanan ve 3-0 kazanılan Karagümrük maçında iki gol kaydetti. 3 Aralık'taki PTT deplasmanında yaptığı hat-trick ile takımına 3-1'lik galibiyeti getiren isim oldu. Hemen ertesi gün oynanan Şekerhilâl maçında hat-trick yapma başarısını göstererek alınan 6-0'lık galibiyetin önemli isimlerinden oldu. Ertesi hafta oynanan ve maçın tek golünü attığı 1-0'lık Göztepe deplasmanında sakatlanmasına rağmen, 18 Aralık günü oynanan ve 5-0 kazanılan Fenerbahçe derbisinde forma giydi ve maçta dört gol kaydetti. Bu sayede Galatasaraylı Celal İbrahim ve Fenerbahçeli Zeki Rıza Sporel'in ardından iki takım arasında oynanan maçlar içinde bir maçta dört gol birden atan üçüncü oyuncu oldu. 15 Nisan 1961'deki 5-0'lık Beykoz ve 23 Nisan'daki 4-0'lık Altay maçlarında da üçer gol atan Oktay, 30 lig maçında attığı 36 golle üçüncü kez düzenlenen Millî Lig'de üçüncü gol krallığını yaşadı. Takımı Galatasaray ise, Fenerbahçe'nin ardından ligde ikinci sırayı elde etti.

10 Temmuz 1961'de, 300.000'i Galatasaray'a ödenen 675.000 Türk lirası karşılığında, 1959 ile 1961 yılları arasında Galatasaray'ı çalıştıran Leandro Remondini'nin teknik direktörlüğünü yaptığı ve o sezon Serie A'ya yükselen İtalya'nın Palermo takımıyla 2 yıllık sözleşme imzaladı. Aylık maaşı ise 250.000 İtalyan lirası (3.750 Türk lirası) olarak belirlendi. Böylece Metin Oktay; Şükrü Gülesin, Bülent Esel, Bülent Eken ve Lefter Küçükandonyadis'ten sonra İtalya'da top koşturan beşinci Türk futbolcu oldu.

Palermo
Palermo formasıyla ilk maçına 13 Ağustos 1961'de, Sporting ile yapılan hazırlık maçında çıktı. 2-0'lık Palermo galibiyetiyle sonuçlanan maçın iki golü de Oktay'dan geldi. 3 Eylül'de, SPAL karşısında ilk Serie A maçına çıktı. Aynı zamanda ligdeki ilk golünü attığı karşılaşmayı Palermo 3-1'lik skorla kaybetti. Ligin dördüncü haftasındaki Roma deplasmanında alınan 5-2'lik mağlubiyette bir röveşata golü attı. Sonrasında yaşadığı sakatlık sebebiyle yaklaşık üç hafta takımdan ayrı kaldı. Sakatlığı atlatmasının ardından ilk maçına 8 Ekim'de, 0-0'lık Juventus karşısında çıktı. millî takım maçları sebebiyle Türkiye'ye gelen Oktay, Galatasaray'ın 1 Kasım'da Gençlerbirliği ile oynadığı ve 2-1 kazandığı hazırlık maçında forma giyme şansı elde ederken, takımının ikinci golünü attı. İtalya'ya dönmesinden birkaç gün sonra, 19 Kasım'da oynadığı Calcio Lecco 1912 maçının ardından sağ ayak bileğinden bir sakatlık yaşadı. 7 Ocak'taki Milan maçının son dakikalarında oyuna dahil oldu ve sakatlık sonrası ilk kez forma giydi. 4 Şubat'ta, Palermo'nun kendi sahasında aldığı 3-1'lik Sampdoria galibiyette son gol Oktay'dan geldi. Kısa bir süre sonra ayak sakatlığının nüksetmesinin ardından kadroda yer bulamayan ve B takımda oynayan Oktay hakkında basında sık sık Galatasaray'a döneceği yönünde haberler yer almaya başladı. 3 Nisan 1962'de Palermo, Galatasaray ile İstanbul'da bir hazırlık maçı yaptı. Metin Oktay'ın Galatasaray formasıyla mücadele ettiği maç 2-1'lik Galatasaray galibiyetiyle sonuçlandı. Bu tarihten sonra herhangi bir resmî maçta oynamayan Oktay'ın, 25 Temmuz 1962 tarihinde Galatasaray'a transferi gerçekleşti ve kulüple iki yıllık sözleşme imzaladı.

Metin Oktay, yaklaşık bir sene süren Palermo kariyerinde tamamı ligde olmak üzere 12 resmî maça çıkarken, 3 gol atmayı başardı.

Galatasaray (2. dönem)
1962-63 sezonuna Galatasaray, hazırlık turnuvası niteliğindeki Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nı kazanarak başladı. Bir önceki sezonu şampiyon tamamlaması sebebiyle 1 turdan katıldığı Şampiyon Kulüpler Kupası'ndaki ilk maçını 9 Eylül 1962'de, Dinamo București ile oynanan ve takımının tek golünü kaydeden Oktay, deplasmandan 1-1'lik beraberlikle dönülmesini sağladı. 16 Eylül'deki ikinci maçta da rakip filelere bir gol göndermeyi başarırken maçı 3-0 kazanan ekip, bir üst tura yükseldi. Öte yandan lig, 1962-63 sezonunda iki aşamalı olarak düzenlendi. Oktay, Galatasaray'ın yer aldığı kırmızı gruptaki sezonun ilk maçına 22 Eylül 1962'de Göztepe karşısında çıkarken, İtalya dönüşünde oynadığı ilk lig maçında attığı golle takımına 1-0'lık galibiyeti getirdi. 7 Kasım 1962 tarihindeki 4-1 sonuçlanan Polonia Bytom maçında attığı 3 golle, Avrupa kupalarında hat-trick yapan ilk Türk futbolcu oldu. Bu sezon 28'i lig olmak üzere 39 maça çıkan ve 38'i ligde olmak üzere 47 gol atmayı başaran Oktay, en verimli sezonunu geçirdiği ligde gol kralı olmasının yanı sıra 1,46'lık maç başına gol ortalaması tutturarak Süper Lig tarihinin bu alanda en başarılı ismi oldu. Galatasaray, 1962-63 sezonunda hem ligde hem de Türkiye Kupası'nda şampiyonluğa ulaştı.

1963-64 sezonunda ligde oynanan 34 maçın 32'sinde oynadı ve 18 gol attı. Attığı 19 golle gol kralı olan Güven Önüt'ün gerisinde kalan Oktay, Türkiye'deki profesyonel kariyeri boyunca ilk kez gol kralı olmayı başaramadı. Galatasaray ise ligde, şampiyonluğa ulaşan Beşiktaş'ın 11 puan gerisinde, üçüncü sırada yer aldı. Öte yandan takım, sezonu Türkiye Kupası şampiyonluğuyla tamamladı. Ertesi sezon Galatasaray ligi yine üçüncü sırada bitirirken, üst üste üçüncü kez Türkiye Kupası'nın sahibi oldu. İki ayaklı olarak oynanan finaldeki tek gol, ikinci maçta Oktay'ın ayağından gelmişti. Bu sezon ligde 17 gol atmayı başaran Oktay, tekrar gol kralı oldu.

Metin Oktay, 1968-69 sezonu sonunda, 23 Ağustos 1969 tarihinde Mithatpaşa Stadyumu'nda Galatasaray ile Fenerbahçe arasında oynanan ve 1-1 sonuçlanan jübile maçıyla futbolculuk kariyerini noktaladı. Maçın son kısımlarında Fenerbahçe oyuncusu Can Bartu ile formalarını değiştirdi ve bu iki oyuncu kalan dakikaları karşı takımlarda oynandı. Daha sonrasında Oktay için, doğduğu il olan İzmir'deki Alsancak Stadı'nda da bir jübile maçı yapıldı. Göztepe ile Galatasaray arasında oynanan maç, Göztepe'nin 1-0'lık galibiyetiyle sonuçlandı.

Millî takım kariyeri
11 Nisan 1954'te, Batı Almanya'nın Leverkusen şehrinde Türkiye 18 yaş altı millî takımının Belçika'yı 4-0 yendiği ve kendisinin iki gol attığı 1954 Dünya Gençler Şampiyonası maçında ilk kez millî formayı giydi.

Türkiye formasıyla ilk maçına 18 Aralık 1955'te, Portekiz ile oynanan hazırlık karşılaşmasında çıktı. Bu maçı 3-1 kazanan Türkiye'nin ikinci golü Oktay'dan geldi. 25 Aralık'ta, Fransa B takımıyla oynanan ve 3-1'lik skorla kaybedilen Akdeniz Kupası maçında da takımın tek golünü kaydetti. 1950'li yıllarda oynadığı maçlarla dikkat çeken, "Altın Takım" olarak adlandırılan ve aldığı 46 galibiyet, 6 beraberlikle son 52 maçında yenilmeyen Macaristan karşısında Türkiye'nin 19 Şubat 1956'da, Mithatpaşa Stadyumu'nda aldığı 3-1'lik galibiyette attığı golle pay sahibi oldu. 1957 yılında oynadığı dört maçı da golsüz geçti. 4 Mayıs 1958'de, Amsterdam'daki hazırlık maçında Hollanda karşısında attığı iki golle takımına 2-1'lik galibiyeti getirdi.

1962 FIFA Dünya Kupası elemelerinde oynadığı dört maçta üç gol atsa da Türkiye, üç takımdan oluşan grubunu Sovyetler Birliği'nin ardından ikinci sırada tamamlayarak kupaya katılma şansı elde edemedi. 10 Ekim 1962'de, Etiyopya ile oynanan yılın ilk millî maçında üç gol birden atarak hat trick yapma başarısını gösterdi. Sonrasındaki dört maçında sessiz kalsa da 27 Eylül 1964'teki Polonya maçında bir, Turgay Şeren'in yokluğunda ilk kez takım kaptanı olarak sahaya çıktığı 1 Kasım 1964'teki Mısır maçında iki gol birden atmayı başardı. Sonrasındaki beş maça da kaptan olarak sahaya çıktı ve bu maçların sadece birinde, 9 Mayıs 1965'teki Bulgaristan mücadelesinde gol atmayı başardı. Turgay Şeren'in takım kaptanı olduğu 30 Mayıs 1966'daki Danimarka maçının ardından yaklaşık 2,5 yıl süreyle millî formadan uzak kaldı.

11 Aralık 1968'de, 1970 FIFA Dünya Kupası elemeleri kapsamında Kuzey İrlanda ile oynanan ve takım kaptanı olarak yer aldığı maçta son kez millî formayı giydi. Toplamda 36 A millî maçta forma giyen Oktay, 19 gol atmayı başardı.

Kariyer istatistikleri

Uluslararası

Başarıları
Türkiye Ligi'nde attığı 217 golle bir rekora imza atan Oktay, 1962-63 sezonunda 26 maçta attığı 38 golle bir sezonda en fazla gol rekorunu kırdı. Bu rekor 1988'de 39 golle Tanju Çolak tarafından kırıldı, 1997'de ise Hakan Şükür tarafından egale edildi.

Kulüp
İzmirspor
 İzmir Profesyonel Ligi (1): 1954-55

Galatasaray
 İstanbul Profesyonel Ligi (2): 1955-56, 1957-58
 Süper Lig (2): 1962-63, 1968-69
 Türkiye Kupası (4): 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1965-66
 Cumhurbaşkanlığı Kupası (2): 1966, 1969

Bireysel
 İzmir Profesyonel Ligi gol kralı (1): 1954-55 (17 gol)
 İstanbul Profesyonel Ligi gol kralı (4): 1955-56 (19 gol), 1956-57 (17 gol), 1957-58 (19 gol), 1958-59 (22 gol)
 Süper Lig gol kralı (6): 1959 (11 gol), 1959-60 (33 gol), 1960-61 (36 gol), 1962-63 (38 gol), 1964-65 (17 gol), 1968-69 (17 gol)

Futbol dışı ve sonrası
1959 yapımı Gönül Kimi Severse adlı filmde küçük bir rolde, kendisi olarak yer aldı. Yine bu filmde Millî Lig'in 1959 sezonunun final maçlarının görüntüleri de yer almaktadır. 1965 yılında, senaryosu kendi yaşamı üzerine kurulan, yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın yaptığı Taçsız Kral filminde Ajda Pekkan, Ayten Gökçer ve Gönül Yazar ile başrol oynadı.

Metin Oktay, futbolu bıraktıktan sonra yine futbolla ilgili çeşitli işler yaptı. 1969-70 sezonunda Galatasaray teknik direktörü Tomislav Kaloperović'in yardımcılığını üstlendi. Sezon sonunda Kaloperović'in takımdan gönderilmesiyle Oktay da görevinden ayrıldı. Galatasaray'ın 7. sırada tamamladığı sezonun ardından, Haziran ayında düzenlenen 1970 FIFA Dünya Kupası için Meksika'ya, basın görevlisi olarak gitti.

1972 yılında, 5.000 lira maaşla Bursaspor teknik direktörü Kaloperović'in yardımcılığına getirildi. 11 Şubat 1973'teki 1-0'lık Giresunspor mağlubiyetinin ardından istifa eden Kaloperović'in yerine takımın başına geçti. 1972-73 sezonunun geri kalanında görev aldığı Bursaspor, Türkiye 1. Futbol Ligi'ni 10. sırada tamamladı. Bir sonraki sezona da takımın başında giren Oktay'ın, 2 Aralık 1973'teki 3-1'lik Giresunspor mağlubiyetinin ardından sunduğu istifası, 4 Aralık'ta yapılan yönetim kurulu toplantısında kabul edildi. Teknik direktörlüğün yanında 1984 ile 1986 yılları arasında, Galatasaray başkanı Ali Uras'ın son döneminde kulübün futbol şubesinin başında görev yaptı.

Öte yandan Oktay, Tercüman, Güneş ve Milliyet gazetelerinde spor yazarlığı yaptı. Hayatının son yıllarında kaleme almaya başladığı otobiyografisi ise, Oktay'ın vefatı üzerine manevi oğlu Rıfat Pala tarafından tamamlandı ve ölümünden iki yıl kadar sonra, 1994 yılının şubat ayında Top ve Ben adıyla yayımlandı.

Kişisel yaşamı
29 Ocak 1959 tarihinde, İzmir'de Oya Sarı ile evlendi. Aynı yıl içerisinde eski takımı İzmirspor'dan gelen transfer teklifini reddederek İstanbul'daki kulübü Galatasaray'da kalması sebebiyle eşinden ayrıldı. İkinci evliliğini 12 Mayıs 1965'te, İstanbul'da Servet Kardıçalı ile yaşadı. 9 Şubat 1966'da, çiftin Zeynep adını verdikleri bir kız çocuğu dünyaya gelse de doğumundan birkaç saat sonra yaşamını yitirdi. Cenazesi ise Şişli Camii'nde kılınan namazın ardından Edirnekapı'da toprağa verildi. Daha sonraları çift, Rıfat Halil Pala adlı çocuk evlat edindi.

Babası Hasan Oktay, 22 Haziran 1959 tarihinde öldü.

Tutuklanması
Gazeteci Halit Çapın'ın 10 Eylül 1960'taki İstanbulspor maçının ertesi günü Milliyet gazetesinde yazdığı bir haberde Metin Oktay'ın askerlik sırasında işlediği bir suçtan ötürü 2,5 aylık bir hapse mahkûm edildiği, cezasının infazı için polis tarafından bir müddet önce yakalandığı; fakat araya girenler vasıtasıyla savcılıktan 6 Eylül'e kadar izin istediği ve bu izin süresinin bitmesine rağmen Oktay'ın hâlen yakalanmadığı iddiası yer aldı. Birkaç gün sonra, 14 Eylül günü tutuklanan Oktay, Toptaşı Cezaevi'ne konuldu. Askerliğini sekiz gün eksik yaptığı gerekçesiyle 2,5 aylık hapis cezasına çarptırıldı. Fakat Galatasaray yöneticilerinin teşebbüsüyle yeniden gözden geçirilen davada eksik gün sayısının 8 değil, 6 olduğu belirlendi. 28 Ekim günü çıkarılan kısmî af kanununun ardından, 45 günlük ceza sonrasında hapishaneden çıktı.

Ölümü

13 Eylül 1991 günü, sabah saat 4.15 sularında, Boğaziçi Köprüsü çıkışında geçirdiği trafik kazasından sonra kaldırıldığı Haydarpaşa Numune Hastanesi'nde öldü. Otomobili takla atan Oktay'ın çenesinin kırıldığı, sol kolunda kırıklar olduğu ve dalağının parçalanması sonucu iç kanama geçirerek hayatını kaybettiği belirlendi. Cenazesi Ali Sami Yen Stadyumu ile Milliyet gazetesinin binasının önünde düzenlenen törenlerin ve Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Topkapı'daki Kozlu Mezarlığı'na defnedildi.

Mirası ve popüler kültüre etkileri
Metin Oktay'ın ismi ölümünden birkaç ay sonra, Galatasaray'ın Florya'daki tesislerine verildi. Sarıyer'in Tarabya semtinde bulunan ve Ekim 1990'da hizmet vermeye başlayan Tarabya Spor Kompleksi, Oktay'ın ölümünden sonra Tarabya Metin Oktay Spor Kompleksi ismini aldı. Yine İstanbul'un Küçükçekmece ilçesinde yer alan Küçükçekmece Stadyumu'nun ismi, ilçe belediyesi tarafından Küçükçekmece Metin Oktay Stadyumu olarak değiştirildi. Öte yandan vefatının 1. yıldönümünde, dönemin Kadıköy Belediye Başkanı Cengiz Özyalçın tarafından Kadıköy'deki Kalamış Parkı'na dikilen Metin Oktay heykelinin açılışı yapıldı.

Galatasaray taraftar grubu ultrAslan'ın girişimleri sonucunda Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan ve 2002-2003 döneminde açılan ilköğretim okula Metin Oktay İlköğretim Okulu adı verildi. 8 Ocak 2011'de, Hakkâri'nin merkez ilçesine bağlı Çimenli köyünde yer alan İMKB İlköğretim Okulu'nda kurulan ve Metin Oktay'ın adı verilen kütüphanede yer alan 2500'ün üzerindeki kitap, okulda vekil öğretmen olarak görev yapan İsa Kurt ve Tekyumruk isimli Galatasaray taraftar grubunun internet üzerinden başlattığı kampanyayla birlikte toplandı. Öte yandan İzmir'in Karabağlar ilçesinde ve Ankara'nın Çankaya ilçesinde Metin Oktay ismini taşıyan birer mahalle bulunmaktadır. Galatasaray Müzesi'nde ise Oktay'ın balmumundan yapılan bir heykeli sergilenmektedir.

1966 yılında çıkan bir plağın A yüzünde sözlerini Halit Kıvanç'ın yazdığı, bestesini ve yorumunu ise Şevket Uğurluer'in yaptığı "Metin Geliyor, Metin" adlı şarkı; B yüzünde ise "Kral'ın Golleri" adı altında Halit Kıvanç'ın yaptığı maç anlatımları yer aldı.

1969'daki jübilesinin için Metin adında, Oktay'ın hayatını anlatan bir kitap hazırlandı. Eylül 2011'de, vefatının 20. yılında ise Ahmet Çakır tarafından yazılan ve oyuncunun hayatını konu alan Taçlı Kral: Metin Oktay isimli kitap yayımlandı.

Metin Oktay her yıl mezarı başında, Galatasaray kulübünden de gelen temsilcilerin katıldığı bir törenle anılmaktadır. Yine kulüp tarafından hazırlanan ve Galatasaray Store'da satışa sunulan Metin Oktay temalı çeşitli tişört, forma, atkı gibi ürünler yer almaktadır.

Notlar
A.  1956-57 ve 1957-58 sezonlarında düzenlenen Federasyon Kupası, Avrupa kupalarına katılacak takımı belirlemek amacıyla yapılmış olup, Türkiye Kupası'ndan farklı bir nitelik taşımaktadır.
B.  Cumhurbaşkanlığı Kupası ve Başbakanlık Kupası maçlarını kapsamaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Türkiye Futbol Federasyonu resmî sitesi profili

 metinoktay.com

1936 doğumlular
Karşıyaka doğumlular
İzmir doğumlu futbolcular
1991 yılında ölenler
Türk erkek futbolcular
Türk teknik direktörler
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Forvet futbolcular
İzmirspor futbolcuları
Galatasaray SK futbolcuları
Palermo FC futbolcuları
Türk gurbetçi futbolcular
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki Türk gurbetçiler
Süper Lig futbolcuları
Serie A futbolcuları
Süper Lig gol kralları
Süper Lig 100'ler kulübü futbolcuları
Bursaspor teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
Trafik kazasında ölen sporcular
İstanbul'da trafik kazasında ölenler
Kozlu Mezarlığı'na defnedilenler
Türk tutuklular ve hükümlüler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
İzmir İnönü Lisesinde öğrenim görenler

Metin Oktay


An Eriocaulon heteropeplon in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Silveira. An Eriocaulon heteropeplon in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon heteropeplon


Kandis bezeichnet:
 Kandis, Kristalle aus Zucker
 Kandis (Band), eine dänische Musikgruppe
 Kandis, ein Pseudonym des deutschen Musikers Jens Massel (* 1969)

Siehe auch:

Kandis (Begriffsklärung)


The Singapore Democratic Alliance (abbreviation: SDA) is an opposition  political coalition between Singapore Justice Party (SJP), Singapore Malay National Organization (PKMS), Democratic Progressive Party (DPP), National Solidarity Party (NSP) and Singapore People's Party (SPP) in 2001. Now Singapore Justice Party (SJP) and Singapore Malay National Organization (PKMS) are left in the alliance in Singapore.

History
Prior to the founding in 2001, then-opposition Member of Parliament (MP) for Potong Pasir Chiam See Tong was a member of Singapore Democratic Party (SDP). Chiam resigned to join Singapore People's Party (SPP) ahead of the 1997 elections due to a leadership schism with another member, Chee Soon Juan, who was made the party's secretary-general.

The party was first established in 2001 by Chiam where he want to provide a common grouping under which different opposition parties could stand as a political coalition in elections against the ruling People's Action Party (PAP). The alliance was initially a four-party coalition, which consist of his party of SPP (which adopted the party's logo at the time), as well as the National Solidarity Party (NSP), the Singapore Justice Party (SJP) and the Singapore Malay National Organization (PKMS). Notable members include Cheo Chai Chen and Tan Lead Shake of the SDP and Democratic Progressive Party (DPP) respectively, later joined the SDA where they represent the NSP. The alliance of four parties contested in both the 2001 and 2006 elections. It was the first coalition in post-independence since 1963, after the now-defunct Singapore Alliance Party.

After the 2006 elections, two parties withdrew from the SDA before the next election; In 2007, the NSP withdrew in hopes of rejuvenating the party, and later on 2 March 2011, the SPP, after Chiam, mostly due to health reasons, was relieved of his role as chairman after the Council voted for three days earlier, and SPP further cited their disagreements (notably the PKMS) for attempting to invite Reform Party (RP), a party which was newly formed on 3 July 2008, to SDA, and also fielding a successor for the ward (who later went on to choose Chiam's wife, Lina Loh) while Chiam would go to contest Bishan-Toa Payoh GRC. SDA now consists of PKMS and SJP. The chairperson was later succeeded by the SJP's leader Desmond Lim, notable for helping Chiam in managing his town council funds.

However, the separation of Chiam's SPP saw waning on the alliance, where they fell short on winning the elections. In the 2011 elections, neither the NSP (who field a large slate of candidates for the election), SDA, or SPP were successful: SPP's Loh was made a Non-Constituency Member of Parliament although losing the contest to a three-time PAP candidate Sitoh Yih Pin, by a wafer-thin margin of 0.72% or 114 votes; candidate Desmond Lim became the only candidate forfeiting his electoral deposit (S$16,000) in the only three-cornered contest in the newly formed Punggol East SMC (a ward carved out from the neighbouring Pasir Ris-Punggol GRC, which the alliance also contest); and members who joined as independents contesting in Tanjong Pagar GRC (the election's only uncontested constituency) was disqualified during nomination day. In the 2015 election, SDA fielded their only team of six in the only contested constituency of Pasir Ris–Punggol GRC, but with no success.

In the 2013 by-election, Lim contested again, but later conceded defeat during vote counting; ultimately, he garnered only 0.53% of the valid votes cast for the election, resulting him as the second candidate in history (after United People's Front candidate Harbans Singh) to have his deposit forfeited on both times, and consequently set its record-worst score for a candidate in post-independence Singapore.

The party contested in the 2020 election, with the election marked Lim's last election leading the party. Their party only contested Pasir Ris-Punggol GRC, which produced a rare three-cornered contest against a third party, Peoples Voice, making it only the second time in the election's history a multi-cornered fight occurred within a GRC (the first being 1992's by-election under Marine Parade GRC). The party scored 23.67% of the votes while PV ended up losing their deposits after garnering 12.18%. Prior to the elections, there was a joint alliance between the four parties, Singaporeans First, People's Power Party, Reform Party and Democratic Progressive Party, who initially announced to form an alliance of their own, but ended up applying for the SDA on 1 April and has never materialized.

Member parties

Current members

Former members
Democratic Progressive Party (until 2007)
National Solidarity Party (until 2007)
Singapore People's Party (until 2011)

Leadership

Former elected Members of Parliament

Electoral history
Due to an alliance, the number of respective seats and the results combined from the four parties (NSP, SJP, SPP and PKMS) were reflected in the table. NSP and SPP left after the 2006 general election.

Parliament

Parliament By-elections

References

External links

2001 establishments in Singapore
Political parties established in 2001
Political parties in Singapore
Political party alliances in Asia

Singapore Democratic Alliance


Düppel ist ein Weiler von Kindelbrück im Landkreis Sömmerda in Thüringen.

Geographische Lage
Düppel liegt etwa 2 km nordöstlich von Bilzingsleben auf der Südabdachung der östlichen Hainleite. Die Ortslage ist umgeben von Feldern, im Norden und Westen sind die Berghänge bewaldet. Der höchste Punkt der Gemarkung liegt auf dem Gipfel eines namenlosen Berges mit einer Höhe von , der sich 1,5 km nordnordwestlich von Düppel erhebt. Westlich befindet sich – zwischen Bilzingsleben und Seega – der Wipperdurchbruch. Der Ort ist nur über eine Straße aus Richtung Bilzingsleben erreichbar.

Geschichte
1864 war die urkundliche Ersterwähnung des Dorfes.
Bis zu deren Eingemeindung nach Kindelbrück am 1. Januar 2019 gehörte Düppel als Ortsteil zur Gemeinde Bilzingsleben.

Einzelnachweise

Weblinks

Geographie (Kindelbrück)
Ort im Landkreis Sömmerda
Ersterwähnung 1864

Düppel (Kindelbrück)


Die 7. Handball-Weltmeisterschaft der Frauen wurde vom 30. November bis zum 10. Dezember 1978 in der Tschechoslowakei ausgetragen. Insgesamt traten zwölf Mannschaften in der Vorrunde in drei Gruppen gegeneinander an. Danach folgte die Finalrunde, bei der in einer Gruppe die Plätze 1 bis 6 ausgespielt wurden, sowie Platzierungsspiele in einer Gruppe um die Plätze 7 bis 9. Die DDR konnte ihren Titel aus dem Jahr 1975 erfolgreich verteidigen und verwies wiederum die Sowjetunion und Ungarn auf die Plätze.

Teilnehmer

Vorrunde
Die besten zwei Teams jeder Gruppe qualifizierten sich für die Finalrunde und der Dritte für die Platzierungsrunde.

Gruppe A
Die Spiele der Gruppe A wurden in Gottwaldov ausgetragen.

Gruppe B
Die Spiele der Gruppe B wurden in Trnava ausgetragen.

Gruppe C
Die Spiele der Gruppe C wurden in Cheb ausgetragen.

Platzierungsrunde (Plätze 7–9)
Die Spiele der Platzierungsrunde wurden in Bratislava ausgetragen.

Finalrunde (Plätze 1–6)
Bei der in Bratislava ausgetragenen Finalrunde wurden die Ergebnisse von den direkten Duellen der Vorrundengruppen übernommen. Danach spielten alle Teams einmal gegeneinander, die nicht in der gleichen Vorrundengruppe waren.

Platzierungen
Die Mannschaften auf den Plätzen 1 bis 5 qualifizierten sich für die Olympischen Sommerspiele 1980 in Moskau.

Mannschaftskader

Weltmeister: Deutsche Demokratische Republik

Achter Platz: BR Deutschland

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

1978
Handballsaison 1978/79
Weltmeisterschaft Frauen 1978

Handball-Weltmeisterschaft der Frauen 1978


Agathosma apiculata, es una especie de arbusto perteneciente a la familia de las rutáceas. Se encuentra en los cerros arcillosos en Sudáfrica en Port Elizabeth y por el río Vanstaaden.

Descripción
Es un arbusto que alcanza los 30-150 cm de altura, con ramitas suaves,  con hojas  pecioladas, ovadas, agudas en cada extremo,  glabras, con un nervio prominente, gibosa en la punta, con una sola hilera de glándulas en los nervios. Las inflorescencias en forma de umbelas con muchas flores, pedunculadas en una ramita muy corta; con pedicelos minuciosamente pubescentes, y 2 brácteas en la base. El fruto en forma de cápsulas sub-comprimidas, glabras y pubescentes en la parte superior,  con un cuerno corto.

Taxonomía
Agathosma apiculata fue descrita por E.Mey. ex Bartl. & H.L.Wendl. y publicado en Beiträge zur Botanik 1: 176, en el año 1824.
Sinonimia
Agathosma aristata C.Presl
Barosma apiculata (G.Mey.) Eckl. & Zeyh.
Diosma apiculata (G.Mey. ex Bartl. & Wendl.) Spreng.
Hartogia apiculata Kuntze
Hartogia leptospermoides Kuntze

Referencias

Enlaces externos

apiculata

Agathosma apiculata


Çiğdem, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarih

Coğrafya
Samsun iline 60 km, Kavak ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kavak'ın mahalleleri

Çiğdem, Kavak


Düalist kozmoloji veya Düalizm, genellikle birbirine karşı çıkan iki temel kavramın var olduğuna dair ahlaki veya ruhsal inançtır. Hem geleneksel dinler hem de kutsal kitap dinleri dahil olmak üzere çeşitli dinlerden çeşitli görüşleri kapsayan şemsiye bir terimdir.

Ahlaki düalizm, iyiliksever ve kötü niyetli olanın büyük bir tamamlayıcısı veya arasındaki çatışmanın inancıdır. Basitçe, "ahlaki" olabilecek herhangi bir yorumdan ve bunların nasıl temsil edilebileceğinden bağımsız olarak, iş başında iki ahlaki zıtlık olduğunu ima eder. Örneğin, bir tanrıya, birden fazla tanrıya sahip olan veya hiçbiri olmayan bir dünya görüşünde ahlaki zıtlıklar var olabilir. Buna karşılık, duoteizm, bitheizm veya ditheizm (en azından) iki tanrıyı ima eder. Bitheizm uyum anlamına gelirken, ditheizm, iyi ile kötü, aydınlık ile karanlık ya da yaz ve kış gibi rekabet ve muhalefeti ima eder. Örneğin, dinsiz bir sistem, bir tanrının yaratıcı ve diğerinin yıkıcı olduğu bir sistem olabilir. teoloji, Düalizm ayrıca tanrı ile yaratılış veya tanrı ile evren arasındaki ilişkiye de atıfta bulunabilir (teistik düalizme bakınız). Bu düalizm biçimi, belirli Hristiyanlık ve Hinduizm geleneklerinde paylaşılan bir inançtır. Alternatif olarak, ontolojik düalizmde dünya iki kapsayıcı kategoriye ayrılmıştır. Evrenin yin ve yang'ın iki temel ilkesinin karşıtlığı ve birleşimi, Çin felsefesinin büyük bir parçasıdır ve Taoizm'in önemli bir özelliğidir. Konfüçyüsçülük'te de tartışılmaktadır.

İkili kozmolojilere sahip birçok efsane ve yaratılış motifi etnografik ve antropolojik literatürde tanımlanmıştır. Motifler, dünyayı, birbirleriyle rekabet eden veya dünyayı yaratmada, düzenlemede veya etkilemede tamamlayıcı bir işleve sahip olan iki düşkün, kültür kahramanı veya diğer mitolojik varlıkların yarattığı, düzenlediği veya etkilediği olarak algılar. Bu tür kozmolojilerin muazzam bir çeşitliliği var. Chukchi gibi bazı durumlarda, varlıklar rekabet etmek yerine işbirliği yaparlar ve yaratıma eşitsiz bir şekilde katkıda bulunurlar. Diğer birçok durumda, iki varlık aynı öneme veya güce sahip değildir (bazen bunlardan biri saf olarak bile tanımlanır). Bazen iyiye karşı kötü olarak karşılaştırılabilirler. Sıklıkla ikiz veya en azından erkek kardeş olduklarına inanılır. Mitolojilerdeki düalistik motifler, yerleşik tüm kıtalarda gözlemlenebilir. Zolotaryov, bunların yayılma veya ödünç alma ile açıklanamayacağı, daha çok yakınsak kökenli oldukları sonucuna varmıştır. Toplumun düalistik bir organizasyonuyla (kısımlar) ilişkilidirler; bazı kültürlerde sosyal organizasyon sona ermiş olabilir, ancak mitoloji hafızayı gittikçe daha gizli şekillerde korur.

Ahlaki ikilik
Ahlaki düalizm, iyiliksever ve kötü niyetli arasındaki büyük tamamlayıcı veya çatışmanın inancıdır. Ditheism/Biteism (aşağıya bakınız) gibi, ahlaki düalizm de monist veya tek tanrılı ilkelerin yokluğunu ima etmez. Ahlaki düalizm, basitçe, "ahlaki" olabilecek herhangi bir yorumdan ve - Ditheizm/Bitheizmden farklı olarak - bunların nasıl temsil edileceğinden bağımsız olarak, iş başında iki ahlaki karşıtlık olduğunu ima eder.

Örneğin, Mazdaizm (Mazde Zerdüştçiliği)  hem düalistik hem de tek tanrılıdır (ancak tanım gereği monist değildir) çünkü bu felsefede Tanrı —Yaratıcı— tamamen iyidir ve aynı zamanda yaratılmamış olan antitez de mutlaktır. Zurvanizm (Zurvanite Zerdüştlük), Maniheizm ve Mandaeizm, düalist ve monist felsefelerin temsilcileridir, çünkü her biri, daha sonra iki eşit ama zıt varlığın ortaya çıktığı yüce ve aşkın bir İlk İlkeye sahiptir. Bu aynı zamanda daha az bilinen Hristiyan gnostik dinler, örneğin Bogomiller, Catharism vb. İçin de geçerlidir. Tekçi Düalizmin Daha karmaşık formları da örneğin, mevcut Hermetizm, Nous yarattık tarif -yani "düşünce" Tanrı'dan ya Demon sormadan alıp almadığını, ileri iyi ve kötü, yorumlama bağımlı hem insan-getiriyor. Çoğulculuk ile dualite mantıksal bir yanılgı olarak kabul edilir.

Tarih
Ahlaki düalizm teolojik bir inanç olarak başladı. Düalizm ilk olarak Mısır dini inançlarında örtük olarak tanrılar Set (düzensizlik, ölüm) ve Osiris'in (düzen, yaşam) zıtlığı ile görüldü. İlk açık düalizm anlayışı, MÖ beşinci yüzyılın ortalarında Eski Pers Zerdüştlük dininden geldi. Zerdüştlük, Ahura Mazda'nın her güzel şeyin ebedi yaratıcısı olduğuna inanan tek tanrılı bir dindir. Ahura Mazda'nın düzenine yönelik herhangi bir ihlal, yaratılmamış her şey olan ilaçtan kaynaklanmaktadır. Bundan insanların yapması gereken önemli bir seçim var. Ya Ahura Mazda için insan hayatına tamamen katılırlar ya da vermezler ve uyuşturucu gücü verirler. Kişisel düalizm, sonraki dinlerin inançlarında daha da belirgindir.

Hristiyanlığın iyi ve kötü arasındaki dini ikilik, Tanrı (iyi) kaçınılmaz olarak Şeytan'ı (kötülüğü) yok edeceği için mükemmel bir ikilik değildir. Erken Hristiyan düalizmi, büyük ölçüde Platonik Düalizme dayanır (Bkz: Neoplatonizm ve Hristiyanlık). Ayrıca Hristiyanlıkta, maddi olmayan bir Hristiyan ruh fikrine dayanan bir ruh-beden ayrımı ile kişisel bir ikilik vardır.

Duoteizm, bitheizm, ditheizm
Çoklu tanrılarla ilgili olarak kullanıldığında, düalizm duoteizmi, bitheizmi veya ditheizmi ifade edebilir. Diyetçilik / bitheizm ahlaki ikiliği ima etse de, eşdeğer değiller: ditheism / bitheism (en az) iki tanrı anlamına gelir. Ahlaki düalizm ille de teizmi (teos = tanrı) ima etmez.

Hem bitheism hem de ditheizm, tamamlayıcı veya zıt özelliklere sahip iki eşit derecede güçlü tanrıya olan inancı ifade eder: Bununla birlikte, bitheizm uyumu ima ederken, ditheizm rekabet ve muhalefeti ima eder, Iyi ile kötü, aydınlık ve karanlık ya da yaz ve kış gibi. Örneğin, dinsiz bir sistem, bir tanrının yaratıcı, diğerinin yıkıcı olduğu bir sistem olabilir (teodise). Orijinal Zerdüştlük anlayışında, Örneğin, Ahura Mazda nihai iyiliğin ruhuydu, Ahriman (Angra Mainyu) ise nihai kötülüğün ruhuydu.

Bunun tersine, iki tanrının çatışmada ya da muhalefette bulunmadığı bitheistik bir sistemde, biri erkek, diğeri kadın olabilir (bkz. Duoteism). Cinsiyet kutupluluğuna dayanan bir bitkinlik veya duoteistik teolojinin iyi bilinen bir örneği, neopagan dininde Wicca'da bulunur. Wicca'da Düalizm, bir tanrı ve tanrıçanın inancında, evreni yönetmede ikili bir ortaklık olarak temsil edilir. Bu, âşık olarak kabul edilen ilahi bir çift olan Ay Tanrıçası ve Boynuzlu Tanrı'ya tapınmaya odaklanır. Bununla birlikte, Boynuzlu Tanrı'nın -gündüz / gece, yaz / kış ile ilgili- Wiccan mit ve ritüelinde Oak King ve Holly King olarak ifade edilen aydınlık ve karanlığın ikili yönleri olduğu için, geleneksel Wicca'da ditheist bir tema da vardır. Tanrıça'nın eli için yılda iki kez savaşa girdiği söyleniyor ve bu da değişen mevsimlerle sonuçlanıyor. (Wicca içinde, aydınlık ve karanlık "iyi" ve "kötü" kavramlarına karşılık gelmez, ancak Taoizm'deki yin ve yang gibi doğal dünyanın veçheleridir.)

Radikal ve hafifletilmiş düalizm

 Radikal Düalizm - ya da iki eşit ilahi gücü ortaya koyan mutlak Düalizm. Maniheizm, daha önce bir arada var olan iki ışık ve karanlık aleminin, ikincisinin kaotik eylemleri nedeniyle çatışmaya karışmış halini tasavvur eder. Daha sonra, ışığın belirli unsurları karanlığın içinde hapsoldu; Maddi yaratımın amacı, sonunda ışık krallığının karanlığa galip geleceği bu bireysel unsurların yavaş çıkarılma sürecini canlandırmaktır. Maniheizm, muhtemelen bu Düalistik mitolojiyi Zerdüştlükten miras alır; burada ebedi ruh Ahura Mazda'nın antitezi Angra Mainyu; ikisi de kozmik bir mücadeleye giriyor ve sonucu aynı şekilde Ahura Mazda'yı muzaffer görecek. "İnci İlahisi", maddi dünyanın, karanlığın güçlerinin, içinde hapsolmuş ışığın unsurlarını sarhoş bir dikkat dağınıklığı durumunda tutmak için getirdiği bir tür kötü niyetli sarhoşluğa karşılık geldiği inancını içeriyordu.
 Azaltılmış Düalizm - iki ilkeden birinin bir şekilde diğerinden aşağı olduğu yerdir. Sethianların maddi dünyayı, bağlılıklarının nesnesi olan gerçek Tanrı'dan daha az bir tanrısallık tarafından yaratıldığını düşündükleri gibi klasik Gnostik hareketler. Manevi dünya, maddi dünyadan kökten farklı olarak, gerçek Tanrı ile birlikte geniş olarak ve insanlığın belirli aydınlanmış üyelerinin gerçek yurdu olarak düşünülmektedir; bu nedenle, bu sistemler dünya içinde şiddetli bir yabancılaşma hissinin dışavurumuydu ve sonuçta ortaya çıkan amacı, ruhun fiziksel alemin sunduğu kısıtlamalardan kaçmasına izin vermekti.

Bununla birlikte, bir tanrının yazın ve kuraklığın, diğerinin ise kışın ve yağmurun / doğurganlığın temsilcisi olduğu bir sistemde, bitheistik ve ditheistik ilkeler her zaman bu kadar kolay karşılaştırılamaz (bkz. Persephone mitolojisi). Erken bir Hristiyan mezhebi olan Markiyonizm, Eski ve Yeni Ahit'in iki karşıt tanrının eseri olduğunu kabul etti: her ikisi de İlk İlkelerdi, ancak farklı dinlerden.

Teistik düalizm
Teolojide Düalizm, Tanrı ile yaratılış veya Tanrı ve evren arasındaki ilişkiye işaret edebilir. Bu düalizm biçimi, belirli Hristiyanlık ve Hinduizm geleneklerinde paylaşılan bir inançtır.

Hristiyanlıkta

Tanrı ve Yaratılış arasındaki ikilik, Marcionism, Catharism, Paulicianism ve diğer Gnostik Hristiyanlık formları dahil olmak üzere, Hristiyanlığın birçok tarihi mezhep ve geleneğinde merkezi bir inanç olarak var olmuştur. Hristiyan düalizmi, Tanrı ve yaratılışın farklı olduğu, ancak bölünmez bir bağ yoluyla birbiriyle ilişkili olduğu inancına işaret eder. Bununla birlikte, Gnostisizm, genel olarak yüce, aşkın bir Tanrı ile maddi evreni yaratmaktan sorumlu kör, kötü bir demiurge arasındaki bir inançta bir araya gelen çeşitli inanç sistemlerinden oluşan çeşitli, senkretistik bir dini harekettir ve böylece ilahi kıvılcımı madde içinde hapseder.

Cathars ve Paulicians gibi mezheplerde bu, kötü bir tanrı ile ahlaki bir tanrı tarafından yaratılan maddi dünya arasındaki bir ikiliktir. Tarihçiler, Hristiyan düalizmini, iyi ve kötü tanrıların eşit derecede güçlü olduğunu kabul eden mutlak düalizme ve maddi kötülüğün manevi iyiliğe tabi olduğunu savunan hafifletici düalizme bölerler. Özgürlükçü ya da bağdaşmacı bir özgür irade görüşüne bağlı olan Hristiyan ilahiyatçıların, özgür iradenin insanlığı Tanrı'dan ayırdığına dair inançları da bir Düalizm biçimi olarak nitelendirilmiştir.  İlahiyatçı Leroy Stephens Rouner, Hristiyanlığın Düalizmini Zerdüştlük ve Hinduizmin Samkhya geleneğinde var olan Düalizmle karşılaştırır. Düalizm kelimesinin teolojik kullanımı, iyiyle kötü arasındaki ikiliği anlatan bir kitapta 1700 yılına kadar uzanıyor.

Düalizme hoşgörü, farklı Hristiyan gelenekleri arasında geniş bir aralıktadır. Tek tanrılı bir din olarak, düalizm ve monizm arasındaki çatışma, Hristiyanlıkta başlangıcından bu yana var olmuştur. 1912 Katolik Ansiklopedisi, Katolik Kilisesi'nde, "Tanrı ile yan yana var olan sonsuz bir dünyanın Düalistlik hipotezinin elbette on üçüncü yüzyılda reddedildiğini", ancak zihin-beden düalizminin olmadığını açıklar. Kötülük sorununun mutlak monizmle bağdaştırılması zordur ve bazı Hristiyan mezheplerini düalizme yönelmeye sevk etmiştir. Hristiyanlığın Gnostik biçimleri daha Düalistikti ve bazı Gnostik gelenekler, Şeytanın bağımsız bir tanrı olarak Tanrı'dan ayrı olduğunu varsayıyordu.  Bizans İmparatorluğu, Hristiyan ikici Paulicians, Bizans ilahiyatçılar tarafından Manesçi sapkın olarak görülüyordu. Konstantin-Silvanus tarafından kurulan bu Hristiyan düalizmi geleneği, evrenin kötülük aracılığıyla ve ahlaki bir Tanrı'dan ayrı olarak yaratıldığını savundu.

Güney Fransa'da bir Hristiyan mezhebi olan Cathars, biri iyiyi, diğeri kötülüğü temsil eden iki tanrı arasında bir ikilik olduğuna inanıyorlardı. Cathari'nin antik Gnostisizmden doğrudan tarihsel etkiye sahip olup olmadığı bir tartışma konusudur, çünkü Gnostik kozmolojinin temel kavramları Cathar inançlarında (en belirgin şekilde daha az yaratıcı tanrı kavramlarında) bulunacaktır, ancak ikinci yüzyılın aksine Gnostikler, görünüşe göre etkili bir kurtarıcı güç olarak bilgiye (gnosis) herhangi bir özel ilgi koymadılar. Her halükarda, Roma Katolik Kilisesi, Catharları kafir olmakla suçladı ve 13. yüzyılda hareketi ezmeye çalıştı. Albigensian Haçlı Seferi, 1208'de Papa III.Innocent tarafından, Cathar'ları Arnavutluklular olarak bilindikleri Fransa'daki Languedoc'tan çıkarmak için başlatıldı. Papa Gregory IX döneminde 1233'te başlayan Engizisyon, Cathar'ları da hedef aldı.

Hinduizmde
Hint felsefesinin Dvaita Vedanta okulu, iki ayrı gerçekliğin varlığını teorize ederek Tanrı ve evren arasında bir ikiliği benimsiyor. İlk ve daha önemli gerçek, Shiva veya Shakti veya Vishnu veya Brahman'ın gerçeğidir. Shiva veya Shakti veya Vishnu, yüce Benliktir, Tanrı, evrenin mutlak gerçeği, bağımsız gerçekliktir. İkinci gerçeklik, kendi ayrı özü ile var olan bağımlı ama aynı derecede gerçek evrendir. Bireysel ruh (Jiva), madde vb. Gibi ikinci realiteden oluşan her şey kendi ayrı gerçeklikleri ile var olur. Bu felsefenin Advaita Vedanta'ya (Vedas'ın tekçi sonucu) karşı ayırt edici özelliği, Tanrı'nın kişisel bir rol üstlenmesi ve evreni yöneten ve kontrol eden gerçek bir ebedi varlık olarak görülmesidir. Bireylerin varlığı ilahi olana dayandığından, bunlar ilahi olanın yansımaları, imgeleri ve hatta gölgeleri olarak tasvir edilir, ancak hiçbir şekilde ilahi olanla aynı değildir. Dolayısıyla kurtuluş, tüm sonlu gerçekliğin esasen Yüce'ye bağlı olduğunun farkına varılması olarak tanımlanır.

Ontolojik düalizm

Alternatif olarak, düalizm, insanların dünyayı iki kapsayıcı kategoriye bölünmüş olarak algılama ve anlama eğilimi anlamına gelebilir. Bu anlamda, bir ağacı, onu çevreleyen her şeyden ayrı bir şey olarak algılamak Düalisttir. Bu ontolojik düalizm biçimi, evreni yin ve yang'ın tamamlayıcı karşıtlıklarına bölen inançlar olan Taoizm ve Konfüçyüsçülük'te mevcuttur. Böyle klasik Hinduizm (aynı geleneklerde Samkhya'nın, Yoga, Vaisheshika, GUNAS ve sonraki Vedanta okullar teorisini kabul eder.), Zen Budizm veya İslam Tasavvufta, aydınlanma için bir anahtar "aşan" ikici düşünce bu tür, sadece düalizmini yerine olmadan monizm veya çoğulculuk ile.

Çin felsefesinde
Evrenin iki temel yin ve yang ilkesinin karşıtlığı ve birleşimi, Çin felsefesinin büyük bir parçasıdır ve kavram çok daha önce geliştirilmiş olmasına rağmen, hem felsefe hem de din olarak Taoizmin önemli bir özelliğidir. Bazıları yin ve yang'ın başlangıçta sırasıyla bir dünya ve gökyüzü tanrısı olduğunu iddia ediyor. Çin felsefesindeki en eski ilkelerden biri olan yin ve yang, Konfüçyüsçülük'te de tartışılmaktadır, ancak daha az ölçüde.

Sırasıyla yang ve yin ile ortak ilişkilerden bazıları şunlardır: erkek ve dişi, açık ve karanlık, aktif ve pasif, hareket ve durgunluk. Bazı akademisyenler, bu iki fikrin başlangıçta bir dağın iki zıt tarafına, güneşe doğru ve güneşe dönük olabileceğine inanıyor. Gerçekte yin ve yang sembolünün Batı ikiliği ile çok az ilgisi vardır; bunun yerine, iki karşıtın uyum içinde birlikte var olduğu ve birbirine dönüşebildiği denge felsefesini temsil eder. Yin-yang sembolünde yang'da bir yin noktası ve yin'de bir yang noktası vardır. Taoizm'de bu, İlk İlke olan Tao'nun farklı yönleri olarak karşıt güçlerin birbirine bağlılığını sembolize eder. Onsuz hiçliği deneyimlemeyeceğimiz ayırt edilebilir bir gerçeklik yaratmak için kontrast gerekir. Bu nedenle, bağımsız yin ve yang ilkeleri aslında birbirlerinin ayırt edilebilir varoluşu için birbirine bağlıdır.

Yin ve yang'da görülen tamamlayıcı Düalistlik kavram, karşıt güçlerin karşıt güçlerin karşılıklı olarak değiş tokuş edilmediği, bunun yerine homeostaza benzer stabilizasyonu teşvik etmek için karşılıklı olarak değiş tokuş edildiği bir geri bildirim döngüsüyle ilgili, doğadaki karşılıklı etkileşimi temsil eder. Taoculuğun altında yatan bir ilke, her bağımsız varlığın kendi karşıtının bir parçası olduğunu belirtir. Hastalığın içinde sağlık vardır ve bunun tersi de geçerlidir. Bunun nedeni, tüm karşıtların tek Tao'nun tezahürleri olması ve bu nedenle birbirinden bağımsız olmayıp, tüm doğada aynı birleştirici gücün bir varyasyonudur.

Geleneksel dinlerde

Samoyed halkları
Bir Nenets mitinde, Num ve Nga işbirliği yapar ve birbirleriyle rekabet eder, arazi yaratır, rakip-işbirliği yapan düşmanlar hakkında başka efsaneler de vardır.

Kets ve komşu halkların karşılaştırmalı çalışmaları
Sibirya halklarının mitolojilerini karşılaştırmaya ve kökenleri sorununu çözmeye çalışan araştırmalarda diğerlerinin yanı sıra Düalistlik mitler de araştırıldı. Vyacheslav Ivanov ve Vladimir Toporov, Ket halkının mitolojisini Uralik dilleri konuşanlarınkilerle karşılaştırdılar, araştırmalarda karşılaştırılan mitolojilerde semiyotik sistemlerin modellendiği varsayımıyla; ve ayrıca tipolojik karşılaştırmalar yaptılar. Diğerlerinin yanı sıra, muhtemelen Uralik mitolojik analojilerden, Ob-Ugric halklarının  ve Samoyed halklarının  olanlarından bahsedilmektedir. Tartışılan diğer bazı analojiler (benzer folklor motifleri ve tamamen tipolojik mülahazalar, semboliklerdeki belirli ikili çiftler) toplumun Düalistlik örgütlenmesiyle ilgili olabilir - bu tür Düalistlik özelliklerin bazıları, karşılaştırılan bu insanlarda bulunabilir. Kabul edilmelidir ki, Kets için, ne toplumun düalist örgütlenmesi  ne de kozmolojik düalizm  derinlemesine araştırılmıştır: eğer bu tür özellikler varsa, ya zayıflamış ya da büyük ölçüde keşfedilmemiş kalmışlardır; iki ekzogam babasoylu gruba bölünme, mitolojik figürlerin çatışmaları üzerine folklor ve ayrıca toprağın yaratılmasında iki varlığın işbirliği hakkında bazı raporlar olmasına rağmen:  su kuşlarının dalışı. Geniş anlamıyla ifade edilen Düalistlik kozmolojileri dahil edersek, belirli somut motiflerle sınırlı kalmazsak, çok daha yaygın olduklarını, sadece bazı Sibirya halkları arasında var olmadıklarını, aynı zamanda yerleşik her kıtada da örnekler olduğunu görürüz.

Chukchi
Bir Çukçi efsanesi ve varyasyonları dünyanın yaratılışını bildirir; bazı varyasyonlarda, birkaç varlığın (eş eşit bir şekilde işbirliği yapan kuşlar; veya eşitsiz bir şekilde işbirliği yapan yaratıcı ve kuzgun; veya yalnızca yaratıcı, kuşları yalnızca yardımcı olarak kullanarak) işbirliği ile elde edilir.

Fuegians
Üç Fueg kabilesinin de kültür kahramanlarıyla ilgili ikili mitleri vardı. Yámana'nın ikisi hakkında ikili mitleri var kardeşler. Kültür kahramanları olarak hareket ederler ve bazen birbirleriyle düşmanca bir ilişki içinde dururlar ve zıt yasalar getirir. Rakamları Selk'nam'ın Kwanyip kardeşleriyle karşılaştırılabilir. Genel olarak, karşılaştırılan iki kültürde Düalistlik mitlerin varlığı, ille de ilişkililik veya yayılma anlamına gelmez.

Ayrıca bakınız

 Didache - İki Yol
 ikilik
 Zihin-vücut düalizmi
 Kötü ikiz
 gnostisizm tarikatı
 ikiliksizlik
 Karşıtlar Tablosu
 üçlü
 Yanantin (Yerli Güney Amerika kültüründe tamamlayıcı ikilik)

Kaynakça

Notlar

  Title means: "The spiritual life of the primitive commune". The book is composed out of the translations of the following two originals:  The other one:
  Title means: "North wind—south wind. Myths and tales of Fuegians".

  The title means: "Language, myth, culture", the editorial afterword means: "Languages and mythologies".
  The title means: "Language, myth, culture", the chapter means: "Obi-Ugric and Ket folklore contacts".

  The title means: "Belief systems of our language relatives in Siberia".
  Chapter means: "Social structure and dualistic creation myths in Siberia"; title means: "The sons of Milky Way. Studies on the belief systems of Finno-Ugric peoples".

Dış bağlantılar
 UCLA Mısırbilim Ansiklopedisinde "Dualite" girişi
 Fikirler Tarihi Sözlüğünde "Felsefe ve Dinde Düalizm"

Mitolojik evren bilimleri
Metafizik teorileri
Düalizm
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar

Düalist kozmoloji


Stovies ist die Bezeichnung für einen schottischen Resteeintopf.

Zubereitung
Die Rezepte und Zutaten variieren stark, Grundlage sind jedoch immer Kartoffeln, welche nach dem Kochen mit Zwiebeln in Schmalz oder Butter angebraten werden. Meistens wird noch weiteres Gemüse wie Karotten hinzugegeben, auch  Rind- oder Lammfleisch, welches durch Käse ersetzt werden kann.

Traditionell isst man dazu Haferkekse.

Name
Das Wort Stovies kommt aus dem schottischen; der Verb 'stove' bedeutet 'schmoren'. Die Speise wird manchmal auf Englisch als stovie potatoes bezeichnet.

Einzelnachweise

Schottische Küche
Kartoffelgericht

Stovies


L'Équipe du Mexique de hockey sur gazon représente le Mexique dans les compétitions internationales de hockey sur gazon.

Histoires dans les tournois

Jeux olympiques
 1968 -  place
 1972 -  place

Jeux panaméricains
 1967 -  place
 1971 -
 1975 -
 1979 -
 1983 -  place
 1987 -  place
 1999 -  place
 2011 -  place
 2015 -  place
 2019 -  place

Coupe d'Amérique
 2000 -  place
 2004 -  place
 2009 -  place
 2013 -  place
 2017 -  place
 2022 - Qualifié

Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes
 1982 -
 1986 -
 1990 -
 1993 -
 1998 -
 2002 -
 2006 -  place
 2010 -
 2014 -
 2018 -
 2022 - Qualifié

Challenge d'Amérique
 2021 -

Ligue mondiale
 2012-2013 -  tour
 2014-2015 -  place
 2016-2017 -  tour

Hockey Series
 2018-2019 -  tour

Composition actuelles
La composition suivante pour le Challenge d'Amérique 2021.

Sélections mises à jour au 2 octobre 2021 après le tournoi

Entraîneur :  Pol Moreno

Références

Hockey sur gazon
Mexique
Hockey sur gazon au Mexique

Équipe du Mexique de hockey sur gazon


Sambalpur (en oriya: ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲା) es un distrito de la India en el estado de Orissa. Código ISO: IN.OR.SA.

Comprende una superficie de 6702 km².

El centro administrativo es la ciudad de Sambalpur.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 1044410 habitantes, de los cuales 514 986 eran mujeres y 529 424 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Sambalpur

sv:Sambalpur

Distrito de Sambalpur


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Dubovec enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Dubovec im Okres Rimavská Sobota.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Dubovec


An Podochilus malabaricus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Wight. An Podochilus malabaricus in nahilalakip ha genus nga Podochilus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Podochilus

Podochilus malabaricus


An Microcoelia smithii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Allen Rolfe, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Microcoelia smithii in nahilalakip ha genus nga Microcoelia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Microcoelia

Microcoelia smithii


Anathallis tigridens é uma espécie de planta do gênero Anathallis e da família Orchidaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 2010 por Felipe Fajardo V.A. Barberena e Fábio de Barros.
Os seguintes sinônimos já foram catalogados:
 Pleurothallis tigridens  Loefgr.
 Panmorphia tigridens  (Loefgr.) Luer
 Specklinia tigridens  (Loefgr.) Luer

Forma de vida
É uma espécie epífita e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo e Rio de Janeiro.
Em termos ecológicos, é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Ligações externas
 Anathallis tigridens no projeto Flora e Funga do Brasil
 Anathallis tigridens no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Anathallis
Plantas descritas em 2010
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Anathallis tigridens


Jamar Loza er en jamaicansk fodboldspiller, som spiller for den engelske klub Maidstone United.
I 2013 skrev Jamar Loza under på en treårig kontrakt hos den engelske storklub Norwich City. Da Jamar Lozas treårige kontrakt udløb, skrev han kontrakt for den mindre engelske klub Maidstone United hvor han har spillet siden 2016.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Jamaica
Fodboldspillere fra Maidstone United F.C.
Angribere (fodbold)
Personer fra Kingston

Jamar Loza