Paolo Carile, né le  à Lugano (Suisse), est un universitaire et écrivain italien résidant à Paris, professeur émérite de littérature française de l'Université de Ferrare.

Fondateur du prix Francesistica en Italie, et de l'association Italiques en France, il est l'un des représentants d'une approche pluridisciplinaire de l'écriture et du fait littéraire dans une perspective interculturelle, qui constitue l'un des axes du comparatisme. Ses études publiées en Italie, en France et au Canada portent principalement sur le récit de voyage du , sur des textes para-littéraires du , sur le roman français entre les deux guerres mondiales et sur les littératures francophones.

Biographie

Enfance et jeunesse
Fils du pasteur Sergio Carile (1910-1998) et d'Elmina Vairo, Paolo Carile grandit dans l'atmosphère de la guerre, près de la Ligne gothique, en Lunigiana et en Garfagnana, provinces de la Toscane, où son père, pasteur méthodiste à Carrare, s'occupait des membres des églises protestantes, évacués dans les villages des Alpes Apuanes.

Sa vocation pour les études françaises remonte à ses années d'étudiant à  l'université de Florence (1955-1958) et de Bologne (1958-1959), où son goût pour la littérature et pour les langues le porte d'abord vers les études hispaniques  (il traduit même pour son propre plaisir Bodas de sangre et La zapatera prodigiosa de Federico García Lorca), puis vers les lettres françaises. Il suit l'enseignement d'éminents hispanistes comme Oreste Macri, et de «  » notoires : Carlo Bo,  et Glauco Natòli. Une autre rencontre décisive est celle de Jean-François Revel, nommé à l'Institut français et à la Faculté des Lettres de Florence de 1952 à 1956, qui devait tirer de cette expérience son essai Pour l'Italie (1958), et marquait les esprits par son regard original sur la société italienne.

Ce sont aussi les années où Roland Barthes publie Le Degré zéro de l'écriture (1953), immédiatement diffusé en Italie par Franco Fortini qui en fait un compte-rendu dans Lo spettatore italiano en  et par  qui en parle pour la première fois en Italie dans un cours donné pendant l'année universitaire 1955 à l'université de Bologne. Paolo Carile en retient que « l'ordre sacral des Signes écrits pose la Littérature comme une institution et tend évidemment à l'abstraire de l'Histoire, car aucune clôture ne se fonde sans une idée de pérennité », mais que le critique peut s'intéresser à toute écriture en réhistoricisant la lecture des textes.

En 1959, Paolo Carile obtient une laurea, maîtrise de littérature française de l'université de Bologne.

Sensibilisé dès son plus jeune âge à une expérience des limites, des frontières et de la diversité des peuples, de leurs langues, de leurs religions et de leurs cultures, Paolo Carile a fait de cet intérêt pour l'interculturel, ou le multiculturalisme, une vocation et une méthodologie. Intéressé par l'étude des textes européens sans distinctions nationales et hors esprit de chapelle, il se propose en outre de dépasser les frontières qui enfermaient la critique littéraire dans l'espace clos des Belles-Lettres pour restaurer le pouvoir innovant de certains textes et les réinsérer dans un ample contexte historique.

Carrière universitaire

Ardent promoteur des études françaises en Italie, Paolo Carile a enseigné aux universités de Bologne et de Vérone, puis de Ferrare (1970-1996) où il devient directeur de l'Institut de Langues et Littératures Étrangères de la Faculté des Lettres, puis directeur de la maîtrise de lettres (presidente du Corso di laurea in materie letterarie, 1993).

Secrétaire général (1983-1991), puis président (1992-1998) de la Società Universitaria per gli Studi di lingua e letteratura francese, il crée avec  et Mario Matucci, à l'occasion du , à Urbino en 1986, Francesistica, la bibliographie des œuvres et des études de littérature française et francophone en Italie, publiée tous les cinq ans. Il crée aussi le Prix littéraire de Francesistica qui récompense les meilleures études italiennes sur la culture littéraire française et francophone, qu'il préside de 1990 à 1999. Il organise plusieurs colloques franco-italiens dans différentes universités italiennes, à Paris et à Toulouse. Il réalise un jumelage entre l'Université  de Ferrare et celle de Toulouse-le-Mirail.

Paolo Carile, qui a aussi enseigné dans les universités de Dijon (1998), de Tours (1998), de Toulouse et de Québec (1985), est installé en France depuis 1996.

Association Italiques
C'est en 1996, à l'occasion d'un séminaire à l'École des Hautes Études en Sciences sociales, que naît dans son esprit l'idée « d'un groupe néolatin de réflexion sur ces confortables prisons de la pensée que sont les stéréotypes nationaux et les clichés ». Paolo Carile fonde l'association Italiques en 1997, en compagnie d'Élisabeth de Balanda, Michèle Gendreau-Massaloux, Yves Hersant, Sylviane Léoni, et avec l'appui de Philippe Rossillon, secrétaire général de l'Union Latine. Il obtient bientôt le patronage d'institutions universitaires ou culturelles au rayonnement international comme l'EHESS, l'UNESCO, l'Union Latine, l'Agence Universitaire de la Francophonie, la Sorbonne, l'Académie Française, l'ambassade d'Italie en France, les Archives et Musée de la littérature à Bruxelles, et un certain nombre d'universités italiennes, belges et espagnoles.

Dans cette phase initiale, Italiques organise des rencontres internationales plurilingues sur des thèmes pluridisciplinaires réunissant des sociologues, des historiens, des littéraires, des journalistes, des écrivains, des éditeurs et toute autre personne intéressée aux rapports interculturels entre l'Italie, la France et la Belgique, puis l'Espagne et le Portugal.

De 2000 à 2019, Italiques a ouvert un siège annexe dans les locaux de l'université de Palerme, avec l'appui de son vice-président Giovanni Saverio Santangelo¸ qui comprend une bibliothèque dédiée à la francophonie. Cependant, plus qu'un cénacle académique, ou une institution à vocation exclusivement scientifique, Italiques est un espace de débat public où viennent librement se confronter, sur des thématiques communes, les regards croisés d'acteurs italiens et français de la vie intellectuelle et culturelle.

L'association remet chaque année le prix Italiques, pour récompenser un film, un CD-Rom, un roman ou une étude italiens sur la France ou un pays francophone, ou bien un film, un CD-Rom, un roman ou une étude français ou francophones sur l'Italie. Elle s'entoure de personnalités de premier plan, comme , ancien président de l'université de Bologne, fondateur et ancien président de Genus Bononiae, les maires de Paris Bertrand Delanoë, de Rome Walter Veltroni et de Palerme Leoluca Orlando ; les ambassadeurs Alain Le Roy et Loïc Hennequine ; les anciens ministres Aurélie Filippetti, , Enrico Letta et Xavier Emmanuelli ; des académiciens français (Jean-François Revel, Hector Bianciotti, Angelo Rinaldi, Maurizio Serra), italiens (Tullio Gregory, , Benedetta Craveri) et belges (Roland Mortier) ; les historiens Gilles Pécout, Patrick Boucheron, Carlo Ossola, Francesco Margiotta Broglio ; le sémiologue Paolo Fabbri, le cinéaste Ettore Scola, des artistes comme Valerio Adami ou le plasticien, médiologue et critique littéraire Pierre-Marc de Biasi ; les écrivains Gianni Celati, Vincenzo Consolo, Dominique Fernandez; les poètes et traducteurs Martin Rueff, Miguel Angel Cuevas et Jacqueline Risset; des journalistes comme Eugenio Scalfari, Corrado Augias, Alberto Toscano ou Philippe Ridet.

Président d'Italiques de 1997 à 2018, il en est désormais président d'honneur.

Activités de recherche et éditoriales
Paolo Carile a privilégié l'analyse de textes en général oubliés ou méconnus par les histoires littéraires, voire inédits mais qui, se situant à la croisée des chemins entre la littérature, la géographie, la cosmographie, l'histoire et l'anthropologie culturelle, permettent de suivre l'évolution des modèles descriptifs et de la prise en charge du réel par l'écriture. Son attention s'est concentrée sur des ouvrages où se sont façonnées les formes littéraires et mentales, ainsi que les structures socio-politiques de l'âge moderne. La naissance du colonialisme et le développement de l'esclavage, l'ambiguïté de la représentation du « sauvage » et du « barbare », les stratégies missionnaires des ordres catholiques, les rapports entre la Réforme et les grandes découvertes géographiques, la diaspora des protestants, le mirage du continent austral, l'émergence de l'« économie monde » : autant de thématiques déclinées dans des formes littéraires différentes où s'expriment la sensibilité, l'imaginaire, les obsessions d'une époque, mais aussi une critique interne de la civilisation occidentale, de son eurocentrisme.

Il a été responsable de la section littéraire des Annales de l'université de Ferrare (1970-1996) ; co-directeur de la revue Quaderni del Seicento Francese (Bari-Paris, Adriatica-Nizet) et des collections Biblioteca dei quaderni del Seicento francese et Mentalità et scrittura ; co-directeur de la collection « Voyages et récits » aux éditions de Paris (avec Frank Lestringant, 1995-1996) ; co-directeur de la « Bibliothèque dItaliques », éditions Palumbo (avec Yves Hersant, Michel Murat, Giovanni Santangelo ; co-directeur de la collection Usbek, Éditions Aracne (avec Yves Hersant) ; directeur de la collection « Italiques », éditions Aracne, et membre du comité scientifique des revues Studi di letteratura francese ; Francofonia, Rivista di Studi Canadesi; Littératures classiques.

Enfin, le dernier axe de son travail de chercheur et de didacticien est représenté par son intérêt pour l'enseignement de la langue française et les nouvelles technologies : à ce titre Paolo Carile a publié en collaboration avec d'autres collègues des manuels d'enseignement du français dans les écoles secondaires.

 Récompenses et distinctions
 1981 Officier des Palmes académiques
 1994 Chevalier dans l'Ordre National du Mérite
1996 Docteur Honoris causa de l'université de Toulouse-le-Mirail
 2001 Chevalier de la Légion d'Honneur
 2002 Membre correspondant de l'Académie des sciences, arts et belles-lettres de Dijon
 2003 Lauréat du Prix du rayonnement de la langue française de l'Académie française
 2005 Commandeur dans l'Ordre de l'Étoile de la solidarité italienne
 2008 Officier dans l'Ordre de la Couronne de Belgique

 Bibliographie
 Poésies "Approssimazioni verbali: tra Bologna e Parigi. Frammenti di memoria" / "Aproximaciones verbales : entre Bolonia y Paris. Fragmentos de memoria" / « Approximations verbales : entre Bologne et Paris. Éclats de mémoire », in Au vent pérenne du quotidien, édition trilingue, traductions de Marie-France Renard et Miguel Ángel Cuevas; préface de Marie-France Renard; postfaces de Vincenzo Consolo ("Approssimazioni amichevole") et Miguel     Ángel Cuevas ("Aproximación especular"), Bruxelles, Archives et Musée de la Littérature, 2011, n.p..

 Volumes
 Céline, un allucinato di genio, prefazione di Dominique de Roux, Bologna, Pàtron, 1969,
 Aspetti e motivi delle lettere di Saint-Evremond, Bologna, Esculapio edizioni scientifiche, 1971,
 Céline oggi, Roma, Bulzoni, Biblioteca di cultura 59, 1974, .
 Lo sguardo impedito. Studi sulle relazioni di viaggio in Nouvelle-France e sulla letteratura popolare, Fasano, Schena, Biblioteca della ricerca. Cultura straniera 17, 1987, .
 Recueil de quelques mémoires servant d'instruction pour l'établissement de l'île d'Eden par Henri Duquesne (1689). Introduction et notes de Paolo Carile. François Léguât : Voyage et aventures de François Léguât et de ses compagnons en deux îles désertes des Indes orientales (1690-1698). Introduction et notes de Jean-Michel Racault, Paris, Les Éditions de Paris, Coll. « Voyages et récits », 1995,  .
 Le Regard entravé. Littérature et anthropologie dans les premiers textes sur la Nouvelle-France, Sillery – Rome, Éditions du Septentrion – Aracne, 2000,  .
 Huguenots sans frontières. Voyage et écriture à la Renaissance et à l'Âge classique, Paris, Champion, 2001,
 Dall'America all'Australia. Testimonianze della crisi dell'etnocentrismo nell'Europa rinascimentale, Rome, Biblink, 2009,
 Écritures de l'ailleurs : négociants, émigrés, missionnaires et galériens. Préface de Marc Cheymol. Paris : L'Harmattan ; Rome : Tab, 2019,  .
 Écritures de l'ailleurs. Négociants, émigrés, missionnaires et galériens, préface de Marc Cheymol. Deuxième édition, revue et augmentée, Roma, TAB edizioni, collana Università, 2021,  .

 Éditions critiques
 Saint-Évremond et Comte d'Ételan, La Comédie des Académistes ; Saint-Évremond, Les Académiciens, éd. critique avec introduction, notes et lexique par Paolo Carile, préface d'Enea Balmas, Milano - Paris, Cisalpino-Goliardica - Libraire A. G. Nizet, 1976.
 Henri Duquesne, Recueil de quelques mémoires servant d'instruction pour l'établissement de l'île d'Eden (1689), introduction et notes de Paolo Carile; Voyages et aventures de François Leguat et de ses compagnons en deux îles désertes des Indes orientales (1690-1698), introduction et notes de Jean-Michel Racault , Paris, Les Éditions de Paris, 1995 .
 Montesquieu, Lettres persanes, introduction et notes de Paolo Carile, Paris, Librairie générale française, collection « Le Livre de poche » , 1995,  .
 Francesco Carletti, Voyage autour du monde (1594-1606), introduction et notes de Paolo Carile, traduction de Frédérique Verrier, Paris, Chandeigne, Collection Magellane, 1999,  .
Sergio Carile, Diario di guerra: fiducioso nel nulla. Tra Lunigiana e Garfagnana, attraverso la linea gotica, a cura di Paolo Carile, Roma, Aracne, collana Tempus , 2017,  .

 Direction d'ouvrages / Coordination de volumes collectifs
 La lingua francese nel seicento, a cura di Paolo Carile, Giovanni Dotoli, Pasquale Aniel Jannini, prefazione di Maurice Gross, Bari – Paris, Adriatica – Nizet, Quaderni del Seicento francese 9, 1989.
 Francesistica. Bibliografia delle opere e degli studi di letteratura francese e francofona in Italia (1980-1989), sous la direction de Giovanni Bogliolo, Paolo Carile, Mario Matucci, Fasano - Paris, Schena - Slatkine, 1992, Sulla Via delle Inde Orientali / Sur la route des Indes orientales, sous la direction de Paolo Carile, Fasano – Paris, Schena - Nizet, 1995.Francesistica. Bibliografia delle opere e degli studi di letteratura francese e francofona in Italia, II (1990-1994), sous la direction de Giovanni Bogliolo, Paolo Carile, Mario Matucci, Fasano - Genève, Schena - Slatkine, 1996,  .Sur la route des Indes orientales. Aspects de la francophonie dans l'océan Indien (a cura di Paolo Carile), volume 2, Ferrare, Università degli Studi di Ferrara, 2002, .
 Palermo-Paris, Parigi-Palerme : due capitali culturali fra il Settecento e il Duemila (Paolo Carile et Giovanni Saverio Santangelo, dir.), Palermo, Palumbo, 2002,  .
 Francesistica. Bibliografia delle opere e degli studi di litteratura francese e francofona in Italia. Bibliographie des œuvres et des études de littérature française et francophone d'Italie, III (1995-1999), sous la direction de Graziano Benelli, Giovanni Bogliolo, Paolo Carile, Giorgetto Giorgi, Mario Matucci, Benedetta Papasogli, Paris, L'Harmattan, 2003,  .
 La formazione del Principe in Europa dal Quattrocento al Seicento, Roma, Aracne, collana « Publications d'Italiques »  , 2004,  .
 L'Università del XXI secolo. Nuovi strumenti e nuovi saperi (Paolo Carile et Fabio Roversi-Monaco, dir.), Bologna, Bononia University Press, 2010,  .
 Paris – Rome : trajectoires de deux capitales culturelles (Paolo Carile, Marc Cheymol et Jean Musitelli, dir.), Rome, Aracne, 2013,  .
 Dall' I'talia e dalla Francia. Visioni del Mediterraneo. D'Italie et de France. Visions de la Méditerranée (Paolo Carile, Marc Cheymol et Jean Musitelli, dir.), Rome, Aracne, 2014,  .
 Ernesto Buonaiuti nella cultura europea del Novecento (Paolo Carile et Marc Cheymol, dir.), revue Modernism, 2016-2 ,  .
 Vingt ans en 'Italiques' / Vent'anni di 'Italiques' (Paolo Carile et Marc Cheymol, dir.), Rome, Aracne, 2017,  .

Manuels pédagogiques
 Paolo Carile et Lora Petroni Pardini, Éléments de géographie physique, économique et humaine de la France, Bologna, Esculapio, 1961.
 Provence : la Côte d'Azur, Milano, Ghisetti & Corvi, Bibliothèque de civilisation 18, 1968.
 Documents sur la France contemporaine, choisis et annotés par Paolo Carile et Cataldo Caputo, Bologna, Cooperativa libraria universitaria editoriale, 1970.
 Paolo Carile et Lora Petroni Pardini, Éléments de géographie économique et humaine de la France, Ed. riv. e corr., Bologna, Esculapio, 1975.
 Una proposta didattica e le sue giustificazioni metodologiche, Paolo Carile et Laura Schenoni, Voici la France. Dossiers et documents sur la langue et la civilisation françaises, con la collaborazione di Bernard Baritaud, Novara, Istituto Geografico De Agostini, 1983.
 Sylviane Léoni et Paolo Carile, Copains, copines. Corso di lingua francese, Novara, Istituto Geografico De Agostini, 1983.

Notes et références

Liens externes

 .
Bibliographie complète de Paolo Carile.

Universitaire italien
Écrivain italien du XXe siècle
Écrivain italien du XXIe siècle
Historien de la littérature
Officier des Palmes académiques
Prix de l'Académie française
Naissance en janvier 1935
Naissance à Lugano

Paolo Carile


The Poison je debitantski studijski album velškog metalcore sastava Bullet for My Valentine. Album je objavljen 3. listopada 2005. godine u izdanju Visible Noise Records u Velikoj Britaniji, a 14. veljače 2006. u Sjedinjenim Državama putem izdavačke kuće Trustkill Records. Album je sadržavao 11 novih pjesama i dvije prethodno čute pjesme "Cries in Vain", koja se prethodno čula s njihovog istoimenog britanskog EP-a i američkog EP-a, Hand of Blood, kao i s "4 Words (To Choke Upon ) "je prethodno bio uključen u isto izdanje u SAD-u. Različita izdanja albuma sadrže pjesmu "Hand of Blood", koja se prethodno čula s ovih EP-a, zamjenjujući "Spit You Out".

Popis pjesama

Albumi iz 2005.
Britanski glazbeni albumi

The Poison


بلدية فيلوريس ، هي إحدى بلديات مقاطعة كاستيلون التي تقع في منطقة بلنسية، في شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 54 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2006).

مراجع

أماكن مأهولة في كاستيون
بلديات كاستيلون

فيلوريس


IP adresi (İngilizce: Internet Protocol address), interneti ya da TCP/IP protokolünü kullanan diğer paket anahtarlamalı ağlara bağlı cihazların, ağ üzerinden birbirleri ile veri alışverişi yapmak için kullandıkları adres.
İnternet'e bağlanan her cihaza, İnternet Servis Sağlayıcısı tarafından bir "public" IP adresi atanır ve internete bağlı cihazlar birbirleriyle bu "public" IP adresleri üzerinden ulaşırlar. IP adresine sahip iki farklı cihaz aynı ağda olmadıkları durumlarda, yönlendiriciler (router) ya da yönlendirme (routing) özelliği olan cihazlar vasıtası ile birbirleri ile iletişim kurarlar.

IP adresleri şu anda yaygın kullanımda olan IPv4 adresleri 32 bit boyutunda olup, noktalarla ayrılmış 4 adet onluk düzendeki sayılarla gösterilirler. Örneğin: 192.168.10.5 (Bu örnekte verilen IP adresi özel (private) IP adresi olarak tanımlanır ve sadece lokal ağlar da iletişim sağlayabilir. Diğer ağlar ile iletişim sağlanabilmesi için cihazın genel (public) IP adresine sahip olması gerekmektedir.)

Bazı internet sayfalarına, o sayfaların IP adresleri ile de bağlanılabilir. Ancak bu IP adreslerinin hangi sayfalara ait olduklarını bilebilmek pratikte çok mümkün olmadığından IP adreslerine karşılık gelen bir alan adı sistemi kullanılmaktadır. Alan Adı Sunucuları'ndan  (DNS -Domain Name System) oluşan hiyerarşik bir sistem, hangi alan adının hangi IP adresine karşılık geldiği bilgisini eşler.

Yönlendiriciler IP paketleri iletme görevlerini IP paket başlıklarında yer alan IP adreslerine göre gerçekleştirirler. IP'nin ilk büyük versiyonu İnternet Protokolü Sürüm 4'tür. IPv4 internette baskın olan bir protokoldür. Onun halefi İnternet Protokolü Sürüm 6 (IPv6)'dır. IPv6, internete bağlanan cihaz sayısının artmasından ve bu cihazlara yetecek sayıda IP adresi verilmesini sağlama zorunluluğundan ortaya çıkmıştır.

Datagram Yapısı
Her datagramın iki bileşeni vardır. Bir başlık ve bir yük. Yük, taşınan veridir.

IP Adresleme ve Yönlendirme
IP adresleme IP adreslerinin atamasını ve ilişkili parametrelerin arabirimlerini barındırmayı gerektirir. Adres uzayı ağlara ve alt ağlara ayrılır, ağın tanımını ve yönlendirme öneklerini içerir. IP yönlendirme bütün ana bilgisayarlardan olduğu gibi yönlendiriciler tarafından da gerçekleştirilir ve asıl işlevi ağ sınırları boyunca paketleri ulaştırmaktır.

Güvenilirlik
İnternet protokollerinin tasarımı uçtan uca prensibine dayanır. Ağ altyapısı tek bir ağ elemanı veya iletim ortamı da doğal olarak güvenilmez olarak kabul edilir ve linkleri ve düğümleri kullanılabilirliği açısından dinamik varsayar. Ağın durumunu devam ettiren veya izini süren hiçbir merkezi izleme veya performans ölçüm kolaylığı yoktur. Ağ karmaşıklığını azaltma yararına, ağda istihbarat bilerek çoğunlukla veri aktarımı uç düğümleri yer almaktadır. İletim yolundaki yönlendiriciler paketleri direkt olarak sonraki bilinen ve varış adresinin girişi ile eşleşen ulaşılabilir geçide doğru yönlendirir.

Bu tasarımın bir sonucu olarak, İnternet Protokolü sadece en iyi çaba teslim sağlar ve hizmet güvenilmez olarak karakterize edilir. Ağ mimari dili, bu iletim bağlantı yönelimli modlarda aksine bir bağlantısız protokoldür.

İnternet Protokolü Sürüm 4 (IPv4) başlığında, başlığın hatasız gönderilmiş olmasını sağlamak için "header checksum" isimli bir sağlama alanı içermektedir.

IPv4 protokolüne bir destek protokolü olması amacıyla geliştirilmiş olan İnternet Denetim İletisi Protokolü (ICMP) gönderilen paketlerin hedefe ulaşıp ulaşmadıklarına dair bazı geri bildirimler sağlamaktadır.

Dinamik ve statik adresler

İnternete bağlanan kullanıcının dış dünyaya bağlantı sağladığı gerçek IP adresi çoğu zaman dinamiktir. Kullanıcının hizmet aldığı internet servis sağlayıcı, kullanıcıya o an boşta bulunan bir IP adresini verir. Bu yüzden internete her bağlantı yapıldığı zaman kullanıcıların dış dünyaya açıldıkları gerçek IP adresi değişebilmektedir.

Statik IP adresleri olan bilgisayarların adresleri değişmez. Sunucu görevi gören bilgisayarlar için tercih edilir.

IP adresi sınıfları
Kullanım alanlarına göre IP Adresleri sınıflandırılır. A sınıfı 1-127, B sınıfı 128-191, C sınıfı 192-223, D sınıfı 224-239, E sınıfı 240-255.

Örneğin;
 A Sınıfı IP Adresleri  001.aaa.bbb.ccc  / 127.aaa.bbb.ccc
 B Sınıfı IP Adresleri  128.aaa.bbb.ccc / 191.aaa.bbb.ccc
 C Sınıfı IP Adresleri  192.aaa.bbb.ccc - 223.aaa.bbb.ccc
 D Sınıfı IP Adresleri  224.aaa.bbb.ccc - 239.aaa.bbb.ccc
 E Sınıfı IP Adresleri  240.aaa.bbb.ccc - 255.aaa.bbb.ccc aralığındadır.

IP adresinden konak adres nasıl elde edilir?
 A Sınıfı IP Adresinin ilk okteti ağ adresini (network address), kalan oktetler ise konak adresini (host address) verir. Örneğin IP adresini a.b.c.d şeklinde gösterirsek burada a ağ adresini, kalan b.c.d ise konak adresi gösterir.
 B Sınıfı IP Adresinin ilk iki okteti ağ adresini, kalan oktetler ise konak adresini verir.
 C Sınıfı IP Adresinin ilk üç okteti ağ adresini, kalan oktetler ise konak adresini verir.

Özel IP adresleri
Aşağıda yer alan üç IP adres bloğu yerel alan ağlarında kullanılmak üzere ayrılmıştır.

10.0.0.0    - 10.255.255.255  (10.0.0.0/8 - 10.0.0.0 maske 255.0.0.0)
172.16.0.0  - 172.31.255.255  (172.16.0.0/12 - 172.16.0.0 maske 255.240.0.0)
192.168.0.0 - 192.168.255.255 (192.168.0.0/16 - 192.168.0.0 maske 255.255.0.0)

Bu IP adres blokları yerel alan ağlarında kullanılmak üzere tahsis edilmiştir (Dünya üzerinde tekil değildirler) ve geniş alan ağlarında internet servis sağlayıcılar tarafından yönlendirilmezler. Bu nedenle bu IP ağlarından internete çıkarken gerçek IP adreslerine NAT yapılır.

IPv4 Başlığının Alanları

 Version
 Internet Header Length (IHL)
 Type Of Service (TOS)
 Total Length (TL)
 Identification
 Flags
 Fragment Offset
 Time To Live (TTL)
 Protocol
 Header Checksum
 Source Address
 Destination Address
 Options
 Data

Version
Versiyon ya da sürüm (), kullanılan IP versiyonunu gösterir. Uzunluğu dört bittir.

Internet Header Length (IHL)
IP başlığın uzunluğunu gösterir ile ilgilidir. Uzunluğu dört bittir.

Type Of Service (TOS)
Uzunluğu bir bayttır.

Total Length (TL)
Uzunluğu iki bayttır.

Identification
Uzunluğu iki bayttır.

Flags
Uzunluğu üç bittir.

Time To Live (TTL)
Uzunluğu bir bayttır.

Protocol
Uzunluğu bir bayttır.

Header Checksum
Uzunluğu iki bayttır.

Source Address
Uzunluğu dört bayttır.

Destination Address
Uzunluğu dört bayttır.

Options

Data

IPv4 ve IPv6
IPv4'ün adres uzayı , IPv6'ya göre daha dardır. IPv4 adres uzayında (232) adet, IPv6 adres uzayında ise (2128) adet adres bulunmaktadır. Ayrıca IPv4 başlık formatı (), IPv6 formatına göre daha basit yapıdadır. IPv4 başlık boyutu 20 bayttan iken, IPv6 başlık boyutu sabit olarak 40 bayttır.

IPv4 başlığının 12 alanının 6'sı IPv6 da yoktur. Bu alanların kaldırılması, IPv6'nın daha kolay işlenmesini sağlamıştır. Ayrıca IPv6 üzerindeki otomatik konfigürasyon özelleği internet üzerindeki adres yönetimini kolaylaştırır.

IPv6'da NAT'a () duyulan ihtiyaç azalmıştır. Kullanılabilecek adres sayısının artması, NAT'ta gerçekleştirilen özel IP adreslerinin (private IP address), genel IP adreslerine (public IP address) dönüştürülmesi ihtiyacını büyük oranda ortadan kaldırabilecektir.

Ayrıca bakınız
 IPv4
 IPv6

Notlar

Kaynakça
 Netgear ProSafe XSM7224S reference manual
 Siyan, Karanjit. Inside TCP/IP, New Riders Publishing, 1997. ISBN 1-56205-714-6
 Parker, Don (2 Kasım 2010). "Basic Journey of a Packet". symantec.com. Symantec. Retrieved 4 May 2014.
 Vinton G. Cerf, Robert E. Kahn, "A Protocol for Packet Network Intercommunication", IEEE Transactions on Communications, Vol. 22, No. 5, May 1974 pp. 637–648
 Mulligan, Geoff. "It was almost IPv7". O'Reilly. O'Reilly Media. Retrieved 4 July 2015.
 Leyden, John (6 Temmuz 2004). "China disowns IPv9 hype".

İnternet protokolleri
Hacker terimleri

IP adresi


Cyrus Willard Kendall () a fost un actor american de film. El a apărut în peste 140 de filme între 1935 și 1950. Aspectul solid, bărbia pătrată și vocea profundă l-au făcut să fie potrivit pentru interpretarea rolurilor unor persoane energice și voluntare, cum ar fi polițiști, gardieni, militari, barmani, reporteri și mafioți.

Filmografie

 His Night Out (1935) - detectiv (nemenționat)
 Hitch Hike Lady (1935) - negustor de fructe (nemenționat)
 Dancing Feet (1936) - detectivul hotelului
 Man Hunt (1936) - șeriful
 King of the Pecos (1936) - Alexander Stiles
 Dancing Pirate (1936) - bucătarul lui Betty (nemenționat)
 The Lonely Trail (1936) - generalul Benedict Holden
 San Francisco (1936) - chelnerul-șef (nemenționat)
 Hot Money (1936) - Joe Morgan
 Women Are Trouble (1936) - inspectorul Matson
 Sworn Enemy (1936) - Simmons
 Bulldog Edition (1936) - Nick Enright
 Sea Spoilers (1936) - detectiv
 The Public Pays (1936, Short) - șeful poliției John Carney (nemenționat)
 Magnificent Brute (1936) - șeful poliției (nemenționat)
 Once a Doctor (1937) - dr. Deardon (secvențe șterse)
 Midnight Court (1937) - reporterul Milt (nemenționat)
 Land Beyond the Law (1937) - Slade Henaberry
 Angel's Holiday (1937) - șeful poliției Davis
 It Could Happen to You (1937) - detectiv
 Public Wedding (1937) - căpitanul de poliție (nemenționat)
 Meet the Boyfriend (1937) - Walters
 They Won't Forget (1937) - detectivul Laneart
 White Bondage (1937) - Rickets (nemenționat)
 Hot Water (1937) - șeful poliției (nemenționat)
 The Shadow Strikes (1937) - Brossett
 Borrowing Trouble (1937) - șeful Kelly
 She Loved a Fireman (1937) - comisarul adjunct al pompierilor (nemenționat)
 The Invisible Menace (1938) - colonelul Rogers
 Gold Is Where You Find It (1938) - Kingan (nemenționat)
 Hawaii Calls (1938) - polițist hawaiian
 The Girl of the Golden West (1938) - pariorul Hank (secvențe șterse)
 Rawhide (1938) - șeriful Kale
 Crime School (1938) - Morgan
 Safety in Numbers (1938) - șeful poliției
 Little Miss Thoroughbred (1938) - procurorul Sheridan
 Valley of the Giants (1938) - șeriful Graber
 Breaking the Ice (1938) - Judd
 The Night Hawk (1938) - cpt. Teague
 Young Dr. Kildare (1938) - Charlie (nemenționat)
 Next Time I Marry (1938) - A.L. Butterfield (nemenționat)
 Pacific Liner (1939) - Deadeyes
 Stand Up and Fight (1939) - maistrul Ross
 North of Shanghai (1939) - rol minor (nemenționat)
 Twelve Crowded Hours (1939) - George Costain
 Trouble in Sundown (1939) - Ross Daggett
 Man of Conquest (1939) - agentul pentru afaceri indiene (nemenționat)
 Mickey the Kid (1939) - Waldo (nemenționat)
 Frontier Marshal (1939) - jucătorul de cărți care câștigă (nemenționat)
 Fugitive at Large (1939) - șeful gardienilor
 The Angels Wash Their Faces (1939) - Haines
 Blackmail (1939) - șeriful (nemenționat)
 Calling All Marines (1939) - Big Joe Kelly
 The Hunchback of Notre Dame (1939) - nobilul care semnează petiția (nemenționat)
 The Green Hornet (1940, serial) - Curtis Monroe
 The House Across the Bay (1940) - Crawley
 Women Without Names (1940) - gardianul (nemenționat)
 My Favorite Wife (1940) - polițistul care-l arestează pe Nick (nemenționat)
 Opened by Mistake (1940) - Oberweiser (nemenționat)
 Men Without Souls (1940) - cpt. White
 The Saint Takes Over (1940) - Max Bremer
 Prairie Law (1940) - Pete Gore
 Andy Hardy Meets Debutante (1940) - dl. Carrillo
 Gold Rush Maisie (1940) - Assayer (nemenționat)
 Sky Murder (1940) - Harrigan - detectivul (nemenționat)
 Junior G-Men (1940) - Brand
 Hullabaloo (1940) - Mr. Wilson
 Youth Will Be Served (1940) - șeriful
 The Fargo Kid (1940) - Nick Kane
 Robin Hood of the Pecos (1941) - Ambrose Ballard
 Ride, Kelly, Ride (1941) - Louis Becker
 They Dare Not Love (1941) - mr. Kenlein (nemenționat)
 Billy the Kid (1941) - șeriful Cass McAndrews
 Blossoms in the Dust (1941) - Harrington (nemenționat)
 Mystery Ship (1941) - Condor
 Honky Tonk (1941) - omul smolit (nemenționat)
 Johnny Eager (1941) - Halligan
 Pacific Blackout (1941) - funcționarul de la hotel
 Fly-by-Night (1942) - Dahlig
 Born to Sing (1942) - căpitanul de poliție
 Alias Boston Blackie (1942) - Jumbo Madigan
 The Wife Takes a Flyer (1942) - agentul Gestapo-ului (nemenționat)
 Sunday Punch (1942) - promotorul de box (nemenționat)
 Tarzan's New York Adventure (1942) - colonelul Ralph Sergeant
 Boston Blackie Goes Hollywood (1942) - Jumbo Madigan (nemenționat)
 Road to Morocco (1942) - vânzătorul de fructe (nemenționat)
 Silver Queen (1942) - șeriful
 A Night to Remember (1942) - Louis Kaufman (nemenționat)
 After Midnight with Boston Blackie (1943) - Joe Herschel (nemenționat)
 A Gentle Gangster (1943) - Al Malone
 A Lady Takes a Chance (1943) - șeful casei de pariuri
 The Chance of a Lifetime (1943) - Jumbo Madigan (nemenționat)
 Whispering Footsteps (1943) - detectivul Brad Dolan
 Meatless Flyday (1944, Short) - Spider (voice, nemenționat)
 Lady in the Death House (1944) - detectiv
 The Whistler (1944) - barmanul Gus (nemenționat)
 Outlaw Trail (1944) - Honest John Travers
 The Chinese Cat (1944) - Webster Deacon
 Roger Touhy, Gangster (1944) - Edward Latham (nemenționat)
 Christmas Holiday (1944) - Teddy Jordan (nemenționat)
 Wilson (1944) - Charles F. Murphy (nemenționat)
 Kismet (1944) - Herald (nemenționat)
 Crime by Night (1944) - șeriful Max Ambers
 Tall in the Saddle (1944) - barmanul Cap (nemenționat)
 The Last Ride (1944) - cpt. Butler
 A Wave, a WAC and a Marine (1944) - Mike
 Girl Rush (1944) - 'Honest' Greg Barlan
 Mystery of the River Boat (1944, Serial) - șeful poliției F.E. Dumont
 Dancing in Manhattan (1944) - inspectorul Kirby
 Tahiti Nights (1944) - șeful Enoka
 She Gets Her Man (1945) - șeful poliției Brodie
 Jungle Queen (1945, Serial) - Tambosa Tim [Chs. 6-8]
 The Cisco Kid Returns (1945) - asasinul plătit Jennings
 Docks of New York (1945) - Compeau
 The Power of the Whistler (1945) - farmacistul (nemenționat)
 A Thousand and One Nights (1945) - licitantul (nemenționat)
 Secret Agent X-9 (1945, Serial) - Lucky Kamber
 Shadow of Terror (1945) - Victor Maxwell
 The Tiger Woman (1945) - inspectorul Henry Leggett
 Cornered (1945) - detectiv (nemenționat)
 Scarlet Street (1945) - Nick (nemenționat)
 The Scarlet Horseman (1946) - Amigo Mañana
 The Glass Alibi (1946) - Red Hogan
 Without Reservations (1946) - Bail Bondsman (nemenționat)
 Blonde for a Day (1946) - inspectorul Pete Rafferty
 Inside Job (1946) - cpt. de poliție Martin (nemenționat)
 The Invisible Informer (1946) - șeriful Ladeau
 Lady in the Lake (1946) - gardianul (nemenționat)
 Sinbad the Sailor (1947) - Hassan-Ben-Hassan (nemenționat)
 The Farmer's Daughter (1947) - Sweeney
 Desperate (1947) - Ace Morgan (nemenționat)
 Bury Me Dead (1947) - detectiv (nemenționat)
 Joe Palooka in Fighting Mad (1948) - comisarul R.E. Carfter
 Call Northside 777 (1948) - al doilea barman (nemenționat)
 Perilous Waters (1948) - șeful
 Tenth Avenue Angel (1948) - Higgins (nemenționat)
 Sword of the Avenger (1948) - contele Velasquez
 Race Street (1948) - clientul din magazinul de pantofi (nemenționat)
 In This Corner (1948) - Tiny Reed
 Bungalow 13 (1948) - ofițerul de poliție (nemenționat)
 Queen Esther (1948) - Chamberlain
 Mysteries of Chinatown (1949, serial TV) - jucător (1949-1950)
 Nancy Goes to Rio (1950) - cpt. Ritchie (nemenționat)

Note

Legături externe

Nașteri în 1898
Decese în 1953
Actori americani
Actori din secolul al XXI-lea
Oameni din Saint Louis, Missouri

Cy Kendall


Xylokastro () is a seaside town or village and a former municipality in Corinthia in the Peloponnese, Greece. Since the 2011 local government reform it is part of the municipality Xylokastro-Evrostina, of which it is a unit or component. The municipal unit has an area of 310.252 km2. In 2011 its population was 5,715 for the town and 13,277 for the municipal unit.

Geographic features include a long 2 km beach and semi-arid forest on varied terrain, scattered with early churches and evidence of early settlements and religious sites.  It has narrowly separated upper and lower coastal roads and forms a medium-sized touristic village on the Gulf of Corinth.

Subdivisions
The municipal unit Xylokastro is subdivided into the following communities (2011 population and constituent villages in brackets):

 Ano Trikala (104, Ano Trikala, Zireia)
 Dendro (144)
 Geliniatika (431, Geliniatika, Spartinaaika)
 Kamari (903, Kamari, Kariotika)
 Karya (597, Karya, Kariotika)
 Kato Loutro (442, Kato Loutro, Ano Loutro)
 Kato Synoikia Trikalon (254)
 Korfiotissa (75)
 Lagkadaiika (74, Lagkadaiika, Amfithea)
 Manna (476)
 Melissi (913)
 Mesi Synoikia Trikalon (73)
 Nees Vrysoules (76)
 Panariti (349)
 Pellini (82)
 Pitsa (669, Ano Pitsa, Kato Pitsa)
 Rethi (194)
 Riza (429, Riza, Valtos, Georgantaiika, Sigeritsa, Chartsianika)
 Sofiana (80)
 Stylia (147)
 Sykia (492)
 Thalero (162)
 Throfari  (73)
 Xanthochori (83)
 Xylokastro (5,715, Xylokastro, Mertikaiika)
 Zemeno (240)

Population

Geography

Xylokastro is situated on the coast of the Gulf of Corinth, 30 km northwest of Corinth, near the mouth of the river Trikalitikos. Apart from the narrow strip of land along the coast, where the town Xylokastro lies, the municipal unit is mountainous. The Greek National Road 8a (Corinth - Patras) passes through the town.

History

The town took its name from a wooden castle (), probably built in the 13th century. It was also known as Solo Castro. The village Stylia was known as Viladusa by the Venetians in the 18th century.

People
 Vlassis Bonatsos (1949 - October 14, 2004 in Athens, Greece), a Greek actor
 Panagis Tsaldaris (1932 - November 3, 1933 in Athens, Greece, former prime minister
 Sotiris Krokidas (1922 - September 17, 1922 14 November in Athens. Greece former prime minister

See also
 List of settlements in Corinthia

References

External links

 Official website - Municipality of Xylokastro-Evrostina (in Greek)
 GTP - Xylokastro
 GTP - Municipality of Xylokastro

Populated places in Corinthia
Xylokastro-Evrostina

Dissolved municipalities and communes in Greece

Xylokastro


McDonald est un village américain situé dans le comté de Trumbull, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Village dans l'Ohio
Comté de Trumbull

McDonald (Ohio)


සලාද (Lactuca sativa) වාර්ෂික පැලෑටියකි. මෙය ඇස්ටර් ගණයට අයත් වන ශාකයක් නොහොත් සුරියකාන්ත කුලය වන ඇස්ටරෙසියේ කුලයට අයත් වන ශාකයකි. මෙය බොහෝ විට වගා කරනු
ලබන්නේ කොළ එළවළුවක් වශයෙනි. නමුත් කඳ සහ බීජ ලබා ගැනීම සඳහා ද මෙම ශාකය වගා කරයි. වල් පැලෑටියක් ලෙස පැවති මෙම ශාකය පුරාතණ මිසර දෙශිකයන් පළමුව වගා කරන ලදී. ඔවුන් එම ශාකයේ බීජ මගින් තෙල් ලබා ගත් අතරම එය කොළ එළවළුවක් ලෙසද භාවිතා කළහ. සලාද ගස ග්‍රීක සහ රෝමානු ජාතිකයන් දක්වා පැතිරී ගිය අතර, රෝමානු ජාතිකයන් විසින් මෙම ශාකය "lactuca" ලෙස නම් කරන ලදී. අවසානයේ ඉංග්‍රසි නාමය වන "lettuce" ලෙස භාවිතයට ගැනිණි. ක්‍රි.ව 50 දී මෙම ශාකයේ විවිධ වර්ග පෙන්වා දුන් අතරම, බොහෝ විට මෙම සලාද ශාකය පිලිබඳව මධ්‍යම යුගයේ වූ ඖෂධ ඇතුලත්ව පැවති ලියවිලි වලද දෘශ්‍යමාන විය. 16 ත් 18 වන සියවස අතර කාලයේදී යුරෝපයේ මෙම ප්‍රභේදයන්ගේ වර්ධනයක් දක්නට ලැබිණි. 18 වන සියවසේදී සොයා ගන්නා ලද උප විශේෂ තවමත් ගෙවතු වල දක්නට ලැබේ. මුල් කාලයේදී සලාද ගස සඳහා වූ වෙළඳපොළ යුරෝපය සහ උතුරු ඇමරිකා යන රටවල් අභිභවනය කලද, 1900 න් පසුව මෙම ශාක පරිභෝජනය ලෝකය පුරා පැතිරුණි.

මෙම ශාකය පහසුවෙන් වගා කළ හැකි දැඩි/ශක්තිමත් වාර්ශික ශාකයකි. ඉක්මනින් මල් පීදීම වැළැක්වීම පිණිස අඩු උෂ්ණත්වයක් යටතේ වගා කල යුතුය. මෙම ශාකය පෝෂණ ඌණතාවයන්ට පාත්‍ර විය හැකි අතර, එමෙන්ම කෘමීන් , ක්ෂීරපායි පලිභෝදකය්න් , දිලීර සහ බැක්ටීරියා රෝග වලටද පාත්‍ර විය හැකිය. L. sativa නමැති ප්‍රභේදය, එම ප්‍රභේදය අතරද, වෙනත් ප්‍රභේදයන් අතරද දෙමුහුන් කල හැක. මෙය විශේෂ ලක්ෂණයක් වුවද, ගෙවතු වගා කරන්නන් මෙම ක්‍රමය භාවිතා නොකර, පෙර වගාවේ බීජ රැස් කිරිමට උත්සහ කරයි. ජීව විද්‍යාඥයන් මෙය සලාද ප්‍රභේදයන්ගේ ජාන තටාකය පුළුල් කිරිම සඳහා භාවිතා කරයි. 2010 දී, සලාද සහ  චකරි වල ලෝක නිෂ්පාදනය මෙට්‍රික් ටොන් 23,620,000 ක් පමණ විය. මෙයින් අඩකටත් වැඩි ප්‍රමාණයක් චීනයෙන් ලැබිණ.

සලාද ශාකය වැඩිවශයෙන් යොදා ගනු ලබන්නේ සලාද සෑදීමටය. එසේ නමුත්, සුප්, සැන්විච් වැනි විවිධ ආහාර වලද , දවටනයක් ලෙසද සලාද කොළ දක්නට ලැබේ. මේවා වියළා ද භාවිතා කල හැකිය. Woju නොහොත් Asparagus Lettuce නමැති සලාද ප්‍රභේදය ඒවායේ කඳ ලබා ගැනීම සඳහා වගා කරයි. මේවා අමුවෙන් හෝ පිස අහාරයට ගැනීමට හැකිය. සලාද, විටමින් A සහ  පොටෑසියම් අඩංගු ආහාරයකි. එමෙන්ම මේවයේ සුළු ප්‍රමාණයෙන් වෙනත් විවිධ විටමින් සහ පෝෂක අඩංගු වේ. මෙහි හිතකර ගුණ තිබියදීත්, දුෂිත වූ සලාද ගස් මගින් මිනිසුන් අතර E-Coli සහ සැල්මොනෙල්ලා යන බැක්ටීරියා, වයිරස් සහ පරපෝෂිතයන් පැතිරීම සිදු විය හැකිය. මෙහි මුලික භාවිතය කොළ පැහැති පත්‍ර වන අතර, ශතවර්ෂ ගණනාවක සිට මෙම ශාකය ආගමික සහ ඖශදීය වැදගත්කමකින්ද යුක්තය.

වර්ගීකරණය 4

සලාද ශාකය, Lactuca (lettuce) ගණයට සහ ඇස්ටරෙසියේ (සූර්යකාන්ත හෝ ඇස්ටර්) කුලයට අයත් වන ශාකයකි. 1753 දී, Carl Linnaeus විසින් රචිත Species Plantarum] නම් ග්‍රන්ථයේ දෙවන කලාපයේදී ප්‍රථම වරට මෙම සලාද ශාකයේ ප්‍රභේද පිළිබඳව විස්තර ඇතුලත්ව ඇත. L. sativa, පහත සඳහන් නාමයන්ගෙන්ද හැඳින්වේ. Lactuca scariola var. sativa, L. scariola var. integrata and L. scariola var. integrifolia. L. scariola,  Lactuca serriola ( වල් පලැටියක් නොහොත් කටු සහිත සලාද ) ට සමාන අර්ථ ඇති පදයකි.  L. sativa වල හඳුනාගත හැකි වර්ගීකරණ කාණ්ඩ, උප විශේෂ සහ ප්‍රභේද ඇත. ප්‍රභේද මගින් ගෘහස්තව දක්නට ලැබෙන සලාද ශාකයේ විවිධ උප විශේෂ පිළිබඳව නිරුපනය කෙරේ. Lettuce නිරිත දිග ආසියාවේ ඇති Lactuca විශේෂ යන්ට ආසන්න වශයෙන් සමානතාවයක් පෙන්නුම් කෙරේ; සමතිතොශ්ණ සහ අර්ධ නිවර්තන කලාප වල දක්නට ලැබෙන  L. serriola වන චණ්ඩ වල් පැලෑටියට වඩාත්ම සමීපය.

 නිරුක්තිය
එලවළු සලාද සෑදීමට යොදාගන්නා බැවින් මෙම නම ලැබී ඇත.

 විස්තරය

සලාද ශාකයේ උරුම පරාසය මාධ්‍යදරණී රටවල සිට සයිබිරියාව දක්වා පැතිරී තිබිණ. කෙසේ වෙතත් එය මුළු ලෝකය පුරාමද පැතිරී ගියේය. මෙම ශාකය සාමාන්‍යයෙන් උස අඟල් 6-12 ( සෙ.මි 15 - 30 ) ක් පමණ වේ . පත්‍ර වර්ණවත්ය, ප්‍රධාන වශයෙන් කොළ සහ රතු වර්ණ වන අතර සමහර විශේෂ විචිත්‍ර ප්‍රභේද වේ. ප්‍රභේද කිහිපයක් කහ පාට, රන්වන් පාට, නිල් පාට පත්‍ර වලින් යුක්තය. සලාද ශාකය පැතිරුනු හැඩයකින් සහ වයනයන් ගෙන් යුක්තය. Iceberg මාදිලියේ ගණ ආරම්භක ස්ථානයක් (ඉසක්) ඇත. පත්‍ර ප්‍රභේද වල, කට්ට කපන ලද, බික්කු, රැලි සහිත හෝ ruffy පත්‍ර ඇත.
සලාද ශාකයට මුදුන් මුලක් සහ කුඩා ද්විතික මුල් ඇත. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සහ බටහිර යුරෝපයේ ඇති සමහර ප්‍රභේද වල පටු මුදුන් මුලක් සහ ද්විතික මුල් මණ්ඩලයක් ඇත. ආසියාවේ ඇති ප්‍රභේද වල දිගු මුදුන් මුලක් සහ විශාල ද්විතික මුල් දක්නට ලැබේ.

සලාද ශාකයේ ජීව කාලය (ශාකය රෝපනයේ සිට අස්වනු නෙලන තෙක් ඇති කාලය), ප්‍රභේදය අනුව සහ වර්ෂය අනුව වෙනස් වේ. සාමාන්‍යයෙන් එය දින 65–130 ක් පමණ වේ. මේවයේ මල් පීදුනු (මෙම ක්‍රියාවලිය "bolting" ලෙස ද හැඳින්වේ) විට තිත්ත වන අතර විකිණිමට අපහසු වේ. පරිභෝජනය සඳහා සලාද වගා කරන විට ඒවා පරිණත වන තුරු පමණක් තැබිය යුතුය. උණුසුම් දේශගුණයක් යටතේ, සලාද ශාකයේ මල් ඉක්මනින් පිදීම සිදුවන අතර, ඉතා සීතල දේශගුණික තත්ව යටතේ වර්ධනය සෙමින් සිදුවේ. සමහර අවස්ථා වලදී බාහිර පත්‍ර වලට හානි සිදුවේ. සලාද ගස් පරිභෝජනයට සුදුසු කාලය ඉක්මවූ විට, මල් නටුව අඩි 3 (0.9 මීටර්)ක් පමණ ඉහලට හට ගනී.  Cichorieae ගෝත්‍රයට අයත් ශාක වල මෙන් එහි කහ පැහැති කුඩා සලාද මල් කිනිත්තක් (තවද මෙය flower heads හෝ capitula ලෙසද හැඳින්වේ) සෑදේ. සලාද මල් කිනිත්තක බොහෝ පුෂ්පිකා අඩංගුය. සෑම පුෂ්පිකවකම මණි පත්‍රය ක් ඇත. එය බූමණිය (එයින් ඵලයේ ඉතා සියුම් "parachute" හට ගනී) ලෙස හැඳින්වේ. මුකුටය මල් පෙති පහකින් සමන්විතය. ඒවා ජිහ්වලය ට සහ ප්‍රජනක කොටස් වලට බැඳී ඇත. ද්විපාර්ශවික කලංකය සහිත කීලය වටා පරාග ධානිය සම්බන්ධ/ සංයුක්ත වී ඇත.
පරාග ධානියෙන් පරාග නිකුත් කරන විට, කීලය දික් වී කලංකය මතට වැටීමට සලස්වයි. එම පරාග කීලය තුලට ඇතුල් වේ.  ඩිම්භකෝෂය හැකිළුණු, ප්‍රත්‍යාන්ඩාකාර (කඳුළු බින්දුවක හැඩය ඇති) වියළි ඵලයක් වන අතර, එය 3 - 4 mm පමණ දිගින් යුක්තය. තවද එය පරිණත වන තුරු විවෘත නොවේ. ඵලයේ සෑම දිශාවකම දාර (5 - 7 ප්‍රමාණයක) ඇත. එහි කෙළවර කුඩා, සුදු කෙඳි පේළි දෙකකට පිහිටා තිබේ. සැම ඵලයකම ඉහළ කෙළවරෙහි ඇති බුමණිය විසිරුණු ව්‍යුහයක් දරයි. සෑම ඵලයකටම එක් බීජයක් ඇත. ඒවා සලාද ප්‍රභේදය අනුව, සුදු, කහ, අළු හෝ දුඹුරු වර්ණයක් ගනී.

ශතවර්ෂ ගණනාවකට පෙර සිට ගෘහස්ථකරණය වූ සලාද ශාකය, තෝරා ගත් වරණීය අභිජණන ක්‍රම මගින් විවිධ වෙනස් කම් සිදුවිය. ඒවා නම්: bolting ප්‍රමාද වීම, විශාල බිජ, විශාල ඵල සහ කුඩුම්බි, ප්‍රණිත රසයක් සහ වයනයක්, අඩු ක්ෂීරය ප්‍රමාණයක්, විවිධ පත්‍ර ව්‍යූහයක් සහ විවිධ වර්ණ ඇති විය. එම ක්‍රියාවලිය වත්මන් කාලයේද නොකඩවා කෙරෙමින් පවති.  සලාද ශාකයේ, ජාන වෙනස් කිරීමේ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ කෙරෙමින් පවතී. 1992 සිට 2005 දක්වා කාලයේදී, යුරෝපීය එකමුතුව සහ එක්සත් රාජ්‍ය මගින් 85 කට අධික ක්ෂේත්‍ර පර්යේෂණ පවත්වා ඇත. ඉන් සමහරක්: වල් නාශක වලට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව වැඩි කරගැනීම, කෘමීන්ට සහ දිලීර වලට ඇති ප්‍රතිරෝධතාව වැඩි කර ගැනීම සහ bolting රටාව ප්‍රමාද කිරීම. කෙසේ වෙතත් දැනට, ජානමය වෙනස් කල සලාද වාණිජ කෘශිකර්මය සඳහා භාවිතා නොකෙරේ.

 ඉතිහාසය

සලාද ශාකය පළමුව වගා කරන ලද්දේ පුරණ මිසර ජාතිකයන් විසින්ය. ඒ එහි ඇට වලින් තෙල් නිශ්පාදනය කිරීම සඳහාය. පෙනෙන පරිදි මෙම ශාකය, මිසර ජාතිකයන් විසින් ඇති කරන ලද්දේ එහි ආහාරයට සුදුසු පත්‍ර ගැනීම සඳහාය. ක්‍රි.පු 2680 ට පෙර සිටම මෙම වගාව පැවති බවට සාක්ෂි ඇත. සලාද ශාකය, උත්පාදන දෙවියන් වහන්සේ වන Min දෙවියාගේ  පුජනීය ශාකයක් ලෙසද සලකනු ලබයි. එය Min දෙවියන්වහන්සේගේ උත්සව අවස්ථා වලදී රැගෙන යන අතර, ඔහුගේ පිළිරුව අසල තැබීමද සිදු කරයි.  මෙම ශාකය යොදා ගැනීමේ චින්තනයට අනුව, එම ශාකය ප්‍රජනන ක්‍රියාවලිය වෙහෙසකාරී නොවන බවට දෙවියන් උදව් වන බව විශ්වාස කරයි."
ආගමික උත්සව වලදීද සලාද ශාක භාවිතා කෙරේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සොහොන් වල ප්‍රතිමා නිර්මාණය කිරීම සහ බිති සිතුවම් කිරීම සඳහාද භාවිතා කෙරිණි. වගා කරන ලද ප්‍රභේද අඟල් 30 (සෙ.මි 76)ක් පමණ උස අතර නූතන romaine lettuce වලට සමාන වේ. මෙම ඍජු සලාද මිසර ජාතිකයන් විසින් වැඩි දියුණු කල අතර, පසුව එය මිසර දෙශිකයන්ගෙන් ග්‍රීක ජාතිකයන් අතරටත්, පසුව රෝමානු ජාතිකයන් අතරත් හුවමාරු විය. ආසන්න වශයෙන් ක්‍රි.ව 50 දී පමණ , රෝමානු ජාතික ගොවියෙක් වන, Columella සලාද විශේෂ රාශියක් පෙන්වා දෙන ලදී.– ඉන් සමහරක් වර්තමාන සලාද වල මුතුන්මිත්තන්ය.

මධ්‍යකාලින ලියවිලි රැසක, සලාද ඖශදිය ශාකයක් ලෙස පෙන්වා ඇත. 1098 සහ 1179 අතර කාලයේදී,Hildegard of Bingen, ඇගේ ලියවිලි වල මෙය ඖෂධිය ශාකයක් ලෙස සඳහන් කර ඇත. බොහෝ කලකට පෙර ඖශධ පිලිබඳ වූ ලියවිලිවලද මෙහි භාවිතය පිළිබඳව සඳහන්ව ඇත. 1586 දී, Joachim Camerarius විසින්, සලාද පිළිබඳව විස්තර කරන ලද විස්තරයෙහි, මුලික නූතන සලාද වර්ග 3ක් පිළිබඳව සඳහන් වේ.– එනම් head lettuce, loose-leaf lettuce සහ romaine නොහොත් cos lettuce. 15 වන සතවර්ෂයේ අග භාගයේදී,Christopher Columbus විසින් සලාද ශාකය ප්‍රථමයෙන් යුරෝපයේ සිට ඇමරිකාව දක්වා ගෙන එන ලදී. යුරෝපයේ,විශේෂයෙන් ඕලන්දයේ, 16 වන සතවර්ෂයේ අග භාගයේ සහ 18 වන සතවර්ෂයේ මුල් භාගය අතර කාලයෙදී, සලාද ශාකයේ බොහෝ ප්‍රභේද වැඩි දියුණු විය. එමෙන්ම 18 වන සතවර්ෂයේ මැද භාගයේ සිට 19 වන සතවර්ෂයේ මුල් භාගයේදී ප්‍රකාශිත ග්‍රන්ථ වල දැනට ගෙවතු වල දක්නට ලැබෙන ප්‍රභේද රාශියක් විස්තර කර තිබේ.

අස්වැන්න නෙලීමෙන් පසුව, සලාද ශාකයේ ආයුෂ කෙටි බැවින් සාමාන්‍යයෙන් මේවා වගා ප්‍රදේශ වලට ආසන්නයේ වගා කෙරේ. 1900 මුල් භාගයේදී, නවීන ඇසුරුම්කරණය, ගබඩාකරණය සහ නැව් ප්‍රවාහන සේවයේ දිය්ණුවක් දක්නට ලැබිණ. ඒවා හේතුවෙන් සලාද වල ආයුෂ වර්ධනය වීම සහ ප්‍රවාහන පහසුකම් වර්ධනය විය. ඒවායේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශාකයේ සුලභතාවය සැලකිය යුතු ලෙස වර්ධනය විය . 1950 දී පමණ, රික්තක සිසිලනය විකාශය වීමත් සමග සලාද නිෂ්පාදනයේ විප්ලවීය වෙනසක් සිදුවිය. පෙර භාවිතා කරන ලද, ක්ෂේත්‍රයේ පිටත ඇසුරුම් කරන ලද නිවාස වල තිබූ අයිස් ශීතකරණ ක්‍රමය වෙනුවට මෙම රික්ත සිසිලන ක්‍රමය යොදා ගැනුනි. එය ක්ෂේත්‍ර සිසිලනය කිරීම සහ සලාද ඇසුරුම් කරණයට භාවිතා කෙරේ.

සලාද ශාකය ඉතාම පහසුවෙන් වැඩෙන ශාකයකි. එම නිසාම එය බොහෝ බිජ වෙළඳ සමාගම් වල සැලකිය යුතු ප්‍රභවයක් ලෙස සැලකේ. බොහෝ වෙළඳ සමාගම් වලට, විශේෂයෙන්ම ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ වෙළඳ සමාගම් වලට, සලාද ශාකයේ ඉතිහාසය සෙවීම ඉතා දුෂ්කරව ඇත. එයට හේතුව නම් සලාද වල බොහෝ ප්‍රභේද වල නාමයන් වර්ෂයක් පාසා වෙනස් වීමයි. මෙය විවිධ හේතුන් නිසා සිදුවේ. එනම් බොහෝ ප්‍රමුඛ සමාගම්, නව ප්‍රභේද ප්‍රවර්ධනය කිරීම මගින් අලෙවිය වැඩි කර ගැනීමට හෝ වැඩි දියුණු කරන ලද ප්‍රභේද සැදු තරඟකාරී බිජ සමාගම් පිළිබඳව පාරිභෝගිකයන් දැන ගැනීම වැලැක්වීම අරමුණ වේ. 19 වන සියවසේ අග භාගයේ, රැස් කරන ලද තොරතුරු වල පෙන්නුම් කෙරෙන පරිදි, එකිනෙකින් වෙන් වූ සලාද ප්‍රභේද 65-140 ත් අතර ප්‍රමාණයක් පෙන්නුම් කර ඇත. මාදිලි අතර ඇති විචලතාවේ ප්‍රමාණය මත මෙය රඳා පවතී. – වෙළඳපොළේ එක් අවස්ථාවක සලාද ශාක ප්‍රභේද 1,100 ක පමණ දක්නට ලැබේ. ප්‍රභේද වල නාමයන්, රටින් රටට සැලකිය යුතු ලෙස නිතර වෙනස් වේ.  එනමුත් වර්තමානයේ වගා කෙරෙන බොහෝ සලාද වර්ග එළවළුවක් ලෙස භාවිතා වේ. සුළු ප්‍රමාණයක් දුම්කොළ රහිත සිගරට් සැදීමටද භාවිතා කෙරේ. කෙසේ වෙතත්, ගෘහස්ථ සලාද ශාක වල වල් පැළෑටි වල සම්බන්ධය ඇතිව හට ගන්නා පත්‍ර දෘශ්‍ය ලෙස දුම්කොළ වලට බොහෝ ආසන්න බවත් පෙන්වයි.

 වගාව
සලාද ශාකයේ දැඩි වාර්ෂික, සමහර ප්‍රභේද overwintered විය හැකිය. සීතල කාලගුණයකදී පවා පිදුරු තට්ටුවක් යටතේ වගා කල හැකිය. පාරම්පරික ප්‍රභේද බොහෝ විට සිසිල් රාමු යටතේ වගා කෙරේ. සාමාන්‍යයෙන් තනි තනිව කපන ලද පත්‍ර, උද්‍යානවල ඝනකම් පේළි වල වගා කෙරේ. සාමාන්‍යයෙන් සලාද වල ශිර්ෂ ප්‍රභේද, වැවීම ආරම්භ කරනුයේ තැනිතලා බිමකය. ඉන් පසුව පත්‍ර කිහිපයක් හට ගත් පැළ තනි තනි ස්ථාන වල නැවත සිටවනු ලැබේ. මෙම ස්ථාන   අඟල් 8 - 14 (සෙ.මි 20 - 36) පමණ වේ. සලාද ශාක සඳහා, බොහෝ වැඩි ප්‍රමාණයක් හිරු එළිය ලැබීම සඳහා එම ශාක අතර අවකාශය වැඩි කරනු ලැබේ. එමගින් සලාද ශාකයේ වර්ණය වර්ධනය වන අතර, එහි පෝෂණ මාත්‍රාවද වර්ධනය වේ. ලා පැහැ සිට සුදු පැහැ දක්වා සලාදවල (සමහර iceberge සලාදවල මධ්‍යයේ ඇත), සුළු පෝෂණ ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ.

හොඳින් හිරු එළිය ඇති, නයිට්‍රජන් වලින් පොහොසත්, pH අගය 6.0 සිට 6.8 වන සැහැල්ලු පස සලාද වගාවට සුදුසුය. සලාද bolt කිරීම සඳහා තාපය උපකරී වේ. බොහෝ ප්‍රභේද 75 °F (24 °C) ට වැඩි උෂ්ණත්ව වලදී වැඩිම දුර්වල වේ; සීත දේශගුනය, ශාකය හොඳින් වැඩීමට උපකරී වේ. 60 ත් 65 °F (16 - 18 °C) අතර උෂ්ණත්වය වඩාත් සුදුස  වන අතර, 45 °F (7 °C) වුවද දරා ගත හැකිය. උණුසුම් ප්‍රදේශ වල ඇති වගාව සඳහා, දවසේ උණුසුම් කාල වෙලාවේදී අර්ධ වශයෙන් සෙවන සැපයීමෙන් ශාක bolt වීම සෙමෙන් සිදුවේ. 80 °F (27 °C) ට වැඩි උෂ්ණත්වයේදී, සාමාන්‍යයෙන් සලාද බිජ ප්‍රරෝහණය වීම දුර්වල හෝ ප්‍රරෝහණය නොවේ.  අස්වැන්න නෙළා ගැනීමෙන් පසුව, සලාද 32 °F (0 °C) උෂ්ණත්වයේ සහ ආර්ද්‍රතාව 96 % යන තත්ව යටතේ දිගු කාලයක් තබා ගතහැක. සලාද පළතුරු වන ඇපල්, පෙයාර්ස් සහ කෙසෙල් සමග ගබඩා කල විට, ඒවායින් නිකුත් වන පැසීමේ කාරකයක් වන එතිලීන් වායුව හේතුවෙන් සලාද වල ගුණාත්මය ඉක්මණින් පහල බසී. සලාද වල අඩංගු වැඩි ජල ප්‍රතිශතය (94.9 %) නිසා, සලාද පරිරක්ෂණය කිරීමට උත්සහ කිරීමේදී ගැටළු රාශියක් මතුවේ. මේවා සීත කිරීම, ටින් කිරීම හෝ වියලීම කල නොහැකි බැවින් නැවුම් ලෙස ආහාරයට ගැනීම සුදුසුය.

සලාද ප්‍රභේද එකිනෙක අතර දෙමුහුම් විම සිදුවේ. එය වැළකීම සඳහා ප්‍රභේද අතර පරතරය අඩි 5 ත් 20 (1.5 - 6.1 m)ත් වන ලෙස තැබීමෙන්, බිජ දුෂීත වීම වලකා ගත හැකිය. සලාද, [https://en.wikipedia.org/wiki/Lactuca_serriola Lactuca serriola (වල් සලාද) ද සමග දෙමුහුම් විය හැකිය. මෙයින් සෑදෙන බිජ මගින් සදෙන ශාක දැඩි සහ තිත්ත රසැති පත්‍ර වලින් යුක්තය. ප්‍රධන වශයෙන් ආසියාවේ, සලාද කඳන් ලබා ගැනීම සඳහා Celtuce ප්‍රභේදය වගා කෙරේ. මේවා පත්‍ර ලබා ගැනීම සඳහා පහසුවෙන් දෙමුහුම් කල හැකිය.  මෙම දෙමුහුම් කිරීමේ ඇති ප්‍රවණතාවය, අභිජනන ක්‍රියාවලියට මග පෙන්වයි. ලඟම නෑ සබඳතාව ඇති සලාද විශේෂ වන, L. serriola, L. saligna, සහ L. virosa, අභිජනනය කිරීමෙන් ලබා ගත හැකි ජාන තටාකය පුළුල් වේ. 1990 දී ආරම්භ කල, මෙම ක්‍රමවේදය මගින් ඈත දුරස්ථ නෑ සබඳතා ඇති L. tatarica වැනි විශේෂ අතරද, අභිජනනය අතර සිදු කෙරිණි.  සීත තත්ව යටතේ ගබඩා කිරීමෙන් බිජ හොඳින් කල් තබා ගත හැකිය.(ශිතජනක තත්ව)cryogenically යටතේ ගබඩා නොකළහොත්, සාමාන්‍යයෙන් මේවායේ ජීවිත කාලය අඩුවේ. −4 °F (−20 °C) උෂ්ණත්වයේ ගබඩා කල විට ජීවී කාලය දිගු කල හැකිය.  කාමර උෂ්ණත්වයේදී, සලාද බිජ වල ජීව කාලය මාස කිහිපයක් පමණි. කෙසේ වෙතත්, මෑතදී අස්වැන්න නෙලා ගත් සලාද ශාක වල බීජ ගබඩා කරනු ලබන්නේ ශිතජනක තත්ව යටතේය. වාෂ්ප නයිට්‍රජන් තුල තබා ගැනීමෙන් අර්ධ ආයුෂ කාලය අවුරුදු 500 දක්වාද, ද්‍රව නයිට්‍රජන් වල බහාලීමෙන් අවුරුදු 3400 දක්වා ආයු කාලය වැඩි කර ගත හැකිය. අස්වැන්න නෙලා ගත් විගස ශිතණය සිදු නොකළ හොත් මෙම වාසිය නැතිවේ.

 උප විශේෂ

සලාද වල විවිධ මාදිලි ඇත. නමුත් ඉන් මාදිලි තුනක් (leaf, head and cos or romaine) බොහෝ විට දක්නට ලැබේ.  සලාද ශාකයේ මුලික උප විශේෂ කාණ්ඩ හතක් දක්නට ලැබේ. ඒවායේ විවිධ ප්‍රභේද ඇත:
 Leaf – looseleaf සහ cutting නොහොත් bunching lettuce ලෙස හැඳින්වේ. මෙම මාදිලියේ නිදහස් ලෙස / ලිහිල්ව මිටි බඳින ලද පලා බොහෝ විට දක්නට ලැබේ. මෙම මාදිලිය ඉතා පුළුල් ලෙස වගා කරන ආකාරයි. ප්‍රධාන වශයෙන් සලාද සැදීම සඳහා යොදා ගනී.
 Romaine/Cos – ප්‍රධාන වශයෙන් සලාද සහ සැන්විච් සැදීමේදී භාවිතා කරයි.  මෙම මාදිලිය Caesar salad වල නිතරම භාවිතා කරන ලද සලාද ශාකයයි.
 Crisphead – මෙය "iceberg" සලාද ලෙස හැඳින්වේ. මෙම මාදිලිය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ජාතිකයන් අතර වඩාත් ජනප්‍රිය ආකාරයයි.  මෙය තාපයට සංවේදී අතර සාමාන්‍යයෙන් එක්සත් ජනපදයේ උතුරු ප්‍රදේශයේ වගා කෙරේ. මෙය හොඳින් ප්‍රවාහනය කල හැකිය. නමුත් මෙහි රසය සහ පෝෂණ ගුණය අඩුය. අනෙක් සලාද මාදිලි වලට වඩා මෙහි අඩංගු ජාල ප්‍රතිශතය වැඩිය.
 Butterhead – මෙය Boston හෝ Bibb සලාද ලෙස හැඳින්වේ. මෙම මාදිලිය head lettuce ආකාරයකි. මෙහි පත්‍ර වල සැකැස්ම ලිහිල්ය, රසවත්ය සහ මොලොක් වයනයක් ඇත.

 Summercrisp – මෙය Batavian හෝ French Crisp ලෙස හැඳින්වේ. මෙය crisphead සහ leaf මාදිලි වලට අතර මදි මාදිලියකි.  මෙම වර්ගය විශාලය, ගිලීමට අපහසු වන අතර හොඳ සුවඳකින් යුක්තය.
 Stem – මෙම මාදිලිය පත්‍ර ලබා ගැනීමට වඩා seedstalk ලබා ගනිම සඳහා වගා කෙරේ. මෙය ආසියානු ජාතිකයන් ආහාර පිසිම සඳහා යොදා ගනී, එහිදී තැම්බූ සලාද ලෙසද තැටි වල ආලේපනයක් ලෙසාද යොදා ගනී.
 Oilseed – මෙය වගා කෙරෙනුයේ බීජ ලබා ගැනීමටය. එම බීජ මිරිකා තෙල් ලබා ගැනීම සිදු කරයි. මේවා ප්‍රධාන වශයෙන් ආහාර පිසීම සඳහා යොදා ගනී. මෙහි අඩු පත්‍ර ප්‍රමාණයක් ඇත. ආහාර ගිලීමට පහසු වන අතර අනෙක් මාදිලි වලට වඩා මේවයේ බීජ 50% කට ආසන්නව වැඩියෙන් සෑදේ.
butterhead සහ crisphead සලාද මාදිලි ගෝවා සලාද ලෙසද හඳුන්වයි. එයට හේතුව නම් ඒවායේ හිස කොටස කොටය, පැතලිය. මේවා romain සලාද වලට වඩා ගෝවා වල හැඩයට සමානය.

 වගාවේ ඇති ගැටළු

බෝරෝන්, පොස්පරස්, කැල්සියම්, ලිතියම්, මොලිබ්ඩිනම් හෝ කොපර් වල පෝෂණ ඌනතා දැකිය හැකිය. මේ නිසා ශාකයට විවිධ ආකාරයේ ගැටළු ඇති විය හැකිය. එනම් සලාද ශාකය විකෘති වීම සහ හිස කොටස වර්ධනය දුර්වල වේ. සලාද ශාක වලට බොහෝ කෘමින් ප්‍රමාණයක් ඇදී ඒම සිදුවේ. ඉන් සමහරක් නම්, සලාද පැලැටි පස ආසන්නයෙන්ම කපා දමන කියත් පණුවන්, කම්බිලි පනුවන් සහ නෙමටෝඩාවන් දක්නට ලැබේ. මේ නිසා කහ පැහැති මිටි පැළ ඇතිවේ.  tarnished ශාක මකුණාවන් සහ කුඩිත්තාවන් නිසා කහ පැහැති විකෘති පත්‍ර ඇතිවේ. පැළ මැක්කාවන් නිසා ශාක කුරු සහ ලා පැහැති පත්‍ර ඇතිවේ. thrip නිසා පත්‍ර අඳුරුවන් ,කොළ පැහැති හෝ රිදී පැහැති වේ. පත්‍ර කහින්නෝ, පත්‍ර අභ්‍යන්තරයේ ගුහා සාදා ගනී. මැක්කා සහ කුරුමිණියා වන් පත්‍ර වල සිදුරු සාදති. දළඹුවා, හම්බෙල්ලා සහ ගොලුබෙල්ලා වැනි සතුන් පත්‍ර වල විශාල සිදුරු සාදති. ක්ෂීරපායින් වන හාවෝ, groundhogs ද ශාක ආහාරයට ගනිති. සලාද වල ආරක්ෂාකාරී සංයෝග වන sesquiterpene ලැක්ටොන් සහ ස්වභාවික ෆීනෝලික වන ෆ්ලෙවනොල් සහ ග්ල්යිකොසයිඩ් අඩංගුය. ඒවා කෘමින්ගෙන් ආරක්ෂා වීම සඳහා උදව් වේ. එක්තරා ප්‍රභේද වල මෙම සංයෝග අනෙක් ප්‍රභේද වලට වඩා අඩංගුය. තෝරාගන්නා ලද අභිජනන සහ ජාන වෙනස් කිරීම් මගින් පලිබෝධ ප්‍රනිරෝධතාව වැඩි වාණිජ ප්‍රභේද නිපද වීම ගැන අධ්‍යනය කෙරේද යොමු වී ඇත.

සලාද ශාක වලට විවිධ වයිරස් රෝග ඇතිවේ. ලොකු නාරටි කල පැහැ වේ. විකෘති පත්‍ර සහ විශාල නාරටි,  මොසැයික් වයිරස් කුඩිත්තන් මගින් පැතිරෙන මිටි පැළ වර්ධනයක් සහ විකෘති පත්‍ර ඇතිවේ. පත්‍ර කීඩවා පතුරවන බැක්ටීරියාවක් මගින් Aster yellows රෝගය වැළඳේ. මෙයින් විකෘති පත්‍ර ඇතිවේ. දිලීර රෝග වන පැව්ඩරි මිල්ඩිව් සහ ඩව්නි මිල්ඩිව් නිසා පත්‍ර mold සහ විනාශ වීම, පාදස්ථ කුණු විම සලාද ගිලිහි වැටීම, සහ අඳුරු වන් දිලීර මගින් මුළු ශාකයම කුණු වීම සහ කඩා වැටීම සිදුවේ. bottom rot, lettuce drop සහ gray mold, යන මේවා සම්පුර්ණ ශාකය කුණු වීමට සහ හැකිලීමට හේතු වේ. එක් රොක් වූ සලාද පලිබෝධ ආකර්ෂණයට සහ රෝග සෑදීමට නැඹුරු වේ. වල් පැළෑටි, බෝග වලට ගැටළුවක් වන නමුත් වගා කරන ලද සලාද වලට; විශේෂයෙන් බිජ වගා කල විට එසේ සිදු නොවේ. තවද පැළ සිටවූ මුල් කාලයේ වල් පැලෑටි සමග තරඟ කරයි. ඉර්තුව අවසාන වනතුරු තරඟය පැවතිය හැකි අතර, එම නිසා පැළ විකෘතිය වීම සහ අඩුවේ.
 වල් පැලෑටි කෘමින්ට සහ පලිබෝධයන්ට ධාරක විය හැකි අතර අස්වනු නෙළීමද දුර්වල වේ. වාණිජ නිශ්පාදන වලදී වල් නාශක භාවිත කරයි. කෙසේ වෙතත් වල් නාශක නිසා වල් නාශක ප්‍රතිරෝධී වල් පැලෑටි බිහි වන අතර පරිසරය සහ සෞඛ්‍ය තත්වය කෙරෙහි බලපායි.

 නිෂ්පාදනය Lactuca ගණයට අයත් වාණිජ ශාකයක් ලෙස වැඩෙන එකම සාමාජිකයා සලාද ශාකයයි(lettuce).
එක්සත් ජාතීන්ගේ ආහාර හා කෘෂිකර්ම සංවිධානය (FAO) වාර්තා කල ආකාරයට 2010 දී, ලෝක ආහාර නිෂ්පාදනයෙන් සලාද සහ චිකොරි (FOA විසින් වාර්තාගත අරමුණු අනුව මෙම බෝග දෙවර්ගය සංයුක්ත කර ඇත) නිශ්පාදනය මෙට්‍රික් ටොන් 23622366 ක් විය. මෙම නිශ්පාදන ප්‍රධාන වශයෙන් චීනya (53%), ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය (17%) සහ ඉන්දියාව (4%) යන රටවල් වලින් ලද ඒවාය.
ලෝක සලාද නිෂ්පාදනයේ ඉහලින්ම චීනය පැවතුනද, බහුතරය මෙම සලාද අස්වැන්න ගෘහස්තව පරිභෝජනය කරයි. ලෝකයේ සලාද ශාකය සඳහා වන නිර්යාතකරුවන්/අපනයන කරුවන් අතරින්, ස්පාඤ්ඤය පළමු ස්ථානයේ සිටින අතර ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය දෙවන ස්ථානයේ සිටී.

මහා පරිමාණ සලාද නිෂ්පාදන සඳහා, ප්‍රථම විශාල වෙළඳපොළ වුයේ බටහිර යුරෝපය සහ උතුරු ඇමරිකාව. 1900 න් පමණ පසුව ආසියාව, දකුණු ඇමරිකාව, ඕස්ට්‍රේලියාව, සහ අප්‍රිකාව ද තරමක් විශාල වෙළඳපොළ බවට පත්විය. සලාද වල විවිධ මාදිලි සඳහා, විවිධ ස්ථාන ප්‍රසිද්ධව ඇත. Butterhead උතුරු යුරෝපයේ සහ මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ පැතිර පවතින අතර, romaine මධයදරණියේ, stem lettuce චීනයේ සහ මිසර දේශයේ පැතිර පැවතිණ. 20 වන සතවර්ශයෙන් පසුව, වරණ මාදිලි(crisphead, විශේෂයෙන්ම iceberg) වෙනස් වීම ඇරඹින. lettuce(සලාද ශාකය), උතුරු යුරෝපයේ සහ මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ ප්‍රභල මාදිලිය බවට පත්වූ අතර බටහිර යුරෝපයේ වඩාත් ජනප්‍රිය විය. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ, crisphead lettuces ප්‍රමුඛ වන කාලය, 20 වන සතවර්ෂයේ මුල භාගය වන තුරුද කිසිම මාදිලියක් ජනප්‍රිය වී නැත. 1940 න් පසු, iceberg lettuce වර්ධනය වීමත් සමග, වැවුණු සහ විනාශ වූ සලාද වලින් 95 % ක්ම crisphead lettuce මාදිලියයි. මෙම සියවසෙ අවසානයේ, සෙසු මාදිලි නැවත ජනප්‍රසාදය ලබාගත් අතර   අවසානයේදී නිෂ්පාදනය 30 % කට අධික විය.  ප්‍රථමයෙන් චිනයේ, Stem lettuce මාදිලිය, වැඩි දියුණු කිරීම සහ වගා කිරීම සිදු විය.

20 වන සියවස අතරතුරදී, සලාද ශාකය නිෂ්පාදන ආකාර (ශාක වැඩිමේ සිට විකිණීම දක්වා සමස්ථ ක්‍රියාවලිය) බොහෝ විශාල විය. බොහෝ කෘශිකර්ම නිෂ්පාදන සකස් කරනුයේ රසායන ද්‍රවය විශාල ප්‍රමාණයක් එකතු කිරීම මගිනි. එනම් පොහොර සහ පළිබෝධ නාශක යි. නමුත් වෙළඳපොළේ කාබනික නිෂ්පාදන ප්‍රතිශතය වැඩි විය.– කුඩා ප්‍රමාණ වගා කරන්නන් ආරම්භ කල අතර, පසුව එය වාණිජ මට්ටම දක්වා පැතිරිණ. leaf සහ romaine lettuces මාදිලිද වර්ධනය විය.

21 වන සියවසේ මුල් වර්ෂ කිහිපයේදී, මළු වල බහාලන ලද සලාද නිෂ්පාදන, සලාද වෙළඳපොලේ (විශේෂයෙන්ම ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ) වැඩි කොටසක් අයත් කර ගනිමින් සිටී. විනාශ වූ සලාද නැවුම් වෙළඳ පොල සඳහා පිලි නොගනී. අස්වැන්න නෙලීමෙන් පසු මේවා සම්මත ක්‍රමයට වඩා, ඇසුරුම් කරන ලද්දේ නම්  වැඩි කාලයක් තබා ගත හැකිය.
2007 දී, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ, සලාද නිෂ්පාදනයෙන් 70 ක ප්‍රතිශතයක්ම ලද්දේ කැලිෆෝනියා වෙන්ය.; එම රටේ සලාද ශාකය නිෂ්පාදන පරිභෝජනයේ තෙවන ස්ථානයේ පැවති අතර පළමු සහ දෙවන ස්ථාන පිළිවලින් තක්කාලි සහ දොඩම් ය.

 ආහාර පිසීම සඳහා භාවිතය
ක්‍රි.ව. 50 දී පමණ විස්තර වූ පරිදි, සලාද කොළ බොහෝ විට රෝමානු ජාතිකයන් විසින්, තෙල් සහ විනාකිරි සැකසුම සමග ආහාර පිසීම සහ පීලිගැන්විම සිදු කෙරිණ. කෙසේ වෙතත්, සමහර විට කුඩා පත්‍ර අමුවෙන් වුවද ආහාරයට ගනී. ක්‍රි.පූ 81-96 වන Domitian රාජ්‍ය සමයේදී, ඔවුන් භෝජනය ආහාරයට ගැනීමට පෙර lettuce සලාදය පිළිගැන්වීම චාරිත්‍රයක්ව පැවතුණි. පසු කාලීන රෝමානුවන් සහ යුරෝපීය ජාතිකයන් මෙම සලාද පිසීමේ සාම්ප්‍රදාය නොනවත්වා පවත්වාගෙන ගියහ. ප්‍රධාන වශයෙන්, විශාල romaine ප්‍රභේදය යොදා ගත්හ. තවද, ඔවුන් පත්‍ර මතට උණු කල තෙල් සහ විනාකිරි මිශ්‍ර කර යොදා ආහාර සාදා ගනී.  වර්තමානයේ, සලාද ශාකය වැඩි වශයෙන් වගා කරනු ලබන්නේ ඒවායේ පත්‍ර ලබා ගැනීම සඳහාය. එනමුත් එක් වර්ගයක් කඳ ලබා ගැනීමටද, තවත් වර්ගයක් බීජ ලබා ගැනීමටද වගා කරයි. එම බිජ තෙල් ලබා ගැනීම සඳහා යොදා ගනී. බොහෝ සලාද ප්‍රභේද සලාද සෑදීමට භාවිතා කරයි. මේවා තනිව හෝ වෙනත් පලා වර්ග, එළවලු, මස්, චීස් සමග යොදා ගනී. බොහෝ විට, Romaine සලාද ප්‍රභේදය Caesar සලාද සෑදීම සඳහා යොදා ගනී. එයට හාල්මැස්සන් සහ බිත්තර භාවිතා කරයි. තවද සලාද කොළ, සුප් සහ සැන්විචස් සැදීමේදී සහ දවටන සඳහාද භාවිතා කරන අතරම එහි කඳ කොටස් අමුවෙන් හෝ පිස ආහාරයට ගනී.  සලාද ශාකයේ පරිභෝජන වර්ධනයෙහි වෙනසක් බටහිර රට වල සහ චීනයේ දක්නට ලැබේ. සෞඛ්‍ය අවදානම් සහ අමු පත්‍ර ආහාරයට ගැනීමට ඇති සංස්කෘතිකමය අකමැත්ත ඊට හේතු වේ. එම රටවල "සලාද" සාදන්නේ පිසින ලද එළවලු වලින් වන අතර, ඒවා උණුසුම්ව හෝ සීත ලෙස පිළිගන්වනු ලැබේ. බටහිර රටවලදීට වඩා, මෙම සලාද ශාකය විවිධ ආකාරයේ ආහාර බඳුන් සඳහා භාවිත වේ. bean curd සහ මස් ආහාර බඳුන්, සුප් සහ stir-fry plain හෝ වෙනත් එළවලු සමග. චීනයේ Stem lettuce, නමැති ප්‍රභේදය බොහෝ සෙයින් ක්‍ෂය වී තිබේ. එයට හේතුව, ඒවා අමුවෙන් හෝ පිස ආහාරයට එක් කර ගැනීමයි. ඒවා මුලික වශයෙන් සුප් වල සහ stir-frys වල ඇත.

 පෝෂණය සහ සෞඛ්‍ය

සලාද ශාකය විටමින් A, විටමින් K සහ පොටෑසියම් අඩංගු ශාකයකි. එම පෝෂකයන් එම ශාකයේ ප්‍රභේද මත රඳා පවති. අඳුරු කොළ පැහැති සලාද වල විටමින් A සාන්ද්‍රණය අධිකය. එසේම එහි ආහාර තන්තු (නාරටි වල සාන්ද්‍ර වී ඇත), කාබෝහයිඩ්රේට, ප්‍රෝටින් සහ මේදය සුළු ප්‍රමාණයක් අඩංගුය. තවද  විටමින් C, කැල්සියම්, යකඩ සහ කොපර්, විටමින් සහ බහුල වශයෙන් ලවණ ද ශාක පත්‍රයෙහි අඩංගු වේ. ස්වභාවික ලෙස සලාද ශාකය ලිතියම් අවශෝෂණය සහ සාන්ද්‍රණය කර ගනී.

 ආහාර මගින් උත්පාදනය වන රෝග
ගබඩා කරන ලද සලාද ශාක වල, food-borne රෝග කාරකය නොනැසී ජිවත් විය හැකිය. එසේ වුවද, ගබඩා කර ඇති කාලය අතරතුර, එම රෝග කාරක(ලිස්ටිරියා මොනොසයිටොජෙනෙස් හැර) ප්‍රමාණය අඩු විය හැකිය. listeriosis නම් බැක්ටීරියා අසදනයේ රෝග කාරකය, ගබඩාවේදී ගුණනය වේ. කෙසේ වුවත්, ආහාරයට සුදානම් කර ඇති සලාද නිෂ්පාදන වල බැක්ටීරියා විශාල වශයෙන් තිබුනද, 2008 වර්ෂයේදී ලිස්ටෙරෝසිස් (listeriosis) රෝග ආසාදනය පැතිරීමක් සොයාගෙන නැත. පර්යේෂකයන් මෙයට හේතුව නිෂ්පාදන වල කෙටි ජීව කාලය බව සත්‍ය ලෙසම පිළිගනී. දේශීය ක්ෂුද්‍රශාක, Listeria නම් බැක්ටීරියා සමග තරඟ කිරීම හෝ සලාද වල තිබිය හැකි ගුණාංග නිසා listeriosis රෝගය ඇති කරන බක්ටිරියාවට රෝගය ඇති කිරීමට හැකියාවක් නැත.

සලාද වල දැකිය හැකි අනෙක් බැක්ටීරියා වන, Aeromonas විශේෂ, වසංගත ලෙස සිදු නොවේ. තවද Campylobacter විශේෂය, campylobacteriosis සහ Yersinia intermedia ආසාදන සඳහා හේතුවේ. Yersinia kristensenii (Yersinia හි විශේෂයන්), ඒවා ප්‍රධාන වශයෙන් සලාද වලින් හමුවේ.  E. coli O157:H7 සහ Shigella බැක්ටීරියා සලාද ශාකය සමග විශාල වශයෙන් පැතිරේ. සතුන්ගේ මළ ද්‍රව්‍ය ස්පර්ශ වීමත් සමග බොහෝ විට ශාක දුෂිත වේ.  විශේෂයෙන් කැලිෆෝනියා සලාද ව්‍යාපාරයේ බහුල වූ, රික්තක සිසිලන ක්‍රමය, E. coli O157:H7 නම් බැක්ටීරියා විශේෂය, වටහාගැනීමේ හැකියාව සහ ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව වැඩි කරන බව, 2007 දී සිදු කල අධ්‍යන මගින් තහවුරු කරන ලදී.  සැල්මොනෙල්ලා බැක්ටීරියා, දුර්ලභ දර්ශයක් වන Salmonella braenderup දර්ශය මගින් සලාද ශාකය දුෂණය වේ.  සලාද වල වයිරස් වන, හෙපටිටිස් Aද ඇතුලත්ය. calicivirus සහ  Norwalk-like වැනි මාදිලි, සලාද වල දැකිය හැක. සලාද වලද පරපෝෂිත ගහණ පතුරවයි. එයට Giardia lamblia ද ඇතුලත්වේ.

 ආගමික සහ ඖශදීය තොරතුරු
සලාද ශාකයේ සුලභ අරමුණ ආහාරයට සුදුසු කොළ ගහන එළවළුවක් ලෙස සලාද යොදා ගැනීමය. එයට අමතරව සලාද ශාකයේ විවිධ ප්‍රයෝජන පුරාණ කාලයේ සිට දක්නට ලැබිණ. එනම් ඖෂධයක් ලෙස හා ආගමික සංකේතයක් ලෙස යොදා ගත්හ. උදාහරණයක් ලෙස , පුරාණ මිසර ජාතිකයන් මෙම සලාද ගස් ලිංගික ශුරභාවය පෙන්වන ශාකයක් ලෙස , ආදරයේ සහ කාන්තා ගැබ් දැරීමේ ප්‍රවර්ධකයක් ලෙසද හනුන්වන ලදී. එසේම රෝමානු ජාතිකයන් මෙම ශාකය ලිංගික ශක්තිය  වර්ධනය කරවන බව කියා සිටි. නමුත් මෙම අදහස් වලට ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස, ග්‍රීක ජාතිකයන් මෙය පුරුෂ බෙලහිනතාවය  ඇති කරවන ලෙස හඳුන්වන අතරම මෙය අවමගුල් උත්සව වලදී යොදා ගනී (පෙනෙන පරිදි, Adonis ගේ අභාවය පිළිබඳව ජන ප්‍රවාදයේ එන ක්‍රියාකලාපය හේතුවෙන් ). තවද 1800 දී, බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික කාන්තාවන් අතර මෙම සලාද ශාකය වඳ බව සහ මද සරු බව සඳහා හේතු වන බව විශ්වාසයක් පවතී. මෘදු මත කරවන ගුණයක් සලාද ශාකයට ඇත.– එය "sleepwort" ලෙස Anglo-Saxons විසින් හඳුන්වන ලදී. නමුත් වගා කල L. sativa'' වලට එහි වල් පැළෑටි  වලට වඩා අඩු මත් බවක් ඇත. මෙම මත් කරවන ගුණය sesquiterpene lactones හි ලක්ෂණයක් වේ. එය මෙම සලාද ශාකයේ කඳෙහි  සුදු දියරයක් (ගස් වල කිරි) මගින් ලබා ගනී. එය lactucarium නොහොත් "සලාද කංසා" ලෙස හැඳින්වේ.

සමහර අවස්ථා වලදී සලාද සාරය ක්‍රීම් සහ සමෙහි ආලේප කරන දියර සැදීම සඳහා යොදා ගනී. ඒවා ගොරෝසු සම සඳහා ද , හිරු එළියෙන් සම පිළිස්සීම වැලකීම සඳහාද ප්‍රයෝජනවත්ය. සලාද ශාකය අක්මාවේ රෝග සඳහාද ගුණ ශාකයකි. එක්තරා ඇමරිකානු ජාතිකයන්, මෙම සලාද ශාකය අධිග්‍රහණය කිරීම මගින් වසූරිය සුව කල හැකි බව පිළිගැණුනු අතර ඉරාන ජාතිකයන්, උණසන්නිපාතය  සෑදුනු විට සලාද ඇට පරිභෝජනය කටන ලදී. ගැමි වෙදකමද , සලාද ශාකය විවිධ අවස්ථාවන් වලදී ප්‍රතිකාරකයක් වන බව කියාපායි. එනම් එය කායික හෝ මානසික වේදනාව, රක්තවාතය, ආතතිය, චකිතය, කැස්ස සහ උමතුව වැනි රෝග සඳහා ප්‍රතිකාරකයක් ලෙස ගැමි වෙදකමට අනුව යොදා ගත හැකිය. නමුත් විද්‍යාත්මක සාක්ෂි වලට අනුව මෙහි සමාන ප්‍රතිපල කිහිපයක් පෙන්නුම් කලද ඉහත සඳහන් කල ප්‍රයෝජන සොයා නොගැනිණ. වර්තමාන කාලයේදී, රෝපණය කරන ලද පලැටි ආහාරයට ගැනීමට වාරණයක් ඇති උතුරු ඉරානයේ, Yazidi ජනතාව අතර සලාද වල ආගමික බැඳීම නොකඩවාම පවත්වාගෙන යයි.

යොමුව

උපුටා දැක්වීම

බාහිර සබැඳුම

Cichorieae

Leaf vegetables
Plants described in 1753

සලාද (ශාකය)


Hinchingbrooke House est une demeure seigneuriale anglaise à Huntingdon, dans le Cambridgeshire, qui fait maintenant partie de l'école Hinchingbrooke.

Histoire

La maison est construite autour d'un couvent bénédictin du  . Après la Réforme, il passe entre les mains de la famille Cromwell, et devient par la suite la maison des comtes de Sandwich jusqu'en 1956, dont John Montagu (4e comte de Sandwich), réputé "l'inventeur" du sandwich moderne.

Le 8 mars 1538, Richard Williams (alias Cromwell), un neveu de Thomas Cromwell, obtient la concession du couvent de Hinchingbrooke, dans le Huntingdonshire, pour le prix sous-évalué de £19,9s.2d. alors qu'il est un visiteur officiel supervisant la dissolution des monastères . Une cheminée découverte dans le bâtiment porte ses initiales . Son fils, Henry Williams (alias Cromwell), grand-père d'Oliver Cromwell, réalise des travaux plus importants sur la maison .

Selon Mark Noble, écrivain du  et visiteur fréquent à Hinchingbrooke, « les appartements des religieuses, ou cellules, à Hinchinbrook, sont maintenant entiers et sont utilisés comme chambres d'hébergement pour les serviteurs subalternes ; leur salle commune était ce qui est maintenant la cuisine ; l'église est détruite, à l'exception de quelques restes insignifiants, maintenant partie d'un des murs de la maison, et semblent avoir été l'angle de la tour ; près de cet endroit en abaissant le parquet, il y a quelques années, un ou plusieurs cercueils de pierre ont été trouvés", et "Sur les bow-windows, il a mis les armes de sa famille, avec celles de plusieurs autres à qui il était allié".

La reine Élisabeth  séjourne à Hinchingbrooke en août 1564 après une visite à l'Université de Cambridge . Le roi Jacques est à Hinchingbrooke le 7 décembre 1610, le prince Henri y est le 8 août 1612 .

Un grave incendie se déclare en 1830 et la maison est restaurée/reconstruite par Edward Blore. Elle est restaurée en 1894 et à nouveau dans les années 1960. Lors de la restauration la plus récente, l'entrée de la salle capitulaire est découverte, mais sinon, peu de bâti médiéval est visible .

La maison est présentée et illustrée dans le numéro du 2 novembre 1907 de Country Life .

En 1970, elle devient une partie de l'école Hinchingbrooke  abritant la classe de . L'école Hinchingbrooke, autrefois la Huntingdon Grammar School, était sur le site de ce qui est maintenant le musée Cromwell à Huntingdon, a été fréquentée par Oliver Cromwell et Samuel Pepys  . L'école compte maintenant environ 1 900 élèves .

C'est un bâtiment classé Grade I et est ouvert aux visites le dimanche après-midi en été  .

Références

Sources

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Cambridgeshire

Hinchingbrooke House


Le stade Patrice-Lumumba est un stade polyvalent situé à Munenga, en Angola.

Histoire
Le stade reçoit son nom du leader de l'indépendance de RDC Patrice Emery Lumumba.

Il est principalement utilisé pour les matchs de football et sert de stade à domicile du Clube Recreativo Desportivo Libolo de la Girabola.

Notes et références

Stade de football en Angola
Patrice Lumumba

Stade Patrice-Lumumba (Munenga)


Aalborg By er en dansk dokumentarfilm fra 1933.

Handling
En turistfilm om Aalborg, som den helt centrale by i Nordjylland. Aalborg og omegn har 70.000 indbyggere. Her ligger en af Europas største cementfabrikker - fabrikken Rørdal (i dag Aalborg Portland) har verdens største rotationsovn. Aalborg havn, den næststørste i Danmark efter København, præsenteres via en sejltur gennem havneløbet. Bl.a. ses skibet "Aalborghus", der sejler mellem Aalborg og København. Der er mere end 4 km kajanlæg og masser af aktivitet i den travle havn. Europas største tobaksfabrik C.W. Obel ligger også i Aalborg og beskæftiger et stort antal arbejdere ved maskinerne. Billeder fra byens hverdagsliv, bl.a. det store marked, hvor der handles kreaturer. 4. juli hvert år fejres det danske-amerikanske venskab i Rebild Bakker. Der er gode bademuligheder i Nordjylland, bl.a. på Grenen. Aalborg er en smuk by med gamle bygninger, og der er masser af liv i gaderne.: Rådhuset, domhuset, en kommunal skole, Budolfi Kirke, Aalborghus samt skønne parker og naturområder. Kulturen er repræsenteret ved "Kilden", det største dansested i Skandinavien, byens udstillingssteder og koncertsale. Aalborg tårnet er 55 meter højt og har en restaurant øverst oppe. Filmen er tekstet med franske og hollandske mellemtekster.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1933

Aalborg By


La 1. Bundesliga 2011-12 fue la 49.ª edición de la Fußball-Bundesliga, la mayor competición futbolística de Alemania. La temporada se inició el 5 de agosto de 2011 y finalizó el 5 de mayo de 2012. Del 17 de diciembre de 2011 al 20 de enero de 2012 fue el descanso invernal.

Al ser calculado el Coeficiente UEFA de todos los países para la temporada 2012-13, en dicha clasificación Alemania ascendió del cuarto lugar al tercer lugar. De este modo, a partir de esta temporada, la Bundesliga obtuvo una plaza más para la fase de grupos de la Liga de Campeones de la UEFA 2012-13.

El Borussia Dortmund se coronó campeón y aseguró con Bayern de Múnich, Borussia Mönchengladbach y Schalke 04, los cupos para la Liga de Campeones de la UEFA. Asimismo, Bayer Leverkusen, VfB Stuttgart y Hannover 96 ocuparon las tres plazas para la Liga Europea de la UEFA 2012-13, el segundo torneo más importante a nivel de clubes en Europa. Asimismo, los clubes 1. FC Colonia y 1. FC Kaiserslautern descendieron a la 2. Bundesliga.  Hertha de Berlín también descendió a la 2. Bundesliga al perder en el play-off ante Fortuna Düsseldorf.

Equipos

Ascensos y descensos

 El Borussia Mönchengladbach venció en la permanencia al VfL Bochum con un marcador global de 2 a 1.
 Tras quedar 2° en la 2. Bundesliga, el Augsburgo asciende a la 1. Bundesliga por primera vez en su historia.

Información de los equipos

Cambios de entrenadores

Equipos por länder

Tabla de posiciones

 PJ = Partidos jugados; PG = Partidos ganados; PE = Partidos empatados; PP = Partidos perdidos; GF = Goles anotados; GC = Goles recibidos; Dif. = Diferencia de gol; Pts. = Puntos
Orden de ubicación de los equipos: 1) Puntos; 2) Diferencia de gol; 3) Cantidad de goles anotados.
Ya que ambos finalistas de la DFB-Pokal 2011/12 (Borussia Dortmund y Bayern Múnich) se clasificaron para la Liga de Campeones 2012/13, las tres plazas para la Europa League [5) Fase de grupos; 6) Play-offs; 7) Tercera fase de clasificación] se distribuyeron según las posiciones finales en la liga.

Evolución de las posiciones

Resultados

Primera rueda

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 15
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|2:0 (1:0)
|Hoffenheim
|BayArena
|2 de diciembre
|20:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|4:1 (1:0)
|Werder Bremen
|Allianz Arena
|3 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Friburgo
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:1)
|Hannover 96
|Mage Solar Stadion
|3 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Kaiserslautern
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:1)
|Hertha Berlín
|Fritz Walter Stadion
|3 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Wolfsburgo
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (2:0)
|Maguncia 05
|Volkswagen Arena
|3 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Borussia Mönchengladbach
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:1)
|Borussia Dortmund
|Borussia-Park
|3 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Stuttgart
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (2:1)
|Colonia
|Mercedes-Benz Arena
|3 de diciembre
|18:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hamburgo
|2:0 (1:0)
|Núremberg
|Imtech Arena
|4 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|'3:1 (1:0)
|Augsburgo
|Veltins-Arena
|4 de diciembre
|17:30
|Sky Sports
|}

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 17
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|3:0 (0:0)
|Colonia
|Allianz Arena
|16 de diciembre
|20:30
|Sky Sports
|-align=center
|Bayer Leverkusen
|0:3 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|BayArena
|17 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Hamburgo
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:0)
|Augsburgo
|Imtech Arena
|17 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Friburgo
|1:4 (1:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|Mage Solar Stadion
|17 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:0)
|Hertha Berlín
|Rhein-Neckar-Arena
|17 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|1:0 (0:0)
|Stuttgart
|Volkswagen Arena
|17 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|5:0 (2:0)
|Werder Bremen
|Veltins-Arena
|17 de diciembre
|18:30
|Sky Sports
|-align=center
|Kaiserslautern
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:1)
|Hannover 96
|Fritz Walter Stadion
|18 de diciembre
|15:30
|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|'''1:0 (1:0)
|Maguncia 05
|Borussia-Park
|18 de diciembre
|17:30
|Sky Sports
|}

 Segunda rueda

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 18
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|3:1 (2:0)
|Bayern Múnich
|Borussia-Park
|20 de enero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Hannover 96
|Rhein-Neckar-Arena
|rowspan=6|21 de enero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|3:1 (1:0)
|Sttugart
|Mercedes-Benz Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|1:0 (0:0)
|Colonia
|Volkswagen Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|1:0 (0:0)
|Augsburgo
|Mage Solar Stadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|2:0 (1:0)
|Hertha Berlín
|EasyCredit-Stadion
|-align=center
|Kaiserslautern
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Werder Bremen
|Fritz Walter Stadion
|18:30
|-align=center
|Hamburgo
|1:5 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|Imtech Arena
|rowspan=2|22 de enero
|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|'''3:2 (2:0)
|Maguncia 05
|BayArena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 19
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|1:0 (1:0)
|Núremberg
|AWD-Arena
|27 de enero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|2:0 (0:0)
|Wolfsburgo
|Allianz Arena
|rowspan=6|28 de enero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Werder Bremen
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:0)
|Bayer Leverkusen
|Weserstadion
|-align=center
|Hertha Berlín
|1:2 (1:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Hamburgo
|Olympiastadion
|-align=center
|Augsburgo
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:1)
|Kaiserslautern
|SGL Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|3:1 (1:1)
|Hoffenheim
|Signal Iduna Park
|-align=center
|Colonia
|1:4 (1:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|RheinEnergieStadion
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Maguncia 05
|3:1 (3:0)
|Friburgo
|Coface Arena
|rowspan=2|29 de enero
|15:30
|-align=center
|Stuttgart
|'''0:3 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|Mercedes-Benz Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 20
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Núremberg
|0:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|EasyCredit-Stadion
|3 de febrero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Wolfsburgo
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Borussia Mönchengladbach
|Volkswagen Arena
|rowspan=6|4 de febrero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:1)
|Augsburgo
|Rhein-Neckar-Arena
|-align=center
|Hertha Berlín
|0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|Olympiastadion
|-align=center
|Schalke 04
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:1)
|Maguncia 05
|Veltins-Arena
|-align=center
|Bayer Leverkusen
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:1)
|Stuttgart
|BayArena
|-align=center
|Hamburgo
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:0)
|Bayern Múnich
|Imtech Arena
|18:30
|-align=center
|Friburgo
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:1)
|Werder Bremen
|Mage Solar Stadion
|rowspan=2|5 de enero
|15:30
|-align=center
|Kaiserslautern
|'''0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Colonia
|Fritz Walter Stadion
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 21
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|3:2 (2:2)
|Friburgo
|Volkswagen Arena
|10 de febrero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|2:0 (2:0)
|Kaiserslautern
|Allianz Arena
|rowspan=6|11 de febrero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|1:0 (1:0)
|Bayer Leverkusen
|Signal Iduna Park
|-align=center
|Werder Bremen
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:1)
|Hoffenheim
|Weserstadion
|-align=center
|Maguncia 05
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:0)
|Hannover 96
|Coface Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|5:0 (4:0)
|Hertha Berlín
|Mercedes-Benz Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Monchengladbach
|3:0 (3:0)
|Schalke 04
|Borussia-Park
|18:30
|-align=center
|Augsburgo
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Núremberg
|SGL Arena
|rowspan=2|12 de febrero
|15:30
|-align=center
|Colonia
|'''0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Hamburgo
|RheinEnergieStadion
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 22
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:1)
|Maguncia 05
|Rhein-Neckar-Arena
|17 de febrero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Kaiserslautern
|1:2 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|Fritz Walter Stadion
|rowspan=6|18 de febrero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Hamburgo
|1:3 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Werder Bremen
|Imtech Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|2:1 (1:0)
|Colonia
|EasyCredit-Stadion
|-align=center
|Hertha Berlín
|0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|Olympiastadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|4:1 (1:0)
|Augsburgo
|BayArena
|-align=center
|Friburgo
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Bayern Múnich
|Mage Solar Stadion
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|4:0 (2:0)
|Wolfsburgo
|Veltins-Arena
|rowspan=2|19 de febrero
|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|'''4:2 (2:0)
|VfB Stuttgart
|AWD-Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 23
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Borussia Mönchengladbach
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:0)
|Hamburgo
|Borussia-Park
|24 de febrero
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|4:1 (2:1)
|Friburgo
|Mercedes-Benz Arena
|rowspan=6|25 de febrero
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Maguncia 05
|4:0 (3:0)
|Kaiserslautern
|Coface Arena
|-align=center
|Wolfsburgo
|1:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Hoffenheim
|Volkswagen Arena
|-align=center
|Colonia
|0:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|RheinEnergieStadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Augsburgo
|3:0 (0:0)
|Hertha Berlín
|SGL Arena
|-align=center
|Werder Bremen
|0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|Weserstadion
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|2:0 (1:0)
|Schalke 04
|Allianz Arena
|rowspan=2|26 de febrero
|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|'''3:1 (1:0)
|Hannover 96
|Signal Iduna Park
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 24
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hertha Berlín
|1:0 (0:0)
|Werder Bremen
|Olympiastadion
|rowspan=7|3 de marzo
|rowspan=6|15:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Hamburgo
|0:4 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|Imtech Arena
|-align=center
|Kaiserslautern
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Wolfsburgo
|Fritz Walter Stadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|2:0 (0:0)
|Bayern Múnich
|BayArena
|-align=center
|Hannover 96
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:1)
|Augsburgo
|AWD-Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|2:1 (1:0)
|Schalke 04
|Mage Solar Stadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|2:1 (1:0)
|Maguncia 05
|Signal Iduna Park
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|1:0 (0:0)
|Borussia Mönchengladbach
|EasyCredit-Stadion
|rowspan=2|4 de marzo
|15:30
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|'''1:1 (1:0)
|Colonia
|Rhein-Neckar-Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 25
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Stuttgart
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Kaiserslautern
|Mercedes-Benz Arena
|9 de marzo
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|3:2 (2:1)
|Bayer Leverkusen
|Volkswagen Arena
|rowspan=6|10 de marzo
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Maguncia 05
|2:1 (2:0)
|Núremberg
|Coface Arena
|-align=center
|Borussia Mönchengladbach
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Friburgo
|Borussia-Park
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|7:1 (5:0)
|Hoffenheim
|Allianz Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Colonia
|1:0 (1:0)
|Hertha Berlín
|RheinEnergieStadion
|-align=center
|Augsburgo
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Borussia Dortmund
|SGL Arena
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Werder Bremen
|3:0 (1:0)
|Hannover 96
|Weserstadion
|rowspan=2|11 de marzo
|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|'''3:1 (3:1)
|Hamburgo
|Veltins-Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 26
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Hoffenheim
|1:2 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|Rhein-Neckar-Arena
|16 de marzo
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Bayer 04 Leverkusen
|1:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|BayArena
|rowspan=6|17 de marzo
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|1:0 (1:0)
|Werder Bremen
|Signal Iduna Park
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Augsburgo
|2:1 (1:1)
|Maguncia 05
|SGL Arena
|-align=center
|Hamburgo
|1:3 (0:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|Imtech Arena
|-align=center
|Núremberg
|1:3 (1:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|EasyCredit-Stadion
|-align=center
|Hertha Berlín
|0:6 (0:3)
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|Olympiastadion
|18:30
|-align=center
|Kaiserslautern
|1:4 (1:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|Fritz Walter Stadion
|rowspan=2|18 de marzo
|15:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|'''4:1 (1:1)
|Colonia
|AWD-Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 27
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|2:1 (0:0)
|Hamburgo
|Volkswagen Arena
|23 de marzo
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Werder Bremen
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (0:0)
|Augsburgo
|Weserstadion
|rowspan=6|24 de marzo
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Maguncia 05
|1:3 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Hertha Berlín
|Coface Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|2:1 (1:0)
|Hannover 96
|Allianz Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|2:0 (2:0)
|Kaiserslautern
|Mage Solar Stadion
|-align=center
|Borussia Mönchengladbach
|1:2 (1:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Hoffenheim
|Borussia-Park
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|2:0 (1:0)
|Bayer Leverkusen
|Veltins-Arena
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|1:0 (0:0)
|Núremberg
|Mercedes-Benz Arena
|rowspan=2|25 de marzo
|15:30
|-align=center
|Colonia
|'''1:6 (1:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|RheinEnergieStadion
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 28
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Borussia Dortmund
|bgcolor=#D0E7FF|4:4 (1:0)
|Stuttgart
|Signal Iduna Park
|30 de marzo
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Augsburgo
|2:1 (2:1)
|Colonia
|SGL Arena
|rowspan=6|31 de marzo
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Núremberg
|0:1 (0:0)
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|EasyCredit-Stadion
|-align=center
|Kaiserslautern
|0:1 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Hamburgo
|Fritz Walter Stadion
|-align=center
|Werder Bremen
|0:3 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Maguncia 05
|Weserstadion
|-align=center
|Bayer Leverkusen
|0:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|BayArena
|-align=center
|Hertha Berlín
|1:4 (1:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Wolfsburgo
|Olympiastadion
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|2:1 (0:0)
|Borussia Mönchengladbach
|AWD-Arena
|rowspan=2|1 de abril
|15:30
|-align=center
|Hoffenheim
|bgcolor=#D0E7FF|'''1:1 (1:0)
|Schalke 04
|Rhein-Neckar-Arena
|17:30
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 29
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Friburgo
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (0:2)
|Núremberg
|Mage Solar Stadion
|rowspan=7|7 de abril
|rowspan=6|15:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Kaiserslautern
|1:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Hoffenheim
|Fritz Walter Stadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayern Múnich
|2:1 (1:1)
|Augsburgo
|Allianza Arena
|-align=center
|Wolfsburgo
|1:3 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|Volkswagen Arena
|-align=center
|Colonia
|bgcolor=#D0E7FF|1:1 (1:1)
|Werder Bremen
|RheinEnergieStadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|4:1 (1:1)
|Maguncia 05
|Mercedes-Benz Arena
|-align=center
|Borussia Mönchengladbach
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Hertha Berlín
|Borussia-Park
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Schalke 04
|3:0 (1:0)
|Hannover 96
|Veltins-Arena
|rowspan=2|8 de abril
|15:30
|-align=center
|Hamburgo
|bgcolor=#D0E7FF|'''1:1 (1:0)
|Bayer Leverkusen
|Imtech Arena
|17:30
|}

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 30
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|Augsburgo
|1:3 (1:2)
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|SGL Arena
|rowspan=4|10 de abril
|rowspan=9|20:00
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Maguncia 05
|4:0 (3:0)
|Colonia
|Coface Arena
|-align=center
|Werder Bremen
|bgcolor=#D0E7FF|2:2 (1:0)
|Borussia Mönchengladbach
|Weserstadion
|-align=center
|Hertha Berlín
|1:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Friburgo
|Olympiastadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Bayer Leverkusen
|3:1 (1:1)
|Kaiserslautern
|BayArena
|rowspan=5|11 de abril
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hannover 96
|2:0 (1:0)
|Wolfsburgo
|AWD-Arena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|1:0 (0:0)
|Bayern Múnich
|Signal Iduna Park
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|4:1 (3:0)
|Schalke 04
|EasyCredit-Stadion
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hoffenheim
|'''4:0 (2:0)
|Hamburgo
|Rhein-Neckar-Arena
|}
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Jornada 31
|-
!width="200"|Local
!width="90"|Resultado
!width="200"|Visitante
!width="200"|Estadio
!width="100"|Fecha
!width="85"|Hora
!width="100"|Directo TV
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Stuttgart
|4:1 (2:1)
|Werder Bremen
|Mercedes-Benz Arena
|13 de abril
|20:30
|rowspan=9|Sky Sports
|-align=center
|Kaiserslautern
|0:2 (0:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Núremberg
|Fritz Walter Stadion
|rowspan=6|14 de abril
|rowspan=5|15:30
|-align=center
|Wolfsburgo
|1:2 (1:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Augsburgo
|Volkswagen Arena
|-align=center
|Schalke 04
|1:2 (1:1)
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Dortmund
|Veltins-Arena
|-align=center
|Bayer Leverkusen
|bgcolor=#D0E7FF|3:3 (1:0)
|Hertha Berlín
|BayArena
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Hamburgo
|1:0 (1:0)
|Hannover 96
|Imtech Arena
|-align=center
|Bayern Múnich
|bgcolor=#D0E7FF|0:0 (0:0)
|Maguncia 05
|Allianz Arena
|18:30
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Borussia Mönchengladbach
|3:0 (1:0)
|Colonia
|Borussia-Park
|rowspan=2|15 de abril
|15:30
|-align=center
|Friburgo
|bgcolor=#D0E7FF|'''0:0 (0:0)
|Hoffenheim
|Mage Solar Stadion
|17:30
|}

 Jugadores con más tarjetas rojas

 Véase también
 Bundesliga (Alemania)
 Liga de Campeones de la UEFA 2011-12
 Liga Europea de la UEFA 2011-12

 Referencias

 Enlaces externos
 Sitio web oficial (inglés y alemán)
 Bundesliga en la página oficial de la DFB (inglés y alemán)
 Kicker magazine (alemán'')

Temporadas de la 1. Bundesliga
Fútbol en 2011
Fútbol en Alemania en 2012
Deporte en Alemania en 2011

1. Bundesliga 2011-12


Athlete were an English indie rock band formed in Deptford, London, comprising Joel Pott (lead vocals and guitar), Carey Willetts (bass and backing vocals), Stephen Roberts (drums and backing vocals), Tim Wanstall (keyboards).

The band had a brief period of high-profile domestic success in which their debut album Vehicles & Animals (2003) was a platinum seller in 2005 and Mercury Music Prize nomination. It was followed up by Tourist (2005) which reached No. 1 and sold over 500,000 copies allowing this album to also go platinum. Athlete's subsequent two albums, Beyond the Neighbourhood (2007) and Black Swan (2009), saw the band exploring different styles, influenced by the works of artists such as Nick Cave & the Bad Seeds.

The band has been on hiatus since anniversary tours in 2012 and 2013. Joel Pott has been working since then as songwriter and producer for other artists. Carey Willets released a solo album in 2012, called Stickers and has another project called "Boxes". Stephen Roberts and Tim Wanstall have been working on production with other bands. In 2011, Stephen Roberts stated that they set aside plans for a fifth record, have no plans to make a new album, and are exploring different careers. Since then, they have been relatively quiet.

History

Debut releases and development (2000–2002)
Friends since the age of fourteen, Athlete took their wide ranging influences such as Grandaddy and The Flaming Lips and started jamming and practising in the basement of The Bear, a pub which was converted into a church and sandwich bar, on Deptford High Street in 1999. They began recording there, before sending demos out.

Signing with Regal Recordings, the band released their first single "Westside" in February 2002, which was a hit, garnering airplay on BBC Radio 1 and paving the way for another single, "You Got the Style" which cracked the Top 40 in June. Parlophone took notice and promptly signed the musicians, who entered the studio with producer Victor Van Vugt (Nick Cave & the Bad Seeds, Beth Orton) in late 2002 to record their first studio LP.

Commercial success, but mixed critical reception (2003–2006)
The band came to prominence in 2003 with their debut album, Vehicles and Animals, producing popular singles such as "You Got the Style" and "El Salvador". The album earned a Mercury Music Prize nomination and went on to sell over 250,000 copies. They played their first live session on UK radio on the Dermot O'Leary Show on BBC Radio 2. Following the release of the album in April 2003, the summer of that year was a particularly fruitful time. Shortly after Glastonbury and T in The Park festivals, the band were nominated for the Mercury Award. After nomination, the album went from silver (60,000 sales) to gold (100,000) in the space of two weeks. "I think there's an underdog waiting to be discovered by the Mercury every year," said Steve. "And that year it was us." "By the time we played V at the end of the summer it seemed like everybody there knew the record,' said Joel Pott, 'There was 20,000 people, all singing along.'

Their second album, Tourist, reached Number One in the UK Album Charts in its first week, following the huge success of single "Wires". The song was written about Pott's newborn baby who was rushed to intensive care after a premature birth, and in 2006 it won them the Ivor Novello Award for "Best Contemporary Song". In the UK charts, the band has frequently been frustrated by singles just missing out on top 40 placings, due to inconsistent support by music television channels and radio stations.  For instance, certain songs, such as "Wires" and "Half Light", were played up to 10 times a day on larger UK radio stations, yet other singles such as "Westside" and "Tourist" received little radio play.

Tourist had a mixed critical reception, with some suggesting that Athlete had failed to sustain the unique style of their previous album, while others saw the new album as a logical progression from their old sound. Allmusic wrote that "Its art direction is a winning tribute to the striking cover art of Britpop past, but musically, Tourist settles for complacent." The supporting tour took place between 2005 and mid-2006.

Development with subsequent releases (2007–2009)
On 10 June 2007, it was announced that the title of their third album would be Beyond the Neighbourhood. The album was recorded by the band themselves in their own studio, and mixed by Ben Allen and Michael Brauer, who had worked on Tourist. Released on 3 September 2007, Beyond the Neighbourhood was a self-produced collection of low-key songs, viewed as a disappointment by some, and an interesting sidestep by others. Jonny Pilcher contributed additional guitar on 7 tracks. Pilcher then played live with the band on the subsequent tour. It entered at No. 5 on the UK album chart. Singles included Beach Boys-influenced "Hurricane", charting disappointingly at number 31, also "Tokyo" which missed the Top 100 (number 198) and "The Outsiders EP", which did not chart at all.

They embarked on tours of the UK in late 2007 and early 2008 in support of the album. They also played during the 2008 TT motorcycle racing festival on the Isle of Man.

Black Swan is the fourth studio album produced by the band. Athlete recorded this album while temporarily unsigned. American producer Tom Rothrock collaborated with the group long distance after hearing only a few acoustic demos. In April they announced a 29 date tour of the UK to promote their new album. The tour took place throughout June and July. On 2 June 2009 it was announced that the band had parted ways with Parlophone Records and signed up with Fiction Records, who released "Black Swan" on 24 August 2009. The first single from the album "Superhuman Touch" was released on 17 August 2009, entering the UK charts at No. 74, climbing to No. 71 a week later. On 12 June 2009, Athlete released the song "Summer Sun" as a free download for email-subscribers. The song is not included in the track listing confirmed by band member Carey Willetts, and is likely to be considered as a b-side from the upcoming album. The first single to be released in America is "The Getaway". On 9 November 2009, Athlete released "Black Swan Song" as a single.

Compilation releases, touring and split (2010–2013)
Singles 1–10 was the first compilation album released by the band. Many of the bands big hits, including "El Salvador" and "Wires" appear on this album. The selection of tracks spans the past 10 years. There is one previously unreleased song on the album entitled "Back Track." After the release Athlete completed a tour of Britain, Europe and North America from March till December 2010, performing the hits from the non-bonus edition. The band toured in July across Britain, and in August headlined Union Chapel, and also took the stage at Bingley Music Live and Brownstock Festival in 3 and 4 September 2011.

In 2011 the band toured some of their biggest songs, but in a "stripped back" fashion. The idea was that the band took some of their songs and reworked them completely to be played in an acoustic style. The tour came around after the band played a small gig at London's Canary Wharf. After the gig was highly successful, they announced the tour which included 18 dates across the U.K with two dates at London's Union Chapel. The second of which was recorded for a live album "Live at Union Chapel" released early in 2012. The album has 12 songs including the singles "Wires" and "Half Light" and includes the band talking to the audience between songs. This was Athlete's fourth live EP after two iTunes Festival EPs and the "Tokyo EP" recorded at Camden Koko.

In a September 2011 interview, keyboardist Tim Wanstall said "it's been every two years (releasing an album) on the odd numbers since 2003 so this is the first year to break that cycle. Actually we're all exploring individual paths at the moment so the if/how/when of another album is a pretty open book." In 2012 the band performed at several festivals including Hop Farm Festival, Shindig Festival and Lakefest. In May 2013, the band embarked on Vehicles & Animals 10th Anniversary Tour, with dates at Bristol Academy, Cambridge Junction and Shepherd's Bush Empire.

Since this tour, the band became dormant and later split. Pott turned to songwriting and production duties for other artists, forging working relationship with George Ezra, co-writing and producing his first two studio albums: Wanted on Voyage (2014) and Staying at Tamara's (2018), as well as co-writing Shura's debut effort Nothing's Real (2016). He referred to his time in the band in the past tense in a 2015 interview with M Magazine. Stephen Roberts and Tim Wanstall have been working on production with other bands. Carey Willets released his first solo album in 2012, called Stickers, while also working on production and on a project called "Boxes".

Discography

Studio albums
Vehicles & Animals (2003)
Tourist (2005)
Beyond the Neighbourhood (2007)
Black Swan (2009)

Members
 Joel Pott – lead vocals and guitar
 Carey Willetts – bass and backing vocals
 Stephen Roberts – drums and backing vocals
 Tim Wanstall – keyboards and backing vocals

References

External links

Astralwerks artists
English indie rock groups
English Christian rock groups
Post-Britpop groups
Fiction Records artists
Musical groups established in 2000
Musical groups from the London Borough of Lewisham
Parlophone artists
Ivor Novello Award winners
People educated at the BRIT School

Athlete (band)


An Fosterella floridensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ibisch, R.Vásquez ngan Elvira Angela Gross. An Fosterella floridensis in nahilalakip ha genus nga Fosterella, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fosterella

Fosterella floridensis