انطلقت بطولة كأس الخليج 2009 التاسعة عشر في يوم 4 يناير 2009، حيث أقيمت في سلطنة عمان في مسقط، على ملعبين ملعب مجمع السلطان قابوس وملعب الشرطة، ولعبت المباراة النهائية في يوم 17 يناير 2009. وقد فاز منتخب عمان لكرة القدم بهذه الدورة لأول مرة في تاريخه، وقد فاز المهاجم العماني حسن ربيع بلقب هداف البطولة برصيد 4 أهداف، وفاز حارس المرمى العماني علي الحبسي بلقب أفضل حارس في البطولة للمرة الرابعة على التوالي، وفاز السعودي ماجد المرشدي بلقب أفضل لاعب في البطولة.

حقوق النقل

وفي يوم 15 مارس 2008 فازت قناة الجزيرة الرياضية بحقوق نقل البطولة بعد منافسة من قبل قناة دبي الرياضية، أبو ظبي الرياضية وقنوات الكأس الرياضية، وفي يوم 14 يناير 2009 تعرت إستديوهات القناة لأضرار جسيمة بسبب العواصف الرعدية التي هبت على مسقط، وقد تحطمت كاميرات النقل التلفزيوني وأجهزة الإضاءة والأثاث الموجود داخل الأستوديو.

القرعة
أقيمت قرعة البطولة في يوم 30 أكتوبر 2008 في ظل مخاوف من عدم مشاركة منتخب الكويت لكرة القدم بسبب إيقاف الاتحاد الدولي لكرة القدم النشاط الكروي في الكويت، وتم في القرعة جعل منتخب عمان لكرة القدم رأس للمجموعة الأولى بصفته مستضيف البطولة ومنتخب الإمارات لكرة القدم رأس للمجموعة الثانية بصفته حامل اللقب، وتم تقسيم باقي الفرق حسب تصنيفهم لدى الاتحاد الدولي لكرة القدم بحيث وضع منتخب البحرين لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم بالمستوى الأول ومنتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب قطر لكرة القدم بالمستوى الثاني ومنتخب الكويت لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم في المستوى الثالث، وتم عمل قرعتين الأولى بوجود منتخب الكويت والثانية من دون منتخب الكويت، وقد مثل الدول في هذه القرعة كل من ناصر الجوهر من السعودية وأحمد راضي من العراق وفهد الكواري من قطر ومحمد عمر من الإمارات وجياب باشافعي من اليمن وخميس عيد من البحرين ومحسن صالح الحربي من عمان.

مشكلة الكويت مع الاتحاد الدولي
في 23 أكتوبر 2008 أوقف الاتحاد الدولي لكرة القدم الكويت عن المشاركة الخارجية في أي من البطولات بسبب حدوث بعض المشاكل الداخلية في الكويت وتدخل الحكومة في بعض القرارات الرياضية ، وفي يوم 16 ديسمبر 2008 أرسل أمير الكويت الشيخ صباح الأحمد الجابر الصباح رسالة إلى رئيس الاتحاد الدولي لكرة القدم جوزيف بلاتر برفقة حاملها الشيخ أحمد فهد الأحمد الصباح لتعليق الإيقاف لكي يتم السماح للكويت المشاركة في البطولة ، وفي يوم 20 ديسمبر 2008 رفع الاتحاد الدولي لكرة القدم الإيقاف عن الكويت لمدة ستة أشهر حتى يتم تعديل الأوضاع وبذلك باستطاعة الكويت المشاركة في كأس الخليج.

الفرق المشاركة
  (الدولة المستضيفة)
  (حامل اللقب)

تشكيلات الفريق

أعلنت الدول عن تشكيلاتها في يوم 29 ديسمبر 2008.

البطولة

ملخص البطولة

افتتحت البطولة في 4 يناير 2009 في افتتاح مبسط حيث ألغي حفل الافتتاح تضامنا من الفلسطينين في غزة، وقد حضر حفل الافتتاح الفرنسي ميشيل بلاتيني رئيس الاتحاد الأوروبي لكرة القدم والقطري محمد بن همام رئيس الاتحاد الأسيوي لكرة القدم، وكان الافتتاح تحت رعاية وزير الثقافة والتراث العماني هيثم بن طارق آل سعيد لتقوم فرقة العزف السلطانية بعزف السلام الوطني العماني وبدأ بعد ذلك طابور عرض المنتخبات بالدخول إلى أرض الملعب، وألقى بعد ذلك رشيد الهنائي وكيل وزراة الشؤون الرياضية العماني ونائب رئيس اللجنة المنظمة للبطولة ورئيس البطولة كلمة وجه فيها تحية ترحيب كبيرة إلى السلطان قابوس بن سعيد إلى المنتخبات المشاركة والوفود والضيوف والحضور في هذه التظاهرة الرياضي الخليجية، وقام بعد ذلك برفع علم البطولة على السارية المخصصة له، وبعد ذلك ألقى الوزير هيثم بن زياد كلمة قصيرة افتتح بها البطولة وكانت على الشكل التالي:

وبعد ذلك ألقى اللاعب العماني محمد ربيع قسم الدورة نيابة عن رؤساء الفرق المشاركة الأخرى.

الدور الأول

المباراة الأولى في المجموعة الأولى، الكويت وعمان في المباراة الأفتتاحية للبطولة بين منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب الكويت لكرة القدم، انتهت المباراة بالتعادل السلبي، لتتواصل عقدة المباراة الأفتتاحية للمنتخب المضيف، حيث لم ينجح أي منتخب مضيف في الفوز في المباراة الأفتتاحية للبطولة منذ 16 عامًا عندما فاز منتخب قطر لكرة القدم على منتخب عمان لكرة القدم في افتتاح كأس الخليج 1992. قدم منتخب الكويت عرضا قويا فاجئ فيه المراقبين وأهدر اللاعبون عددا من الفرص المحققة للتسجيل، وكان أكثر من أهدر الفرص أحمد عجب الذي أضاع أربعة فرص محققة للتسجيل، وكان منتخب عمان قد بدأ المباراة بداية قوية وأراد أن يفاجئ منتخب الكويت بتسجيل هدف لاستغلال عامل الأرض والجمهور ولكنهم اصطدموا بدفاع منتخب الكويت، وكان منتخب عمان الأكثر استحواذا على الكرة في الشوط الأول، وفي الشوط الثاني بدأ منتخب الكويت بالمبادرة الهجومية، وأضاع أحمد عجب انفراد صريح مع الحارس العماني علي الحبسي الذي تصدى للكرة، وألغى الحكم الأوزبكي رافشان إرماتوف هدفا لمنتخب الكويت عن طريق مساعد ندا بحجة وجود خطأ على أحد اللاعبين، وبعدها أضاع لاعب منتخب عمان حسن ربيع فرصة محققة بعد أن سدد تمريرة أحمد مانع بجانب القائم الأيمن، وبعدها مرر بدر المطوع كرة إلى أحمد عجب الذي هيأ الكرة لنفسة وانفرد بالحارس العماني ليسددها خارج المرمى، وانفرد هاشم صالح بالحارس نواف الخالدي ولكن تدخل الحارس أفسد الهجمة لتنتهي المباراة ، وقد اختير الحارس العماني علي الحبسي أفضل لاعب في المباراة.

المباراة الثانية في المجموعة الأولى، البحرين والعراق في المباراة الثانية في نفس اليوم فاز منتخب البحرين لكرة القدم على منتخب العراق لكرة القدم بثلاثة أهداف مقابل هدف واحد، وسجل أهداف منتخب البحرين عبد الله عمر ومحمد سيد عدنان من ضربة جزاء وعبد الله الدخيل وسجل هدف منتخب العراق الوحيد يونس محمود من ضربة جزاء. كان المنتخب البحريني الطرف الأفضل طوال شوطي المباراة، بينما طرد لاعبين من منتخب العراق لكرة القدم هما هيثم كاظم وحارس مرماه نور صبري وإصابة نشأت أكرم، ففي الدقيقة الخامسة والعشرين حصل اللاعب هيثم كاظم على البطاقة الصفراء الثانية في المباراة ليطرد واستغل منتخب البحرين هذا الطرد فبعد ثلاثة دقائق مرر محمد سالمين كرة إلى سلمان عيسى الذي حولها إلى عبد الله عمر الذي سجلها في المرمى الخالي، وفي الدقيقة الخامسة والستين تلقى عبد الله عمر كرة داخل منطقة الجزاء أمام الحارس نور صبري الذي عرقله ليعلن الحكم عن ضربة جزاء ويطرد الحارس ليسجلها محمد سيد عدنان، وبعدها حصل منتخب العراق على ركلة جزاء سجل منها يونس محمود هدف تقليص الفارق، وفي الدقيقة الأخيرة من المباراة مرر سلمان عيسى كرة داخل منطقة الجزاء إلى عبد الله الدخيل الذي سجلها في المرمى لتنتهي المباراة بفوز منتخب البحرين على منتخب العراق ، وهو أول فوز لمنتخب البحرين على منتخب العراق في دورات كأس الخليج ، وقد اختير البحريني سلمان عيسى أفضل لاعب في المباراة.

المباراة الأولى في المجموعة الثانية، الإمارات واليمن في المباراة الأولى في المجموعة الثانية التي لعبت بين منتخب الإمارات لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم، انتهت المباراة بفوز منتخب الإمارات بثلاثة أهداف مقابل هدف، وسجل محمد عمر قائد منتخب الإمارات الهدف الأول من ضربة جزاء في الدقيقة السادسة، وبعده سجل إسماعيل الحمادي الهدف الثاني في الدقيقة الرابعة عشر من زمن المباراة، وأضاف محمد سعيد الشحي الهدف الثالث في الدقيقة السادسة والستين، قلص علي النونو الفارق في الدقيقة الأولى من الوقت البدل الضائع للشوط الثاني، وقد طرد لاعبين في المباراة، الأول هو لاعب منتخب اليمن محمد علي عماري الذي طرد في الدقيقة الثلاثين من المباراة والطرد الثاني كان من نصيب فارس جمعة من منتخب الإمارات الذي طرد في الدقيقة السادسة والثمانين.

المباراة الثانية في المجموعة الثانية، السعودية وقطر في المباراة الثانية في المجموعة الثانية التي لعبت بين منتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب قطر لكرة القدم انتهت المباراة بالتعادل السلبي 0-0، وقد اعتمد الطرفين نهجا دفاعيا في أغلب فترات المباراة، وكانت أولى المحاولات في المباراة للقطري خلفان إبراهيم خلفان الذي انطلق بالكرة وسددها في أحضان حارس مرمى منتخب السعودية وليد عبد الله في الدقيقة الثالثة عشر، وفي الدقيقة السادسة عشر سدد السعودي ياسر القحطاني ركلة حرة علت العارضة بقليل، وفي الشوط الثاني في الدقيقة السابعة والسبعين ارتبك الدفاع السعودي لتصل الكرة إلى خلفان إبراهيم خلفان الذي تفاجئ بها وسددها خارج المرمى.

الدور الثاني

المباراة الثالثة في المجموعة الأولى، عمان والعراق في المباراة الثالثة في المجموعة الأولى التي لعبت بين منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم حقق المنتخب العماني فوزا كبيرا على العراق بنتيجة 4-0، وسجل الأهداف كل من حسن ربيع ثلاثة أهداف وعماد الحوسني هدف واحد، ويعتبر هذا الفوز هو الفوز الثاني لعمان على العراق في تاريخ دورات الخليج بعد فوزهم عليهم في كأس الخليج 2004 في قطر بنتيجة 3-1 مقابل خمسة انتصارات للعراق وتعادل واحد، وبهذه النتيجة يخرج منتخب العراق من الدور الأول في البطولة للمرة الثالثة على التوالي، وقد خاض منتخب العراق المباراة بنقص خمسة لاعبين أساسيين بسبب الإيقاف والإصابة هم الحارس نور صبري وهيثم كاظم بسبب الطرد ونشأت أكرم وباسم عباس بسبب الإصابة وعلي رحيمه بسبب الإيقاف، وكانت أفضلية الشوط الأول لمنتخب عمان، حيث سجل الهدف الأول في الدقيقة 24 عن طريق حسن ربيع، وبعد ذلك حصل منتخب العراق على ركلة جزاء سددها اللاعب هوار ملا محمد وتصدى لها الحارس العماني علي الحبسي، ثم طرد لاعب منتخب العراق جاسم غلام بسبب حصوله على الإنذارين، وفي أول ستة دقائق من الشوط الثاني سجل عماد الحوسني الهدف الثاني لمنتخب عمان، وبعدها أضاف حسن ربيع هدفين الأول كان من تسديدة قوية من خارج منطقة الجزاء والثاني بعد تلقيه تمريره من هاشم صالح ، وحصل لاعب منتخب عمان حسن ربيع على جائزة أفضل لاعب في المباراة.

المباراة الرابعة في المجموعة الأولى، الكويت والبحرين في المباراة الرابعة في المجموعة الأولى التي لعبت بين منتخب الكويت لكرة القدم ومنتخب البحرين لكرة القدم حقق منتخب الكويت الفوز بهدف مقابل لاشيء وسجل الهدف مساعد ندا من ركلة ثابتة، وكانت بداية المباراة لمصلحة منتخب الكويت بتسديدة من أحمد عجب في الدقيقة الثالثة ورد عليه سلمان عيسى بتسديدة تصدى لها نواف الخالدي، وفي الدقيقة 28 من الشوط الأول تعرض أحمد عجب لعرقلة من محمد سيد عدنان ليحتسب الحكم ركلة ثابتة سجل منها مساعد ندا هدف المباراة، وفي الشوط الثاني سدد حسين بابا كرة ثابة تصدى لها الحارس نواف الخالدي، وأضاع محمد حبيل كرة خطيرة في الدقيقة 78 بتسديدة للكرة خارج المرمى، وقبل نهاية المباراة بثلاثة دقائق تصدى نواف الخالدي لأكثر الفرص خطورة عندما لعب طلال يوسف كرة إلى عبد الله الدخيل تابعها برأسه ولكن الخالدي التقط الكرة من أمام عبد الله فتاي، وإثر هجمة مرتدة للكويت سدد بدر المطوع كرة لولبية تصدى لها حارس البحرين سيد محمد جعفر وأبعدها إلى ركنية ، وحصل حارس مرمى منتخب الكويت نواف الخالدي على جائزة أفضل لاعب في المباراة.

المباراة الثالثة في المجموعة الثانية، الإمارات وقطر في المباراة الثالثة في المجموعة الثانية التي لعبت بين منتخب الإمارات لكرة القدم ومنتخب قطر لكرة القدم، انتهت المباراة بالتعادل السلبي، واقتسم الفريقان المباراة، حيث كان منتخب الإمارات هو الأفضل في الشوط الأول من المباراة، وفي الشوط الثاني تحولت السيطرة إلى منتخب قطر، ولكنهما فشلا في تسجيل أي هدف في المباراة لتنتهي المباراة بالتعادل السلبي  وحصل القطري خلفان إبراهيم خلفان على جائزة أفضل لاعب في المباراة.

المباراة الرابعة في المجموعة الثانية، السعودية واليمن في المباراة الرابعة في المجموعة الثانية التي لعبت بين منتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم التي انتهت بفوز السعودية 6-0، وسجل الأهداف ياسر القحطاني ومالك معاذ هدفين وعبد الله الشهيل وأحمد عطيف وأحمد الموسى، وفي الدقيقة 73 طرد اللاعب اليمني علي العمقي بسبب خشونته الزائدة، وشهد الشوط الأول خمسة أهداف، وبينما سجل الهدف السادس في الدقيقة 83 عن طريق مالك معاذ  وحصل لاعب منتخب السعودية أحمد عطيف على جائزة أفضل لاعب في المباراة.

الدور الثالث

المباراة الخامسة في المجموعة الأولى، عمان والبحرين انتهت المباراة الخامسة في المجموعة الأولى بين منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب البحرين لكرة القدم بفوز منتخب عمان بهدفين مقابل لا شيء، وقد سجل هدفي عمان بدر الميمني وفوزي بشير، وأول فرص اللقاء كانت عمانية عندما تحصلوا على ركلة ركنية وصلت إلى محمد الشيبة الذي لعبها عالية في الدقيقة الثانية، وفي الدقيقة العاشرة تحصل بدر الميمني على الكرة خلف المدافعين وراوغ محمد سالمين ولكنه سدد الكرة بالحارس سيد محمد جعفر وعادت له الكرة مرة أخرى ليسددها في المرمى ولكن محمد سالمين قام بإبعادها، وفي الدقيقة الرابعة عشر تحصل منتخب عمان على ركلة حرة ثابتة خارج منطقة الجزاء ليسددها بدر الميمني في المرمى ليعلن عن الهدف الأول لمنتخب عمان، وكانت أولى محاولات منتخب البحرين في المباراة في الدقيقة 33 عندما تحصل علاء حبيل عندما سدد كرة مرت أمام المرمى، وفي الدقيقة 34 تلقى سلمان عيسى تمريره من علاء حبيل سددها فوق المرمى، وفي الدقيقة 64 سدد خليفة عايل كرة ثابتة تصدى لها حارس البحرين بسهولة، وفي الدقيقة 66 انطلق عبد الله فتاي بالكرة ليمررها لعبد الله الدخيل الذي تابعها ولكنها ارتطمت بالعارضة، وفي الدقيقة 71 مرر بدر الميمني كرة خلف المدافعين لتصل إلى فوزي بشير الذي انفرد بالحارس وسددها في المرمى ليعلن عن الهدف الثاني، وفي الدقيقة الثمانين لعب أحمد مبارك كرة بينية إلى حسن ربيع الذي انفرد بالحارس ولكن الحارس تصدى لها، وفي الدقيقة 90 من اللقاء طرد مدافع منتخب البحرين محمد حسين والدقيقة 96 طرد لاعب منتخب البحرين سيد محمود جلال.

المباراة السادسة في المجموعة الأولى، الكويت والعراق انتهت المباراة السادسة في المجموعة الأولى بين منتخب الكويت لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم بالتعادل 1-1، وقد سجل هدف منتخب الكويت خالد خلف وسجل هدف منتخب العراق علاء عبد الزهرة، وكانت أولى هجمات اللقاء للعراق عند تحصل سامر سعيد على الكرة وسددها فوق المرمى في الدقيقة الثالثة، وردت الكويت بهجمة معاكسة قادها بدر المطوع الذي مرر الكرة إلى أحمد عجب الذي أرسلها إلى المرمى ولكن الحارس محمد كاصد تصدى لها على دفعتين في الدقيقة السابعة، وفي الدقيقة 15 أضاع عماد محمد انفراد صريح بالحارس نواف الخالدي، وأضاع هوار ملا محمد كرة عرضية من علاء عبد الزهرة عندما سددها من مسافة قريبة فوق المرمى في الدقيقة 24، وفي الدقيقة 31 حاول أحمد عجب مرة أخرى برأسية من عرضية خالد خلف فوق المدافع خلدون إبراهيم إلا أنه لعبها للحارس، وحصل منتخب الكويت على ركلة ركنية في الدقيقة 37 لعبها بدر المطوع قصيرة إلى طلال نايف الذي لعبها داخل منطقة الجزاء ليحولها خالد خلف في المرمى ليعلن عن هدف المباراة الأول، لينتهي الشوط الأول بتقدم الكويت بهدف، وفي الشوط الثاني مرر علاء عبد الزهرة كرة في قوس منطقة الجزاء إلى مصطفى كريم الذي أضاعها، وبعدها انطلق أحمد عجب بالكرة من منتصف الملعب وسدد الكرة في الجانب الأيمن من المرمى، في الدقيقة 66 أدرك العراق التعادل بعد أن اشترك لاعب مع حارس مرمى الكويت نواف الخالدي وسقطت الكرة من يديه ليحولها هوار ملا محمد إلى علاء عبد الزهرة الذي سددها في المرمى.

المباراة الخامسة في المجموعة الثانية، قطر واليمن انتهت المباراة الخامسة في المجموعة الثانية بين منتخب قطر لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم بفوز منتخب قطر بهدفين مقابل هدف، وقد سجل هدفي منتخب قطر موسى هارون ومجدي صديق وسجل هدف منتخب اليمن علي النونو، وكانت أولى الهجمات في المباراة هي ركلة ركنية لمنتخب قطر رفعت إلى موسى هارون الذي حولها إلى المرمى بعيدا عن الحارس سالم عوض ليحقق الهدف الأول لمنتخب قطر، وفي الدقيقة 19 سدد عادل لامي كرة أمسكها سالم عوض، وفي الدقيقة 23 مرر علي النونو كرة إلى ياسر باصهي الذي انفرد بالحارس محمد صقر وسددها في الزاوية اليمنى ولكن المدافع ماركوني أميرال أبعدها من على خط المرمى، وفي الدقيقة 31 تحصل منتخب اليمن على ركلة جزاء بعد أن قام مسعد الحمد بعرقلة ياسر باصهي ليحتسب الحكم ركلة جزاء سددها علي النونو في الزاوية اليسرى للحارس محمد صقر، وفي الدقيقة الأولى من الوقت البدل الضائع في الشوط الأول مرر سيد علي البشير كرة عرضية أفلتت من يدي الحارس سالم عوض لتصل إلى سباستيان سوريا ولكن الحارس عاد وانقض على الكرة مرة أخرى، وفي الدقيقة 66 مرر سباستيان سوريا كرة عرضية إلى حسن الهيدوس الذي سددها ولكن الحارس تصدى لها بسهولة، ومنح الحكم خلال المباراة سبعة دقائق وقتا بدل ضائع، وتحصل منتخب قطر على ركلة حرة قريبة من منطقة الجزاء ليحتج بعدها لاعبوا منتخب اليمن ويطرد محمد صالح، ويسجل من الركلة مجدي صديق هدف الفوز في الدقيقة 97 من الوقت الضائع، ويطرد بعدها علي النونو بسبب احتجاجه.

المباراة السادسة في المجموعة الثانية، الإمارات والسعودية انتهت مباراة منتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب الإمارات لكرة القدم بفوز السعودية بثلاثة أهداف مقابل لا شيء، وقد سجل الأهداف ياسر القحطاني وعبد الله الزوري وأحمد الفريدي، وأول كرات المباراة كانت من ياسر القحطاني من ركلة حرة علت المرمى في الدقيقة الخامسة، وفي الدقيقة الثالثة عشر سدد الإماراتي فارس جمعة كرة رأسية بين يدي الحارس وليد عبد الله، وقطع وليد عبد الله كرة من إسماعيل مطر بعد تمريره من عبد الرحيم جمعة في الدقيقة 21، وفي الدقيقة 26 سدد إسماعيل مطر كرة قوية من ثلاثين متر مرة بجانب القائم الأيسر، وفي الدقيقة 39 تلقى ياسر القحطاني كرة في منتصف الملعب وسدد قريبة من القائم الأيسر، وفي الشوط الثاني تلقى ياسر القحطاني كرة خلف المدافعين من قبل أحمد الفريدي فراوغ الحارس ماجد ناصر وسددها في المرمى في الدقيقة 58، وفي الدقيقة 70 قام عبد الله الزوري بمجهود فردي في الجهة اليسرى وتخطى مدافعين وسدد الكرة في المرمى ليسجل الهدف الثاني، وبعد دقيقتين مرر ياسر القحطاني الكرة إلى أحمد الفريدي الذي سددها في المرمى الخالي.

الدور النصف نهائي

المباراة الأولى، عمان وقطر انتهت مباراة منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب قطر لكرة القدم بفوز منتخب عمان بنتيجة 1-0، وسجل الهدف العماني حسن ربيع، وبذلك تأهل منتخب عمان إلى النهائي للمرة الثالثة على التوالي، وفي الدقيقة التاسعة عشر تلقى حسن ربيع كرة طويلة من المدافع محمد الشيبة خلف المدافعين وسددها في المرمى معلنا إحرازه هدف المباراة، وفي الدقيقة 36 تلقى عماد الحوسني كرة في منطقة الجزاء وسددها في الشباك الجانبي للمرمى، وفي الدقيقة 74 سدد ماركوني أميرال كرة رأسية من ركلة ركنية تصدى لها الحارس العماني علي الحبسي، وسدد سباستيان سوريا كرة من خارج منطقة الجزاء ولكن الحارس تصدى لها مرة أخرى.

المباراة الثانية السعودية والكويت انتهت مباراة منتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب الكويت لكرة القدم بفوز منتخب السعودية بهدف مقابل لا شيء سجله أحمد الفريدي، في الدقيقة الثامنة عشر سدد أحمد عطيف كرة قوية من خارج منطقة الجزاء ارتدت من العارضة ووصلت بعد ذلك إلى مالك معاذ الذي سددها فوق المرمى، وفي الدقيقة التاسعة عشر سدد صالح الشيخ كرة مرت بجانب القائم الأيمن، وفي الدقيقة الثانية والعشرون لعب حسين فاضل كرة رأسية علت المرمى، وفي الدقيقة 62 تلقى مساعد ندا كرة من بدر المطوع داخل منطقة الجزاء فسددها بميناه عالية فوق المرمى، وفي الدقيقة 64 اخترق تيسير الجاسم دفاع الكويت ومرر الكرة إلى أحمد الفريدي الذي سدد الكرة في المرمى ليسجل هدف بلاده، وهي المرة الأولى التي يتأخر فيها منتخب الكويت في البطولة، وفي الدقيقة الثالثة من الوقت بدل الضائع سدد مساعد ندا كرة قوية من خارج منطقة الجزاء تصدى لها وليد عبد الله.

النهائي

المباراة النهائية، عمان والسعودية انتهت مباراة منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب السعودية لكرة القدم بفوز منتخب عمان بركلات الجزاء الترجيحية 6-5 بعد تعادل الفريقين في زمن المباراة الأصلي والإضافي بنتيجة 0-0 وأحرز بذلك منتخب عمان لكرة القدم لقب بطولة كأس الخليج للمرة الأولى بتاريخه، وهو سادس منتخب يحرز لقب البطولة على أرضه وهي المرة الثالثة على التوالي التي يحرز فيها صاحب الأرض البطولة بعد منتخب قطر لكرة القدم ومنتخب الإمارات لكرة القدم، وهو أول فوز على منتخب السعودية في لقاءاتهم في بطولة كأس الخليج التي وصلت إلى 12 مباراة، وقد حافظ المنتخبين على نظافة شباكهما طوال البطولة، وفي المباراة سيطرت عمان على مجريات المباراة في الشوطين الأصليين بينما في الأشواط الإضافية كان اللعب سجالا بين الفريقين، وتصدت العارضة لكرتين للمنتخب العماني في الشوطين الأصليين، بينما تصدى علي الحبسي لفرصة خطيرة في الدقيقة الأخيرة من الشوط الإضافي الثاني لينتهي الوقت الإضافي ويتجه الفريقين لركلات الجزاء الترجيحية، وقد سجل للسعودية ياسر القحطاني وسعود كريري ورضا تكر وأحمد عطيف وأسامة هوساوي وأضاع تيسير الجاسم الركلة السادسة، بينما سجل لعمان خليفه عايل وإسماعيل العجمي وحسن مظفر وهاشم صالح وفوزي بشير ومحمد ربيع.

المجموعة أ

المجموعة ب

الإقصائيات

الدور النصف نهائي

النهائي

أحداث من البطولة

قام لاعبوا منتخب الكويت لكرة القدم بارتداء الكوفية الفلسطينية قبل بدء مباراتهم مع منتخب عمان لكرة القدم تضامنا من الشعب الفلسطيني ، وقامت الجماهير العمانية برفع لافته كتب عليها «في قلوبنا يا غزة».

انتقد العمانيون حكم مباراتهم مع منتخب الكويت لكرة القدم الأوزبكي رافشان إرماتوف، وقال نائب رئيس الاتحاد العماني لكرة القدم سالم الوهيبي بأن فريقه تلاحقه لعنة التحكيم، حيث خسر في نهائي البطولة السابق بسبب التحكيم، وتعادل مع الكويت بسبب التحكيم.

وفي يوم 5 يناير 2009 قررت اللجنة المنظمة للبطولة إيقاف العراقي علي رحيمه حتى نهاية الدورة لما بدر منه في مباراتهم مع منتخب البحرين لكرة القدم وفرضت عليه غرامة مالية بلغت 1300 دولار أمريكي.

في يوم 8 يناير 2009 قد أمرت الهيئة العامة للشباب والرياضة الكويتية بتخصيص طائرتين لتسيير الجماهير إلى مباراة منتخب الكويت لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم الأخيرة في المجموعة الأولى ، وقد طالب النائب في مجلس الأمة الكويتي عبد العزيز الشايجي بتسيير أربعة رحلات للجماهير لمؤازرة المنتخب ، وفي يوم 9 يناير 2009 قال وزير الشؤون الاجتماعية والعمل بدر الدويلة بأن الأمير صباح الأحمد الصباح أمر بتخصيص طائرة أميرية لنقل الجماهير إلى مسقط.

في يوم 9 يناير 2009 أطلق الشيخ حمدان بن زايد آل نهيان نائب رئيس مجلس الوزراء الإماراتي برعاية اللاعبين السابقين في دورات الخليج السابقة وإعطائهم الضمان الصحي بعد الاعتزال.

في يوم 9 يناير 2009 تمت إقالة مدرب منتخب اليمن لكرة القدم المصري محسن صالح وتم تعيين مساعد حمزة الجمل بدلا عنه ، ولكن الجهاز المساعد له قد قدم استقالته تعاطفا معه ، وتمت إقالته بسبب خسارة منتخب اليمن أمام منتخب السعودية لكرة القدم بنتيجة 6-0 ، وتم تكليف المدرب اليمني سامي نعاش لقيادة الفريق في مباراتهم الأخيرة أمام منتخب قطر لكرة القدم.

بعد خروج منتخب البحرين لكرة القدم من البطولة، أعلن المدرب التشيكي ميلان ماتشالا بأن هذه البطولة هي آخر بطولة خليج يشارك فيها.

دعا جوزيف بلاتر رئيس الاتحاد الدولي لكرة القدم إلى تثبيت موعد بطولة كأس الخليج وتشكيل لوائح خاصة بها ولجنة منظمة دائمة حتى يتمكن الاتحاد الدولي من اعتمادها في روزنامته الدولية.

الإحصائيات

أكثر الفرق تسجيلا للأهداف
 السعودية (10 أهداف)

أقل الفرق تسجيلا للأهداف
 قطر (هدفين)
 الكويت (هدفين)
 اليمن (هدفين)
 العراق (هدفين)

أقل الفرق استقبالا للأهداف
 عمان (ولا هدف)
 السعودية (ولا هدف)

أكثر الفرق استقبالا للأهداف
 اليمن (11 هدف)

وقت تسجيل الأهداف
 من الدقيقة 1 إلى 30 من المباراة: 9 أهداف بنسبة 47.34%
 من الدقيقة 30 إلى 60 من المباراة: هدفين بنسبة 10.5%
 من الدقيقة 60 إلى 90 من المباراة: 8 أهداف بنسبة 42.11%

طريقة إحراز الأهداف
 12 هدف أحرز من داخل منطقة الجزاء.
 3 أهداف من ركلات جزاء.
 3 أهداف من خارج منطقة الجزاء.
 هدفين من ضربة حرة مباشرة.

صناعة الأهداف
 أكثر اللاعبين صنعا للأهداف هو مالك معاذ بثلاثة أهداف.

الهداف

أربعة أهداف
  حسن ربيع

هدفين
  مالك معاذ
  ياسر القحطاني
  أحمد الفريدي
  علي النونو

هدف واحد
  عبد الله عمر
  محمد سيد عدنان
  عبد الله الدخيل
  يونس محمود
  علاء عبد الزهرة
  محمد عمر
  إسماعيل الحمادي
  محمد سعيد الشحي
  مساعد ندا
  خالد خلف
  عماد الحوسني
  بدر الميمني
  فوزي بشير
  عبد الله الشهيل
  أحمد عطيف
  أحمد الموسى
  عبد الله الزوري
  مجدي صديق
  موسى هارون

الانضباط

أول حالة طرد
  هيثم كاظم (منتخب البحرين لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم 1:3 في 4 يناير 2009).

حالات الطرد
  هيثم كاظم (منتخب البحرين لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم 1:3 في 4 يناير 2009).
  نور صبري (منتخب البحرين لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم 1:3 في 4 يناير 2009).
  محمد علي عماري (منتخب الإمارات لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم 1:3 في 5 يناير 2009).
  فارس جمعة (منتخب الإمارات لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم 1:3 في 5 يناير 2009).
  جاسم غلام (منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب العراق لكرة القدم 4-0 في 7 يناير 2009).
  علي العمقي (منتخب السعودية لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم 6-0 في 8 يناير 2009).
  محمد حسين (منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب البحرين لكرة القدم 2-0 في 10 يناير 2009).
  سيد محمود جلال (منتخب عمان لكرة القدم ومنتخب البحرين لكرة القدم 2-0 في 10 يناير 2009).
  محمد صالح (منتخب قطر لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم 2-1 في 11 يناير 2009).
  علي النونو (منتخب قطر لكرة القدم ومنتخب اليمن لكرة القدم 2-1 في 11 يناير 2009).

المراجع

وصلات خارجية
 الموقع الدائم لكأس الخليج العربي
 الموقع الرسمي لبطولة كأس الخليج العربي التاسعة عشر

كأس الخليج العربي
كأس الخليج العربي 2009
كرة القدم الآسيوية في 2009
كرة القدم الإماراتية في 2008-09
كرة القدم البحرينية في 2008–09
كرة القدم السعودية في 2008-09
كرة القدم العراقية في 2008–09
كرة القدم العمانية في 2008-09
كرة القدم القطرية في 2008-09
كرة القدم الكويتية في 2008–09
كرة القدم اليمنية في 2008–09
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها عمان

كأس الخليج العربي 19


Orthotrichales, red pravih mahovina. Podijeljen nekada na pet porodica s preko 900 priznatih vrsta, danas je jedina porodica u njemu Orthotrichaceae. Ime je dobio po rodu Orthotrichum.

Porodice nekada uključivane u red
 Erpodiaceae Broth., pripada redu Dicranales
 Helicophyllaceae  Broth., red Hedwigiales
 Microtheciellaceae H.A. Mill. & A.J. Harr., red Hypnales
 Rhachitheciaceae H. Rob., red Dicranales

Izvori

Bryanae

Orthotrichales


Le couvent des Grands Minimes du Plessis-lès-Tours est situé à La Riche. Le monument fait l'objet d'une inscription au titre des monuments historiques depuis 2007.

Histoire

La couvent accueille le tombeau de Saint François de Paule.

Description

Références

Voir aussi

Bibliographie
Michel Laurencin, « Le couvent de Jésus-Maria et les Minimes du Plessis-lès-Tours depuis la fin du XVe siècle », dans Bulletin de la Société archéologique de Touraine, n° 44, 1995.

Articles connexes
 Liste des monuments historiques d'Indre-et-Loire (K-Z)
 Église Saint-Grégoire des Minimes

Liens externes

Monument historique en Indre-et-Loire
Monument historique inscrit en 2007
Couvent monument historique en France
Couvent de Minimes
Couvent en Indre-et-Loire

Couvent des Grands Minimes du Plessis-lès-Tours


Szilágyi peut être un :

Toponyme
Szilágyi utca, rue de Budapest
Szilágyi Erzsébet fasor, route de Budapest

Patronyme

Áron Szilágyi, escrimeur hongrois
Dénes Szilágyi, historien hongrois
Dorottya Szilágyi, joueuse hongroise de water-polo
Enikő Szilágyi, actrice et chanteuse roumaine
Erzsébet Szilágyi, noble hongroise du
György Szilágyi, humoriste hongrois
Lenke  Szilágyi, photographe hongroise
Michel Szilágyi, régent du Royaume de Hongrie, ban de Macsó.
Steve Szilagyi, écrivain américain
Viktor Szilágyi, handballeur autrichien
Zsófia Szilágyi, cinéaste hongroise

Divers
Temple calviniste de Szilágyi Dezső tér

Homonymie

Szilágyi (homonymie)


Max Valentin (* 14. Juli 1875 in Fürstenwalde/Spree; † 5. Mai 1931 in Berlin) war ein deutscher Bildhauer.

Leben und Wirken
Valentin studierte an der Berliner Kunstakademie unter Ludwig Manzel (1894–1908 als Schüler und Mitarbeiter). Danach wirkte er freischaffend als Bildhauer in Charlottenburg. Von 1904 bis 1918 war er mit seinen Objekten regelmäßig auf der Großen Berliner Kunstausstellung vertreten. Überwiegend schuf er Kleinplastiken, die zum Teil stark vom Jugendstil beeinflusst sind. Einige von Valentins Werken wurden auch von der Wiener Manufaktur Friedrich Goldscheider ausgeführt. Seine letzte Ruhestätte fand er auf dem Südwestkirchhof Stahnsdorf.

Werk (unvollständig)
 Amazone (Bronze)
 Auf einem Amboss sitzender Schmied (Bronze)
 Badende (Bronze)
 Des Sängers Fluch (Bronze)
 Frauenskulptur [Büste unbekleidet, Rock in klassischem Faltenwurf] (Alabaster)
 Goethe auf den Trümmern Roms (Bronze)
 Kaminuhr mit jungem Liebespaar (Alabaster)
 Liegender Windhund (Rosenthal-Porzellanplastik)
 Löwenbraut [Cybele oder Una und der Löwe] (Bronze)
 Neckerei [Sitzender Akt mit Engel] (Bronze)
 Rüstender Krieger (Bronze)
 Sitzende Lautenspielerin (Bronze)
 Tanzendes Mädchen in langem Kleid (Keramik)
 Trauriger Pierrot (Rosenthal-Porzellanplastik)

Literatur
 Valentin, Max. In: Hermann Alexander Müller, Hans W. Singer (Hrsg.): Allgemeines Künstlerlexikon. Band 6. Frankfurt am Main 1922, S. 286.

 Robert E. Dechant, Filipp Goldscheider: Goldscheider. Firmengeschichte und Werkverzeichnis. Historismus, Jugendstil, Art Déco, 1950er Jahre. Arnoldsche, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-89790-216-9.

Bildhauer (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1875
Gestorben 1931
Mann

Max Valentin


An Philodendron hastatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl Heinrich Koch ngan Sello. An Philodendron hastatum in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Philodendron

Philodendron hastatum


Vilafranca de Bonany, Batı Akdeniz'de, İspanya'nın doğu sahiline yakın, İspanya'nın özerk bölgesi olan Balear Takımadaları'na ait bir belediye. Mayorka Adası'nda olup nüfusu; 2,518'dir. (2002)

Felanitx, Porreres, Sant Joan, Petra ve Manacor sınır komşularıdır.

Dış bağlantılar
 Vilafranca de Bonany resmi sitesi

Vilafranca de Bonany


Alexandre Lvovitch Gouriliov (Александр Львович Гурилёв), né le  à Semionovskoïe en Russie dans le gouvernement de Moscou et mort le  à Moscou, est un compositeur russe, violoniste, altiste et pianiste. Il est le fils du compositeur et chef de chœur Lev Gouriliov.

Biographie
Alexandre Gouriliov naît dans la famille d'un musicien serf du comte Vladimir Grigoriévitch Orlov, Lev Stépanovitch Gouriliov, qui lui donne ses premiers cours de musique. Il apprend ensuite le piano auprès de John Field, la théorie de la musique auprès de Iossif Genichta. Il joue du violon et de l'alto dans l'orchestre du comte et dans le quartet du prince Sergueï Grigoriévitch Galitzine.

Après la mort du comte Orlov en 1831, Lev Gouriliov et son fils Alexandre sont libérés du servage et sont inscrits à la classe des petits bourgeois. Gouriliov connaît alors ses premiers succès en tant que compositeur, pianiste et pédagogue. Il se fait aussi connaître au sein de l'intelligentsia moscovite, peintres et écrivains, grâce à ses romances, notamment sur des vers de Nikolaï Grekov, d'Alexeï Koltsov ou d'Ivan Makarov. Certaines sont publiées par la célèbre maison d'édition Bernard et dans des revues musicales.

De la soixantaine de romances de Gouriliov, l'on peut distinguer «Однозвучно гремит колокольчик» (Sonne la cloche monotone), «Оправдание» (La Justification), «И скучно, и грустно» (Ennuyeux et triste à la fois), «Зимний вечер» (Soirée hivernale), «Вам не понять моей печали» (Vous ne pouvez comprendre mon chagrin), «Разлука» (la Séparation), etc. La romance sur des paroles de Nikolaï Chtcherbina «После битвы» (Après la bataille) était très populaire dans la marine impériale au moment de la guerre de Crimée, et devenant une chanson populaire, elle a été arrangée pour être la chanson célèbre «Раскинулось море широко» (La Mer s'étend au loin), avec de nombreuses variations. Gouriliov a aussi composé des morceaux pour le piano: des variations, des fantaisies dont une sur le thème de la romance de Varlamov «На заре ты её не буди» (À l'aube, ne la réveille pas), et d'autres sur des opéras, ainsi que des pièces de salon.

Gouriliov excelle dans le chant lyrique. Ses romances sont romantiques et sentimentales, empreintes d'un lyrisme délicat dans la tradition russe. La mélodie est claire et proche du style de Glinka, d'autres plus mélodramatiques  annoncent des accents de Dargomyjski, de Moussorgski ou de Tchaïkovski. Un élément important des compositions vocales de Gouriliov consiste en la partie de piano qui est toujours soigneusement développée.

Malgré le succès de ses compositions, Gouriliov a toujours connu la gêne et devait donner des leçons de musique ou de correction de partitions pour gagner sa vie. Il est paralysé dans les dernières années de sa vie et il est atteint psychiquement. Il meurt à Moscou, le .

Notes et références

Bibliographie
 Alfred Baumgartner: Propyläen Welt der Musik,  ,
François Buhler, Prélude au siècle d'or de la poésie et de la musique russes. Chansons et romances d'Alexandre Gouriliov, Publibook, Paris,

Liens externes

Compositeur russe
Naissance en septembre 1803
Décès en septembre 1858
Décès à Moscou

Alexandre Gouriliov


Aleksandr Aleksandrovič Volkov, (ruski: Алекса́ндр Алекса́ндрович Во́лков; Moskva, 27. prosinca 1885. – Rim, 22. ožujka 1942.), ruski filmski redatelj.

Filmovi
 Bjegunac (1914.)
 Ljudi gibnut za metall (1919.)

Izvori

Vanjske poveznice
 Aleksandr Volkov na kino-teatr.ru

Ruski filmski redatelji

Aleksandr Volkov


Balışeyh, eskiden Balışıh, Kırıkkale'nin bir ilçesidir.

Tarihçe
İlçe adını Oğuz Kayı Beyi Ertuğrul Gazi'nin yakın arkadaşı Şeyh Edebali'nin diğer adı olan Bal-ı Şeyh'ten almıştır. Yerleşim tarihi 1230 - 1258 yılları arasındadır. İlçede 13. yüzyıl Selçuklu dönemine ait caminin bulunması bu tarihi doğrulamaktadır.

Coğrafya
İlçe kuzeyde Sulakyurt İlçesiyle 24 km, güneyde Keskin İlçesiyle 12 km, doğuda Delice İlçesiyle 35 km ve batıda Kırıkkale Merkez İlçesiyle 47 km mülki sınırları ile çevrilmiş olup, toplam 136 km mülki sınırlara ve 615 km² yüzölçümüne sahiptir.

İlçeden geçen Kı Devlet Karayolunun Ankara'yı Karadeniz ve Doğu İllerine bağlayan önemli yollardan biri olması ayrıca Devlet Karayolları'na paralel olarak D.D.Y'nun geçmesi İlçenin önemini arttırmaktadır.

İlçede genellikle karasal iklim sürmekte olup, yazları sıcak ve kurak, kışları genellikle soğuk ve kısmen kar yağışlıdır. Bölge tipik karasal iklimin hava şartlarına sahip olmakla beraber birkaç km. aralıkla değişik hava şartlarıyla karşılaşmak mümkündür. Kış ve ilkbahar mevsimlerinde vadi ve yüksek yamaçlarda sis olur. Bölgedeki hakim rüzgâr yıldız ve poyrazdır.

Bölgenin en yüksek kesimi güneyde bulunan Denek Dağı ile kuzeydoğuda bulunan Koçubaba Seydim tepesidir. Bu iki bölümde Devlet Karayoluna gelindikçe alçalan bir arazi kesimi mevcuttur. E-88 Devlet Karayolunun bulunduğu kısım düz ve ova görünümündedir. Bölge arazisinin hemen hemen tamamı tarım alanıdır. İlçe dahilinde en yüksek rakım 1740 m, en düşük rakım ise 872 m, ortalama rakım ise 1000 m'dir. Bölgede dağ olarak adlandırabileceğimiz Keskin İlçesi hududunu teşkil eden Denek Dağı 1140 m'dir. Bölgede Kenanbeyobası Köyünün Azgın Yaylası mevcut olup, yaylanın elektriği ve yolu mevcuttur.

İlçenin Koçubaba - Ulaklı ve Selamlı Köyleri alanı meşe ormanları ile kaplıdır. Denek Dağı eteklerinde cılız fundalıklar ve meşelikler mevcuttur.

Altyapı

Ulaşım

1. Karayolu
İlçe içerisinden geçen 25 km'lik Devlet Karayolu 19 km'lik İl yolu ile 224 km'lik köy yolu bulunmaktadır.

2006 KÖYDES Projesi kapsamında 52 km II. kat asfalt ile 3 km stabilize yol yapımı gerçekleştirilmiştir. Ayrıca 2007 KÖYDES Projesi kapsamında, İzzettin – Kenanbeyobası arasındaki 9 Km yolun stabilize işi ihale edilerek tamamlanmıştır. Kırlangıç – Kenanbeyobası ve Mehmetbeyobası Köyleri arasındaki 15 km yol ile Hüseyinbeyobası ve Kılevli, tamamlanmıştır. Kırlangıç – Kenanbeyobası ve Kılevli Köyleri arasındaki 4 km yolun I.Kat sathi kaplama asfalt yapım işi de tamamlanmıştır. Yine 2007 yılı içerisinde malzemesi kaymakamlığımızca karşılanmak kaydıyla İl Özel İdaresince Ulaklı, Beşbıçak, Yenili Köyleri arasındaki yolların birinci kat asfalt yapım işi tamamlanmıştır. 2007 KÖYDES ödeneklerinden artırılarak malzemesi alınan Kargın - Karalı yollarının yapım işi de bitirilmiştir. Yine ayrıca 2007 KÖYDES kapsamında I.Kat Asfaltı yapılan Kırlangıç-Kenanbeyobası ve Mehmetbeyobası Köyleri arsındaki yolun, 2007 KÖYDES artan ödeneklerden Kırlangıç-Kenanbeyobası ve Mehmetbeyobası arasındaki yolun II.Kat asfalt yapımı programa alınmış olup, iş bitirilmiştir. 2008 KÖYDES Projesi kapsamında programa alınan Devlet Yolu Eldelek Köyü arasındaki yol ile Aydınşeyh – Hıdırşeyh Köyü arasındaki yol içinde ihalesi yapılmış olup, yolların yapımı tamamlanmıştır. 2009 KÖYDES Projesi kapsamında ise Beşbıçak-Aşağıkarakısık-Yukarıkarakısık köyleri arasındaki bir km yolun asfalt yapımı işi planlanmışken KÖYDES Projelerinden artırılan ödenekle 2 km yol yapımı gerçekleştirilmiştir.

2. Demiryolu
İlçeden geçen 21 km.lik demiryolu hattı bulunmaktadır. İlçe sınırları içerisinde Balışeyh ve İzzettin istasyonu vardır. İzettin'de herhangi bir anahat veya bölgesel tren durmamaktadır. Gayrifaal durumdadır. Balışeyh'de günde iki anahat treni durmaktadır.

Sağlık
Balışeyh Sağlık Grup Başkanlığı'na bağlı Balışeyh Toplum Sağlığı Merkezi ve bunun bünyesinde 2 adet Aile Hekimliği Birimi bulunmaktadır. Koçubaba ve Kulaksız kasabalarında bulunan Sağlık Ocakları Sağlık Evine dönüştürülmüştür. Ayrıca İzzettin, Battalobası, Beşbıçak, Hıdırşeyh ve Hüseyinbeyobası köylerinde Sağlık Evi bulunmaktadır. Sağlık Grup başkanlığına bağlı 112 Acil Yardım ve Kurtarma İstasyonu da Toplum Sağlığı Merkezinde hizmetlerini vermektedir.

İlçede Sağlık Hizmeti veren binalar
 Balışeyh Toplum Sağlığı Merkezi
 Koçubaba Sağlık Evi
 Kulaksız Sağlık Evi
 İzzettin Sağlık Evi
 Beşbıçak Sağlık Evi
 Battalobası Sağlık Evi
 Hıdırşeyh Sağlık Evi
 Hüseyinbeyobası Sağlık Evi

Poliklinik çalışmaları

Bölgede bulunan 26 köyün tamamı periyodik olarak hizmet amacıyla gidilerek gerek bebeklerin gerekse okul çağındaki çocukların aşıları yapılmaktadır.

Hedef bebek nüfusunun %100'üne yakını aşılanmış, aynı zamanda mevcut bebek aşılanarak neonatol tetenos çalışmalarına önem verilmiştir.

Sağlık Bakanlığı ve Verem Savaş Dispanserlerinin uyarıları göz önüne alınarak BCG aşıları tam olarak yapılmıştır.

Yeşil Kart Durumu

İlçede, 31/12/2009 tarihi itibarıyla 2.118 kişiye Yeşil Kart verilmiştir.

Nüfus

Ekonomik ve mali durum
1. Zirai Yönden: İlçem ekonomik yapısı genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Bu durum vergi mükellef grupları arasında da göze çarpmaktadır. Şöyle ki;

Muafiyet sınırları içerisinde kalan zirai gelir sahipleri olduğunu da düşünecek olursak bu rakam oldukça yüksektir.

Ancak bu zirai gelir sahiplerinin kazançları kendi geçimlerini idame ettirmeye dahi yeterli değildir.

2. Ticari Yönden: İlçede ticaret gelişmemiştir. Halihazırda ticari faaliyetler birkaç şirket dışında küçük esnaf tarafından yürütülmektedir.

İlçede Bankacılık hizmeti bir adet banka şubesi tarafından yürütülmektedir. İlçe ekonomisine katkı yönünden şirketleşme faaliyeti çok düşüktür. İlçede kurulu şirketlerin adedi ile faaliyet alanları aşağıdaki gibidir.

Bu Şirketlerin faaliyetleri halihazırda yurt içi ticareti ile sınırlıdır.(İthalat ve ihracat yapılmamaktadır.)

İmalat Sanayi: İlçede İmalat Sanayi küçük çaplı un değirmenleri dışında hiç gelişmemiştir. İmalathane türü adedi, faaliyet alanları aşağıdaki gibidir.

İlçede vergi, Saymanlık ve Millî Emlak Hizmetleri Mal Müdürlüğü tarafından yürütülmektedir.

Tarım
İlçenin ekonomik yapısında en önemli yeri tarım ve hayvancılık işgal etmektedir. Tarım içinde hububat tarımı ağırlıklıdır. İlçede daha ziyade kuru tarım hâkimdir. Sulanabilir arazilerde şeker pancarı yapılmaktadır.

Hububatta buğday, arpa, mercimek, nohut ve ayçiçeği sıralanmaktadır. Eskiden büyük bağ sahalarına sahip olan İlçe floksera hastalığı nedeniyle bu sahaları kaybetmiş olup, valiliğin katkılarıyla yeni Amerikan asmalarıyla bağ tesisleri kurulmaya başlanmıştır.

İlçede meyve ve sebze üretimi aile işletmeciliği şeklindedir. Ticari bir potansiyele sahip değildir. Hayvancılık büyükbaş hayvan besiciliği ağırlıklı olup, son yıllarda süt sığırcılığı gelişme arz etmektedir.

İlçedeki Tarımsal Amaçlı Tesisler:
 2 adet Köy Grup Teknisyenliği (Beşbıçak, Battalobası)
 1 adet Boğa Barınağı (Yenice, boş)
 Yağlı Tohum Alımı Merkezi (Merkez)
 YEMSAŞ Yem Fabrikası (Atıl durumda)
 1 adet Şeker Pancarı Alım Şefliği (Merkez)
 T.M.O. Ajans Müdürlüğü (Merkez)

2008 yılı itibarıyla İlçede önemli bazı tarımsal ürün miktarları:

Hayvancılık
İlçede hayvancılık büyükbaş ağırlıklı olup, aşağıdaki tabloda yörenin hayvancılık durumu gösterilmektedir.

Ormancılık
İlçede orman ile ilgili bir kurum bulunmamaktadır. Ağaçlandırma faaliyetleri halihazırda Orman Bakanlığınca Denek Dağı Ağaçlandırma sahasında sürdürülmektedir.

2000 yılı Bahar Dönemi içerisinde Valiliğin sağladığı 85.000 adet çeşitli ağaç türleri merkez, kasaba ve köylerde dağıtımı yapılarak dikimi gerçekleştirilmiştir.

Kültür ve yaşam

Sosyal durum
İlçede Türk ailesine özgü gelenek ve görenekler sıcaklığını korumaktadır. Özellikle dini ve millî günlerde halkı birbirlerine daha da yaklaşmaktadır.

İlçem merkezinde son yıllarda doğudan göç edenler bulunmaktadır. İlçe halkının yerlileri hem kendi gelenek ve göreneklerini, giyim tarzlarını sürdürmek istemişler hem yurt içinde ve de yurt dışında çalışan yakınlarının etkisi ile modernleşmeye yönelmişler. Günün gereklerine uygun araçları kullanmaya başlayarak yeni bir toplum hayatının kurallarını benimsemişlerdir. Fakat genelde geleneksel Anadolu yaşayışı ve aile düzeni hâkimdir. Erkeğin aile içindeki yeri önem taşır. Kadın daha çok ailenin düzenleyicisi, erkeğin yardımcısıdır. Genel olarak ekonomi tarıma bağlı bulunduğundan İlçemizde kadın da tarım alanında çalışarak aileye ekonomik yönden katkıda bulunmaktadır.

İlçe konut yönünden yetersiz olup, yeni yeni yapılaşmaya yönelmiş durumdadır. İlçede eskiden kalma hala kullanılan az sayıda toprak damlı evlerin dışında konutlar betonarme ve üstü çatı örtülüdür. Ancak 2005 yılında ile belediye başkanlığının girişimi ile TOKİ tarafından 144 konutluk daireler yapılmış olup, tamamı satılarak vatandaşların kullanımına sunulmuştur.

Önemli kültürel Mekânlar
Balışeyh ilçesinde gidilebilecek başlıca önemli mekanlar şunlardır:

Koçubaba Türbesi: Turk ve Bektasi Şeyhi Koçu Baba'ya aittir. XV. yüzyılda yapılan türbe birçok kez onarım geçirmiştir. Türbe sekizgen planlı kesme taştan yapılmış olup, üzeri taştan piramidal bir külah ile örtülmüştür.

Ballıbaba Camii: Balışeyh ilçe merkezinin Ballı Mahallesi'nde yer alan caminin 1121 yılında Selçuklular tarafından yapıldığı tahmin edilmektedir. 1120'li yıllarda buraya yerleşen Türkler tarafından yapıldığı sanılmaktadır. Bazı kaynakların 13. yüzyıl ve 14. yüzyılda yapıldığı belirtiliyorsa da kesin değildir. Türkiye'de Vakıf Abideleri ve Eserler (1972, Ank., sayfa 495-496) adlı kitapta Ballıbaba Camii ile ilgili şu bilgiler verilmektedir: " Boyuna dikdörtgen planda yapılmış olan caminin beden duvarları yontma ve moloz taşlardan meydana gelmiş taş duvarlar arası yatay düzende üçer sıralı tuğla hatıllarla takviye edildiği gibi düşey düzende taşlar arasına dik olarak konulmuş tuğlalarla kasetlenmiştir. Bütünüyle tam bir dikdörtgen teşkil eden caminin düz toprak damla örtülmüştür. Kuzeybatı köşesindeki kare kalden ve tuğla gövdeden minare orijinal olarak günümüze gelmişse de şrifeden üst kısmı restore görmüştür. Caminin beden duvarları üzerindeki pencereleri dikdörtgen olup üzerlerinde sivri kemerli alınlıklar bulunmaktadır. İç mekanda cami kıbleye dikey neflere eğrilmekte ve nefleri ayıran ağaç direkler üzerinde ağaç kirişleme tavanı oldukça güzel ve orijinaldir. İbadet mekanını iki sıra halinde üç nefe ayıran direklerden başka doğu ve batı kenarlarındaki beden duvarlarına bitişik olarak üst örtüyü takviye maksadı ile konulmuş direklerle birlikte dört sıra halinde bulunan ağaç direkler her sırada üç adet olmak üzere kavisli yontulmuş parçalarla kemerli hale getirilmiş bulunmaktadır. Caminin kuzey kısmında yer alan ahşap mahfil bugün kullanılmamaktadır. Mahfilin alt kısmında üst direkler arası ahşap Bursa kemerli, üst kısmında ise direkler arasına kemerli olarak yapılmıştır. Mihrap yenilenmiş olup alçılıdır." Camii Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmiş olup ibadete açıktır.

Bunlar dışında Ballıbaba Türbesi'de ziyaret edilebilecek mekanların başında gelmektedir.

Eğitim
a. Örgün Eğitim: İlçe genelinde 7 İlköğretim ve 1 lise bulunmaktadır. 3 Köy İlköğretim Okulunda 69 Öğrenciye 3 Öğretmen tarafından birleştirilmiş sınıf eğitimi verilmektedir. 7 İlköğretim Okulunda toplam 945 Öğrenciye 51 Sınıf ve Branş Öğretmeni tarafından eğitim verilmektedir.

İlçede okuma yazma oranı %95 tir.

b. Yaygın Eğitim: 2009-2010 Eğitim-Öğretim yılında Halk Eğitim Merkez Müdürlüğüne bağlı olarak yürütülen çalışmalar aşağıya çıkarılmıştır.

HALK EĞİTİMİNCE AÇILAN KURSLAR
(2009-2010 Öğretim Yılı)

Kaynakça
Balışeyh Kaymakamlığı Web Sitesi

Dipnotlar

Balışeyh


El Goodeido rayado o Goodeido de cola azul ( Ataeniobius toweri) es una especie de peces de la familia Goodeidae nativa de México. Su género Ataeniobius es monotípico.

Referencias

 Contreras-Balderas, S. & Almada-Villela, P. 1996. Ataeniobius toweri. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 4 August 2007.

Enlaces externos

Goodeidae
Peces de México
Animales descritos en 1904

Ataeniobius toweri


Als Sohlenabstand bezeichnet man im Bergbau den jeweiligen Höhenabstand zwischen den einzelnen Sohlen eines Bergwerks. Der Sohlenabstand wird entweder als seigerer oder flacher Sohlenabstand angegeben.

Grundlagen
Für den Zuschnitt des Untertagebereichs eines Bergwerks sind neben der Lage des jeweiligen Schachtansatzpunktes der Schächte auch die Lage der ersten Sohle und der Sohlenabstand der Sohlen untereinander sehr wichtig. Durch diese Parameter wird der Zuschnitt eines Bergwerks auf lange Sicht festgelegt. Wirtschaftlich gesehen ist der optimale Sohlenabstand dann vorhanden, wenn die Summe aller durch ihn verursachten Kosten pro Tonne Mineral am geringsten ist. Neben den Kostengesichtspunkten spielen auch die Anforderungen an den ordnungsgemäßen Betriebsablauf für die Festlegung des Sohlenabstandes eine wesentliche Rolle. So ist es insbesondere wichtig, dass durch die Festlegung der richtigen Sohlenabstände, die Lagerstätte optimal ausgebeutet werden kann. Von Bedeutung ist auch, dass die abgebauten Lagerstätteninhalte auf den einzelnen Sohlen kostengünstig und mengenmäßig zum Schacht transportiert und dort zu Tage gefördert werden können. Aufgrund der hohen Kosten, die durch die Ausrichtung der ersten Sohle im Gestein entstehen, ist es naheliegend, diese Kosten auf eine möglichst große Menge an abgebauten Mineral zu verteilen. Dies führt letztendlich dazu, die Sohlenabstände möglichst groß zu gestalten. Größere Sohlenabstände führen aber auch dazu, dass die Zeiten je Fördertreiben größer werden und somit sich die Kosten für die Schachtförderung vergrößern. Der zweckmäßigste Sohlenabstand lässt sich größenmäßig anhand eines von E. Cloos entwickelten Berechnungsverfahren ermitteln.

Messung
Der Sohlenabstand kann entweder senkrecht oder flach gemessen werden. Bei der flachen Messung wird der Sohlenabstand nach der Fallungslinie gemessen und entspricht somit den Abständen der jeweiligen Höhen der Bauabteilungen bzw. der Abbauhöhe. Bei seigeren Tiefbauschächten wird der seigere Abstand der Schachtquerschläge gemessen und angegeben, bei tonnlägigen Schächten wird der flache Abstand der Sohlenstrecken angegeben. Die flache Höhe war das natürliche und ursprüngliche Maß des Sohlenabstandes, das seigere Maß für den Sohlenabstand ist erst später eingeführt worden.

Die jeweiligen Sohlenabstände
Die einzelnen Sohlenabstände werden an die jeweiligen örtlichen Verhältnisse angepasst und sind daher in den einzelnen Bergbaurevieren recht unterschiedlich. Im deutschen und im westeuropäischen Steinkohlenbergbau lagen in der Mitte des 20. Jahrhunderts die Sohlenabstände bei flacher Lagerung zwischen 100 und 200 Metern. In den östlichen Fettkohlengruben Saarbrückens lag der Sohlenabstand Anfang des 20. Jahrhunderts noch bei 55 Metern, in den flözärmeren Zechen des Reviers mit flacher Lagerung zwischen 75 und 158 Metern. Bei geneigter Lagerung lag der Sohlenabstand zwischen 100 und 150 Metern, bei steiler Lagerung zwischen 150 und 200 Metern. Die Sohlenabstände sind im Laufe der Jahre aufgrund der Entwicklung der Bergbautechnik immer größer geworden. In den 1980er Jahren sind die Sohlenabstände im Ruhrbergbau auf bis zu 400 Meter angestiegen.

Im Erzbergbau ist der Sohlenabstand wesentlich geringer als im Steinkohlenbergbau. Er hängt von der Art der Lagerstätte, von ihrer und der Festigkeit ihres Nebengesteins ab. Auch hat das angewandte Abbauverfahren einen großen Einfluss auf den Sohlenabstand. Auch hier wurden die Sohlenabstände im Laufe der Jahre vergrößert. Im Erzbergbau in Sachsen wurden die Sohlenabstände von 40 Meter auf 80 Meter, im Harzer Bergbau von 30 Meter auf 40 Meter, bei einzelnen Bergwerken sogar auf 80 Meter, vergrößert. Im Gangerzbergbau werden Sohlenabstände von 30 bis 60 Metern angewendet, diese Sohlenabstände werden jedoch von der Lebensdauer der Erzrollen beeinflusst. Beim Querbau liegen die Sohlenabstände bei mittelsteilem Einfallen gerade mal bei 20 bis 25 Metern. Beim Teilsohlenbruchbau liegen die Sohlenabstände zwischen 60 und 75 Metern und beim Blockbruchbau bei bis zu 150 Metern. Im Kali- und Salzbergbau liegen die Sohlenabstände je nach Lagerstätte zwischen 30 und 200 Metern.

Einzelnachweise

Grubengebäude

Sohlenabstand


Kuppet er en dansk kortfilm fra 1999 instrueret af Stefano González efter eget manuskript.

Handling
Kenneth og vennen Jimmy er fascinerede af Køges underverden, som Jimmys tre onkler er konger i. De har udtænkt det geniale kup og håber at kunne få onklerne med på en god deal. Men der er flere, der har skjulte dagsordener, og i forbryderverdenen kan venner og penge hurtigt skifte side.

Medvirkende
 Claus Gerving, Kenneth
 David Rousing, Jimmy
 Louise Iversen, Mona
 Erik Holmey, Tommy
 Gorm Hansen, Frank
 Charlotte Juul, Louise
 Henrik Jandorf, Lillebror

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 1999

Kuppet (film)


Sidsoré Kader Ouédraogo est un militaire et homme politique burkinabé.

Biographie
Il est le porte parole du Mouvement patriotique pour la sauvegarde et la restauration.

Cette junte militaire a pris le pouvoir le 24 janvier 2022, à la suite d'un coup d'état. Le 31 janvier, elle rétablit la constitution et nomme Sidsoré Kader Ouédraogo vice-président par intérim.

Notes et références

Personnalité burkinabé du XXIe siècle

Sidsoré Kader Ouédraogo


El voleibol, tanto masculino como femenino, se juega en los Juegos Panamericanos desde 1955, año en el que el evento multideportivo fue organizado en la Ciudad de México, México.

Torneo masculino

Medallero histórico
Actualizado a Lima 2019.

MVP por edición
1955 – 1999 – Desconocido
2003 –  Ernardo Gómez
2007 –  Gilberto Godoy Filho
2011 –  Wilfredo Leon
2015 –  Facundo Conte
2019 –  Nicolás Bruno

Torneo femenino

Medallero histórico
Actualizado a Santiago 2023.

MVP por edición
1955 – 1999 – Desconocido
2003 –  Yudelkys Bautista
2007 –  Nancy Carrillo
2011 –  Yoana Palacios
2015 –  Carli Lloyd
2019 –  Bethania de la Cruz
2023 –  Niverka Marte

Medallero histórico ambas ramas
Actualizado a Santiago 2023.

Véase también
Voleibol de Playa en los Juegos Panamericanos
Voleibol en los Juegos Olímpicos
Voleibol en los Juegos Suramericanos
Voleibol en los Juegos Bolivarianos
Copa Mundial de Voleibol
Campeonato Mundial de Voleibol

Enlaces externos

Voleibol en los Juegos Panamericanos


A deusa Bachué (na língua Chibcha : "aquela do peito nu"), é uma deusa mãe que segundo a religião Muisca é a mãe da humanidade. Ela emergiu das águas do Lago Iguaque com um bebê nos braços, que cresceu para se tornar seu marido e, junto com ele, povoou a Terra. Ela recebeu adoração em um templo, na área agora dentro do município de Chíquiza, anteriormente chamado de "San Pedro de Iguaque".

A lenda conta que depois de cumprir o objetivo de dar à luz a humanidade, Bachué e o deus papagaio, seu marido, se transformaram cobras e voltaram para a lagoa sagrada. A história de Bachué foi mencionada pelo cronista espanhol Pedro Simón em seu livro Noticias Historiales onde escreveu que os indígenas também a chamavam de "Furachogua" (chibcha para: "a boa mulher"), e a veneravam como uma de suas principais divindades. Simón também menciona que os Muisca acreditavam que Bachué às vezes voltava do submundo para guiar seu povo.

Deusas-mãe
!Mais Teoria da História na Wiki (Povos originários)

Bachué


فول هاوس  مسلسل تليفزيوني أميركي من إنتاج شبكة أي بي سي الأمريكية. قدم منذ العام 1987 حتى العام 1995. المسلسل من نوعية الكوميديا العائلية.

شخصيات المسلسل
 بيت يديره الأب داني تانر (ويلعب الدور بوب ساجيت) بعد رحيل الأم (مليندا تانر).
 ثلاث بنات أكبرهن دي جي (لعبت الدور كانديس كاميرون) وأوسطهن ستيفاني (ولعبت الدور جودي سويتين) وأصغرهن ميشيل (وتبادلت أدوار الشخصية التوأم أولسين).
 يعيش معهم الخال جيسي (ويلعب الدور جون ستاموس) مع زوجته (ريبيكا) وأطفاله التوأم
 (جيمس ورايان) وأيضا العم (جوي) ويلعب الدور ديف كولير.. يقدم المسلسل أحداث طريفة
 وهناك شخصيات جانبيه ظهرت لفتره في المسلسل ومنها (فيكي-كيمي غيبلر-ستيف-جيا-ميكي-آرون-دنيس-تيدي-ديريك-)

المسلسل نال شعبية كبيرة لدى عرضه في الولايات المتحدة، وعبر قنوات تلفزية حول العالم فبالإضافة للكوميديا العائلية لا يخلو المسلسل من اللحظات الرومانسية.

مراجع

وصلات خارجية

 Full House at Teennick.com
 Lyrics and chords to "Everywhere You Look" on YouTab

أعمال عن الترمل
برامج تلفزيونية باللغة الإنجليزية
برامج هيئة الإذاعة الأمريكية الأصلية
عروض تلفزيونية تقع أحداثها في سان فرانسيسكو
مسلسلات أمريكية انتهت في 1995
مسلسلات تلفزيونية أمريكية سنة 1987
مسلسلات تلفزيونية عن أطفال
مسلسلات تلفزيونية عن الترمل
مسلسلات تلفزيونية عن التلفاز
مسلسلات تلفزيونية عن راديو
مسلسلات تلفزيونية عن عمل استعراضي
مسلسلات تلفزيونية عن قريب
مسلسلات تلفزيونية من إنتاج تلفزيون وارنر برذرز
مسلسلات عن عائلات
مسلسلات كوميديا موقف أمريكية
مسلسلات كوميديا موقف عن المراهقين

فول هاوس


BMBC Technologies est une entreprise d'informatique burundaise développant des logiciels et dont le siège social est à Bujumbura. La société a été fondé par Chris Brandon et l'ingénieur en génie civil David Ntamakuriro qui dirige aussi la société de construction de maisons Building and Multi-Business Company, société mère de l'entreprise.

Historique
BMBC Technologies a été fondée en septembre 2019 par Chris Brandon, . BMBC Technologies est issu de l'entreprise Building and Multi-Business Company qui est la maison-mère de la société.

En 2020, BMBC Technologies a présenté ce qui allait devenir son produit phare, le Bancobu eNoti qui est une application mobile commandé par la Banque commerciale du Burundi.

eNoti étant un mode de paiement . Il permet les opérations de transfert de fonds, de dépôt, de retrait et d'épargne via l'empreinte digitale (biométrie) ou via le téléphone mobile. Ce produit sera disponible sur tous les types de téléphones mobiles à travers les réseaux du Burundi.

Identité visuelle (logo)

Notes et références

Lien externe

Constructeur informatique
Éditeur de logiciel
Septembre 2019
2019 au Burundi

BMBC Technologies


Helluhnoðraætt er ætt með um 34–35 ættkvíslir, og um 1400 tegundir. Fimm tegundir eru íslenskar frá fornu fari, en fjórar eru nýlegar eða slæðingar frá görðum.

Í ættinni er fjöldi tegunda sem er ræktaður til yndisauka, bæði úti í görðum og í hýbýlum.

Tilvísanir

Helluhnoðraætt

Helluhnoðraætt


«Don't Rain on My Parade» es una canción  del musical Funny Girl (musical),la canción fue utilizada para la película del año 1968 basada en el musical.

Versión de Barbra Streisand
 "Don't Rain On My Parade" de "Funny Girl: Original Broadway Cast Recording" (1964) - 2:46
 "Don't Rain On My Parade (Reprise)" de "Funny Girl: Original Broadway Cast Recording" (1964) - 2:07
 "Don't Rain On My Parade" de "Funny Girl: Original Soundtrack Recording" (1968) - 2:45
 "Don't Rain On My Parade" (Live) de "Live Concert At The Forum" (1972) - 2:39
 "Don't Rain On My Parade" (Live) de "Barbra Streisand ... and Other Musical Instruments" (1973) - 2:38
 "I'm Still Here/Everybody Says Don't/Don't Rain On My Parade" (Live) de "Barbra: The Concert" (1994) & "The Concert: Highlights" (1995) - 4:26
 "I'm The Greatest Star/Second Hand Rose/Don't Rain On My Parade" (Live) de "Timeless: Live in Concert" (2000) - 5:25
 "Don't Rain On My Parade (Live)" de "Live In Concert 2006" (Target Exclusive Version Only) (2007) - 2:57
 "Don't Rain On My Parade (Reprise)" de "Live In Concert 2006" (2007) - 3:31

Versiones
El artista americano Bobby Darin en el año 1966,Shirley Bassey en 1965, la banda Japan en 1978 y el coro Only Men Aloud! en 2008.
En la serie de televisión Glee en el año 2009 fue interpretado por Lea Michele, la canción fue incluida en la banda sonora Glee: The Music, Volume 2, también en el año 2014 fue interpretado por Naya Rivera.

Canciones de 1964
Canciones de musicales

Don't Rain on My Parade


بلدية البركة أو (نقحرة: لا البركة دي زانكارا) ، هي إحدى بلديات مقاطعة قونكة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة قشتالة والمنجى وسط البلاد, و المائلة لجهة الشرق من إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.901 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
بلديات قونكة

لا البركة دي زانكارا


6089 Izumi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6089 Izumi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ayashi de Masahiro Koishikawa. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,18 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 4,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

6089 Izumi


Australian Open-mesterskabet i herresingle 2016 var den 104. turnering om Australian Open-mesterskabet i herresingle. Turneringen var en del af Australian Open 2016 og blev spillet i Melbourne Park i Melbourne, Victoria, Australien i perioden 18. - 31. januar 2016 på hardcourt-baner af typen Plexicushion.

Novak Djokovic vandt mesterskabet for andet år i træk ved at besejrede Andy Murray i finalen med 6–1, 7–5, 7–6(7–3). Dermed vandt serberen sin sjette herresingletitel i Australian Open og tangerede samtidig Roy Emersons rekord fra 1960'erne for flest herresingletitler ved mesterskabet. Det var endvidere Djokovic' 11. grand slam-titel i herresingle i karrieren, og det bragte ham op på siden af Rod Laver og Björn Borg i den statistik.

Det var femte gang at den tabende finalist, Andy Murray, var i Australian Open-finalen i herresingle, men heller ikke i femte forsøg lykkedes det ham at sikre sig Norman Brookes Challenge Cup. Fire af Murrays fem nederlag har været til netop Djokovic.

Australian Open 2005-finalisten Lleyton Hewitt spillede den sidste turnering i sin professionelle karriere, og nederlaget i anden runde til David Ferrer blev således australierens sidste singlekamp på topplan.

Pengepræmier og ranglistepoint

Den samlede præmiesum til spillerne i herresingle androg A$ 16.812.000 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på knap 11 % i forhold til året før.

Hovedturnering

Deltagere

Hovedturneringen havde deltagelse af 128 spillere, der var fordelt på:
 104 direkte kvalificerede spillere i form af deres ranglisteplacering seks uger før turneringens start.
 8 spillere, der har modtaget et wild card.
 16 spillere fra kvalifikationsturneringen.

Seedede spillere

De 32 bedst placerede af deltagerne på ATP's verdensrangliste pr. 11. januar 2016 blev seedet:

Wild cards

Otte spillere modtog et wild card til hovedturneringen. Deres verdensranglisteplacering pr. 11. januar 2016 er angivet i parentes.

Kvalifikanter

16 spillere kvalificerede sig fra kvalifikationsturneringen til hovedturneringen.

Derudover opnåede en lucky loser adgang til hovedturneringen.

Se afsnittet Kvalifikation.

Resultater

Ottendedelsfinaler, kvartfinaler, semifinaler og finale

Første, anden og tredje runde

Kvalifikation

I kvalifikationsturneringen spillede 128 spillere om 16 ledige pladser i hovedturneringen. Heraf havde ni spillere har modtaget et wildcard (WC), mens de resterende deltagere havde kvalificeret sig på baggrund af deres placering på ATP's verdensrangliste.

Følgende 16 spillere kvalificerede sig til hovedturneringen:

  Daniel Evans
  Jozef Kovalík
  Tim Smyczek
  Wu Di
  Radek Štěpánek
  Mirza Bašić
  Ryan Harrison
  Peter Gojowczyk
  Taylor Fritz
  Daniel Brands
  Pierre-Hugues Herbert
  Yūichi Sugita
  Tatsuma Ito
  Stéphane Robert
  Marco Trungelliti
  Renzo Olivo

Derudover opnåede én lucky loser adgang til hovedturneringen.

  Bjorn Fratangelo

Resultater

Se også
 Australian Open-mesterskabet i damesingle 2016
 Australian Open-mesterskabet i herredouble 2016
 Australian Open-mesterskabet i damedouble 2016
 Australian Open-mesterskabet i mixed double 2016

Eksterne henvisninger

 Australian Open

Noter

Australian Open 2016
2016
ATP World Tour 2016


Areografija ("Marsov zemljopis", "Marsova geografija"), podrazumijeva razgraničenje i karakterizaciju područja na Marsu. Areografija je uglavnom usmjerena na ono što se na Zemlji naziva fizička geografija ili fizikalni zemljopis; to je raspodjela fizičkih obilježja preko Marsa i njihovih kartografskih prikaza.

Povijest

Prva detaljna opažanja Marsa bila su sa zemaljskih teleskopa. Povijest ovih promatranja obilježena je Marsovim opozicijama, kada je planet najbliži Zemlji i stoga je tada najlakše vidljiv, što se događa svakih nekoliko godina. Još su zapaženije Marsove perihelske opozicije koje se javljaju otprilike svakih 16 godina, a razlikuju se po tome što je Mars najbliži Zemlji, a Jupiterov perihel ga čini još bližim Zemlji.

U rujnu 1877. (perihelska opozicija Marsa dogodila se 5. rujna) talijanski astronom Giovanni Schiaparelli objavio je prvu detaljnu kartu Marsa. Te su mape osobito sadržavale značajke koje je nazvao canali ("kanali"), za koje je kasnije pokazano da su optička iluzija. Ti su kanali bili navodno duge ravne linije na površini Marsa kojima je dao imena poznatih rijeka na Zemlji. Njegov je izraz popularno pogrešno označen kao umjetni kanali, pa je tako započela kontroverza Marsovskih kanala.

Slijedom ovih promatranja, dugo je vladalo uvjerenje da Mars sadrži ogromna mora i vegetaciju. Tek kad su svemirske letjelice Mariner posjetile Mars tijekom šezdesetih godina prošlog stoljeća, ti su mitovi srušeni. Neke karte Marsa izrađene su korištenjem podataka iz tih misija, ali tek nakon što je 1996. pokrenuta misija Mars Global Surveyor, koja je završena krajem 2006., dobivene su kompletne, izuzetno detaljne karte. Te su karte sada dostupne putem Interneta na http://www.google.com/mars/.

Topografija

S obzirom na to da se radi o planetu, areografija se znatno razlikuje. Međutim, dihotomija marsovske topografije je upečatljiva: sjeverne ravnice sravnjene tokovima lave su u kontrastu s južnim visoravnima, nasute i okružene drevnim utjecajima. Površina Marsa, gledana sa Zemlje, prema tome je podijeljena u dvije vrste područja, s različitom albedom. Blijede ravnice prekrivene prašinom i pijeskom bogatim crvenkastim željeznim oksidima nekoć su se smatrale marsovskim "kontinentima" i dobivale su im imena poput Arabia Terra (zemlja Arabija) ili Amazonis Planitia (Amazonska ravnica). Smatralo se da su tamne osobine mora, odatle su i njihova imena Mare Erythraeum, Mare Sirenum i Aurorae Sinus. Najveće tamno obilježje koje se vidi sa Zemlje je Syrtis Major Planum.

Štitasti vulkan, Olympus Mons (Planina Olimp), diže se 22 km iznad okolnih vulkanskih ravnica i najviša je poznata planina na bilo kojem planetu Sunčevog sustava. Nalazi se u golemom planinskom području pod nazivom Tharsis, na kojem se nalazi nekoliko velikih vulkana. Područje Tharsisa također posjeduje i najveći kanjon sustav Sunčevog sustava, Valles Marineris ili dolinu Mariner, a ona je 4.000  km duga i 7 km duboka. Mars je također preplavljen bezbrojnim udarnim kraterima. Najveći od njih je udarni bazen Hellas planitia. Zainteresiranima je dostupan dugačak popis kratera na Marsu.

Mars ima dvije trajne polarne ledene kape; sjeverna kapa se nalazi u ravnici Boreum, a južna na Planum Australe (Južna ravnica).

Razlika između Marsove najviše i najniže točke iznosi gotovo 30 km (od vrha Olympus Monsa na nadmorskoj visini od 21,2 km do dna Hellas Planitie na nadmorskoj visini od -8,2 km). Za usporedbu, razlika između najviših i najnižih točaka na Zemlji (Mount Everest i Marijanska brazda) iznosi samo 19,7 km. U kombinaciji s različitim planetnim radijusima to znači da je Mars gotovo tri puta krupniji od Zemlje.

Radna skupina Međunarodne astronomske unije za imenovanje planetarnih sustava odgovorna je za imenovanje obilježja Marsove površine.

Nulta visina
Na Zemlji se nulta visina nadmorske visine temelji na morskoj razini (geoidu). Budući da Mars nema oceane, a samim tim i ne postoji "morska razina", prikladno je definirati proizvoljnu razinu nulte visine ili "vertikalni podatak" za mapiranje površine, koja se naziva areoid.

Podatak (datum) za Mars definiran je u početku s obzirom na konstantni atmosferski tlak. Od misije Mariner 9 do 2001. godine, odabran je kao 610,5 Pa (6.105 mbar), na osnovu toga da tekućina ispod ovog tlaka nikada ne može biti stabilna (tj. trojna točka vode je pri ovom tlaku). Ova vrijednost iznosi samo 0,6% tlaka na razini mora na Zemlji. Treba imati na umu da izbor ove vrijednosti ne znači da tekuća voda postoji ispod ove nadmorske visine, nego samo da bi temperatura mogla prelaziti 273,16 K (0,01 stupanj °C).

Godine 2001. podaci Laserskog visinomjera Mars Orbitera (Mars Orbiter Laser Altimeter) doveli su do nove konvencije nulte visine definirane kao ekvipotencijalna površina (gravitacijska plus rotacijska) čija je prosječna vrijednost na ekvatoru jednaka srednjem radijusu planeta.

Nulti meridijan
Marsov ekvator definiran je rotacijom, ali mjesto njegovog nultog meridijana je određeno, kao i Zemljino, izborom proizvoljne točke koju su prihvatili kasniji promatrači. Njemački astronomi Wilhelm Beer i Johann Heinrich Mädler odabrali su malo kružno obilježje u Sinus Meridiani (Srednji zaljev ili Meridijanski zaljev) kao referentnu točku prilikom njihove izrade prve sustavne karte Marsa. 1877. godine njihov je izbor talijanski astronom Giovanni Schiaparelli prihvatio kao nulti meridijan kada je započeo rad na svojim istaknutim mapama Marsa. Godine 1909. izrađivači efemerida odlučili su da je važnije održavati kontinuitet efemerida kao vodiča za promatranje i ta je definicija "praktički napuštena".

Nakon što su svemirske letjelice Mariner pružile opsežne snimke Marsa, 1972. Geodezijsko-kartografska skupina Mariner 9  predložila je da glavni meridijan prođe kroz središte malog kratera promjera 500 m (nazvanog Airy-0), smješten u području Sinus Meridiani duž linije meridijana koju su odredili Beer i Mädler, definirajući tako dužinu od 0,0° s preciznošću od 0,001°. Ovaj je model koristio planetografsku mrežu kontrolnih točaka koju je razvio Merton Davies iz RAND Corporation.

Kako su radiometrijske tehnike povećavale preciznost s kojom se objekti mogu nalaziti na površini Marsa, središte kružnog kratera na 500 m smatrano je nedovoljno preciznim za točna mjerenja. Radna skupina IAU za kartografske koordinate i rotacijske elemente stoga je preporučila da se utvrdi zemljopisna dužina sletača Viking 1, za koju postoje obilni radiometrijski podaci o praćenju, kao obilježavanje standardne dužine 47,95137° zapadno. Ova definicija održava položaj središta Airy-0 na 0° duljine, unutar tolerancije trenutnih kartografskih nesigurnosti.

Marsovska dihotomija
Promatrači Marsove topografije primijetit će dihotomiju između sjeverne i južne hemisfere. Većina sjeverne hemisfere je ravna, s nekoliko udarnih kratera, a nalazi se ispod uobičajene "nulte visine". Suprotno tome, na južnoj hemisferi su planine i visoravni, uglavnom znatno iznad nulte visine. Dvije hemisfere se razlikuju po visini za 1 do 3 km. Granica koja razdvaja ta dva područja vrlo je zanimljiva geolozima.

Jedna od istaknutih karakteristika je brdovit teren. Sadrži visoravni, brežuljke i doline ravnog poda sa zidovima visokim oko milju. Oko mnogih visoravni nalaze se velike, guste nakupine leda bogatog krhotinama u podnožju visokih značajki s blago spuštenom površinom.

Ostale zanimljivosti su velike riječne doline i odvodni kanali koji prolaze kroz dihotomiju.  Sjeverna nizina čini oko jedne trećine površine Marsa i relativno je ravna, s malo udarnih kratera. Ostale dvije trećine površine Marsa čini južno gorje. Razlika u visini između polutki je dramatična. Zbog gustoće udarnih kratera, znanstvenici vjeruju da je južna hemisfera znatno starija od sjeverne ravnice. Mnogo teško krateriranih južnih gorja datira iz razdoblja teškog bombardiranja, Noahijskog doba.

Za objašnjenje razlika predloženo je više hipoteza. Tri najčešće prihvaćene su jedan mega-udar, višestruki udari i endogeni procesi poput konvekcije plašta. Obje hipoteze vezane uz udar uključuju procese koji su se mogli dogoditi prije završetka iskonskog bombardiranja, implicirajući da krucijalna dihotomija potječe iz rane Marsove povijesti.

Ogromna hipoteza o udaru, izvorno predložena početkom 1980-ih, susrela se sa skepticizmom zbog neradijalnog (eliptičnog) oblika udara, gdje bi kružni uzorak bio jača podrška udarima većih nebeskih tijela. No, studija iz 2008. pružila je dodatna istraživanja koja podupiru teoriju divovskog udara. Koristeći se geološkim podacima, istraživači su pronašli podršku za jedan jedini udarac velikog objekta koji je pogodio Mars pod kutom od 45 stupnjeva. Dodatni dokazi koji analiziraju marsovsku kemiju stijena za nadogradnju plašta dodatno će poduprijeti teoriju divovskog udara.

Imenovanje područja

Rano imenovanje
Iako su bolje zapamćeni po mapiranju Mjeseca koje su započeli 1830., Johann Heinrich Mädler i Wilhelm Beer bili su prvi "areografi". Započeli su uspostavljanjem jednom zauvijek da je većina površinskih obilježja trajna i ograničili su razdoblje Marsove rotacije. Mädler je 1840. godine kombinirao deset godina promatranja i nacrtao prvu kartu Marsa ikad napravljenu. Umjesto da daju imena raznim oznakama koje su preslikali, Beer i Mädler jednostavno su ih označili slovima; Tako je Meridijanski zaljev (Sinus Meridiani) imao obilježje "a".

Tijekom sljedećih dvadeset godina ili više, kako su se instrumenti poboljšavali, a broj promatrača također povećavao, razna marsovska obilježja stekla su imena. Da bismo dali nekoliko primjera, Solis Lacus je bio poznat kao Oko, a Syrtis Major obično je bio poznat kao More pješčanog sata ili Škorpion. Godine 1858. je jezuitski astronom Angelo Secchi je Syrtis Major nazvao i Atlantskim kanalom. Secchi je komentirao kako "izgleda da igra ulogu Atlantika koji na Zemlji odvaja Stari kontinent od Novog" - ovo je bio prvi put kobni canale, koji na talijanskom može značiti ili "kanal" ili "umjetni kanal", bila je primijenjena na Mars.

1867. Richard Anthony Proctor izradio je kartu Marsa, pomalo grubo, na ranijim crtežima Williama Ruttera Dawesa iz 1865., tada najboljim dostupnim crtežima Marsa. Proctor je objasnio svoj sustav nomenklature rekavši: "Na različite sam značajke primijenio imena onih promatrača koji su proučavali fizičke osobitosti koje je predstavio Mars." Evo nekih njegovih imena, uparenih s onima koje je Schiaparelli kasnije koristio u Marsovskoj karti stvorenoj između 1877. i 1886. Schiaparellijeva su imena općenito usvojena i zapravo su danas korištena imena:

Proctorova nomenklatura često je kritizirana, uglavnom zbog toga što je mnogo njegovih imena častilo engleske astronome, ali i zato što je više puta koristio mnoga imena. Dawes se osobno pojavio šest puta (Dawesov ocean, Dawesov kontinent, Dawesovo more, Dawesov tjesnac, Dawesov otok i Dawesov zaljev). Unatoč tome, Proctorova imena nisu bez šarma, a svi njegovi nedostaci bili su temelj na kojem će ih kasniji astronomi poboljšati.

Moderna nomenklatura

Danas imena marsovskih obilježja potječu iz brojnih izvora, ali imena velikih obilježja potječu prvenstveno iz karata Marsa koje je 1886. napravio talijanski astronom Giovanni Schiaparelli. Schiaparelli je imenovao veće značajke Marsa prvenstveno koristeći imena iz grčke mitologije, a u manjoj mjeri i iz Biblije. Marsove velike albedo značajke zadržavaju mnoga starija imena, ali često se ažuriraju kako bi odražavala nova saznanja o prirodi tih značajki. Na primjer, 'Nix Olympica' (Snjegovi Olimpa) postali su Olympus Mons (Planina Olimp).

Veliki marsovski krateri nazvani su po važnim znanstvenicima i piscima znanstvene fantastike; manji su nazvani po gradovima i selima na Zemlji.

Različiti oblici kopna koje su proučavali Mars Exploration Rovers dobivaju privremena imena ili nadimke kako bi ih se identificiralo tijekom istraživanja i istrage. Međutim, postoji nada da će Međunarodna astronomska unija trajno imenovati nazive nekih glavnih obilježja, poput brda Columbia, koje je dobilo ime po sedmoro astronauta koji su poginuli u katastrofi u svemirskom raketoplanu Columbia.

Povezani članci

 Geologija Marsa
 Popis kartografskih četverokuta na Marsu
 Marsovska dihotomija
 Popis kratera na Marsu
 Popis planina na Marsu

Izvori

Daljnja literatura

 Sheehan, William, "Planet Mars: Povijest promatranja i otkrića"  (cjeloviti online tekst) Sveučilište Arizona Press, Tucson. 1996.

Vanjske poveznice

 Google Mars - Google Maps za Mars s istaknutim različitim značajkama površine i zanimljivim mjestima
 Mars/THEMIS karte - Državno sveučilište Arizona
 Marsove karte
 Prototip MEC-1
 Povijesni globusi Crvenog planeta
 3D karta Marsa
 Predstavlja udaljenosti i visine značajki/NASA
 Podrijetlo imena kratera na Marsu
Mars
Planetologija
Stranice s nepregledanim prijevodima

Areografija


Kummersdorf () ist ein Ortsteil der Kleinstadt Storkow (Mark) im Brandenburger Landkreis Oder-Spree. Mit rund 500 Einwohnern ist das 2003 eingemeindete Dorf der einwohnerstärkste der 14 Ortsteile Storkows. Das 1442 erstmals urkundlich erwähnte Dorf liegt im Naturpark Dahme-Heideseen und wird vom Storkower Kanal, der den Großen Storkower See mit dem Wolziger See verbindet, durchflossen.

Geographie

Naturraum und Lage
Kummersdorf liegt südlich des von der Spree durchflossenen Berliner Urstromtals und westlich der Storkower Platte im Ostbrandenburgischen Heide- und Seengebiet, das in den Naturräumlichen Haupteinheiten Deutschlands als Nr. 82 geführt wird. Die zahlreichen Seen des Gebiets sind ein Relikt des Brandenburger Stadiums (24.000 bis 22.000) der Weichsel-Eiszeit. Rund zwei Kilometer westlich befindet sich der Wolziger See mit dem Ort Wolzig, der zur Nachbargemeinde Heidesee gehört. Nordöstlich folgt, in gleichfalls rund zwei Kilometern Entfernung, der Storkower Ortsteil Alt Stahnsdorf und östlich schließt sich die Gemarkung des Storkower Ortsteils Rieplos an. Die Storkower Kernstadt liegt rund fünf Kilometer östlich. Im Süden grenzen die Gemarkungen der Storkower Ortsteile Philadelphia und Görsdorf an die Kummersdorfer Gemarkung.

Im äußersten Nordosten auf der Grenze zu Rieplos bezieht die Gemarkung Kummersdorfs eine Teilstrecke des Rieploser Fließes mit ein. Im Nordwesten umfasst die Kummersdorfer Gemarkung einen Teil des Naturschutzgebietes Storkower Kanal, das das Stahnsdorfer Fließ mit einbezieht und wild lebende Pflanzengesellschaften, Bruchwaldgesellschaften und Tierarten in der vermoorten Niederung zwischen dem Wolziger und Stahnsdorfer See bewahren soll. Dazu zählen Hochstaudenfluren und Krebsscherenfluren und gefährdete Tierarten wie Fischotter, Rapfen und Bitterling. Das Gebiet ist zudem als FFH-Gebiet im Natura 2000 Verbund ausgewiesen.

Verkehrsanbindung
Hauptverkehrsader des Dorfes ist die Landesstraße 40 (Kummersdorfer Hauptstraße), die den Ort von West nach Ost durchschneidet und an Wolzig sowie über die L 23 an Storkow anbindet. Die Brücke über den Kanal wurde vom 27. Mai 2013 bis 10. April 2014 in Rekordzeit komplett neu gebaut. Dieser Ersatzneubau wurde notwendig, weil das Bauwerk aus den 1960er Jahren, welches zur Bedarfsumleitung der BAB 12 gehört, sehr stark beschädigt war. Zudem besteht in der Kreisstraße 6748 eine Verbindung nach Alt Stahnsdorf und an die gleich nördlich des Alt Stahnsdorf zugehörigen Neu Stahnsdorf gelegene Anschlussstelle Storkow der Bundesautobahn 12, die vom Berliner Ring nach Frankfurt (Oder) führt. Im Öffentlichen Nahverkehr vernetzt die Linie 406 der Busverkehr Oder-Spree (BOS) Kummersdorf mit Storkow und Wolzig, allerdings nur werktags und rund achtmal täglich. Mit einem eigenen Bahnhof beziehungsweise Haltepunkt ist Kummersdorf eine Ausnahme unter den Ortsteilen Storkows. Der Haltepunkt ist Teil der von der NEB betriebenen Bahnstrecke von Königs Wusterhausen nach Frankfurt (Oder) (RB 36, unter anderem über Storkow, Beeskow, Müllrose).

Der Storkower Kanal, unter der Regierung Friedrichs II. in der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts vom Flößergraben zum Kanal ausgebaut, ist Teil der 33,44 Kilometer langen Bundeswasserstraße Storkower Gewässer (SkG) vom Scharmützelsee zur Dahme. Über Jahrhunderte insbesondere zur Versorgung Berlins mit Bauholz genutzt, liegt seine heutige verkehrswirtschaftliche Bedeutung weitgehend im Bereich der Freizeit- und Tourismusindustrie. In der Regel wird er nur noch von Fahrgastschiffen, Sportbooten und zum Wasserwandern genutzt.

Geschichte

Ersterwähnung und Namengebung
Kummersdorf wurde, soweit bekannt, erstmals 1442 unter dem Namen Lumersdorf (lies: Kumersdorf) als Dorf mit einer Mühle erwähnt. 1463 findet sich die Bezeichnung Cummersdorff. Die Namensableitung ist unklar. Die offizielle Internetseite der Stadt Storkow führt den Namen bei der Ortsteilbeschreibung auf den Personennamen Komor oder Kummer zurück, der möglicherweise der Ortsgründer gewesen sei. Laut Ortschronik hingegen könnte der Name aus comora = Speicher oder aus dem slawischen Comari = Stechmücke hervorgegangen sein. Der Sprachwissenschaftler und Slawist Reinhard E. Fischer wiederum verzichtet in seiner Zusammenstellung Die Ortsnamen der Länder Brandenburg und Berlin von 2005 auf jegliche etymologische Ableitung und gibt lediglich die Ersterwähnungen an.

Entwicklung des Dorfes bis 1933

Im Jahr 1448 gehörte Cummersdorf als Lehnsbesitz den Lewinwalde zu Storkow, danach war das Dorf im Besitz derer von Löschebrand zu Saarow und Görsdorf und ab 1494 im Besitz der Queiß zu Görsdorf. Zwischen 1518 und 1653 gehörte Kummersdorf zum Amt Storkow, danach 1812 zum Amt Stahnsdorf und von 1813 bis 1872 wieder zum Amt Storkow.

1518 gab es 7 Höfe, die von 4 Bauern- und 3 Kossätenfamilien betrieben wurden. Um 1600 werden 12 Bauern und 4 Kossäten genannt. 1870 hatte das Dorf 253 Einwohner, darunter 5 Großbauern und mehrere landwirtschaftliche Kleinbetriebe. 1723 ist eine Mühle mit Sägewerk erwähnt und zwischen 1850 und 1862 wurde eine Öl-, Getreide- und Schneidemühle gebaut. Im 18. Jahrhundert ergänzte die Seidenraupenzucht die kargen Erträge aus der Landwirtschaft. Die in vielen Dörfern Brandenburgs betriebene und merkantilistisch motivierte Seidenraupenzucht sollte Preußen von ausländischer Seidenlieferung unabhängiger machen und wurde von Friedrich dem Großen systematisch gefördert. Ein unter Naturschutz stehender Maulbeerbaum in Nähe der Schleuse erinnert an den einst in Kummersdorf betriebenen Wirtschaftszweig.

Mit dem Kanal- und Schleusenbau 1862/65, dem Bau der Landstraße Königs Wusterhausen–Storkow–Beeskow 1868 und der Anbindung an die Eisenbahn 1898 erhielt Kummersdorf Anschluss an die größeren Zentren der Umgebung. Die Verkehrsverbindungen ermöglichten, dass die Kummersdorfer, die von ihrer Landwirtschaft kaum leben konnten, Arbeit in den aufstrebenden Orten Niederlehme und Wildau wie auch in Berlin suchten und fanden; die Landwirtschaft wurde nur noch nebenbei betrieben. Zudem wurde das Dorf Ende des 19. und Anfang des 20. Jahrhunderts zu einem beliebten Ausflugsziel der Berliner. Zahlreiche begüterte Berliner Bauherren ließen hier Villen errichten. Am 1971 abgebrannten "Mühlenheim", einem Hotel mit Ausflugsgaststätte für die "bessere Gesellschaft" aus Berlin auf der Insel vor der Schleuse, legten an den Wochenenden bis zu drei Dampfer an. In der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts gab es unter anderem 5 Gaststätten, 4 Fleischer und einen Kolonialwarenladen.

Zweiter Weltkrieg, DDR- und Nachwendezeit
In der Zeit des Nationalsozialismus versteckte das Ehepaar Helling, Besitzer der gleichnamigen Gaststätte, ein jüdisches Ehepaar auf seinem Grundstück. Nach dem Verrat eines Dienstmädchens 1943 oder 1944 kam Herr Helling in die Strafdivision 999 und seine Frau ins Zuchthaus. Nach Kriegsende konnten beide in ihre Gaststätte zurückkehren. Zum Ende des Krieges 1945 wurden die Dorfbrücke und die Schleuse gesprengt und später wiederaufgebaut.

In der DDR-Zeit erhielt Kummersdorf erstmals eine Schule, die allerdings bereits 1966 wieder geschlossen wurde. Von den Fleischereien verblieben zwei, daneben gab es einen HO-Laden, zwei weitere Geschäfte für Haushaltswaren beziehungsweise Textilien und später den Konsum. 1957 wurde eine Landwirtschaftliche Produktionsgenossenschaft (LPG) vom Typ I und 1960 gemeinsam mit Alt Stahnsdorf und Rieplos vom eher seltenen Typ III gegründet.

Die Zahl der Läden, Geschäfte und Gaststätten nahm weiter ab. Am 26. Oktober 2003 wurde das lange selbstständige Dorf nach Storkow eingemeindet. Die Eingemeindung stieß bei den Kummersdorfern auf wenig Gegenliebe (siehe unten).

Bauten

Die Landesdenkmalliste mit Stand vom 31. Dezember 2012 führt unter den Baudenkmalen in Storkow ein Objekt in Kummersdorf an: Siedlung West 2, Wohnhaus. Es handelt sich um einen Gründerzeitbau mit der Bezeichnung "Villa Agnes". Die Villa befindet sich am Storkower Kanal in der Straße Siedlung West 2, die kurz hinter der Kanalbrücke von der Kummersdorfer Hauptstraße (Landesstraße 40) abbiegt. Eine Kirche hat der Ort nicht. Bemerkenswert unter den historischen Bauten sind ferner der Bahnhof und die Schleuse.

Bahnhof Kummersdorf
Am 20. September 1898 fuhr der erste planmäßige Zug auf der neuen Bahnstrecke Königs Wusterhausen–Grunow über Beeskow nach Grunow. Die eingleisige Nebenbahn vernetzte den Landkreis Beeskow-Storkow mit der Berlin-Görlitzer Eisenbahn und der Bahnstrecke Cottbus–Frankfurt (Oder). 1907 wurde in Kummersdorf ein neuer Bahnhof gebaut. Später wurde in dem hohen Backsteingebäude eine Gaststätte mit Tanzsaal angebaut. 1945 durch Kriegseinwirkungen stark beschädigt, wurde der Bahnhof ohne Gaststätte wiederaufgebaut. Der Tanzsaal wurde nunmehr als Fahrrad-Abstellraum genutzt.

Nach der Deutschen Wiedervereinigung wollte die Deutsche Bahn den Bahnhof abreißen lassen, tatsächlich abgerissen wurde der Anbau mit dem ehemaligen Saal. Die Beseitigung des Hauptgebäudes verhinderte der Kummersdorfer Bürgermeister. Inzwischen wurde das nahezu unveränderte Gebäude privatisiert und von der Bahn an Berliner Künstler verkauft. Heute halten in Kummersdorf im Bedarfsfall die Triebwagen der NEB (siehe oben). Der Haltepunkt und der nebenstehende ehemalige Bahnhof liegen nördlich etwas außerhalb des Dorfes an der Bahnhofstraße, die Teil der Kreisstraße 6748 nach Alt Stahnsdorf ist.

Schleuse Kummersdorf
Die Schleuse Kummersdorf wurde 1862/65 erbaut. Sie liegt am Kilometer 10,25 der Binnenwasserstraße Klasse I Storkower Gewässer (SkG) und ist neben der Storkower Schleuse (Hubhöhe 1,94 Meter) die zweite Schleuse des Storkower Kanals. Ihre Hubhöhe beträgt 1,17 Meter. Die beiden Häupter sind mit Stemmtoren ausgestattet. Die Befüllung der Kammer erfolgt über Schütze in den Toren. Für die Schleuse ist der Außenbezirk Kummersdorf des Wasserstraßen- und Schifffahrtsamtes Spree-Havel zuständig. Die Daten der nutzbaren Abmessungen lauten nach Angabe des Amtes, in Klammern leicht abweichende Daten an der Schleuse selbst:

 Kammerlänge: 34,25 Meter
 Kammerbreite: 5,31 Meter (5,30 Meter)
 Fallhöhe: 1,17 Meter (1,20 Meter).

Wie bei der erneuerten Storkower Schleuse entsprechen diese Abmessungen nicht mehr dem Finowmaß, das eine Länge von 40,2 Metern aufweist. Da der Kanal und die Schleuse nach 1862/65 von Finow-Maßkähnen, wenn auch nicht mit voller Ladung, befahren wurden, ist davon auszugehen, dass die Kammerlänge später verkürzt wurde. Möglicherweise erfolgte die Verkürzung nach dem Wiederaufbau, nachdem die Schleuse wie auch die Dorfbrücke 1945 während der letzten Kriegstage gesprengt worden waren. 1966 bis 1967 wurden die Schleusenbrücke wiederhergestellt und die Schleuse modernisiert. Auf dem Weg in die Hauptstadtregion passierten die Schleuse Kummersdorf im Mittel der Jahre 1866 und 1867 pro Jahr 1009 Kähne und 84 Flöße mit Getreide, Holz, Torf und Ziegelsteinen. Heute ist die Schleuse nur im Sommer im Betrieb und wird in der Regel nur noch von Fahrgastschiffen und von bis zu 10.000 Sportbooten jährlich genutzt. Der ehemalige Treidelpfad auf der Kanalsüdseite dient zwischen Kummersdorf und Philadelphia als Wander- und Radweg. Nach verschiedenen Ortsbeschreibungen steht das Schleusenhäuschen als ältestes Haus des Dorfes unter Denkmalschutz. Allerdings ist es in der offiziellen Denkmalliste des Landkreises Oder-Spree mit Stand 2012 nicht verzeichnet.

Infrastruktur und Dorfleben
Im Jahr 2012 führte die Hochschule für nachhaltige Entwicklung Eberswalde (HNEE) in der Kernstadt Storkow und in zehn der vierzehn Storkower Ortsteile (sämtlich umliegende Dörfer) eine Dörferbefragung durch, darunter auch in Kummersdorf. Zwar sind die erhobenen Daten […] weder repräsentativ für die Gesamtbevölkerung noch genügen Sie den Standards empirischer Sozialforschung vollständig, dennoch liefern sie Fakten und Hinweise auf die Infrastruktur und das Dorfleben.

Dorfbild

Das Bild des Dorfes ist weitgehend von Einfamilienhäusern geprägt. Ein kleiner begrünter Dorfplatz befindet sich an der Kummersdorfer Hauptstraße auf der Kanalostseite. Am Platz liegt das Feuerwehrhaus, das sich mit seinen roten Toren markant von den anderen Häusern abhebt. Zudem wurde hier eine Übersichtskarte des Dahme-Heideseen-Gebietes aufgestellt. Ein weiterer kleiner Platz mit einem Mahnmal für die Gefallenen des Ersten Weltkriegs liegt am östlichen Ortseingang. Der Kanal kreuzt die Kummersdorfer Hauptstraße und teilt das Dorf in zwei Hälften. Liegt das alte Kummersdorf eher auf der Ostseite, bestimmen die Westseite die neueren Siedlungen West und Ost. Aus dem Rahmen der in Deutschland üblichen Straßenschilder fallen einige individuell gestaltete Schilder und Wegweiser, die aus Holz gearbeitet und bunt bemalt sind. Diese Schilder wurden im Rahmen des 575. Jubiläums zur Ersterwähnung im Jahre 2017 komplett erneuert.

Kommunale Selbstverwaltung
Die Interessen Kummersdorfs in der Stadt Storkow vertritt ein Ortsvorsteher und ein Ortsbeirat (stellvertretender Ortsvorsteher). Die Eingemeindung nach Storkow im Jahr 2003 und die damit verbundene Abhängigkeit sehen die Kummersdorfer – wie die Bewohner der meisten anderen Ortsteile auch – eher kritisch und erleben sie als Beschneidung ihrer Handlungsfähigkeit.

Vereine, Gemeinschaftsleben
Das Vereinsleben ist vergleichsweise stark ausgeprägt und wird von den Bewohnern als besondere Stärke ihres Dorfes wahrgenommen. Dazu zählen: Freiwilliger Feuerwehrverein Kummersdorf, Volkssolidarität Bürgerhilfe Ortsgruppe Kummersdorf, Landfrauenverein, Bauernverband Kummersdorf e. V., VKSK Sparte "Am oberen Kanal" e. V., VKSK Sparte "Am Bahnhof" e. V. Kummersdorf, SV Handwerk Kummersdorf e. V. (Kegeln) und der Jugendclub Kummersdorf. Als Höhepunkte der vielen Feste, die vom Jugendclub und vom Feuerwehrverein veranstaltet werden, werden das Knutfest, das Osterfeuer, die Fastnacht-Feste bzw. Zampern, Sommerfeste, Feuerwehrfeste, und das Oktoberfest erlebt. Entsprechend werden die Nachbarschaftshilfe und der gute kommunikative Austausch innerhalb der Dorfgemeinschaft insgesamt positiv beschrieben, wenn in diesem Bereich auch Defizite zwischen den einzelnen Dorfteilen zu verzeichnen seien.

Seit 2008 besteht eine Partnerschaft zum Ortsteil Rudniki der Stadt Opalenica. Opalenica ist die Partnerstadt von Storkow (Mark) und liegt in der Woiwodschaft Wielkopolski (Großpolen). Diese war in den Anfangsjahren eher durch den Austausch auf Basis der Senioren geprägt. Seit 2014 wird diese Partnerschaft in weitere gesellschaftliche Bereiche intensiviert. Die Feuerwehr Rudniki hat ein starkes Interesse mit der Feuerwehr Kummersdorf zusammenzuarbeiten. Im Jahr 2016 wurden dann zum 70. Jubiläum der Feuerwehr Rudniki die ersten Besuche gestartet. Zum 85. Jubiläum der FF Kummersdorf im selben Jahr fand der Gegenbesuch statt. Zur Einweihung des neuen Feuerwehrhauses in Rudniki wurden konkrete Wünsche zur Zusammenarbeit der Jugendfeuerwehren beider Feuerwehren geäußert und die Umsetzung zeitnah vereinbart.

Nahversorgung und Wirtschaft
Die Nahversorgung ist in Kummersdorf im Vergleich zu den anderen Ortsteilen Storkows (sämtlich Dörfer) relativ gut, da es zumindest eine Kita und einen mobilen Bäcker gibt. Dennoch wurde die Versorgung von den meisten Befragten als schlecht eingestuft, da es im ganzen Dorf keinen einzigen Laden mehr gebe und dies vor allem für ältere Menschen zum Problem werde, sobald sie in ihrer Mobilität eingeschränkt sind. Weitere Gewerbe sind ein Betrieb für die Aufstellung von Verkehrsleiteinrichtungen, eine Tischlerei, zwei Baubetriebe, zwei Montagefirmen, eine Malerfirma, zwei Architekten, ein Pferdehof, ein Landwirtschaftsbetrieb, eine Küchenbaufirma, eine Sanitärfirma, ein Friseur, eine Kunst- und Hufbeschlagsschmiede, eine Firma für Schmiedekunst und Metallbau, eine Firma für technische Instandhaltung sowie das Wasserstraßen- und Schifffahrtsamt Spree-Havel mit seiner Außenstelle Kummersdorf. Trotz der Naturparklage und der vielen Sportboote auf dem Kanal spielt der Tourismus zu Beginn der 2010er Jahre in Kummersdorf keine große Rolle mehr. Für die meisten Touristen ist Kummersdorf ein Durchgangsort. Die Landgaststätte Kleine Schänke, die mit Bootsanlegeplatz und Biergarten direkt an der Schleuse liegt, wird insbesondere von Bootstouristen öfter als Ausflugsziel genutzt. Mittlerweile ist auch diese Gaststätte nicht mehr vorhanden. Sie hat im Jahr 2016 endgültig geschlossen.

Literatur
 HNE Eberswalde, Hochschule für nachhaltige Entwicklung (FH), Fachbereich Landschaftsnutzung und Naturschutz: Dörferbefragung in Storkow (Mark). Durchgeführt von der Hochschule für nachhaltige Entwicklung Eberswalde (FH) in Kooperation mit Brandenburg 21 e. V., 18. bis 22. Juni 2012.
 Band 1: Übergreifende Analysen: Storkow und seine Ortsteile 10 Jahre nach der Gemeindegebietsreform. (PDF; 4,1 MB) Stand: 30. September 2012.
 Band 2: Ortsteilbeschreibungen. (PDF; 15,2 MB) Stand: September 2012. Siehe Kapitel 7: Kummersdorf. S. 66–75.
 Storkow (Mark). Einblicke in die Geschichte einer 800-jährigen Kleinstadt. Hrsg.: Bürgermeisterin der Stadt Storkow (Mark) in Verbindung mit dem Historischen Beirat der Stadt. Gesamtherstellung: Schlaubetal-Druck Kühl OHG, Müllrose 2009, ISBN 978-3-941085-72-5. Darin:
 Erich Oehring, Jürgen Pfeiler, Reinhold Zielke: Storkow und seine Ortsteile in alten und neuen Ansichten. S. 243–289.
 Klaus Rattemeyer: Die Storkower Gewässer – Vom Flößerkanal zum Touristenmagneten. S. 54–65.
 Gisela Zeige: Aus der Chronik von Kummersdorf. S. 216–220.

Weblinks

 Seite über Kummersdorf auf der Homepage der Stadt Storkow (Mark)
 www.kummersdorf.de

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Oder-Spree
Geographie (Storkow (Mark))
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Oder-Spree)
Gemeindeauflösung 2003
Naturpark Dahme-Heideseen
Ersterwähnung 1442

Kummersdorf (Storkow (Mark))


El eclipse lunar penumbral tuvo lugar el 9 de febrero de 2009. Fue el primero de los cuatro eclipses lunares de ese año y fue el más notable de los tres eclipses penumbrales.

Visualización
El eclipse no fue visible desde la parte sur de Centroamérica, Sudamérica y las regiones occidentales de Europa y África. La mejor visibilidad se observó desde Asia, Oceanía Y toda la región del Pacífico. El punto de mayor visibilidad se ubica unos pocos cientos de kilómetros al este de las Marianas.

Mapa
El siguiente mapa muestra las regiones desde las cuales fue visible el eclipse. En gris, las zonas que no presenciaron el eclipse; en blanco, las que si lo hicieron; y en celeste, las regiones que observaron el eclipse durante la salida o puesta de la luna.

Perspectiva de la Luna
Desde nuestro satélite natural, este fenómeno se vio, lógicamente, como un eclipse solar.

Relación con otros eclipses lunares

Ciclo de Saros
Este eclipse pertenece a la serie Saros 143, siendo el decimoséptimo eclipse lunar de los 72 que conforman dicho período. El anterior eclipse de este período tuvo lugar el 30 de enero de 1991, y el próximo ocurrirá el 20 de febrero de 2027. El primer evento del Saros 143 sucedió el 18 de agosto de 1720 y el último el 5 de octubre de 3000.

Véase también
 Eclipse lunar
 Ciclo de saros
 :File:2009-02-09 Lunar Eclipse Sketch.gif Chart

Referencias

Enlaces externos
Penumbral Eclipse of the Moon: 2009 February 09

2009-02
Ciencia de 2009

Eclipse lunar de febrero de 2009


Social Manias are mass movements which periodically sweep through societies. They are characterized by an outpouring of enthusiasm, mass involvement and millenarian goals.  Social Manias are contagious social epidemics, and as such they should be differentiated from mania in individuals.

Social Manias come in different sizes and strengths.  Some social Manias fail to 'catch fire', while others persist for hundreds of years (although sometimes in severely attenuated form). Common to all is a vision of salvation, a new way of life, which if realized would radically change everyday life, ushering in a new world of freedom and justice.

Examples
The Taiping Rebellion is an excellent illustration, as it was both widespread and destructive and has no modern adherents to whom its use as an example would be a distraction. The Ghost dance which was briefly embraced by Native Americans of the Great Plains in 1890 is another excellent example which may be viewed in some historical perspective, as may The Crusades. Almost any form of religion could be argued to be a long-standing social mania, many of which have persisted through thousands of years.

See also
 Moral panic
 Social panic

References

Further reading
 Jessica Stern, Terror in the Name of God: Why Religious Militants Kill, Harpercollins, August, 2003, hardcover, 400 pages,

Social movements
Social phenomena
Mass psychogenic illness

Social mania


Oleksandrivka (, , Alexandrovka) est une commune urbaine de l'oblast de Donetsk, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Géographie
Le village se trouve au bord de la Samara, affluent du Dniepr, au nord-ouest de l'oblast. Il est situé à 130 km au nord-ouest de Donetsk. Le village est le chef-lieu administratif du raïon du même nom depuis 1923. Sept villages proches sont rattachés à la commune.

Histoire
Le village est fondé en 1763. Son propriétaire terrien est alors le général Norov. Le village est occupé par l'armée allemande du 18 octobre 1941 au 12 septembre 1943. Il obtient son statut de commune urbaine en 1965, alors qu'il compte presque 3 000 habitants.

Population
Il compte 502 habitants en 1864, 879 habitants au recensement impérial de 1897, 1 315 en 1915, 1 259 en 1933, 1 776 en 1959, 3 700 en 1975, 4 900 en 1992, 4 049 en 2006, 3 796 en 2011, 3 610 en 2015.

Économie
Le village vit essentiellement de l'agro-alimentaire (boulangerie industrielle, meunerie, graisse et huile, viande et produits laitiers, poisson). Élevage de volaille.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Donetsk

Oleksandrivka (communauté territoriale d'Oleksandrivka)


تشيرنوبيل أو CIH هو فيروس حاسوب كتب من قبل شان ينغ-هو (陳盈豪 / Chan YingHao) و هو تايواني . يصيب الفيروس أنظمة التشغيل ويندوز و قد انتشر عبر العالم في مدة قصيرة وكان من أوائل الفيروسات ذات مفعول تخريبي التي بدأت بالظهور أواخر القرن 20.

تاريخ

عمل الفيروس
يقوم تشيرنوبيل بمسحالمانيني للقرص الصلب فيصبح الجهاز غير قادر على الإقلاع.في نفس الوقت يقوم بمحاولة مسح البيوس حيث يكون هذا الأخير في غالب الأحيان محمي من الكتابة، لكن إن حدث مسح فسيصبح الأمر مستعصيا إذ لا بد من إعادة تنصيب البيوس و هو أمر صعب على المبتدئين، لذلك نرى أن الناس الذين أصيبوا بهذا الفيروس يغيرون أجهزتهم أو بالأحرى يغيرون اللوحة الأم للحاسوب.

مراجع

الاختراق في عقد 1990
الاختراق في عقد 2000
فيروسات الحاسوب
اختراعات تايوانية

تشيرنوبيل (فيروس)


Peter Sarsgaard (n. 7 martie 1971) este un actor american de teatru și film.

Note

Legături externe

Nașteri în 1971
Nașteri pe 7 martie
Actori americani

Peter Sarsgaard


Baron Mowbray is a title in the Peerage of England. It was created by writ for Roger de Mowbray in 1283. The title was united with the Barony of Segrave in 1368, when John Mowbray, 1st Earl of Nottingham and 5th Baron Mowbray, succeeded to that title. His successor was named Duke of Norfolk. With the childless death of Anne Mowbray, 8th Countess of Norfolk, in c.1481, the Barony went into abeyance between the Howard and Berkeley families, and both styled themselves Baron Mowbray and Seagrave.

In 1639, Henry Frederick Howard, later 22nd Earl of Arundel, was summoned to Parliament as Baron Mowbray, which by modern usage would have represented a novel peerage, but an 1877 House of Lords ruling viewed this as affirmation of the prior termination of the abeyance of the original title. The Mowbray barony held by the Howard family fell into abeyance in 1777 with the death of Edward Howard, 9th Duke of Norfolk.

In 1877 the senior co-heir, Alfred Stourton, Lord Stourton, petitioned the House of Lords to have the abeyance terminated in his favour, and though the original claim was for the resolution of the abeyance of the 1639 grant, a subsequently amended petition made a broader claim. A c.1484 royal letter in which John Howard, Duke of Norfolk, was given the assumed titles of Baron Mowbray and Seagrave was used as evidence that the abeyance of the 1283 peerage had been terminated in Howard's favour; there was no Berkeley representative in the hearing to point out that family had also used those assumed titles. The Committee for Privileges in the Mowbray-Seagrave Case ruled in Stourton's favour, and in 1878 the original Barony of Mowbray, and then two weeks later the associated Barony of Seagrave, were called out of abeyance in favour of Lord Stourton.

Thereafter, the Baronies of Mowbray and Seagrave were united with that of Stourton, and twice in the 20th century was briefly the premier barony of England when the only older title, the Barony of de Ros (created by writ in 1264), became abeyant before being called out of abeyance in favour of the senior co-heirs.

Barons Mowbray (1283)
Roger de Mowbray, 1st Baron Mowbray (d. 1297)
John de Mowbray, 2nd Baron Mowbray (d. 1322)
John de Mowbray, 3rd Baron Mowbray (1310–1361)
John de Mowbray, 4th Baron Mowbray (1340–1368)
John Mowbray, 1st Earl of Nottingham, 5th Baron Mowbray (1365–1379)
Thomas Mowbray, 1st Duke of Norfolk, 6th Baron Mowbray (1366–1399)
Thomas Mowbray, 4th Earl of Norfolk, 7th Baron Mowbray (1385–1405)
John Mowbray, 2nd Duke of Norfolk, 8th Baron Mowbray (1392–1432)
John Mowbray, 3rd Duke of Norfolk, 9th Baron Mowbray (1415–1461)
John Mowbray, 4th Duke of Norfolk, 10th Baron Mowbray (1444–1476)
Anne Mowbray, Duchess of Norfolk, 8th Countess of Norfolk, 11th Baroness Mowbray (1472-c.1481), in abeyance 1481
John Howard, 1st Duke of Norfolk, 12th Baron Mowbray (1420–1485), called out of abeyance c. 1484, forfeit 1485
Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, 13th Baron Mowbray (1538–1572), restored 1554, forfeit 1572
Thomas Howard, 21st Earl of Arundel, 14th Baron Mowbray (1585–1646), restored 1604
Henry Frederick Howard, 22nd Earl of Arundel, 15th Baron Mowbray (1608–1652), summoned to parliament as Lord Mowbray, 1639
Thomas Howard, 5th Duke of Norfolk, 16th Baron Mowbray (1627–1677)
Henry Howard, 6th Duke of Norfolk, 17th Baron Mowbray (1628–1684)
Henry Howard, 7th Duke of Norfolk, 18th Baron Mowbray (1654–1701), summoned to parliament as Lord Mowbray, 1678
Thomas Howard, 8th Duke of Norfolk, 19th Baron Mowbray (1683–1732)
Edward Howard, 9th Duke of Norfolk, 20th Baron Mowbray (1686–1777), abeyant 1777
Alfred Joseph Stourton, 21st/23rd Baron Mowbray (1829–1893) (Lords: Mowbray-Segrave Case 1877. Abeyance terminated 1878. Family Tree by Stephen Tucker College of Arms 1878)
Charles Botolph Joseph Stourton, 22nd/24th Baron Mowbray (1867–1936)
William Marmaduke Stourton, 23rd/25th Baron Mowbray (1895–1965)
Charles Edward Stourton, 24th/26th Baron Mowbray (1923–2006)
Edward William Stephen Stourton, 25th/27th Baron Mowbray (1953–2021)
James Charles Peter Stourton, 26th/28th Baron Mowbray (b. 1991)

The present Baron's four sisters are his co-heiresses presumptive.

Family tree

References

Burke's Peerage

See also
Baron Segrave
Baron Stourton
Earl of Norfolk
Duke of Norfolk
Earl of Nottingham

Baronies in the Peerage of England
Baronies by writ
1283 establishments in England
Noble titles created in 1283

Baron Mowbray


بينجس هي لعبة مجانية ثنائية الأبعاد مستوحاه من لعبة شهيرة اسمها "The Lemmings" مع استبدال الفئران القطبية بطيور البطريق.

قصة اللعبة

عاش البطاريق في سلام علي الجزيرة القطبية، إلا أن تغير المناخ بشكل غريب دعا حكماء الجزيرة إلي إرسال مجموعة من البطاريق الشجعان لاستكشاف الأمر.

طريقة اللعب

تتحرك كل البطاريق في اتجاه واحد وبلا توقف، وعلي اللاعب محاولة المحافظة علي أكبر عدد ممكن من البطاريق من السقوط ومن ثم الموت، وذلك عن طريق تذليل العقبات بوسائل المساعدة المتاحة والتي تختلف من مرحلة لأخرى بين إمكانيات الحفر والقفز وبناء الكباري وغيرها.

إصداراتها

أطلقت الإصدارة الأولي في 6 ديسمبر 1998 بعد حوالي شهر من بدأ العمل فيها ثم توالت الإصدارات إلي أن وصلت الآن إلي الإصدارة الحالية 0.7.2

اقرأ أيضا
 سوبر تكس

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للعبة
 قائمة ببعض الألعاب التي تعمل علي نظام التشغيل لينكس

المصادر

استنساخ ألعاب الفيديو
برامج تعليمية حرة
ألعاب فيديو 2003
ألعاب فيديو ألغاز
ألعاب فيديو إستراتيجية
ألعاب فيديو مجانية مفتوحة المصدر
ألعاب فيديو مطورة في ألمانيا
ألعاب فيديو مفتوحة المصدر
ألعاب لينكس
ألعاب ماك أو إس
ألعاب معجبين
ألعاب ويندوز

بينجس


Egne hjem Station (Egne hjem stasjon) var en metrostation på Kolsåsbanen på T-banen i Oslo. Stationen var opkaldt efter bebyggelsen Egne hjem i nabolaget.

Stationen blev nedlagt to gange. Første gang var 1. juli 2006, da Kolsåsbanen blev lukket, mens den blev opgraderet til metrostandard. Efterfølgende fortsatte sporvognene på Lilleakerbanen fra Jar til Bekkestua fra 20. august 2007 til 15. februar 2009 med stop ved Egne hjem. Derefter blev stationen endegyldigt nedlagt.

Eksterne henvisninger

Nedlagte T-banestationer i Oslo
Etableret i 1924
Ophørt i 2009

Egne hjem Station