Amerikan futbolu (ABD ve Kanada'da futbol, diğer bölgelerde korumalı futbol olarak da bilinir); on birer oyuncudan oluşan iki takımın arasında, mekik biçimli bir topla, kendisine özgü bölünmüş oyun alanı bulunan dikdörtgen şeklindeki bir sahada oynanan bir Kuzey Amerika futbolu çeşididir. Oyundaki temel amaç; belirli kurallar ve mekanikler çerçevesinde daha fazla sayı yapan taraf olmaktır. Bu amaca hücum takımının, topu pas ya da koşu ile ilerletmesi yoluyla ulaşılır. Topun ilerletilmesinde hücum takımının on yardlık mesafeyi geçmek için dört hücum hakkı bulunur ve eğer bu dört hücum hakkı içerisinde on yardlık mesafe geçilirse, hücum takımı yeni dört hücum hakkı kazanır. Savunma takımının amacı ise, hücum takımının ilerlemesine engel olmaktır. Skor kazanmanın temel yolları ise; topun saha sonuna ulaştırılması, yani touchdown ya da topun belirli bir noktadan vurularak sayı direkleri (goalpost, bir çeşit kale direği) arasından geçirilmesi yani field goal'dır. Bir touchdownun değeri 6 sayıyken, bir field goalın değeri 3 sayıdır.

Amerikan futbolu, ABD'de ragbi ve Avrupa futbolundan esinlenilerek ortaya çıkarılmış bir spordur. Amerikan futbolu maçı olarak kabul edilebilecek ilk maç 6 Kasım 1869'de, Rutgers ve Princeton isimli iki kolej takımı arasında, ragbi ve Avrupa futbolu kuralları karışımı kurallar altında oynanmıştır. 1880'de ise "Amerikan futbolunun babası" olarak bilinen Walter Camp liderliğinde oyuna; snap, 11 kişilik takımlar ve hak sistemi gibi kurallar eklenmiş ve oyun günümüzdeki haline yaklaştırılmıştır.

Amerikan futbolu, Amerika'daki en popüler spor olup; profesyonel futbol (NFL) ve kolej futbolu, oyunun en çok takip edilen seviyeleridir. Amerikan futbolunun diğer popüler seviyeleri ise lise futbolu ve lise grubuna nazaran daha küçük yaş gruplarını kapsayan genç futboludur. ABD'de oyunu yıllık yaklaşık olarak 1.1 milyon farklı lise sporcusu ve 70 bin farklı kolej sporcusu oynamaktadır. National Football League ise en bilinen Amerikan futbolu ligi olup; dünyanın en yüksek ortalama izleyici sayısına sahip spor ligidir ve bu ligin şampiyonluk maçı olan Super Bowl, dünyanın en çok izlenen spor etkinliğidir.

Etimoloji ve isimler
ABD'de Amerikan futbolu "football (futbol)" şeklinde bilinir. Bu terim (Amerikan futbolu yerine futbol); Avrupa futbolu (18 Aralık 1863, İngiltere) kuralları ağırlıklı kurallardan, ragbi kuralları ağırlıklı kurallara geçişin yapıldığı 1876 kolej futbolu sezonunda yönerge kitaplarında yer etmiştir. Bu aşamada oyun kendisine benzerlikleri nedeniyle ragbi olarak adlandırılabilir bir durumdaydı fakat Harvard, söz konusu dönemde ragbi kuralları ağırlıklı oyunun savunucusu konumundaydı, oyunun isminin ragbi olmasını istememekteydi.

Bunun yanında futbolun popüler olduğu Türkiye, Almanya ve İspanya gibi ülkelerde ise oyuna futbol yerine, "korumalı futbol" ya da "Amerikan futbolu" denmektedir.

Tarihi

İlk dönemler
Amerikan futbolu, ragbiden ve Avrupa'da oynanan futboldan esinlenilerek ortaya çıkarılmış bir spordur. Ragbi, Amerikan futbolunda olduğu gibi; iki takımın topu elde tutarak kontrol etmeye çalıştığı, topu sayı direklerinin arasından geçirerek ya da sayı bölgesinde yere değdirerek sayı kazanmaya çalıştıkları bir oyundur.

O dönemde Amerikan futbolu kabul edilen oyunun ilk maçı; 6 Kasım 1869'da Rutgers ve Princeton arasında oynanmıştır. Maç, her birinde 25 oyuncu olan iki takım arasında, standart bir topla, ragbi ve Avrupa futbolu kuralları karışımı kurallar altında yapılmış, kurallar Avrupa futboluna daha yakın olduğundan da topun elle tutulması ya da elle taşınması yasaklanmıştır. Maçta kullanılan kuralların, Avrupa futbolu kurallarına yakın olmasına karşın; takımın sayı bölgesine sokmak şartıyla topa ayakla, ellerle ya da kafayla vurulmasına izin verilmiştir. Maçın sonunda kazanan taraf 6-4'lük skorla Rutgers olmuştur. Oyun, bu dönemlerde ev sahibi takımların yaptığı kural değişiklikleriyle bir süre daha oynanmaya devam etmiştir. Söz konusu dönemin sonunda, Yale, Columbia, Princeton ve Rutgers üniversitelerinin Amerikan futbolu temsilcileri, 19 Ekim 1873'te toplanarak; her okulda aynı şekilde kullanılması için bir kural kitabı oluşturmuşlardır. Yeni kurallar; takımlardaki oyuncu sayısı 25'ten 20'ye düşürülmesi ve sahanın ölçülerinin 400 fit'e (122 metre) 250 fit (76 metre) olması gibi maddeleri içermiştir. Bunun yanında Harvard, topun ele alınabildiği ve elde tutulan topun taşınabildiği, ragbi kurallarına yakın kuralların kullanıldığı oyunu savunduğu için toplantıda yer almamıştır.

1875'te Harvard ve Yale arasında, rugbi sitili kurallara yakın kurallar altında oynan bir maçı izleyen 2 Princeton öğrencisi maçtan etkilenmiş; oyunu Princeton Üniversitesi'ne tanıtmışlardır. Bu olayın ardından Princeton, Harvard, Yale ve Columbia üniversiteleri oyunu; değiştirilmiş bir skor sistemiyle, ragbi kuralları ağırlıklı kurallar ile oynamayı kabul etmiştir ve aynı zamanda kolejlerin kendi aralarında maçlar yapacağı, Yale'nin 1879'a kadar katılmadığı, kolejlerarası ligini kurmuşlardır. Oyunun bu döneminde, 1880, "Amerikan futbolunun babası" olarak bilinen bir Yale öğrencisi Walter Camp tarafından kuralların değiştirilmesi sağlanmış; takımlardaki oyuncu sayısı 20 kişiden 11 kişiye düşürülmüş, oyuna; oyunu başlatırken kullanılan kaotik ve stabil olmayan "scrum" sistemi yerine "snap" sistemi getirilmiştir.

Oyunun gelişimi

Snap sisteminin oyuna eklenmesi beklenmedik stratejik sonuçlar ortaya çıkarmıştır. Snap'ten önce oyunda kullanılan scrum sisteminde top sahanın kötü bir yerinde kalırsa; top, oyuncular tarafından vurularak uzaklaştırılmaktaydı. Bu kuralın değişmesinden sonra ise bir grup Princeton öğrencisi; snap sisteminin rakip baskısı altında olmayışın fark etmiş ve bundan faydalanarak topu konumu kötü olsa bile scrum sisteminden farklı olarak oldukları yerde tutmuş; bu şekilde rakibin sayı almasını engellemiştir. 1881 kolej futbolu sezonunun iki namağlup takımı olan Yale ve Princeton, istatistiklerini korumak için bu stratejiyi kullanmıştır. Maçta; iki takım da topa sahip olarak başladıkları oyun süresi yarımında bu "alıkoyma" stratejisini kullanmış ve topu hücum amaçlı ilerletmemiştir. Sonuç olarak maç 0-0'lık beraberlikle tamamlanmıştır. Söz konusu "alıkoyma" oyununun popüler olmayışı da, izleyici sayılarıyla anlaşılmıştır.

Bu "alıkoyma" stratejisini engellemek için kural değişikliği gerekmekteydi ve snap sisteminin kaldırılıp, scrum sistemine dönülmesi gündeme gelmişti. Ancak Walter Camp, bu geriye dönüş yerine "down" kurallar sisteminin (hücum hakkı sistemi) eklenmesini sağlamış; oyuna yeni eklenen bu kurallar sistemine göre takımlar üç hücum hakkı içerisinde, topun ilk konumuna göre belirlenen 5 yardlık (4.6 metrelik) mesafeyi geçmek zorunda tutulmuştur. Bu üç hücum hakkı içerisinde takımın belirlenen mesafeyi geçememesi durumunda da topun konumu korunmuş, hücum hakkı diğer takıma geçirilmiştir. Aynı zamanda değişiklik, ölçümlerin doğru yapılabilmesi için Amerikan futbolu sahasının 5 yardlık mesafelere bölünmesiyle ona; kendine özgü bölünmüş oyun alanı görüntüsünü (gridiron) kazandırmış ve bu durum oyunun ragbiden ciddi bir biçimde ayrılmasını sağlayan ilk olay olmuştur. Söz konusu dönemde oyunda gidilen diğer değişiklikler; saha ölçülerinin küçültülüp 110 yarda 53.5 yard olması ve bir touchdown'ın 4 sayı, bir "safety"'nin ve touchdown sonrası başarılı bir field goal'un 2 sayı, normal bir field goal'ın 5 sayı olmasıdır. Ek olarak, bel altından "tackle" (oyuncuyu düşürmek) kural ihlali olmaktan çıkmış ve maç esnasında sabit bir "line of scrimmage" (oyun çizgisi) belirlenmeye başlamıştır.

Bu kural değişikliklerine rağmen Amerikan futbolu, şiddet içerikli bir spor olarak bilinmekteydi. Yığılma içeren bazı oyun formasyonları sakatlıklara hatta ölümlere yol açmaktaydı. Oyun, 1905'te ülke genelinde toplamda 19 sporcunun ölümüne neden olunca; dönemin başkanı Theodore Roosevelt tarafından gerekli değişiklikler yapılıp güvenli hale getirilene kadar yasakladı. Söz konusu gerekliliği yerine getirmek amacıyla 28 Aralık 1905'te 62 kolej ve üniversitenin temsilcileri yapılacak kural değişikliklerini tartışmak amacıyla New York'ta toplanmıştır. Toplantı; daha sonra National Collegiate Athletic Association (NCAA) şeklinde adlandırılacak olan Amerika Birleşik Devletleri Kolejlerarası Spor Federasyonu'nun kurulmasıyla sonuçlanmıştır.

1906'da oyuna bir takım pas kuralları eklenmiş ancak kural; mevcut yasaklamalar ve kurallar nedeniyle büyük bir etki yaratmamıştır. Aynı yılda oyun süresinin 70 dakikadan 60 dakikaya çekilmesi, ve hücum hakkı sistemindeki uzunluğun 5 yarddan (4.6 metre) 10 yarda (9.1 metre) çıkarılması gibi kural değişiklikleri de yapılmıştır. Oyuna eklenen bir diğer kural ise; snap sırasındaki kargaşayı engelleyen, bir Amerikan futbolu topu uzunluğundaki tarafsız alandır. 1909'da bir field goal'ın sayı değeri 5'ten 3'e düşürülmüş, 1912'de ise bir touchdown'un sayı değeri 4'ten 6'ya çıkarılmıştır. Sonrasında oyun sahasının uzunluğu, iki ucuna 10 yardlık (9.1 metre) saha sonu bölgeleri eklenerek 100 yarda (91 metre) düşürülmüş (toplamda 120 yard) ve üç olan hücum hakkı, dört hücum hakkına çıkarılmıştır. 1914'te oyuna oyun kurucuyu (pasör konumundayken) koruyan "roughing the passer" (oyun kurucular pas atma sırasında sakatlığa daha yatkın bir pozisyon aldığı için böyle bir kural söz konusudur) bir mekanik daha eklenmiş ve 1918'de topu yakalama (pası yakalama) sistemi; uygun oyuncuların pası sahanın herhangi bir yerinde tutabilmesine olanak verecek şekilde değiştirilerek günümüzdeki halini almıştır.

Profesyonelleşme dönemi
Profesyonel Amerikan futbolunun çıkışından önce oynanan oyunun ruhunda sıkı bir amatörlük yatması; doğrudan yasaklanmış olmasa da ödemelerin önüne geçiyordu ve oyuncuların ödeme alması Amerikan futbolu çevreleri tarafından hoş karşılanmıyordu. Fakat 12 Kasım 1892'de William "Pudge" Heffelfinger; Allegheny Athletic Association için, Pittsburgh Athletic Club'a karşı oynaması için $500 ödeme almıştır. Bu; onu, Amerikan futbolu oynamak için nakit ödeme alan ilk sporcu yapmıştır. Buna rağmen oyunun bu dönemlerinde kulüpler oyuncuların iş bulmasına yardım ediyor ve oyuncularına; kupalar, ödüller ya da kol saati gibi satılarak paraya çevrilebilecek eşyalar veriyordu.
Zamanla profesyonel oyunculuk artmış ve daha yaygın hale gelmiş, bu; oyuncu maaşlarında artışı ve transfer hareketliliklerini de beraberinde getirmiştir. Bunun yanında oyunun yaygınlaşma döneminde, profesyonel seviyede Amerikan futbolu oynaması kural ihlali olan kolej öğrencilerine de; takımlarda oynamaları için yasal olmayan yollarla ödeme yapılmıştır. 1920'de profesyonel seviyede Amerikan futbolu oynayan birkaç takım bu bağlamdaki problemleri çözmek üzere birleşerek ileride National Football League (NFL) olacak Amerika Profesyonel Amerikan Futbolu Birliği'ni kurmuştur. Kurulan bu yapının temel amacı; takımların oyuncular için yaptığı maddi mücadelelerin (hem kendi takımlarında oynamaları için, hem de başka takımlarda oynamalarına engel olmak için) ve kolej öğrencilerinin profesyonel futbolda kullanılmasının önüne geçmekti. 1922'de ise NFL kendisini, ABD'nin esas profesyonel Amerikan futbolu ligi ilan etmiştir.

NFL profesyonel düzey Amerikan futbolunun yaygınlaşması ve oynanması için kurulmuş olsa da söz konusu yıllarda oyunun baskın oynanma düzeyi, kolej düzeyiydi. Ligin yasallaşması ve kolej futbolu gibi yaygınlaşması ise 1925'te bir NFL takımı olan Pottsville Maroons'un, Notre Dame all-star takımını bir gösteri maçında yenmesi sonrasında hızlanmıştır. İlerleyen dönemlerde, özellikle 1930'lu yılların sonunda, pas oyunlarının daha sık tercih edilmeye başlanması ise profesyonel Amerikan futbolunu, kolej futbolundan ayırmaya başlamıştır. Sporun yaygınlaşmasındaki ivmelenme ise, Baltimore Colts'un New York Giants'ı uzatma süresinde 23-17 mağlup ettiği ve günümüzde de "Tarihin oynanmış en iyi Amerikan futbolu maçı" olarak nitelendirilmeye devam eden 1958 NFL Şampiyonluk Maçı sonrasında olmuştur. Maçın canlı televizyon yayını milyonlarca izleyiciye ulaşmış ve sporun popüleritesini gözle görülür biçimde arttırmıştır. Bununla beraber rakip lig AFL (American Football League)'nin 1960'ların başında yaptığı değişiklikler; 1960'ların ortasında Amerikan futbolunu ABD'de en çok takip edilen spor haline getirmiştir.

AFL, 1960'larda yükselmeye ve NFL'in piyasadaki hakimiyetine rakip olmaya başlamıştır. AFL, ABC ile yaptığı yayın anlaşmasının sonunda, göreceli az bilinirliğinden yükselmeye başlamıştır. AFL'nin bu yükselişi, bölgesel olan NFL'i genişlemeye zorlamış ve sonuç olarak Dallas ve Minnesota'da yeni lig AFL'nin yükselişini durdurmak amacıyla NFL'e eklenmiştir. AFL ise cevap olarak ABD'de oynanmakta olan profesyonel Amerikan futboluna birkaç yenilik getirmiştir. Bu yenilikler; NFL'in de yaptığı gibi gibi oyun süresinin hakemlerin cebinde bulunan bir saat yerine bir skor tablosunda gösterilmesi, touchdown'dan sonra isteğe bağlı 2 sayılık "cenversion" (touchdown sonrası şutla elde edilen 1 sayı yerine 2 sayılık "conversion", pasla ya da koşuyla elde edilebilmekteydi) sistemi, takım formalarına oyuncu isimlerinin yazılması, takımlarda azınlığı oluşturan oyuncu mevkilerinin görevlerinde genişlemeye gidilmesi şeklindeydi. Aynı zamanda AFL'deki takımlar NFL takımları tarafından bazı seçilmiş kolej oyuncularıyla sözleşme de imzalamıştır. Oyuncular için verilen rekabet 1965'te bir AFL takımı olan New York Jets'in, çaylak Joe Namath'e önerdiği $437.000'lik rekor kontrat teklifi ile kızışmıştır. Ardından gelen $40 milyon değerindeki NBC yayın kontratı, kolej futbolunun da devamlılığını sağlamıştır.

Kolej oyuncuları için verilen rekabet, 1966'da NFL'nin sahiplerinin, AFL'ye tamamlanması 1970'leri bulacak olan birleşme teklifi götürmesiyle sona ermiştir. İki lig arasındaki anlaşma; her yıl yapılacak olan ortak bir oyuncu seçimini ve sezon sonunda lig şampiyonlarının birbiriyle mücadele edeceği "Dünya Şampiyonluğu" maçını da içermekteydi. Söz konusu şampiyonluk maçının ilki, 1966 yılının sonunda gerçekleşmiş; 1970'te birleşimin tamamlanmasıyla da maçın adı tekrar NFL Şampiyonluk Maçı (daha sonra Super Bowl olarak bilinecek) olmuştur.

Takımlar ve oyuncular

Bir futbol maçı, her biri 11 oyuncudan oluşan 2 takım arasında oynanır. Sahada daha fazla oyuncu bulundurmak ya da daha fazla oyuncu oynatmak ceza sebebidir. Başlarda takımlar, oyun aralarında istedikleri kadar oyuncu değiştirebiliyorlardı  ancak oyuna sonradan bir grup sistemi, kuralı eklendi ve bu kuralın eklenmesi takımların oyuncularını hücum takımı, savunma takımı ve özel takım şeklinde üçe bölmesiyle sonuçlandı.

Her oyuncu mutlaka kendine ait bir formaya sahip olmalı ve bu forma 1'den 99'a kadar herhangi bir sayı ile numaralandırılmış olmalıdır. Fakat NFL kurallarına göre bir oyuncu, formasında 0 numarayı da taşıyabilir.

Hücum takımı
Hücum takımının amacı, oyundaki en büyük ve en önemli olan amaca ulaşmak, yani touchdown yapmaktır.

Hücum takımı snap yapmadan önce mutlaka düzgün ve kurallar çerçevesindeki bir formasyonda dizilmiş olmalıdır. Bir hücum takımının kural dışı sayılması için takımın arka sahada 4'ten fazla, hücum çizgisinde ise 50 ve 79 numaraları arasında 5'ten az oyuncusu olması yeterlidir. Takım, forma numaralarına sadık kalarak hakemi haberdar ettiği sürece herhangi bir anda oyuncu değiştirebilir çünkü savunma takımını bilgilendirecek kişi hakemin kendisidir. Takımların hiçbiri, snap için topu tutan oyuncu hariç, snap yapılana kadar tarafsız bölgeye giremez. Bunun yanında hücum çizgisi oyuncuları, snap yapılana kadar hareket edemez.

Arka saha için ana mevkiler oyun kurucu (QB), koşucu (HB/TB) ve fullbacktir (FB). Oyun kurucu, hücumun beyni ve lideri olarak kabul edilir. Çünkü ya koçtan gelen oyunları takıma aktarır ya da oyunu kendisi belirler. Oyun kurucular takıma oyun aktarma işini genellikle oyun başlamadan hemen önce, huddle sırasında yaparlar. Oyun başlayacağı sırada ise oyun kurucular, snapi yapacak oyuncunun arkasında beklerler, daha sonra topu alırlar, aldıktan sonra ya topla koşarlar ya da pas verirler.

Koşucuların, aynı zamanda kuyruk arkası olarak da bilinirler, görevi ise koşu oyunlarında topu taşımaktır. Koşucular aynı zamanda oyunun gereksinimlerine göre alıcı rolünde de oynayabilirler. Fullbackler ise genellikle koşuculardan uzundur, ana görevleri ise savunma takımı oyuncularına blok yapmaktır, fakat nadiren de olsa top taşıdıkları görülmektedir, fakat pas oyunlarında neredeyse hiç ama hiç kullanılmazlar.

Hücum çizgisindeki oyuncuların ana görevi ise savunma çizgisi oyuncularına blok yapmaktır, aynı zamanda pas oyunlarda oyun kurucuya sack yapılmasını engellemek, koşu oyunlarında ise koşucuya alan açmak ve blok yapmakta hücum çizgisindeki oyuncuların görevlerindendir. Hücum çizgisinin lideri ise çizginin en içteki oyuncusu olan, snap yaparak topu oyun kurucuya gönderen ve oyunu başlatan, blok yapan be diğer çizgi oyuncularının görevini doğru yapıp yapmadığını kontrol eden pivottur (C). Pivotun sağ ve sol yanında ise gardlar (G), gardların dış yanında yani sağ gardın sağında, sol gardın solunda ise forvetler (T) bulunmaktadır.

Asıl görevleri pas yakalamak olan mevkiler ise geniş alanlı top tutucular (WR) ve opsiyonellerdir (Tight End) (TE). Geniş alanlı top tutucular oyun çizgisine çok yakın dururlar ve genelde hücum çizgisinden ayrılırlar. Geniş alanlı top tutucuların ilk ve ana görevleri oyun kurucunun attığı pasları yakalamaktır, fakat koşu oyunlarında yanıltıcı ya da blok yapacak oyuncu olarak da kullanılabilirler. Opsiyoneller ise geniş alanlı top tutucuların yanlarında dururlar ve ana görevleri ise oyuna göre değişir: blok yapmak ya da top taşımak.

Savunma takımı

Savunma takımının ana görevi düşürmelerle ve top çevirmelerle (top çalma ve top düşürme) hücum takımının ilerlemesine engel olmaktır.

Savunma çizgisinde (DL) bulunan mevkiler ise, defanslar (DE) ve savunma forvetleridir (DT). Defans oyuncuları oyun çizgisinin sonlarında dururlar, ancak savunma forvetleri defansların arasında ve daha içtedir. Defansların ve savunma forvetlerinin ilk ve ana sorumluluğu koşu oyunlarında koşucuya alan tanımamak, onu düşürmeye çalışmak, ya da pas oyunlarında pası atacak olan kişiye, oyun kurucuya baskı yapmak ve hücum çizgisini dağıtarak arka defansların hücum çizgisini aşmasını sağlamaktır.

Arka defans oyuncuları savunma çizgisinin gerisinde dururlar ancak arka saha savunmasının da ilerisindedirler. Aynı şekilde bu görevdeki oyuncular ikiye bölünmüşlerdir: orta arka defans (MLB) ve dış arka defans (OLB). Arka defanslar savunma oyunlarını savunmaya söyleyen oyunculardır ve bu nedenle savunma takımının merkezi olarak görülürler. Arka defansların ana görevleri koşu oyunlarında koşucuyu engellemektir, ancak gerekliliğe göre pas oyunu sırasında oyun kurucuya baskı yapmak, arka saha hücum oyuncularını, geniş alanlı top tutucuları ve opsiyonelleri tutmaktır.

Savunma arka sahası, diğer adıyla ikinci kapı, ikinciler ya da ikinci savunmanın içerdiği roller ise, arka köşe (CB) ve güvencelerdir (S). Güvenceler rol olarak iki şekilde adlandırılır. Bunlar: serbest güvence (FS) ve güçlü güvencedir (SS). Arka köşe oyuncuları ise savunmanın dışında beklerler ve genelde top tutucuları savunurlar. Bulundukları konum ise ikinci savunmanın önü, savunma çizgisinin arkasıdır. Güvenceler ise savunmanın en son halkalarıdır ve derin pas oyunlarını aynı zamanda uzun koşu oyunlarını durdurmak güvencelerin ana sorumluluklarıdır.

Özel takımlar
Özel takımlar, tüm vuruş oyunlarından sorumlu olan takımlardır. Özel takımlar, o anki oyunda topun kontrolüne sahip olan takımdır ve karşı takım oyuncuları blok yapmaya ve topu geri çevirmeye çalışırken, field goal (FG) denemelerini, puntları ve kickoffları yaparlar.

Field goal ve TSS (Touchdown sonrası sayı) takımları için 3 özel mevki bulunmaktadır. Bunlar: vurucu (K ya da PK), tutucu (H) ve uzun başlatıcıdır (LS). Uzun başlatıcının görevi, topu vurucunun vurması için uygun bir noktaya getirip tutacak olan tutucuya snap yardımı ile fırlatmaktır. Ancak kickofflarda genelde bir tutucu kullanılmaz, çünkü top bir top tutucu ekipman yardımıyla sabitlenir; her şeye rağmen kimi durumlarda bir tutucu kullanılabilir, bunun sebebi olarak ise hava şartlarının topun tutucu ekipmanda durmasına engel olması ya da saha zemininin yeterince iyi olmaması gösterilebilir. Alıcı takımda topu tutan ve daha sonra topu ileriye taşıyan oyuncu vuruş döndürücüsü (KR) olarak da bilinir.

Aynı zamanda punt oyunu sırasında da farklı mevkiler bulunur. Bunlar: punter (P), uzun başlatıcı, ve gunnerdır. Uzun başlatıcıların punt oyunundaki ana görevleri ise topu direkt olarak top yere değmeden onu havaya bırakıp vuracak olan puntera snaplemektir.Gunnerların görevi ise punt oyunu sırasında çizgiye dağılmak ve boş alan bularak puntın geri dönüşünü yapacak oyuncuyu düşürerek ilerlemesini engellemektir.

Kurallar

Skor sistemi
Amerikan futbolunda kazanan taraf, maç boyunca en fazla skoru toplamış olan taraftır. Bir Amerikan futbolu maçında skor kazanmanın birden fazla yolu bulunmaktadır.

Bir touchdownun değeri 6 puandır ve bu oyundaki skor kazanma yöntemleri içinde değeri en yüksek olandır. Oyunda touchdownın olabilmesi için topun saha sonuna koşu veya pasla ulaştırılmış olması, saha sonunun içinde yakalanmış olması ya da karşı takımın saha sonunda top yerdeyken tutulmuş olması gerekir. Touchdowndan sonra takım toucdown sonrası skor (TSS, PAT) dener ve bunlardan birisi değeri 1 puan olan fazladan puan, diğeri ise değeri 2 puan olan 2. touchdowndır. TSS'ler oyunun profesyonellik derecesine bağlı olarak 2 ya da 3 yarda çizgisinden gerçekleştirilir. Eğer takım 1 puanlık (fazladan puan) oyunun denerse, vurucu tutucunun tuttuğu topa vurur ve sayı direklerinin arasından geçirmeye çalışır, eğer top direklerin arasından geçerse sayı başarılıdır. Eğer takım 2 puanlık oyun denerse, takım touchdown yapmaya çalışır ve eğer başırılı olursa 2 puan kazanır, buna 2 puan oyunu denir. Eğer TSS'lerden herhangi biri başarısız olursa, takım bundan puan almaz. Büyük çoğunlukla takımların fazladan puan denemesi başarılıdır ve profesyonellik derecesi düşse dahi başarı oranı çok düşmez, ancak 2 puan oyunu çok daha fazla risk içerdiğinden başarı ihtimali de düşüktür, daha az bilinir ve daha az denenir ki bu yüzden TSS genellikle fazladan puan olarak bilinir.

Puan vuruşu, bilinen adıyla field goal (FG), 3 puan değerindedir ve vuruşla, topun sayı direklerinin arasından geçirilmesiyle olur. Bir TSS'den ya da field goaldan sonra skoru yapan takım kickoff yapmak zorundadır. Güvence, bilinen adıyla safety ise is topu taşıyan kişi kendi saha sonunda düşürüldüğünde elde edilir. Safetynin değeri 2 puandır ve savunma takımına verilir. Ek olarak, safetyden sonra puanı kaybeden takım, puanı kazanan takıma topu serbest vuruş yardımıyla gönderir.

Saha ve ekipman

Amerikan futbolu maçları uzunluğu  ve eni  olan çim sahalarda oynanır. Sahadaki çizgiler sayı çizgilerinin arasında olmakla beraber sayı çizgileri ile saha sonu çizgisi arasında  bulunur..

Sahadaki ana çizgiler her yarı sahanın kendi saha sonuna olan uzaklığını göstermek adına kullanılır. Her ana çizginin arasında 10 yardalık bir mesafe bulunur. Bu ana çizgilerin her biri, arasında 5 yarda mesafe bulunan çizgilerle 2'ye bölünmüştür. Aynı şekilde bu 5 yardalık çizgilerde arasında 1 yarda bulunan ve daha detaylı hesaplar için kullanılan çizgilerle 5 parçaya bölünmüştür. Bunun yanında sayı vuruşlarının mesafesini ölçmek ve doğruluğunu onaylamak adına da sayı direklerinin hizasından itibaren, bir sayı direğinden diğer sayı direğine, arasında enine 5 yarda boyuna ise 1 yardalık mesafe bulunan çizgiler mevcuttur. Touchdown sonrası sayılar için ise, sayı çizgisinin gerisine, kolej futbolunda 3, profesyonel futbolda ise 2 yardalık mesafe ile 1 yardalık çizgiler çizilir.

Sayı direklerinin merkezi, sahanın enine uzunluğunun tam ortasındadır. Sayı direklerinin pivot kısımdan ayrıldığı bölgenin yerden yüksekliği 3 metre (10 fit), pivot kısmın üstü ise kolej ve profesyonel futbolda 6 metre, lise futbolunda ise 7 metredir. Sayı direkleri genellikle sarı renklidir ve en üst kısmında belli olması adına turuncu bayraklar bulunur.

Amerikan futbolunda kullanılan top (kısaca futbol) ragbi'deki topla neredeyse aynıdır. Oyunun profesyonellik derecesine göre değişiklik gösteren futbolun şişirilme miktarı 12,5 psiden 13,5 psiye kadar, ağırlığı 397 gramdan 425 grama kadar herhangi bir değer alabilir (profesyonellik derecesinin kurallarına göre); ancak ölçüler genellikle aynıdır. Profesyonel futbolda kullanılan futbolun uzun ekseni 11 inçten 11,25 inçe kadar, uzun çevresi 28 inçten 28,5 inçe kadar kısa çevresi 21 inçten 21,25 inçe kadar değişiklik gösterebilir.

Süre ve duraksama zamanları
Amerikan futbolu maçları hem profesyonel hem kolej düzeyinde 15 dakikalık 4 çeyrek, 30 dakikalık 2 yarı olmak üzere toplamda 60 dakikadır. Lise düzeyinde ise çeyrekler 12 dakika, yarılar ise 24 dakika olmak üzere maç toplamda 48 dakika sürmektedir. 2 devrenin arasında 1. devre bittikten sonra başlayan bir devre arası süresi bulunur ve aynı zamanda 1. çeyrek ile 2. çeyrek, 3. çeyrek ile de 4. çeyrek arasında da ufak bir ara bulunmaktadır. Oyunun başlangıcında, iki takımın oyuncuları ve hakemler saha ortasında para atışını yapmak için buluşurlar. Para atışı sırasında konuk ekibin kaptanı, paranın yüzlerinden olan "heads"'i ya da "tails"'i seçer. Para atışını kazanan tarafın kaptanı ise 1.-2. yarı için kickoff'u yapmayı, 1.-2. yarı için alıcı olmayı ya da savunulacak saha sonunu seçer. Para atışını kaybeden tarafın kaptanı ise, kazanan tarafın seçim yapmadığı tarafta seçim yapar. Örneğin eğer kazanan takım herhangi bir yarıda kickoff yapmayı tercih etmişse, kaybeden taraf herhangi bir yarı için savunacağı saha sonunu seçebilir. Çoğu takım para atışını kazanınca kickoff alıcısı olmayı tercih eder çünkü bu ilk drive için topun kontrolünü almak demektir. Takımlar 3. çeyreğe başlarken kickoff alıcısı ya da vurucusu olmayı ayrıca saha sonlarını değiştirirler. Eğer 1. yarının sonunda bir hak devam ediyorsa, oyun hak tamamlanana kadar devam eder.

Her şeye rağmen oyun süreleri duraksama, oyun araları ve karar süreleri gibi gecikmelerden dolayı uzar ve ortala bir NFL maçının süresi 3 saatten biraz uzundur. Oyun zamanı ise bir oyun saati yardımıyla tutulur. Aynı şekilde bu saat, hakemlerin kararlarına göre, duraksamalara göre ve saati etkileyecek durumlara göre bir operatör tarafından idare edilir. Bu saatten ayrı olarak bir de hak süresi saati bulunur ve bu saat duraksama zamanlarını sınırlandıran süreyi gösterir. Eğer oyuna başlanamadan bu hak süresi biterse, hücum takımı gecikmeden ötürü ceza alır. Bu süre profesyonel ve kolej futbolunda 40 saniye, lise futbolunda ise 25 saniyedir ancak eğer gerekirse hakemler bu süreye ekleme ya da çıkarma yapabilirler.

Topun ilerlemesi ve hak sistemi

Oyunda hücum takımının topu ilerletmek adına kullanabileceği 2 ana oyun türü bulunur: koşu oyunu ve pas oyunu. Standart bir oyundan önce oyun kurucu, yapılacak oyunu takıma söyler ve ardından pivot snap yaparak topu oyun kurucuya gönderir, oyunu başlatır. Bunun hemen ardından oyun kurucu topu önce iki eliyle, daha sonra ise güçlü eliyle tutar, ya pas verir ya da kendisi koşar. Eğer topu taşıyan oyuncu düşer, saha dışına çıkar veya düşürülürse ya da hiçbiri olmadan pas isabetsiz kalırsa o anki oyun biter. Aynı şekilde pas oyunun gerçekleşebilmesi için ise pası verecek oyuncunun (genelde quarterback) oyun çizgisinin arkasında olması gerekir. NFL'de bu kurallara ek olarak topu taşıyan oyuncunun kaskının çıkması da o anki oyunu bitirir.

Hücum takımının topu 10 yarda ilerletebilmek için 4 hakkı, bilinen ismiyle 4 downı bulunur. Eğer hücum takımı bu 4 down içerisinde topu 10 yarda ilerletebilirse başka bir 4 down daha kazanır. Eğer hücum takımı bu 4 down içerisinde topu 10 yarda ilerletememiş ise, topu çevirir ve hücum hakkı bulunulan konumdan karşı takıma geçer. Ancak çoğu zaman takımlar 4. hakkına ulaştığı zaman topu punt yardımıyla uzaklaştırır ve karşı takımın oyununa olabildiğince geriden başlamasını sağlar; bunun yanında eğer takım field goal mesafesinde ise, skor kazanmak için bir sayı vuruşu deneyebilir. Down sisteminin doğru bir biçimde ilerleyebilmesi için zincir kullanan 2 hakem saha kenarında sürekli topu takip eder. Televizyon yayınlarında ise first down çizgisi sarı bir biçimde ekrana çizilmektedir.

Vuruşlar

Amerikan futbolunda vuruşların 2 ana kategorisi bulunur. Bunlardan birisi oyun anı vuruşlarıdır ve hücum takımı tarafından oyun çizgisinin arkasından olmak üzere herhangi bir oyun sırasında yapılabilir, diğer vuruş çeşidi ise serbest vuruşlardır. Serbest vuruşlar ise; yarıların başlarında, uzatma devresinin başında, başarılı bir field goaldan sonra vurulan kickoff ve safetyden sonra vurulan safety kick olmak üzere 2 çeşittir.

Kickoffta, top, profesyonel ve kolej futbolunda vurucu takımın sahasındaki 35 yarda çizgisine, lise futbolunda ise 40 yarda çizgisine konur. Ardından vurucu takım hareketli vuruş ya da tutucu yardımıyla vuruştan birini seçer. Eğer tutucu yardımıyla vuruş seçildiyse, top yere, tutucuya konulabilir ya da eğer gerekirse bir tutucu yardımıyla tutulabilir. Safety kick sırasında ise vurucu takım topu kendi sahasında bulunan 20 yarda çizgisine koyar. Bu durumlarda vurucu takım topu punt yardımıyla, hareketli vuruşla ya da tutucu yardımıyla uzaklaşabilir ancak profesyonel seviyede tutucu yardımıyla vuruşta özel top tutucu araçları (kicking tee) kullanamaz. Vuruşun ardından alıcı takımdaki herhangi bir oyuncu topu tutup ilerletebilir, aynı zamanda top 10 yardalık mesafeyi geçmişse vurucu takım da topu tutabilir.

Oyun anı vuruşlarının ise 3 çeşidi bulunmaktadır: hareketli vuruşlar, tutucu yardımıyla yapılan vuruşlar ve puntlar. Sadece hareketli ve tutucu yardımıyla yapılan vuruşlar skor kazandırabilir. Tutucu yardımıyla yapılan vuruşlar ise skor kazandıran vuruşların genelde tercih edilenidir, çünkü hareketli vuruşlarda topun sivri ucu vuruşu zorlaştırmaktadır. Oyun anı vuruşu yapıldıktan sonra ve top oyun çizgisini geçtikten sonra, eğer yakalanırsa vurucu takım tarafından tutulup ilerletilebilir. Bu durumda ya da topun kimse tarafından tutulamadan yere değmesi durumunda top artık ölü top olur ve ölü top kuralları geçerlilik kazanır, bir sonraki oyunun başlama noktası bu olaylardan gerçekleşenin gerçekleşme noktasıdır.

Güvenlik

Amerikan futbolu sert temaslar gerektiren bir oyundur ve yapısı gereği sakatlıklar sıkça görülmektedir. Çoğu sakatlıklar takımların antrenmanlarında gerçekleşirken, sakatlıkların geneli oyuncuların birbirine yaptığı sert temaslardan kaynaklanmaktadır. Sakatlıkları engellemek adına, oyuncuların bir ekipman setini eksiksiz olarak giymesi gerekir. En düşük seviye oyuncuların kask ve omuz padi giymesi yeterlidir ancak üst seviye liglerde oyuncuların bunlara ek olarak dizlik, göğüs koruyucuları ve ağız koruyucuları gibi ekipmanlar giymesi gerekmektedir. Sakatlıkların çoğu vücudun alt kısmında, hatta geneli diz bölgesinde olsa da vücudun üst kısmında da sakatlıkların görülmesi mümkündür. En çok görülen sakatlık türleri ise zorlanmalar, burkulmalar, morluklar, kırıklar, çıkıklar ve beyin sarsıntılarıdır. Beyin sarsıntısı gibi sakatlıkların tekrarı, oyuncuların hayatına bunaklık, Parkinson hastalığı ve depresyon gibi kalıcı etkiler bırakabilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye millî Amerikan futbolu takımı
 Skor çizgisi (Amerikan futbolu)
 Türkiye'de Amerikan futbolu
 Uluslararası Amerikan Futbolu Federasyonu
 Tight end (Amerikan Futbolu)
 Kırmızı bölge (Amerikan futbolu)
 Sack (Amerikan futbolu)
 Futbol sporları

Kaynakça

Dış bağlantılar
 nfltr.com
 tbsf.org.tr

Takım sporları
Top oyunları
Amerika Birleşik Devletleri kökenli sporlar
Amerika Birleşik Devletleri'nde kültür

Amerikan futbolu


Jhonny Alejandro Rivera Montoya (Medellín, Colombia; 28 de agosto de 1984) es un exfutbolista colombiano. Jugaba de mediocampista y se retiró en Tigres de Colombia.

Clubes

Palmarés

Torneos nacionales

Enlaces externos

 Ficha en BDFA
 Ficha en SoccerWay

Futbolistas de Colombia
Futbolistas del Pumas de Casanare
Futbolistas del Atlético Fútbol Club
Futbolistas del Águilas Doradas Rionegro
Futbolistas del Itagüí Leones
Futbolistas del América de Cali
Futbolistas de la Universidad Autónoma del Caribe Fútbol Club
Futbolistas del Tigres Fútbol Club

Jhonny Alejandro Rivera


Se denomina coreanos en Japón a las personas de dicha etnia que residen permanentemente en ese país. En la actualidad constituyen el segundo mayor grupo étnico minoritario de Japón. A la mayoría ellos se les llama coreanos zainichi (a menudo zainichi (在 日) a secas; esta palabra por sí misma significa 'permanecer en Japón' e implica residencia temporal).

El término "coreano zainichi" se utiliza para describir a aquellos coreanos que residen permanentemente en Japón y que tienen sus raíces en el periodo del imperialismo japonés en Corea, para distinguirlos de la posterior ola de inmigrantes coreanos que llegaron a Japón en su mayoría en la década de 1980. El término abarca a los coreanos que han conservado su nacionalidad o joseonita (Corea antigua, no dividida), surcoreana o norcoreana, e incluso a veces incluye a ciudadanos japoneses de origen coreano que adquirieron la nacionalidad japonesa por naturalización o por nacimiento de uno o ambos padres de nacionalidad japonesa.

Estadísticas

Según los datos estadísticos de la Oficina de Inmigración de Japón, las cifras fueron las siguientes en 2020:
 Personas con estatus de residente permanente (general y categorías especiales): 373,575
 Estudiantes coreanos en Japón: 12,854
 Total: 454,122

Historia

Orígenes
Los actuales coreanos zainichi pueden encontrar su diáspora a principios del  en el periodo de la ocupación japonesa de Corea. En 1910, y como resultado del tratado de anexión Japón-Corea, los coreanos se convirtieron automáticamente en súbditos del Imperio del Japón. Mientras que los japoneses siguen afirmando que la colonización japonesa supuso el pistoletazo de salida de la difunta economía feudal de Corea y que la mayor parte de la inmigración se debió a la inmigración voluntaria en busca de mejores oportunidades económicas, los coreanos reivindican que fue en gran medida la política japonesa de confiscación de terrenos y producción que sufrieron los agricultores de Corea durante la década de 1910 la que provocó la ola de emigrantes forzados durante la década de 1920. Durante la Segunda Guerra Mundial, un gran número de coreanos fueron también reclutados por Japón, muchos de ellos obligados a trabajar en condiciones de esclavitud, sobre todo en la minería en condiciones infrahumanas. Otra ola de migración se inició después de que Corea del Sur fuese devastada por la guerra de Corea en la década de 1950. También cabe destacar el gran número de refugiados de la insurrección de Jeju.

Las estadísticas en materia de inmigración Zainichi son escasas. Sin embargo, en 1988, Mindan, un grupo de jóvenes llamado Zainihon Daikan Minkoku Seinenkai (재일본대한민국청년회, 在日本大韓民国青年会), publicó un informe titulado "Padre, cuéntanos acerca de ese día. Informe para recuperar nuestra historia" (アボジ聞かせて あの日のことを—我々の歴史を取り戻す運動報告書); el informe incluye una encuesta sobre las razones para la inmigración de la primera generación de coreanos. El resultado fue 39,6% a causa del expolio de terrenos y la hambruna, 13,3% debido al reclutamiento forzoso, 17,3% por razones matrimoniales y familiares, 9,5% por estudios, 20,2% por otras razones y 0,2% por causas desconocidas. El estudio excluyó a aquellos que fueran menores de 12 años cuando llegaron a Japón.

La oposición de la ultraderecha japonesa: la Zaitokukai

En 2007 se fundó una organización de ultraderecha con el nombre de "Zainichi Tokken o Yurusanai Shimin no Kai" (在日特権を許さない市民の会 'Asociación de Ciudadanos contra los Privilegios Especiales de los Zainichi'), conocida popularmente como Zaitokukai. En algún momento llegó a alcanzar los quince mil miembros y está muy activa en Internet. También ha llevado a cabo manifestaciones contra los supuestos privilegios de los Zainichi, así como contra la inmigración y los inmigrantes en general.

Referencias

Enlaces
 South Korean Residents Union in Japan (Mindan) (Coreano, Japonés, Inglés)
 History of Mindan (Inglés)
 Periódico En línea Zainichi Coreano y Mindan (Inglés)
 The Federation of Korean Associations, Japan (Coreano, Japonés)
 North Korean Residents Union in Japan (Joseon Chongryon) (Coreano, Japonés)
 Selection of articles on Koreans in Japan from pro-DPRK "People's Korea"
 The Han World  - un site para coreanos residentes en Japón.
 The Self-Identities of Zainichi Koreans - Un escrito sobre los Zainichi.
 MINTOHREN: Jóvenes Coreanos contra la discriminación étnica en Japón
 Panel discussion in San Francisco Artículo del Nichi Bei Times
 Testing Tolerance: Fallout from North Korea's Nuclear Program Hits Minorities in Japan Artículo del Proyecto de Un Lenguaje Común
 Japan Times: "Jóvenes 'Zainichi' Coreanos miran más allá de la ideología Chongryon"
 "De Corea a Kyoto; Capítulo Uno de Comunidad, Democracia, y Acción: la Práctica Urbana del Higashi-Kujo Madang de Kyoto
 Patrones migratorios de los residentes coreanos en el barrio de Ikuno en Osaka ―Japanese Journal of Human Geography― 人文地理

Minorías étnicas en Japón
Demografía de Japón
Japoneses de origen coreano

Coreanos en Japón


Annette Jane Dobson (née en 1945) est une biostatisticienne australienne, professeure de biostatistique au Center for Longitudinal and Life Course Research (CLLR) de la School of Public Health de l'Université du Queensland. Dans son établissement, elle est responsable des programmes d'enseignement et cadre dirigeant au sein du comité de direction. Dobson a été directrice de l'étude longitudinale australienne sur la santé des femmes de 1995 à 2013. Elle est une auteure de publication hautement citée, auteure de plusieurs ouvrages et a reçu un prix Australia Day.

Formation
Dobson a obtenu le baccalauréat ès sciences à l'Université d'Adélaïde en 1966. Passant à l'Université James-Cook, elle a obtenu une maîtrise en sciences en 1970 et un doctorat en 1974. Elle a été reconnue comme statisticienne accréditée en 1998 par la Statistical Society of Australia et a reçu un certificat d'études supérieures en gestion en 2001 de l'Université de la Nouvelle-Angleterre.

Sujets de recherches
Ses intérêts de recherche se situent dans les domaines de la biostatistique, de l'épidémiologie, des études longitudinales et des déterminants sociaux de la santé. En biostatistique, elle s'intéresse particulièrement à la modélisation linéaire généralisée, à la  et aux méthodes statistiques dans les études longitudinales. Les sujets de Dobson en épidémiologie comprennent la lutte antitabac, le diabète, les maladies cardiovasculaires, l'obésité et l'utilisation des services de santé.

Carrière
Dobson est la directrice fondatrice de l'Australian Longitudinal Study on Women's Health (ALSWH) et directrice du Center for Longitudinal and Life Course Research.

Elle a été la première titulaire de la chaire du  à sa création en 2000.

Prix et distinctions
Dobson a été nommée membre de l'Ordre d'Australie en 2010 pour ses services rendus à la santé publique et à la biostatistique en tant que chercheure et universitaire, notamment par la collecte et l'analyse de données relatives aux maladies cardiovasculaires et à la santé des femmes et des vétérans, qui ont fourni une base pour interventions et politiques de santé publique visant à réduire la charge de morbidité dans la population.

Dobson a remporté la médaille Sidney Sax en 2003, le prix prééminent décerné par la Public Health Association of Australia. Dobson a reçu la médaille Moyal 2012 pour ses contributions aux statistiques et en 2015, elle a été élue membre de l'Académie australienne des sciences de la santé et de la médecine (FAHMS).

Elle est également membre élue de l'Institut international de statistique.

Publications

An introduction to GLM
Elle a écrit le livre An introduction to generalized linear models  qui, avec plus de , est l'un des livres les plus influents et les plus utilisés sur le sujet des modèles linéaires généralisés. Il est largement utilisé à la fois par les chercheurs et les étudiants issus d'un large éventail d'horizons, tels que les mathématiques, les sciences sociales et les affaires, comme le montrent les critiques sur Amazon.

Publications les plus citées
 Kuulasmaa K, Tunstall-Pedoe H, Dobson A, Fortmann S, Sans S, Tolonen H, Evans A, Ferrario M, Tuomilehto J. « Estimation of contribution of changes in classic risk factors to trends in coronary-event rates across the WHO MONICA Project populations ».
 Brown WJ, Bryson L, Byles JE, Dobson AJ, Lee C, Mishra G, Schofield M. « Women's Health Australia : Recruitment for a national longitudinal cohort study ».

Références

Liens externes

 Page d'Annette Dobson à l'Université du Queensland

Mathématicienne australienne
Membre de l'Institut international de statistique
Statisticien australien
Statisticienne
Universitaire australien
Membre de l'ordre d'Australie
Naissance en septembre 1945

Annette Dobson


Edward Seymour (1500. – 1552.) bio je najstariji preživjeli brat engleske kraljice i treće supruge Henrika VIII., Jane Seymour. Obnašao je funkciju lorda protektora Engleske od 1547. do 1549. godine u ime svog nećaka Eduarda VI. koji još nije bio punoljetan. Unatoč njegovoj popularnost među pukom, njegova je politika često razljutila gospodski stalež koji ga je na kraju smaknuo.

Obiteljski skandal

Mladi Edward Seymour bio je poslan na dvor još kao dječak i služio je kao paž Mariji Tudor, Henrikovoj mlađoj sestri, dok je bila francuska kraljica. Poslije toga služio je i kralju. Vrlo mladog oženili su Katherine, kćeri sir Edwarda Fillola. O tom se braku zna vrlo malo, osim činjenice da je Katherine rodila dva sina, Johna i Edwarda, 1528. i 1529. Godinu dana poslije Edward je na svoj užas ustanovio da su njegova supruga i njegov otac neko vrijeme bili ljubavnici i da postoji dosta velika mogućnost da je sir John Seymour otac obaju dječaka. Edwardova odmazda je bila brza: Katherine je morala otići u samostan u kojem je umrla poslije pet godina. Edward je neko vrijeme govorio da će se rastati od nje, ali to nije učinio. Ipak, razbaštinio je njezine sinove i prekinuo sve veze s njima. Nakon smrti supruge odmah se oženio. Njegova nevjesta bila je izvanredna Anne Stanhope, čelična dama koja će vladati i suprugom i obitelji, a njezina gordost postat će nadaleko poznata.

Kraljev posjet
Do vremena kada je Henrik VIII. došao u Wulfhall, 1535., taj je skandal umro prirodnom smrću, a Edward se pomirio s ocem. Edwardov novi brak znatno je utjecao na razblaživanje gorčine prema ocu. Kralj je sigurno znao za tu priču, no vjerojatno je smatrao da je obitelj dovoljno propatila zbog svega toga pa im nije htio to opet predbaciti. Sir John je pak posjet vladara smatrao znakom da je prošlost završena i zaboravljena.

Henrik je bio zahvalan i srdačan gost koji nije pretjerano držao do forme pa je s članovima obitelji domaćina razgovarao kao sa sebi ravnima. Unatoč tome što je uza se imao trudnu kraljicu, Henrik je uživao u Wulfhallu. Sir John je bio dobar domaćin, gospa Margaret bila je utjelovljenje svega onoga što je kralj smatrao odlikama supruge: krotka, iskrena, dobro odgojena i, najviše, plodna – razlikovala se od Ane Boleyn u svakom pogledu.

Edwardovoj sestri Jane je tada bilo oko 27 godina. Već je tada petnaest godina boravila na kraljevu dvoru u službi Katarine Aragonske kojoj je bila odana, kao i njezinoj kćeri Mariji.

Na dvoru Henrika VIII.
Janeina braća, Edward i Thomas, bili su s njom na dvoru i razborito je upozorili da ne daruje svoju nevinost Henriku: mora ostaviti dojam kreposne i skromne žene koja svoju čednost želi zadržati do braka. Bilo im je važno da Jane ne postane samo još jedna bezazlena ljubavnica kralja Henrika u nizu.

Godine 1536. kralj je u Greenwichu izbacio svog tajnika, Thomasa Cromwella, iz dijela dvorca u kojem su bile njegove odaje i koje su tajnim hodnikom bile povezane s njegovim stanom i ondje uselio sir Edwarda Seymoura koji je neposredno prije toga postao član kraljeva Vijeća.

Kraljičin brat
Edwardova sestra, kao engleska kraljica poslije Ane Boleyn, bila je iznimno popularna među katolicima i frakciji odanoj španjolskom caru Karlu V., nećaku Katarine Aragonske, prve supruge Henrika VIII. Ta je frakcija sve radila što je bilo u njihovoj moći da se riješe Ane Boleyn s kraljevskoga dvora. U konačnici su u tome i uspjeli.

Stupivši na prijestolje, Jane se trudila vratiti Mariju, Henrikovu najstariju kći, u red nasljeđivanja, ali i uzdići svoju obitelj, tako da je njezinoj braći omogućeno preuzimanje visokih državnih funkcija.

Tijekom ljeta u crkvama se molilo za Janein siguran porođaj. Jane se nije pojavljivala u javnosti i vodila je relativno miran svakodnevan život. Kako bi joj ugodio, kralj je prihvatio njezina brata Edwarda u svoje Vijeće 22. svibnja. Jane je rodila zdravog dječaka očeve tjelesne građe i majčine svijetle puti. Ona je nekoliko dana poslije umrla. Henrik to nije dobro podnio. Svom je šurjaku, Edwardu, povjerio odgoj njihova sina, budućeg Eduarda VI.

Lord protektor i regent Engleske
Nakon smrti Henrika VIII. poštivao se njegov posljednji oporučni dokument o sastavu regentskog vijeća koji bi bio na snazi dok Eduard VI. ne dosegne punoljetstvo. Mali Eduard bio je protestantski odgojen pod nadzorom strica Edwarda te je pokušao uvesti protestantizam u svoje kraljevstvo, što je bilo u suprotnosti s uvjerenjima pola zemlje, ujedno i Marijinim uvjerenjima, Henrikove najstarije kćeri, koja je uživala potporu španjolskoga cara Karla V. Eduard je svojoj sestri čak pokušao nametnuti "novu" vjeru zabranivši joj prakticiranje stare. Međutim, to je izazvalo pobunu španjolskog vladara te je Eduard brzo odustao od toga.

Mnogi članovi starog, konzervativnog plemstva – koji su bili neprijateljski raspoloženi novoimenovanim aristokratima poput Edwarda i Thomasa Seymoura – bili su tijekom ove vladavine progonjeni. Thomas Howard, vojvoda od Norfolka, proveo je čitavo doba Eduarda VI. u Londonskom tornju.

Mali Eduard je bio pod strogim nadzorom svoga voljenoga strica Edwarda.

Ratovi
Seymour je bio neporecivo vješt kao vojnik, što je dokazao svojim ekspedicijama u Škotsku i obranu Bolonje 1546. godine. Njegov je glavni interes kao lord protektor bio rat sa Škotskom. Nakon niza uspješnih bitaka, došlo je i do neuspjeha. Naime, Škotska je sklopila savez s Francuskom koja je poslala svoje postrojbe za obranu Edinburgha 1548. godine, a škotska kraljica Marija je poslana u Francusku kod svog zaručnika, francuskog prestolonasljednika. Engleske su se snage povukle sa škotskih teritorija kada je Francuska napala Bolonju. Ti su ratovi ostavili veliku financijsku štetu za kraljevu riznicu.

Okršaj s bratom

Edward je tijekom svog vladanja naišao na najveći izazov: njegov vlastiti brat, Thomas Seymour, koji je bio željan moći i bogatstva. Naime, tijekom Henrikovih posljednjih godina života, bio je poslan na diplomatsku misiju u Bruxelles. Razlog tome je bila ljubav koju je Katarina Parr, Henrikova posljednja supruga, gajila prema Thomasu. Henrik nikada nije vjerovao Thomasu. Kada se Thomas vratio u Englesku, bio je izbezumljen i bijesan jer nije bio imenovan članom regentskog vijeća svoga nećaka. Nije vjerovao da je to bila Henrikova želja, već bratova spletka. Za razliku od Edwarda, Thomas je bio impulzivan i isprazan. Pokušao je sklopiti brak koji bi mu omogućio veći politički utjecaj i bogatstvo. Prvo mu je oko skrenulo na Henrikovu mlađu kći, Elizabetu, a onda na udovu kraljicu, Katarinu Parr. Katarina je brzo prihvatila njegovu ponudu i konačno se udala iz ljubavi. Bila je istinski sretna te primila mladu Elizabetu u njihovo kućanstvo u Chelseaju. Poslije im se pridružila i gospa Jane Grey. No, novopečeni bračni par nije bilo u dobrim odnosima s Edwardom i njegovom suprugom.

Ubrzo je trudna Katarina uhvatila svog voljenog muža u zagrljaju s Elizabetom, pa ju je otjerala s njihovog imanja. Kasnije su se pomirile, ali Elizabeta više nije smjela živjeti s njima. Poslije Katarinine smrti Thomas se ponovno javio Elizabeti u nadi da će prihvatiti njegovu ruku. No, odbila ga je, dobro znajući da regentsko vijeće to nikada neće odobriti. Thomasa je Vijeće ubrzo optužilo za više slučajeva veleizdaje.

Pad
Seymour se tijekom vladavine suočavao s brojnim pobunama. Međutim, dalekosežne posljedice na njega može ostaviti samo regentsko vijeće koje u listopadu 1549. nije bilo zadovoljno njegovim upravljanjem. Budući da je Seymour mladoga kralja povukao iz javnosti i zatvorio u dvorac Windsor, mali Eduard je napisao da se osjećao kao u zatvoru. Vijeće je Seymoura optužio za uzurpiranje vlasti i lošeg vladanja (na koje nije ni imao pravo). Eduard je zapisao smrt svog ujaka tvrdeći da se pogubljenje izvršilo u Tower Hillu između osam i devet ujutro.

Naslijedio ga je John Dudley koji će poslije Eduardove smrti pokušati ustoličiti gospu Jane Grey, kraljevu rođakinju i vršnjakinju. Njegov će sin, Robert Dudley, biti tiha patnje Elizabete I.

Izvori

Životopisi, Engleska
Povijest Engleske

Edward Seymour


Jay Chou (; born January 18, 1979) is a Taiwanese singer and musician. Dubbed the "King of Mandopop", and having sold over 30 million records, Chou is one of the best-selling artists in Taiwan and is known for his work with lyricist Vincent Fang, with whom he has frequently collaborated on his music.

In 2000, Chou released his debut studio album, Jay (2000), under the record company Alfa Music. Chou rose to fame with the release of his second studio album, Fantasy (范特西) (2001), which combined Western and East Asian music styles. The album won five Golden Melody Awards, including Album of the Year. He has since further released twelve more studio albums, spawning a string of hit singles and gaining significant prominence in Overseas Chinese communities such as Taiwan, Hong Kong SAR, Mainland China, Malaysia, and Singapore. Chou has embarked on six world tours, performing in cities around the world to more than 10 million spectators as of 2019. Outside of music, Chou is also an actor, active businessman and investor. As a businessman, Chou has served as the President of his own fashion brand PHANTACi since 2006 and was a founding member of his own talent agency, JVR Music in 2007. Chou has also ventured into acting, where he made his acting debut in the film Initial D 頭文字D(2005), followed shortly by a starring role in the epic Curse of the Golden Flower (2006). He has since starred in a number of movies, becoming known to Western audiences when he made his Hollywood debut in 2011 with The Green Hornet, starring alongside Seth Rogen and Christoph Waltz, followed by Now You See Me 2 (2016).

Early life
Jay Chou was born and raised in Linkou, Taipei County, Taiwan. Both his parents were secondary school teachers: his mother, Yeh Hui-Mei (), who was an art teacher who taught fine arts, while his father, Chou Yao-Chung (), is a biomedical researcher. His mother noticed his sensitivity to music and took him to piano lessons at the age of four. During his childhood, he was fascinated with capturing sounds and songs with his tape recorder, which he carried everywhere with him. In the third grade, he became interested in music theory and also started cello lessons. He was an only child and loved to play piano, imitate TV actors, and perform magic tricks. His favorite composer was, and is still to this day, Chopin. Jay graduated from Taipei Jinhua High School.  His parents divorced when he was 14 and he was teased by his classmates, which caused him to become reclusive and introverted. He had no friends and preferred to be alone, listening to music, contemplating and daydreaming. At , he majored in piano and minored in cello. He showed a talent for improvisation, became fond of pop music, and began to write songs.

Chou was conscripted for mandatory military service after graduating from high school with inadequate grades for university. However, severe back pain triggered by sports eventually led to the diagnosis of ankylosing spondylitis (HLA-B27), and he was exempted from military service. Meanwhile, he found a job as a waiter.

Early career
Chou's mother initially inspired Chou to become a music teacher, while Chou remained relatively clueless on what to do with his life. Without his knowledge, a friend registered both their names in a talent show called Super New Talent King in 1998. Chou played the piano accompaniment for his friend, whose singing was described as "lousy". Although they did not win, the show's host, Jacky Wu – an influential character in Taiwan's entertainment business – happened to glance at the music score and was impressed with its complexity. Wu then asked who wrote it, discovered Chou and hired him as a contract composer and paired him with the novice lyricist Vincent Fang. for his then record company, Alfa Music. Chou then spent most of his time in Wu's studio learning music producing, sound mixing, recording, and writing songs. Although he was trained in classical music, Chou combines Chinese and Western music styles to produce songs that fuse R&B, rock and pop genres. However, Wu told Chou that he would help Chou release an album after he wrote 50 songs and he would pick 10 from there. Chou already had an arsenal of songs he wrote for others but had been rejected, so among those he chose 10 for his debut CD album, Jay, released in 2000. The album established his reputation as a musically gifted singer-songwriter whose style is a fusion of R&B, rap, classical music, and yet distinctly Chinese. His fame grew quickly in Overseas Chinese communities and Sinophone-speaking regions throughout Southeast Asia.

Music career

2000 to 2003

In 2000, under the recommendation of JR Yang (楊峻榮), Jay Chou began to sing his own songs.  Chou launched his debut album Jay under Alfa Music in 2000. Chou arranged the compilation, harmony, and production of all the songs. The album combines R&B, hip-hop, and other musical styles. Among them, the hit song "星晴" won the 24th China Top Ten Chinese Gold Songs.  The album was promoted heavily by Jacky Wu in the entertainment shows he hosted. Chou himself also appeared on a few television programs to promote the album. Chou was marketed as a talented singer-composer with a unique tune. His collaboration with Vincent Fang and Vivian Hsu on the release brought about a few hits.

After promoting his debut album, Chou returned to the studio for the next twelve months to record and produce his next album, 范特西Fantasy, which helped him become an established star. This album was released in September 2001 and became a big hit, selling an estimated two million copies in Taiwan alone. Fantasy helped Chou secure ten nominations and five wins at the 13th Golden Melody Awards in 2002. R&B hits such as "簡單愛" (Simple Love) "愛在西元前" (Love before BC), which won Chou the Best Composer award, and "開不了口" (Can't Express Myself) are considered Chou's signature songs and are still sung in concerts today.

Chou's music has been the center of much discussion across Chinese and other Sinophone-speaking regions around the world. This was for the reason that his music greatly and distinctively stood out from other mainstream Chinese popular musical artists given how varied his songs were at that time. What distinguished and separated Chou from the quintessential Chinese popular musical artist was that his pieces combined ancient themes with futuristic ones, including things like space ships, all while employing graphic storytelling skills to evoke vivid imagery to his audience. What also made Chou different was his enunciation, or lack thereof, whether rapping or singing, was also critiqued when listeners often found that they could not decipher the words sung until they looked up the lyrics. Critics referred to his singing as "mumbling". This garnered a lot of attention and reporters often quiz Chou on his singing style. Chou defended this as his signature style to infuse the vocals with the music and "make it blend" well together. Chou also stated that he wants the listeners to look at the lyrics stating the lyrics written by Vincent Fang are very deep.

Chou's third album, The Eight Dimensions八度空间, became another commercial success and is similar in style to his second. Another collaboration with Fang, The Eight Dimensions八度空间 included songs that invoke imagery, Chou's "mumbling" style, and mainly R&B tunes. The singer has sold over 750,000 copies of Fantasy as of 2002, throughout the region. In the same year, Chou held his debut concert tour The One. There was also more crossover activity between Malaysia and Indonesia, as well as steadily increasing activity by Japanese acts in the region.

2003 to 2005
In 2003, Chou released his fourth album Yeh Hui-mei named after his own mother. After the release of this album, he attended the Golden Melody Awards for his previous album's nomination. The album The Eight Dimensions was nominated for 5 categories but failed to win a single category. As a result, Chou didn't take his losses too lightly, as he wrote on his next album the song "外婆" (Grandmother) that he actually took the Golden Melody Awards way too seriously. Ironically, his then-current album Yeh Hui-mei would later go on to win a Golden Melody as "Best Album of the year " award the following year in 2004.

Yeh Hui-mei was both a commercial and musical success. The album features songs on Mafia and drug lords "以父之名" (In the name of the father) which at first hearing was very unorthodox but displays Jay's creative writing and producing ability. This album can be seen as Jay's second milestone because it gained an extremely positive reaction from both critics and supporters of his music. Jay also wanted to prove that he is a versatile artist and does not only write R&B songs, but he also ventured into more rock-flavored tunes such as "晴天" which was one of the most played songs of the year. This song gained widespread popularity and high school students started learning guitar to play the drift of the song's intro.

In 2004, his album 七里香 Common Jasmin Orange, released by Sony Music, excelled in Taiwan, Hong Kong and China Mainland. Despite insurmountable piracy in Taiwan, which has reduced the recording industry to 5 to 10 percent from his heyday as a Taiwanese singer, Chou managed to produce a record that sold a record 300,000 copies in spite of the ordeal. In Hong Kong, his album surpassed local albums with sales of 50,000 units. In China, the official figure reached 2.6 million units, a figure that no other Mandopop artist has attained. The World Music Awards in September 2004 held in Las Vegas formally acknowledged him as the most popular Chinese singer based on commercial sales performance.

In 2005, his album 11月的蕭邦Chopin of November continued this record of success with sales of 2.5 million units in Asia.

Single released in 2018
He published his new single 'Waiting For You'. He released the song on his birthday, January 18. The content is about a young man who secretly fell in love with a girl. He regretted that he didn't study well and couldn't enter the same university with her. In order to wait for her to finish class, he rented a house near the girl's residence, waited for her silently, played the piano and wrote a love letter. He just wanted to convey his mind to her, but he couldn't find the time and way. He had to wait for the girl to finish class every day.

Single released in 2019
Chou made his chart comeback after a three-year hiatus with his long-awaited new single "Won't cry". The song, which features Mayday vocalist, Ashin, was released on 16 September 2019, and its music video has since been viewed over 22 million times on YouTube.

In fact, the song was streamed so many times that it was reported to have caused QQ music – China's biggest streaming platform – to crash on the day of its release.

Single released in 2020
He published his new single "Mojito". It caused a sensation on the Internet. The song, which effuses amorous feelings of Cuba, was released as a single album on June 12, 2020.

Musical style
Chou's compositions are loosely categorized as pop music. While many of his works fall into contemporary Western R&B, rap, and rock genres, the term "Chou Style" () has been popularized to describe his trademark cross-cultural music and insistence on singing with slurred enunciation. The Taipei Times once described the meaning of "Chou Style": "In what has become the archetypal Chou style, Taiwan's favorite son blends pop, rap, blues and a smorgasbord of esthetic elements of world music to create his dream-like never-never land..."

Chou regularly fuses traditional Chinese instruments and Western popular musical styles such as R&B or rock to form a new genre in what he calls or "Zhongguo feng" (中國風; Zhōngguó fēng), which literally means "Chinese Style Music." Some of these fusion-based songs are written in the Pentatonic Scale as opposed to the more common seven-note scale (Diatonic scale) to accentuate a distinct East Asian musical style, where Chou's most popular songs all at least retain some rudimentary elements of indigeneous and traditional Han Chinese cultural and musical forms. Besides his own culture and Chinese culture, he also incorporated Spanish guitar in "Red Imitation" (), American techno/electronica in "Herbalist's Manual" (), rap with subtle classical music undertones in "Reverse Scales" (), Blues style in "Free Tutorial Video" () and Bossanova style in "Rosemary" (), to name a few. Sound effects from everyday life are frequently woven into his music, such as bouncing ping pong balls, touch tone phone dialing, helicopter blades, dripping rain, and radio static noise (Musique concrète).

His formal musical training is evident by the use of classical textures in his compositions. For example, counterpoint was used in "Perfection" () and "Sorry" (), while polyphony can be found in "The Wound That Ends War" () and "Twilight's Chapter Seven" ().

Chou's albums have been noted for the lack of change compared to his earlier works, yet he firmly stated that he will not alter his style: "They say I've been standing still ... but this is the music I want, and I don't see what I want by moving ahead." To demonstrate his point, he named his 2006 album 依然范特西 Still Fantasy after his 2001 album Fantasy. His use of relaxed enunciation has been criticized as "mumbling" which he also insisted will not change; however, recently he has adopted clearer pronunciation for certain songs, particularly more traditional Chinese style songs, such as "Faraway" () which features Fei Yu-ching and "Chrysanthemum Terrace" ().

Lyrics
Chou is considered more of a singer-composer than a lyricist. Several "regulars" write the lyrics for most of his music, but the content and style is unified with his own personality and image, covering a diverse range of topics and ideas. Vincent Fang accounts for more than half of the lyrics in his albums, helping to establish an important element in Chou's music: the use of meaningful, imagery- and emotionally rich lyrics, sometimes written in the form of poetry with reference to Chinese history or folklore. In addition to writing romantic hits, he also touches on war, the Bible, sports, and martial arts. Vivian Hsu is a singer herself and has helped with Chou's earlier hits.

Chou himself has written lyrics for many ballads, but has also discussed societal ills such as drug addiction in "Coward" () and loss of the rural countryside to urbanization in "Terrace fields" (). Domestic violence discussed in "Dad, I am back" () received a great deal of commotion since he was the first to bring up this taboo subject in Sanscript music.

"In the Name of Father" detailing the cruelty and brutality of the violence, this song is not Jay's personal experience. Jay describes the phenomenon of domestic violence in society, and wants to appeal the public pay more attention to domestic violence.

Chinese cultural elements

Chou leads a new trend of music which combines western musical elements and Chinese literature terminology. Because of this unique combination, he makes the subtle distinction between himself and other musicians by leading a musical style that incorporates elements of Chinese culture called "Zhongguo feng" in the history of East Asian popular music. The success of his Western-Chinese musical combination is built on his marketing strategies and the musical elements involved in his works.

In early 21st century, the People's Republic of China was in an economic transition model. The new generation was looking for a consumption pop culture which would reflect individual uniqueness in the social circumstance.

Chou has also successfully generated airtime on CCTV by fitting in with the mainland China's political and cultural agenda by celebrating traditional Chinese cultural values.

Elements of traditonal Chinese culture incorporated into Chou's music have contributed and galvanized his status within the realm of modern East Asian popular music. The blowing "Chinese style" (中國風) in his music leads a new trend of Chinese pop music that incorporates a vast amount of traditional Chinese components, rather than simply following a Western music format. Chou's Zhongguo feng is highlighted in his lyrics and the use of traditional Chinese musical instruments in his music. The lyricist Vincent Fang has worked with Jay Chou since 2000, and Fang's work is featured by addressing traditional elements of Chinese culture, such as poetry and Confucianism. His representative work "Chrysanthemum Terrace" (), released in 2006, shows a vast amount of cultural elements. In this work, Fang puts images which indicate certain traditional ideas to build an ancient monarchy setting. He uses chrysanthemum as a metaphor of love. In the line "Chrysanthemums broken, scattered across the floor, your smile has faded" (), as well with "Blue and White Porcelain" (Chinese: 青花瓷) and "Orchid Pavilion" (Chinese: 蘭亭序).

Chou also performs in a rhythm and blues style, but within this Western musical form, he has incorporated indigenous Han Chinese melodies, themes, and rhythms. His 2003 song "East Wind Breaks" (Chinese: 东风破; Dong Feng Po) features a typical Chinese melody performed in a Western-oriented R&B style; its instrumentation also creates a Chinese atmosphere with the pipa (琵琶). In the lyrics, Chou expresses sadness and loneliness subtly, similar to traditional Chinese poetry.

Chou also uses traditional Chinese musical instruments, combining traditional Chinese musical elements with Western popular musical forms.

Collaborations
Chou's career started as a songwriter for other Mandopop singers, a practice he would continue even after starting his own successful singing career. He frequently composed songs for prominent artists such as Jolin Tsai and Landy Wen, and occasionally for other singers like Coco Lee, S.H.E, Vivian Hsu, Fish Leong, Evonne Hsu, Annie Yi, A-Mei, Selina Ren, Leehom Wang, Will Liu, Will Pan, Show Lo, Valen Hsu, and Cantopop stars Edmond Leung, Twins, TPE48, Jordan Chan, Edison Chen, Karen Mok, Leo Ku, Gigi Leung, Eason Chan, Tzuyu, and Joey Yung, as well as a one-time collaboration with Howard Su. He has also written for singers outside of his generation — over one dozen songs for his mentor Jacky Wu, Taiwanese singer Jody Chiang, as well for Cantopop singers Jacky Cheung, Andy Lau, Aaron Kwok, and Kenny Bee.

He started the band Nan Quan Mama (南拳媽媽) in 2004, selecting band members and overseeing their album production. The group has been noted for sounding too similar to their mentor; as a result, Chou has reduced his involvement in the band, though he continues to increase their exposure by inviting them as guests performers for his concerts and music videos.

He has performed live duets with Landy Wen, Jolin Tsai, and former girlfriend and news anchor Patty Hou, but only two studio recordings of duets have been officially placed in his albums: "Coral Sea" () in 2005 with Lara Veronin (of Nan Quan Mama) and "Faraway" () in 2006 featuring Fei Yu-ching.
On 9 July 2001, songwriters Jay and Yungai Hayung (溫嵐) performed "The Roof"(屋頂), which was included in the album "A Little Wild" (《有點野》) by Yungai Hayung.
In 2016, Jay and A Mei (張惠妹) sang "Shouldn't Be" (不該), which was included in Jay Chou's 2016 album "Jay Chou's Bedtime Stories" (《周杰倫的床邊故事》). The song won the 2016 Top 20 Golden Melody Awards in the Global Pop Music Gold List. On 18 January 2018, he released the duet "Waiting for You" (等你下課) with Gary Yang (楊瑞代). In 11 March 2022, he released a duet "Moonrise" (月出) with Twice member Tzuyu, which was featured in his 2022 album Greatest Works of Art.

Not including singers, Chou's longest-running collaboration is with lyricist Vincent Fang, as they both started their music career in 1998. The compilation album Partners () featured 12 songs, each consisting of Chou's musical and Fang's lyrical compositions. Fang has written the words to more than 40 of Chou's songs, was the chief editor of Chou's book Grandeur de D Major (), and is now Chou's business partner (together with Chou's manager JR Yang) for the record company JVR Music.

Jay Chou has also featured in Cindy Yen's (袁詠琳) song "Sand Painting" (畫沙) released in October 2009.

Jay Chou collaborated with the late NBA player Kobe Bryant on "The Heaven and Earth Challenge" (天地一鬥) to "promote youth creativity, as well as an upcoming slam-dunk competition in China." The song was released at a press conference before the NBA All-Star Game on 20 February 2011.

World tours

In 2001, Chou held his first series of five solo concerts, titled Fantasy Concert (范特西演唱會), with the first stop on 11 January 2001 at Taoyuan Arena, Taiwan. Followed by two shows at the Hong Kong Coliseum, one in Malaysia and ended in Singapore on 10 February 2002. His second concert tour, The One Concert (The One 演唱會) commenced on 28 September 2002 at Taipei Municipal Stadium, followed by 11 stops and ended at Shenzhen Stadium, China on 3 January 2004.
Two more series of world tours followed: Incomparable Concert (無與倫比演唱會) in 2004 and Jay Chou 2007, Las Vegas, Toronto and Vancouver.
In 2010, to celebrate Jay's 10-year career in the entertainment industry, he embarked on his fifth series of concert tour titled, New Era World Tour (超時代演唱會), with the first stop of three concerts from 11 to 13 June 2010 at Taipei Arena, followed by 40 stops ending from 17 to 18 December 2011 at Kaohsiung Arena.

In 2013, Chou kicked off his World Tour, "Opus Jay World Tour" starting with Shanghai as its first stop from 17 to 19 May 2013. Due to the success of his "Opus Jay World Tour" concerts, Jay Chou announced a sequel to the concert, titled "Opus II Jay World Tour". The first stop of this new world tour opened in the same city as its preceding world tour (Shanghai) on 2 May 2014, with more stops opening in same destinations. His seventh World Tour, "The Invincible Concert Tour" also held its first concert stop in Shanghai on 30 June 2016, and ending in December 2017. Similar to his previous World Tour, "The Invincible 2 Concert Tour" also had a sequel that had its first stop in Singapore on 6 January 2018.

To celebrate his 20th milestone year in the entertainment industry, the eight World Tour "20 Carnival World Tour" held its first concert in Shanghai on 17 October 2019, with more stops to be announced.

World tours/Live (DVD) album releases

 2001 – Fantasy Concert (范特西演唱會)
 2002 – The One Concert (The One 演唱會) – Jay Chou The One Concert Live
 2004 – Incomparable Concert (無與倫比演唱會) – Jay Chou 2004 Incomparable Concert
 2007 – Jay Chou World Tours (世界巡迴演唱會) – Jay Chou 2007 the World Tours Concert Live
 2010 – New Era World Tour (超時代演唱會) – Jay Chou 2010 The Era World Tours Concert Live
 2013 – Opus Jay World Tour Concert Live (魔天倫演唱會) – Jay Chou 2013 Opus Jay World Tours Concert Live
 2016 – The Invincible Concert Tour (地表最強 世界巡迴演唱會) - Jay Chou The Invincible Concert Tour
 2019/2022/2023 – Jay Chou Carnival World Tour (嘉年華 世界巡迴演唱會)

Film career
Chou formally entered the film industry in 2005 with the release of the movie Initial D (頭文字D). He has since acted in three other movies, directed one film and more than a dozen music videos. Chou, who once said "I live because of music", ventured into movies because he felt the need for a new challenge. As fans have grown concerned that movies will compromise his music career, Chou has repeatedly reassured that movies are a source of inspiration and not a distraction; at the same time, he realizes the need to balance both careers and maintain his place in the music field to garner the continued support of fans.

Acting

Entry into acting was an unexpected move for Chou. His high school English teacher thought he was capable of very few facial expressions, and the director of Hidden Track (2003, a movie in which Chou had a cameo role) said that his strong individualistic personality will not make him a good actor. In 2005, Chou's first role as the lead actor in 头文字D Initial D served two purposes: to launch his acting debut, and to increase his exposure to Japanese audiences. This film is based on the Japanese comic Initial D, where Chou played Takumi Fujiwara, a gifted touge racer who is quiet and rarely shows expression. Some reviewers criticized his bland acting while others felt he performed naturally, but only because the character's personality closely mirrored his own. His performance in Initial D won him Best Newcomer Actor in Golden Horse Awards and Hong Kong Film Awards. Chou's second film was Curse of the Golden Flower (2006). As a supporting character, he drew much of the attention of Chinese reporters; Chou's involvement in this movie was announced in its own press conference, separate from the meeting held for Chow Yun-fat, Gong Li, and the other actors. Chou portrayed Prince Jai, the ambitious second eldest prince and general of the Imperial army whose personality epitomizes Xiao (孝), the Chinese virtue of filial piety. In this internationally released film, North American audiences saw Chou for the first time. According to Chinese movie critics, comments about his acting ranged from "lacks complexity" to "acceptable," but was critically praised by Western reviewers. His performance in Curse of the Golden Flower was nominated Best Supporting Actor in the Hong Kong Film Awards. In the 2008 film Kung Fu Dunk, Chou portrayed a kung fu student and dunking prodigy, and the film earned over ¥100 million (US$14.7 million).

Chou portrayed 青蜂侠 Kato in The Green Hornet, directed by Michel Gondry and released in January 2011, after Hong Kong actor Stephen Chow withdrew from the project; the film grossed over $228 million worldwide. MTV Networks' NextMovie.com named him one of the "Breakout Stars to Watch for in 2011".

In May 2011, Chou started filming for a new movie, The Viral Factor directed by Dante Lam and starred various well known artistes such as Nicholas Tse. The movie was released in theatres over Asia on 17 January 2012. With most of the scenes shot in the Middle Eastern and Southeast Asian countries, earlier filming process has been slightly disrupted due to political conflicts in the Middle East.

Chou co-starred with English actor and former Harry Potter superstar Daniel Radcliffe in Now You See Me 2, which was released in June 2016.

In 2018, it was announced that Chou joined the cast of Vin Diesel's fourth XXX film.

In 2021, Chou was briefly starred in Nezha, where he was the executive producer for the film. With a budget reportedly up to more than 400 million yuan ($61.8 million), the film used some expensive racing cars for the action sequences, accounting for about 80% of the entire content. Directed by Chen Yi-xian, the film also stars Tsao Yu-ning, Van Fan, and Alan Kuo. Chou and pop idol Wang Junkai show up in the film in cameo appearances.

Directing

Chou acquired his first directing experience in 2004 through music videos. He initially experimented with a song by the group Nan Quan Mama titled "Home" () where he was involved throughout the entire process from research to editing. After learning the difficulties of being a director, he refused to direct again even at the request of his record company. However, his interest resurfaced again as he directed music videos for 4 of the 12 songs in own album November's Chopin in 2005, and later television advertisements. By 2006, he had taken responsibility for the storyboard, directing, and editing of music videos for all his songs. It is unclear how the public appraises his work, since music videos are rarely the subject of critical review; however, director Zhang Yimou said that Chou's directing abilities may surpass his own in the future, after viewing several of Chou's music videos.

In February 2007, Chou began directing his first film Secret. The script written by Chou was inspired by his relationship with a high school girlfriend, with a plot focused on music, love, and family. He stars as the lead actor of the film with Gwei Lun-mei as the female lead, and Hong Kong veteran actor Anthony Wong as Chou's father. Despite previous experience in filming music videos, Chou admits that movies are more challenging due to storyline and time constraints. This movie was released in July 2007.

In 2013, Jay Chou released his second directorial film, a musical drama titled 天台爱情The Rooftop. It generated a more muted response compared to his directorial debut, the box office receipts in mainland China, on the other hand were positive.

Other works

Book: Grandeur de D Major
Chou published his first book titled Grandeur de D Major () on 25 November 2004. This 200-page book features a prologue written by his family, friends, and co-workers; the main section is a compilation of his personal attitudes, philosophies, and recollections of childhood experiences along with pictures from his music videos, many of which have never been released; and lastly, a list of the artist's major awards, musical and lyrical compositions, and discography. For the usually low-profile singer, this book revealed his personality and convictions that has served as the basis of his musical and public image. He demonstrated a strong appreciation of family values with an especially deep connection with his mother and maternal grandmother. His confidence and dedication towards music is evident as he dedicated 2 out of 7 chapters to music: the current state of the industry, his composition methodology, and the importance of individualism to his success in music. This pride is contrasted against his modesty and self-assessed naïveté about many aspects in life, particularly regarding relationships and marriage.

Endorsements
Chou has been a spokesperson for popular brands such as Pepsi (2002–2007), Panasonic (2001–2005), Motorola (since 2006), M-Zone/China Mobile (since 2003), Levi's (2004–2005), Deerhui (sporting goods, since 2003), Metersbonwe Group (casual wear, since 2003), Colgate (2004–2005), popular computer game Warcraft III: Reign of Chaos (2002), and science and nature magazine National Geographic (2005). To maximize the celebrity branding effect, advertisements are nearly always linked to his music and TV commercials are occasionally directed by him. He acted as the tourism ambassador for Malaysia in 2003. In April 2008, Jay signed with Sprite and collaborated with artistes such as Angela Chang and JJ Lin in commercials. He also did a Sprite commercial with NBA player Kobe Bryant and specially wrote a song named "天地一鬥 (Battle of the Incomparable)" that also featured Bryant for the commercial. In June 2011, Chou expanded his area of endorsement into the field of technology, becoming the designer and spokesperson of the "N43SL Jay Chou Edition" laptop of ASUS Computers. The laptop is most notable for its lid design, sound system, start-up and shut-down tones, and a unique "J" font for its key. All of which, except for the sound system, are designed and composed by Jay himself. In 2015, Chou formally endorsed Luxgen, a Taiwanese automaker.

Philanthropy
Outside of his traditional ventures in business and entertainment, Chou is also an ardent philanthropist. He has been the spokesperson for "Angel Heart Foundation" since 2012, a non-profit charity for children with intellectual disability. In 2013, he hosted a voluntary concert for them.

In 2014, Jay accepted the Ice Bucket Challenge from Andy Lau, and also donated NT$100,000 to Taiwanese ALS Foundation, and also donated NT$2 million in the aftermath of 2014 Kaohsiung gas explosions. He also attended the charity event from Fubon Charity Foundation, and
has been the ambassador for the charity, which helps school children with disabilities, hardship or giving children living in poverty a scholarship for their education.  He had already donated NT$970 million in the last 5 years, sponsoring over 300 of the thousand benefactors, and would extend the offer by 5 years, and opened 300 more scholarships, and donated a lump sum of NT$10.8 million in the next 5 years worth NT$2.16 million each year. In June, 2014, he also went on tour with Will Liu to visit many schoolchildren in remote areas of Taiwan. Jay's second tour is scheduled in August 2015, two months after he officially became the spokesperson for the scholarship plan.

J Gaming
During the mid to late 2010s, Chou made forays in his business career by venturing into the eSporting sphere.

In 2016, he purchased the eSports (League of Legends) team Taipei Assassins and renamed it J Gaming. His role is limited to being a backing investor and team owner despite himself holding the titular role of a 'captain/leader,' as he will only partake in celebrity matches, and would not involve in the day-to-day operations and coaching of the team.

In 2017, Chou spent about 18 million RMB to construct a Jay eSports building in 深圳 Shenzhen, which provided updated computer devices and the streaming areas for eSports players in China. More importantly, if Chou decides to hold more and more eSports events in the Jay eSports building, which is helpful for the germination of the eSports industry in China.

Media and public relations

Public image
Despite living under continual media scrutiny, Chou's public image has changed little over the years as he emphasizes individuality as his "personal philosophy." In his music, this is also evident as he fuses Chinese and Western styles and explores topics unconventional for a pop singer, which have been described as "authentic" and "revolutionary". The media describes a hard-working perfectionist with clear self-direction who is occasionally regarded as competitive and a "control freak". There is a misunderstanding about his nickname "President Chou" (), used by both the press and fans to underscore his domineering personality and impact on East Asian popular music, but also points at his musical talent. It also points to the fact that he is the CEO, spokesperson and chairperson of his many business ventures like clothing lines and his own talent agency (JVR Music). Yet the origin of this nickname emerges from his fever of collecting antiques as the word "董" comes from "antique" in Chinese (古董), and according to JJ Lin, they both like to collect and drive antique cars (古董車). When he initiated Nan Quan Mama (南拳媽媽), it was also based on his pen name in his high school years, and the band's name was also dedicated to his mother. In fact, Nanquan is an actual style of martial arts from south of the Yangtze River.  As Jay was influenced by action movies, he also wrote songs about martial arts, even when he had no formal training in any martial arts discipline. Outside of music, Chou is reported as shy, quiet, modest, and views filial piety as "the most important thing". In line with his aim to present a positive image, he is a non-smoker and non-drinker and does not go to nightclubs. Government officials and educators in East Asia have awarded him for his exemplary behaviour, designated him a spokesperson in the youth-empowerment project "Young Voice" in 2005 and an anti-depression campaign in 2007. His lyrics for two songs have been incorporated into the school syllabus to inspire motivational and filial attitudes. In November 2007, Chou was criticized by some for attending the funeral of Taiwanese gang leader Chen Chi-li to console Chen's son Baron Chen, whom Chou met while filming Kung Fu Dunk. In 2011 Chou performed on the New Year's Gala program on China's Central Television.

Response to the news media and paparazzi
As with other stars, Chou has expressed a strong dislike of the paparazzi. In the early years of his career, unwanted attention by the media was usually dealt with by avoidance. In-line with his quiet nature, he frequently wore baseball caps and hoods while lowering his head and evading eye contact during interviews. In recent years however, he has been less passive about the invasion of his privacy. To discourage the paparazzi from taking unsolicited pictures, Chou is known to photograph the paparazzi that follow him. He openly calls the paparazzi "dogs" and tabloids "dog magazines", as shown in his lyrics for Besieged From All Sides (). The media have also accused Chou of evading compulsory military service by feigning to suffer from ankylosing spondylitis. Later that year he was acquitted after providing the relevant medical records and letters from the army confirming a lawful exemption from draft dated before the start of his music career.

Despite constant harassment and stalking by the media, he does acknowledge that not all media attention is unwelcome. Coverage by international journals and news agencies such as Time, The Guardian, and Reuters help ascertain his influence on mainstream culture. An editorial written by Kerry Brown of Chatham House named Chou as one of China's 50 most influential figures in 21st century, one of only three singers on a list dominated by politicians and corporate owners.
At the end of 2009, he was included on JWT's annual list of 100 Things to Watch in 2010.

Fanbase

It is difficult to estimate the size and global spread of Chou's fanbase. Chou's fanbase originated from Taiwan and grew extensively to other Mandarin-speaking regions. The Sinophone-speaking populations of China, Hong Kong, Macau, Singapore, and Malaysia make up a significant percentage of Chou's fans. Despite rampant piracy issues in East and Southeast Asia, particularly in China, every album Chou has released so far has surpassed sales in excess of 2 million. According to Baidu, the most popular internet search engine in China, Chou was the number one searched male entertainer in 2002, 2005, 2006, and 2007.

Currently, Chou remains largely unknown outside of the Asia-Pacific, except in cities throughout the Western world that host large Overseas Chinese populations such as Los Angeles, New York, San Francisco, Seattle, Vancouver, Toronto, Sydney, Melbourne, Adelaide and Brisbane. He has held concerts in major venues such as the Acer Arena (Sydney – 3 July 2009), HP Pavilion at San Jose (San Jose – 31 December 2010), Los Angeles Memorial Sports Arena (Los Angeles – 8 January 2011), MGM Grand (Las Vegas – 25 December 2002), Rogers Arena (Vancouver – 23 December 2010), Shrine Auditorium (Los Angeles – 18 December 2004), Galen Center (Los Angeles – 24 December 2007), the Air Canada Centre (Toronto – 18 December 2008), and Wembley Arena (London – 17–18 March 2017). His intention to increase his prominence in the Western world beyond Chinese audiences is clear. In 2006, Chou composed and sang the theme song for Fearless, a movie released in major theatres in most English-speaking countries, though the impact to his fame has been minimal. His role in Curse of the Golden Flower (limited release) marks his acting debut in North America. Despite having a supporting but important role in the story's plot, the North American version of the official posters only featured a view of his back, greatly contrasting the East Asian versions where his face and name were clear and placed between the leading actor and actress. Although Chou is still far from being well known English-speaking audiences in the Western world, this movie nonethless brought him international exposure. Chou gained further exposure to
Western audiences in his starring role as crimefighter Kato in January 2011's The Green Hornet.

Personal life
Chou was rumored to have a relationship with Taiwanese singer Jolin Tsai with the former being featured on Tsai's song "Can't Speak Clearly", which appeared on her fourth studio album Lucky Number (2001). In December 2001, Tsai and Chou were first spotted dining at an izakaya in Shinjuku, Japan. Although they did not admit to their relationship, their romance was an open secret in those years.

In February 2005, Chou was spotted shopping with Taiwanese news presenter Patty Hou in Shibuya, Japan. After that, Tsai deliberately avoided meeting Chou and Hou during public events. In June 2010, Tsai and Chou finally made amends, and Tsai appeared as a special guest at Chou's concert in Taipei, which shocked the public. In July 2013, when being interviewed by Taiwanese TV host Matilda Tao, for the first time, Tsai admitted she used to be in love with Chou, and that she broke up with him after he cheated on her.

In November 2014, Chou confirmed his relationship with model Hannah Quinlivan. The pair had been dating since 2010, but Hannah first met Jay when she was 14 and had been working as his employee as a clothing shop assistant since 2007. The couple married on 17 January 2015, one day before Chou's birthday. A separate private wedding ceremony open to friends and family occurred on 9 February in Taipei. A third reception, this time in Australia, was held in March. According to Chou's official Facebook page, the couple has been registered for marriage since July 2014. The couple has three children: a daughter born in 2015, a son born in 2017, and a daughter born in 2022.

Religious beliefs
Jay Chou became an Evangelical Protestant Christian as his wife, his mother and some of his friends, including Will Liu and Vanness Wu, are Protestants. In 2012, he was baptised.

Discography

 Jay (2000)
 Fantasy (2001)
 The Eight Dimensions (2002)
 Ye Hui Mei (2003)
 Common Jasmin Orange (2004)
 November's Chopin (2005)
 Still Fantasy (2006)
 On the Run! (2007)
 Capricorn (2008)
 The Era (2010)
 Wow! (2011)
 Opus 12 (2012)
 Aiyo, Not Bad (2014)
 Jay Chou's Bedtime Stories (2016)
 Greatest Works of Art (2022)

Filmography

Film

Television series

Television shows

Adapted musical

Accolades

From the launch of his music career in 2000, Chou has won  singer-songwriter and  producer awards in Asia. The highly coveted Golden Melody Awards in Taiwan  awarded "Best Album" for his debut CD Jay (2000) in 2001, and five awards (including "Best Album", "Best Composer", and "Best Producer") in the following year for the album Fantasy (2001). However, failure to win "Best Album" for three consecutive years has left him disheartened with award ceremonies. Although he continues to win more than 20 awards per year from various organizations in Asia, Chou has stated he will rely more on album sales as an indicator of his music's quality and popularity. In 2004, 2006, 2007 and 2008, he was awarded Best-Selling Chinese Artist by World Music Awards for the albums Common Jasmin Orange, 依然范特西 Still Fantasy and On the Run.

Jay Chou scored strong radio and video airplay in Italy with his track "Nunchucks", in 2002

Chou dominated the 12th annual Channel V Music Awards ceremony, which was held 11 January 2006 at Queen Elizabeth Stadium in Hong Kong. In the Taiwan/Hong Kong category, the Sony BMG Hong Kong-signed artist was named best male singer, most popular male singer and best singer/songwriter. Chou also collected the best music video award and received one of the best song of the year awards, both for "Night Song."

Taiwanese vocalist Jay Chou was named the best Asian artist at the eighth annual CCTV/MTV Music Awards, held 12 October 2006 at the Beijing Exhibition Centre Auditorium.

Five Chinese musicians gained exposure for their participation in events associated with the 2008 Olympic Games in Beijing, China, including Jay Chou.

Chou won the Favorite Male Artist of the 20th Golden Melody Awards in Taiwan. He did not attend the event to collect the award as he was on tour in Mainland China at the time.

Enterprises
J Team
JVR Music

See also
 Forbes China Celebrity 100
 Honorific nicknames in popular music
 List of best-selling albums in Taiwan

Notes

 a. Examples of Chou's Chinese style R&B: "East Wind Breaks" (東風破), "Hair Like Snow" (髮如雪), "Faraway" (千里之外). Examples of Chinese style rock: "Nunchucks" (雙截棍), "Dragon Fist" (龍拳), "Golden Armor" (黃金甲).
 b. Examples of sound effects used in Chou's music: ping pong balls in "Class2 Grade3" (三年二班), touch-tone phone dialing in "Blue Storm" (藍色風暴), helicopter blades in "My Territory" (我的地盤), dripping rain in "You Can Hear" (妳聽得到), and radio static noise in "Nocturne" (夜曲).
 c. Examples of Oriental-style lyrics by Vincent Fang: "Shanghai 1943" (上海一九四三), "Wife" (娘子), and "Chrysanthemum Flower Platform" (菊花台).
 d. Examples of romantic lyrics by Vincent Fang: "Love Before Anno Domini" (愛在西元前), "Nocturne" (夜曲), "Common Jasmin Orange" (七里香), and "Perfectionist" (完美主義).
 e. Vincent Fang's lyrics discuss war in "The Last Campaign" (最後的戰役) and "Wounds That End War" (止戰之殤), the Bible in "Blue Storm" (藍色風暴), sports in "Bullfight" (鬥牛) and "Class2 Grade3" (三年二班), and martial arts in "Nunchucks" (雙截棍) and "Ninja" (忍者).
 f. Examples of Vivian Hsu's work: "Adorable Woman" (可愛女人), "Tornado" (龍捲風), and "Simple Love" (簡單愛).
 g. Examples of romantic lyrics by Jay Chou: "Black Humor" (黑色幽默), "Silence" (安靜), "Iron Box of an Peninsula" (半島鐵盒), "Fine Day" (晴天), "Excuse" (藉口), "Black Sweater" (黑色毛衣), and "White Windmills" (白色風車).
 h. "Snail" (蝸牛) and "Listen To Mother's Words" (聽媽媽的話).
 i. Golden Melody Awards: "...the Chinese pop music industry's equivalent of the Grammy Awards in the US are held annually to award professionals making music in Mandarin, Taiwanese, Hakka and any of Taiwan's Aboriginal languages."
 j. A similar book was published in Japanese, titled Grandeur de D major – Jay Chou Photo Essay ().

References

External links

Jay Chou at JVR Music

1979 births
Living people
21st-century Taiwanese businesspeople
21st-century Taiwanese male actors
21st-century Taiwanese male singers
Businesspeople from Taipei
Converts to Christianity
Hokkien singers
Musicians from Taipei
People from New Taipei
Sony BMG artists
Taiwanese Christians
Taiwanese film directors
Taiwanese idols
Taiwanese investors
Taiwanese male film actors
Taiwanese male singer-songwriters
Taiwanese Mandopop singer-songwriters
Taiwanese people of Hoklo descent
Taiwanese philanthropists
Taiwanese record producers
Taiwanese television personalities
Tenors

Jay Chou


Krivá este o comună slovacă, aflată în districtul Dolný Kubín din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 810 locuitori.

Istoric
Localitatea Krivá este atestată documentar din 1575.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Krivá


Cornwells Heights is a census-designated place located in Bensalem Township in Bucks County, Pennsylvania, United States.  The community was formerly part of Cornwells Heights-Eddington, but was split into two separate CDPs.  As of the 2010 census, the population was 1,391. The Cornwells Heights train station, with a park-and-ride with access to Interstate 95, serves SEPTA Regional Rail's Trenton Line and Amtrak's Keystone Service and Northeast Regional service along the Northeast Corridor.

Demographics

References

Census-designated places in Bucks County, Pennsylvania
Census-designated places in Pennsylvania

Cornwells Heights, Pennsylvania


العُثْنُون (الجمع: عثانين - الجذر: عثن) أو العُثنونية هو اللحية الصغيرة أسفل الذقن. والاسم المتداول لها هو السكسوكة

و بحسب الموسوعة الشاملة: العثنون ما نبت على الذقن وتحته سفلا وشعيرات طوال عند مذبح البعير والتيس وما تدلى تحت منقار الديك

وفي معلقة طرفة بن العبد:

قال الإمام أبي محمد جعفر السراج الحنبلي صاحب كتاب مصارع العشاق :

وقال في القاموس: العثنون اللحية أو ما فضل منها بعد العارضين ونبت على الذقن وتحته سفلا، أو هو طولها وشعرات طوال تحت حنك البعير.

وهذه القصة الخاصة ما زالت تستع حتى الآن ويستخدمها خاصة الرجال من سكان المملكة العربية السعودية.

انظر أيضا
 عنفقة

المصادر
الدرر السنية

شعر (تشريح)

عثنون


ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2018 ජූනි මාසයේදී බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචාරය කළේ ටෙස්ට් තරග තුනකට ක්‍රීඩා කිරීම සඳහා ය. මෙම තරගමාලාව සෝබර්ස්-තිසේරා කුසලානය ලෙස නම් කරන ලදි. මෙම සංචාරයට 2008 අප්‍රේල් මාසයෙන් පසු බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්හිදී ශ්‍රී ලංකාව සහභාගී වූ පළමු ටෙස්ට් තරඟය ඇතුළත් වූ අතර කෙන්සිංටන් ඕවල් ක්‍රීඩාංගණයේදී ඔවුන්ගේ පළමු ටෙස්ට් තරගය පැවැත් විය. කෙන්සිංටන් ඕවල් ක්‍රීඩාංගණයේදී පැවැත්වෙන ටෙස්ට් තරගය බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්හි පැවැත්වෙන පළමු දිවා/රාත්‍රී ටෙස්ට් තරගය බවටද පත් විය. ටෙස්ට් තරඟ වලට පෙර තුන්දින පුහුණු තරගයක්ද තිබුනි. ටෙස්ට් තරගමාලාව 1-1 ලෙස සම විය.

2018 මැයි 19 වන දින, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් (CWI) නිවේදනය කළේ ඔවුන් එක් ටෙස්ට් තරඟයක් ඉවත් කර, එයට එක්දින තරඟ කිහිපයක් පැවැත්විය හැකි බවයි. කෙසේ වෙතත් පළමු ටෙස්ට් තරඟයට පෙර දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය තහවුරු කළේ එය තරඟ තුනකින් යුත් ටෙස්ට් තරගාවලියක් වන බවයි. දෙවැනි ටෙස්ට් තරගයේ තෙවැනි දිනය ආරම්භයට පෙර ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම පැරණි පන්දුව වෙනුවට නව පන්දුවකින් තෙවැනි දින තරගය ආරම්භ කිරීමට විනිසුරුවන් ගත් තීරණයට විරෝධය පළ කළේය. දිනේෂ් චන්දිමාල්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම, ටෙස්ට් තරගයේ තුන්වන දිනයේදී පිටිය භාර ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, පන්දුව වෙනස් කිරීම පිළිබඳ එකඟ නොවීම පෙන්නුම් කිරීම හේතුවෙන් පැය දෙකක කාලයක් ප්‍රමාද වීමට හේතු විය. "පන්දුවේ තත්ත්වය වෙනස් කිරීමේ" වරදට අයිසීසීය චන්දිමාල්ට චෝදනා කළේය. චන්දිමාල් චෝදනාවට නිවරදකරු බවට ප්‍රකාශ කලේය. තුන්වන තරඟයට පෙර, ICC විසින් ඔහුට එක් ටෙස්ට් තරඟයක් තහනම් කරන ලද අතර, එම තීරණයට එරෙහිව චන්දිමාල් අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කළේය. ICCය චන්දිමාල්ගේ අභියාචනය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, එක් තරඟයක තහනම තහවුරු විය. ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් චන්දිමාල්ගේ නොපැමිණීම හේතුවෙන් තරගාවලියේ තුන්වන ටෙස්ට් තරගයේ නායකයා ලෙස සුරංග ලක්මාල් නම් කර තිබේ. ඔහු ටෙස්ට් තරඟයකදී ශ්‍රී ලංකාවේ නායකත්වය දරන දහසය වන ක්‍රීඩකයා බවට පත්විය.

සංචිත

සංචාරයට පෙර ධනංජය ද සිල්වා මුලින් ඔහුගේ පියාගේ අභාවයත් සමඟම ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමෙන් ඉවත් විය. කෙසේ වෙතත්, පළමු ටෙස්ට් තරඟයට පෙර ඔහු නැවත සංචිතයට පැමිණියේය. දෙවන ටෙස්ට් තරඟයට පෙර ඇන්ජලෝ මැතිව්ස් සහ ළහිරු ගමගේට ඉතිරි තරඟමාලාව සඳහා වූ ශ්‍රී ලංකා සංචිතයෙන් ඉවත් කර තිබූ අතර ඒ වෙනුවට ධනුෂ්ක ගුණතිලක සහ දසුන් ශානක කණ්ඩායමට ඇතුළත් කර තිබේ. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචිතයට කිමෝ පෝල් ආදේශ කිරීමත් සමඟ ෂිම්රොන් හෙට්මියර් අසනීප හේතුවෙන් අවසන් ටෙස්ට් තරගාවලියෙන් ඉවත් විය. තුන්වන සහ අවසාන ටෙස්ට් තරඟයට පෙර හැසිරීම් ගැටලු හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ජෙෆ්රි වැන්ඩර්සේව සංචිතයෙන් ඉවත්කර නැවත මව්‍රට බලා පිටත් කොට හැරීය.

පලමු ටෙස්ට් තරගය

දෙවන ටෙස්ට් තරගය

තෙවන ටෙස්ට් තරගය

සටහන්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචාරය 2018