James George Drake, né le  à Londres et mort le  à Brisbane, est un avocat, journaliste et homme politique australien.

Biographie
Fils d'un publicain, il travaille dans sa jeunesse pour des commerçants puis émigre en Australie en 1873. Il est employé de commerce à , puis clerc pour une compagnie de marchands à Brisbane, puis journaliste successivement pour plusieurs quotidiens du Queensland. De 1876 à 1882 il est journaliste pour le compte du Parlement du Queensland. Dans le même temps, il étudie le droit, et est admis au barreau en 1882, s'établissant comme avocat.

En 1887 il devient l'un des deux rédacteurs en chef de l'hebdomadaire , avec le propriétaire du journal, le socialiste . En 1888 il est élu député à l'Assemblée législative du Queensland, où il siège comme membre radical indépendant. En 1899 il accepte un siège au Conseil législatif du Queensland, la chambre haute du parlement, où il est ministre chargé des relations avec cette chambre, et conjointement ministre de l'instruction publique dans le gouvernement de Robert Philp. Il s'attache à s'assurer que le droit des enfants à l'instruction obligatoire soit bien appliqué.

Il fait campagne activement et avec succès pour l'entrée du Queensland dans la fédération australienne, et est élu au Sénat australien lors des premières élections fédérales en mars 1901, avec l'étiquette du Parti protectionniste. Il est fait maître des Postes au gouvernement fédéral d'Edmund Barton, y est chargé de la création d'un « système national uniforme de postes et de télégraphe », et en fait un service public. En août 1903, il est nommé ministre de la Défense. Il n'exerce cette fonction que durant six semaines avant la démission d'Edmund Barton ; il est ensuite brièvement procureur général dans le gouvernement d'Alfred Deakin, puis vice-président du Conseil exécutif fédéral de 1904 à 1905. Il ne se représente pas aux élections fédérales de 1906, et retourne à sa carrière d'avocat ; doué d'une excellente mémoire, il continue de pratiquer ce métier jusqu'à l'âge de 91 ans, à la fin de sa vie.

Il meurt à l'hôpital de Brisbane en 1941.

Références

Liens externes

Naissance en avril 1850
Décès en août 1941
Ministre australien de la Défense
Personnalité politique du Queensland
Personnalité politique australienne du XIXe siècle
Personnalité politique australienne du XXe siècle
Journaliste australien du XIXe siècle
Journaliste australien du XXe siècle
Avocat australien du XIXe siècle
Avocat australien du XXe siècle
Procureur général d'Australie
Décès à 91 ans

James Drake


Rehabeam var ifølge Bibelen søn af Kong Salomo og den fjerde og sidste konge af det forenede kongerige bestående af Israel og Juda.

Første Kongebog kapitel 12 samt den parallelle passage i Anden Krønikebog 10 beskriver hvordan Rehabeam efter Salomos død drager til Sikem for at blive kronet, og folket
beder ham om at lette det tunge åg, hans far havde læsset på dem.
Rehabeam udbeder sig tre dages svarfrist for at spørge Salomos gamle rådgivere, der råder ham til at svare dem med venlige ord, for derved at vinde deres evige loyalitet.

Derefter spurgte han de unge, han var vokset op sammen med.
De rådede ham til tværtimod at gøre deres byrde tungere.

Da de tre dage er gået, svarer Rehabeam folket: "Har min far lagt et tungt åg på jer, vil jeg gøre det tungere; har min far tugtet jer med svøber, vil jeg tugte jer med skorpioner!"

Da folket hørte det, gjorde de oprør.
Dermed blev riget delt i to:
Stammerne Benjamin og Juda støttede Rehabeam, mens de ti tilbageværende stammer valgte Jeroboam som konge.

Befæstede byer

I anden kongebog nævnes, hvordan Rehabeam udbyggede nogle af Judas byer og gjorde dem til fæstningsbyer.
Det var:

 Betlehem
 Etam
 Tekoa
 Betsur
 Soko
 Adullam
 Gat
 Maresha
 Zif
 Adorajim
 Lakish
 Azeka
 Sor'a
 Ajjalon
 Hebron

Shishaks angreb

I Rehabeams 5. regeringsår angreb den egyptiske farao Shishak, ofter identificeret med Sheshonk 1., Juda. Han ledte en hær bestående af tolv hundrede vogne, tres tusind ryttere og utallige krigere.
Han indtog Judas fæstningsbyer og nåede til sidst frem til Jerusalem.
Han tog alle skatterne fra kongepaladset og templet, deriblandt de guldskjolde som Salomon havde lavet, hvorefter Rehabem fremstillede bronzeskjolde i stedet.

Personer i Det Gamle Testamente

Rehabeam


Koslowka (, bis 1997 Koslowo, ) ist ein Ort in der russischen Oblast Kaliningrad. Er gehört zur kommunalen Selbstverwaltungseinheit Stadtkreis Gurjewsk im Rajon Gurjewsk.

Geographische Lage
Koslowka liegt zwölf Kilometer südöstlich der Rajonshauptstadt Kaliningrad (Königsberg) an der Kommunalstraße 27K-116 von Lugowoje (Gutenfeld) an der Regionalstraße 27A-083 (ex A196) nach Niwenskoje (Wittenberg) an der Regionalstraße 27A-017 (ex A195).

Die nächste Bahnstation ist Lugowoje Nowoje an der Bahnstrecke Kaliningrad–Nesterow, einem Teilstück der ehemaligen Preußischen Ostbahn.

Geschichte
Das vor 1946 Schanwitz, danach bis 1997 "Koslowo" genannte frühere Gutsdorf ist heute Heimat für  Einwohner (Stand ). Im Jahre 1874 wurde Schanwitz in den neu errichteten Amtsbezirk Dalheim (heute russisch: Roschtschino) eingegliedert. Er gehörte zum Landkreis Königsberg (Preußen) (1939 bis 1945 Landkreis Samland) im Regierungsbezirk Königsberg der preußischen Provinz Ostpreußen.

Am 1. Dezember 1910 zählte Schanwitz 94 Einwohner. Am 30. September 1928 gab Schanwitz seine Selbständigkeit auf und wurde in die Landgemeinde Borchersdorf (heute russisch: Selenopolje) eingemeindet. Gleichzeitig kam es aus dem Amtsbezirk Dalheim zum Amtsbezirk Steinbeck (Rybnoje).

Im Jahre 1945 kam das nördliche Ostpreußen und mit ihm Schanwitz zur Sowjetunion. 1950 erhielt der Ort den russischen Namen Koslowo und wurde gleichzeitig dem Dorfsowjet Selenopolski selski Sowet im Rajon Kaliningrad zugeordnet. Später gelangte Koslowo in den Lugowskoi selski Sowet im Rajon Gurjewsk. 1997 wurde der Ort in Koslowka umbenannt. Von 2008 bis 2013 gehörte Koslowka zur Landgemeinde Lugowskoje selskoje posselenije und seither zum Stadtkreis Gurjewsk.

Kirche
Bis 1945 war die damals überwiegend evangelische Mehrheit der Bevölkerung des Gutsdorfs Schanwitz in das Kirchspiel Borchersdorf (heute russisch: Selenopolje) eingepfarrt. Es gehörte zum Kirchenkreis Königsberg-Land I innerhalb der Kirchenprovinz Ostpreußen der Kirche der Altpreußischen Union. Letzter deutscher Geistlicher war Pfarrer Helmuth Ollesch.

Heute liegt Koslowka im Einzugsbereich der evangelisch-lutherischen Auferstehungskirche in Kaliningrad (Königsberg) innerhalb der Propstei Kaliningrad der Evangelisch-lutherischen Kirche Europäisches Russland (ELKER).

Weblinks
 Koslowka bei bankgorodov.ru

Einzelnachweise

Ort im Rajon Gurjewsk (Kaliningrad)

Koslowka (Kaliningrad, Gurjewsk)


La statue-menhir de Couffignet est une statue-menhir appartenant au groupe rouergat découverte à La Salvetat-sur-Agout, dans le département de l'Hérault en France.

Description
La statue a été découverte en 2004 par Daniel Escande au cours d'un labour près du hameau de Couffignet à proximité du col d'Empy. Elle a été gravée sur une grande dalle en granite d'origine locale mesurant  de hauteur sur   de largeur et  d'épaisseur.

La statue a été découverte en bon état. Seule la face antérieure est gravée. C'est une statue masculine. Le visage est rectangulaire, les yeux sont représentés mais pas le nez. Les autres caractères anthropomorphes sont les bras, les mains, les jambes et les pieds. Les mains et les pieds ne comportent que quatre doigts chacun. Le personnage porte une ceinture avec boucle, un baudrier avec « l'objet ». La statue se singularise par la présence de deux traits courbes, verticaux, partant de chaque côté du visage et s'achevant au niveau de la ceinture, tels une écharpe.

La statue est  conservée au musée de Saint-Pons-de-Thomières.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques de l'Hérault
 Liste des statues-menhirs de France

Liens externes

 Statue-menhir de Couffignet (construit par stéréophotogrammétrie)

Couffignet
Site mégalithique dans l'Hérault

Statue-menhir de Couffignet


Olga Cicanci (n. 20 aprilie 1940, Toceni, Cahul, Basarabia, astăzi Republica Moldova - d. 7 februarie 2013, București) a fost o paleografă și istoric român, specialist în .

Activitate
Olga Cicanci, de origine greacă dinspre mamă, a terminat în 1962, studii de istorie la facultatea de istorie a Universității din București. A fost cercetător în cadrul departamentului de istoria lumii de la Institutul Nicolae Iorga al Academiei Române (1962-1969) și la Institutul de studii Sud-est Europene al Academiei (1969-1996). În 1976, ea a susținut doctoratul în istorie cu o disertație despre societățile comerciale grecești din Transilvania. Începând cu anul 1993 a fost lector, și mai târziu profesor de paleografie greacă și istorie la Facultatea de Istorie din cadrul Universității din București și la Facultatea de Arhivistică de la Academia de Poliție "Alexandru Ioan Cuza" din București.

A fost membru fondator al societății române de studii greco-moderne și, din 1998, președintele acesteia.

Scrieri (selecție)
 Companiile grecești din Transilvania și comerțul european în anii 1636–1746. București, 1981.
 Médecins grecs participants à la vie politique et culturelle des Pays Roumains aux XVIIe et XVIIIe siècles. In: Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών 10, 1993–1994.
 Presa de limbă greacă din România în veacul al XIX-lea. București, 1995.
 Les Roumains. In: Association Internationale d'Etudes du Sud-Est Européen (Hrsg.), Pour une Grande Histoire des Balkans, dès origines aux Guerres Balkaniques. Paris, 2004.
 Représentants de la diaspora grecque dans la vie culturelle de l'espace roumain (fin XVIe–début XIXe siècle). In: Paschalis M. Kitromilidès, Anna Tabaki (Hrsg.), Relations gréco-roumains. Interculturalité et identité nationale. Athen, 2004.
 Rhigas Velestinlis et la vie socio-politique roumaine. In: Οι Ρουμάνοι για τον Ρήγα. Ιστορικές αναφορές. Εκδόσεις Ομόνοια, Bukarest 2007, S. 399–409.
 Το στάδιο της έρευνας σχετικά με την ελληνική εμπορική διάσπορα στον ρουμανικό χώρο (τον 17ο–18ο αιώνα). In: Εώα και Εσπέρια 7, 2007, S. 409–421, (Pdf; online) .

Studii despre Grecia modernă
 Constantin Litzica: Κατάλογος των Ελληνικών Χειρογράφων της Βιβλιοθήκης της Ρουμανικής Ακαδημίας. Πρώτος τόμος. București, 2005 (Nrn. 1–830). ("Katalog der griechischen Handschriften der Bibliothek der Rumänischen Akademie")
 Νέστωρ Καμαριανός: Κατάλογος των Ελληνικών Χειρογράφων της Βιβλιοθήκης της Ρουμανικής Ακαδημίας. Δεύτερος τόμος. București, 2005 (Nrn. 831–1066)
 Mihai Karatassou: Κατάλογος των Ελληνικών Χειρογράφων της Βιβλιοθήκης της Ρουμανικής Ακαδημίας. Τρίτος τόμος. București, 2005 (Nrn. 1067–1350)

Traduceri în limba română
 Daniil Philippidis: Istoria României. Übersetzung ins Rumänische, Einführung und Erläuterungen von Olga Cicanci. Pegasus Press, București, 2004.
 Σταυρινός-Παλαμήδης: Ριμάδια για τον Μιχαίλ Γενναίο. Μετάφραση, πρόλογος και σημειώσεις. Εκδόσεις Ομόνοια, București, 2004.
 Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης: Νεοελληνικός Διαφωτισμός. Οι κοινωνικές και πολιτικές ιδέες. Εκδόσεις Ομόνοια, București, 2005.
 Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης: Ιστορία εκκλησιαστών τε και πολιτικών πραγμάτων. (Unveröffentlicht).

Distincții
În 1981, a primit premiul Nicolae Bălcescu al Academiei Române, și în 2001, Ordinul Meritul Cultural.

Note

Bibliografie
 Λουκία Δρούλια, Άννα Ταμπάκη: Olga Cicanci (Cahul Βεσσαραβίας, 20 Απριλίου 1940 – Βουκουρέστι, 7 Φεβρουαρίου 2013). In: INE Newsletter 37, 2012, S. 91–92, (online)  la ine-newsletter.org.

Legături externe
 Europäische Gesellschaft für Neogräzistik: Olga Cicanci (20.4.1940–7.2.2013). – Nachruf auf der Website der Europäischen Gesellschaft für Neogräzistik
 Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Απεβίωσε η ελληνίστρια – Olga Cicanci .

Nașteri în 1940
Decese în 2013
Istorici români contemporani
Paleografi români
Români basarabeni
Decorați cu Ordinul Meritul Cultural
Români de origine greacă

Olga Cicanci


Edith Nesbit (nume după căsătorite Edith Bland; ) a fost o scriitoare și o poetă engleză. Ea a publicat cărțile sale pentru copii sub numele  E. Nesbit.

Ea a scris sau a colaborat la peste 60 de cărți de literatură pentru copii. Nesbit a fost și un activist politic și a cofondat societatea Fabian, o organizație socialistă mai târziu afiliată Partidului Laburist din Regatul Unit.

Lucrări

Romane pentru copii

Seria Bastable

 1899 The Story of the Treasure Seekers
 1901 The Wouldbegoods
 1904 The New Treasure Seekers
 1928 The Complete History of the Bastable Family (ediție postum omnibus  a celor trei romane din seria Bastable)

Seria Psammead
 1902 Five Children and It
 1904 The Phoenix and the Carpet
 1906 The Story of the Amulet

Seria House of Arden
 1908 The House of Arden
 1909 Harding's Luck

Alte romane pentru copii

 1906 The Railway Children
 1907 The Enchanted Castle
 1910 The Magic City
 1911 The Wonderful Garden
 1913 Wet Magic
 1925 Five of Us and Madeline (publicată postum în colecția cu același nume, editată de Rosamund E. Nesbit Bland)

Romane pentru adulți

 1885 The Prophet's Mantle (ca Fabian Bland)
 1886 Something Wrong (ca Fabian Bland)
 1896 Marden Mystery (foarte rară; doar câteva copii au supraviețuit)
 1899 The Secret of the Kyriels
 1902 The Red House
 1906 The Incomplete Amorist
 1909 Salome and the Head (publicată și ca The House With No Address)
 1909 Daphne in Fitzroy Street
 1911 Dormant (titlu în SUA: Rose Royal)
 1916 The Incredible Honeymoon
 1922 The Lark

Povestiri și colecții de povestiri pentru copii

 1894 Miss Mischief
 1895 Tick Tock, Tales of the Clock
 1895 Pussy Tales
 1895 Doggy Tales
 1897 The Children's Shakespeare
 1897 Royal Children of English History
 1897 Tales Told in the Twilight (povestiri de adormit copiii, mai mulți autori)
 1898 The Book of Dogs
 1899 Pussy and Doggy Tales
 1901 The Book of Dragons (povestiri publicate anterior în Strand, 1899)
 1901 Nine Unlikely Tales
 1902 The Revolt of the Toys
 1903 The Rainbow Queen and Other Stories
 1903 Playtime Stories
 1904 The Story of Five Rebellious Dolls
 1904 Cat Tales (de E. Nesbit și Rosamund E. Bland)
 1905 Oswald Bastable and Others
 1905 Pug Peter, King of Mouseland
 1907 Beautiful Stories from Shakespeare (retipărită ca The Children's Shakespeare)
 1908 The Old Nursery Stories
 1912 The Magic World
 1925 Five of Us and Madeline (publicată postum, adunată și editată de Rosamund E. Nesbit Bland)
 1998 Great Ghost Stories (adunată de Peter Glassman, ilustrații de Barry Moser)
 The Book of Dragons conține The Seven Dragons, un serial cu 7-parti.

Povestiri și colecții de povestiri pentru adulti

 1893 Something Wrong (povestiri horror)
 1893 Grim Tales (povestiri horror)
 1893 The Pilot
 1893 Hurst of Hurstcote
 1894 The Butler in Bohemia
 1896 In Homespun
 1901 Thirteen Ways Home
 1903 The Literary Sense
 1906 Man and Maid
 1908 "The Third Drug", Strand Magazine, februarie 1908 (retipărită în antologie sub același nume, și "The Three Drugs")
 1909 These Little Ones
 1910 Fear (povestiri horror)
 1923 To the Adventurous

Non-fiction
 1913 Wings and the Child, or, The Building of Magic Cities
 1966 Long Ago When I Was Young (original ca serial în Girl's Own Paper 1896–97)

Poezie

 "The Time of Roses"  (nedatată, 1890?)
 1886 "Lays and Legends"
 1887 "The Lily and the Cross"
 1887 "The Star of Bethlehem"
 1888 "The Better Part, and Other Poems"
 1888 "Landscape and Song"
 1888 "The Message of the Dove"
 1888 "All Round the Year"
 1888 "Leaves of Life"
 1889 "Corals and Sea Songs"
 1890 "Songs of Two Seasons"
 1892 "Sweet Lavender"
 1892 "Lays and Legends: Second Edition"
 1895 "Rose Leaves"
 1895 "A Pomander of Verse"
 1898 "Songs of Love and Empire"
 1901 "To Wish You Every Joy"
 1905 "The Rainbow and the Rose"
 1908 "Jesus in London"
 1883–1908 "Ballads and Lyrics of Socialism"
 1911 "Ballads and Verses of the Spiritual Life"
 1912 "Garden Poems"
 1922 "Many Voices"

Cântece
1899 Slave Song, Chappell,

Referințe și note

Legături externe

The Writing of E. Nesbit by Gore Vidal
Bill Greenwell: "Lost Lives: Edith Bland"
 Nesbit at yourdictionary.com, reprint from Encyclopedia of World Biography

Nașteri în 1858
Decese în 1924
Scriitori englezi
Poeți englezi
Scriitori englezi de literatură fantastică

E. Nesbit


Umma var en sumerisk bystat ved floden Tigris. Byen beskrives i kileskriftstekster som den ene part i en grænsetvist med nabostaten Lagash.

Historie

En tidlig sumerisk tekst fortæller om Inannas nedstigning til underverden. Inanna afskrækker dæmoner fra underverden fra at tage lederen af Umma, Shara, , som levede i elendighed. De valgte at tage Dumuzid, konge af Uruk, som levede i overflødig rigdom.

Kendskabet til Umma er baseret på arkivfund i oldtidsbyen Lagasj. De vider, at omkring 2.400 f.Kr. var dets hersker Ur-Lumma, Il - hersker af Zabalam. Herrerne i Umma kaldes "ensi" (prins) i alle inskriptioner fra Lagash, men i deres egne skrifter var de "lougal" (konge). Bedst kendt er byen for konflikten om den lange grænse mod Lagash.

Den første konge, vi har spor af, er Aga, der kaldes kong Umma på en perle af lapis lazuli. Eksperter har overvejet, om det var den samme Agga (eller Aka, ca. 2.585), den sidste konge i første dynasti af Kish. Den første "lokale" konge synes at være Pabilgagi (ca. 2.475), hvis navn er tydet på en statue viet til guden Enlil. Så er der E'Abzu (ca. 2.450), hvis navn står på et fragment af en stenstatuette. Så følger kong Ensi Ush (ca. 2.425-ca. 2.420), som er angivet som "ensi" (prins) af Umma i tekster fra Lagash. Han var den første, der erklærede krig mod Lagash og fik fastsat grænserne for områder, der kontrolleres af hver af de to byer, og integrerede Gu-Edinna i sit fyrstedømme.

Han havde to børn med In-A-Kale (eller Enakalle, ca. 2.400.-ca. 2.370) som efterfulgte ham. Han var samtidig med kongen af Lagash, Enmetena (eller Entemena, (ca. 2.400-ca. 2.375), mod hvem han var i krig. Han underskrev til sidst en fredsaftale med denne, hvorefter han byggede en vold langs den nye grænse. Hans søn Ur-Louma (eller Ur-Luma eller Urlumma ca. 2.370-ca.-2.360) besteg tronen efter hans død. Han er nævnt på to tavler, en af lapis lazuli, en anden af sølv, i forbindelse med opførelsen af templer. Fra tavlerne vides, at han abdicerede, og at hans søn, Ili eller Ila (ca. 2.360-ca. 2.340) efterfulgte ham. Han havde et barn, Gissa-Kidu (eller Gishakkidu, ca. 2.340), der blev gift med en datter af Our-Louma, Bara-Irnum (eller Bara'irnum). Umma og Lagash sled sig selv ned i de endeløse krige.

Den næste konge var Lugal-zagesi (ca. 2.340-2.316 eller 2.359-2.335), hvis navn betyder "konge, som fyldte helligdommen", der kom til magten i Umma. Ved sin sejr over kongen af Lagash, Our-Inimgina, erobrede han byen Girsu (eller Girsu, i dag Tellô), Lagash' hellige by, som han udplyndrede og afbrændte. Med denne sejr sluttede han den første dynasti i Lagash. Han erobrede hele landet Sumer og lavede den første forening af de sumeriske byer. Hans regeringstid var kort og hans imperium forsvandt hurtigt med ham og overgik til Sargon den Store af Akkad (2.334-2.279) mens Lugal-zagesi blev fanget. Derved forandredes magtbalancen mellem byerne i Sumer i Mesopotamien. Det ser ud til, at Akkad dominerede, mens Umma fortsat trives. Under det tredje dynasti af Ur, skete en sumerisk renæssance, som det fremgår af de mange økonomiske tavler.

Under Ur III-dynastiet blev Umma den vigtige provinshovedstad. De fleste af de mere end 30.000 kileskrift-tavler fundet på stedet er både administrative og økonomiske. De giver et fremragende indblik i provinsielle anliggender i Umma.

Ummas kalender over Shulgi (ca. 21. århundrede f.Kr.) er den umiddelbare forgænger for den babylonske kalender og indirekte for den hebraiske kalender efter jødernes eksil.

Umma synes at være blevet forladt efter den mellemste del af bronzealderen.

Arkæologi

Tell Jokha blev besøgt af William Loftus i 1854 og John Punnett Peters fra University of Pennsylvania i 1885. Det antages, at Tell Jokha er blevet genstand for omfattende gravplyndringer i nyere tid.

Tidlig på 1900-tallet dukkede der mange illegalt udgravede lertavler fra Umma fra Ur-III-tiden op på antikvitetsmarkedet. Sent i 1990-erne blev en redningsudgravning udført af irakiske arkæologer i forbindelse med et vejprojekt, som berørte Tell Jokha.

Siden er Tell Jokha identificeret som Ummas besiddelse Gisha (eller Kissa), mens selve Umma er lokaliseret til omkring 6,5 km mod sydøst, i Umm al-Aqarib. I Umm al-Aqarib er der afdækket lag, som går tilbage til den tidlige dynastiske periode (ca 2.900-2.300 f.Kr.), med flere monumantalbygninger, hvoraf en enten var tempel eller palads.

Udplyndring

Under invasionen af Irak i 2003 foretog røvere, efter at koalitionen begyndte bombningen, udplyndringer af lokaliteten, der blev gennemskåret af grøfter og gruber. Udsigterne for fremtidig faglig udgravning og forskning blev derved alvorligt forringet, ifølge en rapport i 2007 i The Independent.

I 2011 offentliggjorde Global Heritage Network, som overvåger trusler mod kulturarvssteder i udviklingslande, luftfotos, der sammenlignede Umma i 2003 med 2010, og som viser et landskab hærget af røvere med grave omfattende ca. 01,12 kvadratkilometer i alt. Yderligere billeder med relevans for sagen om Umm al-Aqarib indgår i en artikel af Diane Tuckers fra 2009 om ødelæggelsen af Iraks arkæologiske arv.

Noter

Litteratur
 B. Alster: Geštinanna as Singer and the Chorus of Uruk and Zabalam: UET 6/1 22, JCS, vol. 37, s. 219–28, 1985
 Tonia M. Sharlach: Provincial taxation and the Ur III State, Brill, 2003,
 Trevor Bryce: The Routledge Handbook of The Peoples and Places of Ancient Western Asia: The Near East from the Early Bronze Age to the fall of the Persian Empire, Routledge, 2009
 B. R. Foster: Umma in the Sargonic Period, Memoirs of the Connecticut Academy of Arts and Sciences, vol. 20, Hamden, 1982
 Georges Contenau: Umma sous la Dynastie d'Ur, Librarie Paul Geuthner, 1916
 Jacob L. Dahl: The Ruling Family of Ur III Umma: A Prosopographical Analysis of an Elite Family in Southern Iraq 4000 Years ago, Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten/Netherlands Institute for the Near East (NINO), 2007,
 Shin T. Kang: Sumerian economic texts from the Umma archive, University of Illinois Press, 1973,
 Diana Tucker: "Brutal Destruction of Iraq's Archaeological Sites Continues," online article from September 21 2009 posted on www.uruknet.info, http://www.uruknet.info/?p=58169

Eksterne henvisninger

 Photograph of site looting - Oriental Institute
 The Province of Umma - CDLI
 Explore Umma on Global Heritage Network
 Brutal Destruction of Iraq's Archaeological Sites Continues

Mesopotamien
Højkulturer

Umma (by)


Erzurumlu İbrahim Hakkı (d. 18 Mayıs 1703, ö. 22. Haziran 1780, Hasankale, Erzurum) Türk mutasavvıf, sosyolog ve âlim. Marifetname'nin yazarıdır.

Küçük yaşlarda annesini ve daha sonra babasını yitiren İbrahim Hakkı, bir süre amcasının yanında kalmış, bu süre içinde eğitimine devam etmiştir. 1747'de İstanbul'a gelerek Sultan I. Mahmut ile görüşmüştür. Yeniden Erzurum'a dönen İbrahim Hakkı, sürekli olarak dinî ve bilimsel konularla ilgilenmiş ve 1780 yılında rahatsızlanarak aynı yılın 22 Haziran günü ölmüştür. Kabri Tillo'dadır.

Manzum ve düz yazı toplam on beş eser yazmış olan İbrahim Hakkı'nın en önemli eserleri Divan ve Marifetname'dir.

Erzurumlu İbrahim Hakkı; astronomi, fizik, psikoloji, sosyoloji ve din alanlarında pek çok çalışma yapmıştır. Tasavvufî konularla birlikte, fen bilimleri hakkında da geniş bilgileri kapsayan Marifetname adlı eseri, ansiklopedik bir özellik taşımaktadır. 1757'de tamamlanan Marifetname, yalın ve halkın anlayabileceği bir dilde yazılmıştır. Yazarın söylediğine göre, Marifetname 400 kitaptan yararlanılarak yazılmıştır. Bu kitapta ilk defa bir alim tarafından Güneş Sistemi ('hey'et-i cedide') anlatıldı.

Ayrıca bakınız
 Erzurum İbrahim Hakkı Fen Lisesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

1703 doğumlular
Erzurum doğumlular
1780 yılında ölenler
18. yüzyılda Osmanlılar
Osmanlı mutasavvıfları

Erzurumlu İbrahim Hakkı


Ponikva je pećina u Bosni i Hercegovini koja se koristi i kao tunel. Nalazi se u okolici Vareša.

Pećina se sastoji od jednog glavnog kanala koji ujedno služi kao tunel te dva manja aktivna kanala. U jednom od sporednih kanala ponire rječica Ponikva. Postoji i nekoliko fosilnih kanala.

Kroz pećinu prolazi lokalna, makadamska cesta koja povezuje Vareš s dolinom Krivaje. Na nekoliko mjesta je proširena kako bi kroz nju nesmetano mogli prometovati veći kamioni.

U pećini živi više vrst šišmiša.

Izvori

Špilje u Bosni i Hercegovini
Infrastruktura kopnenog prometa u Bosni i Hercegovini
Cestovni tuneli
Cestovni promet u Bosni i Hercegovini

Ponikva (pećina)


An Dichanthium erectum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jisaburo Ohwi. An Dichanthium erectum in nahilalakip ha genus nga Dichanthium, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Lesser Sunda Is.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dichanthium

Dichanthium erectum


بلدية إيغيرويلا (بالإسبانية: Higueruela) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية إيغيرويلا 1.306 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية إيغيرويلا

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط
مزارع الرياح في إسبانيا

إيغيرويلا


එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහය,  ඉංග්‍රීසි: Aitken Spence (ස්කොට්ලන්ත නාම ශබ්දකරනය අනුව:), දෙමළ: எய்ட்கின் ஸ்பென்ஸ் යනු හෝටල් සහ සංචාරක සේවා, නාවික සහ ප්‍රවාහන සේවා, මූල්‍ය, තොරතුරු තාක්‍ෂණ, මුද්‍රණ, බලශක්ති, වැවිලි සහ ඇගලුම් වැනි ක්‍ෂේත්‍ර රැසකට විවිධාංගීකරනය වූ ශ්‍රී ලාංකික සමාගමකි.

1830 දක්වා දිවෙන  ඉතිහාසයක් ඇති මෙම සමාගම, 1983 වර්ෂයේදී කොළඹ කොටස් වෙලඳපොලෙහි පොදු කොටස් සමාගමක් ලෙස හඳුන්වා දෙන ලදී.

මේ වන විට මෙම සමාගම, ශ්‍රී ලාංකාව, මාලදිවයින, බංගලාදේශය, ඉංදියාව, ඕමානය, දකුණු අප්‍රිකාව, සහ ෆීජි යන දේශයන්හි ව්‍යාපාර කටයුතු වල නිරත වන අතර, සේවකයින් 13,000කින් සමංවිත ආයතනයකි.

ෆෝබ්ස් සඟරාව මඟින් ඩොලර් බිලියනට අඩු ඇමරිකාවෙන් පිටත ඇති සාර්ථකම පොදු සමාගමක් ලෙස තෙවරක් නම් කර ඇති එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහය, 2012 වර්ෂයේදී ලංකා වාණිජ මණ්ඩලය විසින් පවත්වන හොඳම ව්‍යාපාරික පුරවැසි සම්මානවලියේ විශිෂ්ඨතම සමාගම ලෙසද පිලිගන්නා ලදි.

ආර්ථික, සමාජීය සහ පාරිසරික යන සංවර්ධනයෙහි පැතිකඩයන් සැලකිල්ලට ගනිමින් තිරසර ලොවක් ගොඩනැගීමට එක්ව සිටින එක්සත් ජාතීන්ගේ ගෝලීය ව්‍යාපාර එකමුතුවෙහි (United Nations Global Compact) කොටස්කරුවන් ලෙස බැදුනු ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකීය ව්‍යාපාරය වන්නේද එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහයයි.

ඉතිහාසය

එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහයේ ඉතිහාසය 1830 වසරේදී බ්‍රිතාන්‍ය කිරීට සමයේ මුල් අවදියෙහි බිහිවූ "විල්සන් සහ ආචර් හවුල් ව්‍යාපරය" තෙක් දිව ගියද, මෙම සමූහයේ වර්තමාන ස්වරූපයට මූල පූර්ණය තැබුනේ 1868 සැප්තැම්බර් 01 වන දිනය. ඒ ගාල්ලේදී, තෝමස් ක්ලාක් සහ පැට්‍රික් ගෝඩන් ස්පෙන්ස් යන ස්කොට්ලන්ත ජාතික වෙලෙන්දන්  සහ ප්‍රවාහන තැරව්කරුවන් "ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම" ලෙස හවුල් ව්‍යාපරයක් සේ මෙම ව්‍යාපාරය ගෙනයෑමට එකඟ වීමත් සමඟය.

ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම මෙම සමයේදී මිනිරන්, මැණික්, හම්පටි, වර්ණක සඳහා පතංගි ශාඛ කොටස්, කළුවර ලී, කෝපි, පොල් තෙල්, කොහු ආශ්‍රිත භාණ්ඩ, අරක්කු සහ පැඟිරි තෙල් වැනි දෑ එක්සත් රාජධානිය, මහද්වීපගත යුරෝපය, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව වෙත අපනයනයටත්, බුරුමයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට හාල් සහ එවක භාවිතා වූ වාෂ්ප බලයෙන් දිවෙන නැව් සඳහා ගල් අඟුරු ආනයනයටත් ප්‍රසිද්ධ නමක් උසුලන ලදී.

පැට්‍රික් ගෝඩන් ස්පෙන්ස්ගේ ප්‍රයත්නයන් මත, 1871 අප්‍රේල් 05 වන දින ලන්ඩන් ලොයිඩ්ස් රක්‍ෂණ වෙළඳපොලෙහි ලංකාවේ නියෝජිත සමාගම ලෙස ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම පත්කරන ලදී. කොළඹ වරායෙහි ලොයිඩ්ස් රක්‍ෂණ සේවා පවත්වාගෙන යෑමට, "බ්‍රයිටන්, එයිට්කින් සහ සමාගම" සමඟ කොළඹ කාර්යාලයක් පිහිටුවීමට ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම එකඟතාවයකට එන ලදී. 1873 ජනවාරි 01වන දින ඉ.සි. බ්‍රයිටන් "බ්‍රයිටන්, එයිට්කින් සහ සමාගම" හවුල් ව්‍යාපාරයෙන් ඉවත් වූ අතර, මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පැට්‍රික් ගෝඩන් ස්පෙන්ස්, එඩ්වඩ් එයිට්කින් සහ එස්. ආර්. එයිට්කින්, මෙම ව්‍යාපරය ගෙනයෑමට "එයිට්කින්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම" ලෙස හවුල් ව්‍යාපාරයක් ස්ථාපිත කිරීමට තීරණය කරන ලදී. ක්ලාක් ස්පෙන්ස් සහ සමාගමෙහි අනුශාංගික සමාගමක් ලෙස තව දුරටත් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සහ සමාගම කටයුතු කරන ලදී.

1876 දී ලොයිඩ්ස් රක්‍ෂණ සේවා නියෝජන එ්ජන්සිය ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම විසින් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සහ සමාගම ට පවරා දෙන ලදී. මෝගන් කෲසිබල් සමාගම යන ප්‍රසිද්ධ බ්‍රිතාන්‍ය කෝව නිෂ්පාදන සමාගමෙහි ලංකා මිනිරන් ආනයන සහකරු ලෙස කටයුතු කල ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම, මෙම මිනිරන් අපනයන ව්‍යාපාරයද එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සහ සමාගම වෙත පවරා දෙන ලදී. කොළඹ වරාය ස්ථාපිතවී ලංකාවේ ව්‍යාපාරික අග නගරය ලෙස කොළඹ පත් වත්ම, ගාල්ලේ පිහිටි ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගමෙහි ව්‍යාපාර කෙමෙන් කොළඹ පිහිටි එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සහ සමාගම වෙත යොමු විය. පසු කාලීනව ක්ලාක්, ස්පෙන්ස් සහ සමාගම, එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සහ සමාගමෙහි අනු ආයතනයක් බවට පත් වූ අතර අදටත් එය එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහයෙහි පැරණිම අනු ආයතනය ලෙස පවතියි.

1880 දශකයදී එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම රෝයල් රොටර්ඩම් ලොයිඩ් සහ නෙදර්ලන්ඩ් ලයින් යන ලන්දේසි නාවික සමාගම්හි ලංකා නියෝජිත සමාගම ලෙස පත්කරන ලදි. ඉන් අනතුරුව, 1900 දශකය ලබත්ම එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම වැවිලි ක්‍ෂේත්‍රයට පිවිසෙන ලදී. 1918 වර්ෂයේදී කොළඹ කොටුවේ පිහිටි ෆ්‍රොයිඩන්බර්ග් ගොඩනැගිල්ල මිලදී ගත් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම එය ලොයිඩ්ස් ගොඩනැගිල්ල ලෙස නම් කරමින් තම මූලස්ථානය ලෙස පත්කරන ලදී.

1930 දශකය ලංවත්ම පැන නැගුණු ලෝක ආර්ථික අවපාතයත් සමඟ එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම තම වෙළඳ කටයුතු වලින් ඉවත් වී සේවා සහ වැවිලි සමාගමක් ලෙස ඉදිරියට යෑමට උපායක්‍රමික සැලසුම් ක්‍රියත්මක කරන ලදී. වරාය ක්‍රියාවලි පිළිබඳ ඇති පරිණතභාවය හේතුවෙන් දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේ කොළඹ වරායේ මෙහෙයුම් පරිපාලනය කිරීමේ වගකීම බ්‍රිතාන්‍ය පාලන තන්ත්‍රය විසින් එයිට්කින් ස්පෙනස් සමාගමට පවරන ලදී.

1952 වසරෙදී එයිට්කින් ස්පෙනස් සමාගම පෞද්ගලික සමාගමක් ලෙස ලියාපදිංචි කරන ලදී. 1968 වසරේදී, මෙම සමාගමෙහි ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකීය සම්භවයක් ඇති සභාපති ලෙස ඉ. එල්. වැන් ලැන්ගන්බර්ග් මහතා සිය දූරය භාරගත්තේය. 1971 වර්ෂයේදී ලංකාව බ්‍රිතාන්‍ය ආධිපත්‍යයයෙන් ඉවත්ව ජන රජයක් ලෙස කටයුතු කිරීමට සැලසුම් සම්පාදනය කරත්ම, එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගමෙහි සම්පූර්ණ අයිතිය ලාංකිකයන් අතට පත්වන ලදී. 1983 වර්ෂයේදී එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම රු. මිලියන 51ක ප්‍රාග්ධනයක් රැස්කරමින් තම කොටස් කොළඹ කොටස් වෙළඳපොලෙහි මහජනයා වෙත නිකුත් කරන ලදී.

1960 සහ 70 දශකයෙහි, රක්‍ෂණ සහ වැවිලි සමාගම් ජනසතු කිරීමට එවක රජය පියවර ගැනීමත් සමඟ, මෙම ක්‍ෂේත්‍රයන්හි ඉහල පෙලේ සමාගමක් ලෙස ස්ථාපිතව සිටි එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගමට තම ව්‍යාපාරයන් අහිමි විය. කෙසේ වුවත් නාවික රක්‍ෂණ ක්‍ෂේත්‍රයට අයත් ලොයිඩ්ස් එ්ජන්සිය දිගටම පවත්වාගෙන යෑමට එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගමට ඉඩ කඩ ලැබුනි.

මෙම ව්‍යාපාර රජය සන්තකයට ගැනීමෙන් සමාගම පසුබෑමකට පත් වූවත්, එවක රජයෙහි සංචාරක ව්‍යාපාරය දියුණු කිරීමේ අභිලාශය හඳුනාගත් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම, 1972 වර්ෂයේදී තම ප්‍රථම සංචාරක ආයෝජනය ලෙස බේරුවල හෝටලයක් ගෙඩනැගීමට මුල පුරන ලදී (1974 වර්ෂයේදී එය නෙප්චූන් හෝටලය නමින් විවෘත කරන ලදී). 1974 වර්ෂයේදී සිංගප්පෝ එයාලයින්ස් (Singapore Airlines) සමාගමෙහි ලංකාවේ නියෝජිත සමාගම ලෙස එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම ගුවන් සේවා ක්‍ෂේත්‍රයට පිවිසෙන ලදී. හෝටල් ව්‍යාපාරය ඇරඹීමත් සමඟම ආරම්භ කල සංචාරක සේවා එ්ජන්සිය ශක්තිමත් කරමින් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් ට්‍රැවල්ස් ලෙස වෙනම ව්‍යාපාර අයතනයක් 1977 පිහිටුවන ලදී.

1977 වර්ෂයේදී විවෘත ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය හඳුන්වා දී අපනයන ප්‍රවර්ධනයට එවක රජය ප්‍රමුඛතාවයක් දැක්වීමත් සමඟ එයිට්කින් ස්පෙනස් සමාගම නව ව්‍යාපාර ක්‍ෂේත්‍රයන්ට අවතීර්ණ වියඃ 1979 දී භාණ්ඩ බැහෑලුම් (කන්ටේනර්) සහ ආශ්‍රිත ප්‍රවාහන සේවා, 1979 දී ඇගලුම් සහ නිමි ඇදුම් නිෂ්පාදනය, 1981දී TNT ආයතනයත් සමඟ අධිවේගී තැපැල් සහ පාර්සල් ප්‍රවාහන සේවා, 1989 දී OTIS ආයතනයත් සමඟ සෝපාන ආශ්‍රිත සේවා මින් කිහිපයක්ය. 1980 දශකයේදී රක්‍ෂණ සේවා ක්‍ෂේත්‍රයෙහි පාලන රීති හා සීමා ලිහිල් කොට පෞද්ගලික අංශයට තරඟ කිරීමට අවකාශය විවර වෙද්දී, එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමාගම, ජාතික රක්‍ෂණ සංස්ථාව (වර්තමානයේ ජනශංක්ති රක්‍ෂණ සමාගම ලෙස පැවැත්වෙන) සහ යූනියන් ඇෂුවරන්ස් සමාගම පිහිටුවීමට දායක වෙමින් ලාංකීය රක්‍ෂණ ක්‍ෂේත්‍රය නගා සිටුවීමට විශේෂ මෙහෙවරක් ඉටු කරන ලදී. පසුකාලයක මෙම රක්‍ෂණ සමාගම්වල කොටස් එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහය විසින් බැහැර කරන්නට යෙදින. වැවිලි කර්මාන්තය 1992 වර්ෂයේදී පෞද්ගලිකකරනය කරත්ම, උඩපුස්සැල්ලාව වැවිලි සමාගම මිලදී ගනිමින්, එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහය යළි වැවිලි ක්‍ෂේත්‍රයට පිවිසෙන ලදී.

1996 වර්ෂයේ සිට උත්සන්න වූ ශ්‍රී ලාංකික බලශක්ති අර්බුදය හමුවේ, එයිට්කින් ස්පෙන්ස් සමූහය ඊට විසදුම් වශයෙන් බලශක්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ආයෝජනයන්ට පෙළඹුවුන අතර පළමු බලාගාර ද්විත්වය මාතර සහ හොරණ කාර්මික කලාපයන්හි 2002 වර්ෂය වෙද්දී ස්ථාපනය කරන ලදී.

හෝටල් සහ නිකේතන

ශ්‍රී ලංකාව

හෙරිටන්ස් හෝටල් සහ නිකේතන ජාලය

හෙරිටන්ස් ආයුර්වේද මහ ගෙදර,බේරුවල (නෙප්චූන් හෝටලය ලෙස පෙර හැදින්වූ)
හෙරිටන්ස් අහුන්ගල්ල, අහුන්ගල්ල  (ට්‍රයිටන් හෝටලය ලෙස පෙර හැදින්වූ)
හෙරිටන්ස් කන්ඩලම,දඹුල්ල  (කන්ඩලම හෝටලය ලෙස පෙර හැදින්වූ)
හෙරිටන්ස් ටී ෆැක්ටරි, කඳපොල, නුවරඑළිය (ටී ෆැක්ටරි හෝටලය ලෙස පෙර හැදින්වූ)
හෙරිටන්ස් නිගම්බු, මීගමුව (බ්‍රවුන්ස් බීච් හෝටලය ලෙස පෙර හැදින්වූ)

එයිට්කින් ස්පෙන්ස් හෝටල් සහ නිකේතන ජාලය

ද සෑන්ඩ්ස් බයි එයිට්කින් ස්පෙන්ස් හොටේල්ස් හෝටලය, කළුතර
හිල් ටොප් හෝටලය, මහ නුවර
අර්ල්ස් රීජන්සි, මහ නුවර (කළමනාකරනය කරන ලබන)
බණ්ඩාරවෙල හෝටලය (කළමනාකරනය කරන ලබන)

මාලදිවයින

අදාරන් හෝටල් සහ නිකේතන ජාලය

අදාරන් ක්ලබ් රනාල්හි
අදාරන් ප්‍රෙස්ටීජ් වාදු
අදාරන් සිලෙක්ට් හුදුරන්ෆුෂි
අදාරන් සිලෙක්ට් මීදුපාරු
අදාරන් ප්‍රෙස්ටීජ් වෝට විලාස්

ඉංදියාව

 අටිති හෝටලය, පුඩුචේරි
 බෙයාෆුට්  ඇට් හැව්ලොක්, අන්දමන් දූපත්
 පූවා අයිලන්ඩ් රිසොර්ට්,පූවා
 තමාරා  රිසොර්ට්, කොයිම්බටූර්

ඕමානය

අල් ෆලාජ් හෝටලය, මස්කට්
අල් වාඩි හෝටලය, සෝහර්
ඩෙසර්ට් නයිට්ස් කෑම්ප්,අල් වසිල්
රුවි හෝටලය, මස්කට්
සියුර් ප්ලාසා හෝටලය,සියුර්

වෙනත් ලිපි
 නිල වෙබ් අඩවිය
 වෝල් ස්ට්‍රීට් සඟරාවෙහි වෙළඳපල සමීක්‍ෂණ දත්ත කවුලුව
ශ්‍රී ලාංකික සමාගම්

එයිට්කින් ස්පෙන්ස්


Tilsit Antlaşması, 1807 yılında Fransa ile Rusya arasında imzalanan antlaşmadır. Bu antlaşmaya göre Rusya, Avrupa'da Fransa'nın yanında yer alacak (İngiltere'ye karşı kıta ablukası), buna karşılık Fransa da Rusya ile Osmanlı Devleti arasında arabuluculuk yapacaktı. Eğer Osmanlı Devleti bunu kabul etmezse, Fransa Rusya'nın yanında Osmanlı Devleti'ne karşı savaş açacak ve onu aralarında paylaşacaklardı. Sadece İstanbul ve Rumeli'ye dokunulmayacaktı.

Kaynakça

Fransa barış antlaşmaları
Prusya barış antlaşmaları
Prusya Krallığı antlaşmaları
Rusya barış antlaşmaları
Napolyon Savaşları antlaşmaları

Varşova Düklüğü
1807'de Fransa
1800'lerde Rus İmparatorluğu
1807'de Prusya
1807'de antlaşmalar

Tilsit Antlaşmaları


Tyrone Clinton Spong () este un boxer profesionist și fost kickboxer și artist martial mixt Surinam-neerlandez. El este campionul WFCA Cruiserweight Muay Thai, fostul Glory 95kg Slam Champion și It's Showtime 95MAX World champion.

Biografie
Tyrone Spong sa născut în Surinam. În 1990, la vârsta de 5 ani, sa mutat în Olanda împreună cu familia sa. Crescând în Amsterdam, el a fost adesea implicat în lupte stradale și a început să se antreneze la kickboxing la treisprezece ani când a găsit o sală de gimnastică prin coincidență. După ce a obținut "măgarul" în prima zi de formare, a fost motivat să se îmbunătățească. El a avut primul său meci la cincisprezece ani și a câștigat cu un knockout în prima runda. Unii dintre partenerii săi timpurii au fost Alistair Overeem și Gilbert Yvel.

Rezultate în boxul profesionist

Rezultate în arte martiale mixte

|-
| Victorie
|align=center| 2–0
| Angel DeAnda
| Decision (unanimous)
| WSOF 4
|
|align=center| 3
|align=center| 5:00
|Ontario, California, United States
|
|-
| Victorie
|align=center| 1–0
| Travis Bartlett
| KO (punch)
| WSOF 1
|
|align=center| 1
|align=center| 3:15
|Las Vegas, Nevada, United States
|

Rezultate în kickboxing

Nașteri în 1985
Boxeri
Practicanți de arte marțiale
Kickboxeri neerlandezi

Tyrone Spong


FC Haka   er finnskt knattspyrnulið frá Valkeakoski.

Félagið var stofnað árið 1934 og er eitt af sigursælustu félögum Finnlands, með 9 deildartitla og 12 bikarmeistaratitla.

Finnsk knattspyrnufélög
Stofnað 1934

FC Haka


Belinsky (masculine), Belinskaya (feminine), or Belinskoye (neuter) may refer to:

Belinsky (surname) (fem. Belinskaya)
Vissarion Belinsky (1811–1848), Russian literary critic
Belinsky District, a district of Penza Oblast, Russia
Belinsky Urban Settlement, a municipal formation which the town of district significance of Belinsky in Belinsky District of Penza Oblast, Russia is incorporated as
Belinsky (inhabited locality) (Belinskaya, Belinskoye), several inhabited localities in Russia
Belinsky (film), a 1954 film directed by Grigori Kozintsev
3747 Belinskij, an asteroid discovered by Lyudmila Chernykh in 1975

Belinsky


El monte Gerbier de Jonc es una montaña situada en el Macizo Central, en Francia. Alcanza una altitud de 1,551 m, y al pie de sus faldas brotan tres manantiales considerados las fuentes oficiales del Río Loira, el más largo del país. Situado entre las comunas de Saint-Martial y Sainte-Eulalie, es el segundo sitio más visitado del departamento de Ardèche, después de las Gargantas del Río Ardèche.

Etimología
La etimología de nombre del monte Gerbier de Jonc puede prestarse a confusión pues los elementos de la aparente construcción nominal no tienen nada que ver con el francés moderno. El primero Gerbier no tiene relación con el significado "gavilla" o "haz" de hierba o de mieses  ni Jonc con "junco" sino que vienen de términos protocélticos  con el paso de tiempo perdieron su significado: Provienen, el 1º de Gar que significa « peña, peñón» (cf. Gers, el Monte Gerbizon) y, el  2º, de Jugum, es decir « montaña» (cf. Beaujeu, Asperjoc). Al pie del monte, hay una colada basáltica que reposa sobre la basa cristalina.

Protección ambiental
El sitio está clasificado zona natural de interés ecológico, faunístico y florístico de tipo I, registrado con el número regional n°07040010; la zona protegida ocupa .

El sitio abriga varias especies protegidas:
 Arabis cebennensis DC.
 La uva de oso: Arctostaphylos uva-ursi (L.) Sprengel
 La biscutella de Auvernia Biscutella arvernensis Jordan
 El cardo del Vivarés: Carduus vivariensis
 El helecho perejil: Cryptogramma crispa (L.) R. Br. ex Hooker
 El rocío de sol de hojas redondeadas: Drosera rotundifolia L.
 La Madreselva azul: Lonicera caerulea L.
 El ruibarbo de ciénaga: Petasites albus (L.) Gaertner
 Saxifraga biflora All.
 Saxifraga pedemontana subsp. prostii (Sternb.) D.A. Webb
 El sédum velloso: Sedum villosum L.
 La siempreviva de telerañas: Sempervivum arachnoideum subsp. tomentosum

Notas y referencias

Geografía del departamento de Ardèche
Montañas del Macizo Central (Francia)
Volcanes del Macizo Central Francés
Montañas de la región de Auvernia-Ródano-Alpes

Monte Gerbier de Jonc


Borreby Sogn (på tysk Kirchspiel Borby) er et sogn omkring købstaden Egernførde i det sydøstlige Sydslesvig, tidligere delvis i Risby Herred (≈Svans Adelige Distrikt), delvis i Hytten Herred og delvis i godsdistriktet Jernved, nu i kommunerne Barkelsby, Gammelby, Gosefeld, Vindeby og en del af Egernførde i Rendsborg-Egernførde Kreds i delstaten Slesvig-Holsten.

I Borreby Sogn findes flg. stednavne:
 Barkelsby
 Birkesø (Birkensee)
 Borreby (Borby)
 Christianshøj (Christianshöh)
 Bønryd (Böhnrüh)
 Egedal (Eichthal)
 Engelsborg
 Fiskerkåd
 Flintbjerg (Flintberg)
 Friedensthal
 Fredland (Friedland)
 Frohsein
 Fuglsang
 Gammelby
 Gosefeld el. Gosby (Goosefeld≈Gåsemark)
 Græsholt (Grasholz)
 Himmelmark (Hemmelmark)
 Johannesbjerg
 Landkrug (≈Landkro)
 Lemsig (Lehmsiek)
 Louisenberg
 Hedegård
 Hoffnungsthal
 Højsten (Hohenstein)
 Katzeheide (≈Kathede)
 Kasmarksmede
 Kleinheck
 Kokketorp (Kochendorf)
 Mohrberg, Mosebjerg (Mohrberg)
 Mariedal (Marienthal)
 Moskov
 Pinkeryd
 Pletterberg
 Pugholt el. Pukholt (Puckholt)
 Ravenshorst (≈Ræveskov)
 Rossø (Rossee)
 Sandkro (Sandkrug)
 Sofiero (Sophienruhe)
 Snap el. Snabe (Schnaap)
 Røgind (Rögen)
 Vesterdal (Weesterthal)
 Vesterskov (Westerschau)
 Vindeby (Windeby)
 Wilhelmsthal
 Aakamp

Litteratur
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, s. 651/652
 Gerret Liebing Schlaber: Administrative tilhørsforhold mellem Ejderen og Kongeåen indtil 2007, Flensborg 2007, s. 209

Eksterne henvisninger
 Borreby Menighed / Kirchengemeinde Borby
 Egernførde danske Menighed

Noter

Sogne i Sydslesvig
Jernved adelige godsdistrikt
Svans adelige godsdistrikt
Svans

Borreby Sogn


Ladislav Malý (* 13. August 1920 in Bátovce; † 3. Juli 1951 in Bolíkovice) war einer der Hauptakteure im sogenannten Fall Babice, der infolge der Tötung einiger kommunistischer Funktionäre am 2. Juni 1951 in der Gemeinde Babice zu einem der umfangreichsten Schauprozesse in der Tschechoslowakei führte.

Leben
Malý meldete sich nach dem Studium am Gymnasium in Moravské Budějovice und militärischen Gymnasium in Moravská Třebová 1940 freiwillig für das Heer des Protektorats Böhmen und Mähren, wo er sich zu 25 Jahren Dienst verpflichtete. Er wurde jedoch bereits 1941 entlassen. Nach dem Krieg arbeitete er als Beamter in kleinen Gemeinden in Mähren.

Etwa im April 1948 floh Malý nach Österreich, wo er sich für die Fremdenlegion interessierte und, später in Bayern, den US-amerikanischen Nachrichtendienst CIC kontaktierte, im August 1948 kehrte er jedoch in die Tschechoslowakei zurück. Nach zwölf Tagen, am 17. August 1949, überquerte er wieder die Grenze nach Österreich, wo er die Abteilung für die Tschechoslowakei des Nachrichtendienstes CIC aufsuchte. Hier wurde er beauftragt, den Fluchthelfern zwischen der Tschechoslowakei und Österreich ihre Belohnung auszuzahlen. Nachdem Malý jedoch über 5000 Schilling veruntreut hatte, tauchte er zunächst unter und erschien im Februar 1951 erneut in der Tschechoslowakei.

Der Fall Babice
Ladislav Malý spielte eine wesentliche und nie vollständig aufgeklärte Rolle im sogenannten Fall Babice, der zu mehreren Schauprozessen mit 107 Verurteilten führte. Zuerst suchte er im Frühjahr 1951 einige frühere Bekannte auf, von denen einige später verhaftet wurden, wie beispielsweise der Pater Jan Bula. Am 2. Juli 1951 abends überfiel dann Malý mit drei weiteren Personen eine Sitzung des lokalen Nationalausschusses MNV in Babice in Südmähren. Bei diesem Überfall wurden drei kommunistische Funktionäre erschossen.

Malý, der nach der Tat mit seinen Komplizen flüchtete, wurde am 3. Juli 1951 während der Festnahme in einem Kornfeld in der Nähe der Gemeinde Bolíkovice erschossen. Trotz vieler Spekulationen geht man heute davon aus, dass er weder ein Agent der tschechoslowakischen Staatssicherheit StB noch ein Agent der US-amerikanischen CIC war.

Quellen
 Kurzbiographie des Instituts für das Studium totalitärer Regime ÚSTR, online auf: aplikace.mvcr.cz/archiv2008..., Seite 47, tschechisch, abgerufen am 5. März 2012

Weblinks
 Der Fall Babice, eine deutschsprachige Beschreibung der Ereignisse des Tschechischen Rundfunks, online auf: www.radio.cz/de/rubrik..., abgerufen am 4. März 2012

Tschechoslowake
Geboren 1920
Gestorben 1951
Mann

Ladislav Malý


Lyes Houri ()

Note

Legături externe

Nașteri în 1996
Mijlocași
Francezi expatriați în România
Oameni în viață
Oameni din Lille
Fotbaliști ai Valenciennes FC
Fotbaliști francezi
Fotbaliști ai FC Viitorul

Lyes Houri


Koštilo, zidine na brdu Koštilu iznad Bola, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Na istaknutom brdu "Koštilo" iznad Bola su ostaci suhozida od priklesanog četvrtastog kamena s vanjskim i unutrašnjim licem. Visoki su mjestimično oko 3,5 m. Pripisuje se prapovijesnom gradinskom naselju koje je zbog istaknutog strateškog položaja prema Hvaru korišteno i u doba rimske vlasti.

Zaštita
Pod oznakom Z-4930 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Bolu
Arheološki lokaliteti u Hrvatskoj

Koštilo (zidine)


Nora Radcliffe (* 4. März 1946 in Aberdeen) ist eine schottische Politikerin und Mitglied der Liberal Democrats. Radcliffe besuchte die High School for Girls in Aberdeen und studierte dann an der Universität Aberdeen. 1988 trat sie erstmals politisch in Erscheinung, als sie in den Regionalrat der Region Gordon gewählt wurde. Diesem gehörte Radcliffe bis 1992 an. Später trat sie auch zu Wahlen für die Regionalräte der Regionen Grampian und Aberdeenshire an, erhielt jedoch nicht die nötige Stimmenmehrheit.

Schottisches Parlament
Bei den ersten Schottischen Parlamentswahlen im Jahre 1999 kandidierte Radcliffe im Wahlkreis Gordon. Sie gewann das Direktmandat vor der Kandidatin der SNP und zog in das neugeschaffene Schottische Parlament ein. Bei den folgenden Parlamentswahlen im Mai 2003 konnte sie ihren Stimmenanteil ausbauen und verteidigte ihr Direktmandat vor der Konservativen Nanette Milne. Zu den Parlamentswahlen 2007 stellte die SNP ihren Parteivorsitzenden und späteren First Minister Alex Salmond, der 1999 noch im Wahlkreis Banff and Buchan kandidiert hatte, im Wahlkreis Gordon auf. Obschon Radcliffe nur 2,5 Prozentpunkte gegenüber der vorigen Wahl einbüßte, verlor sie die Wahl. Da Radcliffe nicht auf der Regionalwahlliste der Liberaldemokraten für die Wahlregion North East Scotland gesetzt war, schied sie aus dem Parlament aus.

Weblinks
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Liberal Democrats
Schotte
Brite
Frau
Geboren 1946
Politiker (Aberdeen)
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (Aberdeenshire)
Politiker (Moray)

Nora Radcliffe


Emil Konstantin Alexander Franzke (* 26. Februar 1895 in Schönau, Landkreis Leobschütz; † 22. Februar 1984 in Goch-Asperden) war ein deutscher Landwirt und Politiker (Zentrum).

Leben
Nach dem Besuch der Volksschule in Schönau und dem Gymnasium in Leobschütz nahm Franzke von 1914 bis 1918 als Soldat am Ersten Weltkrieg teil, zuletzt als Leutnant der Reserve. Im Anschluss begann er ein Studium der Rechts- und Staatswissenschaften an der Universität Breslau, das er 1920 aber vorzeitig abbrach, um einen Hof in Schönau zu übernehmen. In der Folgezeit arbeitete er als Gutspächter in der praktischen Landwirtschaft. Von 1927 bis 1933 war er Präsident der Landwirtschaftskammer Oberschlesien.

Während der Zeit der Weimarer Republik trat Franzke in die Zentrumspartei ein, für die er von 1932 bis 1933 als Abgeordneter dem Preußischen Landtag angehörte.

Seit 1914 war er Mitglied der katholischen Studentenverbindungen KDStV Marchia (Breslau) Aachen im CV.

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag, Ausgabe für die 5. Wahlperiode, Berlin 1933, S. 321.

Einzelnachweise

Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
Zentrum-Mitglied
Person im Ersten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Person (Schlesien)
Landwirt (Deutschland)
Korporierter im CV
Deutscher
Geboren 1895
Gestorben 1984
Mann

Emil Franzke


Melozone es un género de aves paseriformes de la familia Passerellidae, conocidos vulgarmente como toquíes, rascadores o rascadorcitos, cuyos miembros habitan en América del Norte y América Central.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Melozone albicollis
 Melozone fusca
 Melozone crissalis
 Melozone aberti
 Melozone kieneri
 Melozone biarcuata
 Melozone cabanisi
 Melozone leucotis

Referencias

Enlaces externos

Géneros de aves
Taxones descritos por Ludwig Reichenbach

Melozone


En çok kullanılan matematiksel sabitler pi sayısı (), e sayısı (doğal logaritma tabanı) ve i sayısıdır.

pi sayısı bir çemberin çevresinin çapına oranı ya da bir dairenin alanının yarıçap karesine oranı olarak ifade edilir.

e sayısı, Leonhard Euler'in isminden gelir ve kabaca tanımı  fonksiyonunun eğrisi altında bir birim karelik alan sınırlanabilmesi için  doğrusunun sağında seçilecek doğrunun  eksenini kestiği noktadır. Yani doğru  olarak seçilirse altta kalan şekil bir birim kare olacaktır. Bu eşitlik integral ile :

 şeklinde ifade edilir.

e sayısının başka bir tanımıysa bir dizi limiti tarafından verilir (integral Riemann toplamına açıldığında aslında iki tanımın özdeş olduğu ortaya çıkar.)

Pi ve e sayıları reel sayılardır.

i sayısı ise karmaşık sayıların tanımlanmasında kullanılan bir sabittir ve  olarak tanımlıdır.

Bunlar temel sabitler olup, bunların haricinde pek çok sabit bulunmaktadır.

Bazı matematiksel sabitler

Kullanılan kısaltmalar:
 I - irraasyonel sayı, A - Cebirsel sayı, T - transendental sayı, ? - bilinmeyen
 Gen - General, NuT - Sayılar Teorisi, ChT - Kaos Teorisi, Com - Kombinatorik, Inf - Bilgi Teorisi, Ana - Matematiksel analiz

Matematiksel sabit


Sphaeranthera, monotipski rod crvenih algi iz potporodice Melobesioideae, dio porodice Hapalidiaceae. Jedimna vrsta je S. decussata koja se pod sinonimnim imenom Lithothamnion decussatum navodi kao morska vrsta. Foslie 1895

Sinonimi
 Lithothamnion decussatum Foslie 1895

Izvori

Hapalidiaceae

Sphaeranthera


Garrafas de leite de plástico são recipientes de plástico para armazenamento, transporte e distribuição de leite. As garrafas de plástico substituíram amplamente as garrafas de vidro para consumo doméstico. Garrafas de leite de vidro são tradicionalmente reutilizáveis, ao passo que garrafas fabricadas a partir de plásticos leves são utilizadas para utilização única e depois recicladas.

Materiais
Embalagem do leite é regulamentada pelas autoridades locais. O uso de materiais que entram em contato com os alimentos é obrigatório. Normas rigorosas de limpeza e processamento devem ser seguidos.

O material mais comum nas embalagens de leite é o polietileno de alta densidade (PEAD). Polietileno de baixa densidade (LDPE) e poliéster (PET) também estão em uso. O policarbonato havia sido considerado, mas havia preocupações sobre a possível contaminação com bisfenol A.

Formas dos recipientes
Garrafas de leite de plástico moldadas por sopro estão em uso desde a década de 1960. O PEAD é o material primário, mas o poliéster também é usado.

Validade
A vida útil do leite pasteurizado em garrafas de PEAD e bolsas de LDPE foi determinada entre 10 e 21 dias quando armazenado a 4-8 °C. A vida útil pode ser prolongada por ultrapasteurização e processamento asséptico.

Controle de volume

Garrafas e outros recepientes de plástico devem conter a quantidade de leite indicada no rótulo. Portanto, o volume do recipiente deve ser controlado com precisão. O plástico encolhe com o passar do tempo. O grau de encolhimento depende de muitos fatores, incluindo tempo de ciclo, pressão do ar durante a produção, tempo de armazenamento antes do enchimento, temperatura de armazenamento e muito mais.

Comparações ambientais
Muitos fatores são levados em conta em comparações entre embalagens retornáveis e não retornáveis no que diz respeito ao impacto sobre o ambiente. Os pesquisadores costumam usar metodologias de análise do ciclo de vida para equilibrar as diversas considerações. Muitas vezes as comparações mostram benefícios e problemas com todas as alternativas. Um estudo recente do ciclo de vida de garrafas de PEAD recicláveis descartáveis indicou a importância da embalagem secundária: engradados de plástico retornáveis podem permitir garrafas de menor tara.

A reutilização de garrafas exige um sistema de logística reversa, limpeza e higienização das garrafas e um sistema de gestão da qualidade eficaz. Um fator chave com garrafas de leite de vidro é o número de ciclos de uso previstos. Quebra, contaminação ou outras perdas reduzem os benefícios dos retornáveis. Um fator importante no que diz respeito a recicláveis de utilização única é a taxa de reciclagem. Por exemplo, nos Estados Unidos, apenas cerca de 30 a 35% das garrafas de PEAD são recicladas.

Notas

Fontes
 Yam, KL, "Enciclopédia de Tecnologia de Embalagem", John Wiley & Sons, 2009,

Recipientes para líquidos

Garrafa plástica de leite


Trojan of Łekno  (Polish Trojan z Łekna) was a member of the Pałuk family, who owned the site on which the town of Chodzież was founded. All that is known about him is that between 1434 and 1450 he held the office of chief judge for the Kalisz province.

His plea caused the Polish king Władysław Jagiełło issue a privilege chartering Chodzież on Magdeburg Law in 1434.

Medieval Polish knights
15th-century Polish people
15th-century jurists

Trojan of Łękno


باول سافاج ، من مواليد 17 مارس 1939، لاعب كرة قدم فرنسي سابق.

لعب مع منتخب فرنسا لكرة القدم 6 مباريات.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
مهاجمو كرة قدم رجالية
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو رانس
لاعبو فالينسيان
لاعبو كأس أمم أوروبا 1960
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي ليموج
مواليد 1939
وفيات 2019

باول سافاج


Die Liste besonderer historischer Stätten Japans (, tokubetsu shiseki,  Special Historic Sites) beinhaltet 62 historische und archäologische Stätten Japans. Alle hier aufgeführten Stätten sind sowohl als "besondere" Stätten, wie auch "landesweit" als solche nach dem "Kulturgutschutzgesetz" von 1950 deklariert. Heute werden diese Stätten durch den revidierten siebten Teil des Gesetzes: "Historische und landschaftlich schöne Stätten und Naturdenkmäler" () mit landschaftlich schönen Plätzen und Naturdenkmälern zusammengefasst.

Legende
Die nachstehende Tabelle beinhaltet alle als "besondere historische Stätte" deklarierten Kulturgüter Japans. In Spalte eins ist der Name der Stätte in lateinischen Buchstaben aufgeführt, Spalte zwei führt die offizielle und vollständige Bezeichnung der Stätte in japanischer Schrift. Dabei gehorcht die Übertragung der japanischen Bezeichnung folgenden Regeln: das Kanji  (Kun-Lesung: ato/On-Lesung: seki) wird hier durchgängig und wenn alleinstehend als Kennzeichnung in der Bedeutung historische Stätte verstanden und nicht in die lateinische Umschrift übernommen. Die Bezeichnung iseki () hingegen wird mit Ruine oder Überreste übertragen. Bei der Bezeichnung shiroato/jōseki () handelt es sich in der Regel um eine Burg (shiro/jō), die eine historische Stätte ist. Sie kann als Ruine auf uns gekommen sein oder aber erhalten bzw. restauriert sein. Die Vorsilbe Kyū- (, "früher, vormals") dient in japanischen Bezeichnungen dazu eine in der Gegenwart z. T. unter veränderter Bezeichnung noch vorhandene Stätte von der ursprünglichen, häufig archäologisch erschlossenen, historischen Stätte abzugrenzen. Er ist daher nicht übersetzt, aber der lateinischen Bezeichnung als Markierung in Klammern vorangestellt. Hi () ist im Allgemeinen mit "Steindenkmal" übersetzt; für die in Japan charakteristischen "Hügelgräber" wird auch der allgemein übliche Fachbegriff Kofun () verwendet.

Spalte drei listet die Präfektur auf, in der sich die historische Stätte befindet; Spalte vier umfasst eine Kurzbeschreibung. In der Spalte Ernennung sind zwei mit HS und BHS bezeichnete Daten angegeben. HS ist das Datum an dem die Stätte offiziell als historische Stätte deklariert wurde, BHS das Datum, zu dem sie das Attribut besondere historische Stätte erhielt. Die beiden letzten Spalten beinhalten die Geo-Koordinaten und ein Bild.

Übersicht

Weblinks

 i-Treasury (japanisch)
 Japan Atlas – Historic Sites (englisch)

Anmerkung

Einzelnachweise

!

en:List of Special Places of Scenic Beauty, Special Historic Sites and Special Natural Monuments#Special Places of Scenic Beauty, Special Historic Sites, Special Natural Monuments

Liste der besonderen historischen Stätten Japans


La cuadrilla (del francés quadrille) es un tipo de danza de salón, heredera de la antigua contradanza francesa del , que estuvo de moda desde principios del  hasta la Primera Guerra Mundial. Se realiza por cuatro bailarines en parejas en una formación en forma de cuadrado. Es un precursor de la Square dance tradicional. También es un estilo de música.

Géneros y formas musicales de danza
Música de Francia

Cuadrilla (danza)


Grim er det syvende studiealbum, og fjerde danske album, af den danske sangerinde og sangskriver Medina. Det udkom den 12. oktober 2018 på Labelmade og Universal. Albummets titel er taget fra sangen "Grim", hvor Medina synger: "Der er nogen, der har sagt, jeg er grim, og jeg tror på dem". Ifølge Medina refererer linjen til mediernes nedgørelse personers livsførelse: "Det er et voksende problem, der på samme tid lærer vores unge mennesker, der en dag skal lede dette land, at det er i orden at behandle hinanden så grimt, som det er blevet til på generel basis." Medina har udtalt, at teksterne på Grim ikke er baseret på metaforer, som på tidligere album. På albummet har Medina ifølge hende selv "reflekteret meget over, hvad jeg ønsker for mig selv og min fremtid".

Anmeldelser
Nanna Balslev fra Berlingske gav Grim fire ud af seks stjerner. Anmelderen karakteriserede musikken som "larger than life-dancepop" og kaldte produktionerne for "polerede". Hun roste samtidig Medinas vokal, som hun mente indeholdt en "blåtonede længsel, der er vævet ind i hendes stemmebånd". I sin anmeldelse for Politiken, gav Lucia Odoom albummet fire ud af seks hjerter, og skrev: "Det personlige bliver aldrig rigtig grimt på albummet, sangene taber aldrig ansigt, der er et tykt lag contour-makeup på melodierne, især sange som 'Det smukkeste', der lidt for let glider af huden, selv om det går i dansefødderne".

Thomas Treo fra Ekstra Bladet gav albummet to ud af seks stjerner. Han kritiserede albummets tekster som han betegnede som "på niveau med en meget blåøjet teenagers dagbogsnotater." Han roste singlerne "Skyttegrav" og "Væk mig nu", men kaldte albummet for "enormt forudsigeligt". Han vurderede i november 2018 albummet som årets værste danske album. Kasper Schütt-Jensen fra Jyllands-Posten gav ligeledes Grim to ud af seks stjerner. Anmelderen betegnede teksterne som "sms-lyrik" og "banale", og mente at albummet manglede fængende popsange.

Spor

Hitlister og certificeringer

Ugentlige hitlister

Certificeringer

Kilder

Medina-album
Album fra 2018

Grim


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 6 Ocak - Hasan bin Zeyd, Taberistan'daki Alavîler Zeydî Hânedanlığı'nın kurucusu
 Mart - Ahmed bin Tolun, Tolunoğlu Hükümdarı (d. 835)
 13 Temmuz - Huang Chao, Çin'in Qi Hanedanı'nın kurucusu ve tek imparatoru olan tuz tüccarı ve ayaklanmacı (d. 835)
 tarihi bilinmeyen
 Davud ez-Zahirî, İslam'daki fıkıh mezheplerinden olan Zahiri mezhebinin kurucusu (d. 817)

884


{{معلومات مدينة
|الاسم الرسمي        = زاوية الشيخ
|اسم2               =
| البلد             =المغرب
|صورة المدينة       = TAMDA,ZAOUIAT CHEIKH,MOROCCO.JPG
|تعليق الصورة       =
|حجم الصورة         =
|علم                =
|تعليق علم          =
|شعار               =
|تعليق شعار         =
|اللقب              =
|تاريخ التأسيس      =
|خريطة المدينة      =

|تعليق على الخريطة  =
|العاصمة        =
|نوع المنطقة        = الولاية
|اسم المنطقة        = تادلة أزيلال
|نوع المنطقة 2      = الإقليم
|اسم المنطقة 2      = إقليم بني ملال
|المسؤول الأعلى      =
|اسم المسؤول        =
|المسؤول الثاني     =
|اسم المسؤول الثاني =
|المسؤول الثالث     =
|اسم المسؤول الثالث =
|مساحة الأرض         = ؟؟؟
|مساحة المياه       =
|ارتفاع             =
|المساحة الكلية     =
|التعداد السكاني    =22.728
|سنة التعداد        = 2004
|إجمالي السكان      =
|الكثافة السكانية   = ؟؟؟؟
|خط العرض           =
|خط الطول           =
|خريطة البلد        =
|غرينتش توقيت صيفي  =
|التوقيت            =
|فرق التوقيت        =
|الرمز البريدي      =
|الرمز الهاتفي      =
|موقع               = www.zaouiatcheikh.com
|خلفية              =
|كتابة              =
}}زاوية الشيخ''' هي مدينة مغربية وسط شمال البلاد. تقع زاوية الشيخ بإقليم بني ملال وتضم 22.728 نسمة (إحصاء رسمي 2004).

موقع مدينة زاوية الشيخ

تقع مدينة زاوية الشيخ في الواجهة الغربية من جبال الأطلس المتوسط في سفح الجبل من حوض أم الربيع أكثر الأنهار صبيبا في المغرب، تخترقها الطريق الرئيسية رقم 8 الرابطة بين المدينة العلمية فاس ومدينة مراكش المشهورة سياحيا في العالم. يبلغ ارتفاعها على سطح البحر 800 متر ذات مناخ معتدل حيث من يعيش فيها يتمتع فيها بمنظر قمم جبلية تكسوها الثلوج، وفي الضفة الأخرى من نهر أم الربيع «أرض أزغار» المنبسطة على مدى البصر. ويحد بلدة زاوية الشيخ واديين:

من الشمال: وادي فرعون ومن الجنوب: وادي الشقف أو ثَلاَثْ نيوب (وادي أيوب) كما كان يعرف قديما ووديان أخرى تخترقها في الوسط كوادي أوبشا وحوض تامدة الأكثر جريانا للمياه وعليه بني أكثر عمران هذه البلدة حيث توجد على ضفتيه العديد من الكهوف الموغلة في القدم التي سكنها إنسان هذه المناطق قديما، هناك مغاوير لا تزال إلى اليوم تستعمل معاصرا للزيتون. بالإضافة إلى حوض إيقور (ايقور كلمة أمازيغية تعني: اليابس). أما أهم المنتوجات بمنطقة زاوية الشيخ يتصدرها شجر الزيتون بحيث تقع وسط بحر من غابات الزيتون والرمان والعنب والتين بالإضافة إلى عشرات الأنواع الأخرى من الأشجار.

تاريخ زاوية الشيخ

عرف تاريخيا موقع زاوية الشيخ بطريق السلطان بحيث لا يمكن لأي دولة من الدول التي عرفها تاريخ المغرب أن يستتب فيها الأمن ما لم تتحكم فيما يعرف بطريق السلطان الرابط بين فاس ومراكش.

استوطن الإنسان هذه المنطقة منذ التاريخ الموغل في القدم ما قبل الرومان وإلى الفتح الإسلامي. تفاعل الإنسان في هذه الأرض مدا وجزرا حسب ظروف السلم والحرب ومن المؤشرات على تواجد الإنسان قديما بهذه المنطقة ما يوجد من مقابر بشرية يعود تاريخ بعضها لآلاف السنين كمدافن إيبوها والمدينة التي لم يبق منها إلا بعض الأطلال «أم وارفروفن» في أعالي الأطلس المتوسط في المكان المسمى ب«بوقبو»(بوقبو كلمة أمازيغية تعني: مصدر الأخشاب) جوار عين أجوع وإن دلت هذه التسمية على شيء فإنها تدل على ما عرفه تاريخ هذه المنطقة من أدغال لم يبق منها إلا أثر بعد عين. وهناك مدافن أخرى كمدافن سيدي بوزيد وسط المدينة ومقابر تعد بالألوف في منطقة سيدي عيسى بن سليمان مما يدل على وجود حضارة وعمران ذا أهمية في تاريخ هذه المنطقة.منذ ما قبل الإسلام والإنسان الأمازيغي استوطن هذه المنطقة وكانوا يعرفون بأهل الدير «أيت أمالو» (أمالو كلمة أمازيغية تعني: الظل نظرا لما كان فيها من أدغال) ومع توالي العقود والأحقاب تولد عن ذلك نشوء العديد من المراكز الحضرية بالمنطقة

مواقع زاوية

موقع مركز «إغرم نواسيف» التاريخي

(إغرم نواسيف كلمة أمازيغية تعني: قصر النهر أو ادشر الواد)

يعتبر مركز إغرم نواسيف الواقع مباشرة على نهر أم الربيع مركز أيت هودي، المعروف تاريخيا منذ عشرات القرون ويعد من أهم المراكز في هذه المنطقة إذ عرف ازدهارا هائلا، كان يضاهي في بعض الحقب من تاريخه من حيث التجارة والصناعة والمعارف مدينة فاس، حيث كانت تؤمه القوافل التجارية لتبضع من فاس ومراكش وأبي الجعد وتافيلالت ومن أطراف أخرى، كما كانت فيه دار للسكة وصناعة البارود وتجلب له المواد الأولية من مناجم سيدي ايحيا وساعد في أعالي جبال الأطلس المتوسط أو مناجم أزغار القريبة منه.من أهم الأخبار التي رويت عن دشر الواد أنه عرف نزوح العديد من المورسكيين النازحين من الأندلس جنوب شبه جزيرة ايبيريا -إسبانيا حاليا- وذلك في أوائل القرن الخامس عشر الميلادي، حيث حملوا معهم العديد من المهارات كصناعة الحلي والنسيج وصناعة الزليج والفسيفساء والعديد من المهارات الأخرى. وعرف عبر تاريخه الطويل العديد من العلماء أذكر على سبيل المثال بعضا منهم كالفقيه القرواوي وهو من حفظة سيدي خليل وقد قرأه بين يدي الملك الحسن الأول في أواخر القرن التاسع عشر الميلادي، ومن العلماء الآخرين الفقيه السرغيني الذي كان يدرس للأمراء بفاس وكان له شغف بالبحث العلمي حيث أنه بحث عن كتاب العشماوي بفاس ولم يجده ودلوه على وجوده بادشر الواد ثم قام بزيارته فوجد الكتاب ضالته ومن تم قرر أن يبقى بهذه المنطقة نظرا لأهميتها العلمية وإن دل هذا الحدث على شيء فإنما يدل على أهمية تاريخ ادشر الواد العلمي والتجاري والعمراني وعلى تاريخ هذه المنطقة أجمع. ولم يبق من هذه الحضارة البائدة إلا صخور للأطلال صامتة.

موقع مركز أوعبيد الله التاريخ

مركز أوعبيد الله موجود في موقع متميز في ركن الجبل من أعالي جبل الأطلس المتوسط يطل على زاوية الشيخ المدينة يصلح للانقطاع لطلب العلم والتأمل والزهد والانسلاخ عن ملذات الحياة.

عرف هذا المركز تواجد الإنسان منذ الأحقاب التاريخية القديمة إذ كانت له علاقة بالعديد من المناطق الحضارية القريبة والبعيدة مثل مركز «أم ورفروفن» المتواجد في أعلى الجبل وكذلك مركز «دشر الواد» ومركز «أنكَال». كما كان أوعبيد الله مناراً للعلم والعلماء، نزح له العديد منهم من شتى أطراف المغرب من تودغة إقليم ورزازات ومن إداوسملال (تزروالت) إقليم سوس وعلماء من قبائل الدليم الساقية الحمراء ووادي الذهب بالإضافة إلى آخرين من تافيلالت وغير ذلك مما يطول ذكره، وكانت أوعبيد الله تعرف بقصبة المرينيين في العصر المريني. كما عرف أهله طيلة تاريخه الطويل بتشجيع طلاب العلم والعلماء حيث يسخرون أعمالهم في الزراعة والفلاحة والكسب لإطعام طلاب العلم وتشجيعهم، كما كانوا يوقفون بساتينهم وأراضيهم الزراعية وقفا لتمويل طلبة العلم وبقي على نشاطه الدؤوب إلى الستينات من القرن العشرين. ومن أهم العلماء دفين أوعبيد الله سيدي عبد الرحمان بوزيان.

موقع مركز انكَال التاريخي

يقع مركز انكَال في الهضبة من سفح الجبل وهو مركز لقبيلة أيت بوملال حيث عرف منذ القدم نشاطا عمرانيا حيث به العديد من المدافن البشرية الموغلة في القدم وعرف حركة علمية وأهم معلمة على ذلك مسجده العتيق الذي عرف العشرات من رجالات الفكر والعلم أمثال: سيدي واكريم وسيدي اوحماد وسيدي لفروكي وأخيرا سيدي أحمد أموكَان هذا الفقيه الجليل الوارع النازح من فركلة بقصر أسرير تتلمذ على يد أكبر فقهاء تافيلالت وهو المجاهد الحاج العربي ابن المحاج البدوي الأنصري التجموعتي نزح أجداده من الينبوع على البحر الأحمر إلى تافيلالت حيث حطوا الرحال بقصر السيفة، هذا الفقيه المجاهد كان الطلبة يفتخرون بالتتلمذ عليه وقصدوه إلى فركلة من شتى أطراف المغرب مما يعزز المكانة العلمية للفقيه سيدي احماد اموكَان.

موقع مركز تاسْضرت التاريخي
 (تَاسضرت كلمة أمازيغية تعني "descente" نظرا لصعوبة تضاريسها)

مركز تسضرت أو تمجوضين ما يعرف حاليا بتبيهيت التي كانت مركزا لحراسة القوافل من النهب حيث يتقاضى أهلها الأجر على ذلك ما يعرف قديما ب«الماكوس». والمركز الأثري القديم لتبيهيت الموجود في أعلى الهضبة موغل هو كذلك في القدم نظرا لبقايا الأطلال المتعددة والمقابر القديمة المجاورة كمقبرة «عجلاين».و على ذكر عجلاين هناك ضريح مثيل للعيان إلى اليوم يحمل هذا الاسم في نفس المقبرة، حيث يروى على لسان الرواة أن بذلك الموقع أسفل تسضرت وقعت معركة شرسة بين جيشين ومحل أحد الملوك. وفي أجواء الحرب والطعن والقتل نهبت خزائن أحد الملوك وكانت بها تحف وكان من بينها تمثالين لعجلين صنعا من الذهب ويروى أن الناهبين دفنوا العجلين في وسط المقبرة. ومنذ ذلك اليوم أطلق على ضريح تلك المدافن «عجلاين». ويروى أن هذه المناطق مليئة بشتى كنوز الذهب والفضة والتحف النفيسة دفنت في أجواء الاضطرابات والحروب التي عرفها طريق السلطان طيلة التاريخ الطويل نظرا لمواكب الملوك وقوافل التجار والعديد من كبار العلماء الذين وطئت أقدامهم هذه الأرض المباركة ومما يجب التنبيه إليه أن يعاد لهذه المناطق اعتبارها وجلالها وهيبتها وكيف لا وهي التي عرفت مرور علماء أجلاء كان لهم أكبر الآثار في إنارة تاريخ البشرية أمثال أبو الوليد ابن رشد AVEROES –كما كان يعرف في الغرب- مؤلف العديد من الكتب مثل تهافت التهافت وكتاب فصل المقال فيما بين الحكمة والشريعة من اتصال والذي كان يلقب بالشارح الأكبر نظرا لكونه شرح كتب أرسطو والعديد من علماء الإغريق، ولا شك أن أمثال هؤلاء المفكرين العلماء كانوا يمرون على هذه الأرض راجلين أو على دواب مما يتطلب في رحالات تلك العصور الوقوف كلما وجدوا مركزا للاستراحة وكانت أرض الفيض كما كانت تسمى قديما منتجع يصلح لاستراحة من عناء الترحال.

موقع مركز بوالصومعت التاريخي

كان يقع مركز «بوالصومعت» في الحيز الجغرافي التالي: من الشمال يحده ادشر الواد ثم بوسلمان ومن سيدي عيسى إلى بوالدليت وتمزكيدة جنوبا وشرقا أوعبيدالله وأيت شباب على منابع تمسكورت ثم تفسورين المطلة على منابع تامدة ونزولا بوادي أوبشا ثم سهل بوحابو إلى نهر أم الربيع.

هذه المدينة الأثرية التي عرفت عمرانا هائلا منذ العصر الموحدي في القرن الثاني عشر الميلادي وامتد إشعاعها العمراني والعلمي إلى أواسط القرن السابع عشر الميلادي. حيث كانت مسرحا لقبيلة ايت ايمور التي تقوت واشتدت شوكتها وصارت تهدد أمن القوافل التجارية ومحلات السلطان على الطريق الاستراتيجي الهام. مما دفع أحد الملوك في أواسط القرن السابع عشر الميلادي بمحاربتهم بجيوش جرارة حيث هدموا كل مدينة «بوالصومعت» وسدوا بعض المنابع المائية حتى لا يطمع ايت ايمور في العودة وترحيل ألوف الأسرى منهم إلى أحواز مراكش قرب تحناوت.

ولم يبق من أثار هذه المدينة الأثرية إلا بقايا حجارة لأسس البناء أو الياجور أو بعض قطع الزليج والفسيفساء التي كانت تجلب إليها من الأندلس أو فاس. ومن بين هذه الآثار البارزة إلى يومنا هذا أثار يحتمل أن تكون لصومعة مسجد يقع داخل بستان ما يعرف ب«أورتي نيت أوشرو» غرب سهل «بوحابو» على ساقية «توف السيحل» وحفريات متعددة على جانب وادي أوبشا، ويروى أن الصومعي المشهور تاريخيا ببني ملال تعود أصوله إلى بوالصومعت بزاوية الشيخ.

ومن أهم المراكز العلمية التابعة لمدينة بوالصومعت المنقرضة والتي تتداولها ألسنة الرواة إلى يومنا هذا هو المركب العلمي والثقافي الذي كان ولا يزال إلى اليوم يحمل اسم «تمزكيدة» (تمزكيدة كلمة بالأمازيغية السوسية تعني: مكان طلب العلم والعبادة) وإن دلت هذه التسمية على شيء فإنها تدل على أن هذه المنطقة عرفت منذ العديد من القرون هجرة علماء أجلاء طواهم النسيان من شتى أطراف المغرب والأندلس. حيث كانت لهم اتصالات بعلماء من العيار الثقيل أمثال أبو الوليد ابن رشد الأندلسي والذي سبق ذكره، كان يعرج على هذا المركز كلما قام برحلة من الأندلس إلى مراكش أو العودة إلى الأندلس، ولاشك أن الوليد بن رشد كان يفضل الاستراحة بمنطقة أرض الفيض كما كانت تعرف قديما.وكل هذا الخضم من المراكز الأثرية التي عرفتها هذه المنطقة من زاوية الشيخ والتي عرفت العديد من التسميات عبر تاريخها الموغل في القدم، إذ كانت في بداية الفتح الإسلامي تعرف بأرض «زاغ» لتعرف في عصر أنوارها بأرض الفيض، ثم سميت بعد ذلك «بأم الرمان» ليطلق عليها في أواسط السابع عشر الاسم الذي تحمله إلى يومنا هذا وهو زاوية الشيخ نسبة إلى الولي الصالح والعلامة «سيدي احمد بناصر» المولود بتمكَروت على واد درعة بأحواز زكَورة، حيث أسس أبوه بتمكَروت أهم مكتبة في أفريقيا والعالم الإسلامي رحل جلها من طرف المستعمر الفرنسي والبعض الآخر حمل على شاحنات إلى المكتبة الوطنية بالرباط في بداية الاستقلال. وقد أسس سيدي أحمد بناصر مئات الزوايا في كل أطراف المغرب وكانت تعرف بالزوايا الناصرية وكان يبعث بأبنائه لنشر الدعوة الإسلامية، وكان من بينهم سيدي أحمد بناصر مؤسس زاوية الشيخ وهو دفين تمسكورت بناحية خنيفرة.

قبائل زاوية الشيخ

قبيلة آيت إيمور

كان لها شأن في ما كان يعرف تاريخ الدير «آيت أومالو» و (أمالو كلمة أمازيغية تعني الظل)، هذه القبيلة كانت تستوطن حيزا واسعا من الأطلس المتوسط ابتداء من منابع أم الربيع إلى منطقة آيت سخمان في أعالي الأطلس المتوسط، وإلى يومنا هذا هناك أماكن بمنطقة آيت سخمان تحمل اسم قبائل آيت إيمور مثل «إفري نيت إيمور» (إفري كلمة أمازيغية تعني المغارة)، بحيث اشتدت شوكتها وتفرغت للفروسية وصارت تهدد القوافل التجارية والمحلات ورجالات الفكر مما أدى إلى رفع عدة شكايات ضدها إلى سلاطين ذلك الزمان بفاس ومراكش حيث تقرر ترحيلهم إلى أحواز مراكش منطقة تحناوت ولا يزالون إلى يومنا هذا يعرفون بقبيلت آيت إيمور ومن أهم قادتهم المشهورين تاريخيا أوبرشا امبارك. كما أن سلطة المخزن في ذلك التاريخ عملت على جلب قبائل أخرى من بعض أطراف المغرب لملئ الفراغ بالمنطقة.

قبيلة آيت عبد النور

جلبت من منطقة آيت احديدو

قبيلة آيت اشظيف

حولت من إقليم ورزازات.

قبائل آيت هودي

يعودون إلى جدهم هود ومركزهم ادشر الواد.

فخدة إِزرار

نزحوا من واحة اغربس ما يعرف بكَلميمة إقليم الراشيدية، «إزرارن» يعرفون في بلدهم الأصلي «بإِزرارن».

فخدة آيت بوملال

غالبا أصلهم من بقايا أيت ايمور نظرا لتطابق اللهجات والعادات والملاح.

قبلة آيت هودي

تتشكل من الدواوير التالية:
 قبلة آيت هودي
 دوار آيت أوعبيد الله
 دوار إزرار
 دوار آيت بوملال
 دوار آيت موسى
 دوار آيت خلو
 دوار آيت خلفون
 دوار آيت كولال

قبيلة آيت عبد النور==

تكونها الدواوير التالية:

 دوار آيت احديدو
 دوار آيت حمزة
 دوار إزغواضان
 دوار آيت عثمان
 دوار آيت ايديير

فخدة آيت كظيف

تكونها الدواوير التالية:

 آيت أوخا احساين
 املوان
 آيت عبدي
 آيت عبد الرزاق.

وكل هذه الدواوير التي ذكرت سالفا تنضوي اليوم تحت ما يعرف حاليا بجماعة آيت أم البخت (البخت تعني الحظ نظرا للخيرات الوافرة في هذه المنطقة).

قبائل آيت ماحا

الرواد الأوائل لقبيلة آيت ماحا نزحوا من سهل تادلة بعد ترحيل آيت ايمور.

وفخدة آيت ماحا تتشكل حاليا من الدواوير التالية:
1)آيت إسولال =
 آيت ربعين
 آيت أيوب
 آيت امحند ؤ يوشو
2)آيت احسين =
 آيت علي وحساين
 آيت مومن
 آيت عمر

ولا زالت بعض الأماكن بزاوية الشيخ تنسب إلى آيت إيمور كزيتون آيت إيمور ومخازن الغلال والحبوب ما يعرف بالمرس في طريق واد النفع.

خصائص

عرفت هذه المنطقة العديد من المعارك ذات الأهمية التاريخية التي خاضتها قبائل أيت إيمور بزعامة قائدهم المشهور أوبرشا امبارك، كما عرفت معارك أخرى أكثر شهرة كمعركة «تارضا» التي وقعت فيما يعرف إلى يومنا هذا بتارضا وفطان، التي وقعت بين جيوش المولى الرشيد العلوي مؤسس الدولة العلوية وجيوش السي محمد والحاج الدلائي آخر زعماء الإمارة الدلائية التي كان مركزها في «أيت دْلَ» خلف تلال تقع قرب معمل الياجور على الطريق الرئيسية رقم 8 ببلدة أيت اسحاق. وتعتبر معركة طاردة المعركة الفاصلة بين عصر الدلائين ونشوء دولة العلويين حيث انتصر في هذه المعركة المولى الرشيد، فأخذ معه من هذه المنطقة ومن أيت دل خيرة علمائها إلى مدينة فاس حيث وجدوا كل الترحاب والمعاملة الحسنة وذلك في أواسط القرن السابع عشر الميلادي. ثم معارك أخرى مع الفرنسيين أثناء عقد الحماية الفرنسية، ومن أشهرها معركة «الشاوش أٌوخَلا العطاوي» سنة 1947.

وكان أبت إيمور على درجة من الغنى والرفاه، وكان شغفهم بامتلاك الخيل الأصيلة والتنافس في ذلك إلى أن وصل بهم الحال إلى ضرب صفائح أرجل الخيل من الذهب، وأثار حب أيت أيمور للفرس والفروسية لا تزال مكرسة إلى يومنا هذا بين قبائل أيت أم البخت على درجات متفاوتة حيث يأتي أيت بوملال وايت هودي وايت عبد النور في المقدمة. إذ تعد الفروسية التقليدية من أشهر الأنشطة الحالية بالمنطقة على الصعيد الوطني والدولي، وشاركت فرقة منطقة زاوية الشيخ في الجائزة الوطنية للفروسية التقليدية ممثلة جهة تادلة أزيلال فحصلت على الرتبة الثانية سنة 2002 والرتبة الأولى سنة 2003. ومن أشهر الفرسان قديما وحديثا نذكر حدو وبنمومن والسيد حدو أوكعموش والسيد طيبي وأوعبد النور وحدو وكعموش.

كما اشتهرت هذه المنطقة بأغانيها الشعبية والفلكلورية المتنوعة، التي تعتبر مرآة صادقة تعكس الحياة اليومية المعيشة على اختلاف ألوانها ومكوناتها، كما أنها تلعب دور التوعية والمرشد الناصح ساعية إلى تنوير ضمائر الإنسان، والتنبيه على الأخطار التي قد يتيه فيها. ويظهر البعد الديني لهذه الأغاني الشعبية بجلاء فيما يسمى بغناء الشيوخ (إمديازن) حيث يقوم الشيخ (أمدياز) على نظم قصيدة كاملة (تمديازت) ضمن موضوع واحد، كالمدح مثلا أو الهجاء أو الزهد أو غيرهم. كما توجد أنواع أخرى لهذا الفن العريق كأحيدوس. فأحيدوس يعتبر مظهرا من مظاهر التعبير عن أفراح الناس، يتخذ أشكالاً متنوعة حسب المناطق التي يتدوال فيها هذا الطقس الفني، وسوف نسلط الضوء على هذا النموذج بمنطقة زاوية الشيخ حيث توجد فرقة تحمل اسم «فرقة آيت بوملال لأحيدوس» برئاسة الناظم «أنشاد» موحى أوخوجان. إذ يتسم بميزة خاصة تكمن في كونه يتشكل من صف واحد مختلط (ذكورا وإناثا)، فيتم التباري بالقصائد بين الشعراء الفحول. كما يتسم بالحركة الثابتة في مكان قار، وأثناء الإنشاد يقوم الصف بحركات نزولا وصعودا بشكل تدريجي، إلى أن يردد أحد نصفي الصف الشطر الأول من المقطع لينتقل الدور إلى النصف الآخر وهكذا دواليك.

وثمة أنواع أخرى من هذا النموذج يعرف أحدهم «حيفا» ويكون مختلطا على شكل دائري ويتسم بالحركية المتوسطة، وشكل آخر يصطلح عليه ب«تمسرحت» التي يصحبها الرقص والحركة السريعة.

أما فيم يتعلق بالمعزوفات المستعملة فتشمل الطبل والبندير (تالونت) بالإضافة إلى الكمنجة أو الكمان بناصر أوخويا وحادة أوعكي وحدو وشاوش نموذجا ثم نجد الوتر والكتار عند بعض المجموعات. كالمغني مولاي أحمد الحسني المشهور على الصعيد الوطني.

معرض الصور

مراجع

 إحصاء السكان 1994 و 2004 من موقع World Gazetteer العالمي.

أماكن مأهولة في إقليم بني ملال
بلديات المغرب
مدن المغرب

زاوية الشيخ


Mike Carey (born 1959), also known by his pen name M. R. Carey, is a British writer of comic books, novels and films, whose credits include the long-running The Sandman spin-off series Lucifer, a three-year stint on Hellblazer, as well as his creator-owned titles Crossing Midnight and The Unwritten for DC Comics' Vertigo imprint, a lengthy run on Marvel's X-Men, the 2014 novel The Girl with All the Gifts and its 2016 film adaptation.

Early life and career
Carey was born in Liverpool, England, in 1959. He describes his young self as "one of those ominously quiet kids... [who] lived so much inside my own head I only had vestigial limbs". As a child, he maintained an interest in comics, writing and drawing primitive stories to entertain his younger brother. He studied English at St Peter's College, Oxford and, upon graduation, became a teacher. He taught for 15 years before moving on to writing comics.

Writing career
After a series of one-off jobs for independent comics companies, including a biographical Ozzy Osbourne comic and a fantasy tale starring the band Pantera, Carey became a contributor to the British comics anthology 2000 AD, where he co-created the original series Thirteen and Carver Hale, and wrote two series for The Sandman Presents line published by DC Comics' Vertigo imprint, Lucifer and Petrefax. Lucifer was subsequently extended into an ongoing series, which Carey wrote for its entire 75-issue run. Further work for Vertigo includes a 40-issue run on the imprint's flagship title Hellblazer as well as the spin-off graphic novel All His Engines, several creator-owned endeavors, such as the six-part mini-series Faker with art by Jock and the ongoing series Crossing Midnight with artist Jim Fern, and two more The Sandman spin-offs in the form of graphic novels, The Sandman Presents: The Furies and God Save the Queen, both created with artist John Bolton. In 2009, Carey launched his longest creator-owned series to date, The Unwritten, co-created with the Lucifer collaborator Peter Gross and featuring covers by Yuko Shimizu.

Other work for DC Comics includes the long-delayed reboot of Wildstorm's Wetworks and two graphic novels for the Minx imprint aimed at the teenage female audience, one of which was co-written by Carey with his daughter Louise. In 2003, Carey was announced as the new writer of the Firestorm ongoing series, however, he left the project few months after the announcement as the editors wanted to take it in a different direction. The series was launched in 2004 with Dan Jolley as the writer.

In 2006, Carey took over the writing duties of Marvel's X-Men series, which was soon rebranded into X-Men: Legacy. He saw the title through a number of inter-title crossovers between the various X-Men books such as "Endangered Species", "Messiah Complex", "Original Sin" (a crossover between X-Men: Legacy and Wolverine: Origins that was tentatively titled "Dark Deception") and "Age of X". Carey wrote X-Men: Legacy for six years and contributed a number of X-Men stories to other publications, such as two tie-ins to the "Secret Invasion" crossover storyline, the four-issue mini-series Secret Invasion: X-Men and an eight-page story in the one-shot anthology Secret Invasion: Who Do You Trust? featuring Abigail Brand of S.W.O.R.D., a retelling of Beast's origin story as part of the X-Men: Origins line and an Iceman serial in the X-Men: Manifest Destiny anthology series. Other work for Marvel includes the comic book adaptation of Orson Scott Card's Ender's Shadow.

Carey's first novel, The Devil You Know, was released in the UK by Orbit books in April 2006, and as a hardcover in the US in July 2007. Its sequel, Vicious Circle, was published in October 2006, and the following three novels in the series, Dead Men's Boots, Thicker Than Water, and The Naming of the Beasts, followed in September 2007, March 2009 and September 2009, respectively. What would have been Carey's first feature film, the erotic ghost story Frost Flowers, was reported to be in pre-production in June 2006, with filming to begin that September under the direction of Andrea Vecchiato. Carey was also reported to work on the TV adaptation of his comic book series The Stranded, a co-production between Virgin Comics and the Syfy network. Also for Virgin, Carey took part in the short-lived Coalition Comix project created in association with MySpace, where users could suggest ideas for a comic which then would be used during its production.

In 2014, Carey published another novel, The Girl with All the Gifts. That same year, the screenplay of the same name, written by Carey concurrently with the novel, appeared on the Brit List. Filming began in May 2015, with Colm McCarthy directing and Gemma Arterton, Paddy Considine, Glenn Close and Sennia Nanua starring. The story, depicting a dystopian future where most of humanity is wiped out by a fungal infection, focuses on the struggle of a scientist, a teacher and two soldiers who embark on a journey of survival with a special young girl named Melanie.

Bibliography

Comics

Early work
Toxic! #30–31: "Aquarius" (with Ken Meyer, Jr., anthology, Apocalypse Ltd, 1991)
Rock-It Comix:
Ozzy Osbourne: "The Comeback" (with Tom Kyffin, one-shot, 1993)
Pantera: "Power in the Darkness" (with Trevor Goring, one-shot, 1994)
Caliber:
Inferno #1–5 (with Michael Gaydos, 1995–1996) collected as Inferno (tpb, 144 pages, Titan, 2003, )
Negative Burn #49: "Suicide Kings" (with P. J. Holden, anthology, 1997)
Dr. Faustus (with Mike Perkins, one-shot, Tome Press, 1997)
2000 AD (anthology, Fleetway/Rebellion):
Pulp Sci-Fi:
 "Eggs is Eggs" (with Cliff Robinson, in #1145, 1999)
 "Doin' Time" (with Ben McCloud, in #1147, 1999)
Tharg's Future Shocks (with John Charles, in #1230 and 1287, 2001–2002)
Carver Hale (with Mike Perkins, in #1236–1240 and 1247–1249, 2001) collected as Carver Hale: Twisting the Knife (hc, 44 pages, 2005, )
Tharg the Mighty: "A Night 2 Remember" (with Anthony Williams, one page in 2000 AD'''s 25th anniversary strip featuring a D. R. & Quinch cameo, in #1280, 2002)Thirteen (with Andy Clarke, in #1289–1299, 2002) collected as Thirteen (tpb, 96 pages, DC Comics, 2005, )Just 1 Page (series of charity benefit anthology one-shots self-published by Adrian Brown for Comic Festival):Just 1 Page: Heroes: "Little Nemo" (with Adrian Brown, one-page strip, 2001)Just 1 Page: Brits: "Wham! and Smash!" (text article detailing the history of the eponymous comics magazines, 2003)9-11 Volume 1: "In the House of Light" (with Mike Collins, anthology graphic novel, 196 pages, Dark Horse, 2002, )

DC ComicsThe Sandman Presents (Vertigo):The Sandman Presents: Lucifer #1–3: "The Morningstar Option" (with Scott Hampton, 1999)The Sandman Presents: Petrefax #1–4: "Travels in Malegrise" (with Steve Leialoha, 2000)The Sandman Presents: The Furies (with John Bolton, graphic novel, hc, 96 pages, 2002, ; sc, 2003, )Lucifer (with Chris Weston (#1–3), Warren Pleece (#4), Peter Gross, Dean Ormston, David Hahn (#41), Ted Naifeh (#45), P. Craig Russell (#50), Marc Hempel (#55), Ronald Wimberly (#58), Colleen Doran (#62), Michael Kaluta (#66) and Zander Cannon (#70), Vertigo, 2000–2006) collected as:Book One (collects #1–13 and The Sandman Presents: Lucifer #1–3, tpb, 392 pages, 2013, )Book Two (collects #14–28, tpb, 416 pages, 2013, )Book Three (collects #29–45, tpb, 400 pages, 2014, )
 Includes the Lucifer: Nirvana one-shot (written by Carey, art by Jon J Muth, 2002)Book Four (collects #46–61, tpb, 392 pages, 2014, )Book Five (collects #62–75, tpb, 352 pages, 2014, )Omnibus Volume 1 (collects #1–35, The Sandman Presents: Lucifer #1–3 and Lucifer: Nirvana, hc, 1,000 pages, 2019, )Omnibus Volume 2 (collects #36–75, hc, 1,040 pages, 2020, )Flinch #16: "The Wedding Breakfast" (with Craig Hamilton, anthology, Vertigo, 2001) collected in Flinch Book Two (tpb, 192 pages, 2016, )
Hellblazer:9-11 Volume 2: "Exposed" (with Marcelo Frusin, anthology graphic novel, 224 pages, 2002, ) collected in John Constantine, Hellblazer Volume 25 (tpb, 352 pages, 2021, )Hellblazer (with Steve Dillon (#175–176, 200), Marcelo Frusin, Jock (#181), Lee Bermejo (#182–183), Doug Alexander (#187–188), Leonardo Manco, Chris Brunner (#196), Giuseppe Camuncoli (#206), Frazer Irving (#213) and John Paul Leon (#227), Vertigo, 2002–2007) collected as:
 John Constantine, Hellblazer Volume 16 (collects #175–188, tpb, 328 pages, 2017, )
 John Constantine, Hellblazer Volume 17 (collects #189–201, tpb, 328 pages, 2017, )
 John Constantine, Hellblazer Volume 18 (collects #202–215, tpb, 328 pages, 2018, )
 John Constantine, Hellblazer Volume 19 (includes #229, tpb, 328 pages, 2018, )Hellblazer: All His Engines (with Leonardo Manco, graphic novel, hc, 128 pages, Vertigo, 2005, ; sc, 2006, ) collected in John Constantine, Hellblazer Volume 20 (tpb, 328 pages, 2019, )
Batman:Batman: Gotham Knights #37: "Fear is the Key" (with Steve Mannion, co-feature, 2003) collected in Batman: Black and White Volume 3 (hc, 288 pages, 2007, ; tpb, 2008, )Detective Comics #801–804: "The Barker: When You're Strange" (with John Lucas, co-feature, 2005)My Faith in Frankie #1–4 (with Sonny Liew, Vertigo, 2004) collected as My Faith in Frankie (tpb, 112 pages, 2004, )Neil Gaiman's Neverwhere #1–9 (with Glenn Fabry, Vertigo, 2005–2006) collected as Neil Gaiman's Neverwhere (tpb, 224 pages, 2007, )Wetworks vol. 2 (with Whilce Portacio, Peter Gross (#7–8) and Dave Taylor (#9), Wildstorm, 2006–2008) collected as:Volume 1 (collects #1–5, tpb, 136 pages, 2007, )
 Includes the 6-page untitled preview story (art by Whilce Portacio) from the Coup d'Etat: Afterword one-shot (2004)Volume 2 (includes #6–9, tpb, 160 pages, 2008, )Crossing Midnight (with Jim Fern, Inaki Miranda (#7), Eric Nguyen (#10–12) and Gabriel Hernández Walta + Mateo Guerrero (#16), Vertigo, 2007–2008) collected as:Cut Here (collects #1–5, tpb, 128 pages, 2007, )A Map of Midnight (collects #6–12, tpb, 168 pages, 2008, )The Sword in the Soul (collects #13–19, tpb, 168 pages, 2008, )God Save the Queen (with John Bolton, graphic novel, hc, 96 pages, Vertigo, 2007, ; sc, 2008, )Re-Gifters (with Sonny Liew, graphic novel, 176 pages, Minx, 2007, )Confessions of a Blabbermouth (co-written by Carey and his daughter Louise, art by Aaron Alexovich, graphic novel, 176 pages, Minx, 2007, )Faker #1–6 (with Jock, Vertigo, 2007–2008) collected as Faker (tpb, 160 pages, 2008, )The Unwritten (Vertigo):The Unwritten (with Peter Gross, Jimmy Broxton (#10–11), Kurt Huggins (#12), Ryan Kelly (#17), Vince Locke (#19–23, 27–30, 33.5), Al Davison (#24), M. K. Perker (#31–35), Michael Kaluta + Rick Geary + Bryan Talbot (#31.1), Dean Ormston (#32.5, 45–46, 52–54), Gary Erskine (#34.5), Gabriel Hernández Walta (#35.5), Rufus Dayglo (#36) and Mark Buckingham (#50–54), 2009–2013) collected as:
 Tommy Taylor and the Bogus Identity (collects #1–5, tpb, 144 pages, 2010, )
 Inside Man (collects #6–12, tpb, 168 pages, 2010, )
 Dead Man's Knock (collects #13–18, tpb, 160 pages, 2011, )
 Leviathan (collects #19–24, tpb, 144 pages, 2011, )
 On to Genesis (collects #25–30, tpb, 144 pages, 2012, )
 Tommy Taylor and the War of Words (collects #31–35 and 31.5–35.5, tpb, 240 pages, 2012, )
 The Wound (collects #36–41, tpb, 144 pages, 2013, )
 Orpheus in the Underworlds (collects #42–49, tpb, 176 pages, 2014, )
 The Unwritten Fables (collects #50–54, tpb, 144 pages, 2014, )The Unwritten: Tommy Taylor and the Ship That Sank Twice (with Peter Gross, graphic novel, hc, 160 pages, 2013, ; sc, 2014, )The Unwritten: Apocalypse (with Peter Gross, Al Davison (#5) and Vince Locke (#9), 2014–2015) collected as:
 The Unwritten: War Stories (collects #1–5, tpb, 128 pages, 2014, )
 The Unwritten: Apocalypse (collects #6–12, tpb, 176 pages, 2015, )House of Mystery Halloween Annual #2: "Infernal Bargains: Just Say No!" (with Peter Gross, co-feature, Vertigo, 2010) collected in House of Mystery: Conception (tpb, 160 pages, 2012, )Vertigo Quarterly: SFX #2: "Schrödinger's Catflap" (with Tana Ford, anthology, 2015) collected in SFX (tpb, 296 pages, 2016, )Dollhouse Family #1–6 (with Peter Gross and Vince Locke, Hill House, 2020) collected as Dollhouse Family (hc, 160 pages, 2020, ; tpb, 2021, )

Marvel Comics
Ultimate Marvel:Ultimate Elektra #1–5 (with Salvador Larroca, 2004–2005) collected as Ultimate Elektra: Devil's Due (tpb, 120 pages, 2005, )Ultimate Fantastic Four (with Jae Lee (#19–20), Stuart Immonen + Frazer Irving (Annual #2), Pasqual Ferry, Mark Brooks, Tyler Kirkham and Eric Basaldua (#56), 2005–2008) collected as:
 Volume 2 (includes #19–20, hc, 240 pages, 2006, )
 Volume 4 (collects #33–41 and Annual #2, hc, 320 pages, 2007, )
 Includes the 2-issue spin-off limited series Ultimate X4 (written by Carey, art by Pasqual Ferry and Leinil Francis Yu (#2), 2006)
 Volume 5 (collects #42–53, hc, 288 pages, 2008, )
 Volume 6 (includes #54–57, hc, 256 pages, 2009, )Ultimate Vision #1–5 (with Brandon Peterson, 2007–2008) collected as Ultimate Vision (tpb, 160 pages, 2008, )Spellbinders #1–6 (with Mike Perkins, 2005) collected as Spellbinders: Signs and Wonders (tpb, 144 pages, 2012, )
Fantastic Four:Fantastic Four: The Movie (with Dan Jurgens, one-shot, 2005) collected in Fantastic Four: The Movie (tpb, 120 pages, 2005, )Marvel Holiday Special (anthology):
 Marvel Holiday Special 2005: "Christmas Day in Manhattan" (with Mike Perkins, 2006) collected in Marvel Holiday Digest (tpb, 144 pages, 2006, )
 Marvel Holiday Special 2006: "A is for Annihilus" (with Mike Perkins, 2007)
 Marvel Holiday Special 2007: "The Meaning of Christmas" (with Nelson DeCastro, 2008)What If...? (featuring the Fantastic Four): "What If the Fantastic Four were Cosmonauts?" (with Marshall Rogers, one-shot, 2006) collected in What If: Mirror Mirror (tpb, 152 pages, 2006, )Fantastic Four: Negative Zone: "Ethical Dilemmas in Modern Science" (with Stefano Caselli, co-feature in one-shot, 2019) collected in Fantastic Four: Thing vs. Immortal Hulk (tpb, 120 pages, 2020, )
X-Men:X-Men vol. 2 (rebranded as X-Men: Legacy starting with issue #208; art by Chris Bachalo (#188–190, 192–193, 197–200, 205–207), Clayton Henry (#191), Humberto Ramos (#194–196, 200–203), Mark Brooks (Annual #1), Scot Eaton (co-features in #200 and 204 + issues #208–215, 217–218, 220–224), Mike Perkins (co-feature in #203), Mike Choi (#204), John Romita, Jr. (#208), Billy Tan (#209), Greg Land (#210, 235–237), Brandon Peterson (#211), Mike Deodato, Jr. (#212), Ken Lashley (#214), Marco Checchetto (#215), Philippe Briones (#216, 219, 225), Dustin Weaver (#226–227), Daniel Acuña (#228–230, X-Men: Legacy Annual #1), Mirco Pierfederici (#230, X-Men: Legacy Annual #1), Clay Mann (#231–233, 238–241, 245–247), Yanick Paquette (#234), Tom Raney (#241), Paul Davidson (#242–243), Harvey Tolibao (#244), Jorge Molina (#248), Rafa Sandoval (#249), Khoi Pham (#250–253, 257, 259–260) and Steve Kurth (#250, 254–256, 258), 2006–2012) collected as:
 X-Men: Supernovas (collects #188–199 and X-Men vol. 2 Annual #1, hc, 336 pages, 2007, ; tpb, 2008, )
 X-Men: Blinded by the Light (collects #200–204, tpb, 144 pages, 2008, )
 X-Men: Endangered Species (includes the co-features from #200 and 203–204, hc, 192 pages, 2008, ; tpb, 2008, )
 Also collects the X-Men: Endangered Species one-shot (written by Carey, art by Scot Eaton, 2007)
 Also collects the "Endangered Species" chapters originally published as co-features in Uncanny X-Men #488–489 (written by Carey, art by Mark Bagley (#488) and Mike Perkins (#489), 2007)
 Also collects the "Endangered Species" chapters originally published as co-features in X-Factor vol. 3 #21–22 (written by Carey, art by Mark Bagley (#21) and Mike Perkins (#22), 2007)
 Also collects the "Endangered Species" chapter originally published as the co-feature in New X-Men vol. 2 #42 (written by Carey, art Mike Perkins, 2007)
 X-Men: Messiah Complex (includes #205–207, hc, 352 pages, 2008, ; tpb, 2008, )
 X-Men: Legacy — Divided He Stands (collects #208–212, hc, 120 pages, 2008, ; tpb, 2008, )
 X-Men: Legacy — Sins of the Father (collects #213–216, hc, 168 pages, 2008, ; tpb, 2009, )
 X-Men: Original Sin (includes #217–218, hc, 144 pages, 2009, ; tpb, 2009, )
 Includes the X-Men: Original Sin one-shot (co-written by Carey and Daniel Way, art by Scot Eaton and Mike Deodato, Jr., 2008)
 X-Men: Legacy — Salvage (collects #219–225, hc, 168 pages, 2009, ; tpb, 2009, )
 Dark Avengers/Uncanny X-Men: Utopia (includes #226–227, hc, 368 pages, 2009, ; tpb, 2010, )
 X-Men: Legacy — Emplate (collects #228–230 and X-Men: Legacy Annual #1, hc, 112 pages, 2010, ; tpb, 2010, )
 X-Necrosha (includes #231–234, hc, 448 pages, 2010, ; tpb, 2010, )
 Also collects "The Foretelling" short story (art by Laurence Campbell) from X-Necrosha (anthology one-shot, 2009)
 X-Men: Second Coming (includes #235–237, hc, 392 pages, 2010, ; tpb, 2011, )
 Also collects the X-Men: Second Coming — Prepare free promotional one-shot (written by Carey, art by Stuart Immonen, 2010)
 Also collects Carey's chapter of the epilogue from X-Men: Second Coming #2 (art by Esad Ribić, 2010)
 X-Men: Legacy — Collision (collects #238–241, hc, 168 pages, 2011, ; tpb, 2011, )
 X-Men: Age of X (includes #245–247, hc, 256 pages, 2011, ; tpb, 2012, )
 Also collects the Age of X Alpha one-shot (written by Carey, art by Mirco Pierfederici, Gabriel Hernández Walta, Carlo Barberi, Paco Diaz and Paul Davidson, 2011)
 Also collects New Mutants vol. 3 #22–24 (written by Carey, art by Steve Kurth, 2011)
 X-Men: Legacy — Aftermath (collects #242–244 and 248–249, hc, 120 pages, 2011, ; tpb, 2012, )
 X-Men: Legacy — Lost Legions (collects #250–253, hc, 112 pages, 2011, ; tpb, 2012, )
 X-Men: Legacy — Five Miles South of the Universe (collects #254–260, hc, 160 pages, 2012, ; tpb, 2012, )Wolverine: Firebreak (with Scott Kolins, co-feature in one-shot, 2008) collected in Wolverine: Dangerous Games (hc, 144 pages, 2008, ; tpb, 2009, )X-Men: Divided We Stand (tpb, 136 pages, 2008, ) includes:
 X-Men: Divided We Stand (anthology):
 "Danger Room" (with Brandon Peterson, in #1, 2008)
 "Lights Out" (with Scot Eaton, in #2, 2008)Secret Invasion: Who Do You Trust?: "In Plain Sight" (with Timothy Green II, anthology one-shot, 2008) collected in Secret Invasion: Who Do You Trust? (tpb, 176 pages, 2009, )Secret Invasion: X-Men #1–4 (with Cary Nord and Miguel Sepulveda (#3–4), 2008–2009) collected as Secret Invasion: X-Men (tpb, 136 pages, 2009, )Uncanny X-Men: Manifest Destiny (hc, 208 pages, 2009, ; tpb, 2009, ) includes:
 Free Comic Book Day 2008: X-Men: "Pixies and Demons" (with Greg Land, one-shot, 2008)
 X-Men: Manifest Destiny #1–5: "Kill or Cure" (with Michael Ryan, anthology, 2008–2009)X-Men: Origins (hc, 192 pages, 2009, ; tpb, 2010, ) includes:
 X-Men: Origins — Beast (with J. K. Woodward, one-shot, 2008)
 X-Men: Origins — Gambit (with David Yardin, one-shot, 2009)Breaking into Comics the Marvel Way! #2: "Butterfly Blade" (with Shaun Turnbull, anthology, 2010)X-Men: No More Humans (with Salvador Larroca, graphic novel, 128 pages, 2014, )X-Men: Legacy #300 (co-written by Carey, Christos Gage and Simon Spurrier, art by Tan Eng Huat, Steve Kurth and Rafa Sandoval, 2014) collected in X-Force: Hide/Fear (tpb, 120 pages, 2015, )Legion of Monsters: Werewolf by Night: "Smalltown Girl" (with Greg Land, co-feature in one-shot, 2007) collected in Legion of Monsters (hc, 280 pages, 2007, )Ultimate Collection: Ender's Shadow (tpb, 256 pages, 2012, ) collects:Ender's Shadow: Battle School #1–5 (with Sebastian Fiumara, 2009) also collected as Ender's Shadow: Battle School (hc, 128 pages, 2009, )Ender's Shadow: Command School #1–5 (with Sebastian Fiumara, 2009–2010) also collected as Ender's Shadow: Command School (hc, 128 pages, 2010, )The Torch #1–8 (script by Carey from a story by Carey, Alex Ross and Jim Krueger, art by Patrick Berkenkotter and Anthony Tan (#7–8), 2009–2010) collected as The Torch (tpb, 200 pages, 2010, )The Mystic Hands of Doctor Strange: "Duel in the Dark Dimension" (prose story with illustrations by Marcos Martín, anthology one-shot, 2010) collected in Doctor Strange: The Flight of Bones (tpb, 192 pages, 2016, )Thor: Wolves of the North (with Mike Perkins, one-shot, 2011) collected in Thor: The Trial of Thor (tpb, 288 pages, 2017, )Sigil vol. 2 #1–4 (with Leonard Kirk, CrossGen, 2011) collected as Sigil: Out of Time (tpb, 96 pages, 2011, )Miracleman #0: "Whisper in the Dark" (with Paul Davidson, co-feature, 2022)

Other publishersCompa(ñ)ero Leonardo: "El Genio Eterno de Leonardo" (with Victor Santos, anthology graphic novel, 120 pages, Semana Negra de Gijón, 2004)
 The story was first published in English as "The Timeless Genius of Leonardo" (with new art by M. D. Penman) in Thought Bubble Anthology #1 (Image, 2011)
 The English language version was subsequently collected by Image in Thought Bubble Anthology Collection (tpb, 136 pages, 2016, )24-Minute Comic #1–2 (drawn by various artists over Carey-written couplets, self-published by Adrian Brown at UK Web & Mini Comix Thing, 2005–2006)
Dynamite:Red Sonja vol. 3 #0–6 (co-written by Carey and Michael Avon Oeming, art by Mel Rubi, 2005–2006)
 Collected as Red Sonja: She-Devil with a Sword (hc, 200 pages, 2006, ; tpb, 2006, )
 Collected in Red Sonja Omnibus Volume 1 (tpb, 464 pages, 2010, )Barbarella (with Kenan Yarar, Jorge Fornés (#4 and 12) and Donny Hadiwidjaja (#8), 2017–2018) collected as:
 Red Hot Gospel (collects #1–4, tpb, 128 pages, 2018, )
 Hard Labor (collects #5–8, tpb, 160 pages, 2019, )
 Burning Down the House (collects #9–12, tpb, 120 pages, 2019, )Vampirella: Revelations #0–3 (with Mike Lilly, Harris, 2005–2006)
 Collected as Vampirella: Revelations (tpb, 88 pages, 2006, )
 Collected in Vampirella Masters Series Volume 8: Mike Carey (tpb, 88 pages, Dynamite, 2013, )
Virgin:Voodoo Child #1–6 (script by Carey based on the concept by Nicolas Cage and his son Weston, art by Dean Hyrapiet, 2007) collected as Voodoo Child (hc, 144 pages, 2008, ; tpb, 2008, )The Stranded #1–5 (with Sid Kotian, 2007–2008) collected as The Stranded (tpb, 144 pages, 2008, )Queen's Rook (with Edison George, 22-page webcomic published at MySpace, 2008)Negative Burn vol. 2 #14: "Red Shift" (with David Windett, anthology, Desperado Publishing, 2007)Liquid City Volume 1: "Face" (with Sonny Liew, anthology graphic novel, 312 pages, Image, 2008, )Untouchable (co-written by Carey and Samit Basu, art by Ashok Bhadana, graphic novel, 56 pages, Liquid, 2010, )Houses of the Holy #1–9 (with Dave Kendall, digital/motion comic, Madefire, 2013–2014)
Boom! Studios:Suicide Risk (with Elena Casagrande, Joëlle Jones (#5), Jorge Coelho (#10), Filipe Andrade (#14), Haemi Jang (#18) and Giorgia Sposito (#19–21, 25), 2013–2015) collected as:
 Grudge War (collects #1–4, tpb, 128 pages, 2013, )
 Nightmare Scenario (collects #5–9, tpb, 160 pages, 2014, )
 Seven Walls and a Trap (collects #10–13, tpb, 128 pages, 2014, )
 Jericho (collects #14–17, tpb, 128 pages, 2015, )
 Scorched Earth (collects #18–21, tpb, 128 pages, 2015, )
 The Breaking of So Great a Thing (collects #22–25, tpb, 128 pages, 2016, )Rowans Ruin #1–4 (with Mike Perkins, 2015–2016) collected as Rowans Ruin (tpb, 112 pages, 2016, )
IDW Publishing:Love is Love: "Triolet for Orlando" (poem illustrated by Craig Hamilton, anthology graphic novel, 144 pages, 2016, )Darkness Visible #1–6 (co-written by Carey and Arvind Ethan David, art by Brendan Cahill and Livio Ramondelli (#3 and 6), 2017) collected as Darkness Visible (tpb, 152 pages, 2017, )The Highest House #1–6: "Obsidian's Bargain" (with Peter Gross, 2018) collected as The Highest House (tpb, 188 pages, 2018, )Femme Magnifique: "Rosalind Franklin" (with Eugenia Koumaki, anthology graphic novel, 240 pages, 2018, )Shock Volume 1: "Escape from the Lost World" (with Szymon Kudranski, anthology graphic novel, 160 pages, Aftershock, 2018, )TechnoFreak vol. 2 #1: "The Baboushka Gambit" (with Tom Newell, co-feature, American Mythology, 2021)Orc Island'' #1: "Ark Story" (with Kano, co-feature, Bad Idea, 2022)

Poetry and short prose

Uncollected

Collected

Novels

References

External links

Mike Carey at Orbit Books
Mike Carey at Barney

Mike Carey chronological bibliography at Enjolra's World

Interviews

"In Depth With Mike Carey: Marvel, Vertigo & More", Comic Book Resources, 3 January 2006
Life After Lucifer (cached), April 2006
Interview with Mike Carey on BookBanter, 15 September 2009
Interview with Mike Carey on Marvel.com, 9 November 2006
Get Carey'd Away With Mike: A Look Back At 2006, Comic Book Resources, 20 December 2006
Mike Carey Celebrates The Present In "Re-Gifters", Comic Book Resources, 10 April 2007
X-POSITION Week 19: Mike Carey, Comic Book Resources, 4 October 2007
Mike Carey two-part interview at LiveWire Review, LiveWireWorld.com, 24 and 25 October 2007
X-POSITION Week 28: Mike Carey, Comic Book Resources, 4 December 2007
X-POSITION Week 36: Mike Carey, Comic Book Resources, 29 January 2008
XPOSITION: Mike Carey's "Legacy", Comic Book Resources, 25 March 2008
X-POSITION: Mike Carey Builds his "Legacy", Comic Book Resources, 10 June 2008
Podcast interview with cIndyCenter.com 2008 – Part 1
Podcast interview with cIndyCenter.com 2008 – Part 2
X-Men Nation: Mike Carey on Professor X and X-Men Legacy
Interview with Mike Carey, Comicbook Bin, 14 February 2010

1959 births
Living people
British graphic novelists
Marvel Comics writers
Alumni of St Peter's College, Oxford
Schoolteachers from Merseyside
Writers from Liverpool
21st-century British novelists
English male novelists
Inkpot Award winners

Mike Carey (writer)