لولبية الرحم الايرلندية  دودة طفيلية من الشراطيات تصيب الاٍنسان والحيوانات الأليفة. تسمى اٍصابتها للاٍنسان بداء المكفنات. وللدودة دورة حياة مهمة حيث يعيش الطور البالغ للدودة في المعي الدقيق للقطط والكلاب حيث يتجاوز طولها 1.5 متر. تطرح بيوض الدودة مع الفضلات، عندما تتطور إلى يرقة تصيب الاٍنسان مباشرة أو عبر مضيف متوسط، ضفادع، طيور، أفاعي، فئران للتحول إلى ديلانية مكتملة مرحلة يرقية في بعض الديدان، عندما تقوم للقطط والكلاب والثعالب بأكل المضيف المتوسط تكمل الدودة دورتها باتحول إلى بيوض تنتج ديدان بدورها. يمكن أن يصاب البشر بهذا الطفيل بثلاثة طرق رئيسية: تناول اللحوم غير المطهوة جيدا، المياه الملوثة أو الكمادات التي تحوي اجسام ملوثة. تاريخيا، البشر يعتبر من المستضيفات الناقلة. لكن أول حالة سجلت في البشر كانت عام 2017.

مراجع

ديدان طفيلية للبشر
أمراض حيوانية المنشأ
حيوانات وصفت في 1937
ديدان شريطية
عوسانات

لولبية الرحم الإيرلندية


Der Beau Sancy ist ein 34,98-karätiger Diamant. Der Stein war der Stern unter den Kronjuwelen der preußischen Hohenzollern und wurde von der Königin von Preußen getragen. Er wird auch der "kleine Sancy" oder "le beau Sancy" genannt und soll nicht verwechselt werden mit dem größeren Sancy mit 55,23 Karat.

Bei dem Diamanten handelt es sich um den wohl ersten Stein, der mit achtfacher Anordnung der 110 Facetten geschliffen wurde. Er hat eine Höhe von 22,3 mm und eine Breite von 19,5 mm und ist in Tropfenform geschliffen, die alte Silberfassung aus der Zeit um 1600 mit den goldenen Krappen ist original erhalten. Später wurde eine kleine brillantgefasste Öse appliziert.

Der Stein stammt wahrscheinlich aus den Minen in der Region der indischen Stadt Golkonda, der Fundstelle berühmter Diamanten wie Hope, Koh-i-Noor und Regent.

Geschichte
Einer der ersten Besitzer des Beau Sancy war Nicolas de Harlay de Sancy, der in Diensten des französischen Königs Heinrich III. stand und als Botschafter am Hof des Sultans Selim II. den Diamanten Ende des 16. Jahrhunderts in Konstantinopel erwarb. Durch ihn erhielten der große und der kleine Sancy ihren Namen. 1589 bot er beide Sancy-Diamanten dem Herzog von Mantua an, 1596 erwarb Elisabeth I. von England den großen Stein. Im Jahr 1604 wurde der Beau Sancy für nur 75.000 Livres (25.000 Écu) von Heinrich IV. von Frankreich gekauft, der ihn seiner Frau Maria de' Medici schenkte, der Stein wurde bei ihr inventarisiert.

Maria de' Medici ließ den Beau Sancy als Spitze in der Krone anbringen, die sie anlässlich ihrer Krönungsfeier 1610 trug. Als Witwe musste sie später wegen ihrer Verschuldung den Stein verkaufen. Er wurde für 80.000 Gulden von Friedrich Heinrich von Oranien-Nassau erworben, seine bedeutendste Ausgabe im Staatshaushalt der Vereinigten Niederlande des Jahres 1641. Der Beau Sancy diente als Brautgabe in der arrangierten Ehe zwischen seinem Sohn Willem, dem späteren Willem II. von Oranien-Nassau, und Maria Henrietta Stuart. Diese zog 1650 nach dem Tod ihres Gatten mit dem Schmuck zurück nach England. 1662 wurde der Beau Sancy verpfändet, um ihre hinterlassenen Schulden zu begleichen. Im Jahr 1677, anlässlich der Hochzeit von Willem III. von Oranien-Nassau  und Maria Stuart II., ging der Diamant an die Braut und, als das Paar 1689 den Thron von England bestieg, in die Britischen Kronjuwelen. Da die Ehe kinderlos blieb, erhielt nach ihrem Tod das Haus von Oranien-Nassau das Juwel zurück. Bei den Auseinandersetzungen um die sogenannte oranische Erbschaft erstritt sich 1702 Friedrich I., König in Preußen neben ein paar Grafschaften den Beau Sancy und ließ ihn in die preußische Königskrone einfügen, mit der er sich im Vorjahr in Königsberg selbst gekrönt hatte.

Friedrich II., der für sich selbst jede Demonstration von Juwelenpracht ablehnte, überließ den Beau Sancy 1740 seiner Gemahlin Elisabeth Christine zur freien Verfügung. Sie arrangierte ihn als Mittelpunkt einer Schleife und auch in einem Bouquet als Pendeloque. In dieser Form haben später auch andere weibliche Mitglieder des preußischen Königshauses den Diamanten bei wichtigen Anlässen, insbesondere bei ihrer Einheirat in das Haus Hohenzollern, getragen. Der Edelstein blieb auch 1918, nach dem Ende der Monarchie in Deutschland, im Besitz der Hohenzollern und wurde weiterhin in der Familie getragen.

Der Beau Sancy wurde bei der Ausstellung "Schatzhäuser Deutschlands. Kunst in adligem Privatbesitz" (2004/05) im Haus der Kunst in München gezeigt.

Am 15. Mai 2012 gab das Haus Hohenzollern den Beau Sancy zu Sotheby's nach Genf zu einer Versteigerung, bei der er für 9,04 Mio. Schweizer Franken (rund 7,5 Mio. Euro) von einem unbekannten Bieter erworben wurde.

Literatur
 Ian Balfour: Famous Diamonds. Collins, London 1987
 Herbert Tillander: Diamond Cuts in Historic Jewelry - 1381 to 1910. Art Books Intl., London 1995

Weblinks

 The Beau Sancy Diamond bei famousdiamonds (englisch)
 Beau Sancy bei royal magazin

Einzelnachweise

Diamant (Einzelstück)
Preußische Kronjuwelen

Beau Sancy


Margot Friedländer (aussi Margot Friedlander), née le  à Berlin sous le nom de Margot Bendheim, est une Allemande, survivante de l'Holocauste.

Biographie
Les parents de Margot étaient l'employé de commerce Artur Bendheim et sa femme Auguste, née Gross. La famille était de confession juive. En 1937, Artur et Auguste divorcent, et Margot vit dès lors avec sa mère et son frère Ralph, de quatre ans son cadet, à Berlin-Kreuzberg. Ils tentent à plusieurs reprises d'émigrer, sans succès, avec notamment un refus d'immigration des États-Unis en 1938. En 1942, le père de Margot est assassiné dans un camp d'extermination. Le , Margot, sa mère et son frère planifient leur évasion d'Allemagne, mais Ralph est arrêté par la Gestapo. La mère de Margot laisse un sac à main avec son carnet d'adresses et un collier d'ambre chez des voisins avant de se rendre à la police pour accompagner son fils Ralph. Les voisins transmettent également à Margot le message verbal de sa mère: "Essaie de faire ta vie". La mère et le frère de Margot seront assassinés dans le camp de concentration d'Auschwitz.

Dès lors, Margot vit dans diverses cachettes. Elle teint ses cheveux noirs en rouge titian et remplace l'étoile juive par une chaîne avec une croix. Elle se fait opérer ou modifier le nez afin de ne pas correspondre au préjugé sur l'apparence des juifs et ainsi d'être reconnue comme juive. Elle trouve refuge chez des opposants au national-socialisme, bien que son sort ait également été exploité. Au printemps 1944, elle est contrôlée par des "Greifer" - des Juifs censés traquer et livrer d'autres Juifs pour le compte des SS. Elle est arrêtée et emmenée au camp de concentration de Theresienstadt. Là, elle rencontre à nouveau Adolf Friedländer, qu'elle connaissait grâce à son travail de couturière auprès de l'Association culturelle juive, où il était chef de l'administration. Lui aussi avait perdu toute sa famille.

Ensemble, Margot et Adolf survivent à l'Holocauste, se marient et se rendent à New York par bateau en 1946. Ils prennent la nationalité américaine et modifient leur patronyme pour "Friedlander".

Margot Friedländer travaille à New York comme couturière et agente de voyages. Adolf Friedlander meurt en 1997. Après la mort d'Adolf, Margot a suivi un cours d'écriture biographique pour seniors au Y, l'institution culturelle juive où son mari avait travaillé. L'une de ses premières histoires parle de sa libération du camp de concentration. À travers la publication de ses histoires, Margot rencontre un documentariste qui réalise un documentaire avec elle dans son ancienne ville natale de Berlin. En 2003, Margot Friedländer accepte une invitation du Sénat de Berlin pour les "citoyens persécutés et émigrés" et se rend dans sa ville natale. Son autobiographie Essaie de faire ta vie (de: Versuche, dein Leben zu machen) est publiée en 2008. Après de nouvelles visites dans sa ville natale, elle décide de retourner y vivre en 2010 et récupère sa nationalité allemande. Aujourd'hui, Margot Friedländer se rend dans des écoles et d'autres institutions dans toute l'Allemagne jusqu'à trois fois par semaine pour raconter son expérience. À cette occasion, elle porte occasionnellement le collier d'ambre qu'elle a reçu de sa mère.

En 2011, elle se voit décerner la croix fédérale du Mérite, qu'elle reçoit le  au château de Bellevue du président fédéral Christian Wulff.

Prix Margot-Friedländer
En 2014, la Fondation Schwarzkopf a décerné pour la première fois le Prix Margot-Friedländer. Le prix et le concours associé visent à motiver les élèves et les enseignants à traiter de l'Holocauste et de la culture de la mémoire et à utiliser les connaissances acquises pour s'impliquer dans la lutte contre l'antisémitisme, l'extrémisme de droite et l'exclusion.

Publications

 Margot Friedländer avec Malin Schwerdtfeger, "Essaie de faire ta vie". Une Juive cachée dans Berlin. Rowohlt Berlin, Berlin 2008 .
 Livre audio (8 CD), lu par Margot Friedländer. Berlin 2015, speak low .
 Je n'avais pas encore vécu, Dans : Tina Hüttl, Alexander Meschnig (eds.) : Vous ne nous aurez pas: des enfants juifs cachés racontent. Piper, Munich 2013 , . Courte biographie à la page 65f.
 Matthias Ziegler,  Livre illustré, Lexxion Verlag, Berlin 2021 .

Prix et distinctions
 2009 : Prix Einhard pour Essaye de faire ta vie
 2011 : Croix du mérite de la République fédérale d'Allemagne
 2016 : Ordre du mérite de l'État de Berlin
 2018 : Prix Obermayer d'histoire juive allemande (Prix du service distingué)
 2018 : Citoyenneté d'honneur de Berlin
 2018 : Prix de la Deutsche Gesellschaft e.V. pour les services rendus à la communication allemande et européenne
 2019 : "Talisman" par la Fondation allemande pour l'intégration
 2021 : Médaille Jeanette Wolff

Films documentaires
 2004 : N'appelez pas ça le mal du pays, film sur les visites de Margot Friedländer à Berlin par Thomas Halaczinsky (États-Unis), 60 minutes
 2010 : Retour tardif de Thomas Halaczinsky, 45 minutes
 Témoins du siècle - Margot Friedländer, un roman graphique de Martin Priess et Michaela Kolster

Audioguide
Depuis , les expériences de Margot Friedländer pendant la Seconde Guerre mondiale à Berlin et sa déportation au camp de concentration de Theresienstadt sont présentées dans un audioguide. Lors d'une visite interactive de la ville de Berlin, les auditeurs peuvent se promener dans différents endroits et cachettes.

Références

Liens externes

Personnalité féminine allemande
Citoyen d'honneur de Berlin
Chevalier de l'ordre du Mérite de la République fédérale d'Allemagne
Survivant de la Shoah
Naissance en novembre 1921
Centenaire allemand
Pages avec des traductions non relues

Margot Friedländer (survivante de l'Holocauste)


"Gud, bevar tsaren!" (, ) var nationalsangen for Det Russiske Kejserrige. Sangen blev valgt som nationalmelodi efter en konkurrence i 1833. Komponisten var violinisten Alexej Lvov, og teksten blev skrevet af digteren Vasilij Zjukovskij. Sangen var nationalmelodien frem til den Russiske Revolution i 1917.

Teksten
Russisk
Боже, Царя храни!
Сильный, державный,
Царствуй на славу, на славу нам!
Царствуй на страх врагам,
Царь православный!
Боже, Царя храни!

Dansk;

Gud, bevar tsaren!
Stærk, og selvstændig,
Hersk for æren, for vores ære!
Hersk til fjenders frygt,
Ortodokse tsar!
Gud, bevar tsaren!

Referencer

Tidligere nationalsange
Kongesange
Det Russiske Kejserrige

Gud, bevar tsaren!


Onthophagus rectefurcatus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fairmaire em 1891.

Referências

Ligações externas

rectefurcatus
Coleópteros descritos em 1891

Onthophagus rectefurcatus


El Lewotobi o Lewetobi (en indonesio: Gunung Lewotobi) es un volcán situado en la parte sureste de la isla de Flores, Indonesia. Se compone de los estratovolcanes «Lakilaki Lewotobi», con 1584 metros de altitud, y «Lewotobi Perempuan», con 1703 metros de altitud.

Literatura
En una de las historias de Rudyard Kipling se llama «Toby Loby».

Véase también
Anexo:Volcanes de Indonesia
Geografía de Indonesia

Estratovolcanes de Indonesia
Volcanes activos de Indonesia

Lewotobi


Uvae ursi folium, ou « Feuille de busserole », est une drogue végétale à usage médicinal constituée par des feuilles de busserole, ou raisin d'ours (Arctostaphylos uva-ursi), espèce de plantes de la famille des Ericaceae.

La feuille de busserole est  traditionnellement utilisée pour le traitement des troubles des voies urinaires. Elle est inscrite dans de nombresues pharmacopées depuis 1926, notamment à la Pharmacopée européenne (2017), dans la liste des monographies de la Commission E (Allemagne, 1998), dans les monographies de la Coopération scientifique européenne en phytothérapie (ESCOP, 2003), ainsi qu'à l'American Herbal Pharmacopoeia (sous le nom d'Uva Ursi leaf).

Cependant, en 1995, Santé Canada a classé le Raisin d'ours parmi les plantes jugées inacceptables comme ingrédients dans les médicaments en vente libre pour usage humain.

Outre ses applications thérapeutiques, des extraits d'Uvae ursi folium ont été largement utilisés dans des préparations cosmétiques pour éclaircir la peau, les principes actifs étant l'hydroquinone et ses dérivés.

Synonymes
 feuille de busserole, feuille de raisin d'ours,
 folia artostaphyli, folia garjubae, folia uvae-ursi, folia vaccinii ursi, herba garjubae.

Présentation
Uvae ursi folium  est constituée par des feuilles de busserole (Arctostaphylos uva-ursi (L.) Spreng.) desséchées, entières ou fragmentées, broyées ou réduites en poudre, et contenant au minimum 7 % d'arbutine anhydre. On peut aussi utiliser des extraits fluides ou secs, obtenus à l'aide de solvants, tels que l'éthanol ou l'eau.

Les préparations à base de feuilles de busserole se présentent en général sous forme de tisane à boire, de poudre pour infusion  ou en sachets-doses, et sous forme solide, dragées ou comprimés, à usage oral. Elles peuvent aussi se trouver, notamment les extraits secs standardisés en arbutine, en mélanges à visée rénale ou vésiculaire avec d'autres substances végétales dans certains médicaments à base de plantes.

Des confusions, ou falsifications, peuvent être faites avec des feuilles d'autres Ericaceae, comme Vaccinium vitis-idaea ou Arctostaphylos pungens, cette dernière ne contenant pas d'arbutine. Les mélanges peuvent être détectés par examen macro- et microscopique et par analyse par chromatographie sur couche mince (CCM).

Substance active
Le composant actif de la feuille de Busserole est l'arbutine. Ce composé est converti dans l'organisme en hydroquinone qui possède des propriétés antimicrobiennes, astringentes et désinfectantes. L'arbutine est également un inhibiteur de la formation de mélanine<ref name=niehs>{{lien web|langue =en|url =httpsː//ntp.niehs.nih.gov/ntp/htdocs/chem_background/exsumpdf/arbutin_508.pdf |titre =Chemical Information Review Document for Arbutin [CAS No. 497-76-7] and Extracts from Arctostaphylos uva-ursi |auteur =Integrated Laboratory Systems, Inc.|éditeur =National Institute of Environmental Health Sciences|date =2006/01|consulté le =2022/02/23}}.</ref>.
La teneur en arbutine des feuilles de Busserole varie généralement de 5,95 à 7,16 %, teneur variant selon les saisons et les lieux de croissance de la plante.

 Indications

L'utilisation des feuilles de busserole remonte au Moyen Âge et est documentée dès le  au pays de Galles chez les « Médecins de Myddfai ». Il semble qu'elle ait été utilisée comme remède populaire dans les régions du Nord bien avant son arrivée en Europe centrale.

Il n'existe aucun essai clinique portant sur des préparations qui contiennent uniquement la feuille de busserole. Les préconisations des différentes pharmacopées, et notamment celle du comité pour les médicaments à base de plantes (HMPC), reposent sur un « usage bien établi » de cette drogue végétale pour traiter les infections des voies urinaires basses. On considère en effet que malgré l'absence de preuves issues d'essais cliniques, l'efficacité de ces médicaments à base de plantes est plausible car ils sont utilisés en toute sécurité, sans surveillance médicale particulière, depuis au moins 30 ans. Il existe cependant des essais de laboratoire qui démontre que la feuille de Busserole a une action antibactérienne.

Selon la monographie de la pharmacopée européenne, la feuille de Busserole est considérée comme un médicament traditionnel à base de plantes utilisé, sous réserve que toute affection grave ait été exclue par un médecin, pour soulager les symptômes d'infections légères et récurrentes des voies urinaires inférieures, par exemple sensation de brûlure pendant la miction ou miction fréquente. Les préparations contenant la feuille de busserole ne peuvent être utilisés que chez les femmes adultes, pendant une durée maximale d'une semaine.

Diverses utilisations ont été décrites dans la médecine traditionnelle : comme diurétique, pour stimuler les contractions utérines et pour traiter le diabète, la mauvaise vue, les calculs rénaux ou urinaires, les rhumatismes et les maladies vénériennes. Elles ne sont pas étayées par des données expérimentales ou cliniques.

 Effets indésirables

L'administration orale de préparations d'Uvae ursi folium peut provoquer des nausées, des vomissements  et des maux de ventre causés par l'irritation de l'estomac due à la teneur élevée en tanins,ainsi que de l'irritabilité, de l'insomnie et une accélération du rythme cardiaque. Des doses extrêmement élevées d'''Uvae ursi folium (c'est-à-dire dix fois la dose recommandée) peuvent provoquer des bourdonnements d'oreille, un essoufflement, des convulsions, un collapsus, un délire et des vomissements. Uvae ursi folium a également été associée à l'albuminurie, à l'hématurie et à l'incontinence urinaire.

Uvae ursi folium peut provoquer une coloration brun verdâtre de l'urine qui noircit au contact de l'air en raison de l'oxydation de l'hydroquinone.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Arctostaphylos uva-ursi
 Drogue végétale

Bibliographie
 .
 .
 .

Liens externes
 .
 .
 .

Drogue végétale

Uvae ursi folium


Bear Valley (okrug Alpine, Kalifornija)
 Bear Valley (okrug Mariposa, Kalifornija)

Bear Valley


ඓතිහාසික හින්දු සමාජය සාම්ප‍්‍රදායිකව බ‍්‍රාහ්මණ , ක්ෂති‍්‍රය, වෛශ්‍ය සහ ක්ෂුද්‍ර යනුවෙන් පන්ති හෙවත් වර්ණ සතරකින් සමන්විත වූ අතර එයින් සතර වැනි වර්ණය ක්ෂුද්‍රයෝ විය. පශ්චාත් වෛදික ඉන්දීය සමාජය තුළ ක්ෂුද්‍රයින්ට පැවරී තිබුණු කාර්යභාරය වූයේ මෙහෙකරුවන් ලෙස සේවය කිරීම ය.

ආරම්භය

ඉන්දු ආර්ය භාෂාවන්හි හෝ මුල් කාලීන ඉන්දු යුරෝපීය භාෂාවන්හි වචන තුළින් අනෙකුත් වර්ණවල ප‍්‍රභවය සොයා ගතහැකි වුව ද ක්ෂුද්‍ර යන වචනයෙහි මූලය ඒ තුළින් පැහැදිලිව දැකගත නොහැකි ය. ඉරාණීය පැරණි ආගමික ග‍්‍රන්ථය වන අවෙස්තාවෙහි ජන කණ්ඩායම් කිහිපයක් ගැන සදහන් වෙතත් කිසියම් ජන කොටසක් යටත් කර ගැනීමක් ගැන එහි සදහන් නොවේ. ක්ෂුද්‍ර ජනයා ඇතැම් විට හදුන්වනු ලබන දාස , දස්‍යුස් හෝ පානී යන වදන් අයිරානීය ඒවා විය. දාස යන්නෙන් අදහස් කරන ලද්දේ කිසියම් ගෝත‍්‍රයකි. යම් ජන කොටසක් යටත් කර ගැනීමක් සම්බන්ධයෙන් පැරණි ඉන්දීය ග‍්‍රන්ථ තුළින් ද පිළිබිඹු නොවන අතර ක්ෂුද්‍රයින්  සමාජයේ එක්තරා කොටසක් ලෙස පමණක් සලකන ලද බව ද පෙනී යයි.

නිරුක්තිය

ක්ෂුද්‍ර යන වදනෙහි නිරුක්තිය වෛදික යුගය දක්වා දිවයයි. වේදනාවෙන් පෙළෙන එහෙයින් මානසික හෝ කායික සහනයක් අවශ්‍ය පුද්ගලයා යන්න එහි මුල් අරුත ලෙස ගත හැකි වන හෙයින් ක්ෂුද්‍ර යන්න කවර පුද්ගලයෙකු වුව ද ඇමතිය හැකි වදනක් වන නමුත් පසු කාලයේදී එය කිසියම් වර්ණයක් හෙවත් සමාජ පන්තියක් හදුන්වන වදනක් බවට පත්විය. තව ද ඍග්වේදයෙහි පුරුෂ සූක්තය අනුව ක්ෂුද්‍රයෝ උපත ලද්දේ මහා පුරුෂගේ හෙවත් බ‍්‍රහ්මගේ පාදයෙනි (පද්භ්‍යාම් ක්ෂුද්‍රෝ අජායත). ඉගැන්වීමේ කටයුතුවල නිරත බ‍්‍රාහ්මණයෝ බ‍්‍රහ්මගේ මුවින් ද පාලන කටයුතවල නිරත ක්ෂති‍්‍රයයේ බ‍්‍රහ්මගේ බාහුවෙන් ද වාණිජ කාර්යයන්හි නිරත වෛශ්‍යයෝ ඔහුගේ කලවායෙන් ද ජනිත වූ බව සදහන් වන බැවින් පාදයෙන් උපන් ක්ෂුද්‍රයෝ සමාජයේ අනෙකුත් සියලූ ම ජන කණ්ඩායම්වලට සහාය වන පිරිසක් බව යථෝක්ත ප‍්‍රකාශයෙන් සංකේතවත් කෙරේ. අවාසනාවකට මෙන් යථෝක්ත වේද මන්ත‍්‍රය වරදවා අර්ථකථනය කිරීම නිසා නූතන හින්දු සමාජය තුළ ඇතැම් විට නොසන්සුන් බව හා අවුල් වියවුල් ඇතිවන අවස්ථා ද දැකිය හැකිය.

සටහන්
හින්දු ආගම

ක්‍ෂුද්‍ර (හින්දු)


Eş'ârîyye veya Eş'ârîlik, (Arapça: الأشعرية, çoğ. الأشاعرة) İslâm içinde bir teoloji ekolü ve Sünnî itikadi mezheplerinden birisidir. Kurucusu Ebü'l Hasan Eş'arî'dir. Sünnî Müslümanlar arasında Mâtûrîdîlik ve Selefîlik gibi yaygındır. Aklı Mu'tezile kadar önemsememekle birlikte, Selefîyye kadar da küçük çapta ele almaz.

Eş'arîlik ve akıl
Eş'arîler için ilk dönemde (mütekaddimun) aklı ve nakli beraber götüren yöntemleri olduğu söylenmektedir. Ancak bu Eş'arî'nin düşünmeden inananların (mukallit) mümin olmadığını söylemesinden dolayı sıkıntılı gözükmektedir. Bu görüş, akıl ve düşünme olmadan dine inanmanın ona göre geçersiz olduğunu göstermektedir.

Sonraki dönem (muteahhirun) Eş'arîleri ise aklı birincil konuma almış ve nakli ikinci plâna atmışlar, naklin akla asla karşı gelemeyeceğini söylemişlerdir. Bunlara örnek olarak Cüveynî, Gazzâlî, Fahreddin er-Râzî, Beyzâvî verilebilir. Eş'arîlerin çoğunluğu daha da ileri giderek sadece aklın kesin bilgi verdiğini, naklin ise sadece zandan ibaret bir şey olduğunu, bilgi ve kesinlik veremeyeceğini söylemişlerdir. Bu görüşlerden dolayı Selefîler tarafından eleştirilmişlerdir.

Buna aykırı olarak mezhep içinde bazıları, mesela Teftâzâni, bazen naklin de bilgi ifade ettiğini söylemiş, İbnü't-Tilimsânî ise Fahreddin er-Râzî'yi eleştirmiş, bütün nakil zandan ibaretse o zaman fıkıh hükümlerinin nereye dayandırılacağını sormuş ve naklin hepsinin tamamen zan olamayacağını söylemiştir.

Eş'ârîyye'nin diğer i'tikâdî fırkalara göre konumu
Eş'ârîlik, genellikle itikadda düşünceleri hususunda orta bir konumda olsa da sık sık Selefîliğe Mu'tezile'den daha yakındır. Tabiî olaylar, nedenleri bilinmeyen (onlara göre bilinen) sırf bir ilâhî ilkenin ürünüdürler ve bu ilkece yönetilirler. Bu anlayış, bütün tabiat olaylarını Allah'ın fiilleri yapmaktadır. Mâturîdîler de tabiî nedensellik konusunda aynı görüştedir. Bu düşüncenin tam karşısında ise Mu'tezile ve filozoflar bulunmaktadır. Onlar ise teveelüd veya tabiat fillerini kabul etmişler, Allah'ın nedensel olarak etki ettiğini söylemişlerdir. Ancak Mutezile ve filozoflar arasındaki fark ise filozofların Allah'ın bir sebep yaratmadığını ve yoktan var etmenin mümkün olmadığı görüşüdür. Bu düşünce ise Allah inancı olarak diğer Müslümanların hepsinden farklı bir inançtır. Filozofların düşünceleri genellikle Aristoteles felsefesi etrafında toplanmakta olup bazıları neredeyse sırf Aristo'yu taklit ediyordu. Sonraki dönemlerde ise Eş'arîler de bu akımdan etkilenmiş ve görüşlerini Antik felsefenin alt yapısı üzerine bina etmiş, nedensellik dışında (bkz. Aristoteles'in dört sebebi) Aristoteles mantığını kabul etmişlerdi.

Eş'ârîliğin en büyük tenkitçilerinden birisi, meşhur filozof İbn-i Rüşd'dür. Aslında genel olarak kelâm ve kelâmcılara karşı çıkmış olsa da İbn-i Rüşd, tenkitlerini en çok Gazzali ve Eş'ariyye üzerinde yoğunlaştırır.

Eş'ârîyye ismi her ne kadar Ehl-i Sünnet'e mensup iki ekolden birisinin ismi olsa da bu ekolün ortaya çıkışı dikkate alındığında Ehl-i Bid'ata mukabil kullanılması itibarıyla genel anlamda Mâtûridîyyeyi de içine alarak Ehl-i Sünnet'in genel ismi olarak anlaşılmaktaydı. Zîrâ o yıllarda akaidin önemli meselelerinden birini teşkil eden Allah'ın sıfatları meselesinde birbirine zıt iki görüş ileri sürülüyordu. Bunlar, sıfatları kabul eden Selefiyye görüşü ile onların bir kısmını kabul etmeyen Muattıla görüşü idi. Selefiyyeye sıfatları kabul etmesi sebebiyle "Sıfâtiyye" deniliyordu. Eş'ârî, Selefiyyeye geçtikten ve Eş'ariyye ekolünün temsilcisi olduktan sonra sıfatları kabul eden Ehl-i Sünnet'e "Eş'ârîyye" denilmiştir. İşte bu bakımdan Eş'ârîyye, Ehl-i Bid'ata mukabil olarak kullandığı takdirde Maturidiyyeyi de içine almaktadır.

Eş'ârîyye Mezhebi, Mu'tezileye karşı bir anti-tez olarak doğmuş ve başlangıçta Selef akidesini esas almıştır; fakat akaid meselelerinin ele alınışında kelâm bir istidlâl olarak kullanılmış ve te'vile yer verilmiştir. Eş'ariyyeye mensup kelâm âlimleri zamanla te'vile daha çok yer vermiş, zaman zaman da kelâmda yenilikler yaparak Kelâmı felsefe metotlarla tartışabilecek bir güce kavuşturmuşlardır. Gazzâlî'nin faaliyetleri bu hususun en canlı örneği olarak ele alınabilir. Kısacası Eş'ârî kelâmında aklın büyük önemi vardır. Eş'ariliğin  çıkışındaki ortam da bunun böyle olmasını zorunlu kılıyordu.

Tarihçe
Eş'ârî ekolü 10. ve 11. yüzyıllarda (hicri 4. ve 5.) önce Irak ve Suriye'de yaygınlık kazanmaya başlamış, daha sonra da Nizamiye medreselerine Eş'ârî âlimlerinin tayin edilişiyle geniş bir alana yayılma imkânı bulmuş ve Mısır ile Mağrîb ülkelerine kadar yayılmıştır. İmam Bakillâni ve Ebül Maâli gibi düşünürlerin yönetimi altında gittikçe gelişen bu öğreti baskısını diğer i'tikādî fırkalar üzerine öylesine arttırmıştır ki Eş'arilik karşıtı akımlar, 12. yüzyıl'da batıya geçerek inançlarını Endülüs Arapları arasında yaşamak zorunda kalmışlardır.

Eş'ârî'den sonra bu ekole mensup olarak ortaya atılan fikirleri geliştiren âlimler arasında şunları saymak mümkündür: Ebû Bekir el-Bâkıllânî (403/1012-1013); İmâmu'l-Haremeyn Cüveynî (478/1085-86); Ebû Hâmid Gazzâli (505/1111); Şehristânî (548/1153-54); Râzî (606/1209-10); Sayfullah Âmidî (631/1233-34); Beydâvî (685/1286-87); Sa'dud-din Teftâzânî (793/1390-91); Seyyid-i Şerif-i Cürcânî (816/1413-14); Celâlu'd-din Devvâni (908/15025-03).

Mezhepte farklı görüşlerin çok fazla olması
Eş'arilik, farklı görüşleri içerme bakımından diğer Sünnî mezheplerinden daha geniş durumda bulunmaktadır: Mesela Ebu İshâk İsferâyînî ve Halîmî'nin velilerin keramet göstermesinin mümkün olmadığını söylemeleri, Fahreddin er-Râzî'nin kullar için iyilik (husun) ve kötülüğün (kubuh) olduğunu kabul etmesi, Cüveynî ve bazılarının büyük-küçük günah diye bir ayrımın ontolojik olarak olmadığını iddia etmeleri, Eş'ari'nin mukallidinin (aklıyla düşünmeden İslâm'a inanan kimse) mü'min olamayacağını, ama kâfir veya müşrik de olmadığını söylemesi (bu sadece Eş'arî'nin kendi görüşü olup mezhebi bu görüşte değildir), yine Eş'arî'nin kadınlardan da dört peygamber (nebî) olduğunu söylemesi (bu sadece Eş'arî'nin kendi görüşü olup mezhebi bu görüşte değildir), yine Cüveyni'nin peygamberler için küçük günah işlemiş olmalarının mümkün olduğunu söylemesi, mezhebin kurucusu hariç diğer Eş'arilerin Varlığın mahiyetten (idealardan) farklı ve ona ilâve olduğunu kabul etmeleri, Kâdı Bâkıllâni'nin Allah'ın duyma, koklama, doku idrakleri olan üç subûtî sıfatı daha olduğunu iddia etmesi gibi daha çok örnekler verilebilir. Mezhebin kendi içinde ihtilafları gerçekten çok olduğu için Yusuf Şevki YAVUZ, mezhebin görüşlerinin bir noktada toplanamayacağını ifade etmiştir.

Eş'ârîyye'nin başlıca i'tikâdî görüşleri

Eş'ârî ekolünün ana hatlarıyla genel görüşleri;

 Marifetullah: Akıl hiçbir şeyi vâcip kılamaz. Akıl, Allah'ı bulabilecek güçte bile olsa Allah'ı bilmek şer'ân vâciptir. Aklen bir vucûbiyyet yoktur. Şeriattan ve dinden haberi olmayan insan, hiçbir şeyden sorumlu değildir.
 Nübüvvet: Nübüvvet için erkek olmak şart değildir. Kadın da peygamber olabilir.
 Cüz'î İrâde: Cüz'î irade müstâkil değildir, onu da Allah yaratır. Eş'ariyye, böylece Cebriyye'ye yaklaşır.
 Kesb: Kesb, insan gücünün güç yetirilen şeyle birlikte olmasıdır. Eş'ârîyye ekolünde kesb anlayışı kapalı bir şekilde anlatılmıştır. Bu yüzden anlaşılması diğer meselelere göre daha zordur.
 Husn ve Kubh: İyi ve kötü şer'îdir, akıl ile idrak olunamaz. Ancak Allah'ın emir ve yasağı ile bir şeyin iyi ya da kötü olduğu bilinir. Bir şey emredilmiş ise iyidir, nehyedilmiş ise kötüdür. Emir ve nehiy olmadan iyilik ve kötülük bilinemez.
 Tekvîn: Tekvin hakiki bir sıfat olmayıp itibarî bir sıfattır, kudret sıfatının bir taallukudur.
 Sebep ve Hikmet: Allah'ın fiilleri bir hikmete göre olmadığı gibi bir sebebe de bağlı değildir. Çünkü Allah, yaptıklarından sorumlu değildir.
 Güç yetirilemeyen şeyle teklif: Allah'ın insanın gücünün dışında kalan bir şeyin yapılmasını emretmesi ve kullarını bununla mükellef tutması caizdir. Ama böyle bir durum vâkî olmamıştır.
 İbâdet mükellefiyeti: Kâfirler, iman etmekle mükellef oldukları gibi ibâdet etmekle de mükelleftirler. İbâdet etmedikleri için ayrıca ceza göreceklerdir.
 İrtidad: Dinden çıkmış olan kimse yeniden iman ederse önceki âmelleri de kendisiyle geriye dönmüş olur.
 Kelâm-ı Nefsî: Allah'ın kendi kendine konuşması demek olan kelâm-ı nefsînin işitilmesi caizdir.
 Kur'an: Kur'an'ın mahluk olup olmadığı problemi; Kelâm-ı nefsî durumundaki Kur'an mahluk olmayıp Allah'ın kelâmıdır. Ses ve harflerden oluşmaz. Elimizde bulunan mushaf ise ses ve harflere muhtaç olan kelâm-ı lâfzîdir ve mahluktur. Eş'arilere göre "Bir şeyi dilediğimiz zaman sözümüz ancak ona 'Ol!' dememizden ibarettir. O da derhal oluverir." (En-Nahl: 40) ayeti, bunun delîlidir. Kur'an yaratılmış olsa idi Allah, kendi sözü olan Kur'an'a 'Ol!' demiş olacaktı. Halbuki 'Ol!' sözü de Kur'ân'dadır. Ayrıca Eş'arilere göre Kur'ân'ın bâzı âyetleri, bazılarından daha büyük değerdedir. Matüridîlere göre ise böyle bir şey söylemek doğru olmaz.
 Ezelde Ma'dûma Hitab: Allah'ın hitâbının ezelde ma'duma (yokluk) taalluk etmesi caizdir. Buna göre Allah ezelde mütekellimdir. Eş'ariler, bu şekilde yaratılmışlara ait bir özellik olarak gördükleri değişim olayını Allah'ın üzerinden nefyederler. (bkn. Antropomorfizm)
 Tevbe-i Ye's: Ümitsizlik hâlinde yapılan tevbe makbuldur.
 Şefaat: Şefaat haktır ve Kıyâmet Günü gerçekleşecektir.
 Ru'yetullah: Yüce Allah'ın Âhiret'te mü'minler tarafından gözle görülmesi mümkündür ve görülecektir. Bu, hem aklî, hem de naklî deliller ile desteklenmiştir; O günde (Kıyamet'te) peygamberlerin, velîlerin ve mü'minlerin yüzleri apaydınlıktır. Rablerine orada hiçbir engel olmaksızın bakıcıdırlar. (Kıyâme Sûresi: 22-23)

Ayrıca bakınız
 Mezhep
 Kelâm
 Teoloji
 Akide (İtîkâd)
 İslâm felsefesi
 İtikadi Mezhepler

Kaynakça

İslam dini itikad mezhepleri
Eş'arilik

Eş'arilik


The 13th Letter  é um filme de mistério estadunidense dirigido por Otto Preminger e estrelado por Linda Darnell, Charles Boyer, Michael Rennie e Constance Smith. O filme é um remake do longa-metragem francês Sombra do Pavor dirigido por Henri-Georges Clouzot.

Enredo
Moradores respeitáveis da cidade começam a receber cartas expondo seus casos extraconjugais.

Elenco
 Linda Darnell ...Denise Tourneur
 Charles Boyer ...Dr. Laurent
 Michael Rennie ...Dr. Pearson
 Constance Smith ...Cora Laurent
 Françoise Rosay ...Sra. Gauthier
 Judith Evelyn ...Irmã Marie Corbin
 Guy Sorel ...Robert Helier
 June Hedin ...Rochelle Turner

Filmes dos Estados Unidos de 1951
Filmes de mistério dos Estados Unidos
Filmes ambientados no Quebec
Filmes de suspense dos Estados Unidos
Filmes com trilha sonora de Alex North
Filmes noir
Filmes em língua inglesa

The 13th Letter


Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt 2017 var den 55. udgave af cykelløbet Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt. Det var det 21. arrangement på UCI's World Tour-kalender i 2017 og blev arrangeret 1. maj 2017. Løbet blev vundet af norske Alexander Kristoff fra  for tredje gang i karrieren.

Hold og ryttere

Danske ryttere
Mads Pedersen kørte for
Lasse Norman Hansen kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI World Tour 2017


بيت أيوب هي قرية لبنانية من قرى محافظة عكار، تقع في تجمع للقرى يسمى جرد عكار أو جرد القيطع.
يعود سبب تسميتها بهذا الاسم نسبةً للرجل الذي سكن فيها لأول مرة وكان اسمه أيوب، فعرفت القرية باسم بيت أيوب.

الزراعة
تتميز قرية بيت أيوب بزراعة الدراق و  التفاح الجردي.

المراجع

القيطع
مدن لبنان

بيت أيوب


David Friesen (Tacoma, Washington, 6 de mayo de 1942) es un contrabajista, guitarrista y compositor estadounidense de jazz.

Historial
Con diecinueve años, estando en el servicio militar, en París, compartió sesiones con la guitarra, con George Arvanistas y Johnny Griffin  y, más tarde, en Copenhague, con Ted Curson. De vuelta a casa y ya utilizando el contrabajo, tocó en jam sessions locales con Larry Coryel y Randy Brecker, además de trabajar con John Handy y Marian McPartland. En 1973 es fichado por Joe Henderson, pasando después a tocar con Bobby Hutcherson y  en 1975, con Billy Harper. Vuelve a trabajar con Curson y realiza con él sus primeras grabaciones, para acompañar después a Mal Waldron (1982), Paul Horn (1983, incluida su gira por la Unión Soviética) y, nuevamente, a Joe Henderson (1984). A estos, se añaden Stan Getz, Sam Rivers, Kenny Drew, George Adams, Danny Richmond, Dexter Gordon y Mose Allison. Con la mayoría de ellos, realiza grabaciones como acompañante, además de un gran número de discos como líder.

Friesen toca usualmente un contrabajo francés del , de sensual sonoridad, capaz de realizar conciertos de solo, llenos de tensión y belleza musicales.

Discografía

Como líder
Color Pool (1975)
Star Dance (1976)
Waterfall Rainbow (1977)
Through the Listening Glass (1978)
Other Mansions (1979)
Paths Beyond Tracing (1980)
Heart to Heart (1980)
Storyteller (1981)
Amber Skies (1983)
Encounters con Mal Waldron (1984)
Inner Voices (1987)
Other Times, Other Places (1989)
Departure (1990)
Long Trip Home (1992)
Two For the Show (1994)
1 2 3 (1994)
Remembering the Moment (Soul Note, 1994)
The Spirit of Christmas (1994)
Returning (1995)
Dancing with the Bass (1995)
Three to Get Ready (1995)
Upon the Swing (1996)
Four to Go (1996)
Facing the Wind (1996; con Leszek Możdżer)
Still Waters (1997)
Ancient Kings (1998)
Tomorrow's Dream (1998)
Castles and Flags (1999)
Live at Jazz Bakery (1999)
In Concert (2000)
Made in Berlin (2000)
With You in Mind (2001)
Voices (2001)
The Name of a Woman (2002)
Grace (2002)
Midnight Mood:Live in Stockholm (2004)
Connection (2006)
Christmas at Woodstock (2006)
Made in Istanbul (2006)

Como acompañante (selección)
Con Billy Harper
Black Saint (Black Saint, 1975)
Con Mal Waldron
One Entrance, Many Exits (Palo Alto, 1982)

Referencias

Notas

Bibliografía
 Joachim E. Berendt: El Jazz: Origen y desarrollo (Fondo de Cultura Económica. Madrid, 1986. ISBN 84-375-0260-8)
 CARLES, Phillipe; CLERGEAT, André & COMOLLI, Jean-Louis: Dictionaire du jazz . Robert Laffont Edt, París, 1988. ISBN 2-221-04516-5

Contrabajistas de jazz de Estados Unidos
Compositores de jazz de Estados Unidos
Músicos de jazz moderno
Artistas de SteepleChase Records

David Friesen


Elizabeth Anna Halcyon Littleford (), cunoscută ca Beth Littleford, este o actriță americană. A fost unul dintre corespondenții inițiali ai The Daily Show de pe Comedy  Central din 1996 până în 2000 și a avut apariții în Sunt în formație și Cățelul blogger.

Note

Nașteri în 1968
Nașteri pe 17 iulie
Actrițe americane din secolul al XX-lea
Actrițe americane din secolul al XXI-lea

Beth Littleford


Die 1899 in Dienst gestellte Thor war das sechste (Küsten-)Panzerschiff (schwed. Pansarskepp) der schwedischen Marine.  Die Thor war nach dem Typschiff Oden das zweite von der Firma Bergsunds Mekaniska Verkstads in Stockholm gebaute Schiff der zweiten Serie (Oden-Klasse). Zu dieser Klasse gehörte noch die von der Lindholmens Verkstad in Göteborg gebaute Niord, deren Ausrüstungszeit erheblich kürzer war. Die neuen Panzerschiffe glichen verkleinerten Linienschiffen, da sie ihre Hauptartillerie in einem Bug- und Heckturm auf der Mittellinie führten, auch wenn es sich um Einzeltürme handelte und das verwendete Kaliber erheblich kleiner war.

1916 wurde die Thor als zweites Schiff der Klasse grundüberholt. Nach außen deutlich wurde dies durch den Wegfall des Röhrenturms und die Zusammenführung der beiden ursprünglichen Schornsteine in einem breiten Schlot. 1937 schied die Thor aus der Marine aus.

Baugeschichte

Die Thor und die gleichzeitig bei Lindholmen begonnene Niord waren eine verbesserte Version des Typschiffes Oden, das noch eine Panzerung aus Creusot-Stahl wie die Vorgänger erhalten hatte. Bei den beiden Nachbauten wurden gehärtete Panzerplatten nach dem System Harvey verbaut, die zum Teil die gleiche Stärke hatten oder nur geringfügig dünner waren. Die Nachbauten hatten somit einen verbesserten Panzerschutz. Bei sogar leicht verkleinerter Verdrängung war es so möglich, sechs 120-mm-L/45-Bofors-Schnellfeuergeschutze Modell 94 aufzustellen, anstelle der vier auf der Oden. Bei den leichten Waffen kamen zehn 57-mm-L/55-Finspång-Schnellfeuergeschütze Modell 89BE statt der vier L/26 Modell 95 und der sechs 47-mm-L/50-Geschütze Modell 95. Auch waren die Palmcrantz-Maschinenkanonen auf der Thor und der Niord doppelläufig. Allerdings wurde die abweichende leichte Bewaffnung der Oden schon 1901 den Schwesterschiffen angepasst. Als Hauptwaffe kamen erstmals 254-mm-L/42-Kanonen vom französischen Typ Canet Modell 94 statt der bei der Vorgängerreihe verwandten Armstrong-Geschütze zum Einbau. Die neuen Hauptwaffen waren in Einzeltürmen aufgestellt, um den Totalausfall der schweren Artillerie durch einen Zufallstreffer auszuschließen. Die Torpedobewaffnung des Panzerschiffs bestand aus einem Bugtorpedorohr unter Wasser vom Kaliber 45,3 cm des Modells 93.

1916 wurde die Thor als zweites Schiff der Klasse grundüberholt. Dabei wurde der Röhrenmast entfernt, und über der neuen Kesselanlage wurden die bisherigen beiden Schornsteine in einen breiten Schornstein zusammengeführt. Die Änderungen an der Bewaffnung waren gering: die Palmcrantz-Maschinenkanonen und das Bugtorpedorohr wurden entfernt und zwei der 57-mm-Geschütze durch deren Luftabwehrvariante ersetzt.

Einsatzgeschichte
Die Thor kam am 29. Juni 1899 als sechstes hochseefähiges Panzerschiff der schwedischen Marine in Dienst. Damit verfügte die Marine jetzt über zwei Divisionen relativ gleichartiger Schiffe. Noch 1899 nahm die Thor an einem Besuch des Küstengeschwaders mit den Schwesterschiffen Oden und Niord, den Torpedokreuzern Claes Horn und Jacob Bagge, sowie drei Kanonenbooten und sieben Torpedobooten in Kiel teil.

1901 erhielten die drei Panzerschiffe der Oden-Klasse zusammen mit dem Torpedokreuzer Claes Uggla als erste Schiffe der schwedischen Marine eine Funkanlage.

1906 wurde die Thor dann Kadettenschulschiff, ohne ganz weite Reisen zu unternehmen, wie es die Schulschiffe anderer Marinen taten. Vom 3. Juli bis zum 17. August 1907 führte sie eine Ausbildungsreise von Karlskrona nach Danzig, Bordeaux, Cowes und Portsmouth und zurück durch. 1908 folgte im Juli und August eine Reise zusammen mit der Dristigheten nach Gravesend und Le Havre. Im Jahr 1913 besuchte das Schiff zusammen mit der Jacob Bagge zuerst Rouen in Frankreich, dann Kingstown (heute Dún Laoghaire, Irland), Dover, Esbjerg und schließlich auch noch Sankt Petersburg.

Die Thor gehörte zu den ersten Schiffen, die beim Zusammenbruch des russischen Reiches zu den Aaland-Inseln entsandt wurden, um die dortige schwedische Bevölkerung vor Übergriffen zu schützen. Am 20. Februar 1918 trafen auch noch die Panzerschiffe Oscar II. und Sverige zur Unterstützung der Thor vor Eckerö ein. Am 25. Februar wurden auch schwedische Truppen auf dem Kanonenboot Svensksund und gecharterten Schiffen auf die Inseln verlegt.

Im Rahmen der Finnland-Intervention beanspruchte das Deutsche Reich die Aaland-Inseln aus angeblich logistischen Zwängen. Als die Deutschen am Morgen des 5. März mit den Linienschiffen Westfalen und Rheinland erschienen, verlangten sie entgegen den von deutschen Vertretern in Stockholm gemachten Zusicherungen die Kontrolle über beinahe die gesamte Inselgruppe, die sie auch erhielten. Trotz Protesten in Schweden wurden die schwedischen Truppen bis zum 25. April schrittweise abgezogen. Die Thor evakuierte zusammen mit der Niord schließlich die Einwohner, die nach Schweden übersiedeln wollten.

Nachdem die Niord schon am 7. August 1922 aus der Flottenliste gestrichen worden war, wurden am 16. Juli 1937 auch die Thor und die Oden außer Dienst gestellt. Der Abbruch des Schiffes erfolgte erst während des Zweiten Weltkriegs.

Die schwedischen Küstenpanzerschiffe

Die Küstenpanzerschiffe der Oden-Klasse

Literatur
 B. Weyer: Taschenbuch der Kriegsflotten, J.F. Lehmanns Verlag, München, 1905.

Weblinks
 Die Oden-Klasse
 Seitenriss der Thor
 Die Thor nach Fertigstellung
 Die Thor im Nord-Ostsee-Kanal
 Foto der Thor in Ursprungsform
 Långresor och utlandsbesök med svenska örlogsfartyg mellan 1837 - 2005 (schwedisch)

Panzerschiff (Schweden)
Küstenpanzerschiff
Dampfmaschinenschiff
Thor Schiff 1898

Thor (Schiff, 1899)


Giorgos Donis (în , n. 22 noiembrie 1969) este un fost jucător și antrenor grec de fotbal care a jucat pe postul de mijlocaș. El a fost primul grec care a jucat vreodată în Premier League. În Anglia, el a fost cunoscut sub numele de George Donis.

Primii ani
Donis s-a născut și a crescut în Frankfurt, Germania de Vest, până la vârsta de șase ani, când familia s-a mutat înapoi în Grecia natală. Părinții lui au trăit în Frankfurt timp de mai mulți ani și încă mai au legături de familie acolo.

Cariera de jucător
Giorgos Donis și-a început cariera la seniori la PAS Giannina, în 1990, și după un an bun s-a transferat la Panathinaikos. Fanii lui Panathinaikos, cunoscuți pentru dragostea lor pentru porecle, l-au supranumit Trenul pentru viteza sa remarcabilă.

Pe 5 iunie 1996, după ce a contribuit la performanța clubului grec care a ajuns până în semi-finala Ligii Campionilor, unde a pierdut în fața Ajaxului, Donis a semnat cu Blackburn Rovers ca jucător liber de contract, mulțumită regulii Bosman. Aici nu a avut o evoluție constantă, marcând doar în meciurile cu Everton și Coventry City.
S-a întors în campionatul intern la AEK Atena. În 1999 s-a întors în Anglia, unde a jucat pentru Sheffield United și Huddersfield Town, echipă la care și-a încheiat cariera.

Carieră la națională
Și-a făcut debutul pentru echipa națională de fotbal a Greciei pe 22 decembrie 1991, într-un meci terminat la egalitate, scor 1-1 cu reprezentativa similară a Maltei contând pentru calificările la Campionatul European de Fotbal din 1992. El a jucat 24 de meciuri și a marcat cinci goluri pentru naționala elenă.

Cariera de antrenor

AEL
După retragere s-a apucat de antrenorat. Începând din 2002, el a condus echipa Zografou pe care a promovat-o din a patra divizie până în cea de-a doua. În 2004 a ajuns la AEL, unde după un sezon a reușit să promoveze cu echipa în Superliga Greacă din divizia a doua și a terminat pe locul 8 în anul următor. În 2007, Larissa a terminat doar pe locul al zecelea în campionat, dar a reușit să câștige Cupa Greciei după ce a învins-o pe Panathinaikos cu scorul de 2-1 în finală. În primul său sezon în cupele europene ca antrenor, echipa sa, AE Larissa, a fost învinsă chiar de fosta lui echipă, Blackburn Rovers, care astfel s-a calificat în faza grupelor din Cupa UEFA 2007-2008. A terminat campionatul pe locul al șaselea, ratând play-off-ul din cauza golaverajului mai slab.

AEK Atena
Pe 25 aprilie 2008, Donis a demisionat din funcția de antrenor al lui AEL și pe 14 mai a fost numit în poziția de antrenor principal al AEK Atena.
Pe 17 noiembrie 2008, ca urmare a unui șir de performanțe slabe și a eliminării din Cupa UEFA încă din turul 2, AEK i-a reziliat contractul la doar șase luni după numirea sa.

Atromitos
În 2009, Donis a fost numit de către Atromitos la conducerea echipei și în sezonul 2010-2011 a ajuns din nou în finala Cupei Greciei, pe care a pierdut-o cu scorul de 0-3 în fața fostei sale echipa AEK Atena. În anul următor, Atromitos s-a bucurat de un sezon de succes, ajungând în finala Cupei Greciei pentru a doua oară consecutiv (pierdută în fața lui Olympiacos cu 1-2 după prelungiri), reușind și să califice echipa în play-off.

PAOK
Pe 31 mai 2012, Donis a semnat cu PAOK un contract pe doi ani. Pe 28 aprilie 2013, după înfrângerea cu 0-2 în fața echipei Asteras Tripolis și eliminarea din semifinala Cupei Greciei cauzată de aceeași Asteras, Donis a fost demis de către președintele Ivan Savvidis.

APOEL
Pe 11 octombrie 2013, Donis a semnat un contract până la sfârșitul sezonului 2013-2014 cu campioana en-titre de la acea vreme, APOEL, înlocuindu-l pe Paulo Sergio, care a fost concediat la data de 4 octombrie 2013. În primul său sezon la APOEL, Donis a câștigat dubla campionat-cupă. El a obținut primul său trofeu cu APOEL pe 21 mai 2014, când a condus echipa spre victorie în meciul câștigat de APOEL cu 2-0 în fața lui Ermis Aradippou din finala Cupei Ciprului. Zece zile mai târziu, Donis a câștigat și Prima Divizie Cipriotă după ce APOEL a câștigat cu 1-0 în deplasare, într-un meci decisiv pentru titlu jucat cu AEL Limassol, câștigând astfel primul său titlul de campion din cariera de antrenor.

În urma rezultatelor bune din primul sezon la club, Giorgos Donis și-a prelungit contractul cu APOEL pe încă un an pe 26 iunie 2014. În august 2014, Donis a condus-o pe APOEL în faza grupelor Ligii Campionilor 2014-2015, după ce a eliminat-o pe HJK Helsinki (4-2 la general) în cea de-a treia rundă de calificari și după ce a învins-o pe Aalborg BK cu 5-1 la general în play-off-ul competiției. APOEL a fost extrasă în Grupa F, alături de Barcelona, Paris Saint-Germain și Ajax. Echipa din Nicosia a reușit să adune doar un singur punct după un egal, scor 1-1 cu Ajax acasă. În celelalte cinci meciuri din Grupa F, APOEL a pierdut de două ori cu Barcelona (0-4 acasă, 0-1 în deplasare), a pierdut de două ori cu Paris Saint-Germain (0-1 acasă, 0-1 în deplasare) și, de asemenea, a pierdut în deplasare cu Ajax, scor 0-4.

Pe 6 ianuarie 2015, APOEL și Giorgos Donis s-au despărțit de comun acord, după mai multe rezultate slabe, culminând cu un 1-1 pe teren propriu împotriva ultimei clasate Ayia Napa.

Al-Hilal
Pe 25 februarie 2015, a fost numit în funcția de antrenor al lui Al-Hilal din Arabia Saudită, semnând un contract până la sfârșitul sezonului. El a ajuns cu Al-Hilal până în semifinala Ligii Campionilor AFC din 2015. Pe 6 iunie, Donis a câștigat primul titlu cu Al-Hilal, după ce a învins-o Al-Nassr în finala Cupei Regelui 2015.

Al-Sharjah
Pe 28 iulie 2016, a semnat un contract Al-Sharjah, echipă din Emiratele Arabe Unite, valabil până în vara anului 2018.

Al doilea mandat la APOEL
Pe 28 iulie 2017, Donis a semnat un contract până la sfârșitul sezonului 2017-2018 sezon cu APOEL, înlocuindu-l pe Mario Been care a fost demis după o înfrângere suferită în deplasare, scor 1-0 cu Viitorul Constanta, contând pentru prima manșă a turului trei preliminar al Ligii Campionilor. Pe 23 martie 2018, APOEL l-a demis pe Donis și l-a înlocuit cu antrenorul portughez Bruno Baltazar. Riscând să piardă titlul cu antrenorul portughez la conducere, APOEL l-a readus pe Donis.

Palmares

Jucător

 Panathinaikos

 Superliga Greacă: 1994-95, 1995-1996
 Cupa Grecieir: 1992-1993, 1993-1994, 1994-1995
 Supercupa Greciei: 1993, 1994

Manager

 AEL

 Cupa Greciei: 2006-2007
 A Doua Divizie Greacă : 2004-05

 Atromitos

 Cupa Greciei: finalist 2010-11, 2011-12

 Ilisiakos

 Gamma Ethniki: 2003-04
 Delta Ethniki: 2002-03

 APOEL

 Prima Divizie Cipriotă: 2013-14
 Cupa Ciprului: 2013-14

 Al-Hilal

 Cupa Regelui: 2015
 Supercupa Arabiei Saudite: 2015
 Cupa Prințului: 2015-16

Note

Legături externe

Nașteri în 1969
Mijlocași
Fotbaliști ai Blackburn Rovers FC
Fotbaliști germani
Fotbaliști internaționali greci
Antrenori greci de fotbal
Fotbaliști greci
Oameni în viață
Fotbaliști ai Premier League
Fotbaliști ai Sheffield United FC

Giorgos Donis


The Kid (Yumurcak), Charlie Chaplin'in yönetmenliğini, yapımcılığını ve başrolünü üstlendiği, 1921 yapımı sessiz filmdir.

Film birçok açıdan Chaplin'in en otobiyografik filmi olarak kabul edilir.

Konu
Edna, çocuğunun babası olan genç ressam tarafından yüzüstü bırakılmış yalnız bir kadındır. Çocuğuna bakamayacağına karar verince iyi bakılması umuduyla onu zengin bir evin önündeki lüks arabaya bırakır. Kısa bir süre sonra yaptığından pişman olup çocuğu almaya geldiğinde ise çok geç kalmış olduğunu anlar; zira araba o sırada çalınmıştır. Arabayı çalan iki adam çocuğu fark ettiklerinde onu fakir mahallelerin birinde sokağa bırakırlar. Oradan geçen Charlie çocuğu sahiplenmek zorunda kalır.

Aradan geçen beş yıl içinde Charlie, Jack adını verdiği bu çocuğu büyütmüştür. Birlikte fakir bir mahallede yıkık dökük bir evde yaşarlar fakat bir arada oldukları için mutludurlar.
Charlie ve Jack camcılık yaparak karınlarını doyururlar. Jack gizlice taş atıp evlerin camını kırar; oradan tesadüfen! geçmekte olan Charlie de bu evlerin camlarını yeniler. Bu oldukça güç bir iştir; çünkü sık sık polis tarafından kovalanırlar.

Edna ise geçen zaman içinde ünlü bir tiyatrocu olmuş; fakat yıllar önce kaybettiği çocuğunu unutamamıştır. Bu nedenle sık sık fakir mahalleleri dolaşıp hayır işleri yapar. Bunların birinde kendi oğlu olduğunu bilmediği Jack'e de bir oyuncak verir.

Bir gün Jack çok hastalanır ve Charlie doktor çağırmak zorunda kalır. Doktor çocuğun yasal olarak Charlie'ye ait olmadığını fark eder. Onun gidişinden birkaç gün sonra ıslahaneden gelen görevliler çocuğu almaya gelirler. Charlie görevlilerin götürdüğü Jack'i hayatı pahasına kurtarır ve evlerine dönmek tehlikeli olacağından çocukla birlikte ucuz bir motele gider. Bu esnada Edna Jack'in kendi oğlu olduğunu öğrenmiş ve gazeteye onu bulana ödül vereceğine dair ilan vermiştir. Bu ilanı gören motel sahibi Charlie uyurken çocuğu kaçırıp annesine teslim eder. Uyanıp Jack'i bulamayan Charlie çılgına döner. Onu hiçbir yerde bulamayınca çaresiz bir vaziyette eski evlerinin olduğu sokağa gider ve kapının önünde yorgunluktan -o sokağı cennet gibi tasvir eden- uzun bir uykuya dalar. Bir polis tarafından vurulmasıyla sonlanan rüyadan uyandığında, gerçekten de bir polis tarafından hırpalanmakta olduğunu fark eder. Hapse gittiğini sanır ancak polis onu karakol yerine Edna'nın güzel evine götürür. Orada Jack ve Edna tarafından karşılanan Charlie için yeni bir hayat başlamaktadır. Onların mutluluk içinde eve girişi ile film son bulur.

Oyuncular

Dış bağlantılar
 The Kid, IMDB
 chaplin.bfi.org.uk
 Charles Chaplin, IMDB
 Edna Purviance, IMDB

Notlar

Amerika Birleşik Devletleri sessiz filmleri
1921 çıkışlı filmler
Charles Chaplin'in yönettiği filmler
Kaliforniya'da çekilmiş filmler
Los Angeles'ta çekilmiş filmler
Amerika Birleşik Devletleri komedi-drama filmleri
Amerika Birleşik Devletleri yapımı siyah-beyaz filmler
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi filmleri

The Kid (film, 1921)


Los murícidos (Muricidae) son una familia numerosa y variada de gasterópodos depredadores del orden Hypsogastropoda. Gran parte de las especies de esta familia realiza perforaciones en las conchas de sus presas, a través de la cual obtienen su alimento. Como consecuencia, dejan una bioerosión de contorno circular conocida como Oichnus simplex.

Subfamilias

Según la Taxonomía de Gastropoda (Bouchet & Rocroi, 2005), la familia Muricidae incluye las siguientes subfamilias:

 Coralliophilinae Chenu, 1859 - (syn: Magilidae) Thiele, 1925
 Ergalataxinae Kuroda, Habe & Oyama, 1971
 Haustrinae Tan, 2003
 Muricinae Rafinesque, 1815
 Muricopsinae Radwin & d'Attilio, 1971
 Ocenebrinae Cossmann, 1903
 Rapaninae Gray, 1853 - (syn: Thaididae Jousseaume), 1888
 Tripterotyphinae d'Attilio & Hertz, 1988
 Trophoninae Cossmann, 1903
 Typhinae Cossmann, 1903

Referencias

Houart, R. (1994). Illustrated Catalogue of Recent Species of Muricidae named since 1971. 181 pp. [incl. 28 pls.], Verlag Christa Hemmen, Wiesbaden. .
Poutiers, J. M. (1998). Gastropods in: FAO Species Identification Guide for Fishery Purposes: The living marine resources of the Western Central Pacific Volume 1. Seaweeds, corals, bivalves and gastropods. Rome: FAO. page 553.
Rosenberg, Gary (1992) The Encyclopedia of Seashells. New York: Dorset Press.
Vaught, K.C. (1989) A Classification of the Living Mollusca. American Malacologists, Inc., Melbourne, Florida.

Muricidae


لبنى عبد العزيز (1 أغسطس 1935 -)، ممثلة مصرية بدأت مسيرتها الفنية خلال دور البطولة أمام الفنان عبد الحليم حافظ في فيلم «الوسادة الخالية» الذي أُنتج للسينما عام 1957، ومع قلة أعمالها الفنية واعتزالها المبكر إلا أن جميع أدوارها كانت بطولية، اعتزلت العمل الفني عام 1967 بعد مشوارها الفني دام 10 سنوات، وبعد 40 عامًا من الإعتزال عادت بعام 2007 خلال مسلسل «عمارة يعقوبيان» مع صلاح السعدني.

عن حياتها
ولدت في القاهرة، وتلقت تعليمها في مدرسة سانت ماري للبنات، ثم أكملت تعليمها بعد ذلك في الجامعة الأمريكية بالقاهرة. وأكملت دراستها الماجستير في التمثيل في جامعة كاليفورنيا في لوس أنجلوس.

تزوجت مرتين أولهما من نجيب رمسيس المنتج برغم اختلاف السن والديانة إلّا أنها ذكرت أنه أسلم قبل الزواج بها  أما زواجها الثاني كان من الطبيب إسماعيل برادة

مشوارها الفني
جاءت بدايتها الفنية الأولى في الإذاعة عندما كان عمرها لا يتجاوز العاشرة، حين قام بزيارتهم في منزل الأسرة عبد الحميد يونس مدير البرامج الأوروبية بالإذاعة وصديق والدها، وعندما رآها أدهشته طريقة إلقائها للأشعار وذكائها وتلقائيتها في الحديث، فرشّحها للاشتراك في برنامج «ركن الأطفال» الذي كان يذاع على موجات البرنامج الأوروبي. ونجحت لبنى وتوطدت علاقتها بالإذاعة حتى أسند لها تقديم البرنامج وهي بعد لم تتعدَّ الرابعة عشرة من العمر، وذلك لإجادتها التحدث باللغتين الفرنسية والإنجليزية إلى جانب العربية. وظلت لبنى تعمل كمقدمة لركن الأطفال بدون أجر حتى صار عمرها 16 عاما، وهي ذات الفترة التي التحقت فيها بالدراسة في الجامعة الأمريكية بالقاهرة شأن أبناء الطبقة المثقفة. ورغم الدراسة لم تقطع صلتها بالإذاعة بل زادت مسؤوليتها عن البرنامج بعد أن باتت تتولى إعداده وتقديمه وإخراجه أيضاً.. وقد جاءت عودتها إلى مصر في عام 1998 من خلال الإذاعة أيضا فقد عادت إلى الأضواء وفوجئ بها جمهورها تعود ببطولة المسلسل الإذاعي (الوسادة لا تزال خالية) من تأليف وإخراج أحمد فتح الله وذلك لإذاعة صوت العرب وهو مسلسل يستكمل أحداث (الوسادة الخالية) وشاركها في المسلسل نفس فريق الفيلم... عمر الحريرى وزهرة العلا إضافة لسمير صبري وشريف منير ورانيا محمود يس وإيهاب نافع والنجمة الكبيرة صباح وكان عملا قويا وناجحا استقبله الجمهور والنقّاد بحفاوة بالغة.

على مسرح الجامعة
كان عشق لبنى للثقافة والفنون سببا في اشتراكها في فريق التمثيل أثناء دراساتها بالجامعة الأمريكية، حيث قدمت عروضاً مسرحية على مسرح الجامعة لفتت أنظار النقاد المسرحيين إلى موهبتها التمثيلية. كما حدث عندما قدمت مسرحية «الشقيقات الثلاث» لتشيكوف. والتي جسدت فيها شخصية «ماشا» مما دفع الدكتور رشاد رشدي لكتابة أربع صفحات كاملة عنها وعن موهبتها في مجلة آخر ساعة. هذا غير ما كتبه الدكتور يوسف إدريس وفتحي غانم عنها. وتقول لبنى عن تلك المرحلة: «أعشق التمثيل وتجسيد الأدوار بالفطرة ولم أكن أتوقع وقت انضمامي لفريق الجامعة أن ألفت نظر هؤلاء العظماء». ووسط هذا الزخم من الإعجاب انهالت العروض السينمائية على لبنى ولكنها رفضتها جميعاً. وهو ما بررته بقولها: «لم يكن سبب رفضي: ضعف النصوص المعروضة علي أو عدم مناسبتها لي، ولكن كان السبب: صفعة على وجهي من يد خالي حين عبرت له ذات مرة عن حبي للتمثيل في السينما، وخشيت وقتها معارضته فآثرت التريث لحين الانتهاء من الدراسة». بعد انتهائها من دراستها في الجامعة، حصلت لبنى على منحة للدراسة في جامعة كاليفورنيا بأمريكا وهو ما أبعدها بعض الشيء عن هوايتها في عالم التمثيل. وبعد حصولها على الماجستير في الفن المسرحي والسينوغرافي من جامعة كاليفورنيا في لوس أنجلوس بالولايات المتحدة الأمريكية، راسلت لبنى جريدة الاهرام بعدد من التحقيقات التي كانت تكتبها عن استوديوهات هوليوود التي كانت تنقل أخبارها أيضاً، ثم ما لبثت أن عادت للقاهرة مرة أخرى لتعمل كمحررة بجريدة الأهرام. ولتلعب الأقدار دورها في اقتحام لبنى عالم التمثيل مرة أخرى.

في السينما المصرية
حدث ذلك في عام 1957 عندما كانت تعد لتحقيق صحفي تضمن المقارنة بين السينما الأمريكية والسينما المصرية، وتطلب ذلك منها الذهاب إلى استوديو الأهرام لتلتقي هناك بالمنتج رمسيس نجيب والمخرج صلاح أبو سيف، الذين أدركا منذ اللحظة الأولى أنهما أمام موهبة فنية تنبض بالتلقائية. فعرضا عليها العمل في السينما لكنها رفضت كعادتها. وهو ما دفع رمسيس نجيب إلى الذهاب لوالدها ليقنعه بأن يترك ابنته تدخل عالم الفن، فترك لها والدها الأمر برمته لتتخذ فيه ما تراه. فطلبت مهلة للتفكير إلا أن القدر لم يمنحها إياها، حيث فوجئت لبنى بالعندليب عبد الحليم حافظ يطلبها في اليوم التالي للقائه، فذهبت إليه ووجدت عنده أستاذها الكاتب إحسان عبد القدوس الذي كتب قصة الفيلم وكان جاراً وصديقاً لوالدها والمخرج صلاح أبو سيف، حيث اشترك الجميع في إقناعها ببطولة فيلم الوسادة الخالية. كان العرض مغرياً بشكل لم تستطع رفضه، فخرجت من ذلك اللقاء وهي تحمل سيناريو الفيلم بين يديها. وعلى الرغم من أن أجر لبنى في ذلك الفيلم لم يتجاوز مبلغ 100 جنيه فقط، إلا أنها خرجت من الفيلم وهي تحمل تقدير الجمهور وإعجابه بها، فقد حقق الفيلم نجاحاً هائلاً عند عرضه وأصبحت قصة الحب التي جمعت بين «سميحة» و«صلاح»، حديث محبي السينما. وحتى الآن لا تزال تلك القصة واحدة من أشهر قصص الحب على الشاشة الكبيرة. وبعد ذلك قامت بالاشتراك في تسعة عشر فيلما آخر، منها فيلم أنا حره عام 1958 عن رواية إحسان عبد القدوس، وفيلم غرام الأسياد عام 1961 من إنتاج واخراج رمسيس نجيب، وفيلم لا تذكريني من إخراج محمود ذو الفقار، وفيلم رسالة من امرأة مجهولة عام 1962 من إنتاج صلاح ذو الفقار وإخراج صلاح أبو سيف، وفيلم عروس النيل عام 1963 من إخراج فطين عبد الوهاب. وكان آخرها فيلم إضراب الشحاتين عام 1967 أمام الممثل الراحل كرم مطاوع ومن إخراج حسن الإمام.

بعد هذا الفيلم هاجرت مع زوجها الدكتور إسماعيل برادة إلى الولايات المتحدة ربما لأسباب سياسية وهروبا من سطوة مراكز القوى آنذاك.. حيث قضت ما يقرب من الثلاثين عاما قبل أن تعود مع زوجها وتستقر في القاهرة... وفي نفس الشهر الذي عادت فيه من عام 1998 قدمت لبنى مسلسلها الإذاعي الناجح (الوسادة لا تزال خالية) وذلك لإذاعة صوت العرب بمشاركة صباح وعمر الحريري وإيهاب نافع وشريف منير وزهرة العلا وسمير صبري ومن إخراج أحمد فتح الله... كما شاركت ببطولة مسلسل عمارة يعقوبيان وتلته في عام 2010 بالمشاركة في بطولة مسرحية فتافيت السكر.

أعمالها

من الأفلام

المسلسلات التلفزية والإذاعية
 مسلسل إذاعي الوسادة مازالت خالية عام 1998
 مسلسل عمارة يعقوبيان 2007
 مسلسل قوت القلوب 2009

المسرحيات
 مسرحية سكر هانم 2010

البرامج
 برنامج «المرايا» ضيفة
 برنامج «100سؤال» ضيفة
 برنامج «صاحبة السعادة» ضيفة
 برنامج «مع الناس» ضيفة
 برنامج «مساء الدلال مع ميرڤت ودلال» ضيفة
 برنامج «ساعة صفا» ضيفة
 برنامج «السلم» ضيفة
 برنامج «المفاتيح» ضيفة

المراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
خريجو الجامعة الأمريكية بالقاهرة
خريجو جامعة كاليفورنيا (لوس أنجلوس)
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات من القاهرة
مواليد 1338 هـ
مواليد 1354 هـ
مواليد 1935
مواليد في القاهرة

لبنى عبد العزيز


Burhani-Hagigat () foi o primeiro órgão impresso, revista literária e sócio-política na língua azerbaijano publicada em Erevã. Foi publicado desde o fechamento de outra revista do na língua azerbaijano, Lek-Lek. Publicado de 1 (14) de janeiro a 29 de junho (12 de julho) de 1917. A revista foi publicada duas vezes por mês com 8 páginas e um total de 9 edições. O nome consiste nas palavras árabes Burhan (Prova) e Hakikat (Verdade).

História
Em 1 (14) de janeiro de 1917, a primeira edição da revista Burhani-Hagigat foi publicada sob a direção e redação do poeta, jornalista Ali Mahzun Rahimov e da editora representante dos intelectuais de Erevã, Hasan Mirzazade Aliyev.

Os autores da revista são Jabbar Askerzade (Adzhiz), Mirza Jabbar Mammadov, Rahim Naji, Vahid Muganli, Tahvil Irevani, as well as the poetesses Shohrat, Nigar, Sariya Khanum, Abdulhag Mehrinisa, Fatma Mufida, Ramziyya, alunos da escola de professores de Erevã e outros . A maioria dos escritores veio da tradição Mullah Nasreddin.

Enquanto escritos sobre questões sociais e políticas têm uma ampla cobertura na revista, questões de economia familiar e parentalidade também estão incluídas. A partir da segunda edição da revista, o trabalho de Ali Mahzun sobre Literatura foi publicado. Em 2012, o crítico literário Shafag Nasir traduziu todas as edições da revista para o alfabeto latino.

Bibliografia

Revistas da Rússia

Burhani-Hagigat


هرقل، وهو إمبراطور بيزنطي.
 كوكبة هرقل، وهي كوكبة الجاثي.

 الهرقلية: هي جنس من النباتات يتبع الفصيلة الخيمية

هرقل (توضيح)


Saputo Stadium () este un stadion de fotbal din Parcul Olimpic din Montreal, Quebec, Canada. Stadionul a fost inaugurat pe 21 mai 2008 și este stadionul pe care își desfășoară meciurile de pe teren propriu echipa Montreal Impact. Stadionul este construit pe fostul teren de atletism folosit la Jocurile Olimpice de Vară din 1976, stadionul având pe latura vestică o vedere către turnul înclinat al Stadionului Olimpic. Stadionul are o capacitate de 20.801 de locuri, fiind al doilea cel mai mare stadionul de fotbal din Canada, după BMO Field din Toronto.

Construirea
Stadionul a costat CA$17 milioane ($18.9 în 2017), 7,5 milioane dolari fiind plătite de către familia Saputo, restul fiind o finanțare pe o perioadă de 25 de ani. Stadionul Saputo este sediul administrativ al echipei de fotbal Montreal Impact și include, de asemenea, un teren de antrenament, 34 de apartamente corporatiste și zone de agrement pentru jucători. Complexul se întinde pe aproximativ 150.000 de metri pătrați. A fost conceput și fabricat de către Dant Clayton Corporation și construit de Broccoli Construction Inc.

Stadionul dispune de o suprafață de joc cu gazon natural și se pare că din acest motiv este preferat stadionului BMO Field de către echipa națională de fotbal a Canadei. De atunci, BMO Field a instalat un gazon natural încălzit și complet irigat, similar cu cele găsit în Premier League.

Anticipând intrarea echipei din Montreal în Major League Soccer, s-au făcut planuri de a extinde stadionul de la 13.034 de locuri la 20.000 pentru a face față prezenței anticipate. Guvernul din Quebec a oferit 23 de milioane de dolari pentru renovarea și extinderea stadionului (costul total al stadionului a fost, prin urmare, de aproximativ 40 de milioane de dolari). Planurile de construcție au intrat în vigoare după ce MLS a acordat Montrealului cea de a nouăsprezecea franciză, echipa începând să joace din sezonul 2012.

Utilizarea sportivă
Primul meci de acasă pentru Montreal Impact pe acest stadion a avut loc pe 19 mai 2008 cu un joc încheiat la egalitate împotriva celor de la Vancouver Whitecaps FC. Primul gol al Montreal Impact pe acest stadion a fost marcat de Rocco Placentino împotriva celor de la Charleston Battery pe 13 iunie 2008. Atunci a fost și prima victorie pe acest stadion, cu scorul de 1-0. Primul meci al celor de la Impact pe stadionul renovat și extins s-a jucat pe data de 16 iunie 2012 împotriva celor de la Seattle Sounders FC. Impact a câștigat meciul cu scorul de 4-1.

Primul meci internațional pe stadionul Saputo a fost meciul retur din 20 iunie 2008 în cea de a doua etapă a preliminariilor CONCACAF pentru Cupa Mondială din 2010.

Galerie

Referințe

Legături externe
 Stadesaputo.com

Stadioane de fotbal din Canada

Saputo Stadium


බුද්ධගයා යනු ඉන්දියාවේ බිහාර් ප්‍රාන්තයේ ගයා දිස්ත්‍රික්කයෙහි නගරයකි. එහිදී බුදුන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පත්වූ  නිසා එම නගරය ප්‍රසිද්ධියට පත් වී ඇත.

ඓතිහාසිකව එය හැඳින්වුයේ බෝධි මණ්ඩ යනුවෙනි (බෝධිය වටා බිම) එහි අති විශාල භික්ෂු සංඛ්‍යාවක් වැඩ සිටියහ. බුද්ධගයාවේ ප්‍රධාන භික්ෂු ආරාමය හඳුන්වන ලද්දේ බෝධි මණ්ඩ විහාරය යන (පාලි) නාමයෙනි. දැන් එය මහා බෝධි විහාරය නමින් හැඳින් වේ.

බුද්ධගයාව, බෞද්ධයින්ට ඉතා වැදගත් ගෞතම බුදුන් වහන්සේගේ ජීවිතය හා සම්බන්ධ ප්‍රධාන වන්දනීය ස්ථාන හතරෙන් එකකි. අනික් ස්ථාන වන්නේ කුශිනගර්, ලුම්බිණි සහ සාරානාත් යන ස්ථානයි. 2002 වර්ෂයේ බුද්ධගයාවේ මහා බෝධි විහාරය යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම භූමියක් ලෙස නම් කරන ලදි.
බෞද්ධ පරම්පරාගත කථා අනුව ක්‍රි.පු. 500 දි පමණ ශාක්‍ය කුමාරයෙකු වූ සිද්ධාර්ථ ගෞතම, භික්ෂුවක මෙන් සංචාරය කරද්දි 'ගයා' ආසන්නයේ වු ෆල්ගු නදියෙහි  ඉවුරට පැමිණියේය. එහි බෝ රුකක් යට සිද්ධාර්ථ බෝසත්හු භාවනායෝගිව වැඩ සිටියහ. දින තුනක් සහ රාත්‍රි තුනක් මෙසේ භාවනානුයෝගීව සිටීමෙන් අනතුරුව සිදුහත් තවුසාණන් බුද්ධත්වයට පත්ව උන් වහන්සේගේ බලාපොරොත්තුව සාක්ෂාත් කර ගත්තහ. ඉන් පසු  සති හතක් තිස්සේ ඒ අසලම ස්ථාන හතක භාවනා කරමින් තම අත්දැකිම් නැවත නැවත සිහි කරමින් කල් ගත කොට අවසානයේ සාරානාත්  වෙත ගොස් තමන්ගේ ධර්මය (බුද්ධ ධර්මය) දේශනා කිරීම ආරම්භ කළේය.

හින්දු දින දර්ශනය අනුව වෙසක් මස පුර පසොලොස්වක දිනයක බුදුන් බුද්ධත්වයට පත් වූ ස්ථානය වෙත ගෞතම සිද්ධාර්ථයන්ගේ සිසුහු පැමිණුනාහ. කල් ගත වත්ම එම ස්ථානය බුද්ධගයා නමින්ද බුද්ධත්වයට පත් වූ දිනය බුද්ධ පූර්ණිමා ලෙසද එම වෘක්ෂය බෝධිය ලෙසින්ද හැඳින්වීම ආරම්භ වුනේය.

බොහෝ වාර්තා වල සහ වන්දනාකරුවන්ගේ සටහන් වල බුද්ධගයාව ගැන තොරතුරු ඇතුලත් වී ඇත. චීන වන්දනා කරුවෙකු වූ ෆාහියන්ගේ (5 සියවස) සහ හියුං සෑං (7 වෙනි සියවස) ගේ සටහන් වලට මෙයින් ප්‍රධාන තැනක් හිමි වේ. 13 වන සියවසේදි තුර්කි හමුදාව විසින් යටත් කර ගන්නා තෙක් මෙම ප්‍රදේශය බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරයේ හදවත ලෙස ශත වර්ෂ ගණනාවක් මුලුල්ලේ පැවතුනේය.

මහාබෝධි පන්සල
මෙම විහාර සංකීර්ණය පැට්නා නගරයට කි.මී. 96 ක් ඈතින් පිහිටයි. එහි වජ්‍රාසන නම් දියමන්ති සිංහාසනයක්ද, පූජනීය බෝධියද පිහිටයි. මෙම බෝධිය ශ්‍රී ලංකාවේ ශ්‍රී මහා බෝධියේ අංකුරයකින් ජනිත වූවකි. ශ්‍රී ලංකාවේ ශ්‍රී මහා බොධිය යනු බුදුන් පිට දුන් මුල් බෝධියේ ශාඛාවකි.

බෝසතාණන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පත් වීමෙන් අවුරුදු 250 කට පසු අශෝක අධිරාජයා මෙම බුද්ධගයාවට පැමිණියේ යයි විශ්වාස කරනු ලැබේ. මුල්ම මහා බෝධි විහාරයේ නිර්මාතෘවරයා ඔහු යයි සළකනු ලැබේ. මෙම විහාරය දිගැටි කොත් ආකාරයෙන් නිර්මිතය. මුදුනේ කුඩා ස්ථූපයක්ද ඒ මත වූ වේදිකාවක චත්‍රාවලියක්ද ඇත. ඉහළ පූජා මහලට සහ වේදිකාවට යාමට ද්විත්ව පියගැට පෙලක් තිබේ. කොතෙහි කුහර තුල ඇති කුඩා කුටි බුද්ධ ප්‍රථිමා වලින් යුක්තය. කුශාන් රජ සමය තුල 1 වැනි සියවසේදි මෙම විහාරය පිළිසකර කරන්නට හෝ ගොඩනංවන්නට ඇතැයි ඉතිහාසඥයෝ විශ්වාස කරති. ඉන්දියාවේ බුදු දහම පරිහාණියට පත් වීමෙන් පසු මෙම පන්සල මහජන අවධානයෙන් බැහැර වී පාලුවට ගොස් පස් තට්ටුවලින් වැසී ගිය බව පැවසේ.

පසුව 19 වෙනි ශතවර්ෂයේ අගභාගයේ බ්‍රිතාන්‍ය පුරාවිද්‍යා සංගමයෙන් පැවරුණ රාජකාරියක කොටසක් ලෙස ඇලෙක්සැන්ඩර් කනිංහැම් මහතා මෙම සිද්ධස්ථානය ප්‍රතිසංස්කරණය කළේය. 1883 දි කණිංගැම් ජේ.ඩි.බෙග්ලර්,ආචාර්ය රාජේන්ද්‍ර ලාල් මිත්‍රා හා එක්ව මහත් පරිශ්‍රමයක් දරා මෙම පුදබිමෙහි කැණීම් ආරම්භ කළේය. බුද්ධාගමේ පෞරාණික ශ්‍රී විභූතිය නැවත ලබා ගැනීම සඳහා මහා පරිමාණයේ ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු කරගෙන යන ලදී.

අනෙකුත් බෞද්ධ පන්සල්
සමුද්‍රගුප්ත රජතුමාගේ සමකාලීනයෙකු වූ ශ්‍රී ලංකාවේ කිත්තිසිරිමෙවන් රජු සමුද්‍රගුප්තගේ අවසරය ඇතිව මහා බෝධි විහාරය අසල සංඝාරාමයක් කරවන ලද්දේ බුද්ධගයාවට බෝධි වන්දනාව පිණිස පැමිණෙන බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ප්‍රයෝජනය පිණිසයි. සංඝාරාමය පිළිබඳ තත්වය හියුංග් සෑන්ග් විසින් ඔහු දැක තිබූ පරිද්දෙන් විස්තර කර ඇත. බුද්ධඝෝෂ තෙරුණුවන්හට රේවත තෙරණුවන් හමුවී ඔහුට ලංකාවට පැමිණීමට ඇරයුම් කරන්නට ඇත්තේ මෙහිදී විය හැක.

වර්තමානයේ බ්‍රිතාන්‍යය, චීනය, ජපානය, මියන්මාරය, නේපාලය, සික්ඛිම්, ශ්‍රී ලංකාව, තායිලන්තය, ටිබෙට්ය සහ වියට්නාම්ය යන රටවල් විසින් බෞද්ධ පන්සල් ගොඩ නංවා ඇත. මෙම ගොඩනැගිලි තුළින් ඒ ඒ රටවල් වල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීය ක්‍රමයන් මෙන්ම බාහිර සහ අභ්‍යන්තර සැරසිලි කලාවන්ද පිළිබිඹුවේ. චීන විහාරයේ තිබෙන බුදු පිළිමය අවුරුදු 200 ක් පැරණි වූවකි. තවද ජපානයේ නිපොන් විහාරය දාගැබක හැඩය ගනී. මියන්මාර් (බුරුමය) විහාරයද පැගෝඩාවක හැඩය දරන අතර, 'පගන්' සිහි ගන්වන්නකි. තායි පන්සල තායිලන්තයේ අනන්‍යතාවයෙන් යුත් බෑවුම් ආකාර, රත්‍රරන් උළු සෙවිළි කළ කවාකාර වහලින් යුක්ත විය. එතුල දැවැන්ත අලංකාර ලෝකඩ බුදු පිළිමයක් තිබේ. තායි පන්සල අසලින්ම උද්‍යානයක් තුල මෑත කාලීන මීටර් 25 ක් දිග බුදු පිළිමයක් තිබේ. එය අවුරුදු 100 ක් පමණ කාලයක් තිස්සේ එහි තිබෙන බව කියවේ. ටිබෙට් ජාතිකයින් සඳහා ද එහි පන්සල් දෙකක් ගොඩනගා ඇත.

බුද්ධගයාවේ ජනගහණය
2001 ඉන්දීය ජනගහණයට අනුව බුද්ධගයාවේ ජනගහණය 30,883 කි. පිරිමි සංයුතිය 54% ක් වන අතර, ගැහැණු 46% කි. සාක්ෂරතාවය 51% වන අතර එය ජාතික මට්ටම වන 59.5% ට වඩා අඩුය. පිරිමින්ගේ සාක්ෂරතාවය 63% කි. ගැහැණු 38% කි.ජනගහණයෙන්18% ක ප්‍රමාණයක් අවුරුදු 6 ට අඩු ළමයි වෙති.

මේවාද බලන්න
 මහාබෝධි විහාරය, බුද්ධගයා
ඉන්දියාව

බුද්ධගයා


The Science Fiction Hall of Fame, Volume One, 1929–1964 este o antologie din 1970 de povestiri științifico-fantastice, editată de Robert Silverberg. A apărut la Editura Doubleday.

Povestirile au fost selectate în 1970 de către Science Fiction Writers of America ca fiind una dintre cele mai bune povestiri științifico-fantastice din toate timpurile.

Conținut

Note

Vezi și
 The Science Fiction Hall of Fame, Volume Two
 1970 în științifico-fantastic

Cărți din 1970
Cărți Doubleday
Antologii
1970 în științifico-fantastic


Wagner Lopes (født 29. januar 1969) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1997||6||3
|-
|1998||7||0
|-
|1999||7||2
|-
!Total||20||5
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1998
Fodboldtrænere fra Japan

Wagner Lopes


«Nobody's Perfect» —en español: «Nadie es perfecto»— es una canción interpretada por la cantante y compositora de origen británico Jessie J, perteneciente a su primer álbum de estudio Who You Are, de 2011. La canción fue compuesta por la intérprete y Claude Kelly, mientras que su producción quedó a cargo de este último y Andre Brissett. Se lanzó oficialmente como el tercer sencillo de la cantante el 20 de abril de 2011 en las radios del Reino Unido.

La canción tuvo una buena recepción comercial en varios países del mundo. En Australia, alcanzó la novena posición en su lista de éxitos y fue certificada con dos discos de platino por haber vendido más de 140 000 copias en el país. Por otro lado, recibió comentarios tanto positivos como negativos por parte de los críticos. Stephen Thomas Erlewine de Allmusic señaló que es una de las mejores canciones de Who You Are, junto con «Do It Like a Dude», «Price Tag» y «Big White Room».

Su vídeo musical se filmó en Sofía, Bulgaria, y fue dirigido por el británico Emil Nava. Este se publicó oficialmente el 14 de abril de 2011 en la cuenta oficial de VEVO de la cantante en el sitio web YouTube. Jessie ha interpretado «Nobody's Perfect» en distintos eventos musicales reconocidos internacionalmente, entre ellos el festival Big Weekend organizado por la radio BBC. Además, el tema recibió una nominación a los Urban Music Awards en la categoría de mejor canción, pero no resultó ganador.

Descripción

El 15 de abril de 2011, en una entrevista con Digital Spy, la intérprete reveló que «Nobody's Perfect» sería el tercer sencillo de su disco debut, Who You Are, ya que era uno de sus temas favoritos. Luego, habló con el diario The Sun y explicó que:

«Nobody's Perfect» es una canción de géneros hip hop y pop con estilos R&B compuesta por la intérprete con ayuda de Claude Kelly, y producida por este último y Andre Brissett. El tema habla acerca de «la lucha contra los complejos de la perfección» y «el lamento por las indiscreciones del pasado». De acuerdo con la partitura publicada por Alfred Publishing Co., Inc. en el sitio Musicnotes, la canción tiene un tempo moderado de 82 pulsaciones por minuto y está compuesta en la tonalidad de sol mayor. El registro vocal de Jessie abarca una progresión armónica que se extiende desde la nota sib♯3 hasta la mib♯5.

Recepción

Comentarios de la crítica

«Nobody's Perfect» recibió comentarios tanto positivos como negativos. Andy Gill del periódico británico The Independent comentó que la canción tiene «unas líneas vocales capaces de alcanzar notas exageradas». Abi Farrel de Music Dune dio una revisión positiva del tema, donde comentó que «es un concepto que la mayoría de las personas pueden relacionar con algún punto de sus vidas: es una historia de autonegación, arrepentimiento y la confesión de una chica que no parece poder mantener la boca cerrada». Arnie Streets de Gettothefront lo calificó con diez puntos de diez y agregó que «"Nobody's Perfect" es sin duda una pista más emocional en comparación con los dos últimos lanzamientos de Jessie, sin estribillos cursis ni ninguna ayuda del rapero B.o.B». Stephen Thomas Erlewine de Allmusic, en su revisión de Who You Are, señaló que «Nobody's Perfect», «Do It Like a Dude», «Price Tag» y «Big White Room» son las mejores canciones del disco.

Recibimiento comercial

«Nobody's Perfect» fue restringida para los Estados Unidos, por lo cual no se lanzó como sencillo en dicho país. Sin embargo, logró una buena recepción comercial en algunos países de Europa y Oceanía. En Australia, debutó en la posición número veinticuatro de la lista Australian Singles Chart y tardó tres semanas para alcanzar la número nueve, su posición más alta. Tiempo después, la ARIA condecoró a «Nobody's Perfect» con dos discos de platino por vender 140 000 copias en el territorio. En el Reino Unido, alcanzó la posición número nueve en el conteo UK Singles Chart y fue certificado con un disco de plata por vender 200 mil copias. Casi un año después, dicha hazaña se sumaría al récord de la cantante de tener seis sencillos dentro del top 10 de un mismo álbum en dicha lista. Por otro lado, en Escocia llegó a la novena posición, mientras que en Nueva Zelanda alcanzó la número diez, en este último también recibió un disco de oro. En las radios de Hungría llegó hasta la posición veintinueve, mientras que en las de Eslovaquia llegó hasta la sesenta y ocho. Asimismo, alcanzó las posiciones número veintisiete, cuarenta y ocho y cuarenta y nueve en las listas de Dinamarca, Austria y Bélgica, respectivamente.

Promoción

Vídeo musical
El vídeo musical de «Nobody's Perfect» fue dirigido por el británico Emil Nava y filmado en Sofía, Bulgaria, el 24 de marzo de 2011. Su dirección artística está inspirada en la película estadounidense Alicia en el país de las maravillas y quedó a cargo de Antonello Rubio. Su estreno se llevó a cabo en la cuenta oficial de VEVO de la cantante en YouTube el 14 de abril de 2011. Este comienza con una casa vieja y abandonada en medio del bosque. Seguidamente se ve un pasillo donde está Jessie revisando todas las puertas del mismo de forma curiosa. Al finalizar la escena, Jessie comienza a cantar el primer verso de la canción y unas personas vestidas de forma extravagante comienzan a brindar en una mesa llena de comida extraña. Luego aparece la intérprete encerrada y amarrada con telarañas en una recámara con muchas bocas alrededor de ella. Finalmente, este termina con la casa abandonada llena de humo. Tras ver el resultado, la cantante afirmó que es su vídeo musical favorito. El sitio web Somanymp3s hizo una revisión positiva del vídeo, otorgándole tres estrellas de cinco y comentando que «Jessie J está demostrando que tiene la capacidad de estar en esta etapa de gran camino, pero tendrá que seguir sacando más y mejores vídeos como este si quiere competir en un campo lleno de cantantes pop femenino».

Presentaciones en vivo

El 4 de marzo de 2011, Jessie interpretó el tema en el programa en línea VEVO LIFT Presents junto a otras canciones de su disco Who You Are, tales como «Do It Like a Dude», «Price Tag» y «Who You Are». Posteriormente, también la interpretó en el acto de cierre del festival Big Weekend juntó con «Price Tag» el 14 de mayo. El 21 de agosto, la cantó en el V Festival sentada en una silla debido a su fractura en el pie. El 2 de junio de 2012, Jessie la interpretó junto a Vince Kidd en la final del programa The Voice UK. La canción también era interpretada en el Stan Up Tour y el Heartbeat Tour.

Versiones y remezclas
 Descarga digital

Posicionamiento en listas

Semanales

Certificaciones

Anuales

Historial de lanzamientos

{| class="wikitable"
|-
! País
! Fecha
! Formato
! Ref.
|-
!
|rowspan="1"|20 de abril de 2011
|rowspan="1"|Radio
|
|-
!
|rowspan="2"|27 de abril de 2011
|rowspan="2"|Descarga digital
|
|-
!
|
|-
!
|rowspan="1"|30 de mayo de 2011
|rowspan="1"|CD
||-
|}

Créditos y personal

 Jessie J: Compositora y voz.
 Claude Kelly: Compositor y productor.
 Andre Brissett: Productor.
 Ben «Bengineer» Chang: Grabación.
 Jean-Marie Horva: Mezclador.
 Tom Coyne: Masterización.

Fuente: Discogs.

Véase también

 Anexo:Premios y nominaciones de Jessie J

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de Jessie J (en inglés).

Canciones de Jessie J
Sencillos de Jessie J
Canciones en inglés
Sencillos de 2011

Nobody's Perfect (canción de Jessie J)


පුරාතන රෝමය යනු ක්‍රිපූ 8වන සියවස තරම් ඈත කාලයේදී  ඉතාලියානු අර්ධද්වීපයෙහි වර්ධනය වීම ඇරඹූ මහත් සඵල    ශිෂ්ටාචාරයකි. රෝම නගරය කේන්ද්‍රගතව මධ්‍යධරණී මුහුද අසබඩ පිහිටි මෙය, පුරාතන ලෝකයේ විශාලතම අධිරාජ්‍යයන් අතුරින් එකක් බවට විකාශනය විය.

එය පැවැති සියවස් ගණනාව තුලදී, රෝමානු ශිෂ්ටාචාරය, රාජාණ්ඩුවක සිට  කතිපයාධිපත්‍ය සමූහාණ්ඩුවක් දක්වාද, එයින් පසුව අත්‍යන්ත ලෙසින් ඒකාධිපති ස්වරූපයක් ගත් අධිරාජ්‍යයක් බවටද පරිවර්තනය විය. යටත් කර ගැනුම සහ  සමාග්‍රහණය තුලින් නිරිත දිග යුරෝපය, අග්නි දිග යුරෝපය සහ බෝල්කනයද, මධ්‍යධරණී පෙදෙසද අභිභවනය කෙරුමට එය සමත් විය.

ඉතිහාසය

රෝමානු කාලානුක්‍රමය

සොයාගැනුම පිළිබඳ පුරාණෝක්තිය

රෝමය සොයාගැනුමේ පුරාණෝක්තිය පරිදී, ක්‍රිපූ 753 අප්‍රේල් 21 දිනදී නගරය සොයාගැනුනේ, ට්‍රෝජානු කුමරු එනියස් ගෙන් පැවත එන සහ,  ඇල්බා ලොංගාහි නුමිතෝර් නම් ලතින් රජුගේ මුණුපුරන්වූ රොමියුලස් සහ රීමස් නම් නිවුන් සොහොයුරන් විසිනි. අමියුලියස් නම්වූ  ඔහුගේ සොහොයුරා විසින් නුමිතෝර් රජු සිහසුනෙන් නෙරපන ලද අතර, නුමිතෝර්ගේ දූ කුමරිය, රියා සිල්වියා විසින් නිවුන්නු දෙදෙනට උපත ලබා දුනි.  අඟහරු නම්වූ , රෝමානු යුද්ධයට අධිපති දෙවියා විසින්, රියා සිල්වියා දූෂණය කොට  නිශේචනය කරන ලද බැවින්, නිවුන්නු දෙදෙන අඩක්-දිව්‍ය යැයි සැලකෙයි.

රොමියුලස් සහ රීමස් විසින් සිහසුන යළි පැහැර ගනියි යයි බියවූ නව රජ ඔවුන් ගිල්වා මරා දැමීමට අණ කළේය.  වෘක-ධේනුවක් (හෝ සමහරක් කතා පරිදී එඬේරෙකුගේ බිරිය) විසින් මොවුන් බේරා ගෙන ඇතිදැඩි කරනු ලදුව, ඔවුන් පමණට වියපත් වූ විට, ඔවුන් විසින් ඇල්බා ලොංගා සිහසුන නුමිතෝර් වෙත යලි හිමි කර දුනි.

ඉන්පසු නිවුන්නු විසින් ඔවුන්ගේම නගරය අරඹන ලද මුත්,  රෝමානු රාජධානියේ පිහිටුම් ස්ථානය පිළිබඳ මත ගැටුමක් නිසා, රොමියුලස් විසින් රීමස් මරා දැමුනු බව කියවෙතත්, සමහරක් මූලාශ්‍ර විසින් පැවසෙන්නේ කවුරුන් විසින් නගරය පාලනය කරන්නේද හෝ කවුරුන් විසින් නගරයට නම් තබන්නේද යන්න මත අරගලය ඇතිවූ බවයි. රොමියුලස්, නගරයෙහි නමෙහි මූලාශ්‍රය විය. නගරය වෙත ජනයා ආකර්ෂණය කර ගැනුම සඳහා, දිළිඳු, නෙරපා දැමුණු, සහ අනවශ්‍ය පුද්ගලයන් සඳහා රෝමය අභයභූමියක් විය. මෙය රෝමයට ප්‍රශ්නයක් වූයේ, එහි විශාල කම්කරු පිරිසක් සහිත වුවත් ගැහැණුන් විරහිත වීම නිසායි. අසල පිහිටි සුළු නගර හා ගෝත්‍ර වෙත ගිය රොමියුලස්, විවාහ බන්ධන ගිවිසුම් ඇති කර ගැනුමට උත්සාහ කළද, රෝමය අනිෂ්ටයන් ගෙන් පිරී පැවතුණ නිසා එම ඉල්ලීම් ප්‍රතික්ෂේප විය. ජනප්‍රවාද පවසන්නේ, ලතින්වරුන් විසින්, උත්සවයක් සඳහා සබීනේවරුන් වෙත ආරාධනා කළ අතර, එහිදී ඔවුන්ගේ අවිවාහක තරුණියන් ඩැහැගැනීම නිසා, ලතින්වරුන් හා සබීනේවරුන් අතර සංකලනයක් ඇතිවූ බවයි.

ග්‍රීක ඉතිහාසඥ හෙලිකානෙසස්හී දියොනීසියුස් විසින් සටහන් කොට ඇති තවත් ජනප්‍රවාදයක් පරිදී,   ට්‍රෝජානු යුද්ධයේදී මුල් නගරය විනාශයට පත් වීම නිසා, නව ට්‍රෝයි නගරයක් සඳහා ස්ථානයක් සොයමින් මුදුදු ගවේෂණයෙහි යෙදී සිටි ට්‍රෝජානුවන් කණ්ඩායමකට, එනියස් කුමරු නායකත්වය දුනි. රළු මුහුදේ බොහෝ කලක් ගත කළ මොහුන්, ටයිබර් ගංගාවේ ඉවුරෙහි ගොඩ බටහ. ඔවුන් ගොඩ බැස වැඩි කල් ගත වීමට පෙර, යළි මුහුදු ගමනෙහි යෙදීම පුරුෂයන්ගේ අභිප්‍රාය වුවද, එම ස්ථානය හැර යාමට ඔවුන් සමග ගමනේ යෙදුනු ස්ත්‍රීන් හට අවශ්‍ය නොවේ. රෝමා යන නමැති එක් කාන්තාවක් යෝජනා කලේ, මුහුදු අසබඩ ඇති ඔවුන්ගේ නැව් ස්ත්‍රීන් විසින් ගිණිගත් කිරීමෙන් පිටවී යාම වැලැක්විය යුතු බවයි. පළමුවෙන්, රෝමා සමග පුරුෂයන් කිපුණ මුත්, ඔවුන් විගසින් තේරුම් ගත්තේ මෙම ස්ථානය පදිංචි වීමට යෝග්‍ය බවයි. නැව් ගිණිබත් කල කාන්තාවගේ නමින් ජනාවාසය නම් ලැබීය.

රෝමානු කිවි වර්ගිල් විසින්, ඔහුගේ වීර කාව්‍යය අනීඩ්හී මෙම ජනප්‍රවාදය  යළි පවසයි. අනීඩ්හී, ට්‍රෝජානු කුමරු ඒනියස් විසින් නව ට්‍රෝයි නගරයක් සොයැ ගැනුම දේව කැමැත්ත විය. වීර කාව්‍යයෙහිද, යළි මුහුදට යෑම ප්‍රතික්ෂේප කලේ ස්ත්‍රීන් වුවද,  ඔවුහූ ටයිබර් ඉවුරේ නොසිටියහ. ඉතාලියට ලඟාවූ ඒනියස් කුමරුන්ට, ලැවිනියා විවාහ කර ගැනීම රුචි වුවත්, ඇයගේ පළමු විවාහ යෝජක, ටර්නස් හා යුද වැදීමට සිදුවෙයි. කාව්‍යයට අනුව, ඇල්බානු රජවරු පැවත. එන්නේ, ඒනියස් ගෙන් වන බැවින්, රෝමයේ නිර්මාතෘ රොමියුලස් ඔහුගෙන් පැවතෙන්නෙක් වෙයි.

රාජධානිය

ගමනාගමනයට හා වෙළෙඳාමට මධ්‍යස්ථානයක්වූ ටයිබර් ගංගාව අසබඩ නැව් තොටක් අවට තැනුනු ජනාවාස මතින් රෝම නගරය නැගී ආවේය. පුරා විද්‍යාත්මක සාක්ෂි අනුව, රෝම ග්‍රාමය, ක්‍රිපූ 8වන සියවසෙහි පමණ බිහිවුවත්, ඉතාලියේ ලතින් ගෝත්‍රය විසින්  පැලන්ටීන් කන්ද මුදුනේ, ක්‍රිපූ 10වන සියවසෙහිදී පමණ ඈත අතීතයෙහිදී, මෙය බිහි කලා විය හැකිය.

 එත්‍රෑරියාවට උතුරින් මින් පෙර ජනාවාස ඇති කර ගත්, එට්‍රස්කන්වරු, ක්‍රිපූ 7වන සියවසෙහි අග වන විට ප්‍රදේශයේ දේශපාලන පාලනය ඇති කර ගනිමින් ප්‍රභූකාන්ත්‍රික හා රාජකීය ප්‍රභූ ජන රාශි නිමවූ බවක් පෙනෙන්නට ඇත. 6වන සියවසෙහි අග වන විට එට්‍රස්කන්වරුහට ප්‍රදේශයේ බලය අහිමිවූ බවක් පෙනෙන අතර, මෙම අවස්ථාවෙහිදී, මුල් ලතින් සහ සබීනේ ගෝත්‍ර විසින්, ඔවුන්ගේ පාලකයන්ට  බලය භාවිතා තිරීමේදි මහත්වූ ප්‍රතිබාධක සහිත ජනරජයක් පිහිටුවමින් ඔවුන්ගේ රජය යළි-නිමවා ඇත.

රෝමානු සම්ප්‍රදාය සහ පුරාවිද්‍යාත්මක සාධක විසින් දැක්වුනේ, ෆෝරම් රොමානුම් ඇතුලතවූ සංකීර්ණයක, රජුගේ   බල ආසනය පැවතුනු බවත් ආගමික කේන්ද්‍රයක් ඇරඹෙමින් පැවති බවත්ය. නූමා  පොම්පීලියස් යනු  රොමියුලස්ගේ අනුප්‍රාප්තික ලෙසින් රෝමයේ දෙවන රජ බවට පත්වූ තැනැත්තේ විය. ඔහු විසින් රෝමයේ විශාල ගොඩනැගිලි ව්‍යාපෘති ඇරඹූ අතර, ඒවා අතර  රීජා නම් ඔවුගේ රජ මාලිගයද  පවිත්‍ර කන්‍යා සංකීර්ණයද විය.

ජනරජය

සම්ප්‍රදාය සහ ලිවී වැනි පසුකාලීන ලේඛකයන් ප්‍රකාර, රෝමානු ජනරජය පිහිටුවන ලද්දේ ක්‍රිපූ 509 පමණ වන අතර, එය සිදුවූයේ,  ලූකියුස් ජූනියුස් බෲටස් විසින්,  රෝමයේ රජවරුන් සත් දෙනාගෙන් අවසානයාවූ, සාඩම්බර ටර්ක්වින් රජු, බලයෙන් නෙරපා හැර, වාර්ෂිකව තේරී පත් වන  වරණිත නිලධාරින්  සහ බොහෝ නියෝජිත  සභා වලින් සැදි ක්‍රමයක් සංස්ථාපනය කළ විටය.

තාක්ෂණය

බැබිලෝනියානු ගණක රාමුව පදනම් කොට ගොඩ නැඟූ රෝම ගණක රාමුව ප්‍රථම ජංගම ගණන ක්‍රමය වූ අතර එමඟින් රෝම වීජ ගණනය කිරීම් වේගවත් විය. පුරාණ රෝමය ඒ කාලයේ හැටියට දියුණු තාක්ෂණික ඥානයකින් යුක්ත වූවන් සිටින්නක් විය. 19 වන හා 20 වන ශත වර්ෂය දක්වා එය එලෙසම පැවතිණ. නමුත් වෙනත් සංස්කෘතීන් හි තාක්ෂණයන් පිළි ගැනීමේ හා සංකලනය කිරීම අතින් රෝම ශිෂ්ටාචාරය විශේෂ ප්‍රගතියක් හෝ උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත. බොහෝ ප්‍රායෝගික රෝම චාරිත්‍ර පූර්ව ග්‍රීක ක්‍රමයට අයත් වූ ඒවා විය. නව අදහස් ඇති වූයේ කලාතුරකිනි. බහු සාමාජික පවුලක් ඥානවන්ත ලෙස පාලනය කළ හැකි රණ ශූරයකු විශිෂ්ටයකු ලෙස රෝම සමාජයේ සැලකුණි. රෝම නීතියන් බුද්ධිමත් භාවයට හෝ නව සොයා ගැනීම්වලට දීමනා කළේ නැත. විද්‍යාඥවරු හෝ ඉංජිනේරුවරු යන වචන එකල නොපැවතිණි. වැඩි දියුණු වීම් සිදු වූයේ නම් සිදු වූයේ කර්මාන්ත පාදක කොට ගත් ඒවායෙහිය. කම්කරුවන් / ශිල්පීන් නව තාක්ෂණ, වෙළඳ රහස් ලෙස ඊර්ෂ්‍යාවෙන් සැලකූහ. එහෙත් පසුව රෝම ආධිපත්‍යයට විශාල තත්වයක් ගෙන දෙමින් හා යුරෝපයට ම බල පවත්වමින් අත්‍යවශ්‍ය තාක්ෂණික විප්ලව විශාල සංඛ්‍යාවක් රෝමය පුරා පැතිරෙන්ට විය.

ඉංජිනේරු කර්මාන්තය
රෝම තාක්ෂණික උසස්භාවය සහ රෝම උරුමය ඉංජිනේරු කර්මාන්තය තුළින් වඩ වඩාත් ඉහල නැංගේය. තවද සිය ගණන් මහා මාර්ග, පාලම්, වාරි මාර්ග පද්ධති , නාන ස්ථාන, ශාලා සහ රඟ මඬල තැනීමට එය හේතු විය. කොලෝසියම, පොන්ට් ඩු ගාඩ් සහ පැන්තියම තවමත් රෝම ඉංජිනේරු කර්මාන්තයේ හා සංස්කෘතියේ සිහිවටන ලෙස පවතී.පින්තූර

ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය
ග්‍රීක සම්ප්‍රදානුකූල රෝම සම්භාව්‍ය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය පිළිබඳ රෝමවරු විශේෂ කීර්තියක් ලබා සිටියහ. රෝම සමූහාණ්ඩු කාලයේ එය ග්‍රීක ගෘහ නිර්මාණයට ඉතා සර්වසම ලෙස පැවතුණි. එහි ග්‍රීක ගෘහ නිර්මාණය සමඟ සසඳන කල්හි වෙනස්කම් කීපයක් ඇතත් ක්‍රමවත් ලෙස ගොඩනැඟිලි ඉදිකිරීම රෝමවරු ග්‍රීසියෙන් ඉගෙන ගත්තක් විය. කම්පොසයිට් හා ටුස්කාන් සහ ශිඛර ගෝලාර්ධය (එට්‍රස්කානු ආරුක්කුව මුල් කර ගත්) හැරුණු විට සමූහාණ්ඩුවේ අවසානය දක්වා රෝමය සතුව තිබුණේ අඩු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීය ක්‍රම ගණනකි.

ක්‍රි. පූ. 3 වන ශත වර්ෂයේ දී මුලින්ම නිෂ්පාදනය කරනු ලැබූ කොන්ක්‍රීට්, රෝමවරු භාවිතයට ගන්නට පටන් ගත්තේ ක්‍රි.පූ. 1වන ශත වර්ෂයේ දීය. පොසොලානා හි මූලාරම්භය ලැබූ කොන්ක්‍රීට් ප්‍රබල සිමෙන්තියක් වූ නමුත් එය කෙටි කලක් තුළ ඉවත් වී ප්‍රධාන රෝම ගොඩනැඟිලි අමුද්‍රව්‍ය කිරිගරුඬ පත් විය. ක්‍රි.පූ. 1 වන සියවසේ දී විටුවියස් විසින් ලියන ලද ඩී ආචිටෙක්චූරා නම් ග්‍රන්ථය ඉතිහාසයේ ප්‍රථමවරට ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය පිළබඳ ලියවුණු සංග්‍රහය ලෙස සැලකේ. ක්‍රි.පූ. 50 දී පමණ සිරියාවේ නළයකින් පිඩ වීදුරු බඩු සෑදීමේ කලාව සොයා ගැණුනු පසු රෝමය ද ක්‍රි.පූ. 1 වන සියවසේ අග භාගය වන විට එය භාවිතයට පටන් ගත්හ. ලුසියස් කොර්නේලියස් සුල්ලාගේ යුද්ධ ව්‍යාපාර අතරතුර මොසායික් අධිරාජ්‍යය ලබා ගත්තේය. රෝමයේ කොන්ක්‍රීට් භාවිතයේ ඉතිහාසය ගැන කියවෙන ලිපිය.

මහාමාර්ග
රෝම පුරවරය හා ඉතාලියේ දකුණු දිග ප්‍රදේශ යා කළ ඇපියන් මාර්ගය (වියා ඇපියා) අදටත් භාවිතයට ගත හැකි සේ පවතී. රෝම අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටුමට අවුරුදු දහස් ගණනකට පසුව වුව ද භාවිතයට ගත හැකි සේ, බිම් ගඩොල් ඇල්ලූ රෝම මහා මාර්ග කොන්ක්‍රීට් මඟින් ශක්තිමත් වූයේය. අධිරාජ්‍යය පුරාවමට විහිදුණු යෝධ සහ කාර්යක්ෂම ප්‍රවාහන ජාලයක් සංස්ථාපනය වී තිබීම රෝමයේ බලය හා ප්‍රභූත්වය වැඩි කිරිමට හේතු විය. එය ඇත්තෙන්ම ඉදි වූයේ රෝම මහා හමුදාවට පෙළට ගමන් කිරීමට පහසු වීම සඳහාය. නමුත් මෙම මහා මාර්ගවල අති විශාල ආර්ථික වැදගත්කමක් තිබිණි. "සියළු මහා මාර්ග රෝමයට මඟ පෙන්වීය" යන කියමනේ උපත සඳහා එය බලපා තිබුණි. රෝම ආණ්ඩුව විසින්, මහා මාර්ගය අතරතුර තනා තිබූ නැවතුම්පළවල් නඩත්තු වූ අතර එම ස්ථානවලදී ගමන්කරුවන්ට ආහාර පාන සපයන ලදී. තවද අවශ්‍ය ස්ථානවල පාලම් තැනීම ද විසි හතර පැයේ කි.මී. 800ක් (සැතපුම් 500ක්) ගමන් කළ දූතයන් වෙනුවෙන් අශ්ව සේවා මුර පද්ධතියක් පිහිටුවීම ද රෝම ආණ්ඩුව මඟින් සිදු විය.

වාරිමාර්ග පද්ධති
ප්‍රංශයේ පොන්ට් ඩූ ගාඩ් යනු ක්‍රි.පූ. 19 වන සියවසේ දී තැනුණු රෝම ඇළ මාර්ගයකි. එය ප්‍රංශයේ ප්‍රධාන පෙළේ සංචාරක තිප්පොලක් වන අතර ලෝක උරුමයක් ලෙස ද සැලකේ.

රෝමවරු විශාල ඇළ මාර්ග සංඛ්‍යාවක් තැනූයේ කෘෂිකර්මාන්තයට උපකාරී වීම සඳහා සහ නඟරවලට හා කාර්මික ජනපදවලට අවශ්‍ය ජලය සැපයීම සඳහාය. රෝම පුරවරයේ කි.මී. 350 ක (සැතපුම් 220ක) සංයුක්ත දිගකින් යුත් ඇළ මාර්ග 11ක් තනා තිබිණි. බොහෝ ඇළ මාර්ග වූයේ පොළව යටය. බෝක්කු මඟින් ඒවා පිටතට විවෘත වන්නට සකස් කර තිබුණි.සමහර අවස්ථාවන් හි දී මීටර 50ට (අඩි 165ට ) වඩා ගැඹුරු පහත් බිම් හරස් කරන්නට සිදු වුණි. ඉහල වූ ජලයට බලය යෙදීමට නැමුණු නළ භාවිතා කෙරිණි.

කාණු පද්ධති
රෝමවරු සනීපාරක්ෂාවෙහි ද ප්‍රධාන දියුණු කිරීම් කළහ. සනීපාරක්ෂක හා වෙනත් සාමාන්‍ය කටයුතු යන ද්විත්වයම සඳහා ප්‍රයෝජනයට ගත් තර්මායි නම් වූ ප්‍රසිද්ධ නාන ස්ථාන ගැන රෝමවරු ප්‍රසිද්ධය. බොහෝ රෝම නිවෙස්වල ජලය යොදන වැසිකිලි, ගෘහාශ්‍රිත, ජල නළ, සංකීර්ණ කාණු පද්ධති තිබිණි. අපද්‍රව්‍ය ටයිබර් නදියට රැගෙන යාමට ක්ලෝකා මැක්සිමා කාණුව තිබිණි. රෝම අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමට හේතු වුණු ළඳරු මරණ අනුපාතිකයේ සහ ජනගහණයේ පිරිහීම සඳහා කාණු සෑදීමට යොදා ගත් ඊයම් ජල නළවල විෂ භාවය හේතු වුණු බව සමහර ඉතිසාඥයින් පවසයි. එම ඇළවල්වල ජලය රජයේ හා පෞද්ගලික බැහැර කිරීම් පද්ධති හරහා නොනවත්වාම ගලාගිය නිසා කරාම භාවිතා වූයේ සුළු වශයෙනි.

සමාජය

රෝම අධිරාජ්‍ය නගරය එකල පැවැති විශාලතම නාගරික මධ්‍යස්ථානය වූ අතර, මිලියන 14 ක  ඉහළ-අග ඇස්තමේන්තුවක් සහ 450,000 ක පහළ-අග ඇස්තමේන්තුවක්ද සහිතව, මිලියනයක පමණ ජනගහණයක් (19වන සියවසෙහි මුල් භාගයෙහි ලන්ඩනය ලොව විශාලතම නගරයව පැවැති කල එහි විශාලත්වය තරම්) සහිත විය.   රෝමයේ පොදු ඉඩ කඩ තුල අස් කුර බිම ගැටෙන හඬ හා යකඩ අස් රිය රෝද ඇතිලෙන හඬ කෙතරම් ගිගුම්දුනිද යත් ජුලියස් සීසර් වරෙක යෝජනා කලේ දිවා කාලය තුල අස් රිය ගමනාගමනය තහනම් කල යුතු බවයි.

ආශ්‍රිත
 පුරාණ රෝමය

සටහන්

රෝමය
ඉතිහාසය

පුරාතන රෝමය


السبعة شيوخ هي بلدية جبلية تقع في الشمال الشرقي لولاية تلمسان الجزائرية ضمن دائرة الرمشي بولاية تلمسان.
يحدها شمالا ولاية عين تموشنت وغربا بلدية الرمشي وجنوبا بلدية عين يوسف وشرقا دائرة عين الكيحل (ولاية عين تموشنت).

لم تكن المنطقة ذات أهمية تذكر.وقد عرفت باسم «مديونة» والراجح أنه اسم بربري.لكن منذ التقسيمات الإدارية التي عرفتها الجزائر عام 1985م/ ارتقت إلى بلدية وتغير اسمها إلى «سبعة شيوخ» وهو كما حال كل البلاد جزء من خطة التعريب التي عرفتها منذ الاستقلال.السكان كلهم من العنصر العربي على عكس معظم المناطق الجبلية في شمال تلمسان والتي تسكنها عناصر بربرية مستعربة

التسمية
اصل التسمية مختلف عليه.لكن أكثر الأقوال تقول أنه نسبة إلى سبعة أضرحة منتشرة بالمنطقة والتي يطلق عليها «الأولياء الصالحين» وهي موجودة بمقبرة شمال البلدية.

الجغرافيا والمناخ
تعتبر المنطقة جبلية وتعرف مناخا معتدلا على طول السنة.ارتفاع المنطقة والذي يبلغ ذروته 610م في قمة جبل سبعة شيوخ. كما تعرف تساقط الثلوج أحيانا في فصول الشتاء والربيع وهو أمر نادر في شمال تلمسان.أما التساقطات المطرية فهي وفيرة من شهري أكتوبر / تشرين أول.إلى ماي/ أيار..أما فصل الصيف فهو جاف مع حرارة معتدلة.

النشاط الاقتصادي
يغلب النشاط الزراعي على المنطقة بالإضافة إلى تربية المواشي والدواجن.

أما المواصلات، يوجد طريق ولائي يربط البلدية بدائرة الرمشي. كما يتجه شرقا إلى عين تموشنت. عدم وجود طرق ذات أهمية ساهم في عزلة المنطقة وجمد النشاط الاقتصادي والبشري.

المصادر

سبعة شيوخ

السبعة شيوخ


Un novato es como se llama generalmente en el ambiente universitario a los estudiantes de primer año, sobre todo en España y países de Hispanoamérica, aunque en otros países y regiones reciben nombres distintos.

En Chile
Mechón o  mechona se les denomina a los recién ingresados al estudio superior en la Universidad de Chile, término que se ha masificado al resto de las universidades salvo excepciones como al Universidad de Santiago donde se les llama, cachorro o  cachorra, así como también en la Pontificia Universidad Católica de Chile, en donde sus estudiantes de primer año son denominados novatos y novatas. Normalmente se les dan la bienvenida con cortes de cabello, impactos de huevos, tinturas, recortes en sus vestimentas y la tarea de recaudar fondos para la fiesta de bienvenida, en cambio otras instituciones han optado por entregar fondos a alumnos de años superiores para organizar las bienvenidas.

En Colombia
Primíparo es el vocablo con el que se denomina en Colombia a los universitarios novatos. A pesar de ser motivos de burlas, no está muy difundido el realizar bromas de "iniciación".

En Perú
Cachimbo es el vocablo usado a los que ingresan a la universidad. Es una tradición peruana que a los varones que ingresan a la universidad se les rasure o corte el cabello con estilo militar, siendo el caso de las chicas que les cortan colas de cabello. El término designa tanto a los varones como a las mujeres. Ocasionalmente, estas ceremonias de ingreso a la vida universitaria también van acompañadas de otro tipo de extravagancias como tintes o huevos sobre el cabello.

Esta costumbre tiene como fundamento el ser un ritual de iniciación.

En Estados Unidos
Un freshman (inglés estadounidense) o fresher (Reino Unido, India, Irlanda), o en ocasiones fish, freshie, fresher, prep, son términos utilizados para describir a un estudiante en el primer año de universidad, aunque también pueden ser utilizados para los novatos de otras etapas educativas, como el colegio o instituto.

Véase también
Novatada
Sophomore
 Junior
 Senior

Referencias

Educación
Estudiantes
Sociolingüística

Novato (educación)


Six warships of the Royal Navy have been named HMS Marlborough after the Duke of Marlborough:
 , a second rate, renamed Marlborough 1706; fought in the Seven Years' War; present in Sir George Pocock's fleet at the taking of Havana from the Spanish 1762; foundered at sea 1762.
 , a third rate built 1767; fought in the American Revolutionary War; heavily damaged in the Battle of the Glorious First of June 1794; wrecked 1800.
 , a third rate built 1807; broken up 1835.
 , a first rate screw ship built 1855; renamed Vernon II 1904; sank on her way to being broken up 1924.
 , an  built 1912; fought in the Battle of Jutland 1916; decommissioned 1932. This ship evacuated surviving members of the Russian royal family, the Romanovs, from the Crimea during the Russian Civil War.
 , a Type 23 frigate launched 1989; sold to the Chilean Navy 2008; renamed Almirante Condell.
HMS Marlborough was also an Electrical Training shore station in Eastbourne during and shortly after World War II.

Battle honours
Ships named Marlborough have earned the following battle honours:
Martinique, 1762
Havana, 1762
St Vincent, 1780
The Saints, 1782
First of June, 1794
Jutland, 1916

References

Literature
 The book HMS Marlborough Will Enter Harbour by Nicholas Monsarrat featured a fictional sloop named HMS Marlborough in World War II.

Royal Navy ship names

HMS Marlborough


Allium crenulatum es una especie de planta bulbosa del género Allium, perteneciente a la familia de las amarilidáceas, del orden de las Asparagales. Originaria de América del Norte.

Descripción
Allium crenulatum tiene de 1 a 6 bulbos, que cambia todos los años con nuevos bulbos que tiene en los terminales de los rizomas, son de color marrón y gris-marrón, membranosos. Las hojas de hoja caduca con las vainas que no se extienden muy por encima de la superficie del suelo, la lámina sólida y plana, falcada, de 10-33 cm x 1,5 a 10 mm, los márgenes a veces minuciosamente denticulados. La inflorescencia en forma de umbela persistente, erecta y compacta, con 10-25-flores, cónica para hemisférica. Flores campanuladas, de 6-12 mm; con tépalos erectos, rosados. El número cromosomático es de  2n = 14.

Distribución y hábitat
La floración se produce en mayo-julio en laderas y suelos de arcilla, como la serpentina, en las cimas y crestas calvas; a una altitud de 600 - 2500 metros, en Oregón, Washington.

Taxonomía

Allium crenulatum fue descrita por  Karl McKay Wiegand y publicado en Bulletin of the Torrey Botanical Club 26(3): 135, pl. 355, f. 1, en el año 1899.
Etimología
Allium: nombre genérico muy antiguo. Las plantas de este género eran conocidos tanto por los romanos como por los griegos. Sin embargo, parece que el término tiene un origen celta y significa "quemar", en referencia al fuerte olor acre de la planta. Uno de los primeros en utilizar este nombre para fines botánicos fue el naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

crenulatum: epíteto latino que significa "crenado, con pequeños dientes redondeados".
Sinonimia
 Allium cascadense M.Peck
 Allium vancouverense Macoun
 Allium watsonii Howell

Referencias

Enlaces externos

crenulatum
Flora de Estados Unidos
Plantas descritas en 1899
Plantas descritas por Wiegand

Allium crenulatum


Proteinlerin parçalanmasından sorumlu enzim grubu. Proteazlar veya peptidazlar peptid bağlarının hidroliz reaksiyonu ile yıkımını katalizler. Proteaz enzimleri hayvan, bitki, bakteri, arkea ve virüslerde bulunur.

Katalitik mekanizmalarına göre 6 ana sınıfa ayrılırlar; serin, treonin, sistein, aspartat, glutamik asit ve metallo proteazlar. Treonin (1995) ve glutamik asit (2004) proteazlar nispeten daha sonra karakteriz edilmiştir. Peptid bağının yıkımı, proteazın katalitik sistein veya treonin amino asitinin veya bir su molekülünün peptidteki karboksil (C=O) grubuyla nükleofil yer değiştirme tepkimesi sonucu olur. Nükleofil oluşumunu katalitik üçlüde yer alan histidinin sağlar.

Proteazlar ayrıca en aktif oldukları pH derecelerine göre de sınıflandırılırlar: asidik, nötr ve bazik (alkali) proteazlar.

Proteolitik reaksiyonlar basit veya karmaşık biyolojik proseslerdir ve iyi şekilde düzenlenmeleri gerekir. Doğada bunu sağlayan proteaz regülasyon mekanizmaları görülmektedir, örneğin; yüksek substrat özgüllüğü. Bazı proteazlar yüksek substrat özgüllüğü gostermez ve neredeyse bütün proteinleri parçalayabilir. Orneğin sindirimde rol alan tripsin.

Hücrede protein sentezi ve yıkımı hücresel bileşenlerin ihtiyaç duyduğu homeostasisi sağlar. Yapısında selüloz bulunur.

Proteaz


Luxembourg Open 2017 er en tennisturnering, der bliver spillet indendørs på hardcourt-baner af typen DecoTurf i CK Sportcenter Kockelscheuer i Luxembourg i perioden 14. - 21. oktober 2017. Det er den 27. udgave af Luxembourg Open, og turneringen er en del af WTA Tour 2017, hvor den tilhører kategorien WTA International.

Præmier

Den samlede præmiesum for turneringen andrager $ 226.750 og fordeler sig som følger.

Resultater

Damesingle

Hovedturnering

Hovedturneringen har deltagelse af 32 spillere, der fordeler sig på:
 25 direkte kvalificerede spillere i form af deres placering på WTA's verdensrangliste pr. 2. september 2017 (seks uger før turneringens start).
 3 spillere, der havde modtaget et wildcard.
 4 spillere fra kvalifikationsturneringen.

Kvalifikation

Kvalifikationen havde deltagelse af 32 spillere, der spillede om de sidste fire ledige pladser i hovedturneringen.

Damedouble

Damedoubleturneringen har deltagelse af 16 par, der fordeler sig på:
 14 direkte kvalificerede par i form af deres placering på WTA's verdensrangliste.
 2 par, der havde modtaget et wildcard.

Eksterne henvisninger
 Luxembourg Open

Noter

Luxembourg Open
WTA Tour 2017

Luxembourg Open 2017


Centrifugalni regulator služi za regulaciju snage parnog stroja. Sastoji se od dviju kugala na jednoj vertikalnoj osovini koju pokreće sam parni stroj preko zupčanika. Njegovo djelovanje osniva se na centrifugalnoj sili. Kada je stroj manje opterećen, kugle se brže vrte i veća centrifugalna sila ih podigne, pa se preko poluga pomalo zatvara dovod vodene pare. Optereti li se stroj mnogo više, kugle će se sporije vrtiti i spuštati zbog centrifugalne sile, pa će preko poluga otvoriti veći dovod pare. Na taj se način automatski regulira dovod vodene pare u parni cilindar, a time i snaga stroja. Centrifugalni regulator je izumio James Watt.

Prvi parni strojevi
1776. prvi Wattov parni stroj je ugrađen i upotrebljen u tržišne svrhe. Narudžbe su uskoro pristizale i sljedećih pet godina znatan broj strojeva je ugrađen u rudnicima u Cornwallu, za pumpanje vode iz rudnika.

Prvi Wattovi parni strojevi su bili veliki, cilindar je imao promjer od 1,25 metara, a visoki su bili oko 7,3 metra, tako da su imali kućište otprilike kao jedna manja zgrada. Ipak su bili uspješni, jer su rudnici uspjeli povećati produktivnost oko 30%. Primjena se proširila na brušenje, tkanje i mljevenje.

Iako je za Wattov parni stroj, koljenčasta osovina bila logično rješenje za pretvaranje pravocrtnog gibanja u kružno (kao na motorima s unutrašnjim izgaranjem), vlasnici patenta za parni stroj, su prisilili Watta da promijeni konstrukciju. 1781. James Watt uspijeva to riješiti s planetarnim prijenosnikom, koji je kasnije našao znatnu primjenu kod parnih lokomotiva.

James Watt je i dalje usavršavao svoj parni stroj. Izradio je i regulator pare s kuglicama ili centrifugalni regulator, koji s povećanjem brzine vrtnje stroja, kuglice se podižu i zatvaraju regulacijski ventil, pa se dotok pare smanjuje i brzina vrtnje opada. Ideja je bila da bi se brzina vrtnje stroja održavala konstantnom, mora se dovoditi konstantna struja pare. To je bio jedan od prvih uspješnih primjera automatskog upravljanja u industriji, budući je regulator uspio osigurati stabilnost sustava. Uspio je napraviti cilindar s dvostrukim djelovanjem, para je strujila s obje strane cilindra, tako da je vršila tlak na klip i kod njegovog podizanja i spuštanja. Watt je napravio i parni indikator, koji je snimao tlak pare u cilindru za vrijeme rada. Usavršio je i princip paralelnog kretanja, između klipa u cilindru i klipa pumpe za napojnu vodu. Na kraju, Watt je napravio stroj koji je bio oko pet puta uspješniji od Newcomenovog parnog stroja.

U to vrijeme proizvodnja kotlova nije bila razvijena, tako da Watt nije mogao koristiti paru visokog tlaka, što je dosta umanjivalo uspješnost parnog stroja. Od 1794. do 1824. tvrtka "Boulton & Watt" je proizvela 1 164 parna stroja.

Izvori

Parni strojevi i uređaji

Centrifugalni regulator


Subwoolfer est un duo de musique pop norvégien formé en 2021. Il se compose de deux membres qui se produisent sur scène habillés de costumes noirs, de chemises blanches, de masques de tête de loup jaune distinctifs et de gants et cravates jaunes également.

Leur pseudonyme sont respectivement Keith et Jim. Lors de la finale du Melodi Grand Prix 2023, les deux artistes enlèvent leurs masques lors de leur prestation et se révèlent être le britannique  et le norvégien Gaute Ormåsen.

Le , le duo a remporté la finale du Melodi Grand Prix 2022 (la sélection nationale norvégienne) à Oslo en Norvège et a été sélectionné pour représenter la Norvège au Concours Eurovision de la chanson 2022 à Turin en Italie avec leur titre Give That Wolf a Banana (Donne une banane à ce loup).

Notes et références

Liens externes

Groupe de pop norvégien
Participant au Concours Eurovision de la chanson 2022
Participant au Concours Eurovision de la chanson pour la Norvège
Musicien masqué
Duo musical norvégien

Subwoolfer