Le Nord-Vietnam a soutenu le Pathet Lao pour lutter contre le Royaume du Laos entre 1958 et 1959. Le contrôle du Laos a permis la construction éventuelle du sentier Ho Chi Minh qui servirait de principale voie d'approvisionnement pour les activités renforcées du NLF (le Front de libération nationale, le Vietcong) et de l'ANV (armée nord-vietnamienne) en République du Vietnam. En tant que tel, le soutien au Pathet Lao pour lutter contre le Royaume du Laos par le Nord-Vietnam s'avérerait décisif dans l'éventuelle victoire communiste sur le Sud-Vietnam en 1975, car les forces sud-vietnamiennes et américaines auraient pu empêcher tout déploiement et réapprovisionnement de la NVA et de la NLF si ces seuls s'est produit au-dessus du , également connu sous le nom de zone démilitarisée (DMZ), une étroite bande de terre entre le nord et le sud du Vietnam qui était étroitement gardée par les deux parties. Cela a également aidé le Pathet Lao à gagner contre le Royaume du Laos, même si le Royaume du Laos avait le soutien américain.

Prélude au conflit
Souvanna Phouma a annoncé qu'avec la tenue d'élections, le gouvernement royal du Laos avait rempli les obligations politiques qu'il avait assumées à Genève, et la Commission internationale de contrôle (CPI) a été ajournée sine die. Phoui, moins scrupuleux sur la préservation de la neutralité du Laos que son prédécesseur, a provoqué la colère de Moscou et de Hanoï en admettant des diplomates de Taipei et de Saigon.

L'Union soviétique et le Nord-Vietnam, déjà bouleversés par le départ du CCI, qu'ils avaient perçu comme une influence modératrice, ont protesté. Les États-Unis élaborent un accord avec la France qui réduit le rôle de la mission militaire française et élargit celui du Bureau d'évaluation des programmes, qui entreprend un important renforcement de ses effectifs et de ses fonctions.

Occupation des villages laotiens par le Nord-Vietnam et le Pathet Lao ()
L'occupation en  par les forces de sécurité nord-vietnamiennes et pathet lao de plusieurs villages du district de Tchepone près de la zone démilitarisée (DMZ) entre le nord-vietnam et le sud-vietnam était un développement inquiétant. Le gouvernement du Laos a immédiatement protesté contre le flottement du drapeau nord-vietnamien sur le territoire laotien. Hanoi a affirmé que les villages faisaient historiquement partie du Vietnam.

En ce qui concerne le précédent, il s'agissait d'une revendication résolument modeste - néanmoins, elle représentait une réinterprétation unilatérale de la carte française utilisée par la Commission d'armistice de Truong Gia à l'été 1954 pour dessiner la DMZ, et, soutenue par la force des armes, ne constituait rien moins que l'agression. Phoui a reçu des pouvoirs extraordinaires de l'Assemblée nationale pour faire face à la crise. Mais l'échec à regagner leur territoire perdu irritait les nationalistes laotiens, qui espéraient une plus grande aide des États-Unis.

L'une des principales préoccupations de Washington était le danger que l'armée royale lao intègre les troupes du Pathet Lao sans la garantie de les "filter et réendoctriner". L'ambassade a été chargée de dire au gouvernement qu'il serait difficile d'obtenir l'approbation du Congrès de l'aide au Laos avec les communistes de l'armée royale du Laos. Avant que l'intégration finale de  du Pathet Lao (deux bataillons) dans l'armée royale lao ne puisse avoir lieu comme prévu en , le Pathet Lao a utilisé une chicane sur les grades d'officier pour retarder la cérémonie finale.

Alors que les pluies de mousson balayaient la plaine des Jarres une nuit, l'un des deux bataillons s'est échappé, suivi peu après par l'autre, près de Louangphrabang. L'événement a marqué une reprise des hostilités. En juillet, le gouvernement de Phoui, après de longues délibérations ministérielles, a ordonné l'arrestation des députés du LPF à Vientiane - Souphanouvong, Nouhak, Phoumi Vongvichit, Phoun Sipaseut, Sithon Kommadan, Singkapo et d'autres. Tiao Souk Vongsak a échappé à l'arrestation.

Attaque des Nord-Vietnamiens et du Pathet Lao (1959)
Des combats ont éclaté tout le long de la frontière avec le Nord-Vietnam. Les unités régulières de l'armée nord-vietnamienne ont participé aux attaques du 28 au . Ces opérations ont établi un modèle de forces nord-vietnamiennes menant l'attaque sur un point fort, puis se repliant et laissant le Pathet Lao rester en place une fois la résistance à l'avance brisée. La tactique avait l'avantage de dissimuler la présence nord-vietnamienne à la vue. Les rumeurs de Nord-Vietnamiens dans les environs avaient souvent un effet terrifiant.

Parmi les hommes qui ont entendu de telles rumeurs dans les montagnes de la province de Houaphan cet été-là, il y avait un jeune capitaine de l'armée royale lao nommé Kong Le. Kong Le avait deux compagnies du deuxième bataillon de parachutistes en patrouille presque à la frontière nord-vietnamienne. Lorsqu'ils sont revenus à Xam Nua sans rencontrer l'ennemi, ils ont constaté que la garnison avait décampé, laissant la ville sans défense.

L'implication directe des Nord-Vietnamiens au Laos a commencé à prendre une autre forme dans laquelle l'agression était difficile à prouver. Deux mois après la Conférence de Genève de 1954 sur l'Indochine, les Nord-Vietnamiens ont établi un petit groupe de soutien connu sous le nom de Groupe 100, à la frontière Thanh Hoa-Houaphan à Ban Namèo. Cette unité a fourni un soutien logistique et autre aux forces du Pathet Lao.

Compte tenu du retour à une stratégie de combat, les parties nord-vietnamienne et laotienne ont décidé de créer une unité améliorée. La nouvelle unité, connue sous le nom de Groupe 959, dont le siège est à Na Kai, juste à l'intérieur de la frontière de Houaphan, a commencé à fonctionner en . Sa création a coïncidé avec un effort majeur pour étendre les forces du Pathet Lao jusqu'alors réduites.

Selon une histoire officielle publiée après la guerre, sa mission était . Ces actions étaient en violation de l'obligation que le gouvernement de Ho Chi Minh avait assumée en tant que participant à la Conférence de Genève de 1954 de s'abstenir de toute ingérence dans les affaires intérieures du Laos.

La stratégie du parti vietnamien était désormais décidée à l'égard du Sud-Vietnam. Dans le même temps, le parti a défini un rôle pour le LPP qui soutenait le Nord-Vietnam, en plus du rôle du LPP en tant que leader de la révolution au Laos. La stratégie sud de Hanoi a ouvert les premières pistes à travers le terrain extrêmement accidenté du district de Xépôn à la mi-1959 de ce qui allait devenir le sentier Ho Chi Minh.

Phetsarath et Sisavang Vong, vice-roi et roi, sont décédés à deux semaines d'intervalle en .

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire du Laos
 Guerre civile laotienne

Histoire du Laos

Invasion nord-vietnamienne du Laos


Jonas Kaufmann, (München, 10. srpnja 1969.), njemački je tenor, možda najpoznatiji po svojim spinto ulogama, npr. Don Joséa u operi Carmen i Cavaradossija u operi Tosca. Smatra se jednim od najboljih tenora današnjice. Kaufmannov glas može otpjevati duboke bariton kao i visoke C tonove, a također je poznat i po svom izgledu.

Profesionalnu karijeru započinje 1994. u Saarbrückenovom gradskom kazalištu. Poslije toga slijede pozivi raznih opernih kuća npr. iz Hamburga, Stuttgarta i Berlinskih filharmoničara. Slavljen je za svoj nastup u Carmen u londonskoj Royal Opera House. Poslije tog slijedi uloga Alfreda u operi La traviata u New Yorkškoj Metropolitan Operi.

Na glazbenom festivalu u Bayreuthu 2010. igrao je Lohengrina u istoimenoj Wagnerovoj operi. Poslije toga slijede uloge Siegmunda iz opere Die Walküre i Parsifala iz istoimene opere, obe pri Metropolitan Operi.

Operni pjevači

Jonas Kaufmann


Die St. Petersburg White Nights 2011 im Badminton fanden in Gattschina bei Sankt Petersburg vom 6. bis zum 10. Juli 2011 statt. Der Referee war Ivanka Pokorni aus Kroatien. Das Preisgeld betrug 15.000 US-Dollar, wodurch das Turnier in das BWF-Level 4A eingeordnet wurde.

Austragungsort
 Sporthalle Arena, General Knysh Street 14A

Finalergebnisse

Weblinks
 badminton.de

2011
Badminton 2011
BE Circuit 2011/12
Badmintonwettbewerb in Gattschina

St. Petersburg White Nights 2011


Hans Helmut Hofstätter (Basilea, 17 de noviembre de 1928 - Freiburg im Breisgau, 8 de noviembre de 2016) fue un historiador del arte suizo-alemán (de lengua alemana), profesor de la Universidad Albert-Lüdwig de Friburgo y autor de numerosas publicaciones sobre arte de varias épocas, pero especialmente de la Edad Contemporánea, varias de ellas sobre el modernismo (Jugendstil en el entorno de habla alemana).

Desde 1949 realizó estudios de historia del arte, arqueología e historia de la literatura en Basilea, Múnich, París y Friburgo. Se graduó en esta última universidad, con el profesor Kurt Bauch. Entre 1956 y 1961 trabajó en el Instituto de Historia del Arte de la Universidad de Maguncia. Entre 1961 y 1972 ejerció la docencia en Baden-Baden. También fue profesor en distintas instituciones de Estados Unidos. Entre 1974 y 1992 fue director del Museo de la Ciudad de Friburgo y los Augustinermuseums. Desde 1986 es profesor honorario.

Notas

Enlaces externos
Obras accesibles en Google Books

Historiadores de Suiza del siglo XX
Historiadores del arte de Alemania
Suizos del siglo XX
Nacidos en Basilea
Fallecidos en Friburgo de Brisgovia

Hans Helmut Hofstätter


Gruzijska mitologija (gruz.: ქართული მითოლოგია, transliterirano: kartuli mitologia) odnosi se na mitologiju pretkršćanskih Gruzina (Kartvelijaca), (gruz. ქართველები, kartvelebi), autohtone gruzijske etničke skupine Južnog Kavkaza. Mnogi znanstvenici smatraju da se mitologija naroda Kartvelijaca pojavljuje s osnivanjem kraljevstava Diauhi, Kolhida i Iberija. Proto-Kartvelijci (koji bi se mogli poistovjetiti s Muškijima) potječu iz antičke Anadolije, gdje bi njihove vjerske ideje došle u kontakt s idejama Hatija, Hetita, Hurita, Urartua i Armenaca.

Kasniji utjecaji uključuju mitologiju starih Grka, Vajnahsku mitologiju i mitologiju Iranaca, a potonja obuhvaća oba sustava vjerovanja sjevernoiranskih nomadskih Skita i Sarmata, još uvijek donekle sačuvanih u mitologiji njihovih potomaka Oseta, te zoroastrijsku religiju drevnog perzijskog carstva, koje je ostavilo trajno nasljeđe među narodima Kavkaza. (Vidi također Iranske religije).

Gruzijski mitovi i legende čuvaju se uglavnom kao popularne priče, mnoge od njih na kraju su se stopile s kršćanskim legendama nakon pokrštavanja Gruzije prije sedamnaest stoljeća. Međutim, evangelizacija Gruzije bila je daleko od jednolike. Dok je nizinsko stanovništvo prihvatilo kršćanstvo u petom stoljeću, gorštaci planinskih dolina Velikog Kavkaza preobraćeni su desetak stoljeća kasnije - i to samo površno. Razumljivo je da je kršćanstvo imalo negativnu ulogu u opstanku poganskih vjerovanja i običaja na gruzijskim nizinskim područjima, pa je mitološko jedinstvo Gruzijaca u osnovi samo folklorno.

S druge strane, planinski Gruzijci sačuvali su bogat i dobro organiziran (poganski) religijski sustav do početka 20. stoljeća, s različitim kultovima koji su nastavili biti produktivni, uglavnom zahvaljujući ustrajnosti svećeničke klase koja je to znanje prenosila usmenom predajom.

Mit o stvaranju kod naroda Hevsuri i Pšavi
U početku su postojali samo Morige Ghmerti i njegova sestra. Učinila ga je nesretnim, pa ju je prokleo. Postala je demon. Za sva dobra koja je stvorio Morige Ghmerti, demon je stvorio zlu suprotstavljenu stvar. Demon je stvorio i ženu, kao i manje demone (დევი, devi), dok je muškarca i manje bogove stvorio Morige Ghmerti. Manji su se bogovi umorili u svojoj neprestanoj borbi s demonima i pobjegli u gornji svijet Zeskneliju, ostavljajući za sobom ljude. Međutim, muškarcima je nedostajala snaga da se odupru demonima, pa su manji bogovi (ღვთის შვილნი, ghvtis shvilni) lovili demone i tjerali ih u podzemni svijet Kvesknelija. Demoni su iza sebe ostavili žene koje su poput njih bile dio stvorenog zla.

Muškarci i žene su stoga samo emanacije ili zamjena za bogove odozgo, odnosno demone odozdo. Isti princip vrijedi za sve stvorene stvari: entiteti i tvari svemira podijeljeni su u dva suprotstavljena tabora, jedan divlji i demonski, drugi druželjubiv i božanski. Jedini entiteti ili tvari koji su uistinu stvarni oni su iz gornjeg svijeta Zesknelija i donjeg svijeta Kvesknelija. Srednji svijet koji naseljavaju ljudi, prema tome je samo mjesto prolaska, posredovanja i susreta, a bića koja ga nastanjuju nemaju u sebi bitak, nego su samo emanacije božanskog ili podzemnog svijeta.

Ovaj planinski gruzijski mit o stvaranju u određenoj mjeri podsjeća na Zoroastrijance, jer uključuje zloduhovo narušavanje stvaralaštva dobroćudnog stvoritelja. Međutim, radikalno se razlikuje po tome što pripisuje spol načelima dobra i zla, a još je prepoznatljiviji u svojem pogledu na iskonski nebeski sklad blizanskih stvaralačkih principa kao bratsko-sestrinskog para, sa svim pripadajućim nedaćama.

Kozmologija
U pretkršćanskoj gruzijskoj mitologiji svemir se doživljava kao sfera. Sadrži tri svijeta ili razine, poznate kao skneli (სკნელი):
 Zeskneli (ზესკნელი) - najviši svijet i dom bogova. Bijelo je boja Zesknelija.
 Zemlja - srednji svijet, dom smrtnika. Njegovo središte podijeljeno je na dva područja, prednju (tsina samkaro, წინა სამყარო; ili tsinaskneli, წინასკნელი) i stražnju (ukana samkaro, უკანა სამყარო; ili ukana skneli, უკანასკნელი); - izvan kojih su zemaljska područja podijeljena sa sedam ili devet planina (ili mora), koje junak može prijeći samo ako se prvo podvrgne duhovnoj preobrazbi (poznatoj kao gardatsvaleba (გარდაცვალება) - što je ujedno i riječ za "smrt") i tražeći pomoć čarobnih životinja, kao što su Paskundži, Raši i druge. Crvena je boja ovoga svijeta.
 Kveskneli (ქვესკნელი) - najniži svijet ili podzemlje, u kojem žive ogri, zmije i demoni. Crna je boja Kvesknelija.
Ta su tri svijeta povezana svjetskim stablom koje raste na rubu svemira. To je zajednička tema u mitologijama mnogih drugih kultura (Yggdrasil, Égig érő fa,  Iroko). Iza njih i svemira nalazi se Gareskneli (გარესკნელი), "svijet zaborava", beskrajna praznina tame i vječnosti.

Postoje i dva vodena i dva vatrena tijela (svaki 'element' ima i podzemni i nebeski oblik) s jedinstvenim utjecajima na ljudski život. Mjesec (koji se smatra bratom) i sunce (smatra se sestrom) redovito prelaze ta dva carstva, ali u suprotnim smjerovima.

Nakon kristijanizacije, Zeskneli se povezuje s Nebom, Kveskneli s Paklom, a duhovna putovanja između tih svjetova povezana su samo sa smrću, isključujući starije, šamanskije koncepcije onostranog putovanja.

Šamanske prakse
Planinski gruzijski ekvivalent šamana je Kadagi, osoba (bilo kojeg spola) koja je trajno opsjednuta jednom od klase manjih (lokalnih, specijaliziranih) božanstava poznatih najčešće pod imenom Hat'i (= 'znak'), ali i onima Džuara (='križ') i Saghmta (='božanstvo'). Do 19. stoljeća Hat'ija je bilo nekoliko stotina, a riječ Hat'i mogla je označiti, ne samo božanstvo te razine, nego i njegovu manifestaciju (poput slike, predmeta ili stvarne ili izmišljene životinje) i mjesto (hram/svetište) gdje se štovalo. Kadag bi ušao u trans, kako na vjerskim ritualima, tako i na događajima važnim u individualnom ili kolektivnom životu, a njegov ili njezin nastanjeni Hat'i proricao bi budućnost na posebnom tajnom ili svetom 'jeziku Hat'i'.

Druga vrsta prakse šamanskog tipa, isključivo ženskog spola, bio je Mesultane - riječ koja potječe od gruzijskog suli 'duša'. Mesultane - obično žena, iako ponekad mlada djevojčica od devet godina - bila je žena koja je posjedovala "sposobnost posjećivanja onoga u duhu". U određenim vremenima te bi se žene uronile u "letargiju slomljenu mrmljanjem", nakon čega bi se probudile i opisale svoje "putovanje", prenoseći zahtjeve umrlih određenim pojedincima ili široj zajednici. Iz njihove sposobnosti da uđu u ova stanja transa, postigli bi počasti i ugled.

Popis nadnaravnih bića gruzijske mitologije

Bogovi
 Adgilis Deda (ადგილის დედა) - božica plodnosti i stoke koju stanovnici planinskih područja sjeveroistočne Gruzije (poput Hevsurata) štuju kao zaštitnicu određenih mjesta i putnika. Prikazana je kao lijepa dama sa srebrnim nakitom. Kasnije je povezana s Djevicom Marijom kad je to područje prešlo na kršćanstvo. Njezino ime znači "Majka mjesta". (Usporedi Genius loci).
 Ainina i Danina (აინინა და დანინა) - par božica koje se spominju u Obraćenju Kartlije i srednjovjekovnim Gruzijskim kronikama.
 Apsat (აფსათი) - muški bog ptica i životinja u svanetskoj mitologiji.
 Armazi (არმაზი) - poglavar bogova; središnji lik službene religije (kavkaske) Iberije (Kartlije) koju je uspostavio kralj Farnavaz (4. stoljeće prije Krista). Prema Životu svete Nino, ogroman kip Armazija - zajedno sa slikama drugih božanstava i hrama u kojem su bili smješteni - uništen je olujom divovskih tuča podignutih molitvama svete Nino. Armazi je također ime drevne tvrđave u blizini Mchete koja potječe iz istog razdoblja. Različita komplementarna područja istraživanja sugeriraju da ishodište ovog božanstva leži u sinkretizmu između koncepcija zoroastrijskog vrhovnog bića Ahura Mazde (armenski: Aramazd) i izvornog gruzijskog vrhovnog lunarnog božanstva (vidi također Tetri Giorgi dolje) - regionalna inačica hetitskog boga mjeseca Arma.
 Barbale (ბარბალე) - božica plodnosti goveda i peradi, sunca, plodnosti žena i iscjeljenja. Njezino je ime slično sumerskom i akadskom epitetu "bibbiru", što znači "sjaj, divota".
 Batonebi (ბატონები) - duhovi bolesti. Njihovo ime znači "majstori". U modernoj uporabi "Batonebi" koristi se kao izraz koji se odnosi na mali skup zaraznih bolesti, koje su česte među djecom (ospice, vodene kozice i nekolicina drugih). Ako je netko zaražen Batonebijem, slijedeći jednu tradiciju, njegova obitelj priprema posebnu hranu i slatkiše, te stavlja poklone ispod drveća kako bi se umirio Batonebi (običaji variraju, ali općenito je da cijela obitelj umiri bolesno dijete).
 Beri-Bera (ბერი ბერა) - zemljoradnički bog plodnosti, žetve i životinja kojeg se štuje u istočnoj Gruziji. Njegov se festival održava krajem godine.
 Boči (ბოჩი) - Mislilo se da je svetac zaštitnik stoke. Prvi zapisi o ovom božanstvu potječu od Eutimija Atonskog. Prema povjesničaru Ivaneu Džavahišviliju, naziv "Boči" povezan je s riječima za "mušku kozu".
 Ckarišdida (წკარიშდიდა) - boginja rijeka, jezera i riba nalik sireni u mingrelskom folkloru. Ona koristi magične moći protiv ljudi.
 Dali (დალი), svanetska 'Dæl' - božica lova. Vjerovalo se da ima izvanrednu ljepotu, dugu zlatnu kosu i blistavu bijelu kožu. Živi visoko u planinama gdje bdije i štiti divlje životinje. Ponekad dijeli životinje s lovcima, sve dok poštuju njezina pravila ne loveći više od potrebne količine ili ciljajući životinje koje su njezina uobličenja. U nekim će mitovima stupiti u seksualnu vezu s lovcem, upozoravajući ga da ne otkriva njihovu vezu kako ih ne bi sustigla sudbina smrti okamenjenjem (usporedi Meduzu) zajedno sa svojim psima. Očokoči (ოჭოკოჩი) je toliko zaljubljen u nju da stalno pokušava imati spolni odnos s njom, ali smrtni lovci koji posjećuju njezine šume često osujećuju njegove pokušaje da je uhvate. Majka je junaka Amirana. U Megreliji je nazvana "Tkashi-Mapa", kraljica šume.
 Gaci i Gaim (გაცი და გაიმი) - bogovi u službenom iberijskom panteonu prema srednjovjekovnim analima.
 Ghmerti (ღმერთი) - vrhovno božanstvo i glava panteona bogova. On je svemoćni Gospodar Svemira i njegov Stvoritelj. Živi na devetom nebu, gdje vlada sa zlatnog prijestolja. Njegova djeca uključuju mjesec (kao sina), sunce (kao kćer) i Ghvtisa Švilnija koji štite ljude od zla. Također mu se obraćaju kao Morige Ghmerti (მორიგე ღმერთი, "Bog ravnatelj") i Dambadebeli (დამბადებელი, "Stvoritelj"). Njegovo se ime kasnije koristi za označavanje Boga Oca u kršćanskom vjerovanju.
 Kamar (ყამარი) kći boga neba. Ona je simbol božanske vatre. Njeza ljepota natjerala je Amirana da je otme s neba.
 Lamaria, također Lamara (ლამარია) - božica plodnosti, stoke i ognjišta
 Mamber (მამბერი) - Gospodar vukova, kojeg su štovali u Svanetiji i drugim planinskim područjima.
 Mičpa (მიჭპა) - bog zaštitnik stoke i ostalih domaćih životinja kojeg su štovali u Svanetiji zimi.
 Mindort-brdzanebeli (მინდორთ ბრძანებელი) - božica cvijeća. Ona je kći boga Mindort-batonija. Leprša iznad biljaka, hraneći se njihovim peludom.
 Očopintre (ოჩოპინტრე) - duh šume i zaštitnik divljih životinja. Prvi dio njegovog imena (očo, ოჭო) povezan je s drevnim poganskim bogom Boči, drugi dio (pintre, პინტრე) s grčkim bogom Panom. Rođen s nogama i rogovima jarca, pomaže božici Dali u čuvanju životinja. Lovci su se obično žrtvovali u njegovo ime jer nitko nije mogao loviti životinje bez njegove pomoći. Vjerovalo se da je sudbina osobe koja ulazi u njegovu šumu u potpunosti u njegovim rukama.
 Samdzimari (სამძიმარი) - božica plodnosti i proročanstava rođena kao demon, zavodnica muškaraca.
 Tamar (თამარი) - božica koja je zarobila Jutarnju zvijezdu i kontrolirala vrijeme; bila nazvana "oko zemlje" i jahala zmiju.
 Tetri Giorgi (თეთრი გიორგი, "Bijeli Juraj"), oblik svetog Jurja štovan u Kahetiji, različito identificiran kao odraz drevnog lunarnog boga i kao odraz drevnog boga oluje / vremena (Kopala).
 Tevdore (თევდორე) - bog poljoprivrede i konja. Nakon kristijanizacije povezan sa svetim Teodorom. U feudalno doba organiziran je posebni festival Tedoroba kako bi ga počastili i osigurali obilnu žetvu.
 Zaden (ზადენი) - bog plodnosti kojega je u službeni panteon dodao Farnavaz I. Vjerovalo se da je moćan poput Armazija. Farnadžom ga je u službeni panteon dodao u drugom stoljeću prije Krista, a njegov je kip dao postaviti na tvrđavi u blizini planine Zedazeni, blizu Mchete. Govorilo se da je njegov kip uništen s kipovima drugih bogova molitvama svete Nino. Njegovo je štovanje nakon kristijanizacije opalo.

Polubogovi, junaci i zapaženi ljudi
 Amiran (ამირანი) - mitski junak i titan, sin Dalija. Ekvivalent grčkom Prometeju.
 Iakhsar (იახსარი) - mitski junak koji je Kopaliju pomagao u njegovim pustolovinama ubiti demone i čudovišta, a obožavan je i štovan kao popularno božanstvo.
 Ghvtis Švilni (ღვთის შვილნი, Djeca Božja ili Djeca Gmertija) - skupina polubogova koji su štitili ljude, osiguravali dobre usjeve i mliječnost.
 Kopala (კოპალა) - mitski junak, moćni ratnik i ubojica demona - također bog munje. Jedino on ima moć pobijediti najtvrdokornije demone, za koje se vjeruje da ugrabe čovjekovu dušu i izazovu ludilo, i na taj način liječi one koji su poludjeli. Poštuju ga stanovnici planinskih područja Hevsureti i Pšavi.
 Kviria (კვირია) - junak i sin bogova koji je služio kao posrednik između Ghmertija i čovječanstva. Zazivaju ga kao zaštitnika ljudskog društva i oruđe božanske pravde. U nekim područjima Gruzije, također se vjerovalo da je božanstvo plodnosti i žetve, dok je u planinama zapadne Gruzije štovan kao vrhovno božanstvo. Njemu u čast slavio se festival Kviracholovba (კვირაცხოვლობა), kao i drugi erotski i orgijski kultovi i festivali, poput Berikobe i Murkvamobe, koji su se do nedavno redovito slavili među Pšavima, Hevsurima, Svanima i drugim planinskim gruzijskim plemenima.
 Naciliani (ნაწილიანი) - ljudi koji su od bogova dobili čarobne darove ili božanske znakove (ნაწილი, nats'ili). Njihovi se znakovi obično nalaze na lopaticama i sjaje čarobnom svjetlošću osnažujući njihove nositelje. Ovi se znakovi moraju držati skrivenima, jer će njihovi nositelji izgubiti moć ako ih otkriju. Određene znakove mogu davati samo njihovi bogovi.

Duhovi, stvorenja i druga bića

 Ali (ალი) - vrsta demona sličnog Lilit koji opsjeda trudnice, starije osobe i novorođenčad koja slučajno nalete na zabačene šume, špilje i ruševine. Ali može biti muško ili žensko, žene su poznate kao alkali; muški Ali obično se pojavljuje kao čudovište, dok se ženski Ali može prebacivati između primamljive ljepote i ružnoće. Njihovo ime može biti povezano s riječju "plamen" (ალი). Ovo se natprirodno biće javlja ne samo u folkloru Kavkaza, nego i u narodnim vjerovanjima Irana, Srednje Azije i Mongolije, a koncepcije o njegovom izgledu možda proizlaze iz narodnih sjećanja na kriptide.
 Devi (დევი) - ogri s mnogo glava čije se glave mogu obnavljati, ako je neka od njih odsječena (usporedi s Hidrom). Ti zlonamjerni divovi žive u podzemlju ili u udaljenim planinama, gdje čuvaju riznice i drže svoje zarobljenike. U gruzijskoj mitologiji žive u obitelji koja se obično sastoji od devetero braće. Bakbak-Devi (ბაყბაყ-დევი) bio je najjači i najmoćniji od devija. Da bi ih pobijedili, junaci bi ih nadmudrili raznim trikovima i igrama. Njihovo je ime povezano s imenom daeva iz zoroastrijske i perzijske mitologije, a izvedeno je iz praindoeuropskog *deiu̯ó 'bog'.
 Dobilni (prijevod: 'one koje su postale sestre'; დობილნი) - duhovi koji šire bolest, pojavljuju se obično u obliku žena, djece ili životinja. Kule Dobilni (დობილთ კოშკი, dobilt k'oshk'i) izgrađene su u hevsurskim svetištima kako bi ih zadržale na uvali. Neki su Dobilni dobronamjerni, poput princeze Samdzimar (სამძიმარი) u legendi o Hevsuretiju, koja se zaziva za lakši porod, rađanje zdrave djece i općenito zdravlje žena. Dobronamjerni Dobilni također su se pozivali u određenim svetištima radi blagoslova stoke i radi zaštite putnika.
 Gvelešapi (გველეშაპი, u drevnim izvorima გველ-ვეშაპი - Zmijski kit) - zla zmija koja je vladala i živjela u jezerima, rijekama i izvorima vode (usporedi Nāga). U folkloru su ih povezivali s katastrofama povezanim s vodom, a junaci su se borili protiv njih.
 Kadži (ქაჯი) - rasa duhova koja se često prikazuje kao magični demonski kovači (usporedi s Ivaldijevim sinovima). Živjeli su u Kadžeti (ქაჯეთი) i imali su čarobne moći koje su koristili protiv ljudi. Kopneni kadžiji bili su zlonamjerni, dok su riječni i jezerski kadžiji bili prijateljski nastrojeni prema ljudima. Ženski kadžiji bili su lijepi. Zavodile su heroje ili im pomagale u njihovim potragama. Oni se pojavljuju na istaknutom mjestu u "Vephistkaosani" (ვეფხისტყაოსანი) Šote Rustavelija, u kojem Kadži otimaju princezu Nestan-Daredžan i bore se protiv junaka na tvrđavi Kadžeti, iako ih Rustaveli euhemerizira, prikazujući ih ne kao rasu natprirodnih bića, nego kao pleme ljudskih čarobnjaka, čarobnjaka koji izazivaju strahopoštovanje. Kadži se također pojavljuju u Zmijojedu drugog proslavljenog gruzijskog pjesnika, Važe Pšavele, u kojem se pojavljuju kao pripravnici variva od zmijskog mesa koje junaku Mindiji daje okultnu mudrost (usporedi s Bijelom zmijom braće Grimm). Njihovo ime povezano je s armenskom olujom i duhovima vjetra, kajom (armenski: քաջ, k'aǰ; množina: քաջք k'aǰk').
 Kudiani (კუდიანი) - vrsta odvratne grbave vještice, koja ima velike zube i rep, od čega je posljednje ime i izvedeno (kudi, კუდი, "rep"). Kudiani se može maskirati u ljude kako bi ih opčinila. Vođa kudijana Rokap (როკაპი) često ih saziva na posebnu planinu (usporedi Brocken, Łysa Góra, Lysa Hora (Kijev) i Lysa Hora (folklor)) gdje održavaju festival sličan europskoj Valpurginoj noći.
 Matsil (მაცილი) - zli duhovi iz podzemlja koji muče putnike i lovce. Narodne priče odnose se na Kopaline napore da ih porazi.
 Očokoči (ოჩოკოჩი) - šumsko biće u mingrelskom folkloru koje dolazi u sukob s lovcima. Umjesto dlaka na prsima, ima izbočinu u obliku šiljaste kosti ili kamene sjekire, kojom ubija prolaznike grleći ih. Često progoni Tkaši-Mapu, predivnu Kraljicu šume, iz požude, ali njegov prostački nagon isto tako često osujećuju smrtni lovci.
 Paskundži (ფასკუნჯი) - biće nalik feniksu koje pomaže herojima i ljudima. Živi u podzemlju i tamo se bori sa zmijama. Heroji su ga pozvali spaljivanjem jednog od njegovih pera, a on ih je mogao prenijeti na druga mjesta i zaliječiti rane i bolesti. U nekim drugim mitovima, za razliku od njih, paskundži su prikazani neprijateljski raspoloženima prema ljudima i progonili ih.
 Kurša (ყურშა) - legendarni lovački pas povezan s raznim mitološkim likovima, uključujući Dalija i Amiranija.
 Raši (რაში) - čarobni krilati konj (usporedi s Pegazom, Burakom, Tulparom, Čholimaom i Rahšom). Tri su vrste rašija: kopneni rašiji dobro su raspoloženi prema herojima i ljudima i moglu spoznati budućnost; morski raši neprijateljski su raspoloženi, ali ljude mogu odvesti na dno mora, dok se vjerovalo da njihovo mlijeko liječi mnoge bolesti; a nebeski rašiji imaju krila i mogu rigati vatru. Teško ih je pokoriti, ali odani su svojim vlasnicima.
 Rokap (როკაპი) - zli duh, vođa Kudianija (vještica). Ghmerti ga je kaznio tako što ga je okovao lancem pod zemljom, gdje proždire ljudska srca koja su mu donijeli Kudiani. Svake se godine pokušava osloboditi, ali nikad ne uspije.

Izvori

Mitologija
Gruzija

Gruzijska mitologija


Slavcio Koviloski () este un poet, prozator și istoric literar.

Autor a mai multor cărți. Actualmente lucrează la Institutul de literatură macedoneană, din Skopje.

Membru al Uniunii Scriitorilor din Macedonia. Este Redactor-șef a revistei "Sovremenost".

Poezie în românește: Gemul bunich tale; Soldați de lemn; Monstrul; Cănd păsările căntau, și nu era nimeni să le audă.

Note

Legături externe
 Славчо Ковилоски - ИМЛ
 Slavcho Koviloski - Blesok

Nașteri în 1978
Poeți macedoneni
Romancieri macedoneni
Scriitori macedoneni
Oameni din Skopje
Macedoneni în viață

Slavcio Coviloski


Som sneen falder er en animationsfilm fra 1991 instrueret af Malene Vilstrup efter manuskript af Malene Vilstrup.

Handling
En persons skiftende sindsstemninger og kriser under en uforanderlig situation - snevejr. En animation på realfilmbaggrund.

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 1991

Som sneen falder


Olaylar
 1893 - Dünyada ilk kez Fransa'da, otomobillere plaka takıldı.
 1908 - Birleşik Krallık'ın Folkestone kentinde, dünyada ilk kez Uluslararası Güzellik Yarışması düzenlendi.
 1941 - ABD Başkanı Franklin Roosevelt ve Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill, Atlantik Sözleşmesi'ni yayımladılar.
 1945 - II. Dünya Savaşı sonunda Japonya, kayıtsız şartsız teslim oldu. İmparator Hirohito, ülkesinin teslim olduğunu açıkladı.
 1947 - Birleşik Krallık, Hindistan'a bağımsızlık verdi. Tüm Hindistan Müslüman Birliği Lideri Muhammed Ali Cinnah ile Kongre Partisi Lideri Cevahirlal Nehru'nun Hindistan'ın paylaşımına ilişkin İngiliz planını kabul etmesinin ardından ülke ikiye ayrıldı ve bağımsız Pakistan Devleti kuruldu.
 1949 - Almanya Federal Cumhuriyeti'nde yapılan seçimleri Hristiyan Demokratlar kazandı; Konrad Adenauer, Şansölye oldu.
 1953 - SSCB, hidrojen bombası yaptığını ilan etti.
 1973 - Zülfikar Ali Butto, Pakistan Başbakanı olarak göreve başladı.
 1974 - Kıbrıs Cumhuriyeti'nde, EOKA-B tarafından Kıbrıs Türkleri'ne karşı Muratağa, Sandallar ve Atlılar Katliamı ve Taşkent Katliamı gerçekleştirildi.
 1974 - Kıbrıs Sorunu üzerine, Türkiye, Birleşik Krallık ve Yunanistan arasında devam eden Cenevre görüşmeleri çıkmaza girince, Türk Silahlı Kuvvetleri Kıbrıs'ta ikinci bir askeri harekât başlattı. Aynı gün Türk Birlikleri başkent Lefkoşa'ya girdi.
 1992 - Gürcistan Ordusu, Abhazya'yı işgal etti.
 2001 - Adalet ve Kalkınma Partisi, Recep Tayyip Erdoğan tarafından kuruldu.
 2006 - Hizbullah-İsrail savaşı imzalanan ateşkesle sona erdi.

Doğumlar
 1755 - Georg Lorenz Bauer, Alman luteran teolog ve ahit eleştirmeni (ö. 1806)
 1777 - Hans Christian Ørsted, Danimarkalı fizikçi ve kimyager (ö. 1851)
 1819 - Antoine Agénor de Gramont, Fransız diplomat ve devlet adamı (ö. 1880)
 1888 - John Logie Baird, İskoç mühendis (ö. 1946)
 1902 - Mualla Sürer, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (ö. 1976)
 1923 - Alice Ghostley, Amerikalı oyuncu (ö. 2007)
 1924 - Sverre Fehn, Norveçli mimar (ö. 2009)
 1924 - Georges Prêtre, Fransız orkestra şefi (ö. 2017)
 1926 - René Goscinny, Fransız yazar (ö. 1977)
 1926 - Buddy Greco, Amerikalı caz ve pop şarkıcısı, piyanist ve aktör (ö. 2017)
 1926 - Lina Wertmüller, İtalyan film yönetmeni
 1933 - Richard Ernst, İsviçreli kimyager ve fizikçi (ö. 2021)
 1941 - David Crosby, Amerikalı şarkıcı, şarkı sözü yazarı ve gitarist
 1945 - Steve Martin, Amerikalı komedyen, yazar, yapımcı ve aktör
 1945 - Wim Wenders, Alman film yönetmeni
 1945 - Billy Higgins, Britanyalı kareteci

 1947 - Danielle Steel, Amerikalı yazar
 1949 - Morten Olsen, Danimarkalı eski futbolcu ve teknik direktör
 1949 - Aram Gasparoviç Sarkisyan, Ermeni politikacı ve Ermenistan Komünist Partisi'nin son Genel Sekreteri
 1950 - Gary Larson, Amerikalı karikatür dizisinin çizeri
 1952 - Duran Kalkan, Türk militan, PKK kurucusu ve yöneticisi
 1955 - Güler Sabancı, Türk iş insanı
 1959 - Marcia Gay Harden, Amerikalı oyuncu
 1959 - Magic Johnson, Amerikalı basketbol oyuncusu
 1960 - Sarah Brightman, İngiliz soprano, aktris ve şarkı sözü yazarı
 1963 - Yaprak Özdemiroğlu, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1966 - Halle Berry, Amerikalı oyuncu ve model
 1966 - Tuncay Özkan, Türk gazeteci ve yazar
 1968 - Catherine Bell, Amerikalı oyuncu
 1968 - Darren Clarke, Kuzey İrlandalı golfçü
 1969 - Stig Tøfting, Danimarkalı millî futbolcu ve teknik direktör
 1971 - Raoul Bova, İtalyan aktör
 1972 - Laurent Lamothe, Haitili siyasetçi
 1973 - Jared Borgetti, Meksikalı eski futbolcu
 1973 - Jay-Jay Okocha, Nijeryalı futbolcu
 1973 - Timuçin Esen, Türk müzisyen, sinema ve tiyatro oyuncusu
 1974 - Silvio Horta, Amerikalı senarist, televizyon yapımcısı ve yazar (ö. 2020)
 1980 - Aydın Toscalı, Türk futbolcu
 1981 - Berk Hakman, Türk oyuncu
 1981 - Kofi Kingston, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1983 - Mila Kunis, Ukrayna asıllı Amerikalı oyuncu
 1984 - Giorgio Chiellini, İtalyan futbolcu
 1984 - Robin Söderling, İsveçli tenisçi
 1985 - Christian Gentner, Alman millî futbolcu
 1987 - Sinem Kobal, Türk oyuncu
 1989 - Ander Herrera, İspanyol futbolcu
 1990 - Naz Aydemir, Türk voleybolcu
 1994 - Cita Citata, Endonezyalı şarkıcı ve oyuncu
 1994 - Junki Hata, Japon futbolcu
 1994 - Jonathan Restrepo, Kolombiyalı futbolcu
 1995
Filippo Tagliani, İtalyan bisikletçi
Jessica Alyssa Cerro, Avustralyalı şarkıcı
 1996
Maximiliano Gómez González, Uruguaylı futbolcu
Roland Schwarz, Almanya adına güreşen grekoromen stil güreşçisi

Ölümler

 582 - II. Tiberius, Bizans imparatoru (d. 520, yaklaşık)
 1214 - Minamoto no Yoriie, Kamakura şogunluğunun ikinci şogunudur (d. 1182)
 1464 - II. Pius, Katolik Kilisesi'nin 210. Papası (d. 1405)
 1860 - André Marie Constant Duméril, Fransız zoologdur (d. 1774)
 1870 - David Farragut, Amerikan İç Savaşı sırasında Birleşik Devletler Donanması'nda bayrak subayı (d. 1801)
 1888 - Carl Christian Hall, Danimarkalı bir devlet adamı (d. 1812)
 1941 - Paul Sabatier, Fransız kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1854)
 1951 - William Randolph Hearst, Amerikalı gazete yayımcısı ve siyasetçi (d. 1863)
 1955 - Ahmet Reşit Rey, Türk şair, yazar, devlet adamı ve siyasetçi (d. 1870)
 1956 - Bertolt Brecht, Alman yazar (d. 1898)
 1956 - Konstantin von Neurath, Nazi Almanyası'nın Dışişleri Bakanı (d. 1873)
 1958 - Frédéric Joliot, Fransız fizikçi ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1900)
 1963 - Clifford Odets, Amerikalı oyun yazarı ve senarist (d. 1906)
 1983 - Musine Kokalari, Arnavut yazar (d. 1917)
 1985 - Nazlı Ecevit, Türk ressam (d. 1900)
 1988 - Enzo Ferrari, İtalyan otomobil üreticisi (d. 1898)
 1989 - Bergen, Türk arabesk-fantezi şarkıcısı (d. 1958)
 1994 - Elias Canetti, Yahudi asıllı Avusturyalı-Alman yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1905)
 2002 - Larry Rivers, Amerikalı ressam, müzisyen, film yapımcısı ve aktör (d. 1923)
 2002 - Dave Williams, Amerikalı rock şarkıcısı (d. 1972)
 2003 - Helmut Rahn, Eski profesyonel millî futbolcu (d. 1929)
 2004 - Czesław Miłosz, Polonyalı şair ve deneme yazarı (d. 1911)
 2011 - Yekaterina Golubeva, Rus oyuncu ve yazar (d. 1966)
 2011 - Shammi Kapoor, Hint oyuncu ve yönetmen (d. 1930)
 2012 - Ron Palillo, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, yazar (d. 1949)
 2012 - Maja Bošković-Stulli, Hırvat halk bilimci, edebiyat tarihçisi, yazar, yayıncı ve akademisyen (d. 1922)
 2013 - Gia Allemand, Amerikalı televizyon yıldızı ve model (d. 1983)
 2013 - Lisa Robin Kelly, Amerikalı oyuncu (d. 1970)
 2016 - Fyvush Finkel, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve komedyen (d. 1922)
 2016 - Hermann Kant, Alman yazar (d. 1926)
 2017 - Muhammed Ali Felahatinejad, İranlı halterci (d. 1976)
 2017 - Nubar Ozanyan, Türkiye doğumlu Türkiye Ermenisi TİKKO militanı (d. 1956)
 2017 - Stephen Wooldridge, Avustralyalı bisiklet yarışçısı (d. 1977)
 2018 - Mela Hudson, Amerikalı oyuncu, film yapımcısı, yönetmeni ve yazar (d. 1987)
 2018 - Jill Janus, Amerikalı kadın rock şarkıcısı (d. 1975)
 2018 - Eduard Uspenski, Rus çocuk kitabı yazarı (d. 1937)
 2019 - Ivo Malec, Hırvat doğumlu Fransız besteci, müzik eğitimcisi ve orkestra şefi (d. 1925)
 2019 - Kerim Olowu, Nijeryalı eski atlet ve yüksek atlama sporcusu (d. 1924)
 2020 - Surendra Prakash Goel, Hint politikacı (d. 1946)
 2020 - Ernst Jean-Joseph, Eski millî futbolcu (d. 1948)
 2020 - Moisés Mamani, Perulu politikacı (d. 1969)
 2020 - Linda Manz, Amerikalı aktris (d. 1961)
 2020 - Shwikar İbrahim, Mısırlı aktris (d. 1938)
 2020 - Nesim Tahirović, Bosnalı ressam ve sanatçı (d. 1941)
 2021 - Boonruen Choonhavan, Eski Tayland first ladysi sosyoelit (d. 1920)
 2021 - Carlos Correia, Gine-Bissaulu siyasetçi (d. 1933)
 2021 - Piera Degli Esposti, İtalyan aktris (d. 1938)
 2021 - Jacques Fournier, Sosyalist siyasetçi ve devlet görevlisi (d. 1929)
 2021 - Jerry Fujio, Japon şarkıcı, aktör ve tarento (d. 1940)
 2021 - Francis Mossman, Yeni Zelanda doğumlu Avustralyalı aktör ve model (d. 1988)
 2022 - Kristaq Dhamo, bir Arnavut aktör ve film yönetmeni (d. 1933)
 2022 - Ambrose Lee, Hong Konglu siyasetçi ve yönetici (d. 1948)
 2022 - Vinayak Mete, Hint siyasetçi (d. 1970)
 2022 - Svika Pik, İsrailli pop şarkıcısı ve müzisyendir (d. 1949)
 2022 - Dmitri Vrubel, Sovyet-Rus ressam (d. 1960)

Tatiller ve özel günler
 Pakistan Bağımsızlık Günü
 Dünya Rabia Günü

0814
14

14 Ağustos


Linny Hoo est une chanson à succès de Giddes Chalamanda, chanteur malawite né en 1930, qui lui donne une notoriété internationale via les réseaux sociaux tels TikTok et YouTube.

Origines et inspirations

Origines
Chalamanda, qui se produit depuis plus de 70 ans, a enregistré pour la première fois la chanson Linny, une ode à l'une de ses filles, en 2000.

Chantées en Chewa, l'une des langues les plus parlées du Malawi, les paroles de Linny Hoo sont un mélange des paroles de la chanson originale, dans laquelle Chalamanda chante à propos d'une "fille sage" nommée Linny, puis progresse. Avec Namadingo, le tournage de plus de 8 minutes touche de manière ludique à tout : les vieux succès de Chalamanda, le mariage de Namadingo et l'immigration en Amérique.

Lyrics

Reprises et collaborations et notoriété
Le single enregistre 80 millions de vues sur le réseau social TikTok et sept millions supplémentaires sur YouTube. Plusieurs mash-ups et remixes sont créés s'appuyant sur ce single.

À 92 ans, Giddes Chalamanda ignorait qu'il était devenu une star des médias sociaux. Il déclare :

Notoriété
En 2020, l'artiste gospel Patience Namadingo l'a approché pour enregistrer un remix reggae intitulé Linny Hoo. Sur TikTok, des amateurs reprennent sa chanson.

Vidéo-clip
La vidéo en noir et blanc montre un Chalamanda souriant aux dents écartées qui brouille et syntonise avec Namadingo sous un arbre à l'extérieur de sa maison, sous le regard d'un groupe de voisins.

La vidéo est rapidement devenue virale sur YouTube, puis a atterri sur TikTok où elle est devenue à la mode avec des utilisateurs créant leurs propres remixes dans le cadre d'un #LinnyHooChallenge.

Davis Njobvu, musicien et collaborateur de longue date, a déclaré à l'AFP :

"Le fait qu'il soit là depuis assez longtemps pour travailler avec les jeunes est spécial.".

Notes et références

Articles liés

 Giddes Chalamanda
 Ide Were Were

Single

Linny hoo


Gatesville Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Gatesville Township (North Carolina)
 Gatesville Township (Oklahoma)

Gatesville Township


Kocakavak, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı, köy mezarlığının yanındaki asırlık büyük kavak ağacından gelmektedir.

Coğrafya
Samsun iline 48, Çarşamba ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Çarşamba'nın mahalleleri

Kocakavak, Çarşamba


Kalutara (en tamil: கள்ளுத்துறை மாவட்டம்) es un distrito de Sri Lanka en la provincia Occidental. Código ISO: LK.KT.

Comprende una superficie de 1 598 km².

El centro administrativo es la ciudad de Kalutara.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población total de 1 135 000 habitantes, de los cuales 574 000 eran mujeres y 561 000 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Kalutara

Distrito de Kalutara


Der Dunkle Fruchtvampir (Artibeus obscurus) ist eine Fledermausart aus der Familie der Blattnasen (Phyllostomidae), welche in Südamerika beheimatet ist.

Beschreibung
Der Dunkle Fruchtvampir ist in ihrer Größe und Erscheinung der Jamaika-Fruchtfledermaus (Artibeus jamaicensis) ähnlich, kommt jedoch nicht im selben Gebiet vor. Das Durchschnittsgewicht beträgt 35 g, die Gesamtlänge 80 mm. Die Weibchen sind etwas größer als die Männchen (sexueller Dimorphismus). Artibeus obscurus ist dunkler und hat längeres Fell als Artibeus jamaicensis, die Fellfarbe variiert von schwarz-braun bis dunkelbraun, mit einer helleren Bauchregion. Das Nasenblatt ist lang und breit, die Unterarme sind behaart, Gesichtsstreifen sind nur schwach oder gar nicht vorhanden.

Lebensweise
Der Dunkle Fruchtvampir kommt in einer Vielzahl von Habitaten vor, vom tropischen Regenwald des Amazonasbeckens bis zu den Savannenlandschaften im Osten Boliviens, sowie in Gärten und Plantagen. Tagsüber schlafen die Tiere einzeln oder in kleinen Gruppen unter Blättern, die im Gegensatz zu anderen Arten der Eigentlichen Fruchtvampire nicht modifiziert werden. Der Dunkle Fruchtvampir ist ein Früchtefresser. Trächtige und säugende Weibchen besuchen im Amazonasbecken häufig Mineralleckstellen, wahrscheinlich um über die Aufnahme von Mineralien schädliche sekundäre Pflanzenstoffe abzupuffern.

Die Paarung findet zwischen September und November statt. Tragende und säugende Weibchen wurden in verschiedenen Regionen zu unterschiedlichen Zeitpunkten gefangen, weswegen keine genaue Aussage über die Tragezeit gemacht werden kann.

Verbreitung und Lebensraum

Der Dunkle Fruchtvampir ist im Amazonasbecken, sowie in angrenzenden Habitaten von Venezuela über Kolumbien, Ecuador, Peru, Bolivien bis in den Süden Brasiliens. Ihr Bestand wird von der IUCN dank der weiten Verbreitung als ungefährdet eingestuft.

Weblink
 Foto eines Artibeus obscurus

Literatur
 M.A. Haynes, T.E. Lee: Artibeus obscurus, Mammalian Species, No. 752 (2004): S. 1–5. –

Quellen

Blattnasen

Dunkler Fruchtvampir


Áætlað er að 20.000 múslimar séu í Tékklandi, sem eru 0,2% íbúa landsins. Hið vaxandi tyrkneska samfélag myndar stærsta múslima íbúa landsins.

Samkvæmt manntalinu 2010 eru um 3500 múslimar í Tékklandi (minna en 0,1% íbúa landsins), samanborið við 495 árið 1991.

Í Tékklandi eru þrjár moskur í Prag, Brno og ein moska í Karlovy Vary.

Tengt efni
 Íslam
 Íslam í Evrópu
 Íslam á Íslandi
 Evrabía

Tilvísanir

Íslam í Evrópu

Íslam í Tékklandi