Regeringen Gordon Brown blev dannet, efter at Tony Blair trådte tilbage som premierminister den 27. maj 2007.

Regeringen var en Labour–flertalsregering.

Efter det britiske parlamentsvalg den 6. maj 2010 blev regeringen afløst den konservative–liberale regering David Cameron I.

Blandt ministrene var:
 2007 – 2010: Premierminister Gordon Brown
 2007 – 2010: Finansminister Alistair Darling
 2007 – 2010: Udenrigsminister David Miliband
 2007 – 2010: Justitsminister og lordkansler Jack Straw
 2007 – 2010: Minister for miljø, fødevarer og landdistrikter: Hilary Benn
 2007 – 2010: Regeringsordfører i Underhuset, storseglbevarer, minister for kvinder og ligestilling: Harriet Harman
 2007 – 2010: Minister for børn, skoler og familier: Ed Balls
 2007 – 2008: Minister for Cabinet Office, kansler for Hertugdømmet Lancaster: Ed Miliband
 2008 – 2010: Minister for energi og klimaforandringer Ed Miliband
 2007 – 2008: Regeringsordfører i Overhuset, formand for det kongelige råd: Catherine Ashton
 2007 – 2008: Viceminister i finansministeriet Andy Burnham
 2008 – 2010: Minister for kultur, medier og sport Andy Burnham
 2007 – 2008: Bolig- og planlægningsminister Yvette Cooper
 2008 – 2009: Viceminister i finansministeriet Yvette Cooper
 2009 – 2010: Arbejds- og pensionsminister Yvette Cooper
 2005 – 2010: Minister for OL (forberedelse af Sommer-OL 2012 i London) Tessa Jowell
 2007 – 2010: Minister for betalinger Tessa Jowell
 2009 – 2010: Minister for London Tessa Jowell
 2009 – 2010: Minister for Cabinet Office Tessa Jowell
 2008 – 2010: Erhvervsminister Peter Mandelson
 2009 – 2010: Formand for det kongelige råd og førstesekretær for staten Peter Mandelson
 2007 – 2008: Europaminister Jim Murphy
 2008 – 2010: Minister for Skotland Jim Murphy

Britiske regeringer
Etableret i 2007
Ophørt i 2010

Regeringen Gordon Brown


جريمة ترحيل المسلمين من المقاطعة الشمالية من سريلانكا كانت بمثابة عملية تطهير عرقي اقترفها نمور تحرير التاميل - إيلام في أكتوبر 1990 بهدف إزالة الوجود الإسلامي من المناطق الشمالية من سريلانكا والتي يحارب نمور التاميل لإقامة دولة للعرق التاميلي عليها، خصوصاً وأنه شاع في أوساط التاميل اعتبار أن المسلمين مؤيدون للحكومة المركزية في كولومبو. حيث قام نمور التاميل بترحيل السكان المسلمين بالقوة والبالغ عددهم ما بين 75 إلى 80 ألف مسلم تحولوا إلى لاجئين. وفي أثناء مباحثات السلام عام 2000 اعتذر نمور التاميل عن هذه الجريمة وطلبوا من المسلمين العودة إلا أن القليل من المسلمين عادوا فعلاً إلى المقاطعة الشمالية.

فضلاً عن جريمة التطهير العرقي تلك، فإن أعمال إرهاب وترحيل واسعة للمسلمين قد سبقت ذلك بعدة سنوات. في 30 أكتوبر 1987 أمر المقاتلون التاميل العائلات المسلمة بمغادرة مدينة جفنا في غضون ساعتين فقط بالملابس التي يلبسونها وذلك قبل أن يقوم نمور التاميل بنهب بيوتهم، علماً بأن سكان جفنا من المسلمين في عام 1981 (أحدث إحصاء متوفر) كانوا 14,844.

كما ارتكب نمور التاميل مجزرة بحق المسلمين في 3 أغسطس 1990 قتلوا فيها 103 من المسلمين رمياً بالرصاص.

انظر أيضاً
 اضطهاد المسلمين
 مذبحة مسجد كاتانكودي

مراجع

انتهاك حقوق الإنسان في سريلانكا
تطهير عرقي
تطهير عرقي في آسيا
مجازر
معارضة الإسلام في سيريلانكا
نمور التاميل

ترحيل المسلمين في سريلانكا 1990


An Deschampsia parvula in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Étienne-Émile Desvaux. An Deschampsia parvula in nahilalakip ha genus nga Deschampsia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Deschampsia

Deschampsia parvula


A Time for Judas is a historiographic metafiction novel by Canadian author Morley Callaghan, published by Macmillan of Canada in 1983.

The novel tells the story of a man in modern times who discovers tablets written by a scribe named Philo of Crete or Philo the Greek. In the story, these tablets are from the time of Jesus and are Philo's telling of Jesus' last days and the aftermath, including his resurrection. This modern-day man writes a novel based on these tablets. The bulk of the real novel is the fictional novel, i.e. a retelling of sorts of Philo's story.

The story is similar to that presented in the Gospel of Judas, a Gnostic gospel that surfaced around the time of the book's publication.

Plot introduction
The title refers to the friendship between the scribe, Philo, and Judas Iscariot, the disciple who betrayed Jesus.  The premise is that Judas was actually Jesus' most trusted disciple, and chose him for the important job of "betraying" him to the authorities.  In other words, Judas was following Jesus' instructions.  He tells his story to Philo, who writes it all down on papyrus, seals it up in a Greek jar, and hides it until it is discovered in the 20th century.  The story goes that Judas hanged himself, not because he was ashamed of betraying Jesus, but because he had not kept the secret as Jesus had made him promise to do.

References

1983 Canadian novels
Novels by Morley Callaghan

A Time for Judas


Klasik mekanikte momentum ya da devinirlik (çoğul momenta; SI birimi kg·m/s ya da eşdeğer olarak, N·s), bir nesnenin kütlesi ve hızının çarpımıdır; (p = mv). Hız gibi, momentum da vektörel bir niceliktir, yani büyüklüğünün yanı sıra bir yöne de sahiptir.  Momentum korunumlu bir niceliktir (çizgisel momentumun korunumu); yani bu, eğer kapalı bir sistem herhangi bir dış kuvvetin etkisi altında değilse, o kapalı sistemin toplam momentumunun değişemeyeceği anlamına gelir.  Momentum benzer bir konu olan açısal momentum ile karışmasın diye, bazen çizgisel momentum olarak da anılır.

Her ne kadar Newton'un ikinci yasası şeklinde ifade edilse de, momentumun korunumu Özel görelilik teorisi çerçevesi içinde de geçerlidir ve bazı uygun tanımlarla birlikte, (genelleştirilmiş) bir momentum korunum yasası Elektrodinamik, kuantum mekaniği,  kuantum alan teorisi ve  genel görelilik teorileri içinde de geçerliliğini korur. Göreli mekanikteki momentum, göreli-olmayan momentumun, fazladan Lorentz faktörü ile  çarpılmasıyla elde edilir.

Bir parçacığın çizgisel momentumu

Bir nesne herhangi bir gözlem çerçevesinde hareket halinde ise, o çerçeve içinde bir momentuma sahiptir. Momentumun çerçeveye bağımlı olduğunu belirtmek önemlidir. Yani aynı nesne, bir gözlem çerçevesinde belli bir momentum değerine sahip olabilirken, başka bir gözlem çerçevesinde ise başka bir momentum değerine sahip olabilir. Örneğin, hareketli bir nesne, yere göre sabit bir noktaya göre seçilen bir gözlem çerçevesinde momentumu olmasına rağmen, kütle merkezine iliştirilen bir gözlem çerçevesinde ise sıfır momentumu vardır.

Bir nesnenin sahip olduğu momentumun miktarı, iki fiziksel büyüklüğe bağlıdır: Kütlesi ve o gözlem çerçevesindeki hızı. Fizikte, momentum için kullanılan sembol genellikle kalın p harfidir (kalın yazılmasının nedeni vektör olmasındandır.); böylece şöyle ifade edilebilir;

burada p momentum, m kütle ve v hızdır.

Örnek: kuzeye doğru yere paralel düz bir rotada 1 m/s hızına ve 1 kg  kütleye sahip model bir uçağın momentumu yere göre ölçüldüğünde, kuzey yönünde 1 kg•m/s 'dir. Kokpitin içindeki bir pilot, kokpit gözlem çerçevesine göre uçağın hızını sıfır ölçeceğinden, momentumunu da sıfır ölçer.

Newton'un ikinci yasasına göre, bir parçacığın momentumunun değişim hızı, parçacık üzerine etki eden net kuvvetle doğru orantılıdır ve  yönü ise bu net kuvvetin yönündedir. Net kuvvetin, momentumdan türetilmesi aşağıdaki gibidir.

Eğer kütle zaman içinde sabitse, türevin ikinci terimi (thrust terimi denir) (). Böylece şunu yazabiliriz:

Ya da daha basit olarak,

burada F'nin net kuvvet olduğu anlaşılmalıdır.

Örnek: yine bir model uçak, 1 kg kütleli, 1 s içinde kuzeye doğru sıfır hızdan 1 m/s hızına ivmelensin. Bu ivmelenme için gerekli kuvvet 1 newtondur. Momentumdaki değişim 1 kg•m/s'dir. Kokpitteki pilot için ise momentumda bir değişim yoktur. İvmelenme sırasında pilotun sırtının koltuğa yapışması, bu itme'ye tepki kuvvetine karşı dengelenmedir.

Birçok-parçacık sisteminin çizgisel momentumu

Kütle ve hız  bağıntıları

Çok-parçacık sisteminin çizgisel momentumu, sistem içindeki ayrı ayrı tüm nesnelerin momentumlarının vektörel toplamlarına eşittir.

burada p parçacık sisteminin toplam momentumu, mi vevi  i'inci nesnenin sırasıyla kütlesi ve hızı, ve n ise sistemdeki nesnelerin sayısıdır..

Gösterilebilir ki, kütle merkezi çerçevesinde herhangi bir sistemin momentumu sıfırdır. Dahası, bu kütle merkezi çerçevesine göre hızı vkm olan başka bir çerçevedeki momentum basitçe aşağıdaki gibidir:

burada:

Bu Euler'in ilk yasası olarak bilinir.

Kuvvet bağıntısı – Genel hareket denklemleri

Birçok-parçacıklı sistemin çizgisel momentumu, toplam kütle m ile kütle merkezi hızı vkm'nin çarpımı olarak da tanımlanabilir.

Bu Newton'un ikinci yasasının özel bir halidir (eğer kütle sabitse).

Tensörler kullanılarak yapılacak daha genel bir türetim için, bir t anında, V hacmini kaplayan, bir S yüzey alanına sahip, stres vektörü  ile temsil edilen birim yüzey alanı başına yüzey kuvvetinin ettiği, V hacmi içinde her noktadaki  birim hacim başına olan Fi  gövde kuvvetinin etkidiği, cismin gövdesi boyunca belirlenmiş vi hız alanı ile belirlenmiş, sürekli bir ortam olduğu varsayılan, hareket halindeki bir cismi düşünelim(şekle bakın).

Tanım gereği stres vektörü 'dir, o halde

Gauss'un diverjans teoremini kullanarak, yüzey integrali hacim integraline çevrilirse, (burada  ile diferansiyel işlemci belirtilmektedir), bu bize şunu verir:

Artık sadece bu eşitliğin sağ tarafıyla ilgilenebiliriz. Bu noktada dikkat etmemiz gereken, diferansiyel işlemciyi sadece integranda uygulamamaktır. Çünkü bu sürekli ortama sahip gövdenin hareketi esnasında, gövde katı bir cisim olmak zorunda olmadığından, integre ettiğimiz hacim de zaman içinde değişebilir. O halde yukarıdaki integral şu hali alır:

Birinci kısımda türev alınır ve ikinci kısma diverjans teoremi uygulanırsa:

  elde edilir.

Artık integralin içindeki ikinci terim şudur:  Bunu önceki denklemde yerine koyup, terimleri düzenledikten sonra, şunu elde ederiz:

Yukarıdaki denklemlerdeki iki integral terimini kolayca tanıyabiliriz. İlk integral hız alanının konvektif türevini ve ikinci integral ise kütlenin zaman içindeki akışını ve değişimini ihtiva eder. Şimdi ise sistemde ne bir kaynak (source) ne de bir gider (sink) olduğunu varsayalım, yani kütle korunuyor olsun, o halde bu ikinci terim sıfırdır. Böylece şunu elde ederiz:

Bunu orijinal denkleme geri koyarsak:

Herhangi bir hacim için integrand sıfır olması gerektiğinden, Cauchy hareket denklemlerini elde ederiz

Görüldüğü gibi bunu elde etmek için sadece hiçbir kütle kaynağı veya kütle giderinin olmadığını, yani kütlenin korunduğu varsayımını yaptık. O halde bu denklem  herhangi bir sürekli sistem için, akışkan sistemlerde dahi geçerlidir. Eğer yalnızca elastic sürekliliği inceliyorsak, konvektif türevin ikinci terimi ihmal edilebilir ve bu durumda bize  hız alanının sıradan zaman türevi  kalır.
Bir sistem dengede ise, ivmesi olmayacağından, momentumunun zamana göre değişimi sıfırdır.

Ya da tensör gösterimiyle,

Bunlar, çizgisel elastisite problemlerini çözmek için katılar mekaniğinde kullanılan denge denklemleridir. Mühendislik gösteriminde, denge denklemleri kartezyen koordinatlarda şöyle ifade edilirler:

Çizgisel momentumun korunumu
Çizgisel momentumun korunumu yasası doğanın temel bir yasası olup, eğer kapalı bir sisteme etkiyen hiçbir dış kuvvet mevcut değilse, o kapalı sistemin momentumunun sabit kalacağını söyler. Bu yasanın sonuçlarından bir tanesi ise; herhangi bir nesneler sisteminin kütle merkezi, sistem dışı bir kuvvete maruz kalmadığı sürece, her zaman aynı bir hız ile hareketini sürdürecektir.

Momentumun korunumu, matematiksel bir özellik olan uzayın homojen olmasının bir sonucudur (bir nesnenin uzay içindeki konumu, momentumuna kanonik olarak eşleniktir). O halde momentumun korunduğu bir sistemin içinde fiziksel olarak ne olup bittiği, o sistemin uzaydaki konumunun nerede olduğu ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Analitik mekanikte momentumun korunumu, Lagranjiyenin, ötelemeler altında değişmez kalmasının bir sonucudur. Toplam momentumun hareket sabiti olduğu, Lagranjiyene sonsuz küçük bir öteleme yapılıp, bunu ötelenmemiş Lagranjiyenle eşitlenerek ispatlanabilir. Bu Noether teoreminin özel bir halidir.

Kapalı bir sistem için (eğer dış kuvvetler yoksa) toplam momentumun korunumu aslında, Newton'un birinci hareket yasasıdır. Newton'un üçüncü yasası olan,  alt sistemler arasında etkiyen kuvvetlerin büyüklükleri aynı ve yönleri zıttır şeklinde ifade edilen, etkiye tepki yasası ise momentum korunumunun bir sonucudur.

Uzaydaki konum, vektörel bir nicelik olduğundan, konuma kanonik eşlenik olan momentum da vektörel bir niceliktir-bir yöne sahiptir. O halde, bir silah ateşlendiğinde, sistemin (silah ve merminin)  toplam momentumu, bu iki cismin momentumlarının vektörel toplamlarıdır. Ateşlemeden hemen öncesinde silah ve merminin duruyor oldukları farzedilirse (ki bu sistemin başlangıç momentumunun sıfır olmasıdır), sistemin son toplam momentumu da sıfır olmalıdır. Sadece iki nesneye sahip kapalı bir sistemde, nesnelerden birindeki momentum değişimi, diğerinkine büyüklük olarak eşit ve yön olarak ters olmalıdır. Matematiksel olarak,

Momentum, yine kapalı bir sistemde, çarpışmalarda ve iç patlamaların sebep verdiği  ayrılmalarda dahi korunur. Kinetik enerji, öte yandan, çarpışmalar esnek değilse, korunmaz. Momentum korunduğundan dolayı, bu  bir çarpışma ya da ayrılmayı takip eden durumda bilinmeyen bir hızı, eğer diğer kütle ve hızların bilinmesi durumunda, hesap edilebilir.

Bu gerçeğin gerekli olduğu, fizikte sık rastlanan bir problem, iki parçacığın çarpışmalarıdır. Momentum her zaman korunuyor olacağından, çarpışma öncesi momenta toplamı, çarpışma sonrası momenta toplamına eşit olmalıdır:

Burada;
"" ve "": Çarpışma öncesi hızlar,  biriminde.
"" ve "": Çarpışma sonrası hızlar,  biriminde.
"": Kütle,  biriminde.

İlk hızlardan, son hızların belirlenmesi (ya da tam tersi), çarpışmanın çeşidine bağlıdır. İki çeşit momentum koruyan çarpışma vardır: Kinetik enerjiyi de koruyan esnek çarpışmalar ve kinetik enerjiyi korumayan esnek olmayan çarpışmalar.

Esnek çarpışmalar

İki bilardo topunun çarpışması, sertliklerinin yüksek olmasından dolayı, "neredeyse" tamamen esnek bir çarpışmaya örnek olarak verilebilir. Tamamen esnek olan çarpışmalar sadece  teoride, sertlikleri matematiksel olarak sonsuz olan iki cisim arasında var olabilir. İki topun çarpışması esnasında momentumun korunmasının yanı sıra, çarpışma öncesi kinetik enerjilerin toplamı, çarpışma sonraki toplama eşit olmalıdır:

Bir boyutta

Başlangıç hızları bilindiğinde, kafa-kafaya olan çarpışmalardaki son hızlar şöyle verilir:

Birinci cismin kütlesinin diğerinkinden çok daha fazla olduğu durumda (yani, ), son hızlar yaklaşık olarak şöyledir:

O halde daha fazla kütleli cisim hızını değiştirmez, ve daha az kütleli cisim, diğerinin hızının iki katı kadar daha hızlı ve kendi orijinal hızı kadar daha yavaş hareket eder.

Eşit kütleli iki cismin kafa-kafaya çarpışmasında (yani, ), son hızlar şöyle verilir

Yani hızlar basitçe değiş tokuş edilirler. Eğer birinci cisim sıfır olmayan  u1  ilk hızına sahip olup ikincisi ise duruyorsa, çarpışmadan sonra birinci cisim duruyor olup, ikincisi u1 son hızı ile hareketine devam edecektir. Bu fenomenin temsili  Newton beşiği  ile gösterilebilir.

Merkezi esnek çarpışmalarda hareket doğrultusunda bir değişme olmaz. Bu çarpışmalarda kinetik enerji ve momentum korunur. Aşağıdaki iki formül merkezi esnek çarpışma problemlerinde kullanılır:

Çoklu boyutlarda

Birden daha üst boyutlardaki, kafa-kafaya olmayan çarpışmalardaki gibi çarpışmalarda, hız vektörü, çarpışma düzlemine dik ve çarpışma düzlemine paralel olmak üzere, iki ortogonal bileşenine ayrılır. Çarpışma düzlemine dik hız bileşenleri değişmeden kalırken, çarpışma düzlemindeki  hız, bir boyutlu durumdaki gibi hesaplanabilir. Örneğin, iki-boyutlu bir çarpışmada,  momenta  x ve y bileşenlerine ayrıştırılabilir. Bundan sonra her bileşeni ayrı ayrı hesaplayıp, sonuçları  vektörel olarak birleştirip hesaplayabiliriz. Bu vektörün büyüklüğü, kapalı sistemin son  momentumudur.

Mükemmel, esnek-olmayan çarpışma

Mükemmel esnek-olmayan çarpışmaya verilen ortak bir örnek, iki kartopunun çarpışıp, akabinde birbirlerine yapışmalarıdır. Bu durumda momentumun korunumu denklemi şöyledir:

Mükemmel, esnek-olmayan çarpışmalar, gösterilebilir ki, kinetik enerjinin maksimum oranda diğer enerji biçimlerine dönüştüğü çarpışmalardır. Örneğin, eğer çarpışmadan sonra iki cisim yapışıp, ortak bir son hız ile hareket ediyorlarsa, daima, nesnelerin hızlarının sıfır olduğu ve böylece kinetik enerjilerinin %1,0'ünün dönüştürüldüğü bir gözlem çerçevesi bulunabilir. Bu göreli durumda dahi doğru olup, parçacık hızlandırıcılarında, kinetik enerjiyi  etkin bir biçimde, kütle-enerjinin değişik formlarına çevirmek için,(yani kütleli parçacıklar elde etmek için), kullanılır.

Tazmin katsayısı

Tazmin(restitution) katsayısı,  göreli uzaklaşma hızının, göreli yaklaşma hızına oranı olarak tanımlanır. Bir oran olduğundan, boyutsuz bir niceliktir. Tazmin katsayısı, iki çarpışan nesne için,  şöyle verilir:

burada

 v1  çarpışmadan sonra, birinci nesnenin son skaler hızı
 v2  çarpışmadan sonra, ikinci nesnenin son skaler hızı
 u1  çarpışmadan önce, birinci nesnenin ilk skaler hızı
 u2  .çarpışmadan önce, ikinci nesnenin ilk skaler hızı.

Mükemmel bir esnek çarpışma,  CR 'nin 1 olduğunu ima eder. Böylece mükemmel esnek çarpışmada, çarpışan cisimlerin göreli yaklaşma ve göreli uzaklaşma hızları eşittir.

Esnek-olmayan çarpışmalar,  (CR < 1) eşitsizliğine sahiptirler. Mükemmel bir esnek-olmayan çarpışma durumunda, çarpışan cisimlerin kütle merkezlerine göre hızları sıfırdır. Böylece cisimler, çarpışmadan sonra birbirlerine yapışırlar.

Patlamalar

Patlamalar, bir zincirleme reaksiyon sonucunda, potansiyel enerjinin kinetik enerjiye dönüşmesiyle çevrede bulunan materyallerin yer değiştirmesi şeklinde oluşurlar. Patlamalar potansiyel enerjiyi korumaz. Bunun yerine kimyasal, mekanik ya da nükleer biçimlerinde bulunan potansiyel enerjiyi, kinetik enerji, akustik enerji ve elektromagnetik ışınım biçimlerine  çevirir.

Momentumun çağdaş tanımları

Göreli mekanikte momentum

Göreli mekanikte, korunabilmesi için, momentum şöyle tanımlanmalıdır

burada m0  cismin  değişmez kütle si  ve   ϒ

İle verilen Lorentz çarpanıdır.
burada v cismin hızı ve c ışık hızıdır.  Tersine bağıntı şöyle verilir:

Burada    momentumun büyüklüğüdür..

Göreli momentum, değişmez kütle ile cismin has hızının çarpımı olarak da verilir. Cismin has hızı, cismin,  gözlemcinin kendi gözlem çerçevesinde ölçtüğü  konumunun, cismin kendi üzerinden geçen zamana göre(yani cismin has zamanına göre) olan değişim hızıdır. Klasik mekaniğin geçerli olduğu bölgede, göreli momentum, Newtonsal momentuma yakınsar: düşük hızlarda, γm0v,  yaklaşık olarak  m0v  Newtonsal momentum ifadesine eşittir.

Bir cismin toplam  E enerjisi, göreli momentumu ile şöyle ilintilidir

burada  p, p'nin büyüklüğüdür. Bu göreli enerji-momentum bağıntısı, foton gibi kütlesiz parçacıklar için bile geçerlidir;   seçilirse

olur.
Hem kütleli hem de kütlesiz parçacıklar için de, göreli momentum,  de Broglie dalgaboyu  λ'ya şöyle bağlıdır.

burada h,  Planck sabitidir.

Dörtlü vektör formülasyonu

Göreli dörtlü momentum,  dörtlü vektörlerin Lorentz ötelemeleri altında değişmez kalmalarından dolayı,  Albert Einstein tarafından önerilmiş tir.  Dörtlü-momentum P şöyle tanımlanır:

burada E = γm0c2,sistemin toplam göreli enerjisi,  ve px, py, ve pz  sırasıyla göreli momentumun  x-, y-, ve z bileşenlerini temsil eder.

Momentum dörtlü vektörünün büyüklüğü || P ||, m0c'ye eşittir, çünkü

dir ve her gözlem çerçevesi için değişmezdir. Kapalı bir sistemde, toplam dörtlü momentum korunur ki bu en nihayetinde hem enerjinin hem de momentumun korunumunu birleştirip, bir tek denkleme indirgemiş olur. Örneğin, in the radiationless collision of two particles with rest masses  ve   kütleli,  ve ilk hızlarına sahip göreli iki parçacığın ışımasız çarpışmalarındaki,  ve   son hızları, dörtlü momentumun korunumundan aşağıdaki gibi bulunabilir

burada

Esnek çarpışmalarda, durgun kütle değişmez iken ( and ), esnek olmayan çarpışmalarda durgun kütlelerde değişiklik olur. Dörtlü momentumun korunumunun, uzay-zamanın homojen olmasının bir sonucu olduğu ispatlanabilir.

Genelleştirilmiş momentum

Momentum, öteleme  invaryansının Noether yüküdür. Öyle ki, sadece parçacıklar değil, alanlar ve diğer her şey momentuma sahip olabilir. Ancak uzay-zamanın  eğri  olduğu yerlerde, öteleme invaryansı için hiçbir Noether yükü yoktur.

Kuantum mekaniğinde momentum

Kuantum mekaniğinde, momentum, dalga fonksiyonu üzerine etkiyen bir işlemci olarak tanımlanır. Heisenberg belirsizlik ilkesi, bir sistemin aynı anda hem konumunu hem de momentumunu ne kadar hassas olarak belirleyebileceğimizin sınırların tanımlar. Kuantum mekaniğinde, konum ve momentum,  eşlenik değişkenlerdir.

Konum tabanında tasvir edilen bir parçacığın momentum işlemcisi şöyledir;

burada ∇ gradyen işlemcisi, ħ indirgenmiş Planck sabiti, ve  i sanal birimdir. Bu momentum işlemcisinin çokça kullanılan şeklidir, ancak değişik başka tabanlarda değişik biçimler alabilir. Örneğin momentum tabanında, momentum işlemcisi şöyle temsil edilir

burada  ψ(p)  dalga fonksiyonuna etkiyen işlemci p, dalga fonksiyonu kere p değeri sonucunu verir. Bu aynı konum işlemcisinin dalga fonksiyonuna etkidikten sonra, konum değeri x çarpı dalga fonksiyonunu vermesi gibidir.

Elektromagnetizmada momentum

Elektrik ve magnetik alanlar, durağan ya da zaman içinde değişip değişmediklerine bakılmaksızın, momentum taşırlar.  Bir metal küre, silindirsel kapasitör veya mıknatıs bir  çubuğun üzerindeki  elektrostatik(magnetostatik) alanın  P basıncı aşağıdaki gibidir.

burada  ,
, ,
Sırasıyla elektromagnetik enerji yoğunluğu, elektrik alanı, ve magnetik alandır.
elektromagnetik basınç, ,  kapasitörü patlatacak kadar güçlü olabilir.
O halde elektrik ve magnetik alanlar da momentum taşırlar.

Işık (görülür, UV, radyo) elektromagnetik bir dalgadır ve böylece momentuma sahiptir. Fotonun kütlesi olmamasına rağmen yine de momentum taşır. Bu özellik güneş yelkeni gibi uygulamalara zemin hazırlar. Dielektrik ortamdaki ışığın momentumunun hesaplanması  tartışmalıdır(Bkz  Abraham–Minkowski controversy ).)
Momentum, elektrodinamik bir sistemde korunur(alandaki momentumdan, hareket eden bölümlerin mekanik momentumuna dönüşebilir). Bir alanın momentumunun hesabı, genellikle enerji-momentum tensörü ve belli bir hacim üzerinden integre edilmiş  Poynting vektörünün  zaman içindeki değişimleri dikkate alınarak yapılır. Bu ise bileşenleri enerji yoğunluğu ve momentum yoğunluğu olan bir tensör alanıdır.
Elektromagnetik etkileşmeler söz konusu olduğunda, kanonik momentuma karşılık gelen kuantum mekaniksel momentum işlemcisi

Yerine,

 ,

ile ifade edilir. Burada:

   elektromagnetik vektör potansiyeli
  yüklü parçacığın kütlesi
  hızı
  yüküdür.

Açısal momentum

Açısal momentum çember şeklinde bir düzlemde dönen bir cismin sahip olduğu bir özelliktir. Momentum gibi sabittir:

r : Parçacığın seçilen orijin noktasına göre uzaklık vektörü

p : Parçacığın momentumu

Kaynakça

 Serway, Raymond; Jewett, John (2003). Physics for Scientists and Engineers (6 ed.). Brooks Cole. ISBN 0-534-40842-7
 Stenger, Victor J. (2000). Timeless Reality: Symmetry, Simplicity, and Multiple Universes. Prometheus Books. Chpt. 12 in particular.
 Tipler, Paul (1998). Physics for Scientists and Engineers: Vol. 1: Mechanics, Oscillations and Waves, Thermodynamics (4th ed.). W. H. Freeman. ISBN 1-57259-492-6

 Dorn Bader Physik Gymnasium Gesamtband, Sek 2,, 2000 Scroedel Verlag, ISBN 3-507-10724-4
 Metzler Physik J. Grehn, J.Kause, 4. Basim, ISBN 978-3-507-10710-6

Notlar

Fiziksel nicelikler
Mekanik
Korunum yasaları
Hareket
Sürekli ortamlar mekaniği
Kütle
Hız
Latinceden Türkçeye geçen sözcükler

Momentum


Ces sacrés étudiants () est une comédie hispano-italienne de Luigi Filippo D'Amico sortie en 1957.

Synopsis
Ugo, Aldo et Ottavio sont trois étudiants de l'université de Pise qui se retrouvent dans la même pension de famille et finissent par devenir des amis inséparables. Ugo est un garçon vif mais volontaire qui ne perd jamais de vue son objectif, à savoir obtenir son diplôme. Aldo, quant à lui, est un étudiant tapageur qui ne pense qu'à s'amuser. Avec sa façon bruyante et m'as-tu-vu d'aller et venir, Aldo exerce une influence négative non seulement sur Ugo, mais aussi sur Ottavio. Alors que ce dernier était initialement timide et maladroit, il se laisse désormais aller à une vie désordonnée à la façon de la scapigliatura. Autour de ces personnages évoluent d'autres figures, qui servent à compléter le tableau de la vie universitaire goliardique et bohème du milieu du . Il apparaît également de temps en temps un saltimbanque sans le sou, complice des diverses farces imaginées par Aldo.

Ugo a une relation contrariée avec Léa, nièce du propriétaire de la pension, qui était initialement fiancée à Archimède. Mais Ugo est toujours sous la coupe de l'influence délétère d'Aldo qui fait en sorte que l'idylle entre les deux amants se transforme en un cercle vicieux de rancune et de mesquinerie. Avec son inventivité sans scrupules et exubérante, Aldo provoque des incidents continuels entre les deux amants, jusqu'à ce que, exaspérés par une série de malentendus, le couple décide de rompre. En réalité, Ugo voudrait faire pardonner à Léa ses frasques, ses subterfuges et ses extravagances, mais la peur que lui inspire l'ironie d'Aldo l'empêche de se réconcilier. Il se consacre donc assidûment à ses études et à la fin de l'année universitaire, il obtient brillamment un diplôme de droit. Mais ce n'est que lorsque Aldo quitte définitivement la ville qu'Ugo peut se débarrasser de son complexe d'infériorité et courir vers Léa pour lui dire, avec la sincérité du passé, son affection indéfectible.

Fiche technique
 Titre français : Ces sacrés étudiants ou Nous sommes les colonnes
 Titre original italien :
 Titre espagnol :
 Réalisation : Luigi Filippo D'Amico
 Scénario : Giulio Moreno, Leonardo Benvenuti, Piero De Bernardi, Vittorio Metz, Marcello Marchesi, Sandro Continenza, Luigi Filippo D'Amico
 Photographie :
 Montage : Mario Serandrei
 Musique : Mario Nascimbene, dirigé par Carlo Savina (la chanson  est interprétée par Vittorio De Sica)
 Décors :
 Costumes : Marisa Polidori
 Maquillage : Guglielmo Bonotti
 Production : Vittorio Forges-Davanzati, Silvano Valenti
 Sociétés de production : Clamer Film
 Pays de production :  -
 Langue originale : italien
 Format : Noir et blanc - Son mono - 35 mm
 Durée : 95 minutes
 Genre : Comédie de mœurs
 Dates de sortie :
 Espagne :  (Barcelone) ;  (Madrid)
 France :

Distribution
Antonio Cifariello : Ugo Stefani
Mireille Granelli : Lea
Franco Fabrizi : Aldo Perego
Ottavio Alessi : Ottavio Battipaglia, l'étudiant du sud
Vittorio De Sica : Alfredo Celimontani, le saltimbanque sans le sou.
Aroldo Tieri : Archimède, l'employé de librairie
Zoe Incrocci : la sœur d'Archimède.
Lauro Gazzolo : M. Bonci
Vanna Vivaldi : Elettra Romaneschi, le peintre
Pina Gallini : Giulia, la gouvernante
Elisa Montés : Sofia Barigozzi
Laura Betti : la chanteuse
Lydia Johnson : Lydia
Franco Migliacci : Bertini
Alvaro Alvisi : un étudiant
Liana Del Balzo : la mère de Sofia Barigozzi.
Nando Tamberlani : le recteur de l'université.
Edda Soligo :
Augusto Mastrantoni :
Fortunato Camboli :

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1957
Film espagnol sorti en 1957
Comédie italienne
Comédie espagnole
Comédie de mœurs
Film se déroulant dans une université
Film en italien
Film espagnol tourné en italien
Film italien en noir et blanc
Film espagnol en noir et blanc
Film réalisé par Luigi Filippo D'Amico
Film scénarisé par Vittorio Metz
Film se déroulant à Pise
Film tourné à Pise
Film avec une musique composée par Mario Nascimbene

Ces sacrés étudiants


Claude Aimé Benquet dit Claude Borelli, né le  à Paris  et mort le  à Sèvres, est un acteur français.

Biographie

Fils de René Benquet (écrivain 1875-1962) et Blanche Benquet (née Boraley 1889-1986) comédienne dont il a repris le nom de théâtre « Borelli » (Boraley transformé à l'italienne), Claude Benquet était le frère de l'actrice Janine Borelli (Jeanne Benquet 1914-1998), de l'actrice Colette Borelli (Alice Benquet 1923-1997) et de l'acteur Jean Borelli (Jean Benquet 1925-2013) .

Les « enfants Borelli » avaient une certaine notoriété au cinéma et théâtre durant l'entre-deux-guerres, on les retrouve seuls ou ensemble dans de nombreux films, ainsi qu'au théâtre jusque sur les planches du Théâtre-Français

Claude Borelli a aussi fait du théâtre notamment au Théâtre-Français

Il est élu Roi des gosses de Paris 1935 du concours Lépine.

Filmographie
 1932 : Poil de Carotte de Julien Duvivier : Un petit garçon.
 1932 : L'éternelle chanson, Court-métrage de Robert Vernay.
 1932 : Mirages de Paris de Fedor Ozep.
 1933 : La Porteuse de pain de René Sti : Un petit garçon.
 1934 : L'école des resquilleurs, Court-métrage de Germain Fried.
 1934 : Jeanne de Georges Marret
 1935 : Papa sandwich, court métrage de Pierre Weill .

Note : Sur de nombreuses filmographies ses films sont souvent attribués à tort à son homonyme l'actrice Claude Borelli. Cette actrice n'est née qu'en 1934 et n'a commencé sa carrière qu'après la seconde guerre mondiale vers 1949, époque où l'acteur Claude Borelli avait lui déjà arrêté sa carrière. Ce qui ne permet pas la confusion.

Théâtre

 1934 : Monsieur le Vent et Madame la Pluie, de Paul de Musset, par Guy de Téramond, Théâtre des Bons Enfants.
 1939 : La Bête, de Marius Riollet , Théâtre-Français.

Notes et références

Liens externes

Lexique Universel du film 1933/Universal Filmlexikon 1933 Arnau Frank (Berlin)

Acteur français de cinéma
Acteur français de théâtre
Naissance en avril 1928
Naissance dans le 8e arrondissement de Paris
Décès en juin 2003
Décès à Sèvres
Décès à 75 ans

Claude Benquet


Withington is a suburb of Manchester, Greater Manchester, England. Historically part of Lancashire, it lies  from Manchester city centre, about  south of Fallowfield,  north-east of Didsbury and also  east of Chorlton-cum-Hardy. Withington has a population of just over 14,000 people, reducing at the 2011 census to 13,422.

In the early 13th century, Withington occupied a feudal estate that included the townships of Withington, Chorlton-cum-Hardy, Moss Side, Rusholme, Burnage, Denton and Haughton, held by the Hathersage, Longford and Tatton families, and within the Manor of Manchester and Hundred of Salford in historic county boundaries of Lancashire.

Withington was largely rural until the mid-19th century when it experienced rapid socioeconomic development and urbanisation due to the Industrial Revolution, and Manchester's growing level of industrialisation. Withington became part of Manchester in 1904.

Today, the residents of Withington comprise a mixture of families, university students and affluent "young professionals"—often themselves former students. This is in a large part due to its education links—particularly the proximity to the University of Manchester and Manchester Metropolitan University. As a consequence, Withington is predominantly an area of mixed affluence. It is also a centre for clinical excellence with one of the largest cancer treatment centres in Europe—Christie Hospital—and Withington Community Hospital.

History

Middle Ages
In Anglo-Saxon times the area was sparsely settled by Mercians and Danes and Didsbury may have been established in King Edward the Elder's reign as a fortification against the Danes. Following the Norman Conquest the lands of south Lancashire were granted to Roger of Poitou and by the early 13th century the Manor of Withington appears to be a sub-manor of the Manor of Manchester.
The first recorded description of Withington referred to the area as a willow-copse farmstead, and giving rise to the Anglo-Saxon name Wīðign-tūn, with withy meaning "willow branch used for bundling". In the early 13th century, the Manor of Withington covered a wide area including Withington, Didsbury, Chorlton-cum-Hardy, Moss Side, Rusholme, Burnage, Denton and Haughton. The first Lord of the Manor of Withington is thought to have been William, son of Wulfrith de Withington.

Withington was one of the townships of the ancient parish of Manchester in the Salford Hundred of Lancashire, and a sub-manor of the Manor of Manchester. In the 13th century, Robert Grelle (sometimes Grelley), Lord of the Manchester Manor, granted free warren in Withington to Matthew de Hathersage (or Haversage), son of William, in exchange for one knight's fee. Little is known of the Hathersage family, except that they descended to the Longford family, and are connected with the manors of Hathersage and Longford, both in Derbyshire. The lordship of Withington remained in the Hathersage/Longford family for over 300 years.

Tudor, Stuart and Georgian periods
At the end of the 16th century, Nicholas Longford sold Withington to the Mosleys (originally 'Moseley'), an influential Anglo-Irish family of wool merchants who subsequently became wealthy landowners in Staffordshire: Nicholas Mosley later became Lord of the Manor of Manchester. Hough End Hall was built by Sir Nicholas Mosley in 1596 as the new Withington manor house—the original medieval manor house was situated south-east of the modern junction of Mauldeth Road West and Princess Road, which was surrounded by a moat. In 1750 it was demolished to make way for a farm building, but some of the moat was left. An Ordnance Survey map of 1845 shows it as "Withington Old Hall", and it later came to be known as "Chorlton's Farm" or "Old Hall Farm". Today, the site is occupied by Eddisbury Avenue and no trace remains of the old house. There are still today some remnants of this moat underneath Old Moat Primary School, on Old Moat Lane. In the early 18th century, the Withington Manor was once again sold, this time to the Egertons of Tatton.

Withington as a village developed around Wilmslow Road, a main road, connecting Manchester to Wilmslow which was the only direct route between Manchester and Wilmslow at the time. Farming still dominated the area, although there is evidence in maps of a substantial cotton house on Cotton Lane, which later appears to become Withington Hall. Some historians dispute the cotton house as there is little record of it, and claim "Cotton Lane" comes from land in the area which was jointly held by the townships of Withington, Didsbury and Burnage (a relic of the medieval open field system). This area was the old village centre however, although the only relic of its former importance is the small flower display on the corner of Wilmslow Road and Cotton Lane.

Victorian and later periods

The trade in Withington, and consequent traffic on Wilmslow Road, increased steadily as the city of Manchester flourished in the early 19th century. Turnpike roads subsequently became increasingly unpopular, and were abolished completely in 1881. Cheaper transport in and out of Manchester became an important factor in the growth of the area. The Withington and West Didsbury railway station on the Manchester South District Line, run by the Midland Railway, provided train services to Manchester Central railway station. The railway station closed to passengers in 1961.

Withington's Parish Church of St Paul was built in 1841; the architects of St Paul's Church were Hayley & Brown and it was extended in 1864. Many other chapels and churches proliferated, including Methodist, Presbyterian and Roman Catholic.

As the population increased, the need for schools grew. A day school was held in a schoolroom underneath the Wesleyan chapel on Old Hall Lane, until the Church of England established a new church school with public donations next to its new parish church in 1844, St Paul's Primary School, on land donated by benefactor Wilbraham Egerton, 1st Earl Egerton.

Withington had a Huguenot population with family and commercial ties to Germany. Among them was the Souchay family, who lived at Withington House on Wilmslow Road (the present site of the telephone exchange at Old Broadway). Charles (or Carl) Souchay and his wife Adelaide (or Adelheid) were benefactors of St Paul's church school, and the first wedding to take place at St Paul's was the marriage of the eldest Souchay daughter in 1850. The Souchays were related to Cécile Mendelssohn Bartholdy, wife of the German composer Felix Mendelssohn. In the 1840s, Mendelssohn made several visits to Britain, and stayed on occasion with friends in the Withington/Didsbury area. Mendelssohn wrote a number of letters to friends from Eltville House, the residence of another member of the Souchay family, John D. Souchay, which was situated on the south-east corner of Fog Lane and Wilmslow Road (later renamed Didsbury Priory). An account exists of an occasion in April 1847 when Mendelssohn visited St Paul's Church to play the newly installed pipe organ. The composer was suffering from ill health, and this proved to be his last British tour; less than six months later, on 4 November, aged 38, Mendelssohn died in Leipzig. The Souchays are buried in St Paul's churchyard.

In 1861, a public library and village hall were opened. The library was rebuilt in 1927 with a neo-classical facade.

Aviation

On 28 April 1910, French pilot Louis Paulhan landed his Farman biplane in Barcicroft Fields, Pytha Fold Farm on the borders of Withington, Burnage and Didsbury, at the end of the first powered flight from London to Manchester, with a six-hour overnight stop near Lichfield, Staffordshire. Paulhan beat the British contender, Claude Grahame-White, winning a £10,000 prize offered by the Daily Mail. Two special trains were chartered to Burnage railway station to take spectators to the landing. Paulhan's progress was followed throughout by a special train carrying his wife, Henri Farman and his mechanics. A house in Paulhan Road is marked by a blue plaque to commemorate his achievement.

A large aerodrome was built in 1917–18 on the westerly edge of Withington, to the southwest of the junction of Mauldeth Road and Princess Road, on what is now the site of Houghend Playing Fields. The official name was Alexandra Park Aerodrome, but it was also variously referred to as "Withington" and "Didsbury". Closure came in autumn 1924 when Lord Egerton of Tatton would not agree to the site's continued use for flying. The large hangars were then demolished and Princess Road extended southwards through the eastern edge of the site.

Governance

Withington was anciently a township within the parish of Manchester and Hundred of Salford. Following the Public Health Act 1875, Withington Town Hall was built in 1881 on Lapwing Lane, originally to house Withington Local Board of Health, then later occupied by the Withington Urban District Council, under the Local Government Act 1894. In 1904, Withington formally became part of the City of Manchester. The old Town Hall building has been converted into private apartments with new-build apartments to the south (back) and east (side).

Manchester Withington is a Parliamentary Constituency which encompasses Withington village, Chorlton-cum-Hardy, Burnage and Didsbury (East and West). Manchester Withington became the first constituency in the City of Manchester since 1929 to elect a Liberal (Democrat) MP upon John Leech's gain in the 2005 General Election, when the constituency also experienced the largest swing of that election, taking the previously 11,524 majority Labour safe seat by 667 votes –  a swing of 17%. This was possibly attributable to the constituency's large student population. The previous incumbent of the seat, Keith Bradley, had held the seat for Labour for 18 years; Lucy Powell was chosen as the successor candidate to Keith Bradley in March 2007, to try to regain the seat at the next general election. However, Leech retained the seat for the Liberal Democrats at the 2010 General Election, with 44.6% of the vote (an increase of 2.4% over 2005); Powell came second with 40.5% of the vote (a decrease of 0.4%).

Historically, Withington was a much larger area than today. Since the district was absorbed into the City of Manchester in 1904, the three city wards of Didsbury, Fallowfield, and Withington took on their own identities and are now seen as distinct areas.  The Conservative Party could once regard this area as a heartland for them, with its largely middle class population and relatively suburban image. The 'flight of the middle classes' to rural Cheshire, however, led to many of Withington's larger homes being sold off for student flats. This resulted in a changing socio-economic structure that would ultimately favour Labour and more recently, for a time, the Liberal-Democrats.

In the 2011, 2012 and 2014 local government elections however the Liberal-Democrats lost every Council seat in Withington Constituency and in the City of Manchester as a whole that they contested, leaving Labour with 95 out of 96 Council seats.

Withington and Old Moat wards are currently represented on Manchester City Council by three councillors each: Becky Chambers (Labour Party), Chris Wills (Labour and Co-operative Party), and Rebecca Moore (Labour) in Withington; Gavin White (Labour), Suzannah Reeves (Labour) and Garry Bridges (Labour) in Old Moat. Council elections took place on the 2 May 2019 with each ward returning one councillor, Becky Chambers and Garry Bridges  respectively in Withington and Old Moat wards.

Demography

According to the 2001 census

White British – 74.13%
White Irish – 5.05%
White other – 3.60%
Mixed race – 3.25%
Black – 2.34%
Asian – 9.76%
Chinese or other – 1.86%

Economy

Manchester

Geography

At , Withington is located immediately below the midpoint of the Greater Manchester Urban Area,  south of Manchester city centre.

Landmarks

Withington today retains some grade II listed buildings, including
 Hough End Hall (1596), Nell Lane, Chorlton-cum-Hardy – Withington Manor House.
 Manchester and County Bank (1890), Wilmslow Road – now an Almost Famous restaurant location.
 St Paul's Parish Church, Wilmslow Road (1841).
 Red Lion Inn (17th century).
 Victoria public house.
 White Lion public house, Wilmslow Road (1841), now a Sainsbury's Local.
 Marcus Rashford mural painted by Akse P19
Other places of historical interest in Withington include:
 Christie Hospital – founded in 1892, the hospital moved to Withington in 1932. It is one of the largest cancer research and treatment centres in Europe. Christie's pioneered the therapeutic use of X-Rays in 1901, and in 1944 the world's first clinical drug trial was carried out here.
 Scala Cinema (1912–2008), Wilmslow Road – this was the oldest cinema in Manchester. Currently (April 2018) the site is being developed into Scala, an apartment and retail block.
 Milestone, Wilmslow Road – outside the fire station, inscribed "8¼ miles to Wilmslow / 4 miles to Manchester to centre of St. Ann's"
 The Old Forge, Wilmslow Road (1881) – now private flats.
 St Cuthbert's Roman Catholic Church, Palatine Road (1881).
 The Water Trough (1876), now on Copson Street – a stone drinking trough for horses, inscribed with an Old Testament passage: "that ye may drink, both ye and your cattle, and your beasts." (II Kings III:17).
 Withington Library (1927), Wilmslow Road, designed by Henry Price.
 Withington Methodist Church, Wilmslow Road (1865).

Transport

Buses

Withington has bus links into the Manchester city centre, partly because of its position on the Wilmslow Road bus corridor which is served by very frequent buses and has been said by some analysts to be the busiest in Europe. The majority of services are operated by Stagecoach Manchester and First Greater Manchester. Other bus routes run along Burton Road and Old Moat Lane to the city centre; there are also bus routes crossing Withington East-West.

Railway

Until the 1960s, Withington had a railway station on Palatine Road, Withington and West Didsbury, on the Midland Railway's Manchester South District Railway. This station was closed in 1961 by British Rail;  today the nearest railway station to Withington is , located to the east in Ladybarn.

Metrolink Trams

In 2013, the old Midland Railway line was reopened as a light rail line as part of the Manchester Metrolink network. Today, Metrolink trams provide a direct tram link to Manchester city centre on the South Manchester Line, serving ,  and   tram stops. The name of Withington tram stop has been called into question as it is located on Princess Road, approximately  from the centre of Withington.

The Metrolink line through Withington was first proposed in the early 1980s but funding was not secured until the 21st century. The project was then put on hold due to escalating costs; new funding was sought through the Manchester Congestion Charge,
but this was rejected in a public referendum in 2008. The project was revived in May 2009 with a new funding package from local and national government. Clearance work began on the line in 2011 and it was completed in 2013.

Education

Withington Girls' School was established in 1890 and provides private education for girls aged 7 to 18. Notable alumni include Judith Chalmers.

In the 1930s, the Manchester Grammar School moved to new premises in Fallowfield, from its original position near the site of the present Manchester Cathedral. Although seen to be in Fallowfield, its location is also within the boundaries of the Withington locality. The school has been attended by actors such as Ben Kingsley and Robert Powell, cricketer Mike Atherton, and writer and broadcaster Martin Sixsmith.

Withington is served by the following local primary schools:
 Ladybarn Primary School
 St Cuthbert's Roman Catholic Primary School
 St Paul's Church of England Primary School
 Mauldeth Road County Primary School
 St Kentigern's Roman Catholic Primary School, Fallowfield
 Old Moat School, Withington

There are nearest secondary schools, including The Barlow RC High School, Didsbury High School and Parrs Wood High School.

Police service

Withington is covered by the South Manchester Division of Greater Manchester Police.

Sport

Notable people

Lindsay Bury, a footballer who helped the Old Etonians win the FA Cup in 1879 and made two appearances for England in the 1870s, was born in Withington on 9 July 1857.
 Oliver Cookson, the entrepreneur who is best known for founding Myprotein, was born in Withington hospital in 1979.
 Academy Award-winning actor Robert Donat was born in Withington in 1905, making his most acclaimed starring role in the 1939 film Goodbye, Mr. Chips.
 Alan Erasmus, co-founder of Factory Records and the Haçienda with Tony Wilson, has lived on Palatine Road for over 30 years.
 The film critic C.A. Lejeune was born here in 1897.
 Martin Lewis, the financial broadcaster who is known for his MoneySavingExpert.com website, was born in Withington.
 Richard Madeley and his wife, Judy Finnigan, lived on Old Broadway during the 1990s.
 Actor John Mahoney, who became known for his role in Frasier, lived here until 1959.
 Lee Marland, cricketer, was born in Withington.
 Dame Kathleen Ollerenshaw, who was a Conservative councillor for Rusholme for 26 years and a post-graduate of the University of Oxford, was born here in 1912.
 Kate Richardson-Walsh, the gold medal-winning Team GB hockey player, was born in Withington.
 Ernest Rutherford, Nobel Laureate, who pioneered the orbital theory of the atom, and was Head of Physics at Manchester University, lived in the village between 1898 and 1910. He is commemorated with a blue plaque on the house in which he lived on Wilmslow Road, now called "Rutherford Lodge".
 Frank Whitcombe Jr, Rugby Union player for Bradford and Yorkshire, was born in Withington.
 In 1911, the Austrian philosopher Ludwig Wittgenstein was known to have lodgings at 104 (now 154) Palatine Road while he was a student at the Victoria University of Manchester.
 William John Young, biochemist, was brn in Withingon  in 1878.

See also

Grade II* listed buildings in Greater Manchester
Listed buildings in Manchester-M20
Manchester (ancient parish)

References

External links

 Withington Ward Councillors

Areas of Manchester
History of Manchester

Withington


Um centro financeiro é um local com concentração de participantes em bancos, gestão de ativos, seguros ou mercados financeiros com locais e serviços de apoio para que essas atividades ocorram. Os participantes podem incluir intermediários financeiros (como bancos e corretoras), investidores institucionais (como gestores de investimentos, fundos de pensão, seguradoras, fundos hedge) e emissores (como empresas e governos). A atividade de negociação pode ocorrer em locais como bolsas de valores e envolver câmaras de compensação, embora muitas transações ocorram no mercado de balcão, que é diretamente entre os participantes. Os centros financeiros geralmente hospedam empresas que oferecem uma ampla gama de serviços financeiros, por exemplo, relacionados a fusões e aquisições, ofertas públicas ou ações corporativas; ou que participa de outras áreas de finanças, como private equity e resseguros. Os serviços financeiros auxiliares incluem agências de classificação de risco de crédito, bem como a prestação de serviços profissionais relacionados, especialmente consultoria jurídica e serviços contábeis.

As classes de principais centros financeiros do Fundo Monetário Internacional (FMI) são: Centros Financeiros Internacionais (IFCs), como Nova York, Londres, Singapura e Tóquio; Centros Financeiros Regionais (RFCs), como Xangai, Shenzhen, Frankfurt e Sydney; e Centros Financeiros Offshore (OFCs), como as Ilhas Cayman, Dublin, Cidade de Luxemburgo e Hong Kong.

Os Centros Financeiros Internacionais e muitos Centros Financeiros Regionais são centros financeiros de serviço completo com acesso direto a grandes pools de capital de bancos, seguradoras, fundos de investimento e mercados de capitais listados, e são as principais cidades globais. Centros Financeiros Offshore, e também alguns Centros Financeiros Regionais, tendem a se especializar em serviços orientados por impostos, como ferramentas de planejamento tributário corporativo, veículos neutros em termos de impostos[b] e securitização/sistema bancário paralelo, e podem incluir locais menores (por exemplo, Luxemburgo), ou cidades-Estados (por exemplo, Singapura). O FMI observa uma sobreposição entre Centros Financeiros Regionais e Centros Financeiros Offshore (por exemplo, Hong Kong e Singapura são Centros Financeiros Offshore e Centros Financeiros Regionais). Desde 2010, os acadêmicos consideram os Centros Financeiros Offshore sinônimo de paraísos fiscais.

Centro financeiro


Coliseo Romano es un programa de televisión chileno transmitido por MEGA.

Consta de tres jurados encargados de seleccionar a los humoristas que ellos mismos seleccionaron, de los que saldrá el ganador elegido por el público. Su presentador es José Miguel Viñuela en sus 2 primeras temporadas, tras su retiro a TVN, este rol lo toma Álvaro Salas. El 25 de enero de 2012 fue el último capítulo de la primera temporada en la que pólemicamente resultó ganador Rudy Núñez lo cual dejó desilusionado al público. El segundo lugar fue para Dany Humor, el tercero para Filomeno y un premio especial de popularidad a Bastián Paz.

Equipo

Animadores
 José Miguel Viñuela: Animador del programa y backstage durante las audiciones. Temporada 1-2
 Álvaro Salas: Humorista, presentador de televisión y egresado de pedagogía en música de la Universidad Católica de Valparaíso.chileno (Temporada 3-4).

Jurado
 Álvaro Salas: Humorista, presentador de televisión y egresado de pedagogía en música de la Universidad Católica de Valparaíso.chileno (Temporada 1-2).
 Rocío Marengo: Modelo y vedette argentina (Temporada 1-2-3-4).
 Kike Morandé: Animador de MEGA (Temporada 1).
 Luis Jara: Animador de MEGA (Temporada 2).
 Fernando Godoy: Actor de MEGA (Temporada 2-3-4) (Reemplazo de Luis Jara en ocasiones).
 Ernesto Belloni: Humorista y comediante (Temporada 3-4)

Resumen

Referencias

Programas de televisión de Mega
Coliseo romano (programa de televisión)

Coliseo romano (programa de televisión)


Regius Professorship of Physiology (oprindelig Regius Chair of Theory of Physic or Institutes of Medicine) er et professorat ved Glasgows Universitet.

Lærostolen blev instiftet af dronning Viktoria 1839 og er en af flere stillinger som Regius Professor ved læresædet. I 1893 skiftede den navn til Regius Professorship of Physiology.

Indehavere
 1839–1876, Andrew Buchanan
 1876–1906: John Gray McKendrick
 1906–1928: Diarmid Noel Paton
 1928–1947: Edward Provan Cathcart
 1947–1970: Robert Campbell Garry
 1971–1990: Otto Fred Hutter
 1991–2012: Ian McGrath
 2013– Tomasz Jan Guzik

Professorater

Regius Professor of Physiology (Glasgow)


مقاطعة تيرون هي إحدى مقاطعات أيرلندا الشمالية الستة.

أعلام
 جون راسيل يونغ
 وليام جرير
 جيمس اي بويد
 ميك دويل
 بيتر كانافان
 جون جي. وارويك

مراجع

روابط إضافية
 A Flavour of Tyrone
 County Tyrone.com
 Clogherhistory.ie

مقاطعة تيرون
أولستر
مقاطعات أيرلندا الشمالية

مقاطعة تيرون


Yudai Nishikawa (født 19. april 1986) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Gifu, Kataller Toyama og Tochigi SC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yudai Nishikawa


Ninomiya (written: 二宮 or 二ノ宮 lit. "second shrine") may refer to:

Places
 Ninomiya, Kanagawa
 Ninomiya, Tochigi
 Ninomiya Station

Other uses
 Ninomiya (shrine), a classification of Shinto shrine
 Ninomiya (surname)

See also
 Noto-Ninomiya Station
 Hōtoku Ninomiya Shrine, Japanese Shinto shrine in Odawara, Kanagawa dedicated to Ninomiya Sontoku

Ninomiya


Nehrus Allé er en gade i det nordlige Aarhus mellem Randersvej og Olof Palmes Allé/Halmstadgade. På nordsiden af gaden ligger DR Østjylland, på sydsiden Aarhus Tech. Nehrus Allé har station på Aarhus Letbane, og bybussen 6A går ligeledes igennem gaden.

Gaden har postnummeret 8200 og ligger i Aarhus N.

Historie
Gaden blev oprindeligt navngivet Varbergsgade i 1970, men i 1988 omdøbt til Nehrus Allé efter den indiske politiker Jawaharlal Nehru (1889-1964).

Han blev som leder af Kongrespartiet Indiens første premierminister i 1947 og indtog denne post indtil sin død. I international politik var han talsmand for en stærk neutralisme og for koloniernes selvstændighed. Han var fader til Indira Gandhi.

Kilder og henvisninger

Gader i Aarhus

Nehrus Allé


Usûlü'l-fıkh (Arapça: أصول الفقه) veya fıkıh usûlü, fıkıh yani İslam hukukunun iki dalından biridir. Fıkhın diğer dalı "fürû" olarak tanımlanır. Salt "fıkıh" denildiğinde ise kastedilen şey de fürû'dur. Fıkhın diğer dalı olan "usûl" ise usûl-ü'l-fıkh veya fıkıh usûlü olarak anılır. "Nazarî Hukuk" olarak tanımlayabileceğimiz fıkıh usûlüne bir ilim olduğunu vurgulayarak ilmu usûli'l-fıkh dendiği gibi sadece ilmu'l-usûl dendiği de olur.

Fıkıh usûlünün sözlük anlamı "fıkhın delilleri" veya "fıkh'ın kökleri" olarak tarif edilebilir. Fıkıh usûlünün, terminolojik, ıstılâhî anlamı ise Fahrettin Atar tarafından "Fıkıh Usûlü" isimli eserinde şu şekilde tarif edilmiştir: "1 - Şer'î hükümlerin, tafsilî delillerden çıkarılmasını mümkün kılan kâideleri ve icmâli delilleri öğreten bir ilimdir. Veya, 2 – İstinbât kâideleri ve icmâlî delillerdir." Bu tanıma göre fıkıh usûlünü kullanarak fıkhî bir mesele hakkında, deliller yoluyla, bir karara varılabilir. Kavramı anlamak için şöyle bir örnek verilebilir:

A. Ramazan'da oruc farz mıdır?
B. İslam'da Allah'ın yapılmasını emrettiği her eylem farzdır.
C. İslam'da Allah Ramazan orucunu Bakara suresi 183. ayet ile emretmiştir.
D. Ramazan orucu farzdır.

Burada B, C ve onlardan yola çıkarak A'yı cevaplayan sonuç D, fıkıh usûlünün "emir siygası şart oluşuna (vücûba) mânî olacak herhangi bir işaret olmadığı sürece şarttır" kâidesi ve şer'î delillerden Kitâb'da (fıkıhta Kur'an yerine Kitab sık sık tercih edilen bir kavramdır) ilgili bir emrin bulunuşu ile ortaya çıkmıştır.

Kısacası, hakkında bir karara varılması gereken mesele, meçhul, (matlûb-i haberî), fıkhî delillerden yararlanılarak (yukarıdaki örnekte şer'î delillerden Kitab'dı bu delil), fıkıh usûlü kâideleri göz önünde bulundurularak (örneğin açıklamasında tırnak işaretleri arasında kullanılan fıkıh usûlü kâidesi belirtilmiştir) bir sonuca, hükme, karara kavuşturulur.

Bugün bilinen ilk fıkıh usûlü eseri hicri 2. asırda İmam Şafii tarafından kaleme alınmış er-Risale adlı eserdir.

Gelenekten gelen bilgi: Aslî deliller dörde ayrılır, bunlar:

 Kitap (Kur'an)
 Sünnet
 İcmâ
 Kıyas (Şiîlerde Akıl)
Ancak İslam'ı, Kur'an'ı merkeze alarak okuyan bir kısım müslümanlar; gelenekten gelen, şer'i delil olarak ifade edilen bu delillerin, İslam adına oluşturulmuş düşünceler olduğunu, İslam'ın asıl kaynağı olan Kur'an'da; sünnet, icma ve kıyası delil olarak kabul etmemizi gerektirecek hiçbir bilginin olmadığını savunurlar. Bu delil olarak sayılan Sünnet, İcma ve Kıyas'ın İslam için önemli faydalanılanacak, eleştirilecek, ayıklamaya açık bilgiler olduğunu savunurlar ancak başlı başına bunların üzerinde tartışılmaz deliller olduğu iddiasını reddederler.

Gelenekte bu dört asli delilden, ilk ikisi yani Kur'an ve Sünnet, vahye dayanan yani İslam dinindeki nasslara dayanan delillerken diğer ikisi yani icma ve kıyas ise vahiy temelli olmayıp akli olmakla beraber İslami naslar ile ilişkilidir.

Geleneksel İslam hukukunda herhangi bir konu hakkında delil arandığı zaman, ilk önce Kitaba yani Kur'an'a başvurulur. Eğer Kur'an'da birebir karşılık gelen bir şey bulunamazsa, Sünnet'e bakılır. Daha sonra sırasıyla icma ve kıyas, sonra ise fer'î delillere başvurulur. Yani sıra şu şekildedir:

 Kitap yani (Kur'an)
 Sünnet
 İcmâ
 Kıyas (Şiîlerde Akıl)
 Fer'î deliller

Kaynakça

"Fıkıh Usûlü, F. Atar"
 "Fıkıh Usûlü", Doç. Dr. Fahrettin Atar, MÜ İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları Nu. 24, İlmî Eserler Serisi:14; 1988, İstanbul/Türkiye. Bu kitabın kaynakçasından da yararlanılmıştır (ilgili referanslar bu alt başlıktakilerdir).
  – s.61, I, "Usul-i Fıkıh", Seyyid Bey, İstanbul, 1333, 1338.
  – s.9, Usûl-i Fıkıh Dersleri, İstanbul, 1969, Büyük Haydar Efendi; s.64, "İslam Hukukunun Kaynaklarına Dair Yeni Bir Tetkik", Hâmidullah, tercüme: B. Davran, İslam Tetkikleri Enstitüsü Dergisi, İstanbul, 1953, I, sayı 1-4.
  – s.3, a.g.e., F. Atar.

Diğerleri
  "Ey iman edenler, oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi size de korunasınız diye farz kılındı." – Bakara Sûresi, 183. ayet; Elmalılı Hamdi Yazır, Türkçe Kur'an Meali, kuran.gen.tr  Belirtilen İnternet adresine 19 Aralık 2006 tarihinde ulaşılmıştır.

İslam hukuku

Fıkıh usûlü


Agrilus orbatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, 1903.

Referências

orbatus

Agrilus orbatus


Olaylar
 1448 - II. Kosova Savaşı; János Hunyadi komutasında ve çoğunluğu Macarlardan oluşan ordu, II. Murat'ın komutasındaki Osmanlı ordusuyla karşı karşıya geldi.
 1514 - Bayburt Kuşatması: Osmanlı İmparatorluğu kaleyi ele geçirdi.
 1777 - Amerikalı kuvvetleri İngilizleri Saratoga muharebesinde yendi.
 1918 - Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı kuruldu. (daha sonra adı Yugoslavya Krallığı olacak)
 1919 - Batı Trakya'daki İskeçe kasabası, Yunanlar tarafından işgal edildi.
 1922 - Gökçeada'nın kurtuluşu
 1929 - Nadir Han, Afganistan Kralı oldu.
 1933 - Albert Einstein, Almanya'dan Amerika'ya kaçtı.
 1938 - Atatürk ilk ağır komaya girdi.
 1945 - Juan Peron, Arjantin Devlet Başkanı oldu.
 1950 - Türkiye'nin de Kore Savaşı'na katılmasıyla 500 kişilik ilk Türk askerî birliği Kore'ye ulaştı ve Pusan'da karaya çıktı.
 1951 - Türkiye'nin NATO'ya katılmasıyla ilgili protokol, Londra'da imzalandı.
 1957 - Fransız yazar Albert Camus, edebiyat alanında Nobel Ödülü aldı.
 1961 - Yaklaşık 200 (bazılarına göre 400) Cezayirli gösterici, Paris polisi tarafından öldürüldü.
 1962 - Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel, siyasi Af Kanunu'nu imzaladı; 258 Yassıada hükümlüsünün tahliyesi başladı.
 1966 - Birlik Partisi kuruldu. Parti Genel Başkanlığına Hasan Tahsin Berkman getirildi. Partinin amblemi Ali'yi simgeleyen bir aslan ve onun çevresinde 12 imamı temsil eden 12 yıldız olarak belirlendi.
 1966 - Peru'da 8,1 şiddetinde deprem meydana geldi. 100'e yakın kişi öldü.
 1967 - "Hair" müzikali New York'ta sahnelenmeye başlandı.
 1970 - Québec Çalışma Bakanı Pierre Laporte, Québec Kurtuluş Cephesi (FLQ) militanlarınca öldürüldü. Laporte, 10 Ekim 1970'te kaçırılmıştı.
 1973 - OPEC, bazı Batılı ülkelere, Suriye ile olan savaşında İsrail'e yardım ettikleri gerekçesiyle petrol ambargosu uygulamaya başladı.
 1979 - Rahibe Teresa'ya Nobel Barış Ödülü verildi.
 1987 - Eski cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, Devlet töreninden sonra Devlet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
 1989 - Başbakan Turgut Özal, Cumhurbaşkanlığına aday olduğunu açıkladı.
 1989 - San Francisco'da 7,1 şiddetinde deprem.
 2001 - İsrail-Filistin barış anlaşmalarına karşı çıkan Ulusal Birlik Partisi Genel Başkanı Rehavam Ze'evi, uğradığı silahlı saldırıcı sonucu öldü. Saldırıyı Filistin Halk Kurtuluş Cephesi üstlendi.
 2003 - Taipei'deki 101 katlı gökdelen, Kuala Lumpur'dakini 50 m geçerek Dünyanın en yüksek binası oldu.
 2008 - Türkiye, 2009 - 2010 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi geçici üyeliğine 151 oyla kabul edildi.
 2010 - Necmettin Erbakan, Saadet Partisi Genel Başkanlığı'na seçildi.
 2023 - İsrail Hava Kuvvetleri, Gazze'de bulunan El-Ehli Arap Hastanesi'ni vurdu. Saldırılarda şimdiye kadar 500'den fazla sivil hayatını kaybetti.

Doğumlar
 1488 - Baccio Bandinelli, İtalyan, Maniyerist heykeltıraş ve ressam (ö. 1560)
 1577 - Christofano Allori, Barok Dönem İtalyan ressamı (ö. 1621)
 1760 - Henri de Saint Simon, Fransız filozof ve iktisatçı (ö. 1825)
 1780 - Richard Mentor Johson, 1837'den 1841'e kadar ABD başkan yardımcılığı yapmıştır (ö. 1850)
 1813 - Georg Büchner, Alman oyun yazarı (ö. 1837)
 1817 - Seyyid Ahmed Han, Hindistanlı Müslüman pragmatist, İslami reformist, düşünür ve yazar (ö. 1898)
 1859 - Childe Hassam, Amerikalı Empresyonist ressam (ö. 1935)
 1867 - Josep Puig i Cadafalch, Katalan mimar, sanat tarihçisi ve siyasetçi (ö. 1956)
 1871 - Dénes Berinkey, Macar siyasetçi ve hukukçu (ö. 1944)
 1883 - Alexander Sutherland Neill, İskoçya doğumlu İskoç eğitimci, yazar ve psikolog (ö. 1973)
 1892 - Theodor Eicke, Nazi subayı (ö. 1943)
 1895 - Mikhail Bakhtin, Rus filozof ve edebiyat teorisyeni (ö. 1975)
 1898 - Simon Vestdijk, Hollandalı yazar ve şair (ö. 1971)
 1900 - Jean Arthur, Amerikalı Broadway ve sinema oyuncusu (ö. 1991)
 1903 - Nathanael West, Amerikalı yazar (ö. 1940)
 1912 - I. Ioannes Paulus, Papa (33 günle Papalık dönemi en kısa olan 10 papadan biri) (ö. 1978)
 1913 - Faik Türün, Türk asker ve siyasetçi (12 Mart dönemi komutanlarından) (ö. 2003)
 1914 - Jerry Siegel, Amerikalı çizgi roman sanatçısı ve yazar (ö. 1996)
 1915 - Arthur Miller, Amerikalı oyun yazarı (Satıcının Ölümü adlı eseriyle ün kazanan) (ö. 2005)
 1917 - Marsha Hunt, Amerikalı eski tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1918 - Rita Hayworth, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 1987)
 1920 - Montgomery Clift, Amerikalı aktör (ö. 1966)
 1921 - Mariya Gorohovskaya, Sovyet jimnastikçi (ö. 2001)
 1922 - Michel Galabru, Fransız oyuncu (ö. 2016)
 1924 - Rolando Panerai, İtalyan opera sanatçısı (ö. 2019)
 1926 - Julie Adams, Amerikalı oyuncu (ö. 2019)
 1926 - Beverly Garland, Amerikalı oyuncu (ö. 2008)
 1930 - İsmail Akbay, Türk mühendis (ö. 2003)
 1933 - William Anders, NASA astronotu
 1934 - Johnny Haynes, İngiliz eski millî futbolcu (ö. 2005)
 1938 - António Calvário, Portekizli şarkıcı ve söz yazarı
 1938 - Les Murray, Avustralyalı şair, tarihçi, romancı, egitimci ve eleştirmen (ö. 2019)
 1940 - Jim Smith, İngiliz futbolcu (ö. 2019)
 1941 - Earl Thomas Conley, Amerikalı country müzisyeni ve şarkıcısı (ö. 2019)
 1945 - Roberto Delmastro, Şilili poltikacı ve mühendis (ö. 2014)
 1947 - Ömer Azziman; Faslı avukat, akademisyen ve siyasetçi
 1948 - Robert Jordan, Amerikalı yazar (ö. 2007)
 1948 - Margot Kidder, Kanadalı-Amerikalı oyuncu (ö. 2018)
 1948 - Shin Il-ryong, Güney Koreli aktör ve girişimci (ö. 2022)
 1949 - Owen Arthur, Barbadoslu siyasetçi ve ekonomist (ö. 2020)
 1950 - Sandra Reemer, Hollandalı şarkıcı (ö. 2017)
 1950 - Howard Rollins, Amerikalı oyuncu (ö. 1996)
 1951 - Roger Pontare, İsveçli şarkıcı
 1953 - Muhittin Korkmaz, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu
 1953 - Özkan Uğur, Türk müzisyen, sinema ve dizi oyuncusu (MFÖ grubunun üyesi) (ö. 2023)
 1955 - Yorgo Alogoskufis, Yunan ekonomi profesörü
 1956 - Frans Hoek, Hollandalı kaleci
 1957 - Eleftheria Arvanitaki, Yunan folk şarkıcısı
 1957 - Lawrence Bender, Amerikalı film yapımcısı
 1957 - Pino Palladino, Galli bas gitarist
 1958 - Alan Jackson, Amerikalı country müzik sanatçısı
 1959 - Richard Roeper, Amerikalı köşe yazarı ve film eleştirmeni
 1960 - Burhan Çaçan, Türk halk müziği sanatçısı (ö. 2023)
 1960 - Rob Marshall, Amerikalı tiyatro ve film yönetmeni, koreograf
 1960 - Bernie Nolan, İrlandalı şarkıcı ve aktris (ö. 2013)
 1961 - David Means, Amerikalı hikâye ve roman yazarı
 1963 - Sergio Goycochea, Arjantinli emekli kaleci
 1964 - Gregg Wallace, İngiliz medya kişiliği, sunucu, yazar ve eski manav
 1966 - Mark Gatiss, İngiliz oyuncu, komedyen, yazar ve senarist
 1967 - René Dif, Danimarkalı şarkıcı, oyuncu ve müzisyen
 1967 - Nathalie Tauziat, Fransız profesyonel tenis oyuncusu
 1968 - Graeme Le Saux, İngiliz eski millî futbolcu
 1969 - Ernie Els, Güney Afrikalı golfçü
 1969 - Jesús Ángel García, İspanyol yürüyüşçü
 1969 - Wyclef Jean, Amerikalı müzisyen ve söz yazarı
 1971 - Deniz Uğur, Türk sinema, tiyatro, dizi oyuncusu ve senaryo yazarı
 1971 - Andy Whitfield, Avustralyalı oyuncu (ö. 2011)
 1972 - Eminem, Amerikalı rap müzisyeni
 1972 - Tarkan, Türk şarkıcı, söz yazarı, besteci, yapımcı ve aranjör
 1974 - Matthew Macfadyen, İngiliz oyuncu
 1976 - Sebastián Abreu, Uruguaylı millî futbolcu
 1976 - Nil Karaibrahimgil, Türk şarkıcı
 1977 - Dudu Aouate, İsrailli millî futbolcu
 1977 - André Villas-Boas, Portekizli teknik direktör
 1978 - Pablo Iglesias Turrión, İspanyol politikacı
 1979 - Kostas Tsartsaris, Yunan basketbolcu
 1979 - Kimi Räikkönen, Fin Formula 1 pilotu
 1980 - Ekaterina Gamova, Rus voleybolcu
 1982 - Ahmed Daher, Cibutili futbolcu
 1983 - Felicity Jones, İngiliz oyuncu
 1984 - Giovanni Marchese, İtalyan futbolcu
 1984 - Gottfrid Svartholm, İsveçli bilgisayar uzmanı
 1985 - Max Irons, İngiliz oyuncu ve model
 1985 - Collins John, Hollandalı futbolcu
 1986 - Constant Djakpa, Fildişi Sahilli futbolcu
 1987 - Hideto Takahashi, Japon millî futbolcu
 1989 - Serhiy Hladır, Ukraynalı millî profesyonel basketbolcu
 1990 - Saki Kumagai, Japon millî futbolcu
 1991 - Brenda Asnicar, Arjantinli oyuncu ve model
 1993 - Kenneth Omeruo, Nijerya millî futbolcu

Ölümler
 33 - Yaşlı Agrippina, Roma İmparatorluğu'nun 1. yüzyılında yaşamış en etkili kadınlardan biri (d. MÖ 14)
 532 - II. Bonifacius, 17 Eylül 530'dan öldüğü 17 Ekim 532 tarihine kadar papalık yapmış Cermen din adamı
 866 - Mustain, 862-866 döneminde hükümdarlık yapan on ikinci Abbasi halifesi (d. 836)
 1744 - Guarnerius, İtalyan keman yapımcısı (d. 1698)
 1780 - Bernardo Bellotto, İtalyan veduta ressamı ve resim klişe kalıpcısı (d. 1720)
 1806 - Jean-Jacques Dessalines, Haiti imparatoru (d. 1758)
 1849 - Frédéric Chopin, Polonya asıllı Fransız besteci (d. 1810)
 1887 - Gustav Kirchhoff, Alman fizikçi (d. 1824)
 1889 - Nikolay Çernişevski, Rus materyalist filozof, eleştirmen ve sosyalist (d. 1828)
 1893 - Patrice de Mac-Mahon, Eski Fransız general ve siyasetçi (d. 1808)
 1908 - William Harris Ashmead, ABD'li bir entomolog (d. 1855)
 1910 - Carlo Michelstaedter, İtalyan yazar (d. 1887)
 1937 - J. Bruce Ismay, İngiliz iş insanı (d. 1862)
 1938 - Karl Kautsky, Alman sosyalist lider ve II. Enternasyonal'in önde gelen teorisyenlerinden (d. 1854)
 1955 - Dimitrios Maximos, Yunan bankacı ve siyasetçi (d. 1873)
 1963 - Jacques Hadamard, Fransız matematikçi (d. 1865)
 1967 - Puyi, Çin İmparatoru (d. 1906)
 1970 - Jan Syrový, Çek asker (d. 1888)
 1973 - Ingeborg Bachmann, Avusturyalı yazar (d. 1926)
 1978 - Giovanni Gronchi, İtalyan politikacı (d. 1887)
 1979 - Richard Söderberg, Amerikalı güç mühendisi ve Enstitü Profesörü (d. 1895)
 1981 - Albert Cohen, İsviçreli yazar (d. 1895)
 1993 - Criss Oliva, Amerikalı müzisyen ve Savatage grubunun kurucusu ve gitaristi (d. 1963)
 2002 - Soner Ağın, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı ve yönetmen (d. 1945)
 2012 - Sylvie Kristel Hollandalı sinema sanatçısı ve model (d. 1952)
 2014 - Arif Doğan, Türk asker (d. 1945)
 2014 - Masaru Emoto, Japon millî yazar (d. 1943)
 2015 - Howard Kendall, İngiliz eski futbolcu ve teknik direktör (d. 1946)
 2015 - Anne-Marie Lizin, Belçikalı siyasetçi (d. 1949)
 2017 - Danielle Darrieux, Fransız şarkıcı ve oyuncu (d. 1917)
 2017 - Mychael Knight, Amerikalı moda tasarımcısı (d. 1978)
 2018 - Carlos Boloña Behr, Perulu siyasetçi (d. 1950)
 2018 - Sebastian Fischer, Alman oyuncu ve dublaj sanatçısı (d. 1928)
 2018 - Leone Frollo, İtalyan çizer (d. 1931)
 2018 - Cornelius Edward Gallagher, Amerika Birleşik Devletleri Demokrat Parti üyesi siyasetçi (d. 1921)
 2018 - Ara Güler, Ermeni asıllı Türk gazeteci, foto muhabiri ve yazar (d. 1928)
 2019 - Alicia Alonso, Kübalı balerin (d. 1920)
 2019 - Hildegard Bachert, Alman-Amerikalı sanat yönetmeni ve müze işletmecisi (d. 1921)
 2019 - Elijah Cummings, Amerikalı siyasetçi ve insan hakları aktivisti (d. 1951)
 2019 - Bill Macy, Amerikalı oyuncu ve komedyen (d. 1922)
 2020 - Aurora Chamorro, İspanyol yüzücü (d. 1954)
 2020 - Bonaria Manca, İtalyan ressam (d. 1925)
 2020 - Ryszard Ronczewski, Polonyalı aktör (d. 1930)
 2021 - Toshihiro Iijima, Japon yönetmen, yapımcı ve senarist (d. 1932)
 2022 - Zbigniew Senkowski, Polonyalı sendikacı ve siyasetçi (d. 1955)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Yoksullukla Mücadele Günü
 Dünya Astsubaylar Günü
 Fırtına: Kırlangıç Fırtınası

Kaynakça

1017
17

17 Ekim


Ted Nicolaou () este un regizor de film american, scenarist și producător.

Biografie și carieră
După ce a absolvit cursurile de cinematografie la Universitatea Texasului din Austin, s-a alăturat echipei de producție a filmului The Texas Chain Saw Massacre (1974) ca inginer de sunet (și a furnizat celebra dubiță folosită de protagoniști). A debutat ca regizor cu filmul antologie The Dungeonmaster (1985, segmentul "Desert Pursuit") și a continuat cu  TerrorVision (1986).

Este cel mai faimos pentru regia seriei de filme Subspecii despre vampirul Radu Vladislas, interpretat de actorul Anders Hove. Ted a mai lucrat și în televiziune, la regia unor episoade a unor seriale ca Lucky Luke, Full Moon Fright Night sau filme TV ca Puppet Master vs Demonic Toys.

În 1991, Subspecies a devenit primul film american care a fost filmat la București, România. Regizorul Ted Nicolaou a fost inițial îngrijorat cu privire la filmările pe teritoriul României, dar după o cercetare pe teren de patru zile a ajuns să îndrăgească locul datorită ruinelor antice și a zonei împădurite. Alte zone transilvănene au servit ca loc de filmare pentru toate filmele seriei, cu filmări specifice la Hunedoara, Brașov și Sinaia. Deoarece urme ale comunismului încă se mai găseau în țară, împreună cu diferențele culturale și problemele generale care însoțesc producția unui film au oferit echipei o experiență dificilă în timpul filmării primului film al seriei Subspecies.

Este printre primii regizori care a realizat filme americane în România. A fost unul dintre scenariștii filmului Vlad Nemuritorul (2002).

Filmografie
The Dungeonmaster (1985)
TerrorVision (1986)
Subspecies (1991)
Bad Channels (1992)
Remote (1993)
Bloodstone: Subspecies 2 (1993)
Dragonworld (Ținutul Dragonului, 1994)
Bloodlust: Subspecies 3 (1994)
 Leapin' Leprechauns! (1995)
 Spellbreaker: Secret of the Leprechauns (1996)
Vampire Journals (1997)
Subspecies 4: Bloodstorm (1998)
 Orașul în miniatură (1998)
Ragdoll (1999)
The Horrible Dr. Bones (2000)
Puppet Master vs. Demonic Toys (2004)
In the Shadow of the Cobra (2004)
The Etruscan Mask (2007)
Finding Happiness (2014)
Vampire Slaughter: Eaten Alive (2018)
Bunker of Blood: Chapter 2 - Deadly Dolls: Deepest Cuts (2018)
Don't Let Her In (2021)

Referințe și note

Legături externe

 Ted Nicolau la CineMagia.ro

Regizori americani
Scenariști americani
Producători de film americani
Regizori de filme de groază
Regizori de filme SF

Ted Nicolaou


Memoria negra es una película documental española del año 2006, dirigida por Xavier Montanyà.

Sinopsis
La voz en off de un exiliado guineano anónimo, que heredó un río a la muerte de su padre, recuerda, desde la lejanía del destierro, episodios de la infancia, leyendas populares y viejas creencias africanas, introduciéndonos en el convulso pasado de Guinea Ecuatorial. Este documental aborda la colonización española en ese país africano y la herencia política, religiosa y cultural que aflora tras la independencia, desde los tiempos sangrientos de la dictadura de Francisco Macías hasta el actual régimen de Teodoro Obiang Nguema, sustentado por la riqueza petrolífera del país.

Referencias

Películas de Guinea Ecuatorial

Memoria negra


Fylkisstjórakosningar í Bandaríkjunum fóru fram þann 6. nóvember árið 2018.

Alabama

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Kay Ivey (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2017)
 Walt Maddox (D), borgarstjóri Tuscaloosa

Alaska

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Mike Dunleavy (R), fyrrverandi fylkisöldungadeildarþingmaður
 Mark Begich (D), fyrrverandi öldungadeildarþingmaður

Arizona

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Doug Ducey (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 David Garcia (D), kennari

Arkansas

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Asa Hutchinson (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Jared Henderson (D)

Kalifornía

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Gavin Newsom (D), varafylkisstjóri
 John H. Cox (R), kaupsýslumaður

Colorado

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Jared Polis (D), fulltrúadeildarþingmaður
 Walker Stapleton (R)

Connecticut

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Ned Lamont (D)
 Bob Stefanowski (R), kaupsýslumaður

Flórída

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Ron DeSantis (R), fulltrúadeildarþingmaður
 Andrew Gillum (D), borgarstjóri Tallahassee

Georgía

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Brian Kemp (R), fylkisutanríkisráðherra
 Stacey Abrams (D), leiðtogi minnihlutans á fulltrúadeild fylkisþingsins

Hawaii

Frambjóðendur
 Sigurvegari: David Ige (D), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Andria Tupola (R), leiðtogi minnihlutans á fulltrúadeild fylkisþingsins

Idaho

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Brad Little (R), varafylkisstjóri
 Paulette Jordan (D), fyrrverandi fylkisfulltrúadeildarþingmaður

Illinois

Frambjóðendur
 Sigurvegari: J. B. Pritzker (D), kaupsýslumaður
 Bruce Rauner (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)

Iowa

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Kim Reynolds (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2017)
 Fred Hubbell (D), kaupsýslumaður

Kansas

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Laura Kelly (D), fylkisöldungadeildarþingmaður
 Kris Kobach (R), fylkisutanríkisráðherra
 Greg Orman (I), kaupsýslumaður

Maine

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Janet Mills (D), fylkisdómsmálaráðherra
 Shawn Moody (R), kaupsýslumaður

Maryland

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Larry Hogan (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Ben Jealous (D)

Massachusetts

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Charlie Baker (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Jay Gonzalez (D)

Michigan

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Gretchen Whitmer (D), leiðtogi minnihlutans á öldungadeild fylkisþingsins
 Bill Schuette (R), fylkisdómsmálaráðherra

Minnesota

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Tim Walz (D), fulltrúadeildarþingmaður
 Jeff Johnson (R)

Nebraska

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Pete Ricketts (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Bob Krist (D), fylkisöldungadeildarþingmaður

Nevada

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Steve Sisolak (D)
 Adam Laxalt (R), fylkisdómsmálaráðherra

New Hampshire

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Chris Sununu (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2017)
 Molly Kelly (D), fyrrverandi fylkisöldungadeildarþingmaður

New Mexico

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Michelle Lujan Grisham (D), fulltrúadeildarþingmaður
 Steve Pearce (R), fulltrúadeildarþingmaður

New York

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Andrew Cuomo (D), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2011)
 Marc Molinaro (R)

Ohio

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Mike DeWine (R), fylkisdómsmálaráðherra
 Richard Cordray (D), fylkisdómsmálaráðherra

Oklahoma

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Kevin Stitt (R), kaupsýslumaður
 Drew Edmondson (D), fylkisdómsmálaráðherra

Oregon

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Kate Brown (D), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Knute Buehler (R), fylkisfulltrúadeildarþingmaður

Pennsylvanía

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Tom Wolf (D), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Scott Wagner (R), fylkisöldungadeildarþingmaður

Rhode Island

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Gina Raimondo (D), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Allan Fung (R), borgarstjóri Cranston

Suður-Karólína

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Henry McMaster (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2017)
 James E. Smith Jr. (D), fylkisfulltrúadeildarþingmaður

Suður-Dakóta

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Kristi Noem (R), fulltrúadeildarþingmaður
 Billie Sutton (D), leiðtogi minnihlutans á öldungadeild fylkisþingsins

Tennessee

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Bill Lee (R), kaupsýslumaður
 Karl Dean (D), fyrrverandi borgarstjóri Nashville

Texas

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Greg Abbott (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2015)
 Lupe Valdez (D), fógeti Dallas-sýslu

Vermont

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Phil Scott (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2017)
 Christine Hallquist (D)

Wisconsin

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Tony Evers (D)
 Scott Walker (R), sitjandi fylkisstjóri (síðan 2011)

Wyoming

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Mark Gordon (R)
 Mary Throne (D), fyrrverandi leiðtogi minnihlutans á fulltrúadeild fylkisþingsins

Washington, D.C.

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Muriel Bowser (D), sitjandi borgarstjóri (síðan 2015)

Gvam

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Lou Leon Guerrero (D), fyrrverandi svæðisöldungadeildarþingmaður
 Ray Tenorio (R), varafylkisstjóri

Norður-Maríanaeyjar

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Ralph Torres (R), sitjandi svæðisstjóri (síðan 2015)

Bandarísku Jómfrúaeyjar

Frambjóðendur
 Sigurvegari: Albert Bryan (D)
 Kenneth Mapp (I), sitjandi svæðisstjóri (síðan 2015)

Kosningar í Bandaríkjunum 2018
2018

Fylkisstjórakosningar í Bandaríkjunum 2018


Alessandro Schöpf (n. 7 februarie 1994, Umhausen, Austria) este un fotbalist austriac, care în prezent joacă la FC Schalke 04 în Bundesliga pe postul de mijlocaș.

Cariera de jucător

Bayern München
Schöpf s-a alăturat echipei Bayern München în 2009, unde a jucat la juniori timp de trei ani până când a fost promovat la echipa secundă în 2012. El a debutat în primul meci al sezonului 2012-2013 contra echipei FC Augsburg II. A continuat evoluțiile bune, ajungând să termine sezonul cu 28 de apariții, iar echipa terminând pe locul secund în Regionalliga Bayern. Marcând 11 goluri, el a devenit golgheterul echipei după Marius Duhnke cu 114 goluri. În următorul sezon, Schöpf a jucat în 34 de meciuri, marcând tot 11 goluri și echipa reușind să termine pe primul loc. Totuși, aceștia au pierdut după goluri din deplasare barajul cu SC Fortuna Köln. Împreună cu colegul său,  Julian Green, Schöpf a fost chemat la prima echipă, însă nu a jucat niciun meci în sezonul 2013–2014.

1. FC Nürnberg
În iulie 2014, Schöpf a semnat cu formația din 2. Bundesliga, 1. FC Nürnberg. El a debutat în sezonul 2014-2015 în victoria 1–0 contra echipei Erzgebirge Aue.

FC Schalke 04
Pe 7 ianuarie 2016, a fost anunțat transferul lui Schöpf la Schalke 04, acesta semnând un contract până în 2019. El a debutat în Bundesliga pe 30 ianuarie contra echipei SV Darmstadt 98, meci câștigat cu 1-0.

Cariera internațională
Schöpf a debutat la națională de seniori a Austriei pe 27 martie 2016, intrând din poziția de rezervă în minutul 87 într-un meci amical contra Albaniei. La data de 12 mai 2016 antrenorul naționalei, Marcel Koller, l-a convocat pentru Campionatul European din 2016. Primul său gol a venit pe 31 mai 2016 într-un meci amical contra Maltei, câștigat cu scorul de 2-1, el marcând cel de-al doilea gol.

La Campionatul European din Franța a intrat din poziția de rezervă în toate cele trei meciuri. În ultimul meci al grupelor, a marcat singurul gol al Austriei.

Goluri internaționale

Palmares
Bayern München II
 Regionalliga Bayern (1): 2013-2014

Statistici

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1994
Fotbaliști austrieci
Fotbaliști ai FC Schalke 04

Alessandro Schöpf


Trachiá, en , est une île inhabitée du dème de Corfou-Centre et des îles Diapontiques,  district régional de Corfou, en Grèce.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Île inhabitée en Grèce
Géographie de Corfou

Trachiá (Corfou)


Spania la Jocurile Olimpice de vară din 2012 de la Londra, în perioada 27 iulie - 12 august 2012, a participat cu o delegație de 278 de sportivi care a concurat la 23 de sporturi. S-a aflat pe locul 21 în clasamentul pe medalii.

Referințe
  Spania la Jocurile Olimpice de vară din 2012  pe Sports Reference

Spania la Jocurile Olimpice
Țări la Jocurile Olimpice de vară din 2012


Cette page liste les titres numéro un dans les meilleures ventes de disques en Autriche pour l'année 2022.

Classement des singles

Classement des albums

Hit-parade de l'année

Voir aussi
 2022 en musique

Lien externe
 Classement officiel autrichien

Autriche
Liste des titres musicaux numéro un en Autriche
2022 en Autriche

Liste des titres musicaux numéro un en Autriche en 2022


Richnava este o comună slovacă, aflată în districtul Gelnica din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 2.971 de locuitori.

Istoric
Localitatea Richnava este atestată documentar din 1246.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Richnava


Asya veya Asya Kıtası, Avrupa'nın doğusunda, Büyük Okyanus'un batısında, Okyanusya'nın kuzeyinde ve Arktik Okyanus'un güneyinde bulunan kıta, yüzölçümü olarak Dünya'nın en büyük kıtası, aynı zamanda nüfus açısından en kalabalık kıtasıdır. Sınırları değişkenlik gösterse de Avrupa ve Afrika kıtaları ile kara sınırı vardır. Avrupa ile birlikle Avrasya'yı, Avrupa ve Afrika kıtalarıyla birlikte Eski Dünyayı oluşturur. İnsanlığın Afrika'dan çıktıktan sonra ayak bastığı ilk kıta olan Asya, aynı zamanda Dünya üzerindeki birçok dinin çıkış bölgesidir. Ortadoğu kökenli İslam, Hristiyanlık gibi İbrani dinler ile Hint Yarımadası kökenli Budizm ve Hinduizm gibi Dharmatik dinler buna örnektir. Kuzey Kutup Dairesinden  Ekvatora kadar uzanan Asya Kıtası, yeryüzünün en alçak noktası olan Lut Gölü ve en yüksek noktası olan Everest gibi çok farklı yeryüzü şekillerini içinde barındırır.

Tanım ve sınırlar
Tarihçi Herodot tarafından bu terim ilk kez bugünkü Salihli Ovası, sonraları da Gediz Havzası'nı nitelemek için kullanılmıştır. Sardes'in zenginliklerini anlatırken bu kenti Asya'nın başkenti olarak betimlemiştir. Zamanla Asya terimi önce Anadolu yarımadası sonraları ise Çin'e ve Moğolistan'a kadar (Marko Polo'nun keşifleriyle) olan toprakların tamamı için kullanıldı.

Asya'nın sınırları hakkında birçok araştırmacı farklı görüşler ileri sürse de, en doğru kabul edilen sınırları; Ural Dağları, Ural Nehri, Maniç Oluğu, Karadeniz, İstanbul ve Çanakkale Boğazları, Ege Denizi, Akdeniz, Süveyş Kanalı ve Kızıldeniz üzerinden çekilecek bir hat oluşturur. Kıtanın en kuzeyinde, Rusya'da Çelyuskin Burnu (77° 42' 55" K paraleli) yer alırken, en güneyinde, Malakka Yarımadasındaki Buru Burnu (1°14'17" K paraleli) bulunur. Adaları esas aldığımız takdirde, Severneya Zemlya adası (81°16'23" K paraleli) ile Endonezya'ya bağlı Rudi Adaları (11°00'19" G paraleli) arasında 10.245 km'dir. Kıta doğu batı doğrultusunda; Türkiye'nin anakaraya bağlı en batı ucu olan Çanakkale'nin Ayvacık ilçesi (26° 24' 17" D meridyeni) ile Çukçi Yarımadasında Dejnev Burnu (169° 40' 17" D meridyeni) arasında 8.200 km'dir.

Asya-Amerika sınırı
Asya, kuzeyden Arktik Okyanusu ile sınırlıdır. Kuzey doğuda, Amerika'dan sığ bir deniz olan 100 km genişliğindeki Bering Boğazı vasıtası ile ayrılmaktadır. Kıta doğuda Büyük Okyanus ile sınırlanır. Ancak kıyı açıklarında okyanus tabanından yükselen kuzey-güney doğrultulu dağların su üzerine çıkan kısımlarını oluşturan ada ve takım ada girlandları yer almaktadır. Burada; Aleut, Japon, Bonin ve Marian derin deniz çukurluklarından geçen ve "Andezit Hattı" adı verilen bir çizginin batısındaki bölge ile orada yer alan ada ve takım ada girlantları Asya anakarasına aittir.

Asya-Afrika sınırı

Süveyş kanalı ve Kızıldeniz ile sınırdır. Kanalın doğusunda kalan ve Mısır, Sina Yarımadası Asya'dadır.

Asya-Okyanusya sınırı
Kıtanın güneydoğu sınırı biraz karışık olmakla birlikte Sunda Adaları ile Arafura Denizi arasından geçen hat sınır olarak kabul edilebilir. Kıtayı güneyden Hint Okyanusu sınırlandırmaktadır.

Asya-Avrupa sınırı
Asya'nın, Avrupa'nın doğusu ile iç içe girdiği batı sınırı ise oldukça tartışmalı bir meseledir. Mesela Anadolu Asya kabul edilmesine rağmen Avrupa'nın güneydoğusuna daha çok benzemektedir ve Doğu Avrupa Ovası da Asya'nın kuzeydoğusuyla benzerlik gösterir. Ancak kabul edilen görüşe göre Anadolu ve Kafkaslar Asya'dan sayılırken Trakya Avrupa'ya dahil edilmektedir.

Tarih

İnsanların Asya'ya yayılması ile Asya tarihinde genel olarak Avrasya stepleri, Doğu Asya, Güney Asya ve Orta Doğu önemli rol oynamıştır. Asya kıtasının kuzey kısımları gür ormanlar ve tundra ile kaplı olması nedeniyle bu alanlarda çok az insan yaşamıştır.

Tarih öncesi
Asya'ya ayak basan ilk hominidin 1.8 milyon yıl önce Afrika'dan göç etmiş Homo erectus olduğu ve burada 40.000 yıl öncesine kadar da yaşadığı düşünülmektedir. Bu türe ait Java Adamı ve Pekin Adamı gibi fosiller Güneydoğu ve Doğu Asya'da bulunmuştur. İlk modern insanın ayak basması ise 60.000 ila 100.000 yıl önce gerçekleşmiştir.

Tarih öncesi çağlarda Asya'da üretilmiş çeşitli kalıntılar bulunur. Örneğin MÖ 10.000 yılına tarihlenen ve Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan Göbekli Tepe Asya kıtasında yer alır ve bilinen en eski insan yapımı dini yapılardan biridir. Bu tarihten kısa bir zaman sonra ise Ortadoğu'da Tarım devrimi başlamış, Bereketli Hilal denen bölgede ilk tarım faaliyetleri yürütülmüştür. Bu, ilerleyen çağlarda bu bölgede ilk devletlerin kurulmasına ve medeniyete zemin hazırlamıştır.

Bronz ve Demir Çağları

Asya'da Bakır ve Bronz Çağı sırasında pek çok arkeolojik kültür gelişmiştir. İlk at evcilleştirme izlerine sahip Botai kültürü, günümüzdeki Hint-Avrupalıların köklerini oluşturacak Andronovo, BMAC ve Afanasiyevo kültürü gibi Proto-Hint-Avrupa kültürleri Orta Asya bölgesinde yer almıştır ve bu kültürler göçebe ve bazen yerleşik hayatı benimsemiştir. İndus Vadisi Uygarlığı'da bu dönemde Güney Asya'da gelişmiştir. Bu yaklaşık 2000 yıllık zaman zarfında Çin ve Mezopotamya bölgelerinde Akkadlar, Asurlar, Babil, Hititler ve Shang Hanedanı gibi devletler oluşmaya başlamış, yazı da Mezopotamya'da MÖ 4500 dolaylarında Sümerler tarafından geliştirilmiştir.

Demir Çağı ve sonrası
Orta Doğu, MÖ 7. yüzyıldan itibaren İrani kökenli Med ve Ahameniş İmparatorlukları'nın kontrolüne girmiştir. Büyük İskender M.Ö. 4. yüzyılda Türkiye'den Hindistan'a kadar bir alanı ele geçirerek Ahamenişleri çökertmiştir. Daha sonra bu devlet daha küçük devletlere bölünmüş, Selevkos ve sonrasında Partlar ve Sasaniler bu bölgeleri ellerinde tutmuştur. Roma kontrolüne giren Ortadoğu daha sonra çeşitli farklı halkın egemenliğine girmiştir. Bunlardan biri olan Osmanlı İmparatorluğu 16. yüzyıldan itibaren Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Balkanlar'ı kontrol altına almış, ancak 20. yüzyılda yıkılıştır.

Çin'de MÖ 200 sonrasında, Qin Hanedanı döneminde büyük bir genişleme yaşanmış, Güney Çin ve Vietnam bu hanedanın hakimiyetine girmiştir. Ayrıca Konfüçyüsçülüğün temelleri atılmıştır. Daha sonra gelen Han Hanedanı İmparatorluğu daha da genişletmiş, Orta Asya'ya kadar uzanan bir devlete dönüştürmüştür. Bu hanedanın yıkılması ile Üç İmparatorluk dönemi başlamıştır. Bu hanedanları Tang, Song, Yuan ve Ming izlemiştir. Ming Hanedanı'nı Qing Hanedanı devirmiş, ülkeyi 17. yüzyıldan 20. yüzyılın başına kadar yönetmiştir.

Birçok antik uygarlık, Çin'e bağlı İpek Yolu'nda gerçekleşen ticaret sonucunda Hindistan, Orta Doğu ve Avrupa üzerinden birbirlerini etkilemiştirler. Hindistan'da başlayan Hinduizm ve Budizm dini Güney ve Doğu Asya üzerinde önemli bir etkisi olmuştur. Ayrıca Avrasya steplerinde gelişmiş İskitler, Hiung-nu, Kimmerler ve Sakalar gibi halklar Asya kıtasının geniş bölgelerini kontrol etmiştir. Daha sonra bu bozkırlar, Türki ve Moğol halkların istilalarında da rol oynamıştır.

İslam halifeliği ve diğer İslam devletlerinin 7. yüzyılda başlayarak tüm Ortadoğu'yu kontrol altına almış, daha sonra Hindistan ve Endonezya'ya kadar genişlemiştir. Haçlı Seferleri Müslümanların elinde bulunan Kutsal Toprakları geri almak için Hristiyan Avrupa'nın girişimi ile 12. yüzyılda başlayan bir takım mücadeleler olacaktır. Moğol İmparatorluğu 13. yüzyılda Asya, Çin'den Avrupa'ya kadar uzanan bölgelerin büyük bir kısmını, tüm Asya'nın ve Avrupa'nın büyük kısmını ele geçirecektir.

Rus İmparatorluğu ilerleyen zamanlarda Sibirya'nın tüm kontrolünü ele geçirdi ve 19. yüzyılın sonunda Orta Asya'yı hakimiyet altına almaya başladı.

Coğrafya

Eski Dünya kara kütlesinin bir parçası olan Asya 44.391.163 km2 yüzölçümü ile dünyanın en büyük kıtasıdır. Asya, kuzey-güney doğrultusunda 8.490 km genişliğindedir. Aynı zamanda 1.010 metrelik ortalama yükseltisiyle de dünyanın en yüksek kıtasıdır. Asya bu yükseltisini; dünyanın en yüksek zirvelerini bünyesinde barındıran Himalaya Dağları'na borçludur.

Dünya üzerinde bulunan çeşitli en büyükler Asya'da toplanmıştır. Asya; kıtaların en genişi (44 391 163 km2) ve ortalama yükseltisi en fazla olanı (1 010 m)'dır. Ayrıca dünyanın en yüksek tepesi Everest tepesi, 8.848 m, en büyük gölü olan Hazar Denizi, en derin gölü Baykal Gölü, dünyanın deniz seviyesinden en alçak yeri olan Lut Gölü, göl yüzeyi -392 m ve dünyanın en alçak havzası Turfan Havzası -154 m Asya kıtasında bulunmaktadır.

Maden bakımından oldukça zengin olan Asya kıtasında dünyada nadir bulunan uranyumdan, en bol bulunan kömüre kadar bütün madenler çıkarılmaktadır. Arabistan Yarımadasında, Sibirya'da ve Tibet Yaylasında petrol; Sibirya'da elmas, demir, petrol, kurşun; doğuda, altın, demir, mangan; Hindistan'da alüminyum, mika, mangan, demir; Pakistan ve Afganistan'da krom en önemli madenlerdendir.

Temel bölgeler

 Orta Asya (-stan ülkeleri)
 Doğu Asya (Uzak Doğu)
 Kuzey Asya (Sibirya)
 Güney Asya (Hint Yarımadası)
 Güneydoğu Asya (Doğu Hint Adaları veya Hindiçin)
 Batı Asya (Orta ve Yakın Doğu)

İklim

Her türlü iklimin görüldüğü Asya kıtasını dört iklim kuşağına ayırmak en uygun yoldur. Bunlar; Kuzey ve Kuzeydoğu Asya, Orta Asya, Güney ve Güneydoğu Asya ile Akdeniz ve Ekvator bölgesidir. Kıtanın kuzeyinde bulunan Arktik Okyanusu ve Kuzey Kutbu, bölgenin iklimini tamamen etkiler. Deniz, senenin birkaç haftası haricinde don halindedir. Irmaklar ancak yazın iki üç ay akabilir. Kalan zamanlarda don halindedir.

Kuzeyi teşkil eden Sibirya bölgesinde sıcaklık kışın -50 dereceye kadar düşmekte, yazın ise, en sıcak mevsimde ancak 15 dereceye çıkabilmektedir. Kuzey kuşaktan hemen sonra gelen Orta Asya sert bir kara iklimine sahiptir. Tibet Yaylasının Himalaya ve diğer dağ silsilelerinin bulunduğu bölgede sıcaklık farkları çok yüksektir. Kara ikliminin bir başka özelliği olan yağışların az olması da haliyle mevcuttur. Güney ve Güneydoğu Asya bol yağışlı ılıman Muson iklimine sahiptir.

Yağışlar mevsimlere göre değişiklik arz etmekte olup, yağışlarda en büyük tesir, yazın denizden karaya esen muson rüzgarlarıdır. Kışın tam aksi istikamette, yani karadan denize doğru esen muson rüzgarları, Hindistan' dan çıkıp denizi aşarak, Japonya'nın üzerinden geçerken, Japon adalarına bol yağmur yağmasına sebep olurlar.

Ön Asya'da Akdeniz kıyılarında bulunan bölgelerde, ılıman Akdeniz iklimi hüküm sürer. Yaz mevsiminde çok sıcak olan bu bölge kış aylarında ılıman ve bol yağışlı olur. Ekvator bölgesindeki adalarda ise, bütün sene boyunca ortalama sıcaklığı 27 °C olan ekvator iklimi hakimdir. Asya kıtasının en sıcak bölgesi Arabistan ve Irak bölgesidir. Bağdat'ta yazın sıcaklık gölgede 50 dereceye kadar çıkar.

Her yönde olduğu gibi yağışlarda da büyük farklılıklar göze çarpar. Yağış ortalaması kuzeybatıdaki çöllerde sıfırdır. Cava, Sumatra, Borneo adaları ile Birmanya'nın bulunduğu güneydoğuda yağış ortalaması 3000 milimetreyi geçer. Akdeniz kıyıları genellikle kış aylarında bol yağış alır. Hindistan ve Birmanya' da yaz mevsimi boyunca devam eden yağışların arkasından sık sık kış kuraklığı gelir.

Kurak mevsimin uzun olduğu bölgelerde mahsul yılda ancak bir defa ekilir. Yağışlar olmadığı zaman ekim yapılamadığından mahsul seneye kalmaktadır. Bu sebepten Hindistan ve Çin'de yağışların yetersiz olmasından dolayı zaman zaman büyük kıtlıklar olmuştur. Kurak mevsimin uzun olmadığı bölgelerde bir yılda iki defa mahsul alınabilir.

Bitki örtüsü

Bitki örtüsü, tabii olarak iklime bağlı olduğu içindir ki, Asya kıtasının bitki örtüsü de iklimi ile çeşitlilik arz eder. Arktik Okyanusu yakınlarında, buz ve soğuktan dolayı sadece buzlar eridiği zaman ortaya çıkan yosun ve bir iki çeşit bitkiden müteşekkil bir bitki örtüsü mevcuttur. Hiç ağaç bulunmayan bu ovalık bölgede bulunan bu tip bitki örtüsüne "tundra" adı verilir. Tundra bölgesinin güneyinde Tayga denilen bölge yer alır. Meşe, çam, ladin vs. ağaçlarından meydana gelen bu balta girmemiş ormanlık bölge, kıtayı doğudan batıya bir yeşil kuşak gibi aşar. Bu Tayga bölgesinin güneyinde Orta Asya'nın tipik karakteri olan bozkırlar ve çöller şeridi uzanır. Bu şeridin güney sınırı olan Orta Asya dağ silsilelerinin akabinde bulunan Muson bölgesinde yaprak döken ağaçlar bol bulunur. Bu daha ziyade kıyı bölgeleridir.

Fauna

Arktik Okyanusu kıyılarında ayıbalığı, foklar, deniz ayısı, kutup ayısı ve bazı deniz kuşları bol miktarda bulunur. Sibirya ormanlarında ren geyiği, boz ayı, kurt, tilki, vaşak, kutup geyiği, sincap gibi orman hayvanlarına çok sayıda rastlanır. Bozkırlarında ceylan, karaca, at, deve, tarla faresi, dağ sıçanı, bıldırcın, bağırtlak, kırlangıç, çavuşkuşu gibi hayvanlar yaşar. Orta Asya çöllerinde ise kertenkele, yaban eşeği ve çöl geyiği gibi hayvanlar yaşamaktadır.

Hindistan ve Çin, hayvan çeşidinin bol olduğu yerlerdir. Fakat bilgisizce ve usulüne uygun olmadan yapılan avlanmalar, çoğu hayvanın neslini tüketmiş, çoğunun ise tükenmeye yüz tutmasına sebep olmuştur. Kaplan ve panda, nesli azalan hayvan türlerinin başında gelmektedir. Çakal, misk kedisi ve firavun faresi, yaygın haldedir. Hindistan' da maymun, geyik, karaca, Hint gergedanı, Hindistan filleri, kartal, tavuskuşu, papağan, sülün, Yalıçapkını, turna, balıkçıl, timsah, Kobra ve komodo ejderi başta gelen hayvan türlerindendir. Tropikal bölgelerde maymun çeşitleri boldur. Arabistan'da ceylan sürüleri meşhurdur. Arap atı, bu bölgeye mahsus dünyanın en iyi cins atıdır ve kıymetlidir.

Demografi

Asya, 4.4 milyarı aşan nüfusu ile dünyanın en kalabalık kıtasıdır. 1.2 milyarı aşan nüfusu ile dünyanın en kalabalık ülkesi olan Çin bu kıtada yer almaktadır. Asya dinlerinin de doğduğu kıtadır. İbrahimi dinler arasında yer alan İslamiyet, Hristiyanlık ve Musevilik dinlerinin her üçü de Ortadoğu'da ortaya çıkmıştır. Yine geniş kitlelere hitap eden Budizm ve Hinduizm de Asya menşeli dinlerdir. Asya aynı zamanda medeniyetler beşiğidir. Türk, Fars, Arap, Çin ve Hint medeniyetleri bu kıtada binlerce yıldır varlıklarını devam ettirmektedirler. Kıtada 100'ün üzerinde dil konuşulmaktadır. Kıtanın doğusunda sarı, güney kısmındaki adalarda siyah geri kalan kısımlarında ise beyaz ırktan insanlar yaşamaktadırlar.

Din

Asya'da baskın din İslam olup, Asya halkının %26.1'i kendilerini bir Müslüman olarak tanımlamaktadır. İkinci yaygın din Hinduizm olup, Asyalıların %25.7'sinin dinini oluşturmaktadır. İslam, ağırlıklı olarak Endoneyza, Pakistan, Hindistan, Bangladeş ve Orta Asya'da gözlemlenmektedir. Budizm, Halk inançları ve Hristiyanlık diğer azınlık dinleridir. Seküler bir kıta olan Asya'da dinsizlik, ateizm ve agnostisizm yaygın akımlar olup toplumun %20'sinin dini görüşlerini oluştururlar. Dinsizlik özellikle Çin, Japonya, Kuzey Kore ve Vietnam'da yaygındır.

Ekonomi

Asya ekonomisi, 49 farklı devlette yaşayan 4.4 milyardan fazla insandan (dünya nüfusunun %60'ı) oluşur. Asya dünyadaki en hızlı büyüyen ekonomik bölge ve SAGP'ye göre GSYİH bakımından en büyük kıtasal ekonomidir. Çin, Japonya ve Hindistan dünyanın en büyük on ekonomisi arasındadır.

Kişi başına düşen GSYİH göz önünde bulundurulursa çoğunlukla Doğu Asya'da Çin, Japonya ve Güney Kore ile Batı Asya'daki petrol zengini Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreyn, Kuveyt ve Umman gibi ülkeler öne çıkmaktadır. İsrail ve daha az bir ölçüde Türkiye'de bu metriğe göre yüksekte yer alır.

Doğu Asya ve Güneydoğu Asya ülkeleri genel olarak imalat, sanayi ve ticaret ile büyümek için ileri teknoloji endüstrilere ve finans endüstrisine odaklanırlar, Orta Doğu'daki ülkeler ise ekonomik büyüme için esas olarak ham petrole bağımlıdırlar. Yıllar geçtikçe, hızlı ekonomik büyüme ve dünyanın diğer ülkeleriyle büyük ticaret fazlalığı nedeniyle Asya'da, 4 trilyon ABD doları üzerinde döviz rezervi, Dünyanın toplamının yarısından fazlası, birikmiş durumdadır.

Ülkeler listesi

Notlar

Kaynakça

Asya


Çakırlar, Çorum ilinin Kargı ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1919 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 110 km, Kargı ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kargı belde ve köyleri

Çakırlar, Kargı