Lazika ya da Egrisi (Lazca: Laziǩa, Gürcüce: ეგრისი Egrisi, Yunanca: Λαζική Laziki, Farsça: لازستان Lazistan, Ermenice: Եգեր Yeger), Karadeniz'in güneydoğu kıyısında tarihsel bölge. Latince'de 'Lazika'; "Lazların ülkesi" anlamına gelmektedir. Aynı dönem devleti Perslerin resmi literatüründe ise "Lazistan" olarak yer almıştır. Bugün Türkiye ile Gürcistan sınırları içinde yer alır. Bu bölgeden "Lazika" adıyla ilk kez 7. yüzyılda yazarı bilinmeyen, Ermenice "Coğrafya" adlı kitapta bahsedilmiştir. Lazika Krallığı'nın sınırları 4. yüzyılın ikinci yarısında batıda Trabzon kuzeyde Kafkas Sıradağları ve doğuda Lihi Dağları'na kadar uzanıyordu.

Tarih

MS 1. yüzyıldan itibaren Kolhisliler yerine "Laz" veya "Megrel" olarak anılan Megrel-Lazlar, önce Polemon egemenliğine daha sonra da Roma İmparatorluğu'na karşı bağımsızlık savaşı başlatmışlardır. 69-79 yıllarında Laz bir amiral olan Aniket, halkını Romalılara karşı ayaklandırmıştır. Stratejik bir bölge olan Lazika'yı bırakmak istemeyen Romalılar, Lazların özgürlük mücadelesi karşısında Lazika'yı terk etmek zorunda kaldılar. Samsatlı Lukianos, MS 163 yılında yazdığı "Toxaris" isimli kitabında "Tigrapat" adındaki Laz prensten bahseder. Bu durum o tarihlerde yarı bağımsız bir Laz devleti olduğunu göstermekle beraber, bu prensin gerçekten yaşadığına ilişkin bir kanıt yoktur.

Lazika'nın güçlenmesi, Laz akınlarının Çoruh'u aşarak Güneydoğu Karadeniz Bölgesi'ne de yönelmesi ve Lazların bu bölgeye kitlesel göçleri, Roma vasalı 2. Polemon'u tedirgin etti. Krallığını Lazlardan koruyabilmek amacıyla hükûmetini Romalılara teslim etti. Roma İmparatorluğu'nun bir eyaleti hâline gelmiş, bu eyalete de "Pontus Polemonyakos" adı verilmiştir. Trabzon'un doğusundan Çoruh yatağına kadar olan bölge Lazların eskiden beri yoğun olarak yaşadığı bir bölge olmasına rağmen, Lazika Krallığı'nın yönetimi dışında kalmıştır.

2. yüzyıldan itibaren, Lazika Krallığı güçlenmiş, 4. yüzyılda yönetim alanını Trabzon'a kadar genişletemediyse de etki alanı içine almıştır. 395'te Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılması, Lazika Krallığı'nın güçlenip genişlemesine imkân sağlamış, bugün Batı Gürcistan olarak bilinen Fasis'i iktisâdî, siyâsî ve askerî açılardan birleştirmiştir. Lazika Krallığı, bir Bizans vasalı olmasına rağmen, kendisine bağlı vasalları da vardı.

Lazika bazı ayrıcalıklara sahip olmasıyla sıradan bir vasal devlet değildi. Prokopius, Lazika krallarının Roma imparatorunun emirlerini yerine getirmediğini, haraç ödemediğini ve imparator askeri sefere çıktığında ona askeri destek sağlamadıklarını aktarmaktadır. İç siyasette de büyük bağımsızlıkları vardı. Laz kralı öldüğünde, Lazlar krallarını seçerken, imparator yeni krala sadece kraliyet otoritesinin işaretlerini gönderir ve "Romalılar" Lazların kararına müdahale etmezdi. Önemli stratejik konumu (Hunlar başta olmak üzere göçebe kavimlere karşı bir siper) ve diğer süper güçlerin (Persler) Lazika'nın ne kadar önemli olduğunu bildiğinin farkındalığı nedeniyle imparatorluk, bölgedeki sınır savunması krallığa bağlı olduğu için Lazika'ya dosttu. Bu nedenle Lazika, imparatorluktan para ve askerî güç şeklinde yardım aldı. Ancak geçidi göçebelerden korumak için onlara para ve bir ordu gönderilmişti. Persler bunu biliyordu ve Lazika'ya hakim olmak ya da en azından Lazika ile savaştan kaçınmak istemekteydiler.

4. yüzyılın başlarında, Lazika'da Pitsunda Hristiyan Piskoposluğu (doğu piskoposluğu) kuruldu ve komşu İberya'da olduğu gibi Hristiyanlık MS 319'da krallığın resmi dini ilan edildi. Lazika ilk başta kilise olarak Konstantinopolis Patriği'ne bağlıydı. Pitsunda Piskoposu Stratophilus 325'te Birinci İznik Konsili'nin katılımcıları arasında yer aldı. 6. yüzyılın başlarında veya belki de 5. yüzyılın sonlarında, Lazların Kudüs çölünde daha sonra Jüstinyen tarafından restore edilen bir manastırı vardı. 6.-9. yüzyıllar arasında Lazika Krallığı'nın kendi metropolitleri bulunuyordu. Lazika Metropolitliği'nin merkezi - Fasis idi ve bu merkeze Petra (Tsihisdziri), Ziganev (Gudava), Tsaişi ve Rhodopolis (Vartsihe) piskoposları tabii idi.

5. yüzyılın ortalarında, Kral I. Gubaz, krallığının Bizans'a olan bağımlılığını tamamen sonlandırmak ve yardımcı yönetici olarak tahta oğlunu çıkarmak istiyordu. Bunun üzerine Bizans imparatoru Marcianus Lazika'ya karşı sefer düzenledi ve bozguna uğradı. Bizanslılar bu başarısızlık sonrası yeni bir sefere hazırlanmaya başladı. Gubaz, İran Şahı II. Yezdicerd ile ittifak kurmaya çalışsa da Sasaniler Hunlarla olan savaş ile meşguldü ve ittifakı reddetti. Sonunda, Bizans imparatorunun isteği üzerine Gubaz tahttan feragat etmek zorunda kaldı ve tahtı oğluna devretti. Svanlar ve Sanigler, Bizans ile olan çatışmadan yararlanarak 470'lerde bağımsızlıklarını ilan ettiler. 6. yüzyılın başlarında, Lazika Krallığı geçici olarak Sasani etkisine girdi. 523 yılında Lazika Kralı I. Tsate, Bizans İmparatoru tarafından tahta çıkarıldı. 6. yüzyılda Lazika Krallığı, Pers-Roma savaşlarına sahne oldu. Bu döneme ait ayrıntılı bilgiler 6. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius'un "Savaşlar" isimli eserinde anlatılmaktadır.

6. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius Savaşlar adlı eserinde şunları belirtmektedir :

Persler, Doğu Kafkasya'da (İberya, Albanya ve Ermenistan'ın bir bölümünde) güçlü bir konum sağladıktan sonra, Lazika Krallığı'na özel bir stratejik önem verdiler. 528 yılında Persler, Lazika'nın Şorapani ve Skande kale kasabalarını işgal etti. Bizans yardımcı birlikleri Lazika kralına yardıma geldi ve Persler yenilgiye uğratıldı. Savaş öncesi durumu yeniden sağlamak için 532 yılında "Sürekli Barış" antlaşması yapıldı. İmparator I. Justinianus Lazika'daki otoritesini güçlendirdi (Petra kale şehrini inşa etti, bir ticaret tekeli kurdu ve ordusunu Lazika'nın kale şehirlerine yerleştirdi). Bu, 541 yılında II. Gubaz liderliğindeki bir ayaklanmaya (Lazika Ayaklanması) yol açtı.

Bizans hegemonyasından rahatsız olan Lazlar Pers şahından yardım istediler. 542 yılında I. Hüsrev büyük bir orduyla bu sırada Pers hegemonyası altında bulunan komşu İberya'ya ulaştı. Şah, Hunlara karşı bir sefere hazırlandığı söylentisini yayıyordu. Pers ordusu hızla İberya'yı geçti. Persler sınırda II. Gubaz'ın rehberleri tarafından karşılanarak Lazika'ya götürüldü. Persler ve Lazların birleşik ordusu, Bizanslıların ana kalesi olan Petra'yı aldı. Bu sırada Şah, Belisarius komutasındaki büyük bir Bizans ordusunun İran'ı işgal ettiğini öğrendi. Hüsrev İran'a döndü ve garnizonunu Petra Kalesi'nde bıraktı. Bu sırada Bizans'ın batıdaki durumu karışıktı. Bu yüzden İran'a ateşkes teklif etti. 545'te İran ile Bizans arasında beş yıllık bir ateşkes imzalandı. İran Şahı Lazika'da gizli planını uygulamaya başladı. Lazika Krallığı halkının yerine Persleri yerleştirmeyi planlıyordu. Bu planın uygulanması için Kral Gubaz'ı öldürmeleri gerekliydi. İranlılar Kral Gubaz'a suikast düzenletmek için Laz soylularından Parsansi'yi seçmeyi düşündüler. Parsansi, Gubaz ile olan kişisel çatışmasını unutup her şeyi krala bildirdi. Bütün halk Perslerin egemenliğinden rahatsız oldu. İranlılar Bizanslılardan daha iyi değildi. Gubaz, İranlılara karşı bir savaş başlatmaya karar verdi ve yardım için Bizans'a yöneldi. Bu zamana kadar Jüstinyen, batıdaki sorunlarını çözmüştü.

549'da Dagisthaios komutasındaki Bizans ordusu Petra Kalesi'ne ulaştı. Hüsrev, Petra garnizonuna yardım etmesi için Mihr-Mihroe komutasında büyük bir ordu gönderdi. Dagisthaios bir hata yaptı ve Lazika sınırındaki Lihi Geçidi'ni savunmak için çok küçük bir müfreze gönderdi. Bunun üzerine Pers ordusu hiçbir direnişle karşılaşmadan Lazika'ya girmeyi başardı. Bizanslılar Petra'yı terk edip geri çekildiler. Persler Petra'yı daha da güçlendirdiler ve Lazika'nın iç kesimlerine ilerlemeye başladılar. Gubaz liderliğindeki Lazlar, Perslere karşı büyük bir direniş gösterdi. Persler Lazika'dan ayrılarak İberya'ya geri çekildiler. 550'de Şah Lazika'ya yeni bir ordu gönderdi. Savaş sırasında Pers komutanı Huriane ölümcül şekilde yaralandı. Pers ordusunda karışıklık baş gösterdi, Lazların saldırılarına dayanamadı ve yenildiler. Bizanslılar daha sonra Petra'yı alabildiler ancak kaleyi kontrol etmek yerine yıktılar.

Hüsrev, Lazika'ya Mihr-Mihroe komutasında yeni bir ordu gönderdi. İranlıların bu sefer hedefi Arhaiopolis'i ele geçirmekti ancak başarılı olamadılar. Pers destekçisi bir Laz soylusu olan Teopobit Ukimerioni Kalesi'ni İranlılara devretti ve Takveri ve Svaneti'nin yolunu açtı. İranlılar Svaneti'yi işgal etti ve birliklerini oraya yerleştirdi. Bu sırada Bizanslılara karşı 550'de Abazg İsyanı ve 555'te Misimian İsyanı başladı. Bizans generalleri, kendilerinin başarısız eylemlerini imparatora bildirdiği için 554'te kral II. Gubaz'ı öldürdü. Gubaz'ın öldürülmesi Lazlar arasında şiddetli bir öfkeye yol açtı. Laz soylularının yaptığı müzakerede iki görüş ortaya çıktı. Bir grup Aieti liderliğindeki İran yöneliminin destekçileriydi. Diğer grup ise Partazi liderliğinde, Bizanslıları desteklemeyi sürdürmeye karar verdi. Sonunda, Gubaz'ın katillerinin cezalandırılması şartıyla Bizans yanlısı görüş galip geldi. Jüstinyen bu şartı yerine getirdi. Gubaz'ın kardeşi II. Tsate Lazika'nın yeni kralı oldu ve 562'de Lazika Savaşı sona erdi. Persler, Bizans'ın vasal krallığı olarak kalan Lazika'yı terk etti ancak Svaneti 570'lere kadar Pers etkisinde kaldı. 620'lerde Lazikalılar, Abazglar ile birlikte İmparator Herakleios'un Perslere karşı yaptığı seferlerde aktif rol aldı.

Lazika'nın, Rioni havzasının güney kesimi 5. ve 6. yüzyıllarda Pers-Roma savaşları nedeniyle Laz-Megrel nüfusunun tamamına yakınını yitirmiştir. Bu yüzden Arap istilalarından etkilenen Gürcüler Doğu Gürcistan'dan kitlesel olarak göç ederek süreç içinde bu bölgeye yerleşmişlerdir. Böylece günümüzde Müslümanları Laz, Hristiyanları Megrel olarak adlandırılan Laz-Megreller arasında, Gürcülerden oluşan ve Guria olarak bilinen tampon bölge oluşmuştur.

7. yüzyılın sonunda, Lazika Krallığı bir Bizans eyaleti haline geldi ve yöneticileri "Lazika Kralı" yerine "Patrici" unvanı ile anılmaya başladılar. Abazgia (Abhazya) bağımsız bir prenslik haline geldi ve doğrudan Bizans'a bağlandı. 697 yılında Lazika hükümdarı Sergius, Bizans'a karşı isyan etti ve egemenliğini Araplara devretti. Arapların Lazika'nın başkenti Arhaiopolis ve Kodor Vadisi'ndeki birkaç kalede garnizonları bulunuyordu. Lazika 697-702 yıllarında Halifelik hâkimiyetindeydi. Bizans 702 yılında Lazika'da direkt hakimiyetini kurdu. 707'de Muhammed İbn Mervan Kafkasya'ya sefer yaptı ve İberya, Lazika ve Abazgia Halifelik vasalı oldu ancak Arap etkisi uzun sürmedi. Bizanslılar bir sonraki yıl Alanlar, Ermeniler ve Lazikalı partizanların desteğiyle Abazgia'da yeniden hâkimiyet kurdular, Arhaiopolis'i kuşattılar ancak Patrici Sergius ve Arap müttefiklerinin başarılı savunması sonucunda Lazika'nın başkentini ele geçiremediler. 709'da Arap kontrolündeki Kafkasya'ya yapılan Hazar seferi sonucunda Bizans, Lazika ve İberya'da yeniden hakimiyetini kurdu. 709 yılından itibaren Lazika, bir İberya Prensliği hanedanı üyesi, İberya Prensi Şuşa'nın kardeşi Stratigos Theophylact Salibas (Şalva) tarafından Bizans'ın Armeniakon themasının bir parçası olarak yönetilmekteydi. 711 yılında İberya Prensi III. Stepanoz tahta çıktı. Stepanoz'un saltanatı istikrarlıydı ancak birkaç durumda Halifeliğin otoritesini tanımak zorunda kaldı. Buna rağmen Halifelik etkisi III. Stepanoz'un Hazarların desteğiyle Araplara karşı mücadele etmesiyle uzun sürmedi. İberya Prensi III. Stepanoz 717 yılında Bizans'dan Lazika'yı devraldı ve iki devlet birkaç on yıl boyunca birleşmiş oldu. III. Stepanoz ve oğlu Miriani'nin ölümünden sonra Abazgia da bu birliğe dahil oldu.

735'de Gürcü krallıklarına karşı Arap generali Mervan tarafından büyük bir sefer başlatıldı. Araplar 736 yılında Abhazya'ya çekilmiş Gürcü prenslerinin -Miriani ve Arçil kardeşler- peşindeydiler. Dizanteri ve seller gibi afetler ile birlikte Arkhon I. Leon ve İberyalı ve Lazikalı müttefiklerinin inatçı direnişi işgalcileri geri çekilmeye zorladı. Prens Miriani Anakopya Kalesi savunması sırasında ölümcül bir şekilde yaralanarak öldü. Kardeşi Arçil Bizans İmparatoru III. Leon'dan kraliyet tacını aldı. Arçil'in çoçuğu bulunmuyordu, kardeşi Miriani'nin vasiyeti üzerine yeğenlerini evlendirdi ve yeğenlerinden biri Abhaz Prensi I. Leon ile evlendi; Aynı zamanda, Leon bir vasal prens olarak Arçil'e bağlandı. Arçil Bizans'ın kardeşi Miriani'ye gönderdiği kraliyet tacını I. Leon'a hediye etti. Arçil, Abbasiler içerisindeki iç karışıklıktan yararlandı ve İberya'yı da kontrolü altına alarak kendisini Gürcistan kralı ilan etti. Bunun üzerine Bizans Kuropalatis unvanını Adarnasiani Hanedanı'ndan Adarnase'ye verdi. Ayrıca Araplar da bu durumdan endişeye kapıldı. Yazid ibn Asid ibn Zafir al-Sulami'nin 760-761 yılı seferi Halifelik zaferi ile sonuçlandı. Arçil, Sulami'nin karargahını ziyaret etmek ve sonraki saldırıların durdurulması için garanti almak zorunda kaldı ancak emir İslam'ı kabul etmesini şart koştu Arçil bunu reddetti ve işkence ile öldürüldü.

Sulami Tiflis'te kontrol kurdu ancak ülkenin geri kalan kısmının çoğu Arçil'in varisleri İoane ve Cuanşer'in hâkimiyetindeydi. Cuanşer Kaheti'de kalırken ağabeyi İoane Lazika'nın yönetimine geçti. İoane'in ölmesi ve kardeşi Cuanşer'in yaşlanması dolayısıyla hem Lazika hem de Abhaz hanedanının varisi II. Leon 770'li yıllarda hanedan birliği ile Lazika'yı devraldı. Yaklaşık 778 yılında II. Leon, "Abhazların Kralı" unvanını almak için Hazarların yardımıyla ülkeyi bağımsız hale getirdi ve ülkenin başkentini Anakopya'dan batı Gürcistan'daki Kutaisi kentine aktardı.

770'li yıllara gelindiğinde, Lazika Krallığı yerini; nüfusunu Abhazlar, Svanlar, Megrel-Lazlar ve bölgeye Kartli'den göç eden Gürcülerin oluşturduğu Abhazya Krallığı'na bırakmıştır. 780'lerde Abhazya Krallığı'nın sınırları kuzeybatıda Nikopsia (Tuapse), güneyde ise Çoruh yatağına kadar uzanıyordu.

Şehirler ve kaleler

Bizans tarihçilerinin eserlerinde Lazika şehirleri hakkında temel bilgiler korunmuştur. Bizans kaynaklarında adı geçen şehirlerin listesi :

Petra (modern Tsihisdziri)
Arheopolis (Nokalakevi)
Nesos (İsula)
Telefis (Tolebi)
Rodopolis (Vartsihe)
Skande
Sarapanis (Şorapani)
Fasis (Poti)
Kotaion (Kutaisi), Ukimerioni Kalesi ile birlikte.
Onoguris
Pitiunt (Pitsunda)

Lazika'nın en önemli verimli ve zengin bölgesi Laz şehirlerinin çoğunun bulunduğu Kolhis topraklarının yoğun nüfuslu bir parçası olan Rioni Nehri vadisindeki Muhurisi idi. 4.-5. yüzyıllarda Lazika'da büyük şehirler ortaya çıktı: Arheopolis, Rodopolis ve Kotaion şehirlerindeki nüfusun yanı sıra kıyı nüfusu özellikle Fasis bölgesinde olmak üzere arttı.

Karadeniz kıyılarından İran'a dek uzanan askeri ve ana ticaret yollarının kilit noktalarında bulunan Lazika kalelerinin mimarisi Bizans tahkimat sanatının etkisini göstermektedir.

Toplum yapısı

Lazların yanı sıra Suani, Skvimni (Leçhumi), Abazglar, Apsiller ve Misimianlar Lazika Krallığı halkını oluşturuyordu. doğrudan yönetilen Apsileti dışında diğer bölgeler özerkliğe sahipdi ve yöneticileri Lazika kralı tarafından atanıyordu. Rize ve Apsaros arasındaki halkın (Çanlar) rahiplerinin Lazika Piskoposu tarafından atanması dışında krallığın güney veya doğusundaki halklar hakkında hiçbir şey bilinmemektedir.

Ekonomi
Merkezi Fasis limanında bulunan deniz ticareti ülke ekonomisinde önemli bir rol oynadı. Bizanslı yazarlar Batı Gürcistan'a "Lazika Krallığı" diyorlardı. Bizanslı şair ve tarihçi Agathias (6. yüzyıl) Lazika'daki Telepis Kalesi'nden söz eder. Samtredia ilçesinde Tolebi köyündeki yıkıntıların bu kalenin kalıntıları olduğu sanılır. Kilden kap kacak ticareti yeri Kitropolia burada bulunuyormuş. Lazika Krallığı'nda çiftçilik, bağcılık ve hayvancılık gelişmişti, keten, balmumu ve gemi yapım keresteleri üretilmekteydi. Lazika'nın Batı ve Doğu ülkeleri (Bizans ve Anadolu vilayetleri, Pontus şehirleri, Ermenistan'la ve Ermenistan üzerinden İran ve Orta Asya) ile ticari ilişkileri vardı. Büyük ithal mallar (değerli çanak çömlek, cam eşyalar, lüks mallar ve mücevherler) ithal ediliyordu ve ticarette Bizans ve Doğu sikkeleri kullanılıyordu. 3. yüzyılda şehir hayatı gelişmeye başladı, sahil kasabaları (Fasis, Sebastopol, Biçvinta) büyük ticaret ve atölye merkezleri haline geldi, yeni kasabalar (Şorapani, Vartsihe, Mohirisi vb.) ortaya çıktı, eski şehirler (Kutaisi) canlandı, başkent Tsihegoci büyük ve gelişmişdi. Bizanslıların Lazika'da bir ticaret tekeli kurarak serbest ticareti engellemesi Lazika Savaşı'nın (541-562) sebepleri arasında yer aldığı düşünülmektedir.

Kültür ve din

Hristiyanlık MS 1. yüzyılda Kolhis'de havariler Andreas ve Yurtsever Simun tarafından yayılmaya başlamıştır. İlk olarak kıyı kentlerinin Helen ve Helenleşmiş nüfusu arasında yayılmıştır. Ancak Hristiyanlığın Lazlar arasında yayılması ağırlıklı olarak kırsal yaşamın hakim olması sebebiyle daha yavaş olmuştur. 4. yüzyılın başlarında Pitsunda'da bir Hristiyan piskoposluğu kuruldu. Pitsunda Piskoposu Stratophilius İznik Konsili'nin (325) üyeleri arasında yer almıştır. Pitsunda ve Trabzon'daki Hristiyan toplulukları o dönemde büyük ün kazandılar. 6. yüzyılın ikinci yarısında Lazika'da kale kenti ve piskoposluk merkezi Petra (Çürüksu (Kobuleti) ilçesindeki bugünkü Tsihisdziri köyü) kurulmuştur. Lazika Krallığı kültürü, bir yandan kökeni antik Kolhis dünyasından gelen zengin yerel geleneklerini sürdürürken, diğer yandan da Helenistik-Roma kültürü ile tanıştı. Yabancı kültürün etkisi, bu dönemde Batı Gürcistan'ın el işi, giyim eşyası ve dekorasyonlarında gözükmektedir. Ancak bu etki yüzeyseldi ve Batı Gürcistan nüfusunun kültürünün gelişimini belirlemedi. Lazika Krallığı'nın önemli bir kültürel yaşam merkezi Kolhis Akademisi (3.-4. yy.) olmuştur.

Kolhis Akademisi

Lazika'da felsefe ve retorik okulu bulunmaktaydı. Fasis şehrinde olduğu bilinen bu okulla ilgili bilinenler orada eğitim görmüş Yunan filozof Themistius'un söylediklerine dayanmaktadır. Eğitim dilinin Grekçe ve Antik Kolhis dili olduğu düşünülmektedir.

Hükümdarlar

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 David Braund: Georgia in Antiquity: A History of Colchis and Transcaucasian Iberia, 550 BC–AD 562. Oxford 1994.
 Heinz Fähnrich: Geschichte Georgiens von den Anfängen bis zur Mongolenherrschaft. Verlag Shaker, Aachen 1993.

Avrupa'daki eski monarşiler
Gürcistan coğrafyası
Türkiye'nin coğrafi bölgeleri
Anadolu tarihi
Abhazya tarihi
Roma'nın kukla krallıkları
MÖ 6. yüzyılda kurulan bölgeler ve ülkeler
Antik Gürcistan
Sasani İmparatorluğu'nun eyaletleri
Tarihteki Laz devletleri

Lazika


Agrilus nebulatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Curletti, em 2006.

Referências

nebulatus

Agrilus nebulatus


Helicophyllum, rod pravih mahovina smješten u vlastitu porodicu Helicophyllaceae, dio reda Hedwigiales. Pripada jedna ili dvije vrste: H. torquatum (Hook.) Brid., raširena od Meksika preko Srednje Amerike do Brazila, Venezuele, Kolumbije, Ekvadora, Perua, Bolivije i Paragvaja; druga je H. jamaicense Müll.Hal.

Izvori

Hedwigiales

Helicophyllum


මී ඉටි () යනු මී මැස්සන් විසින් නිපදවනු ලබන මී වද (පැණි රැස්කර තබා ගන්නා) මිරිකා පැණි ලබා ගැණීමෙන් පසු   (වද තැනීමට මී මැස්සන් විසින් යොදා ගත් අමුද්‍රව්‍ය) ඉතිරි වන ඉටි ගුලි මී ඉටි ලෙස හඳුන්වයි.

ආශ්‍රිත
 මී මැසි පාලනය

මී මැසි පාලනය

මී ඉටි


Palau de la Música Catalana er en enormt farverig og overdådigt udsmykket koncerthal i Barcelona, betragtet som et pragteksemplar af catalansk musik-kultur og catalansk modernismebyggeri.
 Koncerthallen blev bygget i årene 1905-1908 af den catalanske arkitekt Lluís Domènech i Montaner, som skabte den meget avancerede struktur ved at anvende store glasvægge, mursten og stålkonstruktioner, som han dygtigt forenede med et overflod af skulpturer, relieffer, stærke farver, mosaik, farvet glas og smedejern.. Stedet var bygget som hovedsæde for Orfeó Català, en stor catalansk kor-forening, der blev grundlagt i 1891 af Lluís Millet og Amadeo Vives. Kor-foreningen var en ledende kraft i den catalanske kulturbevægelse, der blev kendt som Renaixença (Catalansk Genfødsel).

Koncerthallen kan rumme op til 2049 tilskuere til en koncert på en gang, hvis alle siddepladserne benyttes i hallen. Mere end en halv million mennesker om året kommer som tilskuere til musikalske forestillinger i Palau, der spænder i repertoiret fra symfonisk klassisk og kammermusik til jazz, pop og cançó (catalansk sang).

I år 1997 blev koncerthallen optaget på UNESCOs Verdensarvliste i Spanien i år 1997, sammen med det meget simplere udsmykket sygehus Hospital de Sant Pau af samme arkitekt Lluis Domènech.

Udformning
Enhver overflade er udsmykket i koncerthallen, udenpå og indenfor, hvilket skaber et meget stort indtryk på tilskuere og besøgende. Udenfor er koncerthallen domineret af mørkerøde mursten, der står i skarp kontrast til de hvidlige skulpturer af mennesker og farvede blade og plantedele. Den kontrastfyldte og simplere udsmykning udenfor forbereder på ingen måde tilskueren til det barokke virvar, overflod, farveeksplosion og fuldkommen viusuel overvældelse indenfor. De visuelle indtryk skaber en imponerede ramme om musikken. Indenfor er alle overfladerne flerfarvede og skinnende, dækkede af fliser, kakler, mosaikker, mønstre, skulpturer og relieffer, dog er bygningen opført sådan, at akustikken er fremragende og lyden bliver ikke dæmpet. Noget af det mest karakteristiske for Palau er loftsvinduet i koncerthallen, hvor dagslyset slipper ind og hvor det flerfarvede glas, dækket af mønstre, er formet som en stor glasdråbe, der er ved at dryppe nedad, og er omringet af roseblomstformede keramiske kakler. Dette imponerende loftsvindue med dråben ses ofte som symbol for Palau i diverse marketingsforetagende. Et andet særkendetegn er de 18 muser i væggene omkring orkestret på scenen. Der er 9 muser på hver væg, hver af dem spillende på et instrument, og deres overkroppe er tredimensionelle skulpturer, der stikker frem ud af væggen, som var de en del af orkestret. Musernes kjoler med diverse symboler er til gengæld helt flade, grafiske relieffer og væggene omkring dem er dækket med de typiske for Barcelona trencadís rødfarvede brudstykker af mosaik. Den røde farve giver de lyse museskulpturer et varmt glød under belysningen og det varme skær tiltrækker tilskuernes øjne. Der er utallige andre skulpturer, for eksempel den catalanske musikgruppe på hjørnet af bygningen eller pegasus-hesten på en af søjlerne. Søjlerne udenfor er også særprægede for stedet, helt tykke, byggede af mørkerøde mursten, stensokler og kantede med store relieffer af planteblade. Søjlerne er så store, at i gamle dage var der plads nok inde i dem til billetluge.

Koncerter og musikere
Udover korsamfundet Orfeo Catala, er koncerthallen siden 1908 blevet benyttet af lokale og verdenskendte musikere, sangere, dirigenter, orkestraer og komponister, såsom Arthur Rubinstein, Montserrat Caballé, José Carreras, Yehudi Menuhin, Berlins Filharmoniske Orkester med Richard Strauss, Herbert von Karajan, Wiens Filharmoniske Orkester og mange andre. Palau har desuden været et samlingspunkt for catalansk kultur, politik og den catalanske identitet siden opførslen.

Komponister, der har opført eller dirigeret deres egne værker i koncerthallen siden starten af det 20 århundrede, var blandt andet selveste Richard Strauss, Maurice Ravel, Sergei Prokofiev, Igor Stravinsky, Sergei Rachmaninov, Arthur Honegger, Krzysztof Penderecki og andre.

Jazzmusikere og popmusikere som også gav koncerter i Palau, var blandt andet Duke Ellington, Ella Fitzgerald, Norah Jones, Sinéad O'Connor og andre.

Galleri

Kildehenvisninger

Eksterne henvisninger

Barcelona
Catalonien
Arkitektur

Palau de la Música Catalana


La Coupe des Pays-Bas de football 1986-1987, nommée la KNVB beker, est la  édition de la Coupe des Pays-Bas. La finale se joue le 5 juin 1987 au  à La Haye.

Le club vainqueur de la coupe est qualifié pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1987-1988.

Finale
L'Ajax Amsterdam gagne la finale contre le FC La Haye et remporte son onzième titre. La rencontre s'achève sur le score de 4 à 2 après prolongation, le score après le temps règlementaire est de 2 à 2. C'est Marco van Basten qui marque un doublé lors de la prolongation qui donne la victoire à l'Ajax.

L'Ajax Amsterdam gagne cette saison la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1986-1987 et est qualifié d'office pour l'édition suivante, le finaliste perdant, FC La Haye, se qualifie également pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1987-1988.

Notes et références

Lien externe
 tous les résultats de la compétition sur rsssf.com

1986-1987
Pays-Bas
Football
Football


Batwoman je američka televizijska serija koju je razvila Caroline Dries. Temelji se na DC Comics liku Batwoman a prati kontinuitet ostalih Arrowerse serija. Počinje s emitiranjem 6. listopada 2019. na kanadskom kanalu The CW.
Lik Katie Kane se premijerno pojavljuje 2018. u crossover epizodi "Elseworlds". U listopadu 2019. naručena je cijela sezona od ukupno 22 epizode, no zbog pandemije COVID-19 serija završava nešto ranije snimanje ostavljajući prvu sezonu s ukupno 20 epizoda. Ubrzo nakon završetka prve sezone glavna glumica Ruby Rose napušta seriju, na njeno mjesto dolazi Javicia Leslie koja nasljeđuje lik Batwmoman.

U travnju 2022. serija je otkazana nakon tri sezone.

Radnja
Tri godine nakon što su Batman/Bruce Wayne nestali, njegova rođakinja Kate Kane kreće u svladavanje demona štiteći ulice Gotham Cityja kao Batwoman.

Uloge

Glavni Likovi
Ruby Rose (sezona 1) i Wallis Day (sezona 2) kao Kate Kane / Batwoman (sezona 1), rođakinja Brucea Waynea, lezbijka
Rachel Skarsten kao Beth Kane / Alice, Kateina sestra blizanka za koju se misli da je mrtva. Vođa bande Wonderland
Meagan Tandy kao Sophie Moore, Kateina bivša djevojka
Nicole Kang kao Mary Hamilton / Poison Ivy II, Kateina sestra i studentica medicine
Camrus Johnson kao Luke Fox / Batwing, Batmanov vjernik i sin pokojnog Lucius Foxa koji živi i čuva Wayne Tower
Elizabeth Anweis kao Catherine Hamilton-Kane, Kateina maćeha.
Dougray Scott kao Jacob Kane, Katein i Bethin otac
Javicia Leslie kao Ryan Wilder / Batwoman (sezona 2), nova Batwoman nakon što je pronašla odijelo u olupini zrakoplova koji je vračao Kate iz National Cityja.
Victoria Cartagena kao Renee Montoya (sezona 3), bivša policajka u Gothamskoj policiji koja je otišla jer nije više mogla podnijeti korupciju.
Robin Givens kao Jada Jet (sezona 3), izvršni direktor Jet Industries.
Nick Creegan kao Marquis Jet / Joker II (sezona 3): sin Jade Jet, izvršni potpredsjednik "Jeturian Industries", i polubrat Ryane.
Rachel Maddow daje glas podcast voditeljice za "Vesper Fairchild"

Popis Sezona
Serija se u Hrvatskoj od 23. prosinca 2019. emitira na HBO, HBO 2 i HBO 3 programima, s reprizama.

Izvori

Vanjske poveznice
  na cwtv.com
  na warnerbros.com

 Batwoman na facebook.com

Američke serije
Dramske serije
Kriminalističke serije
Televizijske serije koje su završile 2022.

Batwoman (televizijska serija)


هاديا سعيد روائية لبنانية مغتربة عن وطنها.ولدت في بيروت، متزوجة من الشاعر العراقي جليل حيدر وعاشت في اربع جغرافيات وتركت بصماتها على حياتها وأدبها.

عٌرفت هاديا سعيد عربياً في مختلف الدول العربية من خلال نشاطها الثقافي والأدبي ومقالاتها الهادفه في الصحف والمجلات العربية المتنوعة حيث تُعد من الأُديبات والأدباء الذين لهم بصمات واضحه في فروع الأدب والثقافة فبين العام والآخر تهتم بتمشيط المنطقة العربية فتقوم بإجراء مسابقات تنافسيه لتشجيع الهواة ممن تستهويهم وتجذبهم فروع الأدب المختلفة حيث عمدت في أعوام من 1995-1997 بالإشراف علي باب للهواه للشباب من ذوو المواهب وكان يُصدر بمجلة الشرق الأوسط الجديدة والتي كانت تُصدر أسبوعياً ملحقه بجريدة الشرق الأوسط وكانت تٌعد لتلك المنافسات الهدايا المُحفزه لأصحاب الأقلام الواعده، كما كانت تٌشرف مع أدباء وكتاب آخرين مثل إداورد الخراط علي برنامج أدبي بعنوان أوراق يُقدم في القسم العربي بهيئة الإذاعة البريطانية البي بي سي وتقدم من خلاله منافسات أدبيه لهواة الكتابة في مجال القصة القصيرة والذي استمر ثمانية سنوات، كانت من خلاله تختار القصص المرشحه والمختاره للفوز للأفضل أو تقدم التوجيه والنصح لمن يحتاج.
ولم يتوقف نشاط هاديا سعيد الثقافي حيث أنه واستمراراً لمسيرتها الأدبيه والثقافيه عمدت ومن خلال عملها ومسؤوليتها الثقافية بمجلة سيدتي نشر مسابقه للكتابه في مجال المقال الساخر ما بين عامي 2007-2008 والتي انتهت دورتها في أوائل العام الحالي 2009 والتي جذبت العشرات من الشباب والهواة من أصحاب الأقلام وذوو الأفكار ممن تستهويهم فروع الثقافة والأدب العربيين
أضيف اسم هاديا سعيد في 2007 إلي الأسماء التي وردت في قاموس DIB والذي تصدره جامعة كامبريدج البريطانية للسيره الذاتية
Dictionary of International Biography والذي يضم ملخصات للسيرّ الذاتية لكتّاب وباحثين وأكاديميين في مختلف مجالات العلوم والآداب والثقافة والتربية من مختلف التخصصات والجنسيات تعمل متطوعه في المؤسسة الطبية البريطانية لرعاية ضحايا التعذيب وقد أقامت عدة أمسيات ثقافيه عربيه لصالح دعم جهود هذه المؤسسة.

المدن التي عاشت فيها
 بيروت وبغداد السبعينيات.
 كازابلانكا الثمانينيات.
 لندن التسعينيات وحتى اليوم، وصولا إلى دبي.

حياتها الأدبية
كتبت القصة والرواية والسيناريو للعمل الدرامي والمسلسل الإذاعي والفيلم التسجيلي، ولها رصيد أدبي جيد ففي الكتب المؤلفه صدر كتابها الأول في سنة 1976 بعنوان حكايات الساعة الجميلة، سنوات مع الخوف العراقي الذي أصدرته سنة 2004 عن دار الساقي في لندن.

وفي المجموعة القصصيه من مؤلفاتها
 أرجوحة المينا سنة 1981
 ياليل سنة 1984
 رحيل سنة 1989
 نساء خارج النص 1989
 ضربة قمر سنة 1999

الروايات
وأصدرت في مجال الرواية روايتها بستان أسود ونالت عنها جائزة مجلة الكاتبه التي تصدر في لندن في دورتها الأولي عام 1994.
 ورواية دفتر عائده في العام 1999 عن الاتفاقية الدولية للتمييز ضد المرأة والتي وصفتها بأنها روايه قصيره.
 ورواية بستان أحمر في العام 2002.
 ورواية آرتيست عام 2006.
 رواية حجاب كاشف عام 2008.

الجوائز
 عام 1995 منحت الكاتبة اللبنانية هاديا سعيد جائزة أفضل عمل روائي تكتبه امرأة من العالم العربي، الجائزة التي تقدمها «مجلة الكاتبة» عن روايتها «بستان أسود». شاركت في المسابقة 17 رواية من ثماني دول عربية، حيث قامت لجنة خاصة من المجلة باإجراء التصفية الأولى، وعرضت الروايات المتبقية على الناقدين يمنى العيد وصبحي الحديدي والروائي إدوارد الخراط، حيث قرروا بالإجماع اختيار الرواية الفائزة.

عملها الحالي
تعمل حالياً مديرة تحرير ومسؤولة القسم الثقافي بمجلة سيدتي والتي تُصدر ضمن صُحف ومجلات المجموعة السعودية للأبحاث

المراجع

وصلات خارجية
موقعها الرسمي

أشخاص من بيروت
روائيون لبنانيون
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
كاتبات لبنانيات
مسلمون لبنانيون

هاديا سعيد


Korgan şu anlamlara da gelebilir:

 Korgan, Ordu ili ilçesi
 Korgan, Şemdinli, Hakkâri ili Şemdinli ilçesine bağlı köy
 Pazar-Korgan İlçesi, Kırgızistan'ın Celal-Abad İlindeki ilçe
 Pazar-Korgan, aynı adlı ilçede bulunan köy

Korgan (anlam ayrımı)


Don Jakov II. od Urgella (katalonski Jaume II d'Urgell, španjolski Jaime II de Urgel) (Balaguer, 1380. – Xàtiva, 1. lipnja 1433.), poznat kao Jakov Nesretni (katalonski el Dissortat), bio je katalonski plemić, grof Urgella, barun mjesta zvanih Alcolea de Cinca, Antillón i Fraga te vikont Àgera. Bio je posljednji grof Urgella te je neko vrijeme razmatran za nasljednika prijestolja Aragonije.

Biografija
Don Jakov II. je rođen 1380. godine kao Jaume d'Aragó i Montferrat, sin grofa Petra II. od Urgella (umro 1408.) i njegove žene, Margarite od Montferrata (Margarida de Montferrat).

Naslijedio je svojeg oca na mjestu grofa Urgella.

Njegov djed po ocu, Jakov I. od Urgella po kome je dobio ime, bio je sin kralja Alfonsa IV. Aragonskog.

29. lipnja 1407. Jakov je oženio u Valenciji Izabelu Aragonsku (Isabel de Aragón), princezu Aragonije. Njihovo je najpoznatije dijete bila Izabela od Urgella (vojvotkinja), koja je umrla 1443. Drugo im je dijete bila Leonora; treće dijete je bila Ivana, majka Ivana IV. od Cardone; ostala su djeca Filip i Katarina (Caterina d'Urgell).

Bio je razmatran za nasljednika krune Aragonije, no nije postao kralj jer je bio optužen za ubojstvo nadbiskupa Zaragoze, Garcíje Fernándeza de Heredije. Ne samo da nije postao vladar Aragonije, već je došao u sukob s novim kraljem, Ferdinandom I. Aragonskim (Fernando de Trastámara). Kralj je doveo Jakova pred sud te mu je oduzeo posjede.

Osramoćeni Jakov umro je u dvorcu u Xàtivi 1433.

Izvori

Grofovi Urgella

Jakov II. od Urgella


Virginio Rognoni (* 5. August 1924 in Corsico, Provinz Mailand; † 20. September 2022 in Pavia) war ein italienischer Rechtsanwalt und Politiker der Democrazia Cristiana (DC), der 26 Jahre lang den Wahlkreis Mailand als Mitglied der Camera dei deputati vertreten hat und sowohl Innen- als auch Justiz- und Verteidigungsminister Italiens war.

Leben

Rechtsanwalt, Kommunalpolitiker und Abgeordneter
Nach dem Besuch des Humanistischen Gymnasiums (Liceo Classico) Ugo Foscolo in Pavia, studierte er zunächst Geschichte am dortigen Collegio Ghislieri und engagierte sich während des Zweiten Weltkrieges in der Resistenza, dem antifaschistischen Widerstand in Italien. Nach Kriegsende begann er im November 1947 ein Studium der Rechtswissenschaften an der Universität Pavia und nahm nach einem Gaststudium von 1949 bis 1950 an der Yale University eine Tätigkeit als Rechtsanwalt auf.

1960 begann er seine politische Laufbahn in der Kommunalpolitik, als er als Vertreter der Democrazia Cristiana zum Mitglied des Stadtrates von Pavia gewählt wurde und diesem bis 1964 angehörte. Anschließend war er zwischen 1964 und 1967 Vize-Bürgermeister sowie Dezernent (Assessore) für die Stadtplanung Pavias.

Am 30. Mai 1968 wurde er für die DC erstmals zum Mitglied in die Abgeordnetenkammer, die Camera dei deputati gewählt, und vertrat in dieser bis 1994 26 Jahre lang den Wahlkreis Mailand. Während seiner langjährigen Parlamentszugehörigkeit gehörte er zunächst verschiedenen Parlamentsausschüssen an, ehe er von Juli 1976 bis Juli 1978 einer der Vizepräsidenten der Abgeordnetenkammer war.

Minister und Vizepräsident des CSM
Am 13. Juni 1978 wurde er von Ministerpräsident Giulio Andreotti zum Innenminister (Ministro dell'Interno) in dessen viertes Kabinett berufen. Diese Funktion behielt er auch im fünften Kabinett Andreottis sowie in den darauf folgenden Regierungen der Ministerpräsidenten Francesco Cossiga, Arnaldo Forlani, Giovanni Spadolini und Amintore Fanfani bis zum 4. August 1983. In seine Amtszeit fiel 1980 die Entführung der Töchter und eines Neffen des deutschen Journalisten Dieter Kronzucker in der Toskana. Außerdem kam es in dieser Zeit am 30. April 1982 zum tödlichen Attentat auf den Abgeordneten und Sekretär der Kommunistischen Partei Italiens (PCI) in der Autonomen Region Sizilien, Pio La Torre, sowie am 3. September 1982 zur Ermordung von Carlo Alberto Dalla Chiesa, einem General der Carabinieri, der für seinen Einsatz gegen den Terrorismus bekannt war.

Nach seinem Ausscheiden aus der Regierung war er zwischen Juli 1983 und August 1986 Vorsitzender der Fraktion der DC in der Abgeordnetenkammer, ehe er anschließend von Ministerpräsident Bettino Craxi am 1. August 1986 zum Justizminister (Ministro della Giustizia) in dessen zweites Kabinett berufen wurde. Dieses Amt bekleidete er auch in der anschließenden sechsten Regierung Fanfani bis zum 28. Juli 1987.

Nachdem er zwischen Juli 1988 und Juli 1990 Vorsitzender des Justizausschusses der Abgeordnetenkammer war, wurde er am 27. Juli 1990 von Ministerpräsident Andreotti in dessen sechster Regierung zum Verteidigungsminister (Ministro della Difesa) ernannt und behielt dieses Amt auch in der siebten Regierung Andreottis bis zum 28. Juni 1992. Während dieser Zeit war er kraft Amtes auch Kanzler und Schatzmeister des Militärischen Ordens (Ordine militare d'Italia).

Nach der Auflösung der DC wurde er im Januar 1994 Mitglied der Partito Popolare Italiano (PPI) und schied am 14. April 1994 aus der Abgeordnetenkammer aus.

Zuletzt war Rognoni zwischen 2002 und 2006 Vizepräsident des Consiglio Superiore della Magistratura, des Selbstverwaltungsorgans der italienischen Richter und Staatsanwälte, die in der ordentlichen Gerichtsbarkeit tätig sind.

Er starb in der Nacht zum 20. September 2022 im Alter von 98 Jahren in Pavia.

Weblinks

 Eintrag (V. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (VI. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (VII. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (VIII. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (IX. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (X. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati
 Eintrag (XI. Legislaturperiode) auf der Homepage der Camera dei deputati

Einzelnachweise

Mitglied der Abgeordnetenkammer (Italien)
Innenminister (Italien)
Verteidigungsminister (Italien)
Justizminister (Italien)
Politiker (20. Jahrhundert)
Mitglied der Democrazia Cristiana
Rechtsanwalt (Italien)
Italiener
Geboren 1924
Gestorben 2022
Mann

Virginio Rognoni


الجيش الغربي الثاني أنشئ في 1810 كجزء من عملية إصلاح الجيش الإمبراطوري الروسي ككل ، وكان هدفه الدفاع عن المنطقة الوسطى الغربية من الحدود الروسية مع بولندا (دوقية وارسو) على الحدود النمساوية خلال الغزو الفرنسي المتوقع لروسيا.

 القائد العام للقوات هو قائد فرقة المشاة الأمير براغاسيون
 رئيس الأركان : اللواء غراف دي سان كاهن
 التموين : اللواء فيستينسكي
 العمل العام : العقيد ماران
 قائد المدفعية : اللواء البارون ليفنشترن
 رئيس المهندسين : اللواء فيستر
 الفيلق السابع للمشاة : اللفتنانت رايفسكي
 الفيلق الثامن للمشاة : اللفتنانت بورودزين
 سلاح الفرسان الرابع : اللواء سيفرو

مجموع قوة الجيش كانت 46 كتيبة و52 سربا و9 أفواج القوزاق و168 من البنادق.

انظر أيضاً

 الجيش الغربي الأول

جيش الإمبراطورية الروسية
جيوش الإمبراطورية الروسية
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 1810

الجيش الغربي الثاني


Askwith steht für:

 Askwith, Dorf in der Grafschaft North Yorkshire

Askwith ist der Familienname folgender Personen:

 Robin Askwith (* 1950), britischer Schauspieler
 Tom Askwith (1911–2001), britischer Ruderer

Siehe auch:
 Asquith

Askwith (Begriffsklärung)


Tiaré Scanda (født den 6. januar 1974 i Mexico City, Mexico) er en mexicansk skuespillerinde og model.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Mexico
Fotomodeller fra Mexico

Tiaré Scanda


FC Admira Wacker Mödling (normalt bare kendt som Admira Wacker) er en østrigsk fodboldklub fra byen Mödling. Klubben spiller i , og har hjemmebane på BSFZ-Arena. Klubben blev grundlagt i 1905.

Eksterne henvisninger

 Klubbens officielle hjemmeside

Admira Wacker Mødling, FC
Etableret i 1905

FC Admira Wacker Mödling


Kosmos 864, sovjetski vojni navigacijski i komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Parus.

Lansiran je 29. listopada 1976. godine u 12:40 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 132/2. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 964 km u perigeju i 1008 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 82,94°. Spacetrackov kataloški broj je 9509 COSPARova oznaka je 1976-108A. Zemlju obilazi u 104,83 minute.

Iz misije su ostala još dva dijela koja su ostala kružiti u niskoj orbiti.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1976 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Parus (GLONASS-M, 11F627) (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz lansiranja (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 864


Nin'wlou Ariel Ménélik  de son vrai nom Lao Lionel Alex est un écrivain, poète-slameur ivoirien né le 13 novembre 1991 à Abidjan-Yopougon (Côte d'Ivoire).

Il est le président de l'École des Poètes de Côte d'Ivoire.

Biographie
Lao Lionel Alex  alias Nin'wlou Ariel Ménélik a fait ses études primaires et secondaires à Abidjan et ses études universitaires à l'université d'Abidjan.

Titulaire d'une maîtrise en droit privé, il est par ailleurs, instructeur en prise de parole ivoirienne, et président de l'École des Poètes de Côte d'Ivoire.

Nin'wlou Ariel Ménélik devient en 2017 le vainqueur du prix Kailcedra du meilleur Slameur après sa consécration au concours Lydia Ludic Talents 2021 organisé par l'association des journalistes culturels de Côte d'Ivoire.

Il est l'auteur du spectacle de Slam « LA MARCHE DU FEU » tenu en mai 2021 à l'Institut français de Côte d'Ivoire.

LA MARCHE DU FEU est également le titre éponyme de son tout premier livre de poésie paru en septembre 2021 aux Éditions ZADIÉ et  remporte le  prix SILA  Bernard B Dadié 2022  du jeune écrivain.

Il est l'un des rares poètes à participer en tant que poète-slameur au Parlement du Rire et à Abidjan Capitale du Rire diffusés sur Canal+.

Discographie
Man tchè
Niehi
Ma Yapobi
Pour ces mômes;
Restaucratie
Devoir moral (feat Amee)

Famille
Nin'wlou Ariel Ménélik est célibataire et père d'un enfant.

Publication
La marche du feu, poésie, paru en 2021 chez Les Éditions Zadié.

Distinctions
 Prix du meilleur slameur au Primud 2022
 Vainqueur du concours Lydia Ludic Talents 2022;
  prix du concours de slam « libres ensemble » dans le cadre des jeux de la francophonie;
 Prix Kailcedrat du meilleur slameur 2017;
 Finaliste du championnat national de slam;
  prix du festival ivoirien de la création poétique chez les jeunes.
 Prix SILA 2022 Bernard B. Dadié du jeune écrivain.

Références

Naissance en novembre 1991
Naissance à Abidjan
Écrivain ivoirien du XXIe siècle

Nin'wlou Ariel Ménélik


හින්දු ජනයා බහුතරයක් වෙසෙන ඉන්දියාවේ සහ නේපාලයේ පවත්වනු ලබන ආගමික වතාවත් හි එළකිරි අදත් වැදගත් ස්ථානයක් හිමිකර ගනියි. දිල්ලිය වැනි ප‍්‍රධාන නගරවල පිහිටි කාර්ය බහුල වීදිවල පවා ගරු ගාම්භීර ලෙස ගවදෙන්නු නිදහසේ සැරිසරති. ඔවුනට කිසියම් ආහාරයක් හෝ පළතුරක් දීමට ලැබීම ඇතැම් දෙනා මහත් භාගයයක් කොට ද සළකති. ගවදෙනුන් ඝාතනය කිරීම තහනම් කර ඇති ප‍්‍රදේශවලදී කිසියම් පුද්ගලයෙකු ගවදෙනක ඝාතනය කිරීම හෝ ඇයට තුවාලයක් සිදු කිරීම ඒ පුද්ගලයා සිරගත කළහැකි වරදක් වෙයි.

ගවඝාතනය පිළිබද වර්තමාන තත්වය

බටහිර බෙංගාලය සහ කේරළය යන ප‍්‍රාන්ත දෙක හැරුණුවිට ඉන්දියාවේ අනෙකුත් ප‍්‍රදේශවල ගවදෙනුන් ඝාතනය කිරීමට අවසර දෙනු ලැබ ඇත්තේ යම් යම් සීමාවන්ට යටත්ව ය. ප‍්‍රාදේශීය දේශසීමා හරහා ඝාතනය කිරීම පිණිස දෙනුන් ප‍්‍රවාහනය කිරීම තහනම් වුව ද ඝාතනය සදහා මෙම ප‍්‍රාන්ත වෙත දෙනුන් ගෙනයාම් නිරතුරුව සිදුවෙයි. මුම්බායි වැනි මහා නගරවල පෞද්ගලික ඝාතනාගාර ද කි‍්‍රයාත්මක වෙයි. ඉන්දියාව තුළ නීත්‍යානුතූල ගවඝාතනාගාර 3,600 ක් පමණ කි‍්‍රයාත්මක වන අතර නිත්‍යානුකූල නොවන ඝාතනාගාර 30,000 ක් පමණ කි‍්‍රයාත්මක වෙතැයි ගණන් බලා ඇත. ඒවා වසා දැමීමට දරන ලද ප‍්‍රයත්න ද දැඩි ලෙස අසාර්ථක වී ඇත.

සටහන්

|
Sacred_cow
|-

වර්තමාන ලෝකයේ පූජනීය ගවදෙන්නු


An Trichopilia hennisiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Trichopilia hennisiana in nahilalakip ha genus nga Trichopilia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichopilia

Trichopilia hennisiana


العائلة المقدسة تتألف من الطفل يسوع ومريم العذراء ويوسف النجار.

في الكتاب المقدس

تورد رواية الميلاد في متى ولوقا عن العائلة المقدسة حيث تُذكر أن الميلاد قد تمّ في بيت لحم مدينة النبي داود لا في مدينة الناصرة حيث كانا يعيشان وحيث تمت البشارة، وذلك بسبب طلب أغسطس قيصر إحصاء سكان الإمبراطورية الرومانية تمهيدًا لدفع الضرائب، ولذلك سافر يوسف مع مريم وكان حينها قد ضمها إلى بيته كزوجته دون أن تنشأ بينهما علاقة زوجية، وعند وصولهما إلى بيت لحم لم يجدا مكانًا للإقامة في فندق أو نزل وحان وقت وضع مريم، فبحسب إنجيل لوقا وضعت طفلها في مذود ولفته بقماط. ومن ثم يذكر زيارة الرعاة والمجوس الثلاثة. هي من أشد الأحداث

أما أبرز الأحداث اللاحقة للذكر العائلة المقدسة فهي ختان يسوع في القدس، وهرب العائلة إلى مصر خوفًا على حياته من هيرودوس الذي أراد قتله، ومن ثم عودة العائلة من مصر إلى الناصرة بعد وفاة الملك.

هناك بعض الإشارات الإنجيلية العامة للغاية حول طفولة يسوع وحياة العائلة المقدسة في الناصرة، فكان ينمو ويتقوى بالحكمة و«نعمة الله معه»، ومما لا شكّ فيه أن العائلة كانت متدينة، إذ تحجّ إلى القدس في كل عام، والحدث الأبرز هو وجوده في الهيكل بين العلماء لثلاث أيام وله من العمر اثني عشر عامًا. ولعلّه احترف النجارة كيوسف، إذ دعي «النجار ابن مريم». وغياب ذكر يوسف في الحياة العلنية إنما يشير إلى وفاته، فانتقل يسوع للعمل وتأمين مدخول البيت.

وغياب ذكر يوسف في الحياة العلنية إنما يشير إلى وفاته، فانتقل يسوع للعمل وتأمين مدخول البيت. وكان له عائلة كبيرة، سواءً بمعنى أولاد عمومته حسب التفسير الكاثوليكي والبروتستانتي، أو أولاد يوسف من زواج سابق حسب التفسير الأرثوذكسي. ويذكر أن بعض الأناجيل المنحولة وكتابات آباء الكنيسة، تنسب للمسيح اجتراح المعجزات، لعلّ أهمها إدباب الحياة في طيور صنعها من طين، والحكمة منذ طفولته، غير أن هذه الكتابات لا تعتبر رسميّة.

العائلة المقدسة في الأعمال الفنية

حظيت العائلة المقدسة مكانة هامة في الفن المسيحي، وخاصًة في مجال اللوحات. استوحى العديد من الرسامين في العصور الوسطى وعصر النهضة ووصولًا إلى عصرنا من العائلة المقدسة لخلق روائع خاصة بهم. إذ كانت العائلة المقدسة تعبير عن عن صلة الرحم والقرابة والعلاقات الأسرية والتواضع والمحبة؛ ورمزت العائلة المقدسة إلى فضائل العائلة المسيحية. عدد من الأعمال الفنية الهامة حول موضع العائلة المقدسة تشمل لوحات رفائيل وميكيلانجيلو.

من الشخصيات المحورية في لوحات العائلة المقدسة الطفل يسوع ومريم العذراء ويوسف النجار. وقد يضاف أحيانًا القديسة حنة والدة مريم العذراء وإليصابات وابنها يوحنا المعمدان.

خلال القرن الخامس عشر ظهر فن رسم أسرة يسوع الممتدة والتي تضمنت مريم أم يعقوب ومريم زوجة كلوبا وسالومة وزكريا ويواكيم والد مريم العذراء وزبدى وكلوبا وأبناء عمومة وخالة يسوع وهم كل من يوحنا الإنجيلي، القديس يعقوب الكبير، يعقوب بن حلفى، يهوذا، يوسف، شمعون وتداوس. دعيت أسرة يسوع الموسعة باسم القرابة المقدسة.

غالبًا ما تصور زمكانية القرابة المقدسة في الأعمال الفنية في الناصرة، في إشارة إلى السنوات الأولى من حياة يسوع. وينبغي عدم الخلط بين القرابة المقدسة وبين نسب يسوع، بحيث تستعرض الثانية سلالة نسب يسوع الملكيّة والنبويّة، والذي حسب الإنجيل يعود نسبه إلى سبط يهوذا، ومن ثم من ذرية داود. في حين تعني القرابة المقدسة أقارب العائلة المقدسة أي مريم العذراء ويوسف النجار، من جهة الدم على الخطوط الجانبية، أي أبناء العمومة أيضًا وبذلك يُشمل إليصابات وزكريا والديّ يوحنا المعمدان والذي تربطهم علاقة نسب مع العائلة المقدسة حسب الكتاب المقدس. أما أخوة يسوع هم بمعنى أولاد عمومته حسب التفسير الكاثوليكي والبروتستانتي، أو أولاد يوسف من زواج سابق حسب التفسير الأرثوذكسي.

التقاليد والثقافة

في زمن عيد الميلاد يُلحق بالشجرة عادًة، مغارة الميلاد المستوحاة من قصة ميلاد يسوع، وهي أقدم من الشجرة تاريخيًا، إذ كان تصوير مشاهد ولادة يسوع منتشرًا في روما خلال القرن العاشر، أي وضع رجلاً وامرأة لتمثيل مريم ويوسف وطفلاً لتمثيل يسوع مع بقرة وحمار المستمدين من نبؤة أشعياء حول المسيح، وانتشرت بعد مغارة القديس فرنسيس هذا التقليد في أوروبا ومنه إلى مختلف أنحاء العالم، وهي تمثل حدث الميلاد.

رمزت العائلة المقدسة في الثقافة والحضارة المسيحية إلى فضائل العائلة المسيحية وتشابك الأسرة ولحمتها مما دعى إلى اتخاذ العديد من الكنائس المسيحية اسم العائلة المقدسة أشهرها ساغرادا فاميليا في مدينة برشلونة، إسبانيا. بالإضافة إلى عدد من العائلات الرهبانية الكاثوليكية والتي اتخذت اسم العائلة المقدسة؛ منها راهبات الفرنسيسكان العائلة المقدسة وأبناء العائلة المقدسة.

عيد العائلة المقدسة
عيد العائلة المقدسة هو عيد ديني طقس في الكنيسة الرومانية الكاثوليكية اكرامًا ليسوع، مريم العذراء ويوسف النجار. أدخل العيد لأول مرة في التقويم الطقسي من قبل البابا ليون الثالث عشر في عام 1893. وكان يحتفل به في الأحد الثالث بعد عيد الغطاس. في العام 1969 تم تعديل موعد العيد بحيث أصبح الأحد الأول بين عيد الميلاد ورأس السنة الميلادية.

استخدامات ثقافية
يميل الكاثوليك المتدينين إلى كتابة '"J.M.J" - وهو اختصار الأسماء للعائلة المقدسة؛ على رأس الرسائل.

مراجع

انظر أيضًا

 القرابة المقدسة.
 رحلة العائلة المقدسة.
 نسب يسوع.
 الطفل يسوع.

أخوة يسوع
عائلة يسوع
عبارات مسيحية
مريم العذراء
مناسبات ديسمبر
يوسف النجار
قبل 100 سنة عن شخصيات متعددة في الكتاب المقدس

العائلة المقدسة


Hüseyin Yalın veya bilinen adıyla Yalın (d. 30 Mart 1980; Nişantaşı, İstanbul), Türk pop şarkıcısı, besteci ve söz yazarıdır. 2004 yılında çıkış yaptığı Zalim şarkısıyla tanınmıştır.

Yaşam öyküsü
Yalın, 30 Mart 1980'de Nişantaşı, İstanbul'da doğmuştur. İlkokulu Ataköy İlköğretim Okulu'nda okumuştur. Annesinin adı Figen, babasının adı Kamil'dir. Gazeteci Ferai Tınç'ın yeğenidir.

İlk yılları
İlkokul yıllarında pilot olmak isteyen Yalın'ın müziğe ilgisi babasının evde ona, gitarıyla Gipsy Kings ve Enrico Macias şarkıları çalmasıyla başladı. İlk bestelerini Saint Michel Fransız Lisesi'nde okurken, Yurdaer Doğulu ve Doğan Canku Müzik Okulları'nda gitar dersleri alırken yapmaya başlamıştır. İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde Ekonomi okumaya başladığı dönemde beste çalışmalarını hızlandırmış ve albüm yolunda ilk adımları atmıştır.

Müzik yaşamı

Ellerine Sağlık
Yalın, beste çalışmalarını hızlandırdıktan sonra Kargo isimli müzik grubunun gitaristi Selim Öztürk'le beraber albüm hazırlıklarına başladı. Selim Öztürk'ün prodüktörlüğünde kaydedilen, yine Kargo grubundan Serkan Çeliköz'ün klavyeyi, Burak Karataş'ın bateriyi üstlendiği ve tüm şarkıların söz ve müziklerinin Yalın'a ait olduğu Ellerine Sağlık albümü 2004 yılının Mart ayında Universal Music etiketiyle piyasaya sürüldü. Albümün çıkış şarkısı Zalim büyük ilgi gördü ve albüm ilk haftasında 200.000 satış rakamına ulaştı. İlk ayın sonunda 300.000 satış rakamına ulaşan Ellerine Sağlık, 4 ay gibi kısa bir sürenin sonunda 500.000 satış barajını aştı. Böylece Universal Music'in en çok satan albümler listesinde Guns N' Roses'tan sonra gelerek dördüncü sıraya yükselmiştir. Böylece MÜYAP'ın "Yılın en çok satan albümleri" listesine girmiş oldu. Albüm dijital platformda da büyük ilgi görmüş ve 1 milyon 700 bin adet şarkı indirilmesiyle satış rekoru kırmıştır. Böylece albümün dijital platformdan kazandığı ciro 2 milyon doları bulmuştur. Zalim şarkısının ardından, Sonsuz Ol ve Günaydın şarkılarına klip çeken Yalın, bu üç şarkısıyla da MTV World Chart Express programında birinci sıraya yükselmiş, Bulgaristan ve Yunanistan gibi ülkelerde de listelere girmiştir. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde En İyi Çıkış Yapan Erkek Sanatçı seçilen Yalın'ın Zalim şarkısı, Arnavut şarkıcı Rovena Stefa tarafından Zemer ismiyle, Bulgar şarkıcı Toni Storaro tarafından Greshnica ismiyle yorumlanmıştır. Ayrıca şarkı, Yunanca, Rusça, Sırpça, Arapça gibi dillere de çevrilmiştir.

Albümde yer alan Değmez isimli parça 2005 yılı başında Universal Music prodüktörlerinden biri olan Martin Kierszenbaum tarafından Japon R&B şarkıcısı A.I. nin What's Goin' On Ai isimli albümü için yeniden düzenlendi. Albümde Famous ismiyle yer alan şarkıda A.I., Yalın ve ünlü müzisyen - yapımcı Shaggy ile düet yaptı. A.I ve Martin Kierszenbaum tarafından İngilizce sözler yazılan, mix'i Destiny's Child, Christina Aguilera, Justin Timberlake gibi dünyaca ünlü yıldızlarla çalışan David Pensado tarafından yapılan "Famous" un, Yalın'a ait kısımlarının Türkçe kayıtları ise Londra'da yapıldı. Dünya müzik piyasasında da gelecek vadeden bir Japon sanatçının, sözü ve bestesi Yalın'a ait bir şarkıyı, melodiye sadık kalarak, üstelik Türkçe nakarat kısımlarıyla seslendirmesi Yalın için olduğu kadar, Türk Pop Müziği adına da önemli bir gelişme olarak değerlendirildi.

Hürriyet yazarlarından Ebru Çapa, Zalim hakkında "... Yetmediyse, güftesiyle, acı, hüzün, kalp kırıklığı ihtiva eden, buna rağmen haysiyetli pozlar çeken, pes etmeyen, ex manitaya kuyruğu bir kez daha kaptırmayı reddeden, hatta kinayeli ve kibar bir dille fırça kayan bir şarkı. Bestesiyle ise insanın içini kıpraştıran, kulağa ve dile takılan, 'kımıl kımıl' melodik bir parça... Sanırsınız ki adama aşk acısı, kurşun ve sair işlemiyor; kahır tanımaz, keder bilmez bir Kalipso Kralı..." demiştir.

Albüm, 2010 yılında, NTV kanalı müzik jürisi tarafından seçilen "son 10 yılın en iyi yerli albümleri" listesinde 10. sırada yer almıştır.

Albüm sonrası çıktığı turnede İstanbul'da Harbiye Açık Hava Tiyatrosu ve Rumeli Hisar'ı başta olmak üzere Türkiye'nin ve Avrupa'nın farklı şehirlerinde 40'a yakın konser verdi.

2004'ün Aralık ayında albüm promosyonu ve satışı durdurulmuştur. Bunun nedeni ise albümün çıktığı Universal Music'in Türkiye'de kapanmasıdır.

Bir Bakmışsın
Yalın, Ellerine Sağlık albümünün konserleri devam ederken 2004'ün Aralık ayında ikinci albümü için hazırlıklara başladı. Hazırlık sürecine girildiği sıralarda Universal Music'in Türkiye'de kapanması dolayısıyla birinci albümün promosyonu durduruldu ve bunun üzerine ikinci albüm hazırlıklarına hız verilerek Pasaj Müzik'le anlaşıldı. Prodüktörlüğünü Selim Öztürk'ün yaptığı, tüm söz ve müziklerin Yalın'a ait olduğu, düzenlemelerin Yalın, Selim Öztürk, Serkan Çeliköz, Burak Karakaş ve Ferhat Hasanoğlu tarafından yapıldığı Bir Bakmışsın albümü Nisan 2005'te piyasaya çıktı. Albümün ilk klip çekilen parçası Küçücüğüm oldu. Ardından Bir Bakmışsın, Ben Bilmem ve Yalın'ın, "Şu ana kadar yaptığım en iyi şarkı." diye adlandırdığı, albümdeki favorisi olarak gösterdiği Keşke'''ye klipler çekildi. Albümün çıkış parçası Küçücüğüm 2005 yılında POPSAV tarafından yılın şarkısı ödülünü aldı.Bir Bakmışsın "2006 yılının en çok satan albümleri" arasına girerek, MÜYAP tarafından başarısı belgelendi ve Altın Plak aldı.

"Bir Bakmışsın" albümü ayrıca koleksiyonerler için Long Play formatında da yayınlandı.

Yalın'ın Küçücüğüm şarkısına Volga Tamöz tarafından yapılan remixlerden oluşan "Küçücüğüm (Remix)" Eylül 2005'te piyasaya çıkarıldı.

 Her Şey Sensin
Yalın'ın üçüncü albümü Her Şey Sensin Avrupa Müzik etiketiyle Mart 2007'de piyasaya çıktı. Tüm söz ve müziklerin Yalın'a ait olduğu albümün kaydı Los Angeles'ta, Michael Jackson, Bon Jovi, Eric Clapton, Shakira, Christina Aguilera'nın albümlerinde yer alan dünyanın en önemli gitaristlerinden Tim Pierce, Beatles efsanelerinden Ringo Starr'ın bas gitaristi Matt Bissonette, Hossam Ramzy ile yapıldı. George Michael, Robbie Williams gibi dünya yıldızlarına ait kliplerin sanat yönetmeni ve stil danışmanı Alexia Somerville ile styling çalışmaları yapan Yalın, albüm kapak tasarımında ise Frida, Kill Bill, Alien, Cold Mountain gibi birçok Hollywood filminin kampanyalarını ve afişlerini hazırlayan, uluslararası başarılara sahip Türk grafik sanatçısı Emrah Yücel ile çalıştı.

Albüm satışa çıktığı ilk 20 gün içerisinde, herhangi bir klip yayınlanmadan önce 110.000'lik bir satış rakamına ulaştı. "Yılın en çok satan yerli albümleri" arasına girerek MÜYAP'tan Altın Plak sahibi oldu.

Albümden ilk klip Cemil Ağacıkoğlu tarafından Her Şey Sensin parçasına çekildi. Ardından Cumhuriyet ve Kalamadım şarkılarına klip çekildi. Özellikle Cumhuriyet şarkısı büyük ilgi gördü.

 Ben Bugün
Kısa bir ara verdikten sonra 2009 yılında Ben Bugün adlı albümünü çıkarttı. Tüm söz ve müziklerin Yalın'a ait olduğu albümün aranjörlüğünü Alper Erinç üstlenmiştir. Albüm fotoğrafları içinse ünlü fotoğrafçı Mehmet Turgut'la çalışılmıştır. Albümde şu ana kadar gördüğümüz Yalın'dan çok farklı başka bir Yalın görüyoruz. Bunu kendisi de şu sözüyle ifade etmiştir:

Bu albümde Ah Be Kardeşim, Bit Pazarı, Ki Sen gibi şarkılar çok sevildi. Albümün ilk klibi Ah Be Kardeşime, ikinci klip ise aralık ayında Ki Sen adlı parçaya çekilmiştir. Ömer Faruk Sorak'ın çektiği Ah Be Kardeşim klibi Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde En İyi Klip ödülünü almıştır.

Yalın'ın albümlerinin toplam satışı 1 milyonu, toplam cirosu 6 milyon doları aşmıştır.

 Anlat Güzel Mi Oralar
Beş yılda dört albüm piyasaya süren Yalın, 2012 yılının ilk aylarında çıkarmayı planladığı yeni albümü öncesi Haziran ayında Anlat Güzel Mi Oralar single'ını piyasaya sürdü. Sözü ve müziğinin Yalın'a ait olduğu, Avrupa Müzik etiketiyle piyasaya sürülen single'ın düzenlemelerini Ozan Çolakoğlu üstlendi. Şarkının klibini Ah Be kardeşim'de olduğu gibi Ömer Faruk Sorak yönetti. Yalın, single çıkarma nedeni hakkında şunları söylüyor:

 Sen En Güzelsin

19 Temmuz 2012'de 3 yıl sonra Sen En Güzelsin albümünü çıkarmıştır. Albümden çıkış şarkısı Kasma ve Olmasa Da Olur isimli şarkıları kliplendirmiştir ve listelerde yer almıştır.

 Bayıla Bayıla

Albüm öncesi 5 single yayınlayan Yalın, 2016'nın Temmuz'unda İda & Seyhan Müzik etiketiyle Bayıla Bayıla albümüyle müziğe geri döndü. Bu albümde Tatlıyla Balla, Sesinde Aşk Var, Kader Ne Söylüyorsa gibi şarkılara klipler çekildi.

 Single çalışmaları

2018 yılında Hele Bi Başla, Sensiz Ben Ne Olayım, 2019 yılında Deva Bize Sevişler, Deme Bana Yokum, İstanbul, 2020 yılında ise Ya Sabır, Halbuki, Oyunbaz gibi şarkıları yayınlamıştır. 2021 yılında müzisyen Sıla ile Ver o Zaman Gömleklerini teklisini yayımladı. 2021 yılında Yalın, 6 yıl aradan sonra Cornetto işbirliğiyle Yaz Gülü şarkısıyla sevenleriyle buluştu. Ocak 2022'de Bu Da Geçer Mi Sevgilim teklisini, Temmuz 2022'de ise O Yaz Bu Yaz teklilerini yayımladı.

 Diğer
Yalın, albümleri ve single'ı dışında başka şarkıcılara verdiği besteler ve yaptığı düetlerle de adından söz ettirdi. Bunlar; Gülben Ergen'in kendi ismini taşıyan 2006 tarihli albümünde Aşksın Sen, Serdar Ortaç'ın Beni Unut/Çakra isimli 2004 tarihli albümünde Sakın Arama, Bengü'nün 2009 tarihli İki Melek isimli albümünde Özetle Ben Aşığım, Ayşe Özyılmazel'in kendi ismini taşıyan 2009 tarihli albümünde İki Sakin şarkılarıdır. Ayrıca Sıla'nın 2007 tarihli kendi ismini taşıyan albümünde Ne Desem İnanırsın ve Dön Demeyi Unuttum şarkılarının besteleri de Yalın'a aittir.Özetle Ben Aşığım şarkısında Bengü ile düet yapmıştır.Hürriyet gazetesinin başlattığı Aile İçi Şiddete Son kampanyası için düzenlenen konserde Kenan Doğulu ile beraber, sözleri Aysel Gürel'e bestesi Onno Tunç'a ait olan Ünzile şarkısını seslendirmişlerdir.

Yalın, Ozan Doğulu'nun 2011 yılının Ağustos ayında çıkan 130 Bpm Allegro albümünde Daha adlı şarkının sözlerini yazmış ve vokalleri üstlenmiştir. Albüm D&R'ın Çok satanlar listesinde üçüncü sıraya yükselmiştir. Daha sonra Ozan Çolakoğlu'nun 2012 Haziran ayı çıkışlı 01 albümünde yer alan Kalpten Dudağa isimli şarkısının söz ve vokallerini üstlenmiştir.

Yalın, ayrıca Vestel'in ankastre serisi için çekilen reklamında da rol almıştır. Küçük bir kız çocuğunun hayallerini süsleyen ünlü bir figür olarak reklamda rol alan Yalın'a filmde, 9 yaşındaki minik oyuncu Alara Bağcı eşlik etti. Vestel'in 'dost teknoloji' konseptli reklamlarından da esinlenen filmde, markanın maskotu haline gelen Vestrons'lar da rol alıyor.

Mayıs 2013'te Azeri sanatçı Elçin Ceferov kendisinin Bana onu çağırın gelsin klibini Ah Be Kardeşim klibi gibi çekmiştir.

 Diskografi

Albümleri
 Ellerine Sağlık (2004)
 Bir Bakmışsın (2005)
 Herşey Sensin (2007)
 Ben Bugün (2009)
 Sen En Güzelsin (2012)
 Bayıla Bayıla'' (2016)

Single'ları
 "Anlat Güzel Mi Oralar?" (2011)
 "Keyfi Yolunda Aşkı Sonunda" (2013)
 "Aşk Diye" (2014)
 "Bir Bahar Akşamı" (2015)
 "King for One Day" (2015)
 "Yeniden" (2014)
 "Benimki" (2015)
 "Sensiz Olmaz" (2018)
 "Hele Bi Başla" (2018)
 "Sensiz Ben Ne Olayım" (2018)
 "Deva Bize Sevişler" (2019)
 "Deme Bana Yokum" (2019)
 "İstanbul" (2019)
 "Ya Sabır" (2020)
 "Halbuki" (2020)
 "Oyunbaz" (2020)
 "Ver O Zaman Gömleklerimi" (2021)
 "Yaz Gülü" (2021)
 "Bu da Geçer mi Sevgilim" (2022)
 "O Yaz Bu Yaz" (2022)
 "Miras" (2022)

Ödüller

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1980 doğumlular
Şişli doğumlular
İstanbul doğumlu erkek şarkıcılar
Saint Michel Fransız Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Bilgi Üniversitesinde öğrenim görenler
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
21. yüzyıl erkek şarkıcıları
21. yüzyılda Türk erkek şarkıcılar
Türk erkek pop şarkıcıları
Türk erkek şarkıcı-şarkı yazarları
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Universal Müzik sanatçıları
Pasaj Müzik sanatçıları
Avrupa Müzik sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları

Yalın


Bobakkerne og Halen er et fredet landskab på nordenden af halvøen Helnæs ved vestkysten af Fyn på cirka 57 hektar. Området er fredet af flere omgange, senest i 1965 for at forhindre grusgravning og sommerhusbyggeri, og staten har overtaget det meste af det fredede areal.

Fra  Bobakkerne strækker en velbevaret ås sig mod nordøst  ud på Halen, der afsluttes med strandsøen Flødebøtten ved nordspidsen af Helnæs.   Området rummer en rig flora og insektfauna og i Flødebøtten yngler vadefugle som strandskade, vibe og klyde.  Området er en del af Natura 2000-område nr. 124 Maden på Helnæs og havet vest for.

Naturstyrelsen gennemførte i årene 2010 - 2013 et naturgenopretningsprojekt støttet af EU-programmet LIFE+ i Bobakkerne og på Maden for  at forbedre naturtilstanden og bevaringsstatus for naturtyperne eng, mose og overdrev, og forbedre bevaringsstatus for orkidéen mygblomst
og padderne strandtudse og stor vandsalamander.  Ved Bobakkerne indebar det bl.a.  en udvidelse af naturområdet, hvor  14 ha tidligere landbrugsarealer mod syd, blev omdannet til  græsland, der med årene ventes at udvikle sig til overdrev.

Kilder og henvisninger
 Om fredningen på fredninger.dk
 Natura 2000 planen
 Topografisk kort over området
Folder om Helnæs

Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Assens Kommune
Naturgenopretning i Danmark

Bobakkerne og Halen


දිනේන්ද්‍ර රුවන් විජේවර්ධන (ඉංග්‍රිසි:Dinendra Ruwan Wijewardene) (උපත 1975 අගෝස්තු 4) (රුවන් විජේවර්ධන ලෙස හැඳින්වේ) ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනඥයෙක් වන අතර වර්තමානයේ දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ ජනාධිපති (රනිල් වික්‍රමසිංහ) ගේ ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක වේ. ඔහු හිටපු ආරක්ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා සහ හිටපු ජනමාධ්‍ය කැබිනට් නොවන අමාත්‍යවරයා විය. ඔහු ගම්පහ දිස්ත්‍රික් හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකි. එසේම ඔහු එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නියෝජ්‍ය නායකයා සහ කැලණිය ආසනයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයාද වේ.

2010 වසරේ පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීමට පෙර ඔහු බස්නාහිර පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරයෙකු ලෙස කටයුතු කළා. ඔහු 2019 න් පසු කිහිප වතාවක්ම වැඩබලන ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා ලෙස පත් කරන ලදී.

ළමා අවධිය
දේශපාලන පරපුරක උපන් ඔහු රංජනී සේනානායක සහ රංජිත් විජේවර්ධන ( විජය පුවත්පත් සභාපති) ගේ බාල පුත්‍රයාය. ඔහුගේ මව් පාර්ශ්වයේ මී මුත්තා වන ඩී.එස් . සේනානායක මහතා ලංකාවේ පළමු අග්‍රාමාත්‍යවරයා වූ අතර ඔහුගේ මුත්තණුවන් වූ ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා ලංකාවේ දෙවන අග්‍රාමාත්‍යවරයා වූ අතර 1950 සහ 1960 ගණන් වලදී තවත් දෙවරක් අගමැති ධූරයට පත් විය. ඔහුගේ පියාගේ සීයා වන ඩීආර් විජේවර්ධන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් ව්‍යාපාරයේ නායකයෙකු වූ පුවත්පත් භාරකරුවෙකු විය. සාර්ථක ව්‍යවසායකයකු වූ ඔහු ලේක්හවුස් පුවත්පත් ආරම්භ කර නිදහස් ව්‍යාපාරයේ විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. රුවන් විජේවර්ධන යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම විධායක ජනාධිපති ජේ.ආර්.ජයවර්ධනගේ ඥාති පුත්‍රයෙකු වන අතර ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ඥාති සොහොයුරෙකි.

අධ්යාපන
විජේවර්ධන සිය ප්‍රාථමික හා ද්විතීයික අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ශාන්ත තෝමස් සූදානම් කිරීමේ පාසලෙනි . පසුව ඔහු එක්සත් රාජධානියේ සසෙක්ස් විශ්ව විද්‍යාලයේ වැඩිදුර අධ්‍යාපනය හැදෑරූ අතර එහිදී ඔහු දේශපාලන විද්‍යාව පිළිබඳ ශාස්ත්‍රවේදී උපාධියක් ලබා ගත්තේය.

දේශපාලන ජීවිතය
විජේවර්ධන මහතා 2009 වසරේ බස්නාහිර පළාත් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වූ අතර 2010 වසර දක්වා බස්නාහිර පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහු 2010 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වූ අතර ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙන් වැඩිම මනාප ලබා ගත්තේය. 2020 මහ මැතිවරණයේදී ඔහුට පාර්ලිමේන්තුවේ අසුන අහිමි විය. ඔහු 2020 සැප්තැම්බර් 14 වන දින එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නියෝජ්‍ය නායකයා ලෙස තේරී පත් වූ අතර ඔහු එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මීළඟ නායකයා වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ.

මේකත් බලන්න

 ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පවුල් ලැයිස්තුව

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 විජේවර්ධන පරම්පරාව
 සේනානායක පරම්පරාව
 ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු පැතිකඩ
 ශ්‍රී ලංකාවේ පිපිරීම්: ලංකාවේ නියෝජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍ය රුවන් විජේවර්ධන WION සමඟ කතා කරයි . WION .
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ජීවමාන ජනයා
1975 උපත්

රුවන් විජේවර්ධන


Anker Fjord Hospice er et hospice beliggende i Hvide Sande. Det blev indviet i 2006 og har plads til 12 patienter med familie. Navnet skyldes, at hospicets grundplan har form som et anker, og at det ligger med udsigt ud over Ringkøbing Fjord.

Organisation

Anker Fjord Hospice er som andre hospicer en selvejende institution. Det har driftsoverenskomst med Region Midtjylland. Der er ca. 40 ansatte. Derudover har hospicet tilknyttet 100 frivillige. Der er oprettet en støtteforening for hospicet, der har ca. 1300 medlemmer.

Historie
Entreprenør Ib Malgaard Lauridsen fra Ringkøbing fik idéen til et hospice på den jyske vestkyst, efter at han selv havde oplevet dødsfald på grund af kræft blandt familien og venner. Her oplevede han at et almindeligt sygehus ikke havde mulighed for at tilbyde de døende nogen former for privatliv.

Da Malgaard Lauridsen fik en blodprop i 2003, indviede han derfor sin familie i idéen om et hospice. Han ville selv donere 20 mio. kr., og tegnede en skitse af den nye bygning, som skulle have form som et anker. Ringkøbing Amt godkendte projektet 1. marts 2005. Hospicet blev tegnet af Ringkøbing-arkitekten Flemming Bay-Jørgensen, og 16. november samme år var der rejsegilde. Rejsegildet var også den sidste gang Ib Malgaard Lauridsen så byggeriet, da han døde i hjemmet i Ringkøbing i januar 2006.

I august 2006 blev Anker Fjord Hospice åbnet med 12 patientlejligheder på hver 60 m2, og alle med udsigt mod øst over Ringkøbing Fjord. Det havde været Lauridsens udtrykkelige ønske, at alle beboerne skulle kunne se solopgangen fra deres lejlighed og føle, at de atter var heldige at vågne op til en ny dag. Den officielle indvielse fandt sted 12. oktober 2006 under overværelse af blandt andre kronprinsesse Mary.

I 2011 tilbragte TV-dokumentaristen Anders Agger seks uger som frivillig på hospicet. Samtidig optog han TV-serien "Sømanden & Juristen - historier fra et hospice", der kom tæt på hverdagen og flere af patienterne på hospicet. Serien blev sendt på DR1 i 2011 og modtog samme år Liv & død-prisen, indstiftet af Landsforeningen Liv & Død. Serien havde høje seertal og blev genudsendt i 2012 og 2013. Ved Danmarks Radios 90-års jubilæum blev den kåret af seerne til den bedste dokumentarserie i DRs historie.

Blandt andet forfatteren Jane Aamund, forfatteren og billedkunstneren Henrik Have, der begge boede på egnen som ældre, og Legofigurens skaber, designeren Jens Nygaard Knudsen tilbragte den sidste tid på hospicet.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Anker Fjord Hospice websted

Hvide Sande
Hospicer i Danmark
Etableret i 2006

Anker Fjord Hospice


Tro, had og kærlighed er en kortfilm instrueret af Jan T. Jensen. Manuskriptet er af Jan T. Jensen og Jim Pedersen.

Handling
Sonja ønsker sig desperat et barn, men hun og hendes mand Erik har svært ved det. Sonjas veninde Pia vil også have et barn, men hun er single.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2004
Kortfilm fra Danmark

Tro, had og kærlighed


Hadim (telâffuz:Hâdim), Konya ilinin 31 ilçesinden biri. Konya'nın güneyinde yer alan ilçe; güneyde Taşkent, kuzeyde Bozkır ilçeleriyle doğuda Karaman ve batıda Antalya ile çevrilidir.

Tarihçesi

Hadim, 16. ve 17. yüzyıllarda Aladağ Kazası'nın bir köyü iken, 18. yüzyıldan itibaren gelişmeye başlamıştır. Bu gelişme süreci Ebû Sa'îd Muhammed el-Hâdimî ile başlamıştır. Hâdimî'nin derin bilgisi ve ünü kendisine Osmanlı sarayında devlet adamları arasında dostlar edinmesini sağlamıştır. Hadim'e Şehdî Osman Efendi tarafından bir de kütüphane yaptırılmıştır. Hadim, 1850'lerden sonra Konya Sancağı'na bağlı bir kaza merkezi hâline gelmiştir. 1881 senesinde Aladağ Nahiyesi Hadim'den ayrılarak Karaman'a bağlanmıştır. 1926'da ilçe merkezi olmuştur.

Coğrafya
37° K, 33° D koordinatlarında yer alan ilçe, Orta Toroslar'da bir vadi üzerine konumlanmıştır. Konya il merkezine 128 kilometre uzaklıkta bulunan ilçe, Akdeniz Bölgesi'nde yer almakta olup Akdeniz'e kuş uçuşu 70 kilometredir.
Hadim coğrafi olarak Akdeniz Bölgesi'nde yer almasına rağmen Akdeniz ikliminin karakteristik özelliklerini tam olarak göstermez. Bu bakımdan Karasal iklim ve Akdeniz iklimi arasında geçiş özelliği göstermektedir. İlçe Karasal iklimin hakim olduğu yörelere oranla daha fazla yağış almaktadır. Ayrıca en yağışlı mevsim kış, en kurak mevsim yazdır.

Nüfus

Hâdimî Hazretleri'ni Anma Haftası
Hâdimî için her yılın 4-12 Eylül tarihleri arasındaki hafta; Hâdimî Hazretleri'ni Anma Haftası olarak belirlenmiştir. İlçede Hâdimî adına inşâ edilmiş bir de türbe bulunmaktadır. Türbeye ziyaretler; yoğunluk yaz aylarında olmak üzere yılın her vaktinde görülmektedir.

Yerköprü Şelalesi

Aladağ bölgesinde olup tamamen doğal bir oluşumdur. Alüvyon üzerine traverten çökelmesi ve daha sonra alttaki alüvyonun eriyerek bir köprü şeklini alması  ve Göksu kollarından gelen suyun bu köprünün altından akması sonucu bu adı almaktadır. Başka kaynaktan çıkan su köprünün çıkış noktasında belli bir yükseklikten aşağı düşerek görülmeye değer bir şelale oluşturmakta ve bu noktada dere yatağından gelen su ile birleşmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Hadim Kaymakamlığı
 Hadim Belediyesi
 Hadim Haber

Hadim


حقن اللدائن أو القولبة بالحقن هي عملية تصنيع من أجل إنتاج قطع من مواد لدنة من كلا النوعين (لدائن حرارية ولدائن صلبة بالحرارة). يتم حقن اللدائن في حالتها السائلة تحت ضغط عال ضمن قالب الذي يكون له شكل عكس شكل القطعة المرغوب في إنتاجها. بعد تصمميم المنتج الذي سيتم إنتاجه من قبل المصمم الصناعي أو المهندس يقوم متخصص بصناعة القوالب بصناعة القالب من المعدن (عادة من الفولاذ أو الألمنيوم) ويتم تشغيله بدقة عالية من أجل الحصول على تفاصيل المنتج النهائية.

تستخدم طريقة حقن اللدائن في تصنيع طيف واسع من المنتجات بدءاً من أصغر مكونات لوحة تحكم السيارة إلى أكبر قطعها في حجرة المحرك أو الهيكل الخارجي. بالإضافة إلى تصنيع طيف واسع من الأدوات المنزلية القناني البلاستيكية، المفروشات وغيرها.

أكثر اللدائن المستخدمة في الحقن هي:
 بوليسترين (رخيصة الكلفة، ضعيفة، قصيرة العمر)
 ABS أكريلونيتريل بيوتادايين إستيرين
 بولي أميد (مقاوم كيميائياً، مقاوم حراري، متين ومطاوع يستخدم لصناعة الأمشاط)
 بولي بروبلين (متين ومطاوع، يستخدم لصناعة الخزانات)
 بولي إثيلين
 بولي فينيل كلوريد (يستخدم بشكل أكبر في بثق إطارات الأبواب والنوافذ، الأسلاك)

تاريخ

في عام 1868 نجح المخترع الأمريكي جون ويسلي هيات في حقن أول مادة لدنة في قالب وقام بتصنيع كرات بلياردو.

المعدات

آلة حقن اللدائن

تقوم آلة الحقن بحمل القالب الذي يقوم بدوره بتشكيل القطع. يتم تصنيف آلات الحقن بالأطنان، والتي تعبر عن مقدار قوة الإحكام التي تطبقها الآلة على القالب. قوة الإحكام هذه تعمل على إبقاء القالب مغلقاً أثناء عملية حقن اللدائن فيه. تتراوح قوة الآلة بين 5 طن إلى 6000 طن. يتم حساب قدرة الآلة اللازمة بحسب المادة اللدنة المستخدمة، حجم وشكل القطعة المشغولة حيث القطع الكبيرة والمعقدة تتطلب آلات ذات قوة إحكام أكبر.

القالب

يتم تصنيع القالب عادة من الفولاذ المقسى، فولاذ قبل التقسية أو ألمنيوم، سبيكة بيريليوم-نحاس.
قوالب الفولاذ المقسى غالية الثمن لكن يكون عمرها طويل نسبياً قبل أن تهترئ. وتتراوح درجة قساوة بين 50 إلى 60 على مقياس روكويل سي HRC. تكلف قوالب الألمنيوم أقل ومن الممكن تصميمها وتصنيعها آلياً باستخدام الآلات المبرمجة. أما قوالب بيريليوم-نحاس فتستخدم في التطبيقات التي يتطلب فيها تبريد القطعة بسرعة.

مراحل عملية الحقن

يجب تحقق أربعة شروط للتمكن من بدأ عملية الحقن:
 فتح القالب
 تراجع رأس الحقن
 تجهيز الحقنة
 نقل الحقنة للأمام.
عند تحقق هذه الشروط الأربعة تبدأ عملية الحقن بإغلاق القالب بسرعة وضغط خفيفين من أجل الحفاظ على سلامة القالب. وعندما تتلامس حافتي القالب يبدأ تطبيق ضغط الإحكام، بعدها تدفع اللدائن بحالتها السائلة إلى داخل القالب وتتسرب داخل أجواف القالب. يعطى وقت لتبريد القالب يتناسب مع سماكة جدار القطعة المحقونة، حيث تتصلب اللدائن السائلة في هذه المرحلة ووتشكل القطعة. بعد أن تبرد القطعة يفتح القالب ويتم لفظ القطعة لإفراغ القالب وبدأ الدورة من جديد.

ومن الممكن تلخيص عملية الحقن على الشكل التالي:
إغلاق القالب - تقدم رأس الحقن - حقن اللدائن - تبريد - تراجع الرأس - فتح القالب - لفظ القطعة.

مراجع

تصميم صناعي
صناعة اللدائن
مبلمرات

حقن اللدائن


Baron Sandford is a title that has been created twice, both times in the Peerage of the United Kingdom. The first creation came in 1891 when Sir Francis Sandford, a civil servant who played an important role in the implementation of the Elementary Education Act 1870, was made Baron Sandford, of Sandford in the County of Salop. He was the son of Sir Daniel Sandford, politician and Greek scholar, the grandson of the Right Reverend Daniel Sandford, Bishop of Edinburgh, the brother of Daniel Sandford, Bishop of Tasmania, and the first cousin of the Right Reverend Charles Sandford, Bishop of Gibraltar. He was childless and the title became extinct on his death in 1893.

The second creation came in 1945 when the Conservative politician Sir James Edmondson was created Baron Sandford, of Banbury in the County of Oxford. Lord Sandford was son of James Edmondson who amassed a fortune building new communities in the London commuter belt. The family had originally been farmers in Cumbria. Lord Sandford had previously represented Banbury in the House of Commons and served as Vice-Chamberlain of the Household from 1939 to 1942 and as Treasurer of the Household from 1942 to 1945. He was succeeded by his son, the second Baron. He at first served in the Royal Navy but later became a priest. Lord Sandford also served in minor positions in the Conservative government of Edward Heath.  the title is held by the latter's son, the third Baron, who succeeded in 2009.

Barons Sandford; First Creation (1891)
Francis Richard John Sandford, 1st Baron Sandford (1824–1893)

Barons Sandford; Second Creation (1945)
(Albert) James Edmondson, 1st Baron Sandford (1886–1959)
John Cyril Edmondson, 2nd Baron Sandford (1920–2009)
James John Mowbray Edmondson, 3rd Baron Sandford (b. 1949)

The heir apparent is the present holder's son the Hon. Devon John Edmondson (b. 1986)

Arms

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Extinct baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1891
Noble titles created in 1945
Noble titles created for UK MPs

Baron Sandford


Alakuş, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Günümüz yerleşiminden 1530 yılı tahririnde, "Mamusa" ve "Mamusa-i Süflā" adlarıyla Çemişgezek sancağının Belde nahiyesine bağlı iki ayrı köy olarak bahsedilmektedir. 1691 Cizye Defterinde, Çemişgezek kazasında Gayrimüslimlerin yaşadığı köyler arasında Mamusa köyü de yer almaktaydı. 1835 yılı nüfus sayımında "Memsa" adıyla yer alan köyde 53 hanede olmak üzere 193 Gayrimüslim erkek nüfus, 6 hanede 17 Müslüman erkek nüfus yaşamaktaydı. 20. yüzyıl başlarında köyde Ermeni ve Hayhoromlar olmak üzere Hristiyan nüfus bulunurken, Ermeniler 1915 yılında köyden tehcir edilmiştir. Hayhoromlar ise Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi uyarınca 1923 yılında Yunanistan'ın Kılkış şehrinin Zaharatos Mahallesine yerleştirilmişlerdir. 1935 yılı nüfus sayımında "Mamusa" adıyla Elazığ ilinin Çemişgezek kazasının Germili nahiyesinin bir köyü olarak görülmektedir. 1968 yılında Çemişgezek ilçesinin Gedikler bucağına bağlı olan yerleşimin "Mamsa" olan adı Alakuş olarak değiştirilmiştir.

Coğrafya
Tunceli il merkezine 137 km, Çemişgezek ilçesine 14 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Çemişgezek belde ve köyleri

Alakuş, Çemişgezek


Bacillus infernus es una bacteria termófila, anaerobia obligada del género Bacillus que vive en zonas subterráneas profundas.  Fue detectada por primera vez en profundidades de  a  en  la Cuenca Triásica de Taylorsville, en Virginia, y crece bien a  pero no a 40° o 65 °C.

Cultura Popular
 Bacillus infernus sirve como expediente narrativo en la nueva versión de 2008 de La Amenaza de Andrómeda.

Referencias

Bacillaceae

Bacillus infernus


Lacul Dobroești este un lac antropic amplasat pe râul Colentina. Este numit și Lacul Pantelimon 1 și se află situat între Lacul Fundeni aflat în amonte, spre vest, și Lacul Pantelimon (Pantelimon 2) în aval, spre est.

Descriere
Are suprafața de 93 de ha, un volum de 2 milioane de mc, lungimea de 3,3 km, lățimea între 50 și 300 de metri și adâncimea medie de 2 metri. Este situat între București, sectorul 2 (malul drept) și comuna Dobroești, Ilfov (malul stâng). Lacul Dobroești se împarte practic în două sectoare principale, despărțite de Șoseaua Dobroești și este de fapt înlănțuirea a două meandre ale Colentinei, unul cu partea convexă orientată spre comuna Dobroești, cuprins între Șoseaua Fundeni și Șoseaua Dobroești, iar celălalt spre cartierul bucureștean Pantelimon, cuprins între Șoseaua Dobroești și stăvilarul Dobroești.

Referințe

Lacuri din București

Lacul Dobroești


SoMa (früher 2Boys) ist eine norwegische Band, bestehend aus den Brüdern Sondre und Marcus Borgersen.

Geschichte
Bereits als kleine Kinder haben die beiden Brüder Sondre und Marcus zusammen Musik gemacht. Unter dem Namen 2Boys traten sie erstmals 2009 gemeinsam vor einem Millionenpublikum auf, im Rahmen der TV-Show "Melodi Grand Prix jr." (eine Kinderversion des Eurovision Song Contests). 2010 nahmen sie an der erfolgreichen Casting-Show das "SUPERTALENT" in Norwegen teil und veröffentlichten im Anschluss ihr erstes Album unter dem Titel Be Yourself. 2012 touren die Brüder erstmals durch Deutschland und werden in über 40 Städten auf der Bühne stehen, unter anderem auf der Toggo Tour von Super RTL. Im Juli 2012 soll ihre erste Single auf dem deutschen Markt kommen, im Herbst folgt das Album.

Mitglieder
 Sondre Borgersen (* 8. August 1999 in Sandefjord, Norwegen), singt und spielt Gitarre, seitdem er 5 Jahre alt ist. Sowie Klavier und Schlagzeug.
 Marcus Borgersen (* 14. Juli 1996 in Sandefjord, Norwegen), singt und spielte Gitarre sowie Klavier.

Diskografie
 Be Yourself (2010; Bare Bra Musikk)
 Crazy For You (2011; Hitnation Music)
 If You Fall (2011; Hitnation Music)
 Break the Day (2012; Super RTL)

Pressestimmen
"Bubblegum-Pop mit coolen Beats" (BRAVO, Deutschland, Mai 2012)

Weblinks
 http://www.2boys.no

Popband
Norwegische Band

SoMa


Lavaliera este o cravată lată înnodată în formă de fundă, asemănătoare papionului, purtată de bărbați și femei și a cărei utilizare a căzut în desuetudine în zilele noastre. Ea este asociată cu numele lui Louise Françoise de La Baume Le Blanc, ducesă de La Vallière și amantă a lui Ludovic al XIV-lea, după ce pictorii au început să reprezinte această cravată lată cu un nod flexibil spre sfârșitul secolului al XIX-lea.

Ea este o eșarfă ale cărei dimensiuni pot varia foarte mult, cu o lungime ce poate ajunge la 1,60 m, și care este înnodată în același mod ca un papion, dar astfel încât să formeze două panglici care atârnă în jos.

Istoric
Lavaliera a început să fie purtată de la mijlocul secolului al XVII-lea la curtea regală franceză, fiind o eșarfă din dantele venețiene sau flamande, care puteau costa sume mari de bani. Regele Ludovic al XIV-lea a angajat, prin urmare, un cravatier, care a primit sarcina de a se ocupa de cravate și de bijuteriile de gât. Ducesei Louise Françoise de La Baume Le Blanc de La Vallière (amanta regelui Ludovic al XIV-lea) îi plăcea această modă bărbătească și își lega eșarfa într-o buclă sub formă de fluture.

Acest accesoriu a redevenit popular în a doua jumătate a secolului al XIX-lea și a început să fie purtat de femei și apoi de artiști, studenți și intelectuali de stânga. Astăzi, el este purtat în mod excepțional mai ales la nunți, putând fi legat ca o cravată tradițională.

Personalități
Lavaliera face parte din stilul vestimentar al matematicianului Cédric Villani, care o poartă la fiecare din aparițiile sale publice. Politicianul Louis Marin a fost cunoscut pentru lavaliera sa cu buline albe. Lavaliera este asociată și cu umoristul și prezentatorul de televiziune Frédéric Savard care o poartă în fiecare seară la emisiunea La soirée est encore jeune.

Cinema
Lavaliera este purtată de numeroase personaje din filmele western când se îmbracă într-un mod chic. În filmul The True Story of Jesse James, realizat de Nicholas Ray în 1957, un număr mare de personaje poartă lavalieră.

Referințe

Lectură suplimentară
 Meyers Enzyklopädisches Lexikon. Bibliographisches Institut, Mannheim/ Wien/ Zürich 1973, Band 14, p. 700
 Erika Thiel: Geschichte des Kostüms. Henschel-Verlag, Berlin, 8. Auflage 2004, ISBN 3-89487-260-8, p. 337

Accesorii la modă

Lavalieră


Zoophobia, or animal phobia, is the irrational fear or aversion towards animals (excluding humans). Zoophobia is the general negative reaction to animals, but it is usually divided into many subgroups, each being of a specific type of zoophobia. Although zoophobia as a whole is quite rare, types of the fear are common. As mentioned before by Sigmund Freud, an animal phobia is one of the most frequent psychoneurotic diseases among children. Zoophobia is almost never towards mammals, but instead towards non-mammalia creatures. A list of common zoophobias is shown below.

See also
Arachnophobia
Entomophobia
Ophidiophobia
Ornithophobia
List of phobias

References

Zoophobia


Boletus radicans (Christian Hendrik Persoon, 1801), sin. Caloboletus radicans (Christian Hendrik Persoon, 1801 ex Vizzini, 2014), este o specie de ciuperci necomestibile, din încrengătura Basidiomycota în familia Boletaceae și de genul Boletus,  cunoscută în România, Basarabia și Bucovina de Nord sub numele hrib galben. Epitetul numelui este derivat din cuvântul latin (=înrădăcinând). Acest burete coabitează, fiind un simbiont micoriza (formând micorize pe rădăcinile de arbori). El apare în păduri de foioase în special pe lângă stejari, dar de asemenea, sub carpeni, fagi, mesteceni sau tei, crescând solitar sau în grupuri mici, de la câmpie la deal, preferat în zone mai uscate, călduroase și calcaroase, din (iunie) iulie până septembrie (octombrie).

Istoric
Renumitul savant Christian Hendrik Persoon a inclus denumirea Boletus appendiculatus a lui Schaeff. (1774) pe care l-a stabilit ca varietate în volumul 2 al lucrării sale Synopsis methodica Fungorum, valabilă până recent (2014).. Din punct de vedere tehnic, accesată decizie îl face pe Boletus radicans un sinonim sintetic al lui Boletus appendiculatus și varietatea soiului tipic. Cu toate acestea, conceptul de sancționare al lui Elias Magnus Fries a împiedicat acest lucru, deoarece el l-a acceptat pe Boletus radicans și a respins sinonimia cu Boletus appendiculatus pe care o considerase o formă a lui Boletus edulis. Alternativa ar fi fost acceptarea unui alt nume: Boletus radicans Fr., dar Fries însăși l-a denumit apoi Boletus pachypus.

În anul 2014, Index Fungorum a acceptat Caloboletus radicans ca nou nume binomial, astfel descris de micologul italian Alfredo Vizzini în același an. Dar Deutsche Gesellschaft für Mykologie ("Asociația Germană de Micologie") de exemplu nu acceptă Caloboletus ca nume binomial ci numai sinonim, de asemenea A.M.I.N.T., ("Asociația italiană pentru micologie și botanică"), mai departe comitetul francez pentru denumirea ciupercilor sau Inventaire National du Patrimoine Nature ("Inventarul Național al Patrimoniului Natural", tot Franța). Se pare, că discuția încă nu este terminată. După ce taxonul Calocalopus nu apare nici în cărți reprezentative micologice de descriere, pe pagina aceasta, specia este denumită în momentul de față sub numele dat de Persoon.

Descriere

 Pălăria: are un diametru de 8-20 (30) cm, este largă, compactă și cărnoasă, inițial semisferică cu marginea răsfrântă în jos, la maturitate convexă cu margini proeminente, întinzându-se la bătrânețe în formă de pernă deseori neregulat îndoită. Cuticula mereu uscată care nu se poate decoji este în tinerețe fin lânoasă, devenind cu maturitatea netedă și goală. Coloritul ei este în tinerețe palid alb-cenușiu, devenind în vârstă murdar brun-gălbui până gri-brun. Unde este apăsată, se colorează albastru-verzui, decolorându-se după câteva minute maroniu.
 Tuburile și porii: sporiferele au o lungime de 1-4 cm, sunt semicirculare sau ușor unghiulare, aderate la picior, în stadiu avansat bombate, fiind colorate auriu respectiv galben de lămâie, în vârstă murdar măsliniu. Porii mici și rotunjori sunt inițial de aceiași culoare cu tuburile, la bătrânețe brun-măslinii. Tuburile și porii devin la puncte de presiune imediat intensiv albastru.
 Piciorul: are o lungime de 6 până la 12 cm și o grosime de 4 până la 7 cm. Litigiul este plin, compact, tare, bulbos, adesea în formă de măciucă, de colorit galben, spre bază mai închis, brun cu pete roșiatice și brumat, fiind acoperit cu o rețea nu prea pronunțată galben-maronie care lipsește câteodată. La bază prezintă un apendice evident, asemănător Boletus appendiculatus. Tija se colorează și ea albastru după o leziune.
 Carnea: este ceva apoasă, compactă și tare în tinerețe, devenind cu vârsta moale, de colorit slab galben de lămâie, decolorându-se la tăiere sau după o leziune albăstrui. Mirosul este amărui dar nu neplăcut, gustul fiind în primele clipe după o probă savuros, devenind însă repede foarte amar.
 Caracteristici microscopice: Sporii sunt fusiform-alungiți cu picături, galbeni și au o mărime de 10-15 x 4,5-6 microni.
 Reacții chimice: Cuticula se decolorează cu acid sulfuric alb de fildeș, iar culoarea părților albăstrite ale ciupercii dispar, carnea cu fenol roșu-maroniu, cuticula, tuburile și carnea cu Hidroxid de potasiu murdar brun și carnea cu sulfat de fier treptat gri-albastru.

Confuzii
Hribul galben poate fi confundat nu numai cu Boletus calopus și variația sa Boletus pachypus, ci, de asemenea, cu mai multe alte specii din familia Boletaceae cum ar fi: Boletus aestivalis, Boletus appendiculatus, (Rubro)boletus dupainii (suspect, pori roșii), Boletus edulis, Boletus erythropus sin. Boletus luridiformis (foarte gustos, pori roșiori), Boletus fechtneri, Boletus impolitus sin. Hemileccinum impolitum (comestibil), Boletus junquilleus (gustos, mai deschis gălbui, spori gălbui), Boletus luridus (crud neprielnic, preparat foarte gustos, pori roșiatici), Boletus pinicola Boletus pulverulentus (de calitate mediocră, porii tind spre roșu), Boletus purpureus (necomestibil, pori roșii, gust tare neplăcut). Boletus regius (comestibil), Boletus speciosus (comestibil), Boletus spinarii (necomestibil, fără tonuri roșiatice) Boletus splendidus ssp. moseri, Imperator torosus sin. Boletus torosus ( probabil otrăvitor), Rubroboletus satanas (otrăvitor, pori roșiatici) sau Tylopilus felleus (necomestibil, amar).

Specii asemănătoare

Valorificare
Se înțelege de singur, că hribul galben nu este comestibil. Este neapărat de menționat, că amărăciunea ciupercii nu se constată neapărat imediat după degustare. Din păcate se găsesc deseori exemplare călcate în picioare sau rupte. Nu distrugeți această ciupercă frumoasă, mult mai mult acceptați valoarea ei ecologică pentru arbori și pădure!

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Giacomo Bresadola: "Iconographia Mycologica, vol. XIX, Editura Società Botanica Italiana, Milano 1931
 Bruno Cetto, volumele 1-4, 7 (vezi la note).
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, p. 526, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Hrib galben în pădure, film 1
 Hrib galben în pădure, film 2
 Hrib galben, decolorare, în limba engleză

Boletus
Micoriză
Ciuperci necomestibile
1774 în știință

Boletus radicans


Branta, ördekgiller (Anatidae) familyasından bir kuş cinsi.

Türler

 Yosun kazı (Branta bernicla) Türkiye.
 Ak yanaklı kaz (Branta leucopsis) Türkiye.
 Sibirya kazı (Branta ruficollis) Türkiye.
 Kanada kazı (Branta canadaensis)
 Branta sandvicensis
 Branta hutchinsii

Anserinae
Kuş cinsleri

Branta


Luka Zahović (Guimarães, 15. studenog 1995.) slovenski je nogometaš koji trenutačno nastupa za Pogoń Szczecin. Igra na mjestu napadača.

Rođen je bio u portugalskom gradu Guimarães, gdje njegov otac Zlatko igrao je za Vitóriu. Ima dvije mlađe sestre: Saru i Maju. Počeo je igrati nogomet u Benfici, gdje je igrao u godinama 2001–2007, a potom prešao u NK Maribor. Ima dvojno državljanstvo.

U prvoj momčadi Maribora prvi put je zaigrao 26. svibnja 2013 protiv Aluminija Kidričevo. Srpnja 2013. bio je posuđen u NK Veržej. Kolovoza 2015 potpisao je trigodišnji ugovor s SC Heerenveenom s mogućnošću produženja za još dvije. Kolovoza 2016. postao je posuđen u NK Maribor. Svibnja 2017. potpisao je trigodišnji ugovor s ovim klubom.

Izvori

Vanjske poveznice
 Zahović na Soccerwayu
 Zahović na stranici Slovenskog nogometnog saveza

Slovenski nogometaši
Nogometaši S.L. Benfice
Nogometaši Heerenveena
Nogometaši NK Maribora
Nogometaši Valencije C.F.
Aktivni nogometaši

Luka Zahović


السيد عبد المقصود محمد عسكر (2 يناير 1934م - 6 يناير 2023) الأمين العام المساعد لمجمع البحوث الإسلامية سابقا وعضو مجلس الشعب المصري عن الدائرة الأولى قسم شرطة طنطا – محافظة الغربية وعضو اللجنة الدينية بمجلس الشعب وأحد أعضاء الكتلة البرلمانية للإخوان المسلمين، ولد في 2 يناير 1934 م قرية ميت الرخا- مركز زفتى محافظة الغربية. كما كان عضوًا في مجلس الشعب المصري.

المؤهلات الحاصل عليها
 الشهادة العالية من كلية أصول الدين 1959م.
 الشهادة العالمية مع إجازة التدريس بما يعادل الماجستير 1960م.

الوظائف التي تقلّدها
 وكيل بعثة الأزهر في لبنان سنة 1983-1984م، 1984-1985م، ثم رئيسًا لها سنة 1985-1986م.
 مدير عام الدعوة والإعلام الديني بالأزهر من سنة 1992م إلى سنة 1996م.
 وكيل وزارة- الأمين العام المساعد لمجمع البحوث الإسلامية- من سنة 1996 إلى سنة 1999م.
 أشرف علي أربع إدارات عامة هي:
 الإدارة العامة للبحوث والتأليف والترجمة والنشر،
 الإدارة العامة للمصحف،
 الإدارة العامة للوافدين،
 الإدارة العامة للبحوث.

البعثات الخارجية
 1. السفر إلى اليمن للقيام الدعوة الإسلامية مع القوات المسلحة سنة 1964ـ 1965م.
 2. مبعوثًا للأزهر إلى لبنان من سنة 1972/1973إلى 1976/1977م.
 3. مبعوثًا للأزهر في لبنان من سنة 1981/1982م إلى 1985/1986م.
 4. مبعوثًا للأزهر في أمريكا الشمالية في شهر رمضان لمدة تسع سنوات ابتداء من 1987م.
 5. مثل الأزهر في مؤتمر الدعوة الإسلامية في كوالالمبور نائبًا عن شيخ الأزهر وذلك لمدة سبعة أيام في شهر فبراير 1993م.

النشاط الاجتماعي
 عضو بالهيئة الاجتماعية لعلماء الوعظ.
 عضو باللجنة النقابية للعاملين بالأزهر.
 عضو مؤسس في الجمعية التربوية الإسلامية بالغربية ورئيس مجلس إدارتها الشرعي.

الخبرات السياسية
 عضو مؤسس بجبهة علماء الأزهر ووكيل مجلس إدارتها.
 كان من ضمن مجموعة الخمسين من قيادات الإخوان المسلمين حوكموا أمام المحاكم العسكرية 1995م وكان الغرض من الاعتقال الحيلولة بينه وبين الترشيح في مجلس الشعب في تلك السنة.
 سبق ترشيحه لمجلس الشعب علي قائمة التحالف الإسلامي 1987م وأُعلن نجاحه بالصحف ثم زُوِّرت النتيجة في اليوم التالي.
 تم اعتقاله في شهر مايو عام 2005م بسبب مشاركته في مظاهرة العلماء أمام مسجد المحافظة بطنطا احتجاجا على جريمة إهانة المصحف الشريف علي يد الأمريكيين.
 مثل الأزهر الشريف تمثيلاً مشرفًا في اجتماعات العديد من لجان مجلس الشعب.
 مثَّل الأزهر الشريف تمثيلاً مشرفًا في اجتماعات بالجامعة العربية ونقابة الأطباء ونقابة المهندسين وفي مؤتمرات بجامعة طنطا، وجامعة عين شمس، والمجلس الأعلى للشباب والرياضة، وغيرها.

أنشطة متنوعة قام بها وشارك فيها
 عضو جمعية الإعجاز العلمي بالقاهرة.
 شارك كمحاضر ومدرب في الدورات التدريبية التي ينظمها الأزهر لشيوخ المعاهد الأزهرية ووكلائها والإداريين بها والإخصائيين الاجتماعيين العاملين بالأزهر ومعاهده.
 شارك كمحاضر ومدرب في الدورات التدريبية التي ينظمها الأزهر بانتظام كل ثلاثة أشهر للعلماء والأئمة والوعاظ القادمين من جميع أنحاء العالم.
 شارك كمحاضر ومدرب لعلماء الوعظ والإرشاد في الدورات التدريبية التي ينظمها لهم الأزهر الشريف للارتقاء بمستواهم.
 شارك في العديد من الندوات والمؤتمرات العامة في داخل مصر ممثلاً للأزهر.
 عمل رئيسًا لتحرير مجلة «نور الإسلام» التي أصدرتها الإدارة العامة للدعوة والإعلام الديني في الفترة التي عمل فيها مديرًا عامًا لتلك الإدارة.

المؤلفات
له ما يزيد على 15 مؤلفًا في مجال الدعوة الإسلامية أبرزها:
 بستان الدعاة
 سبل الفلاح
 طريق النجاة
 آثار المعاصي والذنوب في هلاك الأفراد والشعوب
 صيحة الحق
 المختار من فضائل القرآن للإمام ابن كثير.

مصادر

وصلات خارجية

 صفحة الشيخ على موقع نواب الإخوان
 صفحته على موقع طريق الإسلام
 مضابط النائب، موقع مجلس الشعب المصري
 «إخوان أون لاين» يحاور النائب الشيخ السيد عسكر، إخوان أون لاين، 16 أغسطس 2006
 الشيخ السيد عسكر: الإخوان يرحبون بمراجعات الجهاد، إسلام أون لاين، 11 ديسمبر 2007

أشخاص من محافظة الغربية
أعضاء جبهة علماء الأزهر
أعضاء مجلس الشعب المصري 2005
أعضاء مجلس الشعب المصري 2012
دعاة مصريون
سياسيو حزب الحرية والعدالة
علماء دين سنة مصريون
مواليد 1352 هـ
مواليد 1934
وفيات 2023
وفيات 1444 هـ

السيد عسكر


GJ 3634 (LHS 2335 / LP 905-36) es una estrella de magnitud aparente +11,93.
Desde 2011 se conoce la existencia de un planeta extrasolar en órbita alrededor de esta estrella.

GJ 3634 está situada a 65,5 años luz del sistema solar en dirección a la constelación de Hidra.
Es una enana roja de tipo espectral M2.5.
Mucho menos luminosa que el Sol, su luminosidad apenas alcanza el 2% de la luminosidad solar.
Tiene una masa de 0,45 masas solares y no existe consenso en cuanto a su metalicidad (abundancia relativa de elementos más pesados que el helio); diversos estudios sitúan su índice de metalicidad entre -0,10 y +0,15.
Asumiendo una metalicidad igual a la solar y una edad de 5000 millones de años, se puede estimar su radio, aproximadamente igual al 43% del radio solar.
Su cinemática indica una edad probablemente superior a 3000 millones de años.
Gira sobre sí misma con una velocidad de rotación proyectada es inferior a 1 km/s, siendo considerada una estrella moderadamente activa.

Sistema planetario

En 2011 se anunció el descubrimiento de un planeta en torno a GJ 3634, denominado GJ 3634 b.
Orbita a una distancia de 0,029 UA respecto a la estrella, lo que equivale a 1/13 de la distancia que separa a Mercurio del Sol.
Tiene un corto período orbital de 2,6456 días.
Su masa es aproximadamente igual a 8,4 veces la masa terrestre, siendo por tanto un planeta de tipo «Súper-Tierra».

El estudio inicial del sistema sugiere que un segundo planeta en el sistema interior es improbable.
Sin embargo, los descubridores de GJ 3634 b notaron la señal de un segundo cuerpo de naturaleza desconocida; lo más probable es que este objeto tenga una masa máxima doble de la de Neptuno y orbite en torno a GJ 3634 cada 200 días.

Véase también
 Lista de planetas extrasolares

Referencias

Enanas rojas
Sistemas planetarios
Planetas extrasolares
Constelación de Hidra

GJ 3634


Kosei Kitauchi (født 25. april 1974) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sagan Tosu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kosei Kitauchi


Hydriastele, rod palmi smješten u tribus Areceae, potporodica Arecoideae. Pripada mu 39 vrsta tkoje su raširene od Celebesa i Moluka do zapadnog Pacifika i Australiji (Sjeverni teritorij, Queensland).

Neke vrste na Novoj Gvineji koriste se za izradu podova, nadalje za izradu kopalja, a neke se uzgajaju kao dekorativno bilje.

Vrste

 Hydriastele apetiolata Petoe & W.J.Baker
 Hydriastele aprica (B.E.Young) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele beguinii (Burret) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele biakensis W.J.Baker & Heatubun
 Hydriastele boumae W.J.Baker & D.Watling
 Hydriastele calcicola W.J.Baker & Petoe
 Hydriastele costata F.M.Bailey
 Hydriastele cylindrocarpa (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele divaricata Heatubun, Petoe & W.J.Baker
 Hydriastele dransfieldii (Hambali, Maturb., Wanggai & W.J.Baker) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele flabellata (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele gibbsiana (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele hombronii (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele kasesa (Lauterb.) Burret
 Hydriastele kjellbergii (Burret) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele lanata W.J.Baker & Petoe
 Hydriastele ledermanniana (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele longispatha (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele lurida (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele macrospadix (Burret) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele manusii (Essig) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele microcarpa (Scheff.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele moluccana (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele montana (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele nannostachys W.J.Baker & Loo
 Hydriastele oxypetala (Burret) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele palauensis (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele pinangoides (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele procera (Blume) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele ramsayi (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele rheophytica Dowe & M.D.Ferrero
 Hydriastele sarasinorum (Burret) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele selebica (Becc.) W.J.Baker & Loo
 Hydriastele simbiakii Heatubun, Petoe & W.J.Baker
 Hydriastele splendida Heatubun, Petoe & W.J.Baker
 Hydriastele variabilis (Becc.) Burret
 Hydriastele vitiensis W.J.Baker & Loo
 Hydriastele wendlandiana (F.Muell.) H.Wendl. & Drude
 Hydriastele wosimiensis W.J.Baker & Petoe

Izvori

Areceae

Hydriastele


Triana est une frazione située sur la commune de Roccalbegna, province de Grosseto, en Toscane, Italie. Au moment du recensement de 2011 sa population était de .

Géographie
Le hameau est situé sur les pentes du Mont Labbro, l'un des pics qui forment le Mont Amiata, et sur le collines de l'Albegna, à 50 km à l'est de la ville de Grosseto.

Histoire
Le hameau est resté célèbre depuis 760 et s'est développé autour de l'ancien noyau du château des comtes Aldobrandeschi, attesté depuis 1216. En 1388, Triana fut achetée par la famille siennoise Piccolomini qui en fit le siège d'une seigneurie rurale au . Les Piccolomini restèrent propriétaires du château et des terrains environnants jusqu'en 1962 , date à laquelle le château, considérablement transformé et avec peu de vestiges de ses formes originales, fut laissé à la Société des Exécuteurs des Pie Disposizioni de Sienne. Au cours du , la cour du château située hors des murs de la ville s'agrandit avec la construction d'églises, de fermes et d'habitations.

Monuments
 Église San Bernardino ()
 Chapelle de la Madonna del Loreto ()
 Château médiéval de Triana

Notes et références

Hameau de Roccalbegna

Triana (Toscane)


Francolinus is a genus of birds in the francolin group of the tribe Gallini in the pheasant family.

Species
Its three species range from western Asia and central Asia through to southern Asia and south-eastern Asia. The species are:

References

Further reading

Bird genera

Francolinus