Kirschen in Nachbars Garten ist eine deutsche Filmkomödie von Erich Engels aus dem Jahr 1956. Es handelt sich um eine Neuverfilmung von Engels' Kirschen in Nachbars Garten aus dem Jahr 1935.

Handlung
Versicherungsvertreter Sperling spielt mit seinen Nachbarn, dem Arzt Dr. Kieselbach und dem Schriftsteller Wendland, Skat. Er echauffiert sich über die mangelnde Spielerfahrung von Frau Kieselbach und sorgt so für erste Verstimmung. Seine schlechte Laune lässt er am Dienstmädchen Berta aus und die Frau stürzt schließlich und wird von Dr. Kieselbach krankgeschrieben. Dies ist für Sperling ein Grund mehr, an der langjährigen Hausangestellten herumzukritteln, sodass Sperlings Frau Camilla und Kieselbachs Frau Anna beschließen, ihm eine Lehre zu erteilen: Berta soll für eine Woche bei den Kieselbachs arbeiten und Sperling so ihre Arbeit besser schätzen lernen. Als Sperling Berta nun jedoch auch über den Gartenzaun beschimpft, kündigt diese wirklich und wird das neue Hausmädchen der Kieselbachs. Mit dem nachbarschaftlichen Frieden ist es nun vorbei. Hauptleidtragende ist Sperlings Tochter Inge, die Kieselbachs Sohn Christian liebt. Sperling untersagt seiner Tochter nun die Beziehung. Kurze Zeit später trifft das neue Hausmädchen Rita ein. Sie erweist sich als naive, aber attraktive Person.

Bei einem Ausflug lässt Sperling seine Frau mit dem Auto fahren, da diese vor ihrer anstehenden Fahrprüfung noch ein wenig Praxis kriegen soll. In einem Dorf ist Camilla von einer Ochsenherde so irritiert, dass sie in einen Marktstand fährt. Da beide auf den Schreck hin etwas gereichten Alkohol trinken, werden sie vom nahenden Polizisten nicht nur wegen Fahrens ohne Führerschein belangt, sondern auch wegen Alkohol am Steuer. Beide müssen für drei Monate ins Amtsgerichtsgefängnis Heidenburg. Vor den Kieselbachs und auch Hausmädchen Rita geben sie vor, zur Kur zu fahren. Nur Nachbar Wendland weiß, dass beide ins Gefängnis müssen, kümmert sich in dieser Zeit um die Postweiterleitung und schaut hin und wieder nach dem Haus der Sperlings. Als es eines Nachts gewittert, ist Rita so ängstlich, dass Wendland die Nacht im sperlingschen Haus an ihrer Seite verbringt. Am nächsten Morgen verlässt er das Haus und wird prompt von der Milchfrau gesehen. Nun munkelt man im Dorf, dass Wendland und Rita ein Verhältnis haben.

Eines Tages kündigt sich Sperlings Chef bei Sperling an, da dieser kurz vor einer Beförderung steht. Wendland alarmiert Sperling und beide tauschen für einen Tag ihre Rollen. Während Wendland Sperling im Gefängnis vertritt, übernachtet Sperling in seinem eigenen Bett, in dem er am nächsten Tag auch Rita vorfindet, die wie gewohnt schlafen gegangen ist. Sperlings Chef glaubt, dass Rita Sperlings Frau ist und ist entzückt.

Irgendwann sind die drei Monate Gefängnis um. Da Gefängniswärter Pfeffer ein äußerst nachsichtiger und freundlicher Mensch war, fällt den Sperlings der Abschied schwer. Sie versprechen, dass sie Pfeffer privat besuchen werden, zumal dessen weiße Mäuse Nachwuchs erwarten. Kaum zurück in ihrem Haus, geht der Nachbarschaftsstreit weiter. Inge und Christian sind immer noch ein Paar und auch mit Wendland zerstreiten sich die Sperlings nun: Sperling hatte bei seinem Ausflug während der Haft einen Wagen angefahren und Fahrerflucht begangen. Er wurde angezeigt und erneut springt Wendland für ihn als Täter ein, da Sperling offiziell ja im Gefängnis war. Wendlands Mut erweist sich als Glück, da das angefahrene Auto gesuchten Verbrechern gehörte, die so gefasst werden konnten. Wendland erhält einen Lohn von 3000 Mark und Sperling reagiert empört, da es eigentlich sein Geld wäre. Zusätzlich wird Wendland zur Unperson, weil Rita schwanger ist – dem Dorfklatsch nach von Wendland – und in Sperlings Weinkeller einige Flaschen fehlen, obwohl während der Haftzeit nur Wendland den Schlüssel zum Keller hatte. Als die frechen Nachbarskinder im Swimmingpool von Sperling zwei Kohlköpfe platzieren und Sperling diese wütend nach Dr. Kieselbach wirft, zeigen alle drei Nachbarn den jeweils anderen an. Es kommt zum Schlichtungsverfahren, das Lehrer Schiller in seiner Schule abhält. Nach einigen Vorwürfen und Streitereien entpuppt sich schließlich der zufällig hinzugekommene Briefträger als Vater von Ritas Kind. Er war oft heimlich bei ihr und hat auch den Wein getrunken. Rita hatte sich den Kellerschlüssel einmal kurz von Wendland geborgt. Es kommt zur großen Versöhnung und Sperling akzeptiert auch die Beziehung von Inge und Christian. Das Geheimnis der Sperlings kommt am Ende aber doch ans Licht, als Gefängniswärter Pfeffer seine "guten Freunde" in der Schule aufsucht. Für Camilla hat er zudem einige Mäusejunge als Geschenk dabei und stürzt so am Ende alles ins Chaos.

Produktion
Der Film wurde von der Produktionsfirma KG Divina GmbH & Co. hergestellt. Die Firma gehörte Ilse Kubaschewski, die zugleich Inhaberin des Erstverleihs Gloria-Film GmbH & Co. Filmverleih KG war. Die Atelieraufnahmen entstanden im Divina-Studio Baldham.
Die Bauten stammen von Hans Jürgen Kiebach und Gabriel Pellon, die Kostüme schuf Claudia Hahne-Herberg.
Die Musikbegleitung stammt von den Orchestern Kurt Edelhagen, Hermann Hagestedt, Franz Marszalek und Kurt Graunke. Es singen Peter Alexander (Die Kirschen in Nachbars Garten), Willy Schneider (Anka Marianka), die Comedians, die Sunshines und das Lucas-Trio.

Kirschen in Nachbars Garten kam am 3. August 1956 per Massenstart in die Kinos.

Kritik
Für den film-dienst war Kirschen in Nachbars Garten ein "minderwertiger Schwank, der auf schlechten Geschmack spekuliert und nichts mehr mit Engels' gleichnamigem Film aus dem Jahr 1935 zu tun hat."

Cinema nannte den Film eine "platte Neuauflage des Karl-Valentin-Klassikers von 1935" und ein "überflüssiges und albernes Remake".

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1956
Deutscher Film
Filmkomödie

Kirschen in Nachbars Garten (1956)


Apologie de la secte Anandryne, ou Exhortation d'une jeune tribade («Apología de la secta anandrina, o exhortación de una joven tríbade») es el título de un libro pornográfico francés que apareció por primera vez en 1784.

El texto se presenta como una reproducción de una alocución de la actriz Françoise Raucourt de 1778, en la que se explican los estatutos y ritos de la secta lésbicoerótica y secreta de las «anandrinas» (del griego «sin hombres») tríbades. La voz que relata se dirige sobre todo a mujeres de alta cuna, sobre todo a círculos aristocráticos, a las que anima a descubrir los placeres del amor homosexual.

La Apologie apareció por primera vez en 1784 en el décimo número de la revista pornográfica L'Espion anglais publicada en Londres y fue reeditada sobre todo en los año posteriores a la Revolución Francesa, así en 1793 como Anandria, ou Confession de Mlle Sappho, élève de la Gourdan, sur sa réception dans la secte anandryne («Anandria, o confesión de Mademoiselle Sappho, alumna de la Gourdan, sobre su recepción en la secta anandrina») y en 1793 con el título La Nouvelle Sappho, ou Histoire de la secte anandryne («La nueva Safo, o historia de la secta anandrina»), por la imprenta de P.-F. Didot, en París. El Enfer de la Biblioteca Nacional de Francia conserva por lo menos dos copias de la Apologie en la que firma como editor Mathieu-François Pidansat de Mairobert.

El personaje ficticio de la Apologie es confundido con frecuencia y a menudo se afirma la existencia real de una tal secta secreta, como por ejemplo en la biografía de Françoise Raucourt, La Raucourt et ses amies (1909), de Jean de Reuilly.

Referencias

Enlace
Mademoiselle Sappho - texto de la edición de 1789 traducida al alemán por Conrad Heinrich (1907)

Obras literarias en francés
Literatura lésbica
Literatura erótica
Historia LGBT de Francia
LGBT en 1784

Apologie de la secte Anandryne


Limba bété este constituită dintr-un grup de dialecte (un continuum dialectal) aparținând limbilor Kru, din Coasta de Fildeș.

Frédéric Bruly Bouabré a creat în anii '50 silabarul bété, un sistem de scriere conceput special pentru limba bété.

Referințe

Cioturi Coasta de Fildeș
Bété
Coasta de Fildeș

Limba bété


Omfanget af Prostitution i Thailand blev i en rapport i 2001 fra Verdenssundhedsorganisationen (WHO) anslået til at bestå af mellem 150.000 og 200.000 sexarbejdere.

I sin årlige menneskerettighedsrapport for 2008 konstaterede det amerikanske udenrigsministerium, at "En statslig undersøgelse i løbet af året viste, at der var 76.000 til 77.000 voksne prostituerede i registrerede "entertainment establishments".

Modsat mange udlændinges opfattelse, er sexindustrien ikke opstået i kølvandet på turisme eller de amerikanske troppers orlov under Vietnamkrigen. Sexindustrien var der længe før, og det største klientel er thaier og andre asiater, industriens udvidelse med den såkaldte sexturisme udgør kun en mindre del, anslået til under 10%. Turister oplever synlig prostitution i visse kvarterer af Bangkok, samt på en række feriedestinationer, især Pattaya og Phuket. Antallet af sexarbejdere er baseret på skøn, der fra mere officiel side anslås til 30.000-80.000, af mange NGO-grupper til 300.000-800.000, og af nogle kilder til at udgøre op mod to millioner.

Menneskehandel og børneprostitution
Der har været tilfælde at prostitution med mindreårige, under 18 år og enkelte under 15 år, ofte i medierne omtalt som børneprostitution. Det er især foregået i de nordlige egne, og ofte enten unge piger fra etniske stammer eller fra nabolandene, fortrinsvis Burma og Laos. Folk fra etniske stammer betragtes ofte som værende et socialt lavere lag. Nogle tilfælde omtales som "tvungen prostitution". En af de senere medieomtalte sager vedrører provinsen Mae Hong Son i Den Gyldne Trekant på grænsen til Burma (Myanmar), hvor unge piger i 11 bordeller, angiveligt ejet af en politiofficer, blev tilbudt VIP-embedsmænd fra Bangkok. Det var en tradition når seniorbureaukrater kom på besøg, at de først blev budt på den bedste mad og drikke, og som "dessert" blev der serveret teenagepiger. Det var velkendt, at det var mindreårige piger, men sjældent diskuteret. Der er også rapporter om prostitution af unge under 18 år i andre områder, for eksempel om en mor, der solgte sin egen datter til sexhandel på et såkaldt "soapy massage"-etablissement i Bangkok. Da politiet ransagede etablissementet i Bangkok fortalte datteren, at der normalt også arbejdede andre piger under 18 år. Det viste at hendes mor tillige havde leveret unge piger til en Facebookprofil under navnet Amara Bee, som politiet allerede efterforskede. Den sag handlede om en 14-årig pige, der var stukket af hjemmefra. Hendes mor havde anmeldt, at pigen var lokket til sexarbejde i Nakhon Ratchasima gennem Facebooksiden Amara Bee. Politiet fandt frem til Amara Bee, som var en 15-årig pige, der for 1200 baht (ca. 250 dkk) formidlede unge piger mellem 14 og 16 år; blandt kunderne var tre lokale politikere. Myndighederne koncentrerede sig efterfølgende om at undersøge seks udvalgte geografiske områder i landet – størsteparten af de nævnte steder var ikke turistdestinationer – hvor mindreårig prostitution menes at kunne forekomme.

Referencer

Eksterne henvisninger

Thailand
Prostitution

Prostitution i Thailand


Stig Håkan Larsson es un cineasta (guionista, director y actor) y literato (dramaturgo, novelista, poeta y ensayista) sueco. Larsson nació el 20 de julio de 1955 en Skellefteå, Västerbottens län, creció en Umeå y actualmente vive en Estocolmo. Entre 1975 y 1997 combinó sus actividades creativas con la edición de la revista cultural Kris (Crisis), de la cual fue cofundador con Åke Sandgren, el cineasta sueco-danés. Entre 1977 y 1979 recibió su formación académica en cinematografía en el Dramatiska Institutet de Estocolmo. A finales de los años setenta su amigo y tocayo Stieg Larsson, el reconocido autor de la Trilogía Millennium, cambió ligeramente la ortografía de su nombre (de Stig a Stieg) para evitar confusión; para ese entonces Stig era ya un reconocido escritor.

Su primer gran éxito fue en 1979 con la novela Los autistas; desde entonces Larsson se ha establecido como uno de los escritores suecos más leídos e influyentes. "Por su instinto para retratar la violencia psicológica y emocional ha sido comparado con August Strindberg e Ingmar Bergman."

Larsson ha publicado más de veinte libros, entre novelas, cuentos y antologías de poemas. Ha escrito y dirigido obras de teatro de éxito internacional tales como El Presidente (VD) y Hermanas y Hermanos. En 1989, escribió y dirigió su primer largometraje Ángel (Ängel) seguido en 1990 de El hombre conejo (Kaninmannen). Larsson ha dirigido películas para televisión, como Bajo el Hielo (Under isen) (1991) y El Negro (Nigger) (1991) y ha escrito guiones para películas como la muy aclamada El verano (Sommaren) de Kristian Petri (1995).

Filmografía

Guionista
2009 Metropía
2000 Jesus lever (Jesús vive; película de TV)
1997 Grötbögen (Papilla gay; película de TV)
1995 Sommaren (El verano)
1995 Svinet (El cerdo; película de TV)
1990 Kaninmannen (El hombre conejo)
1989 Miraklet i Valby (Milagro en Valby)
1989 Ängel (Ángel)
1988 VD (El Presidente; película de TV) (play / screenplay)

Director
2007 August (agosto; película de TV)
1991 Under isen (Bajo el hielo; película de TV)
1990 Kaninmannen
1990 Nigger (El negro; película de TV)
1989 Ängel
1988 VD

Actor
2006 Sök (Bo, en La Búsqueda)
1989 Ängel (Stig)
1984 Forbrydelsens element (asistente del forense en El elemento del crimen)

Referencias

Escritores de Suecia del siglo XX
Directores de cine de Suecia
Personas de Skellefteå

Stig Håkan Larsson


Sint-Stevens-Woluwe (Woluwe-Saint-Étienne in French) is a town in the Belgian province of Flemish Brabant and is part of Zaventem municipality. The town is located near the Brussels-Capital Region.

See also
Woluwe River, the river flowing through the town.
Woluwe-Saint-Pierre (Sint-Pieters-Woluwe), a nearby municipality.
Woluwe-Saint-Lambert (Sint-Lambrechts-Woluwe), an adjacent municipality.

References

Populated places in Flemish Brabant
Zaventem

Sint-Stevens-Woluwe


Die 12. Tischtennis-Europameisterschaft fand vom 5. bis 13. März 1980 in Bern in der Eissporthalle Allmend statt.

Am erfolgreichsten war diesmal die UdSSR, deren Damen sich drei Goldmedaillen sicherten: Die Damenmannschaft, Valentina Popová im Einzel und Narine Antonyan/Valentina Popová im Damendoppel. Bei den Herren gewann Schweden den Mannschaftswettbewerb, der Engländer John Hilton im Einzel und die Franzosen Jacques Secrétin/Patrick Birocheau das Doppel. Im Mixed siegten Milan Orlowski/Ilona Uhlíková aus der ČSSR.

Die deutsche Herrenmannschaft wurde Zweiter hinter Schweden, Engelbert Hüging und Ursula Kamizuru erreichten in den Einzelwettbewerben das Viertelfinale.

Enttäuschend verlief das Endspiel im Herren-Einzel. Hier trafen die Überraschungsfinalisten John Hilton und Josef Dvořáček aufeinander. Während Dvořáček eine günstige Auslosung hatte, schlug John Hilton in durchaus sehenswerten Spielen die Vorjahressieger Gergely und Secrétin durch eine für das Schlägermaterial untypisch offensive Spielweise. Das Finale hingegen war "nicht mit anzusehen" (Winfried Stöckmann), da Dvořáček völlig überfordert mehr Fehler als Ballwechsel produzierte. Die bei der letzten Europameisterschaften so erfolgreichen Ungarn holten diesmal keine Goldmedaille.

Erstmals waren bei einer Europameisterschaft außer der DDR Vertreter aller ETTU-Mitgliedsverbände am Start.

Austragungsmodus Mannschaften
Insgesamt nahmen 31 Herren- und 29 Damenteams teil.

Der Austragungsmodus für die Mannschaften war der gleiche wie bei der vorherigen Europameisterschaft 1978. Sowohl bei den Damen als auch bei den Herren traten die 12 Erstplatzierten der letzten EM 1978 in Kategorie 1 in den Sechser-Gruppen A und B an, wo sie um den Titel spielten. Die restlichen Nationen wurden in Kategorie 2 ebenfalls auf zwei Gruppen aufgeteilt.

Analog dem Paarkreuzsystem (ohne Doppel) spielten die Ersten und Zweiten der Gruppen A und B die Plätze 1 bis 4 aus, die Dritten und Vierten die Plätze 5 bis 8, die Fünften und Sechsten die Plätze 9 bis 12.

Die Ersten der restlichen Gruppen kämpften in einer Runde Jeder gegen Jeden um die Plätze 13 bis 17 bei den Herren bzw. um die Plätze 13 bis 16 bei den Damen, die Zweiten um die Plätze 18 bis 22 bei den Herren bzw. um die Plätze 17 bis 20 bei den Damen usw.

Ein Mannschaftskampf wurde bei den Herren nach dem Swaythling-Cup-System bei Dreiermannschaften, d. h. Jeder gegen Jeden ohne Doppel durchgeführt. Die Damen spielten nach dem Corbillon-Cup-System für Zweiermannschaften.

 Aufstieg

 Abstieg

Abschneiden der Deutschen
Bundestrainer war der Herren war Istvan Korpa, die Damenmannschaft wurde von Klaus Schmittinger und Hannelore Schlaf betreut.

Herrenmannschaft Deutschland
Die deutsche Herrenmannschaft kam in der Vorrundengruppe A auf Platz zwei. Sie gewann gegen Frankreich, Italien, Polen und Jugoslawien, unterlag dagegen dem Team von Ungarn. In der Zwischenrunde ging es somit um die Plätze 1 bis 4. Hier besiegte sie im Halbfinale England mit 5:4 und verlor danach das Endspiel gegen Schweden mit dem gleichen Ergebnis.

Damenmannschaft Deutschland
Die deutschen Damen starteten in der Vorrundengruppe A und gewannen hier lediglich gegen Irland. Die restlichen Spiele gegen die UdSSR, Ungarn, Frankreich und Jugoslawien gingen verloren. Somit reichte es für Platz 5 und in der Zwischenrunde um Kampf um die Plätze 9 bis 12. Nach Siegen über Luxemburg und Bulgarien wurden sie Neunter.

Herreneinzel
 Engelbert Hüging: Sieg gegen Rene Hijne (Niederlande), Johnny Hansen (Dänemark), János Takács (Ungarn), Milan Orlowski (ČSSR), Niederlage im Viertelfinale gegen Jacques Secrétin (Frankreich)
 Jochen Leiß: Freilos, Sieg gegen Eric Lorand (Belgien), Damir Jurcic (Jugoslawien), Niederlage gegen Desmond Douglas (England)
 Peter Stellwag: Freilos, Sieg gegen Michael Daugard (Dänemark), Waleri Schewtschenko (UdSSR), Niederlage gegen Patrick Birocheau (Frankreich)
 Wilfried Lieck: Freilos, Sieg gegen Stefan Dryszel (Polen), Niederlage gegen John Hilton (England)
 Heiner Lammers: Sieg in der Qualifikation gegen Peter Borg Cardona (Malta), Remo De Prophetis (Belgien), Sieg in den Hauptrunden gegen Dolleris (Dänemark), Martin Hafen (Schweiz), Niederlage gegen Patrick Birocheau (Frankreich)
 Ralf Wosik: Sieg in der Qualifikation gegen Hoegni Carlsson (Färoer-Inseln), Wykes (Jersey), Sieg in den Hauptrunden gegen Anwar Majid (Schottland), Niederlage gegen Stellan Bengtsson (Schweden)

Dameneinzel
 Ursula Kamizuru: Sieg gegen Stephien Van Gennip (Niederlande), Carine Risch (Luxemburg), Beatrix Kisházi (Ungarn), Niederlage im Viertelfinale gegen Ilona Uhlíková (ČSSR)
 Wiebke Hendriksen: Sieg gegen Zsuzsa Oláh (Ungarn), Niederlage gegen Éva Ferenczi (Rumänien)
 Kirsten Krüger: Sieg in der Qualifikation gegen Jones (Wales), Weronika Sikora (Polen), Sieg in den Hauptrunden gegen Liana Macean (Rumänien), Niederlage gegen Gabriella Szabó (Ungarn)
 Monika Kneip-Stumpe: Sieg in der Qualifikation gegen Ioanna Moraitou (Griechenland), Niederlage gegen Fliura Bulatowa (UdSSR)

Herrendoppel
 Jochen Leiß/Peter Stellwag: Sieg gegen Tibor Kreisz/Christian Martin (Ungarn/Frankreich), Rudolf Tschanz/Beck (Schweiz), Rene Hijne/Van Spanje (Niederlande), Niederlage im Viertelfinale gegen Jacques Secrétin/Patrick Birocheau (Frankreich)
 Wilfried Lieck/Ralf Wosik: Niederlage gegen Konstantinos Priftis/Dimitrios Zikos (Griechenland)
 Engelbert Hüging/Desmond Douglas (England): Sieg gegen Stanislaw Fraczyk/Ryszard Czochanski (Polen), Camille Pütz/Andre Hartmann (Luxemburg), Niederlage gegen Gábor Gergely/Milan Orlowski (Ungarn/ČSSR)
 Heiner Lammers/Erik Lindh (Schweden): Sieg gegen Van Spanje/Han Gootzen (Niederlande), Niederlage gegen Jindřich Panský/Josef Dvořáček (ČSSR)

Damendoppel
 Ursula Kamizuru/Kirsten Krüger: Sieg gegen Carine Risch/Nadine Deltour (Luxemburg), Niederlage gegen Dubravka Fabri/Branka Batinić (Jugoslawien)
 Wiebke Hendriksen/Beatrix Kisházi (Ungarn): Niederlage gegen Ludmila Bakshutova/Fliura Bulatowa (UdSSR)
 Monika Kneip-Stumpe/Zsuzsa Oláh (Ungarn): Niederlage gegen Narine Antonyan/Valentina Popová (UdSSR)

Mixed
 Wilfried Lieck/Wiebke Hendriksen: Sieg gegen Ivan Stoyanov/Daniela Gergeltschewa (Bulgarien), Josef Dvořáček/Alice Pelikanova (ČSSR), Niederlage im Viertelfinale gegen Desmond Douglas/Nicky Jarvis (England)
 Ralf Wosik/Ursula Kamizuru: Sieg gegen Stellan Bengtsson/Eva Strömvall (Schweden), Niederlage gegen Zoran Kalinić/Gordana Perkučin (Jugoslawien)
 Jochen Leiß/Monika Kneip-Stumpe: Sieg gegen Djevat Hassanov/Nejkova (Bulgarien), Niederlage gegen Andrzej Grubba/Bettine Vriesekoop (Polen/Niederlande)
 Heiner Lammers/Kirsten Krüger: Niederlage in der Qualifikation gegen Didier Leroy/Barbara Lippens (Belgien)

Wissenswertes
 Die Klimatisierung der Eissporthalle bereitete Probleme. Die Erwärmung mit Gebläsen sorgte für störende Luftwirbel im Spielbereich.
 Erstmals bei einer Europameisterschaft wurden bei Siegerehrungen Fahnen gehisst und Nationalhymnen abgespielt.
 Hannelore Schlaf betreute beim Spiel gegen Ungarn zum 300. Mal das deutsche Damenteam.
 Peter Stellwag wurde für sein 75. Länderspiel – Spiel gegen Frankreich – mit der goldenen Länderspielnadel des DTTB geehrt.
 Jaroslav Staněk (ČSSR) gewann das Journalistenturnier.
 Georg Böhm kehrte nach dieser EM nicht in sein Heimatland Rumänien zurück. Stattdessen emigrierte er nach Deutschland.

Ergebnisse

Teilnehmer

Herren

Damen

(I) = nur in den Individualwettbewerben angetreten

Literatur
 Vorschau: Zeitschrift DTS, 1980/6 S. 5–6
 Ergebnisse: Zeitschrift DTS, 1980/7 S. 4–7 und 1980/8 S. 5–18 + 31–34 + 48–54
 Nachbetrachtungen: Zeitschrift DTS, 1980/9 S. 5–10 + 23–25 + 40–41

Einzelnachweise

Weblinks
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
  (abgerufen am 19. Januar 2016)
 Ergebnisse auf ittf.com (abgerufen am 6. Mai 2012)

Tischtennis-Europameisterschaft
Tischtennisveranstaltung 1980
Sportveranstaltung in Bern
Europameisterschaft 1980

Tischtennis-Europameisterschaft 1980


Wa-em-huu-ges-iabti (auch Östlicher Harpunengau genannt) war der Name des 8. unterägyptischen Gaues. Der Gau umfasste das Gebiet des Wadi Tumilat und wird in der Gauliste des Sesostris-Kiosks mit einer Länge von circa 50,5 Kilometern angegeben.

Die älteste Erwähnung findet sich bei Pepi II. mit der Bezeichnung "Harpune mit Strick, Ostteil". Seit Pije und Assurbanipal ist der Gau in die beiden Teilgaue Per-Sopdu und Per-gereru ("Froschhaus") unterteilt, wobei Per-Sopdu zum 20. unterägyptischen Gau zugerechnet wurde. Per-gereru im Osten war mit dem griechischen Phagroriopolites oder ptolemäisch Arsinoites identisch. Plinius der Ältere nannte ihn Heroopolites nach der alten Gauhauptstadt Heroonpolis, die mit Pithom gleichzusetzen ist.

Literatur

Einzelnachweise

Altägyptischer Gau

Wa-em-huu-ges-iabti


(86043) Cévennes, denumire internațională (86043) Cevennes, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
86043 Cévennes este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatoire des Pises din Parcul național din Cévennes. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,93 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 12,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 86001-87000
 Centura de asteroizi

Note

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

86043 Cévennes


Newton'un hareket yasaları, bir cisim üzerine etki eden kuvvetler ve cismin yaptığı hareket arasındaki ilişkileri ortaya koyan üç yasadır. İlk kez Isaac Newton tarafından 5 Temmuz 1687 tarihinde yayımlanan Philosophiae Naturalis Principia Mathematica adlı çalışmada ortaya konmuştur. Bu yasalar klasik mekaniğin temelini oluşturmuş, bizzat Newton tarafından fiziksel nesnelerin hareketleri ile ilgili birçok olayın açıklanmasında kullanılmıştır. Newton, çalışmasının üçüncü bölümünde, bu hareket yasalarını ve yine kendi bulduğu evrensel kütleçekim yasasını kullanarak Kepler'in gezegensel hareket yasalarının elde edilebileceğini göstermiştir.

 1. Yasa
 Eylemsiz referans sistemi adı verilen öyle referans sistemleri seçebiliriz ki, bu sistemde bulunan bir parçacık üzerine bir net kuvvet etki etmiyorsa cismin hızında herhangi bir değişiklik olmaz. Bu yasa genellikle şu şekilde basitleştirilir: "Bir cisim üzerine dengelenmemiş bir dış kuvvet etki etmedikçe, cisim hareket durumunu (durağanlık veya sabit hızlı hareket) korur."

 2. Yasa
 Eylemsiz bir referans sisteminde, bir parçacık üzerindeki net kuvvet onun çizgisel momentumunun zaman ile değişimi ile orantılıdır:

Momentum (mv), kütle ile hızın çarpımına eşittir. Kuvvet ve momentum vektörel nicelikler olduğundan, net kuvvet cisim üzerine etki eden tüm kuvvetlerin vektörel toplamı ile bulunur. Bu yasa sıklıkla şu şekilde ifade edilir: "F=ma: Bir cisim üzerindeki net kuvvet, cismin kütlesi ile ivmesinin çarpımına eşittir."

 3. Yasa
 Bir cisme, bir kuvvet etki ediyorsa; cisimden kuvvete doğru eşit büyüklükte ve zıt yönde bir tepki kuvveti oluşur. Burada dikkat edilmesi gereken bu kuvvetlerin aynı doğrultu üzerinde olduğudur. Bu yasa çoğu zaman şu cümle ile basitleştirilebilir: "Her etkiye karşılık eşit büyüklükte ve zıt bir tepki vardır."

Bu yasalara getirilen çeşitli yorumlar vardır. En genel olan yorumda kütle, ivme ve (en önemlisi) kuvvetin önceden tanımlanmış olduğu varsayılmaktadır. Ancak Newton'ın birinci ve ikinci yasasının aslında kuvvetin ve kütlenin tanımı olduğuna dair yorumlar da mevcuttur.

Dikkat edilirse ikinci yasa ancak gözlem bir eylemsiz referans sisteminden yapıldığında geçerlidir. Eylemsiz referans sistemi birinci yasada tanımlanmış olduğundan ikinci yasayı kullanarak birinci yasanın ispatını aramak mantıksal bir yanılgı olacaktır.

Işık hızına yaklaşan hızlarda Newton yasaları fiziksel olayları açıklamakta yetersiz kalmakta, bu nedenle geçerliliklerini yitirmektedirler. Işık hızlarına yakın hızlarda cisimlerin hareketi incelenirken Albert Einstein'ın geliştirdiği özel görelilik teorisi dikkate alınmalıdır.

Newtonun hareket kanunları

Newton'un birinci yasası: Eylemsizlik yasası

Basitleştirilmiş bir şekilde, bir cisim üzerindeki net kuvvet, o cisim üzerine etki eden tüm kuvvetlerin vektörel toplamıdır. Bu toplam sıfır ise, Newton'ın birinci yasası cismin hareket durumunun değişmeyeceğini söyler. Aslında burada iki durum oluşur:

 Hareket etmeyen bir cisim, üzerine bir net kuvvet etki edinceye dek hareket etmeyecektir.
 Hareketli bir cisim, üzerine net bir kuvvet etki etmedikçe hızını değiştirmeyecektir (ivmelenmeyecektir).

Birinci durum çoğu kişi tarafından açıkça anlaşılabilir olmasına rağmen, ikinci durumu anlamak için üzerinde biraz düşünmek gereklidir çünkü gündelik yaşantımızda hareketini sürekli olarak sürdüren cisimleri pek görmeyiz (göksel hareketler hariç). Bir kalemi masa üzerinde kaydırırsak, hareketini sonsuza dek sürdürmeyecek, yavaşlayıp en sonunda duracaktır. Kalemin hızı değişmiştir ve Newton'ın yasalarına göre böyle bir hız değişikliği ancak cisim üzerine bir net kuvvet etki etmesi sonucunda oluşabilir. Bu kuvvet kalem ve masa arasında, kalemin hareketinin tersi yöndeki sürtünme kuvvetidir ve cismin yavaşlamasına neden olmaktadır. Böyle bir kuvvetin yokluğunda kalemin hızı azalmayacak, hareketini sürdürmeye devam edecektir. Sürtünme kuvvetinin az olduğu durumlara bir örnek olarak bir hava hokeyi masası veya buz pateni pisti verilebilir.

Yasanın doğruluğunu mükemmel bir şekilde gösteren deneyler sürtünmenin her deneyde kaçınılmaz olarak ortaya çıktığı için yapılamamaktadır. Öyle ki dış uzayda bile engellenemeyen kütleçekimsel kuvvetler böylesi mükemmel bir deneyin yapılmasını engellemektedir. Ancak yine de yasa, bir nesnenin hareket durumundaki değişikliğin temel nedenlerini vurgulamakta işe yaramaktadır.

Newton'ın birinci yasası eylemsizlik yasası olarak da bilinmektedir ve sıklıkla "sıfır net kuvvet, sıfır ivmelenmeye karşılık gelir." şeklinde açıklanır. Ancak bu açıklama fazla basitleştirilmiştir. Newton tarafından formüle edildiği üzere, birinci yasa ikinci yasanın özel bir hali olmaktan daha fazla şey içerir. Newton iyi bir nedenle yasalarını hiyerarşik bir sıralamada düzenlemiştir. Öyle ki birinci yasa, diğer yasaların uygulanabilir olduğu "eylemsiz referans çerçeveleri" olarak adlandırılan referans çerçevelerini tanımlar. Yasaların niçin eylemsiz referans sistemleri ile sınırlı olduğunu anlamak için ivmeli hareket eden bir cisim (örneğin pistte kalkış için hızlanmakta olan bir uçak) içinde duran bir topu göz önüne alın. Uçak içinde bulunan herhangi bir kişinin bakış açısından (ya da teknik bir deyiş ile "uçağın referans çerçevesinden") uçak ileri doğru ivmelendikçe, top geriye doğru hareket ediyormuş gibi görünecektir (bu etki uçak ivmelenirken sizi koltuğunuza bastıran etki ile aynıdır). Uçak içindeki yolcuların bakış açısından topu hareket ettirecek hiçbir kuvvet bulunmamasına rağmen topun bu hareketi, Newton'ın ikinci yasası ile çelişir gibi görünmektedir. Gerçekte ise ikinci yasa ile ilgili bir çelişki yoktur çünkü Newton'ın ikinci yasası böyle bir durum için uygulanabilir değildir: İkinci yasa ancak topun üzerine bir kuvvet etki etmediğinde onun sabit kalacağı eylemsiz referans sistemlerinde (birinci yasada tanımlanan) geçerlidir. Bu durumda "uçak referans sistemi" bir eylemsiz referans sistemi değildir. Görüldüğü üzere, tüm yasalar her durumda uygulanabilir olmadığından, çeşitli yasaların çeşitli durumlara uygulanabilir olup olmadıkları konusu önem taşımaktadır. Özetlemek gerekirse:

 Eylemsiz referans sistemleri olarak adlandırılan öyle referans sistemleri vardır ki bu sistemlerde bulunan gözlemciler için üzerine herhangi bir kuvvet etki etmeyen tüm cisimler hareket durumunu korur.

Eylemsizlik yasasının tarihi

Newton'ın birinci yasası Galileo tarafından daha önce açıklanan eylemsizlik yasasının bir yeniden ifadesidir. Bu görüş, tüm cisimlerin evrende doğal bir yerinin olduğunu söyleyen Aristocu görüşten farklıdır. Aristo, kayalar gibi ağır cisimlerin Dünya üzerinde, duman gibi hafif nesnelerin gökyüzünde, yıldızların ise cennette durma isteklerinin olduğuna inanıyordu. Buna rağmen Aristo'nun ve Galileo'nun fikirleri arasındaki temel fark Galileo'nun bir cisim üzerine etki eden kuvvetin cismin hızını değil ivmesini belirliyor olduğunu söylemesidir. Yine Aristo'dan farklı olarak Galileo bu söylemini inançlarına değil, deney ve gözleme dayalı olarak ortaya koymuştur. Bu anlayış Newton'ın, birinci yasasını (kuvvet yoksa, ivme yoktur) oluşturmasında yol göstermiş ve üzerine kuvvet etkimeyen cisimlerin hızlarını koruyacağı görüşünü ortaya çıkarmıştır.

Görünüşe göre eylemsizlik yasası birbirinden bağımsız olarak birkaç doğa filozofu tarafından keşfedilmiştir. Hareketin eylemsizliği MÖ 3. yüzyılda Çin filozofu Mo Tzu tarafından, MS. 11. yüzyılda  İslam bilginleri İbn-i Heysem ve İbn-i Sina tarafından açıklanmıştır. 17. yüzyılda yaşamış olan filozof René Descartes yasayı formüle etmiştir ancak onu doğrulamak için hiçbir deney yapmamıştır.

Newton'un ikinci yasası: Dinamiğin temel prensibi

Newton'ın Latince kitabından Motte'nin 1729 yılında yaptığı çeviride ikinci hareket yasası aşağıdaki gibi ifade edilmiştir:

Modern sembolik gösterim ile Newton'ın ikinci yasası bir vektörel diferansiyel denklem şeklinde yazılabilir:

Burada F kuvvet, m kütle, v hız vektörü ve t zamandır.

Kütle ve hızın çarpımı cismin momentumu olarak tanımlanmıştır (Newton tarafından bu çarpım "hareket miktarı" olarak adlandırılmıştır). Bu eşitlik sabit kütleye sahip sistemler için kuvvet ve momentum arasındaki fiziksel ilişkiyi ifade eder. Eşitlik sıfır net kuvvet etkisi altındaki bir sistemin momentumunun zamanla değişmeyeceğini söyler. Buna rağmen böyle bir durumdaki sisteme giren veya çıkan herhangi bir miktardaki kütle, bir dış kuvvet etkisi sonucu olmaksızın sistemin momentumunu değiştirecektir ki bu durum ikinci yasaya aykırıdır. Böyle durumlarda bu eşitlik geçersizdir. Bakınız açık sistemler.Bu eşitliğin eylemsizlik yasası ile uyumlu olması açısından belirtilmelidir ki, momentumun büyüklüğü değişmeksizin, sadece yönü değişiyorsa, momentumun zamana göre türevi sıfırdan farklı olmalıdır.

Sistemin kütlesi sabit olduğundan bu diferansiyel denklem daha basit ve bilinen bir formda yazılabilir:

Bu eşitlikte

ivmeyi belirtmektedir.

F=ma eşitliğini sözlü olarak  "bir cismin ivmesi, üzerine uygulanan kuvvet ile  doğru, cismin kütlesi ile ters orantılıdır." şeklinde ifade edebiliriz. Genel olarak, ışık hızına göre düşük olan hızlarda, momentum ve hız arasındaki ilişki yaklaşık olarak doğrusaldır. Gündelik yaşamımızda deneyimlediğimiz neredeyse tüm hızlar bu kategoridedir. Buna rağmen, ışık hızına yaklaşan hızlarda momentum-hız arasındaki bu doğrusal yaklaşım giderek artan biçimde hatalı olmaktadır ve özel görelilik kuramının kullanımına ihtiyaç duyulmaktadır.

İtme

İtme terimi ikinci yasa ile yakından ilişkilidir ve tarihsel olarak yasanın orijinal anlamına daha yakındır. İtme aşağıdaki gibi tanımlanmaktadır:

 Bir itme, bir F kuvvetinin Δt zaman aralığı boyunca etkimesi sonucu  oluşur ve   ifadesi ile gösterilir.

Newton tarafından "İtme" kavramı hareket ettirici kuvvet olarak, "Momentum" kavramı ise hareket olarak ifade edilmiştir. Sonuç olarak ikinci yasanın tarihsel yaklaşım ile itme ve momentum değişimi arasındaki ilişkiyi böyle açıkladığı söylenebilir. Dolayısıyla ikinci yasa orijinaline uygun şekilde matematiksel olarak sonlu farklar şeklinde ifade edilebilir:

Burada I itme, Δp momentumdaki değişim, m kütle ve Δv hızdaki değişimdir.

Çarpışmaların analizinde itme kavramı kullanılmaktadır.

Değişken kütleli sistemler

Yaktığı yakıtı püskürterek yol alan ve bir roket gibi değişken kütleli sistemler, kapalı sistem değildirler. Bu tip sistemleri incelerken ikinci yasadaki kütleyi doğrudan zamanın bir fonksiyonu olarak alamayız. Bunun nedeni, Kleppner ve Kolenkow'un An Introduction to Mechanics (Mekaniğe giriş) kitabında ve diğer modern metinlerde verildiği üzere, Newton'ın ikinci yasasının temel olarak noktasal parçacıklara uygulanabilmesidir. Klasik mekanikte parçacıklar, tanımları gereği sabit kütleye sahiptirler. İyi tanımlanmış parçacık sistemleri için Newton yasaları, sistemde bulunan tüm parçacıklar üzerinden toplam alınarak genişletilebilir:

Burada Fnet sistem üzerindeki toplam dış kuvvet, M sistemin toplam kütlesi ve akm sistemin kütle merkezinin ivmelenmesidir.

Bir roket, su sızdıran bir kova veya ucu salınan şişirilmiş bir balon gibi değişken kütleli sistemleri parçacık sistemleri olarak ele alıp işlem yapmak genellikle çok zordur, bu nedenle bu tip sistemler için Newton'ın ikinci yasası doğrudan uygulanamaz. Bunun yerine m kütlesi zamanla artan veya azalan bir cismin genel hareket denklemi, ikinci yasanın, sisteme giren veya sistemden ayrılan kütle tarafından taşınan momentumu ifade eden bir terimin eklenerek yeniden düzenlenmesiyle elde edilir:

Burada u sistemden kaçan veya sisteme giren kütlenin, sistemin kütle merkezine göre hızıdır. Kimi standartlara göre, denklemin sağ tarafında "tepki" (İng. thrust) olarak adlandırılan u dm/dt ifadesi, kuvvet (değişen kütle nedeniyle cisim üzerine uygulanan kuvvet, roket egzozu gibi) olarak tanımlanır ve F niceliğine dahil edilir. İvmenin tanımının da yerine koyulması ile eşitlik,

halini alır.

Görelilik
 Özel göreliliği göz önüne alarak, bileşke kuvvet yasası ivme cinsinden aşağıdaki gibi ifade edilebilir:

Bu eşitliğin elde edilmesinde enerjinin meşhur  ifadesi kullanılmıştır. () Dikkat edilmesi gereken nokta bu eşitliğin yaklaşık bir eşitlik olduğudur. (Bir cismin toplam enerjisi
olarak ifade edilir.  Lorentz faktörü olup ışık hızından çok daha yavaş hareket eden cisimler için yaklaşık olarak birdir.) Aşağıdaki eşitlik bir kuvvet tarafından birim zamanda yapılan işi ifade eder:

Burada F·v, vektörel skaler çarpımdır.

Bu denklem genişletilmiş bir kuvvet yasası için tekrar düzenlenebilir:

Bu eşitlik momentum değişiminin kuvvet doğrultusunda olmasına rağmen, bir kütlenin ivmesinin genel olarak kuvvetin doğrultusunda olmadığını göstermektedir. Buna rağmen eğer hareket eden bir cismin hızı ışık hızından çok düşükse, yukarıdaki eşitlik bilindik F=ma eşitliğine dönüşür.

Açık sistemler

Kütlesi değişen sistemler kapalı sistemler değildir. Örneğin yaktığı yakıtları dışarı püskürterek hareket eden bir roket için, Newton'ın ikinci yasasında kütleyi doğrudan zamanın bir fonksiyonu olarak alarak işe koyulamayız. Bunun nedeni, Kleppner ve Kolenkow 'un An Introduction to Mechanics adlı kitabında ve diğer modern metinlerde verildiği üzere Newton'ın ikinci yasasının temel olarak sadece parçacıklara uygulanabilir olmasıdır. Klasik mekanikte parçacıklar sabit kütleli olarak tanımlanır. Parçacıklar iyi tanımlanmış sistemleri oluşturduğu takdirde, Newton'ın yasası tüm parçacıklar üzerinden bir toplam alınarak genişletilebilir. Bu durumda sistemi oluşturan tüm parçacıklar kütle merkezinde bulunan, kütlesi tüm parçacıkların kütleleri toplamına eşit bir tek parçacıkmış gibi ele alınabilir. İkinci yasayı böylesi genişletilmiş cisimlere uygularken, yasa tamamıyla cismin iyi tanımlanmış parçacıklardan meydana geldiğini kabul eder. Buna rağmen bir roket gibi değişken kütleli sistemler belli sayıdaki parçacıklardan oluşmaz. Böyle sistemler iyi tanımlanmış sistemler değildir. Bu nedenle böyle sistemlere Newton'ın ikinci yasasını doğrudan uygulayamayız. Böyle durumlarda F = dp/dt eşitliğinin dikkatsizce kullanılması yanlış sonuçlar verecektir. Buna rağmen, momentumun korunumunu tüm sisteme uyguladığımızda (örneğin roket ve yakıtı) elde ettiğimiz sonuçlar kesinlikle doğru olacaktır.

Son cümlede kullanılan tüm sistem ifadesi genişletilmiş, sabit kütleli ve tüm parçacıkları belirli bir sisteme karşılık gelir. Bu durum, F = dp/dt ifadesinin sadece sabit kütleli sistemler için doğru olduğu anlamına gelir. Buna rağmen yasa F = ma şeklinde ifade edildiğinde, bileşke kuvvet sisteme giren veya çıkan kütlenin ikisini de içerecek şekilde alındığında, kütlenin değişimine aldırmaksızın herhangi bir parçacığın veya sistemin hareketini doğrulukla açıklar.

Newton'un üçüncü yasası: Etki-tepki yasası

Daha doğrudan bir çeviri şu şekilde yapılabilir:

{{Alıntı|YASA III: Her etki için ona eşit ve zıt yönlü bir tepki vardır: veya iki cismin birbirine uyguladıkları karşılıklı etkiler eşit ve karşıt taraflara yönelimlidirler. — Karşı tarafı iten veya çeken her ne ise, aynı ölçüde karşı taraf tarafından itilir veya çekilir. Eğer parmağınızla bir taşı itiyorsanız, aynı zamanda parmağınız da taş tarafından itilecektir. Eğer bir at, ip ile bağlanmış bir taşı çekiyorsa, at da eşit olarak taş tarafından geriye doğru çekilecektir: gerilmiş haldeki ip gevşemek için, taşı ata çektiği ölçüde, atı da taşa doğru çekecektir ve birinin ilerlemesini engellediği kadar diğerinin ilerlemesini de engelleyecektir. Eğer bir cisim diğerine çarparsa ve uyguladığı kuvvet diğerinin hareketini değiştirse, kendi hareketi de (ortak baskının eşitliği nedeniyle) aynı miktarda ve karşıt yönde bir değişime uğrayacaktır. Eğer cisimler başka engeller tarafından engellenmiyorsa, bu etkiler tarafından oluşturulan değişimler eşittir, ancak bu eşit miktarda değişen bu nicelikler cisimlerin hızları değil, hareketleridir. Hareketler eşit miktarda değiştiğinden, cisimlerin ters taraflara doğru meydana gelen hız değişimleri birbirleri ile ters orantılıdır. Bu yasa sonraki notlarda ispatlanacağı üzere çekim etkilerinde de yer alır.}}

Alışılmış olduğu üzere Newton yukarıdaki çeviride momentumdan hareket olarak bahsetmiş, "hız" ile "hareket" arasındaki farka dikkat çekmiştir.

Newton'ın üçüncü yasası, tüm kuvvetlerin etkileşimler olduğunu söyler -yani tek yönlü kuvvet diye bir şey yoktur. Eğer bir A cismi, bir B cismi üzerine bir kuvvet uyguluyorsa B cismi de aynı anda A üzerine aynı büyüklükte bir kuvvet uygular; öyle ki uygulanan bu kuvvetler aynı doğru üzerinde yer alır. Şekilden görüleceği üzere, patenciler birbirlerine büyüklükleri aynı fakat yönleri ters olan kuvvetler uygular. Uygulanan kuvvetler eşit olmasına rağmen ivmelenmeler eşit değildir: Newton'ın ikinci yasasına göre daha zayıf olan patenci daha büyük bir ivme kazanacaktır. Burada dikkat edilmesi gereken konu etki/tepki çiftinin farklı nesneler üzerine etkidiği ve birbirini yok etmediğidir. Newton'ın üçüncü yasasındaki iki kuvvet aynı tiptedir, örneğin, eğer yol, ivmelenen bir araba lastiği üzerinde ileri yönlü bir sürtünme kuvveti uyguluyorsa (ki bu kuvvet, arabanın hareket etmesini sağlayan kuvvettir), bu sürtünme kuvveti Newton'ın üçüncü yasasına göre aynı zamanda lastikleri yol üzerinde geri iter.

Newton üçüncü yasayı, momentumun korunumu yasasını türetmek için kullanmıştır; buna rağmen daha derin bir bakış açısı ile momentumun korunumu, daha temel bir fikirdir (Galileo) dönüşümlerinden Noether teoremi aracılığıyla ispatlanır) ve Newton'ın üçüncü yasasının geçerli olmadığı durumlarda da geçerliliğini korur (örneğin parçacıkların momentum taşıdığı gibi kuvvet alanlarının da momentum taşıması durumunda veya kuantum mekaniğinde).

 Önemi ve geçerlilik erimi
Newton yasaları 200 yıldır çeşitli deneyler ve gözlemler ile doğrulanmıştır ve gündelik yaşantımızdaki hızlar ve ölçekler için mükemmel birer yaklaşımdırlar. Newton'un hareket yasaları, yine onun bulduğu evrensel kütleçekim yasası ve kalkülüs'ün matematiksel yöntemleri ile birlikte, ilk kez geniş çaptaki fiziksel olaylar için niceliksel bir açıklama sağlamıştır.

Bu üç yasa, gündelik koşullarda makroskopik cisimlerin hareketi için iyi bir yaklaşıklık ile geçerlidirler. Buna rağmen, çok küçük ölçeklerde, çok yüksek hızlarda veya çok güçlü kütleçekimsel alanların varlığında geçerliliklerini yitirirler. Bu nedenle yasalar, bir yarı iletkendeki elektrik iletimi, maddelerin optik özellikleri, relavite hesaba katılmadan düzenlenen GPS sistemlerindeki hatalar ve süper iletkenlik gibi olayları açıklamakta kullanılamazlar. Bu tip olayların açıklanabilmesi, Genel Görelilik ve Relativistik Kuantum Mekaniği gibi daha karmaşık fiziksel teorileri gerektirir.

Kuantum mekaniğinde kuvvet, momentum veya konum gibi kavramlar, bir kuantum durumu üzerine işlem yapan, doğrusal operatörler ile tanımlanır. Işığın hızından çok düşük olan hızlarda, bu operatörler Newton yasalarına indirgenir. Işık hızına yaklaşık hızlarda, bir cisim için kuvvetin o cismin momentumunun zamana göre türevi olduğunu söyleyen ikinci yasa orijinal halini (F = d (p) / dt'') korusa da, ikinci yasanın bazı yeni sürümleri (yukarıdaki sabit kütle yaklaşımı gibi) geçerliliklerini koruyamamaktadırlar.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 (Türkçe) onlinefizik - Newton'ın hareket kanunları
 (İngilizce) NASA - Newton'ın hareket yasaları
 (İngilizce) Yerçekimi - Çocuklar için Newton yasaları
 (İngilizce) Newton'ın birinci yasası için benzetim
 (İngilizce) Newton'ın ikinci yasası deneyi benzetimi

Klasik mekanik
Mekanik
Fizik tarihi
Kuvvet sistemleri ve denge
Hareket
Deneysel fizik
Hareket yasaları

Newton'un hareket yasaları


Der Oberösterreichische Landesrechnungshof (LRH) ist ein Finanzkontrollorgan des österreichischen Bundeslandes Oberösterreich und wurde am 1. Jänner 2000 gegründet.

Aufgaben und Prüfablauf
Die Landesverfassung garantiert Bestand und Aufgaben dieses Prüfungs- und Beratungsorgans des Landtages. Das  bestimmt die Kompetenzen und den organisatorischen Rahmen des LRH.

Die gesetzlichen Grundlagen des LRH berücksichtigen die internationalen Standards der öffentlichen Finanzkontrolle, die in den Deklarationen der INTOSAI von Lima und Mexiko sowie in den Leitlinien der EURORAI für unabhängige Einrichtungen der externen öffentlichen Finanzkontrolle festgehalten sind.

Die Aufgaben des LRH sind die Prüfung
 des Landes,
 seiner Stiftungen, Fonds und Anstalten,
 der Unternehmen mit mindestens 50%iger Landesbeteiligung,
 der Gemeinden mit weniger als 10.000 Einwohnern sowie deren Stiftungen, Fonds und Anstalten,
 der Unternehmen mit mindestens 50%iger Gemeindebeteiligung,
 die Verwendung von Landes- bzw. Gemeindeförderungen und
 öffentlich-rechtlicher Körperschaften mit Mitteln des Landes und der Gemeinden.
 Über besonderen Auftrag überprüft der LRH auch Gemeinden mit mindestens 20.000 Einwohnern.

Im Rahmen von Sonderaufgaben
 erstellt der LRH Gutachten über Gemeinden und Gemeindeverbände,
 beurteilt er finanzielle Auswirkungen geplanter Landesgesetze,
 unterstützt er Beweisaufnahmen und Erhebungen von Untersuchungsausschüssen und wirkt an der
 gemeinschaftsrechtlichen (EU) Finanzkontrolle mit.

Grundsätzlich prüft der LRH auf eigene Initiative, während Sonderprüfungen einen schriftlichen Auftrag erfordern, der Inhalt und Umfang genau beschreibt. Zu einer Sonderprüfung kommt es, wenn

 der Landtag,
 mindestens ein Viertel der Abgeordneten oder
 der Kontrollausschuss eine solche beschließen.
 Unter bestimmten Voraussetzungen können auch ein Klub,
 die Landesregierung bzw. ein fachlich verantwortliches Regierungsmitglied diese verlangen.

In Folgeprüfungen beurteilt der LRH nach einem Jahr, inwieweit die vom Kontrollausschuss beschlossenen Verbesserungsvorschläge von der Landesregierung umgesetzt worden sind.

Bei Meinungsverschiedenheiten über die Zuständigkeit des LRH entscheidet der Verfassungsgerichtshof.

Als anerkannte, unabhängige Prüfungs- und Beratungsorganisation will der LRH dem Steuerzahler nutzen. Er versteht sich als prozessorientierter Berater und geht mit seinen Kunden partnerschaftlich um. Der LRH will mit seiner Tätigkeit dazu beitragen, öffentliche Mittel wirtschaftlicher einzusetzen. Er soll sich für den Steuerzahler rechnen.

Im Leitbild hat der LRH seine Visionen, Ziele, Prinzipien und Arbeitsweisen festgeschrieben.

 Der moderne, risikoorientierte Prüfungsansatz des LRH konzentriert sich darauf kritische Faktoren zu prüfen und Risiken zu beurteilen
 Wirtschaftlichkeit und Zweckmäßigkeit zu hinterfragen hält der LRH für wichtiger als lediglich auf die Ordnungsmäßigkeit zu achten
 Umfassende Verwaltungsreform und konsequenter Bürokratieabbau sind zentrale Anliegen des LRH
 Der LRH will Möglichkeiten finden, Systeme zu verbessern und nicht bloß "schwarze Schafe" an der Pranger stellen

Prüfberichte sind ab dem Zeitpunkt der Zustellung an den Landtag öffentlich und sind auf seiner Website abrufbar.

Organisation
Die Leitung obliegt dem Direktor. Bei der Gründung wurde Helmut Brückner vom Landtag für sechs Jahre zum Direktor gewählt sowie im Jahr 2004 wieder bestellt. Seine Funktionsperiode endete nach den gesetzlichen Bestimmungen altersbedingt am 31. Dezember 2012. Von 1. Jänner 2013 bis 31. Dezember 2022 war Friedrich Pammer Direktor. Seit 1. Januar 2023 steht Rudolf Hoscher als neuer Direktor dem LRH OÖ vor.

Die Leiter der Kompetenzbereiche unterstützen und beraten ihn in der Entscheidungsfindung. Die innere Struktur ist nach Grundsätzen einer Projektorganisation aufgebaut. Die 24 Mitglieder haben fachspezifische Ausbildungen. Die Prüfungsteams sind individuell nach den Erfordernissen der einzelnen Prüfprojekte zusammengestellt. Das Sekretariat unterstützt die Arbeit der Teams.

Funktionen wie Öffentlichkeitsarbeit und Wissensmanagement sowie in den Kompetenzbereichen zusammengefasste interne Experten optimieren den Prüfungs- und Beratungsprozess.

Kooperationen und Weiterbildung
In Kooperation mit anderen Rechnungshöfen werden Prüfungsmethoden und -standards permanent weiterentwickelt. Auf Initiative des Burgenländischen LRH entstand in Zusammenarbeit aller österreichischen Landesrechnungshöfe ein zweisemestriger akademischer Fachhochschullehrgang zur berufsspezifischen Aus- und Weiterbildung von Prüfern. Dieser in Europa erste Lehrgang gewährleistet eine qualitätsvolle Ausbildung nach einheitlichen nationalen und internationalen Standards.

Der LRH ist seit 2001 Vollmitglied bei EURORAI, der Europäischen Organisation der Regionalen Externen Institutionen zur Kontrolle des Öffentlichen Finanzwesens. Direktor Pammer ist Mitglied des EURORAI-Präsidiums.

Geschichte des LRH
Seit der Gründung ist es dem LRH jedes Jahr gelungen, sich für den Steuerzahler zu rechnen. Das heißt, die vom LRH aufgezeigten Einsparungspotenziale lagen immer deutlich über seinem Jahresbudget. Mehr als 90 Prozent der Empfehlungen des LRH wurden umgesetzt. Der LRH konnte der Politik mit seinen Prüfungen fundierte Entscheidungsgrundlagen liefern und dazu beitragen, die politische Diskussion zu versachlichen.

Der LRH wurde bereits 2005 mit dem Speyerer Qualitätspreis ausgezeichnet. 2010 hat er sich als erster Rechnungshof im deutschsprachigen Raum dem Zertifizierungsverfahren nach der ISO-Norm 9001 unterworfen und dieses Verfahren mit großem Erfolg absolviert.
Darüber hinaus hat er sämtliche Kriterien zur Erlangung des – von der Universität Freiburg und der Schweizerischen Vereinigung für Qualitäts- und Management-Systeme (SQS) zu vergebenden – NPO-Labels für Management Excellence (total quality management) erfüllt.
Mit dem Zertifikat wird dem LRH bezeugt, dass er sich professionell und qualifiziert um die wirtschaftliche und zweckmäßige Verwendung der Steuergelder kümmert und keinen Vergleich mit anderen Kontrollinstitutionen scheuen braucht.

Ab 2014 prüft der LRH Gemeinden mit weniger als 10.000 Einwohnern auf eigene Initiative. Die nunmehr unabhängige Gemeindeprüfung durch den LRH ermöglicht einen vertieften Blick auf die Finanzierung wesentlicher Leistungen der öffentlichen Haushalte.

2015 feierte der LRH sein 15-jähriges Bestehen. Seit seiner Gründung hat er mehr als 400 Millionen Euro Einsparungspotenzial aufgezeigt; 91 Prozent seiner Empfehlungen werden umgesetzt.

Weblinks
 Gesamte Rechtsvorschrift für Oö. Landesrechnungshofgesetz
 Oberösterreichischer Landesrechnungshof

Rechnungshof
Organisation (Oberösterreich)
Landesrechnungshof
Landespolitik (Österreich)
Gegründet 2000

Oberösterreichischer Landesrechnungshof


භාෂාවේ ප‍්‍රභවය කෙසේ වීද යන ප‍්‍රශ්නය මානව ඉතිහාසය තුළ සැළකියයුතු මතිමතාන්තර රැසක් බිහිවීමට තුඩුදුන් එකකි.කෙසේවුව ද ලිඛිත භාෂාව මෙන් නොව කථික භාෂාව කිසිදු ශේෂයක් නොතබයි. මේ හේතුව නිසා භාෂාවේ ප‍්‍රභවය සොයාගැනීම පිණිස උත්සාහයන් හි නිරත වාග්විද්‍යාඥයින්ට ඒ සඳහා වක‍්‍රක‍්‍රම උපයෝගී  කර ගැනීමට සිදුව ඇත.

මුල්වරට මානවයා විසින් භාෂාවක් භාවිත කලබව මනව විද්‍යාඥයන් විශ්වාස කරන්නේ හෝමෝ හැබිලිස් මානවයාය.ඔනුන් පියෙස්ටෝසීන යුගයේ මීට වසර මිලියන 2.8 ත් 1.5 අතර කාලයේ මිහිමත වාසය කළහ.මොවුන්ගේ පොසිල විශ්ලේෂණය කළ මානව විද්‍යාඥයින්ට හැබිලිස් මානවයන්ට තරමක දියුණු මොළයක් පැවති බවත් හිස් කබලේ වූ හනු පිහිටා තිබෙන ආකාරය ආදිය සලකා බැලීමේ දී මොවුන් මුලින්ම භාෂාමය කතා කාර්‍යයට මුලපිරූ මානවයන් බව පැහැදිලි වනබව විද්‍යාඥයන් අවධාරනය කරති.

ප‍්‍රාථමික භාෂාවන්ගෙන් කිසිවක් දැන් ඉතිරිව නැති බවත්, නූතන මිනිසා කථා කරනුයේ සාපේක්ෂකව සංකීර්ණ භාෂා බවත් යන අදහසට වාග්විද්‍යාඥයෝ එකඟ වෙති. අද පවත්නා භාෂා, ප‍්‍රමාණයෙන් ද ඒවායේ වාග් මාලාවෙන්ද ආවරණය වන විෂයයෙන් ද වෙනස් වන අතර ඒ සියල්ල ම ව්‍යාකරණයකින් ද පද ඝටනාවකින් ද සමන්විතය. එමෙන් ම එම භාෂාව කථාකරන පුද්ගලයාගේ සංකල්ප මැනැවින් ප‍්‍රකාශකිරීමට අවශ්‍ය වාග්මාලාවෙන් ද ඒවා සමන්විතය. සියලූම මනුෂ්‍යයෝ එක හා සමාන භාෂා හැකියාවන්ගෙන් යුක්ත වේ. කිසිදු සුවිශේෂ භාෂාවක් භාවිත කිරීමේ සහජ ජෛවවිද්‍යාත්මක හැකියාවකින් යුතුව මෙලොව කිසිදු දරුවෙක් උපත නොලබති.

අතීතයේ සිටම මේ දක්වා සමාජ ස්ථරය තුළ මානවයාට පැන නැඟුන ගැටළු අතර එක් මූලික ගැටළුවක් වූයේ මානවයා විසින් ලොව මුලින්ම කතාකරන ලද භාෂාව කුමක් ද යන්නයි.  ඒ අනුව, ලොව මුල්ම භාෂාව කුමක්ද යන්න පිළිබඳව අතීතයේ සිටම පර්යේෂකයින් විවිධ පර්යේෂණ පැවැත්වූහ.  ඒ අනුව, එම පර්යේෂකයින් තමන් කරන ලද පර්යේෂණ ඔස්සේ භාෂාව සම්බන්ධව එහි උපත සම්බන්ධව විවිධ අදහස් ඉදිරිපත් කළහ.  එහෙත් එදා සිට මේ දක්වා තවමත් මානව භාෂාවේ උපත සම්බන්ධව පැහැදිලි අදහසක් ඉදිරිපත් කිරීමට කිසිවෙකුටවත් නොහැකි වී ඇත.  එනිසා අද වන විට මානව භාෂාවේ උපත හා සම්භවය පිළිබඳව ඇත්තේ මතවාදයක් පමණි.

එදාමෙදා තුර මානව භාෂාවේ උපත සහ සම්භවය පිළිබඳ සිදුකරන ලද පර්යේෂණයන්හි අවසාන ප්‍රතිඵල ඇසුරින් ඉදිරිපත් කරන ලද සියළු මතවාදයන් මූලික මතවාදයන් දෙකක් ඔස්සේ සාකච්ඡා කරයි. ඒවා නම්,

Ø භාෂාවේ උපත පිළිබඳව ඇති නිර්මාණවාදී මතය

Ø භාෂාවේ උපත පිළිබඳව ඇති පරිණාමවාදී මතය

පරිණාමවාදී මතයෙන් පැහැදිලි වන්නේ භාෂාවේ ආරම්භය සිදුවූයේ කෙසේද යන්නයි.  එනම්, ලොව මුල්ම භාෂාව කුමක් ද? එය කෙසේ ඇති විනි ද? යන්න මෙහිදී සාකච්ඡා කෙරේ.

එහෙත් එක්තරා අවස්ථාවකදී මානව භාෂාවේ උපත සෙවීම නිශ්ඵල නොවන කාර්යයක් ලෙස ඔවුන් හඳුනා ගත්හ.  එමනිසා භාෂාවේ උපත සොයනවා වෙනුවට එහි සම්භවය සෙවීමට ඔවුන් උත්සුක වූහ.  ඒ අනුව, ඔවුන් පරිණාමවාදීන් ලෙස ඔවුන්ගේ මතය මානව භාෂාව පිළිබඳ පරිණාමවාදී මතය ලෙස ලෝකය පිළිගත්හ.

මානව භාෂාවේ සම්භවය පිළිබඳ ඇති නිර්මාණවාදී මතය

භාෂාවේ උපත පිළිබඳ විවිධ රජවරුන් විවිධ පර්යේෂණ සිදුකළහ.  ඒ අතරින් රජවරුන්, පූජකයින්, විවිධ ආගමික ශාස්තෲවරුන්, දාර්ශනිකයන් භාෂාවේ උපත සෙවීමට වෙහෙසුන අතර ඒ සම්බන්ධව විවිධ පර්යේෂණ සිදුකළහ.  ඒ අනුව, ක්‍රි.පූ. 7 වන සියවසේ විසූ සැම්මෙට්කෝස් නම් රජතුමා ලොව ඉපැරණිතම භාෂාව පිළිබඳ පර්යේෂණයක් සිදුකළ බව හෙරබෝල්ටස් නම් දාර්ශනිකයා පසුකාලීනව පැහැදිලි කළේය.

යම් අයෙකු තවත් අයෙකුගේ කටහඬ නොඇසෙන මානයක සිට ළමා කාලයේදී ජීවත් වුවහොත් ඔවුන් මුලින් කතා කරන ලද භාෂාව ලොව මුලින්ම කතා කරන ලද භාෂාව බව සැම්මෙට්කෝස් රජු තීරණය කළහ.  ඒ අනුව, ඔවුන් අළුත උපන් දරුවන් දෙදෙනෙකු එ‍ඩේරෙකු වෙත ලබාදී මිනිස් ශබ්ද ඇසීමට නොහැකි ස්ථානයක රඳවා ඔවුන් විසින් මුලින්ම කතා කරන ලද වචනය ප්‍රකාශ කරන මෙන් ඉල්ලා සිටියේය.  ඒ අනුව, මෙම ළදරුවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු පසුව බේකෝස් යන වචනය ෆජියන් භාෂාවෙන් පාන් වලට කියන නම නිසා ලොව මුල්ම භාෂාව ෆජියන් භාෂාව ලෙස පිළිගත්හ.  එහෙත් භාෂාව වනාහි සෑමවිටම සමාජ උරුමයක් ලෙස මානවයා සතුවන බව වාග් විද්‍යාඥයින් පිළිගත් නිසා මෙම මතවාදය ප්‍රතික්ෂේප කෙරේ.

සැම්මෙට්කෝස් රජතුමාට අමතරව භාෂාවේ උපත සම්බන්ධව 13 වන සියවසේ පෙඩ්රික් අධිරාජයා, 13 වන සියවසේ ස්කොට්ලන්තයේ 111 වන ජේම්ස් රජු, 16 වන සියවසේ ඉන්දියාවේ මහා අග්බාර් රජු භාෂාවේ උපත සෙවීමට උත්සාහ ගත්හ.  අතීතයේදී දැනුමේ කේන්ද්‍රීය සාධකය බවට රජුට අමතරව ආගමික නායකත්වය, පූජකයින්, ශාස්තෲවරුන් පත්ව තිබූ බැවින් ඔවුන් විසින් භාෂාවේ උපත පිළිබඳ විවිධ පර්යේෂණ සිදු කළහ.  ඒ අනුව, බොහෝ ආගම් වල මුල් ශාස්තෲවරුන් තම ආගම දහම ප්‍රචාරණයේදී ලොව මුලින් කතා කරන ලද භාෂාව ලෙස ආගමික ශාස්තෲවරුන් දේශණා කළ භාෂාව බව පිළිගත්හ.  ඒ අනුව, යම් ආගමික ශාස්තෲවරයෙක් ලොව මුලින්ම කතා කරන ලද භාෂාව කවරක් ද එය ලොව ප්‍රථම භාෂාව ලෙස පිළිගනී.

ක්‍රිස්තියානි ලබ්ධිකයින් විසින් ලොව ප්‍රථම භාෂාව ලෙස පිළිගන්නේ දෙවියන් දේශණා සඳහා භාවිතා කළ හීබෲ භාෂාවයි.  ඒ අනුව, ඔවුන් පවසා සිටියේ දෙවියන් විසින් තම ශරීරයේ දහඩිය මඟින් ආදම් සහ ඒවා නැමති ගැහැණිය හා පිරිමියා මැවූ අතර ඔවුනට ජීව වායුව පිඹ කතා කිරීමට සැලැස්වූ බවයි.  එහිදී ආදම් සහා ඒවා තමාට රිසි ලෙස තමා දකින ලද භෞතික වස්තූන්ට නම් තැබූහ.  "සංස්කෘතං දේව වාග්" දෙවියන්ගේ වචනය සංස්කෘත භාෂාවයි.  ඒ අනුව, හින්දු භක්තිකයන් පිළිගන්නේ දෙවියන් විසින් දේශණා පැවැත්වීමේදී භාවිතා කළ භාෂාව ලොව මුල්ම භාෂාව බවයි.  ඒ අනුව, හින්දු භක්තිකයන් ලොව මුල්ම භාෂාව ලෙස සංස්කෘත භාෂාව පිළිගනී.  "සං මගධ මූල භාෂා" එනම් මහා බ්‍රහ්මයා විසින් භාවිතා කරන ලද මගධ භාෂාව ලොව මුල්ම භාෂාව බව බෞද්ධ මතයයි.  එහෙත් අතීතයේදී ආගමට ඇති භක්තිය, ආගමට ඇති භය හේතුකොට ගෙන මිනිසුන් මෙම මතය ප්‍රශ්ණ කිරීමකින් තොරව පිළිගන්නට හුරු පුරුදු වූහ.  එහෙත් පසුකාලීනව වාග් විද්‍යාඥයින්ගේ පිළිගැනීම් තුළ මෙම මතවාද ප්‍රතික්ෂේප වූ බැවින් භාෂාව දෙවියන් විසින් නිර්මාණය කොට මිනිසුන්ට තිළිණ කළේයැයි කියැවෙන මෙම ආගමික මත පිළිගත නොහැකි යැයි ප්‍රකාශ කරන ලදි.

අතීතයේදී ආගමික ශාස්තෲවරුන් රජුට අමතරව විවිධ දාර්ශනිකයන් ද භාවිතා කළේය.  විශේෂයෙන්ම භාරතීය දාර්ශනිකයන් ආගම පිළිබඳව සොයා බැලූ අතර ඔවුන් ද භාෂාවේ උපත පිළිබඳව විවිධ පර්යේෂණ සිදු කළහ.  එහෙත් ඔවුන් ද ආගමික මතවාද වලට පටහැනි අදහස්, ප්‍රකාශ ඉදිරිපත් කිරීමට මැලිවූ හෙයින් ඔවුන් ද ආගමික මතවාද පිළිගත්හ.  එහෙත් ඇරිස්ටෝටල්, එරික්ම්‍යුලිස්, ප්ලේටෝ වැනි දාර්ශනිකයන්ගේ අදහස් ද ඉදිරිපත් කළේය. කෙසේ නමුත් 10-19 සියවස් වල වාග් විද්‍යවේ සිදුවූ දියුණුව හමුවේ භාෂාවේ උපත පිළිබඳ පර්යේෂණ වෙනස් විය.

පරිණාමවාදී මතය

භාෂාවේ උපත සෙවීම තවදුරටත් නිශ්ඵල කාර්යයක් බව වර්තමාන වාග් විද්‍යාඥයින් 18-19 සියවස් වලදී භාෂාවේ උපත වෙනුවට එහි සම්භවය සෙවීමට උත්සුක වූහ.  ඒ අනුව, කවදා, කෙදිනක, කෙලෙසක හෝ නිර්මාණය වූ භාෂාව අද දක්වා පරිණාමය වූයේ කෙසේදැයි සෙවීමට ඔවුන් උත්සාහ ගත්හ.  ඒ අනුව, අතීතයේ සිටම බොහෝ දෙනෙකුගේ අදහස වූයේ භාෂාව යන්න එකවිට හදිසියේ ආරම්භ වන්නක් නොව එය මානව පරිණාමය සම්බන්ධව සිදුවන්නක් බවයි.  මෙය 100% ක් පිළිගත නොහැකි මතවාදයක් වුවද වර්තමානයේදී එක්තරා සුළු ප්‍රමාණයකින් පිළිගන්නා වූ මතයක් ලෙස පිළිගනී.

භාෂාව පිළිබඳ හැදෑරීම උදෙසා වාග් විද්‍යාව නම් විෂයය ධාරාවන් නිර්මාණය වීමත් සමඟ භාෂාවේ උපත පිළිබඳ හැදෑරීම වෙනස් විය.  එනම් උපත වෙනුවට ඔවුන් පරිණාමය හැදෑරීය.

භාෂා පරිණාමය පිළිබඳ මතවාද යන්න හැදෑරීමේදී අපට ඒ පිළිබඳ ගොඩනැඟී ඇති මතවාදයන් අතර අනුකරණය යන්න වැදගත් වේ.

භාෂාවේ සම්භවය පිළිබඳ ලොව මුල්ම අදහස ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ මැක්ස් මුලර් විසිනි.  ග්‍රීක දාර්ශනිකයන්ගේ සිට 19 වන සියවස දක්වා භාෂාවේ උපත සම්බන්ධව සියළු මතවාද පරීක්ෂා කර මැක්ස් මුලර් සිය මතවාදය ඉදිරිපත් කළේය.  ඒ අනුව, ඔහු භාෂාවේ උපත සම්බන්ධව ප්‍රධාන මතවාද 4 ක් පහත පරිදි ඉදිරිපත් කළේය.

Ø බව් - වව් න්‍යාය

Ø ඩිං - ඩොං න්‍යාය

Ø පුහ් - පුහ් න්‍යාය

Ø යේ - හේ - හෝ න්‍යාය

බව් - වව් න්‍යාය (Bow - Wow Theory)

බව් - වව් න්‍යායයෙන් පැහැදිලි වන්නේ තිරිසන් ගති ඇති සත්ත්වයන් පවත්වන විවිධ නාද හා නොයෙක් ශබ්ද රටා අනුකරණයට යාමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මානව භාෂාව එහි කතා ව්‍යවහාරය ගොඩනැඟී ඇති බවයි.  තම අවට පරිසරයේ ඇති සතුන්ගේ හඬ මෙසේ අනුකරණය කිරීමට යාමෙන් මිනිසාගේ භාෂෝත්පාදක ඉන්ද්‍රියයන්ට වැඩි ශබ්ද නිපදවිය හැකි විම හා පුරුද්දක් ඇති විය. ඒ අනුව, විවිධ සතුන්ගේ හඬ අනුකරණය කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස භාෂාව ලොවට බිහි විය.  උදාහරණයක් ලෙස කොකා, කොහා, කාක්කා, කුකුළා, බස්සා වැනි සීමිත සතුන් කිහිප දෙනෙකුට පමණක් මෙම නිගමනය නිවැරදි නිසා මෙය අසම්පූර්ණ නිගමනයක් ලෙස හඳුනා ගැනේ.

ඩිං - ඩොං න්‍යාය (Ding Dong Theory)

ස්වාභාවික පරිසරය තුළ විවිධ වූ ප්‍රශ්ණ අප අසන්නෙමු.  එනම් අකුණු පිපිරීම, වර්ෂාව ඇතිවීම, ද්‍රව්‍ය ගැටීම ආදිය නිසා මෙවැනි ශබ්ද ඇතිවේ.  ඒවා අනුකරණය කිරීමට යාමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස භාෂාව බිහිවූ බව මෙයින් කියැවේ.  එහෙත් මෙවැනි ස්වභාවික ශබ්ද ඇසුරින් සංකීර්ණ භාෂාවක් ගොඩනැඟිය හැකි යැයි විශ්වාස කළ ද එය පිළිගත නොහැකි නිගමනයකි.  ටකය, ටකරම, ගිගිණි, කිංකිණි.

පුහ් - පුහ් න්‍යාය (Pooh - Pooh Theory)

පුහ් - පුහ් න්‍යායයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ භාෂාවේ ප්‍රභවය නිර්මාණය වී ඇත්තේ සෑමවිටම මිනිසාගේ භාවමය හා වෙනස් ශාරීරික වේදනාවන් නිසා මිනිස් මුවින් පිටවන ශබ්ද වලිනි.  මේවා කිසිවක් සිතා මතා පිටකරන ශබ්ද නොවේ.

භය, ත්‍රාසය, ශෝකය, මහන්සිය, විශ්මය වැනි අවස්ථා වලදී මුවින් පිටවන අඃ, අහ්ඃ, හ්ම්ඃ, ඌඃ, ඌහ්ඃ, ආයි, ඌයි, අනේ, අහෝ, කහ්, චි, චික් වැනි ශබ්ද උදාහරණ වේ.  එහෙත් මෙවැනි ශබ්ද වලින් හැඟීම් මිස බුද්ධියට ගෝචර දෙයක් නිර්මාණය නොවන බැවින් භාෂාව වැනි ප්‍රබල කාර්යභාරයක් සිදුකරන මෙවැනි ක්‍රියාවලින් මෙලෙස නිර්මාණය විය හැකිදැයි ගැටළුවකි.

මැක්ස් මුලර්ගේ මතය ප්‍රතික්ෂේප කරන වාග් විද්‍යාඥයෙකු වන ඒ.එස්. සියමන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ මෙය සනාථ කළ නොහැකි බවයි.  එහෙත් ලොව කවරාකාර භාෂාවක වුවද ඉහත දැක්වෙන නිපාත හඳුනාගත හැකිවේ.   විශේෂයෙන්ම ඛේදාර්ථය, විශ්මයාර්ථය පැහැදිලි කිරීමේදී මෙවැනි නිපාත භාවිතා කෙරේ.  ඒ නිසා මෙම මතය 100% ක් ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි මතයකි.

යේ - හේ - හෝ න්‍යාය (ya - he - ha Theory)

මිනිසුන් සාමුහිකව වැඩ කිරීමේදී මෙන්ම ශරීරය වෙහෙසා වැඩ කිරීමේදී මුවින් පිටවන ශබ්ද වෙහෙස දුරලා ප්‍රීතිය ලංකිරීම උදෙසා මුවින් පිටකරන ශබ්දත් පදනම් කරගෙන මෙම මතය නිර්මාණය කරගෙන ඇත.  එනම් මිනිසුන් විසින් දැල් ඇදීම, ගොයම් කැපීම, බෝල ගැසීම වැනි කය වෙහෙසා කරන වැඩකදී හොයියා, හොලෙයියා, හෙලෙයි වැනි ශබ්ද නිර්මාණය වේ.  මේවා මිනිසුන් හිතා මතා පිටකරන ශබ්ද නොව ඉබේ පිටවන ශබ්ද බවත් මේවා මඟින් ස්වෝත්පාදන ඉන්ද්‍රියයන් උත්තේජනය වී ශබ්ද ඇති වුණ බවත් ඇතැම් ශබ්ද, සංකේත බවට පත්වූ බවත් මෙයින් පිළිගැනේ.  හො, ඕ, හොයියා, හුරේ, හූව ඔස්සේ මෙවැනි වචන ගොඩනැඟී ඇත්තේ මෙවැනි ශබ්ද වලිනි.

මැක්ස් මුලර්ගේ මෙම මතවාදයන් පසුව භාෂාවේ උපත, ප්‍රභවය පිළිබඳ වාග් විද්‍යාඥයන් විසින් මත 2 ක් ඉදිරිපත් කරයි.  ඒවා නම්,

Ø අංග වික්ලේෂණ න්‍යාය

Ø මුඛ වික්ලේෂණ න්‍යාය

අංග වික්ලේෂණ න්‍යාය

මෙම න්‍යායයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ බටහිර වියතුන් විසින් විශේෂයෙන් යුරෝපීය වාග් විද්‍යාඥයින් විසින් ප්‍රකාශ කර සිටියේ ඓතිහාසික මිනිසුන්ට කතා කිරීමට අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට භාෂාවක් නොතිබූ බවත් ඒ සඳහා අංග චලනය තිබූ බවකි. එහෙත් එහිදී මානවයා තම භාවමය තත්ත්වය හැඟීම් අදහස් ඉඟි සහ අංගචලනය තුළින් ඉටුකර ගැනීමට සමත් වේ.  එහෙත් එක්තරා අවධියක් වන විට මෙම අංගචලනය තුළින් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට අපොහොසත් වූ මානවයා පහසුව තකා භාෂාව යන්න නිර්මාණය කර ගැනින.  මෙම මතය සනාථ කිරීමට බොහෝ වාග් විද්‍යාඥයෝ ගෝත්‍රිකයන් තුළ ඇති අංගචලන වල ස්වරූපය උදාහරණ ලෙස ගැනේ.  එහෙත් අංගචලනය යන්න කතාකළ නොහැකි මානය තුළදී භාවිතා කරන්නා වූ සන්නිවේදන රටාවක් මිස කතාකරනු ලබන මානයේදී භාවිතා කරන්නක් නොවේ.

මුඛ වික්ෂේපණ න්‍යාය

සර් ආර්. බැගම් විසින් ඉදිරිපත් කළ මෙම න්‍යායයෙන් පැහැදිලි වන්නේ අංග වික්ෂේපණ න්‍යායයේම පරිණාමයක් වශයෙනි.  එනම් මෙම න්‍යාය තුළ ඔහු පවසන්නේ භාෂාවක් නොමැති කල්හි අංග චලන තුළින් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට මානවයා ක්‍රියාකර ඇති අතර එහිදී භාෂෝත්පාදක ඉන්ද්‍රියයන්ගේ චලනයන් අංගචලනයන්ට සාපේක්ෂව නිර්මාණය වන බවයි.

පරිණාමය තුළ තවදුරටත් සන්නිවේදනය උදෙසා අංගචලනය ප්‍රමාණවත් නොවන කල්හි භාෂෝත්පාදන ඉන්ද්‍රියයන් හරහා ශබ්ද ගොඩනඟාගෙන දියුණු භාෂාවක් නිර්මාණය කරගත් මානවයා අද වාචික ව්‍යවහාරයත්, අංගචලනයත් සන්නිවේදනය උදෙසා භාවිතා කරයි.

මුඛ වික්ෂේපණ න්‍යායයේදී පැහැදිලි කරන්නේ යම් හැඟිමක්, ක්‍රියාවක් ප්‍රකාශ කිරීමේදී තොල, දිව, මුඛය ආදිය චලනය වේ.  උදාහරණයක් ලෙස කතුරකින් යමක් කපන විට එහි රිද්මයට මුඛ චලනය වේ.  අකුරු ලියන රටාවට අතේ ක්‍රියාකාරිත්වයට උචිත ලෙස කට සෙලවේ.  එය පුරුද්දක් නිසාවත්, උවමනාවක් නිසාවත් සිදුවන්නක් නොව ඉබේ සිදුවන්නකි. එය සිදුවන්නේ කායික ඉන්ද්‍රියයන් හා ස්වොත්පාදක ඉන්ද්‍රියයන් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය නිසයි.

මෙලෙස මුඛය වික්ෂේපණය වීම අදහස් ප්‍රකාශනයේදී අනිවාර්ය වුවක් වූ අතර පසුව මුඛය සෙලවීමෙන් ගොඩනැඟෙන ශබ්දය සන්නිවේදනයේ ප්‍රබල වී අංගචලනය යන්න ඊට පසුගාමී විය.  මේ අනුව, පසුව භාෂාවේ මූලික කාර්යභාරය ශබ්දය මඟිනුත් පසු අංගචලනය ඊට අනුරූපකයක් ලෙසිනුත් නිර්මාණය විය.

භාෂාවේ ප්‍රභවය පිළිබඳ නව මතයක් 20 වන සියවස මුල් භාගයේදී ජෝජ්පර්සන් නැමති වාග් විද්‍යාඥයා ඉදිරිපත් කළේය.  20 වන සියවසේ යුරෝපයේ සිටි වඩාත් ප්‍රමුඛ වාග් විද්‍යාඥයා වූ මොහු භාෂාවේ ප්‍රභවය සෙවීම පිණිස ඉතා ප්‍රබල හා ගැඹුරු පරීක්ෂණ පැවැත්වීය.  එහිදී ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටියේ භාෂාවේ ආරම්භය මානව සංහතියේ මුල් පවුල් වල ලිංගිකත්වය පදනම්ව ඇරඹි බවයි.  එනම් මුලින් සිටි මිනිසුන් ලිංගික ආශාව, ආදරය හුවමාරු කිරීමට යාමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස භාෂාව බිහි වූ බව ඔහු පවසා සිටී.  ඒ අනුව, ලොව කවරාකාර භාෂාවක් වුවද එහි මුල් අවධියේදී ගීත, තාලය ලෙස කොටස් 2ක් වෙන්කළ නොහැකි බවත් එය සෑමවිටම ගීතයක් ශබ්ද මාලාවන්ගෙන් යුක්තව තිබෙන්නට ඇති බවත් ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටී.

ජෙජ්පර්සන් මෙම මතය ප්‍රකාශ කිරීමේදී මූලික සිද්ධාන්ත ගොඩනැඟෙන්නේ ඔවුන්ගේ පරිණාම වාදයෙන් එනම්, ඩාවින්ගේ පරිණාම වාදයෙන්  විද්‍යාත්මක තර්කයන් තම අදහස් තීව්‍ර කරගැනීම උදෙසා භාවිතා කළේය. ලොව කවරාකාර භාෂාවක් වුවද එහි මුල් ස්වභාවය අවුල් සහිත කෙටි වැකි, දිගු වැකි මෙන්ම කතාවට වඩා ගීතයට කිට්ටු, ගැයීමට සුදුසු ශබ්ද මාලාවන්ගෙන් යුක්ත වී ඇත.  පසුකාලීනව පරිණාමය තුළ ඒවා ලිහිල් සරල කතා ව්‍යවහාරයට පරිණාමය වූ බව පැහැදිලි කරයි.

මෙහිදී තවදුරටත් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ මිනිසාත් තිරිසනාත් අතර ඇති මානසික, කායික සබඳතා මෙන්ම භාෂාවේ ද සබඳතා පවත්නා බවයි.  එනම්, තිරිසනුන් විසින් නගන හඬ ක්‍රමිකව විකාශනය වී පසුකාලීනව භාෂාවක් බවට පත්වූ බව මෙහිදී පැහැදිලි කරයි.  ඒ අනුව. ජෙජ්පර්සන් ජීව විද්‍යාත්මක, මානව විද්‍යාත්මක මෙන්ම තර්කය හා ඥාණය මත භාෂාව නිර්මාණය වූ බව පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ ගනී.

මෙහිදී ජෙජ්පර්සන් භාෂාවේ උපත, පරිණාමය සිදුවූ ආකාරය විමසා බැලීම උදෙසා මූලික ව්‍යවහාරයන් 03 ක් පැහැදිලි කරයි.

Ø ළදරුවෙකු භාෂාව ලබාගන්නා ක්‍රම

Ø නොදියුණු ගෝත්‍ර වල භාෂාව දියුණු කිරීම

Ø දියුණු භාෂාවන්ගේ ඉතිහාසය පරීක්ෂා කිරීම

භාෂාවේ සම්භවය පිළිබඳව මෑතකාලීන පරීක්ෂණ ඇසුරින් වඩා වැදගත් වන්නේ ඒ.එස්. සියමන්ගේ මතයයි.  ඔහු 1959 රචිත, භාෂාවේ ප්‍රභවය හා ඉතිහාසය ග්‍රන්ථයෙන් උත්සාහ ගෙන ඇත්තේ භාෂවේ ප්‍රභවය සම්බන්ධයෙන් ගැටළු නිර්මාණය කරගැනීමයි.  ඒ අනුව, ඔහු පවසා සිටින්නේ මානව භාෂාව මුල් අදියර තුළ දිගු වැකි, කෙටි වැකි වලිනුත් සමන්විත වූ බවයි.  පරිණාමය සමඟ මුල්කාලීන දිගුවැකි පසුව කෙටි වැකි බවට පත්වන අතර මුල්කාලීන කෙටි වැකි පසුව දිගු වැකි බවට පත්වේ.  මෙම මතය තහවුරු කිරීම උදෙසා ඔහු ළමයෙකුගේ භාෂා හැකියාව හෙවත් භාෂාව උපදන රීතිය භාවිතා කරයි. එනම්, ඕනෑම ළදරුවෙකු කුඩා අවධියේදී අකුරකින් දෙකකින් කියන ශබ්ද පසුව දිගු වැකි බවට පත්වේ.  අමාරුවෙන් කියන දිගු වැකි වැඩිහිටි වියේදී කෙටි වැකි බවට පත්කර ගනී. සියමන් භාෂාවේ සම්භවය ද මෙලෙස සිදුවූ බව පෙන්වා දීමට උත්සාහ කරයි.

ඉහත සියළු මතවාද වලින් අපට පෙනී යන්නේ භාෂාව පිළිබඳ එහි උපත, පරිණාමය පිළිබඳ විවිධ මතවාද ඇතිමුත් ස්ථාවර මතයක් නොමැති බවයි.

භාෂාවේ උපත සම්බන්ධයෙන් දක්නට ලැබෙන නිර්වචන වලදී පරිණාමවාදී මත වලට අමතරව භාෂාවේ උපත, ප්‍රභවය සම්බන්ධයෙන් තවත් අදහසක් 1920 දශකයේ යුරෝපානු වාග් විද්‍යාඥයින් පිරිසක් විසින් ඉදිරිපත් කළේය.  ඒ භාෂාවේ උපත, පරිණාමවාදය පිළිබඳව නව ව්‍යාකරණවාදීන්ගේ මතයයි.

නව ව්‍යාකරණවාදීන් ප්‍රකාශ කර සිටියේ භාෂාවේ උපත, ප්‍රභවය පිළිබඳ සෙවීම නිශ්ඵල කාර්යයක් බවත්, අප සෙවිය යුත්තේ භාෂාවේ පැවැත්ම සහ භාෂාවේ කාර්යභාරය පිළිබඳව යන්නයි.  නමුත්, මෙම නව ව්‍යාකරණවාදීන්ගේ මතය ද සමාජය තුළ භාෂාවේ උපත පිළිබඳව නව මතවාදයක් ලෙස පිළිගැනේ.

සටහන්

මානව විද්‍යාව

භාෂාවේ සම්භවය


Morone, Moronidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Moronidae

Morone


Svjetski tjedan dojenja (engleski: World Breastfeeding Week) globalna je koordinirana manifestacija koja se održava u preko 120 država svake godine od 1. do 7. kolovoza u organizaciji Svjetskog saveza za dojenje (WABA), Svjetske zdravstvene organizacije (WHO) i UNICEF-a.

Cilj Svjetskog tjedna dojenja promoviranje je dojenja u svrhu poboljšanja zdravlja djece i žena. Dojenje je jedinstven proces koji osigurava idealnu prehranu dojenčadi i doprinosi njihovom zdravom rastu i razvoju; smanjuje učestalost i težinu zaraznih bolesti, čime se smanjuje morbiditet i smrtnost dojenčadi; doprinosi zdravlju žena smanjenjem rizika od raka dojke i raka jajnika, te povećanjem razmaka između trudnoća; pruža društvene i ekonomske koristi obitelji i zajednici; daje većini žena osjećaj zadovoljstva kad uspijevaju u dojenju. Ove prednosti rastu s povećanom isključivošću dojenja tijekom prvih šest mjeseci života djeteta, a nakon toga s dužim trajanjem dojenja uz uvođenje raznovrsne prehrane zbog čega Svjetska zdravstvena organizacija preporučuje isključivo dojenje koje se započinje u prvom satu od rođenja i nastavlja dok dijete ne navrši šest mjeseci. Isključivo dojenje znači da se dojenčetu ne daje nikakvo drugo piće ili hrana i da dojenče treba sisati često i neograničeno (dojenje na zahtjev djeteta). Preporuka Svjetske zdravstvene organizacije je da se dojenje nastavi najmanje do 2. godine života djeteta i dalje, uz dodavanje druge raznovrsne hrane.

Povijest
Svjetski savez za dojenje (WABA), organizacija koja koordinira obilježavanje Svjetskog tjedna dojenja, osnovana je 14. veljače 1991. s ciljem ponovnog uspostavljanja globalne kulture dojenja i pružanja podrške dojenju. Njegovo djelovanje je temeljeno na akcijskom planu Deklaracije o zaštiti, podršci i promicanju dojenja (poznatije kao Inoccenti deklaracija) koja je usvojena 1. kolovoza 1990. godine u Firenci, Italija. WABA je Svjetski tjedan dojenja prvi put obilježila 1992. godine s temom Inicijativa "Rodilište - prijatelj djece" (BFHI). Iako je prvotna ideja bila obilježavati dojenje samo jedan dan u godini, kasnije se pretvorila u tjednu manifestaciju.

Svake godine WABA proglašava godišnju temu i specifične ciljeve kampanje, a od 2016. godine teme i specifični ciljevi Svjetskog tjedna dojenja usklađeni su s Ciljevima održivog razvoja UN-a.

Ciljevi Svjetskog tjedna dojenja
Ciljevi obilježavanja Svjetskog tjedna dojenja su da se u zajednicama:

 informira javnost o važnosti izabrane teme,

 osigura/učvrsti važnost teme kao odgovornost javnog zdravstva,

 poveže pojedince i organizacije za postizanje većeg učinka,

 potakne djelovanje oko izabranih tema i srodnih pitanja.

Nacionalni tjedan dojenja u Hrvatskoj
Neke europske države odlučile su ovu manifestaciju obilježavati u listopadu, a Ministarstvo zdravstva Republike Hrvatske prvi tjedan listopada u svojim strateškim dokumentima naziva Nacionalnim tjednom dojenja, za razliku od svjetskog ili međunarodnog tjedna dojenja koji se obilježava u kolovozu. U Hrvatskoj inicijative koje promiču dojenje, organizacije civilnog društva i stručne udruge nemaju jedinstven stav oko datuma obilježavanja, pa neke obilježavaju Svjetski tjedan dojenja u kolovozu poput Ureda UNICEF-a u Hrvatskoj, a neke Nacionalni tjedan dojenja u listopadu, poput udruge Roditelji u akciji.

Izvori

Vanjske poveznice
 Rodilišta prijatelji djece
 10 koraka za rodilišta prijatelje majki i djece
 World Alliance for Breastfeeding Action (WABA)
Zdravstvo
Žena
Dojenje

Svjetski tjedan dojenja


La brunette est une composition vocale au sujet champêtre et galant, à une ou plusieurs voix avec ou sans accompagnement, populaire en France aux .

Historique
La brunette, également appelée « air tendre », est une petite chanson populaire française sur un sujet champêtre et galant, souvent de ton pastoral, très populaire en France aux . C'est une composition brève, pour une, deux ou trois voix, en homorythmie, avec ou sans basse continue.

La brunette tire son nom de l'idéal féminin de la « petite brune » de la poésie médiévale. Les chansons du genre évoquaient souvent une « jolie brunette », d'où leur titre. La première occurrence du nom provient des deux derniers vers de la première strophe de la chanson intitulée Le Beau berger Tircis :

Le beau berger Tircis,
Près de sa chère Annette,
Sur le bord du Loir assis
Chantait dessus sa musette :
– Ah, petite brunette,
Ah, tu me fais mourir.

Le Beau berger Tircis est publié en 1628 par Pierre Ballard dans le septième livre des Airs de cour et de différents autheurs, et le terme de brunette devient au  synonyme de « chanson d'amour » sur un air simple et naturel pouvant cependant faire l'objet d'agréments voire d'un double.

Le genre, tendre et léger, est notamment popularisé par l'éditeur parisien Christophe Ballard, qui publie au  de nombreux recueils de brunettes (trois volumes de Brunettes ou petits airs tendres, avec les doubles et la Basse-Continue ; mêlées de Chansons à danser, en 1703, 1704 et 1711). De forme, il se rattache à la forme binaire de l'air de cour et à celle de la chanson avec refrain.

Signe de sa popularité, la brunette sert d'exemple pédagogique pour la réalisation d'une basse continue dans les Principes de l'Accompagnement du clavecin (1719) de Jean-François Dandrieu (1681/1682-1738, 13 brunettes).

La brunette est également introduite dans l'opéra, par Lully et Rameau (sous le nom de « gavotte tendre ») notamment, ainsi que dans l'opéra-comique (comme timbre), et devient aussi instrumentale, au clavecin (insérée dans des suites par exemple), à la flûte, au hautbois ou au violon, utilisée par exemple par Michel Blavet et Michel Pignolet de Montéclair.

Le mot « brunette » est progressivement remplacé dans la deuxième moitié du  par celui de romance.

Discographie

 Vous avez dit brunettes ?, Les Kapsber'girls, Alpha, 2021.
 Oh, ma belle brunette, Reinoud van Mechelen (ténor), ensemble A Nocte Temporis, Alpha, 2022.

Bibliographie

 .
 .
 .
 .

Notes et références

Liens externes

Genre musical classique

Brunette (musique)


La thalassopolitique est un concept forgé par le politologue français Julien Freund visant à étudier la géopolitique d'un point de vue maritime. Il s'agit d'un néologisme permettant de mettre en valeur l'importance des océans et des mers dans les politiques étrangères et économiques des nations.

Théorie
En effet, d'après Julien Freund, les études géopolitiques « privilégient les phénomènes telluriques par rapport aux phénomènes maritimes » et ne prennent donc pas assez en compte les espaces maritimes dans les rapports de puissances entre États.

Il invente donc, dans la postface de la réédition de 1985 de l'ouvrage Terre et Mer (écrit en 1942 par Carl Schmitt) le terme de thalassopolitique. Il y anticipe la montée en puissance de la zone pacifique aux dépens de la zone atlantique.

Aujourd'hui, ce terme est aussi utilisé pour qualifier l'étude des migrations ayant lieu via la mer, par exemple la Méditerranée.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Thalassocratie
 Conflit en mer de Chine méridionale
 Migration humaine
 Route commerciale

Géopolitique des espaces maritimes

Thalassopolitique


Austinochernes est un genre de pseudoscorpions de la famille des Chernetidae.

Distribution
Les espèces de ce genre sont endémiques d'Australie. Elles se rencontrent en Australie-Méridionale, au Victoria et en Tasmanie.

Liste des espèces
Selon Harvey, 2021 :
 Austinochernes andrewaustini Harvey, 2021
 Austinochernes zigzag Harvey, 2021

Systématique et taxinomie
Ce genre a été décrit par Harvey en 2021 dans les Chernetidae.

Étymologie
Ce genre est nommé en l'honneur d'Andrew D. Austin.

Publication originale
 Harvey, 2021 : « A new genus of the pseudoscorpion family Chernetidae (Pseudoscorpiones) from southern Australia with Gondwanan affinities. » Journal of Arachnology, , ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Chernetidae
Genre de pseudoscorpions (nom scientifique)
Faune endémique d'Australie

Austinochernes


Galapagos Havleguanen (Amblyrhynchus cristatus) er en leguan der kun findes på Galapagosøerne. Den havde oprindelig ikke forbindelse til havet, men kan være kommet til Galapagosøerne med drivtømmer og siden  tilpasset sig de nye omgivelser.

Dette bekræftede Charles Darwins evolutionsteori, da havleguanerne udviklede bredere haler, så de lettere kunne svømme i havet. De har også udviklet en kortere snude, så de kan komme helt tæt på de sten de spiser alger fra. De mindre havleguaner spiser alger fra sten oppe på land, efter at der har været højvande og alger er skyllet op på stenene. De større havleguaner dykker derimod ned i vandet, hvor de spiser alger fra de sten de finder dernede.  Da de store havleguaner svømmer under havets overflade får de store mængder salt ind, som de derefter nyser ud.

Når havleguanerne er voksne, har de få fjender, kun hajer og Galapagosvågen, hvor deres reder tiltrækker både fugle og slanger.

Havleguanen yngler i december, hvor den lægger op til seks æg.

Da havleguanen er koldblodet, kan dens muskler blive lammede af at svømme nede i havet i for lang tid. Derfor er det afgørende for dens overlevelse at nå op på land, hvor den genvinder varmen på de solvarme klipper.
Når det bliver nat, og den varmende sol går ned, samles de i grupper med op til 50 individer, hvor de holder hinanden varme. De solvarme klipper kan også være en trussel, da klipperne kan blive op til 60°C, og kan dræbe leguanen, hvis den ligger der for længe..

Eksterne henvisninger

 ARKive: Images of life on Earth  med billeder og video

Leguaner

Havleguan


ජොසොන්හි ජුංජොං රජු (16 අප්‍රේල් 1488 – 29 නොවැම්බර් 1544, රාජ්‍ය කාලය. 1506–1544), හෙවත් උපන් නාමය යි යොක් යනු 16වන සියවසේ කොරියාව පාලනය කළ රජ කෙනෙකි. ඔහු බලයට පත්වූයේ ක්‍රෑර පාලනයක් ගෙනගිය ඔහුගේ අර්ධ සොයුරා වූ යොන්සන්ගුන්ව බලයෙන් පහකිරීමෙන් අනතුරුවයි.

ඉතිහාසය

ජෝ ග්වං-ජෝගේ ප්‍රතිසංස්කරණ
යොන්සන්ගුන් බලයෙන් පහකළ දිනයේ කුමන්ත්‍රණ මෙහෙයවූ නායකයින්ගේ සෙබලු ඔහුගේ අර්ධ-සොයුරා වූ ප්‍රධාන ජින්සොං කුමරුගේ නිවෙස වැටලූහ. අවසානයේ යොන්සන්ගුන් තමන්ව මරා දැමීමට යන බව සිතමින් ඔහු සිය දිවි හානිකරගැනීමට උත්සාහ කළේ ය. නමුත් ඔහුගේ බිරිඳ විසින් එය වළකන ලදී. ජින්සොං කුමරු පසුව ජොසොන්හි 11වන පාලකයා වූ ජුංජොං නමින් රජ විය. යොන්සන්ගුන් යුගයේ ශේෂයන් අතුගා දැමීමට කටයුතු කළ ජුංජොං රජු රාජකීය විශ්වවිද්‍යාලය වූ සොංග්‍යුංග්වාන් නැවත විවෘත කළ අතර, රජුගේ නුසුදුසු ක්‍රියාමාර්ග විවේචනය කිරීමට පිහිටුවා තිබූ පරීක්ෂක කාර්යාලය ද යළි ස්ථාපනය කළේ ය. කෙසේනමුත්, ජුංජොංගේ මුල්කාලයේ ඔහුට රාජකීය අධිකාරය නිදහසේ භුක්ති විඳීමට නොහැකි වූයේ ඔහුව බලයට පත්කළ නිලධාරීන් බලය මෙහෙයවූ නිසායි. වසර අටකට පසු කුමන්ත්‍රණය මෙහෙයවූ ප්‍රධාන නායකයින් තිදෙනා වියපත් වීම සහ ස්වභාවික හේතූන් මත අසනීප වී මියයාම නිසා ජුංජොංට විශාල බලයක් හිමු විය. ඔහු ජෝ ග්වං-ජෝ සහ සෙසු සරිම් විද්වතුන්ගේ සහාය ඇතිව රජයේ විශාල ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුකළේ ය.

ජෝ ග්වං-ජෝ දේශීය ස්වාධිපථයය වඩාත් ශක්තිමත් කරමින් හ්යං'යක් නැමැති ස්වං-පාලන පද්ධතියක් ස්ථාපනය කළේ ය. කොන්ෆියුසියානු ඉගැන්වීම් ප්‍රකාශයට පත්කළ ඔහු කොරියානු හංගුල් බසට පරිවර්තනය කොට ජනතාව අතර බෙදාහැරියේ ය. ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුකළ ඔහු දුප්පත් පොහොසත් ජනයා අතර සමානව ඉඩම් බෙදා දුන්නේ ය. රජයට දක්ෂයින් බඳවා ගැනීමේ අතිරේක ක්‍රමයක් ද ඔහු හඳුන්වා දුන්නේ ය. සමාජ තත්ත්වය නොසලකා වහලුන් අතරින් පවා දක්ෂතා ඇති පුද්ගලයින් හඳුනාගෙන ඔවුනට නිලධාරී තනතුරු ලබාදිය යුතු බව ඔහුගේ විශ්වාසය විය. පරීක්ෂක ජනරාල්වරයා ලෙස, ඔහු නීති දැඩිව ක්‍රියාත්මක කළ අතර ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තා අනුව එකල කිසිදු නිලධාරීයකු අල්ලස් ගැනීමට හෝ මහජනයා සූරාකෑමට ඉදිරිපත් නොවූයේලු.

කෙසේනමුත් මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ 1506 කැරැල්ල මගින් ජුංජොංව බලයට පත්කළ සම්ප්‍රදායික වංශවතුන්ගේ ප්‍රසාදයට ලක්වූයේ නැත. ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රය ක්‍රියාත්මක වී වසර හතරකට පසු, ජුංජොං හදිසියේම ජොගේ ප්‍රතිසංස්කරණ නවතාලූයේ ඔහුට ජෝගේ ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ විශ්වාසයක් නොතිබීම හෝ ජෝ වඩාත් බලවත් වේය යන බිය නිසා විය හැක. ජුංජොං සහ ජෝ ග්වං-ජෝ ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කළ ද, ජුංජොංට අවශ්‍ය වූයේ රාජ්‍ය බලය ශක්තිමත් කරගැනීමට වූ අතර, ජෝට අවශ්‍ය වූයේ නව-කොන්ෆියුසියානු දර්ශනයට අනුව රාජ්‍ය පාලනය කරවීමටයි. අවසානයේ 1519 නොවැම්බර් මස සම්ප්‍රදායික නිලධාරීන් ජෝ ග්වං-ජෝ රාජද්‍රෝහියකු බව පවසන්නට වූයේ, ශාක පත්‍ර මත "ජෝ රජු බවට පත් වේවි" (주초위왕, 走肖爲王) යනුවෙන් පැණිවලින් ලිවීමෙනි. එවිට දළඹුවන් එම ලියූ කොටස ආහාරයට ගැනීමෙන් එම අක්ෂර මායාකාරී අයුරින් ඉස්මතු විය. මේ හේතුවෙන් ජුංජොං රජු කල්ලිවාදී චෝදනා එල්ලකොට ජෝ ග්වං-ජෝට දඬුවම් පැමිණවූ අතර, ඔහුගේ අනුගාමිකයින් පිටුවහල් කොට ඔහුගේ ප්‍රතිසංස්කරණ අත්හිටුවාලී ය. මෙම සිදුවීම 1519 තෙවන වියත් ශෝධනය හෙවත් ගිම්යෝ විද්වත් සංහාරය ලෙස හඳුන්වයි.

ඥාති දේශපාලනය
ජෝ ග්වං-හෝගේ වැටීමත් සමග, ජුංජොං රජුට සිය මනාපයට අනුව රාජ්‍ය පාලනය කිරීමට කිසිදින ඉඩසැලසුණේ නැත. ඔහුගේ රාජ්‍ය සමය සැලකෙන්නේ දේශපාලන පක්ෂ අතර නිරන්තර අරගලවලින් පිරි කාලයක් ලෙසයි. මේ සෑම දේශපාලන පක්ෂයකටම අනුබල දෙනු ලැබූයේ රජුගේ අගබිසෝවරුන් හෝ උපබිසෝවරුන් විසිනි. 1524දී පක්ෂ එකිනෙක හා ගැටුණු අතර, එක් පක්ෂයක් විසින් දූෂිත කිම් අන්රෝ නිලධාරියාව බලයෙන් පහකරන ලදී. 1527දී කිම් අන්රෝගේ අනුගාමිකයින් ඔවුන්ගේ පලිගැනීම ලෙස රජුගේ උපබිසවක් වූ පාක් උපබිසව කුමන්ත්‍රණයකට හසුකළ අතර, ඒ නිසා ඇයට සහ ඇගේ පුත්‍ර බොක්සොං කුමරුට මරණ දඬුවම හිමි විය. කිම් අන්රෝ නැවත බලයට පැමිණි අතර, ඔහු සිය සතුරන්ගෙන් පලිගන්නා ලදී. නමුත් නව අගබිසවගේ සොයුරන් වූ යුන් වොන්රෝ සහ යුන් වොන්හ්යොං විසින් ඔහුව මාලිගයෙන් ඉවත් කොට දඬුවම් පමුණුවන ලදී. කෙසේ නමුත්, කිම් අන්රෝට හිතවත් යුන් ඉම් සිය බෑණාව කිරුළහිමි කුමරුන් ලෙස නම් කිරීමට හැකි වූයේ නව අගබිසව වූ මුන්ජොං අගබිසවට ඒ වන විට පුත්‍රයකු නොසිටි නිසායි. ඒ හේතුවෙන් ඉන්ජොංව කිරුළහිමි කුමරු ලෙස නම්කරන ලදී. ඔහුගේ මාමණ්ඩිය වූ යූන් ඉම් බලය වෙනුවෙන් මුන්ජොං අගබිසවගේ සොයුරන් වූ යූන් වොන්-හ්යොං සහ යූන් වොන්රෝ සමග අරගලයක යෙදුණේ ය. බොහෝ නිලධාරීන් සහ විද්වතුන් මෙම බල මූලස්ථාන දෙක වටා එක්රොක් වූහ. ඒ සෑම කණ්ඩායමක්ම වෙන් වෙන්ව දේශපාලන පක්ෂ බවට පත් විය. යූන් ඉම්ගේ පක්ෂය 'මහා යූන්' ලෙස ප්‍රකට වූ අතර, යූන් සොයුරන්ගේ පක්ෂය 'කුඩා යූන්' ලෙස ප්‍රකට විය. ඔවුන්ගේ අරගලය ජුංජොං රජුගේ මරණින් පසු සිදු වූ 1545 සිව්වන වියත් ශෝධනය සඳහා හේතු විය.

මෙසේ නිරන්තර බලඅරගල හේතුවෙන් රාජවංශය දුර්වල වන්නට වූ අතර, පෙර රජවරුන් විසින් දුර්වල කොට තිබූ විදේශ බලවේග නැවත බලවත් විය. වොකොවු මුහුදු කොල්ලකරුවන් සහ පුද්ගලික සටන් නැව් දකුණු වෙරළ තීරයේ සිදු කළ මංකොල්කෑම් බහුල විය. එසේම ජුර්චෙන්වරු උතුරු දේශසීමාවට කිහිප වරක්ම පහර දී ඇත.

ඇගයුම
ජුංජොං රජු විශේෂයෙන්ම ජෝ ග්වං-ජෝගේ ප්‍රතිසංස්කරණ සමයේ හොඳ, දක්ෂ පාලකයකු ලෙස සැලකිණි. කෙසේනමුත් ඉතිහාසඥයින් පවසන්නේ ඔහු මූලිකව දුර්වල පාලකයකු බවත්, එයට හේතුව ඔහුගේ බලයට පත්වීම අවට කාලයේ වූ සිදු වීම් සහ ජෝ ග්වං-ජෝ සහ ඔහුව බලයට පත්කළ අමාත්‍යවරුන් ඔහුව සිය පැත්තට නම්මවා ගැනීමට දැරූ උත්සාහයන් නිසාත් ය. ඇතැම් අවස්ථාවල ඔහු හෝචනීය පාලකයකු ලෙස පෙනී යන්නේ, ඔහුට කිසිදින රජකු වීමට අවශ්‍ය නොවීමත් ඔහුව බලෙන් රජකමට පත්කිරීමත් නිසා ය. එසේම කුම්නත්‍රණ නායකයින්ගේ පීඩනය මධ්‍යයේ ඔහුට සිය ආදරණීය අගබිසව බලයෙන් පහකිරීමට සිදු වූ අතර, ඇගේ පියාව එම කුමන්ත්‍රණයේදී මරාදමා තිබිණි. මෑතකාලීනව ඇතැම් ඉතිහාසඥයින් පවසා ඇත්තේ ජුංජොංව සැබැවින්ම ඔහුගේ අමාත්‍යවරුන් සහ ඥාතීන් විසින් මෙහෙයවන ලද බවයි. ඔවුන් එක් අයකුට විරුද්ධව තවකෙක් සිය බලය තර කරගැනීමට රජුව මෙහෙයවන ලදී. මීට අමතරව ඔහුගේ පාලන සමය අවුල්වියවුල්, ප්‍රචණ්ඩත්වය, දූෂණ සහ අභ්‍යන්තර බලඅරගලවලින් ගහන ය. 1519 තෙවන වියත් ශෝධනය මගින් ජෝ ග්වං-ජොං සහ සෙස්සන් හසුකිරීම පිළිබඳ ඔහුට නොයෙකුත් විවේචන ඉල්ල වේ.

ප්‍රතිසංස්කරණ සමයේ මුල් අවධියේ, ජුංජොං බොහෝ පොත් මුද්‍රණය දිරිගැන්වී ය. 1519 වියත් ශෝධනය හේතුවෙන් මුද්‍රණය අඩපණ විය. එසේම ඔහු ප්‍රාදේශීක පෙදෙස්වල ස්වයං-පාලන ක්‍රමය වැඩිදියුණු කිරීමට උත්සාහ ගත් අතර, සිවිල් සේවා විභාගය ප්‍රතිසංස්කරණය සාර්ථක විය. ඔහුගේ අවසාන කාලයේ යුධ සේවාවේ වැදගත්කම වටහාගත් ඔහු යුධ සේවය දිරිමත් කළේ ය.

මීට අමතරව ජං ගුම් නැමැත්තිය සිය පෞද්ගලික වෛද්‍යවරයකු ලෙස පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ද ජුංජොං ප්‍රකට ය. කොරියානු ඉතිහාසය තුළ කාන්තාවක කිසිදින රාජකීය වෙදැදුරු තනතුරට පත් වී නැත. එය ජුංජොං සමයේ සිදු වූ වැදගත් සිදුවීමක් වුවත්, වර්තමානයේ වුවද කොරියාවේ කිසිදු රාජකීය හෝ ජනාධිපතිගේ වෛද්‍ය තනතුරට කාන්තාවක් පත්ව නැත.

පවුල
පියා: සියොංජොං රජු (성종)
මව: පප්යොං යුන් වංශයේ ජොංහ්යොන් අගබිසව (정현왕후 윤씨)
බිසෝවරුන් සහ ඔවුන්ගේ දරුවන්:
 සොංග්‍යුන් ෂින් වංශයේ දංග්යොං අගබිසව (단경왕후 신씨)
 පප්යොං යුන් වංශයේ ජංග්යොං අගබිසව (장경왕후 윤씨)
 රාජකීය අනුප්‍රාප්තික කුමරු (왕세자)
 හ්යෝහ්යේ කුමරිය (효혜공주)
 පප්යොං යුන් වංශයේ මුන්ජොං අගබිසව (문정왕후 윤씨)
 ග්යොං‍වොන් ප්‍රධාන කුමරු (경원대군)
 උයිහ්යේ කුමරිය (의혜공주)
 හ්යෝසුන් කුමරිය (효순공주)
 ග්යොංහ්යොන් කුමරිය (경현공주)
 ඉන්සුන් කුමරිය (인순공주)
 පාක් වංශයේ බලයෙන් පහකළ රාජකීය වංශවත් ග්යොං බිසව (폐 경빈 박씨, ?-මැයි 23, 1533)
 බොක්සොං කුමරු (복성군)
 හ්යේසුන් කුමරිය (혜순옹주)
 හ්යේජොං කුමරිය (혜정공주)
 හොං වංශයේ රාජකීය වංශවත් හුයි බිසව (희빈 홍씨, 1494–1581)
 ගුම්වොන් කුමරු (금원군)
 බොංසොං කුමරු (봉성군)
 අන්සන් ආන් වංශයේ රාජකීය වංශවත් චං බිසව (창빈 안씨, 1499–1549)
 යොංග්යැං කුමරු (영양군)
 දොක්හ්‍යුං කුමරු (덕흥군). පසුකලෙක ඔහුගේ පුත්‍රයා සොන්ජෝ රජු බවට පත් වූ විට ඔහුව 덕흥대원군 "දොක්හ්‍යුං, මහා මාලිගයේ කුමරු" යනුවෙන් ප්‍රකට විය.
 ජොංසින් කුමරිය (정신옹주)
 හොං සුක්-උයි (숙의 홍씨)
 හෙයෑන් කුමරු (해안군)
 ලී සුක්-උයි (숙의 이씨)
 දොක්යැං කුමරු (덕양군)
 නා සුක්-උයි (숙의 나씨)
 ලී සෝ-වොන් (소원 이씨)
 ජොංසුන් කුමරිය (정순옹주)
 හ්යොජොං කුමරිය (효정옹주)
 කිම් සුක්-වොන් (숙원 김씨)
 සුක්ජොං කුමරිය (숙정옹주)

ඔහුගේ සම්පූර්ණ මරණාපර නාමය
 කොරියාවේ මහා ජුංජොං ගොංහී හ්වයිමුන් සොමු හ්‍යුමින් සොංහ්යෝ රජ
 중종공희휘문소무흠인성효대왕
 中宗恭僖徽文昭武欽仁誠孝大王

නූතන නිරූපණයන්
ජුංජොං රජුගේ චරිතය බොහෝ කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවල දක්නට ලැබෙන අතර, ඒ අතර වඩාත් ප්‍රකට නාට්‍යයන් නම් හ්වං ජින්-ඉ සහ දේ ජං ගුම් ය. මීට අමතරව ඔහුගේ චරිතය (සුළු චරිතයක් ලෙස) "ලේඩීස් ඉන් ද පැලස්" හෙවත් "යොඉන් චොන්හා" ("ලෝකයේ කාන්තාව") යන රූපවාහිනී කතාමාලාවේ ද නිරූපිත ය. මේ නාට්‍යයේ බලය මෙහෙයවූ කාන්තාවන්ගේ චරිත, විශේෂයෙන්ම මුන්ජොං අගබිසව සහ රාජකීය උපබිසෝවරුන් අතර එදිරිවාදිකම් නිරූපණය කොට ඇත. මේ නාට්‍ය තුනේම ඔහුව නිරූපණය කොට ඇත්තේ ජොසොන් ජනයාට සේවය කිරීමට අවශ්‍ය මුත්, අමාත්‍යවරුන් විසින් නම්මවා ගන්නා ලබන යහපත් රජකු ලෙස ය.

මීට අමතරව ඔහුගේ චරිතය සුළු වශයෙන් ද කිං ඇන්ඩ් අයි යන රූපවාහිනී කතාමාලාව තුළ ද දක්නට ලැබෙයි.

මේවාත් බලන්න
සොල්ල්‍යොං සහ ජොං‍න්‍යොං සොහොන්
කොරියාවේ ඉතිහාසය

මූලාශ්‍ර

ජොසොන් පාලකයින්
1488 උපත්
1544 මරණ
16වන සියවසේ කොරියානු පාලකයින්

ජෝසුන්හි ජුංජොං රජ


Krummbek er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Probstei i den nordlige del af Kreis Plön. Kreis Plön ligger i den østlige/centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Krummbek er beliggende omkring 3 km øst for Schönberg og omkring 25 km nordøst for Kiel. Ca. 4 km mod nord ligger Schönberger Strand ved Østersøen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Plön

Krummbek


Palmenasti šaš (lat. Prionium), rod vazdazelenih poluvodenastih grmova iz porodice Thurniaceae, čija jedina vrsta P. serratum raste na jugu Afrike.

Naraste do dva metra visine, stabljika je promjera 50 – 100 mm i obično je prekrivena tamnosmeđim, vlaknastim ostacima starog lišća. Listovi su kruti, kožnati i blijedo sivo-zeleni, sa zupčastim rubovima. Cvjetovi su razgranani cvatovi oko 500 mm., mali su i smeđi i javljaju se od rujna do veljače.

Raste po močvarama i uz obale rijeka, a ima ekološku ulogu u stabilizaciji riječnih obala i njenoj zaštiti od erozije.

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice

Thurniaceae

Palmenasti šaš


Daniele Mazuqueli Alonso (Marília, 23 de junho de 1988) é uma política brasileira, filiada ao Partido Liberal (PL). Nas eleições de 2022, foi eleito deputado estadual por São Paulo com  votos (0,34% dos votos válidos). Seu pai, Daniel Alonso é prefeito reeleito da cidade de Marília.

Membros do Republicanos (partido político)
Naturais de Marília
Deputados estaduais de São Paulo
Mulheres de São Paulo na política
Arquitetos do estado de São Paulo
Empresários do estado de São Paulo
Membros do Partido Liberal (2006)

Dani Alonso


Die Allgemeine Topologie behandelt die Topologie auf Grundlage eines Axiomensystems im Kontext der Mengenlehre. Man nennt sie daher auch Mengentheoretische Topologie. Wie sich gezeigt hat, gibt es in diesem Rahmen eine Anzahl von gleichwertigen Möglichkeiten, die Struktur der topologischen Räume axiomatisch festzulegen. Stets wird dabei eine Grundmenge  vorausgesetzt, deren Elemente  oft Punkte genannt werden. Die Menge  wird dann auch als Punktmenge bezeichnet. Die axiomatische Festlegung der topologischen Struktur erfolgt entweder dadurch, dass gewisse Teilmengensysteme innerhalb der zugehörigen Potenzmenge  ausgezeichnet werden, oder auf dem Weg über die Festlegung gewisser Mengenoperatoren auf , wobei jeweils das Erfülltsein einer Anzahl von Bedingungen, Axiome genannt, gefordert wird.

Offene Menge, Topologien, Axiome der offenen Mengen
Unter einem topologischen Raum versteht man nach heutiger Auffassung ein Paar  mit einer Menge  sowie einem Teilmengensystem  von offenen Mengen, so dass die folgenden Axiome gelten:

 (O1)
 (O2)
 (O3)
 (O4)

Man nennt  auch das System der   - offenen Mengen. Statt von einer   - offenen Menge spricht man auch nur von einer offenen Menge, wenn vorausgesetzt werden kann, dass aus dem Kontext klar ist, um welchen topologischen Raum  es sich handelt.

Unter dieser Konvention lassen sich diese Axiome auch so angeben:

 (O1)`   Die leere Menge ist offen.
 (O2)`   Die Grundmenge  ist offen.
 (O3)`   Beliebige Vereinigungen offener Mengen sind offen.
 (O4)`   Beliebige endliche Durchschnitte offener Mengen sind offen.

Der Begriff der offenen Menge gilt heute als Grundbegriff der Axiomatik topologischer Räume. Die meisten modernen Autoren verstehen unter einer Topologie (engl. topology) das System der offenen Mengen eines topologischen Raumes. Es gibt jedoch auch Ausnahmen.

Abgeschlossene Menge, Axiome der abgeschlossenen Mengen, Dualität
Die abgeschlossenen Mengen der Topologie  entstehen aus den offenen Mengen durch Komplementbildung und umgekehrt.

Das heißt:

  (O-A)      ist eine  - abgeschlossene Menge beziehungsweise - gemäß Konvention (s. o.) -  eine  abgeschlossene Menge dann und nur dann, wenn  eine  - offene Teilmenge beziehungsweise offen ist.

Da nun Komplementbildung involutorisch auf der Potenzmenge  wirkt, ist das Axiomensystem (O1) - (O4) bezüglich des Systems der  offenen Mengen  in ein äquivalentes Axiomensystem bezüglich , des Systems der abgeschlossenen Mengen, übertragbar und umgekehrt.

Man hat damit die folgenden vier Axiome der abgeschlossenen Mengen:

 (A1)
 (A2)
 (A3)
 (A4)

In Worten lässt sich das Axiomensystem (A1) - (A4) auch so ausdrücken:

 (A1)`   Die Grundmenge     ist abgeschlossen.
 (A2)`   Die leere Menge ist abgeschlossen.
 (A3)`   Beliebige Durchschnitte abgeschlosser Mengen sind abgeschlossen.
 (A4)`   Beliebige endliche Vereinigungen abgeschlosser Mengen sind abgeschlossen.

Ist also ein System abgeschlossener Mengen, welches das Axiomensystem (A1) - (A4) erfüllt, gegeben, so gewinnt man ein System von offenen Mengen, also die zugehörige Topologie, als Komplemente der abgeschlossenen Mengen:

  (A-O)

Die Axiomensysteme (O1) - (O4) und (A1) - (A4) sind also in einem dualen Sinne gleichwertig. Das heißt: Die beiden Axiomensysteme sind über die Komplementbildung umkehrbar eindeutig aufeinander bezogen und miteinander verknüpft. Man spricht in diesem Zusammenhang daher auch von der Dualität zwischen offenen und abgeschlossenen Mengen.

Abgeschlossene Hülle, Kuratowskischer Hüllenoperator, Axiome von Kuratowski
Der Zugang zur Allgemeinen Topologie auf dem Wege über Hüllenoperatoren geht auf den polnischen Mathematiker Kazimierz Kuratowski zurück. Dieser Axiomatik zu Grunde liegt ein Mengenoperator auf , welcher dadurch ausgezeichnet ist, dass er für Teilmengen  und   den folgenden vier Bedingungen genügt:

 (AH1)
 (AH2)
 (AH3)
 (AH4)

Man nennt diese vier Bedingungen Axiome von Kuratowski oder Kuratowskische Hüllenaxiome  (engl. Kuratowski closure axioms) und einen diesen Bedingungen genügenden Mengenoperator einen Kuratowskischen Hüllenoperator .

Die Axiome von Kuratowski lassen sich zusammenfassen wie folgt:
 (AH)`   Ein Kuratowskischer Hüllenoperator auf  ist ein  Hüllenoperator, welcher die Bedingungen (AH2) und (AH4) erfüllt.

Ist ein Kuratowskischer Hüllenoperator gegeben, so sagt man:

  (AH-A)         ist eine abgeschlossene Menge bzw. abgeschlossen genau dann, wenn  ist.

Das Teilmengensystem der (in diesem Sinne) abgeschlossenen Mengen ist das dem Hüllenoperator   zugehörige Hüllensystem und genügt dem obigen Axiomensystem (A1) - (A4), führt folglich wie oben zu einer Topologie   auf . Dabei gilt:
  (AH-O)
  (AH-A)`

Diese Betrachtung lässt sich umkehren:

Ist eine Topologie   auf   gegeben und dazu das Teilmengensystem , welches dem Axiomensystem (A1) - (A4) genügt, also wie beschrieben das System der abgeschlossenen Mengen des topologischen Raums , so liegt damit ein Hüllensystem auf  vor und den zugehörigen Hüllenoperator gewinnt man zurück durch:
  (A-AH)       (   )

Dieser Hüllenoperator erfüllt dann die Axiome (AH1) - (AH4), ist also ein Kuratowskischer Hüllenoperator.

In dieser Weise ist die Beziehung des Kuratowskischen Hüllenoperators   zu , dem System der abgeschlossenen Mengen des topologischen Raums , und genauso zu der Topologie   jeweils umkehrbar eindeutig.

Für eine Teilmenge  heißt   die abgeschlossene Hülle, manchmal auch der Abschluss von . Ihre Elemente werden Berührungspunkte oder Berührpunkte von  genannt. Gemäß (A-AH) ist die abgeschlossene Hülle  von  die bezüglich der Inklusionsrelation  kleinste abgeschlossene Obermenge von  innerhalb des topologischen Raums .

Inneres, Kernoperator, Axiome des Inneren
Ausgehend von der Dualität zwischen offenen und abgeschlossenen Mengen erhält man in Übertragung von (A-AH) den zum topologischen Raum  gehörigen Kernoperator  auf  mittels :

 (O-OK)  ()

zurück.

Der Kernoperator genügt für  und  den folgenden vier Axiomen:

 (OK1)
 (OK2)
 (OK3)
 (OK4)

 ist wegen (O-OK) die bezüglich der Inklusionsrelation größte offene Teilmenge von  innerhalb des topologischen Raums . Ihre Elemente werden innere Punkte von  genannt. Zusammengenommen bilden also die inneren Punkte von  die Menge , welche auch als das Innere oder der offene Kern von  bezeichnet wird.

Die Beziehungen zwischen dem Kernoperator und der Topologie  und , dem System der abgeschlossenen Mengen von   und schließlich dem zugehörigen Kuratowskischen Hüllenoperator  sind paarweise umkehrbar eindeutig und dabei gilt:

  (OK-O)
  (OK-A)
  (AH-OK)       (   )
  (OK-AH)       (   )

Rand, Randbildungsoperator, Axiome des Randes
Für eine Teilmenge  des topologischen Raums  ist der Rand (auch als Grenze oder als Begrenzung bezeichnet; englisch frontier oder auch boundary) von       gegeben durch:

  (AH-R)

Die Elemente von  werden Randpunkte von  genannt. Ein Randpunkt von  zeichnet sich demnach dadurch aus, dass er sowohl Berührpunkt von     ist als auch Berührpunkt von   . Andererseits ist ein jeder Berührpunkt von  entweder Element von  oder Randpunkt von , und damit gilt:

 (R-AH)       (     )

Für den topologischen Raum  stellt also das Bilden des Randes einen Mengenoperator auf  dar. Dieser so zu   gehörige Randbildungsoperator erfüllt für Teilmengen  und  von  stets die folgenden vier Regeln:

 (R1)
 (R2)
 (R3)
 (R4)

Ausgehend vom Begriff des Randes kann nun die gesamte Axiomatik der Allgemeinen Topologie aufgebaut werden, indem man die vier Regeln (R1) - (R4) als Axiome versteht. Damit ist die Struktur des topologischen Raum   unzweideutig festgelegt. Der mittels der Gleichung (R-AH) definierte Mengenoperator auf  erweist sich nämlich als Kuratowskischer Hüllenoperator  und ist in Verbindung mit (AH-R) umkehrbar eindeutig mit diesem und damit auch mit dem zugehörigen topologischen Raum  verknüpft.

Dabei ergeben sich bezüglich  folgende Gleichungen:

  (R-O)
  (R-A)
  (OK-R)         (     )

Derivierte, Deriviertenoperator, Axiome der Derivierten
Eng verknüpft mit dem Kuratowskischen Hüllenoperator  eines topologischen Raums       - ähnlich wie der Randbildungsoperator  - ist der Deriviertenoperator      , welcher einer Teilmenge      von       ihre Derivierte   (englisch derived set)      zuordnet.
Statt von der Derivierten redet man auch von der Ableitung von      und schreibt      oder      anstelle von     .

Für eine Teilmenge       ist die Derivierte      von       gleich der Menge ihrer Häufungspunkte (englisch accumulation points), lässt sich also in Formeln darstellen als:

  (AH-D)

Wie beim Rand von       gilt:

 (D-AH)

Für den topologischen Raum        genügt dieser Mengenoperator auf      für Teilmengen      und      von       stets den folgenden vier Regeln:

 (D1)
 (D2)
 (D3)
 (D4)

Ausgehend vom Begriff der Derivierten und von (D1) - (D4)  als Axiomensystem kann die Allgemeinen Topologie vollständig entwickelt werden. Denn damit ist die Struktur des topologischen Raum       unzweideutig festgelegt. Der mittels der Gleichung (D-AH) definierte Mengenoperator auf       ist ein Kuratowskischer Hüllenoperator  und so in Verbindung mit (AH-D)  umkehrbar eindeutig mit diesem und damit auch mit dem zugehörigen topologischen Raum       verknüpft.

Dabei ergeben sich bzgl.      die folgenden Gleichungen:

  (D-O)
  (D-A)
  (OK-D)

Umgebung, Umgebungsfilter, Umgebungsaxiome
Der axiomatische Aufbau der Allgemeinen Topologie unter Zugrundelegung des Begriffs der Umgebung eines Punktes geht auf Felix Hausdorff und seine Grundzüge der Mengenlehre zurück. Dieser klassische Ansatz benutzt als wichtigste Strukturen Umgebungssysteme. Hierbei ist jedem      ein Teilmengensystem      zugeordnet, für das jeweils die folgenden Regeln, genannt Umgebungsaxiome, als gegeben vorausgesetzt werden:

 (U1)     ist ein Filter innerhalb      .
 (U2)
 (U3)

Für      nennt man      auch den Umgebungsfilter von      und jedes      eine Umgebung von      . Dabei ist stets     , also     .

In einer weniger formalisierten Weise lassen sich die Umgebungsaxiome in Bezug auf einen beliebigen Punkt     auch folgendermaßen ausdrücken:

 (U1)`    Die Grundmenge       ist Umgebung  von      .
 (U2)`       ist in jeder seiner Umgebungen als Punkt enthalten.
 (U3)`    Jede Obermenge einer Umgebung von      ist ihrerseits Umgebung von     .
 (U4)`    Der Durchschnitt endlich vieler Umgebungen von      ist Umgebung von     .

 (U5)`   Ist      Umgebung von      , so umfasst        eine weitere Umgebung      von      derart, dass       selbst zu den Umgebungen eines jeden Punktes      gehört.

Die oben beschriebene Struktur         wird auch als Umgebungsraum bezeichnet.

Ein solcher Umgebungsraum über        ist nun umkehrbar eindeutig verknüpft mit dem topologischen Raum        , wenn man unter einer im Umgebungsraum offenen Menge folgendes versteht:

  (U-O)    Die Teilmenge         ist offen dann und nur dann, wenn sie Umgebung jedes ihrer Punkte  ist.
Also:
  (U-O)`

Hierbei lassen sich die zum topologischen Raum         gehörigen Umgebungsfilter           zurückgewinnen durch:

  (O-U)     Eine Teilmenge         ist Umgebung von      dann und nur dann, wenn eine offene Teilmenge      , also  ein      , existiert mit    .
Also:
  (O-U)`

Die Beziehungen zu den übrigen Strukturelementen sind wie folgt:

 - in Hinblick auf die abgeschlossenen Mengen:

  (U-A)         ist abgeschlossen genau dann, wenn für      aus der Tatsache, dass jede Umgebung       eine    nicht-leere Schnittmenge mit         hat, schon       folgt.
Also:
  (U-A)`

 - in Hinblick auf den  Kuratowskischen Hüllenoperator :

  (U-AH)

 - in Hinblick auf den  Kernoperator :

  (U-OK)

 - in Hinblick auf den  Randbildungsoperator :

  (U-R)

 - in Hinblick auf den  Deriviertenoperator :

  (U-D)

Literatur

  MR0380697
  MR0533264

  MR0831659

Einzelnachweise

!
Mengentheoretische Topologie

Axiomensysteme der Allgemeinen Topologie


Börnsen Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 8,42 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 3857 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Walter Heisch tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-hohe-elbgeest.de

Herzogtum Lauenburg iline bağlı yerleşim birimleri

Börnsen


الحمدانية بلدية بدائرة وزرة ولاية المدية الجزائرية تقع شمال الولاية في الحدود مع ولاية البليدة على بعد 12 كم شمال المدية و 15 كم جنوب البليدة و 30 كم شمال شرق البرواقية و 75 كم شمال قصر البخاري و 62 كم جنوب الجزائر العاصمة و 88 كم شمال شرق عين الدفلى و 52 كم جنوب شرق تيبازة.

المصادر

أماكن مأهولة في ولاية المدية
حمدانية

الحمدانية (ولاية المدية)


ශාන්ත සේවියර් විද්‍යාලය, මාරවිල ශ්‍රී ලංකාවේ පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි බාලක පාසලක් වේ.

ආශ්‍රිත

ශාන්ත සේවියර් විද්‍යාලය, මාරවිල


La tangara piquirroja (Lamprospiza melanoleuca), también denominada frutero de pico rojo pálido o tangara pintada de pico rojo (en Perú), es una especie de ave paseriforme de la familia Mitrospingidae (anteriormente situada en Thraupidae), la única del género monotípico Lamprospiza. Es nativa del sur de la cuenca amazónica y del escudo guayanés en América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye por las tierras bajas del este y sureste de Perú (del sur de Loreto hacia el sur hasta Madre de Dios y norte de Puno) y norte de Bolivia (Beni) hacia el este a través del centro y este de Brasil (noroeste de Mato Grosso, este de Amazonas y Pará) hasta Guyana, Surinam y Guayana francesa.

Esta especie es considerada de poco común a bastante común en su hábitat natural, el dosel y los bordes de selvas húmedas de terra firme hasta los 900 m de altitud.

Descripción
Mide 17 cm de longitud y pesa 34 g. Su pico es rojo.Presenta el dorso, la cabeza y la garganta negros, que contrastan con le vientre blanco. El pecho tiene una mancha blanca en el centro entre dos franjas negras. La hembra se distingue porque tiene la nuca gris brillante.

Alimentación
Se alimenta principalmente de frutos y también de insectos. Generalmente es visto buscando alimento en grupos de tres a seis individuos integrados en bandas mixtas con otras especies.

Sistemática

Descripción original
La especie L. melanoleuca fue descrita por primera vez por el naturalista francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1817 bajo el nombre científico Saltator melanoleucus; la localidad tipo es: «Guayana francesa».

El género Lamprospiza fue propuesto por el ornitólogo alemán Jean Cabanis en 1847.

Etimología
El nombre genérico femenino Lamprospiza es una combinación de las palabras del griego «lampros»: 'brillante', y «σπιζα spiza» que es el nombre común del pinzón vulgar, vocablo comúnmente utilizado en ornitología cuando se crea un nombre de un ave que es parecida a un pinzón; y el nombre de la especie «melanoleuca» se compone de las palabras del griego «melas»: 'negro' y «leukos»: 'blanco'.

Taxonomía
Datos genético-moleculares anteriores no encontraron soporte para la inclusión del presente género en Thraupidae, lo que fue posteriormente confirmado por Barker et al. (2013) (2015) que encontraron que formaba un grupo monofilético junto a Mitrospingus y Orthogonys y propusieron su inclusión en una nueva familia Mitrospingidae, lo que dejaría a las familias relacionadas monofiléticas. El cambio taxonómico fue aprobado por la American Ornithological Society y ya incorporado por las principales clasificaciones, como el Congreso Ornitológico Internacional (IOC), Clements checklist v.2018, Aves del Mundo (HBW), y el Comité Brasileño de Registros Ornitológicos (CBRO). La Propuesta N° 802 al Comité de Clasificación de Sudamérica relativa a los cambios descritos  fue aprobada.

Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Lamprospiza melanoleuca en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Lamprospiza melanoleuca en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  pipira-de-bico-vermelho Lamprospiza melanoleuca en Wikiaves.

Mitrospingidae
Aves de América del Sur
Géneros monotípicos de aves
Animales descritos en 1817
Taxones descritos por Louis Pierre Vieillot

Lamprospiza melanoleuca