Mbale District is a district in Eastern Uganda. It is named after the largest city in the district, Mbale, which also serves as the main administrative and commercial center in the sub-region.

Location
Mbale District is bordered by Sironko District to the north, Bududa District to the northeast, Manafwa District to the southeast, Tororo District to the south, Butaleja District to the southwest and Budaka District to the west. Pallisa District and Kumi District lie to the northwest of Mbale District. Mbale, the largest town in the district and the location of the district headquarters, is located approximately , by road, northeast of Kampala, the capital of Uganda, and the largest city in that country. The coordinates of the district are:00 57N, 34 20E. It has an area of . The districts of Bududa, Manafwa and Sironko were part of Mbale District before they were split off as independent districts of their own.

Population
The national census of 1991 estimated the district population at about 240,900. Eleven years later, in 2002, the national census that year put the population in the district at 332,600, with an annual population growth rate of 2.5%. In 2012, the mid-year population of Mbale District was estimated at 441,300.  A new national population census is planned for August 2014. The district population is 92% rural. The main ethnic group in the district are the Bamasaba or Bagisu. The main language spoken in the district is Lugisu also known as Lumasaba.

Economic activity
The primary economic activity in the district is agriculture. Some of the main crops are coffee, beans, matooke, maize, onions, potatoes, carrots, and sweet potatoes.

Education
 there are several university campuses in Mbale, including the following:

 The Islamic University in Uganda, which was established in 1988, maintains its main campus here.
 The Uganda Christian University, with its main campus in Mukono, established its Mbale campus in 2003.
 LivingStone International University, was established in 2012 and has its main campus in Mbale as well.
 Uganda Martyrs University, with its main campus in Nkozi, established ts Mbale campus in 2009.
Other institutions of learning include Mbale Secondary School, a mixed day middle and high school (grades 8 to 13), with about 4,000 students. The high school graduates about 250 students in mathematics and sciences, making it one of major science schools in Eastern Uganda. Bungokho Rural Development Centre offers vocational training and is located , by road, outside of the town centre, opposite Bumageni Army Military Barracks which has Bumageni Army Children's Primary School.

Twinning
Mbale was formally linked with the town Pontypridd, Wales through local and regional twinning ceremonies in 2005. The link was intended to associate professionals and organizations in Pontypridd with their counterparts in Africa, under the auspices of charity Partnerships Overseas Networking Trust.

Prominent people from Mbale

 Werikhe Kafabusa - Uganda's State Minister for Housing, 2006–2011
 Ivan Massa - Ugandan airline pilot

See also

References

External links
 Government District information portal: Mbale

Districts of Uganda
Bugisu sub-region
Eastern Region, Uganda

Mbale District


Le château Morin est un château situé sur la commune de Bassens, dans le département de la Gironde.

Historique

Il est partiellement détruit par un incendie en 2001 ; chapelle à abside semi-circulaire. Attribuables à l'architecte Louis Combes.

Le château est inscrit au titre des monuments historiques depuis le .

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Gironde
 Liste des monuments historiques de la Gironde

Liens externes

Château en Gironde
Monument historique en Gironde
Monument historique inscrit en 1965
Château monument historique (France)

Château Morin


Hans-Ulrich Ernst (June 24, 1920 – February 6, 1984), known as Jimmy Ernst, was an American painter born in Germany.

Early life
Jimmy Ernst was born in 1920 in Cologne, Germany, the son of German Surrealist painter Max Ernst and Luise Straus-Ernst, a well-known art historian and journalist. His parents separated in 1922 and divorced in 1926 and Ernst remained with his mother in Cologne. He visited his father in France in 1930, where he met many artists, including Luis Buñuel, Salvador Dalí, Alberto Giacometti, André Masson, Joan Miró, Man Ray and Yves Tanguy, as well as his father's lover Leonora Carrington. In February 1933, a month after Hitler became Chancellor of Germany, the SS searched Luise Straus' apartment. As a noted intellectual and a Jew she was regarded as suspect by the new regime. Ernst was sent to live with his grandfather, Luise's father, while his mother moved to Paris. In June 1938, Jimmy sailed to New York from Le Havre on the liner SS Manhattan.

There he met many European exiles and the city's avant-garde. In 1940, he petitioned the Emergency Rescue Committee (ERC) to secure the release of his father from internment. The ERC secured his release in 1941 and Max Ernst arrived in New York from Nazi occupied France. In 1944, unknown to Jimmy, his mother was killed in Auschwitz concentration camp after being sent there from the Drancy internment camp in France.

Career
Ernst became director of The Art of This Century Gallery in 1942. A year later he had his first one-person exhibition.

During the late 1940s he became a member of The Irascible Eighteen, a group of abstract painters who protested against the Metropolitan Museum of Art's policy towards American painting of the 1940s, and who posed for a famous picture in 1950.  Members of the group included: Willem de Kooning, Adolph Gottlieb, Ad Reinhardt, Hedda Sterne, Richard Pousette-Dart, William Baziotes, Jimmy Ernst, Jackson Pollock, James Brooks, Clyfford Still, Robert Motherwell, Bradley Walker Tomlin, Theodoros Stamos, Barnett Newman, and Mark Rothko. These artists are part of the New York School they were referred to as The Irascibles in an article featured in an issue of Life where the infamous Nina Leen photograph  was published.

In 1951 Jimmy was granted the post of an instructor at Department of Design, Brooklyn College.

In 1969 he moved to East Hampton. He also built a winter home in Florida in 1980.

Awarded Guggenheim Fellowship in 1961 and an honorary degree by the Long Island University (Southampton College) in 1982. Also elected to the American Academy of Arts and Letters. In 1977, he was elected into the National Academy of Design as an Associate Academician.

Personal life
Ernst married Edith Dallas Bauman Brody (known as Dallas), a talent scout for Warner Brothers, on January 3, 1947. They had two children, Amy Louise (1953) and Eric Max (1956), both of whom are artists.

His memoir, A Not-So-Still Life, dealing with his youth and early years in the United States, was published shortly before his death in 1984.

Dallas Ernst established the Jimmy Ernst Award in memory of her husband. The award of $10,000 is given to a painter or sculptor "whose lifetime contribution to his or her vision has been both consistent and dedicated". The American Academy of Arts and Letters has presented the award annually since 1990.

Notes

Further reading

C. Bau, A. Dieckhoff, edd., Zwiebelfische: Jimmy Ernst, Gluckstadt - New York (2011. Edition Klaus Raasch) [with DVD]

External links
Official site

1920 births
1984 deaths
Artists from Cologne
20th-century American painters
American male painters
Abstract expressionist artists
Jewish emigrants from Nazi Germany to the United States
Burials at Green River Cemetery
Brooklyn College faculty
20th-century American male artists
Members of the American Academy of Arts and Letters

Jimmy Ernst


Aceasta este o listă ce cuprinde toate drumurile județene aflate pe raza județului Alba, așa cum au fost clasificate de Ministerul Transporturilor.

Legături externe
Lista drumurilor județene din România, scribd.com

Vezi și
 Lista drumurilor județene din România

Lista, Drumuri județene
Drumuri județene, Alba
Drumuri județene, Alba
Drumuri județene

Lista drumurilor județene din județul Alba


عبد الوهاب أبو الهيل لابد، لاعب كرة قدم عراقي، من مواليد 21 ديسمبر سنة 1975، ولد في بغداد كان يجيد اللعب كلاعب الوسط، لعب بنادى سباهان الإيراني، وشارك لبطولة كأس آسيا مرتين، الأولى في لبنان سنة 2000م والثانية في الصين سنة 2004م، وبعد اعتزاله للعب الدولي والمحلي، أكمل مسيرته التدريبية بداية عام 2015م مع نادي الطلبة العراقي.

مصادر

وصلات خارجية

 Abu Al-Hail Labid

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في لبنان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية عراقيون
لاعبو كرة قدم رجالية عراقيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيران
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون عراقيون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون عراقيون مغتربون في إيران
رياضيون عراقيون مغتربون في لبنان
رياضيون من بغداد
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو الدوري اللبناني لكرة القدم
لاعبو دوري المحترفين الإيراني
لاعبو كأس آسيا 2000
لاعبو كأس آسيا 2004
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كرة قدم أولمبيون عراقيون
لاعبو كرة قدم عراقيون
لاعبو كرة قدم عراقيون مغتربون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2004
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيران
لاعبو كرة قدم مغتربون في لبنان
لاعبو منتخب العراق لكرة القدم
لاعبو نادي استقلال أهواز
لاعبو نادي الإخاء الأهلي عاليه
لاعبو نادي الشعب (الإمارات)
لاعبو نادي الطلبة
لاعبو نادي سباهان أصفهان
مدربو الدوري العراقي الممتاز
مدربو الدوري اللبناني الممتاز
مدربو كرة قدم عراقيون
مدربو كرة قدم عراقيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في لبنان
مدربو نادي الأنصار
مدربو نادي الإخاء الأهلي عاليه
مواليد 1395 هـ
مواليد 1976
مواليد في بغداد
لاعبو كرة قدم من بغداد

عبد الوهاب أبو الهيل


Carl Adolf Friedrich Fuchs, auch Carl Adolph Friedrich Fuchs (* 19. September 1805 in Güstrow; †  9. Dezember 1885 auf der Goeth Ranch bei Cypress Mill, Blanco County, Texas) war ein deutscher evangelisch-lutherischer Geistlicher, Autor, Auswanderer und Siedler in Texas.

Leben und Wirken
Adolf Fuchs war ein Sohn des Theologen Adolf Friedrich Fuchs (1753–1828) und dessen dritter Ehefrau (Margarete) Dorothea, geb. Schröder (1765–1811), die schon 1811 im Alter von 46 Jahren starb. Der Vater war zum Zeitpunkt der Geburt Rektor der Domschule Güstrow und von 1811 bis zu seinem Tod Superintendent in Güstrow.

Fuchs besuchte die Domschule Güstrow, bestand Ostern 1823 das Abitur und studierte ab 1824 Evangelische Theologie an den Universitäten Rostock, Jena, Halle und Göttingen. In Rostock wurde er 1826 Mitglied des Corps Vandalia.

Nach Abschluss seines Studiums wirkte er zunächst als Konrektor in Waren. 1835 wurde er zum Pastor in Kölzow berufen. Nach jahrelangen Schwierigkeiten begann er sich für eine Auswanderung nach Amerika zu interessieren und schrieb 1842 den geistlichen Roman Robert, der autobiographische Züge aufweist. 1845 legte er sein Amt nieder und hielt seine kurz darauf gedruckte Abschiedspredigt, in der er sagte: "Ich habe es satt von dem Überfluss der Reichen, dem Schweiße der Armen mein Dasein kümmerlich zu fristen. Euch Armen predige ich Mut und Euch Reichen Demut. Meine Axt auf dem Rücken und mein Lieschen an der Hand, gehe ich aus meinem Vaterland und aus meiner Freundschaft, in das Land jenseits des Weltmeeres."

Mit seiner Frau Louise, geb. Rümcker (* 1809), einer Rostocker Kaufmannstochter, die er 1829 in Rossow geheiratet hatte, und sieben Kindern schloss Adolf Fuchs sich der Auswanderergruppe des Mainzer Adelsvereins an. Die Reise ging über Bremen nach Galveston (Texas). Zu Ehren seines Abschieds schrieb August Heinrich Hoffmann von Fallersleben, der zu diesem Zeitpunkt in Mecklenburg auf dem Gut Hohenfelde im Exil lebte, am 10. Oktober 1845 das Abschiedslied Der Stern von Texas. Auch die Hoffmannsche Sammlung Texanische Lieder aus dem Folgejahr war durch Fuchs inspiriert, der auch in der (zur Umgehung der deutschen Zensurgesetze bewusst falschen) Verlagsangabe San Felipe de Austin Bei Adolf Fuchs & Co. genannt wird.

Adolf Fuchs und seine Familie trennten sich bald von der Adelscolonie, die mehr versprach, als sie halten konnte. Er verdiente sich seinen Lebensunterhalt zunächst als Musiklehrer am Baylor Female College in Independence (Texas), dem Vorgänger der Baylor University, und stritt für öffentliche Unterstützung einer Schule für Einwandererkinder, womit er den Anstoß zum öffentlichen Schulsystem in Texas gab. Er freundete sich mit dem ebenfalls aus Mecklenburg stammenden Siedler und Dichter Johannes Romberg an. Später heirateten zwei Töchter von Romberg zwei Söhne von Fuchs.

Den Mecklenburgern schilderte Fuchs seine Erfahrungen in positiver Weise in einem Brief aus Texas Für Auswanderer nach Amerika

Vor ihrer Ausreise hatte ihnen der Marlower Bürgermeister Carl Friedrich Lüders einen Land grant überlassen, den sein verstorbener Bruder von der Republik Texas als Dank für seinen Einsatz in der Schlacht von San Jacinto erhalten hatte. Im Dezember 1853 gelang es der Familie Fuchs, ihren Anspruch anerkennen zu lassen und den Lüder grant bei Marble Falls im Burnet County in Besitz zu nehmen. Die Familie gehörte damit zu den ersten Siedlern westlich des Colorado River (Texas).

Seine Tochter Ottilie (1836–1926) wurde später unter ihrem Ehenamen (Goeth) als Schriftstellerin bekannt.

Werke
 Robert – ein geistlicher Roman. Leopold, Rostock 1842. Neudruck: Robert: ein geistlicher Roman; nebst einer Abschieds-Predigt gehalten zu Kölzow in Mecklenburg-Schwerin am XX. S. n. Tr. 1845. [Text bearb. und mit Anm. versehen durch Kenneth W. Fuchs]. Laugwitz, Buchholz in der Nordheide 2006 (Abschied von der alten Welt; Band 1) ISBN 978-3-933077-20-2
 Abschied von der Alten Welt. Eine Abschieds-Predigt, gehalten zu Kölzow in Mecklenburg-Schwerin am XX. S. n. Tr. 1845. o. O., o. J. Digitalisat, University of Texas at Arlington Library

Literatur
 Friedrich Walter: Unsere Landesgeistlichen von 1810 bis 1888. Biographische Skizzen sämmtlicher Mecklenburg-Schwerinschen Geistlichen. Selbstverlag, Penzlin 1889, S. 142

  Ottilie Fuchs Goeth: Was Grossmutter erzählt. San Antonio: Passing Show Printing, 1915; ins englische übersetzt von Irma Goeth Guenther: Memoirs of a Texas Pioneer Grandmother. Austin 1969. - Neuauflage 1982
 Rudolph L. Biesele: The History of the German Settlements in Texas 1831–1861. Verlag von Boeckmann-Jones, Austin TX 1930. – Neuauflage 1964.
 Esther Richter Weaver: Hill Country History … Adolf Fuchs – Pastor, Poet and Pioneer. In: The Highlander, 10. Februar 1972. Digitalisat in verschiedenen Versionen.

Weblinks

 Seite der Kirchgemeinde zu Pastor Fuchs

Einzelnachweise

Lutherischer Geistlicher (19. Jahrhundert)
Person des Christentums (Mecklenburg)
Deutscher Emigrant in den Vereinigten Staaten
Person (Texas)
Geboren 1805
Gestorben 1885
Mann

Adolf Fuchs (Geistlicher)


Detektiv Bogey (Originaltitel: Detective Bogey) ist eine spanische Zeichentrick- und Krimiserie. In der Serie geht es um eine Heuschrecke namens Bogey, der ein Detektiv ist und Fälle aufklärt.

Detektiv Bogey wurde 1994–1996 für das spanische Fernsehen TVE von Neptuno Films produziert. Drehbuchautor und Regisseur war Josep Viciana. Die Serie wurde 1995 bis 1999 bei RTL 2 ausgestrahlt. 1999 erschienen alle 52 Folgen auf VHS. Später wurden noch 2 DVDs mit je 3 Folgen veröffentlicht.

Videospiele

1997 erschien "Detektiv Bogey on a Run" für PC.

Weblinks

 Detektiv Bogey bei neptunofilms.com
 Detektiv Bogey bei fernsehserien.de

Fernsehserie (Spanien)
Zeichentrickserie
Fernsehserie der 1990er Jahre

Detektiv Bogey


An Dimerandra carnosiflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Emily Steffan Siegerist. An Dimerandra carnosiflora in nahilalakip ha genus nga Dimerandra, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dimerandra

Dimerandra carnosiflora


El XV Campeonato Europeo de Natación en Piscina Corta se celebró en Szczecin (Polonia) entre el 8 y el 11 de diciembre de 2011 bajo la organización de la Liga Europea de Natación (LEN) y la Federación Polaca de Natación.

Las competiciones se realizaron en la piscina de la Floating Arena de la ciudad polaca.

Resultados

Masculino

Femenino

Medallero

Enlaces externos
Página web del evento (en inglés)
Resultados oficiales (en inglés)

P 2011
Natación en 2011
Deporte en Polonia en 2011

Campeonato Europeo de Natación en Piscina Corta de 2011


Olaylar
 Wiener Neustadt kenti kuruldu.

Doğumlar
 26 Aralık - II. Friedrich, Kutsal Roma imparatoru (ö. 1250)
 tarihi bilinmeyen
 Kraliçe Rusudan, Bagrationi hanedanına mensup Gürcü Kraliçesi (ö. 1245)

Ölümler
 18 Temmuz - Lüzinyanlı Guy, Kıbrıs Kralı, Kudüs Kralı (d. 1150)

1194


NCT (Hangul: 엔시티) er en sydkoreansk gruppe skabt af SM Entertainment. Gruppens navn NCT står for Neo Culture Technology, og beskriver gruppens koncept med et ubegrænset antal af medlemmer delt ind i forskellige undergrupper spredt over hele verden.

Gruppen er delt ind i de fire undergrupper NCT U, NCT 127, NCT Dream, og WayV. Hele NCT består af 23 medlemmer fra henholdsvis Sydkorea, Thailand, Kina, Hong Kong, Japan, USA og Canada.

Historie

2013-2016: Før debut

Alle NCT medlemmer, undtagen Renjun, Chenle, Sungchan og Shotaro, var en del af SM Rookies, et team bestående af S.M. Entertainment trainees.

I januar 2016 gav S.M. Entertainments grundlægger Lee Soo Man en præsentation kaldet "SMTOWN: New Culture Technology 2016", hvor han præsenterede konceptet for deres næste gruppe, hvor planen ville være at have grupper af forskellige nationaliter og placeret i forskellige byer rundt over hele verden.

2016: NCT U, NCT 127, NCT Dream
Den 4. april 2016 annoncerede S.M. Entertainment det første NCTs unit, NCT U, der bestod af seks medlemmer: Taeil, Taeyong, Doyoung, Ten, Jaehyun og Mark. De udgav to singler, "The 7th Sense" (Taeyong, Doyoung, Ten, Jaehyun, Mark) den 9. april, og "Without You" den 10. april på både koreansk og kinesisk. Taeil, Doyoung og Jaehyun sang den koreanske version, og Kun, på dette tidspunkt en del af SM Rookies, var med på den kinesiske version.

Den 1. juli blev NCTs andet unit, NCT 127, annonceret. Den debut 7. juli havde de deres officielle debut med sangen "Fire Truck" fra deres EP, NCT #127, der blevet digitalt udgivet den 10. juli og fysisk udgivet den 11. Den 29. juli udgav de singlen "Taste the Feeling" i samarbejde med Coca-Cola.

Den 18. august blev NCT Dream annonceret som NCTs tredje unit. Gruppen, bestående af syv medlemmer: Mark, Renjun, Jeno, Haechan, Jaemin, Chenle og Jisung, udgav deres første single "Chewing Gum" den 24. august og havde deres officielle debut den 25. august.

2017

Den 27. december 2016 blev det annonceret, at NCT 127s næste comeback inkluderede to nye medlemmer, Johnny og Doyoung, der tidligere havde været en del af NCT. U Den 5. januar udgav de musikvideoen "Limitless", og den 6. januar blev EP'en "Limitless" digitalt udgivet. "Limitless" debuterede som nummer 1 på Billboard's World Albums Chart, og Dazed Digital kaldte "Limitless" en af de bedste K-pop sange fra 2017.

Den. 1 februar blev det annonceret, at NCT Dream ville udgive deres første single album, The First, den 9. februar. S.M. Entertainment annoncerede, at Jaemin ikke kunne deltage i comebacket på grund af helbredsproblemer. Som den første NCT gruppe, vandt NCT Dream førstepladsen på musikprogrammet "The Show" med sangen "My First and Last". De blev valgt som Koreas officielle ambassadører for 2017 U/20 VM, og udgav den officielle sang "Trigger the Fever" den 15. marts.

Den 8. marts blev det offentliggjort, at Johnny og Jaehyun var blevet valgt som værter på SBS Power FMs nye radioprogram "NCT's Night. Night" Radioprogrammet begyndte den 20 marts 2017.

Den 15. juni kom NCT 127 med deres tredje EP, "Cherry Bomb". Med "Cherry Bomb" vandt NCT 127 førstepladsen på musikprogrammet "M!CountDown" den 22. juni, for første gang og som den anden NCT gruppe. Cherry Bomb" blev valgt af Billboard som en af de bedste K-pop sange fra 2017.

Den 17. august udgav NCT Dream deres første EP "We Young". I december 2017 udgav de julesangen "JOY" som en del af S.M. Station.

2018: NCT 2018

I januar 2018 udgav NCT U (Taeil, Doyoung, Jaehyun) sangen "Timeless" som en del af S.M. Station.

I midten af januar 2018 kom NCT med projektet NCT 2018, hvor alle medlemmer, for første gang, lavede musik sammen.  Den 30. januar kom videoen "NCT 2018 Yearbook #1", hvor alle medlemmer af NCT U, NCT 127 og NCT Dream tog del, og de tre nye medlemmer Kun, Lucas og Jungwoo blev introduceret. Den 14. marts kom NCTs første studiealbum "NCT 2018 Empathy". Albummet bestod af 12 sange udgivet mellem 2016 og 2018. De nye sange "Boss" (NCT U - Taeyong, Doyoung, Jaehyun, Winwin, Jungwoo, Lucas, Mark), "Baby Don't Stop" (NCT U - Taeyong and Ten), Go (NCT Dream), Touch (NCT 127) og Yestoday (NCT U - Taeyong, Doyoung, Lucas, Mark) fik alle en musikvideo og blev alle, undtaget Yestoday, promoveret på de forskellige musikprogrammer. Sangen "Black on Black" inkluderede for første gang alle 18 medlemmer i én sang, og afsluttede NCT 2018 projektet.

Den 18. maj 2018, blev NCT valgt af Billboard som en del af deres "Emerging Artist" hitliste, som den første K-pop gruppe nogensinde.
Den 3. september udkom NCT Dreams tredje Ep, "We Go Up" og en single af samme navn. Samtidig bekræftede SM Entertainment, at Mark ikke længere vil være en del af NCT Dream.
I september annoncerede SM Entertainment at NCT 127 vil have et comeback med albummet "Regular-Irregular", og at NCT U-medlemmet Jungwoo var blev tilføjet til gruppen, så gruppen nu vil bestå af 10 medlemmer i stedet for 9.

2019: WayVs debut, samt nye projekter for NCT Dream og NCT 127
Den 31 December, 2018, annoncerede SM Entertainment NCT's fjerde unit "WayV". Denne unit er baseret i Kina, og består af de 7 medlemmer: Kun, Winwin, Ten, Lucas, Hendery, Xiaojun, og Yangyang. WayV er under den kinesiske pladeselskab Label V, som er et søsterselskab af SM Entertainment. Af kulturelle årsager, er WayV ikke under det samme pladeselskab, som resten af NCT grupperne. WayV debuterede d. 17 Januar, 2019, med den kinesiske version af "Regular". Deres første single album "The Vision", blev udgivet digitalt og indeholdte også den kinesiske version af "Come Back", som originalt blev udgivet i NCT 127's Japanske EP "Chain", samt den originale sang "Dream Launch".

Den 26 Januar, 2019, påbegyndte NCT 127 deres første koncert turné, ved navnet "Neo City - The Origin". Turnéen havde datoer i Syd Korea, Japan, Nord Amerika, samt Europa. I løbet af turnéen, udgav de singlen "Wakey-Wakey", d. 18 Marts, som senere ville blive inkluderet i deres første Japanske fulde studie album "Awaken", der udkom d. 17 April. Deres fjerde EP "We Are Superhuman", blev udgivet d. 24 Maj, med sangen "Superhuman" som titel sangen.

Den 9 Maj, udgav WayV deres første EP "Take Off", sammen med titel sangen af samme navn.

Den 6 Juni, udgav NCT Dream sangen "Don't Need Your Love", i samarbejde med den britiske sanger HRVY, som en del af SM Station sæson 3.

Den 16 Juli, udgab NCT Dream deres tredje EP "We Boom", og dens titel sang "Boom".

Den 19 Oktober, udgave WayV deres andet EP "Take Over the Moon", og dens titel sang "Moonwalk".

Den 13 December, udgav NCT U (Taeil, Doyoung, Jaehyun, og Haechan) sangen "Coming Home", som en del af SM Entertainments SM Station X projekt.

2020: NCT 2020
Den 12. oktober udgav NCT første part af deres 2. studie album: Resonance. Der er i alt 12 sange på albumet og to singler. Deres lead single "Make A Wish (Birthday Song)" musikvideo, udkom på samme dag som albumet, efterfulgt af "From Home" musikvideo, som blev udgivet d. 19 oktober, begge sange er af NCT U. NCT 2020 kombinere medlemmer fra de forskellige subunits: NCT 127, NCT Dream og WayV.

D. 21 september 2020, afslørede SM Entertainment at to nye medlemmer ville debutere i NCT 2020. De to nyeste medlemmer, Sungchan og Shotaro, blev officelt introduceret i en 'V Live' udsendelse. Shotaro, som er fra Japan, er NCTs 2. japanske medlem.

Den 12. oktober lidt før udgivelsen af albumet var det annonceret at, NCT 2020 Resonance Pt.1, havde fået mere end 1,1 millioner pre-orders, hvilket gør den til den første milllion sælgende album unden en anden repackage album.

NCT 2020 Resonance Pt.1 vil efterfølges af part to af albumet, NCT 2020 Resonance Pt. 2, som vil blive udgivet i november 2020.

Den 2. maj 2021, 8 dage for udgivelsen af deres første studiealbum "Hot Sauce", havde NCT DREAM solgt over 1.715.000 kopier af albummet, hvilket satte dem på første pladsen af flest pre-orders af alle k-pop albums nogensinde.

Medlemmer

 Taeil (Moon Tae Il)
 Johnny (John Suh / Suh Young Ho)
 Taeyong (Lee Tae Yong) - leder af NCT 127.
 Yuta (Nakamoto Yuta)
 Kun (Qian Kun)
 Doyoung (Kim Dong Young)
 Ten (Chittaphon Leechaiyapornku / Lee young Heum / Li Yong Qin)
 Jaehyun (Jung Yoon Oh / Jung Jae Hyun)
 Winwin (Dong Si Cheng)
 Jungwoo (Kim Jung Woo)
 Lucas (Wong Yuk Hei / Huang Xu Xi)
 Mark (Mark Lee / Lee Min Hyung)
 Renjun (Huang Ren Jun)
 Jeno (Lee Je No)
 Haechan (Lee Dong Hyuck)
 Jaemin (Na Jae Min)
 Chenle (Zhong Chen Le)
 Jisung (Park Ji Sung)
 Xiaojun (Xiao De Jun)
 Hendery (Wong Kunhang / Huang Guanheng)
 Yangyang (Liu Yangyang)
 Shotaro (Osaki Shotaro)
 Sungchan (Jung Sung Chan)

Grupper
 NCT U - et roterende unit, der gør det muligt at skabe grupper med forskellige medlemmer. Består i øjeblikket af Taeil, Taeyong, Doyoung, Ten, Jaehyun, Winwin, Jungwoo, Lucas og Mark
 NCT 127 - et fastlåst unit bosat i Seoul, som består af Taeil, Johnny, Taeyong Yuta, Doyoung, Jaehyun, Winwin, Jungwoo, Mark og Haechan. NCT 127s leder er Taeyong.
 NCT Dream - et roterende unit, hvor medlemmerne "dimitterer" når de bliver 18. NCT Dream består originalt af Mark, Renjun, Jeno, Haechan, Jaemin, Chenle og Jisung. Mark var en form for uofficiel leder af gruppen, men "dimitterede" NCT Dream i starten af 2019.
I April 2020 annoncerede SM Entertainment at NCT Dream, ville fungere som en roterende gruppe, lidt ligesom NCT U, men med samme medlemmer. NCT Dream er tilbage til at være 7 medlemmer igen, da at Mark er tilbage, efter at have været dimitteret. Det betyder at NCT Dream er en fast gruppe, og ikke længere har konceptet med at medlemmer dimitterede.
 WayV - et sub-unit af NCTs kinesiske og thai medlemmer. Af kulturelle oversager er gruppen ikke under S.M. Entertainment, men under det kinesiske pladeselskab, Label V. De debuterede med den kinesiske version af "Regular". WayV består af Winwin, Yangyang, Hendery, Xiaojun, Kun, Ten og Lucas.

Diskografi
NCTs (alle units) diskografi består af 5 studiealbum, 15 EP-er og 18 singler udgivet på koreansk, kinesisk, japansk og engelsk. Som en del af projektet NCT 2018, udgav NCT deres første studiealbum "NCT 2018 Empathy", hvor 18 af medlemmerne deltog. I forbindelse med NCT 2020 udgav de deres andet album som samlet gruppe kaldet "NCT RESONANCE". Her deltog 23 medlemmer. Alle NCT units samt medlemmerne Ten, Mark, Doyoung og Taeyong har udgivet sange som en del af S.M. Entertainments projekt S.M. Station.

NCT 2018
Studiealbum
 NCT 2018 EMPATHY (2018)
Singler
 Black On Black

NCT 2020
Studiealbum
 NCT RESONANCE (Pt. 1 og Pt. 2)

Singler
 RESONANCE

NCT Dream
Single album
 The First (2017)
EP-er
 'We Young (2017)
 We Go Up (2018)
 Reload (2020)
Singler
 Trigger the Fever (2017)
 JOY (2017)
 Candle Light (2018)
 Don't Need Your Love - NCT DREAM, HRVY
 Fireflies - Officiel single for World Scout Foundation (2019)
 Up To You - PRETTYMUCH ft. NCT DREAM (2019)
Studiealbum
 Hot Sauce (2021)

NCT 127
EP-er
 NCT #127 (2016)
 Limitless (2017)
 Cherry Bomb (2017)
 Chain (2018)
 LOVEHOLIC (2021)
Studiealbum
 Regular-Irregular (2018)
 Awaken (2019)
 "NCT #127 Neo Zone" (2020)
Singler
 Taste the Feeling (2016)
 Wakey-Wakey (2019)
 Let's Shut Up & Dance - Jason Derulo, LAY, NCT 127 (2019)
 So Am I - Ava Max ft. NCT 127 (2019)
 Highway To Heaven - Engelsk Version (2019)

NCT U
Studiealbum - NCT 2018 EMPATHY
 The 7th sense (2016)
 Without You (2016)
 Timeless (2018)
 Boss (2018)
 Baby Don't Stop (2018)
Studiealbum - NCT 2020 RESONANCE, titelsange
 Make a Wish (Birthday Song)
 From Home
 90's Love
 Work It

WayV
EP-er
 The Vision (2019)
 Take Me Over The Moon (2019)
 Kick Back (2021)
Singler
 Regular (2019)
 Dream Launch (2019)
 Love Talk - Engelsk version (2019)
 Turn Back Time - Koreansk Version (2020)
 Bad Alive - Engelsk Version (2020)
Studiealbum
 Awaken The World (2020)

Kilder

Boybands
Musikgrupper fra Sydkorea

NCT (band)


Djénéba Bamba (* 5. Februar 1983 in Bamako) ist eine malische Fußballspielerin.

Karriere

Verein
Bamba startete ihre Karriere in Mali mit dem US Djicoroni. Im Sommer 2004 wechselte sie aus Mali in die Reserve des Racing Club Saint-Étienne, wo sie auf Landsfrau Aïssata Coulibaly traf.

Im Sommer 2006 wurde Bamba zum Division 1 Féminine Team des RC Saint-Étienne befördert und gab am 10. September ihr Profidebüt gegen FC Vendenheim. Nachdem sie in vier Jahren für den RC Saint-Étienne gespielt hatte, kehrte sie in ihre Heimat zurück und steht seitdem bei Super Lionnes d'Hamdalaye in ihrer Heimat Mali unter Vertrag.

International
Bamba gehört seit 2003 zur malischen Fußballnationalmannschaft der Frauen und nahm 2006 am Fußball-Afrikameisterschaft der Frauen in Nigeria teil.

Einzelnachweise

Fußballnationaltorhüter (Mali)
Fußballtorhüter (AS Saint-Étienne)
Malier
Geboren 1983
Person (Bamako)
Frau

Djénéba Bamba


Daniela Mottel Witten est une biostatisticienne américaine. Elle est professeure et titulaire de la Dorothy Gilford Endowed Chair of Mathematical Statistics à l'Université de Washington. Ses recherches portent sur l'utilisation de l'apprentissage automatique pour comprendre des  .

Formation
Witten a étudié les mathématiques et la biologie à l'université Stanford et a obtenu son diplôme en 2005. Elle y est restée pour ses recherches de troisième cycle, obtenant une maîtrise en statistiques en 2006. Elle a reçu la bourse Gertrude Cox de la Société américaine de statistique en 2008. Sa thèse de doctorat, intitulée A penalized matrix decomposition, and its applications a été dirigée par Robert Tibshirani. Elle a travaillé avec Trevor Hastie sur l'analyse de corrélation canonique. À l'université Stanford, elle a remporté plusieurs prix, dont une bourse présidentielle et une bourse d'études supérieures en sciences et en génie de la défense nationale. Elle a co-écrit An Introduction to Statistical Learning en 2013, un manuel largement utilisé qui en est maintenant à sa septième impression. Le livre a remporté un prix Ziegel de  en 2014.

Recherche et carrière
Witten applique l'apprentissage automatique statistique aux traitements médicaux personnalisés et au décodage du génome. Elle utilise l'apprentissage automatique pour analyser des ensembles de données en neurosciences et en génomique. Elle s'inquiète de la quantité croissante de données en sciences biomédicales.

Elle a été nommée à l'université de Washington en tant que  en 2010. Elle a reçu le prix de l'indépendance précoce du directeur des NIH en 2011. Elle a reçu le prix David P. Byar Young Investigator de la Société américaine de statistique pour son article Penalized Classification Using Fisher's Linear Discriminant en 2011. Witten a contribué au rapport 2012 Evolution of Translational Omics qui a fourni les meilleures pratiques pour traduire la recherche en omique dans une clinique. Elle a remporté un prix Genius du magazine Elle en 2012. En 2013, elle a remporté une bourse de la Fondation Alfred P. Sloan. Son groupe a développé une gamme de progiciels en libre accès. Elle est apparue dans un webinaire . Elle a donné une conférence TED à l'université de Washington intitulé Cancer by Numbers.

Elle a remporté un  en 2013, lui permettant de développer de nouvelles méthodes statistiques pour la modélisation graphique. Elle est devenue PopTech Science Fellow en 2013. Elle a été nommée dans la catégorie Science & Healthcare de Forbes 30 Under 30 en 2012, 2013 et 2014. En 2015, Witten a reçu le prix du jeune chercheur  de l'Université A&M du Texas. En 2018, elle a été nommée chercheuse de la Fondation Simons. Elle est rédactrice en chef adjointe du Journal of the American Statistical Association.
En 2019, l' lui décerne son prix Mortimer-Spiegelman.
Elle a été élue membre de la Société américaine de statistique en 2020.
En 2022, elle est lauréate du Prix COPSS.

Engagement public et reconnaissance
Le travail de Witten a été présenté dans le magazine Forbes, le magazine Elle et sur NPR. Elle a débattu des mégadonnées avec l'Association américaine pour l'avancement des sciences. Elle a été nommée l'une des 10 scientifiques qui font vibrer notre monde par HowStuffWorks. En 2018, elle a été célébrée par la Société américaine de statistique comme étant l'une des meilleures femmes en science des données.

Publications

Vie privée
Daniela est la sœur cadette d' et la fille des physiciens  et Edward Witten. Le 17 août 2008, elle a épousé Ari Steinberg, ingénieur logiciel et directeur de Facebook à Palo Alto, en Californie. Ils ont deux enfants, nés en 2014  et 2015.

Références

Liens externes

Membre de la Société américaine de statistique
Biostatisticien
Professeur à l'université de Washington
Étudiant de l'université Stanford
Statisticien américain
Statisticienne
Lauréat du prix COPSS

Daniela Witten


Olbia (în ) a fost o colonie grecească de la Marea Neagră, aflată la gurile râului Hypanis. Orașul a fost înființat în sec. VII î.Hr. de către coloniștii din Millet.

Pe timpul lui Burebista era inclusă în regatul dac. A fost abandonată din sec. IV d.Hr. când a fost arsă de cel puțin două ori în atacurile goților.

Ruinele cetății Olbia se găsesc în partea sudică a satului Parutine, comuna Parutine, raionul Oceac, regiunea Mikolaiiv din Ucraina.

Note

Colonii grecești

Olbia (colonie pontică)


Yusuke Kawakita (født 13. maj 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Ventforet Kofu, Tokushima Vortis og Ehime FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yusuke Kawakita


An Andropogon pringlei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frank Lamson Scribner ngan Elmer Drew Merrill. An Andropogon pringlei in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon pringlei


اللواء تركي باشا يوسف الهنداوي (1928-2008) من رجالات الأردن،

اللواء تركي الهنداوي (أبو العاص) من مواليد عام 1928 في محافظة إربد في المملكة الأردنية الهاشمية (إمارة شرق الأردن آنذاك). والده يوسف آغا الهنداوي، أحد أهم ضباط الجيش التركي في مرحلة الحكم العثماني، وقد منحه الأتراك لقب «آغا» حيث كان صاحب السيطرة والنفوذ في عمّان آنذاك بحيث كان حاكماً للبلقاء في ذلك الوقت.

أنهى تركي الهنداوي الثانوية العامة، والتحق بمدرسة المرشحين العسكريين، ويحمل الرقم 444، وهو أحد الضباط الأحرار الأربعة الذين قاموا بتأسيس حركة الضباط الأحرار الأردنيين، وهم: (شاهر أبو شحوت، وقاسم الناصر، ومحمود المعايطة، وتركي الهنداوي)، حيث كان شعارهم تحرير الجيش من السيطرة الأجنبية والوحدة العربية وتحرير فلسطين، وكان الهنداوي إذاك برتبة رائد بالجيش. سجن في معتقل الجفر عام 1957 ولمدة تزيد على السبع سنوات بسبب إتهامه الزائف بمحاولة لعمل انقلاب على الحكم، أفرج عنه بعد ذلك بسبب عفو عام صدر في الأردن.

وتعتبر شهادة غلوب باشا، والتي قال فيها: «إن تركي الهنداوي تصرف بشكل سيء ضد الإنجليز»، بمثابة الوسام على صدر الهنداوي، ففيها اعتراف بالدور الوطني الذي لعبه اللواء الهنداوي ورفاقه أعضاء تنظيم الضباط الأحرار بتعريب الجيش العربي، وطرد الضباط الإنجليز وإلغاء المعاهدة الأردنية البريطانية.

ومما يعرف عن اللواء تركي الهنداوي بأنه كان يرفض أن يقدم أو يتقبل الحلوى بالمناسبات والأعياد حداداً على سقوط فلسطين بالعام 1948، والتي شارك بها اللواء تركي الهنداوي مع رفاق دربه آنذاك الذين أسموه أبو العاص لأنه كان عاصياً عن الزواج ما دامت فلسطين تحت الاحتلال.

زواجه:
في أثناء فترة وجود اللواء تركي الهنداوي في السجن قامت والدة تركي الهنداوي، وهي كردية الأصل، بخطبة ابنة الشيخ إبراهيم الراشد الحنيطي، وهو من أحد وجوه البلقاء وشيخ مشايخ البلقاوية وترتبط بهم بصلات قربى، ومع أن تركي لم يكن يعلم بالموضوع إلا أن إبنه الشيخ إبراهيم الراشد الحنيطي قد وافقت رغم مدة محكوميته الطويلة من منطلق أنه رجل وطني ضحّى من أجل الأردن وفلسطين ووحدة الأمة وهذا أمر مشرف، وعليه وافقت على الاقتران به وهو في السجن حتى صدر الأمر الملكي بالعفو.

اللواء تركي الهنداوي أحد الشخصيات الأردنية الذين تولوا مناصب عليا في المملكة الأردنية الهاشمية حيث تولّى اللواء تركي الهنداوي العديد من المناصب العسكرية والمدنية الرفيعة، حيث عُيِّن مساعداً لمدير الأمن العام ثم عُيِّن مساعداً ثم نائباً لمدير الدفاع المدني. بعد ذلك عُين محافظاً لمعان، ثم محافظاً لإربد وبعدها محافظاً للعاصمة عمان حتى عام 1985. انتقل اللواء الهنداوي إلى جوار ربه في 16 نيسان 2008.

المراجع

قادة عسكريون
مواليد 1928
وفيات 2008
تاريخ الأردن العسكري
الضباط الأحرار الأردنيون
وفيات 1429 هـ

تركي الهنداوي


An Notylia aromatica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Barker ngan John Lindley. An Notylia aromatica in nahilalakip ha genus nga Notylia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Notylia

Notylia aromatica


Sven Erik Berge (født 1. oktober 1919 i Ljusdal i Hälsingland, Gävleborgs län, død 6. august 2004 i Malmø) var en svensk kampvogningeniør. Han er mest kendt i Sverige for sit arbejde i Kungliga arméförvaltningen Tygavdelning (KAFT eller KAF, senare FMV). Han var en af skaberene af kampvognene Stridsvagn 74 og den berømte Stridsvagn 103.

Stridsvagn 103
Det berømteste af Berges projekter var den tårnløse Strv 103. Kampvognen havde ingen kanontårn, og kanonen var fikseret; kanonen var fulgte med hele kampvognens karrosseris bevægelse.

Der var tre produktionsmodifikationer af kampvognen: Strv 103 A, Strv 103 B og Strv 103 C; Strv 103 D var en prototype. Der var også en minerydningsvariant af kampvognen, MV 103C Deminer.

Kilder
Hvor intet angives, kommer oplysningerne fra

Ingeniører fra Sverige

Sven Berge


Levels ist ein Lied des schwedischen DJs Avicii. Es wurde am 28. Oktober 2011 über Universal Music als digitale Single veröffentlicht. In Deutschland erschien es am 31. Oktober 2011. Das Lied wurde von Avicii und Ash Pournouri komponiert und produziert, während im Break ein Stimmsample des Liedes Something's Got a Hold on Me von Etta James verwendet wird. Das Lied ist auf der japanischen CD-Version von Aviciis Debütalbum True enthalten. Levels wird von verschiedenen Kritikern nicht nur als bester Song von Avicii, sondern auch als einer der besten Songs des EDM-Genres aller Zeiten bezeichnet. Ausschlaggebend dafür wären sein großer Charterfolg und sein unverkennbarer Synthesizerriff.

Hintergrund
Avicii experimentierte im Jahr 2010 mit einem Vocal-Sample des 1962 erschienenen Gospel-Liedes Something's Got a Hold on Me von Etta James, das von Leroy Kirkland, Pearl Woods und Etta James geschrieben wurde. Das Sample basiert auf der Version, in der es beim Song Finally Moving von Pretty Lights im Jahr 2006 verwendet wurde. Am 11. Dezember 2010 spielte er in einem DJ-Mix, den er für eine Show des Radiosenders BBC Radio 1 produzierte eine instrumentale Demo-Version von Levels. Später fusionierte er den Gesang mit der Endfassung des Instrumentals.

Im März 2011 spielte Avicii Levels in voller Länge bei seinem Auftritt beim Ultra Music Festival, woraufhin es sich im Internet schnell verbreitete. Aviciis Manager Arash Pournouri, der auch an der Komposition beteiligt war, knüpfte einen Kontakt zu Universal Music, die den Song für die Veröffentlichung signierten.

Nachdem das Lied am 28. September 2011 als Promo-Single über Island Records erschien, wurde es einen Monat später, am 28. Oktober 2011 über Universal Music in mehreren europäischen Ländern als digitale Single veröffentlicht. Am 31. Oktober 2011 erschien Levels digital im deutschsprachigen Raum Europas. Im Februar 2012 wurde mit der Maxi-CD-Veröffentlichung des Tracks Aviciis eigenes Plattenlabel Le7els eröffnet.

Am 5. Mai 2013 erschien in Südkorea eine Gesangs-Version des Songs. Diese entstand in Zusammenarbeit mit dem südkoreanischen K-Pop-Sänger Seulong, der als Mitglied Boygroup 2AM bekannt ist. Eine weitere Vocal-Version wurde mit dem US-amerikanischer Pop-Musiker Mike Posner produziert, diese Version wurde jedoch verworfen.

Musikvideo
Das offizielle Musikvideo zum Lied wurde am 29. November 2011 auf YouTube veröffentlicht. Die Regie führte Petro. Der Videoclip beginnt mit einem schon am Anfang abwesend wirkenden Mann, der sich in einem Büro aufhält und sich mit einer Kollegin unterhält, als er plötzlich zu tanzen beginnt. Er kritzelt das Wort Avicii auf verschiedene Oberflächen und tanzt auf den Tischen, wobei ihn seine Kollegen missbilligend ansehen. Er wird von einem Polizisten durch einen Taser außer Gefecht gesetzt und fällt ins Koma. Er kommt in ein Krankenhaus und wird an ein Bett gefesselt. Als die Krankenpfleger eine Blüte anfassen, die ihm aus dem Mund wächst, werden sie angesteckt und beginnen ebenfalls unkontrolliert zu tanzen. Am Ende des Videos tanzen alle Ärzte und Krankenschwestern.

Rezeption

Verwendung
Levels war im Pilotfilm der US-amerikanischen Action-Fernsehserie Arrow zu hören. Auch verschiedene Sport-Clubs, darunter die USC Trojans griffen während ihrer Spiele auf den Song zurück. 2012 stellte es die Hymne der Miss Universe 2012 Swimsuite Competition dar. Im selben Jahr war es während des Super Bowls im Werbespot der Biermarke Bud Light Platinum zu hören.

Nach dem UEFA-Champions-League-Finale 2018 zwischen FC Liverpool und Real Madrid in Kiew wurde es in voller Länge gespielt.

Die Verwendung des Vocal-Samples des seit Anfang des Jahres zu hörenden Levels, inspirierte den US-amerikanischen Rapper Flo Rida zur Produktion einer eigenen Version auf Grundlage von Etta James' Something's Got a Hold on Me. Das Resultat bildet das Lied Good Feeling, das in den USA bereits im August 2011 erschien. In Deutschland wurde es am 11. November 2011, somit knapp zwei Wochen nach Levels veröffentlicht.

Mike Candys und Jack Holiday veröffentlichte Ende Februar 2012 eine Coverversion des Liedes Children von Robert Miles mit der Kennzeichnung Higher Level Mix, das ein Verweis auf Levels darstellt. Hintergrund ist der Stil des Remix', der dem von Levels gleicht.

Ende 2015 produzierte der italienische DJ Ninni Angemi das Lied Secrets von Tiësto, KSHMR und Vassy im EDM-Stil verschiedener Jahre. Die 2012er Version basiert auf dem Stil von Levels und auch das Video dieser Version ist ein Zusammenschnitt des offiziellen Levels-Musik-Videos.

Rezensionen
Maxumi vergab 5 Sterne an das Lied und lobt, dass die "fröhliche Elektronikhymne" "uns auf die Beine" bringe und "in eine euphorische Stimmungslage" versetze ("This cheery electro anthem will have us on our feet, in a euphoric state of mind.").

Charts und Chartplatzierungen
Levels wurde zu einem weltweiten Erfolg. Es erreichte in über 16 Ländern, darunter in Deutschland, Italien und Dänemark, Top-10-Platzierungen. Zudem wurde es Aviciis erster Nummer-eins-Hit seiner Heimat Schweden, ebenso wie in Ungarn, Schottland und der Slowakei. Ende November 2011 stieg es auch in den Vereinigten Staaten in die Charts ein. Während es in den Singlecharts bis auf Platz 60 vorrückte, hielt es sich eine Woche an der Spitze der Kategorie "Dance Club Songs". Auf der Streaming-Plattform Spotify verzeichnet Levels im Radio Edit über 720 Millionen Aufrufe, hinzu kommen 96 Millionen Streams in der Original Version.

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Remixe und Coverversionen
Am 20. Dezember 2011 wurde eine offizielle Remix-EP veröffentlicht, die Remixe von Cazzette und Skrillex enthielt. Auf der CD-Version waren zusätzlich Neuinterpretationen von Tom Rez, Clockwork und FTampa zu finden.

Die deutsche DJane Housekat verwendete für ihr im Februar 2013 veröffentlichtes Lied All the Time die Hookline von Levels. Die Melodie wurde dabei rückwärts gespielt.

Einzelnachweise

Avicii
Lied 2011
Dancesong
Mehrfach-Platin-Lied (Deutschland)
Platin-Lied (Österreich)
Mehrfach-Platin-Lied (Schweiz)
Mehrfach-Platin-Lied (Vereinigte Staaten)
Mehrfach-Platin-Lied (Vereinigtes Königreich)

Levels (Lied)


Engleski park ili Engleski vrt (engleski: English landscape garden, English landscape park, English garden, francuski: jardin à l'anglaise, njmeački: englischer Landschaftsgarten, portugalski: jardim inglês, španjolski: jardín inglés, talijanski: giardino all'inglese) prirodni je park koji je nastao u Engleskoj u 18. stoljeću. Prve pejzažne parkove stvarao je engleski arhitekt William Kent.

Obilježja
Engleski park pejzažno je oblikovan kao reakcija na geometrijski koncipirane stilove. Osnovna značajka engleskoga parka potpuno je oponašanje prirode, poput velikih livada, šumaraka, jezera, itd. Za razliku od baroknoga parka namijenjenoga reprezentaciji i dvorskomu ceremonijalu, engleski je park namijenjen odmoru i rekreaciji građana; poslužio je kao uzor pri uređivanju gradskih parkova u 19. i 20. stoljeću, poput Hyde Parka u Londonu i Bulonjskoj šumi u Parizu. Primjenom modificiranih oblika engleskoga parka, američki krajobrazni arhitekt Frederick Law Olmsted uredio je veći broj parkova u Sjedinjenima Američkima Državama kao što je Central Park u New Yorku.

Izvori

Vidi još
 Park
 Francuski park

Vanjske poveznice

 Engleski park, Proleksis enciklopedija
 English garden, Encyclopædia Britannica
 The English Garden Magazine website
 The English Landscape Garden (1600-1818)

Dizajniranje vrtova
Britanska kultura

Engleski park


أيمن فؤاد سيد : مؤرخ ومفكر مصري متخصص بالتاريخ والحضارة العربية الإسلامية

سيرته
ولد في 3 ديسمبر، عام 1949، في القاهرة، والده المؤرخ فؤاد سيد ، حاصل على الدكتوراه في الآداب والعلوم الإنسانية من جامعة السوربون عام 1986، وهو أستاذ التاريخ والحضارة الإسلامية، ومدير مركز المخطوطات بجامعة الأزهر، عمل أستاذًا زائرًا بجامعات: (باريس، طوكيو، الجامعة الأمريكية، الكويت)، ومديرا للهيئة العامة لدار الكتب والوثائق القومية في الفترة مابين 1994- 1995، حصل على عدة أوسمة وجوائز أهمها جائزة الدولة التقديرية في العلوم الاجتماعية لعام 2006.

المؤهلات العلمية

 ليسانس الآداب، قسم التاريخ، كلية الآداب، جامعة القاهرة، عام 1972، بتقدير جيد.
 ماجستير التاريخ الإسلامي، كلية الآداب، جامعة القاهرة، عام 1985، بتقدير ممتاز.
 دكتوراه الدولة في الآداب، جامعة.السوربون، عام 1986، بتقدير مشرف جداً.

الوظائف والمهام الإدارية

 باحث بمعهد المخطوطات العربية بالمنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم (1972- 1973م).
 أمين مكتبة القسم العربي بالمعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية بالقاهرة (1972- 1990م).
 أمين مكتبة المعهد الهولندي للآثار المصرية والبحوث العربية، 1973م.
 مدير مكتب المندوب السعودي الدائم لدى المنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم، 1973- 1977م.
 مسؤول التراث الحضاري وإرشاد الباحثين عن المخطوطات بالمنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم، 1977- 1990م.
 مدير مشروع تطوير دار الكتب المصرية، 1992- 1994م.
 مدير الهيئة العامة لدار الكتب والوثائق القومية، 1994- 1995م.
 مستشار الهيئة العامة لدار الكتب والوثائق القومية، 1995- 1999م.
 المشرف على المراكز العلمية بدار الكتب والوثائق القومية، 1998- 1999م.

عضويات في هيئات وجمعيات ولجان علمية

 عضو مجلس إدارة الجمعية المصرية للدراسات التاريخية وأمين الصندوق، 1988
 عضو لجنة إحياء التراث بالمجلس الأعلى للشؤون الإسلامية، 1988-.
 عضو لجنة الكتاب بالمجلس الأعلى للثقافة، 1994م.
 عضو مجلس إدارة مركز التراث القومية، 1994- 1995م.
 عضو مجلس إدارة مركز التراث القومي والمخطوطات بكلية الآداب، جامعة الإسكندرية، 1989- 1995م.
 عضو اللجنة الاستشارية العليا لتطوير دار الكتب المصرية، 1992- 1996م.
 عضو لجنة الإعداد لتشغيل مكتبة القاهرة الكبرى، 1993- 1994م.
 عضو المجلس الاستشاري لمعهد المخطوطات العربية، المنظمة العربية للتربية والثقافة والعلوم، 1996-.
 عضو لجنة التاريخ بالمجلس الأعلى للثقافة، 1999-.
 عضو مجلس كلية الآثار، جامعة القاهرة، 2005-.
 عضو المعهد الأمريكي للدراسات اليمنية ب شيكاغو
 رئيس مجلس إدارة الجمعية المصرية للدراسات التاريخية 2014.

الجوائز والأوسمة

 وسام العلوم والفنون من الطبقة الأولى من السيد رئيس الجمهورية.
 جائزة الدولة التشجيعية في العلوم الاجتماعية (تاريخ) من المجلس الأعلى للثقافة، عام 1983.
 جائزة عبد الحميد شومان للعلماء العرب الشبان في العلوم الإنسانية لعام 1988م.
 جائزة الدولة التقديرية في العلوم الاجتماعية (تاريخ)من المجلس الأعلى للثقافة، عام 2006.

مؤلفات

 الدولة الفاطمية في مصر، تفسير جديد، القاهرة، الدار المصرية اللبنانية، 1992- 2000م.
 مصادر تاريخ اليمن في العصر الإسلامي، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية بالقاهرة، 1974م.
 تاريخ المذاهب الدينية في بلاد اليمن حتى نهاية القرن السادس الهجري، القاهرة، الدار المصرية اللبنانية، 1988م.
 دار الكتب المصرية تاريخها وتطورها، بيروت، أوراق شرقية، 1996م.
 التطور العمراني لمدينة القاهرة منذ نشأتها وحتى الآن، القاهرة، الدار المصرية اللبنانية، 1997م.
 الكتاب العربي المخطوط وعلم المخطوطات، 1- 2، القاهرة، الدار المصرية اللبنانية، 1997م.
 La Capitale de l'Egypte jusqu'd l'epoque Fatimide-Essai de reconstitution topographique (BTS, 48), Beirut 1998.

تحقيقات

 الجزء الأربعون من «أخبار مصر» للمسبحي، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية بالقاهرة، 1978م.
 المنتقى من «أخبار مصر» لابن مُيَسَّر، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية، القاهرة، 1981م.
 نصوص ضائعة من «أخبار مصر» للمُسَبحي، مجلة حوليات إسلامية، 17، 1981م، 1- 54.
 نصوص من «أخبار مصر» لابن المأمون، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية، القاهرة، 1983م.
 «مسالك الأبصار في ممالك الأمصار»، لابن فضل الله العمري، ممالك مصر والشام والحجاز واليمن، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية، القاهرة، 1985م.
 «الوافي بالوفيات» لخليل بن أيبك الصفدي، ج18، المعهد الألماني للأبحاث الشرقية، بيروت، 1988م.
 «القانون في ديوان الرسائل» و «الإشارة إلى من نال الوزارة» لابن الصيْرَفي، القاهرة، الدار المصرية اللبنانية، 1990م.
 «نزهة المقلتين في أخبار الدولتين»، لابن الطُّوير القيسراني، المعهد الألماني للأبحاث الشرقية، بيروت، 1992م.
 «مُسوّدة كتاب المواعظ والاعتبار في ذكر الخطط والآثار» للمقريزي، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، 1995م.
 «الروضة البهية الزاهرة في خطط المعزية القاهرة» لابن عبد الظاهر، بيروت، أوراق شرقية، 1996م.
 المواعظ والاعتبار في ذكر الخطط والآثار للمقريزي، 6 مجلدات مع كشافات تحليلية وخرائط، أصدرته مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي- لندن 2003م.

ترجمة

ترجم عدداً من الكتب، منها:
 «وصف مدينة القاهرة وقلعة الجبل» لجومار، جزء من كتاب «وصف مصر» للحملة الفرنسية، القاهرة، مكتبة الخانجي، 1988م.
 «المدخل إلى علم الكتاب المخطوط بالحرف العربي» لفرانسوا دي روش، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، 2005م.

فهرسة

وأعد عدداً من الفهارس والمخطوطات منها:
 «فهرس المخطوطات العربية بمكتبة المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية بالقاهرة»، القاهرة، المعهد العلمي الفرنسي للآثار الشرقية، 1996م.
 «فهرس مخطوطات مكتبة مما حَيْدَرَة للمخطوطات والوثائق» 1- 4، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، 2000- 2003م.
 فهرس المخطوطات الإسلامية الموجودة بمعهد الأبحاث في العلوم الإنسانية، النيجر، 1- 4، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، 2004- 2005م.
 فهرس المخطوطات الإسلامية بمكتبة الشيخ الموهوب أو لحبيب الخاصة، بجاية، الجزائر، لندن- مؤسسة الفرقان، 2004م

بحوث ودراسات

 مصادر معرفة التراث العربي، مجلة المورد «أبريل» 1977م، 3- 21.
 تطور الدعوة الإسماعيلية المبكرة حتى قيام الخلافة الفاطمية في المغرب، ملتقى القاضي النعمان الثاني للدراسات الفاطمية، تونس، 1977م، 37- 58.
 دراسة نقدية لمصادر تاريخ الفاطميين في مصر، دراسات عربية وإسلامية مهداة إلى محمود محمد شاكر، القاهرة، مكتبة الخانجي، 1982م، 129- 179.
 العرب وطريق الهند حتى أواسط القرن السادس الهجري، المؤرخ المصري 8 يناير 1992م، 65- 81.
 تحرير أكثر من 20 مادة في دائرة المعارف الإسلامية التركية التي تصدر عن وقف الديانة التركي بإستانبول Turkiye Deyanet Vakfi-ISLAM ANSIKLOPEDISI
 مناهج العلماء المسلمين في البحث من خلال المخطوطات، مجلة معهد المخطوطات العربية 43/ 2 (1999م)، 19- 131.
 نشر التراث العلمي: رؤية ماضوية تقويمية في كتاب التراث العلمي العربي، مناهج تحقيقه وإشكالات نشره، القاهرة، معهد المخطوطات العربية 2000، 149- 166.
 نفائس المخطوطات في مكتبات فلسطين، التراث العربي المخطوط في فلسطين، القاهرة، معهد المخطوطات العربية، 2001، 107- 116.
 النصوص الجغرافية غير المنشورة: «حصر وتقييم» في كتاب علوم الأرض في المخطوطات الإسلامية، أعمال المؤتمر الخامس لمؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، تحرير إبراهيم شبوح، لندن، مؤسسة الفرقان للتراث الإسلامي، 1426هـ/ 2005م، 203- 249.

ندوات ومؤتمرات

شارك في عشرات الندوات والمؤتمرات الفكرية منها:
 مؤتمر المستشرقين التاسع والعشرين بباريس، 16- 22 يوليو 1973م.
 المؤتمر الإسلامي الدولي، حقيقة الإسلام ودوره في المجتمع المعاصر، مؤسسة آل البيت للفكر الإسلامي، عمان، المملكة الأردنية الهاشمية، 27- 29 جمادى الأولى 1426هـ/ 4- 6 تموز (يوليو) 2005م.
 مؤتمر ابن خلدون، وزارة الثقافة، الجزائر 17- 19 يونية 2006م.
 المؤتمر الدولي السابع لتاريخ بلاد الشام، الأوقاف في بلاد الشام منذ الفتح العربي الإسلامي إلى نهاية القرن العشرين، عمان، الجامعة الأردنية، 10- 14 سبتمبر 2006م.
 الملتقى الدولي الرابع، الرحلة والرحالة في العالم العربي الإسلامي، جامعة تونس، كلية العلوم الإنسانية والاجتماعية 26- 28 أكتوبر، 2006م.

المراجع

[www.scc.gov.eg/gwa2z%20eldawla/ga2ezat%20eldawla%20eltashge3eya/.../ayman%20fuad%20syed.htm]

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من القاهرة
خريجو جامعة السوربون
خريجو جامعة السوربون من مصر
خريجو جامعة القاهرة
مترجمون مصريون
مصريون حائزون على جائزة الدولة التشجيعية
مواليد 1949
مؤرخون مصريون
مصريون حائزون على وسام العلوم والفنون
مصريون حائزون على جائزة الدولة التقديرية

أيمن فؤاد السيد


Stratul dublu electric (prescurtat SDE) este o structură ce apare la suprafața de separare dintre un obiect și un fluid. Obiectul poate fi o particulă, o bulă de gaz, o picătură de lichid sau un corp realizat din material poros, iar fluidul poate fi o soluție de electrolit. Strat dublu electric, după cum sugerează și numele său, este alcătuit din două straturi paralele încărcate electric, care se află la exteriorul obiectului în cauză.

Primul strat, sarcina de suprafață (cu încărcare pozitivă sau negativă), consistă din ioni adsorbiți în urma interacțiilor chimice. Cel de-al doilea strat (stratul difuz) este compus din ioni atrași de sarcinile de suprafață datorită forțelor coulombiene, fiind deci alcătuit din ioni liberi, a căror mișcare în faza fluidă este influențată de atracțiile electrice.

Vezi și
 Chimie coloidală
 Electrochimie
 Știința suprafețelor
 Pilă Karpen

Referințe

Chimie coloidală
Electrochimie

Strat dublu electric


على أبوشادي (1946 - 2018) ناقد سينمائي مصري، ولد في قرية ميت موسى، بمركز شبين الكوم بمحافظة المنوفية.

حصل على ليسانس الآداب - جامعة عين شمس عام 1966م، ثم دبلوم الدراسات العليا من المعهد العالي للنقد الفني - أكاديمية الفنون عام 1975م.

وظائف رسمية
 الأمين العام للمجلس الأعلى للثقافة ( 2007- 2009 )
 مستشار وزير الثقافة للشئون الفنية (2009-2011)
 مستشار صندوق التنمية الثقافية للشئون الفنية ( 2006-2009)
 رئيس قطاع الإنتاج الثقافي (2006-2007)
 رئيس المركز القومي للسينما (2001-2008)
 رئيس مجلس إدارة الهيئة العامة لقصور الثقافة (1999-2001)
 رئيس الرقابة على المصنفات الفنية (1996-1999) / (2004-2009)
 عضو المجلس الأعلى للثقافة ( 2007-2009)
 عضو مجلس الإدارة المنتدب للشئون الفنية - شركة مصر للصوت والضوء والسينما (2009-2011)
 رئيس مجلس إدارة شركة مصر للسينما والإنتاج الإعلامي (2011-2012)

نشاط ثقافي وسينمائي
 رئيس تحرير مجلة «سينما» - الثقافة الجماهيرية ( 1975-1983)
 نائب رئيس تحرير مجلة الثقافة الجديدة (1991-1999)
 رئيس تحرير مجلة الثقافة الجديدة (1999-2001)
 رئيس لجنة تحكيم مسابقة جمعية ساويرس للسيناريوهات ( فرع كبار الكتاب ) (2006-2010)

كتبه
أصدر الكتب التالية:
 السينما التسجيلية في السبعينات. (1980)
 السينما التسجيلية - مقالات ودراسات ( إعداد). (1982)
 الفيلم السينمائي طبعة أولى. (1982)
 أفلامنا التسجيلية وجوائزها الدولية. (1990)
 أحمد راشد .. عيون تعشق الحياة. (1993)
 كلاسيكيات السينما العربية. (1994)
 أبيض وأسود (1994)
 السينما المصرية 94 ( إعداد ومشاركة في التحرير) (1995)
 لغة السينما ( طبعة ثانية من «الفيلم السينمائي») (1996)
 كمال الشناوي .. شمس لا تغيب (1997)
 وقائع السينما المصرية في مائة عام [1895-1994]. (1997)
 كلاسيكيات السينما المصرية - جزء 1 (1997)
 كلاسيكيات السينما المصرية - جزء 2 (1998)
 كلاسيكيات السينما المصرية - جزء 3. (1999)
 السينما والسياسة - طبعة أولى. (2000)
 من أفلام التسعينات. (2000)
 إتجاهات السينما المصرية - طبعة أولى (2001)
 إتجاهات السينما المصرية - طبعة ثانية (2001)
 السينما والسياسة - طبعة ثانية. (2001)
 الفن بين العمامة والدولة ( مع كمال رمزي ومادلين تادرس(2001)
 إتجاهات السينما المصرية - طبعة ثالثة. (2002)
 سينما وسياسة - طبعة ثالثة (2003)
 وقائع السينما المصرية في القرن العشرين. (2004)
 وقائع السينما المصرية [1895-2002]. (2004)
 خمسون فيلماً من كلاسيكيات السينما المصرية (2004)

وفاته
توفي في 16 فبراير 2018 بعد صراع مع المرض

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من شبين الكوم
خريجو جامعة عين شمس
مواليد 1946
نقاد سينمائيون مصريون

علي أبو شادي


Une ville éponge ou ville perméable (Sponge City ou haimian chengshi) est un type de ville résiliente capable d'absorber les eaux pluviales dans le sol et les zones humides afin de réguler les inondations urbaines et diminuer la vulnérabilité durant les périodes de sécheresse. Il s'agit d'un concept d'urbanisme et d'hydrologie urbaine qui constitue une stratégie de résilience urbaine. Ce syntagme est en effet souvent associé aux concepts d'architecture bioclimatique, de biomimétisme, voire de ville intelligente lorsque le management prend le pas sur l'approche écologique.

Concept

Objectifs
L'objectif d'une ville éponge contraste fortement avec le génie urbain conventionnel qui consiste à centraliser et à accumuler l'eau, à accélérer le ruissèlement par le 'tout tuyau', et à lutter contre l'eau par des murs anti-inondation et des barrages. Par exemple, il s'agit de jouer sur les revêtements et leur porosité ou leur perméabilité, mais aussi sur la végétalisation des murs ou des sols afin de permettre l'infiltration des eaux de pluies. Le concept de ville éponge s'appuie sur des techniques alternatives de gestion des eaux de ruissellement urbain. Aussi, les effets de l'infiltration, de purification par la végétation et des zones humides sur la qualité de l'eau permettent à la ville d'envisager une redistribution des eaux de pluie dans les réseaux. Les espaces verts urbains et les masses d'eau urbaines - les zones humides artificielles, les jardins pluviaux, les toits verts, les espaces verts en retrait, les fossés d'herbe et les parcs écologiques - sont les « corps d'éponge » centraux. Ainsi, pour lutter contre la fragmentation écologique, la ville éponge peut permettre la construction de corridors écologiques, le renforcement des connexions entre les parcelles et la formation d'un réseau de trames bleues et vertes.

Cependant, le concept est difficilement applicable aux villes côtières où les inondations peuvent provenir de la submersion marine : la logique étant différente puisque l'eau salée n'est pas envisagée pour être réinjectée dans le réseau.

Apparition du concept
Le concept de ville éponge apparaît dans les années 2000 dans des publications scientifiques chinoises. Dès lors, le concept a plusieurs objectifs : atténuer les inondations urbaines, la pénurie de ressources en eau et l'effet d'îlot de chaleur urbain, améliorer l'environnement écologique et la biodiversité en absorbant et en captant l'eau de pluie. Les politiques de la ville éponge sont un ensemble de solutions fondées sur la nature qui permettent le stockage et la redistribution de l'eau ; le concept provient du savoir-faire vernaculaire fondé sur l'adaptation à des évènements climatiques, en particulier en période de mousson.

Une ville-nouvelle chinoise
Le Parti communiste chinois (PCC) et le Conseil d'État soutiennent le concept comme politique d'urbanisme en 2014. En 2015 et 2016, des projets pilotes de villes éponges sont organisés avec le soutien des politiques nationales. En outre, le ministère central des Finances a introduit un modèle de partenariat public-privé (PPP) afin d'accroître le soutien à la politique financière. La Chine a construit et transformé de nombreuses villes selon le modèle des villes éponges en s'appuyant sur l'échec de l'infrastructure conventionnelle des systèmes de contrôle des inondations et de gestion des eaux pluviales . C'est l'inondation de Pékin du 21 juillet 2012 (79 morts) qui a poussé les autorités chinoises à faire des villes éponges des types de ville-nouvelle. Ainsi d'ici à 2030, le pays prévoit que 80 % des villes (urbaines) récoltent et réutilisent 70 % de l'eau de pluie. À proximité de Shanghai, Lingang est la plus grande ville éponge du monde.

Contexte

L'hygiénisme et l'artificialisation massive
La théorie des miasmes a largement justifié l'artificialisation des sols par l'hygiénisme. Urbaniste hygiéniste brésilien, Saturnino de Brito auteur de Urbanismo (1944), décrit par exemple les tracés idéaux sanitaires des villes. En proposant des projets d'aménagements urbains pour différentes villes, il dissocie également les eaux grises des eaux usées, telle que l'on peut le retrouver dans les grandes transformations de Paris sous le Second Empire. Ainsi, les eaux de pluies doivent être évacuées des villes et ne peuvent plus stagner en ville.

L'imperméabilisation croissante des villes
L'urbanisation et l'étalement urbain ont modifié les processus d'écoulement de l'eau. Ainsi, le drainage et la capacité de collecte des eaux de pluie ont diminué. De ce fait, le débit de surface augmente de 10% à 60% (voir effet first flush), tandis que l'infiltration est drastiquement réduite, voire nulle. Ainsi, les inondations urbaines sont plus fréquentes et probables. Les impacts sont aussi plus importants du fait de la présence de réseaux souterrains plus vulnérables qu'auparavant (réseaux de métro). Aussi, le réseau étant parfois saturé, certaines eaux usées sont directement rejetées dans les cours d'eau.

L'inertie institutionnelle
Les principaux obstacles à la mise en œuvre de la ville éponge sont la mentalité statu quo de l'ingénierie des infrastructures (jardinage ornemental et de l'urbanisme conventionnel) ainsi que l'ensemble du cadre juridique établi qui préserve des pratiques d'urbanisme obsolètes (le tout-à-l'égout - le tout tuyau). La transformation d'une ville en ville éponge nécessite en effet de changer les cadres de planification juridique et ses outils appropriés pour adapter les systèmes d'infrastructure de collecte, stock et de traitement des eaux pluviales.

Exemples

En Chine
A partir de 2015, une première vague de villes dont Zhenjiang, Jiaxing et Xiamen devient donc les villes pilotes. Ensuite, 14 autres villes, dont Shenzhen, Shanghai, Tianjin, Chongqing, Wuhan et Pékin constituent le deuxième lot de villes pilotes de la politique ville éponge.

En France
Le concept des « cours Oasis » proposé par la Ville de Paris pour permettre la création d'ilot de fraicheur dans les cours de récréation des élèves de certaines écoles publiques s'inspire donc indirectement de ce concept. En effet, l'infiltration des eaux permise par la désartificialisation et la renaturation des cours d'écoles permet l'évapotranspiration des plantes et donc une régulation thermique importante. D'autres communes comme Crépy-en-Valois et Pont-à-Mousson s'inspirent de ce concept pour leur aménagement. À Lyon, un grand projet intitulé « Ville perméable en 2030 » vise aussi à désimperméabiliser près de 400 ha d'ici à 2026 aussi bien dans des espaces publics (établissements scolaires) que privés. La municipalité d'Elne s'est lancée dès 2023 dans un programme de désimperméabilisation des sols en remplaçant des parkings par des potagers et en végétalisant le centre historique.

En Belgique
La ville de Bruxelles s'est aussi lancée dans une réflexion autour de la ville éponge en permettant aux habitants qui le souhaitent d'obtenir des financements pour la réalisation de toitures végétalisées, de récupérateurs d'eau et de perméabilisation des sols. La municipalité a également commencé à mettre en œuvre plus efficacement les bassins d'orage, qui jusqu'ici n'étaient pas coordonnées correctement.

En Suisse
La réutilisation des anciennes infrastructures du site Bluefactory à Fribourg permet d'envisager l'émergence d'un quartier éponge. En effet, l'ancien réservoir pourrait être reconnecté afin de centraliser les eaux usées et pluviales afin de les traiter ensemble. À terme, la revalorisation thermique des eaux usées pourrait permettre de viser le zéro émission nette.

En Allemagne
Particulièrement artificialisée et étalée, Berlin est sujette aussi aux inondations urbaines. L'inondation de juin 2017 a conduit la municipalité à transposer le modèle dans la capitale sous le nom Schwammstadt. L'initiative est aussi soutenue par l'agence de l'eau de pluie (Regenwasseragentur). À la suite de multiples inondations urbaines, la ville de Leichlingen s'est également engagée dans des travaux pour mettre en œuvre la démarche ville éponge localement. La modernisation du réseau d'eaux pluviales inclut par exemple la généralisation de citernes souterraines qui serviront de réserves d'eau d'irrigation des parcs.

Une application concrète : le water square
Le concept de water Square consiste en une place publique multifonctionnelle, utilisée et fréquentée par les habitants en cas de temps sec, et capable d'infiltrer les précipitations lors de crues ou d'inondations urbaines. L'eau peut y rester plusieurs heures ou journées pour être ensuite soit relâchée vers les égouts, soit récupérée et acheminée dans d'autres réseaux de la ville (pour l'irrigation des végétaux par exemple). Le premier water square est inauguré à Rotterdam en 2013, sur la place Benthemplein. Dans ce cas, si la place sert de support pour faire du skate et du basket, elle peut recevoir, en cas d'intempéries, près de 1.7 million de litres d'eau. D'autres projets sont en voie de développement aux Pays-Bas et au Canada - où la place Fleurs de Macadam a été livrée en 2021.

Ecobénéfices
 Réduit les risques d'inondation en diminuant la vulnérabilité et en gérant mieux l'aléa.
 Réduit l'intensité des îlots de chaleur urbains.
 Améliore la qualité de l'eau par filtration.
 L'eau de pluie est captée et peut être réutilisée.
 Réduit les problèmes ferroviaires.
 Favorise la biodiversité en luttant contre la fragmentation des écosystèmes.
 Désengorge les réseaux de traitement d'eau pluviale.

Galerie : exemples

Articles connexes
 Solutions fondées sur la nature
 Technique alternative de gestion des eaux de ruissellement urbain
 Ruissellement urbain
 Hydrologie urbaine
 First flush
 Tranchée d'infiltration

Références

Irrigation
Collecte des eaux pluviales
Urbanisme
Hydrologie
Collecte des eaux de ruissellement
Drainage
Développement durable
Écoville
Aménagement et construction durables

Ville éponge


فلوزون  هو الاسم التجاري للقاح ضد فيروس الانفلونزا، ينتج من شركة سانوفي باستور الأمريكية. وهو لقاح يقسم الفيروس، والذي ينتج عن اضطراب كيميائي لفيروس الإنفلونزا. لذلك، فإنه غير قادر على التسبب في المرض.

مراجع

لقاحات الإنفلونزا
لقاحات الوحيدات

فلوزون


David Abramovici Tîșler (în ; ) a fost un scrimer sovietic specializat pe sabie, laureat cu o medalie de bronz olimpică la Jocurile Olimpice de vară din 1956 de la Melbourne și cu cinci medalii mondiale.

După ce s-a retras a devenit unul dintre cei mai mari antrenori sovietici de sabie. Printre elevii săi s-au aflat Mark Midler, Mark Rakita, Viktor Sideak și Viktor Krovopuskov. A fost autorul al mai mult de 170 articole și cărți despre scrimă, care au fost publicate și în China, Franța, Germania, Polonia, România, Regatul Unit și Spania.

Referințe

Scrimeri olimpici sovietici
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1956
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1960
Medaliați olimpici cu bronz sovietici
Sabreri
Antrenori de scrimă sovietici

David Tîșler


Die Saison 1961/62 war die sechste Spielzeit der drittklassigen Verbandsliga Westfalen. Meister und Aufsteiger wurde Arminia Bielefeld. Aus der Gruppe 1 stiegen der VfL Altenbögge, der ESV Münster und die TSG Rheda, aus der Gruppe 2 der TBV Mengede und die Sportfreunde Neheim ab. Aus der II. Division West stieg die SpVgg Erkenschwick ab. Aus den Landesligen stiegen in die Gruppe 1 Preußen Hochlarmark und der TBV Lemgo und in die Gruppe 2 der TuS Eving-Lindenhorst, der TuS Iserlohn und der SV Langendreer 04 auf.

Tabellen

Gruppe 1

Gruppe 2

Der VfL Resse 08 wechselt zur Saison 1962/63 in die Gruppe 1.

Entscheidungsspiel um Platz eins

Die punktgleichen Mannschaften aus Dahlhausen und Brambauer mussten in einem Entscheidungsspiel den Gruppensieger ermitteln. Das Spiel fand am 6. Mai 1962 in Castrop-Rauxel statt. Brambauer setzte sich mit 1:0 durch und qualifizierten sich für die Westfalenmeisterschaft.

|}

Westfalenmeisterschaft

Die beiden Gruppensieger ermittelten in Hin- und Rückspiel den Westfalenmeister. Die Spiele wurden am 13. und 20. Mai 1962 ausgetragen. Arminia Bielefeld setzte sich durch und qualifizierte sich für die Aufstiegsrunde zur II. Division West.

|}

Literatur

Fußballsaison 1961/62
1962

Fußball-Verbandsliga Westfalen 1961/62


Mazdekçilik ya da mazdekizm, İranlı Zerdüşt din adamı Mazdek'in düşünce felsefesine verilen isimdir. Mazdekizm, İsa'dan sonra 5. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkan; insan eşitliği ve mal ortaklığını savunan bir akım olarak bilinmektedir. Her türlü özel mülkiyetin kaldırılması ve evliliğin serbest aşk ile değiştirilmesini savunması ile ün saldı. Hava ve su gibi, paranın, malın-mülkün de insanlar arasında eşit olarak paylaşılmasını savunan Mazdek'in gerçekleştirdiği reformlar bir tür erken komünizm örnekleri arasında gösterilmektedir.

Mazdek düşüncesine göre yeryüzü bütün insanların ortak yararına açık bir yaşam alanıdır. Bu yaşama alanında çalışan geçinir, çalışmayanlar silinip gider. Toplum bireylerin oluşturduğu ortaklaşa bir kuruluş olduğundan, kimsenin kimseyi baskı altına almaya, özgürlüğünü ortadan kaldırmaya ya da kısıtlamaya hakkı ve yetkisi yoktur. Bu nedenle, Mazdek düşüncesinde kadın erkeğin tutsağı değil, özgür bir insandır; dolayısıyla, yeryüzündeki hayatın da ortağıdır.

Mazdekizm
Pasifizmi, din adamı karşıtlığını ve yoksul halka yardım dağıtılmasını sağlayan sosyal reformlar sırasında üçü hariç bütün Zerdüşt Ateş Tapınakları kapatıldı. Mazdek'in yaşamına dair ne kadar yazıt varsa, bilgi ve belge varsa; Mazdek öldürüldüğü zaman imha edilmişlerdir. Onun sadık eşi "Hürrem Bint-i Kade" tarafından sürdürülen inançları, dünyaya bakışı ve öğretisi daha sonra İslam tarihinde yerini bularak Hürremist hareketlerin temel öğretileri olmuştur. Hûrremîyye meşhur Bâbek Hûrremî'in temsilciliği yaptığı önemli bir harekettir. Hûrremîyye ismini Mazdek'in eşi Hürrem'den alır. "Xurem", "Xwarin", "Ve'xwarin" Hint-Avrupa dillerinde yiyecek, içecek anlamına gelirken; esası "tabu yoktur, her şey mübahtır" esasına dayandığı içindir

Mezdekî i'tikadları

"Mezdekîler" Emevî Hanedanı'nın sonuna kadar yeterli hürriyete sahip olduklarından, İran'nın çeşitli bölgelerinde fa'aliyetlerini Mezdekî, Hürremî, Muhammere, Sürhî gibi nâmlar altında sürdürmüşlerdi. "Hûrremîler" yani Yeni-Mezdekîler'in de kendilerine has dinî kitapları mevcuttu. Kendisi de aslen bir Zerdüştî olan "Ebû İsâ Harûn'ûl-Verrak" bu düalist mezhep ve i'tikadları en ince ayrıntılarına kadar izâh etmişti. Mezdekî i'tikadları daha "Mezdek" hayatta iken İran'ın dışına taşmıştı.
Yâkubî'nin Araplar'ın birkısmının "Zindik" olduğunu beyan etmesinden "Zindiklik" (yani "Manichéisme" ve "Mezdekisme") dinlerinin Kureyşliler arasında birçok taraftarları olduğu anlaşılmaktadır. İbn-i Kuteybe'ye göre de İslâm'dan önceki Arap dinleri arasında  "Mezdekîlik" epey yaygındı. Temimîler arasında yaşayan "Zerdüşt Mü'minler" arasında Zühare bin Udes'ût-Temimî, oğlu Hacib ve daha birçokları "Mezdekî" idi.

İran'da İslâmîyet öncesi dinlerden kalan ve hâlen yaşamakta olan bayramlar
İslam fethinden sonra ise İranlılar'ın âdet ve âyinleri tamamen kaybolmayıp asırlarca hayâtiyetlerini sürdürmüştü. Türkler, İran ve Arap medeniyeti tesirinde yaşadıkları için İran gibi kültüründen vazgeçemeyen, kendi nüfuz esaslı politikalar güden toplumdan daha çok etkilenerek, geleneklerini özümsemişlerdir. Bilhassa "Nevruz" ve "Mihrguân" Bayramları bu gibi âdetlerin başında yer almaktaydılar. Hattâ İran'ın İslâm öncesi bayramlarından en önemlisi olan "Nevruz Bayramı", daha sonraları İslâm'ın an'anesi içinde kendisine çok ayrıcalıklı bir yer edinmiştir. "Mihrguân (yani Mithra) Bayramı", ise Mihr ayının başında tâ ki İran Moğollar tarafından istilâ edilene dek kutlanmaktaydı. İran'da bütün eyaletlerde Araplar tarafından tahrip edilmemiş birçok "Ateşgâhlar" (pyrées) da mevcûttu. Bunların başında en meşhurlarından olan "Azür Ferbegû", "Azür Güşnasb" ve "'Azür Bürzin Mihr" adındaki üç büyük "Ateşgêde" gelmekteydi.

Kaynakça

Felsefi akımlar
Din felsefesi
Dalalet

Mazdekçilik


Cowboy Up! er en dansk dokumentarfilm fra 2012 med instruktion og manuskript af Susanne Eeg.

Handling
Skomager Louise Hvidegaard er rejst fra København til en lille by i Oregon, USA. Her vil hun bruge tre uger på støvlemager D.W. Frommer II's værksted, mens hun lærer et nyt håndværk og får skabt sit første par traditionelle cowboystøvler.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012

Dokumentarfilm fra Danmark

Cowboy Up!


Cine-i Moș Crăciun? (titlu original: Dear Santa, altă denumire: Secret Santa) este un film de Crăciun american fantastic de familie din 1998 regizat de Fred Olen Ray (menționat ca Peter Stewart). Rolurile principale au fost interpretate de actorii D.L. Green, Harrison Myers și Debra Rich. Scenariul este scris de Hamilton Underwood.

Prezentare

Dl. Covington are un loc de muncă greu și un șef rău, dar unele lucruri în viață sunt mai importante decât munca. După ce-și încalcă  promisiunea de a petrece Crăciunul alături de familia sa, elful Randy apare și-l transformă în Moș Crăciun. Acum, Dl. Covington trebuie să învețe care este adevărata semnificație a Crăciunului în timp ce ajunge să lucreze ca să arunce niște escroci în închisoare, să petreacă mai multe momente alături de familia sa și să ofere cadouri copiilor din întreaga lume.

Distribuție
 D.L. Green -  Gordon / Gordon's Father
 Harrison Myers -   Teddy
 Debra Rich -   Carla
 Robert Quarry -   Mr. Ambrose (ca Robert Connell)
 Richard Gabai -  Kirk
 Tena Fanning -   Lillith
 Ariana McClain - Margo
 Bennett Curland - Santa Claus
 Kim Ray -  Elful
 Rick Montana - Louie
 Michael Lee Jones - Donny
 Edrie Warner -  Mrs. Sanders

Note

Legături externe

 http://www.primatv.ro/filme/cine-i-mos-craciun-1.html
https://www.rottentomatoes.com/m/secret_santa/

Filme din 1998
Filme fantastice din anii 1990
Filme pentru copii
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Fred Olen Ray
Filme de Crăciun

Cine-i Moș Crăciun?


George-Nicolae Marussi () este un senator român care a fost ales în anul 2016.

Familie

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Nașteri în 1969
Nașteri pe 16 martie
Politicieni români în viață
Senatori români 2016-2020
Membri ai Uniunii Salvați România
Ploieșteni
Ingineri chimiști români

George-Nicolae Marussi