El Cable Aéreo de Manizales es un sistema teleférico para transporte de pasajeros en la ciudad de Manizales, siendo uno de los pocos que hay en Colombia, comunicando varios puntos de la urbe. Este medio de transporte ya se ha convertido en un icono de la ciudad en poco tiempo desde su inauguración.

Historia

Antecedentes
En la ciudad de Manizales no es la primera vez que se hablaba de un sistema de cable, pues anteriormente se tuvieron estos sistemas en funcionamiento y demostraron ser una solución al problema de comunicación entre las regiones montañosas. además fue una alternativa rápida de construcción frente a costosas y lentas obras de ferrocarriles y de vías, y demostraron ser proyectos operativos, rentables y benéficos para las regiones a las cuales sirvieron generando desarrollo agrícola y comercial.

En Manizales hubo cuatro trayectos que estuvieron en funcionamiento: el primero, Manizales y Mariquita con una extensión de 71,8 kilómetros (el más largo del mundo) inició operaciones en 1915 y estuvo prestando servicio hasta 1968 (53 años); otro trayecto fue entre Manizales y Aranzazu, con una extensión de 22.8 kilómetros (aunque el proyecto original iría hasta Aguadas), inició operaciones en 1928 y funcionó hasta 1942 (14 años). Otro trayecto fue el denominado Manizales al Pacífico, que tuvo un trayecto proyectado de 68.7 kilómetros pero apenas se construyeron 9.7 kilómetros que llegaron hasta Cueva Santa y Pueblo Rico, funcionando únicamente entre 1928 y 1935 (7 años). El último de los trazados más cercanos, estuvo entre Manizales y Villamaría, con una extensión de 2 kilómetros, funcionó entre 1927 y 1930 (sólo 3 años).

En época más reciente, entre los años 1997 y 1998, el consorcio API Asesor de Proyectos de Infraestructura, presentó un estudio titulado Proyecto de Prefactibilidad para un Cable Vía entre Manizales y Villamaría que contemplaba dos estaciones centrales, una en Fundadores y otra en La Fuente y once estaciones de embarque y desembarque.
El proyecto Cable-Vía era una clara opción para permitirle a la ciudad una alternativa complementaria para su desarrollo urbano. La idea, según el mismo estudio, era de darle un sistema de transporte urbano basado en un sistema de líneas de cable a Manizales, surgiendo de la necesidad de salvar la difícil topografía de la región, lo cual a su vez genera dificultades en la construcción de troncales y grandes avenidas capaces de movilizar a una población en constante crecimiento e indudable demanda de transporte masivo.

Construcción
A inicios del año 2006, la firma Metro de Medellín Ltda., entregó el diagnóstico general de la Viabilidad preliminar para la construcción de un sistema de transporte por Cable Aéreo en la ciudad de Manizales. Señaló inicialmente cuatro posibles trazados:

 Fundadores - Comuna 5
 Villamaría - Centro de Manizales
 Los Cámbulos - La fuente - Centro de Manizales
 La Carola - Universidad Católica

Finalmente se consideró que el corredor más conveniente para desarrollar era el comprendido entre el Centro de Manizales, La Fuente y Los Cámbulos.

Las obras iniciaron el 7 de marzo de 2008 y culminaron con la inauguración de la primera línea del Cable Aéreo de Manizales el 30 de octubre de 2009.

Líneas del Cable
Actualmente el cable posee dos líneas que pertenecen al Sistema de transporte público de la ciudad.

(Línea 1) Los Cámbulos - Fundadores

Esta línea del cable comunica el centro de la ciudad, con la terminal de transportes con una longitud de 2,1 km. Posee tres estaciones en su recorrido: en la terminal de transportes se encuentra la estación "Los Cámbulos", después está la estación "Betania" y por último en el centro de la ciudad la estación "Fundadores". Fue la primera línea del cable en ser construida y actualmente va hasta el municipio vecino de Villamaría.

(Línea 2) Los Cámbulos - Villamaría
Inaugurada en 2014 esta línea del cable está comunicada con el municipio de Villamaría, y tiene alrededor de 720 metros. Su construcción impulsó el uso masivo de este sistema de transporte, además de contribuir en la agilidad, rapidez y acortamiento de distancias entre las personas que se desplazan desde este municipio hacia Manizales.

(Línea 3) Los Cámbulos - El Cable
Actualmente se encuentra en construcción la línea 3 del cable aéreo de Manizales, con una longitud de 2,4 km. Contará con 4 estaciones: Cámbulos, Fátima, Universidades y El Cable. Se espera entre en operación en el 2024.

Véase también

Referencias

Manizales
Manizales

Cable Aéreo de Manizales


Mumia (titlu original: The Mummy) este un film american din 2017 regizat de Alex Kurtzman după un scenariu de David Koepp, Christopher McQuarrie și Dylan Kussman bazat pe o povestire de Kurtzman, Jon Spaihts și Jenny Lumet. Este creat în genurile acțiune, aventură, groază. Rolurile principale au fost interpretate de actorii  Tom Cruise, Annabelle Wallis, Sofia Boutella, Jake Johnson, Courtney B. Vance, Marwan Kenzari și Russell Crowe. Are 107 minute.

Este un restart al francizei Mumia și primul film din noua serie de filme Dark Universe.

Prezentare

Distribuție
 Tom Cruise - Nick Morton
 Annabelle Wallis - Jennifer Halsey
 Sofia Boutella - Prințesa Ahmanet
 Jake Johnson - Sergent Chris Vail
 Courtney B. Vance - Colonel Greenway
 Marwan Kenzari - Malik
 Russell Crowe - Dr. Henry Jekyll
 Javier Botet - Set
 Selva Rasalingam - faraonul Menehptre, tatăl prințesei Ahmenet

Producție
Filmările principale au început la 3 aprilie 2016, în Oxford, Regatul Unit și în Surrey. Producția s-a mutat apoi în Namibia timp de două săptămâni, iar filmările principale au fost finalizate la 13 august 2016. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 125 milioane $.

Primire
A avut încasări de 295,5 milioane $.

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de filme despre Egiptul antic

Filme din 2017
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Alex Kurtzman
Filme de groază din anii 2010
Filme Universal Pictures
Filme Perfect World Pictures
Filme bazate pe mitologia egipteană
Filme IMAX
Filme cu acțiunea în Egiptul antic
Filme cu mumii

Mumia (film din 2017)


الجرف الجليدي  هو منصة عائمة وسميكة من الثلج التي يتشكل عندما تنفصل مثلجة من طبقة من الجليد، تمتد ببطء من الساحل إلى سطح المحيط.

يوجد الجرف الجليدي في القارة القطبية الجنوبية وغرينلاند وكندا فقط، الحدود بين الجرف الجليدي العائم وبين الجليد المحيط به والذي يغذيه يدعى خط الأساس الجليدي .
عندما ينسحب خط الأساس الجليدي إلى الداخل، تتدفق المياه إلى المحيط ويرتفع منسوب البحر.
وفي المقابل عندما يتشكل جليد البحر في المياه يكون أرق، ويمكن أن يتشكل في المحيط المتجمد الشمالي كما قد يوجد في جميع أنحاء قارة القارة القطبية الجنوبية.
الجرف الجليدي يتدفق بفعل الجاذبية وينتشر افقيا على سطح المحيط، هذا التدفق يحرك الجليد باستمرار من خط الأساس الجليدي باتجاه البحر (مقابلة لجهة الجرف).
اما عملية فقدان كمية هائلة من الجرف الجليدي فتدعي بالانهيار الجليدي. وعادة يمتد الجرف الجليدي في المحيط عدة سنين وأحيانا عقود بين كل عملية انهيار جليدي وأخرى.
تراكم الثلوج على السطح العلوي وذوبانه من السطح السفلي هو مهم جدا لتوازن كتلة الجرف الجليدي.

سماكة الجروف الجليدية في هذه الأيام تتراوح ما بين 100 إلى 1000 متر. وتتباين الكثافة بين الجليد الزجاجي الذي هو اكثف من الجليد العادي وبين الماء السائل، هذا يعني ان تسع (1/9) من الجليد العائم هو فوق مستوى المحيطات.

أكبر الجروف الجليدية في العالم هما روس ross ice shelf مساحته 487.000 كيلومتر مربع وفلشنر رون filchner-ronne ice shelf مساحته 449.000 كيلومتر مربع ويقعان في القارة القطبية الجنوبية.

مراجع

جروف جليدية
أجسام جليدية
المحيط المتجمد الشمالي
جليد
ظواهر جوية جليدية أو ثلجية
مسطحات جليدية

جرف جليدي


Tammispää ist ein Dorf (estnisch küla) in der Landgemeinde Lohusuu (Lohusuu vald). Es liegt im Kreis Ida-Viru (Ost-Wierland) im Nordosten Estlands.

Beschreibung und Geschichte
Das Dorf hat 102 Einwohner (Stand 4. Januar 2010). Es liegt direkt am Ufer des Peipussees (Peipsi järv).

Tammispää wurde erstmals 1599 unter dem Namen Wieska Tamista und 1601 als Tamispe urkundlich erwähnt.

Weblinks
 Beschreibung (estnisch)

Ort in Estland
Lohusuu
Ersterwähnung 1599
Geographie (Mustvee, Landgemeinde)

Tammispää


Palatka (en , soit littéralement tente) est une commune urbaine de l'oblast de Magadan, en Russie. La commune est le centre administratif du raïon de la Khassyne. Sa population était estimée à  en 2022.

Étymologie
Selon une légende locale, Palatka viendrait du mot tente (Le mot pour tente en russe est palatka), car quand les premiers arpenteurs routiers (colons travaillant pour la construction de la route) arrivèrent en 1932, ils posèrent leur tente à l'endroit où se trouve le village aujourd'hui. Avec l'arrivée des travailleurs le nom de Palatka aurait été gardé, devenant ainsi le nom du village. Cette histoire racontée d'abord oralement puis retranscrite dans des livres comme celui de Peter Babkin "Qui, quand, pourquoi ? L'origine des noms sur la carte de la région" publiée en 1956.

Cependant, cette théorie est invalidée car dès 1900, dans le livre de Nikolaï Slyunin; "Territoire d'Okhotsk et du Kamtchatka", la rivière Palatka, coulant aux abords de la ville est déjà mentionnée, la description se basant sur les résultats d'une expédition d'un ingénieur minier. Il est écrit :

Comme la R504 Kolyma n'était alors pas en construction à la fin du , ayant été décidée que dans les années 1930, la légende est invalidée.

Selon Iouri Nekhoroshkov, un spécialiste des toponymes de la région, le nom viendrait plutôt des chasseurs, car à cause de certaines pierres blanches au niveau de Palatka, les chasseurs depuis le haut des montagnes les auraient prises pour des tentes éclaircies par le soleil. Le nom viendrait alors bien de l'objet.

Il existe cependant une dernière théorie concernant l'origine du nom. La rivière Khassyn s'appelait autre fois Even Atkan, atkan signifiant caillou. Cet ancien nom aurait d'ailleurs donné son nom au village d'Atka, à environ  au nord de Palatka. La première syllabe viendrait quant-à-elle de la langue évène, l'adjectif pour pierre se prononçant « pne'len », mais pouvant aussi se prononcer « palya ». Ainsi, les évènes auraient qualifiés la rivière Atkan de rocheuse, donnant ainsi Palatka.

Un indice en faveur de cette origine serait la préposition pour la introduire la ville. En effet au lieu d'utiliser la préposition russe « в » utilisée pour les villes, régions et pays, la préposition pour introduire la ville est  « на » , celle utilisée pour les cours d'eau et les chaînes de montagnes. Le nom viendrait ainsi de la rivière et de son adjectif.

Géographie

Situation
Palatka se situe au nord-est de la Sibérie. Elle se situe sur la rive droite de la rivière Khassyn, juste avant sa confluence avec la rivière Palatka. Elle se situe à  au nord-est de Magadan, et à  à l'est de Moscou.

Climat
Le climat de Palatka est classifié en tant que Dfb par la classification de Köppen. L'amplitude des précipitations est de , celle des températures est de .

Histoire
Palatka est fondé en 1932, avec la construction la R504 Kolyma et le premier bâtiment fut un garage automobile. Les années suivantes, Palatka se développe avec l'apparition de camps hébergeant en 1937 près de 3000 personnes. Le Dalstroï fonde ainsi dans le village trois camps de travailleurs, dont un réservé aux femmes.

L'année suivante, un plan pour la ville est adoptée. Ainsi, une école et plusieurs industries voient le jour et le dépôt automobile possède près de 500 voitures. Malgré la guerre, Palatka continue de se développer et en 1950, une ligne à voie étroite est ouverte entre le port de Magadan et Palatka, afin de transporter les ressources aurifères et sylvicoles de la région. Cependant, il fermera 2 ans après l'arrêt du Dalstroï, en 1955.

En 1953, avec la création de l'oblast de Magadan, Palatka obtient le statut de comme urbaine et devient le centre administratif du district Khassynski. À la fin des années 1950, le chemin de fer est démantelé et en 1966, une ferme d'état est créée.

Palatka a connu sa plus forte croissance à partir des années 1970, le village devenant un dortoir pour les chercheurs d'or et mineurs travaillant dans la région, et parmi eux ceux des usines de Karamken, à  au nord.

Palatka subira cependant la dislocation de l'URSS, perdant plus de la moitié de sa population en 10 ans.

Urbanisme
Contrairement aux autres villages de la région, les édifices de Palatka et lieux publics de Palatka sont très bien entretenus. Cela est dû à un homme d'affaires russe et député, Alexander Basansky, qui a financé de nombreux projets. Ainsi, Palatka est connue dans la région par ses bâtiments colorés en bleu, jaune et rose pastel, rendant une atmosphère enfantine. De plus, les routes sont bien entretenues. Il y a 4 fontaines dans le village soit le village avec le plus de fontaines par habitant de toute la Russie, et plusieurs aires de jeux et de nombreuses statues ont été construites sous son mécénat.

Cependant, de nombreux habitants sont sceptiques, car même si la qualité de vie est quasi égale à celle de Magadan pour une population plus de 30 fois plus petite, à quoi cela sert d'améliorer la qualité de vie si la région n'a pas d'avenir.

Le village est de plus équipé d'un centre sportif ouvert en 2021.

Population
Recensements (*) ou estimations de la population

Transports

Palatka se trouve sur la R504 Kolyma, à  au nord de Magadan. Des liaisons de bus sont assurées entre les deux villes, ainsi qu'avec l'aéroport de Magadan.

Jumelage

 Palatka est jumelée à  quand les deux villes se sont aperçues qu'elles portaient le même nom, bien étant d'origines totalement différentes, la ville de Floride dérivant d'un nom amérindien.

Galerie

Notes et références

Notes

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Magadan

Palatka (Russie)


The Raveonettes are a Danish indie rock duo, consisting of Sune Rose Wagner on guitar, instruments and vocals, and Sharin Foo on bass, guitar and vocals. Their music is characterized by close two-part vocal harmonies inspired by The Everly Brothers coupled with hard-edged electric guitar overlaid with liberal doses of noise. Their songs juxtapose the structural and chordal simplicity of 1950s and 1960s rock with intense electric instrumentation, driving beats, and often dark lyrical content (e.g., crime, drugs, murder, suicide, love, lust, and betrayal), similar to another of the band's influences, The Velvet Underground.

Biography

Early years

The duo met in Copenhagen and, after forming the band, began recording Whip It On at Once Was & Sauna Recording Studio, a former Sony Studios facility. They booked the studio for three weeks during non-session down time late in 2001 and handled all production chores by themselves. Adding guitarist Manoj Ramdas and jazz drummer Jakob Hoyer, The Raveonettes booked one of their first gigs at the SPOT festival in Aarhus, the second largest city in Denmark. After the release of Whip It On on the seminal Danish Crunchy Frog label, Hoyer and Ramdas would contribute to the next three Raveonettes albums, along with other additional musicians. However, by the time Lust Lust Lust was released in 2007, Sune and Sharin would be the only two musicians credited, showing a return to the dynamic around the time of the mini-album.

Officially,the band was discovered by Rolling Stone editor David Fricke at the SPOT festival, and his rave review of the duo immediately resulted in a number of offers from major labels. Unofficially, the band discovered that David Fricke would be present at the SPOT festival, and they rushed a band together and headed for the festival. The band is managed by Richard Gottehrer, who has been with them from the start.

Whip It On was named "Best Rock Album of the Year" at the Danish Music Awards (Denmark's Grammy equivalent) on 1 March 2003, while The Raveonettes were picked by Rolling Stone and Q Magazine as being among the harbingers of the "Next Wave" of contemporary music.

In 2006, Blender named Sharin Foo one of rock's hottest women, alongside Courtney Love, Joan Jett and Liz Phair.

Chain Gang of Love
The band's first full-length album, Chain Gang of Love, was produced by Richard Gottehrer and The Raveonettes' own Sune Rose Wagner. The album was recorded in Denmark and New York from 9–17 October, 6–12 November, and 4–10 December 2002, and mixed in London in early 2003. The thirteen songs on Chain Gang of Love are written by Sune Rose Wagner with the exception of "That Great Love Sound", which Sune co-wrote with Gottehrer. Portions of this song were featured in a U.S. ad for Kmart.  The album is notable in that all the songs were written in the key B-flat major.

Pretty in Black
The band's follow-up album, Pretty in Black, broadened their musical palette, featuring guest vocals from Ronnie Spector of The Ronettes as well as guest instrumental spots from Maureen Tucker (of The Velvet Underground) and Martin Rev (of Suicide). This was their first album in which Sharin Foo did not play bass; instead, The Raveonettes added bass player Anders Christensen, who had toured with seminal jazz drummer Paul Motian, amongst others. Christensen recorded on the album and toured with the band. At the end of the 2005 tour, guitar player Manoj Ramdas left the band to concentrate on his new band SPEKTR.

The video for the single "Love in a Trashcan", directed by Peder Pedersen, features pink bars and blocks with words like "Vamp" and "Teaser" scrolling by the band members, and is reminiscent of an early-1960s cosmetic ad.

Lust Lust Lust
The duo's third studio album, Lust Lust Lust, was released in November 2007 in Europe and February 2008 in the U.S. The album received generally positive reviews, with the NME'''s Hardeep Phull describing it as "their most engrossing album."

In December 2008, Sune Rose Wagner released a solo album, simply titled Sune Rose Wagner. All of the songs are sung in his native language of Danish.

 In and Out of Control
The Raveonettes' fourth album, In and Out of Control, was released 6 October 2009, with "Last Dance" released as the lead-off single. The album was co-written and produced by Thomas Troelsen. Both "Last Dance" and "Suicide", another song from the album, have been featured on The CW's Gossip Girl.

Raven in the GraveRaven in the Grave, The Raveonettes fifth album, was released 4 April 2011. The album has produced three singles to date.

Observator
The duo released a new album, titled Observator, on 11 September 2012. The lead single 'Observations' was released 25 June. The second single 'She Owns the Streets' was released 9 July.

Pe'ahi
The band's seventh album, Pe'ahi, was released 22 July 2014. Due to the purposeful lack of promotion or formal announcement of a release date the album was dubbed a "surprise" release.

2016 Atomized (Anti-Album), hiatus and return
In 2015 the band announced the Rave-Sound-of-the-Month saying that in every month of 2016 the band were recording and releasing a new song. Dubbed by the band as the Anti-Album, the twelve songs were released individually for download online in each month of the year and were released 21 April 2017 as a full album titled 2016 Atomized.

In March 2018 the band surprise released a song called "Ghost", a previously unreleased track from 2016 Atomized. The duo are also set to embark on an indefinite hiatus to allow Sune to release a solo album in 2018; though this never materialised. In November 2020, the band released the song "Snowstorm", their first release in over two years.

The band returned to touring in 2022, performing their EP Whip It On in full at various festivals throughout the summer as well as a tour at the end of the year. New music is also in the works, with a new album completed in late 2023.

 Instruments
During live performances, the band usually utilizes Fender instruments (Sune uses a number of Jazzmasters while Sharin opts for either Mustang or jazz bass, and a Jazzmaster). Sune plays a number of different guitars and basses on their albums, including different Fenders, Gibsons, and Gretsches. In the fall of 2005, the tour van containing the band's equipment (including Sune's prized 1960 Jazzmaster and Sharin's treasured Gretsch 6120) was stolen during their tour of the U.S.A.

On their 2007 tour, the band used the following effects pedals:

Sune:
 Electro-Harmonx Pulsar
 ProCo Rat Distortion
 Boss Mega Distortion MD-2
 Dunlop Jimi Hendrix Octave Fuzz
 Boss Digital Reverb RV-2 & RV-5
 Danelectro Spring King
 Boss Chromatic Tuner TU-2

Sharin:
 Boss TR-2 Tremolo
 ProCo Rat Distortion
 Boss Digital Reverb RV-5 (3x)
 Zvex Fuzz Factory Vexter
 Boss Chromatic Tuner TU-2

 Band line-up by album
 Chain Gang of Love line-up
 Sune Rose Wagner: guitars and vocals
 Sharin Foo: bass and vocals
 Manoj Ramdas: guitars
 Jakob Hoyer: drums

 Pretty in Black line-up
 Sune Rose Wagner: guitars, vocals, synth, percussion, drums, bass, and programming
 Sharin Foo: vocals and percussion
 Jakob Hoyer: drums and percussion
 Anders Christensen: bass, percussion, and organ
 Manoj Ramdas: guitar

 Subsequent line-up
 Sune Rose Wagner: instruments and vocals
 Sharin Foo: vocals

 Discography
 Studio albums

Notes
1 Lust Lust Lust's inclusion of 3D glasses rendered it ineligible for the UK Albums Chart.

 EPs
 Whip It On (6 August 2002) (UK No. 114)
 Sometimes They Drop By (23 September 2008)
 Beauty Dies (21 October 2008)
 Wishing You a Rave Christmas (25 November 2008)
 Into the Night (24 April 2012) (DEN No. 36)
 The End (23 July 2015)

 Compilations
 Rarities/B-Sides (15 December 2011)

 Singles

 Soundtracks and compilations FIFA 2004 (2003) with "That Great Love Sound"Driv3r (2004) with "Bowels of the Beast"
 Stubbs the Zombie: The Soundtrack (2005) with "My Boyfriend's Back" (cover of The Angels' #1 hit)
 Nordkraft – Original Soundtrack (2005) with "Beat City"
 Amnesty International's Instant Karma (2007) with "One Day at a Time" (John Lennon cover, download only)Whip It! Soundtrack (2009) with "Dead Sound"Drive Angry Soundtrack (2011) with "You Want the Candy"Batman: Arkham City (2011) with "Oh, Stranger"Catch .44 Soundtrack (2011) with "Dead Sound"Van God Los de serie (2012) with "Evil Seeds"Lockout (2012) with "Beat City"A Psych Tribute to the Doors (2014) with "The End" (The Doors cover)American Honey (2016) with "Recharge & Revolt"Can't Get You Out of My Head'' (2021) with "Recharge & Revolt"

References

External links

 Interview with Sharin Foo + Sune Rose Wagner by Strangeways Radio – 30 September 2012
 The Raveonettes' Sharin Foo:  The New Gay Interview

Rock music duos
Danish indie rock groups
Noise pop musical groups
Danish musical duos

The Raveonettes


When the Dust Has Settled er et jazzalbum med Trine-Lise Væring fra 2000.

Spor

Medvirkende
 Kontrabas – Johannes Lundberg
 Trommer – Peter Danemo
 Flygel – Carsten Dahl
 Vokaler – Trine-Lise Væring

Referencer

Eksterne henvisninger

Album fra 2000

When the Dust Has Settled


Mortgage, Türkçe anlam karşılıklarında; Tutsat, tutulu satış, ipotekli satış, rehinli satış ya da mortgage bir malın kendisinin güvence olarak gösterilerek, ödünç alınan parayla satın alınması anlamına gelen iktisadi terimdir.

Tutulu satış genellikle taşınmaz mal (çoğunlukla da yapı) satınalımlarında kullanılır. Bu gibi satışlarda, parasal kurumlar ödünç verdikleri tutar (kredi) geri ödenene dek, taşınmaz mala el koyabilme yetkisini ellerinde tutarlar. Bu tutu, parasal kurumların ödünç verdikleri para için bir güvence niteliğindedir. Bu yöntem, özel ya da tüzel kişilerin, bir taşınmaz malın ederi kadar paraları başlangıçta olmasa da, malı alıp, genellikle 15-30 yıllık süre (Türkiye'de bu süre maksimum 10 yıldır)  içerisinde parça parça ödemelerini ve sonunda da tümüyle sahip olmalarını sağlar. Ödeme tamamlandığında, tutu durumu ortadan kalkar.

Geri ödeme

Ödünç verilen tutar, ödünç isteyenin geri ödeme kapasitesine (genellikle aylık gelirinden giderleri çıkarıldıktan sonra hesaplanır) ve satın alınmak istenen taşınmaz malın "Hemen Paraya Çevrilebilir Değeri"ne (HPÇD) bağlıdır. HPÇD genellikle malın değerinin %75'i ile %90'ı arasında olur ve borcun ödenememesi durumunda malın parasal kurumca hemen satılabileceği tutara denk gelir. Ödemelerde gecikme olduğu takdirde parasal kurumlar kalan borcun tamamını tahsil etmek amacıyla tutulu malın satışını isteyebilmekte ve satışın borcu karşılayamaması durumunda ise borçlu hakkında icra takibi yapma hakkını saklı tutmaktadır.

Kanunlar ve vergilendirme
Tutu yöntemiyle ödünç alınan tutarın geri ödenmesinde, genellikle o ülkedeki vergi yasalarına ve ödünç alanın alabileceği risklere bağlı olarak değişik parasal yapılar kullanılır. Örneğin borç faizlerinin vergiden düşülebildiği ülkelerde (ABD gibi), geri ödemelerin faiz olan kısmınını borçlu gelirinden düşebilir.

Birçok ülkede, özellikle de gelişmiş ekonomilerde, ev, iş yeri satınalımlarının tutu yöntemiyle yapılması çok olağandır.

Türkiye'de Konut Kredisi Kullanım Şartları

 Satın alacağınızın ev için konut kredisi kullanırken en çok evin ekspertiz değerinin %90'ını tutarında kredi kullanabilirsiniz. %10 oranında peşinat sunmanız istenir.
 Satın alacağınız ev, banka tarafından rehinlenir. İpotek tutarı genelde çektiğiniz kredi tutarının 2 katı olacak şekilde uygulanır.
 Bankalar, müşterinin kredi puanına ve gelir durumuna göre ipotek harici kefil de talep edebilirler.
 18 yaşını dolduran her vatandaş, gerekli şartları taşıdığı sürece konut kredilerine başvurabilir.
 Konut kredilerinde en yüksek vade sayısı 120 ay olarak belirlenmiştir.
 Konut kredilerinde geri ödeme süresi uzun olduğu için, bankalar genel olarak hayat sigortası zorunluluğu koyar.

Konut kredisi için istenilen belgeler:

 Başvuru formu
 Nüfus cüzdanı
 Gelir belgesi
 Tapu fotokopisi
 Ekspertiz raporu
 Tamamlanmamış binalar için kat irtifakı
 Şirket sahipleri için ticaret sicil gazetesi fotokopisi

Farklı ülkelerde
Avrupa ülkelerinde geçerli olan kredi vadeleri 10 ile 30 yıl arasında değişmektedir fakat 15 yıllık ipotek kredilerinin verilmesi daha yaygındır. Avusturya, Almanya, Danimarka, Hollanda, İsveç gibi ülkelerde 30 yıla kadar ipotek kredisi verilmektedir. Birleşik Krallık'ta genellikle dalgalı oran uygulanırken, Almanya ve İspanya'da sabit oran; Danimarka ve Fransa'da hem sabit oran hem de değişken oran uygulanmaktadır. İpotekleri mevduatla finanse eden ülkelerde değişken oranlı krediler için daha esnek geri ödeme planları sunulmaktadır. Danimarka'da, erken geri ödeme komisyonu olmaksızın 25-30 yıllık sabit oranlı ipotek kredileri yaygındır. Avrupa Birliği'nin bazı ülkelerindeki bankalar, ipotek kredisi tutarı için yalnızca üst eşiği değil, aynı zamanda minimum borç tutarını da belirlemektedir. Aynı şekilde Portekiz, İspanya, Yunanistan ve Kıbrıs'ta minimum ipotek kredisi tutarı 100.000 Euro'dur.

ABD'de ipoteklerin önceden onaylanması da alışılmadık bir durum değildir. İpotek için, ev satın almakla ilgilenen kişiler genellikle, kredi geçmişlerini kontrol edecek ve gelirlerini doğrulayacak ve daha sonra belirli bir miktara kadar kredi alabileceklerine dair garanti verebilecek bir borç verene gidebilirler. Minimum peşinat %3 olup, %20 ve üzeri katkı payı sözkonusu olduğunda ipotek sigortası istenmemektedir. Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ipotek kredilerinin karakteristik bir özelliği, devletin sübvansiyonlar ve bireysel ipotek programlarının ek finansmanı yoluyla ipotek sektörüne önemli destek sağlamasıdır.

Kaynakça

Emlak terimleri

Ekonomi
Emlâk
Bankacılık
İngilizceden Türkçeye geçen sözcükler

Mortgage


An Habenaria rhodocheila in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Fletcher Hance. An Habenaria rhodocheila in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. r. philippinensis
 H. r. rhodocheila

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Habenaria

Habenaria rhodocheila


Shingo Morita (født 9. december 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama FC, Mito HollyHock og Ventforet Kofu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shingo Morita


Kruschka (), der Krug, war ein russisches Volumenmaß und war im Handel mindestens seit 1820 den Flüssigkeiten vorbehalten. Kruschka wurde auch Osmuschka oder Galenok bezeichnet.
Gesetzlich wurde der Wedro in 10 Kruschka geteilt. Es gab aber auch die ältere Teilung mit 8 Kruschka/Osmuschki.
 1 Kruschka/Osmuschka = 77 Kubikzoll = 80 Pariser Kubikzoll =  Liter
 1 Wedro/Eimer = 610 Pariser Kubikzoll = 12,2989 Liter
 1 Wedro = 10 Kruschka = 100 Tscharka
Praktisch aber wurde der Eimer in 6 Stof aus praktischen Gründen geteilt. (1 Kruschka =  Wedro). Das ergab eine kleine Abweichung der Velte oder dem Viertel.
 1 Kruschka oder Asmin = 10 Tscharka
 1 Tschetwert =  Miedro = 2 Kruschka
 1 Kruschka = 1,22989 Liter
 1 Tscharka = 2 Tschkalik = 0,122989 Liter
 320 Kruschka/Osmuschki = 1 Sarckowaja Votschka/(Faß)
Die Maßkette war
 1 Botschka/Faß/Tonne =  Pipe =  Oxhoft =  Ohm =  Anker =  Steekan = 40 Wedro =  Viertel/russ.Velte = 320 Stof/Stoof = 400 Kruschka =  Bierbouteille = 640 Weinbouteille = 4000 Tscharka
In anderer Beziehung war 1 Tscharka =  Weinbouteille =  Bierbouteille =  Stof

Das halbe Volumen der Kruschka wurde als Polukruschka bezeichnet.

Literatur
 Johann Gottlieb Georgi: Geographisch-physikalische und naturhistorische Beschreibung des russischen Reiches. Band 1, Friedrich Nicolovius, Königsberg 1797, S. 29.
 Herders Conversations-Lexikon. Freiburg im Breisgau 1855, Band 3, S. 667.

Einzelnachweise

Altes Maß oder Gewicht (Russland)
Volumeneinheit

Kruschka


An Eleocharis stenocarpa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Knute Knut Svenson. An Eleocharis stenocarpa in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis stenocarpa


An Eragrostis tracyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock. An Eragrostis tracyi in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Florida. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis tracyi


"Urgența din Cipru" a fost o confruntare armată în Cipru, pe atunci colonie britanică, între 1955 și 1959. Britanicii s-au confruntat cu Organizația Națională a Luptătorilor Ciprioți (EOKA), aceasta urmărind eliminarea colonialismului și unirea Ciprului cu Grecia (enosis). În conflictul armat s-au implicat și turcii ciprioți care au format Organizația de Rezistență Turcă (TMT).  Conflictul s-a încheiat în 1959 cu semnarea Tratatelor de la Londra și Zurich, prin care a fost recunoscută independența Ciprului față de Marea Britanie, dar fără unirea cu Grecia.

History
În 1954, Marea Britanie și-a anunțat intenția de a transfera cartierul general al armatei sale din Suez (biroul Comandantului-șef din Orientul Mijlociu) în Cipru. Insurgența a început pe 1 aprilie 1955. După o serie de incidente care au urmat acestei date, guvernatorul general John Harding a declarat starea de urgență pe 26 noiembrie în același an.

Britanicii au avut dificultăți în activitatea de strângere a informațiilor cu privire la EOKA pentru că populația majoritară de origine greacă ajuta organizația sau se temea de aceasta. Un alt obstacol l-a reprezentat reducerea de personal cauzată de Criza Suezului și de problemele din peninsula Malay. Spre sfârșitul anilor '50, britanicii s-au bucurat de ceva mai mult succes. Cipru a devenit republică independentă în 1960, iar Marea Britanie a păstrat controlul asupra a două teritorii suverane, corespunzătoare bazelor militare de la Akrotiri și Dhekelia.

În ianuarie 2019, guvernul Marii Britanii a acceptat să plătească 1 milion de lire unui număr de 33 de ciprioți care au fost torturați de forțele britanice în timpul revoltei. Printre cei 33 s-au aflat o femeie, în vârstă de 16 ani la acel moment, care a susținut că a fost deținută și violată în mod repetat de soldați, precum și un bărbat care a pierdut un rinichi ca urmare a interogatoriului. Plata despăgubirilor a venit ca urmare a declasificării unor documente guvernamentale în 2012, deși ministrul de externe Alan Duncan a declarat că "plata despăgubirilor nu însemană o recunoaștere a vinovăției", dar că "guvernul a fost de acord să încheie înțelegerea pentru a pune capăt litigiului și pentru a evita o viitoare creștere a costurilor".

Referințe

Suezului, Criza
Istoria Ciprului
Anii 1950

Urgența din Cipru


ත්‍රිපිටක කොරියානා (අර්ථය. ගොර්යෝ ත්‍රිපිටකය) හෙවත් පල්මන් දේජංග්‍යොං ("අසූ දහස් ත්‍රිපිටකය") යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ත්‍රිපිටකයෙහි කොරියානු ප්‍රභේදයකි. දැව මුද්‍රණ අච්චු 81,258ක කැටයම් කරන ලද මෙය 13වන සියවසේ දී නිර්මාණය විය. මෙය බෞද්ධ ත්‍රිපිටකයෙහි හන්ජා අක්ෂරවලින් රචිත ලොව වඩාත්ම සවිස්තරාත්මක සහ පැරණිතම පිටපත වන අතර, මාතෘකා 1496ක් ඔස්සේ වෙළුම් 6568ක, අක්ෂර 52,330,152 යුක්තව නිර්මිත මෙහි දෝෂ හමු වී නැත. මෙහි සෑම දැව අච්චුවක් සෙන්ටිමීටර 24 උසින් ද, සෙන්ටිමීටර 70 පමණ දිගින් ද යුක්ත ය. මෙම අච්චුවල ඝනකම සෙන්ටිමීටර 2.6 සිට 4 දක්වා අගයයන් ගන්නා අතර, සෑම අච්චු ඵලකයක්ම කිලෝග්‍රෑම් තුනේ සිට හතර දක්වා බරකින් යුක්ත ය. මේවා එක මත එක තැබුවහොත්, එහි උස බෙක්දු කන්දේ උසට සමාන එනම්, 2.74 km පමණ පමණ වන අතර දික් අතරට තැබුවහොත් 60 km පමණ දිගැති වේ. මේවායේ සමස්ත ස්කන්ධය ටොන් 280 පමණ වේ. වසර 750කට පමණ පෙර නිර්මාණය වුව ද, මෙම දැව ඵලක තවමත් අගනා තත්ත්වයෙන් පවතියි. මෙම ත්‍රිපිටක කොරියානා සමූහය දකුණු කොරියාවේ දකුණු ග්‍යොංසං පළාතේ හේඉන්සා බෞද්ධ විහාරයේ තැන්පත් කොට තිබේ.

ආශ්‍රේයයන්

උද්ධෘත කෘති

බාහිර සබැඳි

Tripitaka Koreana (Site in Korean with electronic scans of the Tripiṭaka)
The Korean Tripiṭaka
National Heritage
(Haeinsa) National Treasures    32
UNESCO

දකුණු කොරියාවේ ජාතික වස්තූන්

ත්‍රිපිටකය
කොරියානු
ගොර්යෝවේ සංස්කෘතිය
ගොර්යෝවේ බුද්ධාගම

ත්‍රිපිටක කොරියානා


Poliocephalus é um género de aves da família Podicipedidae, vulgarmente conhecidas como mergulhões.

Este género contém duas espécies:

 Mergulhão-grisalho (Poliocephalus poliocephalus)
 Mergulhão-maori (Poliocephalus rufopectus)

Poliocephalus
Podicipedidae
Géneros de aves

Poliocephalus


Haikou (kínverska: 海口; rómönskun: Hǎikǒu; Hai-k'ou), er höfuðborg og fjölmennasta borg Hainan eyju og héraðs við suðurströnd Alþýðulýðveldisins Kína. Hún er stjórnsýslu-, efnahags- vísinda- menningar- og samgöngumiðstöð héraðsins. Borgin er við norðurströnd Hainan eyju, við ósa Nandu-ár. Norðurhluti borgarinnar er hverfið á Haidian-eyju, sem er aðskilið frá meginhluta Haikou með ánni Haidian, hliðarár Nandu. Haikou, sem einnig er þekkt sem "Kókoshnetuborgin", er hitabeltisborg með góðum strandsvæðum og þægilegu loftslagi. Árið 2017 bjuggu þar um 2.3 milljónir íbúa.

Staðsetning
Haikou borg er staðsett við norðurströnd Hainan eyju, við ósa Nandu-ár. Hún liggur frammi fyrir Leizhou-skaga, yfir 15 km breitt Hainan sund.
Norðurhluti borgarinnar er hverfið á Haidian-eyju, sem er aðskilið frá meginhluta Haikou með ánni Haidian, sem er hliðará Nandu.

Borgin nær yfir 2.280 ferkílómetra landsvæði og liggur að Wenchang í austri, Chengmai í vestri, Ding'an í norðri og Qiongzhou-sundi í norðri.

Haikou er staðsett í hitabeltinu og er strandborg með fallegu strandsvæði og þægilegu loftslagi. Strandlengja borgarinnar er um 136 kílómetra löng. Hún er víðfeðm, samfelld og með fínan hvítan sand.

Vegna staðsetningar þykir tíminn október til maí vera besti tíminn fyrir ferðalög til Haikou. Þá er sjór rólegur og veður er notalegt. Frá maí til október er rigningartími í Haikou, gjarnan með fellibylgjum.

Saga
Haikou var byggð upp sem herstöð á 13. öld og var víggirt á tíma Mingveldisins (1368–1644).

Haikou byggðist upphaflega sem höfn fyrir Qiongshan, hina fornu stjórnsýsluhöfuðborg Hainan-eyju, sem staðsett var um 5 kílómetra inn til landsins. Höfnin er staðsett vestur af mynni Nandu, aðalfljóts Hainan. Þótt þar sé ekki góða náttúruleg höfn hefur hún alltaf þjónað sem aðalhöfn eyjunnar.

Eftir að Qiongshan borg var opnuð fyrir utanríkisviðskipti, samkvæmt Tianjin sáttmálanum (1876) fór Haikou borg að keppa við hina gömlu stjórnsýsluborg.

Haikou var síðan stofnuð sem sérstakt sýsla árið 1926 og hún náði íbúafjölda Qiongshan á þriðja áratug síðustu aldar.

Eftir hernám Japana (1939-1945) í seinna kínverska-japanska stríðinu var höfn Haikou byggð verulega upp.

Eftir seinni heimsstyrjöldina voru hafnarborgin Haikou og Hainan eyja áfram undir stjórn þjóðernissinna, þar til kommúnistar náðu eyjunni á sitt vald.

Frá árinu 1949 hefur Haikou haldið stöðu sinni sem aðalhöfn Hainan eyju og sinnt meira en helmingi heildarviðskipta eyjunnar. Hún hefur komið í stað Qiongshan sem stjórnsýsluborgar eyjarinnar. Hainan var síðan gert að héraði árið 1988 og Haikou varð héraðshöfuðborg. Síðan þá hefur Haikou upplifað tímabil mikils hagvaxta og fólksfjölgunar. Innviðir borgarinnar hafa verið bættir hratt.

Árið 2002 var loks samþykkt að sameina Haikou-borg og hina gömlu Qiongshan borg í nýja Haikou-borg.

Efnahagur

Matvælavinnsla er mikilvæg atvinugrein í borginni. Mikið magn landbúnaðarafurða og búfjár er flutt út frá borginni. Þá er framleiðsla gúmmívara, rafeindatækni, lyfja, véla og bifreiða, meðal helstu atvinnugreina Haikou.

Haikou er hafnarborg. Meira en helmingur viðskipta Hainan byggir á hafnarstarfssemi hennar.

Ferðaþjónusta er mikilvæg atvinugrein fyrir Hainan eyju og vaxandi fyrir Haikou borg sem er að þróast í að vera aðlaðandi strandsvæði og viðskiptamiðstöð. Markmiðið er að borgin verði lykilmiðstöð Suður-Kína fyrir ferðamennsku.

Menntun
Í borginni eru margar háskólastofnanir og rannsóknarstofnanir. Þar er meðal annarra Hainan háskóli, sem er alhliða rannsóknarháskóli og telst til lykilháskóla Kína.

Samgöngur

Haikou borg er tengd við Sanya (syðstu borg Hainan eyju) og aðrar borgir eyjunnar með hraðbrautum.

Haikou Meilan alþjóðaflugvöllurinn er með flug til annarra stórborga í Kína, sem og til Tælands, Singapúr og fleiri landa Suðaustur-Asíu.

Tenglar

 Hainan hérað.
 Kínversk vefsíða borgarstjórnar Haikou. Skipulag, saga, fréttir og fleira
 Ensk vefsíða borgarstjórnar Haikou . Skipulag, saga, fréttir og fleira
 Ensk vefsíða Encyclopaedia Britannica um Haikou.
 Vefsíða Travel China Guide um Haikou borg.. Ferðahandbók fyrir borgina: Almennar upplýsingar, samgöngur, helstu ferðamannastaði, veður o.fl.

Heimildir

Borgir í Kína

Haikou


Kıpçaklar veya Kumanlar (Rusça: По́ловцы Polovtsı ya da Кума́ны Kuman, Çince: 钦察, Qīnchá), eski Türk halklarından biridir. Dilleri Kıpçakça olup üç kol halinde gelişim göstermiş ve daha sonra da Kıpçak dillerine kaynaklık etmiştir.

En azından 8. yüzyıldan beri bilinen, kıbçak/kıpçak adı dışında, aynı Türk topluluğu için, üçü yerli (Türkçe) ve dördü de yabancı olmak üzere toplam yedi ad tespit edilmiştir:
Diğer Türk kavimlerinin kullandığı, İslamî tarih ve coğrafya edebiyatında görülen ve daha sonraları Moğol ve Çin kaynaklarında da rastlanan kıpçak;
Genellikle Bizans yazarları tarafından kullanılan ve nadiren Rus, Şark ve Latin kaynaklarında da görülen kuman;
Daha çok Macarların benimsediği ve birkaç Arapça coğrafya kitabında da bulunan kun adları, yerli sözler iken;
 11. yüzyıldan beri Rus metinlerinde bulunan polovets;
Bremenli Adam'ın 11. yüzyıla ait Latince eserinde zikrettiği palladi;
 13. yüzyıl Orta Almanca ve Latince metinlerde görülen valwen;
Edessalı Mateos'un 12. yüzyıldan kalmış Ermenice kitabında zikrettiği xarteşk'n adları da, komşuluk temaslarından sonra yapılmış birebir kelime tercümeleridir. Hem Türkçede hem de diğer dillerde Kıpçak-Kuman sözcükleri sarışın anlamına gelmektedir.

Kıpçaklarda da diğer bazı Türk boylarında olduğu gibi bir "sarışın"lık ve açık renk göz durumu söz konusudur. Ayrıca görüşlerden bazıları etnonimin Rusça versiyonu olan polovets adının Slav dillerinde hep sarı değil, bazen mavi rengi(göz) de bildirdiğini belirtir.

Tarih

Kıpçaklar, tarih sahnesine 9-11. yüzyıllar arasında, İrtiş boylarında Kimeklerle iç içe çıkmışlardır. Bunlar daha 8-9. yüzyıl civarında Orta Asya'dan Urallara geçmiş ve burada üstünlük kurmuşlardır. Sonra onları Siriderya boylarında, Oğuzlarla yan yana ve Orta Asya'ya dağılmış hâlde görüyoruz. Kıpçaklar, Moğol istilasından önce de Siriderya, İdil ve Don arasında, Kafkas ve Kırım dağlarında, Hazar'ın kuzey düzlüğü ile bugünkü Kazakistan'ın orta ve kuzeybatı kısmında yaşayıp pek çok Türk kavmi ile karışmışlar ve İran, Suriye, Rusya, Doğu Avrupa ve Bizans ile askerî, ticarî ve iktisadî ilişkiler kurmuşlardır. Önceleri "Mafazat Al-guz" (Oğuz bozkırı) diye bilinen topraklar da, artık XIII. asırda Deşt-i Kıpçak adıyla anılmaya başlanmıştır. Çin'den Don nehrine, Ural'dan Karadeniz'e kadar olan alana yayılan Kıpçaklar, bu devirden sonra da büyük bir hareketlilik içindedirler.

Daha ziyade Macar tarihçilerinden edinilen bilgilere göre, 1020 civarında, Batı Sibirya'da büyük bir Kimek-Kıpçak kavimler birliği vardır. Kuman (Macarca Kun) kavim yapısının, Kunlar ve Sarıkların yanı sıra en önemli üçüncü halkı olan Kıpçaklar bu devirde birleşmişler ve kaynaşmışlardır; sonraları çok meşhur olan Kuman kavim adı da, işte bu devirde ortaya çıkmıştır. Bu devirde görülen Kuman-Kıpçak kavimler birliğinden evvel, Kuman halkı daha doğuda yaşarken, Sarı Uygurları yenip ülkelerini işgal etmişler ve bu halkın bir kısmını kendilerine bağlamışlardır. İşte bu Kuman-Sarı Uygur birleşmesi, 10. yüzyılın ikinci yarısında, Kıtaylar ve komşuları Kayların sıkıştırmasıyla, batıya, Oğuzların ve Karlukların topraklarına yönelmişlerdir. Bu göçün devamıyla, yukarıda zikredilen Oğuz bozkırı, artık, tarih kaynaklarında Kıpçak bozkırı olarak yer almaya başlayacaktır. Onların tarihte az görülen bu yürüyüşleri, 11. yüzyılda Rus beyliklerine karşı kazandıkları bir dizi galibiyetten sonra, Karpatlar'a, Balkanlar'a kadar sürecektir. Böyle gelişen Kıpçak-Kuman varlığı, 13. yüzyılın sonlarına kadar, bu bölgenin tayin edici bir gücü olagelmiştir. Balkanlardaki Eflak-Boğdan Prensliğini Kıpçaklı Komutan Toktemirusun oğlu Başbuğ Basarapa kurmuştur. Önemli Kıpçak Başbuğlarından biri olan Kopyak (köpek) sık sık Rus Knezlerine baskın yaparak Kırım sahil hattının yükünü hafifletmiş Rusları sibirya bölgesine hapsetmiştir.

Özellikle 13. yüzyılda, Moğol akınları önünde, Avrasya bozkırlarında çok geniş bir alana yayılan Kıpçaklar, dinamik bir güç olarak komşu devletlerin bazen korkulu düşmanı ve bazen de güvenilir müttefikleri olmuşlarsa da çok parçalanmışlar ve tarihte, kendi adlarıyla anılan bir devlet bırakamamışlardır.

Bölgeye Kumanlar'dan yadigar kalan bir isim de Kemençe'dir. Kemençe, Kumanlar da şahıs ismi olarak da kullanılmıştır. 1290 da Macar Kralı IV. Laszlo'yu öldüren Kumanlardan birinin adı Kemenche idi. Kemençe ismini Kumanların yayıldığı sahalarda da görmek mümkündür. Kırım yarımadasında Kemençe, Küçük Kemençe, Murzatar Kemençe isimli köyler bunlardan bazılarıdır. Gagauzlarda Kemençe kelimesinin anlamı Keman olup Kemençe çalıp oynanan oyunun adı da Horodur.

Anadolu coğrafyası içinde özellikle Gümüşhane, Bayburt ve Artvin'in ilçeleri olan Şavşat, Yusufeli gibi bölgelerdeki Kıpçak unsurlar toponimi ve etnografya çalışmaları ile takip edilebilmektedir.

 Moğol İstilası
1237'de Moğol İmparatorluğu'nun saldırısına uğramış ve 1239'da tamamen yenilgiye uğramışlardır. Bu yenilginin ardından Kıpçakların bir kısmı bugünkü Rusya, Ukrayna ve Kazakistan toprakları üzerinde kurulan Altın Orda'nın egemenlik sahasında kaldılar. Diğer kısımları ise Deşt-i Kıpçak topraklarından değişik bölgelere yayıldılar.

 Mısır'da Memlûkler
Kıpçakların esas sahalarının dışında Mısır bölgesi, onların savaşçı güç ve köle (Ar: memlûk) olarak geldikleri bir bölgedir. Zamanla bu bölgede hakimiyeti ele geçirip Memlûk Devleti'ni kurmuşlardır. Böylece, Mısır'da Bahriye Memlûkleri olarak bilinen hanedanı kurdular. Memlûkler'in en önemli hükümdarı olan Sultan Baybars, Kırım yarımadasında doğmuştur. Memlüklerde  Mısır tarihinde önemli yeri olan; Kutuz, Aybek, Aktay, Kalavun gibi önemli Kıpçaklı askeri komutanlar yetişmiştir. Bu komutanların mukavemeti Mısır'ı Moğol istilasından korumuştur.

 Macaristan'da Kunlar
Kıpçak Diyarının Moğol istilasına uğramasıyla Başbuğ Köten komutasında Yaklaşık 40.000 haneli bir grup ise bugünkü Macaristan'a gitmiş ve Kunlar denilen etnik grubu oluşturmuştur. Kıpçak Beylerinden Kemenche Macar kralına suikast düzenleyerek öldürmüştür. Macaristan Kıpçakları Hristiyan olarak dil ve kültürlerini kaybetmişler zannediliyordu ama son yıllarda Macaristan'da kendilerinin Köten Han'ın torunu olduğunu söyleyen ve Büyük Kumanistan yani Nagykunsag'ın bir şehri olan Karsak civarında yaşayan 75.000 civarında bir Kıpçak Türk grubunun olduğu tespit edilmiştir. Bunlar Hristiyandırlar. Bu Kıpçakların dili olan Kıpçakçay'ı Macaristan'da son kullanan kişi 1804 yılında ölmüştür. Fakat bu dilden kalan son hatıra bir dua hâlen söylenmekte ve bilinmektedir. TRT yapımı Özütürk belgeseli bunları kayda almıştır.

 Anadolu'da Kıpçaklar

Bizans Arazilerini ve Şehirlerini yağmalayan efrafta başıboş dolaşan Kıpçaklar Bizans arazilerine zarar vermelerini engellemek ve onların askeri yeteneklerinden faydalanmak isteyen İmparator III. İoannis, Bizans hizmetine aldığı bu Kıpçaklardan bir kısmını Trakya ve Makedonya'da bir kısmını da Anadolu'da Menderes Havzasına (Menderes nehri ve çevresine) bir kısmını ise Frigya ve Bitinya  topraklarına (Günümüzde Ankara, Afyon, Eskişehir, Bolu, Düzce, Kastamonu, Sakarya, Zonguldak), İznik İmparatorluğu ve Latin İmparatorluğu topraklarına, Moğol ve Selçuklu tehlikesinden korunmak için yerleştirildiler."Batı Anadolu'daki Türk Yayılışına Karşı Bizans İmparatorluğu'nun Kuman-Alan Topluluklarını Balkanlardan Anadolu'ya Nakletmesi""IV. Haçlı Seferi'nin Ardından Batı Anadolu'da Mücadele Eden İki Rakip: İstanbul Latin Krallığı ve İznik İmparatorluğu", Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, S.1., Temmuz, 2015, s. 9-25.GOLUBOVSKİY, P.V., Peçenegi, Torki i Polovtsı Rus i Step Do Naşestviya Tatar, Veçe, Moskva, 2011.VASARY, Istvan, Kumanlar ve Tatarlar Osmanlı Öncesi Balkanlar'da Doğulu Askerler (1185-1365), 2. Baskı, çev. Ali Cevat Akkoyunlu, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 2015."A Broken Miror: The Kıpçak World In The Thırteenth Century", The Other Europe ın the Middle Ages, Avars, Bulgars, Khazars and Cumans, ed. By. Florin Curta, Roman Kovalev, Brill, Leiden-Boston, 2008, s. 379-412. Bugün bu illerdeki Kıpçak-Kuman asıllı köyler bu tarihte Anadolu'ya girmiştir.

Bazı araştırmacılar III. Ioannes Vatatzes'in bu uygulamasının pek işe yaramadığım ve Kumanların Türkmenlerle karışmasıyla bölgenin Türkleşmesinin hız kazandığını ileri sürerken II. Theodoros Laskaris "Sen Kuman'ı batı bölgelerinden buraya getirmek suretiyle onun cinsinden doğuda hizmet eden bir kavim yarattın ve Türklerin sınırlarına ikamet etmekle Türklerin batıya doğru durmadan ilerlemelerini önledin" ifadeleriyle babasının bu nüfus transferi politikası ile Balkanlardan Anadolu'ya kalabalık sayıdaki Kuman topluluklarının ikamet ettirilmesi sonucunda Anadolu'daki Türklerin Batı yönündeki yayılmalarının önüne geçildiğinden övgüyle söz etmektedir. Çağdaş Bizans yazarlarından Pakhymeres de III. Ioannes Vatatzes'in bu uygulamasını İznik İmparatorluğu'nun en önemli icraatı olarak yorumlamaktadır. Aynı şekilde bir diğer Bizans müellifi Akropolites'in ifadelerinden de Kumanların Anadolu'da yerleştirilmesinin çok mantıklı bir hareket olduğunu düşündüğü anlaşılmaktadır". Gerçekten de İoannes'in sınır savunmasını başarı ile sürdüren kuvvetlerini Kumanlar ile desteklemesi mevcut şartlarda akıllıca bir davranıştı.

Amasra'nın biraz doğusundan başlayan İznik imparatorluğu ile Selçuklular arasındaki sınır, Sakarya Nehri'ne paralel olarak bir yay şeklinde güneydoğuya doğru inerek Anadolu'nun güneybatı sahillerinden denize dökülen Dalaman Çayı'na kadar uzanıyordu. Sınırın İznik imparatorluğu tarafındaki hat boyunca çok sayıda kale bulunmaktaydı. Ayrıca iki devlet arasında herhangi bir yerleşimin olmadığı boş araziler (Selçuklu Uç bölgeleri) uzanmaktaydıki bu bölgelerde Türkmenler ve İznik sınır savunmacıları (Akritai) arasında sık sık çatışmalar yaşanmaktaydı. İznik İmparatorluğu'nun Karadeniz sahili boyunca sahip olduğu topraklar Amasra'dan batıya doğru uzanan dar sahil şeridinden ibaretti. İç kesimler Selçukluların denetimindeydi. Bununla birlikte İznik yönetimi açısından asıl sorunu XII. yüzyıldan itibaren Selçukluların akınlarının yoğunlaştırdıkları Menderes havzası ve Türkmenlerin yoğun olarak bulundukları güney sınırı teşkil etmekteydi. Özellikle Anadolu'nun güney batısındaki bölgelerde sürüleri ile dolaşan kalabalık Türkmen toplulukları büyük bir tehdit oluşturmaktaydı. Anadolu'daki soydaşları ile aynı savaş taktiklerini ve silahları kullanan Kumanların bu bölgede yerleştirilmesi hiç şüphesiz hareketli Türkmen atlılarına karşı yerleşik savunma hattından daha etkili bir yöntemdi. Kumanlardan çoğunlukla hafif süvari birlikleri olarak yararlanan Bizans yönetimi Kumanları aynı zamanda ordu içinde de kullanmaktaydı. III. Ioannes Vatatzes, bu Kumanlardan Anadolu'da yararlandığı gibi Balkanlardaki mücadeleler sırasında da faydalanmaktaydı. Nitekim 1242 yılındaki Selanik kuşatması sırasında Vatatzes'in ordusunda Kumanların da olduğunu bilmekteyiz".

III. Ioannes Vatatzes'in ardılları döneminde de Kumanların Bizans ordusundaki varlığı devam etmiştir. 1256 yılında II. Theodoros Laskaris'in Selanik valisinin yanında bıraktığı birlikte 300 Kuman bulunmaktaydı". 1259 yılında Epir Hükümdan II. Mikhail Dukas ve müttefikleri Sicilya Kralı Manfred ve Akhaia Prensi Guillaume Villahardouin'in ordusu ile Pelagonya Ovası'nda karşı karşıya gelen İznik ordusunda 1500 Macar, 300 Alman ücretli asker, 600 Sırp atlısı ve bir miktar Bulgar kuvvetinin yanı sıra 1500 Türk (Selçuklular kast ediliyor) ve İznik İmparatorluğu'nun doğu sınırı ile ilgili olarak, 2000 kişilik Kuman süvari birliği bulunmaktaydı. Savaş sırasında şiddetle düşmana saldıran Türk ve Kuman birlikleri sayesinde Bizans ordusu önemli bir zafer kazanmıştır. 1261 Temmuz'unda İstanbul'a girerek 57 yıllık Latin işgaline son veren VIII. Mikhail Palaiologos'un muzaffer komutanı Aleksios Strategopulos'un kuvvetleri içerisinde de 800 Kuman bulunmaktaydı.

Başkentin yeniden İstanbul'a nakledilmesinin ardından tüm dikkatin batıya çevrilmesi ile Anadolu'nun yerli askerleri gibi Kumanların da bu kez Avrupa'daki mücadelelerde kullanıldıkları göze çarpmaktadır. VIII. Mikhail'in 1263-1264, 1270-1272 ve 1275 yıllarındaki Avrupa seferlerinde ordusunda kalabalık sayıda Kuman askerinin varlığı bilinmektedir.

imparator III. Ioannes Vatatzes'in iktidarı döneminde Bizans hizmetine giren bu Kuman topluluğu ile ilgili son kayıt II. Andronikos'un Epir kuşatması sırasında sergiledikleri disiplinsiz davranışlar ile ilgilidir. 1291 yılında Epir Despotluğu ile Napoli Krallığı arasında bir ittifak kurulmasından endişelenen Bizans yönetimi 1292 yılında Epir üzerine sefer düzenledi. Otuz bin piyade ve on dört bin süvariden ibaret olan Bizans ordusunun ana gücünü Türkler ve Kumanlar oluşturmaktaydı. Başlangıçta birkaç başarı elde eden Bizans kuvvetleri daha sonra Akhaia Prensi'nin Epir'e yardım etmek üzere kuvvetleri ile bölgeye gelmesiyle geri çekilmek zorunda kaldı. Bu harekat sırasında Kuman birliklerinin ordunun disiplinini bozan düzensiz hareketleri sonucu geri çekilme bozguna dönüşmüş ve Bizans'ın Epir seferi büyük bir hayal kırıklığı ile son bulmuştu. Türk yayılışına engel olma yolundaki  Moğol istilası sonrası Bizans hizmetine alınan Kumanlardan bir kısmının da imparatorluk sarayında görev yaptıkları ve zaman içinde yüksek mevkilere geldikleri görülmektedir. Nitekim Kuman beylerinden birisinin oğlu olan Syrgiannés (Sytzigan: Sıçğan: Sıçan) vaftiz edilerek Hristiyanlığı kabul ettikten sonra Palaiologos ailesinden bir kadınla evlenmiş ve daha sonra Megas Domestikos unvanını almıştı. Onun soyundan gelenlerin Bizans İmparatorluğundaki varlığı yaklaşık 100 yıl boyunca devam etmiştir. Bizanslaşmış bu Kuman ailesinin son temsilcisi de ailenin ilk üyesi gibi Syrgiannés adını taşımaktaydı. Makedonya ve Trakya valiliği yapılan Syrgiannés, yaşlı imparator II. Andronikos ve torunu arasında 1320 yılında başlayan mücadelelere katıldıktan sonra gözden düşmüş ve 1334 yılında imparatorun adamları tarafından öldürülene kadar sönük bir hayat sürmüştür.

Güney-batı Anadolu bölgesindeki ikinci bir Kıpçak grubu ise, 1230'da Anadolu Selçuklu Devleti Sultanı Alaeddin Keykubat'ın Celâleddin Harzemşah'ı mağlup etmesinden sonra Anadolu'nun çeşitli bölgelerine yayılmış ve Batı Anadolu'da horzumlu ismiyle yaşamaya devam etmiş olan göçebe bir Oğuz-Kıpçak cemaatidir . Bu aşiret, bölgede Peçin, Muğla, Köyceğiz ve Bozöyük'te meskûndur H. 923'te (1517) bölgede yaşayan horzum oymağı, 1318 haneye ve 7590 nüfusa sahiptir Harzemşahlar'ın göçebe Kıpçak boylarıyla ilişkileri, Selçukluların Kıpçaklarla olan ilişkisinden daha fazla idi Bölge ağzındaki Kıpçakça unsurları bu oymak temsil etmektedir. Bizans İmparatoru John III Doukas Vatatzes (III. Ioannes Vatatzes) (1222- 1254) zamanında Selçuklu uç beylerine karşı Anadolu'nun özellikle batı bölgelerinde tampon oluşturmak amacıyla Balkanlardaki Hristiyan Kumanları yerleştirmiştir. Bu bölge, Sinop'un batısından Menderes vadisine kadar olan hattır. Batı Karadeniz bölgesindeki bir diğer Kıpçak etkisi de Kastamonu havalisinde hüküm sürmüş olan Çobanoğulları beyliği dönemine dayanır. Selçuklu emirlerinden Hüsameddin Emir Çoban, Karadeniz'i aşarak Kıpçak bozkırlarına bir sefer yapmış ve buradan sayısız ganimet ve köle ile dönmüştür 1223'te Rus ordusuyla birlikte Moğollara karşı koyan ve yenilen Kıpçaklar, Ruslardan ayrılarak Balkanlara ve Kırım'a yönelmişlerdir. Kırım'a gelenler, devam eden Moğol saldırıları yüzünden Suğdak üzerinde deniz yoluyla Sinop'a gelmişler ve Bolu, Düzce, Karabük, Kastamonu, Zonguldak ve Bartın yörelerine yayılmışlardır Ayrıca Candaroğulları beyliği döneminde Kırım ve Kıpçak bölgesi ile deniz ticareti artmıştır. Hatta Mısır ile Deşt-i Kıpçak bölgesinin ticaret merkezi Bartın yöresi olmuştur.

Macaristan'a yerleşmiş 7 Kuman kabilesinden biri olan Olaş boyu, Oğuz-Kıpçak savaşı sonrası Oğuzlara katılmışlardır. Bunlardan Anadolu'ya göçen Ulaş kabilesinden olanlar, geleneklerinin ve halk sanatlarının bir kısmını korumayı başarmışlardır. Olaş adının mânâsı ise "Birleşmiş", "İttifak yap" olan Olaştır.

Ulaşlar-Ulaşlı-Ulaş isimli yerleşim yerlerinin Bulunduğu iller ise : İçel, Ankara, Tekirdağ, Tokat, Muğla, Artvin, Sivas, Kocaeli, Nevşehir, Mardin, Gaziantep, Siirt, Bolu, Kütahya olmak üzeredir. Macar müzik adamı  Béla Bartók 1936 yılında derleme yapmak amacı ile Toroslar'da Ulaş soyundan gelen Yörük köylerine gitmiş Ulaş Yörük köylerinde dinlediği türkülerin Macar Halk Müzikleri ile benzediğini fark etmiştir, dinlediği Türkülerin benzeri Slavlar'da,Yunanlar'da, Rumenler'de yoktur. Araştırmalara göre Macar Halk Müziğinin 1000 Yıldan daha genç bir Türk etkisi vardır, bu miras ise Macaristan'a göçen Kumanların mirasıdır.

Kumanların torunlarının kimler olduklarıyla alakalı çeşitli görüşler ileri sürülmüş olsa bile, Anadolu'ya yerleştirilen Kumanların akıbeti hakkında herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Kumanların asimile edilme amaçlı değil, kendi savaşçı özelliklerini muhafaza edecekleri şekilde yerleştirilmiş olmaları doğaldır. Yani Vatatzes bunları iyi ve uysal bir yurttaş yapmak için değil, kendi topraklarını doğudan gelecek istilalara karşı savunabilmek için yerleştirmiştir. Bu nedenle İznik İmparatorluğunun bu Kuman grubu üstünde herhangi bir asimile etme çabası içine girmediklerini düşünebiliriz. Bu dönemde Stratiotes olarak yerleştirilen Kumanların sayıları net olarak bilinmemektedir. Ancak sadece Büyük Menderes havzasına yerleştirilenler için 10.000 gibi bir rakam telaffuz edilmektedir. Kumanların bu şekilde yerleştirilmesi Roma savunma hattının güçlendirilmesi demek olduğundan ve doğudan gelen Türkmen ve Moğol akınlarına karşı da bir tür tampon görevi gördükleri için İznik İmparatorluğunun topraklarının güvenliği bu şekilde güven altına alınmıştır. İznik İmparatorluğu döneminde Kumanların yerleştirildikleri bölgeler ile günümüzde Manav olarak adlandırılan bir Türk grubunun yaşadıkları bölgeler birbirleriyle neredeyse örtüşmektedir. Manav adı verilen bu Türk grubu özellikle Çanakkale, Balıkesir, Yalova, Bursa, Bilecik, Sakarya, Düzce, Zonguldak ve Kocaeli illerinin köylerinde, ayrıca İstanbul'un Anadolu Yakasındaki köylerde, Bolu ve Eskişehir illerinde yaşamaktadırlar ki bu bölge İznik İmparatorluğunun Anadolu'da 13. Yy'daki topraklarının önemli bir bölümüne denk gelmektedir. Bahsi geçen bu grubun köyleri bölgedeki en eski yerli Türk köyleri olarak bilinmektedir. Manav Türkleri ile alakalı ne yazık ki fazla bir çalışma yoktur. Sadece dilciler ve dil bilimciler tarafından az sayıda ve lokal olarak dil çalışmaları yayınlanmıştır. Ancak bu bizce eksik kalmış, dil verilerinde görülen ve bu çalışmalarda dikkati çekilen Kuman (Kıpçak) ağız özellikleri dönemsel bir etki olarak görülmüştür. Ancak bundan sonra konuyla alakalı yapılacak olan çalışmalarda, yukarıda verdiğimiz tarihsel veriler ışığında, konunun farklı bir gözle yeniden incelenmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

 Askeri güç
Kıpçak askerleri genelde kargı kullanan Süvari birliklerinden oluşmuştur. Otorite sahibi askerler miğfere bağlı maskeler kullanırdı.

Savaş yöneticisi olarak genelde Başbuğ'lar bulunurdu. Askerlerden farklı kıyafet giyerlerdi. Askeri olarak çok gelişen Kuman Devleti'nde Başbuğlar, ordu için çok büyük önem teşkil etmekteydiler.

Daha önceki Türk devletleri gibi Hatun'lara önem vermişlerdir. Orduda birçok kadın asker yer almıştır.

 Gürcistan'da Kıpçaklar

Gürcüler ile Kuman-Kıpçaklar arasındaki ilk temaslar, Kuman ve Kıpçaklar'ın Rusya'nın güney bozkırlarında göçebe bir konfederasyon kurduğu 11. yüzyıla kadar uzanıyor. Onların Gürcistan ile ilişkileri genellikle barışçıldı. Dahası dönemin Gürcü siyasetçileri Kuman ve Kıpçaklar'ı Selçuklu fetihlerine karşı potansiyel müttefikler olarak görüyorlardı. Gürcü vakayinamelerine göre, Gürcüler göçebelerin iyi dövüş becerilerinin, cesaretlerinin ve emrindeki büyük insan kaynaklarının farkındaydı.

Gürcü-Kuman/Kıpçak birliğinin mimarı, on binlerce Kuman-Kıpçak savaşçısını kullanan ve onları 1118'deki hükümdarlığı sırasında Gürcistan'a yerleştiren Kral IV. Davit (1089-1125) idi. Davit'in Selçuklu işgalcilerine karşı mücadelede askeri reformlarının ana parçalarından biri olan bu etkinlik, aralarında kralın kendisi ve baş danışmanı ve hocası Giorgi Çkondidi'nin de bulunduğu üst düzey bir Gürcü heyetinin Kıpçak karargahına ziyaret düzenlemesi ile oldu. Göçebelerle olan bu ittifakı güçlendirmek için Davit, Kuman-Kıpçak prensesi, Atrak Han'ın (Gürcü vakayinamesinde Şaraga'nın oğlu) kızı Guranduht ile evlendi ve yeni akrabalarını Gürcistan'a yerleşmeye davet etti. Kral, Kıpçaklar ve Alanlar arasında bir ateşkese aracılık etti ve 1109'da Atrak'ı mağlup eden Kiev'in Rus Büyük Dükü Vladimir Monomah ile göçebe kabilelerin Gürcistan'a serbest geçişini sağlamak için bazı istişarelerde bulunduğuna inanılıyor.

Bu diplomasi sonucunda, Atrak yönetimindeki 40.000 Kuman-Kıpçak ailesi Gürcistan'a yerleşti. Anlaşmaya göre, her Kuman-Kıpçak ailesi Gürcü ordusuna tam silahlı bir asker verecekti. Onlara toprak ve silah verildi ve kralın doğrudan kontrolü altında düzenli bir güç haline geldiler. Beş bini kraliyet muhafızlarının bir parçasıydı; geri kalanlar ise Selçuklu Türklerine karşı esas olarak sınır bölgelerine gönderildi. Gürcistan'ın orta Kartli ovalarını kışlak ve Kafkasya eteklerini yaylak olarak kullanarak yarı göçebe bir yaşam tarzına öncülük ettiler.

Doğu Slav kroniklerinin Orta Çağ koleksiyonu, Vladimir Monomah'ın 1125'te ölümünden sonra Atrak Han'ın kardeşi Don Kıpçaklarından Sırçan Han'ın Atrak'a bir ozan göndererek eve dönmesini istediğini belirtir. Efsaneye göre han, ozanın sesini duyup onun getirdiği steplerin otlarını kokladığında, kırsaldaki göçebe hayatından dolayı vatan hasreti çekmiş ve sonunda Gürcistan'ı terk etmiştir. Ancak yine de bir grup Kıpçak paralı asker Gürcistan'a yerleşti, Ortodoks Hristiyanlığı benimsedi ve hatta yerel halkla karıştı.

Gürcüler tarafından "naqivchagari" (yani, asimile olmuş Kıpçak) olarak bilinen Hristiyanlaştırılmış (ve artık Gürcüleştirilmiş) Kıpçak subayları, zamanın aristokrasisinin isyanlarını bastırmada belirleyici bir rol oynadılar. Gürcü kraliyetine olan bağlılıkları prestijlerini artırdı ve III. Giorgi (1156-1844) döneminde Kıpçaklar, eski, bencil aristokrasinin tam tersi yeni bir askeri aristokrasi yarattı. Bu, Giorgi'nin halefi Kraliçe Tamara'yı (1184-11213) neredeyse tüm yüksek rütbeli Kuman-Kıpçakları kovmaya zorlayan aristokratik muhalefette büyük bir memnuniyetsizliğe neden oldu.

Tamar'ın halefi IV. Giorgi (1213-1223), belki de on binlerce göçebe Türk paralı askerini kullanmaya devam etti. Gürcüler onlara "Kivçağni Ahalni", yani "yeni Kıpçaklar" diyorlardı. Ancak bazıları kraliyet ordusunda hizmet etmeyi reddetti ve modern Azerbaycan topraklarında bulunan Gence ve Arran'a taşındı. Daha sonra Gürcüler bu çeteleri yendi ve yok etti. Göçebelerin bir kısmı Gürcü saflarında hizmet vermeye devam etse de, bir dizi Kuman-Kıpçak müfrezesi 1225'te Gürcistan'a yaptığı seferde Celâleddin Harezmşah'ye katılarak zaferini sağladı. Kıpçaklar, 1230'ların sonlarında Moğolların Gürcistan'ı işgali sırasında her iki tarafta da savaşmış olsalar da çoğu daha sonra Moğollara karıştılar.

 Genetik
Mayıs 2018'de Nature dergisinde yayımlanan bir genetik çalışmada, yaklaşık olarak MS 1000 ila 1200 yılları arasındaki zaman dilimine ait iki Kıpçak erkeğinin kalıntıları incelenmiştir. Bir erkek bireyin kalıntısı, Baba tarafından Y-DNA Haplogrup C, Anne tarafından ise MtDNA - F1b1b taşıyıcısı olduğu ve Doğu Asya atalarına sahip olduğu belirlenmiştir, diğer erkeğin ise MtDNA D4 taşıyıcısı olduğu tespit edilmiş ve Avrupa atalarına sahip olduğu gözlemlenmiştir.

 Dini inanç
Kıpçaklar Şamanizm inancına bağlıydılar. İslami merkezlerin yakınlarında Müslümanlığın kabul edilmesi meydana geldi. Bazı Kıpçaklar ve Kumanlar'ın 11. yüzyıl dolaylarında Müslümanlar ile olan çatışmalarında müttefik oldukları için Gürcüler'in aracılığıyla Hristiyanlık inancını benimsedikleri bilinir. Ayrıca Kıpçak Hanı Otrok'un kızı ile evli olan Gürcü Kralı IV. Davit'in isteğiyle büyük bir kitle vaftiz olmuştur. 1120'den itibaren bir Kıpçak millî Hristiyan klisesi ve önemli bir ruhban sınıfı bulunmaktaydı.. Moğol istilasını takiben Altın Orda Kıpçakları arasında İslam inancının popülerliği artmıştır.

 Codex Cumanicus Codex Cumanicus (Kodeks Kumanikus), Karadeniz'in kuzeyindeki Kıpçak Türklerinden (Kumanlar) İtalyanlar ve Almanlar tarafından 14. yüzyılda derlenmiş iki bölümlük bir eserdir.

Sözlük-metinler derlemesi olarak sayılabilecek eserin adı Latincedir ve Kuman Kitabı olarak Türkçeye çevrilebilir.

 On Bir Batı Kıpçak Boyu (Ak Kıpçaklar)
 TOKSOBA (Dokuzoba): Tatar kökenlidir. Moğollarla işbirliği yaparak Durutları yok etmenin eşiğine getirmiştir.
 JETİOBA (Yedioba): Kalabalık bir boydur.
 BURDJOGLİ (Burçoğlu): Kıpçak Toplumunun Merkezini oluşturan boylardan biridir.
 ELBARLİ (Kurtbölgeli): Kıpçak Hanları bu boydan seçilirdi.
 KANGAROGLİ (Konguroğlu): Peçenek asıllıdır. Sonradan Kıpçak organizasyonuna girmiştir.
 ULADJOGLİ (Ulaşoğlu): Macaristan'da iz bırakmış bir boydur.
 DURUTLAR (Dörtler-Dörtoba): Moğol saldırısından büyük zarar görmüş Deşti-Kıpçak'dan göçmüştür.
 KULABOGLİ (Kulobaoğlu): At besleme kültürü çok güçlüdür.
 JORTAN (Çortan): Turna balığı anlamına gelmektedir.
 KARABİRKLİ (Karaşapkalı): Peçenek asıllıdır.
 KOTAN (Kutan): Kuman asıllıdır.

 Tarihte kayıtlı Kıpçak Bey ve Komutanları
Atraga (atrak): Dağıstan, Şaman - Kendisine bağlı 40.000 takipçisi ile Gürcistan'a göçmüştür.
Asen: Bulgaristan, OrtodoksAktay: Mısır, Müslüman - Kutuz tarafından öldürülmüştür.
Aybek: Mısır, Müslüman - Kutuz tarafından öldürülmüştür.
Baybars: Mısır, Müslüman - En meşhur Kıpçakdır. Kutuz'u süikast düzenleterek öldürtmüş ve yerine geçmiştir.
Basaraba: Eflak-Boğdan, Ortodoks - Balkanlar'daki Basarabia adlı bölge kendisine atfen namlandırılmıştır. Eflak -Boğdan prensliğini kurmuştur.
Baytursun: Dağıstan, ŞamanGeorge TERTER: Bulgaristan, OrtodoksGorgor: Gürcistan, OrtodoksJortan: Artvin, Ortodoks - Mensubu olduğu Çortan Boyu ile anılmış şahsi ismi kullanılmamıştır. Osmanlı tapularında kendisine ait mülklerden bahsedilmektedir.
Toktemirus: Eflak- Boğdan, Ortodoks - Basaraba'nın babasıdır.
Sevinç: Dağıstan, ŞamanStefan ŞİŞMAN: Bulgaristan, Ortodoks - Sishman ailesi uzun yıllar Bulgar Kraliyet ailesini oluşturmuştur.
Şaraga (sarıcık): Kırım, Şaman - Önde gelen Fetihci komutanlardandır. Hayatı boyunca aktif bir politika izlemiş komşu milletlere korku salmıştır. Baskın düzenleyip köle alma konusunda oldukça başarılı idi.
Tumanbay (dumanbey): Balkanlar, ŞamanKemenche: Macaristan, Ortodoks - Macar Kralına Suikast düzenleyip öldürmüş, Yakalanıp idam edilmiştir.
Kubasar (ters saldıran): Gürcistan, Ortodoks - Darbe ile Başkomutanlıktan alınmış üzüntüden felç olmuştur. Kendisine bağlı oymaklar Rize'ye göçmüştür.
Kutlu Aslan: Gürcistan, ortodoks - Kubasar'a darbe düzenlemiş yeni yönetimde rol almıştır.
Kutuz: Mısır, Müslüman - Aybek ve Aktay 'ı öldürmüş, Baybars'ı keşfetmiştir. Yönettiği Ayn Calut Muharebesi ile Dünya'da Moğolları yenen ilk komutan olmuştur. Baybars'ın düzenlettiği süikast sonucu ölmüştür.
Kopyak (köpek): Kırım, Şaman - Kırım Bölgesinin önde gelen Başbuğlarındandır.
Köten: Macaristan, Şaman - Macaristan'ı istila etmiş, Kral ile anlaşarak kendisine bağlı 40.000 takipçisi ile yerleşik hayata geçmiştir.
Könçek (pantolon): Kırım, Şaman - Önde gelen komutanlardandır. Balkanlara sık sık inmiş Bizans ordularını çok yıpratmıştır.
Kalavun: Mısır, MüslümanTapar HAN: Güney Rusya, Şaman - Kıpçak organizasyonunu kuran ilk Kıpçak Hanıdır. Elbarli Boyuna mensuptur.
Akbaş: Romanya, Ortodoks - Devlet adamı.
Akkuş: Romanya, Ortodoks - Devlet adamı.
Çolpan: Romanya, OrtodoksToluntay: Romanya, OrtodoksPayandur: Romanya, OrtodoksTutarkan: Romanya, OrtodoksBerkiş: Romanya, OrtodoksBalika (Balık): Balkanlar, Şaman - Dobric'in babasıdır.
Dobriç: Balkanlar, Şaman - Balkanlardaki Dobruca Devletini kurmuştur.
Buğa (Boğa): Romanya, OrtodoksÖtemiş: Romanya, OrtodoksAltunapa: Balkanlar, Şaman  - Devlet adamı.
Kumantay: Balkanlar, ŞamanSargis: Gürcistan, OrtodoksTugorkan: Güney Rusya, Şaman - Bönek ile birlikte peçenek baskınını yönetti,
Küre: Güney Rusya, Şaman - Tugorkan ile birlikte  Kiyef knezliği baskınını yönetti.
Tomuzaba: Balkanlar, Şaman - Devlet adamı.
Arslanaba: Balkanlar, Şaman - Devlet adamı.
Temirtaş: Romanya, Ortodoks - Devlet adamı.
Berçil: Romanya, ortodoks - Devlet adamı.
Berendey: Romanya, Ortodoks - Devlet adamı.
Burçka: Moldova, Şaman - Macaristan'a ilk saldırıyı yapmıştır. Emrindeki kitlelerle toplu halde vaftiz olmuştur. (1233)
Boluş: Güney Rusya, şaman - 1055 Pereyaslavl knezliği antlaşmasını yapmıştır.
İskal: Güney Rusya, Şaman - Kıpçak Boy birliğinin sağlanmasıyla kuzey saldırılarını başlatandır.
Kapuç: Balkanlar, ŞamanBenek: Güney Rusya, Şaman - Tugorkan ile birlikte peçenek baskınını yönetti.
Balaban: Hindistan Delhi, Müslümanİldeniz: Azerbaycan, Müslüman.Boztogan: Romanya, Ortodoks - Devlet adamı.
Basar: Romanya, Ortodoks''' - Devlet adamı.

 Kıpçaklaşma
Doğu Kıpçakları bir zamanlar hakimiyetleri altında bulundukları Kimek boyları ve Yenisey Kırgızları (Eski Kırgızlar) ile birleşerek Kırgız (eskiden Ruslarca Kara Kırgız) adı altında Altay, Yedisu ve Tanrı Dağlarında hayatlarına devam etmiştir.

Karaçay-Balkar Türkçesi konuşan topluluğun temellerinde Kuban Bölgesine yerleşen Kara Bulgarların olduğu düşünülmektedir. Karaçaylar ve Balkarların atalarının 11. (Omeljan Pritsak'a göre) ya da 13. (Ufuk Tavkul'a göre) yüzyıldan sonra Kıpçaklaştıkları düşünülmektedir.

András Róna-Tas'a göre bazı Kazan Tatarları Kıpçaklaşmış Volga Bulgarlarıdır.

Orta Kıpçakça dönemine ait Ermeni Kıpçakçası adı verilen yazmaları bırakanların Kıpçaklaşmış Ermeniler olduğu ileri sürülür.

 Miras
Modern Türk akademisyenlerine göre, Gürcistan'daki Kuman-Kıpçak varlığının izleri Türk-Gürcü sınır bölgelerinde özellikle bulunabilir. Mevcut yerel aile adlarından bazılarını, bir zamanlar Gürcistan'a hizmet etmiş olan Kıpçak boylarıyla ilişkilendirmektedirler. 1944'te Sovyet diktatörü Josef Stalin tarafından Gürcistan'dan sürülen büyük bir Müslüman topluluk olan Ahıska Türkleri, bazen Gürcistan'ın Orta Çağ Kuman-Kıpçaklarının olası atalarından biri olabileceğini iddia etmektedirler.

Kaynakça
Özel

Genel

 "Polovtsi". The Columbia Encyclopedia'', Altıncı Baskı. 2001-05.
 "Pouchenie". Vladimir Monomah. Orta Çağ Rus Kronolojisi (Rusça).
 Bugünkü Kıpçak Türkçesi, Mustafa Öner, TDK, Ankara, 1998
 Artvin ve çevresi Kıpçak Türk Tarihi: (Kurat ,Akdes Nimet-Türk kavimleri ve Türk Devletleri,s83,84.Kırzıoğlu,kıpçaklar s.148-M.Fahrettin Kırzıoğlu).-- Çoruh boyu kıpçak Türkleri kitabı-M.Fahrettin Kırzıoğlu,Yukarı kür ve Çoruh boylarında kıpçaklar Ankara 1992.
 Türk Tarihinde Kıpçaklar, Prof. Dr. Saadettin Gömeç

Dış bağlantılar

Kıpçaklar


تصغير
عجلتون هي قرية لبنانية من قرى قضاء كسروان في محافظة جبل لبنان.
يبلغ عدد سكانها حوالي 4000 نسمة تقريباً، ترتفع عن سطح البحر بواقع 850متر، تتميز بصيف ساحر ودرجة حرارة رائعة، وشتاؤها متوسط حيث تبلغ كثافة تساقط الثلوج إلى 20سم في شهور يناير وفبراير ومارس، فيها مساحات واسعة من المزروعات كأشجار الزيتون والكرمة والتين والفواكه بشكل عام، تتوسطها كنيسة تاريخية تسمى كنيسة «مار زخيا العجائبي» الأثرية والتي يعود تاريخ بناؤها إلى أكثر من 500 عام، وشيدت على انقاض الكنيسة القديمة.
يسكنها العديد من العائلات اللبنانية العريقة منها آل الخازن وآل غصن وآل البريدي وآل مالك وآل الهاروني وآل صفير وآل خليفة... وعدداً من العائلات الكريمة الأخرى، يتميز ابناؤها بالكرم وحسن الضيافة، ويذكر أن العديد من شبابها اشتهروا بدراسة قطاع السياحة والفندقة ومنهم الشيف «نجيب البطرك» والشيف «توفيق الهاروني» وغيرهم...
وشغل عددأً من أبناءها عدداً من المناصب والمسئوليات السياسية والاشتغال بالشأن العام منهم الأخوين فيليب وحبيب الخازن والشيخ كلوفيس الخازن والشيخ الياس الخازن...
ونذكر أحد أشهر أبناء الطائفة المارونية الأب جليل بولس صفير، عميد كلية اللاهوت في جامعة الروح القدس بالكسليك، حيث شغل منصب كاهن رعية «مار زخيا عجلتون».

أعلام
 هلن الخال
 يوسف بطرس الخازن

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء كسروان
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات أرثوذكسية شرقية في لبنان
تجمعات الروم الملكيين في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
مدن لبنان

عجلتون


Monteverdia é um gênero de plantas da família Celastraceae.

Em 2017 uma revisão taxonômica do cientista Leonardo Biral e equipe,  123 espécies foram reclassificadas do gênero Maytenus e agora colocadas no gênero Monteverdia. A revisão por pares foi publicada na revista científica Systematic Botany como Biral, Leonardo; Simmons, Mark P.; Smidt, Eric C.; Tembrock, Luke R.; Bolson, Mônica; Archer, Robert H.; Lombardi, Julio A. (December 18, 2017). "Systematics of New World Maytenus (Celastraceae) and a New Delimitation of the Genus". Systematic Botany. 42 (4): 680–693 .

Algumas espécies selecionadas
Algumas das 123 espécies são:
 Monteverdia buxifolia A.Rich., 1845
Monteverdia eggersii (Loes.) Biral, 2017
Monteverdia harrisii (Krug & Urb.) Biral, 2017
Monteverdia laevis (Reissek) Biral, 2017
 Monteverdia macrocarpa (Ruiz & Pav.) Biral, 2017
Monteverdia manabiensis (Loes.) Biral, 2017
Monteverdia matudae (Lundell) Biral, 2017
Monteverdia microcarpa (Fawc. & Rendle) Biral, 2017
Monteverdia multicostata Cornejo & Biral, 2021
Monteverdia pittieriana (Steyerm.) Biral, 2017
Monteverdia ponceana (Britt.) Biral, 2017
 Monteverdia robusta (Reissek) Biral, 2017
Monteverdia spinosa ((Griseb.) Lourteig & O'Donell) Biral, 2017
Monteverdia stipitata (Lundell) Biral, 2017
Monteverdia zakii Biral & Cornejo, 2021

Referências

Monteverdia


غينادي يفريوجيخين، من مواليد 4 فبراير 1944، وتوفي في 15 مارس 1998، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق.

لعب مع منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم.

مراجع

روابط خارجية

حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
رياضيون من قازان
سوفيتيون فازوا بالميدالية البرونزية الأولمبية
لاعبو الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1968
لاعبو دينامو موسكو
لاعبو كأس العالم 1970
لاعبو كرة قدم أولمبيون من الاتحاد السوفيتي
لاعبو كرة قدم رجالية روس
لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
يفريوزهيكين
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم من قازان
لاعبو منتخب الاتحاد السوفيتي لكرة القدم
مدفونون في مقبرة ترويكوروفسكوي
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1944
مواليد في قازان
وفيات 1998
وفيات في موسكو

غينادي يفريوجيخين


රාවණා ඇල්ල (බඹරගල ඇල්ල) ශ්‍රී ලංකාවේ  පිහිටි සුන්දර දිය ඇල්ලක් වේ.

ජනප්‍රවාද
රාවණා  සම්බන්ධ මනඃකල්පිත  ජනප්‍රවාද මෙම රාවණා ඇල්ල සමග බැඳී පවතී. එම ජනප්‍රවාද අනූව රාමා සහ ඔහුගේ සහෝදර ලක්ෂ්මන විසින් සිය සහෝදරියගේ නාසය කපාදැමීම හේතුවෙන් රාවණා විසින් සීතා  පැහැරගෙන අවුත් මෙම දියඇල්ල පිටුපස වූ ගුහාවක රඳවා තැබූ බව පැවසෙයි. එසේම රාවණා විසින් මෙහි සිට රාවණහත්ත වාදනය කල බවද මිත්‍යා කථාවල පැවසෙයි.

මේවාද බලන්න

 ශ්‍රී ලංකාවේ දිය ඇලි

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ දිය ඇලි

රාවණා ඇල්ල


An Sagittaria pygmaea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Anton Wilhelm Miquel. An Sagittaria pygmaea in nahilalakip ha genus nga Sagittaria, ngan familia nga Alismataceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sagittaria

Sagittaria pygmaea


මැල්සිරිපුර තලංගමුව වළගම්බා රජමහා විහාරය, ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි බෞද්ධ විහාරයකි.
ඉපැරණි විහාරයක් වන මෙය දිනපතා වන්දනාමානයට පාත්‍ර වන පුදබිමකි.

මූලාශ්‍ර


An Restrepia metae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer. An Restrepia metae in nahilalakip ha genus nga Restrepia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Restrepia

Restrepia metae


An Kyllingiella in uska genus han Liliopsida. An Kyllingiella in nahilalakip ha familia nga Cyperaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Kyllingiella

Kyllingiella


Sihem Bensedrine (La Marsa, 28 de octubre de 1950), periodista y activista tunecina.

Biografía
Nacida en Túnez, estudió filosofía en la Universidad Toulouse I, donde obtuvo su título.
Se ha destacado en la lucha por la libertad de expresión y como militante por los derechos humanos. En 1998 participó en la fundación del Consejo Nacional para las Libertades en Túnez, del cual fue portavoz; esta organización estuvo prohibida entre 1999 y 2011.

En 2010 fue distinguida con el Premio Concordia

Vida privada
Está casada con el periodista y activista Omar Mestiri y es madre de tres hijos.

Publicaciones
 Lettre à une amie irakienne (disparue), coll. Cahiers libres, éd. La Découverte, Paris, 2003
 L'Europe et ses despotes avec Omar Mestiri, coll. Cahiers libres, éd. La Découverte, Paris, 2004

Referencias

Enlaces externos

 (en francés) « Tunisie : l'opposante ouvre une nouvelle page », Arte Journal, Arte, 22 février 2011
 (en francés) Sophie Backer, « Sihem Bensedrine. Journaliste », Invité du matin, Radio France internationale, 20 mars 2006

Periodistas de Túnez
Activistas de Túnez
Activistas por los derechos humanos
Revolución tunecina de 2010-2011
Mujeres periodistas de Túnez

Sihem Bensedrine


Maločetinaši su podrazred koji pripadaju koljenu kolutićavaca. Naseljavaju more, kopnene vode i kopno. Tijelo im je jednoliko kolutićavo cijelom dužinom. Na kolutićima se nalaze četine. Epiderma sa žljezdanim stanicama stvara kutikulu, ispod nje su slojevi prstenastih i uzdužnih mišića, čijim naizmjeničnim stezanjem maločetinaši pužu i ruju u tlu. Građa celoma, optjecajnog, ekskrecijskog i živčanog sustava odgovara općem planu građe kolutićavaca. Fotoreceptori, kemijska i mehanička osjetila raspoređena su po cijelom tijelu. Većina maločetinaša hrani se organskom tvari iz sedimenta koji gutaju dok ruju. Prohodno probavilo čini cijev razdijeljena na ždrijelo, jednjak i želudac te dugačko crijevo čiji prednji dio luči enzime za probavu, a stražnji dio služi za apsorpciju hranjivih tvari.

Razmnožavanje
Većinom su dvospolci. Iako se mogu razmnožavati nespolno poprečnim dijeljenjem, uglavnom to obavljaju spolno. Sjemenici i jajnici smješteni su u prednjim - takozvanim spolnim kolutićima tijela. Pojas ima važnu ulogu u razmnožavanju jer žljezdano tkivo pojasa stvara sluz kojom su maločetinaši obavijeni tijekom kopulacije i izmjene spermija. Nakon odvajanja jedinki, žljezdano tkivo luči ovoj kokona u kojem se vrši oplodnja i embrionalni razvitak maločetinaša. Kopnene vrste kokone polažu u tlo, a vodene vrste na dnu ili u vegetaciji. Iz kokona izlaze mlade jedinke.

U Hrvatskoj je najpoznatija kopnena vrsta obična gujavica (Lumbricus terrestris), a vrsta koja živi u muljevitim vodama jest crvena glibnjača (Tubifex tubifex)

Izvori

Kolutićavci

Maločetinaši


كريستوفر نيل ألين  (ولد في 21 يونيو 1985، واسمه الفني هو «كريس» ألين ) هو المغني وكاتب الاغاني الاميركي من كونواي، أركانساس، الفائز في الموسم الثامن لبرنامج أمريكان أيدول.  وقبل برنامج ايدول، كان كريس قد أطلق ألبوم لنفسه بعنوان براند نيو شوز.

نشاته
ولد كريس الن في جاكسونفيل في ولاية أركنسو، لكيمبرلي (née وود) ونيل ألن. وهو أخ أكبر لأخين: أخوه الأصغر، دانييل، وهو مدرب لفريق التشجيع في الكلية. ألن وهو مسيحي، شغل منصب مساعد مدير الموسيقى في الكنيسة الغير طائفية الحياة الجديدة في كلاً من كونواي، أركنساس وليتل روك، أركنساس. شارك ألين في العمل التبشيري حول العالم، بما في ذلك بورما، المغرب، موزمبيق، جنوب أفريقيا وإسبانيا وتايلاند.

بدأ اهتمام الن بالموسيقى في وقت مبكر جدا. بدأ بالعزف على الكمان في المدرسة الابتدائية، وانتقل للعب على الأدوات في جامعة ميلز للدراسات العليا للأوركسترا، وفي نهاية المطاف فاز ببقعة في أوركسترا كل ولايات أركنساس.

وبالإضافة إلى ذلك، قام بتعليم نفسه الجيتار في عمر 13 سنة، كما أنه يلعب البيانو أيضا.ويعتبر تأثره الموسيقى، كما قال في تصريحاته في برنامج ايدول، جاء من البيتلز، وجيمي كولوم، وجايسون ميراز، وجون ماير ومايكل جاكسون.

انتقل الين إلى كونواي، أركنساس، بعد المدرسة الثانوية، من أجل أن يلتحق بجامعة سنترال أركنساس، حيث كان بزنس ماجور وعضو في وزارات تشي ألفا في الحرم الجامعي. وسرعان ماخرج لمتابعة الموسيقى مهنياً، حيث كان يؤدي عروضه في البارات المحلية وعمل كبائع أحذية من أجل تغطية نفقات المعيشة.
وبعد زواجه من خطيبته كاثرين «كاتي» أوكونيل لمدة سبع سنوات، خطط الن للعودة إلى الكلية في 26 سبتمبر 2008 من أجل انهاء دراسته و«الحصول على مهنة حقيقية.»  ووصف قراراه للجنة اختبار أمريكان ايدول على انه «فرحة أخيرة» قبل التخلي عن سعيه لمهنة الموسيقى.

حياته المهنية
بدأت حياة كريس الن الموسيقية في عام 2007، عندما كتب والف لنفسه البوم بعنوان «براند نيو شوز» مع اصدقاؤه في الكلية وصديقه في الفرقة مايكل هولمز (درامز) وتشيز اروين (باس). وتم إعطاء 600 نسخة للأصدقاء والعائلة.

وتم انتشار بعض الأغاني من الالبوم على الإنترنت أثناء فترته في ايدول.

أمريكان أيدول

قام الن بتجربة الأداء للموسم الثامن في برنامج أمريكان ايدول في لويزيفيل، كنتاكي، مع أخوه دانيل، والذي لم ينجح في اجتياز التجربة.
وفي المراحل الأولى من الموسم، كان من بين المرشحين (مع أليسون ايراهيتا التي حصلت على أقل قدر من وقت الشاشة. وتم عرض دقائق عديدة فقط من أول تجربة أداء له (وليس لأدائه الفردي في أسبوع هوليوود)، على الرغم من أنه تم اذاعة أداء مجموعته مع وايت شوكولت (بما فيهم متسابق الدور النهائي مات جيرود) في مجملها. كما طلب منه الحكام أن يشارك في الغناء مع متسابق آخر بدون بث على الهواء قبل السماح له بالوصول إلى الجولة النصف نهائية.

تلقى الن العديد من التهاني، طوال المسابقة، بسبب توقعاته الشعبية الملهمة لأغاني البوب الحديثة. قام بالعزف على العديد من الأدوات خلال أدائه، بما في ذلك الغيتار الصوتي والغيتار الكهربائي، وآلة المفاتيح، والعزف على البيانو ونال أدائه لأغنية «لاجعلك تشعر بحبي» كجزء من أفضل 11 أغنية، اشادة جيدة من الحكام، مع تعليق سايمون كاول، «لقد بدأت حقاً في التفكير أنك لديك دفعة قوية على تقديم عروض جيدة في هذه المنافسة.»

وفي الجولة النهائية، قام بغناء ترتيباته الخاصة لاغنية «اينت نو صن شاين»، على الكيبورد، مع القليل من العازفين على المسرح، والتي فازت باشادة لجنة الحكام.

وأشاد كاول بأنها«أفضل أداء لالين حتى الآن.»

اختار الين في ليلة التوب 7 الأولى، أن يغني الأغنية الحائزة على الاوسكار من فيلم الإيندي «وانس».

وبينما وصف وايل راندي هذا على أنه «مثير للشفقة من مذكرة واحدة»،  اعلنت كارا دايوجاردي انها «واحدة من أفضل لحظاتك على الإطلاق»
ونظرا لضيق الوقت، لم تعلق باولا عبدول، ولا كاول، ولكن في عرض نتائج الليلة التالية، قال كاول «كريس، لقد كنتم رائعين.»  تلقى الن بعد ذلك تسجيل موقع وهدايا أخرى من الفنانين الأصليين، جلين هانسارد وماركيتا إرجلوفا. وفي عرض التوب 7 الثاني، أعاد الن الجيتار للمرة الرابعة وقام بغناء نسخة أًصلية صوتية لأغنية «هي تعمل جاهدة من أجل المال»، وكملت بطبول بونجو والفرقة على المسرح.

وحصل هذا الأداء على اشادة من الحكام الأربعة، مع ملاحظة عبدول «لايوجد هناك العديد من الرجال الجيدين في أداء الغناء النسائي.أنت قمت بالغناء ووجدت حلا مثاليا». ومن أجل أداؤه في التوب 3 الثاني، أثار الن انبهار الحكام لغنائه الصوتي لأغنية كيني ويست «عديم القلب»، مما دفع جاكسون إلى قول أنه يفضل ذلك على أغنية ويست الأصلية ونسخة غلاف الفراي.
واتفق كاول على ذلك قائلاً، "لقد كنت قد توقعت لك أن تخرج من المسابقة ولكن ذلك تغير بعد هذا الأداء. وساعد هذا الأداء كريس على الانتقال إلى النهائيات والفوز بها.

بعد أن تم التصويت لالن في أفضل 3، عاد إلى بيته في أركنساس وبلدته من أجل تصوير ريبورتاج للحلقتين القادمتين من برنامج أمريكان ايدول. كان في استقبال الن عند عودته إلى بلدته جمهور قدر بأكثر من 20,000.

وقام الن بالغناء في ثلاث حفلات في ليتل روك وكونواي، أركنساس، عازفاً العديد من اغانيه الشهيرة في المسابقة، مثل «الرجل في المرآة»، «اينت نو صن شاين»، «السقوط ببطء» و«انها تعمل جاهدة من أجل المال» في الأملكن، وكذلك «لنبقى معاً» في استديو فوكس المحلي التابع لـ KLRT-TV. وكان الن يأخذ جيتاره معه في كل هذه الأغاني.

قام الن أثناء الجولة الأخيرة من البرنامج، بغناء أغنية «اينت نو صن شاين»، واختيار سايمون فولر "ماذا يحدث" وأغنية التتويج، "بدون حدود". وخلال عرض اظهار النتائج النهائي، قام بغناء دويتو مع كيث ايربان، مغنياً أغنية ايربان "قبل الفتاة:، فضلاً عن مجموعة من المزائج مع أصدقائه المتسابقين السابقين في الموسم الثامن. وقبل الإعلان عن نتائج المسابقة، قام الن بغناء "نحن الأبطال" مع المتسابقين النهائيين آدم لامبرت وبريان ماي وروجر تايلور الملكة.

يوم 20 مايو، 2009، تم إعلان كريس الن الفائز في الموسم الثامن من أمريكان أيدول، ليصبح أول متسابق متزوج يحوز على اللقب، فضلاً عن الفائز السادس من جنوب الولايات المتحدة (جوردن سباركس فقط، من جلينديل، أريزونا، وديفيد كوك، من بلو سبرنجز، ميسوري، كانوا من خارج الجنوب). كما أصبح ألين أول فائز يقبل الكأس على شكل ميكروفون. تم الادلاء بما يقرب من 100 مليون صوت خلال النهائي، مسجلاً رقما قياسيا عالميا جديدا لمسابقات الغناء التلفزيونية. على عكس الموسم الماضي، لم يتم الكشف على هامش الفوز. وادعت مصادر عديدة، بما في ذلك وكالة اسوشيتد برس، أن الحد «لم يكن قريب حتى». واقر الن أن الزعم بوجود تفاوت في الأصوات كان «مفاجأة كبيرة» له.

وصف بعض المعلقين الفوز على أنها «مفاجأة» حيث أن المتسابق ادم لامبرت كان قد لاقى اهتمام اعلامى كبير خلال الموسم وكان من المتوقع أن يكون هو المتسابق الأوفر حظاً. وكان فوزه مثيراً للجدل حيث أن المشاهدين والاعلام كانوا قد تكهنوا بتفاصيل النتائج. ومع ذلك، خلال عرض أفضل 3، كشف المضيف رايان سيكريست أن الفارق بين الن ولمبرت كان أقل من مليون صوت. وذكرت شركتي فوكس وAT&T أنهم «مساندين للنتائج» وأنهم متأكد تماماً أن «كريس الن هو أمريكان ايدول».

العروض / النتائج

  نظرا لاستخدام الحكام أسلوبهم لانقاذ أحد لإنقاذ مات جيرود، ظل سباق توب 7 سليم لأسبوع آخر.
  لقد تم الإعلان أن اليسون ايراهيتا تلقت أقل عدد من التصويتات هذا الأسبوع. ولم يتم الإعلان قط عن المتسابقين أو الثلاثة الذين هبطوا، وتم الإعلان عن المتسابق الآمن بنظام عشوائي.
  الأغنية التي اختيرت بواسطة راندي جاكسون وكارا دايوجاردي.

ما بعد ايدول
ظهر الين بعد فوزه في العديد من البرامج مثل، عرض اليوم مع جاي لينو، واكسس هوليود، وايلين ديجينيرز، وعرض الصباح مع مايك وجوليت، ولايف مع ريجيس وكيلي، وذا ايرلي شو، ووقت متأخر من الليل مع جيمي فالون، وبرنامج اليوم، وبرنامج فوكس الأخباري لحاكم ولاية أركنساس السابق مايك هاكبي، والذي قام فيه الن بغناء غلاف أغنية البيتلز «أمس» وصاحبه هاكبي على الباس جيتار، وجودمورنينج أمريكا، والذي قام فيه متسابق الموسم الثامن ادم لامبرت والفائز بالأمريكان ايدول السابق دايفد كوك بالغناء معاً كجزء من سلسلة حفلات الصيف الخاصة بهم. كما كان ضيفا على لاري كينغ لايف (قام ريان سيكريست باستضافته) مع المتسابق ادم لامبرت، وعضو لجنة التحكيم بولا عبدول، وبقية المراكز العشرة الأولى. تم إطلاق أغنيته لأول مرة، «لا حدود»، في 20 مايو 2009 على أي تونز مع نسخة ادم لامبرت. حصلت نسخة أغنية الن لأول مرة على رقم #11 على سباق بيلبورد هوت 100 لأسبوع 29 مايو، 2009.

تضمنت جولة ألن بعد البرنامج أيضاً رحلة إلى استديوهات هوليود الخاصة بديزني في منتج والت ديزني العالمي، حيث أقيم احتفال على شرفه. وخلال الفترة التي قضاها في ديزني، زار أمريكان أيدول التجربة، حيث أعلن عن أسماء الفائزين في مسابقة اليوم. وبعد فترة وجيزة، عاد الن إلى مسقط رأسه في كونوي، أركنساس للمرة الأولى في أعقاب اختتام المسابقة.

يوم 5 يونيو 2009، قام الن بالغناء في اجتماع وول مارت السنوي للمساهمين 2009، وشارك في مسرحية هزلية قصيرة مع المضيف بن ستيلر

وبالإضافة إلى أداؤه في أغنية «لا حدود» و«قاسي القلب»، قام الن بغناء دويتو مع موتون أسطورة سموكي روبنسون على الاغراءات الكلاسيكية «كن مستعداً». في 7 يونيو 2009، قام الن بغناء النشيد القومي في لعبة 2 من نهائيات NBA 2009 لمنزل مكتظ متضمناً آدم ليفين، وجاك نيكلسون، وريحانا، وباولا عبدول وليوناردو دي كابريو. وبعد الأداء، والذي وصف بأنه «تعدى الكمال»،  جاء اعلان أن الن قد وقع عقد تسجيل مع شركة جيف للتسجيلات (مع زميلته في النهائيات اليسون ايراهيتا). ومن المقرر الآن أن يتم إطلاق علامته لأول مرة في خريف 2009. وتحدث الآن في هذا الإعلان عن البومه القادم، «الجميع كان يسألني ما الذي يحدث لمثل هذا الصوت. انه سيكون مشابه جدا لما سمعتوه مني في البرنامج -- بالتحديد في أسلوب البوب / روك. لا استطيع الانتظار للبدء!»

يقول كريس أنه يعمل مع كلود كيلي، وديفيد هودجز، وسلام ريمي وجوي كنج من الفراي في ألبومه الأول.
. كما يقال انه يعمل مع توبي جاد ، وأليكس باند من الدعوة، ودان ويلسون من سيميسونيك ، وكريس دوتري  ومات كيرني  من اجل الألبوم. تم إطلاق أغنية كريس نحن نعيش مثل الموت لأول مرة، (غلاف بي -سايد تراك للسيناريو الذي أطلق في اليابان) عبر Z100 في نيويورك في 21 سبتمبر 2009.

قام كريس الن بالغناء مع دايفيد غراي كجزء من ميكس بوسطن 104.1 نهاية الصيف في 19 سبتمبر 2009 على سطح حمام السباحة في فندق الكولونيد. سيقوم كريس بالغناء أيضاً في لايف في حدث فينيارد في نابا 8 نوفمبر مع كوكلكتيف سول، وافاين فرينزي وباراشوت.

قائمة بالألبومات

ألبومات الأستوديو

الألبومات الرقمية
هذا الألبوم مخطط من تنزيلات ليجال ديجيتال.

الأغاني المفردة

 الأغاني الحالية

الأغاني الرقمية
تم تخطيط كل هذه الأغاني من تحميلات ليجل ديجيتال.

الجوائز والترشيحات

المراجع

الروابط الخارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من جاكسونفيل (أركنساس)
أشخاص من كونوي
عازفو آلة مفاتيح البوب الأميركية
عازفو بيانو أمريكيون
عازفو بيانو أميركيون في القرن 21
عازفو بيانو بوب أمريكيون
عازفو بيانو روك أمريكيون
عازفو غيتار روك أمريكيون
عازفو قيثارة أمريكيون
عازفو قيثارة بوب أمريكيون
عازفو قيثارة من أركنساس
عازفو لوحة مفاتيح أمريكيون في القرن 21
عازفو وعازفات قيثارة أمريكيون
عازفون على عدة آلات أمريكيون
فنانو تسجيلات آر سي إيه
كتاب أغان أمريكيون
كتاب أغاني روك أمريكيون
مغنو بوب أمريكيون
مغنو بوب روك أمريكيون
مغنو روك أمريكيون
مغنو ومغنيات بوب
مغنو ومغنيات بوب أمريكيون
مغنون أمريكيون في القرن 21
مغنون وكتاب أغان أمريكيون
مغنون وكتاب أغان من أركنساس
مغنون ومغنيات وكتاب أغان أمريكيون
مواليد 1985
مواليد في جاكسونفيل (أركنساس)
مؤدو موسيقى مسيحية أمريكيون

كريس ألن


Selineae, tribus štitarki, dio potporodice Apioideae.. Podijeljen je na devedesetak rodova a ime je dobio po rodu selenka (Selinum).

Tribus je opisan 1820.

Rodovi

 Subtribus podgrupa Seseli (Selineae sensu stricto)
 Seseli L. (141 spp.)
 Selinum L. (10 spp.)
 Vicatia DC. (3 spp.)
 Lomatocarum Fisch. & C. A. Mey. (1 sp.)
 Subtribus Cachrydinae Meisn.
 Diplotaenia Boiss. (5 spp.)
 Azilia Hedge & Lamond (1 sp.)
 Prangos Lindl. (43 spp.)
 Bilacunaria Pimenov & V. N. Tikhom. (4 spp.)
 Cachrys L. (8 spp.)
 Ferulago W. D. J. Koch (52 spp.)
 Subtribus klada Arracacia
 Ottoa Kunth (1 sp.)
 Paraselinum H. Wolff (1 sp.)
 Coaxana J. M. Coult. & Rose (2 spp.)
 Myrrhidendron J. M. Coult. & Rose (5 spp.)
 Mathiasella Constance & C. L. Hitchc. (1 sp.)
 Donnellsmithia J. M. Coult. & Rose (19 spp.)
 Dahliaphyllum Constance & Breedlove (1 sp.)
 Austropeucedanum Mathias & Constance (1 sp.)
 Rhodosciadium S. Watson (15 spp.)
 Perissocoeleum Mathias & Constance (4 spp.)
 Prionosciadium S. Watson (23 spp.)
 Enantiophylla J. M. Coult. & Rose (1 sp.)
 Coulterophytum B. L. Rob. (3 spp.)
 Pedinopetalum Urb. & H. Wolff (1 sp.)
 Niphogeton Schltdl. (18 spp.)
 Tauschia Schltdl. (32 spp.)
 Neonelsonia J. M. Coult. & Rose (1 sp.)
 Arracacia Bancr. (39 spp.)
 Subtribus klada Dichoropetalum
 Aethusa L. (1 sp.)
 Dichoropetalum Fenzl (36 spp.)
 Siculosciadium C. Brullo, Brullo, S. R. Downie & Giusso (1 sp.)
 Johrenia DC. (6 spp.)
 Subtribus klada Angelica
 Saposhnikovia Schischk. (1 sp.)
 Cnidium Cusson (6 spp.)
 Peucedanum p. min. p. (1 sp.)
 Epikeros Raf. (1 sp.)
 Angelica L. (97 spp.)
 Chymsydia Albov (2 spp.)
 Tschulaktavia Bajtenov (1 sp.)
 Agasyllis Spreng. (1 sp.)
 Mastigosciadium Rech. fil. & Kuber (1 sp.)
 Taenidia (Torr. & A. Gray) Drude (2 spp.)
 Subtribus klada Xatardia
 Xatardia Meisn. ex Zeyh. (1 sp.)
 Subtribus klada Trinia
 Thecocarpus Boiss. (2 spp.)
 Exoacantha Labill. (1 sp.)
 Lomatocarpa Pimenov (3 spp.)
 Ligusticopsis p. min. p. (4 spp.)
 Glehnia F. Schmidt ex Miq. (1 sp.)
 Carlesia Dunn (1 sp.)
 Kailashia Pimenov & Kljuykov (2 spp.)
 Oreocome Edgew. (9 spp.)
 Ligusticopsis Leute (16 spp.)
 Dimorphosciadium Pimenov (2 spp.)
 Cortia DC. (4 spp.)
 Gasparrinia Bertol. (1 sp.)
 Stewartiella Nasir (1 sp.)
 Rumia Hoffm. (1 sp.)
 Trinia Hoffm. (13 spp.)
 Ledebouriella H. Wolff (1 sp.)
 Stenocoelium Ledeb. (4 spp.)
 Sclerochorton Boiss. (1 sp.)
 Thamnosciadium Hartvig (1 sp.)
 Cyathoselinum Benth. (1 sp.)
 Horstrissea Greuter, Gerstb. & Egli (1 sp.)
 Cortiella C. Norman (4 spp.)
 Kitagawia Pimenov (10 spp.)
 Ferulopsis Kitag. (2 spp.)
 Pilopleura Schischk. (2 spp.)
 Sajanella Soják (1 sp.)
 Phlojodicarpus Turcz. ex Ledeb. (1 sp.)
 Subtribus podgrupa Cervaria
 Cervaria Wolf (3 spp.)
 Subtribus podgrupa Hippomarathrum
 Hippomarathrum G. Gaertn., B. Mey. & Scherb. (4 spp.)

Izvori

Apioideae

Selineae


Cuevas de Sof Omar es un sistema de Cuevas que contiene la cueva más larga en Etiopía, con 15,1 kilómetros (9,4 millas) de largo, algunas fuentes afirman que es el mayor sistema de cuevas en África y se ubica como la 306 más larga en el mundo. Está situada al este de Robe, en la zona de Bale de la región de Oromia en el sureste de Etiopía, a través de la cual el río Weyib (o Río Gestro) fluye. Durante mucho tiempo fue un centro religioso, es sagrada tanto para el islam como para la religión tradicional local Oromo. Las cuevas son conocidas por sus muchos pilares, sobre todo en la "Sala de las Columnas".

Topografía
Acercándose desde Goro hacia la entrada de Ayiew Maco, el matorral cae abruptamente 90 m hacia un cañón. El río Weyib se abre paso desde las montañas Bale de 4.300 metros de altura a través de un afloramiento de piedra caliza Anatole de 150 kilómetros de ancho hasta la cueva. En épocas anteriores, el río hacía un meandro cerrado hacia la izquierda, rodeando el actual sistema de galerías. En algún momento, la piedra caliza se disolvió produciendo una serie de pasajes freáticos, que se hicieron lo suficientemente grandes como para capturar todo el flujo del río Weyib. Finalmente, el río abandonó el meandro, dejando un valle seco que se extiende desde el sumidero de la cueva en Ayiew Maco hasta el resurgimiento en Holuca. El pueblo de Sof Omar está situado cerca de Ayiew Maco en el valle seco. El relleno del valle hace que se eleve a un punto alto de unos 45 m por encima de la Red, antes de caer en una playa de guijarros río abajo de Holuca.

La otra característica dominante es un gran pozo o dolina de hundimiento formada por colapso, de 100 metros de ancho y 60 metros de profundidad y se encuentra en la meseta de basalto directamente sobre la cueva.

Véase también
Geografía de Etiopía
Geografía de África

Referencias

Cuevas de Etiopía

Cuevas de Sof Omar


Archontophoenix purpurea es una especie de palmera originaria de Queensland, Australia. Se encuentra principalmente en las selvas lluviosas.

Taxonomía
Archontophoenix purpurea fue descrita por Donald R. Hodel & John Leslie Dowe y publicado en Austrobaileya 4(2): 238 (1994).
Etimología
Archontophoenix: nombre genérico que deriva de las palabras griegas: archon = "jefe, principal", phoenix = "palmera", en general, llamado así por su estatura real y la apariencia.

purpurea: epíteto latino que significa "de color púrpura".

Referencias

Enlaces externos

 http://www.anbg.gov.au/cgi-bin/apni?TAXON_NAME=Archontophoenix+purpurea
 http://www.palmweb.org/?q=cdm_dataportal/taxon/dd98a59c-597e-4e55-b0bb-19b6304bcbc0
 http://www.palmweb.org/?q=cdm_dataportal/taxon/d230bdaa-04a9-48b1-911e-0e46ad5144a9

purpurea
Flora de Australia
Plantas descritas en 1994
Palmeras de Australia
Plantas descritas por Hodel
Plantas descritas por Dowe

Archontophoenix purpurea