MBxd2 (tip A20D-P) este un automotor cu motor diesel, pentru căi ferate cu ecartament îngust, produs în perioada 1984-86 de către Uzinele Faur din București. Au fost produse 32 de unități ale acestui vehicul pentru căile ferate înguste poloneze.  Automotoarele din seria MBxd2 (precum și vagoanele remorci - seria Bxhpi) au primit - datorită țării de origine - numele "rumunami".

Istoric
Căile ferate cu ecartament îngust din Polonia au fost lichidate treptat începând cu anii 1950. O multitudine de factori diferiți au contribuit la acest proces, dar primordial a fost dezvoltarea transportului rutier. Un factor suplimentar care a provocat limitări și/sau lichidari ale liniilor de căi ferate cu ecartament îngust, l-a reprezentat, starea foarte precară atât a infrastructurii cât și a materialului rulant , în mare parte depășite, provenind chiar dinainte de al doilea război mondial. Pentru a preveni închiderea tuturor căilor ferate cu ecartament îngust, în 1983 Ministerul Transporturilor Polonez a achiziționat din România, de la Uzinele 23 August - București (ulterior FAUR ),32 de autotmotoare, încadrate mai târziu în clasa MBxd2 precum și 100 de vagoane remorca încadrate in clasa Bxhpi . Vagoanele au fost proiectate special pentru acest automotor și formau - împreună cu unitatea de tracțiune A20D-P - un tren automotor. Tranzacția a fost precedată de livrarea a două vehicule de testare  .

Producție și teste
În 1984, uzina românească, a construit două vagoane de testare care au fost livrate către Gryfic și Piaseczno . Unitatile de testare diferă puțin de versiunile ulterioare (printre altele lipsa nervurilor - pentru rigidizare - de pe pereții laterali ai caroseriei). În timpul testelor s-au evidențiat multe deficiențe care însa, au fost eliminate pe parcursul construcției de serie a acestor automotoare. În total, au fost livrate 12 automotoare pentru linii cu ecartamentul de 1000 mm și 20 automotoare pentru linii cu ecartamentul de 750 mm, care au fost livrate în perioada 1984-1987. Automotoarele concepute pentru cele 2 ecartamente diferite, aveau particularități constructive diferite, atât din punct de vedere a lățimii cutiei, cât și prin utilizarea unui raport de transmisie diferit și care, bineințeles că, influența viteza maximă a automotorului.

Explicarea numelui
Automotorul a fost denumit, de producător, ca tip A20D-P, cu următoarea semnificație:
A   - Automotor - din limba română = vagon motor sau unitate de tracțiune cu motor diesel;
20 - fracția de o zecime din valoarea puterii motorului - adică din cei aproximativ 200 de CP;
D   - tipul motorului cu ardere internă - în cazul acesta Diesel;
-P  - design dezvoltat special pentru piața poloneză.

La PKP, vagonul a primit incadrarea în seria MBxd2, adică:
M - vagon cu motor (motorizat);
B - clasa a II-a;
x  - patru axe;
d - tipul motorului cu ardere internă - în cazul acesta diesel;
2 - tipul transmisiei cu care este echipat automotorul - adică, transmisie hidromecanică.

Legături externe

 Stationierungsübersicht der MBxd2

Automotoare

MBxd2


An Epipactis soguksuensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carolus Adrianus Johannes Kreutz. An Epipactis soguksuensis in nahilalakip ha genus nga Epipactis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Turkey. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epipactis

Epipactis soguksuensis


ليبه  هو اسم يطلق على نهر بطول 220 كيلومتر، يشكل رافدا لنهر الراين في ولاية شمال الراين - وستفاليا الألمانية. تبلغ مساحة مناطق استجماع ماء النهر 4888.7 كيلومترا مربعا. وتصل سرعة انسياب الماء عند محطة قياس هام 23 م³/ث، في حين ترتفع إلى 46 م³/ث في محطة شيرمبك قبيل وصوله إلى مصبه.

مراجع

أنهار ألمانيا
أنهار شمال الراين-وستفاليا

ليبه (نهر)


La bataille de Cisterna est un affrontement s'étant déroulé pendant la Seconde Guerre mondiale, du 30 janvier au 2 février 1944, près de Cisterna, en Italie, dans le cadre de la bataille d'Anzio, pendant la campagne d'Italie. La nette victoire allemande aura également des répercussions sur l'emploi des Rangers de l'armée américaine qui iront au-delà des résultats tactiques et stratégiques immédiats de la bataille.

Au cours de cette bataille, les , 3 et 4 bataillons de Rangers de l'armée américaine, le 83 bataillon Chemical Mortar et le 509 bataillon d'infanterie parachutiste, sont constitués en brigade sous le nom de 6615 Ranger Force (provisoire) commandée par le colonel William O. Darby, et chargé de soutenir le renouvellement d'une attaque par la 3 division d'infanterie du major général Lucian Truscott, ayant auparavant échoués à prendre Cisterna du 25 au 27 janvier. L'attaque de la 3 division faisait partie d'une grande offensive du VI corps américain du major général John Lucas pour sortir de la tête de pont d'Anzio avant que les renforts allemands n'arrivent et se concentrent pour une contre-attaque.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

 .

Liens externes
 Battle of Cisterna at Darby's Rangers website

Cisterna
Cisterna
Février 1944
Janvier 1944
1944 en Italie
Bataille de 1944
Campagne d'Italie (1943-1945)

Bataille de Cisterna


Au Kazakhstan, le koures () désigne un style de lutte traditionnelle. Les baluans, ou lutteurs, sont considérés comme courageux et célébrés dans la production littéraire kazakhe. En 2016, à la suite d'une décision de l'Unesco, ce sport national est intégré à la liste représentative du patrimoine culturel immatériel de l'humanité.

Pratique sportive
Le koures est un sport de lutte traditionnel du Kazakhstan qui se pratique debout et qui a pour but de plaquer au sol les deux omoplates de son adversaire. Il était initialement pratiqué par les hommes et les garçons à partir de l'âge de dix ans, puis ce sport s'est ouvert aux femmes. Il existe des compétitions locales et internationales, comme le « Kazakhstan Barysy », qui a lieu tous les ans et qui est diffusé dans plus d'une centaine de pays. Le koures se transmet dans des clubs sportifs qui peuvent être rattachés à des écoles, ainsi que dans des master classes de lutteurs chevronnés. Les participants peuvent être issus de toutes les origines dans la mesure où l'accès est assuré pour toute personne âgée de plus de dix ans. Dans le folklore traditionnel kazakh,  les baluans, ou lutteurs, se voient attribuer des qualités telles que la bravoure et la puissance et sont dotés d'un caractère héroïque et exemplaire. Des épopées, des poèmes et des œuvres littéraires les célèbrent.

Le koures est un des plus vieux sports d'Asie et du Kazakhstan. L'uniforme de ce style de lutte est de couleur bleue ou rouge, rayé, et accompagné d'une ceinture de même couleur. Le terrain est de douze mètres sur douze mètres. Les sportifs peuvent se saisir partout au-dessus de la ceinture. Il leur est interdit de s'allonger sur le sol ou de saisir le pied de leur adversaire. En revanche, plusieurs techniques leur sont autorisées : la saisie de vêtements ou de ceintures, la saisie des bras ou du torse, les balayages, les crochets, les poussées ou les projections dans le dos, sur la hanche ou sur la poitrine. Dans le cadre des compétitions internationales, le koures se pratique à partir de l'âge de quatorze ans. Une session de combat est de longueur variable selon la catégorie, et dure jusqu'à cinq minutes.

Reconnaissance
En 2016, l'Unesco décide d'intégrer le koures (kuresi en langue anglaise) à la liste du patrimoine culturel immatériel de l'humanité. Dans la description officielle produite par cette institution, le koures est empreint d'une valeur éducative. Ainsi, les jeunes générations apprennent à respecter l'histoire et la culture du Kazakhstan, et à se comporter comme les baluans. Les valeurs que l'Unesco associe à cette pratique sportive sont la tolérance, la bonne volonté ainsi que la solidarité entre les différentes communautés.

Notes et références

Patrimoine culturel immatériel de l'humanité au Kazakhstan
Lutte asiatique

Koures


Svjetionik Rt Crna punta je svjetionik na jadranskoj obali, na istoimenom rtu na najistaknutijem dijelu istočne obale Istre. Nalazi se oko 1 km južno od sela Skitača u općini Raša.

Svjetionik osigurava pomorski put prema Rijeci i ostalim kvarnerskim lukama. Sastoji se od izdvojene kule visoke 5 m sa svjetlom i zgrade koja uključuje prizemlje i prvi kat ukupne površine 160 m2. U sklopu svjetionika nalazi se skladište i motornica. Pred objektom je manji pristan i dizalica za brodice. U zgradi nema električne energije, a vodom se opskrbljuje iz vlastite cisterne. Sa svjetionika je povučena svjetioničarska posada te je automatiziran i uključen u sustav daljinskog nadzora. Svjetioniku se najlakše pristupa brodom.

Legenda
Uz Crnu puntu se veže legenda o skrivenom zlatu te o tragačima za tim blagom koji su pod morem otkrili tajanstvene hodnike. Po legendi, u tim hodnicima nije nađeno zlato već kamene ploče s čudnim i nerazjašnjenim simbolima.

Izvori

Crna punta

Svjetionik Rt Crna punta


Buntzen er en fra Slesvig stammende dansk slægt.

Slægtens ældste kendte mand, Thomas Buntzen (død 1748), ejede en gård i Medelby. Hans 3 sønner kom til København. Den ældste af disse, dispachør Johan Buntze (1728—1807), var far til forfatterinden Thomasine Gyllembourg, første gang gift med forfatteren Peter Andreas Heiberg. Den anden søn, grosserer Andreas Buntzen (1733—1810), foreslog 1790 oprettelsen af en sø- og handelsret i forbindelse med en forligskommission for handelssager. Hans datter, Anna Bolette Buntzen, gift med oberst F.J.C. de Saint-Aubain, var forfatteren Carl Bernhards moder, Sønnen Andreas Buntzen (1781—1830) optogs i faderens forretning og blev efter faderens død eneindehaver af firmaet Andreas Buntzen & Søn, et af landets betydelige handelshuse, der imidlertid som følge af krigen måtte erklæres fallit 1820. I hans ægteskab med en datter af komponisten du Puy fødtes sønnerne etatsråd, konstitueret kammeradvokat Jean Baptiste Louis Camille Edouard Buntzen (1809—85), en fint dannet og skarpsindig jurist, far til journalisten, cand. jur. Andreas Buntzen (1859—1930), og lægen Andreas Buntzen (1811—80). Ovennævnte Thomas Buntzens yngste søn, overkrigskommissær Jakob Buntzen (1736—1820) blev far til russiske overlæge og hofråd, Dr. med. Thomas Buntzen (1776—1807).

Kilder

Slægter fra Danmark

Buntzen


تحتوي هذه الصفحة علي قائمة بأسماء الدول التي توجد لديها بعثات ديبلوماسية كاملة في مصر، حيث توجد في العاصمة القاهرة ومدينة الجيزة أكثر من 140 سفارة أجنبية، فيما توجد لعدة بلدان قنصليات في عواصم المحافظات الإقليمية أو مدن كالأسكندرية وبورسعيد والسويس وأسوان وشرم الشيخ . (القنصليات الفخرية غير مشمولة بالقائمة).

القاهرة الكبرى
البعثات الدبلوماسية في مدينتي القاهرة والجيزة:

وفود / بعثات
  الاتحاد الأوروبي (وفد)
  (قسم لرعاية المصالح تمثله سويسرا)

قنصليات وقنصليات عامة

الأسكندرية

بورسعيد

السويس

أسوان

دول ترعي مصالحها دول أخرى

وصلات خارجية
 البعثات الديبلوماسية في مصر، وزارة الخارجية المصرية

بعثات دبلوماسية في مصر
قوائم البعثات الدبلوماسية حسب البلد المستقبل
قوائم متعلقة بالدبلوماسية المصرية

قائمة البعثات الدبلوماسية في مصر


Predanje Božjoj providnosti (fra. L'Abandon à la providence divine) je knjiga francuskog isusovačkog teologa Jean-Pierrea de Caussadea. Postala je poznata tek stotinjak godina poslije autorove smrti, kada su otkrivena njegova pisma i duhovni spisi, a među njima i ova knjiga. Prvi je put objavljena 1861. godine. Odmah je postala svjetski duhovni bestseler, potom i svevremenski duhovni klasik koji i milijunima suvremenih čitatelja pomaže živjeti radosnijim i mirnijim životom. Na hrvatski ju je preveo Mladen Parlov.
Glavna poruka knjige Predanja Božjoj providnosti jest "duhovno ispunjenje možemo naći u jednostavnosti naših svakodnevnih dužnosti, a nadasve ga možemo pronaći u predanju onome što je Božja volja za svakoga od nas." De Caussade tumači da je praksa predanja Božjoj volji ključ za postizanje istinskoga mira i radosti, a ona je lako dostupna svim ljudima – od početnika do onih koji su već značajno napredovali u duhovnomu životu. Autor daje i smjernice kako prepoznati što je Božja volja za nas. Naglašava da Bog od nas ne očekuje izvanredna djela, nego nas prije svega poziva da obraćamo herojsku pozornost na svaki detalj koji čini našu svakodnevicu i ponizno prihvaćamo sve ono što dolazi iz njegove ruke.

Ovaj poznati duhovni klasik velike psihološke pronicavosti nepresušno je vrelo mudrosti, a bogate duhovne pouke koje sadrži uspješno su prošle test vremena. Čitatelju daje korisne savjete i praktičnu pomoć na duhovnome putu, kao i rijetko blago puno nadahnuća kojemu će se moći uvijek iznova vraćati.

Izvori

Knjige

Predanje Božjoj providnosti


San Luis Potosí er fylki í mið- og austur-Mexíkó. Það er 61,137 km2 að flatarmáli og liggur aðallega á mexíkönsku hásléttunni. Íbúar eru um 2,8 milljón og er höfuðborgin er San Luis Potosí. Fylkið byggðist upp á silfur- og gullvinnslu. Nafnið vísar til Loðvíks 9. Frakkakonungs og Potosí í Bólivíu þar sem sambærilegar málmnámur voru.

Fylki Mexíkó

San Luis Potosí


Forlaget Gladiator er stiftet i 2013 af forfatterne Josefine Klougart, Hans Otto Jørgensen og forlagsredaktør Jakob Sandvad med hjemsted i København. Har siden 2014 samarbejdet med investeringsforeningen SKAGEN Fondene om en udgivelsesmodel, der ved udgivelse på forlaget sikrer nulevende forfattere halvdelen af overskuddet ved salg af deres bøger samt de fulde rettigheder efter to år. Har under navnet Sandalserien desuden genudgivet en lang mindre kendte forfattere fra især tiden omkring det moderne gennembrud til første halvdel af det 20. århundrede. Forlaget driver derudover en række forfatterkurser og et tidsskrift, Texas Longhorn, og er i 2017 også begyndt at udgive oversat litteratur.

Forlaget blev i 2019 fremhævet i dagbladet Information som "det mindre forlag, der mest aggressivt forsøger at drive vækstvirksomhed på litteraturens egne vilkår". Det har bl.a. udgivet bøger af Maja Lee Langvad, Josefine Graakjær Nielsen og Anita Furu, heriblandt sidstnævntes roman Mit halve liv, der fik BogForums debutantpris i 2018.

Kilder

Eksterne henvisninger

 Forlagets hjemmeside

Etableret i 2013
Forlag fra Danmark

Gladiator (forlag)


මස් කර්මාන්තය යන පදයෙන් විස්තර කරනුයේ  නිෂ්පාදන සඳහා නවීන කාර්මික පශු සම්පත් කෘෂිකර්මාන්තය භාවිතය, ඒවා

ඇසුරුම් කිරීම, සංරක්ෂණය හා  අලෙවිකරණයයි (කිරි නිෂ්පාදන, ලොම් ආදිය). ආර්ථික විද්‍යාවේ දී එය ප්‍රාථමික (කෘෂිකාර්මික) හා ද්විතීයික (කර්මාන්ත) ක්‍රියාකාරකම්වල විලයනයක් වන අතර එක් අයෙකු පමණක් සම්බන්ධයෙන් දැඩි ලෙස ගුණාංගීකරණය කිරීම දුෂ්කර ය. සමස්ත මස් කර්මාන්තයේ වැඩි කොටසක් මස් ඇසුරුම් කර්මාන්තය වේ  - ගවයන්, ඌරන්, බැටළුවන් සහ වෙනත් පශු සම්පත් වැනි සතුන් ඝාතනය කිරීම, සැකසීම, ඇසුරුම් කිරීම සහ බෙදා හැරීම පාලනය කරන කොටසයි .

ආහාර කර්මාන්තයේ දිනෙන් දින වර්ධනය වන මස් ශාඛාවෙන් විශාල කොටසක් දැඩි සත්ව ගොවිතැනට සම්බන්ධ වන අතර එහිදී පශු සම්පත් මුළුමනින්ම පාහේ ගෘහස්ථව තබා ඇත හෝ ගොවිපලවල් වැනි සීමිත එළිමහන් සැකසුම් වල තබා ඇත .

මස් සඳහා සතුන් ඇති දැඩි කිරීමේ බොහෝ අංශ කාර්මික වී ඇත, කුඩා පවුල් ගොවිපලවල්වල පවා පොදු භාවිතයන් මේ  සමඟ සම්බන්ධ වේ, උදා. ෆෝයි ග්‍රාස් වැනි රසවත් ආහාර

කාර්යක්ෂමතා සලකා බැලීම්.
පශු සම්පත් කර්මාන්තය වෙනත් ඕනෑම මිනිස් කටයුත්තකට වඩා වැඩි ඉඩම් ප්‍රමාණයක් භාවිතා කරනවා පමණක් නොව එය ජල දූෂණයට විශාලතම දායකත්වයක් සපයන අතර හරිතාගාර වායු විමෝචනයේ විශාල ප්‍රභවයකි. මේ සම්බන්ධයෙන්, අදාළ සාධකය වන්නේ නිෂ්පාදිත විශේෂවල ආහාර පරිවර්තන කාර්යක්ෂමතාවයි. බලශක්තිය, පළිබෝධනාශක, ඉඩම් සහ නැවත ලබා ගත නොහැකි සම්පත් වැනි සාධක සැලකිල්ලට ගැනීමෙන් රතු මස්( හරක් මස්, බැටළු මස්, එළු මස්  සහ බයිසන්) දැඩි  අකාර්යක්ෂමතාවක් පෙන්නුම් කරන අතර කුකුළු මස් හා බිත්තර හොඳම කාර්යක්ෂමතාව පෙන්නුම් කරයි.

මස් ප්‍රභවයන්

ගෝලීය මස් නිෂ්පාදනය.

සමාගම්
ලොව පුරා විශාලතම මස් නිෂ්පාදකයින් අතර:

 JBS S.A.

 Tyson Foods

 WH Group

වේ.

ලෝක හරක් මස් නිෂ්පාදනය

විවේචනයන්
කාර්මික මස් නිෂ්පාදනයේ බලපෑමේ තීරණාත්මක අංශ වන්නේ:

 ස්ටෙරොයිඩ් වැනි හෝමෝන ප්‍රතිකාර සහ මේවා සමඟ මතු කරන ලද මස් පරිභෝජනය මිනිස් පාරිභෝගිකයින්ට ඇති කරන බලපෑම (බීෆ් හෝමෝන මතභේදය)
 සත්ව රෝග උදා. පිස්සු-ගව රෝග (BSE), කුරුළු උණ, සූකර ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා (H1N1), කුරුළු ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා (H5N1), පාද සහ මුඛ රෝග. ඒවායින් සමහරක් මිනිස් පාරිභෝගිකයින්ට ව්‍යාප්ත විය හැකිය
 සත්ව හිංසනය , මස් කර්මාන්තයේ සාමාන්‍ය සිරිතකි
 සමහර සත්ව අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින කණ්ඩායම් විශ්වාස කරන්නේ මස් නිෂ්පාදනය සදාචාර විරෝධී වන බව හා එම කර්මාන්තය අහෝසි කළ යුතු බවයි.
 තරබාරුකම - මස් නිෂ්පාදන අධික ලෙස පරිභෝජනය හේතුවෙන් අර්ධ වශයෙන් දායක වේ.
 සත්ව අපද්‍රව්‍ය හා සම්බන්ධ මානව රෝග, උදා. E.Coli හරහා
 මස් පරීක්ෂාව සහ සෞඛ්‍ය සේවා ඇතුළුව ඉහත කරුණු හා සම්බන්ධ රාජ්‍ය සේවා සඳහා වැයවන පිරිවැය
 මස් හා කුකුළු සැකසුම් පහසුකම්වල සේවකයින් හා සම්බන්ධ මානව රෝග
 සතුන් පෝෂණය කිරීම සඳහා භූගත ජලය අධික ලෙස භාවිතා කිරීම
 වනාන්තර විනාශය, වඳ වී යාම සහ වෙනත් විශේෂ අලාභය, විශේෂයෙන් ඇමසන් කලාපයේ කලින් වැසි වනාන්තර ලෙස පැවති භූමියේ හරක් ගවයන් ඇති කරන ස්ථාන.

බොහෝ නිරීක්ෂකයින් යෝජනා කරන්නේ ඉහත සඳහන් කරුණු සමඟ කටයුතු කිරීමේ වියදම වර්තමාන ආර්ථික ප්‍රමිතික අනුව තරයේ අවතක්සේරු කර ඇති අතර සත්‍ය / පූර්ණ පිරිවැය ගිණුම්කරණය මගින් කාර්මික මස් මිල විශාල ලෙස ඉහළ නංවනු ඇති බවයි.

පශු සම්පත් සේවකයන්ට බලපෑම්
ඇමරිකානු ඝාතකාගාර සේවකයින් සාමාන්‍ය ඇමරිකානු කම්කරුවාට වඩා තුන් ගුණයකින් බරපතල තුවාල වලට ගොදුරු වීමේ ඉඩකඩක් ඇත. NPR වාර්තා කරන්නේ ඌරු  හා ගව ඝාතකාගාර සේවකයින් පුනරාවර්තන වික්‍රියා තුවාල වලට ගොදුරු වීමේ අවදානම සාමාන්‍යයට වඩාහත් ගුණයකින් වැඩි බවයි. එක්සත් ජනපදයේ ඝාතකාගාර සේවකයින් සම්බන්ධව සතියකට සැත්කම් දෙකක් සිදුවන බව ද ගාඩියන් වාර්තා කරයි. ඇමරිකාවේ විශාලතම මස් නිෂ්පාදකයා වන ටයිසන් ෆුඩ්ස් හි එක් සේවකයෙකු තුවාල ලබා මසකට සාමාන්‍යයෙන් ඇඟිල්ලක් හෝ අවයවයක් කපා දමයි. 2018 දී ඉතාලි ආහාර සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ ජර්නලයක කරන ලද අධ්‍යයනයක දී සත්වයින්ගේ  නිරන්තරයෙන් කෑගැසීමෙන්  ඝාතකාගාර සේවකයින්ට ඔවුන්ගේ ශ්‍රවණය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා කන් ආරක්ෂණ පැළඳීමට උපදෙස් දෙනු ලැබේ. 2004 දී වෘත්තීය හා පාරිසරික වෛද්‍ය සඟරාවේ කරන ලද අධ්‍යයනයකින් හෙළි වූයේ "සියලු හේතූන්, සියලු පිළිකා සහ පෙනහළු පිළිකා වලින් සිදුවන මරණ සඳහා නවසීලන්තයේ මස් සැකසුම් කර්මාන්තයේ නියුතු කම්කරුවන් තුළ  අතිරික්ත අවදානම් නිරීක්ෂණය කර ඇති" බවයි.

"නරකම දෙය නම්, භෞතික හානියට වඩා  චිත්තවේගීය හානියයි. ඔබ යම් කාල පරිච්ඡේදයක් තුල ඌරන් මරා දමන ලද ස්ථානයක වැඩ කරන්නේ නම් - එමඟින් ඔබ දේවල් මරා දැමිය හැකි නමුත් ඔබට එය ගණන් ගැනීමට ඉඩ නොදේ. ඔබ සමඟ ලේ වළේ ඇවිදිමින් සිටින ඇසෙහි ඌරෙකු දෙස බලා, 'දෙවියනේ, එය ඇත්තෙන්ම නරක පෙනුමක් ඇති සතෙකු නොවේ' යැයි සිතිය හැකිය. ඔබට එය සුරතල් කිරීමට අවශ්‍ය විය හැකිය. එය මා  වෙත පැමිණියේ බලු පැටියෙකු මෙන් නටන්නටය. මිනිත්තු දෙකකට පසු මට ඔවුන්ව මරා දැමීමට සිදු විය - පයිප්පයකින් ඔවුන්ට පහර දී . එය මට සාමාන්‍ය දෙයකි." -— Gail A. Eisnitz,

සතුන් ඝාතනය කිරීම හෝ සතුන් ඝාතනය කිරීම හෝ ප්‍රවාහනය කිරීම් සිදු කරන පුද්ගලයින් මානසික ආතතිය හෝ කම්පනය වැනි දෑට ගොදුරු විය හැක. 2016 දී වෘත්තීන් 44 ක් පුරා ඩෙන්මාර්ක් කම්කරුවන් 10,605 දෙනෙකුගේ දත්ත ප්‍රතිගාමී විශ්ලේෂණයන් පෙන්වා දෙන්නේ ඝාතකාගාර සේවකයින් නිරන්තරයෙන් අඩු ශාරීරික හා මානසික යහපැවැත්මක් අත්විඳින බවද  ඍණාත්මක ලෙස හැසිරීම් ඔවුන් තුල සුලබ බවයි." කොලරාඩෝ විශ්ව විද්‍යාලය විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද සහ අනුමත කරන ලද ඇනා ඩොරොව්ස්කික්ගේ නිබන්ධනයේ පවසන්නේ ඝාතකාගාර සේවකයින්ට "පීඩාකාරී මානසික ආතතියේ අවදානමක් ඇති අතර එය පශ්චාත් මානසික ආතති ආබාධයක් වන අතර PTSD  රෝගයෙන් පීඩා විඳි අයෙකුගේ කම්පන සහගත තත්වය හේතුවෙන් ඇති වන්නක් බවයි. අපරාධ පිළිබඳ විශේෂඥ ඇමී ෆිට්ස්ජෙරල්ඩ් විසින් 2009 දී කරන ලද අධ්‍යයනයකින් හෙළි වී ඇත්තේ, "ඝාතකාගාර රැකියාව මගින් අත් අඩංගුවට ගැනීම් වල අනුපාතය, ප්‍රචණ්ඩකාරී අපරාධ සඳහා අත්අඩංගුවට ගැනීම්, ස්ත්‍රී දූෂණ සඳහා අත්අඩංගුවට ගැනීම්  වෙනත් රැකියා  වලට සාපේක්ෂව වැඩි බවයි". PTSD ජර්නලයේ කතුවරුන් පැහැදිලි කරන පරිදි, "මෙම සේවකයින් බඳවා ගනු ලබන්නේ විශාල වශයෙන් මෘදු ජීවීන් වන ඌරන් සහ එළදෙනුන් වැනි සතුන් ඝාතනය කිරීම සඳහා ය. මෙයින් ඇතිවන චිත්තවේගීය විසංවාදය ඔවුන්ව ගෘහස්ථ හිංසනය, සමාජයෙන් ඉවත්වීම, කාංසාව, මත්ද්‍රව්‍ය සහ මත්පැන් භාවිතය වැනි දෑට පෙළඹවිය හැකිය.

එක්සත් ජනපදයේ ඝාතකාගාර සාමාන්‍යයෙන් බාල වයස්කාර කම්කරුවන් සහ නීති විරෝධී සංක්‍රමණිකයින් නීති විරෝධී ලෙස සේවයට බඳවා ගනියි. 2010 දී හියුමන් රයිට්ස් වොච් විසින් එක්සත් ජනපදයේ ඝාතකාගාර කටයුතු මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයක් ලෙස විස්තර කළේය. ඔක්ස්ෆෑම් ඇමරිකාවේ වාර්තාවකට අනුව , ඝාතකාගාර සේවකයින්ට විවේක ගැනීමට ඉඩ නොදෙන අතර ඔවුන්ට බොහෝ විට ඩයපර් පැළඳීමට අවශ්‍ය විය. තවද ඔවුන්ට අවම වැටුපකට වඩා අඩු වැටුපක් ලැබුණි.

වෙනත් විකල්ප
ව්‍යාජ මස් ("පිරිසිදු මස්") සම්පත් භාවිතයේ කාර්යක්ෂමතාව සහ සත්ව සුභසාධනය අනුව යම් වාසි ලබා දෙයි. කෙසේ වෙතත්, එය තවමත් සංවර්ධනයේ මුල් අවධියේ පවතින අතර එහි වාසි තවමත් තරඟකාරී වේ.

තරබාරුකම හා ආහාර ආශ්‍රිත වෙනත් රෝගවලින් පෙළෙන වයස්ගත ළදරු උත්පාත ජනගහනයක් සඳහා සෞඛ්‍ය සේවා පිරිවැය වැඩි වීම, ළමුන් තුළ තරබාරුකම පිළිබඳ සැලකිලිමත් වීම නිසා, මස් සඳහා අඩු අවධානයක් යොමු කරමින් සෞඛ්‍ය සම්පන්න පෝෂණය පිළිබඳ නව අදහස් ඇති වී තිබේ.

උතුරු ඇමරිකාවේ මුවන් සහ බයිසන් වැනි ස්වදේශික වන සතුන් භාවිතය මිල අඩු වනවා පමණක් නොව  එය  පරිසරයට අඩු බලපෑමක් ඇති කරයි.. මස් කර්මාන්තය තුල  වෙනත්  වල් මස් විකල්පයන් හඳුන්වා දීම සහ ඉහළ පිරිවැය සංයෝජනය කිරීම  තිරසාර පශු සම්පත් කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ආරම්භයක් විය හැක.

විකල්ප මස් කර්මාන්තය
නිර්මාංශ හෝ සත්ත්ව ආහාර වලින් තොර ආහාර කෙරෙහි වන ප්‍රවණතාවය සහ මන්දගාමී ආහාර ව්‍යාපාරය බටහිර රටවල වෙනස්වන පාරිභෝගික කැමැත්තක්  ඇති කරයි. අනෙක් අතට නිෂ්පාදකයින් පාරිභෝගික ගැටළු වලට ප්‍රතිචාර දක්වා ඇත්තේ සෙමින් පාරිසරික හෝ කාබනික ගොවිතැන දෙසට මාරුවීමෙනි. විකල්ප මස් කර්මාන්තය ඉදිරි වසර 10 තුළ බිලියන 140 ක් වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ.

මස් කර්මාන්තය


දිය වැඩියාව සදහා සුදුසු වන ආයුර්වේද ඖෂධ කොස් කොළ නැටි වල අඩංගු බව සොයාගෙන ඇත. බාගෙට ඉදුණු කොස් කොළ නැටි තම්බා එම ජලය පානය කිරීම මගින්දි යවැඩියා තත්ත්වය පාලනය කළ හැකි බව කළ හැකි බව සොයා ගෙන ඇත. මේ පිළිබඳ පර්යේෂණ රාශියක් දැනට සිදුවෙමින් පවතී. කොස් කොළ වල ඇති රසායන ද්‍රව්‍ය පිලිබදව පිලිබදව ඉදිරියේදී හෙළි කරනු ලැබේ.

Chemistry of jackfruit leaf


Zerkowice peut faire référence à :

Toponymie
En Pologne

 Żerkowice, un village dans la voïvodie de Petite-Pologne
 Żerkowice, un village dans la voïvodie d'Opole
 Żerkowice, un village dans la voïvodie de Basse-Silésie

Żerkowice


ෆ්‍රීස්ලන්ත් හෝ  ෆ්‍රීසියා යනු නෙදර්ලන්තයේ උතුරෙහි වන්නට පිහිටි පළාතක් වන අතර පුරාතන හා වඩාත් විශාල ප්‍රදේශයක් වන ෆ්‍රීසියාහී කොටසකි.

නෙදර්ලන්තයේ පළාත්

NUTS 2 යුරෝපියානු සංගමයෙහි සංඛ්‍යානමය ප්‍රදේශ
ෆ්‍රීස්ලන්ත්
ෆ්‍රීස්ලන්ත්
බහු නිල භාෂා සහිත යුරෝපයේ ප්‍රදේශ

ෆ්‍රීස්ලන්ත්


نويل هوغان  عازف الجيتار في فرقة الكرانبيريز (The Cranberries). وهى فرقة روك بديل إيرلندية ظهرت إلى العلن في التسعينيات. منذ عام 2003 جميع أعضاء الفرقة بدؤوا بأعمال فردية، رغم أن الفرقة لم تعلن انفصالها.

روابط خارجية

مراجع

كتاب أغان أيرلنديون في القرن 20
كتاب أغان أيرلنديون في القرن 21
عازفو قيثارة أيرلنديون في القرن 21
عازفو قيثارة أيرلنديون في القرن 20
أشخاص على قيد الحياة
عازفو قيثارة
عازفو قيثارة روك أيرلنديون
كتاب أغان أيرلنديون
كتاب أغان من أيرلندا الشمالية
منتجو تسجيلات أيرلنديون
مواليد 1971
مواليد في ليمريك
موسيقيو روك بديل أيرلنديون
موسيقيون من مقاطعة لمريك
عازفو قيثارة ذكور أيرلنديون

نويل هوغان


The Fourier transform of a function of time, s(t), is a complex-valued function of frequency, S(f), often referred to as a frequency spectrum.  Any linear time-invariant operation on s(t) produces a new spectrum of the form H(f)•S(f), which changes the relative magnitudes and/or angles (phase) of the non-zero values of S(f).  Any other type of operation creates new frequency components that may be referred to as spectral leakage in the broadest sense.  Sampling, for instance, produces leakage, which we call aliases of the original spectral component.  For Fourier transform purposes, sampling is modeled as a product between s(t) and a Dirac comb function.  The spectrum of a product is the convolution between S(f) and another function, which inevitably creates the new frequency components.  But the term 'leakage' usually refers to the effect of windowing, which is the product of s(t) with a different kind of function, the window function.  Window functions happen to have finite duration, but that is not necessary to create leakage.  Multiplication by a time-variant function is sufficient.

Spectral analysis

The Fourier transform of the function  is zero, except at frequency ±ω.  However, many other functions and waveforms do not have convenient closed-form transforms. Alternatively, one might be interested in their spectral content only during a certain time period.  In either case, the Fourier transform (or a similar transform) can be applied on one or more finite intervals of the waveform.  In general, the transform is applied to the product of the waveform and a window function.  Any window (including rectangular) affects the spectral estimate computed by this method.

The effects are most easily characterized by their effect on a sinusoidal s(t) function, whose unwindowed Fourier transform is zero for all but one frequency.  The customary frequency of choice is 0 Hz, because the windowed Fourier transform is simply the Fourier transform of the window function itself (see ):

When both sampling and windowing are applied to s(t), in either order, the leakage caused by windowing is a relatively localized spreading of frequency components, with often a blurring effect, whereas the aliasing caused by sampling is a periodic repetition of the entire blurred spectrum.

Choice of window function
Windowing of a simple waveform like  causes its Fourier transform to develop non-zero values (commonly called spectral leakage) at frequencies other than ω. The leakage tends to be worst (highest) near ω and least at frequencies farthest from ω.

If the waveform under analysis comprises two sinusoids of different frequencies, leakage can interfere with our ability to distinguish them spectrally. Possible types of interference are often broken down into two opposing classes as follows: If the component frequencies are dissimilar and one component is weaker, then leakage from the stronger component can obscure the weaker one's presence. But if the frequencies are too similar, leakage can render them unresolvable even when the sinusoids are of equal strength. Windows that are effective against the first type of interference, namely where components have dissimilar frequencies and amplitudes, are called high dynamic range. Conversely, windows that can distinguish components with similar frequencies and amplitudes are called high resolution.

The rectangular window is an example of a window that is high resolution but low dynamic range, meaning it is good for distinguishing components of similar amplitude even when the frequencies are also close, but poor at distinguishing components of different amplitude even when the frequencies are far away. High-resolution, low-dynamic-range windows such as the rectangular window also have the property of high sensitivity, which is the ability to reveal relatively weak sinusoids in the presence of additive random noise. That is because the noise produces a stronger response with high-dynamic-range windows than with high-resolution windows.

At the other extreme of the range of window types are windows with high dynamic range but low resolution and sensitivity. High-dynamic-range windows are most often justified in wideband applications, where the spectrum being analyzed is expected to contain many different components of various amplitudes.

In between the extremes are moderate windows, such as Hann and Hamming. They are commonly used in narrowband applications, such as the spectrum of a telephone channel.

In summary, spectral analysis involves a trade-off between resolving comparable strength components with similar frequencies (high resolution / sensitivity) and resolving disparate strength components with dissimilar frequencies (high dynamic range). That trade-off occurs when the window function is chosen.

Discrete-time signals
When the input waveform is time-sampled, instead of continuous, the analysis is usually done by applying a window function and then a discrete Fourier transform (DFT). But the DFT provides only a sparse sampling of the actual discrete-time Fourier transform (DTFT) spectrum. Figure 2, row 3 shows a DTFT for a rectangularly-windowed sinusoid. The actual frequency of the sinusoid is indicated as "13" on the horizontal axis. Everything else is leakage, exaggerated by the use of a logarithmic presentation. The unit of frequency is "DFT bins"; that is, the integer values on the frequency axis correspond to the frequencies sampled by the DFT.  So the figure depicts a case where the actual frequency of the sinusoid coincides with a DFT sample, and the maximum value of the spectrum is accurately measured by that sample.  In row 4, it misses the maximum value by ½ bin, and the resultant measurement error is referred to as scalloping loss (inspired by the shape of the peak).  For a known frequency, such as a musical note or a sinusoidal test signal, matching the frequency to a DFT bin can be prearranged by choices of a sampling rate and a window length that results in an integer number of cycles within the window.

Noise bandwidth

The concepts of resolution and dynamic range tend to be somewhat subjective, depending on what the user is actually trying to do.  But they also tend to be highly correlated with the total leakage, which is quantifiable.  It is usually expressed as an equivalent bandwidth, B.  It can be thought of as redistributing the DTFT into a rectangular shape with height equal to the spectral maximum and width B.  The more the leakage, the greater the bandwidth.  It is sometimes called noise equivalent bandwidth or equivalent noise bandwidth, because it is proportional to the average power that will be registered by each DFT bin when the input signal contains a random noise component (or is just random noise).  A graph of the power spectrum, averaged over time, typically reveals a flat noise floor, caused by this effect.  The height of the noise floor is proportional to B.  So two different window functions can produce different noise floors, as seen in figures 1 and 3.

Processing gain and losses
In signal processing, operations are chosen to improve some aspect of quality of a signal by exploiting the differences between the signal and the corrupting influences.  When the signal is a sinusoid corrupted by additive random noise, spectral analysis distributes the signal and noise components differently, often making it easier to detect the signal's presence or measure certain characteristics, such as amplitude and frequency.  Effectively, the signal-to-noise ratio (SNR) is improved by distributing the noise uniformly, while concentrating most of the sinusoid's energy around one frequency.  Processing gain is a term often used to describe an SNR improvement.  The processing gain of spectral analysis depends on the window function, both its noise bandwidth (B) and its potential scalloping loss.  These effects partially offset, because windows with the least scalloping naturally have the most leakage.

Figure 3 depicts the effects of three different window functions on the same data set, comprising two equal strength sinusoids in additive noise.  The frequencies of the sinusoids are chosen such that one encounters no scalloping and the other encounters maximum scalloping.  Both sinusoids suffer less SNR loss under the Hann window than under the Blackman-Harris window.  In general (as mentioned earlier), this is a deterrent to using high-dynamic-range windows in low-dynamic-range applications.

Symmetry

The formulas provided at  produce discrete sequences, as if a continuous window function has been "sampled". (See an example at Kaiser window.) Window sequences for spectral analysis are either symmetric or 1-sample short of symmetric (called periodic, DFT-even, or DFT-symmetric).  For instance, a true symmetric sequence, with its maximum at a single center-point, is generated by the MATLAB function hann(9,'symmetric').  Deleting the last sample produces a sequence identical to hann(8,'periodic').  Similarly, the sequence hann(8,'symmetric') has two equal center-points.

Some functions have one or two zero-valued end-points, which are unnecessary in most applications.  Deleting a zero-valued end-point has no effect on its DTFT (spectral leakage).  But the function designed for  + 1 or  + 2 samples, in anticipation of deleting one or both end points, typically has a slightly narrower main lobe, slightly higher sidelobes, and a slightly smaller noise-bandwidth.

DFT-symmetry

The predecessor of the DFT is the finite Fourier transform, and window functions were "always an odd number of points and exhibit even symmetry about the origin".  In that case, the DTFT is entirely real-valued.  When the same sequence is shifted into a DFT data window,  the DTFT becomes complex-valued except at frequencies spaced at regular intervals of   Thus, when sampled by an -length DFT, the samples (called DFT coefficients) are still real-valued.  An approximation is to truncate the +1-length sequence (effectively ), and compute an -length DFT.  The DTFT (spectral leakage) is slightly affected, but the samples remain real-valued.
The terms DFT-even and periodic refer to the idea that if the truncated sequence were repeated periodically, it would be even-symmetric about  and its DTFT would be entirely real-valued.  But the actual DTFT is generally complex-valued, except for the  DFT coefficients.  Spectral plots like those at , are produced by sampling the DTFT at much smaller intervals than  and displaying only the magnitude component of the complex numbers.

Periodic summation

An exact method to sample the DTFT of an +1-length sequence at intervals of  is described at .  Essentially,  is combined with  (by addition), and an -point DFT is done on the truncated sequence.  Similarly, spectral analysis would be done by combining the  and  data samples before applying the truncated symmetric window.  That is not a common practice, even though truncated windows are very popular.

Convolution

The appeal of DFT-symmetric windows is explained by the popularity of the fast Fourier transform (FFT) algorithm for implementation of the DFT, because truncation of an odd-length sequence results in an even-length sequence.  Their real-valued DFT coefficients are also an advantage in certain esoteric applications where windowing is achieved by means of convolution between the DFT coefficients and an unwindowed DFT of the data.  In those applications, DFT-symmetric windows (even or odd length) from the Cosine-sum family are preferred, because most of their DFT coefficients are zero-valued, making the convolution very efficient.

Some window metrics

When selecting an appropriate window function for an application, this comparison graph may be useful. The frequency axis has units of FFT "bins" when the window of length N is applied to data and a transform of length N is computed.  For instance, the value at frequency ½ "bin" is the response that would be measured in bins k and k + 1 to a sinusoidal signal at frequency k + ½.  It is relative to the maximum possible response, which occurs when the signal frequency is an integer number of bins.  The value at frequency ½ is referred to as the maximum scalloping loss of the window, which is one metric used to compare windows.  The rectangular window is noticeably worse than the others in terms of that metric.

Other metrics that can be seen are the width of the main lobe and the peak level of the sidelobes, which respectively determine the ability to resolve comparable strength signals and disparate strength signals.  The rectangular window (for instance) is the best choice for the former and the worst choice for the latter.  What cannot be seen from the graphs is that the rectangular window has the best noise bandwidth, which makes it a good candidate for detecting low-level sinusoids in an otherwise white noise environment.  Interpolation techniques, such as zero-padding and frequency-shifting, are available to mitigate its potential scalloping loss.

See also

 Knife-edge effect, spatial analog of truncation
 Gibbs phenomenon

Notes

Page citations

References

Fourier analysis
Digital signal processing

Spectral leakage


الفُوَّة الصَّبْغِيَّة أو فُوَّة الصَّبْغ أو فُوَّة الصَّبَّاغ أو برقوق  هو  نبات من  الفُوَّة، ذي أزهار مصفرة، وطول من 30 إلى 150 سم. يعطي جذر الفوة صباغ أحمر. وينبت في الأحراج والآجام (ج أجمة)، فهو لا يحتاج إلى رعاية يعد إزالة الأعشاب الضارة من حوله. يجب أن ينزع النبات من الأرض بعد حلحلة التربة. تجرد الساق من الأوراق وتوضع الجذور في المستودع لتجف. عندما تجف الجذور تطحن وتحول إلى مسحوق ويوضع في قدر مع بعض الماء، ويسخن المزيج لاستخراج الصباغ الأحمر البراق. ويمكن استعمال حجر الشب كمرسخ لوني ليعطي لون أحمر عميق لألياف الصوف. وإذا استخدم وعاء نحاسي يمكن الحصول على لون أكثر بريقاً.

وقد ورد في معجم تاج العروس أن (الفوه كسكر عروق رقاق طوال حمر يصبغ بها، نافع للكبد، والطحال، والنسار، وجع الورك، والخاصرة، مدر جداً، ويعجن بخل فيطلى به البرص، فإنه يبرأ).
وهو نبات دائم الخضرة بأوراق ذات طول 5-10 سم وعرض 2-3 سم، وتنمو الأوراق بشكل حلزوني حول الساق، وهي 4-7 أوراق تنمو بشكل نجمي. يمكن للجذور أن تبلغ 1 متر طولاً، وبثخانة 12 مم، وهو مصدر الصباغ الأحمر المعروف بلون الفوة الزهري (Rose madder). الثمار ذات لون أسود بعد أن تنضج.

المراجع

نباتات أوروبا
أصباغ نباتية
أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
الحياة النباتية في الوطن العربي
الحياة النباتية في أوروبا
فوة (نبات)
نباتات الشام
نباتات لبنان
نباتات وصفت في 1753

فوة صبغية


The black Beatle er en film instrueret af Jeanette Schou.

Handling
Jeanette Schou begyndte at arbejde med video i firserne. Som medlem af kunstnersammenslutningen Trekanten har hun arbejdet intensivt med scratchvideo, hvor found footage anvendes som en collageagtig kommentar til nutidens verdensbillede. »The Black Beatle« er mere karakteristisk for hendes nyere arbejder, der i højere grad benytter dokumentarisk materiale til kunstnerens visuelle tolkninger af tid og rum.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Dokumentarfilm fra Danmark

The black Beatle


Le diocèse anglican de Guinée est l'un des 17 diocèses de l'Église de la province d'Afrique de l'Ouest et comprend la république de Guinée. Il a été créé en 1985 par la partition du diocèse de Gambie et de Guinée en le diocèse anglophone de Gambie et le diocèse francophone de Guinée.

Histoire
La première mission chrétienne dans la région a été parrainée par la Church Mission Society en 1806, mais les deux missionnaires qui ont été envoyés ont succombé au climat malsain. Une deuxième tentative en 1855 par des missionnaires de la Barbade eut plus de succès ; le révérend James Humble Leacock débarqua avec un assistant laïc, John Duport, et en 1856 construisit la première église, St. James, à Fallanjhia dans la région de Rio Pongo. Bien que Leacock soit décédé cette année-là, Duport a ensuite été ordonné par l'évêque de Sierra Leone.

Le diocèse de Gambie et de Guinée a été créé en 1935. En 1951, c'était l'un des cinq diocèses (les autres étant Accra, Lagos, Niger et Sierra Leone) qui formaient ensemble la nouvelle Province d'Afrique de l'Ouest. Les cinq provinces sont depuis devenues les 17 actuelles par un processus de subdivision, principalement au Ghana. Jean Rigal Elisée, le dernier des cinq évêques du diocèse, a proposé sa scission, et le  août 1985, le diocèse francophone de Guinée a été créé. Thomas Willy Makole, un Guinéen, est devenu son premier évêque, mais il est décédé l'année suivante. Elisée est devenu l'évêque du diocèse anglophone de Gambie. Jacques Boston est devenu le troisième évêque guinéen du diocèse en 2013, succédant à Albert Gomez.

Églises et congrégations à partir de 2005
L'église cathédrale du diocèse est la cathédrale de la Toussaint de Conakry. Il y a trois autres églises et dix congrégations.

Liste des évêques
Diocèse de Gambie et de Guinée

 1935-1951 John Charles Sydney Daly
 1951-1957 Roderic Norman Coote
 1958-1963 St Surridge John Pike
 1965-1971 Timothy Omotayo Olufosoye (Primat de l'Église anglicane du Nigéria, 1979-1986)
 1972-1985 Jean Rigal Elisée

Diocèse de Guinée

 1985-1986 Thomas Willy Makole  (Willy Thomas Yaneh Maccauley)
 2000-2011 Albert David Guillaume Gomez
 2013-présent Jacques Boston

Après la mort de Makole, le diocèse a été administré successivement par:

 George Brown ( archevêque d'Afrique de l'Ouest )
 Prince Eustace Shokellu Thompson (mort en 1994) ( évêque anglican de Freetown )
 Robert Garshong Allotey Okine ( Archevêque d'Afrique de l'Ouest )

Articles connexes
 Église de la Province d'Afrique de l'Ouest
 Religion en Guinée

Références

Liens externes
 Diocèse anglican de Guinée
 site officiel

Christianisme en Guinée
Guinée

Diocèse anglican de Guinée


El suimanga bicollar (Cinnyris afer) es una especie de ave paseriforme de la familia Nectariniidae. Propia del sur de África.

Descripción
El suimanga de doble collar mayor mide 14 cm de largo y presenta un claro dimorfismo sexual. El macho adulto tiene un aspecto brillante y son verde metálico su cabeza, parte superior de la garganta y la espalda. Tiene una amplia banda de color rojo intenso en el pecho, separado  por una estrecha banda de color azul metálico. El resto de las partes inferiores son de color gris pálido. Cuando se muestra, penachos de plumas amarillas se pueden ver en los hombros. La hembra por su parte presenta un plumaje gris pálido por todo el cuerpo, siendo las alas más oscuras.

Distribución y hábitat
Se encuentran en el sur de Sudáfrica. Se trata principalmente de residentes, pero en parte son migratorios en el nordeste de su zona de expansión. Es común en los jardines, fynbos, los bordes del bosque y matorral costero.

Taxonomía
Las subespecies C. a. stuhlmanni y  C. a. prigoginei son también conocidas como:
 Cinnyris stuhlmanni
 Cinnyris prigoginei

Referencias

Enlaces externos

 SASOL e-guide

afer
Aves de Sudáfrica

Cinnyris afer


An Dichromanthus cinnabarinus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Juan José Martinez de Lexarza, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Dichromanthus cinnabarinus in nahilalakip ha genus nga Dichromanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dichromanthus

Dichromanthus cinnabarinus


صفية فرحات ولدت عام 1924، وتوفيت عام 2004، هي فنانة تشكيلية تونسية، رائدة في الفنون التشكيلية في تونس (رسم، خزف، نسيج، نحت ) و هي في نفس الوقت مصممة ديكور.

تكوينها
تعتبر صفية فرحات رائدة في مجالها، وقد تخرجت من مدرسة الفنون الجميلة بتونس سنة 1952، ثم عادت إلى نفس المدرسة للتدريس بها ثم إدارتها فيما بين 1966 و1973. وفي هذه السنة ارتقت المدرسة لتصبح تابعة إلى الجامعة التونسية.

مشاريع
أسّست صفية فرحات مع عبد العزيز القرجي، شركة للتزويق تسمى «زين» كما أنها كانت من مؤسسي مجلة فائزة النسوية التي ظهر عددها الأول عام 1959، وساهمت بعد ذلك بالكتابة على صفحاتها. كما أسست عام 1982 مع زوجها مركز الفنون الحيّة برادس.

أعمالها
مارست صفية فرحات العديد من الفنون التشكيلية، وكانت الفنانة الوحيدة بمدرسة تونس للفن التشكيلي، وشاركت في كلّ المعارض التي نظمتها هذه المجموعة.

انظر أيضا
 مجيدة بوليلة
 جيزيل حليمي

المراجع

أشخاص من رادس
أكاديميون تونسيون
تونسيون ناشطون في حقوق المرأة
خزفيات
خزفيات تونسيات
خزفيون تونسيون
خزفيون في القرن 20
رسامات تونسيات
رسامون تونسيون
فنانات تشكيليات تونسيات
مواليد 1924
مواليد في رادس
مؤسسو مجلات
ناشطو حقوق المرأة
نساء تونسيات
نسويون تونسيون
وفيات 1424 هـ
وفيات 2004

صفية فرحات


Heretic je sedmi studijski album američkog death metal-sastava Morbid Angel objavilen 23. rujna 2003., a objavila ga je diskografska kuća Earache Records. Posljednji je album s bubnjarom Peteom Sandovalom i posljednji (do albuma Kingdoms Disdained) album s pjevačem i basistom Steveom Tuckerom.

Na pjesmi "God of Our Own Divinity" gitaru svira Karl Sanders, pjevač i gitarist sastava Nile.

Popis pjesama

Osoblje

Morbid Angel

 Steve Tucker – vokali, bas-gitara, tekstovi
 Trey Azagthoth – gitara, klavijature
 Pete Sandoval – bubnjevi, klavijature
Dodatni glazbenici
 Karl Sanders – gitara (na pjesmi "God of Our Own Divinity")
Ostalo osoblje
 Juan "Punchy" Gonzalez – produkcija, miks
 Marc Sasso – omot
 Peter Tsakiris – dizajn
 Alex Solca – slike

Izvori

Albumi sastava Morbid Angel
Albumi iz 2003.

Heretic


Traian Găiseanu (n. 4 octombrie 1862 - d. ?) a fost unul dintre generalii Armatei României din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant de divizie în campania anului 1916.

Cariera militară
După absolvirea școlii militare de ofițeri cu gradul de sublocotenent, Traian Găiseanu ocupat diferite poziții în cadrul unităților de artilerie sau în eșaloanele superioare ale armatei, cele mai importante fiind cele de comandant al Brigăzii 9 Artilerie, șef de stat major al Corpului V Armată sau comandant al Comandamentului Trupelor Destinate Locurilor Întărite.

În perioada Primului Război Mondial a îndeplinit funcția de comandant al Diviziei 12 Infanterie, în perioada 14/27 august - 24 decembrie 1916/7 ianuarie 1917.

Decorații
  Ordinul "Steaua României", în grad de ofițer (1915)
  Ordinul "Coroana României", în grad de ofițer (1912)
 Medalia "Virtutea Militară", cu însemne de război (1905)

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, Documente, Anexe, Volumul 1, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial, Editura Militară, 1979

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Comandanți de mari unități ale Armatei României

Nașteri în 1862
Nașteri pe 4 octombrie
Generali români din Primul Război Mondial
Ofițer al Ordinului Steaua României
Decorați cu Ordinul Coroana României
Decorați cu Virtutea Militară
Decese cu dată necunoscută

Traian Găiseanu


Herbert Schimetschek (* 5. Januar 1938 in Wien) ist ein österreichischer Manager.

Leben

Schimetschek ist der älteste Sohn von Dr. Bruno und Trude Schimetschek. Er besuchte die Schule in Niederösterreich und Wien, dort zuletzt bis 1956 das Akademische Gymnasium. 1956 nahm er ein Jurastudium an der Universität Wien auf, bereits ab 1957 arbeitete er bei dem Austria Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit, dort wurde er 1964 zum Hauptabteilungsleiter, 1967 zum Generalsekretär ernannt und erhielt Prokura. Für die Versicherung baute er die Niederlassungen in Italien auf. Seit 1970 gehörte er dem Vorstand an, wurde 1977 dessen Vorsitzender und Generaldirektor. Von 1974 bis 1999 gehörte er dem Vorstand der Austria Österreichische Versicherung Aktiengesellschaft an, ab 1977 als dessen Vorsitzender und Generaldirektor. Von 1991 bis 1996 war er Generaldirektor und Vorstandsvorsitzender der Austria-Collegialität Versicherungen, von 1997 bis 1999 war er auch Generaldirektor und Vorstandsvorsitzender der BARC Versicherungs-Holding AG und der Bundesländer-Versicherung, die unter seiner Leitung zur UNIQA Versicherungen AG zusammengeschlossen wurden und deren Leitung er von 1999 bis Dezember 2001 als Vorstandsvorsitzender und Generaldirektor innehatte. Von 1997 bis 2000 war er Präsident des Europäischen Versicherungsverbandes (CEA), dessen Präsidialrat er bereits angehört hatte. Bis Juni 2000 gehörte er als Präsident, zuletzt als Vizepräsident der Leitung des Verbandes der Versicherungsunternehmen Österreichs an.

Er gehörte dem Generalrat der Oesterreichischen Nationalbank seit 1986, seit 1998 als Vizepräsident an.

Am 25. Mai 2003 wurde Schimetschek zum neuen Vorsitzenden (Präsident) des Generalrates der Oesterreichischen Nationalbank bestellt, das Amt übte er bis zum 31. August 2008 aus.

In den Zeitraum seiner Tätigkeit fielen die Integration des europäischen Finanzmarktes und die Erweiterung der Europäischen Union. Er hat die Arbeit der Bank durch Steigerung der Effizienz bei geringerem Mitteleinsatz reformiert und wurde dafür mehrfach ausgezeichnet.

1993 erhielt er das Große Silberne Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich und 1997 erhielt er das Große Goldene Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich und am 9. Januar 2008 erhielt er für seine Verdienste um die österreichische Versicherungswirtschaft aus der Hand von Wilhelm Molterer das Große Goldene Ehrenzeichen mit dem Stern für Verdienste um die Republik Österreich.

Schimetschek hatte im Laufe seines Berufslebens zahlreiche Mandate inne, darunter im Aufsichtsrat der Bank Gutmann, der Strabag SE und der Ersten Bank.

Schimetschek ist verheiratet mit Therese Schimetschek, geb. Estienney, und hat zwei Kinder.

Quelle
 OeNB – Präsident Herbert Schimetschek wurde 70: Die Oesterreichische Nationalbank gratuliert sehr herzlich!, Pressemitteilung der ÖNBP vom 9. Januar 2008
  auf der Website der Österreichischen Nationalbank

Weblinks

 Lebenslauf bei die8.com (PDF; 26 kB)
 Bild anlässlich des 70. Geburtstages auf der Website des österreichischen Bundeskanzleramtes

Einzelnachweise

Präsident oder Gouverneur der Oesterreichischen Nationalbank
Träger des Großen Goldenen Ehrenzeichens mit dem Stern für Verdienste um die Republik Österreich
Person (Strabag)
Österreicher
Geboren 1938
Mann

Herbert Schimetschek


Juliette Buffet (ou Elisabeth Buffet, née le  à Nantes et morte à Ravensbrück le ) est une résistante française des Forces françaises combattantes durant la Seconde Guerre mondiale. Elle fait partie du réseau Comète.

Biographie
Juliette Marguerite Elisabeth Buffet est née à Nantes le 4 avril 1892. Elle est la fille de Jules Buffet (1846-1921), un industriel en produits chimiques et conseiller général, et de Marie Amélie Monique Le Pesant de Boisguilbert (1860-1931). Elle est la plus jeune d'une fratrie de quatre enfants. Elle étudie la musique et est une bonne chanteuse.

Elle épouse, le 19 octobre 1910, Henri Théodore Trollet à Arradon. Après leur divorce, elle épouse, le 15 juillet 1914, Édouard Julia, homme de lettres. Parmi leurs témoins figurent Paul Doumer, sénateur, ancien ministre et futur président de la République et Joseph Noulous, ministre des finances. Ils ont une fille en 1917 puis divorcent le 26 décembre 1921 et elle se remarie avec le baron Guy Jean Marie Charles Meniolle de Cizancourt le 26 juillet 1922 avec qui elle a quatre enfants. Elle est connue sous le surnom de Tante Zabi.

Résistance
On ne sait pas précisément quand Juliette Buffet commence à travailler avec la résistance mais à l'automne 1943, elle fait partie du réseau Comète, un réseau de sauvetage d'aviateurs alliés abattus. Créé en Belgique par Andrée De Jongh et Arnold Deppé, le réseau fournit des faux papiers aux personnes à évacuer et les conduit jusqu'en Espagne et Gibraltar à travers la France.

Entre autres actions, Juliette Buffet accueille dans son logement au 93 rue de Courcelles des aviateurs britanniques en route pour l'Espagne via la route d'évasion de Comète.

Arrestation et déportation
Le 3 mars 1944, elle est arrêtée à son domicile par la Gestapo.

Elle fait partie du transport du 25 mai 1944 au départ de Paris, est détenue à Neue Bremm puis transférée à Ravensbrück. Elle y arrive le 17 juin 1944 et est enregistrée sous le matricule 42085.

La nièce de Juliette Buffet, Marie-Rose Buffet, apprend après la guerre, par des survivants, qu'elle chantait dans le train des déportés pour réconforter ses compagnes.

Décès
Élisabeth Buffet est assassinée, gazée, dans le camp de concentration de Ravensbrück. La date de mort mentionnée dans le Journal officiel est le  juin 1944 (avec Sarrebrück comme lieu de décès) mais des survivants de Ravensbrück rapportent l'avoir vue en février 1945, trois mois seulement avant la fin de la guerre en Europe, lorsqu'elle est emmenée au camp voisin où se trouvent la chambre à gaz et les fours, et dont personne n'est jamais revenu. Il semble donc que les dates du 28 mars ou 28 avril souvent mentionnées soient plus proches de la vérité.

La mention Morte en déportation est apposée sur son acte de décès par arrêté du 15 septembre 2005.

Hommages
Une plaque est apposée sur son domicile au 93 rue de Courcelles à Paris

Références

Résistante française
Déporté résistant
Déporté à Ravensbrück
Naissance en avril 1892
Naissance à Nantes
Décès en juin 1944
Décès à Ravensbrück
Mort en déportation
Mort en camp de concentration
Décès à 52 ans

Juliette Buffet


Sisyrinchium is a large genus of annual to perennial flowering plants in the family Iridaceae. Native to the New World, the species are known as blue-eyed grasses. Although they are not true grasses (Poaceae), they are monocots.

Several species in the eastern United States are threatened or endangered.

Description

These are not true grasses, but many species have the general appearance of grasses, as they are low-growing plants with long, thin leaves. They often grow on grasslands. Many species resemble irises, to which they are more closely related. Most species grow as perennial plants, from a rhizome, though some are short-lived (e.g. Sisyrinchium striatum), and some are annuals (e.g. Sisyrinchium iridifolium).

The flowers are relatively simple and often grow in clusters.

Many species, particularly the South American ones, are not blue, despite the common name. The genus includes species with blue, white, yellow, and purple petals, often with a contrasting centre. Of the species in the United States, the Western Blue-eyed Grass (Sisyrinchium bellum) is sometimes found with white flowers, while the California Golden-eyed Grass (Sisyrinchium californicum) has yellow flowers.

Taxonomy

The genus was named by Carl Linnaeus in 1753, based on the species Sisyrinchium bermudiana (commonly called Bermudiana). The taxonomy of this genus is rather perplexing and confusing, as several of these species, such as Sisyrinchium angustifolium, form complexes with many variants named as species. More genetic research and cladistic analysis need to be performed to sort out the relationships between the species. Some species, notably Sisyrinchium douglasii, have been transferred to the separate genus Olsynium.

Etymology
Sisyrinchíon is the Greek word, recorded by Pliny and Theophrastus, for the Barbary nut iris (Iris or Moraea sisyrinchium), and refers to the way the corm tunics resemble a shaggy goat's-hair coat, sisýra. Authors as early as 1666 give the dubious etymology of Latin sūs "pig" and Greek rhynchos "nose", referring to pigs grubbing the roots. As Goldblatt and Manning explain, "the reason for applying the name to a genus of New World Iridaceae was apparently arbitrary."

Selected species

There are up to 200 species, including:

Gallery

References

Rudall, P. J., A. Y. Kenton, and T. J. Lawrence. 1986 -  An anatomical and chromosomal investigation of Sisyrinchium and allied genera. Bot. Gaz. 147: 466–477 Ajilvsgi, Geyata. 1984 - Wildflowers of Texas. Library of Congress: 84-50025

External links

 Flora of North America
 Sections of the genus

Iridaceae genera

Sisyrinchium


Alice in Wonderland est un album du groupe allemand Neuschwanstein dans le style du rock progressif. Prévu à l'origine comme bande démo en 1976, il a été publié en CD par le label français Musea en 2008. En 2022, une nouvelle édition a été publiée avec des textes parlés en anglais.

Historique
Thomas Neuroth et Klaus Mayer, tous deux élèves de l'ancien lycée de Völklingen, Sarre, s'y sont rencontrés au début des années 1970. Leurs modèles musicaux sont Rick Wakeman (ses albums solo), King Crimson et Genesis de l'époque Peter Gabriel. Les albums de Wakeman The Six Wives of Henry VIII et Journey to the Centre of the Earth l'ont particulièrement impressionnée. En raison de leur formation musicale classique (Thomas Neuroth a appris le piano, Klaus Mayer la flûte traversière) et de leur passion pour le rock progressif symphonique, ils ont décidé de créer un groupe afin de concrétiser leurs idées musicales. Le résultat fut la création de Neuschwanstein.

Après plusieurs changements de personnel, une forme plus solide du groupe s'est peu à peu mise en place. Outre Neuroth et Mayer, le groupe se composait désormais en 1974 d'Udo Redlich (guitare), Hans Peter Schwarz (batterie) et Uli Limpert (guitare basse). La forte impression que le Journey to the Centre of the Earth de Rick Wakeman a laissée à Neuroth et Mayer les a incités à composer eux aussi un long morceau de musique instrumentale. Ils ont ensuite travaillé à l'adaptation musicale du célèbre roman Alice in Wonderland de Lewis Carroll et ont choisi ce conte pour son atmosphère et sa fantaisie, qui se prêtaient à une musique élaborée et suggestive. L'idée ainsi que les premières tentatives de mise en œuvre de la pièce avaient toutefois déjà vu le jour en 1970, il ne manquait que l'impulsion finale. La première de cette pièce musicale de 40 minutes eut lieu en 1974 au lycée Marie Luise Kaschnitz de Völklingen. En 1975, Neuschwanstein a ainsi remporté un concours de groupes au Théâtre national de la Sarre à Sarrebruck. Ils enchantèrent le public par la richesse orchestrale et mélodique de leur arrangement.

Dans cette formation, Neuschwanstein ne s'est pas contenté de peaufiner sa musique, il a également imaginé une décoration de scène élaborée ainsi que des effets visuels complexes avec des masques et des costumes, à l'instar de ceux utilisés à l'époque de Peter Gabriel pour Genesis. Des diapositives ont même été projetées au fond de la scène, Limpert et plus tard Weiler récitant les séquences de chansons, entrecoupées d'illustrations de l'histoire. Un décor de forêt a même été installé sur la scène, avec un rideau imprimé derrière les illustrations projetées. Des couleurs phosphorescentes avaient été peintes sur les feuilles des arbres, de sorte qu'elles brillaient dans l'obscurité. Les masques des musiciens correspondaient à leurs rôles dans l'histoire : Neuroth était par exemple le magicien, Weiler le griffon. Bien que le temps et l'argent fassent constamment défaut, la représentation de Neuschwanstein était étonnante et très professionnelle pour des « matadors locaux ».

En 1975, deux nouveaux membres rejoignirent le groupe, Rainer Zimmer, qui remplaça Uli Limpert à la basse, et Roger Weiler, qui remplaça Udo Redlich à la guitare.

Les réactions du public au spectacle scénique et à la musique ont été à la hauteur : c'était la première fois qu'un groupe de rock allemand présentait un morceau de musique aussi long avec des décors, des costumes, des mascarades et des effets spéciaux. Les petites pannes n'ont toutefois pas été épargnées. Ainsi, dès son premier concert avec le groupe, Weiler a eu la malchance de faire tomber son masque de griffon avec son grand et lourd bec. Il avait mis le masque trop frénétiquement avant le concert et ne l'avait pas attaché correctement.

En avril 1976, Neuschwanstein a réservé un petit studio d'enregistrement près de Sarrebruck pour enregistrer son Alice in Wonderland sur bande. Cet enregistrement était destiné à servir de bande démo pour les organisateurs potentiels. Ce n'est que 32 ans plus tard, en 2008, que le label français Musea a publié pour la première fois la bande démo sur CD. Cette bande est restée longtemps sous forme de cassette musicale dans le placard du guitariste, Roger Weiler. Au début des années 2000, Weiler a parlé de cette cassette aux responsables de Musea, qui s'y sont immédiatement intéressés. La qualité du son était certes plus que modeste, mais Musea était confiant de pouvoir amener la bande à un niveau technique acceptable. Le grand intérêt de Musea reposait également sur le fait que l'album « officiel » de Neuschwanstein Battlement était l'album le plus vendu dans le catalogue de Musea.

Malgré des critiques en réalité majoritairement positives, Thomas Neuroth estime que :

D'un point de vue actuel, Neuschwanstein a ouvert la voie à de nombreux autres groupes de rock progressif allemands avec cet album. « C'est presque un modèle pour l'idée d'un tel album, typique de l'âme allemande des poètes/penseurs des années 70. »

Peu après l'enregistrement, Frédéric Joos (de France) a rejoint le groupe en tant que nouveau chanteur, dont la voix rappelait beaucoup celle de Peter Gabriel, mais aussi celle du chanteur Strawbs Dave Cousins. En 1978, le groupe enregistra son premier album Battlement dans les studios de Scorpions à Cologne, avec lequel il connut un succès inattendu en 1979. Au milieu de la new wave et du punk, il survécut comme l'un des rares bons albums de groupes de rock progressif allemands.

Le 18 novembre 2022, une réédition a été publiée 46 ans plus tard par le label Explore Rights Management (un sous-label de Cherry Red Records). Comme la bande utilisée pour la version CD de Musea de 2008 était une copie sur cassette, on a essayé de retrouver la bande master originale. En fait, diverses bobines de bandes sonores ont été redécouvertes chez le guitariste Roger Weiler, mais elles se sont toutes avérées vides. Les anciens enregistrements ont été restaurés à grands frais, l'équipe de production ayant bénéficié d'un nouveau logiciel sans lequel le projet aurait été condamné dès le départ. Comme la voix du narrateur et la musique étaient mélangées, il fallait d'abord filtrer la voix de la musique. Les premiers essais n'ont pas été satisfaisants, mais un nouveau logiciel piloté par l'IA, AudioShake, de supprimer complètement la narration sans endommager les traces de l'arrière-plan. La narration est tirée directement du livre original, ce qui permet de réduire les adaptations au minimum, mais certains des accès de colère du Chapelier fou sont empruntés à d'autres chapitres, afin de réduire le nombre de Passagen chantés théâtralement nécessaires pour s'adapter à la musique. Les textes sont réinterprétés par Sonja Kristina, chanteuse de Curved Air. La pochette a été légèrement modifiée et le livret remanié.

Musiciens
 Thomas Neuroth – Instrument à clavier
 Klaus Mayer – Flûte
 Roger Weiler – Guitare électrique
 Rainer Zimmer – Guitare basse
 Hans Peter Schwarz – Batterie

Liste des titres

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Album de rock progressif allemand
Album musical sorti en 2008

Alice in Wonderland (album)


Greblje-Grebnik je arheološko nalazište u selu Slivnu u općini Runovići.

Opis
Vrijeme nastanka je od 15. do 19. stoljeća. Arheološko nalazište Greblje-Grebnik nalazi se uz lokalnu prometnicu Krstatice-Slivno, na području sela Slivno. Radi se o srednjovjekovnom groblju sa stećcima koje nastaje oko i na prapovijesnim gomilama, međusobno udaljenim stotinjak metara. Do danas je sačuvano 32 stećka, razmještena s obje strane suvremene prometnice. Po dva stećka ugrađena su u improvizirana vrata južne i sjeverne ograde. Repertoar ukrasnih motiva sličan je kao i na ostalim stećcima ovoga kraja: rozete, polumjeseci, križevi, spirale, vitice, ljudske figure povezane u kolu, prikazi lovca konjanika, te jelena. Uz samu prometnicu sa sjeverne strane, u 19. stoljeću podignuta je Gospina kapelica u čijem je temelju ugrađen stećak.

Zaštita
Pod oznakom Z-4627zavedene su kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Runovići

Greblje-Grebnik


Kento Hashimoto (født 16. august 1993) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Tokyo og Roasso Kumamoto.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kento Hashimoto


78 Derngate is a Grade II* listed Georgian house in the Cultural Quarter of Northampton, England, originally built in 1815. Its interior was extensively remodelled in 1916 and 1917 by the architect Charles Rennie Mackintosh for businessman Wenman Joseph Bassett-Lowke as his first marital home. Mackintosh's designs for the house are considered to be one of the first examples of the Art Deco style to be seen in Britain.

The rear elevation also features an extension with two elevated balconies which, in 1916, overlooked meadowland to the edge of Northampton. The design origins of this extension have been the subject of some scholarly debate and a myth of Mackintosh as a modernist pioneer in his late career has persisted. Recent research suggests that Bassett-Lowke and Alexander Ellis Anderson (a Northampton-based architect who supervised the remodelling) may also have had a hand in the design of this structure as well as Mackintosh.

In 1926 the Bassett-Lowkes moved to New Ways, a modernist house designed by Peter Behrens close to Abington Park; this house is also Grade II* listed.

Between 1964 and 1993 the building was used by Northampton High School for girls, initially as offices but later as classrooms. In 2002 work started to restore the house to Mackintosh's original design. This work was under the direction of architects John McAslan + Partners and involved a team of specialist contractors for restoration, or replication of, the original features of the Mackintosh period scheme.

After eighteen months of restoration, the house was opened to the public in late 2003. Small group guided tours or self-guided visits are available and provide an insight into this Mackintosh-designed house in England.

A supporting museum adjoins 78 Derngate and is housed in number 80. In 2003, the Discovery Channel aired a documentary series hosted by Eric Knowles titled The House That Mackintosh Built. The series followed aspects of the property restoration as it was in progress. In May 2007 a new visitors centre at 82 Derngate was opened to provide further facilities and exhibitions for visitors. This building, also restored by John McAslan + Partners, houses a restaurant, art galleries, meeting rooms, shop, visitor reception and administration offices. A regular programme of exhibitions and events is offered and an active 'Friends of 78 Derngate' group continues to raise funds for ongoing development of the project. On 3 October 2013, Prince Richard, Duke of Gloucester, visited 78 Derngate to commemorate the 10th anniversary of its opening to the public.

On 21 March 2017 a commemoration of the 100th anniversary of the marriage of W. J. Bassett-Lowke and Florence Jane Jones was held at 78 Derngate. A centenary exhibition, "Charles Rennie Mackintosh & The Great War" ran from 1 February – 29 April 2017. This comprised exhibits from the late career of Mackintosh and examined the wider context for his work on 78 Derngate against the background of the First World War. The exhibition was the largest display of Mackintosh design in England. A series of related events during the exhibition run featured experts giving public talks and workshops on related themes.

Artist and television presenter Lachlan Goudie featured 78 Derngate in his BBC documentary, Charles Rennie Mackintosh: Glasgow's Neglected Genius. This was produced to mark the 150th anniversary of Mackintosh's birth and was first broadcast on BBC Two Scotland on 5 June 2018. Goudie assessed the work on 78 Derngate as "[t]he dazzling work of an artist willing to risk losing control", with the interior decor being presented as a bold 'comeback attempt' by Mackintosh which was to prove to be in vain against the background of the First World War.

References

External links
78 Derngate website
78 Derngate online archive
BBCi: 78 Derngate

Houses completed in 1917
Grade II* listed buildings in Northamptonshire
Houses in Northampton
Historic house museums in Northamptonshire
Art museums and galleries in Northamptonshire
Charles Rennie Mackintosh buildings
Art Nouveau architecture in England
Art Nouveau houses

78 Derngate


El término Los Nietos hace referencia a los dos pedanías de municipios españoles:

 Los Nietos, en Cartagena (Murcia) España.
 Los Nietos, en Níjar (Almería) Andalucía, España.

Los Nietos


مطب أوالمطب صناعي الغرض منه هو الحد من سرعة مرور المركبات وتكون عادة بارتفاع مابين (7.5 إلى 12 سم). يتناسب طول المطب الصناعي مع السرعة القصوى التي يمكن المرور بها فوقه. فالمطبات القصيرة (30 سم) تلائم السرعات الواطئة بحدود 5 كيلومتر\ساعة والتي عادة ما تكون قرب نقاط التفتيش العسكرية حيث تعرف هذه المطبات في الثقافة الإنكليزية بانها وسيلة الشرطي الكسلان لضبط الأمن. اما المطبات التي تستعمل في المناطق السكنية لتحديد السرعة فتكون ذات اطوال بحدود 1.2 متر لتحدد السرعة إلى 15 كيلومتر\الساعة ولتكون فعالة لكل أنواع السيارات حتى الكبيرة منها التي لا تتاثر بالمطبات القصيرة الطول الخاصة بنقاط التفتيش.

مراجع

بنية تحتية للطرق
تخطيط النقل
تهدئة حركة المرور
سلامة الطرق
طرق
مخاطر الطريق
نقل بري

مطب


Babcock puede referirse a:

Personajes

 C.C. Babcock, uno de los personajes de la serie de televisión norteamericana de la década de 1990 The Nanny.

Elementos astronómicos

 Babcock (cráter), cráter lunar, nombrado en honor de Harold Delos Babcock.
 Estrella de Babcock, estrella variable en la constelación de Lacerta.
 (3167) Babcock, asteroide nombrado en honor de Harold D. Babcock y Horace W. Babcock.
 Modelo de Babcock, modelo de explicación de las manchas solares.

Control de alimentos

 Prueba de Babcock, prueba para detectar el nivel de grasa en la leche.

Lugares

 Babcock (Míchigan), lugar del municipio de Albion, Míchigan, Estados Unidos.
 Babcock (Wisconsin), ciudad del estado de Míchigan, Estados Unidos.
 Calle Babcock (Metro de Boston)
 Lagos Babcock, estanques actualmente desecados en Washington D. C.
 Parque Estatal Babcock, parque de Virginia Occidental nombrado en honor al empresario maderero Edward V. Babcock.

Empresas

 Babcock & Wilcox, empresa estadounidense.
 Babcock Borsig Española, una empresa derivada de Babcock Wilcox España.
 Babcock Borsig Service, filial de la empresa Babcock & Wilcox.
 Babcock Electric Carriage Company, filial de la empresa Babcock & Wilcox.
 Babcock International Group, filial de la empresa Babcock & Wilcox.
 Babcock Wanson.
 Deutsche Babcock, filial de la empresa Babcock & Wilcox.

Máquinas

 Caldera Babcock & Wilcox

Instituciones educativas

 Babcock Graduate School of Management, escuela de la Universidad Wake Forest.
 Universidad de Babcock, de Nigeria, administrada por la Iglesia Adventista del Séptimo Día de Nigeria.

Babcock


Le mot peninsular est un adjectif et un nom commun signifiant « péninsulaire, habitant d'une péninsule » dans plusieurs langues dont l'anglais, l'espagnol et le portugais.

Sciences humaines et sociales
 Dans le système de castes coloniales de l'Amérique espagnole, un peninsular est un résident du Nouveau Monde né en Espagne, par opposition aux  criollos (d'origine espagnole mais nés aux Amériques).

Culture et société
 PenInsular est le  album du musicien Robin Foster, sorti en 2013.
 PenInsular II - The Bridge est son  album, sorti en 2018.
 L'Eixo Atlantico do Noroeste Peninsular (« Axe atlantique du nord-ouest de la Péninsule ») est un groupement européen de coopération territoriale qui relie depuis 2008 les espaces urbains de la communauté autonome de Galice (Espagne) et ceux de la région Nord du Portugal.
 La Peninsular and Oriental Steam Navigation Company (P&O) est une compagnie britannique de transport maritime (1837-2006).

Toponyme
 Les Peninsular Ranges sont un ensemble de chaînes de montagnes appartenant aux chaînes côtières du Pacifique, réparties entre l'État de Californie aux États-Unis et la péninsule de Basse-Californie au Mexique.

Peninsular


Microderes es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Microderes akbensis Jedlicka, 1958
 Microderes brachypus (Steven, 1809)
 Microderes breviformis (Tschitscherine, 1898)
 Microderes diversopunctatus (Solsky, 1874)
 Microderes intermittens (Solsky, 1874)
 Microderes namanganensis (Heyden, 1885)
 Microderes nanulus (Tschitscherine, 1898)
 Microderes subtilis (Tschitscherine, 1898)
 Microderes taschketensis (Jedlicka, 1958)
 Microderes undulatus (Gebler, 1841)

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Harpalina

Microderes


Das Iraqw (Selbstbezeichnung káŋw iraqw) ist eine Sprache, die von etwa 500.000 Sprechern in der Region um die Stadt Mbulu (iraqw Imboru) im Norden Tansanias gesprochen wird. Sie ist die größte unter den südkuschitischen und eine der südlichsten aus der Familie der afroasiatischen Sprachen. Die meisten Sprecher beherrschen zusätzlich auch die überregionale Verkehrssprache Swahili, die für Schriftzwecke meist vorgezogen wird.

Lautsystem

Konsonanten

Marginale Phoneme, die vor allem in Fremdwörtern aus dem Swahili auftreten, sind eingeklammert.
Bemerkenswert ist die Existenz von Pharyngalen (ʕ, ħ), die auch in anderen kuschitischen und semitischen Sprachen vorkommen (z. B. Somali, Arabisch), sowie von stimmlosen Lateralen (ɬ und tɬ'). ʕ ist phonetisch ein stimmhafter Frikativ, sein Status im System ist diskutabel.
Der durch q bezeichnete Laut kann beliebig als ejektives k', oder aber als nach hinten verlagertes (uvulares) k gesprochen werden (entsprechend auch qʷ).

Vokale
Es gibt 5 Vokale i, e, a, o, u, die entweder kurz oder lang (dann doppelt geschrieben) sein können. Gelängte Konsonanten gibt es hingegen nicht außer in seltenen Spezialfällen wie Wortzusammensetzungen.

Ton
Wie in vielen Sprachen fällt auch im Iraqw die Satzmelodie vom Anfang zum Ende eines Satzes hin grundsätzlich ab (sogenannter "downdrift"). Bei einem Teil der Wörter des Iraqw wird aber auf der letzten Silbe des Wortes der Ton angehoben und dadurch der downdrift unterbrochen. Diese Silben werden mit einem Akzent (´) markiert. Die letzte Silbe eines Wortes kennt somit einen binären Kontrast, den man mit "Hochton" bzw. "Tiefton" bezeichnen kann. Insofern lässt sich das Iraqw als eine Tonsprache ansprechen, wobei allerdings viel weniger Tonverläufe möglich sind als in prototypischen Tonsprachen, in denen alle Silben unabhängig voneinander tonal markiert sind. In seltenen Fällen kann auch eine andere als die letzte Silbe eines Wortes einen Hochton tragen. Ein kontrastiver Wortakzent existiert nicht.

Substantiv
Das Iraqw unterscheidet beim Substantiv Geschlecht, Zahl sowie eine Unterscheidung von Grundform versus Status constructus, die man als Kasus auffassen könnte. Es gibt keine Artikel.

Geschlecht und Zahl
Das Iraqw kennt zwei grammatische Geschlechter: Maskulinum und Femininum. Das Geschlecht erkennt man an mit dem Substantiv kongruierenden Attributen, Verben oder Pronomina. Bei Bezeichnungen von Personen stimmt im Normalfall (soweit das Substantiv Singularbedeutung hat) das grammatische Geschlecht mit dem natürlichen Geschlecht überein:
 gitɬ'a "Mann" ist maskulin
 ʕameeni "Frau" ist feminin.

Wie im Deutschen, so ist auch im Iraqw das grammatische Geschlecht von Sachbezeichnungen weder aus der Bedeutung noch aus der Lautform des Substantivs mit einiger Sicherheit vorherzusagen.

Weiter werden die Numeri Singular und Plural unterschieden. Im Plural gibt es keine grammatische Genusunterscheidung.
Eine Besonderheit des Iraqw ist, dass viele Substantive singularischer Bedeutung durch einen Plural (d. h.: ein Substantiv, das pluralische Kongruenz auslöst) bezeichnet werden, und dass – noch häufiger – bedeutungsmäßige Pluralformen grammatische Singulare sein können. Beispielsweise werden folgende Substantive grammatisch als Plural behandelt:
 duuŋgaʔ "Nase" (vielleicht ursprünglich etwa als "Nasenlöcher" zu verstehen)
 xweera "Nacht" (vielleicht etwa "Nachtstunden")
 biħiiʔ "Seite"
 maʔay "Wasser"

Der Plural wird auf recht vielfältige Weise gebildet, oft mit Suffixen:
 ʃuule "Schule" (feminin) – ʃuuladu "Schulen" (plural)
 baala "Tag" (feminin) – balu "Tage" (plural) (mit Vokalkürzung wie auch bei einigen anderen Substantiven)
 ila "Auge" (feminin) – ilaʔ "Augen" (plural)

In folgenden Beispielen dient ein grammatischer Singular als semantische Pluralform. Diese kann man sich wohl eigentlich als Kollektiva vorstellen. Bei bedeutungsmäßigen Pluralen fällt grundsätzlich auch bei Personenbezeichnungen jede Korrelation zwischen Bedeutung und grammatischem Geschlecht fort:
 saga "Kopf" (maskulin) – sage "Köpfe" (feminin) (etwa als "Kopfgruppe" zu verstehen)
 ts'irʕi "Vogel" (feminin) – ts'irʕo "Vogel" (feminin)
 dasi "(das) Mädchen" (feminin) – dasu "(die) Mädchen" (maskulin, kein Zusammenhang zwischen Genus und Bedeutung bei Kollektiva)

Im Extremfall kann der bedeutungsmäßige Singular durch einen grammatischen Plural und der bedeutungsmäßige Plural durch einen grammatischen Singular bezeichnet werden:
 duuŋgaʔ "Nase" (plural) – duŋgawe "Nasen" (feminin)

Nicht selten trägt schon der einfache Stamm (der dann fast immer als grammatischer Singular behandelt wird) Pluralbedeutung, während der Singular von ihm mit einem Suffix abgeleitet wird:
 ts'ats'eeʕi "Stern" (fem.) – ts'ats'eeʕ "Sterne" (mask.)

Schließlich gibt es Fälle, in denen sowohl der Singular als auch der Plural von einem abstrakten Stamm durch Suffixe abgeleitet werden:
 ɬaħaŋw "Monat" (mask.) – ɬaħeeri "Monate" (pl.) (Stamm *ɬaħ- kommt nicht isoliert vor)

Status constructus
Das Iraqw verwendet keine Kasus, die den Kasus europäischer Sprachen entsprechen. Allerdings kennt das Substantiv zwei Formen, die man als Grundform und (mit einem Terminus aus der Semitistik) als Status constructus bezeichnen kann. Der Status constructus steht dann, wenn das Substantiv mit dem folgenden Element eng verbunden ist: Entweder wenn ein Attribut wie beispielsweise ein Adjektiv, Genitiv oder Relativsatz folgt, oder wenn das Substantiv das logische Objekt zu einem folgenden Verb darstellt (Details folgen unten).

Der Status constructus hat grundsätzlich einen Hochton auf der letzten Silbe. Bei maskulinen Substantiven erhält er meist die Endung -ú oder (bei wenigen Substantiven) -kú; viele Formen sind mehr oder weniger unregelmäßig:
 ts'axwél "Falle" – ts'axwelú daaŋw "Falle von Elefanten" = "Elefantenfalle"
 afa "Mund" – afkú doʔ "Mund des Hauses" = "Tür"
 muu "Leute" (mask.) – múk laħóoʔ "sechs Leute"

Feminina bilden den Status constructus mit der Endung -r, bei manchen Wörtern -tá:
 dasi "Mädchen" – dasír níina "kleines Mädchen"
 diʕi "Fett" – diʕitá áwak "weißes Fett" = "Sahne"

(Grammatische) Plurale bilden den Status constructus mit der Endung -á, welche vorangehende Vokale verdrängt:
 makay "Tiere" – maká gadá "Waldtiere" (makay + -á > maká)
 maraay "Häuser" – mará urén "große Häuser"

Wie man sieht, stehen alle Attribute hinter ihrem Bezugswort. In einer Genitivverbindung ist nur das Bezugswort durch den Status constructus markiert; der Genitiv hat keine besondere Form.

Lokalsubstantive
Bestimmte Substantive, die für Ortsangaben stehen, tauchen besonders häufig im Status constructus auf und können unseren Präpositionen entsprechen:
 guraʔ "Bauch" (mask.) – gurúu (< *guraʔ + ú) "(im) Bauch von ... = in ..."
 amoo "Ort" (fem.) – amór "(am) Ort von ... = an ..."
 alu "Hinterseite" (plural) – alá "(auf) der Hinterseite von ... = hinter ..."

Demonstrativsuffixe
Demonstrativa als Attribut werden durch Suffixe am Substantiv bezeichnet, u. a.:
 -í "dieser (bei mir)"
 -síŋ "der (bei dir)"
 -qáʔ "der dort"

Auch diese Suffixe werden an den Status constructus gehängt, wobei allerdings dessen Hochton sich auf das folgende Demonstrativum verlagert:
 muu "Leute" – Stat. constr. múk – muk-síŋ "diese Leute"
 adoo "Art und Weise" (fem.) – Stat. constr. adóor – adoor-í "(auf) diese Weise" = "so"

Für selbständige Demonstrativa gibt es besondere Formen, z. B.:
 kwí / kwisíŋ / kuqáʔ (mask.) "dieser" (engl. "this one")
 tí / tisíŋ / taqáʔ (fem.)
 kuká / kusíŋ / kuqáʔ (plur.)

Possessivsuffixe
An das Substantiv können Possessivsuffixe gehängt werden (für deren Form siehe die nächste Sektion). Diese folgen ebenfalls auf den Status constructus, dessen finaler Hochton sich auf das Suffix verlagert:

 uma "Name" (mask.) – Stat. constr. umú – umuwós "sein/ihr Name"
 naʕaay "Kind" (mask) – naʕaywók "dein Kind" (naʕaay + ú + ok > naʕaywók)
 fadu "Knochen" (plur.) – faduʔéeʔ "meine Knochen" (von dem -á- des Status constructus bleibt hier nur der Hochton übrig)

Personalpronomina und Possessivsuffixe
Es gibt selbständige Personalpronomina, von denen die meisten ohne großen Funktionsunterschied in einer längeren und einer verkürzten Form auftreten können. Die folgende Tabelle zeigt diese Formen und gleichzeitig auch die Possessivsuffixe, die an ein Substantiv gehängt werden und den Possessivpronomina des Deutschen entsprechen.
Man beachte, dass das Iraqw, wie auch viele andere afroasiatische Sprachen, einen Genusunterschied bei der 2. Person Singular macht ("du-Mann", "du-Frau"), sogar eher als bei der 3. Person Singular ("er", "sie"), wo ein solcher Unterschied nicht im Pronomen, wohl aber bei den "Selektoren" (siehe unten) und bei den Konjugationsformen des Verbs existiert.

Wie im Deutschen ist mit Geschlecht das grammatische Geschlecht des Bezugswortes gemeint, d. h. ein Pronomen 3.sg.mask. bezieht sich nicht in erster Linie auf männliche Wesen, sondern auf diejenigen Substantive, die als grammatische Maskulina gelten.

Man kann noch erahnen, dass die Possessivsuffixe einen gemeinsamen Ursprung mit den selbständigen Pronomina haben.

Adjektiv
Attributive Adjektive stehen immer nach ihrem Bezugswort, welches die Form des Status constructus annimmt (siehe Sektion "Substantiv"). Das Adjektiv zeigt Kongruenz nach Genus und Numerus, was hier nicht weiter dargestellt wird.

Selektor
Eine Besonderheit des Iraqw und mehrerer anderer kuschitischer Sprachen ist die Wortart der sogenannten Selektoren. Die Selektoren drücken Finitheitsmerkmale des Satzes wie Person und Tempus aus. Es handelt sich um ähnliche Merkmale, wie sie im Iraqw und vielen anderen Sprachen in finiten Verbformen enthalten sind. Im Iraqw existieren solche Markierungen also zweimal pro Satz, nämlich einerseits in Form des Selektors und andererseits im Verb. Sie sind jeweils ziemlich mehrdeutig, so dass nur durch beide Markierungen zusammengenommen die Kategorien hinreichend bezeichnet sind.

Fast jeder Satz muss einen Selektor enthalten. Die folgende Tabelle zeigt nur sieben Formenreihen von wesentlich mehr, die in der Sprache vorkommen:

Bemerkungen:
 Prinzipiell kongruiert der Selektor mit dem Subjekt des Satzes. Jeder Satz muss einen Selektor beinhalten, auch wenn das Subjekt schon anderweitig ausgedrückt ist.
 Wie man sieht, hat etwa die Präsensreihe nur drei unterschiedliche Formen a, i, ta, die daher für sich genommen die Person nicht eindeutig bezeichnen.
 Gleichzeitig drückt der Selektor das Tempus aus. Die Tabelle zeigt nur das Präsens und zwei häufige Präteritalformen (deren Funktionsunterschied noch weiter untersucht werden müsste), sowie eine Form, die in Nebensätzen gebraucht wird. Es gibt daneben noch eine Reihe weiterer Tempora und ähnlicher Kategorien.
 Wenn der Satz ein pronominales Objekt enthält, verschmilzt dieses mit dem Selektor. Die Tabelle zeigt nur die Kombinationen für das Präsens an. Entsprechend den drei Präsens-Selektoren a, i und ta ergeben sich drei Serien von Objektsselektoren. Wie verwandte Sprachen (Burunge) zeigen, sind diese aus einer Kombination eines Subjektsselektors und eines Objektpronomens (in dieser Reihenfolge) entstanden, doch sind beide im Iraqw völlig verschmolzen und nicht mehr analysierbar.
 Während jeder Satz das Subjekt im Selektor kodieren muss, stehen die Selektoren, die ein Objekt beinhalten, nicht automatisch in allen Sätzen mit Objekt. Details siehe im Abschnitt "Syntax".

Die Selektoren sind vermutlich aus ursprünglichen Subjektspronomina, ggf. mit anderen Elementen verschmolzen, hervorgegangen.

Verb
Das Verb wird nach Person und Tempus flektiert. Es kongruiert in der Person mit dem Subjekt. Anders als im Deutschen spielt in der 3. Person sg. auch das grammatische Geschlecht des Subjekts eine Rolle. Es gibt zwei Tempusstämme für das Präsens (das, wie im Deutschen, auch futurischen Sinn haben kann) einerseits und das Präteritum andererseits.
Die folgende Tabelle zeigt die Formen des regelmäßigen Verbs dóoɬ "graben; Ackerbau treiben" (man zitiert Verben in der 1. Pers. sg.). Die Selektoren, die das Verb stets begleiten, sind hier mit aufgeführt. In der Spalte für die Vergangenheit kann man statt der Selektoren der aga-Reihe auch diejenigen der ana-Reihe einsetzen; die Verbform bleibt dieselbe.

Konjugation des regelmäßigen Verbs

Beobachtungen:
 Das Verb hat meist einen Hochton auf der letzten Silbe. Einzige Ausnahme ist die 3. sg. mask. Präsens eines Teils der Verben (inklusive dóoɬ).
 Der Unterschied zwischen den Tempusstämmen ist relativ gering und betrifft nur die 3. sg. mask. sowie die Pluralendungen der 2. und 3. Person. Erst zusammen mit den Selektoren ist das Tempus klar erkennbar.
 Wenn man die ersten drei Formen als Stammformen betrachtet (hier: dóoɬ, dóɬ, dooɬ), kann man in der Regel alle weiteren Formen davon ableiten: Die 3. sg. fem. ist immer = 2. sg.; die 1. pl., 2. pl. und 3. pl. bestehen jeweils aus der 1. sg., 2. sg. und 3. sg. mask. plus einer zusätzlichen Endung.

Die impersonale Form wird mit dem Verb der 3. sg. mask. verbunden: ta dooɬ "man gräbt".

Stammformen einiger Verben
Die folgende Tabelle zeigt die Stammformen einiger repräsentativer Verben:

Beobachtungen:
 Die 3. sg. mask. Präsens ist im Vergleich mit der 1. sg. entweder tieftonig (so meist) oder durch -i erweitert ("sagen", "gehen").
 Wie verwandte kuschitische Sprachen zeigen, besaß die 2. sg. ursprünglich eine Endung -t (noch ersichtlich bei "trinken", "sagen", sowie mit Abschwächung -t > -r bei "gehen"). Dies führte zu einem Konsonantencluster, das heute fallweise in einer Verhärtung des Auslauts (z. B. w > b bei "bringen") und/oder in einer Kürzung des Stammvokals vor dem ursprünglichen Cluster Spuren hinterlassen hat.

Frage und Negation
In der Frage nimmt das Verb eine durch -a oder -i erweiterte Form an, außerdem wird der Ton durch eine Frageintonation ersetzt (steigend-fallend auf der vorletzten Silbe). In der Negation wird an diese erweiterte Form ein weiteres Element -ká angefügt, die den Hochton des Verbs auf sich zieht. Beispiele:

Wie verwandte Sprachen (Burunge) zeigen, war die -a/-i-Erweiterung ursprünglich ein Teil der normalen Verbalform und ist aber im Iraqw in Aussagesätzen abgefallen.

Imperativ
Sätze im Imperativ sind im Iraqw die einzigen Sätze, die ohne Selektor stehen:
 dóoɬ "grabe!"

Der Imperativ bildet eine spezielle Verneinung bestehend aus einer vorangehenden Negation ma und einer Verbform auf -aar:
 ma dooɬaar "grabe nicht!"

Die Negation ma könnte als Selektor betrachtet werden. Ein Objektspronomen verschmilzt mit ma in ähnlicher Weise wie mit anderen Selektoren:
 mu dooɬaar "grabe es nicht!" (*ma + u > mu)

Dem positiven Imperativ kann dagegen kein Objektspronomen vorangehen; vielmehr existieren spezielle Objektssuffixe, die an den Imperativ angehängt werden. Diese Besonderheit findet sich auch in anderen Sprachen (z. B. Französisch) und erklärt sich aus dem Bestreben, dass der Imperativ das erste Element im Satz sein soll:
 dooɬeek "grabe es!" (-eek = "es")

Syntax

Verbalsatz
Das Verb steht in der Regel am Satzende. Der minimale Satz besteht aus einem Selektor und einem Verb (in dieser Reihenfolge):

a tɬ'awáanSelektor-1Pl weggehen-1Pl"wir gehen weg"

Bei personalem Subjekt wird häufig zusätzlich ein selbständiges Pronomen hinzugesetzt:

atén a tɬ'awáanwir Selektor-1Pl weggehen-1Pl"wir gehen weg"

an á imború káwich Selektor-ich Mbulu gehe"ich gehe nach Mbulu (Stadt)"

Wenn das Subjekt ein Substantiv ist, ist die Abfolge Subjekt – Selektor – Verb:

looʔaa i tɬ'éerSonne(fem) Selektor-3Sg geht-auf-3.sg.fem"die Sonne geht auf"

Ein pronominales Objekt verschmilzt mit dem Selektor. Vergleiche:

i tɬ'eeħSelektor-er tut"er tut ..."

ga tɬ'eeħSelektor-er-es tut"er tut es"

Auch ein pronominales Objekt kann zusätzlich in Form eines selbständigen Pronomens ausgedrückt werden:

kú tu gaasdu Selektor-man-dich tötet"man wird dich töten"

Zum Ausdruck eines nominalen Objekts gibt es zwei Konstruktionsweisen. Entweder steht das Objekt zwischen Selektor und Verb. Der Selektor beinhaltet dann nur einen Subjektsverweis, und das Objekt steht im Status constructus:

inós i kasíir huuríner Selektor-er Kartoffeln-Stat.constr. kocht"er kocht Kartoffeln"

Oder das Objekt steht vor dem Selektor. Es erscheint dann in der Grundform, und der Selektor muss ein Objektspronomen beinhalten:

inós kasíis ga huuríner Kartoffeln Selektor-er-sie kocht"er kocht Kartoffeln" (wörtlich etwa: "er, die Kartoffeln, er kocht sie").

Zwischen beiden Konstruktionen bestehen subtile Funktionsunterschiede, die noch weiter erforscht werden müssten. Wenn sowohl ein Subjekt als auch ein Objekt dem Selektor vorangehen, ist deren Reihenfolge nicht streng festgelegt.

Die Stellung von Adverbialien ist ziemlich frei: Vor dem Selektor, zwischen Selektor und Verb, oder auch nach dem Verb.

Adverbialklitika
Im Iraqw gibt es vier Adverbialklitika:
 i: Dativ / Richtung ("für", "zu")
 wa: Ort / Herkunft ("in", "aus", "von")
 (a)r: Komitativ / Instrumental ("mit")
 (a)s: Kausal ("wegen")

Das zugehörige Nomen nimmt die Form eines Objekts an, steht also im Status constructus oder ist ein im Selektor inhärentes Objektspronomen. Die Adverbialklitika stehen gewöhnlich direkt zwischen diesem Objekt / Objektspronomen und dem Verb, so dass nicht ganz klar ist, ob es sich eher um Suffixe am Objekt oder um Präfixe am Verb handelt (weitere Forschung ist hier notwendig).

gu xwayts'ir ar taaħSelektor-er-ihn Stock-Stat.constr. mit schlägt"er schlägt ihn mit dem Stock"

i r tɬ'awáanSelektor-wir-sie mit fortgehen"wir gehen mit ihnen fort"

Nichtverbalsatz
Das Prädikat kann aus einer Adverbialie bestehen. Auch dann steht ein Selektor, aber kein "Seinsverb" (es sei denn, man möchte den Selektor als solches auffassen):

inós i bará qaymooer Selektor-er Innenseite-von Feld"er ist auf dem Feld"

Bei substantivischem Prädikat wird nicht der normale Selektor verwendet, sondern ein unveränderliches a (im Nebensatz ta):

iraqw a dooɬiteeIraqw – Bauern"die Iraqw sind Bauern"

Bei adjektivischem Prädikat stehen anstelle des Selektors wieder andere Formen, nämlich ku (mask.) / ka (fem.) / ki (plur.). Diese erinnern formal an Selektoren mit Objektspronomina.

naʕiʔi ki ququmadKinder – klein"die Kinder sind klein"

ka ħooʔ- gut"es ist gut"

Relativsatz
Die Konstruktion der Relativsätze ist recht komplex und wird hier nur sehr verkürzt dargestellt. Der Relativsatz folgt dem Bezugsnomen, das im Status constructus stehen muss. Wenn das Bezugsnomen Subjekt des Relativsatzes ist, steht im Sinne eines Relativsatzes meist eine Verbalform ohne Personalflexion, die als "Partizip" verstanden werden kann:

hée dóoɬMensch-Stat.constr. grabend"ein Mensch, der gräbt" = "jemand, der gräbt"

Ist das Bezugsnomen nicht Subjekt des Relativsatzes, so steht ein echter Relativsatz mit Nebensatz-Selektor, wobei das Verb in einer leicht veränderten Form erscheint (u. a. mit Verlust des Hochtons):

tɬ'oomár ti ts'aʕamaanBerg-Stat.constr. Selektor wir-steigen"der Berg, auf den wir steigen"

ti ist eine Fusion aus dem Selektor ta (Nebensatz + "wir") und dem richtungsanzeigenden Adverbialklitikon i.

Das Iraqw verwendet Relativsätze sehr häufig in Cleft-Konstruktionen, so in Fragesätzen:

láa gár ta ʕayaan a miláheute Ding-Stat.constr. Selektor-Nebensatz-wir essen ist was"Das Ding, das wir essen, ist heute was?" = "Was essen wir heute?"

Wortschatz
Einige Elemente aus dem Grundwortschatz:

Literatur
 Mous, Marten 1993: A grammar of Iraqw, Hamburg
 Mous, Marten & Qorro, Martha & Kießling, Roland 2002: Iraqw-English dictionary with an English and a thesaurus index, Hamburg

Anmerkungen

Einzelsprache
Kuschitische Sprachen

Iraqw (Sprache)


Ton'a (jap. , auch Tonna; * 1289; † 17. April 1372) war ein japanischer Waka-Dichter.

Ton'a wurde als Nikaidō Sadamune () in eine Familie hochrangiger Militärs geboren, vermutlich in Kyōto. Sein Vater Nikaidō Mitsusada diente einige Zeit als Provinzgouverneur. Ton'a wurde in jungen Jahren buddhistischer Laienmönch und studierte im Tendai-Kloster Enryaku-ji auf dem Berg Hiei. Er war wahrscheinlich Anhänger der buddhistischen Schule Ji-shū.

Als Dichter war er der Nijō-Schule zugehörig und Schüler des Kompilators der Shokusenzai-wakashū, Fujiwara no Tameyo (Nijō Tameyo), der ihn zu einem der führenden Waka-Dichter und Lehrer in Kyōto ausbildete. Er selbst übernahm nach Nijō Tameakis Tod die Kompilation der Sammlung Shinshūi-wakashū. Neben Waka- und Renga-Gedichten verfasste Tonʻa auch literaturkritische Schriften.

Einzelnachweise

Weblinks
BookRags: Dictionary of Literary Biography on Ton'a

Autor
Lyrik
Literatur (Japanisch)
Literatur (14. Jahrhundert)
Japaner
Geboren 1289
Gestorben 1372
Mann

Ton’a


المعهد الألماني للأسهم ، هو رابطة ألمانية تعمل في سوق المال الألماني وتتمركز في فرانكفورت ويتمثل هدف المعهد الألمانّي للأسهم (Deutsches Aktieninstitut) في تشجيع قبول الأسهم العاديّة لدى المستثمرين والشّركات.

الوصلات الخارجية
 DAI

مراجع

اقتصاد ألمانيا
تأسيسات سنة 1953

المعهد الألماني للأسهم


As competições de natação nos Jogos Pan-Americanos de 2023 em Santiago, Chile, foram realizadas entre 21 a 29 de outubro de 2023 no Centro Aquático, para as provas de piscina, e na Lagoa Los Morros, em San Bernardo, para as provas de águas abertas.

Qualificação

O evento contou com uma cota de até 378 nadadores, além de 28 classificados automáticos dos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021, em Cáli, onde os vencedores dos eventos individuais se classificaram diretamente para o Pan de Santiago e não contaram para o número de inscrições de um determinado Comitê Olímpico Nacional.

O sistema de qualificação funciona de forma semelhante aos Jogos Olímpicos ou Campeonatos Mundiais: cada CON pode inscrever dois nadadores por evento se ambos passarem pelo PQT ("padrão A") ou se um nadador se passar pelo PST ("padrão B"). Há também seleções de universalidade aos CONs que não tenham nenhum nadador que atinja as marcas padrão, podendo inscrever até um atleta masculino e um feminino.

Medalhistas
Masculino
* Nadadores que só participaram das eliminatórias da prova, mas que também recebem medalhas.

Feminino
* Nadadoras que só participaram das eliminatórias da prova, mas que também recebem medalhas.

Misto
* Nadadores que só participaram das eliminatórias da prova, mas que também recebem medalhas.

Quadro de medalhas

Ver também
Natação nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024

2023
Natacao
Pan-Americanos

Natação nos Jogos Pan-Americanos de 2023


قائمة بالأبطال في بطولة 1982 أمريكا المفتوحة:

الكبار

فردي رجال

 جيمي كونرز هزم  إيفان ليندل, 6-3, 6-2, 4-6, 6-4

فردي سيدات

 كريس إيفرت للويد هزم  هانا ماندليكوفا, 6-3, 6-1

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1982
أحداث أغسطس 1982 الرياضية في الولايات المتحدة
أحداث سبتمبر 1982 الرياضية في الولايات المتحدة
أمريكا المفتوحة حسب السنة (كرة مضرب)
كرة المضرب في 1982
كرة مضرب أمريكية في 1982

أمريكا المفتوحة 1982 (كرة مضرب)


يعد جيثانسس إيكوادورينسٍس (الإنجليزية: Geissanthus ecuadorensis)و هو من الأنواع النباتية من عائلة المايرسننسي Myrsinaceae. يسبب مرض مستوطن في الإكوادور.

انظر أيضا
 نبات

المصادر

وصلات خارجية

أشجار الإكوادور
أشجار بيرو
أنواع القائمة الحمراء غير المحصنة
نباتات
نباتات غير محصنة
نباتات وصفت في 1902

جيثانسس إيكوادورينسس


Zhang Zhiting (; Xangai, 21 de dezembro de 1995) é uma jogadora chinesa de basquete profissional que atualmente joga pelo Shanghai Swordfish da Associação Chinesa de Basquetebol Feminino.

Ela conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 na disputa 3x3 feminino com a equipe da China, ao lado de Wan Jiyuan, Wang Lili e Yang Shuyu.

Basquetebolistas da China
Basquetebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Zhang Zhiting


De Danske Hyrder (forkortet DDH) er et dansk rap-kollektiv bestående af fem rappere og sangere samt fem andre medlemmer. De kommer fra Albertslund, hvor flere af deres musikvideoer også udspiller sig. Theodor Praëm og Lucas B. Olsen, som også er en del af gruppen, producerer al deres musik, der bl.a omhandler oplevelser på deres drukture og hele deres ungdom. Deres omkvæd er kendt for, altid at være melodiske, og nogle, man let kan synge med på.

Den 24. maj 2013 udgav de deres debut-album med titlen Jeg' Fuld Hele Tiden Og Er Pisse Ligeglad Du.

Medlemmer

Rappere/Sangere
Følgende medlemmer rapper og synger i De Danske Hyrders sange:

Adam Samuelsen (Ado), Oliver Sjur (Oli), Frederik Bohn Bering (Bering) og Martin Dam (Marty)

Medlemmer
Udover de udøvende kunstnere i gruppen, har følgende medlemmer altid været en del af kollektivet: Hjalte Morthorst, Anas Attaheri, Tobias Palme, Rasmus Brandt og Mathias Føns.

Hjalte Morthorst filmer og fotograferer til samtlige koncerter og tager pressebilleder.
Anas Attaheri er fast DJ når gruppen er ude og spille.

Lucas B. Olsen laver alt det visuelle for gruppen og skyder alle videoerne. Lucas B. Olsen synger og rapper også på nogle af numrene.

Udover de fem, er Jens Dandanell og Lukas Høimark også blevet mere eller mindre fast inventar, når gruppen er ude at optræde. Jonathan Malmgart er fast trommeslager, mens Lukas spiller guitar.

Udgivelser

Album
 Jeg' Fuld Hele Tiden Og Er Pisse Ligeglad Du (2013)
 Dedikeret (2014)
 DDH (2017)
 Flyvende (2019)
EP

 Ud Af Det Blå (2021)

Singler

Referencer

Eksterne henvisninger
 http://connery.dk/de-danske-hyrder-er-ude-med-en-ny-musikvideo-laer-dem-bedre-at-kende-her.128264.html
 https://www.facebook.com/DeDanskeHyrderOfficial/about/
 http://www.playgroundmusic.dk/de-danske-hyrder.html
 http://www.smukfest.dk/musik/line-up/de-danske-hyrder
 http://connery.dk/interview-med-de-danske-hyrder-som-netop-har-udgivet-deres-nye-album-ddh.129611.html
 http://www.playgroundmusic.dk/nyheder/de-danske-hyrder-7-rappere-7-personligheder-og-over-15-millioner-streams

Rapgrupper fra Danmark

De Danske Hyrder


فريدريك روبرت هيلمرت أو هيلمرت . كان عالما جيوديسيا ورياضياتيا ألمانيا. ولد في (31 يوليو 1843 في فرايبرغ، وتوفي في 15 يونيو 1917 في بوتسدام). يعتبر هيلمرت مؤسس طرق تحديد جيود (Geoid)، وله يد طولى في نظرية الجيوديسيا الحديثة.

روابط خارجية

مراجع

أعضاء أجانب في الجمعية الملكية
أعضاء الأكاديمية البروسية للعلوم
أعضاء الأكاديمية السويدية الملكية للعلوم
إحصائيون ألمان
خريجو جامعة لايبتزغ
علماء فيزياء الأرض
مواليد 1843
مواليد في فرايبرغ
وفيات 1917
وفيات في بوتسدام
أشخاص من مملكة ساكسونيا
جيوديسيون ألمان
أعضاء هيئة تدريس جامعة هومبولت في برلين
أعضاء هيئة تدريس الجامعة التقنية الراينية الفستفالية

فريدريك روبرت هيلمرت


Hortus Kewensis (abreviado Hort. Kew.) es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por William Aiton. Fue publicado en Londres en el año 1789 en 3 volúmenes con el nombre de Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew. London.

Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew. London, fue un catálogo de 1789 de todas las especies de plantas y luego en el cultivo en el Royal Botanic Gardens, Kew, que constituían la gran mayoría de las especies de plantas en el cultivo de toda Inglaterra. Incluía información sobre el país de origen, quien introdujo la planta en el cultivo inglés, y cuándo. Por tanto, es ahora una de las más importantes fuentes de información sobre la historia de la horticultura en Inglaterra.

Una segunda edición fue publicada entre 1810 y 1813, la mayor parte de la nueva información fue añadida por el hijo de Aiton, William Townsend Aiton. En la obra de referencias, se le da la abreviatura de Ait.Kew.

Enlaces externos
en IPNI

 Volume I
 Volume II
 Volume III

Libros de botánica de Reino Unido del siglo XVIII
Ciencia de 1789
Reino Unido en 1789

Hortus Kewensis