Mia Kirshner (born January 25, 1975) is a Canadian actress, writer, and social activist. She is known for television roles as Mandy in 24 (2001–2005), as Jenny Schecter in The L Word (2004–2009), as Amanda Grayson in Star Trek: Discovery (2017–2019) and Star Trek: Strange New Worlds (2023), and as Isobel Flemming in The Vampire Diaries (2010-2011). Her film credits include Love and Human Remains (1993), Exotica (1994), The Crow: City of Angels (1996), Mad City (1997), Not Another Teen Movie (2001), and The Black Dahlia (2006).

Early life
Kirshner was born in Toronto, Ontario, the daughter of Etti (Henrietta), a teacher, and Sheldon Kirshner, a journalist who wrote for The Canadian Jewish News. Kirshner is a granddaughter of Holocaust  survivors; her father was born in the displaced persons camp at Bad Reichenhall in Germany in 1946 and met Kirshner's mother, a Bulgarian Jewish refugee, after they emigrated to Israel. Kirshner's paternal grandparents were Polish Jews. Kirshner had a middle class upbringing and attended Forest Hill Collegiate Institute but later graduated from Jarvis Collegiate Institute. Kirshner studied Russian literature and the 20th-century movie industry at McGill University in Montreal. Her younger sister, Lauren Kirshner, a writer, was involved in the I Live Here project.

Career

Kirshner started her career in 1989 in "Loving the Alien", a second-season episode of War of the Worlds, as both Jo, a young resistance fighter who is captured and  duplicated by the enemy aliens, and her doppelgänger. Kirshner made her film debut in 1993 at the age of 18 in Denys Arcand's Love and Human Remains. She convinced her father to sign a "nudity waiver" to play a dominatrix. The following year, she starred in Atom Egoyan's Exotica. In 1996, she appeared in The Crow: City of Angels. She also played Kitty Scherbatsky in the 1997 version of Anna Karenina.

Kirshner also appeared in the first three episodes of 24 as the assassin Mandy in 2001. She would later reprise the role for the second season's finale and in the latter half of the show's fourth season. Also in 2001, Kirshner played Catherine Wyler, "The Cruelest Girl in School", in Not Another Teen Movie. The character is primarily a spoof of Kathryn Merteuil (played by Sarah Michelle Gellar) in Cruel Intentions, and was partially based on Mackenzie Siler (played by Anna Paquin) from She's All That. In Marilyn Manson's music video for "Tainted Love", which was featured on the movie's soundtrack, she made a cameo appearance as her character Catherine Wyler.

In 2004, Kirshner was cast as writer Jenny Schecter, a main character in the drama series The L Word. She remained with the show through 2009, for all six seasons.

In 2006, she starred in Brian De Palma's The Black Dahlia in which she plays the young aspiring actress Elizabeth Short, whose mutilation and murder in 1947 remains unsolved. While the film itself was critically panned, many reviews singled out her performance for acclaim.  Stephanie Zacharek of Salon.com, in a largely negative review, notes that the eponymous character was "played wonderfully by Mia Kirshner..."  Mick LaSalle wrote that Kirshner "makes a real impression of the Dahlia as a sad, lonely dreamer, a pathetic figure." J. R. Jones described her performance as "haunting" and that the film's fictional screen tests "deliver the emotional darkness so lacking in the rest of the movie." In 2010, Kirshner co-starred in the film 30 Days of Night: Dark Days which began filming in the fall of 2009. In 2010, she was cast as Isobel Flemming, a guest role on The Vampire Diaries.

In 2011, she voiced the title character in Bear 71, a National Film Board of Canada web documentary that premiered at the Sundance Film Festival.

On April 20, 2012, it was announced that Kirshner would join the new Syfy series Defiance.

On October 9, 2013, it was mentioned on the Showcase blog that Kirshner would be one of several guest stars in season four of the television series Lost Girl.

In 2018, she began a recurring role on Star Trek: Discovery playing Amanda Grayson, human mother of series protagonist Michael Burnham and mother of Spock, a role originated by Jane Wyatt on the original Star Trek.

On September 5, 2019, Entertainment Tonight news outlet ET Online reported that Kirshner would play a character in Lifetime's film The College Admissions Scandal with co-star Penelope Ann Miller in roles inspired by real-life actresses Lori Loughlin's and Felicity Huffman's involvement in a massive college admissions bribery scam. Describing her role, Kirshner was quoted saying "This story is about privilege and corruption and it's about people who don't follow the rules because they think they're above rules... My character [based on Loughlin but named "Bethany" in the film] is so corrupt, greedy, narcissistic, self-centered, and the dialogue is hilarious, so I'm glad that they're able to capture humor about this as well."

In September 2020, it was announced that Kirshner would co-star with Ben Savage in a Hallmark Channel holiday film entitled Love, Lights, Hanukkah!, which premiered on December 12, 2020. Kirshner plays a restaurant owner named Christina, who learns of her Jewish ancestry through a DNA test.

Philanthropy
In October 2008, after seven years in production, Kirshner published the book I Live Here, which she co-produced with ex-Adbusters staffers Paul Shoebridge and Michael Simons, as well as writer James MacKinnon. In the book, four different groups of women and children refugees from places such as Chechnya, Juárez, Burma and Malawi tell their life stories. The book features original material from well-known comic and graphic artists including Joe Sacco and Phoebe Gloeckner. It was published in the U.S. by Random House/Pantheon. It was supported logistically by Amnesty International, which will receive proceeds from the book. After the release of the book, the Center for International Studies at MIT invited Kirshner to run a 4-week course on I Live Here in January 2009.

In popular culture
Kirshner was ranked #43 on the Maxim Hot 100 Women of 2002. She and Beverly Polcyn were nominated for Best Kiss at the 2002 MTV Movie Awards for Not Another Teen Movie. In 2011 it was announced that Kirshner would be the face of Monica Rich Kosann's jewelry collection.

Personal life
Between 2014 and 2015, Kirshner was in a relationship with actor and playwright Sam Shepard.

Filmography

Film

Television

Video games
 24: The Game (2006), as Mandy

References

External links

1975 births
20th-century Canadian actresses
21st-century Canadian actresses
21st-century Canadian women writers
Activists from Toronto
Actresses from Toronto
Canadian child actresses
Canadian film actresses
Canadian people of Bulgarian-Jewish descent
Canadian people of Polish-Jewish descent
Canadian people of Israeli descent
Canadian Ashkenazi Jews
Canadian Sephardi Jews
Canadian television actresses
Canadian voice actresses
Jewish Canadian activists
Jewish Canadian actresses
Jewish Canadian writers
Jewish women writers
Living people
McGill University alumni
Writers from Toronto

Mia Kirshner


Cuevas de Talgua es el nombre que recibe una cueva situada en el valle de Olancho, en el municipio de Catacamas, al noreste del país centroamericano de Honduras. Es a veces conocida como "La Cueva de las Calaveras brillantes" debido a la forma en que la luz se refleja de los depósitos de calcita que se encuentran en los restos óseos depositados allí.

Descripción
El sitio ha ganado el interés de los arqueólogos que estudian los entierros en cuevas de Centroamérica y de Mesoamérica como uno de los principios más amplios de las Preclásico medio (1000 - 900 a. C.). Ofrece muchas pistas valiosas sobre cómo los habitantes de la Cueva de Talgua pudieron haber formado un importante vínculo entre la Mesoamérica precolombina y las partes más al sur y el este de América Central, e inclusive extenderse a las sociedades en el norte de América del Sur y los Andes.

Véase también
 Arqueología en Honduras
 Anexo:Museos de Honduras
 Áreas naturales protegidas de Honduras
 Geografía de Honduras
 Geografía de América Central

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Galería de fotos de la cueva
 Cuevas de Talgua, Universidad de Toledo

Cuevas de Honduras
Yacimientos arqueológicos de Honduras

Cuevas de Talgua


Madeleine af Frankrig, også kendt som Madeleine af Valois, ( – ) var en fransk prinsesse, der var dronning af Skotland fra januar til juli 1537.

Madeleine tilhørte Huset Valois og var datter af Kong Frans 1. af Frankrig og Claude af Frankrig. Hun blev gift med kong Jakob 5. af Skotland i januar 1537 men døde allerede senere samme år. Der blev ikke født børn i ægteskabet.

Eksterne henvisninger

Huset Valois
Dronninger af Skotland
Kongelige fra Frankrig
Personer fra Saint-Germain-en-Laye
Franskmænd i 1500-tallet

Madeleine af Frankrig


ඓතිහාසිකව , වාර්ගික කොට්ඨාශගත කිරීම් හි සැකසීම සමහර විට වාර්ගික සාමාජිකයන් විසින් වළක්වනු ලැබූ නිවාස ගොඩනැගීමේදී සිදු වූ අසාධාරණකම් හෝ නගරයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශයන්හි ස්ථානගතවීමට , ආගමික සුළුතරයක් නිසා ඇති වූ වාර්ගික ගැටළුව හෝ වාර්ගික මුඩුක්කු සේ නොසිතාම සිදුවන්නකි. උදාහරණයක් ලෙස ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙහි මෙම අසාධාරණකම් කිරීම්, ගිවිසුම කාලයේදී කණ්ඩායම් තමන්ගේ ඉල්ලීම් වෙනස් කිරීමට ප්‍රතික්ෂබ්පශ්ස්බ්ස්ස්ජ්ස්ජ්ස්ජ්බ්ස්ශ්ශ්ස්ස්න්ස්ස්ජ්ජ්ජ්ස්න්ජ්ව්ජ්ක්ස්ල්ස්ම්ම්ස්ස්ස්ස්

Fuck fuck fuck
👿❤👿📍👿❤☎❤👿❤🌟👿❤👿🍎❤☎👀☠👀🍦👽🤗☠👀☎👿❤☠ කිරීම, සීමා කළ ගිවිසුම් සහ (Mortgage discrimination) හි ස්වරූපය ගෙන ඇත.වෙනස් සිදු කිරීම් නගරවල වාර්ගික කොට්ඨාශගත කිරීමෙහි ප්‍රස්තුතය කරුණක් ලෙස තවමත් පවතී. අසාධාරණකම් කිරීම් සහ වර්ගවාදය, වාර්ගික කොට්ඨාශගත කිරීම් නිර්මාණය කිරීම යන කාර්ය භාර්ය ඉටු කළත්, ඒවා කරුණුවලට පමණක් සීමා කළ හැකි නොවේ.

අලුත් සංක්‍රමිකයින් සහ සංක්‍රමිකයන් අනෙකුත් සංස්කෘතික පසුබිම්වලින් සහ ඔවුන් උපත් ප්‍රදේශවලින් පවා පැමිණි අසල්වාසීන් සමග පදිංචි විය. මෙම සමාජයේ කොටසක් නොවූ නගරයන්හි පදිංචි වූවන්ට , මෙම වාර්ගික ප්‍රදේශ , උදාහරණ වශයෙන් මයිනා ටවුන්හි චීන ආහාර සහ ලිට්ල් ඉතාලි හි (Little Italys) ඉතාලි නවාතැන් වැනි ආහාර ගැනීමේ හා සාප්පු කඩඉම් සහ අව්‍යාජ වාර්ගික ආහාර සහ සිල්ලර බඩු වෙළඳපොළ වැනි සම්පත් මාර්ගයන් හමු විය.

ජාතික සහ ප්‍රාදේශීය අධ්‍යයන මිණුම් හි  සාක්ෂි පෙන්නුම් කෙරෙනුයේ කළු ජාකික නිවැසියන් කැමැත්ත දක්වනුයේ කළු ජාතිකයන්ට හා අර්ධ වශයෙන් සුදු අසල් වාසීන්ට වන අතර සුදු ජාතිකයන් කැමැත්ත දක්වනුයේ 0 සිට 30 දක්වා වූ ප්‍රතිශතයකින් යුතු කළු ජාතිකයන්ට වන බවයි.

දිගින් දිගටම ඇමරිකානු සංස්කෘතියේ පවතින වෙනස්වීම් සමග සමහර ප්‍රජා ව්‍යාපාර නායකයන් , විදේශීය ආදායම් මාර්ගයක් ලෙස මෙම වාර්ගික කොට්ඨාශ විදේශීය ආකර්ෂණය දිනා ගැනීම සඳහා දියුණු කිරීමට විවිධ මාර්ග සොයාගනු ලැබීය. මෙම ප්‍රදේශයන්හි සේවාවන් සහ භාණ්ඩ විවිධ වූ ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්වලට අනුකූලව හැඩ ගැසී තිබුණු අතර ව්‍යාපාරයන් සඳහා පොදු සියල්ලටම කතා කළ හැකි භාෂාවක් භාවිතා කරනු ලැබීය. චයිනා ටවුන්හි ඇති මාර්ග සංඥා සඳහා ඉංග්‍රීසි භාෂාව සහ චීන භාෂාවල යොදා ගනු ලැබුවා සේ මාර්ග සංඥා සහ ව්‍යාපාර සංකේතයන් සඳහා ස්වදේශික භාෂාවක් හෝ වෙනත් භාෂා මගින් තිබිය හැකිය. තවද, ඉංග්‍රීසි භාෂාව පරිභෝගිකයන් සමග ගනුදෙනු කරන අවස්ථාවලදී යොදා ගනු ලැබේ. එය බොහෝවිට (විශේෂයෙන් ඇමරිකාවේ උපත් සංක්‍රමිකයන්ගෙන් පැවත එන්නන්) ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් අතර වුවත් සිදු වේ.

වාර්ගික කොට්ඨාශයෙහි සමහර ඇමරිකානු ප්‍රචලිත සිල්ලර බඩු බෙදාහරින ස්ථානවලින් පහසුවෙන් සොයාගත නොහැකි ආනයන භාණ්ඩ ලබා ගත හැකි සම්පත් මාර්ගයක්ද වේ. ජපන් භාෂා , චිත්‍රපටි වැනි ජපන් භාෂාවෙන් ප්‍රසිද්ධ වූ සංස්කෘතිකමය අංග විකුණනු ලබන්නේ ලිට්ල් ටෝකියෝහිදීය. (Little Tokyo) , පුළුල් පාරාදීසියක වූ (Ginseng) ගින්සෙන්ග් ශාක සහ ඖෂධ ශාක පමණක් නොව හොංකොං සිනමා ( Hong Kong Cinema) වීඩියෝ පට චයිනා ටවුන්හිදී මිල දී ගත හැකි අතර බොලිවුඩ් (Bolly Wood) ඉතා ප්‍රසිද්ධ වීඩියෝපට ලිට්ල් ඉන්දියා (Little India) හිදී සොයා ගත හැක. තවද, මෙම කොට්ඨාශ ගත කිරීම් යනු වාර්ගික භාෂාමය මාධ්‍යයන්ගේ මූලාශ්‍රයකි.මේවා බොහෝවිට ප්‍රචලිත පුවත් සපයන මූලාශ්‍රයන්ට වඩා වෙනස් අවකාශයන්හි ආවරණයක් සපයයි. උදාහරණයක් ලෙස චීන භාෂා පුවත්පත් ඔවුන්ගේ මව්බිම වන චීනයේ ලිපි ආදිය වැඩි වශයෙන් ප්‍රචාරය කරයි. මෙම වාර්ගික මාධ්‍යයන් වඩාත් හොඳින් කේන්ද්‍රීය කෙරෙනුයේ මයිනා ටවුන්හි දේශපාලනික රැළි වැනි තම රටේ සිදුවන අවස්ථා ඇතුළු තමන්ගේ වාර්ගික කොට්ඨාශයේ තොරතුරු සහ චන්ද්‍රිකා සංක්‍රමික ප්‍රජාවන්ගේ තොරතුරු වේ.

යුදෙව් කොට්ඨාශයන් ඉරුව්(eruv) වලින් වටවී තිබිය හැකි අතර මුස්ලිම් කොට්ඨාශ යාඥා කිරීම් දැනුම් දීම සඳහා ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර තිබිය හැකිය.

ජනවාර්ගික කොට්ඨාශයන්හි අදහසේ තේරුම , රටට පැමිණෙන පුද්ගලයන්ට ඇමරිකානු සිහිනයක් යැයි කියා ගන්නන් වේ. මෙය හුදු වාර්ගික කණ්ඩායමක හෝ යම් සංස්කෘතියක වටපිටාවක්ම නොව, එය අළුතින් ජීවිත ආරම්භ කරන්නන්ට සැප පහසු කලාපයකි. මෙම ප්‍රදේශ පැවතීමට හේතුව නම් බොහෝ සංක්‍රමිකයන්ට මෙන් ඔබටද කිසිම දෙයක් නැති නිසාත්, ඔබට ආරම්භයක් සිදු කිරීමට ස්ථානයක් අයශ්‍යය නිසාත්ය. තවද, සංක්‍රමිකයන් වෙනත් රටකට යන විට එය ඔවුන්ට සමාන තත්වයන් යටතේ සිටින සහ එකම භාෂාව කථා කරන මිනිසුන් සමග අලුත් ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට පහසු වේ. එය සමාන සංස්කෘතීන්වල සිට පැමිණි පුද්ගලයන් සමග රැකියාවක්සොයා ගැනීමට හා ව්‍යාපාර ඇරඹීමට වඩාත් පහසු වේ.

ජනවාර්ගික කොට්ඨාශගත කිරීම් කළ ප්‍රදේශයක් යනු ඇමරිකානු නගරයෙහි ද්වීතික බැඳීමක් වුවත් එය ඊට වඩා වැඩි යමක් වේ. තනි සමාන  සංස්කෘතීන් සහ සමාන වාර්ගික කණ්ඩායම්ගෙන් වට වී ඇති නිසා ඇමරිකානු වාර්ගික කො‍ට්ඨාශ ගත කිරීම් කළ ප්‍රදේශයන් සංක්‍රමිකයන්ට වටිනා යමක් ඇති ස්ථානයක් මෙන්ම සැප පහසු ලෝකයක් ද වේ. ඇමරිකාවට හෝ වෙනත් රටකට යෑමේ දී ඔවුන්ට මෙම ස්ථානය නතර වීමට සුදුසු මෙන්ම ඔවුන් යටතේ පදනමක් ද සකසා ගැනීමට හැකියාව ඇත.

19 වන 20 සියවසේදී ගම්බද ප්‍රදේශයන්ගේ සිට පැමිණෙන සංක්‍රමික ජනගහනය, නව සංක්‍රමිකයන්ට ඔවුන් එන විට රැගෙන ආ යමකට වඩා වැඩි යමක් තිබුණේ නැත. ඔවුන් බොහෝ විට වාර්ගික කොට්ඨාශ ගත කිරීම් කළ ප්‍රදේශවල රැකියා සොයා ගනු ලැබූ අතර ඔවුන් , ඔවුන් වෙනුවෙන් හෝ ඔවුන්ගේ දරුවන් වෙනුවෙන් වඩාත් හොඳ අවස්ථාවන් වෙනුවෙන් සංක්‍රමණය වීමට බලාපොරොත්තු වෙමින් ඔවුන් එහි කාර්යයන් සිදු කළ අතර එහිම යලි ස්ථාපිත වුණා විය. තවද, ඔවුන්ට ඇමරිකානු සංස්කෘතිය උකහා ගැනීමට උපකාරීවන ස්ථානයක්ද විය.

ජනවාර්ගික ප්‍රජාවකින් වෙනස් වූ ජන කොටස්

ජනවාර්ගිකව වට වූ ප්‍රජාවක් හෝ ජනවාර්ගික වටපිටාවක් යනු වටපිටාවක් , දිස්ත්‍රික්කයක් හෝ උප නගරයක් වැනි විශාල ප්‍රදේශයක යම්කිසි වූ සංස්කෘතික වශයෙන් ප්‍රභේදනය වී ඇති ප්‍රදේශයකි. ඇතැම් විට සම්පූර්ණ නගරයන් තුළ මෙවැනි හැඟීමක් තිබිය හැකිය. සාමාන්‍යයෙන් මෙම කොටස්වීම සමාජයේ ජීවත්වන පුද්ගලයන් විසින් පවත්වා ගෙන යන ව්‍යාපාර මත කේන්ද්‍රණය වී ඇත. මොවුන් සාමාන්‍යයෙන් කණ්ඩායම්  වශයෙන් සම්බන්ධ වී ඇත. වර්තමානයේ බෙදීම් නගර කරා සංචලනය වන අතර නව බෙදීම් විශාල නගර වලින් පිටත ප්‍රදේශවල බිහිවෙමින් පවතී. එයට හේතුව වර්තමානයේ මෙම වට වී ඇති ප්‍රජාවෙහි / නැත්නම් ප්‍රදේශයේ මිනිසුන්ට ජීවත් වීමට සුදුසු ස්ථානයක් නොවන නිසාත් වෙනත් රටවලින් පැමිණෙන මිනිසුන් බොහෝ මුදල් ප්‍රමාණයක් ඉපයීමටත්, ඊට අමතරව ඔවුන් උප නගරයන්හි ජීවත් වීමට පටන් ගැනීමත් නිසාය. මෙම ජනවාර්ගික බෙදීම් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙහි පමණක් නොව මුළු ලෝකය පුරාම ඇති වී ඇත.

ජන වර්ගයකට සීමා වූ ප්‍රදේශ සහ ඒවායේ ස්වරූප චයිනා ටවුන් වර්ග
චයිනා ටවුන් යනු අර්ධ නාගරික ප්‍රදේශයක පිහිටි චීන ජනතාව වැඩි වශයෙන් වාසය කරන, ඔවුන්ගේ වෙළඳ ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යන එක්තරා නගරයක (චීනයේ නොවේ) පිහිටි ප්‍රදේශයකි. මෙවැනි චයිනා ටවුන් ගිණිකොන දිග ආසියාවේ සහ උතුරු අමෙරිකාවේ සුලභ දක්නට ලැබේ.

සෑම චයිනා ටවුමකටම දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇත. උදාහරණ වශයෙන් බැංකොක්හි සඔවරන් පාරේ සහ ජපානයේ නාගසාකි නුවර තිබෙන චයිනා ටවුන් දැක්වියහැක.  ජපානයේ නාගසාකි නුවර ෂින්චිමචි චයිනා ටවුම අවුරුදු 300 ක් තරම් පැරණිය. බැංකොක්හි පිහිටි චයිනා ටවුම අවුරුදු 200 කට පමණ කලින් චීන වෙළඳුන් විසින් ආරම්භ කරන ලද්දකි. අනෙකුත් චයිනා ටවුන් බොහෝ අලුත් ඒවා වෙයි එක්සත් ජනපදයේ ලාස් වේගාස් නුවර චයිනා ටවුම ආරම්භ කරන ලද්දේ 1990 වසරේදීය. 2005 දී සම්පූර්ණ කිරීමට නියමිත කොරියාවේ සියොල් නුවරට පිටත ප්‍රදේශයක තිබෙන චයිනා ටවුමත්, ලාස් වේගාස් හි චයිනා ටවුමත් හැරුණු විට බොහෝ චයිනා ටවුන් ගොඩ නැගී ඇත්තේ නිසි සැලසුමකට අනුව නොවේ. ඇත්තෙන්ම ජර්මනිය, නෙදර්ලන්තය, දකුණු කොරියාව සහ එක්සත් රාජධානිය වැනි ලෝකයේ බොහෝ රටවල් වල ඇතැම් ප්‍රදේශ චයිනා ටවුමක් බිහිවනු දැකීමට සහ ඒවා සංවර්ධනය වනු දැකීමට කැමතිය.

පුංචි ඉතාලිය

පුංචි ඉතාලිය යනු ප්‍රමුඛ වශයෙන් ඉතාලි ජාතිකයින් හෝ ඔවුන්ගෙන් පැවත එන අය විසින් ජනාවාස කළ ප්‍රදේශ වලට භාවිතා වන සාමාන්‍ය නමයි. එය විශේෂ අසල්වැසි ඉතාලි කණ්‍ඩාායමකට යෙදූ නමක්ද විය හැකිය. ඇතැම් අසල්වැසි ඉතාලි කණ්ඩායම් වලට වෙනත් නම්ද තිබෙන්නට පුලුවන. එහෙත් සාමාන්‍ය වහරෙහි යොදනු ලබන්නේ 'පුංචි ඉතාලිය' යන්නයි.

කලු අසල්වාසීන්

මෙවැන්නකට ඉතා හොඳ උදාහරණ ලෙස නිව් යෝර්ක් සිටි හි හාර්ලෙම් ද, පිට්ස්බර්ග් හි ද හිල් දිස්ත්‍රික්කයද පෙන්විය හැක. බොහෝ කලු අසල්වැසි කණ්ඩායම් සහිත ප්‍රදේශ ඇති වී ඇත්තේ ජනවාර්ගිකව නොසළකා හැරීම් සහ ඔවුනට කෙරුනු හිංසා කිරීම් හේතුවෙනි.

අයිරිෂ් ටවුන්

මධ්‍යතන යුගයේ සහ ඉන් පසුව මුල් ජන්මය හිමි අයිරිෂ් ජනතාවට බොහෝ නගර වල පවුරෙන් ඇතුලත වාසය කිරීම තහනම් කර තිබුනේය. එවැනි ප්‍රදේශ පසු කලෙක අයිරිෂ් ටවුන් වශයෙන් හැඳින්වීම ආරම්භ වුනු අතර එවැනි ප්‍රදේශ වල නම් බොහෝ නගර වල නවීන නම් ලෙස තවමත් භාවිතා වේ. උදාහරණ වශයෙන් Athlone, Dublin, Kilkenny  සහ   Limeric පෙන්වා දිය හැක.

ග්‍රීක ටවුන්

ග්‍රීක් ටවුන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේද ප්‍රධාන වශයෙන් ග්‍රීක්වරුන්ගෙන් ජනාවාසවී ඇති ප්‍රදේශයකි. අසල්වැසි ග්‍රීක ප්‍රදේශයකටද එම නම පාවිච්චි කෙරෙන අතර, ඇතැම් එවැනි ස්ථාන වලට වෙනත් නම්ද යොදා තිබේ. (ටොරොන්ටෝ නගරයේ පුංචි ඇතන්ස් එවැන්නකි.)

ජපන් ටවුන්

ජපන් ටවුන් යනු ජපන්  අමෙරිකන්, ජපන් කැනේඩියානු නැතහොත් ජපන් පිලිපීන ප්‍රජාවන් ලොකු නගර වල වාසය කරන ප්‍රදේශ වලට භාවිතා කරන නමයි. විකල්ප වශයෙන් එවැනි ප්‍රදේශ වලට පුංචි ටෝකියෝ, නිහොන්මචිස්, නැතහොත් ජේ - ටවුන් යන නම් භාවිතා වේ. ලිබර්ඩේඩ් යනුවෙන් බ්‍රසීලයේ සාඕ - පවුලෝ නගරයේ ජපාන දිස්ත්‍රික්කයක් තිබෙන අතර පිලිපීනයේ මැනිලා, පැසෝ, ඩිලාඕ සහ සැන් මැගුවෙල් අනෙකුත් එවැනි ජපන් ටවුන් වේ ජපානයෙන්  පිටත වැඩි ජපන් ජනගහණයක් ඇත්තේ එම ප්‍රදේශ වලයි.

පුංචි සයිගොන්

වියට්නාම් සංක්‍රමණිකයන් සහ ඔවුන්ගෙන් පැවත එන ජනතාව වියට්නාමයෙන් පිටත (විශේෂයෙන් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ) ඇති කර තිබෙන ජනාවාස පුංචි සයිගොන් යනුවෙන් හැඳින්වේ. එහෙත් වියට්නාමයේ උතුරු පෙදෙසින් එවැනි ජනාවාස වලට පැමිණෙන්නේ සුලු පිරිසකි.

පුංචි මැනිලා

පුංචි මැනිලා නැතහොත් මැනිලා ටවුන් හෝ ෆිලිපිනෝ ටවුන් යනුවෙන්ද හැඳින්වෙන්නේ වැඩි වශයෙන් පිලිපීන ජාතිකයින් වාසය කරන ප්‍රදේශයයි. "පුංචි මැනිලා" නමින් හැඳින්වෙන පෙදෙස් විරලය. එමෙන්ම ඒවා ඉතා කුඩාය. මෙය තරමක් දුරට සත්‍ය වන්නේ පිලිපීන අමෙරිකන්වරු විවිධාකාර උප නගර ප්‍රදේශවලට බෙදී හෝ වෙනත් ජන කණ්ඩායමකට  මිශ්‍ර වී ජීවත් වන බැවිනි.

නවාර්ගිකව වෙනස් වූ ජන කොටස් හි ආර්ථික කටයුතු

ජනවාර්ගික විවිධ වූ සාධකයන්ගෙන් වෙනස් වූ ප්‍රජාවන්ගේ බොහෝ හේතු නිසා ප්‍රජාවක සාමාජිකයන් විසින් ව්‍යාපාර ආරම්භ කරනු ලැබූ අතර එය එම පෙදෙස්වලට (enclave) යාමට කැමති මිනිසුන්ගේ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගයද වුණා. සාම්ප්‍රධායික සාප්පුවල ප්‍රධාන වශයෙන් වෙළඳාම් කළේ බොහෝ විට මිනිසුන් පැමිණ සිටි රටවල් වල සිට ගෙන ආ ආහාර සහ ඇඳුම් පැළඳුම්ය. මෙම ව්‍යාපාරයන්හි වර්ධනය සිදු වීමට හේතුව වූයේ මෙම මිනිසුන් යාමට සිදු වූ ප්‍රධාන, ප්‍රජාවන්ගෙන් වට වූ පෙදෙස්හි නගරයන්හි ප්‍රධාන නැතිනම් මූලික කර්මාන්ත වලිනි. තවද, මෙම මිනිසුන් හට ඉංග්‍රීසි භාෂාව හොඳින් කතා කිරීමට නොහැකිවීමත්, මොවුන්ට, ඔවුන්ගේම කියා ව්‍යාපාර ඇරඹීමට යොමු වීමට සිදු වුණ , ඔවුනට සිදු වූ වෙනස්කම්වලට  එරෙහිව නැගීමට බොහෝවිට ස්වයං රැකියා හොඳින් සාර්ථක තේරීමක් විය. ඔවුන්ගේම ව්‍යාපාර ඇරඹූ පුද්ගලයන් හට , හේතුව බොහෝ මිනිසුන් මෙම සාප්පුවල පැමිණෙනු ඇති අතර ඔවුනට වෙනත් විශාල ව්‍යාපාර වලින් සිදුවන තරඟයට ද මුහුණ දීමට සිදු නොවේ.

මෙම පෙදෙස්හි (in enclave) ආර්ථිකය, අනෙකුත් ආර්ථිකයන්ගෙන් ආවරණය කර ඇති අතර මූලිකව ඔවුන්ට තමන්ගේම ආර්ථිකයක් තිබේ. මෙම ප්‍රජාවන්ගෙන් වටවූ පෙදෙස් සාමාන්‍යයෙන් එම පෙදෙස්වල ජීවත් වන මිනිසුන්ට වෙන්කර තබනවා සේම සමාන ජනවාර්ගික පසුබිමක් ඇති එම පෙදෙස්වල ජීවත්වන අනෙකුත් මිනිසුන් හට එමෙන්ම මෙම තත්වය වෙනස් වූ පසුබ්ම්වලින් පැමිණ සිටින පුද්ගලයන් හට , මෙම ප්‍රදේශයෙහි ව්‍යාපාරයක් ඇරඹීමට හෝ රැකියාවක් ලබා ගැනීම ලබා ගැනීම දුෂ්කර කාර්යයක් බවට පත්වේ.නිවාස තැනීම , ශ්‍රමය යෙදීම සහ මූලික වෙළඳපොළට සමබන්ධ වීම පිටස්තර තරඟය මගින් ආවරණය කරනු ලැබූ නිසාවෙන් හා එම දේවල් කිරීමට එම පෙදෙස්හි මිනිසුන්ට බාධා පනවා තිබේ. තවද, ඔවුන්ට රජයේ නීති රීති හා රජයේ බාධා කිරීම් නිසාද ඔවුන් ආවරණය කර තිබේ. මෙම ආවරණ ආර්ථික ස්වරූපය, මූලික ආර්ථික වෙළඳපොළට එකතු වීම සඳහා ධනාත්මක විකල්පයක් ලෙස හැඳින්විය හැක්කේ එය මගින් එම පෙදෙස්හි මිනිසුන්ව පිටස්තර තරඟයෙන් ආරක්ෂා කරන බැවිනි.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Ethnic_enclave

වාර්ගික කොට්ඨාශ


Gedeón Guardiola Villaplana (født 1. oktober 1994 i Petrer) er en spansk håndboldspiller, som spiller for Rhein-Neckar Löwen og for Spaniens håndboldlandshold. Hans tvillingebror hedder Isaías Guardiola og er også håndboldspiller.

Kilder

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Spanien
Deltagere for Spanien ved sommer-OL 2020
Håndboldspillere ved sommer-OL 2020
Olympiske bronzemedaljevindere fra Spanien
Medaljevindere ved sommer-OL 2020

Gedeón Guardiola


Le  du Parti populaire () est un congrès du Parti populaire (PP) espagnol, organisé du  au  à Séville, afin d'élire le comité exécutif et d'adopter les motions politiques et les nouveaux statuts.

Mariano Rajoy, président du PP depuis , est largement réélu, quelques semaines après avoir remporté les élections générales à la majorité absolue. Il confirme María Dolores de Cospedal comme secrétaire générale.

Contexte
Après avoir remporté les élections générales du 20 novembre 2011, Mariano Rajoy est élu président du gouvernement par le Congrès des députés le  par  pour,  contre et .

Comité d'organisation
Au cours de sa réunion du , le comité directeur national approuve la composition du comité d'organisation du congrès. Il est présidé par le président de La Rioja Pedro Sanz, les trois postes de vice-président revenant à Juan Carlos Vera, José Antonio Bermúdez de Castro et Antonio Sanz.

Candidat à la présidence

Le , le comité d'organisation constate que Mariano Rajoy est le seul militant à avoir fait acte de candidature, et le proclame ainsi candidat unique à la présidence du PP.

Déroulement

La réunion des délégués est convoquée à Séville du  au .

Cinq motions doivent être débattues au cours du congrès, rédigées par autant de groupes de travail :
 Motion statutaire, coordonnée par Ignacio Diego, Alberto Fabra et Alicia Sánchez-Camacho ;
 Motion politique, coordonnée par Juan Vicente Herrera, Juan José Imbroda et Antonio Basagoiti ;
 Motion économique, coordonnée par Luisa Fernanda Rudi, José Antonio Monago et José Manuel Soria ;
 Motion sociale, coordonnée par Alberto Núñez Feijóo, Santiago Cervera et José Ramón Bauzá ;
 Motion de politique extérieure, coordonnée par Esperanza Aguirre, Ramón Luis Valcárcel et Juan Jesús Vivas.

Les cinq motions sont adoptées à l'unanimité des délégués ayant pris part au vote le . Les statuts organisent désormais le lancement d'une procédure disciplinaire contre tout responsable du parti faisant l'objet d'un procès, tandis que le parti souligne son engagement pour la reconnaissance des droits des personnes homosexuelles dans le respect des arrêts du Tribunal constitutionnel et le droit pour les élèves du système scolaire à recevoir un enseignement équilibré entre le castillan et les langues co-officielles.

La proposition du porte-parole parlementaire à l'Assemblée de Madrid Íñigo Henríquez de Luna, soutenue par la présidente de la communauté de Madrid Esperanza Aguirre, de réformer le système électoral pour la présidence afin que le président soit élu par l'ensemble des adhérents n'est pas soumise au vote, les rapporteurs de la motion relative aux statuts s'y opposant à l'unanimité.

L'ancien président de la Généralité valencienne Francisco Camps et son ex-secrétaire général Ricardo Costa font savoir à la veille du premier jour de congrès qu'ils ne seront pas présents à Séville. Leur venue était redoutée par la direction nationale, alors que Camps venait d'être acquitté dans un procès pour trafic d'influence et que Costa attend toujours d'être jugé dans une affaire de financement illégal du Parti populaire de la Communauté valencienne.

Résultats
Le , Mariano Rajoy est réélu président du PP : sa liste pour le comité exécutif national reçoit le soutien de 97,56 % des délégués ayant pris part au vote, tandis que celle pour le comité directeur national obtient 97,44 %. Ce résultat, supérieur de plus de dix points au congrès de , est inférieur au score enregistré lors du premier conclave d'élection de Rajoy, en .

Élection du comité exécutif national

Élection du comité directeur national

Composition du comité exécutif
À la suite de sa victoire, Rajoy annonce le nom des membres qu'il a choisi pour entrer dans la direction nationale du parti. Aucun ministre ne figure parmi les titulaires d'un poste à responsabilité, une décision annoncée aux intéressés par Mariano Rajoy le premier jour du congrès.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Gouvernement Rajoy I
 Congrès

Lien externe

17

XVIIe congrès du Parti populaire


Vjekoslav Srb (Osijek, 25. srpnja 1934.) je hrvatski gospodarstvenik, profesor i političar.

Diplomirao je, 1957. godine, na Elektrotehničkom fakultetu u Zagrebu. Od 1963. do 1982. bio je djelatnik TEP-a u Zagrebu, a od 1972. godine djeluje kao glavni direktor poduzeća. U razdoblju od 1982.–86. postaje član Izvršnoga vijeća Sabora SRH i predsjednik Republičkoga komiteta za energetiku, industriju, rudarstvo i zanatstvo. Bio je glavni direktor poduzeća za vanjsku trgovinu Astre, zatim predsjednik Upravnoga odbora (1990.–94.) te predsjednik Uprave (1994.–99.) Končar Elektroindustrije. Bio je viši profesor na Zavodu za visoki napon i energetiku Elektrotehničkoga fakulteta u Zagrebu (1972.–86.).

Izvori

Hrvatski poduzetnici

Vjekoslav Srb


بول وايت  أو بيغ شو ولد في 1972 مصارع أمريكي يبلغ طوله 7 اقدام ووزنه في حدود 441 باوند يلعب في اتحاد WWE وفاز بلقب القارات وواجه البيغ شو العديد من الخصوم امثال راندي اورتن وبروك ليسنر وبوكرتي وجون سينا وروب فان دام وسابو وجون برادشو ليفيلد المعروف ب (جي بي ال) واندرتيكر وكيرت انجل وتربل اتش ومارك هنري.

اسم بيغ شو الحقيقي هو مايك بول وايت وكان يلعب سابقا في اتحاد WCW تحت اسم العملاق The Giant ولعب ضد هولك هوغان في المباراة الشهيرة التي ظهرت فيها عصابة NWO ولاحقا أصبح عضوا فيها.

ينظر للبيغ شو على أنه خليفة أندريه العملاق

لعب بيج شو في مباراة الملكية التخليدية لأندريه ذا جاينت في الرسلمينيا 31 وفاز فيها

حياته الشخصية
البيغ شو كان يلعب سابقا لرياضة كرة السلة وانتقل بعدها للدخول إلى عالم المصارعة الحرة، البيغ شو ينحدر من اصل إيطالي فعائلته قدمت إلى الولايات المتحدة في نهايات القرن الماضي، والبيغ شو مرتبط بصداقة عزيزة جدا مع المصارع ستيف بوردين الملقب بستينج الذي كان يلعب في اتحاد [WCW] واتحاد TNAوصديق لكيرت انجل وبروك لسنر وبوكرتي، البيغ شو يعتبر هوغان كقدوته في المصارعة فما يربطهم هو أكثر من الصداقة حيث عمل البيغ شو مع هوغان في مسلسله Hogan Know Best وأيضا قدمه في حفل HOF والسبب الرئيسي لدخول بيغ شو لاتحاد WCW هي اشادة هوغان له بأنه رجل قوي جدا
طرد مرتين ثم رجع في عام 2012 من جوني لونرايتس ثم عاد بسبب مساعدده له ثم طرد عام 2013 بسبب تدخل فالمبارة وضرب اثنين بدلاً من واحد وإهانة تربل اتش ثم رجع بسبب الدعوى القضائية

معلومات عنه
بدأ في عالم المصارعة في اتحاد wcw وقد حصل على لقب wcw مرتين وكان من أحد أعضاء nWo.. دخل إلى wwe في فبراير 1999 باسم The Big Show عندما كان أحد أعضاء فرقة Corporation وانفصل عنها في منتصف 1989
في أول ظهور له في المصارعة اضم مع جمي هارت في Dungeon of
Doom.

في October 29, 1995 فاز بيج شو على هوجن في نبارة على اللقب بـDQ واخذ الحزام بعد تدخل هارت.

في مهرجان الـWCW Clash of the Champions XXXII فاز بيج شو وريك فلير على على هولك هوجن وراندي سيفج.تمكن Big Show من الحصول على لقب wwe في Survivor Series, ولكنه فقده في بداية عام 2000 أمام تربل اتش في عرض Raw..في وسط العام بدأ بيج شو بتغير طريقة شخصيته فبدأ بتقليد المصارعين واحداً تلو الآخر أمثال ريكيشي وهوجن وغيرهم.. وقد أرسل إلى اتحاد OVW في عام 2000 في شهر يونيو.. وعاد في عام 2001 في مهرجان Royal Rumble
وفي بداية عام 1996 فاز بيج شو على لوك نيس.
بدأ بيج شو في المنافسة على لقب الهاردكور وحصل عليه أكثر من مرة.. ساعد wwe في أيام الغزو (wcw/ecw)... في شهر مايو من عام 2002 أصبح مع ناش واكس باك في nWo لكنه خرج منهم وبعدها رحل من Raw بسبب أدواره الضعيفة فيه أنتقل بعدها إلى SmackDown وأخذ تحدياً أمام بروك لسنر على لقب wwe وحصل عليه في Survivor Series عندما ساعد بول هيمن بيج شو وترك لسنر.. بعد شهر خسر بيج شو لقبه أمام انجل وبعدها أستمر على إدارة بول هيمن له

شكل بيج شو مع أي ترين فريق ولعب مع تيكر وناثان جونز في رسلمانيا وخسروها أمام تيكر.. بعدها دخل في عداوة مع بروك لسنر على اللقب وخسره في Judgment Day في مباراة النقالة

في April 22, 1996 أخذ حزام WCW من ريك فلير. اصايل حقير

فيthe World Wrestling Peace Festival '96 فاز بيج شو على ستينج.

في August 26, 1996 انضم بيج شو إلى nWo.

فاز بيج شو في 1996 World War III 3 ring, 60-man battle royal عند ما اخرج جيف جيرت.

في1996 Starrcade in Nashville, TN فاز بيج ش على ليكس لوجر.

فاز بيج شو وليكس لوجر على هولك هوجن ودنيس رودمان في مهرجان"Bash at the Beach" في سنة 1997.

عند ما تخلى كيفن ناش عن بيج شو كاعضو في nWo انضم هولك هوجن إلى nWo.

في May 17, 1998 وفي مهرجان "Slamboree" فاز بيج شو وستينج بالقب التاج تيم.

ستينج دخل في عداوه مع صديقه بيج شو وفقدو حزام التاج تيم.

سكوت هول وبيج شو فازو على كيفن ناش وستينج واخذ حزام التاج تيم (وكانت هذه المرة الثانية لبيج شو يأخذ فيها حزام التاج تيم)في سنة July 20, 1998.

في 1999 ترك بيج شو wcw ووقع عقد عشر سنوات مع wwe.

في أول ظهور له في wwe في Valentine's Day Massacre لعب ضد اوستن وفنس مباراة من نوع steel cage وخرج بيج شو من القفص وفاز وادخل الأفعاى على اوستن وفنس في القفص.

بعد توقيعة عقده مع wwe أصبح عضو في شركة فنس مكمان وغير اسمه من The Giant إلى Big Show.

في 1999 وفي مهرجان "Over the Edge" فاز بيج شو وشامروك وماك فولي وتيست على فاروق وبرادشو وفيسرا وبيج بوس مان.

في 1999 وفي مهرجان Fully Loaded فاز بيج شو على كين.

في Summerslam 1999 فاز بيج شو والأندرتيكر عل كين واكس باك واخذو لقب التاج تيم.

في September 7, 1999 بيج شو والأندرتيكر خسرو حزام التاج تيم ضد ذاروك ومانكيندوكانت مباراة منوع"buried alive" match (الدفن حياً).

في سرفايفر سريس فاز بيج شو على تربل اتش وذاروك في مباراة منوع three-way وفاز باللقب الـ wwe (هذه كنت أول مره يأخذ فيه بيج شو لقب wwe) وذلك عام 1999.

وفي ارمجدن 1999 فاز بيج شو فوزاً سهلاً على بيج بوس مان واحتفظ باللقب.

في Wrestlemania 2000 دافع بيج شو على القب ضد ذاروك.

في Backlash 2000 دخل متنكراً بزي هولك هوجن وهزم كيرت انجل.

في بداية صيف 2000 غاب بيج شو بسبب اصابته.

عاد بيج شو في 2001 Royal Rumble ودخل الحلبة رقم 23.

في No Way Out فاز بيج شو على ريفن وحصل عى حزام الهارد كور.

في May 21, 2001 فاز بيج شو على راينو وحصل عى حزام الهارد كور بعد فقده (وهذه المرة الثانية لبيج شو حصل فيها على حزام الهارد كور والأخيرة).

في March 3, 2002 فز بيج شو وكين على دودلي بويز.

في April 22, 2002 وفي راو انضم بيج شو مره أخرى إلى nWo.

فيOctober 21, 2002 فاز بيج شو على جمال وروسي وريكو (وبعد هذه المبارة
طرد اريك بيشوف بيج شو من راو وذهب إلى سماك داون).

في Survivor Series '02 فاز بيج شو على بروك ليسنر واخذ منه حزام الـwwe

في Armageddon 2003 خسر بيج شو الحزام امام كيرت انجل بعد تدخل بروك ليسنر.

في No Way Out 2003 خسر بيج شو اما الاندرتيكر بالأستسلام.

في Backlash 2003 فاز بيج شو على ري مستريو.

في No Mercy 2003 فاز بيج شو على ايدي جوريرو وحصل على لقب U.S.

فيSurvivor Series '03 بيج شو تيم ليسنر خسرو امام تيم انجل.

في ريسلمنيا 2004 خسر بيج شو الحزام امام جون سينا.

في 9/19/2004 في سماك داون تجمع انجل ولوثر وجندراك على بيج شو وقص شعره.

فيNo Mercy 2004 فاز بيج شو على كيرت انجل.

فيSurvivor Series '04 بيج شو وتيم ايدي فاز على تيم انجل.

في Armageddon 2004 فاز بيج شو على كيرت انجل وجندراك ولوثر
في 2012 فاز بيج شو علي شايمس وفاز بحزام world heavyweight championship

الحركات القاضية
 ضربة الدمار الشامل -2007
 شوك سلام 1998-
 القبضة المدمرة (قبضة الجمل)

في التلفاز
 في عام 2014: دبليو دبليو إي سلام سيتي بدور «نفسه».

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص مصابون بالعملقة
أشخاص من أيكن (كارولاينا الجنوبية)
أشخاص من تامبا (فلوريدا)
أعضاء نيو ورلد أوردر
أمريكيون من أصل إيطالي
خريجو جامعة ويتشيتا الحكومية
رياضيون من أيكن (كارولاينا الجنوبية)
رياضيون من تامبا (فلوريدا)
فريق السلطة
لاعبو كرة سلة أمريكيون
لاعبو كرة سلة من كارولاينا الجنوبية
مذيعو المصارعة المحترفة
مسيحيون أمريكيون
مصارعون محترفون أمريكيون
مصارعون محترفون في القرن 20
مصارعون محترفون في القرن 21
مصارعون محترفون من فلوريدا
مصارعون محترفون من كارولاينا الجنوبية
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون من ولاية كارولاينا الجنوبية
مواليد 1972
مواليد في أيكن

بيغ شو


Kışlacık, Kırklareli ilinin Vize ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Orgaz, 1909 yılı kayıtlarında ise Urgaz ya da Sofires olarak geçmektedir. Daha önceleri Demirköy ilçesine bağlı bir köy iken, 3 Mart 1947'de Vize ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 87 km, Vize ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Vize belde ve köyleri

Kışlacık, Vize


Mesut Bakkal (d. 19 Mart 1964, Kırıkkale), Türk eski futbolcu ve teknik direktör.

Futbolculuk kariyeri

Kulüp takımları kariyeri
1978'de Kırıkkale΄de MKE Kırıkkalespor altyapısında futbola başladı. MKE Kırıkkalespor oynarken 18 yaşında ümit millî takıma çağrıldı. 1982-1994 yılları arasında profesyonel olarak Denizlispor΄da oynadı.

Millî takım kariyeri
5 kez millî takımlara çağrılan Mesut Bakkal, 3 kez Türkiye U-18 ve 2 kez de Türkiye U-21 forması olmak üzere toplam 5 kez millî formayı giymiştir.

Teknik direktörlük kariyeri
1995-1997 arasında antrenör, Denizlispor altyapı 1997 yılından bu yana Denizlispor, MKE Ankaragücü, Gençlerbirliği ve millî takımda antrenörlük yaptı.

Ziya Doğan'ın ayrılmasından sonra 30 Ağustos 2005'te Gençlerbirliği ile anlaşmıştır. Mesut Bakkal direktörlüğünde Gençlerbirliği, Süper Ligde oynadığı 30 maçtan 14 galibiyet, 7 beraberlik ve 9 mağlubiyet alarak 2005-2006 sezonunda ligi 6. sırada bitirmiştir. 2007-2008 sezonunda Gaziantepspor'a gelen Mesut Bakkal 15. haftada teknik direktörlükten istifa etmiştir. 19. Haftada ise 2006-2007 sezonunun sonunda ayrıldığı Gençlerbirliği ile tekrar anlaşmıştır. Daha sonra tekrar Gençlerbirliği teknik direktörlüğünden istifa edip Denizlispor'u çalıştırmaya başlamıştır. Denizlispor tarafından sözleşmesi feshedildikten sonra 2009-2010 sezonunda Manisaspor ile anlaşmış, fakat takımın kötü gidişi nedeniyle 2009-2010 sezonunun 17. haftasında Manisaspor ile yollarını ayırmıştır.

24 Mart 2010 tarihinde Sivasspor'la anlaşmıştır ve 22 Ekim 2010 Cuma Sivasspor ile yolları ayrıldı.

Teknik direktör Ümit Özat'in teknik direktörlükten istifasından sonra MKE Ankaragücü teknik direktörlüğünü üstlenmiştir.
Görevine gelmesiyle beraber takımla başarılı sonuçlar almaya başlamıştır.

2011-12 sezonunun başlamasına 10 gün kala yeni yönetiminle çalışamayacağını açıklayıp istifa etmiştir. Sezonun ikinci yarısının 5. haftasında ise Samsunspor'da göreve başlamıştır.

Daha sonra Kardemir Karabükspor anlaştığı duyurulmuştur.

6 Mayıs 2013'te yönetimin aldığı kararla sözleşmesi feshedilmiştir ve ayrılmıştır. Aralık 2013'te ise Konyaspor'da Uğur Tütüneker'den boşalan teknik direktörlük görevine getirilmiştir. İlk maçına Kayserispor karşısında çıkmış ve 0-0 berabere kalmıştır. 2014-15 sezonu başında Konyaspor kulübü ile 1 yıllık sözleşme uzatmıştır.

25 Ekim 2014 tarihinde Konyaspor yönetimiyle masaya oturan Bakkal'ın sözleşmesi karşılıklı olarak feshedilmiştir.

1 Temmuz 2015 tarihinde Mersin İdman Yurdu ile 1+1 yıllık sözleşme imzalamıştır. 18 Eylül 2015 tarihinde Mersin İdman Yurdu'ndaki teknik direktörlük görevinden istifa etti.

24 Nisan 2017 tarihinde Kayserispor ile sözleşme imzalamıştır. Ligin son 6 haftasında Kayserispor'u çalıştıran Bakkal, takımı ligde tutmayı başardıktan sonra yeni sezon öncesi kırmızı sarılarla yollarını ayırdı. 2017-2018 sezonunun 3. haftası sonrasında, 31 Ağustos'ta kariyerinde 4. kez Gençlerbirliği'ni çalıştırmaya başladı. Başakşehir ve Beşiktaş galibiyetlerine rağmen bir beraberlik ve 6 mağlubiyet alan Bakkal, ligin 12. haftasının sonunda Gençlerbirliği ile yollarını ayırdı. 28 Şubat 2018 tarihinde Aytemiz Alanyaspor ile sözleşme imzalamıştır.

Teknik direktörlük istatistikleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

1964 doğumlular
Kırıkkale doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Türk teknik direktörler
Alanyaspor teknik direktörleri
Gençlerbirliği SK teknik direktörleri
Gaziantepspor teknik direktörleri
Denizlispor teknik direktörleri
Manisaspor teknik direktörleri
Sivasspor teknik direktörleri
MKE Ankaragücü GSK teknik direktörleri
Samsunspor teknik direktörleri
Kardemir Karabükspor teknik direktörleri
Konyaspor teknik direktörleri
Mersin Talim Yurdu SK teknik direktörleri
Kayserispor teknik direktörleri
Denizlispor futbolcuları
İzmirspor futbolcuları
Yeni Afyonspor futbolcuları
Kırıkkalespor futbolcuları
Bakkal
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Yaşayan insanlar
Orta saha futbolcuları
Erzurumspor FK teknik direktörleri

Mesut Bakkal


RFA Cedardale (A380) was a Dale-class fleet tanker of the Royal Fleet Auxiliary. She was originally one of two ships which were purchased by the British Admiralty from the Anglo Saxon Petroleum Co for evaluation purposes. Cedardale was decommissioned on 15 November 1959 and laid up at Hong Kong.

Career
Cedardale was built by Blythswood Shipbuilding Company, Scotstoun and launched on 25 March 1939. Her engines and machinery were fitted at James Watt Dock, Greenock, with her sea trials taking place in the Firth of Clyde on 24 May 1939. After the successful completion of these, Cedardale was accepted into Admiralty service on 25 May, departing two days later, on 27 May on her maiden voyage to Abadan, on the Persian Gulf. The first months of World War II were spent in the Red Sea and Eastern Mediterranean.

After returning to the UK in early 1940, Cedardale was despatched to Trinidad, and then to Freetown, where in July 1940 she was attached to Force R. She was based at Freetown until August 1942, during which time she refuelled several Royal Navy ships. Cedardale was at New Orleans in September and October 1942, undergoing repairs, refit and docking. She then sailed to the Seychelles, via Curaçao, Simonstown and Mauritius, remaining based in the Indian Ocean, operating between Mombasa, Addu Atoll, Trincomalee and Bombay until April 1943. She then returned to the Mediterranean for service with the allied forces gathering for Operation Husky, the allied invasion of Sicily. Attached as part of Force R, she provided refuelling support to the destroyers involved in the operation. The rest of 1943 was spent in the Mediterranean, with port calls at Port Said, Haifa, Alexandria, Malta and Tripoli.

Cedardale returned to the Indian Ocean in early 1944, with service at Diego Suarez, Colombo and Trincomalee. In March 1945 she was moved to the Pacific Ocean to support allied operations there, assigned to the British Pacific Fleet. Deployed off Leyte Gulf, she was part of Task Force 112 in Operation Iceberg, the British Fleet Train's contribution to the allied assault on Okinawa. The next few months were spent in these waters, often based out of Manus, Admiralty Islands, refuelling British and Australian vessels. After the surrender of Japan she sailed to Singapore, via Shanghai and Subic Bay, remaining there until December 1945, when she returned to the UK.

The postwar years were spent deployed to the Far East, making frequent voyages to and from the UK via the Indian Ocean and the Mediterranean. On 13 September 1958 she was one of several British ships, including RFA Sea Salvor, which took part in rescue and salvage operations after a two ship collision in the Gulf of Oman resulted in a large fire, with 24 deaths. Cedardale salvaged 11,000 tons of oil. She was laid up at Hong Kong on 15 November 1959, and advertised for sale on 3 December 1959. On 2 February 1960 she was sold for scrapping to Matthews Wighton at Hong Kong.

References

Dale-class oilers
Tankers of the Royal Fleet Auxiliary
1939 ships
Ships built on the River Clyde

RFA Cedardale


Samanaro (Samanaru) bezeichnet in Osttimor:

 einen Ort im Suco Gugleur, siehe Gugleur
 drei Orte und eine Aldeia im Suco Vatuvou, siehe Vatuvou

Samanaro


කිවි දින එසේත් නැත්නම් කිවිදා යනු, ගුරුදා සහ ශනිදා අතර දවස වේ. කිවිදා හිරු උදාවේ ඇරඹෙන මෙම දවස ශනිදා හිරු උදාව සමග අවසන වේ.

ආශ්‍රිත ලිපි
 සිකුරාදා

මූලාශ්‍ර

සූර්ය දවස්

කිවිදා


Opera literară a autorului american Edgar Allan Poe (19 ianuarie 1809 – 7 octombrie 1849) include un număr mare de poezii, povestiri și un roman. Proza sa cuprinde mai multe genuri, inclusiv ficțiune de groază, aventură, science-fiction și ficțiune polițistă, un gen pe care el este considerat că l-a inventat. Aceste lucrări sunt în general considerate ca făcând parte din mișcarea Romantismului Întunecat, o reacție literară la Transcendentalism. Scrierile lui Poe reflectă teoriile sale literare: el nu a fost de acord cu didacticismul și alegoria. Sensul în literatură, a spus el în critica sa, ar trebui să fie un subcurent aflat chiar imediat sub suprafață; lucrările ale căror semnificații sunt prea evidente încetează să mai fie artă. Poe a urmărit originalitatea în opera sa literară și nu-i plăceau proverbele. El a inclus adesea elemente de pseudoștiințe populare cum ar fi frenologia și fizionomia. Temele sale cele mai recurente sunt legate de moarte, inclusiv semnele sale fizice, efectele descompunerii, preocupările cu privire la înmormântarea de vii, revenirea la viață și doliu. Deși cunoscut ca un practicant magistral al ficțiunii gotice, Poe nu a inventat acest gen; el a urmat o îndelungată tradiție populară.

Cariera literară a lui Poe a început în 1827, cu publicarea a 50 de exemplare ale volumului Tamerlane and Other Poems atribuit doar "unui bostonian", o colecție de poezii timpurii care nu au primit practic nici o atenție. În decembrie 1829, Poe a publicat volumul Al Aaraaf, Tamerlane, and Minor Poems la Baltimore, înainte de a debuta cu povestiri cu "Metzengerstein", în 1832. Scrierea sa în proză cea mai de succes și cea mai citită în timpul vieții sale a fost "Cărăbușul de aur", care i-a adus un premiu de 100 de dolari, cei mai mulți bani pe care i-a primit pentru o singură scriere. Una dintre lucrările sale cele mai importante, "Crimele din Rue Morgue", a fost publicată în 1841 și este considerată astăzi prima poveste polițistă modernă. Poe a numit-o "poveste de raționament". Poe a devenit un nume celebru odată cu publicarea "Corbului" în 1845, deși nu a fost un succes financiar. Alegerea carierei literare era la acel moment a fost o alegere dificilă și multe dintre scrierile lui Poe au fost scrise folosind teme furnizate în mod special pentru gusturile publicului de masă.

Poezii

Povestiri

Alte lucrări

Eseuri

 "Jucătorul de șah al lui Maelzel" ("Maelzel's Chess Player") (aprilie 1836 – Southern Literary Messenger)
 "The Philosophy of Furniture" (mai 1840 – Burton's Gentleman's Magazine)
 "A Few Words on Secret Writing" (iulie 1841 – Graham's Magazine)
 "Morning on the Wissahiccon" (1844 – The Opal)
 "Farsa cu balonul" ("The Balloon-Hoax") (13 aprilie 1844) — un articol de ziar care a fost de fapt o farsă jurnalistică
 "The Philosophy of Composition" (aprilie 1846 – Graham's Magazine)
 "Eureka: A Prose Poem" (martie 1848 – Wiley & Putnam)
 "The Rationale of Verse" (octombrie 1848 – Southern Literary Messenger)
 "The Poetic Principle" (decembrie 1848 – Southern Literary Messenger)

Romane
 Aventurile lui Arthur Gordon Pym (The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket) (primele două părți, ianuarie/februarie 1837 – Southern Literary Messenger, publicată ca roman complet în iulie 1838)
 The Journal of Julius Rodman (primele șase părți, ianuarie–iunie 1840 – Burton's Gentleman's Magazine) — incomplet

Piese de teatru
 Politian (două părți, decembrie 1835–ianuarie 1836 – Southern Literary Messenger) — incompletă

Altele
 Tales of the Folio Club — o colecție proiectată de povestiri burlești care nu a fost niciodată finalizată în timpul vieții lui Poe
 The Conchologist's First Book (1839) — un manual de concologie (studiul scoicilor de mare) căruia Poe i-a împrumutat numele său ca autor, deși nu el a scris-o
 The Light-House (1849, niciodată publicată în timpul vieții lui Poe) — o scriere incompletă, care ar fi putut deveni o povestire sau un roman

Volume

Această listă de volume se referă numai la cele tipărite în timpul vieții lui Poe cu permisiunea lui. Antologiile moderne nu sunt incluse.
 Tamerlane and Other Poems (autorul a fost creditat ca fiind "un bostonian") (1827)
 Al Aaraaf, Tamerlane and Minor Poems (1829)
 Poems (1831, tipărit ca "a doua ediție")
 Tales of the Grotesque and Arabesque (decembrie 1839)
 The Prose Romances of Edgar A. Poe (1843)
 Tales (1845, Wiley & Putnam)
 The Raven and Other Poems (1845, Wiley & Putnam)

Referințe

Note

Surse

  (1992 reprint: ISBN 978-0-7812-6835-6)

Sherer, Daniel. "Edgar Allan Poe's "The Philosophy of Furniture (1840),"PIN-UP Magazine 15 (Nov. 2013), 166-72.

Legături externe
 Lucrările lui Edgar Allan Poe pe situl Edgar Allan Poe Society online — include variante diferite de ficțiune, eseuri și critică
 Lista completă a contribuțiilor lui Poe la diferite ziare și reviste pe bartleby.com
 Works by or about Edgar Allan Poe at Internet Archive

Bibliografii de autori
Edgar Allan Poe

Bibliografia lui Edgar Allan Poe


Eyjólfur ofsi Þorsteinsson (apodado el Violento, 1224 - 1255) fue un caudillo y goði de la Islandia medieval, sucesor de Þórður kakali Sighvatsson frente al clan de los Sturlungar. Tuvo su residencia en Hvammr y estaba casado con la hija de Sturla Sighvatsson. Eyjólfur jugó un papel principal en el periodo de la guerra civil de la Mancomunidad Islandesa conocido como Sturlungaöld.

Encabezó un levantamiento armado contra su rival, el jarl Gissur Þorvaldsson, culpable de la muerte de su suegro. Gissur había regresado de Noruega con el favor real de Haakon IV. El 22 de octubre de 1253 atacaron la hacienda de Gissur en Flugumýri, Skagafjörður, prendieron fuego y 25 personas murieron en un cruento episodio conocido como Flugumýrarbrenna.

Eyjólfur murió en la batalla de Þverárfundur el 19 de julio de 1255.

Referencias

Bibliografía
 Björn Þorsteinsson: Íslensk miðaldasaga, 2. útg., Sögufélagið, Rvk. 1980.
 Byock, Jesse L.: Medieval Iceland: Society, Sagas, and Power, University of California Press, USA 1990.
 Gunnar Karlsson: "Frá þjóðveldi til konungsríkis", Saga Íslands II, ed. Sigurður Líndal, Hið íslenzka bókmenntafélag, Sögufélagið, Reykjavík 1975.
 "Goðar og bændur", s. 5-57, Saga X, Sögufélagið, Reykjavík 1972.
 Vísindavefurinn: Hvað var Sturlungaöld?

Sturlungaöld
Saga Sturlunga
Sturlungar

Eyjólfur ofsi Þorsteinsson


Paul Breitne (fæddur 5. september árið 1951 í Kolbermoor) er þýskur fyrrverandi knattspyrnumaður.

Müller skoraði mörg mörk, bæði fyrir Bayern München, Real Madrid og þýska landsliðið. Hann skoraði 10 mörk í 48 landsleikjum. Og var hluti af sigurliði Vestur-Þjóðverja á HM 1974 og EM 1972. Hann hefur stundum verið kallaður der Afro .

Viðurkenningar

Bayern München
 Þýska Úrvalsdeildin: 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1979–80, 1980–81
 Þýska Bikarkeppnin:  1970–71, 1981–82
 Meistaradeild Evrópu: 1973–74

Real Madrid
 La Liga: 1974–75, 1975–76
 Copa del Rey(Konungsbikarinn):1974-75

Titlar unnir með Þýska Landsliðinu
 EM 1972 Evrópumeistari
 HM 1974 Heimsmeistari

Heimildir
https://www.worldfootball.net/player_summary/paul-breitner/
http://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/history/newsid_1632000/1632217.stm

Þýskir knattspyrnumenn

Paul Breitner


Benedikt Medvjedović (Orsini), OFM (Orahov Do, 12. kolovoza 1596. – 5. siječnja 1654.), hrvatski franjevac, katolički biskup

Životopis
Rođen u Orahovom Dolu. Na mjesto biskupa Lješke biskupije imenovan lipnja, a zaređen kolovoza 1621. godine. Lješki biskup bio je sve do smrti 1654. godine. Umro 1654. godine.

Izvori

Hrvatski biskupi
Bosanskohercegovački franjevci
Hrvati u Bosni i Hercegovini
Životopisi, Albanija
Životopisi, Ravno

Benedikt Medvjedović


Las Navas de la Concepción, İspanya'nın güneybatı köşesinde bulunan özerk bölge Endülüs'ün Sevilla eyaletine bağlı bulunan belediyesi. 2002 yılındaki sayıma göre nüfusu 1.886'dır.

Sevilla'nın belediyeleri

Las Navas de la Concepción


حيرام الأول (في العبرية: חִירָם، «المولد العالي»؛ في العبرية الحديثة حيرام، في اللفظة الطبرية حيّرآم، في العربية الحديثة: حيرام أو أحيرام، ويسمى أيضًا حيروم أو حورام)  كان ملكًا فينيقيًا على صور، وفي عهده نمت المدينة من منطقة تابعة لصيدون (يرجح أن تكون عاصمتها) إلى أهم المدن الفينيقية وصاحبة إمبراطورية تجارية كبيرة، وضمت العديد من المناطق الفينيقية المجاورة.قمع حيرام تمرد مستعمرة تيرين الأولى في أوتيكا، بالقرب من موقع قرطاج لاحقًا. (مواجهة أپيون الفصل 18).

فتره حكمه حسب الأسفار العبرية
وفقًا للكتاب المقدس العبري، حسبت سنوات حكمه من قبل البعض من 980 إلى 947 قبل ميلاد المسيح، سبقه والده أبي بعل. خلف بعد حيرام ابنه بعل إسير الأول ملكًا على صور. ورد ذكر حيرام أيضًا في كتابات  (أوائل القرن الثاني قبل الميلاد)، كما حفظ في كتاب يوسيفوس ، والذي يضيف إلى رواية الكتاب المقدس. وفقًا ليوسيفوس، عاش حيرام 53 عامًا وحكم 34 منها. يُستمد تاريخ بداية حكم حيرام من كتابات المؤرخ اليهودي الروماني يوسيفوس فلافيوس الذي يستشهد بسجلات بلاط صور وكتابات المؤرخ ميناندر من إيفسوس،  مشيرا إلى مرور 143 عامًا بين بداية تشييد معبد سليمان حتى تأسيس قرطاج (أو حتى رحلة الأميرة أليسار التي أدت إلى تأسيسها). روى يوسيفوس أيضًا أن عهد حيرام بدأ قبل هذا الحدث بـ 155 عامًا و8 أشهر، وأن بناء هيكل سليمان بدأ في العام الثاني عشر من حكم حيرام، والذي سيكون قبل 143 عامًا من بناء قرطاج.

يقول الكتاب المقدس العبري أنه تحالف مع داود، ملك المملكة المتحدة الإسرائيلية وأن حرفيه قاموا ببناء قصر داود في أوراشليم بعد استيلائه على المدينة، إضافةً إلى بناء أسطول وسفن تجارية.   تم بناء القصر باستخدام أرز لبنان. بعد وفاة داود، حافظ حيرام على تحالفه مع ابن داود وخليفته سليمان، مرة أخرى على قدم المساواة ("אחי"، بمعنى «أخي»)    من خلال التحالف مع سليمان، أمن حيرام على نفسه من الوصول إلى طرق التجارة الرئيسية لمصر، الجزيرة العربية، وبلاد ما بين النهرين. كما افتتح الملكان بشكل مشترك طريقًا تجاريًا عبر البحر الأحمر، يربط بين ميناء إسرائيل في عصيون جابر بأرض تسمى أوفير. تشير بعض المدارس الفكرية إلى أن أرض أوفير هذه كانت في الفيليپين أو مدينة سوپارا الساحلية بالقرب من مومباي الحديثة (بومباي)، الهند.

ووفقًا للكتاب المقدس، إغتنى كلا الملكين من خلال هذه التجارة، وأرسل حيرام المهندسين المعماريين، العاملين، خشب الأرز، والذهب لبناء الهيكل الأول في أوراشليم. يقول يوسيفوس إنه وسّع أيضًا ميناء تيرين، ووسّع مدينة صور من خلال الانضمام إلى الجزيرتين اللتين بُنيت عليهما صور البحرية، وبنى قصرًا ملكيًا ومعبدًا لميلقرت (مواجهة أپيون الفصل 17). ومع ذلك، لم يجد علم الآثار الحديث أي دليل على هذه التوسعات.

ينوه العلم البريطاني  (1801-1886) إلى أن التأريخ لبدء بناء الهيكل باستخدام بيانات صور هو شأن «مستقل تمامًا» عن طريقة اشتقاق ذلك التاريخ باستخدام البيانات المكتوبة.

ضريح وناووس حيرام

يعود تاريخ «ضريح حيرام» (قبر أو ناووس حيرام) إلى الفترة الفارسية، أي إلى بعد 4-6 قرون من الزمن الذي المفترض لحيرام حسب الأسفار العبرية. يقع الضريح على بعد 6 كلم جنوب شرق صور، قرب قرية الهناوي على طريق قانا. له شكل تابوت ضخم من الحجر الجيري الكلسي على جرن كقاعدة.

إكتشفه العالم الفرنسي بالآثار المصرية بيير مونته سنة 1923، في جبيل - بيبلوس. وقد ظهر على الناووس اسم الملك حيرام منقوشًا باللغة الفينيقية، وقد سميّ حينذاك بناووس ملك جبيل بعد ترجمة النقش وإكتشاف أن ملك جبيل هو من بناه.

وقد أثبت هذا النقش على أن الأبجدية الفينيقية كانت منتشرة على شواطئ جبيل حيث يرجح أنها إنطلقت من هناك، وقد ساعد هذا النقش على الأبحاث العلمية والألسنية عن اللغة الفينيقية أول أبجدية في التاريخ البشريّ.

هذه هي الترجمة الحرفية من اللغة الفينيقية لما نُقش على الضريح: «ناووسٌ صنعه ايطوبعل بن حيرام، ملك جبيل، لأبيه أحيرام كمسكن للأبد. فإذا ملكٌ من الملوك، أو حاكمٌ من الحكام أقام الحرب على جبيل، وكشف هذا الناووس، يُحطَّم صولجان سلطته، ويُدَركّ عرش ملكه، ويسود السلام جبيل. أما من يمحو هذه الكتابة، فليدب في فوهة الجحيم.»

في الأدب الحديث
الملك حيرام هو شخصية في قصة السفر عبر الزمن العاج، والقرود، والطاواويس (1983) من تأليف بول أندرسون.

تسميات
في عام 1829، أُسست بلدة صور في الولايات المتحدة الأمريكية ومن المفترض أن يكون اختيار اسمها مستوحًا من صور القديمة عندما اختير الاسم، وفقًا لمؤرخ المدينة في مقاطعة سينيكا الشمالية بولاية نيويورك. وبالمثل، فإن مزرعة حيرام لاي للرصف بالحصى، والموجودة في السجل الوطني للأماكن التاريخية، قد سميت على ما يبدو باسم الملك الفينيقي.

في مدينة صور جنوب لبنان، يوجد حي يسمى حي حيرام، يقع في بلدية العباسات شمال صور. يقع مستشفى حيرام في هذا الحي وبالقرب منه توجد صيدلية حيرام. في وسط بلدية صور الشارع الرئيسي سميت حيرام (مكتوبة Hyram على خرائط چوچل). ويسمى أيضًا شارع الحمرا وكان سابقًا يضم سينما الحمرا. يعاني شارع حيرام من الازدحام المروري، تلوث الهواء، والضوضاء.

المراجع

أشخاص من صور (لبنان)
حكام القرن 10 ق م
ملوك الكتاب العبري
ملوك صور
مواليد 1000 ق م
وفيات عقد 940 ق م

حيرام الأول


Landstingsvalget den 15. september 1936 var det 27. valg til Landstinget, den ene del af Danmarks daværende parlament Rigsdagen. Valget blev afholdt i 2., 3. og 5. landstingskreds, dvs. Sjælland med Lolland-Falster, Bornholm og det sydlige Jylland, hvor der blev valgt de valgmænd, der foretog det egentlige valg af 29 landstingsmedlemmer 22. september. Desuden valgtes 19 medlemmer af den afgående Rigsdag 14. august og et af Lagtinget på Færøerne.

Ved valget vandt Socialdemokratiet fire mandater og Det Konservative Folkeparti to, mens Venstre tabte seks. På Bornholm blev det nødvendigt med lodtrækning, da antallet af valgmandsstemmer her stod lige. Afstemningen faldt ud til fordel for Socialdemokratiet, der derved lige nøjagtig fik flertal i Landstinget sammen med Det Radikale Venstre, som de var i regering med. Det var første gang siden 1870, at en dansk regering havde flertal både i Landstinget og i Folketinget.

Kilder
 Statistisk Årbog 1937

Noter

1936
Politiske valg i 1936

Landstingsvalget 1936


El Vaiśeṣika Sūtra (sánscrito: वैशेषिक सूत्र), también llamado Kanada sutra, es un antiguo texto sánscrito fundacional de la escuela Vaisheshika de filosofía hindú. El sutra fue escrito por el sabio hindú Kanada, también conocido como Kashyapa. Según algunos estudiosos, floreció antes del advenimiento del budismo porque el Vaiśeṣika Sūtra no menciona el budismo ni las doctrinas budistas; Sin embargo, los detalles de la vida de Kanada son inciertos, y el Vaiśeṣika Sūtra fue compilado probablemente en algún momento entre los siglos VI y II a. C., y finalizado en la versión actualmente existente antes del nacimiento de Cristo.

Varios eruditos lo han comentado desde el comienzo de la era común; el comentario más antiguo que se conoce es el Padartha Dharma Sangraha de Prashastapada. Otra obra secundaria importante sobre el Vaiśeṣika Sūtra es el Dasha padartha sastra de Maticandra que existe tanto en sánscrito como su traducción al chino en 648 CE por Yuanzhuang.

El Vaiśeṣika Sūtra está escrito en estilo de sutras aforísticos, y presenta sus teorías sobre la creación y existencia del universo usando atomismo naturalista, aplicando lógica y realismo, y es una de las primeras ontología realistas sistemáticas conocidas en historia humana. El texto discute movimientos de diferente tipo y leyes que lo gobiernan, el significado de dharma, una teoría de epistemología, la base de Atman (yo, alma), y la naturaleza de yoga y moksha. La mención explícita del movimiento como la causa de todos los fenómenos del mundo y varias proposiciones al respecto lo convierten en uno de los primeros textos sobre física.

Etimología
El nombre Vaiśeṣika Sūtra (sánscrito: वैशेषिक सूत्र) deriva de viśeṣa, विशेष, que significa "particularidad", que se contrapone a "universalidad". Las clases particularidad y universalidad pertenecen a diferentes categorías de experiencia.

Manuscritos
Hasta la década de 1950, sólo se conocía un manuscrito del Vaiseshika sutra y este manuscrito formaba parte de una bhasya del  Sankaramisra. Los eruditos habían dudado de su autenticidad, dadas las incoherencias de este manuscrito y las citas en otra literatura hindú, jaina y budista que afirmaban proceder del Vaisheshika Sutra. En la década de 1950 y principios de 1960, nuevos manuscritos de Vaiśeṣika Sūtra fueron descubiertos en partes distantes de la India, que más tarde fueron identificados como este Sutra. Estos manuscritos más recientes son bastante diferentes, más coherentes con la literatura histórica, y sugieren que, al igual que otros textos y escrituras importantes del hinduismo, el Vaiśeṣika Sūtra también sufrió interpolaciones, errores de transmisión y distorsiones a lo largo del tiempo. Ahora existe una edición crítica del Vaiśeṣika Sūtra.

Fecha
Los Vaisheshika Sutras mencionan las doctrinas de escuelas competidoras de la filosofía india como Samkhya y Mimamsa, pero no hacen mención del budismo, lo que ha llevado a los estudiosos en publicaciones más recientes a plantear estimaciones del  al II a. C.

Los estudios de edición crítica de manuscritos de Vaisheshika Sutras descubiertos después de 1950, sugieren que el texto atribuido a Kanada existió en una forma finalizada en algún momento entre el 200 a. C. y el comienzo de la era común, con la posibilidad de que sus doctrinas clave sean mucho más antiguas. Múltiples textos hindúes fechados en los siglos I y II de nuestra era, como el Mahavibhasa y el Jnanaprasthana del Imperio Kushan, citan y comentan las doctrinas de Kanada. Aunque los Vaisheshika Sutras no mencionan las doctrinas del Jainismo y del Budismo, sus textos antiguos mencionan las doctrinas de los Vaisheshika Sutras y utilizan su terminología, en particular la tradición Sarvastivada del budismo, así como las obras de Nagarjuna..

Física y filosofía
La física es fundamental para la afirmación de Kaṇāda de que todo lo que se puede conocer se basa en el movimiento. Su atribución de centralidad a la física en la comprensión del universo también se deriva de sus principios de invariancia. Por ejemplo, dice que el átomo debe ser esférico ya que debe ser el mismo en todas las dimensiones. Afirma que todas las sustancias están compuestas de átomos, dos de los cuales tienen masa y dos no tienen masa.

La filosofía del Vaiseshika sutra es el pluralismo atomista, afirma Jayatilleke. Sus ideas son conocidas por sus contribuciones a la "inferencia inductiva", y a menudo se las acopla con la "lógica deductiva" de la escuela hermana del hinduismo denominada Nyaya. James Thrower y otros identificaron a la filosofía Vaiśeṣika como naturalista..

El texto dice:
 Hay nueve constituyentes de realidades: cuatro clases de átomos (tierra, agua, fuego y aire), espacio (akasha), tiempo (kāla), dirección (disha), infinidad de almas (Atman), mente (manas).
 Cada objeto de la creación está hecho de átomos (parmanu) que a su vez se conectan entre sí para formar moléculas (anu). Los átomos son eternos y sus combinaciones constituyen el mundo material empírico.
 Las almas individuales son eternas e impregnan el cuerpo material por un tiempo.
 Hay seis categorías (padārtha) de experiencia: sustancia, cualidad, actividad, generalidad, particularidad e inherencia.

Se dan varios rasgos de las sustancias (dravya) como el color, el sabor, el olor, el tacto, el número, el tamaño, lo separado, el acoplamiento y el desacoplamiento, la prioridad y la posteridad, la comprensión, el placer y el dolor, la atracción y la repulsión, y los deseos. Al igual que muchos textos fundacionales de las escuelas clásicas de la filosofía hindú, Dios no se menciona en el sutra, y el texto no es teísta.

Contenido

La edición crítica de los Vaisheshika Sutras se divide en diez capítulos, cada uno subdividido en dos secciones llamadas āhnikas:
 En el primer capítulo, Kanada abre su Sutra con definiciones del Dharma, la importancia de los Vedas y sus objetivos. A continuación, el texto, afirma Matilal, define y describe tres categorías y sus aspectos causales: sustancia, cualidad y acción. Explica sus diferencias, similitudes y relaciones entre estas tres. La segunda parte del primer capítulo define y explica un universal, un particular (viśeṣa,) y su relación jerárquica. Kanada afirma que es de la combinación de particulares que surgen algunos universales.
 El segundo capítulo de los Vaisheshika Sutras presenta cinco sustancias (tierra, aire, agua, fuego, espacio) cada una con una cualidad distinta. Kanada argumenta que todas excepto "el aire y el espacio" son verificables por la percepción, mientras que la existencia del aire invisible se establece por inferencia (el aire sopla, y que debe haber una sustancia que afecte la sensación del tacto a la piel; el espacio, argumenta, se infiere de la capacidad de uno para moverse de un punto a otro sin obstáculos - un punto que revisa en la parte posterior del texto al afirmar que el sonido se percibe y prueba el espacio). * En el tercer capítulo, Kanada presenta las cinco sustancias (tierra, aire, agua, fuego y espacio).
 En el tercer capítulo, Kanada expone sus premisas sobre Atman (yo, alma) y su validez.
 En el cuarto capítulo discute el cuerpo y sus adjuntos.

 En el quinto capítulo se investigan la acción relacionada con el cuerpo y la acción relacionada con la mente. El texto define y discute Yoga y Moksha, afirmando que el autoconocimiento (atma-saksatkara) es el medio para la liberación espiritual. En este capítulo, Kanada menciona varios fenómenos naturales como la caída de objetos al suelo, el ascenso del fuego hacia arriba, el crecimiento de la hierba hacia arriba, la naturaleza de la lluvia y las tormentas eléctricas, el flujo de líquidos, el movimiento hacia un imán entre muchos otros; luego intenta integrar sus observaciones con sus teorías, y clasifica los fenómenos en dos: los causados por la volición, y los causados por las conjunciones sujeto-objeto.
 En el sexto capítulo se examinan puṇya (virtud) y pāpa (pecado) como preceptos morales y tal como se discuten en los Vedas y los Upanishads.
 En el séptimo capítulo se discuten cualidades como el color y el sabor en función del calor, el tiempo, el objeto y el sujeto. Kanada dedica un número significativo de Sutras a su teoría e importancia de la medida.
 En el octavo capítulo, Kanada se detiene en la naturaleza de la cognición y la realidad, argumentando que la cognición es una función del objeto (sustancia) y el sujeto. Algunos sutras son poco claros, como uno sobre Artha, que Kanada afirma que es aplicable sólo a la "sustancia, cualidad y acción" según su capítulo uno.
 En el noveno capítulo, Kanada discute la epistemología, en particular la naturaleza de la percepción, la inferencia y el proceso de razonamiento humano.
 En el décimo capítulo final, el texto se centra en el alma, sus atributos y sus tres causas. Kanada afirma que la felicidad y el sufrimiento humanos están vinculados a la ignorancia, la confusión y el conocimiento del alma. Desarrolla sus teorías de la causa eficiente, el karma, el cuerpo, la mente, la cognición y la memoria para presentar su tesis. Menciona la meditación como medio para el conocimiento del alma.>.

Referencias

Bibliografía

Subhash Kak (2016), Materia y mente: El Vaiśeṣika Sūtra de Kaṇāda }

O'Flaherty, Wendy Doniger. Fuentes textuales para el estudio del hinduismo (Textual Sources for the Study of Religion). .

Enlaces externos
Vaisheshika-sutra with three commentaries Traducción al inglés de Nandalal Sinha, 1923 (incluye glosario)

Literatura antigua de India

Vaiśeṣika Sūtra


ඉස්ට්මන් නාරංගොඩ (ඉංග්‍රීසි: Eastman Narangoda) යනු  සෙලාන් බැංකුවහි හිටපු සභාපති වරයායි.

ජීවන සටහන්

ඉස්ට්මන් නාරංගොඩ  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.  1965 සිට 1967 දක්වා ඉස්ට්මන් කොලඹ නාලන්ද  විද්‍යාලයේ  ජේෂ්ට ක්‍රිකට් පිලේ ක්‍රීඞා කර ඇත.

ආශ්‍රිත

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු වෙළඳ ව්‍යාපාර නියමුවන්

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

ඉස්ට්මන් නාරංගොඩ


Humberto Waldemar Baeza Fernández (9 Dic. 1942 - 11 Feb. 2023). 'El Temucano es el primer álbum de estudio del cantautor y folclorista chileno Tito Fernández, lanzado en 1971 por el sello discográfico Peña de los Parra, de los hermanos Isabel y Ángel Parra, y producido por este último.

El título de este álbum marcó el apodo con que se conocería en adelante al cantautor, el cual viajó a Santiago de Chile desde Temuco motivado por Ángel Parra para la grabación de su disco debut.

Lista de canciones

Referencias

Álbumes debut de 1971
Álbumes de Tito Fernández
Álbumes de Peña de los Parra
Álbumes en español

El Temucano


Das Schuricke-Terzett war eine deutsche Gesangsgruppe um den Unterhaltungssänger Rudi Schuricke.

Geschichte
Schuricke machte seine ersten Erfahrungen im Ensemblegesang bei den Kardosch-Sängern seines Gesangslehrers István Kardos. Als im Oktober 1933 bei einer Live-Sendung am Königsberger Rundfunk ein Mitglied der Gruppe ausfiel, durfte Schuricke für den Ersten Tenor, der überraschend erkrankt war, einspringen und konnte so sein Talent unter Beweis stellen. Kardos übernahm ihn daraufhin in seine Gruppe.

Die Kardosch-Sänger lösten sich Ende 1935 auf. István Kardos war jüdischer Herkunft und ging wie der Bass Paul von Nyíri nach Budapest zurück.

Daraufhin sang Schuricke von Februar 1936 bis März 1937 als Erster Tenor bei den 1934 von dem Pianisten Werner Doege gegründeten Spree Revellers.

Ab März 1937 baute Schuricke eine eigene Gesangsgruppe auf. Dazu gehörten anfänglich die Baritone Helmut Krebs und Karl Golgowsky. Als Krebs ausschied, wurde er durch Horst Rosenberg ersetzt. In dieser Besetzung – Schuricke selbst sang Tenor – konstituierte sich dann das Schuricke-Terzett.

Der größte Erfolg des Terzetts, das aktuelle Schlager in modernem Stil darbot, ergab sich aus dessen Kunst, nahezu alle Instrumente imitieren zu können. Rundfunk und Schallplattenindustrie bekundeten ihr Interesse an dem Ensemble, das Engagements an die bedeutendsten Varietétheater in Berlin – wie den Wintergarten, die Scala und das Plaza – erhielt.

Das Schuricke-Terzett trat mit deutschen Orchestern der 1930er und 1940er Jahre auf, z. B. mit Willy Berking, Will Glahé, Michael Jary, Oscar Joost.

Das Schuricke-Terzett wirkte an insgesamt vier Spielfilmproduktionen mit:
 Spiel an Bord (1936)
 Verliebtes Abenteuer (1938)
 Menschen, Tiere, Sensationen (1938)
 Kitty und die Weltkonferenz (1939)
Kurz zu sehen ist die Gruppe allerdings nur in den beiden 1938 produzierten Streifen.

Im Jahr 1939 wurde Schuricke zum Kriegsdienst eingezogen. Danach löste sich sein Terzett auf. Rosenberg und Golgowsky sangen weiterhin, aber jeder für sich, bei Imperial bzw. Odeon und Decca für die Schallplatte.

Tondokumente (Auswahl)

 Liebe läßt sich nicht erzwingen. Lied a. d. Harry-Piel-Tonfilm Menschen, Tiere, Sensationen (Musik: Fritz Wenneis) Schuricke-Terzett. Grammophon 10 987 B (mx. 80 887) – 1938 (online)
 Kleine Mama, wie geht es Ihrem Baby? Foxtrot a. d. Tonfilm Es leuchten die Sterne (Leo Leux, Text: Hannes und Balz) Orchester Will Glahe. Gesang: Schuricke-Terzett. Electrola EG 6244 (mx. ORA 2642-1). Aufnahmejahr: 1938 (online)
 Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern! Marsch-Fox a. d. Tonfilm Paradies der Junggesellen (Jary/Balz) Orchester Oskar Joost. Gesang: Schuricke-Terzett. Grammophon 11 279 (mx. 8354 1/2 GD9), Aufnahmejahr: 1939 (online)
 Bahnsteig 4. Chanson (W. Kleine) Orchester Will Glahé. Gesang: Schuricke-Terzett. Electrola EG 6855 (Matrizennummer: ORA 3973-1). Aufnahmejahr: 1939 (online)
 Kleines Haus in der Heimat. Foxtrot (Reinfeld/Bennefeld) Michael Jary Kammer-Tanz-Orchester, Gesang: Schuricke-Terzett. Odeon O-31 622 b (Be 12 672) – 1940 (online)
 Großstadtmelodie. Sinfonischer Foxtrot (Kötscher/Siegel) Tanz-Orchester Edmund Kötscher, Gesang: Schuricke-Terzett. Imperial 17 269 (mx. K-C 27 761) (online)
 Heute Abend bin ich frei! Foxtrot aus der Operette Frauen im Metropol (Musik: Ludwig Schmidseder, Text: Günther Schwenn) Willy Berking mit seinen Solisten, Gesang: Schuricke-Terzett. Imperial 17 316 (mx. K-C 28 423) – 1940 (online)

Literatur

 Berthold Leimbach: Tondokumente der Kleinkunst und ihre Interpreten 1898–1945. Göttingen, im Selbstverlag 1991, unpaginiert.
 Karlheinz Wendtland: Geliebter Kintopp. Sämtliche deutsche Spielfilme von 1929–1945; mit zahlreichen Künstlerbiographien. Band 6 Jahrgang 1937 und 1938. Verlag Medium Film Wendtland, 1987, ISBN 3-926945-02-8.
 Knud Wolffram: Tanzdielen und Vergnügungspaläste: Berliner Nachtleben in den dreißiger und vierziger Jahren. Von der Friedrichstraße bis Berlin W., vom Moka Efti bis zum Delphi. Edition Hentrich, 1995, ISBN 3-89468-169-1.

Weblinks
 Schuricke-Terzett im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek

Einzelnachweise

Schlagerband
Deutsche Band

Schuricke-Terzett


Deux navires de la marine soviétique ou russe ont été baptisés Amiral Gorchkov, en l'honneur du héros de l'Union soviétique Sergueï Gorchkov :

 l'Amiral Gorchkov, un porte-avions STOBAR de la  lancé en 1982 et revendu à l'Inde sous le nom d'INS Vikramaditya en 2008 ;
 l'Amiral Gorchkov, une frégate,  navire de tête de sa classe lancé en 2010 et toujours en service.

Amiral Gorchkov

Amiral Gorchkov


Chukwuemeka Ndubuisi "Emeka" Okafor  (born September 28, 1982) is an American former professional basketball player. Okafor attended Bellaire High School in Bellaire, Texas and the University of Connecticut, where in 2004 he won a national championship. In his first season in the National Basketball Association (NBA) in 2004–05, Okafor was named Rookie of the Year. He was traded to the New Orleans Hornets in 2009 and was then dealt to the Washington Wizards in 2012. However, a herniated disc in his neck caused Okafor to miss four consecutive seasons from 2013 to 2017 before being medically cleared to play.

Early life
Okafor was born in Houston, Texas. Both of his parents are natives of Nigeria, and Emeka was the first member of his family born in the United States. His father, Pius Okafor, is a member of the Igbo ethnic group.

Okafor's family moved to Bartlesville, Oklahoma, when he was young because his father worked for Phillips Petroleum Company, headquartered in Bartlesville. While in Bartlesville, Okafor's father took his son to the Bartlesville YMCA to learn basketball.

High school career
Okafor played at Bellaire High School with future Oklahoma State star John Lucas III. Okafor averaged 22 points, 16 rebounds and 7 blocks in his senior season. Bellaire was 26–5 in that season, losing 56–42 in the third round of the 2001 UIL state playoffs, to Willowridge High School and future Texas standout T. J. Ford. This game is particularly notable, however, because it featured five players who would go on to play in an NCAA Final Four (Bellaire had Lucas and Okafor, while Willowridge featured Ford, Oklahoma State's Ivan McFarlin and Duke's Daniel Ewing). All five of these players went on to play at least a season in the NBA.

Okafor flew under the recruiting radar for much of his high school career, but by the end of his senior year was receiving late interest from top programs and chose to accept a scholarship at the University of Connecticut, choosing the Huskies over Arkansas and Vanderbilt.

College career

Okafor played for Connecticut from 2001 to 2004. He was teammates with Charlie Villanueva, Marcus Williams, Ben Gordon, Hilton Armstrong and Josh Boone, who all went on to play in the NBA. He majored in finance and graduated with honors after three years in May 2004 with a 3.8 GPA. Okafor was named the Academic All-American of the Year in 2004 for his work on and off the court.

Okafor is noted for his defensive ability, especially his shot-blocking. Although plagued by back problems for most of the 2003–04 season, Okafor led UConn to the program's second national title in six seasons. He was crowned as the NCAA tournament's Most Outstanding Player. In addition, Okafor led the nation in blocks that season and was also named National Defensive Player of the Year by the National Association of Basketball Coaches. He also received the Big East Player of the Year award. Okafor graduated as Connecticut's leader in blocked shots with 441. For his collegiate achievements, Okafor was made a member of the 2004 U.S. National Men's Basketball Team that represented the U.S. at the Olympics in Athens.

On February 5, 2007, he was inducted to the Husky Ring Of Honor at Gampel Pavilion on the UConn campus in Storrs during halftime of the men's basketball game against the Syracuse Orange as part of a ceremony that recognized the accomplishments of 13 former players and 3 coaches.

Professional career

Charlotte Bobcats (2004–2009)

2004–05 season: Rookie of the Year
On April 16, 2004, Okafor declared his eligibility for the 2004 NBA draft, giving up his one remaining year of college athletic eligibility. He did, however, receive his undergraduate degree in Accounting/Finance in three academic years. On June 24, Okafor was selected second overall in the draft, becoming the first ever draft pick by the expansion Charlotte Bobcats. The following day, he accepted an invitation to join the United States team for the 2004 Summer Olympics, which finished with the bronze medal in Athens.

The 2004–05 season was a successful campaign as Okafor coped well with the pressures of being the star rookie on an expansion franchise. Highlights of the season included recording 19 straight double-doubles from November 21 through January 1, and finishing seventh among Eastern Conference forwards in NBA All-Star Game fan balloting with 408,082 votes, by far the highest number garnered by any rookie in 2005. At the end of the season, Okafor beat out his friend and former college teammate and roommate, Chicago Bulls guard Ben Gordon, to win the NBA Rookie of the Year Award.

On June 24, 2005, the Bobcats picked up the option for the fourth year on Okafor's contract, as he quickly established himself as the face of the franchise, and a solid player for years to come. Okafor finished his rookie season with 44.7% field goal percentage and per-game averages of 15.1 points, 10.9 rebounds (ranked 4th in the league), and 1.7 blocks.

2005–06 season
In the 2005 offseason, Okafor's weight increased from 260 to 280 lbs. It was this weight gain which he felt caused him to have trouble rehabbing his early season ankle injury and forced him to sit out most of the 2005–06 season with injuries to his ankle. Nonetheless, in the few games he played he was effective as he averaged a double-double for the second consecutive season. On November 4, 2005, Okafor scored a season high 24 points, alongside grabbing 11 rebounds, in a 110–93 victory over the Philadelphia 76ers. For the season he finished with averages of 13.2 points on 41.5% shooting, 10.0 rebounds and 1.9 blocks per game.

2006–07 season

During the offseason he continued his tutorials with Hakeem Olajuwon, which he took up after his rookie season, and lost the 20 pounds which he had gained for his second season. Okafor felt this weight loss gave him more energy and mobility. He led the Bobcats in rebounds per game, blocks per game, and field goal percentage. On December 29, 2006, in a home game against the Los Angeles Lakers, Emeka would record 22 points, 25 rebounds, and 4 blocks in over 51 minutes of play, in an epic 133–124 triple overtime victory. He also had eight blocks in games against the Dallas Mavericks and Boston Celtics. On January 12, 2007, he would record an NBA season high ten blocks in a game against the New York Knicks. His ten blocks were the most ever recorded in a single game at Madison Square Garden. In that game, he was one rebound away from recording the first ever triple-double in franchise history, finishing with 20 pts, 10 blocks, 9 rebounds, and 3 steals.  Later in the season, he suffered an ankle injury which caused him to miss fifteen games. He finished the season averaging 14.4 points, 11.3 rebounds and 2.6 blocks in 67 games.

2007–08 season
Prior to the start of the 2007–08 season, Okafor turned down a contract extension with the Charlotte Bobcats worth an estimated US$60 million over five years. Despite turning down the contract, Okafor maintained that he indeed wanted to remain with the Bobcats. Despite feuding with head coach Sam Vincent throughout the season, Okafor still managed to average a double-double for the fourth consecutive season of his career. He also played in all 82 games of the regular season for the first time in his career. At the end of the season head coach Sam Vincent was fired by part-owner Michael Jordan saying in a statement: "The decision to remove Sam as head coach after just one season was difficult, but it was a decision that had to be made because my first obligation is to do what is in the best interest of our team."

2008–09 season
During the off-season, the Bobcats' top priority was to re-sign their face of the franchise. Through tough negotiations the Bobcats and Okafor eventually reached an agreement on a six-year, $72 million deal, the largest in franchise history. In a statement, Okafor voiced his pleasure with remaining in the organization now coached by the legendary Larry Brown: "The Bobcats and the entire Charlotte community embraced me from day one, and it's exciting to enter this season with a Hall of Fame coach and teammates who are committed to winning."

Okafor entered the 2008–09 season with active franchise-record streaks of 93 consecutive games played and 92 consecutive games started. That year Okafor played in all 82 regular season games for the second straight season (starting in all but one game) and averaged a double-double for a fifth straight season.

In his final season for the Bobcats, Okafor averaged 13.2 points, 10.1 rebounds, and 1.7 steals per game.  But at the end of that 2008-2009 season, Bobcats head coach Larry Brown publicly questioned Okafor's passion. "I tease him that he's got an A in stretching and pilates and yoga. I want him to have an A in basketball," Brown said to reporters two days after Charlotte finished the season with a 35-47 record. "It makes older people feel great, but he's got to work on his game. ... There's no better guy than him, I just want him to have a passion to play the sport because it ends so quickly."

New Orleans Hornets (2009–2012)
On July 28, 2009, Okafor was traded to the New Orleans Hornets in exchange for Tyson Chandler. Charlotte head coach Larry Brown was reportedly willing jettison the franchise's first ever draft pick for another 26-year-old center who is three inches taller because it brought financial relief and because, at 6-foot-10, he felt Okafor had trouble guarding the NBA's top big men.

During the 2009–10 season, Okafor played in all 82 games for the third season in a row but just missed extending his streak of five seasons averaging a double-double with 10.4 points and 9.0 rebounds per game. Head Coach Byron Scott was fired after a disappointing 3-6 start and replaced by GM Jeff Bower. The team finished last in the Southwest Division with a 37-45 record. At the end of the season, Bower stepped down from his coaching duties and returned to his position as a general manager. He was replaced by Monty Williams.

During the 2010–11 season, Okafor helped New Orleans make the playoffs and appeared in his first-ever NBA playoff series. The Hornets finished the regular season 46-36 good for third place in the Southwest Division. Facing the Los Angeles Lakers in the first round of the postseason, Okafor scored 15 points and grabbed 8 rebounds in a 100-86 Game 3 loss, both of which would end up being postseason career highs. The Hornets lost the series 4–2.

The following 2011–12 season, Okafor averaged 9.9 points and 7.9 rebounds per game. But the Hornets struggled and traded away their star point guard Chris Paul plus two second-round draft picks mid-season to the Los Angeles Clippers for Eric Gordon, Al-Farouq Aminu, Chris Kaman, and an unprotected first-round draft pick. On December 28, 2011, Okafor scored 13 points to go with a season-high 6 blocks in a 97–78 win over the Boston Celtics.

Washington Wizards (2012–2013)
On June 20, 2012, Okafor was traded, along with Trevor Ariza, to the Washington Wizards in exchange for Rashard Lewis and the 46th pick of the 2012 NBA draft. Okafor went on to be named a finalist for the inaugural Twyman–Stokes Teammate of the Year Award for his contributions with the team on and off the court.

Delaware 87ers (2017–2018)
On October 25, 2013, days before the start of the 2013–14 season, Okafor was traded, along with a 2014 protected first-round draft pick, to the Phoenix Suns in exchange for Marcin Gortat, Shannon Brown, Kendall Marshall and Malcolm Lee. However, he missed the entire season due to a herniated disc in his neck that was discovered in September 2013, and remained unsigned throughout the 2014–15 season, the 2015–16 season, and the 2016–17 season. On May 30, 2017, Okafor was medically cleared to play.
On September 25, 2017, Okafor signed with the Philadelphia 76ers. However, he was waived on October 14 after appearing in five preseason games. Later that month, he joined the Delaware 87ers of the NBA G League.

Return to New Orleans (2018)
On February 3, 2018, Okafor signed a 10-day contract with the New Orleans Pelicans. He made his Pelicans debut two days later, playing in the NBA for the first time since 2013. He played nine minutes and had three points and two rebounds in a 133–109 loss to the Utah Jazz. He signed a second 10-day contract on February 14, and a rest-of-season contract on February 26. Filling in for the injured DeMarcus Cousins, Okafor averaged 4.4 points, 4.6 rebounds and 1 block in 26 regular-season games, including 19 starts. He was waived by the Pelicans on September 19, 2018, just before the start of training camp.

Okafor signed with the Philadelphia 76ers on September 21, 2018, before being waived on October 13.

Because Okafor was waived by Philadelphia before the season started, the end of the 2017–18 season with the Pelicans ended up being his final playing time in the NBA. His final game was Game 3 of the 2018 Western Conference First Round against the Portland Trail Blazers on April 19, 2018. The Pelicans won the game 119-102 with Okafor playing 3 and a half minutes and only recording 1 foul as a stat.

Ulsan Hyundai Mobis Phoebus (2019–2020)
On November 22, 2019, Ulsan Hyundai Mobis Phoebus reported that they had added Okafor to their roster. Okafor made his debut for them on December 4, 2019, coming off from bench with a double-double of 11 points, 12 rebounds, two assists and two blocks in a 60–65 loss to the Anyang KGC.

NBA career statistics

Regular season

|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Charlotte
| 73 || 73 || 35.6 || .447 || .000 || .609 || 10.9 || .9 || .8 || 1.7 || 15.1
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Charlotte
| 26 || 25 || 33.6 || .415 || — || .656 || 10.0 || 1.2 || .8 || 1.9 || 13.2
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Charlotte
| 67 || 65 || 34.8 || .532 || — || .593 || 11.3 || 1.2 || .9 || 2.6 || 14.4
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Charlotte
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 33.1 || .535 || — || .570 || 10.7 || .9 || .8 || 1.7 || 13.8
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Charlotte
| style="background:#cfecec;"| 82* || 81 || 32.8 || .561 || — || .593 || 10.1 || .6 || .6 || 1.7 || 13.2
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|New Orleans
| style="background:#cfecec;"| 82* || style="background:#cfecec;"| 82* || 28.9 || .530 || — || .562 || 9.0 || .7 || .7 || 1.5 || 10.4
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|New Orleans
| 72 || 72 || 31.8 || .573 || .000 || .562 || 9.5 || .6 || .6 || 1.8 || 10.3
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|New Orleans
| 27 || 27 || 28.9 || .533 || — || .514 || 7.9 || .9 || .6 || 1.0 || 9.9
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|Washington
| 79 || 77 || 26.0 || .477 || — || .571 || 8.8 || 1.2 || .6 || 1.0 || 9.7
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"|New Orleans
| 26 || 19 || 13.6 || .505 || — || .818 || 4.6 || .3 || .3 || 1.0 || 4.4
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|Career
| 616 || 603 || 30.9 || .512 || .000 || .586 || 9.7 || .8 || .7 || 1.6 || 12.0

Playoffs

|-
| style="text-align:left;"|2011
| style="text-align:left;"|New Orleans
| 6 || 6 || 31.3 || .645 || — || .364 || 5.5 || .0 || 1.0 || 1.0 || 7.3
|-
| style="text-align:left;"|2018
| style="text-align:left;"|New Orleans
| 1 || 0 || 4.0 || .000 || — || — || .0 || .0 || .0 || .0 || .0
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|Career
| 7 || 6 || 27.4 || .625 || — || .364 || 4.7 || .0 || .9 || .9 || 6.3

Personal life
Okafor's first name, Chukwuemeka, means "God has done well" in the Igbo language. He appeared on the cover of NCAA March Madness 2005 video game. Okafor appeared as himself in the second season of the TV show One Tree Hill. Okafor also appeared as himself in the second season of  the TV show Power Book II: Ghost.

Okafor is a distant cousin of fellow NBA player Jahlil Okafor. He has two children with his wife Ilana Nunn, the daughter of former NBA referee and director of officiating Ronnie Nunn.

See also
 List of NCAA Division I men's basketball career blocks leaders
 List of NCAA Division I men's basketball season blocks leaders
 List of National Basketball Association single-game blocks leaders
 U.S. men's basketball team at the 2004 Olympics

References

External links

 UConn bio

1982 births
Living people
Nigerian men's basketball players
All-American college men's basketball players
American men's basketball players
American people of Igbo descent
American sportspeople of Nigerian descent
Basketball players at the 2003 Pan American Games
Basketball players at the 2004 Summer Olympics
Basketball players from Oklahoma
Basketball players from Houston
Bellaire High School (Bellaire, Texas) alumni
Centers (basketball)
Charlotte Bobcats draft picks
Charlotte Bobcats players
Delaware 87ers players
Igbo sportspeople
Medalists at the 2004 Summer Olympics
New Orleans Hornets players
New Orleans Pelicans players
Olympic bronze medalists for the United States in basketball
Pan American Games competitors for the United States
People from Bartlesville, Oklahoma
Power forwards (basketball)
UConn Huskies men's basketball players
United States men's national basketball team players
Washington Wizards players
Ulsan Hyundai Mobis Phoebus players

Emeka Okafor


was a town located in Ihara District, Shizuoka Prefecture, Japan.

As of November 2008, the town had an estimated population of 16,359 and a density of 529 persons per km². The total area was 30.92 km².

On November 1, 2008, Fujikawa was merged into the expanded city of Fuji. Ihara District was dissolved as a result of this merger.

Fujikawa Village was founded on April 1, 1889. It attained town status on January 25, 1901. The town had a station (Fujikawa Station on the Tōkaidō Main Line and an interchange on the Tōmei Expressway. The view of the Tōkaidō Shinkansen crossing a bridge with Mount Fuji in the background that is still used in many tourist promotion publications for Japan was taken at Fujikawa.

References

Populated places established in 1889
Populated places disestablished in 2008
2008 disestablishments in Japan
Dissolved municipalities of Shizuoka Prefecture
Fuji, Shizuoka

Fujikawa, Shizuoka


Ananda Kentish Coomaraswamy (22 Ağustos 1877 Colombo - 9 Eylül 1947 Massachusetts), Sri Lankalı hukukçu ve filozof Mutu Coomaraswamy ile İngiliz eşi Elizabeth Beeby'nin oğulları ve Rene Guenon ve Frithjof Schuon ile birlikte Tradisyonalist Ekol'ün kurucularından biridir. 1917 yılında Boston Güzel Sanatlar Müzesi'nde Hint Sanatı departmanında yöneticilik yapmaya başlayan Coomaraswamy, sanat metafiziği ve Hint sanatına dair öncü çalışmalarıyla tanınmış da olsa batı ve doğu gelenekleri (özellikle Hindu ve Budist) ile ilgili çeşitli yayın organlarında çıkan pek çok önemli makalesiyle Tradisyonalist ekolün önde gelen sözcülerindendir.

Kitapları
 Time and Eternity
 Hinduism and Buddhism
 Figures of Speech or Figures of Thought
 The Dance of Siva: Essays on Indian Art and Culture
 Spiritual Authority and Temporal Power in the Indian Theory of Government
 A New Approach to the Vedas
 The Transformation of Nature in Art
 History of Indian and Indonesian Art
 The Door in the Sky by Ananda
 Essays in Architectural Theory
 Fundamentals of Indian Art (vol. I)
 Christian and Oriental Philosophy of Art
 The Indian Craftsman
 Essays in Early Indian Architecture
 Early Indian Architecture: Cities and City Gates
 Early Indian Architecture: Palaces
 Elements of Buddhist Iconography
 The Origin of the Buddha Image
 Jaina Art
 Visvakarma: Examples in Indian architecture, sculpture, painting handicraft
 Art and Swadeshi
 Essays in National Idealism
 Paroksa: Coomaraswamy Centenary Seminar Papers Vidyapati: Padavali (translated by A.K.C.)

Bazı Makaleleri
 Eastern Wisdom and Western Knowledge

Dış bağlantılar
 Ananda K.Coomaraswamy's Aesthetics
 Ananda Coomaraswamy'nin bazı makale ve kitaplarının tam metni
 Ananda Coomaraswamy Books
 Stella Bloch Papers
 Ananda K. Coomaraswamy Papers
 Dr.Ananda K. Coomaraswamy

1877 doğumlular
1947 yılında ölenler
20. yüzyıl filozofları
Sri Lankalı filozoflar
University College London'da öğrenim görenler
Metafizikçiler
Tradisyonalistler
Boston Güzel Sanatlar Müzesi
Pali

Ananda Coomaraswamy


غراس فالي  هي إحدى مدن مقاطعة نيفادا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 13 مارس، 1893.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لغراس فالي في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان غراس فالي 10,922 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 5,016 أسرة وعدد العائلات 2,677 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 5,266 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 91.91% من البيض و0.27% من الأمريكيين الأفارقة و1.34% من الأمريكيين الأصليين و1.05% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.07% من سكان جزر المحيط الهادئ و1.66% من الأعراق الأخرى و3.71% من عرقين مختلطين أو أكثر و6.56% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 5,016 أسرة كانت نسبة 29.1% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 32.4% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 16.3% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 4.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 46.6% من غير العائلات. تألفت نسبة 39.1% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 20.3% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.13، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.80.

بلغ العمر الوسطي للسكان 39.3 عاماً. وكانت نسبة 23.3% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.3% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 25% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 20.2% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 19.7% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 84.0 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 77.5 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 28,182 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 33,220 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 32,568 دولارًا مقابل 21,915 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 16,877 دولارًا. وكانت نسبة 12.9% من العائلات ونسبة 14.9% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 20.3% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 6.3% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان غراس فالي 12,860 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 6,077 أسرة وعدد العائلات 2,961 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 6,637 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 89.37% من البيض و0.36% من الأمريكيين الأفارقة و1.62% من الأمريكيين الأصليين و1.46% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.07% من سكان جزر المحيط الهادئ و3.26% من الأعراق الأخرى و3.86% من عرقين مختلطين أو أكثر و10.43% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 6,077 أسرة كانت نسبة 25.4% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 27.4% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 16.1% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.2% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 51.3% من غير العائلات. تألفت نسبة 42.9% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 23.3% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.04، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.78.

بلغ العمر الوسطي للسكان 43.2 عاماً. وكانت نسبة 20.4% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.9% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 22.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 24.8% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 23.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 44.1% ذكور و55.9% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لغراس فالي:

أعلام
 سيسيليا أجير
 جيرمي سيستو
 جو أغيري
 جون بيلينغهام
 باتريك برايس
 بوب غاردينر
 جون رولين ريدج
 إثيل كاثروود
 مات سوليفان
 جوزيه رويس

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1893
تأسيسات سنة 1893 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن في مقاطعة نيفادا (كاليفورنيا)
مجتمعات تعدين في حمى ذهب كاليفورنيا
تاريخ أمريكي كورني

غراس فالي (كاليفورنيا)


Augustin Misago (* 1943 in Ruvune, Ruanda; † 12. März 2012 in Gikongoro, Ruanda) war Bischof von Gikongoro.

Leben
Augustin Misago empfing am 25. Juli 1971 die Priesterweihe. Er war Rektor des Seminars in Nyakibanda.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 30. März 1992 zum Bischof von Gikongoro. Jozef Kardinal Tomko, Präsident des Päpstlichen Komitees für die Eucharistischen Weltkongresse spendete ihm am 28. Juni 1992 die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Jean-Baptiste Gahamanyi, Bischof von Astrida, und Joseph Ruzindana, Bischof von Byumba. Er engagierte sich für die als Nyina wa Jambo (Mutter des Wortes) verehrte heilige Jungfrau in Kibeho.

1999 wurde er wegen Beteiligung am Völkermord in Ruanda und wegen Teilnahme an der Ermordung von 150.000 Tutsi in seiner Diözese verhaftet und angeklagt. Er wurde insbesondere für die Ermordung von 30 Studentinnen und Studenten, die ihn angeblich um Schutz gebeten hatten, verantwortlich gemacht. Nach 14 Monaten im Gefängnis sprach ihn das Gericht in Kigali von der Anklage frei.

Einzelnachweise

Weblinks

 Michael Bitala: Bisher höchster katholischer Würdenträger wegen Genozids vor Gericht: Freispruch für Bischof im Völkermord-Prozess in Ruanda in: Süddeutsche Zeitung vom 16. Juni 2000, abgerufen via AG Friedensforschung am 2. April 2012
 Birgit Schwarz: Mit Weihrauch und Machete in: Der Spiegel vom 3. Januar 2000, abgerufen am 2. April 2012

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Theologe (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Theologe (20. Jahrhundert)
Ruander
Geboren 1943
Gestorben 2012
Mann
Bischof von Gikongoro

Augustin Misago


Silvija Szabo  (Beograd, 20. siječnja 1941.), hrvatska psihologinja
Unuka Julija i Diane Budisavljević.

Životopis
Rođena u Beogradu. 1963. u Zagrebu je diplomirala psihologiju na Filozofskom fakultetu. Od 1961. na toj ustanovi bila je laborantica i asistentica u tadašnjem Psihologijskom institutu. Od 1970. je laborantica i asistentica na Odsjeku na psihologiju sve do 1996.; u međuvremenu je na toj ustanovi 1976. godine doktorirala temom Utjecaj postupnog porasta i trajanja podražaja na apsolutnu osjetljivost u području električnog okusa. Od 1986. redovnom je profesoricom eksperimentalne i fiziološke psihologije. Njen znanstveno-istraživački interes usmjeren je najviše na područje psihofizike, psihofiziologije osjeta i zdravstvene psihologije. Napisala je veći broj radova u domaćim i stranim časopisima.

Izvori

Vanjske poveznice
CROSBI Silvija Szabo
WorldCat

Životopisi, Zagreb
Hrvatski psiholozi

Silvija Szabo


شانشو هي إحدى قرى الجنوب التونسي وتتبع إداريا معتمدية الحامة من ولاية قابس. وتقع على الطريق الرابطة بين مدينتي الحامة وقابس.

قرى ولاية قابس

شانشو


Le (cycloheptatriényl)(cyclopentadiényl)titane, parfois appelé troticène, est un composé sandwich organotitane de formule chimique , dans lequel  et  sont respectivement les ligands cycloheptatriényle et cyclopentadiényle. Il s'agit d'un solide bleu diamagnétique qui se dégrade au contact de l'air. Sa structure a été confirmée par cristallographie aux rayons X. La liaison  a une longueur voisine de .

On peut obtenir ce complexe en faisant réagir du  , du dichlorure de titanocène  et du cycloheptatriène .

Notes et références

Complexe du cyclopentadiényle
Composé sandwich
Organotitane

(Cycloheptatriényl)(cyclopentadiényl)titane


Pollurinn í Skutulsfirði er innan eða suðvestan af Skutulsfjarðareyri sem gengur fram af Eyrarfjalli .  Eyrin gengur út í um miðjan fjörð, sveigir síðan inn fjörðinn og afmarkar þannig ásamt Eyrarfjalli þrjár hliðar Pollsins.  Pollurinn er um 4,5 km² að flatarmáli og 10 til 20 m djúpur en dýpi norðan eyrarinnar er innan við 5 m.  Skutulsfjarðareyri myndast, eins og aðrar eyrar í fjörðum, þar sem hindrun verður á setflutningi inn fjörðinn vegna fyrirstöðu svo sem grynninga.  Sá hluti eyrarinnar sem liggur inn með firðinum myndaðist með vegna þess við austanverðan Skutulsfjörð og norður af eyrarinni er um 10 m djúpur áll sem veldur því að þar fer aldan hraðar inn fjörðinn en sveigir svo að landi og myndar tangann þegar hún lendir á eyrinni.  Aðal hindrunin í vestan verðum Skutulsfirði sem leiðir til myndunar eyrarinnar er er jökulgarður sem einnig má sjá í hliðum Eyrarfjalls.

Tilvísanir
Ísafjörður

Pollurinn (Skutulsfirði)