සිදුවීම්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 962 - රෝමයේ පාලකයා ලෙස ජෝන් පිළිගනිමින් I වන ඔටෝ අධිරාජ්‍යයා සහ XII වන ජෝන් පාප්තුමා ඩිප්ලෝමා ඔටෝනියානම් එකට අත්සන් කළහ.
 1322 - එලී ආසන දෙව්මැදුරේ මධ්‍යම කුළුණ 12-13 රාත්‍රියේ වැටේ.
 1462 - එංගලන්තයේ IV වන එඩ්වඩ් සහ දූපත්වල ස්කොට්ලන්ත සාමිවරයා අතර වෙස්ට්මිනිස්ටර් ගිවිසුම අවසන් විය.
 1503 - බාර්ලෙටා අභියෝගය: බාර්ලෙටා අසල ඉතාලි නයිට්වරු 13 සහ ප්‍රංශ නයිට්වරු 13 අතර තරඟාවලිය.
 1542 - එංගලන්තයේ VIII වන හෙන්රිගේ පස්වන භාර්යාව වූ කැතරින් හොවාර්ඩ් අනාචාරයේ වරදට ඝාතනය කරන ලදී.

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1633 - ගැලීලියෝ ගැලීලි විමර්ශනයට පෙර ඔහුගේ නඩු විභාගය සඳහා රෝමයට පැමිණියේය.
 1642 - එංගලන්ත පල්ලියේ බිෂොප්වරුන් සාමි මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ සේවය කිරීමෙන් බැහැර කරමින් පූජක පනත නීතිය බවට පත් විය.
 1660 - ස්වීඩනයේ තරුණ XI වන චාල්ස් බලයට පත්වීමත් සමඟ ඔහුගේ රීජන්ට්වරු දෙවන උතුරු යුද්ධය අවසන් කිරීමට සාකච්ඡා ආරම්භ කළහ.
 1689 - විලියම් සහ මේරි එංගලන්තයේ සම පාලකයන් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.
 1692 - ග්ලෙන්කෝ සමූලඝාතනය: නව රජු වන ඔරේන්ජ්හි විලියම් වෙත පක්ෂපාතිත්වය කඩිනමින් ප්‍රතිඥා නොදීම නිසා ස්කොට්ලන්තයේ ග්ලෙන් කෝ හි මැක්ඩොනල්ඩ්වරුන් 80 දෙනෙකු පමණ අලුයම මරා දමන ලදී.
 1726 - චිලියේ මාපුචේ සහ ස්පාඤ්ඤ බලධාරීන් අතර නෙග්රෙට් පාර්ලිමේන්තුව 1723-26 මාපුචේ නැගිටීම අවසන් කළේය.
 1755 - VOC, III වන පකුබුවෝනෝ සහ මංකුබුමි කුමරු විසින් ගියන්ති ගිවිසුම අත්සන් කරන ලදී. මෙම ගිවිසුම මගින් මාතරම්හි ජාවා රාජධානිය දෙකට බෙදා ඇත.
 1849 - මෙට්‍රොපොලිටන් බිෂොප් ඇන්ඩ්‍රි සගුනාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් දූත පිරිස ඔස්ට්‍රියාවේ I වන ෆ්‍රාන්ස් ජෝශප් අධිරාජ්‍යයාට ට්‍රාන්සිල්වේනියා, බනාට් සහ බුකොවිනා හි රුමේනියානු නායකයින්ගේ පොදු පෙත්සම භාර දුන් අතර එමඟින් රුමේනියානු ජාතිය පිළිගත යුතු බව ඉල්ලා සිටියේය.
 1861 - ඉතාලි එක්සත් කිරීම: ගේටා වටලෑම අවසන් වන්නේ ආරක්ෂක බලකොටුව යටත් වීමත් සමඟ සිසිලි දෙකේ රාජධානියේ අවසානයක් ගෙන ඒමෙනි.
 1867 - බ්‍රසල්ස් හි ප්‍රාථමික ගංගාව වළලා නවීන මධ්‍යම බෝල්වාර්ඩ් නිර්මාණය කරමින් සෙන් ගඟ ආවරණය කිරීමේ කටයුතු ආරම්භ විය.
 1880 - තෝමස් එඩිසන් තර්මියොනික් විමෝචනය නිරීක්ෂණය කළේය.

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1913 - 13 වන දලයි ලාමා ටිබෙට් නිදහස ප්‍රකාශ කළේ මැන්චු කිං රාජවංශයේ ආධිපත්‍ය කාල පරිච්ඡේදයකින් පසුව සහ නිදහසේ දශක හතරකට ආසන්න කාලයක් ආරම්භ කළේය.
 1914 - ප්‍රකාශන හිමිකම: නිව්යෝර්ක් නගරයේ, එහි සාමාජිකයින්ගේ ප්‍රකාශන හිමිකම් සහිත සංගීත සංයුති ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නිර්මාපකයින්, කතුවරුන් සහ ප්‍රකාශකයින්ගේ ඇමරිකානු සංගමය පිහිටුවන ලදී.
 1920 - නීග්‍රෝ ජාතික ලීගය පිහිටුවන ලදී.
 1931 - බ්‍රිතාන්‍ය රාජ් අගනුවර කල්කටාවේ සිට නවදිල්ලියට මාරු කිරීම සම්පූර්ණ කළේය.
 1935 - නිව් ජර්සි හි ෆ්ලෙමින්ටන්හි ජූරි සභාවක් විසින් 1932 චාල්ස් ලින්ඩ්බර්ග්ගේ පුත් ලින්ඩ්බර්ග් ළදරුවා පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් බෲනෝ හොප්ට්මන් වරදකරු බව සොයා ගන්නා ලදී.
 1945 - දෙවන ලෝක යුද්ධය: බුඩාපෙස්ට් වටලෑම ජර්මානු සහ හංගේරියානු හමුදා කොන්දේසි විරහිතව රතු හමුදාවට යටත් වීමත් සමඟ අවසන් විය.
 1945 - දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය: දැවැන්ත ගුවන් බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් නගරයට පහර දීම සඳහා රාජකීය ගුවන් හමුදාවේ බෝම්බ හෙලන යානා ජර්මනියේ ඩ්‍රෙස්ඩන් වෙත යවන ලදී.
 1951 - කොරියානු යුද්ධය: දකුණු කොරියාවට චීන ආක්‍රමණයේ "ඉහළ ජල සලකුණ" නියෝජනය කළ චිප්යොං-නි සටන ආරම්භ විය.
 1954 - ෆ්‍රෑන්ක් සෙල්වි තනි තරගයකදී ලකුණු 100ක් රැස් කළ එකම NCAA I කාණ්ඩයේ පැසිපන්දු ක්‍රීඩකයා බවට පත් විය.
 1955 - ඊශ්‍රායලය මළ මුහුදේ ලියවිලි හතෙන් හතරක් ලබා ගත්තේය.
 1955 - Sabena Flight 503 ඉතාලියේ Rieti අසල මොන්ටේ ටර්මිනිලෝ වෙත කඩා වැටීමෙන් පුද්ගලයන් 29 දෙනෙක් මිය ගියහ.
 1960 - "ගර්බොයිස් බ්ලූ" යන සංකේත නාමයෙන් න්‍යෂ්ටික අත්හදා බැලීමක් සාර්ථක වීමත් සමඟ ප්‍රංශය න්‍යෂ්ටික අවි සතු සිව්වන රට බවට පත් විය.
 1960 - කළු විද්‍යාල සිසුන් ටෙනසිහි නැෂ්විල් හි දිවා ආහාර කවුන්ටර තුනක නැෂ්විල් වාඩි වී සිටීමේ පළමු අවස්ථාව වේදිකා ගත කළහ.
 1961 - එක්සත් ජනපදයේ කැලිෆෝනියාවේ ඔලන්චා අසල වසර 500,000 ක් පැරණි යැයි කියනු ලබන පාෂාණයක් සොයා ගන්නා ලදී, එය පුලිඟු ප්ලග් එකක් කාලානුරූපීව ආවරණය කර ඇති බව පෙනේ.
 1967 - ඇමරිකානු පර්යේෂකයන් විසින් ස්පාඤ්ඤයේ ජාතික පුස්තකාලයේ ලෙනාඩෝ ඩා වින්චි විසින් සෑදූ මැඩ්රිඩ් කෝඩිස් සොයා ගන්නා ලදී.
 1975 - නිව්යෝර්ක්හි ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයේ එක් ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයේ (උතුරු කුළුණ) ගින්නක් හට ගන්නා ලදී.
 1978 - හිල්ටන් බෝම්බ හෙලීම: ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි හි හිල්ටන් හෝටලයෙන් පිටත අපද්‍රව්‍ය ට්‍රක් රථයක බෝම්බයක් පුපුරා යාමෙන් කසල එකතු කරන්නන් දෙදෙනෙකු සහ පොලිස් නිලධාරියෙකු මිය ගියේය.
 1979 - දැඩි සුළං කුණාටුවක් බටහිර වොෂින්ටනයට පහර දී හුඩ් ඇල පාලමේ සැතපුම් 0.5 (කිලෝමීටර් 0.80) දිග කොටසක් ගිල්වා දැමීය.
 1981 - කෙන්ටකි හි ලුයිස්විල් හි මලාපවහන පිපිරීම් මාලාවක් සැතපුම් දෙකකට වඩා වීදි විනාශ කළේය.
 1983 - ඉතාලියේ ටියුරින් හි සිනමාහල ගින්නකින් පුද්ගලයන් 64 දෙනෙකු මිය ගියේය.
 1984 - කොන්ස්ටන්ටින් චර්නෙන්කෝ සෝවියට් සංගමයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප්‍රධාන ලේකම් ලෙස දිවංගත යූරි ඇන්ඩ්‍රොපොව්ගෙන් පසුව පත් විය.

 1990 - ජර්මානු යලි එකමුතු වීම: ජර්මනිය නැවත එක්සත් කිරීමේ අදියර දෙකක සැලැස්මක් පිළිබඳ එකඟතාවයකට එළඹීම.

 1991 - ගල්ෆ් යුද්ධය: ලේසර් මඟ පෙන්වන "ස්මාර්ට් බෝම්බ" දෙකක් බැග්ඩෑඩ් හි අමිරියා නවාතැන විනාශ කළේය. මිත්‍ර හමුදා පැවසුවේ බංකරය හමුදා සන්නිවේදන මුරපොලක් ලෙස භාවිතා කළ නමුත් එහි සිටි ඉරාක සිවිල් වැසියන් 400 කට අධික සංඛ්‍යාවක් මිය ගිය බවයි.
 1996 - නේපාල සිවිල් යුද්ධය නේපාලයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාඕවාදී මධ්‍යස්ථානය) විසින් නේපාල රාජධානියේ ආරම්භ කරන ලදී.
 2001 - රිච්ටර් මාපකයේ 7.6 ක භූමිකම්පාවක් එල් සැල්වදෝරයේ සිදුවූ අතර අවම වශයෙන් 944 ක් මිය ගියේය.
 2004 – හාවර්ඩ්-ස්මිත්සෝනියන් තාරකා භෞතික විද්‍යා මධ්‍යස්ථානය විසින් විශ්වයේ විශාලතම දන්නා දියමන්ති, සුදු වාමන තාරකාව BPM 37093 සොයා ගැනීම නිවේදනය කරන ලදී. තාරකා විද්‍යාඥයින් මෙම තාරකාව "Lucy" ලෙස නම් කළේ බීට්ල් සංහීත කණ්ඩායමේ ගේ ගීතය වන "Lucy in the Sky with Diamonds" ගීතය නිසාය.
 2007 - තායිවානයේ විපක්ෂ නායක මා යින්ග්-ජියෝ තායිපේ නගරාධිපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළ කාලය තුළ වංචා කිරීමේ චෝදනාව මත අධිචෝදනා ලැබීමෙන් පසු කුඕමින්ටැන්ග් පක්ෂයේ සභාපති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය. මා 2008 ජනාධිපතිවරණයට ද තම අපේක්ෂකත්වය ප්‍රකාශ කරයි.
 2008 - ඕස්ට්‍රේලියානු අගමැති කෙවින් රඩ් ස්වදේශික ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ගෙන් සහ සොරකම් කළ පරම්පරාවන්ගෙන් ඓතිහාසික සමාව අයැද සිටියේය.
 2010 - ඉන්දියාවේ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තයේ පූනේ නගරයේ බෝම්බයක් පිපිරී 17 දෙනෙකු මිය ගොස් තවත් 60 දෙනෙකුට තුවාල සිදු විය.
 2011 - වසර 100කට වැඩි කාලයකට පසු ප්‍රථම වතාවට ඇමරිකානු ඉන්දියානු ගෝත්‍රයක් වන Umatilla හට යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යානයෙන් පිටත බයිසන් දඩයම් කිරීමට සහ අස්වැන්න නෙලීමට හැකි වූ අතර, 1855 දී අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමක් මගින් සහතික කරන ලද සියවස් ගණනාවක් පැරණි සම්ප්‍රදායක් ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කළේය.
 2012 - යුරෝපීය අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය (ESA) විසින් ප්‍රංශ ගයනාවේ කුරූ හි යුරෝපයේ අභ්‍යවකාශ තොටුපළෙන් යුරෝපීය වේගා රොකට්ටුවේ පළමු දියත් කිරීම සිදු කරන ලදී.
 2017 - උතුරු කොරියානු ආඥාදායක කිම් ජොන් උන්ගේ සහෝදරයා වන කිම් ජොං-නාම් ක්වාලාලම්පූර් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපලේදී ඝාතනය කරන ලදී.
 2021 - හිටපු එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ඔහුගේ දෙවන දෝෂාභියෝග නඩු විභාගයෙන් නිදහස් විය.
 2021 - ප්‍රධාන ශීත කුණාටුවක් විදුලිය විසන්ධි කිරීමට හේතු වන අතර ටෙක්සාස් සහ උතුරු මෙක්සිකෝවේ අවම වශයෙන් පුද්ගලයින් 82 දෙනෙකු මිය ගියේය.

උපත්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 1440 - හාර්ට්මන් ෂෙඩෙල්, ජර්මානු වෛද්‍යවරයා (වි. 1514)
 1457 - බර්ගන්ඩි හි මරියා, බර්ගන්ඩි හි ස්වෛරී ආදිපාදවරිය, ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා වන I වන මැක්සිමිලියන් සමඟ විවාහ වූවාය (වි. 1482)
 1469 - එලියා ලෙවිටා, පුනරුදයේ හෙබ්‍රෙව් ව්‍යාකරණවේදියා (වි. 1549)
 1480 - ගිරෝලමෝ ඇලන්ඩ්‍රෝ, ඉතාලි කාදිනල් (වි. 1542)
 1523 - වැලන්ටින් නැබොත්, ජර්මානු තාරකා විද්‍යාඥයා සහ ගණිතඥයා (වි. 1593)
 1539 - හෙස්සේ එලිසබෙත්, විදුලි බලධාරි පැලටයින් (වි. 1582)
 1569 - I වන ජොහාන් රයින්හාර්ඩ්, හනාවු-ලිච්ටන්බර්ග් ප්‍රාන්තය (වි. 1625)
 1599 – VII වන ඇලෙක්සැන්ඩර් පාප් වහන්සේ (වි. 1667)

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1602 - V වන විලියම්, Hesse-Kassel හි භූමි සොහොන (වි. 1637)
 1672 - Étienne François Geoffroy, ප්‍රංශ වෛද්‍ය සහ රසායනඥ (වි. 1731)
 1683 - Giovanni Battista Piazzetta, ඉතාලි චිත්‍ර ශිල්පියා (වි. 1754)
 1719 - ජෝර්ජ් බ්‍රිජස් රොඩ්නි, 1 වන බැරන් රොඩ්නි, ඉංග්‍රීසි අද්මිරාල් සහ දේශපාලනඥයා (වි. 1792)
 1721 - ජෝන් රීඩ්, ස්කොට්ලන්ත ජෙනරාල් (වි. 1807)
 1728 - ජෝන් හන්ටර්, ස්කොට්ලන්ත ශල්‍ය වෛද්‍ය සහ ව්‍යුහ විද්‍යාඥ (වි. 1793)
 1766 - තෝමස් රොබට් මැල්තස්, ඉංග්‍රීසි ආර්ථික විද්‍යාඥයා සහ විශාරද (වි. 1834)
 1768 - Édouard Adolphe Casimir Joseph Mortier, ප්‍රංශ ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, ප්‍රංශයේ 15 වැනි අගමැති (වි. 1835)
 1769 - අයිවන් ක්‍රිලොව්, රුසියානු කතුවරයා, කවියෙකු සහ නාට්‍ය රචකයෙකු (වි. 1844)
 1805 – Peter Gustav Lejeune Dirichlet, ජර්මානු ගණිතඥයෙක් සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1859)
 1811 - ප්‍රංශුවා අචිලේ බසායින්, ප්‍රංශ ජෙනරාල් (වි. 1888)
 1815 - රූෆස් විල්මට් ග්‍රිස්වෝල්ඩ්, ඇමරිකානු සංග්‍රහඥයෙක්, සංස්කාරකයෙක්, කවියෙක් සහ විචාරකයෙක් (වි. 1857)
 1831 - ජෝන් ආරොන් රෝලින්ස්, ඇමරිකානු ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, 29 වැනි එක්සත් ජනපද යුද ලේකම් (වි. 1869)
 1834 - හෙන්රිච් කැරෝ, සෙෆාර්ඩික් යුදෙව් පෝලන්ත-ජර්මානු රසායන විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1910)
 1835 - මිර්සා ගුලාම් අහමඩ්, ඉන්දියානු ආගමික නායකයා (වි. 1908)
 1849 - රැන්ඩොල්ෆ් චර්චිල් සාමිවරයා, ඉංග්‍රීසි නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, භාණ්ඩාගාරයේ චාන්සලර් (වි. 1895)
 1855 - Paul Deschanel, බෙල්ජියම්-ප්‍රංශ දේශපාලනඥයා, ප්‍රංශයේ 11 වැනි ජනාධිපතිවරයා (වි. 1922)
 1863 - හියුගෝ බෙකර්, ජර්මානු සෙලිස්ට් සහ නිර්මාපකයෙකු (වි. 1941)
 1867 - හැරල්ඩ් මහෝනි, ස්කොට්ලන්ත-අයර්ලන්ත ටෙනිස් ක්‍රීඩකයා (වි. 1905)
 1868 - දොන් බාරොන් ජයතිලක, ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනඥයා (වි. 1944)
 1870 - ලියෝපෝල්ඩ් ගොඩොව්ස්කි, පෝලන්ත-ඇමරිකානු පියානෝ වාදකයෙක් සහ නිර්මාපකයෙක් (වි. 1938)
 1873 - Feodor Chaliapin, රුසියානු ඔපෙරා ගායකයා (වි. 1938)
 1876 - Fritz Buelow, ජර්මානු-ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා සහ විනිසුරු (වි. 1933)
 1879 - සරෝජිනී නායිදු, ඉන්දියානු කිවිඳිය සහ ක්‍රියාකාරික (වි. 1949)
 1880 - දිමිත්‍රි ගුස්ටි, රුමේනියානු සමාජ විද්‍යාඥ, ජනවාර්ගික විද්‍යාඥ, ඉතිහාසඥ සහ දාර්ශනික (වි. 1955)
 1881 - Eleanor Farjeon, ඉංග්‍රීසි කතුවරයා, කවියෙකු සහ නාට්‍ය රචකයෙකු (වි. 1965)
 1883 - හැල් චේස්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු (වි. 1947)
 1883 - Yevgeny Vakhtangov, රුසියානු-ආමේනියානු නළුවා සහ අධ්‍යක්ෂක (වි. 1922)
 1884 - ඇල්ෆ්‍රඩ් කාල්ටන් ගිල්බට්, ඇමරිකානු රිටි පැනීමේ ක්‍රීඩකයා සහ ව්‍යාපාරිකයා, A. C. Gilbert Company ආරම්භ කළේය (වි. 1961)
 1885 - බෙස් ටෲමන්, එක්සත් ජනපදයේ 35 වැනි ජනාධිපති ආර්යාව (වි. 1982)
 1887 - Géza Csáth, හංගේරියානු නාට්‍ය රචක සහ විචාරක (වි. 1919)
 1888 - Georgios Papandreou, ග්‍රීක නීතීඥ, ආර්ථික විද්‍යාඥ සහ දේශපාලනඥයා, ග්‍රීසියේ 162 වැනි අගමැති (වි. 1968)
 1889 - ලියොන්ටයින් සාගන්, ඔස්ට්‍රියානු නිළිය සහ අධ්‍යක්ෂක (වි. 1974)
 1891 - කේට් රොබට්ස්, වේල්ස් කතුවරිය සහ ක්‍රියාකාරික (වි. 1985)
 1891 - ග්‍රාන්ට් වුඩ්, ඇමරිකානු චිත්‍ර ශිල්පියා සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1942)
 1892 - රොබට් එච්. ජැක්සන්, ඇමරිකානු නීතිඥ, විනිසුරු සහ දේශපාලනඥයා, 57 වැනි එක්සත් ජනපද නීතිපති (වි. 1954)
 1898 - හියුබට් ඇෂ්ටන්, ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා සහ දේශපාලනඥයා (වි. 1979)
 1900 - බාබරා වොන් ඇනෙන්කොෆ්, රුසියාවේ උපන් ජර්මානු චිත්‍රපට සහ වේදිකා නිළිය (වි. 1979)

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1901 - පෝල් ලාසාර්ස්ෆෙල්ඩ්, ඔස්ට්‍රියානු-ඇමරිකානු සමාජ විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1976)
 1902 - හැරල්ඩ් ලස්වෙල්, ඇමරිකානු දේශපාලන විද්‍යාඥ සහ න්‍යායාචාර්ය (වි. 1978)
 1903 - ජෝර්ජි බෙරීව්, ජෝර්ජියානු-රුසියානු ඉංජිනේරු, Beriev ගුවන් යානා සමාගම ආරම්භ කරන ලදී (වි. 1979)
 1903 - ජෝර්ජස් සිමෙනන්, බෙල්ජියම්-ස්විස් කතුවරයා (වි. 1989)
 1906 - අගොස්තින්හෝ ද සිල්වා, පෘතුගීසි දාර්ශනිකයා සහ කතුවරයා (වි. 1994)
 1907 - කැටි ඩි ලා කෲස්, පිලිපීන-ඇමරිකානු ගායිකාව සහ නිළිය (වි. 2004)
 1910 - විලියම් ෂොක්ලි, ඉංග්‍රීසි-ඇමරිකානු භෞතික විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය, නොබෙල් ත්‍යාගලාභී (වි. 1989)
 1911 - ෆයිස් අහමඩ් ෆයිස්, ඉන්දියානු-පකිස්ථාන කවියෙකු සහ මාධ්‍යවේදියෙකු (වි. 1984)
 1911 - ජීන් මුයර්, ඇමරිකානු නිළිය සහ අධ්‍යාපනඥයා (වි. 1996)
 1912 - හැරල්ඩ් රිපලු, රුසියානු-එස්තෝනියානු ආඥාපති (වි. 1961)
 1912 - මාගරටා ස්කොට්, ඉංග්‍රීසි නිළිය (වි. 2005)
 1913 - සෞදි අරාබියේ කාලිඩ් (වි. 1982)
 1915 - ලයිල් බෙට්ගර්, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2003)
 1915 - අවුං සාන්, බුරුම ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, බුරුමයේ බ්‍රිතාන්‍ය ක්‍රවුන් ජනපදයේ 5 වැනි අගමැති (වි. 1947)
 1916 - ඩොරති බ්ලිස්, ඇමරිකානු අපෘෂ්ඨවංශික සත්ව විද්‍යාඥ (වි. 1987)
 1919 - ටෙනසි අර්නි ෆෝඩ්, ඇමරිකානු ගායකයා සහ නළුවා (වි. 1991)
 1919 - එඩී රොබින්සන්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු (වි. 2007)
 1920 - බෝඩ්ලෙක්ස් බ්‍රයන්ට්, ඇමරිකානු ගීත රචක (වි. 1987)
 1920 - අයිලීන් ෆැරල්, ඇමරිකානු සොප්‍රානෝ සහ අධ්‍යාපනඥයා (වි. 2002)
 1921 - ජීන් ඩෙමෙසියස්, ප්‍රංශ පියානෝ වාදකයෙක් සහ නිර්මාපකයෙක් (වි. 1968)
 1921 - අවුං කින්, බුරුම චිත්‍ර ශිල්පියා (වි. 1996)
 1922 - ෆ්‍රැන්සිස් පිම්, බැරන් පිම්, වේල්ස් සොල්දාදුවෙක් සහ දේශපාලනඥයෙක්, විදේශ සහ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය කටයුතු පිළිබඳ රාජ්‍ය ලේකම් (වි. 2008)

 1922 - ගෝර්ඩන් ටුලොක්, ඇමරිකානු ආර්ථික විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රාලික (වි. 2014)
 1923 - මයිකල් ඇන්තනි බිලැන්ඩික්, ඇමරිකානු සොල්දාදුවෙකු, විනිසුරු සහ දේශපාලනඥයා, චිකාගෝ හි 49 වන නගරාධිපති (වි. 2002)
 1923 - චක් යේගර්, ඇමරිකානු ජෙනරාල් සහ නියමු; ශබ්ද බාධකය බිඳ දැමූ පළමු පරීක්ෂණ නියමුවා (වි. 2020)
 1924 - ජීන්-ජැක් සර්වන්-ෂ්රයිබර්, ප්‍රංශ මාධ්‍යවේදියා සහ දේශපාලනඥයා (වි. 2006)
 1926 – ෆේ අජන්බර්ග්-සෙලෝව්, ඇමරිකානු න්‍යෂ්ටික භෞතික විද්‍යාඥ (වි. 2012)
 1928 - ජෙරල්ඩ් රේගන්, කැනේඩියානු නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, නෝවා ස්කොටියා හි 19 වැනි අගමැති (වි. 2019)
 1929 - ඕමාර් ටොරිජෝස්, පැනමානු ආඥාපති සහ දේශපාලනඥයා, පැනමාවේ හමුදා නායකයා (වි. 1981)
 1930 - අර්නස්ට් ෆුක්ස්, ඔස්ට්‍රියානු චිත්‍ර ශිල්පියෙක්, මූර්ති ශිල්පියෙක් සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙක් (වි. 2015)
 1930 - ඊශ්‍රායල් කිර්ස්නර්, ඉංග්‍රීසි-ඇමරිකානු ආර්ථික විද්‍යාඥයා, කතුවරයා සහ ශාස්ත්‍රීය
 1932 - සුසාන් ඔලිවර්, ඇමරිකානු නිළිය (වි. 1990)
 1933 - පෝල් බියා, කැමරූන් දේශපාලනඥයා, කැමරූන් හි 2 වැනි ජනාධිපති
 1933 - කිම් නොවැක්, ඇමරිකානු නිළිය
 1933 - එමානුවෙල් උන්ගාරෝ, ප්‍රංශ විලාසිතා නිර්මාණකරු (වි. 2019)
 1934 - ජෝර්ජ් සේගල්, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2021)
 1937 - අලි එල්-මාක්, සුඩාන කතුවරයා සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1992)
 1937 - සිග්මන්ඩ් ජෝන්, ජර්මානු නියමුවා සහ ගගනගාමියා (වි. 2019)
 1937 - ඇන්ජලෝ මොස්කා, ඇමරිකානු-කැනේඩියානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයා
 1938 - ඔලිවර් රීඩ්, ඉංග්‍රීසි නළුවා (වි. 1999)
 1940 - බ්‍රෑම් පෙපර්, ලන්දේසි සමාජ විද්‍යාඥ සහ දේශපාලනඥයා, රොටර්ඩෑම් නගරාධිපති
 1941 - සිග්මාර් පොල්කේ, ජර්මානු චිත්‍ර ශිල්පියා සහ ඡායාරූප ශිල්පියා (වි. 2010)
 1941 - බෝ ස්වෙන්සන්, ස්වීඩන්-ඇමරිකානු නළුවෙකු, අධ්‍යක්ෂක සහ නිෂ්පාදක
 1942 - කැරොල් ලින්ලි, ඇමරිකානු නිරූපිකාවක් සහ නිළියක් (වි. 2019)
 1942 - පීටර් ටෝක්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක, බාස් වාදක සහ නළුවා (වි. 2019)
 1942 - ඩොනල්ඩ් ඊ. විලියම්ස්, ඇමරිකානු කපිතාන්, නියමුවා සහ ගගනගාමියා (වි. 2016)
 1943 - ඉලේන් පැගල්ස්, ඇමරිකානු දේවධර්මාචාර්ය සහ ශාස්ත්‍රීය
 1944 - ස්ටොකාර්ඩ් චැනින්, ඇමරිකානු නිළිය
 1944 - ජෙරී ස්ප්‍රින්ගර්, ඉංග්‍රීසි-ඇමරිකානු රූපවාහිනී සත්කාරක, නළුවා සහ දේශපාලනඥයා, සින්සිනාටි හි 56 වැනි නගරාධිපති
 1945 - මේරියන් ඩෝකින්ස්, ඉංග්‍රීසි ජීව විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය
 1945 - කිං ෆ්ලොයිඩ්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක (වි. 2006)
 1945 - සයිමන් ෂමා, ඉංග්‍රීසි ඉතිහාසඥයා සහ කර්තෘ
 1945 - විලියම් ස්ලීටර්, ඇමරිකානු කතුවරයා සහ නිර්මාපකයෙකු (වි. 2011)
 1946 - රිචඩ් බ්ලූමෙන්තාල්, ඇමරිකානු සැරයන් සහ දේශපාලනඥයා, කනෙක්ටිකට් හි 23 වැනි නීතිපති
 1946 - ජැනට් ෆින්ච්, ඉංග්‍රීසි සමාජ විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය
 1946 - කොලින් මැතිව්ස්, ඉංග්රීසි නිර්මාපකයෙකු සහ අධ්යාපනඥයා
 1947 - ස්ටීවන් හැඩ්ලි, ඇමරිකානු සොල්දාදුවෙකු සහ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු, 21 වන එක්සත් ජනපදයේ ජාතික ආරක්ෂක උපදේශක
 1947 - මයික් ක්‍රිසෙව්ස්කි, ඇමරිකානු පැසිපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1947 - බොග්ඩන් ටැන්ජිවික්, මොන්ටිනිග්‍රින්-බොස්නියානු වෘත්තීය පැසිපන්දු පුහුණුකරු
 1947 - කෙවින් බ්ලඩි විල්සන්, ඕස්ට්‍රේලියානු විකට නළුවෙක්, ගායක-ගීත රචකයෙක් සහ ගිටාර් වාදකයෙක්
 1949 - පීටර් කර්න්, ඔස්ට්‍රියානු නළුවා, අධ්‍යක්ෂක, නිෂ්පාදක සහ තිර රචක (වි. 2015)

 1950 - වේරා බෙයාඩ්, ඉංග්‍රීසි නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා
 1950 - පීටර් ගේබ්රියෙල්, ඉංග්රීසි ගායක-ගීත රචක සහ සංගීතඥ
 1952 - එඩ් ගග්ලියර්ඩි, ඇමරිකානු බාස් වාදක (වි. 2014)
 1953 - Akio Sato, ජපන් මල්ලවපොර සහ කළමනාකරු
 1954 - ඩොනී මුවර්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා (වි. 1989)
 1955 - ජෝ බර්කට්, ඇමරිකානු නීතීඥ, විනිසුරු සහ දේශපාලනඥයා
 1956 - පීටර් හූක්, ඉංග්‍රීසි ගායකයෙක්, ගීත රචකයෙක්, බාස් වාදකයෙක්, බහු වාදකයෙක් සහ වාර්තා නිෂ්පාදකයෙක්
 1957 - ඩෙනිස් ඔස්ටින්, ඇමරිකානු යෝග්‍යතා පුහුණුකරු සහ කර්තෘ
 1958 - පර්නිලා අගෝස්තු, ස්වීඩන් නිළිය
 1958 - මාක් එමරි, කැනේඩියානු ප්‍රකාශක සහ ක්‍රියාකාරිකයෙක්
 1958 - ජීන්-ෆ්‍රන්සුවා ලිසී, කැනේඩියානු මාධ්‍යවේදියා සහ දේශපාලනඥයා
 1958 - ඩෙරෙක් රිග්ස්, ඉංග්‍රීසි චිත්‍ර ශිල්පියෙක් සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙක්
 1958 - Øivind Elgenes, නෝර්වීජියානු ගායන ශිල්පියෙක්, ගිටාර් වාදකයෙක් සහ නිර්මාපකයෙක්
 1959 - ගැස්ටන් ගින්ග්‍රාස්, කැනේඩියානු අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා
 1960 - පියර්ලුයිගි කොලිනා, ඉතාලි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ විනිසුරු
 1960 - ජෝන් හීලි, ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යවේදියා සහ දේශපාලනඥයා
 1960 - ගැරී පැටර්සන්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1960 - ආතර් යූසුපොව්, රුසියානු-ජර්මානු චෙස් ක්රීඩකයා සහ කතුවරයා
 1961 - මාක් ක්‍රෝෆර්ඩ්, කැනේඩියානු අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1961 - cEvin Key, කැනේඩියානු ගායක-ගීත රචකයෙක්, බෙර වාදකයෙක්, යතුරුපුවරු වාදකයෙක් සහ නිෂ්පාදකයෙක්
 1961 - හෙන්රි රෝලින්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක, නිෂ්පාදක සහ නළුවා
 1962 - ඇනිබල් ඇසිවෙඩෝ විලා, පුවර්ටෝ රිකන් නීතිඥ සහ දේශපාලනඥයා
 1962 - බේබි ඩෝල්, ඇමරිකානු මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු
 1962 - මිචෙල් ග්‍රීන්, ඇමරිකානු නිළිය
 1964 - ස්ටීවන් බෝවන්, ඇමරිකානු ඉංජිනේරු, කපිතාන් සහ ගගනගාමී
 1964 - ඉල්වා ජොහැන්සන්, ස්වීඩන් අධ්‍යාපනඥ සහ දේශපාලනඥයා, ස්වීඩන් රැකියා ඇමති
 1965 - පීටර් ඕ නීල්, පැපුවා නිව්ගිනියාවේ ගණකාධිකාරී සහ දේශපාලනඥයා, පැපුවා නිව්ගිනියාවේ 7 වැනි අගමැති
 1966 - නීල් මැක්ඩොනොෆ්, ඇමරිකානු නළුවා සහ නිෂ්පාදක
 1966 - ජෙෆ් වෝටර්ස්, කැනේඩියානු ගිටාර් වාදකයෙක්, ගීත රචකයෙක් සහ නිෂ්පාදකයෙක්
 1966 - ෆ්‍රීඩම් විලියම්ස්, ඇමරිකානු රැප් ගායකයෙක් සහ ගායකයෙක්
 1967 - ස්ටැනිමීර් ස්ටොයිලොව්, බල්ගේරියානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1968 - කෙලී හූ, ඇමරිකානු නිළිය
 1969 - ජොයිස් ඩිඩොනාටෝ, ඇමරිකානු සොප්රානෝ සහ නිළිය
 1969 - බ්‍රයන් තෝමස් ෂ්මිට්, ඇමරිකානු විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කර්තෘ සහ සංස්කාරක
 1970 - කැරොලයින් කෲගර්, නෝර්වීජියානු ගායිකාවක්-ගීත රචකයෙක් සහ පියානෝ වාදකයෙක්
 1971 - සෝනියා එවන්ස්, ඉංග්‍රීසි ගායිකාවක්-ගීත රචකයෙක්
 1971 - මැට්ස් සුන්ඩින්, ස්වීඩන් අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා
 1971 - ටොඩ් විලියම්ස්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා
 1972 - වර්ජිලිජුස් ඇලෙක්නා, ලිතුවේනියානු කවපෙත්ත විසි කරන්නා
 1972 - චාලි ගාර්නර්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1974 - ෆොන්ස්වර්ත් බෙන්ට්ලි, ඇමරිකානු රැප් ගායකයෙක් සහ නළුවෙක්
 1974 - රොබී විලියම්ස්, ඉංග්‍රීසි ගායක-ගීත රචක
 1975 - බෙන් කොලින්ස්, ඉංග්‍රීසි රේස් කාර් ධාවකය
 1975 - කේටි හොප්කින්ස්, ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය පෞරුෂය සහ තීරු රචක

 1976 - ජෝර්ග් බර්ග්මිස්ටර්, ජර්මානු රේස් කාර් ධාවකය
 1976 - ෂැනන් නෙවින්, ඕස්ට්‍රේලියානු රග්බි ලීග් ක්‍රීඩකයා
 1977 - රැන්ඩි මොස්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1978 - නික්ලස් බැක්ස්ට්‍රෝම්, ෆින්ලන්ත අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා
 1978 - පිලිප් ජැරූස්කි, ප්‍රංශ කවුන්ටරකරු
 1979 - ඇන්ඩර්ස් බෙරින් බ්‍රෙවික්, නෝර්වීජියානු මිනීමරුවා
 1979 - රෆායෙල් මාකේස්, මෙක්සිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1979 - රේචල් රීව්ස්, ඉංග්‍රීසි ආර්ථික විද්‍යාඥ සහ දේශපාලනඥයා, වැඩ සහ විශ්‍රාම වැටුප් පිළිබඳ රාජ්‍ය ලේකම්
 1979 - මේනා සුවාරි, ඇමරිකානු නිළිය සහ විලාසිතා නිර්මාණ ශිල්පිනිය
 1980 - කාලෝස් කොට්ටෝ, පුවර්ටෝ රිකන්-ඇමරිකානු මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයා සහ බොක්සිං ක්‍රීඩකයා
 1981 - ලුයිසාඕ, බ්‍රසීල පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1982 - නෝර්වීජියානු ගිටාර් වාදකයෙකු සහ නිර්මාපකයෙකු වූ හෙල්ටේ හර්මන්සන් පවා
 1982 - මයිකල් ටර්නර්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1983 - මයික් නිකීස්, කැනේඩියානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා
 1983 - ඇනා වොට්කින්ස්, ඉංග්‍රීසි ඔරු පැදීමේ ක්‍රීඩකයා
 1984 - හින්කෙලියන් ෂ්රූඩර්, ලන්දේසි පිහිනුම් ක්‍රීඩකයා
 1985 - ක්වාක් ජි-මින්, දකුණු කොරියානු නිළිය
 1985 - නිලූක කරුණාරත්න - ශ්‍රී ලාංකික බැඩ්මින්ටන් ක්‍ර්‍රීඩකයා
 1986 - ලූක් මුවර්, ඉංග්‍රීසි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1986 - අකිබ් තලිබ්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1987 - එල්ජෙරෝ එලියා, ලන්දේසි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1988 - රයන් ගොයින්ස්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා
 1988 - එඩී පෙටිබර්න්, නවසීලන්ත-සමෝවා රග්බි ලීග් ක්‍රීඩකයා
 1989 - රොඩ්රිගෝ පොසෙබොන්, බ්‍රසීල පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1991 - එලියාකිම් මංගල, ප්‍රංශ පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1991 - කනිෂ්ඨ රොකිකා, ඕස්ට්‍රේලියානු-ෆීජි රග්බි ලීග් ක්‍රීඩිකාව
 1991 - වියානි, ප්‍රංශ ගායකයා
 1994 - මෙම්ෆිස් ඩෙපේ, ලන්දේසි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 2001 - කාපෝ කක්කෝ, ෆින්ලන්ත අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා

විපත්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 106 – චීන නැගෙනහිර හැන් රාජවංශයේ හේ (හැන් හෙඩි) අධිරාජ්‍යයා (උ. ක්‍රි.පූ. 79)
 721 – II වන චිල්පෙරික්, ෆ්‍රෑන්ක් රජු (උ. 672)
 858 - කෙනත් මැක්ඇල්පින්, ස්කොට්ලන්ත රජු (සමහර විට; උ. 810)
 921 - Vratislaus I, බොහීමියාවේ ආදිපාදවරයා
 936 - ෂියාඕ වෙන්, ලියාඕ රාජවංශයේ අධිරාජිනිය
 942 - මුහම්මද් ඉබ්න් රයික්, අබ්බාසිඩ් එමීර් සහ රීජන්ට්
 988 - ඇඩල්බර්ට් ඇටෝ, ලොම්බාර්ඩ් වංශාධිපතියා
 1021 - අල්-හකිම් බයි-අම්ර් අල්ලාහ්, ෆාතිමිඩ් කලීෆ් (උ. 985)
 1130 – II වන හොනොරියස්, කතෝලික පල්ලියේ පාප් (උ. 1060)
 1141 – II වන බෙලා, හංගේරියාවේ සහ ක්‍රොඒෂියාවේ රජු (උ. 1110)
 1199 - ස්ටෙෆාන් නෙමන්ජා, සර්බියානු මහ කුමාරයා (උ. 1113)
 1219 – Minamoto no Sanetomo, ජපන් ෂෝගුන් (උ. 1192)
 1332 – ඇන්ඩ්‍රොනිකොස් II වන පැලියොලොගෝස්, බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යයා (උ. 1259)
 1351 - Kō no Morofuyu, ජපන් ජෙනරාල්
 1539 – ඉසබෙලා ඩි එස්ටේ, ඉතාලි වංශවත් කාන්තාව (උ. 1474)
 1542 - කැතරින් හොවාර්ඩ්, එංගලන්තයේ VIII හෙන්රිගේ ඉංග්‍රීසි භාර්යාව (උ. 1521)
 1571 - බෙන්වෙනුටෝ සෙලිනි, ඉතාලි චිත්‍ර ශිල්පියා සහ මූර්ති ශිල්පියා (උ. 1500)
 1585 - ඇල්ෆොන්සෝ සැල්මරන්, ස්පාඤ්ඤ පූජක සහ විශාරද (උ. 1515)

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1602 - ඇලෙක්සැන්ඩර් නවෙල්, ඉංග්‍රීසි පූජක සහ දේවධර්මාචාර්ය (උ. 1507)
 1660 - චාල්ස් X ගුස්ටාව්, ස්වීඩනයේ රජු (උ. 1622)
 1662 - එලිසබෙත් ස්ටුවර්ට්, බොහීමියාවේ රැජින (උ. 1596)
 1693 - ජොහාන් කැස්පර් කර්ල්, ජර්මානු organist සහ නිර්මාපකයෙකු (උ. 1627)
 1727 – විලියම් වොටන්, ඉංග්‍රීසි වාග් විද්‍යාඥ සහ විශාරද (උ. 1666)
 1728 - කපු මාතර්, ඇමරිකානු ඇමති සහ කර්තෘ (උ. 1663)
 1732 – චාල්ස්-රෙනේ ඩි හොසියර්, ප්‍රංශ ඉතිහාසඥයා සහ කර්තෘ (උ. 1640)
 1741 - ජොහාන් ජෝශප් ෆක්ස්, ඔස්ට්‍රියානු නිර්මාපකයෙකු සහ න්‍යායාචාර්ය (උ. 1660)
 1787 - රොජර් ජෝශප් බොස්කොවිච්, ක්‍රොඒෂියානු භෞතික විද්‍යාඥයා, තාරකා විද්‍යාඥයා, ගණිතඥයා සහ දාර්ශනිකයා (උ. 1711)
 1787 – චාල්ස් ග්‍රේවියර්, කොම්ටේ ඩි වර්ජන්ස්, ප්‍රංශ නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, ප්‍රංශ විදේශ අමාත්‍ය (උ. 1717)
 1813 - සැමුවෙල් ඈෂේ, ඇමරිකානු නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, උතුරු කැරොලිනාවේ 9 වැනි ආණ්ඩුකාර (උ. 1725)
 1818 - ජෝර්ජ් රොජර්ස් ක්ලාක්, ඇමරිකානු ජෙනරාල් (උ. 1752)
 1826 - පීටර් ලුඩ්විග් වොන් ඩර් පහන්, රුසියානු ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, බෝල්ටික් පළාත්වල ආණ්ඩුකාර ජනරාල් (උ. 1745)
 1831 - එඩ්වඩ් බෙරී, ඉංග්‍රීසි අද්මිරාල් (උ. 1768)
 1837 - මරියානෝ හොසේ ද ලාරා, ස්පාඤ්ඤ මාධ්‍යවේදියා සහ කතුවරයා (උ. 1809)
 1845 - හෙන්රික් ස්ටෙෆන්ස්, නෝර්වීජියානු-ජර්මානු දාර්ශනිකයෙක් සහ කවියෙක් (උ. 1773)
 1859 - එලිසා ඇක්ටන්, ඉංග්‍රීසි ආහාර ලේඛකයා සහ කවියා (උ. 1799)
 1877 - Costache Caragiale, රුමේනියානු නළුවා සහ කළමනාකරු (උ. 1815)
 1883 - රිචඩ් වැග්නර්, ජර්මානු නිර්මාපකයෙකු (උ. 1813)
 1888 - ජීන්-බැප්ටිස්ට් ලැමි, ප්‍රංශ-ඇමරිකානු අගරදගුරු (උ. 1814)
 1892 – ප්‍රෝවෝ වොලිස්, කැනේඩියානු-ඉංග්‍රීසි අද්මිරාල් (උ. 1791)
 1893 – ඉග්නාසියෝ මැනුවෙල් අල්ටමිරානෝ, මෙක්සිකානු බුද්ධිමතෙක් සහ මාධ්‍යවේදියෙක් (උ. 1834)

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1905 - කොන්ස්ටන්ටින් සැවිට්ස්කි, රුසියානු චිත්‍ර ශිල්පියා (උ. 1844)
 1906 - ඇල්බට් ගොට්ස්චාක්, ඩෙන්මාර්ක චිත්‍ර ශිල්පියා (උ. 1866)
 1934 - ජොසෙෆ් පුස්තායි, ස්ලෝවේන-හංගේරියානු කවියෙකු සහ මාධ්‍යවේදියෙකු (උ. 1864)
 1942 –ඔටාකාර් බට්ලිකා, චෙක් මාධ්‍යවේදියා (උ. 1895)
 1942 - එපිටාසියෝ පෙසෝවා, බ්‍රසීලියානු නීතීඥ, විනිසුරු සහ දේශපාලනඥයා, බ්‍රසීලයේ 11 වැනි ජනාධිපතිවරයා (උ. 1865)
 1950 - රෆායෙල් සබටිනි, ඉතාලි-ඉංග්‍රීසි නවකතාකරු සහ කෙටිකතා රචක (උ. 1875)
 1951 - ලොයිඩ් සී. ඩග්ලස්, ඇමරිකානු ඇමති සහ කර්තෘ (උ. 1877)
 1952 - ජොසෆින් ටේ, ස්කොට්ලන්ත කතුවරිය සහ නාට්‍ය රචක (උ. 1896)
 1954 - ඇග්නස් මැක්ෆේල්, කැනේඩියානු අධ්‍යාපනඥයා සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1890)
 1956 – ජෑන් ලුකාසිවිච්, පෝලන්ත ගණිතඥයා සහ දාර්ශනිකයා (උ. 1878)
 1958 – ක්‍රිස්ටබෙල් පැන්කර්ස්ට්, ඉංග්‍රීසි ක්‍රියාකාරිනිය, කාන්තා සමාජ හා දේශපාලන සංගමය සම-ආරම්භක (උ. 1880)
 1958 - ජෝර්ජස් රූවෝල්ට්, ප්‍රංශ චිත්‍ර ශිල්පියා සහ චිත්‍ර ශිල්පියා (උ. 1871)
 1964 - පෝලිනෝ අල්කන්තාරා, පිලිපීන-ස්පාඤ්ඤ පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු (උ. 1896)
 1964 - වර්නර් හේඩ්, ජර්මානු මනෝචිකිත්සක සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1902)
 1967 - යොෂිසුකේ අයිකාවා, ව්‍යවසායක, ව්‍යාපාරික සහ දේශපාලනඥයා, නිසාන් මෝටර් සමාගම ආරම්භ කරන ලදී (උ. 1880)
 1967 – Abelardo L. Rodríguez, මෙක්සිකෝවේ ආදේශක ජනාධිපති (1932-1934) (උ. 1889)
 1968 - මේ මාෂ්, ඇමරිකානු නිළිය (උ. 1895)
 1968 - පෝටියා වයිට්, කැනේඩියානු ඔපෙරා ගායකයා (උ. 1911)
 1973 – Marinus Jan Granpré Molière, ලන්දේසි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියා සහ අධ්‍යාපනඥයා (උ. 1883)
 1975 – André Beaufre, ප්‍රංශ ජෙනරාල් (උ. 1902)
 1976 - මුර්තාලා මොහොමඩ්, නයිජීරියානු ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, නයිජීරියාවේ 4 වැනි ජනාධිපති (උ. 1938)
 1976 - ලිලී පොන්ස්, ප්‍රංශ-ඇමරිකානු සොප්‍රානෝ සහ නිළිය (උ. 1904)
 1980 - ඩේවිඩ් ජැන්සන්, ඇමරිකානු නළුවා (උ. 1931)
 1984 - චියොන්ග් ඊක් චොං, සිංගප්පූරු ව්‍යවසායකයා (උ. 1888)
 1986 - යූරි ඉවාස්ක්, රුසියානු-ඇමරිකානු කවියෙකු සහ විචාරක (උ. 1907)
 1989 - වේන් හේස්, ඇමරිකානු ලුතිනන් සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1911)
 1991 - ආර්නෝ බ්‍රේකර්, ජර්මානු මූර්ති ශිල්පියා සහ චිත්‍ර ශිල්පියා (උ. 1900)
 1992 - නිකොලායි බොගොලියුබොව්, යුක්රේන-රුසියානු ගණිතඥයා සහ භෞතික විද්‍යාඥ (උ. 1909)
 1996 - මාටින් බෝල්සම්, ඇමරිකානු නළුවා (උ. 1919)
 1997 - රොබට් ක්ලාක් ග්‍රැහැම්, ඇමරිකානු යුජෙනිස්ට් සහ ව්‍යාපාරික (උ. 1906)
 1997 – Mark Krasnosel'skii, රුසියානු-යුක්‍රේන ගණිතඥයා සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1920)
 2000 - ඇන්ඩර්ස් ඇල්බර්ග්, කැනේඩියානු අධ්‍යාපනඥයා සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1914)
 2000 - ජේම්ස් කුක් බ්‍රවුන්, ඇමරිකානු සමාජ විද්‍යාඥ සහ කතුවරයා (උ. 1921)
 2000 – ජෝන් ලීක්, ඉංග්‍රීසි සොල්දාදුවෙක් (උ. 1949)
 2002 - වේලන් ජෙනිංස්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ ගිටාර් වාදක (උ. 1937)
 2003 - කිඩ් ගැවිලන්, කියුබානු-ඇමරිකානු බොක්සිං ක්‍රීඩකයා (උ. 1926)
 2003 - වෝල්ට් විට්මන් රොස්ටෝව්, ඇමරිකානු ආර්ථික විද්යාඥ; 7 වැනි එක්සත් ජනපද ජාතික ආරක්ෂක උපදේශක (උ. 1916)
 2004 - ෆ්‍රැන්සුවා ටවේනාස්, කැනේඩියානු ඉංජිනේරු සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1942)
 2004 - Zelimkhan Yandarbiyev, චෙච්නියානු දේශපාලනඥයා, Ichkeria චෙචන් ජනරජයේ 2 වන ජනාධිපති (උ. 1952)
 2005 - නෙල්සන් බ්‍රයිල්ස්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයෙක් සහ ක්‍රීඩා විකාශකයෙක් (උ. 1943)
 2005 - ලුසියා සැන්ටොස්, පෘතුගීසි කන්‍යා සොහොයුරිය (උ. 1907)
 2006 – පී.එෆ්. ස්ට්‍රෝසන්, ඉංග්‍රීසි දාර්ශනිකයා සහ කතුවරයා (උ. 1919)
 2007 - එලිසබෙත් ජොලි, ඉංග්‍රීසි-ඕස්ට්‍රේලියානු කතුවරිය සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1923)
 2007 - චාලි නොර්වුඩ්, ඇමරිකානු නායක සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1941)
 2007 - රිචඩ් ගෝර්ඩන් වේක්ෆෝර්ඩ්, ඉංග්‍රීසි එයාර් මාෂල් (උ. 1922)
 2008 - කොන් ඉචිකාවා, ජපන් අධ්‍යක්ෂක, නිෂ්පාදක සහ තිර රචක (උ. 1915)
 2009 – එඩ්වඩ් අප්වර්ඩ්, ඉංග්‍රීසි කර්තෘ සහ අධ්‍යාපනඥ (උ. 1903)
 2010 - ලුසිල් ක්ලිෆ්ටන්, ඇමරිකානු කවියෙකු සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1936)
 2010 - ඩේල් හෝකින්ස්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ ගිටාර් වාදක (උ. 1936)
 2012 - රසල් ආම්ස්, ඇමරිකානු නළුවා සහ ගායකයා (උ. 1920)
 2012 - ලුයිස් කොක්රේන්, ඇමරිකානු-ඉංග්‍රීසි තිර රචක සහ නිෂ්පාදක (උ. 1918)
 2012 – ඩැනියෙල් සී ජෙරෝල්ඩ්, ඇමරිකානු නාට්‍ය රචක සහ ශාස්ත්‍රාලික (උ. 1928)
 2013 - ජෙරී ඩේ, ඇමරිකානු මාධ්‍යවේදියා සහ තිර රචක (උ. 1922)
 2013 - මයිල්ස් ජේ. ජෝන්ස්, ඇමරිකානු රෝග විශේෂඥ සහ වෛද්‍ය (උ. 1952)
 2013 - පීටර් කූයිජ්මන්ස්, ලන්දේසි විනිසුරු සහ දේශපාලනඥයා, නෙදර්ලන්තයේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය (උ. 1933)
 2013 – Andrée Malebranche, හයිටි චිත්‍ර ශිල්පී (උ. 1916)
 2013 - යුකෝ ටෝජෝ, ජපන් ක්‍රියාකාරිකයෙකු සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1939)
 2014 – බාලු මහේන්ද්‍ර, ශ්‍රී ලාංකේය-ඉන්දියානු අධ්‍යක්ෂක, කැමරා අධ්‍යක්ෂ, සහ තිර රචක (උ. 1939)
 2014 - රිචඩ් මොලර් නීල්සන්, ඩෙන්මාර්ක පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු (උ. 1937)
 2014 - රැල්ෆ් වේට්, ඇමරිකානු නළුවෙකු සහ ක්‍රියාකාරිකයෙකු (උ. 1928)
 2015 - ෆේත් බෑන්ඩ්ලර්, ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රියාකාරිකයෙකු සහ කර්තෘ (උ. 1918)
 2015 - ස්ටැන් චේම්බර්ස්, ඇමරිකානු මාධ්‍යවේදියෙකු සහ නළුවා (උ. 1923)
 2016 - ඕ.එන්.වී. කුරුප්, ඉන්දියානු කවියෙකු සහ ශාස්ත්‍රාලික (උ. 1931)
 2016 - ඇන්ටෝනින් ස්කාලියා, ඇමරිකානු නීතීඥ සහ විනිසුරු, එක්සත් ජනපදයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සහකාර විනිසුරු (උ. 1936)
 2017 - රිකාඩෝ ඇරියස් කැල්ඩෙරොන්, පැනමාවේ දේශපාලනඥයා (උ. 1933)
 2017 - අයිලීන් හර්නාන්ඩස්, ඇමරිකානු වෘත්තීය සමිති සංවිධායක සහ ක්‍රියාකාරිනිය (උ. 1926)
 2017 - Seijun Suzuki, ජපන් චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයා (උ. 1923)
 2017 - කිම් ජොං-නාම්, උතුරු කොරියානු දේශපාලනඥයා (උ. 1971)
 2017 - ඊ-ඩබල්, ඇමරිකානු රැප් ගායක (උ. 1982)
 2018 - හෙන්රික්, ඩෙන්මාර්කයේ ප්‍රින්ස් කන්සෝට්, ප්‍රංශයේ උපන් ඩෙන්මාර්ක රාජකීය (උ. 1934)
 2019 - කැලිස්ටස් එන්ඩ්ලෝව්, සිම්බාබ්වේ අධ්‍යයන සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1936)
 2021 - කදිර් ටොප්බාස්, තුර්කි දේශපාලනඥයා (උ. 1945)

නිවාඩු සහ සැමරුම්

 ළමා දිනය (මියන්මාරය)
 ලෝක ගුවන්විදුලි දිනය

යොමු කිරීම්
පෙබරවාරි
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින
අවුරුද්දේ දින

පෙබරවාරි 13


Margaret Weis ve Tracy Hickman tarafından 1985 yılında kaleme alınmış, Zindanlar ve Ejderhalar serisindeki bir oyun mödülünden esinlenmiş fantastik kurgu türündeki kitap, Ejderha Mızrağı Destanı üçlemesinin ikinci kitabıdır. Kitap kahramanların başından geçen olayları ve Mızrak Savaşı'nın sonraki evrelerini anlatmaktadır.

Hikâye
Asil şövalye Sturm ölür. Ejderha küresi denen ilginç şeyler bulunur. Kitiara'nın bir yüceefendi olduğu ve Fizban'ın ölmediği öğrenilir.

Ejderha Mızrağı
Fantastik romanlar
1985 kitapları

Kış Gecesi Ejderhaları


Babanzade Ahmet Paşa İsyanı, 1812'de, Babanzadelerin ilk isyanından 6 yıl sonra, Babanzade Ahmet Paşa'nın amcası Babanzade Abdurrahman Paşa'nın intikamını almak için çıkardığı isyandır. Kısa zamanda bastırılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Doğu isyanları listesi

Osmanlı tarihinde isyanlar
Kürt ayaklanmaları
1812'de çatışmalar
Osmanlı döneminde Irak

Babanzade Ahmed Paşa İsyanı


Sobral da Lagoa Portekiz'de Óbidos belediyesine bağlı olan, 4,88 km2 yüzölçümüne sahip, 420 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Óbidos'un bucakları

Sobral da Lagoa


Nordtangen Station (Nordtangen holdeplass) var og er til dels stadig en jernbanestation, der ligger mellem Gran og Jaren på Gjøvikbanen i Norge. Stationen blev åbnet som trinbræt 1. februar 1961. Den almindelige betjening med persontog ophørte i juni 2006, efter at Gjøvikbanen blev udliciteret.

Stationen eksisterer stadig men betjenes kun for grupper på mindst ti personer, der har bestilt stop i forvejen hos NSB Gruppereiser. Baggrunden for denne begrænsede opretholdelse af stationen er, at den ligger ved Nordtangen nasjonale speidersenter, der blandt andet benyttes til spejderlejre og kursusvirksomhed.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Gjøvikbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1961
Ophørt i 2006
Jernbanestationer i Oppland

Nordtangen Station


Crkva sv. Anastazije je rimokatolička crkva u Gradu Samoboru, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva je podignuta na povišenom podzidanom platou u središtu naselja na mjestu starije srednjovjekovne crkve. Gradio ju je majstor Hans Allio iz Celja od 1671. do 1675. godine u oblicima manirizma. Jednobrodna crkva sa širokom svijetlom lađom i po tri bočne kapele ima izduženo poligonalno završeno svetište poduprto kontraforima. Svođena je bačvastim svodom sa šiljastim susvodnicama i poprečnim pojasnicama. Glavno pročelje je jednostavno, monumentalno, zabatno i asimetrično zbog zvonika koji je ugrađen u lijevi ugao. Portal glavnog ulaza oblikovan je u duhu renesanse kao i zvonik, koji je u 18. st. dobio baroknu lukovicu preoblikovanu u 19. st. Crkva je središnji vizualni element grada.

Zaštita
Pod oznakom Z-1461 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Samoboru
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Crkva sv. Anastazije u Samoboru


Gabriele Adelgunde Marie Theresia Antonia, princesse de Bavière, née le  au château royal de Berchtesgaden et morte à Merfeld, Dülmen, le , est un membre de la famille Wittelsbach, devenue par mariage, en 1953, princesse de Croÿ.

Biographie

Famille
La princesse Gabriele, née en 1927 au château de Berchtesgaden, résidence d'été de ses parents, est la quatrième fille du prince héritier Rupprecht de Bavière et de sa seconde épouse la princesse Antonia de Luxembourg.

Gabriele de Bavière a un frère aîné : Heinrich (1922-1958), trois sœurs aînées : Irmingard (1923-2010), Editha (1924-2013) et Hilda (1926-2002), ainsi qu'une sœur cadette : Sophie (née en 1935). Elle a également un autre frère aîné, Albert de Bavière (1905-1996), seul enfant survivant, issu de la première union de son père avec Marie Gabrielle en Bavière.

Jeunesse
À la suite de l'élection d'Adolf Hitler, les membres de la famille Wittelsbach ont commencé à souffrir de la persécution par les nazis. Dès le début du  Reich, le palais des Wittelsbach à Munich leur est confisqué et sert à partir d' de siège munichois de la Gestapo, puis à partir de 1934-1935, de prison de la Gestapo. Le château de Leutstetten, résidence d'été de la famille, leur est également confisqué.

À partir de 1936, Irmingard et sa sœur Editha sont envoyées au pensionnat du couvent du Sacré-cœur en Angleterre à Roehampton. L'année suivante, ses sœurs Hilda et Gabriele les rejoignent. Son frère Heinrich est également venu en Angleterre en 1938 et a étudié à l'Université d'Oxford.

Exil

Durant une partie de la Seconde Guerre mondiale, à l'invitation du roi d'Italie Vittorio Emanuele elle vécut en exil en Italie. Le roi avait envoyé sa voiture à Munich afin de permettre à sa famille de quitter le pays. Coupée de ses biens en Allemagne, sa famille vécut grâce au soutien des amis et parents. Son père Rupprecht réussit à se cacher des nazis à Florence où il a travaillé dans un appartement du Palazzo Pecori-Giraldi. En 1944, Gabriele et ses sœurs trouvent refuge au grand-duché de Luxembourg où règne leur tante maternelle, la grande-duchesse Charlotte.

Mariage et descendance
Le , elle épouse au château de Leutstetten, puis religieusement le lendemain au château de Nymphenburg, Carl Emmanuel de Croÿ-Dülmen (Düsseldorf  - ),  duc de Croÿ en 1974, fils de Karl Rudolf de Croÿ-Dülmen et de sa première épouse Nancy Leishman. Ils deviennent parents de trois enfants :

 Maria Theresia de Croÿ, née à Dülmen le , mère d'une fille, Laura de Croÿ née en 1986, elle épouse ensuite, en 2002, Stephan von Walderdorff, né en 1963 ;
 Rudolf de Croÿ, né à Dülmen le ,  duc de Croy en 2011, épouse en 1987 Alexandra Miloradovich, née en 1960, dont six enfants ;
 Stephan de Croÿ, né à Merfeld, Dülmen le , épouse en 1991 Béatrice comtesse du Chastel de la Howarderie, née en 1964, dont trois enfants.

Mort et funérailles
Veuve depuis le , Gabriele de Bavière meurt, le , à l'âge de , à Merfeld, Dülmen. Ses funérailles ont lieu en l'église Saint-Jacobus, à Karthaus-Dülmen où elle est inhumée.

Honneurs
Gabriele de Bavière est :
  Dame d'honneur de l'ordre de Thérèse (Royaume de Bavière) ;
  Dame de l'ordre de Sainte-Élisabeth (Royaume de Bavière).

Ascendance de Gabriele de Bavière

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Ordre de succession à l'ancien trône de Bavière

Bibliographie
 .
 .

Liens externes

 .

Maison de Wittelsbach
Maison de Croÿ
Récipiendaire de l'ordre de Thérèse
Récipiendaire de l'ordre de Sainte-Élisabeth
Naissance en mai 1927
Naissance à Berchtesgaden
Décès en avril 2019
Décès à Dülmen
Décès à 91 ans
Princesse de Bavière du XXe siècle
Princesse de Bavière du XXIe siècle

Gabriele de Bavière


3. deild er den fjerde højeste samt den laveste division i fodbold på Færøerne. Der er ingen nedrykning fra denne division.

Fodbold på Færøerne
Etableret i 1942
Fodboldligaer

3. deild


كريس غوتشيواني  هو لاعب كرة مضرب أسترالي.

مراجع

وصلات خارجية

أستراليون من أصل إيطالي
أشخاص على قيد الحياة
أعلام كرة مضرب من فيكتوريا (أستراليا)
لاعبو كرة مضرب أستراليون
لاعبو كرة مضرب أولمبيون أسترالييون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2016
مواليد 1985
مواليد في ملبورن

كريس غوتشيواني


بيدرو روبرتو دا سيلفا بوتيلهو  (من مواليد 14 ديسمبر 1989 في سلفادور) هو لاعب كرة قدم برازيلي يلعب حاليا في صفوف سلمنقة على سبيل الإعارة من أرسنال.
يلعب في مركز الظهير الايسر لكن يمكنه أيضا اللعب بمركز خط الوسط.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في البرتغال
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سالفادور (باهيا)
رياضيون برازيليون مغتربون في البرتغال
رياضيون برازيليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون برازيليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من سالفادور (باهيا)
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البرازيلي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري البرازيلي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو أتلتيكو بارانيس
لاعبو أتليتيكو مينيرو
لاعبو إيستوريل برايا
لاعبو رايو فايكانو
لاعبو سلتا فيغو
لاعبو فيتوريا
لاعبو كرة القدم البرازيليون
لاعبو كرة قدم برازيليون
لاعبو كرة قدم رجالية برازيليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من سالفادور (باهيا)
لاعبو نادي آرسنال
لاعبو نادي سالامانكا
لاعبو نادي سي آ بي
لاعبو نادي فيتوريا
لاعبو نادي فيغورينسي
لاعبو نادي قرطاجنة
لاعبو نادي ليفانتي
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1989
مواليد في سالفادور (باهيا)

بيدرو بوتيلهو


Note in particular that this George Smith is to be distinguished from George Smith (Assyriologist) (1840–1876) who researched in some overlapping areas.

Sir George Adam Smith   (19 October 1856 – 3 March 1942) was a Scottish theologian. He was the Principal of the University of Aberdeen between 1909 and 1935.

Life
He was born in Calcutta, where his father, George Smith, C.I.E., was then Principal of the Doveton College, a boys' school in Madras. His mother was Janet Colquhoun Smith (née Adam). By 1870 the family had returned to Scotland and were living at Scagore House in Seafield, Edinburgh.

He was educated at Edinburgh in the Royal High School. He then studied Divinity at the University of Edinburgh and the New College, graduating MA in 1875.

After studying for summer semesters as a postgraduate at the University of Tübingen (1876) and the University of Leipzig (1878) and travelling in Egypt and Syria, he was ordained into the Free Church of Scotland in 1882 and served at the Queen's Cross Free Church in Aberdeen.

In 1892 he was appointed Professor of Hebrew and Old Testament subjects in the Free Church College at Glasgow. In 1900 (at its creation) he moved from the Free Church of Scotland to the United Free Church of Scotland.

In 1909, he was appointed Principal and Vice Chancellor of the University of Aberdeen, a post he held until his retirement in 1935. He was elected a Fellow of the British Academy in 1916, and was knighted in the same year.

He served as Moderator of the General Assembly of the United Free Church of Scotland in 1916-17.

In 1917, he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. His proposers were John Horne, Cargill Gilston Knott, Ben Peach and John Sutherland Black.

He was appointed a Chaplain-in-Ordinary to King George V in 1933, and reappointed by King Edward VIII and King George VI.

From 1924 to 1938 he was Patron of the Seven Incorporated Trades of Aberdeen.

He died at home, "Sweethillocks" in Balerno south-west of Edinburgh on 3 March 1942. He is buried with his wife and children in the north-east corner of Currie Cemetery in south-west Edinburgh.

Family
In 1889 he married Alice Lillian Buchanan (1866-1949), daughter of Sir George Buchanan MD FRS. They had seven children:

George Buchanan Smith (1890-1915);
Robert Dunlop Smith (1892-1917);
Lilian May Buchanan Drew (1894-1980);
Alick Buchanan-Smith, Baron Balerno (1898-1984);
Kathleen Paget Thomson (1900-1941), married George Paget Thomson;
Janet Adam Smith (1905-1999);
Margaret Buchanan Smith Clarke (1910-2000).

Works
The Book of Isaiah (The Expositor's Bible) (Vol.1., 1888)
The Book of Isaiah (The Expositor's Bible) (Vol.2., 1890)
The Preaching of the Old Testament to the Age (1893)
The Historical Geography of the Holy Land (1894)
Four Psalms: XXIII, XXXVI, LII, CXXI, Interpreted for Practical Use (1896)
The Book of the Twelve Prophets (The Expositor's Bible) (2 vols., 1896, 1898)
The Life of Henry Drummond (1899).
Modern Criticism and Preaching of the Old Testament (1901)
Encyclopaedia Biblica (contributor) (1903)
The Forgiveness of Sins, and other Sermons (1905)
Jerusalem: The Topography, Economics and History from the Earliest Times to A.D. 70 (Vol 1., 1907)
Jerusalem: The Topography, Economics and History from the Earliest Times to A.D. 70 (Vol 2., 1907)
The Early Poetry of Israel in its Physical and Social Origins (the Schweich Lectures for 1910)
War and peace: Two Sermons in King's College Chapel, University of Aberdeen (1915)
Atlas of the Historical Geography of the Holy Land (HGHL; 1915)
Syria and the Holy Land (1918)
The Book of Deuteronomy, in the Revised Version, with Introduction and Notes (1918)
Our Common Conscience: Addresses delivered in America during the Great War (1919)
Jeremiah  (the Baird Lecture for 1922)
The Kirk in Scotland 1560 – 1929 (with John Buchan) (1930)
The Legacy of Israel (with others) (1944)
The Book of the Twelve Prophets (1906)

Bibliography
 Iain D. Campbell, Fixing the Indemnity: The Life and Work of Sir George Adam Smith (1856-1942) (Carlyle, Paternoster Press, 2004) (Paternoster Theological Monographs - PTM).

References

External links

1856 births
1942 deaths
Scottish Christian theologians
Academics of the University of Aberdeen
Alumni of the University of Edinburgh
People educated at the Royal High School, Edinburgh
Fellows of the British Academy
Christian clergy from Kolkata
Knights Bachelor
Historians of Israel
Palestinologists
Principals of the University of Aberdeen
19th-century Ministers of the Free Church of Scotland

George Adam Smith


Lucasfilm Limited, George Lucas tarafından 1971 yılında San Francisco, Kaliforniya'da kurulan Amerikalı film yapım şirketidir. Lucas ayrıca şirketin başkanıdır. Şirket, 30 Ekim 2012'de 4.05 milyar $ karşılığında The Walt Disney Company tarafından satın alındı.

Şirket en çok Yıldız Savaşları fimlerinin yapımcılığını yapması ile bilinse de aralarında Indiana Jones serisi ve American Graffiti gibi hem finansal hem de eleştirel açıdan başarılı olmuş filmlerin de yapımcılığını yapmıştır. Lucasfilm ayrıca özel efektler, ses ve bilgisayar animasyonu gibi yeni film teknolojilerinin geliştirilmesinde öncülük etmiştir. Lucasfilm, yüksek bütçeler nedeniyle televizyona, sinema filmlerinden daha fazla ağırlık vermeye başlamıştır.

2005 yılının Temmuz ayında Lucasfilm'in pazarlama, internet ve lisans birimleri San Francisco'da bulunan Presidio kentinde bulunan Letterman Digital Arts Center'a taşındı. Industrial Light & Magic ve LucasArts'ın hissslerinin bir kısmı şirketin elindedir.

Filmografi
 American Graffiti (1973) (Universal Pictures ile birlikte)
 Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut  (Star Wars Episode IV: A New Hope) (1977) (20th Century Fox ile birlikte yapımı üstlenmiştir.)
 More American Graffiti (1979) (Universal Pictures ile birlikte)
 Yıldız Savaşları: Bölüm V - İmparator - (Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back) (1980) (Dağıtıcı firma 20th Century Fox)
 Kutsal Hazine Avcıları (Raiders of the Lost Ark) (1981) (Paramount Pictures ile birlikte yapımı üstlenmiştir.)
 Yıldız Savaşları: Bölüm VI - Jedi'ın Dönüşü - (Star Wars Episode VI: Return of the Jedi) (1983) (Dağıtıcı firma 20th Century Fox)
 Twice Upon a Time (1983) (Dağıtıcı firma The Ladd Company, Warner Bros.)
 Indiana Jones: Kamçılı Adam (Indiana Jones and the Temple of Doom) (1984) (Paramount Pictures ile birlikte yapımı üstlenmiştir.)
 Mishima: A Life in Four Chapters (1985) (Dağıtıcı firma Warner Bros.)
 Latino (1986)
 Labirent (Labyrinth) (1986) (TriStar Pictures ile birlikte)
 Howard the Duck (1986) (Universal Pictures ile birlikte)
 Willow (1988) (Metro-Goldwyn-Mayer ve Imagine Entertainment ile birlikte)
 Tucker: The Man and His Dream (1988) (Dağıtıcı firma Paramount Pictures)
 Indiana Jones: Son Macera (Indiana Jones and the Last Crusade) (1989) (Paramount Pictures ile birlikte)
 İstasyon Cinayetleri (Radioland Murders) (1994) (Universal Pictures ile birlikte)
 Yıldız Savaşları: Bölüm I - Gizli Tehlike  (Star Wars Episode I: The Phantom Menace) (1999) (Dağıtıcı firma 20th Century Fox)
 Yıldız Savaşları: Bölüm II - Klonların Saldırısı (Star Wars Episode II: Attack of the Clones) (Dağıtıcı firma 20th Century Fox)
 Yıldız Savaşları: Bölüm III - Sith'in İntikamı  (Star Wars Episode III: Revenge of the Sith) (2005) (Dağıtıcı firma 20th Century Fox)
 Indiana Jones ve Kristal Kafatası Krallığı (Indiana Jones and the Kigndom of the Crystal Skull) (Paramount Pictures ve Amblin Entertainment ile birlikte yapımı üstlenmiştir.)
 Yıldız Savaşları: Klon Savaşları (Star Wars: Clone Wars) (2008) (Warner Bros. Pictures ile birlikte)
 Red Tails (Red Tails) (2012) (Partnership Pictures ile birlikte)
 Strange Magic (2015) (Walt Disney Studios Motion Pictures ile birlikte)
 Star Wars: Güç Uyanıyor (Star Wars: The Force Awakens) (2015) (Walt Disney Studios Motion Pictures ile birlikte)
 Rogue One: Bir Star Wars Hikâyesi (Rogue One: A Star Wars Story) (2016) (Walt Disney Studios Motion Pictures ile birlikte)

Şirketler

Yan kuruluşlar
 Lucas Digital
 Skywalker Sound - yapım sonrası ses kurgusu
 Industrial Light & Magic - özel efekt
 Lucas Licensing - lisans ve pazarlama
 Lucas Learning - öğretim materyalleri
 Lucas Books - kitap yayımlama
 LucasArts - video ve bilgisayar oyunları
 Lucasfilm Animation - animasyon
 Lucasfilm Animation Singapore - animasyon
 Lucas Online - web siteleri

Eski kuruluşlar
 THX Ltd. - sinema salonu ses sistemi (2002 yılında ayrıldı)
 Pixar Animation Studios - bilgisayar anmasyonu film şirketi (1986 yılında Steve Jobs'a satıldı)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Lucasfilm sitesi
 LucasArts sitesi

George Lucas
Medya imtiyazları
Amerika Birleşik Devletleri merkezli film dağıtım şirketleri
Amerika Birleşik Devletleri merkezli film yapım şirketleri
San Francisco Körfez Bölgesi sineması
Disney
Disney satınalmaları
Kaliforniya merkezli şirketler
1971'de kurulan şirketler

Lucasfilm


Christian Wenaweser, né le  à Zurich (Suisse), est un diplomate du Liechtenstein.

Formation
Christian Wenaweser fait ses études à l'Université de Zurich, à l'Institut universitaire de hautes études internationales de Genève et à l'Académie bavaroise des sciences et des sciences humaines à Munich, en Allemagne.

Carrière
Depuis 2002, Christian Wenaweser est le représentant permanent du Liechtenstein auprès des Nations Unies. À ce titre, il a été particulièrement actif dans le développement de la Cour pénale internationale (CPI).

Au sein de l'Assemblée des états parties à la CPI, il préside le groupe de travail spécial sur le crime d'agression de 2003 à 2009. En 2008, il est élu pour un mandat de trois ans à la présidence de l'Assemblée des états parties. À ce poste, il succède à Bruno Stagno Ugarte du Costa Rica. En décembre 2011, il est remplacé à la présidence de l'Assemblée par Tiina Intelmann.

Entre 2003 et 2005, il est également président du comité ad hoc sur l'étendue de la protection juridique en vertu de la Convention sur la sécurité du personnel des Nations unies et du personnel associé. De 2004 à 2005, il est vice-président du groupe de travail à composition non limitée sur la réforme du Conseil de sécurité.

Le , à l'occasion de l'adoption par l'Assemblée générale des Nations unies d'une résolution, présentée par le Liechtenstein, pour la création d'une équipe spéciale chargée de « collecter, regrouper, préserver et analyser les preuves de crimes de guerre et atteintes aux droits humains commis en Syrie », il déclare : « Nous avons trop souvent et trop longtemps différé toute action significative en matière de responsabilités. L'inaction de l'ONU a envoyé le signal que commettre des crimes de guerre et des crimes contre l'humanité était une stratégie tolérée et sans conséquences ».

Le , l'Assemblée générale adopte une résolution soumise par Christian Wenaweser au nom de son pays, obligeant les cinq membres permanents du Conseil de sécurité à justifier leur recours au véto.

Autres activités

 All Survivors Project : membre du conseil d'administration
 Fonds Dag Hammarskjöld pour les journalistes : membre du conseil consultatif honoraire
 Centre international pour la justice transitionnelle (ICTJ) : membre du conseil consultatif
 Champions internationaux du genre (IGC) : membre
 International Peace Institute (IPI) : membre du Conseil consultatif international

Références

Liens externes

 Mission permanente du Liechtenstein auprès de l'Organisation des Nations Unies, New York
 Articles de Christian Wenaweser sur la base WorldCat

Étudiant de l'université de Zurich
Étudiant de l'université de Genève
Diplomate liechtensteinois
Naissance en novembre 1963
Naissance à Zurich

Christian Wenaweser


Sakık ist der Familienname folgender Personen:
 Şemdin Sakık (* 1959), Kommandeur der Volksbefreiungsarmee Kurdistans
 Sırrı Sakık (* 1957), türkischer Politiker

Sakık


Prolaz Svetog Vincenta je tjesnac u Karibima koji razdvaja otok-državu Svetu Luciju i otok Svetog Vincenta. To je put između Karipskog mora i Atlantskog oceana.

Povezani članci
 Kanal Svete Lucije

Izvori

Reljefni oblici u Svetoj Luciji
Reljefni oblici u Svetom Vincentu i Grenadiniju
Tjesnaci Karipskog mora

Prolaz Svetog Vincenta


Lacul Bled (în ; în ) este un lac din Alpii Iulieni, situat în regiunea Carniola Superioară din nord-vestul Sloveniei, în vecinătatea orașului Bled. Zona este o destinație turistică populară. Lacul se află la 35 km de Aeroportul Internațional Ljubljana și la 55 km de capitala Sloveniei, Ljubljana.

Geografie și istorie
Lacul are origine mixtă glaciară și tectonică. Dimensiunile sale sunt următoarele: lungime - 2.120 m lungime, lățime - 1.380 m lățime și adâncime maximă - 25,9 m. Lacul se află într-un cadru natural pitoresc, înconjurat de munți și păduri, și are o mică insulă în mijlocul lui. Castelul medieval Bled se află pe un deal de pe malul nordic al lacului și a fost transformat în muzeu. La capătul vestic al lacului se află Valea Zaka.

Campionatele Mondiale de Canotaj din 1966, 1979, 1989 și 2011 s-au desfășurat pe lacul Bled.

Insula Bled

În mijlocul lacului se află mica insulă Bled (). Acolo există mai multe clădiri, cea mai cunoscută dintre ele fiind biserica de pelerinaj cu hramul Adormirea Maicii Domnului (), construită în forma sa actuală pe la sfârșitul secolului al XVII-lea și decorată în prezbiteriu cu resturi de fresce gotice ce datează din jurul anului 1470 și cu un mobilier în stil baroc. Biserica are un turn înalt de 52 de metri.

Există o scară barocă cu 99 de trepte de piatră care face legătura între docul unde acostează bărcile și biserică; scara datează din jurul anului 1655. Biserica este vizitată frecvent, acolo fiind organizate nunți în mod regulat. În tradiția populară se consideră un gest aducător de noroc purtarea în brațe a miresei pe trepte de către mire în ziua nunții, înainte de sunetul clopotului și de rostirea unei dorințe în interiorul bisericii.

Transportul spre insula Bled se face în mod tradițional cu o barcă de lemn cunoscută sub numele de pletna. Cuvântul Pletna este un împrumut din cuvântul german bavarez Plätten, care înseamnă "barcă cu fund plat". Unele surse afirmă că pletna a fost folosită pe Lacul Bled încă din anul 1150 d.Hr., dar majoritatea istoricilor datează folosirea primelor bărci de acest fel în jurul anului 1590 d.Hr. Având o formă asemănătoare cu gondolele italiene, pletna poate transporta maxim 20 de pasageri. Bărcile moderne sunt încă făcute de mână și pot fi recunoscute prin copertinele colorate. Vâslașii unei pletna folosesc tehnica stehrudder pentru a propulsa bărcile și a naviga pe lac, folosind două vâsle. Meseria de vâslaș pe lacul Bled datează din 1740, când împărăteasa Maria Tereza a acordat pentru 22 de familii locale dreptul exclusiv de a transporta cu barca pelerinii pe lacul Bled pentru a se închina la biserica de pe insula Bled. Accesul la această profesie este încă restricționat. Mulți vâslași actuali sunt descendenți direcți ai celor 22 de familii originale.

Gastronomie
Specialitatea culinară a zonei, un produs de patiserie cu cremă (kremna rezina sau kremšnita "Cremeschnitte"), a fost desemnată de guvernul sloven în anul 2016 ca produs cu denumire de origine protejată. Deși mai multe produse de patiserie slovenă cu cremă datează din epoca habsburgică, rețeta "oficială" actuală a fost creată în 1953 de Ištvan Lukačević, fostul director al patiseriei Hotelului Park. Există aici un festival anual dedicat patiseriei. Se estimează că 12 milioane de produse de patiserie cu cremă au fost pregătite în patiseria Hotelului Park în ultimii 60 de ani.

Note

Legături externe
  Bled island website
  Lake Bled Tourism

Bled

Lacul Bled


Etatsorkestret er et københavnsk amatørsymfoniorkester, som spiller klassisk musik af moderat sværhedsgrad.

Historie
Orkestret blev dannet i 1922 på initiativ af 3 post- eller telegrafassistenter, Vilhelm Gottlieb, Svend Jørgensen og Holger Holst-Christensen under navnet Musikforeningen af 24/3 1922, men gik til daglig under betegnelsen Etatsorkestret. Først i 1996 blev navnet officielt.

Betegnelsen "Etaterne" dækkede normalt over alle ansatte i de statslige virksomheder Post- og Telegrafvæsenet, DSB, Politiet, Toldvæsenet m.m., men fra starten var det kun mænd fra Post- og Telegrafvæsenet, der kunne optages i orkestret og i praksis kun dem, der boede i København. Senere blev der givet adgang til mænd fra andre etater, derefter til kvinder og i dag optager orkestret folk fra alle dele af samfundet.

Fra starten var der 8 musikere og i dag omkring 30, men undervejs har der været færre og flere. Ved større koncerter udvides orkestret med assistenter på de stemmer, der mangler støtte. Ved mange lejligheder samarbejder man med udefra kommende solister eller kor.

Som mange andre lignende institutioner har orkestret gennem tiden måtte kæmpe med diverse problemer. Først og fremmest økonomien, men også uegnede prøvelokaler og koncertsale, at finde den rigtige dirigent og at udfylde alle nødvendige pladser i besætningen. Men til dato (februar 2022) har man afholdt 203 koncerter, hvilket er ca. 2 om året i en næsten ubrudt række siden 1922. Kun en kort overgang i 1934/35 og i perioder under 2. Verdenskrig, har aktiviteten været indstillet. Orkestrets koncerter har alle fundet sted i eller omkring København. Orkestret spiller nu normalt tre koncerter om året: En efterårskoncert, en nytårskoncert og en forårskoncert.

Repertoire og dirigenter
Repertoiret har indeholdt mange værker af Haydn, Mozart, Beethoven og Schubert, men også musik af Lumbye, forskellige medlemmer af Strauss-familien og andre i den lettere genre, har været på programmet, især til nytårskoncerterne. Derudover har man opført musik af danske komponister som Niels W. Gade, J.P.E. Hartmann, Carl Nielsen, Weyse, Rued Langgaard og orkestrets egen mangeårige dirigent Henning Wellejus.

Nogle af dirigenterne holdt ved i en række år. Således var Alfred Strandquist i spidsen for orkestret fra 1926-1932, Vilhelm Christensen fra 1935-1947 og Henning Wellejus fra 1950-1979. Specielt i årene derefter optræder en række unge musikere i ét eller få år ad gangen. Siden 2012 har Etatsorkestret været dirigeret af Niels Borksand.

Protektorer
Etaterne og kongehuset er knyttet til hinanden. Fra 1946 til sin død var kronprins / kong Frederik 9.. Etatsorkestrets første protektor og han dirigerede det også af og til. Efter kong Frederiks død overtog prins Henrik protektoratet til sin død.

Kilder m.m.
V. Gamborg: Etatsorkestret gennem 75 år.
Orkestrets netsted

Amatørsymfoniorkestre fra Danmark
Musik i København

Etatsorkestret


Marcel Petala ( - d. ?) a fost un ofițer superior român din cel de-al Doilea Război Mondial, condamnat în 1945 la muncă silnică pe viață pentru crime de război.

A absolvit Școala de Ofițeri de geniu în 1913 și a fost înaintat la gradul de căpitan la 1 septembrie 1927 și apoi la cel de locotenent-colonel la 1 ianuarie 1934.

A luptat în cel de-al Doilea Război Mondial, fiind înaintat la 11 noiembrie 1941 la gradul de colonel, cu vechimea de la 31 octombrie 1941. A fost pretorul Armatei a 3-a (1941) și apoi inspector general al Jandarmeriei în Transnistria. În 1945 a fost condamnat la muncă silnică pe viață pentru crime de război.

Note

Nașteri în 1892
Ofițeri români

Marcel Petala


Operacija Tigar, hrvatska vojna operacija čiji je bio cilj deblokada Dubrovnika i okružja
Operacija Spaljena zemlja, hrvatska vojna operacija čiji je bio cilj deblokada Dubrovnika i okružja
Deblokada Dubrovnika (dokumentarni film)

Deblokada Dubrovnika


Andrea Santarelli (Foligno, 3 de junho de 1993) é um esgrimista italiano que conquistou a medalha de prata por equipes nos Jogos Olímpicos de 2016 ao lado de Enrico Garozzo, Marco Fichera e Paolo Pizzo.

Especialista em espada, participou dos Jogos Olímpicos de 2016 e 2020 e conquistou o título europeu em 2022. Nesta competição, inclusive, ganhou outras três medalhas. Também acumulou duas medalhas em campeonatos mundiais.

Palmarès
Jogos Olímpicos

Campeonatos Mundiais

Campeonatos Europeus

Ligações externas
 Perfil de Andrea Santarelli na Federação Internacional de Esgrima
 Perfil de Andrea Santarelli na Confederação Europeia de Esgrima
 Perfil de Andrea Santarelli no Comitê Olímpico Internacional
 Perfil de Andrea Santarelli na Olympedia

Esgrimistas olímpicos da Itália
Medalhistas olímpicos da esgrima
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016
Medalhistas no Campeonato Mundial de Esgrima de 2019
Medalhistas no Campeonato Mundial de Esgrima de 2022

Andrea Santarelli


El Rally de Montecarlo de 1912, oficialmente 2ème Rally Automobile de Mónaco, fue la segunda edición del rally, celebrada en enero de ese año, y organizada de nuevo por Antony Noghès. A pesar de los problemas ocurridos el año anterior, el rally siguió adelante, esta vez con mayor número de inscritos y de nuevo con las mismas características. Con todo, las polémicas estuvieron de nuevo presentes, debido al sistema de elección, muy subjetivo, de los ganadores.

Desarrollo
La segunda edición contó con sesenta y siete participantes que partieron de diez ciudades diferentes:
 Veintidós de París,
 Dos de Turín,
 Ocho de Ginebra,
 Seis de Le Havre,
 Uno de Boulogne,
 Cuatro de Ámsterdam,
 Seis de Berlín,
 Cuatro de Bruselas,
 Trece de Viena
 y el ruso Nagel que partió desde San Petersburgo a bordo de un Ruso-Balt.

La epopeya de Nagel

La travesía de Nagel, transcendió más allá de la propia carrera, dejando casi en segundo plano los resultados de la misma. Al mismo tiempo refleja muy bien lo duras y diferentes que eran las primeras ediciones del Montecarlo, y por extensión las carreras de la época, con respecto a la actualidad.

Nagel partió el 15 de enero a las , en pleno invierno ruso desde San Petersburgo, rumbo a Mónaco, junto a su mecánico a bordo de un Ruso-Balt realizando una travesía de 3.267 km y soportando temperaturas bajo cero y otros peligros como la presencia de lobos. Los primeros kilómetros los realizó detrás de un tractor que le abría el camino entre la nieve. No pudo meter la segunda marcha hasta el kilómetro noventa. Paraba cada dos horas para comer y dormir, cambiaba el aceite cada 500 kilómetros después de descongelarlo al fuego y dormía con la dinamo entre la ropa para evitar que se congelara. Envió dos telegramas a la organización durante el viaje: el primero desde la ciudad de Pskov, a 280km de San Petersburgo, que decía: «Llegaré si no nos comen los lobos por el camino y no nos congelamos vivos». El segundo telegrama fue enviado el 17 de febrero, y decía «Hemos pasado Berlín». Curiosamente los participantes que salían de dicha ciudad lo hacían dos horas después.

Finalmente llegó a Mónaco el 21 de enero, sobre el mediodía, antes que nadie y realizando una media de 16,7 km/h, aunque fue relegado a la novena plaza, entre otras cosas por el mal estado del vehículo.

Cuarenta y tres años después, Nagel, envió una carta al Príncipe Raniero III de Mónaco, relatando su aventura durante la carrera.

Resultados
El vencedor fue de nuevo declarado tras la liberación de los jueces al igual que en la edición anterior. El alemán en Berlín Julius Beutler fue elegido el ganador, pero en esta ocasión hubo más protestas y para evitar males mayores se decidió no convocar más ediciones en 1913 y 1914. Posteriormente la prueba se paralizó debido a la Primera Guerra Mundial y no se volvió a organizar hasta 1924.

Referencias

Enlaces externos

Rally de Montecarlo
Mónaco en 1912
Deportes de motor en 1912
Francia en 1912

Rally de Montecarlo de 1912


En tro og villig Pige er en dansk stumfilm fra 1917, der er instrueret af Oscar Stribolt efter manuskript af Kate Fabian.

Handling

Medvirkende
 Frederik Buch - Grosserer Nokkemann
 Betzy Kofoed - Fru Nokkemann
 Ellen Ferslev - Frøken Nokkemann
 Lauritz Olsen - Krølle-Adolf
 Charles Willumsen - Sæve-Søren
 Carl Schenstrøm - Medvirkende

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1917

En tro og villig Pige


Distant é um futuro filme americano do gênero comédia de ficção científica dirigido por Will Speck e Josh Gordon a partir de um roteiro de Spenser Cohen. É estrelado por Anthony Ramos, Naomi Scott e Zachary Quinto. O filme é uma produção conjunta entre a DreamWorks Pictures, Amblin Entertainment, Automatik Entertainment e Six Foot Turkey Productions. Foi filmado em meio à pandemia de COVID-19 em Budapeste, Hungria.

Distant está programado para ser lançado nos Estados Unidos em 27 de janeiro de 2023, pela Universal Pictures.

Sinopse
Após uma aterrissagem forçada em um planeta alienígena, um minerador de asteroides deve fazer seu caminho através do terreno áspero, ficando sem oxigênio, caçado por criaturas estranhas, para o único outro sobrevivente.

Elenco

Produção
Em 21 de fevereiro de 2019, a Amblin Partners anunciou que havia comprado Distant, um roteiro de Spenser Cohen. Em agosto de 2019, foi relatado que a dupla de diretores Will Speck e Josh Gordon dirigiriam o filme, com Brian Kavanaugh-Jones, Fred Berger e Anna Halberg como produtores. Em dezembro de 2019, Anthony Ramos se juntou ao elenco. Rachel Brosnahan foi escalada em fevereiro de 2021, mas depois desistiu do projeto devido a conflitos de agenda, ela foi substituída por Naomi Scott em agosto de 2020. Em outubro de 2020, foi relatado que Kristofer Hivju havia sido adicionado ao elenco. Em julho de 2021, foi confirmado que Zachary Quinto também estrelaria. Em maio de 2021, o filme ainda estava em pós-produção.

Filmagens
As filmagens começaram em Budapeste, Hungria, em 21 de setembro de 2020. Como resultado da pandemia de COVID-19, o elenco e a equipe seguiram vários protocolos de segurança, incluindo procedimentos de "higienização extensiva", uso de máscaras faciais e distanciamento social. As filmagens foram concluídas em 13 de novembro de 2020.

Música
Steven Price compôs a trilha sonora do filme.

Lançamento
Distant está programado para ser lançado nos cinemas dos Estados Unidos em 27 de janeiro de 2023, pela Universal Pictures. Foi originalmente programado para 11 de março de 2022 e 16 de setembro de 2022.

Ligações externas

Filmes em produção
Filmes dos Estados Unidos de 2023
Filmes em língua inglesa
Filmes de ficção científica dos Estados Unidos
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes ambientados em planetas fictícios
Filmes de comédia da década de 2020
Filmes de ficção científica da década de 2020
Filmes gravados em Budapeste
Filmes com trilha sonora de Steven Price
Filmes da Amblin Entertainment
Filmes da DreamWorks
Filmes da Universal Pictures
Filmes impactados pela pandemia de COVID-19

Distant


Sutnga es una localidad de la India, en el distrito de Jaintia Hills, estado de Meghalaya.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 1090  a 101 km de la capital estatal, Shillong, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 3 236 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Meghalaya

Sutnga


La Prova de Abertura est une course cycliste portugaise disputée au mois de février dans les communes du district d'Aveiro. Inscrite au calendrier de la Coupe du Portugal, elle est ouverte aux cyclistes professionnels et amateurs. Elle accueille généralement la plupart des équipes portugaises, ainsi que quelques clubs amateurs du Nord-Ouest de l'Espagne.

Comme son nom l'indique, elle inaugure habituellement la saison cycliste dans le pays. C'est une course de préparation idéale pour le Tour de l'Algarve. Le parcours, relativement plat, est plutôt propice aux sprinteurs.

En 1998, elle fait partie du calendrier professionnel de l'UCI dans la plus petite catégorie (1.5).

Palmarès

|-
| align=center colspan=4| Prova de Abertura
|-
| 1945
|  João Lourenço
|
|
|-
|
| colspan=3; align=center| Non-organisé ou non-documenté
|-
| 1947
|  João Lourenço
|
|
|-
| 1948
|  Império dos Santos
|
|
|-
| 1949
|  Onofre Tavares
|
|
|-
| 1950
|  João Lourenço
|
|
|-
| 1951
|  Miguel Rodrigues
|
|
|-
| 1952
|
|
|
|-
| 1953
|  Fernando Maltês
|
|
|-
| 1954
|  Armando Pereira
|
|
|-
| 1955
|  Miguel Rodrigues
|
|
|-
|
| colspan=3; align=center| Non-organisé ou non-documenté
|-
| 1957
|
|
|
|-
| 1958
|  João Marcelino
|
|
|-
| 1959
|  Pedro Polainas
|
|
|-
| 1960
|  Manuel Graça
|
|
|-
| 1961
|  António Pisco
|
|
|-
| 1962
|
|
|
|-
|
| colspan=3; align=center| Non-organisé ou non-documenté
|-
| 1964
|  Peixoto Alves
|
|
|-
| 1965
|  Pedro Moreira
|
|
|-
| 1966
|  Manuel da Costa
|
|
|-
| 1967
|  Augusto Cardoso
|
|
|-
| 1968
|  Manuel da Costa
|
|
|-
| 1969
|  Fernando Mendes
|
|
|-
| 1970
|
|
|
|-
| 1971
|  Manuel Correia
|
|
|-
|
| colspan=3; align=center| Non-organisé ou non-documenté
|-
| 1984
|  José Amaro
|
|
|-
| 1985-1990
| colspan=3; align=center| Résultats différents selon les sources
|-
| align=center colspan=4| Prova de Abertura - Troféu RDP Algarve
|-
| 1991
|  Pedro Silva
|
|
|-
|
| colspan=3; align=center| Non-organisé ou non-documenté
|-
| 1993
|  José Barros
|
|
|-
| 1994
|  Pedro Silva
|
|
|-
| 1995
|
|  Jorge Mendes
|  Paulo Martins
|-
| 1996
|  Pedro Silva
|  Cândido Barbosa
|
|-
| 1997
|  Cândido Barbosa
|
|  Luís Machado
|-
| 1998
|  Jesús Blanco Villar
|  Diego Luis Prior
|  Luís Sarreira
|-
| 1999
|
|
|  Saulius Šarkauskas
|-
| 2000
|
|  Ángel Edo
|  Pedro Cardoso
|-
| 2001
|
|  Saulius Šarkauskas
|
|-
| 2002
|  Cândido Barbosa
|  Bruno Castanheira
|
|-
| 2003
|  Alberto Benito
|  Rubén Galván
|
|-
| 2004
|
|  Gerardo Fernández
|  José Carlos Rodrigues
|-
| 2005
|  Cândido Barbosa
|  Alberto Benito
|  Cláudio Faria
|-
| 2006
|  Bruno Neves
|
|  Sérgio Ribeiro
|-
| 2007
|  Manuel Cardoso
|  Francisco Pacheco
|  Martín Garrido
|-
| 2008
|  Bruno Neves
|  Manuel Cardoso
|  Cândido Barbosa
|-
| 2009
|  Theo Bos
|  Michael Van Staeyen
|  Manuel Cardoso
|-
| 2010
|  Filipe Cardoso
|  Bruno Sancho
|  Samuel Caldeira
|-
| align=center colspan=4| Prova de Abertura - Troféu Cidade de Loulé
|-
| 2011
|  Sérgio Sousa
|  Bruno Saraiva
|  Ricardo Mestre
|-
| 2012
|  Samuel Caldeira
|  Pedro Paulinho
|  Bruno Sancho
|-
| 2013
|  Carlos Oyarzún
|  André Cardoso
|  Arkaitz Durán
|-
| align=center colspan=4| Prova de Abertura - Troféu Cidade da Anadia
|-
| 2014
|  Daniel Mestre
|  Filipe Cardoso
|  Rafael Silva
|-
|
| colspan=3; align=center| non-organisé
|-
| align=center colspan=4| Prova de Abertura - Região de Aveiro
|-
| 2017
|  Francisco Campos
|  César Martingil
|  Fábio Silvestre
|-
| 2018
|  Tiago Machado
|  João Matias
|  Luís Mendonça
|-
| 2019
|  Rui Oliveira
|  César Martingil
|  Luís Mendonça
|-
| 2020
|  Alberto Gallego
|  Leangel Linarez
|  Luís Mendonça
|-
| 2021
|  Luís Mendonça
|  César Fonte
|  Rafael Silva
|-
| 2022
|  Leangel Linarez
|  Tomás Contte
|  César Martingil
|-
| 2023
|  Santiago Mesa
|  Rafael Silva
|  Francisco Campos
|}

Notes et références

Liens externes

Compétition cycliste au Portugal

Prova de Abertura


Le SAS Charlotte Maxeke (numéro de coque S102), est un sous-marin de classe Héroïne actuellement en service dans la marine sud-africaine. Cette classe est une variante du sous-marin d'attaque conventionnel diesel-électrique type 209 développé par Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) en Allemagne. Il porte le nom de Charlotte Maxeke, une dirigeante religieuse et militante politique sud-africaine.

La marraine du S102,  Mittah Seperepere, a nommé le sous-marin lors d'une cérémonie à Emden, en Allemagne, le 14 mars 2007.

Contexte
En juillet 2000, l'Afrique du Sud a signé avec Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) et Thyssen Nordseewerke un contrat pour la construction de trois sous-marins de type 209/1400. Ces sous-marins remplacent les sous-marins de classe Daphné construits en France (les SAS Spear, SAS Assegaai et SAS Umkhonto) qui ont été mis hors service en 2003. Certains observateurs considèrent que ces bateaux sont les premiers « vrais » sous-marins de la marine sud-africaine, conçus pour être plus à l'aise sous l'eau qu'en surface, contrairement aux submersibles de classe Daphné pour lesquels c'était l'inverse.

Historique

Le SAS Charlotte Maxeke est arrivé à Simon's Town le 7 avril 2006.

En 2010, il a réalisé un déploiement lors d'ATLASUR VIII, des exercices entre les forces de défense brésiliennes, argentines, uruguayennes et sud-africaines.

En 2021, le SAS Charlotte Maxeke était en cours de réaménagement au chantier naval Armscor. Un financement d'un montant de 189 millions de rands aurait été mis à disposition pour assurer l'achèvement du carénage au cours de l'exercice 2023-2424 .

Notes et références

Notes

Références

Liens externes
 .

Voir aussi

Liens internes
 Liste des sous-marins de l'Afrique du Sud

Sous-marin d'attaque conventionnel
Sous-marin de la Marine sud-africaine
Navire construit à Kiel
Bateau lancé en 2005
Nom de bateau

SAS Charlotte Maxeke


An Ophrys eliasii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni fader Sennen, E.G.Camus ngan Aimée Antoinette Camus. An Ophrys eliasii in nahilalakip ha genus nga Ophrys, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophrys

Ophrys eliasii


Anthony David McPartlin  (born 18 November 1975) is an English television presenter, former singer, rapper and actor. He is best known for working alongside Dec Donnelly as part of the presenting duo Ant & Dec.

McPartlin came to prominence, alongside Donnelly, in the children's drama series Byker Grove, with both of the boys establishing successful careers as television presenters, in which presented SMTV Live (between 1998 and 2001), I'm a Celebrity...Get Me Out of Here! and Ant & Dec's Saturday Night Takeaway (since 2002), and Britain's Got Talent (since 2007).

Other notable highlights of McPartlin's career alongside Donnelly include presenting PokerFace, Push the Button, Pop Idol, and Red or Black?, being hosts of charity appeal Text Santa (between 2011 and 2014), and also performing as pop music duo PJ & Duncan.

Career

McPartlin's first appearance on television was on the children's workshop programme Why Don't You?, but his big break came when he rose to prominence playing the character of PJ in the CBBC series Byker Grove. It was during his time on the programme that he first met Declan Donnelly, who was cast in the part of Duncan. The pair formed a close friendship on the programme, both socially and professionally, with the men performing as their characters until their departure from the programme in 1993. During their tenure, the pair created a number of hit records under the label of "PJ & Duncan AKA", including the song "Tonight I'm Free" that had been performed on Byker Grove.

From then onwards, McPartlin and Donnelly worked together on television, creating the presenting duo of Ant & Dec. Initially, the pair continued to work in children's television with the Saturday morning hit SMTV Live, before they eventually branched out into gameshows – Friends Like These, PokerFace and Push the Button – along with talent shows – Pop Idol, and Britain's Got Talent – and entertainment programmes – I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!, and Ant & Dec's Saturday Night Takeaway. The pair continued to maintain work in acting, starring in a tribute to The Likely Lads, in the form of a remake of an episode from the show's sequel Whatever Happened to the Likely Lads? entitled "No Hiding Place". In 2006, McPartlin and Donnelly starred together in the film Alien Autopsy.

In 2007, it was discovered that two shows, Ant & Dec's Gameshow Marathon and Ant & Dec's Saturday Night Takeaway, which he co-presented with Donnelly, had defrauded viewers participating in phone-ins. The latter was produced by the pair's own production company.

In April 2009, Ant & Dec achieved wide international exposure when, as backstage commentators for Britain's Got Talent, they interviewed contestant Susan Boyle, whose audition would become the most-viewed YouTube video of the year and whose record album topped sales charts in dozens of countries.

Personal life
On 22 July 2006, McPartlin married his longtime girlfriend, make-up artist Lisa Armstrong at Cliveden, a country house hotel in Buckinghamshire. The couple were married for 11 years before eventually announcing on 15 January 2018 that they were divorcing.

McPartlin was a fervent Labour Party supporter until the 2010 election, when he voted for the Conservative Party. In February 2013, he told The Guardian newspaper that he would struggle to justify voting for either political party in the future.

In 2015, McPartlin went into hospital for an operation to treat his knee and was advised to take prescription drugs to combat pain after the surgery was botched. Over the course of the following two years, he slowly became addicted to taking the drugs (one of which being the opioid OxyContin) along with alcohol, including use before television appearances.

In June 2017, he sought treatment for his addiction and checked himself in for rehabilitation; he was released two months later.

On 18 March 2018 McPartlin was involved in a road traffic collision in London, after which he was arrested on suspicion of drink-driving. The following day, on 19 March, he met with Donnelly and ITV and suspended further presenting duties to return to rehab for further treatment. On 16 April 2018, he was interviewed under caution and subsequently charged with drink-driving. McPartlin pleaded guilty to the offence at Wimbledon Magistrates' Court the following month, and was banned from driving for 20 months and fined £86,000, Britain's highest-ever penalty for drink-driving. He had previously been banned from driving for 30 days and fined £350 for driving at  on the A1(M) motorway.

In August 2018 McPartlin announced he would be taking a break from television presenting duties until 2019, saying: "My recovery is going very well and for that to continue having spoken to Dec and ITV, I have made the decision to take the rest of the year off."

In January 2019, McPartlin returned to his television duties alongside Donnelly at the Britain's Got Talent auditions.

On 7 August 2021, McPartlin married Anne-Marie Corbett, who was formerly his personal assistant, at St Michael's Church in Heckfield, Hampshire. They had been in a relationship since 2018.

Charity
McPartlin and Donnelly are patrons of the charity Sunshine Fund. When their single "Let's Get Ready to Rhumble" reached No.1, Ant & Dec donated the single's success to the charity ChildLine. They also support the Text Santa appeal.

They opened the W4 Youth Centre in 2013.

Earnings
In 2007, McPartlin, with his on-screen presenting partner, Donnelly, signed a £30 million two-and-a-half-year contract with ITV.

Honours and awards
McPartlin was appointed an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2016 Birthday Honours for his services to broadcasting and entertainment.

The following listed below are the television awards that McPartlin has been nominated for or awarded with, primarily while working alongside Declan Donnelly as Ant & Dec:

1994
Brit Award Nomination – Best Song: "Let's Get Ready to Rhumble"

1995
Brit Award Nomination – British Breakthrough
Royal Television Society Awards- The Ant and Dec Show

1996
British Academy Children's Awards: Children's Entertainment Show (The Ant and Dec Show)

1997
Nominated – British Academy Children's Awards: Children's Entertainment Show (The Ant and Dec Show)

1998
British Academy Children's Awards: Children's Entertainment Show (Ant and Dec Unzipped)

2000
British Academy Children's Awards: Children's Entertainment Show (SMTV Live)
TV Choice Awards: Best Children's Show (SMTV Live)
Royal Television Society Awards: Best Children's Entertainment Programme (SMTV Live)
TV Hits Awards: Best Teen Show (CD:UK)
Loaded Carling Good Work Fellas Awards: Best Double Act
British Comedy Awards: The People's Choice (SMTV Live)

2001
TV Choice Awards: Best Children's Show (SMTV Live)
Broadcast Awards: Best Children's Programme (SMTV Live)
Royal Television Society Awards : Best Television Presenters
Disney Channel Awards: Kids Awards (The Ant and Dec Show)
Nominated – British Academy Children's Awards: Best Children's Entertainment Show (SMTV Live)

2002
Nominated – British Academy Television Awards: Entertainment Performance (Pop Idol)
British Academy Children's Awards: Children's Entertainment Show (SMTV Live)

2005
Nominated – British Academy Television Awards: Entertainment Performance (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)

2006
British Comedy Awards: Best Comedy Entertainment Personality
British Comedy Awards: Best Comedy Entertainment Programme

2007
Nominated – British Academy Television Awards: Entertainment Performance (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)

2008
TV Quick & TV Choice Awards: Best Entertainment Show (Saturday Night Takeaway)
Nickelodeon UK Kids Choice Awards 2008: Favourite Funny Person, Best TV presenters and Best Family TV show (Britain's Got Talent)

2009
TV Quick & TV Choice Awards: Best Entertainment Show (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)
TV Quick & TV Choice Awards:Outstanding Contribution Award
Nominated – British Academy Television Awards: Entertainment Performance (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)

2010
British Academy Television Awards: Entertainment Performance (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Britain's Got Talent)

2012
Freesat: Best TV Presenter(s)

2013
TRIC Awards: TV Personality of the Year
TRIC Awards: TRIC Special Award (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)
RTS Awards: Entertainment Performance (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)
Nominated – British Academy Television Awards: Entertainment Performance (I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!)

2014
British Academy Television Awards: Entertainment Performance (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)

2015
British Academy Television Awards: Entertainment Performance (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway'

2017
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Ant & Dec's Saturday Night Takeaway)
British Academy Television Awards: Live Event (The Queen's 90th Birthday Celebration)

2018
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Britain's Got Talent)

2019
Guinness World Records: Most NTA wins for Best Presenter won consecutively
British Academy Television Awards: Entertainment Programme (Britain's Got Talent)

National Television Awards

Filmography

Television

Film

Television advertisements

Apps
An official Saturday Night Takeaway app known as Studio Rush'' launched on 30 January 2013.

References

Notes

External links

 Official Ant & Dec Website

1975 births
Living people
Ant & Dec
Best Entertainment Performance BAFTA Award (television) winners
English male child actors
English male television actors
English people of Irish descent
English television presenters
Officers of the Order of the British Empire
Male actors from Newcastle upon Tyne
Musicians from Newcastle upon Tyne

Ant McPartlin


Chefs da Nossa Terra foi uma competição culinária, em direto, exibida a partir de uma localidade diferente, a cada semana, nas tardes de domingo da RTP1.

O programa foi apresentado por Isabel Silva e João Paulo Rodrigues. Contou com reportagens, alternadamente, de Inês Carranca,  Tiago Goés Ferreira e Idevor Mendonça.

Sinopse
Um formato original para toda a família onde não falta música, animação, tradição e, claro, a gastronomia típica de cada região.

Chefs da Nossa Terra, conduzido por Isabel Silva e João Paulo Rodrigues, percorrerá o país de norte a sul com o objetivo de promover o melhor que cada região tem para oferecer ao nível da riqueza natural, histórica, turística e económica.

Nesta viagem pelos sabores e tradições de Portugal os nossos apresentadores contam com a ajuda dos repórteres do programa: Inês Carranca, Tiago Góes Ferreira e Idevor Mendonça, que vão andar pela localidade ao longo de toda a tarde, dando a conhecer os seus principais pontos de interesse e entrevistando os habitantes mais castiços e divertidos da terra.

Na competição culinária mais original da televisão portuguesa vamos contar semanalmente com 4 equipas de 4 elementos que podem ser compostas por familiares, amigos, vizinhos ou colegas de trabalho.

Em cada programa as equipas vão ser postas à prova num conjunto de provas culinárias. O júri da competição é composto por três jurados profissionais, diferentes todas as semanas. Dois deles são reconhecidos chefs de cozinha e o terceiro é um conceituado chef da localidade visitada.

O objetivo é dar a conhecer a sua gastronomia regional, o que irá obrigar que as equipas a conhecer e valorizar os produtos regionais e cozinhá-los com originalidade.

No palco de Chefs da Nossa Terra contaremos com os artistas da música popular portuguesa com os seus maiores e mais recentes êxitos.

Emissões

Programas de televisão de Portugal que estrearam em 2022
2022 na televisão em Portugal
Programas de televisão de Portugal encerrados em 2022
Game shows de Portugal
Programas da RTP1
Programas de televisão em língua portuguesa

Chefs da Nossa Terra


Chetopa Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Chetopa Township (Neosho County, Kansas)
 Chetopa Township (Wilson County, Kansas)

Chetopa Township


Alexander Douglas Smith (født 7. maj 1984) er en amerikansk fodbold quarterback, som spiller for NFL-holdet Washington Football Team.

Karriere

San Francisco 49ers
Alex Smith blev draftet af 49ers som den første overhovedet i 2005. Smith førte 49ers til deres første NFC-vest divisionstitel og første slutspilsejr siden 2002, men opnåede aldrig helt det som var håbet af ham. Efter at have fået en hjernerystelse under 2012 sæsonen blev han erstattet af Colin Kaepernick, og han fik aldrig sin startende rolle tilbage. Efter 2012 sæsonen blev han handlet til Kansas City Chiefs.

Kansas City Chiefs
Alex Smiths bedste år var i Kansas City, hvor at han ledte Chiefs til at vinde deres første slutspils sejr siden 1994. I den tid som Smith spillede for Chiefs vandt kun Tom Brady og Russell Wilson flere kampe med deres respektive hold, end Smith gjorde med Chiefs. Efter 2017 sæsonen blev Smith handlet til Washington Redskins.

Washington Redskins
Smith startede sin karriere i Washington godt, men led den 18. november 2018 en seriøs skade mod Houston Texans, som har sat hans spillekarriere i fare.

Eksterne henvisninger

Amerikansk fodbold-quarterbacks

Alex Smith


Denis Suárez Fernández (født 6. januar 1994 i Salceda de Caselas, Spanien) er en spansk fodboldspiller, der spiller som midtbanespiller hos La Liga-klubben FC Barcelona.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra FC Barcelona
Fodboldspillere fra Spanien

Denis Suárez


Kineski zid, glazbeni sastav iz Splita, Hrvatska.

Povijest
Djelovali početkom 1980-ih. 1983. godine objavili su album Kineski zid kod izdavača Suzy. Poznata im je uspješnica Ja vidim sve. Omot za taj album oslikao je poznati karikaturist Tonči Kerum. Suzy i Hit Records su im reizdali album 2011. godine.

Diskografija
Kineski zid, Suzy, 1983.

Članovi
Članovi su bili:
Darko Aljinović
Darko Stanojkovski
Dean Dvornik
Dino Dvornik
Ivica Lozić
Ivo Jagnjić
Teo Čipčić
Bojan Beladović

Izvori
 Omot albuma Kineski zid

Vanjske poveznice
Discogs

Splitski glazbeni sastavi

Kineski zid (glazbeni sastav)


Bidonì (sardinski: Bidunìu) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 250 metara i ima 145 stanovnika. Prostire se na 11,72 km2. Gustoća naseljenosti je 12 st/km2.Susjedne općine su: Ghilarza, Nughedu Santa Vittoria, Sedilo i Sorradile.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Bidonì


Royal Sporting Club Anderlecht (Anderlecht, RSCA), Brüksel Başkent Bölgesi'nin Anderlecht şehrinde yer alan futbol kulübü. Avrupa şampiyonalarındaki 5 kupasının yanı sıra, Pro League'de 34 şampiyonluğu vardır.

Kulüp 1908'de kurulmasına karşın, ilk kupasını II. Dünya Savaşı sonrası 1947 yılında kazanmıştır. Kulüp 1935-36 sezonundan bu yana Pro League'de yer almaktadır.

Başarıları

Belçika
 Pro League:
Şampiyon (34): 1946-47, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1953-54, 1954-55, 1955-56, 1958-59, 1961-62, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1967-68, 1971-72, 1973-74, 1980-81, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1990-91, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1999-2000, 2000-01, 2003-04, 2005-06, 2006-07, 2009-10, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2016-17

 Belçika İkinci Ligi:
Şampiyon (2): 1923-24, 1934-35

 Beker van België:
Şampiyon (9): 1964-65, 1971-72, 1972-73, 1974-75, 1975-76, 1987-88, 1988-89, 1993-94, 2007-08

 Belçika Lig Kupası:
Şampiyon (1): 1999-2000

 Belgische Supercup:
Şampiyon (13): 1985, 1987, 1993, 1995, 2000, 2001, 2006, 2007, 2010, 2012, 2013, 2014, 2017

 Bruges Matins:
Şampiyon (2): 1985, 1988

Avrupa
 UEFA Kupa Galipleri Kupası:
Şampiyon (2): 1975-76, 1977-78

 UEFA Kupası:
Şampiyon (1): 1982-83

 UEFA Süper Kupası:
Şampiyon (2): 1976, 1978

Kadro

Avrupa kayıtları
14 Aralık 2011 itibarıyla.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 RSC Anderlecht Resmi sitesi /  /  /
 UEFA sayfası

UEFA Kupası şampiyonları
UEFA Süper Kupası şampiyonları
1947'de kurulan futbol kulüpleri
UEFA Kupa Galipleri Kupası şampiyonları

RSC Anderlecht


Papa I. Pius (d. ??, Aquileia, Venedik Cumhuriyeti  (günümüzde İtalya) - ö. 155, Roma); . 1956'ya kadar Hristiyan şehiti "Aziz" Pius olarak anılmıştır ve yortu günü 11 Temmuz) idi. Fakat Papa XII. Pius döneminde 1956'da yayımlanan "Genel Roman Takvimi" ve sonraki 1966 "Genel Roma Takvimi"  ile bu yortu sadece bir "Kutlama" gününe çevrilmiştir ve günümüzdeki Roma Katolik takvimlerinde bir Hristiyan şehiti "aziz" olarak anılmamaktadır.

Yaklaşık olarak 140 - 155 yılları arasında papalık görevinde bulunmuştur. Papa olduğu sıralarda, Gnostisizm ve Markionculuğa karşı mücadele etmiş, inanışa göre 144-150 yılları arasında Markion'u aforoz etmiştir.

Ayrıca bakınız
 Papalar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 "Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope St. Pius" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 12" maddesi  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope St. Pius- Wikisource, the free online library

Doğum tarihi bilinmeyenler
1. yüzyılda doğanlar
155 yılında ölenler
2. yüzyıl Romalıları
2. yüzyıl papaları
İtalyan papalar
İliryalılar
Antik Romalı köleler
Katolik aziz ve azizeleri

I. Pius


Klaus Weiß ist der Name folgender Personen:

* Klaus Weiss (Anglist) (1927–2014), deutscher Anglist und Amerikanist
 Klaus Weiß (Bauingenieur) (1932–2009), deutscher Bauingenieur
 Klaus Weiss (Schlagzeuger) (1942–2008), deutscher Schlagzeuger
 Klaus Weiss (Schauspieler) (1944–2023), deutscher Schauspieler
 Klaus Weiß (Handballspieler) (1944–2000), deutscher Handballtorwart

Klaus Weiß


Mudrike su naseljeno mjesto u općini Travnik, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Nalazi se sjeverozapadno od Travnika, na Vlašiću.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 748

 Muslimani - 579
 Srbi - 148
 Hrvati - 1
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 20

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 550

 Bošnjaci - 536
 Srbi - 9
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 5

Izvori

Naselja u županiji Središnja Bosna
Travnik

Mudrike


ලාගාෂ්  (cuneiform:  LAGAŠKI; Sumerian: Lagaš), එසේත් නැත්නම් Shirpurla, යනු පුරාණ නගරයකි.

ඉතිහාසය

ආශ්‍රිත

Cities of the ancient Near East
Short chronology timeline

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Sumerian cities
Archaeological sites in Iraq
Dhi Qar Governorate
Former populated places in Iraq

ලාගාෂ්


Esteban Campo Erazo (Bambamarca, 1935) es un político peruano.

Biografía
Nació en Bambamarca, Departamento de Cajamarca, el 4 de agosto de 1935.

Ingresa a la política como regidor provincial de Hualgayoc, en la Lista de Acción Popular, para el periodo 1981-1983, luego fue elegido alcalde de Provincia de Hualgayoc en cuatro periodos consecutivos: 1990-1992 por el FREDEMO, 1993-1995 por la Lista independiente No.3; 1996-1998 por el Movimiento Progresista Bambamarca y1999-2002, por el Movimiento independiente Vamos Vecino. Para el periodo 2007-2010, gana nuevamente la alcaldía postulando por el Movimiento Político Regional Fuerza Social en las elecciones regionales y municipales del Perú de 2006.

Enlaces externos

Alcaldes de Hualgayoc
Políticos de Perú

Esteban Campos


În lingvistică, morfofonologia este o ramură al cărei domeniu este o zonă de interferență a morfologiei cu fonologia. Studiază factorii fonologici care afectează morfemele sau, în mod corespunzător, factorii gramaticali care afectează fonemele. În acest domeniu intră alcătuirea fonologică a morfemelor, diferențele fonologice dintre variantele morfemelor și schimbările fonologice din zona de contact a două morfeme.

Fenomene morfofonologice

Fenomenele morfofonologice dau naștere la o categorie de alomorfe, adică la variante morfofonologice. Pot avea alomorfe fonologice atât rădăcinile, cât și afixele.

În rădăcini

În interiorul morfemelor rădăcină pot avea loc alternanțe vocalice sau/și consonantice. Pe de o parte există alternanțe independente, adică neasociate cu adăugarea vreunui afix, care exprimă prin ele însele categorii gramaticale. Sunt specifice mai ales limbilor flexionare, fenomenul numindu-se flexiune internă. Pe de altă parte există alternanțe asociate cu adăugare de afix, unele putând fi provocate chiar de acesta.

Alternanțele independente sunt frecvente în limbile semitice, de exemplu în arabă: kitab "carte" ~ katib "scrib, scriitor". Există și în unele limbi indoeuropene, dar ca neregularități:
  sing "a cânta" ~ sang (trecut simplu) ~ sung (participiu trecut) ~ song "cântec", foot "picior" ~ feet "picioare";
  il/elle peut "(el/ea) poate" ~ il/elle put "(el/ea) putu", il/elle sait "(el/ea) știe" ~ il/elle sut "(el/ea) știu";
  hace "face" ~ hice "(eu) am făcut".

În limbile indoeuropene și în alte limbi sunt mai frecvente alternanțele asociate cu adăugare de afix, mai ales sufix.

În română există:
 alternanțe vocalice: fată ~ fete, fac ~ făcut, negru ~ neagră, măr ~ meri, tânăr ~ tineri, scot ~ scoate;
 alternanțe consonantice: pot ~ poți, brad ~ brazi, urs ~ urși, plec ~ pleci ([k]/[t͡ʃ]), muscă ~ muște;
 alternanțe vocalice și consonantice concomitente: carte ~ cărți, toți ~ tuturor.

În alte limbi sunt de asemenea alternanțe ca în română, dar și alte feluri de alternanțe:
 alternanțe vocalice:  facio "(eu) fac" ~ feci "făcui" ~ efficio "(eu) îndeplinesc",  Haus "casă" ~ Häuser "case" ~ Häuschen "căsuță",  répéter "a repeta" ~ il/elle répète "(el/ea) repetă";
 alternanțe consonantice:  neuf "nou" ~ neuve "nouă",  Srbija "Serbia" / srpski "sârbesc";
 alternanțe consoană ~ lipsă de sunet:  ils/elles battent "ei/ele bat" ~ il/elle bat "el/ea bate", étudiante "studentă" ~ étudiant "student" (t final nu se pronunță în aceste cuvinte);
 alternanțe vocală ~ lipsă de sunet:  bokor "tufă" ~ bokrok "tufe",  borac "luptător" ~ borcu "luptătorului";
 alternanțe vocală ~ consoană:  beo "alb" ~ bela "albă", pepeo "cenușă" ~ pepela "al/a/ai/ale cenușii";
 alternanțe variantă lungă ~ variantă scurtă a aceleiași vocale:  víz "apă" ~ vizek "ape", agónia "agonie" ~ agonizál "agonizează".

În sufixe

Uneori sufixul este cel care se adaptează fonologic la rădăcină. Este de exemplu cazul armoniei vocalice prezente în unele limbi, precum cele fino-ugrice (maghiara, finlandeza, estona etc.) și cele turcice (turcă, kazahă etc.). Principiul ei constă în existența unor variante de sufix diferite prin vocala lor, alese în funcție de categoria din care fac parte toate vocalele sau una din vocalele celorlalte morfeme ale cuvântului. De exemplu, în limbile maghiară, finlandeză și turcă, categoriile de vocale care se iau în seamă în primul rând sunt cele anterioare și cele posterioare, existând diverse reguli de armonizare, precum și excepții de la acestea. Exemple:

 În maghiară, desinența cazului dativ, bunăoară, are variantele -nek (cu vocală anterioară) și -nak (cu vocală posterioară). Prima se poate adăuga unui cuvânt ca ember "om", dând embernek "omului", a doua unui cuvânt ca anya "mamă", rezultând anyának "mamei".

 În finlandeză, un exemplu de aplicare a regulii armoniei vocalice este cu desinența care corespunde prepoziției "în" din română. Aceasta are variantele -ssä (cu vocală anterioară) și -ssa (cu vocală posterioară), prin urmare: metsä "pădure" → metsässä "în pădure", talo "casă" → talossa "în casă".

 În turcă, pluralul, de pildă, formându-se cu sufixul având variantele -ler și -lar, cel al următoarelor cuvinte este: ev "casă" → evler "case", at "cal" → atlar "cai".

Un exemplu de fenomen morfofonologic la contactul dintre două morfeme este în maghiară asimilarea consoanei inițiale a sufixului -val/-vel corespunzător prepoziției "cu" din română, de către consoana finală a morfemului dinaintea sa: láb "picior" + -val → lábbal, kéz "mână" + -vel → kézzel, dal "cântec" + -val → dallal etc.

În limba engleză se produc de asemenea variante de sufixe în urma asimilării, nemarcate în scris, de pildă:
 la forma de plural a unor substantive: /s/ (cats "pisici") ~ /z/ (dogs "câine") ~ /ɪz/ (horses "cai");
 la forma de trecut simplu a unor verbe: /d/ (stayed "rămas") ~ /t/ (heaped "îngrămădit").

Referințe

Surse bibliografice

  Bokor, József, Szóalaktan (Morfologia cuvintelor), A. Jászó, Anna (coord.), A magyar nyelv könyve (Cartea limbii maghiare), ediția a VIII-a, Budapesta, Trezor, 2007, ISBN 978-963-8144-19-5, pp. 254–292 (accesat la 26 mai 2018)
  Bussmann, Hadumod (coord.), Dictionary of Language and Linguistics  (Dicționarul limbii și lingvisticii), Londra – New York, Routledge, 1998, ISBN 0-203-98005-0 (accesat la 26 mai 2018)
 Constantinescu-Dobridor, Gheorghe, Mic dicționar de terminologie lingvistică, București, Albatros, 1980
 Constantinescu-Dobridor, Gheorghe, Dicționar de termeni lingvistici, București, Teora, 1998; online: Dexonline (DTL) (accesat la 26 mai 2018)
  Crystal, David, A Dictionary of Linguistics and Phonetics  (Dicționar de lingvistică și fonetică), ediția a VI-a, Blackwell Publishing, 2008, ISBN 978-1-4051-5296-9 (accesat la 10 noiembrie 2018)
  Dubois, Jean et al., Dictionnaire de linguistique (Dicționar de lingvistică), Paris, Larousse-Bordas/VUEF, 2002
  Fiodorov, V. A., Теоретическая фонетика французского языка. Учебно-методическое пособие для вузов (Fonetica teoretică a limbii franceze. Mijloc de învățământ pentru universități), Centrul de editare și imprimare al Universității de Stat din Voronej, 2008 (accesat la 10 decembrie 2022)
  Kattán-Ibarra, Juan și Pountain, Christopher J. Modern Spanish Grammar. A practical guide (Gramatică modernă a limbii spaniole. Ghid practic), ediția a II-a. Londra / New York, Routledge, 2003, ISBN 0-203-42831-5 (accesat la 26 mai 2018)
  Klajn, Ivan, Gramatika srpskog jezika  (Gramatica limbii sârbe), Belgrad, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, 2005, ISBN 86-17-13188-8 (accesat la 26 mai 2018)
  Laczkó, Krisztina, Alaktan (Morfologie), Keszler, Borbála (coord.) Magyar grammatika (Gramatică maghiară), Budapesta, Nemzeti Tankönyvkiadó, 2000, ISBN 978-963-19-5880-5, pp. 35–64. (accesat la 26 mai 2018)
 Sala, Marius și Vintilă-Rădulescu, Ioana, Limbile lumii. Mică enciclopedie, București, Editura Științifică și Enciclopedică, 1981
  Siptár, Péter, 2. fejezet – Hangtan (Cap. 2 – Fonetică și fonologie), Kiefer, Ferenc (coord.) Magyar nyelv (Limba maghiară), Budapesta, Akadémiai Kiadó, 2006, ISBN 963-05-8324-0, p. 14-33 (accesat la 10 decembrie 2022)

Vezi și

 Alternanță fonetică
 Fonologie
 Morfologie

Lingvistică

Morfofonologie


Lindomar Ferreira de Oliveira (født 20. november 1977) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Albirex Niigata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Lindomar Ferreira de Oliveira


අනුපූරක වර්ණ යනු සමහරක් වර්ණ ආකෘතින්හිදී "ප්‍රතිවිරුද්ධ" පැහැය දක්වන වර්ණ යුගලය වෙයි. කිසියම් පැහැයකට නිසියාකාරයෙන්ම "අනුපූරක" වන්නාවූ පැහැය තීරණය වන්නේ අදාළ වන්නාවූ ආකෘතිය හා කිසියම් වර්ණයකට, නිදසුන් වශයෙන් විවිධ වූ අනුපූරක සපයන්නාවූ සංජානමය ලෙසින් ඒකරූපී, ආකලන, සහ ව්‍යාකලන වර්ණ ආකෘති පැවතීම යන්න මතය.

වර්ණ සිද්ධාන්තය

වර්ණ සිද්ධාන්තය අනුව, වර්ණ දෙකක් අනුපූරක යැයි හැඳින්වෙන්නේ ඒවා නියමිත අනුපාතයට මිශ්‍ර කල විට, ඒවා උදාසීන වර්ණයක් (අළු,  සුදු, හෝ කළු) නිපැයන්නේ නම්ය.

අනුපූරක වර්ණ


Le Couvent des Capucins de Reims, transformé après la révolution en usine de tissage et de filature  située à Reims, en France est détruit pour laisser la place à la construction de logements.

Localisation
Le couvent des Capucins de Reims était située dans le département français de la Marne, sur la commune de Reims, rue des capucins.

Description

Historique

Couvent des Capucins de Reims
Les Capucins avaient demandé à s'installer à Reims en 1593, mais ont été obligés de quitter la ville en 1596 à la suite de difficultés relationnelles avec le Conseil de Ville.
Après avoir retrouvé la protection de la famille de Lorraine, ils reviennent à Reims en 1613.
L'église a été bâtie en 1620 et est dédiée à saint René d'Angers. Elle fut démolie en 1792.
À l'enquête de 1790, le couvent des Capucins comptait sept prêtres et deux frères.
Le couvent des Capucins est vendu comme bien national après la révolution.

Hôpital militaire
Vers 1783, le couvent des capucins a servi d'hôpital militaire sous le nom de l' « l'hôpital de la section de la Réunion » (des Capucins).

Tissage et filature du Couvent des Capucins
Le tissage des Capucins est créé en 1834. Il est alors dirigé par Lachapelle et Levarlet, industriels du textile à Saint-Brice-Courcelles.
En 1855 la rue des Capucins est prolongée à travers le Clos des Capucins.

Le tissage change de propriétaire vers 1900 et est racheté par Benoist et Cie (même propriétaire que l''usine du Mont-Dieu).
Elle change de propriétaire pour la maison MM. Benoist Frères, C.Poulain et Cie (fils et gendre de Benoist Loched) et est dirigée par César Poulain.
L'usine des Capucins est la première à Reims à avoir adopté les métiers mécaniques Schlumberger vers 1850. En 1860, 80 ouvriers travaillent dans l'usine des Capucins.

Impact de la 1ère Guerre Mondiale
Endommagé pendant la Première Guerre mondiale, ce tissage, joint à une filature, est reconstruit peu après et remise en marche en août 1919.
À cette date, elle abrite 300 métiers et 4000 broches.
L'usine ferme ses portes vers 1960.

Habitation
Les ateliers sont totalement détruits en 1990 et font l'objet de fouilles avant construction.
Comme beaucoup de sites textiles dans Reims, le site a été converti en habitation.
Le couvent des Capucins occupait l'ensemble désigné « îlot Capucins-Hincmar-Clovis » compris entre les rues Hincmar, Clovis, Boulard et des Capucins, construit de grands ensembles de logements sauf rue Boulard et angle Boulard-rue des Capucin construit de maisons bourgeoises.

Galerie

Le Tissage de laine peignée et cardée et filature dit tissage des Capucins  était reprise à l'Inventaire général du patrimoine culturel de la région Grand-Est.

Bibliographie
Le clergé du pays rémois pendant la révolution et la suppression de l'Archevêché de Reims (1789-1821) par l'Abbé Émile Bouchez Membre correspondant de l'académie de Reims.
Rollet P., Balmelle A. et Berthelot F. 1990. Reims, Marne. La fouille urbaine de l'îlot Capucins-Hincmar-Clovis : La dimension d'un quartier, Archéologie urbaine à Reims, Bulletin de la Société Archéologique Champenoise, 83, 4, Reims, 110 p

Articles connexes
Industrie textile Rémois
Tissage

Liens externes

https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/IA51000167

Références

Bâtiment détruit à Reims
Couvent détruit en France

Couvent des Capucins de Reims