David Wishart Hobbs (Leamington Spa, Engleska, 9. lipnja 1939.) je bivši britanski vozač automobilističkih utrka. Na utrci 24 sata Le Mansa je upisao 20 nastupa između 1962. i 1989. Dva puta je pobijedio u svojoj klasi. U svom prvom nastupu 1962. kada je zajedno sa suvozačem Frankom Gardnerom vozio bolid Lotus Elite Mk14-Climax za momčad Team Lotus Engineering, te 1982. kada je zajedno sa suvozačem Johnom Fitzpatrickom vozio bolid Porsche 935/78 Moby Dick za momčad John Fitzpatrick Racing. Najbolje plasmane u ukupnom poretku je ostvario 1969. s Mikeom Hailwoodom u Fordu GT40 Mk. I, te 1984. s Philippeom Streiffom i Sarelom van der Merweom u Porscheu 956B, kada je osvojio treće mjesto. U Europskoj Formuli 2 je nastupao 1968. u bolidu Lola-Ford Cosworth za momčad David Bridges Racing. Najbolji rezultat je ostvario na Hockenheimringu, kada je osvojio peto mjesto. U Formuli 1 je nastupao u prekidima od 1967. do 1974. Najbolji rezultat je postigao na Velikoj nagradi Austrije 1974. na Österreichringu, kada je u McLaren-Ford Cosworthu osvojio sedmo mjesto. Nastupao je i na neprvenstvenim utrkama Formule 1, a najbolji rezultat je ostvario na Velikoj nagradi Sirakuze, kada je u bolidu Lotus-BRM za momčad Reg Parnell Racing, osvojio treće mjesto.

Izvori

Vanjske poveznice
David Hobbs - Driver Database
David Hobbs - Stats F1
All Results of David Hobbs - Racing Sport Cars

Britanski vozači Formule 1

David Hobbs


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Pohronský Bukovec enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Pohronský Bukovec im Okres Banská Bystrica.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Pohronsky Bukovec


Nalan Altınörs, (d. 1961, Ankara) Türk şarkıcı

Eğitimini Ankara ve İzmir'de tamamladı. 1981'de TRT tarafından Türkiye genelinde açılan sınavı kazanarak birçok Türk Müziği sanatçısının yanı sıra Ferit Sıdal (Türk Müziği nazariyatı), Kutlu Payaslı (repertuvar), Yılmaz Yüksel ve Ahmet Hatipoğlu (solfej) ile eğitim gördü. İki yıllık staj döneminden sonra 1983'te İzmir Radyosu'nda ses sanatçısı olarak göreve başladı ve 1992'de bu görevinden ayrıldı.

Bugüne kadar sayısız konser veren Nalan Altınörs'ün repertuvarında genellikle neo-klasik eserler bulunmakta ve seslendirdiği besteciler arasında Sadettin Kaynak, Selahattin Pınar, Dramalı Hasan, Şükrü Tunar, Yesari Asım Arsoy ve Avni Anıl'ın besteleri önemli bir yer tutmaktadır. Sanatçı toplam altı albüm çalışması yapmış, yurt içinde ve yurt dışında pek çok konser vermiştir.

1961 doğumlular
Ankara doğumlu kadın şarkıcılar
Klasik Türk müziği şarkıcıları
Yaşayan insanlar

Nalan Altınörs


GNU Assembler (GAS), shellden kullanıldığı zaman as olarak çağrılan GNU Assembler komutudur. GNU derleyici koleksiyonunun temel ve varsayılan derleyicisi olup Linux ve GNU işletim sistemlerinin derlenmesinde kullanılır. GNU Binutils paketinin bir parçasıdır.

Gas birbirinden farklı mimariler üzerinde çalışablir. Intel sözdizimini kullanan diğer derleyicilerden farklı olarak AT&T çevirici sözdizimini kullanır bununla birlikte geliştirilen son versiyonları Intel sözdizimini desteklemektedir.

Ücretsiz bir yazılımdır ve GNU Genel Kamu Lisansi altında kullanılabilir.

Dış bağlantılar
 GNU Binutils Ana sayfası

Özgür derleyiciler ve yorumlayıcılar
Unix programlama araçları
Linux programlama araçları
Çeviriciler
Assembler
GNU Projesi yazılımları

GNU Assembler


Mezolitička umjetnost je umjetnička produkcija nastala u vrijeme srednjeg kamenog doba, mezolitika (grč. μεσος, mesos = sredina i λίθος, lithos = kamen); prijelaznog razdoblja između paleolitika u neolitik koje je trajalo od oko 10 000 god. pr. Kr. do oko 6500 god. pr. Kr. Likovna umjetnost se mijenja, špiljsko slikarstvo polako nestaje i zamjenjuje ga sve apstraktnija umjetnost.

Pojava i odlike

Početak mezolitika obilježilo je završetak ledenog doba (pleistocena) s velikim klimatskim promjenama koje su dovele do promjena načina života lovaca-sakupljača. To je vrijeme organiziranog lova na brzu divljač kada se osim koplja s mikrolitskim vrhovima počinje koristiti luk i strijela, razvijanje ribolova u prvim čamcima. Novim načinom života smanjuju se migracije i omogućuje se stvaranje stalnijih naseobina.
U to vrijeme na Bliskom istoku nastaje i graditeljstvo od kamena, ali isključivo vjerske namjene. Takvo je svetište Göbekli Tepe u jugoistočnoj Anatoliji, u današnjoj Turskoj, najstariji poznati primjer monumentalne arhitekture, nastao oko 9600. pr. Kr.-8200. pr. Kr. (sedam tisućljeća prije Keopsove piramide u Gizi).

Mezolitičko slikarstvo

U srednjem kamenom dobu zbile su se tri promjene od izuzetne važnosti za likovnu umjetnost. Prvo, teme špiljskog slikarstva su raznovrsnije i, osim životinjskog svijeta, pojavljuju se i ljudski likovi. Drugo, u oblikovanju se napušta naturalizam i zorno prikazivanje prirode, izbacuju se pojedinosti a likove se pojednostavljuje poput znakova (stilizacija). Ti su likovi često jednobojni, plošni i deformirani (izdužene noge trkača). Istodobno s pojavom organizirane grupe i podjele rada u društvenoj zajednici (goniči životinja i lovci u zasjedi), u špiljskom slikarstvu se javlja i kompozicija.

Umjetnost na stijenama u Sahari je primjer mezolitičkog slikarstva na kojima su prikazana krda goveda, te velike životinje poput krokodila, žirafa i slonova, ali i ljudske djelatnosti poput lova i plesa (Tasili n'Adžer, Alžir;Tadrart Akakus, Libija; Ennedi, Čad; Aïr, Niger). Ove slike imaju jasnu poveznicu s paleoliumjetnošću naroda San koji su djelovali oko 1200. pr. Kr. u špiljama južne Afrike.

U Europi najslavnija je špiljska umjetnost iberijskog mediteranskog bazena i petroglifi Alte (Norveška), 5000 kamenja s oko 3000 pojedinačnih petroglifa koji su rađeni od 4200. do 500. pr. Kr. Oni prikazuju prapovijesnu kulturu lovaca-sakupljača koji su lovili i kontrolirali krda sobova, pravili brodove, ribarili i prakticirali šamanske rituale kojima su obožavali medvjede i druge životinje.
Gobustanski petroglifi, 64 km jugozapadno od Azerbajdžanske prijestolnice Bakua, uglavnom prikazuju lov, ribolov, floru i faunu okolice, te način života koji se očuvao od prapovijesti do srednjeg vijeka.

Plastična umjetnost

U ovom razdoblju se javljaju i prvi grobovi ljudi koji su bili pokapani s ogrlicama od kamena (npr. Grotta dell'Edera iz 6500. pr. Kr., Furlanija, sjeveroistočna Italija), školjaka i životinjskih zubi, nakitom od jantara (Zvejnieki u Latviji, 6100-2800. pr. Kr.), te s kamenim oruđem i oružjem (npr. groblje kulture Ertebolle u Vedbaeku, u Danskoj). Čamci i vesla su znala biti ukrašena geometrijskim šarama, kao u naselju Tybrind Vig na danskom otoku Fyn, gdje je pronađena i do sada najstarija pronađena tkanina u Europi, sačinjena od vlakana lipe i vrbe. Na dalekom sjeveru Norveške u Slettnesu, na otoku Soroya, pored ostataka mezolitičkih nastambi pronađeno je i kamenje na kojem su petroglifi šumskih životinja.

U nekim nalazištima je pronađena i jednostavna keramika, što ukazuje na kontakte lovaca-sakupljača s ranom neolitičkom kulturom linearno-vrpčaste keramike (npr. u Polderwegu, u Nizozemskoj iz 6. tisućljeća pr.Kr.). Keramika ipak nije dovoljan razlog da se ova društva svrstaju pod neolitičko razdoblje (u tehnološkom smislu), jer im nedostaju ostale (najbitnije) sastavnice "neolitičke revolucije", tj. uzgoj životinja i biljaka. Tako i južnoskandinavska kultura Ertebolle, koja je upotrebljavala keramiku (vidi gore), ali i Jomon kultura u Japanu gdje je pronađena ukrašena keramika iz oko 14.000. pr. Kr. (druga najstarija na svijetu) spada još uvijek u razdoblje mezolitika, tj. vrijeme lovaca-sakupljača.

Skulpture, kao što je Šigirski idol iz oko 9.000 pr. Kr. (najstarija drvena skulptura na svijetu iz oko 9.000 pr. Kr.), su jako rijetke i javljaju se uglavnom kao grobni prilozi, kao u groblju "Jelenski otok" na malom otoku na jezeru Onega (Rusija) gdje su pronađene skulpture koje prikazuju losa, zmija i ljudi, nastale između 6400. i 6000. pr. Kr.

Lepenski vir u Srbiji iz oko 7200. – 5000. pr. Kr., jedno je od najpoznatijih mezolitičkih i neolitičkih lokaliteta uopće. Tu su se nalazila staništa u obliku trapeznoga kružnog isječka okrenuta prema rijeci, tako da su u sredini tvorila slobodan prostor – trg. Na čvrstoj zemljanoj podnici nastambi, premazanoj crvenkastim vapnencem, bilo je pravokutno ognjište od kamenih blokova i popločani ulaz. Uz ognjište su se nalazili kameni žrtvenici i velike figuralne (ljudski lik, ribe) ili apstraktne skulpture izrađene od riječnih oblutaka. Figure su oblikovane naturalistički i izražajno sa snažnim lukom obrva, izduženim nosem i velikim (ribolikim) ustima. Kosa, brada, ruke i šake su prikazani na nekima u obliku stiliziranog reljefa. Njihov smještaj u kućnim svetištima i ribolikim značajkama, one pretpostavljaju povezanost s riječnim bogovima.

Poveznice
 Prapovijesna umjetnost

Izvori

Pretpovijesna umjetnost
Prapovijest

Mezolitička umjetnost


İstemci-sunucu, istemciyi (genellikle bir grafik kullanıcı arayüzü-GUI) sunucudan ayıran bir ağ mimarisidir. Her bir istemci yazılımı, sunucuya ya da uygulama sunucusuna isteklerini (request) gönderir.

Bu fikrin pek çok çeşitli uygulaması olmasına karşın, en güzel örneği İnternet üzerindeki Web sayfalarıdır. Bir web sayfası incelenirken, bilgisayar ve web tarayıcısı istemci olarak adlandırılır. Web sayfasını oluşturan gelişmiş bilgisayarlar, veritabanları ve uygulamalar da sunucu olarak adlandırılır. Web tarayıcısı, web sitesinden bir istekte bulunur ve sunucu istenen bilgileri toplar ve onu bir web sitesi şekline getirerek web tarayıcısına geri yollar, kullanıcılar da ekranda web sitesini görmüş olur.

Bir istemci/sunucu mimarisi, ölçeklenebilir bir mimari sunmayı amaçlar. Böylece ağdaki her bir bilgisayar bir istemci ya da sunucu rolünü üstlenir. Sunucu yazılımı genelde, fakat her zaman değil, bir iş yazılımı için adanmış güçlü bir bilgisayarda çalışır. İstemci yazılımı ise genelde sıradan bir PC veya işistasyonunda çalışır.  İstemciler gerek duydukları verinin pek çoğunu ya da tamamını uygulama sunucusundan isterlerler. Mesela; ayar dosyaları, stok verileri, iş uygulama yazılımları gibi.

Sunucu'nun özellikleri:
Pasif (köle)
İstekleri bekler
İstek olduğunda bilgiyi sunar ve cevap yollar

İstemcinin özellikleri:
Aktif (efendi)
İstekleri gönderir
Cevap dönene kadar bekler

Sunucular durumsuz (stateless) veya durumlu (stateful) olabilir. Durumsuz bir sunucu, istekler arasında bilgi tutmaz. Mesela statik HTML sayfalarını sunan bir HTTP sunucusu gibi. Fakat durumlu bir sunucu, kendisine gelen istekler arasında bilgi tutar. Bu bilgi küresel (global) veya oturum (session) bazlı olabilir. Örneğin Apache Tomcat sunucusu gibi.

İstemci ve sunucu arasındaki ilişki genelde ardışık diyagramlar (sequence diagram) ile belirlenir ve bu diyagramlar UML standardına uygun yapılır.

Bir diğer ağ mimarisi ise peer-to-peer yapılar olarak karşımıza çıkar. Burada her bir düğüm, hem istemci hem de sunucudur ve hepsi de aynı sorumluluğa sahiptirler. Hem istemci/sunucu mimarisi hem de peer-to-peer mimarisi günümüzde çok fazla kullanılmaktadır. Her ikisinin de avantaj ve dezavantajları vardır.

Genel bir istemci/sunucu mimarisinde iki adet düğüm vardır ve bu yüzden iki-katmanlı mimari olarak adlandırılır. Bazı ağlarda üç düğümlü bir yapı olabilir. Mesela islemci, uygulama sunucusu ve veritabanı sunucusundan müteşekkil bir ağda üç adet düğüm vardır ve bu yapı üç-katmanlı mimari olarak adlandırılır.

Genelde n-katmanlı ya da çok-katmanlı mimarilerde iş mantığının farklı fonksiyonları için her bir hizmetle sorumlu ayrı bir sunucu görevlendirilir. Çok-katmanlı mimarinin iki-katmanlı mimariye göre avantajı daha iyi yük dengeleme sunması ve daha çok ölçeklenebilir olmasıdır. Dezavantajları ise ağa daha fazla yük getirmesi ve programlama ve test aşamalarının daha zor gerçekleştirilmesidir.

İstemci/sunucu mimarilerde adresleme çeşitli yöntemler ile gerçekleştirilir:
 Makine proses adreslemesi (machine process adressing): adresler şu şekilde bölümlenir: proses@makine. Yani 56@453 ifadesi, 453 nolu bilgisayardaki 56 nolu proses'i işaret eder.
 İsim sunucusu (name server): İlgili alandaki (domain) sunucuların isimlerini ve adreslerini indeksler.
 Hedefbulma paketleri (Localization packets): Bir dağıtık sistemteki tüm bilgisayarlara gönderilen broadcast mesajlarıyla hedef bilgisayarların adreslerinin öğrenilmesidir.
 Tüccar (trader): Bir dağıtık sistemdeki hizmetleri indeksleyen bir sistemdir.

Uygulama katmanı protokolleri

Koşutzamanlı hesaplama
Dağıtık hesaplama

İstemci-sunucu


Liz Behmoaras (d. 1950, İstanbul), Yahudi asıllı Türk yazar, çevirmen, gazeteci ve köşe yazarıdır.

Röportaj derlemeleri, biyografiler ve romanlar yazdı. Türkiye'de Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş döneminde yaşamış kişilerin hayatını konu alan biyografik eserleri ile tanınmıştır.

Yaşamı
1950 yılında İstanbul'un Şişli ilçesinde doğdu. Ailesi ona, babaannesi Eliza'nın kısaltması olan "Lizi" adını verdi.  Yazı hayatında "Liz" adını kullandı. Babası tekstil tüccarı Nesim Katalan, annesi Jaklin Anavi'dir.  Fransızca, Türkçe, İspanyolca ve Rumca konuşulan bir evde büyüdü.  İlkokulu, Şişli Terakki'nin karşısında bir binada yer alan Özel Aydın Okulu'nda okudu; ardından Notre Dame de Sion Fransız Lisesi'ne devam etti.

Lise'den mezun olduktan sonra çevirmenlik yaptı ve yabancı dil dersleri verdi. Yazı hayatına çevirileriyle girdi. Fransızca'dan Türkçeye  eserlerini çevirdiği yazarlar arasında Simone de Beauvoir, Ivan Illich, Marie Cardinal ve Paul Valery de vardır.

1986-1996 yılları arasında Şalom gazetesinin kültür servisinde editör olarak çalıştı.  Nokta Dergisi'nde, Yeni Yüzyıl ve Cumhuriyet gazetelerinde, ayrıca  Liberation, L'Arche ve Tribune Juive adlı Fransız gazetelerinde yazılar yazdı.

İlk kitabı Türkiye'de Aydınların Gözüyle Yahudiler  1993 yılında yayımlandı. Bu kitapta Türkiye'deki Yahudiler hakkında Türkiye'de edebiyatçılar ve aydınlar ile yaptığı söyleşileri bir araya getirdi. İkinci kitabı Yüzyıl Sonu Tanıklıkları da bir röportaj derlemesi idi. Söyleşi kitaplarından sonra biyografi türünde eserler vermeye geçti.  1997 yılında yayımlanan Kimsin Jak Samanon? adlı kitabında büyükannesinin anılarını topladı. Bu kitapta yüzyılın başında Türkiye'deki Yahudi cemaatinin yaşam biçimini, sorunlarını, içinde bulunduğu ortamın bireyleriyle ilişkilerini ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında meydana gelen politik olaylara bakışını aktardı. Ardından Mazhar Osman'ın,  Moiz Kohen'in,  Suat Derviş'in biyografilerini yazdı. Suat Derviş biyografisi, Bulgarca ve Arapça 'ya çevrildi. İlk romanı Sevmenin Zamanı 2011 yılında yayımlandı. Diğer romanları Alman Subayın Evi (2015), Sen Bir Başka Gittin (2017), Lale Puding Shop (2020) adlarını taşır.  Röportaj derlemeleri ve romanlarında  kimlik sorunsallığını sorgulamayı amaçlamıştır.

Yazdığı kitaplar
 Türkiye'de Aydınların Gözüyle Yahudiler
 Kimsin Jak Samanon?
 Yüzyıl Sonu Tanıklıkları
 Bir Kimlik Arayışının Hikâyesi
 Suat Derviş Efsane Bir Kadın ve Dönemi
 Mazhar Osman Kapalı Kutudaki Fırtına
 Yüzyıl Sonu Tanıklıkları Akdenizlilik, Kimlik ve Entelektüalizm Üzerine...
 Yalnız Değilsin (Alev Alatlı, Ayşe Kulin ve Nurşen Mazıcı ile birlikte)
 Sen Bir Başka Gittin

Kaynakça

1950 doğumlular
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
İstanbul doğumlu gazeteciler
Türk köşe yazarları
Türk çevirmenler
Türk feministler
Türkiye Yahudileri
Yahudi asıllı Türk yazarlar
Notre Dame de Sion Fransız Lisesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Resim aranan yazarlar
İstanbul doğumlu yazarlar
Fransızcadan Türkçeye çeviri yapanlar
Türk kadın gazeteciler
İstanbul doğumlu çevirmenler

Lizi Behmoaras


الخطوط الجوية الإثيوبية  هي شركة الطيران الوطنية الإثيوبية، وأكبر شركة طيران في افريقيا من حيث عدد المسافرين. يقع مقر الشركة الرئيسي في العاصمة الإثيوبية أديس أبابا، وتتخذ من مطار بولي الدولي بالعاصمة مركزاً لعملياتها، يرجع تاريخ إنشاء الشركة إلى عام 1945.

اتجاه الشركة

الأسطول
اعتبارًا من ديسمبر 2022، يتكون أسطول الخطوط الجوية الإثيوبية من الطائرات التالية:

الوجهات
اعتبارًا من يونيو 2020، تقوم الإثيوبية بالطيرن ل127 رحلة دولية و22 وجهة محلية و58 وجهة شحن. تخدم الإثيوبية وجهات في إفريقيا أكثر من أي شركة طيران أخرى.

اتفاقيات الرمز المشترك
أبرمت الخطوط الجوية الإثيوبية اتفاقية الرمز المشترك مع شركات الطيران التالية:

 خطوط إيجة الجوية
 طيران كندا
 طيران الصين
 إير كوت ديفوار
 طيران أوروبا
 طيران الهند
 خطوط كل اليابان الجوية
 خطوط آسيانا الجوية
 أسكاي
 الخطوط الجوية النمساوية
 أزول البرازيل
 مصر للطيران
 إل عال
 طيران ناس
 إيتا (شركة طيران)
 الخطوط الجوية الكويتية
 الخطوط الجوية الموزمبيقية
 لوفتهانزا
 Malawi Airlines
 الخطوط الجوية الماليزية
 الطيران العماني
 الخطوط الجوية الرواندية
 الخطوط الجوية الإسكندنافية
 خطوط شينزين الجوية
 الخطوط الجوية السنغافورية
 خطوط جنوب أفريقيا الجوية
 الخطوط الجوية السريلانكية
 تاب برتغال
 الخطوط الجوية التركية
 الخطوط الجوية المتحدة

الخدمات
تتوفر الخطوط الجوية الإثيوبية على صالتين في مطار بولي الدولي. يمكن لمسافري كلود نانين استخدام صالة كلود ناين، حيث يتم تزويدهم بمجموعة متنوعة من وسائل الراحة، فضلاً عن أجهزة الكمبيوتر الشخصية وخدمة الوايفاي. كما يمكن لحاملي بطاقات شيبا مايلز من الفئة الذهبية أو الفضية الاستفادة من مرافق صالات شيبا مايلز.

مراجع

أعضاء إياتا
تأسيسات سنة 1945 في إثيوبيا
تحالف ستار
شركات طيران أثيوبية
شركات طيران أسست سنة 1945
شركات طيران حكومية
شركات مقرها في أديس أبابا

الخطوط الجوية الإثيوبية


Lila Iké (née Alecia Tameka Grey, à ) est une auteure-compositrice-interprète de reggae jamaïcaine .

Biographie

Lila Iké est originaire de  en Jamaïque. Elle est élevée dans une famille monoparentale par sa mère, qui lui transmettra sa passion pour la musique. Elle explique : "ma mère était une fanatique de musique - elle avait de la musique à fond dans la maison tous les jours, du petit matin jusqu'au soir. [...] Je me rends compte que c'était son moyen de se réconforter". Elle grandit en écoutant des styles de musiques variés tels que le reggae, le ska et la soul .

C'est en déménageant à Kingston pour poursuivre ses études universitaires que Lila Iké découvre la scène. Elle choisit son nom d'artiste 'Lila Iké' qui fait référence au nom nigérian Ikechukwu qui signifie 'Dieu est puissant'. Par la suite, Lila Iké fait connaissance avec Protoje avec qui elle travaillera pour la sortie de son premier EP le 15 mai 2020, The ExPerience.

Carrière musicale

Lila Iké se fait tout d'abord connaître au grand public sur une collaboration avec l'artiste Royal Blu sur le titre Believe. C'est avec ses singles Second Chance (2018) et Where I'm Coming From (2019) que Lila Iké gagne en visibilité.
Elle confirme son succès avec son EP, The ExPerience.

Discographie

Album
 2020 : The ExPerience

Singles
 2016 : Royal Blu - Believe (feat Lila Iké)
 2017 : Biggest Fan
 2017 : Biggest Dub
 2017 : Gotti Gotti
 2018 : Second Chance
 2019 : Protoje - Not Another World (feat Lila Iké & Agent Sasco)
 2019 : Sweet Inspiration
 2020 : I Spy
 2021 : Thy Will (feat Skillibeng)
 2021 : Protoje - Still Blooming (feat Lila Iké & IzyBeats)
 2021 : Batty Rider Shorts
 2021 : WSTRN - Never Leave (feat Lila Iké)
 2022 : True Love

Notes et références

Liens externes

Naissance en Jamaïque
Chanteur jamaïcain de reggae

Lila Iké


Jean Marie Dongou Tsafack (* 20. April 1995 in Douala) ist ein kamerunischer Fußballspieler.

Karriere
Jean Marie Dongou kam im Jahr 2008 über die Samuel Eto'o-Stiftung zum FC Barcelona. Die Scouts des FC Barcelona hatten ihn in seiner Heimat Kamerun bei drei Jugendturnieren beobachtet. In der Jugend des FC Barcelona vollbrachte er das Kunststück, in einem Jahr für drei verschiedene Altersklassen zu spielen, wie es Lionel Messi bereits einmal geschafft hatte. Einige Experten verglichen Dongous Talent daraufhin mit dem von Lionel Messi im selben Alter. Die Saison 2010/11 begann Dongou als Spieler der B-Jugend, verzeichnete aber auch Einsätze für die A-Jugend, die am Ende der Saison die Meisterschaft gewann.

In der Saison 2011/12 gehörte er offiziell dem Kader der A-Jugend des FC Barcelona an. Ende Januar 2012 führte er dort die Torschützenliste in der Gruppe 3 der División de Honor an. Zudem nahm er mit der A-Jugend an der erstmals ausgetragenen NextGen Series, einem europäischen U-19-Vereinswettbewerb, teil. Mit seiner Mannschaft erreichte er bei diesem Turnier das Viertelfinale und wurde am Ende mit sieben Treffern Torschützenkönig.

Am 28. Januar 2012 debütierte Dongou im Alter von 16 Jahren für die B-Mannschaft des FC Barcelona. Beim Zweitligaspiel gegen SD Huesca wurde er in der 85. Minute für Rodri eingewechselt. Knapp zwei Monate später erzielte er bei seinem achten Einsatz als Einwechselspieler sein erstes Tor für Barcelona B. Durch diesen Treffer gewann seine Mannschaft mit 2:1 gegen CD Alcoyano.

In der Copa del Rey 2013/14 gab Dongou sein Debüt für die erste Mannschaft und besiegelte mit seinem Tor einen 4:1-Auswärtserfolg über den FC Cartagena. In der UEFA Champions League 2013/14 kam er im abschließenden Gruppenspiel gegen Celtic Glasgow (6:1) zum Einsatz.

Sein erstes Ligaspiel für den FC Barcelona bestritt Dongou am 19. Januar 2014 gegen UD Levante. Das Spiel in Valencia endete 1:1. Für seine Leistungen in der Saison 2013/14 wurde Dongou als bester afrikanischer Spieler der Segunda División ausgezeichnet.

Anfang 2016 wechselte Dongou in die Segunda División zu Real Saragossa.

Titel und Erfolge
Persönliche Auszeichnungen:
 Bester afrikanischer Spieler der Segunda División: 2013/14

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (FC Barcelona)
Fußballspieler (Real Saragossa)
Fußballspieler (Gimnàstic de Tarragona)
Fußballspieler (CD Lugo)
Kameruner
Geboren 1995
Mann

Jean Marie Dongou


نهر الزهراني ينبع من نبع الطاسة في جبل صافي قرب اللويزة وجرجوع في اقليم التفاح ويصب في البحر الأبيض المتوسط عند ساحل الزهراني جنوب الغازية ويبلغ طوله 25 كيلومتر.
 يجري نهر الزهراني في خراج بلدات جرجوع، عربصاليم، كفررمان، حبوش، حومين الفوقا، قرية عزة, دير الزهراني، كفروة، قرية الحجة وصولاً إلى ساحل الزهراني عند مصبه في البحر.
 تغزر مياه نهر الزهراني في الشتاء ويشح إلى حد الجفاف كلياً في الصيف حيث أن مصلحة مياه نبع الطاسة أصبحت تستخدم مياه النبع كاملة لتغذي بها قرى منطقتي النبطية وجزين وعددها 54 قرية وذلك منذ العام 1970.
 وكانت تنتشر على جانبي النهر 27 مطحنة قمح قديمة من النبع حتى الحجة إلا انها توقفت منذ السبعينات بعدما شحت المياه ويبست البساتين المحيطة بالنهر وتعرضت المطاحن لغارات الطيران الحربي الصهيوني وخصوصاً عند مثلثـ عربصاليم ـ حبوش - حومين الفوقا.

مراجع

زهراني
جبل عامل

نهر الزهراني


Silan er en kemisk forbindelse med formlen SiH4. Silan kan opfattes som en siliciumanalog forbindelse til metan.

Ved stuetemperatur er en silan i gasform, og den er selvantændende ved kontakt med luften. Gassen er foreslået som en forklaring på fænomenet en lygtemand.

Ved temperaturer over 420 °C dekomponerer silan til silicium og hydrogen. Stoffet er benyttes en del i halvlederindustrien til at påføre tynde lag af rent silicium på forskellige materialer.

Siliciumforbindelser
Brintforbindelser

Silan


Peder Skrams Gade er en gade i Indre By i København, der går fra Heibergsgade til Havnegade. Gaden er primært bebygget med etageejendomme med enkelte forretninger. Desuden er der et par hoteller.

Gaden ligger i kvarteret Gammelholm. Området var indtil 1859 en del af Orlogsværftet men blev derefter bebygget med etageejendomme i 1860'erne og 1870'erne. I den forbindelse blev der anlagt ni nye gader, der overvejende blev opkaldt efter søhelte og teaterpersoner. Peder Skrams Gade blev således i 1868 opkaldt efter adelsmanden og admiralen Peder Skram (død 1581), der deltog i Grevens Fejde og Den Nordiske Syvårskrig.

Bebyggelse

Peder Skrams Gade starter ved Heibergsgade ved en punkt, hvor denne knækker, og hvor Herluf Trolles Gade også støder op til den. På grunden mellem de tre gader opførte murermester Weber ejendommen Heibergsgade 10-12 / Peder Skrams Gade 1 / Herluf Trolles Gade 2 i 1879. Ejendommens kælder, stue og førstesal er kvaderfuget, og flere steder er første, anden og tredje sal fremspringende. Bygningen tilhører nu andelsboligforeningen Peder Skrams Gård. I nr. 2 på hjørnet af Harald Landers Gade overfor ligger der en etageejendom, der blev opført i 1870. Facaden er rigt dekoreret med balustrader, volutter og frontoner. Udstillingsstedet Q under Det Kongelige Danske Kunstakademis Billedkunstskoler holder til i stueetagen.

Nr. 3 blev opført af murermester Weber i 1879. Facaden er dekoreret med pilastre mellem vinduerne på anden og tredje sal. Grænseforeningens Hus ved siden af i nr. 5 blev opført i 1879 for grosserer Emil Hertz. Hjørneejendommen Holbergsgade 11 / Peder Skrams Gade 11 blev opført i 1877 for grosserer Olivarius og tømrermester F. Hansen. Den er dekoreret med ikke mindre end 44 løvehoveder, der er opsat parvist ved vinduerne på første sal. Peder Skrams Gade 12 / Holbergsgade 9 overfor blev opført efter tegninger af arkitekten Johan Schrøder i 1871.

Hjørneejendommen Peder Skrams Gade 14 / Holbergsgade 12 er fra 1871. Den er opført i røde mursten med vinduer, der er indrammet af sandsten. Stueetagen er dækket med kvaderfugning i granit, der også omkranser hjørnefaget. Peder Skrams Gade 13 / Holbergsgade 14 overfor blev opført efter tegninger af Vilhelm Klein for manufakturhandler Volmer i 1874. Den er forsynet med balustrader under vinduerne på første sal og et par på tredje sal. Fjerde sal er tilbagetrukket men med en fremstående kvist på hjørnet. Nr. 15 ved siden af er også opført efter tegninger af Vilhelm Klein for manufakturhandler Volmer i 1874. Den gør sig bemærket ved sin blå facade med hvidt indrammede vinduer.

I nr. 19 ligger Hotel Maritime, der skiller sig noget ud fra gadens øvrige bygninger med sin forholdsvis enkle grå facade. Bygningen er da også væsentlig yngre end naboerne, idet den først blev opført i 1953 efter tegninger af Mogens Iversen. Indtil 2012 holdt Søfolkenes Mindehotel til her. I nr. 24 ligger Best Western Hotel City Copenhagen. Bygningen blev opført i 1873 for brødrene Andersen. Hotellet åbnede i 1955 og har været i familieeje lige siden. Siden 1977 ejes hotellet af John Mortensen. Han er en stor jazzentusiast, så der er mange portrætter af kendte jazzmusikere på hotellet.

Beboere
Skuespilleren Peter Schram boede i nr. 2 fra 1878 til sin død i 1895. Han var tilknyttet det nærliggende Det Kongelige Teater gennem flere årtier. Forfatteren og sproglæreren Arthur Abrahams boede i samme bygning fra 1874 til 1880. Arkitekten Vilhelm Dahlerup boede i nr. 8 fra 1875 til 1881. Han har tegnet en række af byens kendte bygninger, blandt andet Det Kongelige Teaters nuværende bygning sammen med Ove Petersen. Kammersanger Emil Holm boede i samme ejendom fra 1914 til 1939, herunder sin tid som Statsradiofoniens første driftsleder fra 1925 til 1937. Skuespilleren Emil Poulsen boede i nr. 23 fra 1874 til 1887. Han medvirkede blandt som karakterskuespiller i stykker af Holger Drachmann og Henrik Ibsen. Den tidligere balletdanserinde Juliette Price boede i nr. 26 fra 1889 til 1902. Hun havde haft en del succes som ung men var blevet invalid efter et uheld.

I 1940'erne boede L.C. Klitteng, kaldet Læsøbageren, på et pensionat i nr. 17. Han havde levet et eventyrligt liv, hvor han havde populariseret dansk wienerbrød en række steder i verden. Hakon Mielche skrev hans biografi Jorden rundt med Morgenbrød i 1944. L.C. Klitteng var på det tidspunkt 67 år og blind, men hans hjem var fuldstændigt dekoreret af billeder fra hans storhedstid og af de kendte personer, han havde mødt. Dertil kom introduktionsskrivelser, mapper med avisudklip og en forgyldt ørn i træ fra det konditori i Malmö, hvor succesen begyndte.

Litteratur
 København før og nu - og aldrig, bind 2 Gammelholm og Frederiksholm af Steffen Linvald. Forlaget Palle Fogtdal, 1987.

Eksterne henvisninger

 Peder Skrams Gade på Indenforvoldene.dk

Noter

Gader i Indre By (København)
Gammelholm

Peder Skrams Gade


Ljubav u doba kolere (špa. El amor en los tiempos del cólera), roman kolumbijskog pisca i nobelovca Gabriela Garcije Marqueza, prvi put objavljen 1985.

Tematizira ljubav i brak Fermine Daze i Juvenala Urbina, praćene teškoćama, ali i poštovanjem i iskrenom privrženošću. Fermina Daze je istovremeno i životna ljubav Florentina Arize, koji ju je upoznao još kao mladić; Fermina je tada odbila njegova udvaranja kako bi se udala za doktora Urbina, dijelom pod očevim pritiskom. Florentino čeka na svoju ljubav više od pola stoljeća. Nakon 53 godine, 7 mjeseci te 11 dana i noći, odlazi s Ferminom na romantično krstarenje rijekom.

Roman je pisan nenametljivim stilom. Radnja je smještena na karipsku obalu. Karakterizira ga cikličko pripovijedanje kojim Marquez zadržava atmosferu dramatičnosti. Niz sporednih likova je komično prikazan, a emocije glavnih junaka autor dočarava sinestetički. Smatra se da je neobičnom pričom o ljubavi na duge staze Marquez dosegao književnu zrelost. Prema romanu je snimljen i istoimeni film koji se drži bitno manje uspjelim u odnosu na književni predložak u kojem je ulogu Florentina Arize utjelovio Javier Bardem.

Vidi još
 Sto godina samoće
 Sjećanje na moje tužne kurve
 Tetka Julija i piskaralo
 Hispanoamerički boom

Izvori

Španjolska književnost

Ljubav u doba kolere


Marilyn Bowering (* 13. April 1949 in Winnipeg, Manitoba, Kanada) ist eine kanadische Dichterin, Schriftstellerin und Dramatikerin.

Leben

Marilyn Bowering wurde in Winnipeg, Manitoba, geboren und wuchs später in Victoria, British Columbia, auf. Nachdem sie mehrere Jahre in Sevilla, Spanien, lebte, wohnt sie gegenwärtig sie in Sooke, British Columbia. Die Schriftstellerin ist verheiratet und hat eine Tochter.

Nach zahlreichen Nominierungen gewann Bowering 1998 den zu den BC Book Prizes gehörenden Ethel Wilson Fiction Prize für ihr Werk Visible Worlds.

Zwei ihrer Romane wurden ins Deutsche übersetzt, einer ins Finnische.

Werk

 Romane
 The Visitors Have All Returned – 1979
 To All Appearances a Lady – 1989
 Visible Worlds – 1997
 Die Wahrheit der Welt. Deutsch von Kristian Lutze, Goldmann, München 1999, ISBN 3-442-75025-3.
 Cat's Pilgrimage – 2004
 Der grüne Glasstein. Deutsch von Leon Mengden, btb, München 2007, ISBN 978-3-442-73402-3.
 What It Takes to Be Human – 2007

 Gedichte
 The Liberation of Newfoundland – 1973
 One Who Became Lost – 1976
 The Killing Room – 1977
 The Book of Glass – 1978
 Sleeping With Lambs – 1980
 Giving Back Diamonds – 1982
 The Sunday Before Winter – 1984
 Grandfather was a Soldier – 1987
 Anyone Can See I Love You – 1987
 Calling All the World – 1989
 Love As It Is – 1993
 Autobiography – 1996
 Human Bodies: Collected Poems 1987–1999 – 1999
 The Alchemy of Happiness – 2003
 Green – 2007

 Anthologien
 Many Voices, An anthology of contemporary Canadian Indian Poetry, zusammen mit David Day. 1977

 Dramen
 Anyone Can See I Love You – 1988
 Hajimari-No-Hajimari, four myths of the Pacific Rim – 1986
 Temple of the Stars – 1996

 Hörfunkproduktionen
 Grandfather was a Soldier – 1983
 Anyone Can See I Love You – 1986
 Laika and Folchakov, a Journey in Time and Space – 1987
 A Cold Departure, the Liaison of George Sand and Frederic Chopin – 1989

 Libretto
 Marilyn forever. Kammeroper 2010–2013, Musik Gavin Bryars, Libretto Marilyn Bowering

Auszeichnungen und Nominierungen
 1978: National Magazine Award for Poetry, Gold
 1984: nominiert für den Governor General's Award for Fiction (The Sunday Before Winter)
 1989: National Magazine Award for Poetry, Silver
 1989: Shortlist: Books in Canada First Novel Award (To All Appearances a Lady)
 1994: Long Poem Prize, The Malahat Review
 1997: Pat Lowther Award for poetry, (Autobiography)
 1997: nominiert für den Governor General's Award fo Fiction(Autobiography)
 1997: nominiert für den  Dorothy Livesay Poetry Prize (Autobiography)
 1998: Ethel Wilson Fiction Prize, (Visible Worlds)
 1999: Shortlist für den Orange Prize, (Visible Worlds)
 2004: Shortlist für den Dorothy Livesay Poetry Prize, 2004 (The Alchemy of Happiness)
 2007: Shortlist für den Ethel Wilson Fiction Prize (What It Takes to Be Human)

Weblinks
 Homepage von Marilyn Bowering. Aufgerufen am 26. September 2012.

Einzelnachweise

Autor
Drama
Roman, Epik
Lyrik
Literatur (Englisch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Kanadische Literatur
Kanadier
Geboren 1949
Frau

Marilyn Bowering


Republika Hrvatska i Republika Irak održavaju diplomatske odnose od 4. siječnja 2005. Sjedište veleposlanstva je u Bagdadu.

Veleposlanici

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Irak na stranici MVEP-a

Izvori

Irak

Popis hrvatskih veleposlanika u Iraku


Comitatus is the Latin term for an armed escort or retinue.

Comitatus may also refer to:
 Comitatus (First Bulgarian State), areas in the First Bulgarian Empire
 Comitatus (Kingdom of Hungary), counties in the Kingdom of Hungary
 Comitatenses, armies of the late Roman Empire
 Posse comitatus (disambiguation), various meanings
 Comitatus: A Journal of Medieval and Renaissance Studies, published by the UCLA Center for Medieval and Renaissance Studies

See also

 Comes, Latin epithet for a companion or hero
 County, a geographical region of a country
 Retinue, a body of persons "retained" in the service of a noble or royal person

Comitatus (disambiguation)


Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş., Türkiye'nin Kablo TV ve tek uydu operatörüdür.

Türksat A.Ş., Türk Telekom'un özelleştirilmesi sürecinde, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'na  16 Haziran 2004 tarih ve 5189 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 5. maddesi ile eklenen ek 33. madde uyarınca, ulusal egemenlik kapsamındaki uydu yörünge pozisyonlarının hakları, yönetimi ve işletme yetkisine sahip olmak ve bununla ilgili yükümlülükleri yerine getirmek, adına kayıtlı ve diğer operatörlere ait uyduları işletmeye vermek ve bu alanlarda faaliyet göstermek üzere kurulmuştur.

Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş., 2 Temmuz 2004 tarih ve 5189 sayılı kanunun Ek 33. maddesi uyarınca kurulmuş 22 Temmuz 2004 tarihi itibarıyla da faaliyete geçmiştir. Bu kanun gereğince uydu işletmeciliği Türk Telekom'dan alınıp Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş.'ye verilmiştir. Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş., bir özel hukuk tüzel kişisi olmakla birlikte tamamı devlete ait bir şirkettir. Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. devlet adına uydu işletmeciliği yapmaktadır. Uydunun kontrol ve denetim hakkı da Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş.'ye aittir.

800 civarında televizyon ve radyo data yayını vardır. Şirket; televizyon ve radyo yayıncılığı, Kablo TV hizmeti, internet bağlantısı, veri transferi, VoIP gibi hizmetleri sunmaktadır.

Uydu Filosu ve Özellikleri
Türkiye'nin ilk uydusu Türksat 1A, 24 Ocak 1994 tarihinde fırlatılmış ve kalkışından 12 dakika sonra infilak etmiştir. Türksat 1B uydusu da aynı yıl içinde gönderilmiştir. Şirketin üçüncü uydusu Türksat 1C, 1996 yılında hizmete alınmıştır. Türksat 2A (Eurasiasat 1) uydusu ise 10 Ocak 2001 tarihinde fırlatılmıştır. Türksat 1C ile aynı konumda görev yapmıştır.

Türksat 3A uydusu, 13 Haziran 2008 saat 01:05'te  Türksat A.Ş. ile Fransız iletişim sirketi Thales Alenia Space arasında imzalanan sözleşmeye bağlı olarak Fransız Guyanası'ından fırlatılmıştır.

Türksat 4A uydusu, 14 Şubat 2014 saat 23.09'da Kazakistan'da bulunan Baykonur Uzay Üssü'nden Proton taşıyıcı roketiyle fırlatıldı. 4 Ay boyunca 50.0° Doğu boylamında test edildi. 9 Haziran 2014 tarihinde test yörüngesinden ayrılıp asıl görev yapacağı 42.0° Doğu boylamındaki yerine yerleşti. Haziran 2014 sonunda hizmet vermeye başladı. 15 Temmuz 2014'te Türksat 2A'daki yayınları devralması planlanmaktaydı fakat Türksat A.Ş.'den yapılan açıklamada ramazan ayı nedeniyle yayıncı kuruluşlar ve izleyici talepleri nedeniyle aktarmaların ileri bir tarihe ertelendiği açıklandı. Fakat Türksat A.Ş. tarafından 11 Eylül 2014 tarihinde yapılan açıklamada 17 Eylül 2014 tarihini 18 Eylül 2014'e bağlayan gece yarısı Türksat 2A'dan  Türksat 4A'ya kanal geçişlerinin yapılacağını açıkladı ve de 17 Eylül 2014 tarihini 18 Eylül 2014'e bağlayan gece yarısı Türksat 2A'dan Türksat 4A'ya kanal geçişleri gerçekleşti.

Geçmişten Günümüze Uydu Filosu

Ömrünü Tamamlamış Uydular

Türksat A.Ş.; 42.0° Doğu ve 50.0° Doğu  yörüngesinde sahip olduğu Türksat 3A, Türksat 4A ve Türksat 4B haberleşme uydularını işletmektedir. Türksat A.Ş. ayrıca 31.0° Doğu yörüngesinde kiraladığı Eutelsat 31A uydusuyla faaliyetlerine devam etmektedir. Şu anda yapım aşamasında olan  Türksat 5A ve Türksat 5B uydularının ise 42.0° Doğu yörüngesinde hizmet vermesi ve 2018 ve 2019 yıllarında uzaya gönderilmesi planlanmaktadır.

Türksat 3A
Türksat 3A 13 Haziran 2008 tarihinde Fransız Guyanası'ndaki Guyana Uzay Merkezi'nden fırlatılmıştır. Türksat 3A uydusu 16 Temmuz 2008 tarihi itibarıyla faaliyetlerine başlamıştır. 42.0° Doğu yörüngesinde hizmet veren Türksat 3A haberleşme uydusu, Türkiye başta olmak üzere tüm Avrupa, Kuzey Afrika ile tüm Türk Cumhuriyetlerinin yanı sıra Çin sınırına kadar uzanan bir kapsama alanına sahiptir. Türksat 3A haberleşme uydusu Ku frekans bandında veri haberleşme hizmetleri de sunmaktadır. Türksat 3A haberleşme uydusu, coğrafi koşullar nedeniyle radyolink ve kablo iletişim altyapısı mevcut olmayan bölgelere VSAT terminalleri aracılığıyla internet, ses ve görüntü hizmetlerinin götürülmesi için kullanılabilmektedir.

Türksat 4A
Türksat 4A ve Türksat 4B haberleşme uydularının tedariki için 7 Mart 2011 tarihinde Mitsubishi Electric firması ile sözleşme imzalanmıştır. Türksat 4A uydusu 14 Şubat 2014 tarihinde Kazakistan'ın Baykonur Uzay Üssü'nden Proton roketiyle uzaya gönderilmiştir. Türksat 4A BSS frekans bandında; Türkiye, Kuzey Afrika, Avrupa, Ortadoğu ve Asya'yı, FSS frekans bandında ise Sahra Altı Afrika bölgelerini kapsamaktadır. Türksat 4A uydusu üzerinde ayrıca Ka bandı da kullanılmaktadır. Türksat 4A uydusuyla daha önce hizmet verilemeyen Sahra Altı Afrika'ya da Türksat 4A aracılığıyla DTH, SNG, VSAT gibi hizmetlerin sunulması mümkün olmuştur. Türksat 4A'nın, 42.0° Doğu yörüngesinde 2016 yılı başında ömrünü tamamlaması beklenen Türksat 2A'nın yerini alması planlanmıştır. Bu yörüngedeki Türksat uyduları üzerinden yayın yapan televizyon 2014 yılı sonu itibarıyla 580'e ulaşmıştır.

Türksat 4B
50.0° Doğu boylamında hizmet vermesi planlanan olan Türksat 4B uydusunun üretimi ve testleri 4 Haziran 2014 tarihi itibarıyla tamamlanmıştır. 16 Mayıs 2014'teki Proton roketi arızası sonrası durdurulan fırlatmalar, 28 Eylül 2014 tarihinde tekrar başlamıştır. Türksat 4B uydusunun 2015 yılı içerisinde uzaya fırlatılması planlanmaktadır. Türksat 4B uydusu; Türkiye, Afrika, Avrupa, Orta Doğu ve Güney Batı Asya'yı kapsama altına alacaktır. Türksat 4B uydusu üzerinden Ku frekans bandında televizyon yayıncılığına ilave olarak Ka frekans bandındaki spot kapsama alanları ile yüksek hızlı ve daha düşük maliyetlere sahip internet erişim hizmetleri sunulması planlanmaktadır. Türksat 4B uydusuyla birlikte 50.0° Doğu yörüngesinde ilk defa bir Türksat uydusu yer alacaktır.

Türksat 5A
Türksat 5A uydusunun 31.0° Doğu yörüngesinde faaliyet göstermesi planlanmaktadır. Türksat 5A uydusunun temini için gerekli teknik hazırlık komisyonu oluşturulmuş, potansiyel uydu üreticileri belirlenerek, RFI (Request For Information) dokümanları gönderilmiştir. Şubat 2015 itibarıyla uydu üretici firmalarından gelen cevaplar değerlendirilmektedir. Türksat 5A ve 5B uyduları sözleşmesi 9 Kasım 2017 tarihinde imzalandı. Uydu 8 Ocak 2021 Cuma günü Türkiye saati ile 05.15'te Cape Canaveral Üssü'nden başarıyla fırlatıldı.

Yasal Yükümlülükler ve Faaliyet Alanları

Uydu Hizmetleri
Türksat A.Ş. 8 Ekim 2005 tarih ve 25960 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2005/9481 karar sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla; ulusal uydu programı ve insan kaynağı yetiştirme konularında yetkilendirilmiştir. Buna göre; yurt içinde kurulan ve kurulacak uydu üretim tesislerinde, uyduların ve alt sistemlerinin üretilmesi, entegrasyonu, test edilmesi, uydu ve uzay teknolojilerinde ülke ihtiyaçlarını karşılamak üzere uzman iş gücünün yurt içinde ve yurt dışında yetiştirilmesi ve istihdamı, yeni pazarlara girilmesi, uydu pazarındaki etkinliğin artırılması ve uydu alanında Dünya'daki gelişmelerden uzak kalınmaması amacıyla yeni şirket kurulması veya kurulu bulunan şirketlere ortak olunması veya satın alınması hususlarında Türksat A.Ş. yetkilendirilmiştir.

Kablo TV
21 Nisan 2005 tarih ve 5335 sayılı Kanun Geçici 10. maddesi uyarınca, kablo altyapısı ve bu altyapı üzerinden yürütülen hizmetler Türk Telekom'dan Türksat A.Ş.'ye devredilmiştir. Böylece, Türksat A.Ş. uydu operatörlüğünün yanı sıra, kablo operatörlüğü görevini de üstlenmiştir.

2005 yılı Temmuz ayı itibarıyla Kablo TV'yi Türk Telekom'dan devralmıştır.

23 ilde yerli ve yabancı televizyon kanallarından oluşan yayınları fiberoptik ve koaksiyel kablolardan oluşan altyapı aracılığı ile aktarılan televizyon yayınları hizmetidir.

Türksat A.Ş. Analog Kablo TV adı altında 30 civarında televizyon kanalı ile analog yayın yapmaktadır.

Kablo TV adı altında aynı altyapı üzerinden 150'nin üzerinde televizyon kanalıyla dijital ve HDTV yayınları, pay TV yayınları ve interaktif hizmetler vermektedir.

Bilişim
Türkiye'de e-devlet hizmetlerinin kurulması, yaygınlaştırılması ve vatandaşa sunulan hizmetlerde hizmet erişimi ve kalitesinin artırılması amacı ile 24 Mart 2006 tarihli ve 2006/10316 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'yla kamu hizmetlerinin ortak platformda, tek kapıdan sunumu ve vatandaşın devlet hizmetlerine elektronik ortamdan güvenli ve hızlı bir şekilde erişimini sağlamak amacıyla hazırlanan e-Devlet Kapısı'nın kurulması, işletilmesi ve yönetilmesi görevi Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı koordinasyonu ile Türksat A.Ş.'ye verilmiştir. Bu çalışmaları desteklemek amacı ile 10 Ağustos 2006 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26255 sayılı Başbakanlık Genelgesi gereği proje kapsamında, kamu hizmetlerinin elektronik ortamda, ortak bir platformda ve vatandaş odaklı sunumu için, iş süreçlerinin gözden geçirilmesi, içerik yönetimi, entegrasyon ile ilgili standartlar ve gerekli hukuki düzenlemeler konusundaki çalışmaların, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının etkin katılımıyla Türksat A.Ş. tarafından yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ayrıca 10 Kasım 2008 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 67-(1) maddesinde "Ek 33. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "işletmek ve ticari faaliyette bulunmak" ibaresinden önce gelmek üzere, "kamu hizmetlerinin elektronik ortamda verilebilmesini sağlayan e-Devlet Kapısı hizmetleri ile bilgi ve iletişim teknolojileri alanında her türlü faaliyette bulunmak" ibaresi eklenmiştir.

28.07.2006 tarihli ve 2006/38 sayılı, Yüksek Planlama Kurulu Kararıyla onaylanan Bilgi Toplumu Stratejisi Belgesi'nin, Madde 4. Stratejinin Uygulanması alt başlığında, Türksat A.Ş.'nin; Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı'nın uhdesinde bulunan tek noktadan hizmet sunumuna ilişkin teknik altyapının kurulması ve işletilmesi ile ortak hizmet sunum platformları geliştirilmesi uygulamalarını yürüteceği ifade edilmiştir.

Bununla birlikte, hayata geçirilecek faaliyet ve projeleri içeren Bilgi Toplumu Stratejisi'nin eki olan Eylem Planı'nda Türksat A.Ş.'ye eylem sorumlusu olarak;
• Kamu İnternet Siteleri Standardizasyonu ve Barındırma Hizmeti, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:27)
• Vatandaş Odaklı Hizmet Sunumu Uygulamaları, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:28)
• Kamu Güvenliği Ağı, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:70)
• e-Devlet Kapısı Hizmetlerinin Yaygınlaştırılması, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:71)
• Ortak Çağrı Merkezi, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:72)
• Bilgi Sistemleri Olağanüstü Durum Yönetim Merkezi (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:76)
gibi projelerin hayata geçirilmesi görevi verilmiştir.

Aynı strateji bünyesinde;
• Çevrimiçi Şirket İşlemleri, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:16)
• Hizmet Dönüşümü Fizibilite Çalışması, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:30)
• İletişim ve Kanal Yönetimi Yetkinliği, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:31)
• Teletıp Sistemleri, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:35)
• e-Noter Hizmetleri, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:54)
• Birlikte Çalışabilirlik Standartları ve Veri Paylaşım Altyapısı, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:78)
• Proje ve Yetkinlik Envanteri, (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:85)
• Toplulaştırılmış Kamu Genişbant Alımı (Bilgi Toplumu Stratejisi Eylem Planı Madde:107)
gibi projelerin hayata geçirilmesinde de ilgili kurum olarak görevlendirilmiştir.

TürksatVSAT
Ses, veri, e-sağlık, e-devlet, e-eğitim, Acil durum haberleşmesi, VPN gibi servisleri uydu üzerinden sağlayan hizmetidir.

Ülkemizdeki bazı kurumlarla anlaşarak (Bakanlıklar, kamu kuruluşları) bu kurumların teşkilatları arasında daha hızlı ve kesintisiz haberleşmeyi sağlamaktadır.

Türksat A.Ş., uyduları aracılığı ile hızlı ve kesintisiz hizmet sunmayı garanti etmektedir. Bu hizmet kamu kuruluşları, bankalar, oteller, sağlık kuruluşları vb. kurumlarca kullanılabilmektedir.

Acil Durum Haberleşmesi
Acil durum haberleşmesi deprem, yangın, seferberlik, savaş vb. olaylarlarda genel olarak kullanılan iletişim sistemlerinde kesinti olduğu zamanlarda uydu aracılığı ile iletişim yapılmasında kullanılmaktadır.

Mobil Uplink/Downlink hizmetleri
Türksat A.Ş., Mobil Uydu Yer İstasyonları araçları ile herhangi bir yerden canlı maç yayınları, uluslararası haber geçişleri gibi hizmetler vermektedir.

Sabit uplink/downlink hizmetleri
Yerel ve uluslararası televizyon ve radyo yayınlarını Statistical Multiplexing adında bir sistem ile paketlenerek Türksat A.Ş. Uplinkleri'nden uyduya iletilmektedir.

Teleport hizmetleri
Uplink istasyonları aracılığı ile diğer uydular üzerinden yayınlar alınarak başka uydulara aktarılması hizmetlerini sunmaktadır.

TürksatGlobe®
TürksatGlobe®, Türksat A.Ş. bünyesinde coğrafi bilgi teknolojileri (uzaktan algılama, görüntü işleme, coğrafi bilgi sistemleri, coğrafi programlama, global konumlama) konularında sunulan ürünler ve hizmetlerin markasıdır.

TürksatGlobe® faaliyetleri, Türksat A.Ş. bünyesinde 2008 yılında kurulmuş olan Coğrafi Bilgi Teknolojileri Müdürlüğü bünyesinde yürütülmektedir. Söz konusu ürün ve hizmetler, tarım, madencilik, ormancılık, ulaşım, enerji, orman yangınlarının boyutlarının belirlenmesinde, maden aramalarında, sel ve deprem gibi doğal afetlerdeki hasar tespitinde, şehir imar planlarının hazırlanmasında ve kaçak yapılanmaların takibine yönelik olarak, başta kamu kurumları olmak üzere isteyen tüm özel ve tüzel kişilerin kullanımına sunulmaktadır.

Kablo İnternet
Uydunet adı altında Kablo TV'de kullanılan altyapı üzerinden 100 Mbps hızlara kadar genişbant internet hizmetleri vermektedir.

Kanal Güncelleme Sistemi
Aralık 2013'te hizmete alınmış Türksat Kanal Güncelleme Sistemi (TKGS), ücretli platformlarda olduğu gibi sıralı kanal listesi ve otomatik kanal listesi hizmetidir. TKGS özelliği Türksat 3A ve Türksat 4A uyduları üzerinden çalışmaktadır.

Genel Müdürler

Ayrıca bakınız
 Uydu televizyonu
 Yapay uydu
 Türkiye'de televizyon

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Türksat ana sayfa
 Türksat Frekans Listesi

Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı
Türk kamu kurumları
Türkiye merkezli telekomünikasyon şirketleri
İletişim uyduları
1990'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
Türkiye merkezli devlet şirketleri

Türksat


Takumi Miyayoshi (født 7. august 1992) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama, Sanfrecce Hiroshima og Hokkaido Consadole Sapporo.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takumi Miyayoshi


La Enmienda de Igualdad de Derechos o Equal Rights Amendment (ERA) fue o es una enmienda propuesta a la Constitución de los Estados Unidos diseñada para garantizar la igualdad de derechos legales para todos los ciudadanos estadounidenses sin importar el sexo. Busca terminar con las distinciones legales entre hombres y mujeres en asuntos de divorcio, propiedad, empleo y otros asuntos. La primera versión de una ERA fue escrita por Alice Paul y Crystal Eastman, y presentada en el Congreso en diciembre de 1923.

En los primeros tiempos de la Enmienda de Igualdad de Derechos, las mujeres de la clase media apoyaban en gran medida, mientras que las que hablaban en nombre de la clase trabajadora a menudo se oponían, señalando que las mujeres empleadas necesitaban protecciones especiales en cuanto a las condiciones de trabajo y las horas de empleo. Con el auge del movimiento femenino en los Estados Unidos durante la década de 1960, la ERA obtuvo un apoyo cada vez mayor y, tras ser reintroducida por la representante Martha Griffiths en 1971, fue aprobada por la Cámara de Representantes de los Estados Unidos el 12 de octubre de 1971 y por el Senado de los Estados Unidos el 22 de marzo de 1972, sometiendo así la ERA a las legislaturas de los estados para su ratificación, según lo dispuesto en el artículo V de la Constitución de los Estados Unidos.

El Congreso había fijado originalmente el 22 de marzo de 1979 como fecha límite de ratificación para que las legislaturas estatales consideraran la ERA. Hasta 1977, la enmienda recibió 35 de las 38 ratificaciones estatales necesarias. Con un amplio apoyo bipartidista (incluyendo el de los dos principales partidos políticos, ambas cámaras del Congreso, y los presidentes Nixon, Ford y Carter) la ERA parecía destinada a ser ratificada hasta que Phyllis Schlafly movilizó a las mujeres conservadoras en la oposición. Estas mujeres argumentaron que la ERA pondría en desventaja a las amas de casa, haría que las mujeres fueran reclutadas en el ejército y perdieran protecciones como la pensión alimenticia, y eliminaría la tendencia de las madres a obtener la custodia de sus hijos en casos de divorcio. Muchas feministas laborales también se opusieron a la ERA sobre la base de que eliminaría las protecciones para las mujeres en el derecho laboral, aunque con el tiempo cada vez más sindicatos y líderes feministas laborales se volcaron a apoyarla.

Cinco legislaturas estatales (Idaho, Kentucky, Nebraska, Tennessee y Dakota del Sur) votaron para revocar sus ratificaciones de la ERA. Las cuatro primeras revocaron antes del plazo original de ratificación del 22 de marzo de 1979, mientras que la legislatura de Dakota del Sur lo hizo votando a favor de la suspensión de su ratificación a partir de ese plazo original. Sin embargo, sigue siendo una cuestión jurídica sin resolver la cuestión de si un estado puede revocar su ratificación de una enmienda constitucional federal.

En 1978, el Congreso aprobó (por simple mayoría en cada cámara), y el Presidente Carter firmó, una resolución conjunta con la intención de ampliar el plazo de ratificación hasta el 30 de junio de 1982. Dado que ninguna legislatura estatal adicional ratificó la ERA entre el 22 de marzo de 1979 y el 30 de junio de 1982, la validez de esa extensión se convirtió en algo académico. Desde 1978, se ha intentado en el Congreso ampliar o eliminar el plazo.

En la década de 2010, debido, en parte, al feminismo de la cuarta ola y al movimiento Me Too, se reavivó el interés por conseguir que se adoptara la ERA. En 2017, Nevada se convirtió en el primer estado en ratificar la ERA después de la expiración de ambos plazos, y en 2018 le siguió Illinois. El 15 de enero de 2020, la Asamblea General de Virginia aprobó una resolución de ratificación de la ERA en una votación de 59-41 en la Cámara de Delegados y 28-12 en el Senado, y votó de nuevo por las resoluciones de cada uno el 27 de enero, 27-12 en el Senado y 58-40 en la Cámara, afirmando llevar el número de ratificaciones a 38. Sin embargo, los expertos y defensores han reconocido la incertidumbre legal sobre las consecuencias de la ratificación de Virginia, debido a los plazos vencidos y las revocaciones de los cinco estados.

Texto de la Enmienda de Igualdad de Derechos
La resolución, "Propuesta de una enmienda a la Constitución de los Estados Unidos relativa a la igualdad de derechos entre hombres y mujeres", reza, en parte:

Véase también

Notas

Referencias

Enmiendas a la Constitución de Estados Unidos

Enmienda de Igualdad de Derechos


نادي الهلال الرياضي المعروف أيضا باسم هلال كادوقلي ، هو نادي كرة قدم سوداني وهو نادي أساسي في السودان. تأهل إلى الدوري الممتاز في السودان عام 2007م لأول مرة في تاريخه .. ويُعتبر من أندية الوسط في السودان .

نبذة تاريخية
.. هلال الجبال أو (أسود الجبال) كما يحلو لعشاقه تسميته يمثل حالة نادرة في تاريخ الكرة السودانية .. فهو أول نادي من غرب السودان يتأهل إلى الدوري الممتاز السوداني ..
يُعتبر الأستاذ/ علي جمعة سنقادي هو الرئيس الأشهر لهذا النادي حيث أنه تقلد المنصب لأكثر من دورتين متتاليتين .. ومن بعده يأتي الباشمهندس/ كمال عثمان بله الرئيس الذي في عهده شهد النادي ثورة الازدهار ومن خلالها استطاع أن يحقق طموح شعب ولاية جنوب كردفان والصعود لدوري الكبار ..تأسس النادي الذي يقع معقله في حي (كليمو) جنوب مدينة كادقلي في العام 1962م .. وكان ولا يزال منذ تأسيسه قبلة للرواد ثقافياً واجتماعياً قبل أن يكون نادياً للرياضة .. ومن أشهر لاعبيه (جلال الفكي كوكو الشهير بجلال كادقلي والذي انتقل إلى هلال العاصمة وكان من ضمن كوكبته في العام 1987م) ونجد أيضاً من ألمع نجومه الراحل أسامة النور (أوغستين) والذي انتقل أيضاً بجانب جلال كادقلي إلى الهلال العاصمي ..

قائمة لاعبي الفريق

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1962
أندية كرة قدم في السودان
تأسيسات سنة 1962 في السودان

نادي الهلال (كادوقلي)


«Deadache» es un sencillo publicado el 10 de diciembre de 2008 por la banda Lordi. La canción se encuentra en el disco Deadache. Es el segundo sencillo del álbum Deadache, donde podemos encontrar también la canción "Where's The Dragon", de la versión japonesa del disco Deadache. Es el primer sencillo donde podemos ver a Awa vestida de rojo

"Deadache" es una canción que trata del asesino en serie Ed Gein.

Canciones
 «Deadache» (03:28)
 «Where's The Dragon» (02:59)

Créditos
 Mr. Lordi (vocalista)
 Amen (guitarra)
 OX (bajo)
 Kita (batería)
 Awa (piano)

Referencias

Enlaces externos
 Letra de las canciones del sencillo

Sencillos de Lordi
Sencillos de 2008
Canciones de Lordi
Canciones de 2008
Sencillos de heavy metal

Deadache (sencillo)


D Grubu. 1933 yılında, beş ressam (Zeki Faik İzer, Nurullah Berk, Elif Naci, Cemal Tollu, Abidin Dino) ve bir heykeltıraş (Zühtü Müridoğlu) tarafından kurulan sanatçı birliğidir.

1930'lu yıllar
Grup; Osmanlı Ressamlar Cemiyeti, Sanâyi-i Nefîse Mektebi (Güzel Sanatlar Birliği) ve Müstakil Ressam ve Heykeltıraşlar Birliği'nden sonra Türkiye'de kurulan dördüncü sanatçı birliğidir. Buradan yola çıkarak Nurullah Berk'in önerisiyle Türkçe alfabenin dördüncü harfini kendilerine isim olarak seçerler.

İlk sergilerini 1933 yılında, Narmanlı Yurdu'nda bulunan, Mimoza isimli şapka dükkanında açan grubun, sanatsal yönden temel çıkış noktaları; empresyonist eğilimleri reddetmek, kompozisyonu kübist ve konstrüktivist akımlarından esinlenerek sağlam bir desen temeline oturtmaktır.

Kaynakça

Güzel sanatlar toplulukları

D Grubu


Brigitte Koczelnik (* 17. Juni 1953) ist eine ehemalige deutsche Sprinterin und Mittelstreckenläuferin.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften gewann sie 1975 in Kattowitz mit der bundesdeutschen Mannschaft Silber in der 4-mal-320-Meter-Staffel und wurde 1977 in San Sebastián Sechste über 800 Meter.

Bei den Deutschen Meisterschaften wurde sie 1979 und 1980 Dritte über 800 Meter. In der Halle wurde sie 1974, 1975 und 1978 Vizemeisterin über 400 Meter sowie 1977 und 1980 Vizemeisterin über 800 Meter.

Brigitte Koczelnik startete für den TuS 04 Leverkusen.

Persönliche Bestzeiten
 400 m: 53,63 s, 15. August 1976, Frankfurt am Main
 800 m: 2:01,7 min, 24. Juni 1978, Augsburg
 400 m Hürden: 59,47 s, 27. Juni 1981, Remscheid

Sprinter (Deutschland)
Deutscher
800-Meter-Läufer (Deutschland)
Frau
Geboren 1953

Brigitte Koczelnik


The State Comptroller of Israel ( Mevaker HaMedina, , literally: Critic of State) inspects, reviews, and audits the policies and operations of the government of the State of Israel. The State Comptroller's Office is also the government's office for public complaints. It serves under the aegis of the Knesset and has authority to examine all agencies of government.

History

In 1965 the Comptroller's Office hosted V INCOSAI, the fifth triennial convention of the International Organization of Supreme Audit Institutions.
The state comptroller is elected by the Knesset in a secret ballot for a single term of seven years. The state comptroller can be relieved only by the Knesset or by resignation or demise.

The comptroller may not be a member of the Knesset or otherwise engage in politics and is prohibited from any public or private activity that could create a conflict of interest with the independent performance of the duties of the office. The state comptroller, although lacking in authority to enforce compliance, has broad investigative powers and employs hundreds of staff members, including accountants, lawyers, and other relevant professionals.

The state comptroller acts in conjunction with the State Audit Committee of the Knesset and reports to it whenever necessary. The state comptroller may recommend that the State Audit Committee appoint a special commission of inquiry, but having no statutory authority of its own it relies on the Knesset to impose sanctions on errant bodies. The state comptroller's budget is submitted directly to the Finance Committee and is exempt from prior consideration by the Ministry of Finance.

The comptroller elected in 2019 to replace Yosef Shapira is Matanyahu Englman.

Duties
The principal function of the state comptroller is to check on the legality, regularity, efficiency, economy, and ethical conduct of public sector institutions. The checks are performed by continuous and spot inspections of the financial accounts and activities of all ministries, the armed forces and security services, local government bodies, and any corporations, enterprises, or organizations subsidized or managed by the state in any form.

By law, the State Comptroller in Israel also functions as Ombudsman (Hebrew:  Netziv Tlunot HaTzibur) to whom members of the public may lodge complaints about actions by governmental bodies that have caused them harm.

The state comptroller's office is divided into five major inspection units. The first four units are concerned, respectively, with ministries, defense services, local authorities, and corporations; the fifth inspection unit deals with public complaints concerning government bodies.

Officeholders
  (1949–61)
 Yitzhak Nebenzahl (1961–81)
 Yitzhak Tunik (1982–87)
 Yaakov Malz (1987–88)
 Miriam Ben-Porat (1988–98)
 Eliezer Goldberg (1998–2005)
 Micha Lindenstrauss (2005–2012)
 Yosef Shapira (2012–2019)
 Matanyahu Englman (2019–present)

See also
Economy of Israel
Control Yuan, a similar function in Taiwan

References

External links
 State Comptroller website
 State Comptroller and Ombudsman

Comptrollers in Israel

Israel

State Comptroller of Israel


Culhuacán es una de las estaciones que forman parte del Metro de Ciudad de México, perteneciente a la Línea 12. Se ubica al oriente de la Ciudad de México, en la alcaldía Iztapalapa.

Información general
El nombre lo recibe al estar situada en el pueblo de Culhuacán uno de los 16 pueblos que forman parte del territorio de Iztapalapa. El ícono de la estación será el glifo que representa a Culhuacán, que significa; "Cerro encorvado por el centro de la estrella" y que también se puede traducir como "Lugar de Culhuas".

La estación se mantuvo fuera de servicio desde el 12 de marzo de 2014 hasta el 27 de octubre de 2015, debido a trabajos de mantenimiento mayor que se realizaron entre estas fechas.

Nuevamente la estación permaneció cerrada desde el 4 de mayo de 2021 por seguridad, debido a un desplome que ocurrió en la interestación Tezonco-Olivos con dirección a Tláhuac y que dejara un saldo de saldo de 26 fallecidos y 80 heridos. Volviendo a operar con normalidad el 15 de julio de 2023.

Afluencia

La siguiente tabla presenta la afluencia de la estación en el año 2014, organizados en días laborales, fines de semana y días festivos. Debido al cierre indefinido de las estaciones externas desde el mes de marzo del mismo año, la afluencia se promedió con las cifras obtenidas hasta el 12 de marzo.

Así se ha visto la afluencia de la estación en sus primero 10 años de existencia:

En 2021, Culhuacán se convirtió en la 29° estación menos utilizada de la red, al registrar una afluencia de tan solo 3,231 pasajeros que utilizaron esta estación a diario. Un factor importante del porque se debe su baja afluencia, es debido al cierre (que todavía sigue de manera parcial) de la Línea Dorada, debido al desplome entre la interestación Olivos-Tezonco que ocurrió el 3 de mayo de 2021, cerrando por seguridad toda la línea. Razón por la cual los números de pasajeros en el 2021, solo se contabilizaron hasta 3 de mayo de 2021.

Conectividad

Salidas
 Oriente: Av. Tláhuac Colonia Pueblo Culhuacán.
 Poniente: Av. Tláhuac Colonia Pueblo Culhuacán.

Conexiones
Existen conexiones con la línea 7 del trolebús (Antes llamada Línea K) del Trolebús y muy cerca de la estación con la estación Calzada Taxqueña de la Línea 5 del Metrobús.

Sitios de interés
Ex Convento de Culhuacán. Fundado en 1607, actualmente es un Museo. Se localiza en Avenida Tláhuac y Morelos.
Ruinas del primer molino de papel de la Nueva España construido en el , el cual formaba parte del conjunto arquitectónico del Convento y Seminario de Lenguas de San Juan Evangelista.

Referencias

Estaciones de la línea 12 del Metro de la Ciudad de México
Estaciones de Metro de México inauguradas en 2012
Estaciones del metro en Iztapalapa

Culhuacán (estación)


جويل ديفيد كوين (ولد في 29 نوفمبر 1954) وإيثان جيسي كوين (ولد في 21 سبتمبر 1957) ويعرفان بلقب الأخوين كوين، فهما يكتبان ويخرجان وينتجان أفلامهما سويا. على الرغم من أنه في الفترة الأخيرة فإن الإخراج ينسب لجويل وحده، وينسب الإنتاج لإيثان، ويتناوبان على وضع الاسم الأول في حقوق السيناريو، ويقوم الاثنان بمونتاج أفلامهما تحت اسم مستعار هو «رودريك جينز». يطلق عليهما في مجال الصناعة السينمائية لقب «المخرج ذو الرأسين» لأنهما يتشاركا نفس الرؤية الإخراجية. يقال بأن الممثلين الذين يعملون معهما لا يستطيعون أن يسألوا الأخوين سؤالا دون أن يحصلوا على نفس الإجابة. من أبرز أفلامهما: فارغو (1996)، ليباوسكي الكبير (1998)، يا أخي، أين أنت؟ (2000)، لا بلد للعجائز (2007)، عزم حقيقي (2010). عرفت أفلامهما بطابع مختلف يجمع بين الكوميديا السوداء والدراما وغالبا ما تركز على أشخاص غريبي الأطوار من خلال حبكة معقدة. هذا الأسلوب في جميع أفلامهما أشار إلى استقلالهما وقدرتهما على تنفيذ شكل السينما الذي يريدانه.

خلفية

حياتهما المبكرة
وُلد جويل دانيل كوين (مواليد 29 نوفمبر، 1954) وإيثان جيسي كوين (مواليد 21 سبتمبر، 1957) وتربيا في سانت لويس بارك، مينيسوتا، وهي ضاحية تابعة إلى مينيابوليس. وكانت والدتهما رينا (بومان قبل الزواج)، مؤرخة فن في جامعة سانت كلاود، وكان والدهما، إيدوارد كوين، عالم اقتصاد في جامعة مينيسوتا. وكان لديهما أخت أكبر سنًا، اسمها ديبورا، والتي كبرت لتصبح طبيبةً نفسانية تعمل في إسرائيل. كان عائلة كوين يهودًا أشكناز من أصول أوروبية شرقية من الطرفين. وكان جدهما من والدهما، فيكتور كوين، يعمل حاميًا في القضاء العالي في جمعيات الحقوق في لندن قبل أن يتقاعد إلى هوف مع جدتهما. كان إيدوارد كوين مواطنًا أمريكيًا مولودًا في الولايات المتحدة، ولكنه نشأ في كرويدون، لندن ودرس في كلية لندن للاقتصاد. ثم انتقل بعدها إلى الولايات المتحدة، حيث التقى والدة الأخوين كوين، وخدم في جيش الولايات المتحدة خلال الحرب العالمية الثانية.

أبدى الأخوان اهتمامًا مبكرًا بالسينما من خلال التلفزيون. كبرا وهما يشاهدان أفلامًا إيطالية (بدءًا من أعمال فردريكو فيليني إلى أفلام سانز أوف هيركليز) التي كانت تُبث على محطة مينيابوليس، وأفلام طرزان وأفلام الكوميديا لجيري لويس، وبوب هوب، ودوريس داي. وفي منتصف ستينيات القرن العشرين، ادَّخر جويل بعض المال من جزر العشب ليشتري كاميرا فيفيتار سوبر 8. معًا، أعاد الأخوان صنع الأفلام التي شاهداها على التلفاز، مع صديق حيهم مارك زيميرنغ (» زيمرز«) في دور البطولة. أطلقا اسم زيمرز إن زابيزي على فيلم ذا نيكد براي من عام 1965 لكورنيل واليد، حيث ظهر فيه إيثان كواحد من السكان الأصليين يحمل رمحًا. أعيد تفسير فيلم لاسي كم هوم ليكون إد... أدوغ، ولعب إيثان دور الأم مرتديًا تنورة أخته. صنعا أفلامًا أصلية أيضًا مثل هنري كيسينجر، مان أون ذا غو، لومبرجاكس أوف ذا نورث وذا بنانا فيلم.

تخرج جويل وإيثان من ثانوية سانت لويس بارك عام 1973 و1976، على التوالي، ومن سيمونز روك في غريت براينغتون، ماساتشوستس. بعد سيمونز روك، قضى جويل أربع سنوات في برنامج الأفلام الجامعي في جامعة نيويورك، حيث صنع أطروحةً مدتها 30 دقيقة بعنوان ساوندينغز. وتسجل لفترة وجيزة عام 1979 في برنامج الخريجين للأفلام في جامعة تكساس في أوستن، وتبع بهذا امرأة كان قد تزوجها والتي كانت في برنامج علم اللغات للخريجين. انتهى الزواج بعد فترة قصيرة بالطلاق وترك جويل جامعة تكساس بعد تسعة أشهر. ذهب إيثان إلى جامعة برينستون وحصل منها على شهادة البكالوريوس في الفلسفة عام 1979. وكانت أطروحة تخرجه مقالًا من 41 صفحة، بعنوان» رؤيتان لفلسفة فيتغنشتاين اللاحقة«.

حياتهما الشخصية
كان جويل متزوجًا من الممثلة فرانسيس مكدورماند منذ عام 1984. وفي عام 1995، تبنيا ابنًا، وهو بيدرو مكدورماند كوين، من البارغواي عندما كان عمره 6 أشهر. مثَّلت مكدورماند في عدة أفلام للأخوين كوين: بلود سيمبل، ريسينغ أريزونا، ميليز كروسينغ، بارتون فينك، فارغو، ذا مان هو وازنت ذير (الرجل الذي لم يكن هناك)، برن آفتر ريدينغ (يحرق بعد القراءة)، وهيل سيزر! (يعيش القيصر!). وفازت بجائزة الأوسكار لأفضل ممثلة لأدائها في فيلم فارغو.

تزوج إيثان منقحة الأفلام تريشيا كوك عام 1990. وليدهما طفلان: همت ابنتهما داستي وابنهما بستر جيكوب، الذي يرتاد كلية فاسار.

ويعيش كلا الزوجين في نيويورك.

الحياة المهنية

ثمانينيات القرن العشرين
بعد تخرجه من جامعة نيويورك، عمل جويل مساعد إنتاج لعدد من الأفلام الصناعية والفيديوهات الموسيقية. طوَّر موهبة تنقيح الأفلام والتقى بسام رايمي عندما كان يساعد إيدنا روث بول في تنقيح أول فيلم روائي لرايمي، بعنوان ذا إيفل ديد (1981).

كتب الأخوان وأخرجا بلود سيمبل عام 1984، وهو فيلمهما التجاري الأول المشترك. والذي تقع أحداثه في تكساس، يحكي الفيلم قصة مالك حانة فاسد ومراوغ يستأجر مخبرًا خاصًا ليقتل زوجته وعشيقها. ويحتوي الفيلم على عناصر تشير إلى اتجاههما المستقبلي: إعادة تمثيل لأفلام النوع (في هذه الحالة أفلام نوار والرعب)، وحبكات ملتوية لقصص بسيطة، وكوميديا السوداء، وإعداد المسرحي. كان الفيلم من بطولة فرانسيس مكدورماند، والتي استمرت في الظهور في العديد من أفلام الأخوين كوين (وتزوجت جويل). تلقى الفيلم عند إصداره الكثير من المدح وفاز بجوائز صاندانس والروح المستقلة لإخراج جويل.

كان المشروع القادم كرايم ويف (1985)، من إخراج سام رايمي وكتابة الأخوين كوين ورايمي. قام جويل ورايمي بأدوار كاميو كذلك في سبايز لايك أس (1985).

كان ريسينغ أريزونا (1987) فيلم الأخوين التالي، وهو قصة زوجين غريبين: المُدان السابق إتش. آي. (نيكولاس كيج) وضابطة الشرطة إيد (هولي هنتر)، اللذين كانا يتوقان لكي يكون لهما طفل ولكنهما كانا غير قادرين على الإنجاب. وعندما ظهر تاجر الأثاث المحلي (تري ويلسون) على التلفاز مع توائمه الخمسة المولودين حديثًا ويمزح بشأن أنهم» أكثر مما يستطيعون تحمله«، يسرق إتش. آي. واحدًا من التوائم الخمسة ليربيه بنفسه. تظهر فرانسيس مكدورماند في الفيلم، وكذلك جون غودمان، ووليام فورسيث، وسام ماكوراي، وراندال» تكس«كوب.

أعمالهما

 دماء ببساطة (1984).
 ريسينغ أريزونا (1987).
 معبر ميلر (1990).
 بارتون فينك (1991).
 فارغو (1996).
 ليباوسكي الكبير (1998).
 يا أخي، أين أنت؟ (2000).
 الرجل الذي لم يكن هناك (2001).
 فاتنوا النساء (2004).
 لا بلد للعجائز. (2007).
 يحرق بعد القراءة (2008).
 رجل جاد (2009).
 عزم حقيقي (2010).
 داخل لوين ديفيس (2013).
 يعيش القيصر (2016).

الجوائز
رشح الأخوان إيثان وجويل ل14 جائزة أوسكار (منها اثنتان تحت الاسم المستعار رودرك جيناس). وفازا بجائزتين لأحسن سيناريو (عن فيلمي فارغو ولا بلاد للعجائز)، وجائزتين لأحسن إخراج وأحسن فيلم (عن فيلم لا بلاد للعجائز). وقد رشحا لجائزة السعفة الذهبية ثمان مرات، وفازا بها مرة عام 1991 عن فيلم بارتون فينك. ورشحا لجائزة الأكاديمية البريطانية 11 مرة، وفازا بها مرتين كأحسن إخراج (عن فيلمي فارغو ولا بلاد للعجائز). رشحا لجائزة الغولدن غلوب ثمان مرات وفازا بها مرة لأفضل سيناريو.

المصادر

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سانت لويس بارك
أفلام حائزة على جائزة مهرجان صاندانس السينمائي
الثنائي الشقيق
اليهود واليهودية في مينيسوتا
حائزون على جائزة الأوسكار لأفضل سيناريو أصلي
حائزون على جائزة الأوسكار لأفضل سيناريو مقتبس
حائزون على جائزة بافتا لأفضل مخرج
حائزون على جائزة غولدن غلوب لأفضل سيناريو
خريجو جامعة برنستون
خريجو كلية بارد
خريجو مدرسة تيش العليا للفنون
فنانون بأسماء مستعارة
كتاب سيناريو من مينيسوتا
كتاب وكاتبات سيناريو أمريكيون
مخرجو أفلام باللغة الإنجليزية
مخرجو أفلام من مينيسوتا
مخرجون حائزون على جائزة الأوسكار لأفضل مخرج
منتجو أفلام من مينيسوتا
منتجون فازوا بجائزة أوسكار
مواليد عقد 1950

الأخوان كوين


Antonio Montucci, né le  à Sienne et mort dans cette même ville le , est un sinologue et érudit italien.

Biographie
Antonio Montucci nait à Sienne le 22 mai 1762. Devenu orphelin dès l'âge de cinq ans, il est élevé au collège Massini et obtient à la fin de son cours une bourse pour la faculté de droit à l'université de Sienne. Il suit les cours de jurisprudence et est reçu docteur ; mais il se livre en même temps à l'étude des langues vivantes. Dès 1785, il est nommé professeur d'anglais au collège Tolomei. L'année suivante, il se rend à Florence avec des Anglais auxquels il donne des leçons de langues, y fait connaissance avec Josiah Wedgwood, qui le détermine à venir, en 1789, dans l'espèce de colonie qu'il a fondée, sous le nom de Nouvelle-Etrurie, dans le Staffordshire, pour donner des leçons d'italien à sa nombreuse famille. Se trouvant à Londres en 1792, lorsqu'on faisait les préparatifs pour le départ de lord Macartney, il apprend qu'on a amené de Naples quatre élèves missionnaires chinois qui, entendant le latin, devaient accompagner l'ambassade en qualité d'interprètes. Montucci, qui a déjà commencé, sans autre secours que les livres de Fourmont, à étudier le mandarin, écrit en chinois à ces jeunes étrangers une lettre qui les met en relation avec lui. Il a occasion de leur rendre quelques services et, par reconnaissance, ils lui font présent d'un exemplaire du précieux dictionnaire chinois Tching-tseu-thoung, qu'il eût été impossible de se procurer en Europe. Les fréquents entretiens que Montucci a avec ces missionnaires, lui donnent, sur leur langue parlée, des connaissances que l'on chercherait en vain dans les livres. À quelques absences près, il demeure dans la capitale de l'Angleterre jusqu'en 1804, donnant toujours des leçons des diverses langues, sans interrompre ses études chinoises. Il forme dès lors le plan d'un dictionnaire chinois plus parfait et plus commode pour un Européen que tous ceux qu'on a imprimés à la Chine, ou que les lexiques manuscrits dont se servent les missionnaires ; mais l'impression d'un tel ouvrage en Europe est au-dessus des moyens d'un particulier. Il en communique le prospectus à diverses académies et aux souverains les plus intéressés par l'encouragement de pareilles études. Le roi de Prusse, auquel il a envoyé un de ses opuscules sur la littérature chinoise, est le seul qui l'honore d'une réponse ; il n'en fallut pas davantage pour le déterminer à quitter la Grande-Bretagne, où on le berçait depuis longtemps de vaines espérances entremêlées de refus piquants. Il se rend en 1806 à Berlin, mais Napoléon y arrive six semaines après, et le roi de Prusse, contraint d'abandonner sa capitale, a à s'occuper de tout autre chose que d'un dictionnaire chinois. Montucci n'en continue pas moins ses travaux, toujours en donnant des leçons d'anglais et d'italien. Ce n'est qu'en 1809 qu'il peut faire venir les dictionnaires et d'autres livres chinois qu'il a laissés en Écosse, et dès l'année suivante, il commence à faire graver en bois, à ses frais, les types des caractères de cette langue nécessaires pour l'impression de son grand dictionnaire. La netteté de ces types surpasse tout ce qu'on a exécuté en ce genre dans l'Occident. Professeur d'italien depuis huit ans à la cour de Berlin, il quitte cette capitale pour Dresde, où il est accueilli avec beaucoup d'empressement. C'est là qu'il achève son grand ouvrage sur les caractères chinois. Après quarante-deux ans d'absence, Montucci rentre enfin dans sa patrie. Il va à Rome et est reçu par le pape Léon XII, auquel il cède ses livres, ses manuscrits et ses types chinois au nombre de vingt-neuf mille. Il se retire ensuite dans sa ville natale, où il meurt le 5 mars 1829.

Œuvres

 Poesie finora inedite del magnifico Lorenzo de' Medici , tratte da un codice della Laurenziana, Liverpool, 1790, in-12. Le célèbre historien anglais William Roscoe fit les frais de cette édition, et ce fut un autre Anglais (W. Clarke) qui copia les manuscrits à la bibliothèque de Florence.
 Key to the italian classics, Londres, 1793, in-12. C'est un recueil d'anecdotes et morceaux choisis, tirés des meilleurs classiques italiens, avec une version anglaise et la prononciation italienne marquée par des signes particuliers, à l'usage des Anglais.
 Liturgia italiana, ibid., 1794, in-12. C'est une traduction italienne du Book of common prayers. La version des psaumes est entièrement de Montucci.
 The italian pocket Dictionary, 1795, in-12, souvent réimprimé ;
 Metastasio. Opere scelte, con elogio e ritratto dell'autore, Londres, 1796, 2 vol. in-12 ;
 Lettere d'una Peruviana, nuova traduzione, Londres, 1802, in-12. Il n'eut pas le temps de terminer ce travail, et les quatre dernières lettres sont de la version de Diodati.
 An essay, etc. (Essai sur la décadence actuelle de la littérature toscane, reconnue par le comte AIfieri, dans une lettre à l'auteur), inséré dans le Monthly Magazine de juillet 1804, pages 558 et suivantes ;
 Quindici tragedie di Vittorio AIfieri, con la Merope di Maffei e l'Aristodemo di Monti, Edimbourg, 1805, 3 vol. in-12. L'éditeur y a joint un extrait des Mémoires littéraires d'Alfieri, et une défense assez vive de cet auteur contre le marquis Falletti di Barolo, de Turin. Montucci se proposait de donner une collection complète des tragiques italiens, mais d'autres objets lui firent perdre celui-là de vue.
 Galignani's 24 Lectures on the italian language, etc., nouvelle édition, augmentée des deux tiers, Edimbourg, 1806, in-8° ;
 Italian extracts, ibid., in-8° ; c'est une suite du précédent. On y trouve, d'après Salviati, mais avec d'importantes corrections et additions, un curieux tableau offrant le Specimen de neuf dialectes italiens sur le texte d'un fragment de Boccace.
 Select dramatic pieces, etc., ibid., id., suivi de mémoires littéraires sur Goldoni, Métastase et Alfieri ;
 Redi, il Ditirambo, con note estratte da quelle dell'autore e la famosa lettera di Boccaccio a Pino de Rossi su l'esilio, ibid.

Les ouvrages suivants sont tous relatifs à la littérature chinoise :

 Proposals, etc. (Prospectus d'un ouvrage élémentaire sur la langue chinoise), avec une Réponse aux auteurs de la Critical Review, Londres, 1801, in-4° ;
 Une Notice détaillée de l'Évangile chinois, manuscrit conservé dans le British Museum (Gentleman's Magazine, octobre et novembre 1801) ;
 Notice d'un dictionnaire manuscrit chinois, latin et portugais (Monthly Magazine, avril 1804) ;
 A complete History, etc., (Histoire complète de la calligraphie chinoise depuis environ 2700 ans, 1804 (Universal Magazine, ). On a tiré à part un très-petit nombre d'exemplaires de ce curieux mémoire, qui est en anglais ainsi que les quatre précédents.
 De studiis sinicis, Berlin, 1808, grand in-4° ;
 Remarques philologiques sur les voyages en Chine de M. de Guignes, par un sinologue de Berlin, ibid. , 1809, in-8° ;
 Audi alteram partem, ou Réponse à la lettre de M. de Guignes insérée dans les Annales des voyages, ibid., 1810, in-8° ;
 Urchchih-tsze teen, etc., ou Examen comparatif (par allèle) des deux dictionnaires chinois entrepris par le rèvèr. Robert Morrison et Ant. Montucci, Londres, 1817, in-4°. L'auteur y a joint une nouvelle édition des Horæ sinicæ de Morrison, et le texte chinois du San-tsi-king (voy. les Annales encyclop. de 1817, t. 5, p. 12).
 A full account of the shingyn or sacred edict of the translations of M. Milne and sir George Staunton, Londres, 1823.

Bibliographie

Liens externes

Naissance en mai 1762
Naissance à Sienne
Décès en mars 1829
Décès à Sienne
Sinologue italien
Décès à 66 ans

Antonio Montucci


هيروكي شيموادا (下和田ヒロキ شيموادا هيروكي, الكتابة الحقيقية لاسمه:下和田裕貴) هو مؤدي أصوات ياباني ولد في 8 أبريل 1976 في ميه.

أدواره في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 وولفز راين - توبوي
 سنغوكو باسارا - موري رانمارو
 دي جرايمان - ماوسا
 لاف كوم - كازوكي كوهوري
 فتاة التخاطر ران - روي أياسي
 جانباريد أوركسترا - ماساتوشي فوكازاوا
 قصص تاتامي حجم أربعة و نصف - حُصيْن
 كيكايشي - ماجيرو
 باكومان - شويو تاكاهاما
 ميداكا بوكس - كيزاشي يوبارو
 أكاديمية ستيلا للفتيات قسم الثانوية نادي C3 - يويتشي موتشيزوكي
 مغامرة جوجو الغريبة: الماس لا ينكسر - توشيكازو هازامادا

أفلام أنمي
 سلسلة أفلام توا نو كوون
 توا نو كوون: الفصل الثالث «عقوبة الأوهام» - توا
 توا نو كوون: الفصل السادس «الأبد الأبدي» - توا

أدواره في ألعاب الفيديو
 زون أوف ذي إندرز - ليو ستينباك
 ديفل كينغز - هورنيت

أدواره في الدبلجة اليابانية
 أبطال النينجا - مياموتو أوساغي
 أبطال ليوكو - أود ديلا روبيا
 هيروز - زاك
 داك المراوغ - كاي تسعة

وصلات خارجية

مراجع

81 بروديوس
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة ميه
ممثلو أداء صوتي يابانيون
ممثلو ألعاب فيديو يابانيون
ممثلو مسرح يابانيون
ممثلون من محافظة ميه
ممثلون يابانيون في القرن 20
ممثلون يابانيون في القرن 21
مواليد 1976
مواليد في ميه (محافظة)
موسيقيون من ميه

ممثلو أداء صوتي ذكور من محافظة ميه

هيروكي شيموادا


An Duckea flava in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Friedrich Link, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Bassett Maguire. An Duckea flava in nahilalakip ha genus nga Duckea, ngan familia nga Rapateaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Duckea

Duckea flava


Agrilus marthae é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Hespenheidei, 2012.

Referências

marthae

Agrilus marthae


Søren Stryger, né le  à Køge, est un ancien handballeur danois qui évoluait au poste d'ailier droit.

Biographie

Palmarès

Club
 compétitions internationales
 finaliste de la Ligue des champions (2) : 2004, 2007
 compétitions nationales
 Vainqueur du Championnat du Danemark (1) : 2000
 Vainqueur du Championnat d'Allemagne (1) : 2004
 Vainqueur de la Coupe d'Allemagne (3) : 2003, 2004, 2005

Sélection nationale
 Championnat d'Europe
  médaillé de bronze au Championnat d'Europe 2002 en Suède
  médaillé de bronze au Championnat d'Europe 2004 en Slovénie
  médaillé de bronze au Championnat d'Europe 2006 en Suisse

 Championnats du monde
  médaillé de bronze au Championnat du monde 2007 en Allemagne

Distinctions personnelles
 élu meilleur ailier droit du championnat d'Europe 2006
 élu meilleur buteur de l'année au Danemark en 2000 et 2004

Notes et références

Liens externes

Naissance en février 1975
Naissance à Køge
Handballeur international danois
Joueur du GOG Håndbold
Joueur du SG Flensburg-Handewitt

Søren Stryger


NGC 374 este o galaxie lenticulară situată în constelația Peștii. A fost descoperită în 7 octombrie 1861 de către Heinrich Louis d'Arrest.

Note

Vezi și
 NGC 373
 NGC 375

Legături externe
 NGC 374 pe WikiSky
 NGC 374 pe spider.seds.org

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Peștii
Obiecte astronomice descoperite în 1861
Obiecte astronomice descoperite de Heinrich d'Arrest

NGC 374


Erica Marie Field, née le , est une économiste américaine. Ses recherches portent sur l'économie du développement, du travail et de la santé. En 2010, elle est récompensée par le Prix Elaine-Bennett pour ses contributions exceptionnelles à la recherche économique.

Biographie
Erica Field obtient un BA en économie et études latino-américaines du Vassar College en 1996. En tant que boursière Fulbright, elle étudie l'impact des programmes gouvernementaux au Pérou sur la main-d'œuvre du pays, puis retourne à l'Université de Princeton, où elle termine son doctorat en 2003 avec une thèse sur l'impact de la réforme foncière sur l'offre de travail au Pérou. Après un mandat postdoctoral en tant que boursière RWJ en politique de santé à l'Université Harvard, elle est y professeure adjointe d'économie (2005-09), avant d'être promue John L. Loeb professeure agrégée de sciences sociales (2010- 11).

En 2011, Erica Field est professeure agrégée d'économie et de santé mondiale à l'Université Duke puis professeure titulaire en 2015. En parallèle, elle travaille au Center for Health and Wellbeing et à l'Institute for Advanced Study. Elle est affiliée au National Bureau of Economic Research (NBER) et au Bureau for Research in Economic Analysis of Development (BREAD) ainsi qu'à l'Abdul Latif Jameel Poverty Action Lab (J-PAL).

Elle exerce des fonctions éditoriales pour les revues universitaires Economic Development and Cultural Change, Review of Economics and Statistics et Journal of Development Economics. Enfin, elle est consultante, entre autres, pour l'USAID, la Banque mondiale, la Banque asiatique de développement et la Millennium Challenge Account.

Recherches
Ses recherches portent sur la microéconomie de la pauvreté et de la santé des ménages dans les pays en développement, en mettant l'accent sur l'étude du genre et du développement.

Dans ses recherches sur les droits de propriété au Pérou, par exemple, elle constate que la délivrance de titres de propriété aux squatters urbains augmente le taux de rénovation des logements de plus des deux tiers.

Erica Field travaille également sur la microfinance et l'entrepreneuriat en Inde. Elle prouve que des calendriers de remboursement plus flexibles peuvent réduire les coûts de transaction sans augmenter le défaut. Elle démontre que les normes de genre patriarcales limitent l'entrepreneuriat féminin, les femmes musulmanes ne pouvant pas bénéficier d'une formation commerciale. Avec Benjamin Feigenberg, Field et Pande observent de forts retours économiques à l'interaction sociale, car la fréquence des réunions entre les membres du groupe de remboursement - mais pas la fréquence des remboursements - augmente leur volonté de mutualiser les risques et réduit leurs taux de défaut.

Les autres sujets de recherche d'Erica Field incluent les impacts du mariage précoce et de la carence en iode sur le niveau de scolarité, la relation entre le fardeau de la dette scolaire et le choix de carrière ainsi qu'entre la négociation des ménages et la fécondité excessive et les conséquences des choix de contraception. En collaboration avec Attila Ambrus, elle constate que chaque année supplémentaire de retard du mariage chez les femmes bangladaises est associée à 0,22 année supplémentaire de scolarité, une probabilité de 5,6 % plus élevée d'être alphabétisée. Avec Omar Robles et Maximo Torero, Field estime que donner aux femmes enceintes des suppléments d'iode importants augmente la scolarité de 0,35 à 0,56 ans par rapport à leurs frères et sœurs et à leurs pairs plus âgés et plus jeunes, l'effet étant particulièrement important pour les filles. Une de ses  études   montre que le fait de donner aux femmes plus de contrôle sur leurs salaires augmente leur capacité de négociation avec leurs maris, ce qui leur permet d'obtenir plus de liberté pour pouvoir travailler.

Dans les années 2010, Erica Field évalue à grande échelle des stratégies d'autonomisation des adolescentes au Bangladesh, d'expansion de la microfinance rurale en Inde et d'attribution de droits de propriété urbaine en Mongolie.

Reconnaissance
 Prix Mellon Foundation Research Travel (2000)
 Prix Albert Rees pour une thèse de doctorat exceptionnelle en économie du travail (2007)
 Bourse Alfred P. Sloan
 Prix Elaine-Bennett pour la recherche (2010)

Notes et références

Liens externes

Économiste américain du XXIe siècle
Prix d'économie
Naissance en février 1974
Étudiant de l'université de Princeton
Étudiant du Vassar College
Professeur à l'université Duke

Erica Field


George Andrews ist der Name folgender Personen:

* George Andrews (Mathematiker) (* 1938), US-amerikanischer Mathematiker
 George Augustus Andrews, eigentlicher Name von George Arliss (1868–1946), britischer Schauspieler
 George Leonard Andrews (1828–1899), US-amerikanischer Offizier, Ingenieur und Hochschullehrer
 George R. Andrews (1808–1873), US-amerikanischer Politiker
 George W. Andrews (1906–1971), US-amerikanischer Politiker
 George Whitfield Andrews (1861–1932), US-amerikanischer Komponist, Organist und Musikpädagoge

George Andrews


Campylandra fimbriata es una especie  de planta  fanerógama perteneciente a la familia Asparagaceae, anteriormente de las ruscáceas. Es nativa de China.

Descripción
Tiene los rizomas de color amarillo-marrón o verde, cilíndricos, de 0,6 a 1,5 cm de espesor; nodos densos. Con 3 - 6 (- 8), hojas basales, casi dísticas; pecíolo de 3 - 5 cm, la lámina linear-lanceoladas u oblanceoladas, de 30 - 65 × 3,5 a 6,5 cm, con margen crujiente. Las inflorescencia en pico de 2 a 6 × 1 a 1,8 cm, con muchas flores, pedúnculo 6-15 (- 25) cm, las brácteas fértiles de color verde pálido o marrón claro, el margen membranoso, blanco, fimbriado. Perianto acampanado, de 6-8 mm, tubo de 3 a 6 mm, de color verde, margen carnoso, blanco, membranoso, irregularmente dentado o fimbriado.  Fl. Abril-mayo.

Distribución y hábitat
Se encuentra en los bosques densos, los bosques de frondosas en los barrancos, laderas rocosas sombrrías; a una altitud de 1200 - 2900 metros en Xizang, Yunnan en China y en India y Nepal.

Taxonomía
Campylandra fimbriata fue descrita por (Hand.-Mazz.) M.N.Tamura, S.Yun Liang & Turland y publicado en Novon 10 (2): 159, en el año 2000.
Citología
El número de cromosomas es de: 2 n = 38.
Sinonimia
Rohdea fimbriata (Hand.-Mazz.) Yamashita & M.N.Tamura
Tupistra fimbriata Hand.-Mazz.	basónimo
Tupistra fimbriata var. breviloba H.Li & J.L.Huang

Referencias

fimbriata
Flora de Asia
Plantas descritas en 2000
Plantas descritas por Hand.-Mazz.
Plantas descritas por M.N.Tamura
Plantas descritas por S.Yun Liang
Plantas descritas por Turland

Campylandra fimbriata


Vosges [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Neufchâteau" ve "Saint-Dié-des-Vosges" olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.

İl hakkında
İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir.  Bölge Fransa'nın 60. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın kuzeydoğu kuşağında yer almaktadır. İlde tarım, sanayi ve turizm gelişmiştir. İlin çevresi Gers, Meurthe-et-Moselle, Meuse, Moselle, Bas-Rhin, Haut-Rhin, Haute-Saône ve Territoire de Belfort illeriyle çevrilidir. Bölge dünya savaşları sırasında, Fransa ve Almanya'nın çatışmalarının en yoğun olduğu Lorraine bölgesine dahildir.

Yerleşimler
 Neufchâteau
 Saint-Dié-des-Vosges

Vosges


Çerler, Antalya ilinin Kaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
mahallenin adının nerde geldiği hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya
Antalya iline 175 km, Kaş ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Kaş'ın mahalleleri

Çerler, Kaş


Kathlal (en guyaratí:  ) es una ciudad de la India en el distrito de Kheda, estado de Guyarat.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 55  a 74 km de la capital estatal, Gandhinagar, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 23 417 habitantes. Pero se murieron por una enfermedad la mitad y solo quedan 12 231.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Guyarat

Kathlal


حكايات مستر أيوب ومسز عنايات مسلسل فكاهي مصري من إنتاج 1996 بطولة سمير غانم و فادية عبد الغني ، من تأليف مجدي الإبياري وإخراج إبراهيم الشقنقيري.

المصادر

مسلسلات سمير غانم
مسلسلات ميمي جمال
مسلسلات حسين الشربيني
مسلسلات أمينة رزق
مسلسلات رامز جلال

حكايات مستر أيوب ومسز عنايات (مسلسل)


L'Intransigeant foi um jornal francês fundado em julho de 1880 por Henri Rochefort. Inicialmente representando a oposição de esquerda, moveu-se para a direita durante o caso Boulanger (Rochefort apoiou Boulanger) e tornou-se um importante jornal de direita na década de 1920. O jornal era veementemente anti-Dreyfusard, refletindo as posições de Rochefort. Em 1906 sob a direção de Léon Bailby atinge uma tiragem de 400 000 exemplares. Cessou a publicação após a rendição francesa em 1940. Após a guerra, foi brevemente republicado em 1947 sob o nome L'Intransigeant-Journal de Paris, antes de se fundir com Paris-Presse.

Referências

Ligações externas

 Edições de L'intransigeant de 1880 a 1940 disponíveis on-line em Gallica, a biblioteca digital do BnF

Jornais extintos da França

Le Intransigeant


NMDC may refer to:

Namibia Movement for Democratic Change, a political party in Namibia
NeoModus Direct Connect, a Direct Connect file-sharing client for Windows and Mac users that provided file-sharing capabilities for any type of file within a hub-centric, peer-to-peer network, operated 2000–2005
National Mineral Development Corporation, a state-controlled mineral producer of the Government of India

NMDC


Husmoderfilm 2 [komplet program] er en dansk dokumentarfilm fra 1956.

Handling
Ni små film om husmoderens arbejde

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1956

Husmoderfilm 2 (komplet program)


Vodeni športovi ili športovi na vodi, skupina su pojedinačnih i momčadskih športova koji se odvijaju u i na vodi, umjetnom  ili prirodnom, otvorenom ili zatvorenom borilištu, najčešće bazenu, rijeci, jezeru ili moru. Krovno tijelo za vodene športove je FINA, a europsko LEN.

Vodeni su športovi plivanje, vaterpolo, ronjenje, ronjenje na dah, skokovi u vodu, sinkronizirano plivanje, veslanje, jedrenje, surfanje, kajak, kanu, kajak i kanu na divljim vodama, podvodni hokej, daljinsko plivanje, većina kojih su i olimpijski športovi.

Hrvatski športski savezi vodenih športova:
 Hrvatski plivački savez (HPS),
 Hrvatski vaterpolski savez (HVS),
 Hrvatski veslački savez (HVS),
 Hrvatski ronilački savez (HRS),
 Hrvatski jedriličarski savez (HJS),
 Hrvatski kajakaški savez (HKS).

Povezani članci
 borilački športovi
 športovi s loptom
 ekstremni športovi

Šport
Voda

Vodeni športovi


Russisk avantgarde er en dokumentarfilm fra 1999 instrueret af Alexander Krivonos efter manuskript af Felix Lazarev.

Handling
»Russisk Avantgarde« skildrer en turbulent epoke i nyere russisk historie igennem en gruppe personligheder på den russiske kunstscene i begyndelsen af århundredet: Malevitj, Filonov, Tatlin samt ideolog og kommissær Nikolaj Punin. Det er en dramatisk historie om en gruppe radikale kunstnere, der dedikerede deres liv til revolutionen, men som senere blev forrådt af det kommunistiske styre. Først med Perestrojka er museernes kældre blevet åbnet, og de originale værker blevet tilgængelige.

Referencer

Eksterne henvisninger

Avantgarde
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1999
Rusland i 1900-tallet
Kunst fra Rusland

Russisk avantgarde


Tjedan psihologije u Hrvatskoj, hrvatska medicinsko-popularna manifestacija. Traje tjedan dana i održava se jednom godišnje. Održava se različitim događanjima i aktivnostima psihologa diljem Hrvatske. Organizatori su Hrvatsko psihološko društvo i Hrvatska psihološka komora. Cilj je psihologiju približiti i predstaviti zajednici te pokazati svu širinu uključenosti psihologijske teorije i prakse u život pojedinca i zajednice.

Prvi je put organiziran 2008. godine u sklopu obilježavanja 55. obljetnice Hrvatskog psihološkog društva, kad su pozvani psiholozi da se različitim aktivnostima uključe u obilježavanje 55. godina postojanja psihološke strukovne udruge. Odziv je bio iznenađujuće dobar. Tjedni su se nastavili održavati sljedećih godina. Sada na Tjednu sudjeluje preko 750 sudionika, na više od 1000 događanja na oko 375 lokacija u preko 100 hrvatskih gradova i mjesta, a uz dobru medijsku prezentaciju svih zbivanja. Zbivanja su besplatna su kako za izvoditelje aktivnosti tako i za slušače/publiku.

Sudionici pridonose predavanjem, okruglim stolom, radionicom, izložbom i predstavljanjem knjige, plakata, demonstracijom rada psihologa u praksi, tribinom na neku temu aktualnu u svojoj zajednici, provođenjem i prezentacijom rezultata svojeg istraživanja, nastupom na radiju, televiziji, pisanim ili elektronskim medijima, ili nekom sasvim novom aktivnosti. Namjera je da aktivnost pobudi interes u zajednici i doprinese poboljšanju kvalitete življenja pojedinca i zajednice.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

Psihologija
Manifestacije u Hrvatskoj

Tjedan psihologije u Hrvatskoj


Olaylar
 Bohemya Krallığı kuruldu (dağılışı 1918).

Doğumlar
 24 Ağustos - II. Alexander, İskoçya kralı (ö. 1249)
 tarihi bilinmeyen
 Musa ibn Nahman, Katalonyalı bir haham, filozof, doktor, Kabbalist ve Tora yorumcusu (ö. 1270)
 Siraceddin Urmevi, Kürt kökenli şafii fıkıh alimi, filozof ve yazar (ö. 1283)
 Vardan Areveltsi, Ermeni din adamı, tarihçi, coğrafyacı, filozof ve çevirmen (ö. 1271)

Ölümler
 8 Ocak - Papa III. Celestine, papa (d. y. 1106)
 27 Kasım
 Aziz Osman bin Selahaddin, Eyyubiler Mısır Sultanı (d. 1171)
 Hautville'li Konstanza, Sicilya Kralı II. Rugerro'nun kızı, Sicilya Norman Krallığı'nın naibi, Kutsal Roma-Cermen İmparatoru VI. Heinrich'in eşi (d. 1154)
 10 Aralık - İbn Rüşd, Endülüslü-Arap felsefeci, hekim, fıkıhçı, matematikçi ve tıpçı (d. 1126)

1198


بلدية بيراليدا ديل زاوكيجو , هي إحدى بلديات مقاطعة بطليوس, التي تقع في منطقة إكستريمادورا, والتي تقع في غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 634 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في بطليوس
بلديات بطليوس

بيراليدا ديل زاوكيجو


KDR steht für:
 Kandrian Airport (IATA-Code), Flughafen von Kandrian, West New Britain Province, Papua-Neuguinea
 Eine in Deutschland nicht zugelassene Jedermannfunkanwendung, siehe KDR-Band
 Karte des Deutschen Reiches (Generalstabskarte)

Kdr steht für:
 Kommandeur

KdR steht für:
 Konzeption der Reserve (siehe: Reserve (Bundeswehr)#Geschichte)

kdr steht für:
 Karaimische Sprache (ISO-639-3-Code)

Siehe auch:
 ARGE kdR, "Arbeitsgemeinschaft kontrolliert deklarierte Rohstoffe"

Kdr

KDR


La Banque centrale du Turkménistan est la banque nationale du Turkménistan. Le bureau est situé dans un gratte-ciel distinctif au centre-ville d'Achgabat, sur l'avenue Bitarap Turkménistan. Établie en 1991, la banque réglemente le système bancaire turkmène et dirige la politique financière nationale.

Gouverneurs

 Amandurdy Bordzhakov, 1991-1992
 Nazar Saparov, 1992-1993
 Hudajberdy Orazov, 1993-1999
 Seitbay Gandimov, 1999-2002
 Imamdurdi Gandimov, mai 2002-sept. 2002
 Nourberdi Bayramov, sept. 2002
 Shekersoltan Mukhammedova, 2002-2005
 Jumaniyaz Annaorazov, 2005-2006
 Geldimyrat Abylov, 2006-2008
 Guvanchmyrat Goklenov, 2008-2011
 Tuvakmamed Japarov, 2011-2014
 Gochmyrad Myradov, 2014-2015
 Merdan Annadurdiyev, 2015-2021
 Gadyrgeldi Müşşikow, 9 juillet 2021-présent

Notes et références

Liens externes
 Site officiel de la Banque centrale du Turkménistan
 Bâtiment extérieur

Achgabat
Turkménistan

Banque centrale du Turkménistan


جوليوس بيرجر هو نادي كرة قدم نيجيري وهو نادي أساسي في نيجيريا.

ويتمتع النادي بتاريخ رياضي طويل ومميز حيث شارك عدة مرات في كأس أبطال إفريقيا.

مراجع

أندية رياضية في نيجيريا
أندية كرة قدم أسست في 1975
أندية كرة قدم في نيجيريا
أندية كرة قدم في ولاية لاغوس
الرياضة في لاغوس
تأسيسات سنة 1975 في نيجيريا

جوليوس بيرجر


توزيع الأوسمة

النتائج الكاملة

المصادر
 (الموسوعة الموجزة للاولمبياد العربي) د ضياء المنشئ -بغداد- 1989
 (دورة الحسين لكل العرب) عثمان القريني وتيسير العميري -عمان -1999

ألعاب القوى في 1957
1957
ألعاب القوى في لبنان
دورة الألعاب العربية الثانية 1957

ألعاب القوى في الدورة الرياضية العربية الثانية بيروت 1957


L'affaire RR Crypto est une affaire de fraude en matière de cryptomonnaies ayant eu lieu en France.

Il s'agit d'une association dijonnaise, ayant perdu entre 40 et  en cryptomonnaie, qu'elle gérait pour le compte de ses adhérents.

L'association RR Crypto
Créée le  à Dijon, RR Crypto est une association loi 1901 proposant des conseils et un accompagnement personnalisé pour des projets concernant les crypto-actifs auprès de particuliers afin de participer à une alternative économique fiable et pérenne face aux enjeux actuels.

Animée par Vincent Ropiot, RR Crypto propose des services d'investissements en cryptomonnaies moyennant une rentabilité mensuelle de 10 % à ses adhérents sans toutefois garantir le capital investi.

Le , Vincent Ropiot adresse un mail aux adhérents de l'association leur indiquant que, durant le mois de , le portefeuille de crypto-actifs ouvert sur la plateforme Binance sur lequel l'ensemble des fonds confiés en gestion étaient stockés, aurait été réinitialisé, ce qui n'a aucun sens.

Selon les estimations parues dans la presse, l'association gérait alors entre 40 et .

Enquête ouverte à la suite de la disparition des fonds
Le , une enquête préliminaire est ouverte et est confiée à la section cybercriminalité du parquet de Paris pour vol en bande organisée, atteinte à un système de traitement automatisé de données et blanchiment d'argent en bande organisée. Le même jour, une perquisition a lieu dans les locaux de RR Crypto.

Il est découvert que l'association RR Crypto n'a jamais sollicité d'agrément auprès de l'autorité des marchés financiers. L'entreprise Binance affirme être en mesure de démontrer qu'RR Crypto ne détient aucun compte chez elle et qu'il n'existe pas de .

Plusieurs salariés de l'association se sont quant à eux exprimés pour se désolidariser de son fondateur et rejeter sur lui la responsabilité de la disparition des fonds.

De nombreux adhérents ont également déposé plainte.

L'association RR Crypto est placée en liquidation judiciaire le .

Le , quatre interpellations ont lieu.

En juin 2022, le président de l'association aurait avoué qu'il s'agissait d'un système pyramidal de type Ponzi.

Notes et références

Affaire criminelle en France

Affaire RR crypto