Dönücü yunus (Stenella longirostris), dünya üstündeki tüm tropikal sularda açık denizde görülen küçük bir yunustur. Sudan dışarı sıçradıklarında kendi boy eksenleri çevresinde dönerek yaptıkları akrobatik hareketlerle tanınmıştır. Stenella cinsindeki beş yunus türünden biridir. Uzun burunlu dönücü yunus ve pantropik dönücü yunusu diye de adlandırılır.

Taksonomi
Dönücü yunus türü ilk olarak Gray tarafından 1828'de bulunmuştur. Adı konan dört alt türü bulunur:

 Doğu dönücü yunusu (S. l. orientalis), Doğu Büyük Okyanus'un tropik sularında bulunur.
 Orta Amerika ya da Kosta Rika dönücü yunusu (S. l. centroamericana) da Doğu Büyük Okyanus'un tropik sularında bulunur.
 Gray dönücü yunusu ya da Hawaii dönücü yunusu (S. l. longirostris), orta Büyük Okyanus'ta Hawaii civarında bulunur ancak tüm dünya üzerinde benzer alttürleri tanımlamak için de kullanılır.
 Cüce dönücü yunus (S. l. roseiventris), ilk olarak Tayland Körfezi'nde bulunmuştur.

Her ne kadar dört alt türün adı geçse de bu tür daha büyük bir çeşitlilik içermektedir. Beyaz karnı ile dikkati çeken melez bir tür Doğu Büyük Okyanus'ta dikkati çekmiştir. daha az belirgin diğer gruplar diğer okyanuslarda tanımlanmıştır.

Türün bilimsel adı Latince uzun burunlu demektir.

Fiziksel tanımlama
Yunusun gövdesinin çoğu koyu gri renktedir. Kuyruk, sırt ve boğaz bölgesinde daha koyu gri renkli kısımlar bulunur. Genellikle karın kısmında krem beyazı renkte bir leke bulunur ama bu bireyden bireye değişkenlik gösterir. Ağız belirgin şekilde uzun ve incedir. Ucu koyu renklidir. Yüzgeçler bu boyutta bir yunus için oldukça uzundur. Sırt yüzgeci diktir ve Doğu Büyük Okyanus'ta bulunan bazı yaşlı erkeklerde öne doğru eğildiği de gözlemlenmiştir. Ancak dönücü yunuslar, balinalar ailesi içinde çok farklı biçimlere sahip olabilen bir yunus türüdür.

Erişkin yunusların boyu 129 cm.'den 235 cm'ye ağırlığı da 23 kg'dan 78 kg'a değişir. Hamilelik dönemi 10 aydır. Dişiler 4-7 yaşında, erkekler de 7-10 yaşında cinsel olgunluğa erişir. Yaşam süreleri bilinmemektedir.

Dönücü yunuslar birkaç yunustan oluşan küçük gruplardan binlerce yunustan oluşan büyük gruplara kadar oldukça geniş bir yelpazede bir araya gelir. Her zaman akrobatiktir ve teknelerin baş dalgalarında yüzer. Yunusun havada kendi ekseni etrafında dönmesinin nedeni bilinmemektedir. Öne sürülen görüşlerin birine göre sudan çıkışta ve tekrar girişte yaratılan büyük hava kabarcıkları grubun diğer yunuslarına yankı ile yönbulmada yardımcı olmaktadır. Bunun nedeni yalnızca oyunculuk da olabilir. Arka arkaya 14 dönen sıçrayış yapan yunuslar gözlemlenmiştir.

Atlantik'te dönücü yunuslar Atlantik dönücü yunuslarıyla karıştırılabilir. Bu tür aynı zamanda pantropik benekli yunuslarıyla da ortak özellikleri bulunmaktadır.

Popülasyon ve dağılım
Dönücü kroların dünya üzerindeki tüm okyanusların tropik derin sularında bulunur. Her ne kadar açık denizde yaşasalar da tuvalet gibi tropik sıra adaların kıyılarında da rastlanırlar. Popülasyon yoğunluğu Yengeç ve Oğlak Dönenceleri arasında en fazladır. Pantropik olarak adlandırılsalar da alt türlere ait farklı coğrafi bölgelere göre tür içinde ayrım bulunur. Toplam popülasyon bilinmemekle birlikte Doğu Büyük Okyanus'taki kroculuk nedeniyle oldukça önemli derecede azaldığı kesindir ve tehdit altında diye nitelendirilmektedir.

İnsan ile etkileşimi
Dönücü yunusların üzerinde Hawaii'de hem doğal ortamlarında hem de yakalanarak araştırmalar yapılmıştır.

1950'lerde ton balığı avı için ağ kullanılmaya başlanmasından sonra otuz yıl içinde dönücü yunusların doğu ve beyaz karınlı varyetelerinden yaklaşık iki milyon kadarı öldürülmüştür. Bu şekilde büyük bir ihtimalle doğu dönücü yunus popülasyonunun yarısı öldürülmüştür.

Hawaii'deki dönücü yunuslar ağlara yakalanmasalar da kıyıya yakın dinlenme yerlerinde gün içinde birçok ziyarete uğramaktadır. Sıkı düzenlemeler olmadan devam etmesi hâlinde doğal yaşamlarında yunuslarla karşılaşmak isteyenlerin sayısının çokluğu ve etik sayılmayacak tur operatörlerinin kıyıya yakın yunus alanlarını sömürmeleri Kuzeybatı Büyük Okyanus Orkalarının başına geldiği gibi "ölümüne kadar doğayı sevme" sendromuna yolaçabilir.

Kaynakça
 Balinalar Uzmanlık Grubu (1996). Stenella longirostris. 2006 IUCN Kırmızı Liste. IUCN 2006. 5 Ocak 2007'de erişildi. Bilgibankası girişinde bu türün neden korunmaya muhtaç (LR/cd) sınıfında listelendiği açıklanmaktadır.
 Spinner Dolphin by William F. Perrin in Encyclopedia of Marine Mammals pp. 1173–1175.
 Whales Dolphins and Porpoises, Mark Carwardine, Dorling Kindersley Handbooks, ISBN 0-7513-2781-6
 National Audubon Society Guide to Marine Mammals of the World, Reeves, Stewart, Clapham and Powell, ISBN 0-375-41141-0
 Variation of spotted and spinner porpoise (genus Stenella) in the Eastern Pacific and Hawaii William F. Perrin

Dış bağlantılar
 Hawaii dönücü yunusları (İngilizce)
 Kızıldeniz dönücü yunusları (İngilizce)
 LiveScience - Yunuslar nasıl döner ve niçin? (İngilizce)

Durumu belirsiz hayvanlar
Stenella
Atlas Okyanusu'ndaki balinalar
Büyük Okyanus'taki balinalar
Hint Okyanusu'ndaki balinalar
Asgari endişe altındaki türler
1828'de tanımlanan memeliler

Dönücü yunus


La Iglesia de Santo Domingo es un templo situado en el centro histórico de la ciudad de Tunja en Colombia, construido en 1560.

Detalles artísticos

Su talla colonial, mezcla de elementos barrocos y mudéjares, llena muros, cubiertas y arcos que dan respuesta a la febril imaginación de sus autores.

Está compuesto de tres naves, la nave central y las naves de la Epístola y el Evangelio son el resultado de la unión de las antiguas capillas laterales. Dentro de la decoración se encuentran pinturas murales al temple del (16). En la fachada encontramos vestigios de la época del Nuevo Reino de Granada, las pinturas del templo son murales del . El diseño del templo principal está elaborado en madera fueron tallados a mano por los esclavos y artesanos, las decoraciones tienen baño de oro su simbología es el esquema ornamental de los mestizos. El retablo en madera tallada y dorada está compuesto por tres cuerpos y tres calles con columnas triples como soportes, en cuyas hornacinas y bajorrelieves se encuentran escenas de la vida de Santo Domingo. En enero de 1690, se contrató a Pablo de la Rota, carpintero y tallador para la ejecución de los tres altares ubicados bajo el retablo principal.

El actual arco toral hojillado en oro. En la parte superior se encuentra un óleo de Santo Eccehomo que data del

Capilla del Rosario
La capilla contiene bajorrelieves en madera y yeso y representan los quince Misterios del Rosario, del escultor Lorenzo de Lugo. Las soluciones espaciales de la capilla son de tipo hispano-árabe.

La Capilla del Rosario es una de las capillas más importantes de América, denominada la Capilla Sixtina de América; se puede observar sus columnas y detalles en fondos rojos adornados con laminillas de oro.

Es la obra cumbre del arte barroco latinoamericano, llamada también "La Sixtina de América en barroco" por la magnificencia y riqueza de su revestimiento y donde el estilo adquiere toda la brillantez y expresión de los cultores y artistas del barroquismo neogranadino. En sus relieves, surge con una fuerza incontenible toda la fluidez del mestizaje artístico que no se detiene en lo evidente, sino que por el contrario, se preocupa por plasmar el sentimiento de los propios en su elaboración.

Véase también
 Arquidiócesis de Tunja
 Centro Histórico de Tunja
 Estilo gótico isabelino

Referencias

Bibliografía
 Almansa Moreno, José Manuel. "Pintura mural en los conventos dominicos de Tunja y Villa de Leyva". Cuadernos de Arte e Iconografía, nº 36, 2009, pp. 331-370.
 Vallín, Rodolfo. "Las pinturas murales del templo de Santo Domingo de Tunja". Apuntes. nº 28, Bogotá: Universidad Javeriana, 1990.

Edificios religiosos en Tunja
Arquidiócesis de Tunja
Iglesias de Boyacá
Monumentos de Boyacá
Tunja

Iglesia de Santo Domingo (Tunja)


ECDL (European Computer Driving Licence), yani Avrupa Bilgisayar Yetkinlik Sertifikası, Avrupa'da olmayan ülkelerde bilinen adıyla International Computer Driving Licence (ICDL), kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan ECDL Vakfı tarafından sağlanan bilgisayar yetkinliği sertifikası.

ECDL / ICDL sertifikası, dünya çapında tanınan bir bilgi ve iletişim teknolojisi (BİT) ve dijital okuryazarlık niteliğidir. Adı dışında ECDL ve ICDL arasında hiçbir fark yoktur ve bunlar eşdeğer olarak kabul edilir. ECDL Vakfına göre 100'den fazla ülkeden 14 milyonu aşkın insan ECDL sertifikasına aday olmuştur.

1995 yılında ECDL sertifika programı Avrupa Profesyonel Bilişim Toplulukları Konseyi'nin (CEPIS) görev gücü ile geliştirilmiştir ve Avrupa Komisyonu Yüksek Düzey Grubu ESDIS tarafından Avrupa çapında bir sertifika programı olarak önerilmiştir. Görev gücü birkaç ulusal sertifika programını karşılaştırmış ve ECDL'e pilotluk yapmak ve daha sonra kabul etmek için Finlandiya'dan CDL'i seçmiştir.

Birleşik Krallık'ta, Ulusal Sağlık Hizmeti tarafından kıyaslama BT niteliği olarak kullanılmış ve tüm çalışanlara ücretsiz olarak sunulmuştur.

Test aşaması
Teste girmek için bir aday, genellikle elektronik olarak verilen ve test platformuna giriş niteliğinde olan bir ECDL Beceri Kartı satın alır. Bir modül testine hazırlanmak için aday, ECDL tanı testlerini kullanabilir. Windows/Microsoft Office ortamını simüle eden yazılım kullanılarak test yapılır. Adayın fare hareketleri ve tuş vuruşları izlenerek testin bitiminden hemen sonra test sonucu raporlanır.

Yeni ECDL / ICDL
2013 yılından beri ders programı üç seviyede 18 modüle ayrılmıştır:

 Temel Modüller
 Bilgisayar Temelleri
 Çevrimiçi Temeller
 Kelime işlemci
 Hesap tablosu
 Teori
 Ara Modüller
 Sunum
 Veritabanlarının Kullanımı
 Bilgi Teknolojileri Güvenliği
 Çevrimiçi İşbirliği
 Resim Düzenleme
 Web Düzenleme
 Proje Planlaması
 2D Bilgisayar Destekli Tasarım
 Sağlık Bilgi Sistemleri Kullanımı
 Eğitimde BİT
 Dijital Pazarlama
 Gelişmiş Modüller
 Gelişmiş Kelime İşlemci
 Gelişmiş Hesap Tablosu
 Gelişmiş Veritabanı
 Gelişmiş Sunum

İlk ECDL / ICDL
2013 yılına kadar ECDL/ICDL müfredatı yedi modüle bölünmüştür. Bu modüller:

 BT Kullanıcıları için Güvenlik
 BT Kullanıcı Temelleri (Windows 7'de Windows Explorer)
 Kelime işlemci (Microsoft Word 2013)
 hesap tabloları (Microsoft Excel 2013)
 Veritabanları (Microsoft Access 2010)
 Sunumlar (Microsoft PowerPoint 2010)
 E-posta ve İnternet Kullanımı (Windows 7'de Windows Explorer)

Ek olarak, dört modüle bölünmüş bir gelişmiş versiyon bulunmaktadır. Bunlar:

 Gelişmiş Kelime İşlemci
 Gelişmiş Hesap Tablosu
 Gelişmiş Sunum
 Gelişmiş Veritabanı

Birçok eğitim merkezi Microsoft yazılımını kullanmıştır (kullanılan uygulamalar parantez içinde gösterilmektedir), ancak Apache OpenOffice/LibreOffice gibi başka yazılım ortamları da kullanılabilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

ECDL Vakfı
ICDL Asya
ICDL Arabistan
ICDL Afrika
ICDL ABD

Bilgisayar ve toplum
Bilgisayar eğitimi

ECDL


Corsham Court est une maison de campagne anglaise dans un parc conçu par Capability Brown. Elle est dans la ville de Corsham, à 3 milles () à l'ouest de Chippenham, Wiltshire et se distingue par sa collection de beaux-arts, basée sur le noyau de peintures héritées en 1757 par Paul Methuen de son oncle, Paul Methuen, le diplomate. C'est actuellement la maison de l'actuel baron Methuen, James Methuen-Campbell, la huitième génération des Methuen à y vivre.

Histoire ancienne
Corsham est un manoir royal à l'époque des rois saxons, réputé pour avoir été le siège d'Æthelred le Malavisé. Après Guillaume le Conquérant, le manoir continue à se transmettre de génération en génération dans la famille royale. Il fait souvent partie de la dot des reines d'Angleterre à la fin du  et au début du , devenant connu sous le nom de Corsham Reginae. Au , le manoir revient à deux épouses d'Henri VIII, à savoir Catherine d'Aragon jusqu'en 1536, et Catherine Parr jusqu'en 1548.

Sous le règne d'Élisabeth  le domaine quitte la famille royale et la maison actuelle est construite en 1582 par Thomas Smythe. Le propriétaire de Corsham Court au milieu du  est le commandant de la nouvelle armée parlementaire du Wiltshire ; sa femme, Lady Margaret Hungerford, construit ce qui est connu sous le nom de Hungerford Almshouses au centre de la ville.

Une arche d'entrée est construite au sud de la maison vers 1700–20. L'arc, de style baroque est flanqué de piliers massifs en pierre de taille avec des fleurons sphériques.

Famille Methuen
La maison est achetée en 1745 par Paul Methuen pour son cousin, également nommé Paul Methuen, dont le petit-fils devient le baron Methuen. La maison reste le siège de la famille Methuen.

En 1761-1764, Capability Brown est chargé de redessiner et d'agrandir la maison et d'aménager le parc . Brown établit le style du bâtiment actuel en conservant les écuries élisabéthaines, l'école d'équitation, et le grand pignon de la maison, qu'il double en profondeur et fournit des ailes à pignon à chaque extrémité de la maison, créant la galerie de tableaux et les salles d'apparat dans l'aile est et une bibliothèque et de nouvelles cuisines dans l'aile ouest. La Picture Gallery est conçue comme un triple cube et a un plafond à caissons en plâtre sur une haute anse stuquée de volutes, conçue par Brown  et réalisée par Thomas Stocking de Bristol (1763-1766). La Long Gallery contient des maîtres anciens italiens, avec une commode en marqueterie remarquable et une paire de chandeliers assortis de John Cobb (1772) et quatre verres à trumeau conçus par Robert Adam (1770).

Capability Brown travaille aussi comme architecte paysagiste à Corsham . Son plan de 1761 pour l'aménagement du parc le sépare des terrains d'agrément à l'aide d'un ha-ha (clôture enfoncée) afin que la vue de la maison ne soit pas obstruée. Brown prévoit d'agrandir les étangs à poissons pour créer un lac et construit une orangerie (aucune des deux ne subsiste) et construit un bain gothique (qui existe encore) . Il crée une « grande promenade » qui s'étend sur un kilomètre et demi à travers des touffes d'arbres. Une arche ornementale est construite afin que la famille et leurs invités puissent passer sous l'emprise publique sans avoir à la traverser. Brown plante également des écrans d'arbres autour du parc pour masquer les routes et les champs au-delà, rendant la vue plus arcadienne. L'aménagement du parc et des jardins de Brown représente sa commande la plus importante après le palais de Blenheim .

En 1795, Paul Cobb Methuen charge Humphry Repton de terminer le paysage, laissé inachevé à la mort de Brown avec le lac encore à terminer, et en 1796 charge John Nash de remodeler complètement la façade nord dans le style gothique de Strawberry Hill, battant l'expérimenté James Wyatt pour le marché. Nash améliore d'autres zones des travaux de construction externes de Brown, notamment la maison de bain gothique de Brown dans l'avenue du Nord, et réorganise l'aménagement intérieur pour former un grand hall et une bibliothèque, au centre desquels se trouve la grande table de bibliothèque associée à un paiement au partenaire de Thomas Chippendale Haig, en 1779 . En 1808, une grande partie du travail de Nash est remplacée par une structure plus solide, lorsqu'on découvre qu'il avait utilisé du bois non séché dans les poutres et les solives ; tout le travail de Nash à Corsham, à l'exception de la bibliothèque, est détruit lorsqu'il est rénové par Thomas Bellamy (1798-1876) en 1844-1849  pendant la propriété de Paul Methuen (1er baron Methuen), qui est député pour le Wiltshire et Wiltshire Nord.

Brown prévoyait d'inclure un lac 50 000& m². Ce lac, cependant, n'estachevé qu'une quarantaine d'années plus tard, par Repton, qui noue sa longue relation de travail avec Nash à Corsham Court. Ils aménagent des avenues et plantent des arbres spécimens, dont des chênes américains, Quercus coccinea et Q phellos, et le magnifique platane oriental. Les motifs comprennent également une ruine de folie, construite par Nash vers 1797, incorporant de la maçonnerie médiévale et des matériaux de la maison de bain du  construite par Brown.

En 1960, la maison et la maison de bain sont classées au grade I et l'ensemble des écuries, du centre équestre et de l'arche d'entrée au grade II *. Le parc est classé Grade II * sur le registre des parcs et jardins historiques en 1987.

Académie des Arts de Bath
À la suite de la destruction de leurs locaux pendant la Seconde Guerre mondiale, la Bath Academy of Art (aujourd'hui la Bath School of Art and Design et une partie de l'Université de Bath Spa) déménage à Corsham Court en 1946  à l'invitation de Paul Ayshford Methuen,  baron Methuen, qui est lui-même un peintre distingué et à l'époque président de la Royal West of England Academy. Durant son séjour à Corsham jusqu'en 1986, les professeurs de la Bath Academy comprennent de nombreuses figures clés de l'art britannique telles que Kenneth Armitage, Terry Frost, Peter Lanyon, Adrian Heath, Bernard Meadows, William Scott et Howard Hodgkin.

En 2008, l'Université Bath Spa revient à Corsham Court, ouvrant des installations pour des projets de recherche, des studios de troisième cycle et de recherche et des zones d'étude pour les artistes et les designers entreprenant des études de niveau Master et des doctorats .

Certaines scènes du film Barry Lyndon de Stanley Kubrick en 1975 sont tournées à Corsham Court. En 1993, la maison est le lieu de tournage des Vestiges du jour.

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Wiltshire

Corsham Court


The bighorn sheep (Ovis canadensis) is a species of sheep native to North America. It is named for its large horns. A pair of horns might weigh up to ; the sheep typically weigh up to . Recent genetic testing indicates three distinct subspecies of Ovis canadensis, one of which is endangered: O. c. sierrae.

Sheep originally crossed to North America over the Bering Land Bridge from Siberia; the population in North America peaked in the millions, and the bighorn sheep entered into the mythology of Native Americans. By 1900, the population had crashed to several thousand due to diseases introduced through European livestock and overhunting.

Taxonomy and genetics
Ovis canadensis is one of two species of mountain sheep in North America; the other species being O. dalli, the Dall sheep. Wild sheep crossed the Bering land bridge from Siberia into Alaska during the Pleistocene (about 750,000 years ago); subsequently, they spread through western North America as far south as Baja California and northwestern mainland Mexico. Divergence from their closest Asian ancestor (snow sheep) occurred about 600,000 years ago. In north America, wild sheep diverged into two extant species — Dall sheep, which occupy Alaska and northwestern Canada, and bighorn sheep, which range from southwestern Canada to Mexico. However, the status of these species is questionable given that hybridization has occurred between them in their recent evolutionary history.

Subspecies

Former
In 1940, Ian McTaggart-Cowan split the species into seven subspecies, with the first three being mountain bighorns and the last four being desert bighorns:
 Rocky Mountain bighorn sheep, O. c. canadensis, found from British Columbia to Arizona.
Badlands bighorn sheep (or Audubon's bighorn sheep), O. c. auduboni, occurred in North Dakota, South Dakota, Montana, Wyoming, and Nebraska. This subspecies has been extinct since 1925.
 California bighorn sheep, O. c. californiana, found from British Columbia south to California and east to North Dakota. The definition of this subspecies has been updated (see below).
 Nelson's bighorn sheep, O. c. nelsoni, the most common desert bighorn sheep, ranges from California through Arizona.
 Mexican bighorn sheep, O. c. mexicana, ranges from Arizona and New Mexico south to Sonora and Chihuahua.
 Peninsular bighorn sheep O. c. cremnobates, occur in the Peninsular Ranges of California and Baja California
 Weems' bighorn sheep, O. c. weemsi, found in southern Baja California.

Current

Starting in 1993, Ramey and colleagues, using DNA testing, have shown this division into seven subspecies is largely illusory. Most scientists currently recognize three subspecies of bighorn. This taxonomy is supported by the most extensive genetics (microsatellite and mitochondrial DNA) study to date (2016) which found high divergence between Rocky Mountain and Sierra Nevada bighorn sheep, and that these two subspecies both diverged from desert bighorn before or during the Illinoian glaciation (about 315–94 thousand years ago). Thus, the three subspecies of O. canadensis are:
 Rocky Mountain bighorn sheep (O. c. canadensis) – occupying the U.S. and Canadian Rocky Mountains, and the Northwestern United States.
 Sierra Nevada bighorn sheep (O. c. sierrae) – formerly California bighorn sheep, a genetically distinct subspecies that only occurs in the Sierra Nevada in California. However, historic observer records suggest that bighorn sheep may have ranged as far west as the California Coastal Ranges, which are contiguous to the Sierra Nevada via the Transverse Ranges. An account of "wild sheep" in the vicinity of the Mission San Antonio near Jolon, California and the mountains around San Francisco Bay dates to circa 1769.
 Desert bighorn sheep (O. c. nelsoni) – occurring throughout the desert regions of the Southwestern United States and Northwestern Mexico. The 2016 genetics study suggested a more modest divergence of this desert bighorn sheep into three lineages consistent with the earlier work of Cowan: Nelson's (O. c. nelsoni), Mexican (O. c. mexicana), and Peninsular (O. c. cremnobates). These three lineages occupy desert biomes that vary significantly in climate, suggesting exposure to different selection regimens.

In addition, two populations are currently considered endangered by the United States government:
 Sierra Nevada bighorn sheep (O. c. sierrae),
 Peninsular bighorn sheep, a distinct population segment of desert bighorn sheep (O. c. nelsoni)

Description

Bighorn sheep are named for the large, curved horns borne by the rams (males). Ewes (females) also have horns, but they are shorter with less curvature. They range in color from light brown to grayish or dark, chocolate brown, with a white rump and lining on the backs of all four legs. Males typically weigh , are  tall at the shoulder, and  long from the nose to the tail. Females are typically ,  tall, and  long. Male bighorn sheep have large horn cores, enlarged cornual and frontal sinuses, and internal bony septa. These adaptations serve to protect the brain by absorbing the impact of clashes. Bighorn sheep have preorbital glands on the anterior corner of each eye, inguinal glands in the groin, and pedal glands on each foot. Secretions from these glands may support dominance behaviors.

Bighorns from the Rocky Mountains are relatively large, with males that occasionally exceed  and females that exceed . In contrast, Sierra Nevada bighorn males weigh up to only  and females to . Males' horns can weigh up to , as much as all the bones in the male's body.

Natural history

Ecology

The Rocky Mountain and Sierra Nevada bighorn sheep occupy the cooler mountainous regions of Canada and the United States. In contrast, the desert bighorn sheep subspecies are indigenous to the hot desert ecosystems of the Southwestern United States and Mexico. Bighorn sheep inhabit alpine meadows, grassy mountain slopes, and foothill country near rugged, rocky cliffs and bluffs. Since bighorn sheep cannot move through deep snow, they prefer drier slopes, where the annual snowfall is less than about  per year. A bighorn's winter range usually has lower elevations than its summer range.

Bighorn sheep are highly susceptible to certain diseases carried by domestic sheep, such as psoroptic scabies and pneumonia; additional mortality occurs as a result of accidents involving rock falls or falling off cliffs (a hazard of living in steep, rugged terrain). Bighorns are well adapted to climbing steep terrain, where they seek cover from predators. Predation primarily occurs with lambs, which are hunted by coyotes, bobcats, gray foxes, wolverines, jaguars, ocelots, lynxes, and golden eagles.

Bighorn sheep of all ages are threatened by black bears, grizzly bears, wolves, and especially mountain lions, which are perhaps best equipped with the agility to prey on them in uneven, rocky habitats. Fire suppression techniques may limit visibility through shrublands, and therefore increase cover and predation rates by mountain lions. Bighorn sheep are considered good indicators of land health because the species is sensitive to many human-induced environmental problems. In addition to their aesthetic value, bighorn sheep are considered desirable game animals by hunters.

Bighorn sheep graze on grasses and browse shrubs, particularly in fall and winter, and seek minerals at natural salt licks. Females tend to forage and walk, possibly to avoid predators and protect lambs, while males tend to eat and then rest and ruminate, which lends to more effective digestion and greater increase in body size.

Social structure and reproduction

Bighorn sheep live in large herds and do not typically follow a single leader ram, unlike the mouflon, the ancestor of the domestic sheep, which has a strict dominance hierarchy. Before the mating season or "rut", the rams attempt to establish a dominance hierarchy to determine access to ewes for mating. During the prerut period, most of the characteristic horn clashing occurs between rams, although this behavior may occur to a limited extent throughout the year. Bighorn sheep exhibit agonistic behavior: two competitors walk away from each other and then turn to face each other before jumping and lunging into headbutts. Rams' horns can frequently exhibit damage from repeated clashes. Females exhibit a stable, nonlinear hierarchy that correlates with age. Females may fight for high social status when they are integrated into the hierarchy at one to two years of age.

Rocky Mountain bighorn rams employ at least three different courting strategies. The most common and successful is the tending strategy, in which a ram follows and defends an estrous ewe. Tending takes considerable strength and vigilance, and ewes are most receptive to tending males, presumably feeling they are the most fit. Another tactic is coursing, when rams fight for an already tended ewe. Ewes typically avoid coursing males, so the strategy is ineffective. The rams also employ a blocking strategy. They prevent a ewe from accessing tending areas before she even enters estrus.

Bighorn ewes have a six-month gestation. In temperate climates, the peak of the rut occurs in November, with one, or rarely two, lambs being born in May. Most births occur in the first two weeks of the lambing period. Pregnant ewes of the Rocky Mountains migrate to alpine areas in spring, presumably to give birth in areas safer from predation, but are away from areas with good quality forage. Lambs born earlier in the season are more likely to survive than lambs born later. Lambs born late may not have access to sufficient milk, as their mothers are lactating at a time when food quality is lower. Newborn lambs weigh from  and can walk within hours. The lambs are then weaned when they reach four to six months old. The lifespan of ewes is typically 10–14 years and 9–12 years for rams.

Infectious disease

Many bighorn sheep populations in the United States experience regular outbreaks of infectious pneumonia, which likely result from the introduction of bacterial pathogens (in particular, Mycoplasma ovipneumoniae, and some strains of Mannheimia haemolytica) carried asymptomatically in domestic sheep. Once introduced, pathogens can transmit rapidly through a bighorn population, resulting in all-age die-offs that sometimes kill up to 90% of the population. In the years following pathogen introduction, bighorn populations frequently experience multiple years of lamb pneumonia outbreaks. These outbreaks can severely limit recruitment and likely play a powerful role in slowing population growth.

Relationship with humans

Conservation
Bighorn sheep were widespread throughout the western United States, Canada, and northern Mexico two hundred years ago. The population was estimated to be 150,000 to 200,000. Unregulated hunting, habitat destruction, overgrazing of rangelands, and diseases contracted from domestic livestock all contributed to the decline, the most drastic occurring from about 1870 through 1950.

In 1936, the Arizona Boy Scouts mounted a statewide campaign to save the bighorn sheep. The scouts first became interested in the sheep through the efforts of Major Frederick Russell Burnham. Burnham observed that fewer than 150 of these sheep still lived in the Arizona mountains. The National Wildlife Federation, the Izaak Walton League, and the National Audubon Society also joined the effort. On January 18, 1939, over  of land were set aside to create the Kofa National Wildlife Refuge and the Cabeza Prieta National Wildlife Refuge.

Many state and federal agencies have actively pursued the restoration of bighorn sheep since the 1940s. However, these efforts have met with limited success, and most of the historical range of bighorns remains unoccupied. Hunting for male bighorn sheep is allowed, but heavily regulated, in Canada and the United States.

In culture

Bighorn sheep were among the most admired animals of the Apsaalooka (Crow) people, and what is today called the Bighorn Mountain Range was central to the Apsaalooka tribal lands. In the Bighorn Canyon National Recreation Area book, storyteller Old Coyote describes a legend related to the bighorn sheep. A man possessed by evil spirits attempts to kill his heir by pushing the young man over a cliff, but the victim is saved by getting caught in trees. Rescued by bighorn sheep, the man takes the name of their leader, Big Metal. The other sheep grant him power, wisdom, sharp eyes, sure-footedness, keen ears, great strength, and a strong heart. Big Metal returns to his people with the message that the Apsaalooka people will survive only so long as the river winding out of the mountains is known as the Bighorn River.

Bighorn sheep are hunted for their meat and horns, used in ceremonies, as food, and as hunting trophies. They also serve as a source of ecotourism, as tourists come to see the bighorn sheep in their native habitat.

The Rocky Mountain bighorn sheep is the provincial mammal of Alberta and the state animal of Colorado and, as such, is incorporated into the symbol for the Colorado Division of Parks and Wildlife. The Desert bighorn sheep is the state mammal of Nevada.

The Bighorn sheep was featured in the children's book Buford the Little Bighorn (1967) by Bill Peet. The Bighorn sheep named Buford has a huge pair of horns in the Spring, Summer, Fall, and Winter, similar to Rudolph the Red-Nosed Reindeer.

Bighorn sheep were once known by the scientific identification "argali" or "argalia" due to assumption that they were the same animal as the Asiatic argali (Ovis ammon). Lewis and Clark recorded numerous sightings of O. canadensis in the journals of their exploration—sometimes using the name argalia. In addition, they recorded the use of bighorn sheep horns by the Shoshone in making composite bows. William Clark's Track Map produced after the expedition in 1814 indicated a tributary of the Yellowstone River named Argalia Creek and a tributary of the Missouri River named Argalia River, both in what is today Montana. Neither of these tributaries retained these names, however. The Bighorn River, another tributary of the Yellowstone, and its tributary stream, the Little Bighorn River, were both indicated on Clark's map and did retain their names, the latter being the namesake of the Battle of the Little Bighorn.

The Bighorn Ram was featured in a series of prints by artist Andy Warhol. In 1983, the artist was commissioned to create a portfolio of ten endangered species to raise environmental awareness. The porfolio, known as "Endangered Species" was created in support of the Endangered Species Act, which was passed by the U.S. Congress in 1973. Other animals within the portfolio include the Siberian Tiger, Bald Eagle and the Giant Panda.

Notes

References

External links

Photos & Information on Wild Rocky Mountain Bighorn Sheep in Nevada
BIGHORN.org
Rocky Mountain bighorn research
Greater Yellowstone Resource Guide – Bighorn Sheep
Desert Bighorn Sheep Facts  California Department of Fish and Game
Smithsonian Museum of Natural History: Ovis canadensis

Ovis
Mammals of Canada
Mammals of Mexico
Mammals of the United States
Fauna of the Western United States
Fauna of the California chaparral and woodlands
Native American cuisine
Provincial symbols of Alberta
Symbols of Colorado
Mammals described in 1804
Pleistocene mammals of North America
Extant Middle Pleistocene first appearances
Taxa named by George Shaw

sah:Чубуку

Bighorn sheep


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Tomášikovo enthält die vier nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Tomášikovo im Okres Galanta.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Tomasikovo


(Japan > Yamaguchi Prefecture > Asa District)

 was a district located in Yamaguchi Prefecture.

See also
List of dissolved districts of Japan

References

Asa District

Asa District, Yamaguchi


Denilson Geraldo,  (Cornélio Procópio, 31 de maio de 1969) é um prelado brasileiro da Igreja Católica, bispo auxiliar de Brasília.

Biografia
Completou seus estudos de seminário em Curitiba-PR, onde frequentou o curso de Filosofia na Pontifícia Universidade Católica do Paraná (PUCPR) e o curso de Teologia no Studium Theologicum. Obteve licença em Direito Canônico no Instituto de Direito Canônico Pe. Benito Giuseppe Pegoraro em São Paulo e depois o doutorado na Pontifícia Universidade Lateranense em Roma.

Em 4 de fevereiro de 1990, ele fez sua profissão religiosa na Sociedade do Apostolado Católico e foi ordenado padre em 6 de julho de 1997.

Foi vigário paroquial e depois administrador paroquial de Santa Bibiana em Martinópolis (1997-1999); pároco de São João Batista em São Paulo (1999-2007) e vigário paroquial e depois administrador paroquial de Santo Antônio de Lisboa em São Paulo (2010-2016).

Foi também juiz do Tribunal Eclesiástico Arquidiocesano de São Paulo, professor na Pontifícia Universidade Católica de São Paulo (PUC-SP), na Faculdade de Direito Canônico São Paulo Apóstolo em São Paulo, no Instituto de Direito Canônico de Santa Catarina em Florianópolis e no Instituto de Direito Canônico de Londrina.

Dentro de sua sociedade de vida apostólica, foi secretário e conselheiro provincial da Província de São Paulo, membro e depois presidente da Comissão Jurídica Internacional e diretor do Instituto São Vicente Pallotti em Roma. De 2016 a 2022 foi membro do Conselho Geral em Roma.

Em 25 de janeiro de 2023, o Papa Francisco o nomeou como bispo auxiliar de Brasília, concedendo o título de bispo titular de Lamsorti. Foi consagrado em 15 de abril do mesmo ano, na Catedral Cristo Rei de Cornélio Procópio, por Júlio Endi Akamine, S.A.C., arcebispo de Sorocaba, coadjuvado pelos cardeais Paulo Cezar Costa, arcebispo de Brasília e Odilo Scherer, arcebispo de São Paulo.

Ligações externas

Naturais de Cornélio Procópio
Alunos da Pontifícia Universidade Católica do Paraná
Alunos da Pontifícia Universidade Lateranense
Palotinos
Professores da Pontifícia Universidade Católica de São Paulo
Bispos auxiliares de Brasília

Denilson Geraldo


6282 Edwelda este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6282 Edwelda este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Carolyn S. Shoemaker. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,31 ua, o excentricitate de 0,22 și o înclinație de 2,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1980
Centura de asteroizi

6282 Edwelda


James Stephanie Sterling, ou Jim Sterling ou também Commander Sterling, é jornalista freelance de videogame, analista, comentarista, YouTuber e esportista de luta profissional de origem inglês-americana. Antes de se tornar independente em setembro de 2014, trabalhou com edição de resenhas de Destructoid e teve autoria em conteúdo para The Escapist. Considera-se Sterling como um dos principais exemplos de YouTuber alcançando sucesso por meio de crowdfunding.

Carreira

Crítica de videogame

Sterling apresenta The Jimquisition, uma série semanal de vídeos do YouTube na qual discute questões atuais sobre videogames, muitas vezes envolvendo proteção do consumidor e ética na indústria de jogos eletrônicos. A série se originou no canal Destructoid no YouTube e depois foi movida para o canal The Escapist, antes de ser lançada no próprio canal de Sterling. Sua principal série de gameplays são "Jimpressions" e "Squirty Play", onde Sterling discute suas impressões sobre um videogame lançado recentemente enquanto mostra um gameplay pessoal pré-gravado. Sterling frequentemente fala contra o sexismo nos jogos e se abriu sobre o fato de que sua posição sobre esse assunto ter evoluído lentamente.

Em novembro de 2014, Sterling anunciou que estava deixando The Escapist e pretendia buscar financiamento para seu trabalho de forma independente por meio do Patreon. Em um episódio de 2020 de The Jimquisition, afirmou que havia deixado The Escapist depois que a publicação se recusou a publicar sua crítica negativa de Assassin's Creed Unity, citando que a empresa controladora Defy Media estava com medo de prejudicar qualquer oportunidade de patrocínio com a Ubisoft. Sterling também declarou seu desejo de voltar a escrever artigos e gravar podcasts, o que não podia fazer desde que deixou o Destructoid. Atualmente, Sterling mantêm seu próprio site, The Jimquisition, além de produzir um podcast intitulado "Podquisition", que é compartilhado com a colega jornalista de jogos britânica e fundadora/co-apresentadora, Laura Kate Dale. O terceiro membro fundador/co-apresentador, o músico irlandês Gavin Dunne, teve sua última aparição permanente no episódio 250, partindo para seguir carreira musical. Gavin foi substituído no episódio 251 por Conrad Zimmerman, que já havia trabalhado ao lado de Sterling em Destructoid.

Em março de 2016, a Digital Homicide Studios entrou com uma ação contra Sterling, buscando $ 10 milhões em danos por "agressão, difamação e calúnia", após a crítica negativa de Sterling de seu primeiro jogo The Slaughtering Grounds. Sterling acusou ainda a Digital Homicide Studios de excluir comentários negativos do jogo em sua página de revisão da Steam e banir os usuários que criticassem. O processo foi aumentado para $ 15 milhões, antes de ser finalmente arquivado com prejuízo no final de fevereiro de 2017.

Sterling teve créditos por cunhar o termo "Chungus", que mais tarde faria parte do nome do meme " Big Chungus". Sterling começou a usar o termo já em 2012 em seu canal em uma variedade de contextos não relacionados com diferentes significados para efeito humorístico.

Luta livre
Sterling luta sob o nome de Commander Sterling. Inicialmente se envolveu na luta livre como uma piada, aparecendo como uma personagem com o nome de Sterdust, parodiando o personagem Stardust de Cody Rhodes, depois aparecendo como gerente de heel, antes de começar a lutar de forma independente, também como heel. Sterling lutou por promoções, incluindo Pro Wrestling EGO, Ryse Wrestling, BadBoys Wrestling (BBW) e PolyAm Cult Party. Sterling co-fundou e dirige a promoção de luta livre Spectrum Wrestling.

Recepção
Em 2011, Sterling foi destaque em uma lista dos "25 jornalistas de jogos mais radicais para seguir no Twitter" da Complex.  Se tornou uma figura controversa no mundo do jornalismo de videogame, principalmente por suas críticas às práticas da indústria e foco na proteção do consumidor.  Fãs de alguns jogos altamente esperados, incluindo No Man's Sky e The Legend of Zelda: Breath of the Wild, lançaram ataques DDoS contra o site de Sterling após críticas que se acreditava serem insuficientemente positivas.

As opiniões de Sterling sobre jogos artísticos foram criticadas pelo criador de Spelunky, Derek Yu. Yu comparou a visão de Sterling à do crítico de arte Louis Leroy em 1874 de uma pintura de Claude Monet, que Leroy criticou por estar inacabada, enquanto o estilo de pintura mais tarde se tornaria um estilo de arte importante.

Vida pessoal
Sterling nasceu em Londres, Inglaterra, onde viveu perto da linha da pobreza durante grande parte de sua infância e sofreu abuso emocional pelo parceiro de sua mãe. Esse abuso foi o que levou a adotar o nome "Jim Sterling", dizendo que teria alterado legalmente, se não fosse por questões legais. Em um vídeo de novembro de 2015, ao falar sobre as opções de relacionamento poliamoroso em Fallout 4, Sterling afirmou que "não eram um cara monogâmico, e nem [...] heterossexual". Sterling é abertamente pansexual e queer. Em junho de 2020, conseguiu cidadania naturalizada dos Estados Unidos. Em agosto de 2020, Sterling se assumiu como com gênero não binário. Sterling usa pronomes they/them.

No final de junho de 2020, ao discutir o movimento Speaking Out e a má conduta na indústria de videogames, Sterling mencionou seus próprios transtornos :

Sterling também tem TDAH.

Pessoas com distúrbio bipolar
Cidadãos naturalizados dos Estados Unidos
Pessoas vivas
Youtubers dos Estados Unidos
Norte-americanos de ascendência inglesa
Nascidos em 1984
Youtubers LGBT
Pessoas não binárias
Pessoas LGBT dos Estados Unidos
Pessoas com transtorno do déficit de atenção e hiperatividade

Jim Sterling


The American Community Survey (ACS) is an annual demographics survey program conducted by the U.S. Census Bureau. It regularly gathers information previously contained only in the long form of the decennial census, including ancestry, citizenship, educational attainment, income, language proficiency, migration, disability, employment, and housing characteristics. These data are used by many public-sector, private-sector, and not-for-profit stakeholders to allocate funding, track shifting demographics, plan for emergencies, and learn about local communities.  Sent to approximately 295,000 addresses monthly (or 3.5 million per year), it is the largest household survey that the Census Bureau administers.

The American Community Survey gathers information annually in the 50 U.S. states, the District of Columbia, and Puerto Rico. It does not gather information in the four major U.S. territories, American Samoa, Guam, Northern Mariana Islands, and the U.S. Virgin Islands.

History
The United States Constitution (Article I, Section II) requires an enumeration of the population every ten years "in such Manner as they (Congress) shall by Law direct". From the first census in 1790, legislators understood that it should collect basic demographic information beyond the number of people in the household. James Madison first proposed including questions in the census to "enable them to adapt the public measures to the particular circumstances of the community". Such knowledge collected with each census, he said, "would give them an opportunity of marking the progress of the society". The questions included in censuses since 1790 have reflected American understandings of and concerns about societal trends and the growing nation's expanded data needs.

By 1940, advancements in statistical methods enabled the Census Bureau to start asking a sample of the population a subset of additional detailed questions without unduly increasing cost or respondent burden. In subsequent decades, questions that had previously been asked of all respondents, as well as new questions, moved to the sample questionnaire form.  As that form grew longer than the census form sent to most households, it became known as the census "long form".

Following the 1960 Census, federal, state and local government officials, as well as those working in the private sector, began demanding more timely long-form-type data. Lawmakers representing rural districts claimed they were at a data disadvantage, unable to self-fund additional surveys of their populations.   Congress explored the creation of a mid-decade census, holding hearings and even authorizing a mid-decade census in 1976, but not funding it.

Efforts to obtain data on a more frequent basis began again after the 1990 Census, when it became clear that the more burdensome long form was depressing overall census response rates and jeopardizing the accuracy of the count. At Congress's request, the Census Bureau developed and tested a new design to obtain long-form data. U.S. statistician Leslie Kish had introduced the concept of a rolling sample (or continuous measurement) design in 1981. This design featured ongoing, monthly data collection aggregated on a yearly basis, enabling annual data releases. By combining multiple years of this data, the Census Bureau could release "period" estimates to produce estimates for smaller areas. After a decade of testing, it launched as the American Community Survey in 2005, replacing the once-a-decade census long form.

Implementation
The ACS has an initial sample of approximately 3.5 million housing unit addresses and group quarters in the United States. The Census Bureau selects a random sample of addresses to be included in the ACS. Each address has about a 1-in-480 chance of being selected in a given month, and no address should be selected more than once every five years. Data is collected by internet, mail, telephone interviews and in-person interviews. Approximately one third of those who do not respond to the survey by mail or telephone are randomly selected for in-person interviews.  About 95 percent of households across all response modes ultimately respond.

Like the decennial census, ACS responses are confidential. Every employee at the Census Bureau takes an oath of nondisclosure and is sworn for life to not disclose identifying information. Violations can result in a 5-year prison sentence and/or $250,000 fine. Under , census responses are "immune from legal process" and may not "be admitted as evidence or used for any purpose in any action, suit, or other judicial or administrative proceeding".

Data availability

The Census Bureau aggregates individual ACS responses, also known as microdata, into estimates at many geographic summary levels. Among these summary levels are legal and administrative entities such as states, counties, cities, and congressional districts, as well as statistical entities such as metropolitan statistical areas, tracts, block groups, and census designated places. Estimates for census blocks are not available from ACS. Puerto Rico is the only U.S. territory that is part of the ACS program.

In order to balance geographic resolution, temporal frequency, statistical significance, and respondent privacy, ACS estimates released each year are aggregated from responses received in the previous calendar year or previous five calendar years. The Census Bureau provides guidance for data users about which data set to use when analyzing different population and geography sizes.

From 2007 to 2013, 3-year estimates were available for areas with 20,000 people or more. This data product was discontinued in 2015 due to budget cuts. The last 3-year release was the 2011-2013 ACS 3-year estimates.

Current data releases include:
 1-year estimates are available for areas with a population of at least 65,000 people. The 2015 ACS 1-year estimates were released in 2016 and summarize responses received in 2015 for all states but only 26% of counties due to the 65,000 minimum population threshold. This is most suitable for data users interested in shorter-term changes at medium to large geographic scales.
 Supplemental estimates are shown in annual tables summarizing populations for geographies with populations of 20,000 or more.
 5-year estimates are available for areas down to the block group scale, on the order of 600 to 3000 people. The 2015 ACS 5-year estimates, summarizing data from 2011 to 2015, were released in 2016.

Within the last 10 years, the American Community Survey has collected and supplied all data at local levels. This was a large breakthrough in the survey because it allows the American people more individualized data on a community level as opposed to extrapolating from data collected over a larger area. It has also provided unparalleled information to be more accessible for local government planning and financing. Many conclusions for local data is averaged from various information across the area, and while useful, it is not always an adequate representation.

ACS estimates are available via a number of online data tools. U.S. Census website (AFF) is the primary tool for disseminating ACS data, allowing users to drill down to specific tables and geographies (starting with 2013 estimates, AFF also includes block group data). A selection of the most popular tables is shown in QuickFacts. Other tools include OnTheMap for Emergency Management, Census Business Builder and My Congressional District. My Tribal Area featuring 5-year estimates for federally recognized tribes, launched in 2017. The Summary File is the most detailed data source, and is available as a series of downloadable text files or through an application programming interface (API) for software developers.

Custom cross-tabulations of ACS questions can be made using the Public Use Microdata Sample (PUMS), freely accessible through the Census Bureau website and Integrated Public Use Microdata Series. PUMS data contain responses to every question from a sample of respondents. To protect respondent privacy, PUMS data are anonymized and only available down to areas containing 100,000 people or more known as Public Use Microdata Areas (PUMAs). The analysis of all ACS microdata without the sampling and anonymization in PUMS is restricted to qualified researchers at secure Federal Statistical Research Data Centers (FSRDCs).

Controversy

Support
American Community Survey data provides important information that cannot be found elsewhere. The federal government, as well as various businesses, researchers, and local governments use ACS data for planning and decision-making purposes.  ACS data are used by public and business decision-makers to more clearly identify issues and opportunities and more effectively allocate scarce resources to address them. In Fiscal Year 2008, 184 federal domestic assistance programs used ACS-related datasets to help guide the distribution of $416 billion, 29 percent of all federal assistance.

The American Community Survey is authorized by 13 U.S.C. § 141 and 13 U.S.C. § 193. Federal courts have held that the long form is constitutional.

In 2000, the U.S. District Court for the Southern District of Texas ruled that the 2000 Census and the 2000 Census questions did not violate the Fourth Amendment or other constitutional provisions as alleged by plaintiffs.  The court said responses to census questions are not a violation of a citizen's right to privacy or speech.

The court's decision was later affirmed by the United States Court of Appeals for the Fifth Circuit, and the U.S. Supreme Court denied petition for writ of certiorari. Additionally, a number of other courts, including the U.S. Supreme Court, have consistently held through the years that the census and the questions in the census are authorized by both the Constitution and statute.

In 2002, the GAO confirmed that the Census Bureau has authority to conduct the survey and "require responses from the public".
All individual American Community Survey responses are kept private and are used (along with other ACS responses) to create estimates of demographic characteristics for various geographies. Because of data swapping techniques to ensure confidentiality, it is impossible to figure out how individual people responded based on data from published ACS estimates.

Opposition
Opponents of the American Community Survey disagree with the court's findings about its constitutionality.  They believe the survey asks for more information, and at a higher frequency, than the simple enumeration required by Article 1, Section 2 of the U.S. Constitution. Despite the Government Accountability Office's conclusion that the Census Bureau has the authority to conduct the survey under  and , several U.S. representatives have challenged the ACS as unauthorized by the Census Act and a violation of the Right to Financial Privacy Act. Rep. Ron Paul of Texas, who opposes the ACS, said of it that the founding fathers of the United States "never authorized the federal government to continuously survey the American people".

Those who decline to complete the survey may receive visits to their homes from Census Bureau personnel. Because it is a mandatory survey, it is governed by federal laws that could impose a fine of as much as $5,000 for refusing to participate.

To date, no person has been prosecuted for refusing to answer the ACS. Former Director of the Census Bureau Kenneth Prewitt remarked that the Department of Commerce is "not an enforcement agency" and that "the Department of Justice would have to do the prosecution, and we don't recommend that". The Census Bureau prefers to gain cooperation by convincing respondents of the importance of participation, while acknowledging that the mandate improves response rates (and thus accuracy) and lowers the annual cost of survey administration by more than $90 million.

In 2014, the Census Project, a collaboration of pro-Census business and industry associations, gathered signatures from 96 national and local organizations urging the US House Committee on Oversight and Government Reform to reject a proposal to make the American Community Survey voluntary.  Signers included the US Chamber of Commerce, the National Association of Realtors and the US Conference of Mayors. The letter cited results from a congressionally mandated test of a voluntary ACS that found that mail response rates would drop "dramatically," by more than 20 percentage points.   The resulting loss in quality and reliability would essentially eliminate data for 41 percent of U.S. counties, small cities, towns and villages, many school districts, neighborhoods, remote areas, and American Indian reservations.

See also
 List of household surveys in the United States
 National Household Survey, a similar survey that is a successor to the 2011 long-form Canadian census

Notes

References

External links
 American Community Survey site at the United States Census Bureau
 ACS data from the Integrated Public Use Microdata Series
 American FactFinder – United States Census Bureau's Searchable Database
 Access to all survey questionnaires used from 1996 to 2011
 American Community Survey (ACS) User Guide for Disability Statistics
 US Code Title 13

United States Census Bureau
Household surveys
2005 establishments in the United States

American Community Survey


Charles Brenner ( Boston, 18 de novembro de 1913 – 19 de maio de 2008) foi um psicanalista americano que serviu como presidente da Sociedade Psicanalítica de Nova York e talvez seja mais conhecido por suas contribuições para a teoria do impulso, a estrutura da mente e a teoria do conflito.

Ele foi, por meio século, uma figura exemplar para a psicanálise nos Estados Unidos, sendo denominado por Janet Malcolm como "o intransigente purista da psicanálise americana".

Brenner primeiro fez seu nome como autor do Elementary Textbook of Psychoanalysis (traduzido em português com o nome Noções Básicas de Psicanálise), que Eric Berne considerou, junto com o Esboço de Psicanálise de Freud como o melhor guia para o assunto. Nela, ele enfatizou, por exemplo, como, ao contrário da "consciência", o superego funciona principalmente ou inteiramente inconscientemente.

Ele passou a ser co-autor, com Jacob Arlow, de Psychoanalytic Concepts and the Structural Theory, que, inicialmente controverso, se tornaria um texto avançado padrão. O próprio Brenner admitiu que provavelmente "minha influência mais significativa foi como autor de Noções Básicas... ".

Ideias
Brenner tem sido notável por sua prontidão para desafiar os dogmas psicanalíticos, - algo talvez mais aparente com sua revisão tardia da teoria estrutural de Freud, culminando em seu artigo "Conflito, Formação de Compromisso e Teoria Estrutural" (2002), que ele mesmo considerou "a contribuição mais útil e valiosa que pude dar ao campo da psicanálise".

Seu desenvolvimento tardio da teoria do conflito remonta ao conceito inicial de Freud de 'formação de compromisso', bem como se baseia na ideia de Arlow de 'função de fantasia' em uma mistura de conservadorismo e inovação. Indiscutivelmente, o resultado foi produzir a principal teoria analítica para o treinamento psicanalítico americano do século XXI.

Psicanalistas dos Estados Unidos
Nascidos em 1913
Mortos em 2008

Charles Brenner


In vehicle dynamics, slip angle or sideslip angle is the angle between the direction in which a wheel is pointing and the direction in which it is actually traveling (i.e., the angle between the forward velocity vector  and the vector sum of wheel forward velocity  and lateral velocity , as defined in the image to the right). This slip angle results in a force, the cornering force, which is in the plane of the contact patch and perpendicular to the intersection of the contact patch and the midplane of the wheel. This cornering force increases approximately linearly for the first few degrees of slip angle, then increases non-linearly to a maximum before beginning to decrease.

The slip angle,  is defined as

Causes
A non-zero slip angle arises because of deformation in the tire carcass and tread. As the tire rotates, the friction between the contact patch and the road results in individual tread 'elements' (finite sections of tread) remaining stationary with respect to the road. If a side-slip velocity u is introduced, the contact patch will be deformed. When a tread element enters the contact patch, the friction between the road and the tire causes the tread element to remain stationary, yet the tire continues to move laterally. Thus the tread element will be 'deflected' sideways. While it is equally valid to frame this as the tire/wheel being deflected away from the stationary tread element, convention is for the co-ordinate system to be fixed around the wheel mid-plane.

While the tread element moves through the contact patch it is deflected further from the wheel mid-plane. This deflection gives rise to the slip angle, and to the cornering force. The rate at which the cornering force builds up is described by the relaxation length.

Effects
The ratios between the slip angles of the front and rear axles (a function of the slip angles of the front and rear tires respectively) will determine the vehicle's behavior in a given turn. If the ratio of front to rear slip angles is greater than 1:1, the vehicle will tend to understeer, while a ratio of less than 1:1 will produce oversteer. Actual instantaneous slip angles depend on many factors, including the condition of the road surface, but a vehicle's suspension can be designed to promote specific dynamic characteristics. A principal means of adjusting developed slip angles is to alter the relative roll couple (the rate at which weight transfers from the inside to the outside wheel in a turn) front to rear by varying the relative amount of front and rear lateral load transfer. This can be achieved by modifying the height of the roll centers, or by adjusting roll stiffness, either through suspension changes or the addition of an anti-roll bar.

Because of asymmetries in the side-slip along the length of the contact patch, the resultant force of this side-slip occurs away from the geometric center of the contact patch, a distance described as the pneumatic trail, and so creates a torque on the tire, the so-called self aligning torque.

Measurement of slip angle
There are two main ways to measure slip angle of a tire: on a vehicle as it moves, or on a dedicated testing device.

There are a number of devices which can be used to measure slip angle on a vehicle as it moves; some use optical methods, some use inertial methods, some GPS and some both GPS and inertial.

Various test machines have been developed to measure slip angle in a controlled environment. A motorcycle tire test machine is located at the University of Padua. That uses a 3-meter diameter disk that rotates under a tire held at a fixed steer and camber angle, up to 54 degrees. Sensors measure the force and moment generated, and a correction is made to account for the curvature of the track. Other devices use the inner or outer surface of rotating drums, sliding planks, conveyor belts, or a trailer that presses the test tire to an actual road surface.

See also
Camber thrust
Cornering force
Slip (vehicle dynamics)
Traction circle
Trail braking

References

Automotive safety
Automotive steering technologies
Automotive suspension technologies
Tires
Motorcycle dynamics

Slip angle


1. siječnja
Britanci neće odustati od cjelovita očevida u Križančevu selu kraj Viteza, gdje su Muslimani masakrirali hrvatsko pučanstvo, izjavio Fred Perry, glasnogovornik Glavnog zapovjedništva britanskog UNPROFOR-a.
Smatram da Srbi u Hrvatskoj trebaju dobiti realnu autonomiju, a, kakva će biti ta realna autonomija, kako će se ona zvati, stvar je dogovora dviju strana, rekao osobni izaslanik predsjednika Jeljcina za pitanja bivše Jugoslavije Vitalij Čurkin u intervjuu Večernjem listu.
Vlada tzv. SR Jugoslavije odobrila novi državni grb, kojeg čini dvoglavi orao - simbol savezništva Srbije i Crne Gore - koji zamjenjuje dosadašnji s petokrakom i šest plamenova.

2. siječnja
U otvorenom pismu dr. Tuđmanu Izetbogović upozorava Hrvatsku da ne šalje postrojbe u pomoć Hrvatima u BiH.
UNPROFOR i Međunarodni Crveni križ potvrdili muslimanske zločine u Križančevu selu.

3. siječnja
Radije ću na zaštiti žrtava rata i pokušati uspostaviti most povjerenja između UNPROFORA i naroda, te njegovih političkih vođa, izjavio Jasushi Akashi, novi posebni izaslanik Boutrosa Ghalija za bivšu Jugoslaviju, po dolasku u Zagreb.
Predsjednik Tuđman primio u Zagrebu grupu hrvatskih intelektualaca Muslimana, koji su mu uručili pismo u kojem izražavaju uznemirenost daljom eskalacijom sukoba u Lašvanjskoj dolini, zalažući se za obustavu sukoba i obnovu hrvatsko-muslimanskog povjerenja.
Kako je, prema Izetbegoviću, Armija BiH jedina legalna vojna sila u BiH, i kako je legalno sve što ona učini, nije teško dokučiti otvorenu prijetnju Hrvatskoj da ne šalje pomoć Hrvatima u BiH, koje ta legalna Armija ima pravo porobiti, prognati ili pobiti, piše Večernjem list.
Juka Prazina, prije rata sitni kriminalac, zatim jedan od organizatora obrane Sarajeva, kada je u Sarajevu pao u nemilost pridružio se HVO-u, iz kojeg je dezertirao u činu generala, nađen je ubijen u Belgiji.

4. siječnja
Izaslanci predsjednika Tuđmana i Izetbegovića, Granić i Silajdžić, sastali se u bečkom Hofburgu, međutim, prema općim ocjenama svjetskih medija, nama izgleda za pomirenje.
U Mostaru objavljena detaljna lista i dokumenti o muslimanskim zločinima nad Hrvatima u posljednje vrijeme.

5. siječnja
Ministri vanjskih poslova Hrvatske i BiH, dr. Mate Granić i dr. Haris Silajdžić zajednički potvrdili u Beču da je bitna uspostava prekida vatre u BiH i obustava neprijateljstava Hrvata i Muslimana, te utanačili da se predsjednici Tuđman i Izetbegović sastanu u Bonu 8. siječnja.
Neum ne može biti pod suverenitetom bosanske države, izjavio dr. Mate Granić na konferenciji za novinare u Beču.
Najdelikatniji je problem u muslimansko-hrvatskim odnosima muslimanski zahtjev za izlazak na more, o eventualnom sporazumu o tome ovisi i muslimansko-hrvatsko primirje u srednjoj Bosni, a time i sudbina oko 100.000 tamošnjih Hrvata, javljaju svjetske agencije o bečkim pregovorima.
Sve je više dokaza da se u Stupnom Dolu nije dogodilo ono što su Muslimani prezentirali svijetu, a taj isti svijet na potvrde UNPROFOR-a o strahovitim zločinima Muslimana nad hrvatskim civilima ostaje gluh, izjavio načelnik stožera brigade HVO Bobovac iz Vareša Mario Andrić.

6. siječnja
Ovo je masovna grobnica, simbol nehumanosti koja se dogodila, i vrlo je važno da se upravo ona istraži, izjavila u Zagrebu nakon povratka iz Vukovara Madeleine Albright, američka poslanica pri UN, koja je posjetila mjesto na kojem je zakopano 200 ubijenih Hrvata, odvedenih iz gradske bolnice poslije srpskog osvajanja Vukovara.
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman primio u nastupni posjet posebnog izaslanika glavnog tajnika UN Yakushija Akashija, kojeg je pri tome informirao da je hrvatska politika usmjerena za što brže ostvarenje rješenja za UNPA područja u skladu s odgovarajućim rezolucijama UN.
Zapovjednik snaga UN u bivšoj Jugoslaviji general Jan Cot izjavio, na konferenciji za novinare u Zagrebu, da bi trebalo formirati snage za hitnu intervenciju od vojnika različitih zemalja.

7. siječnja
Vlada SAD neće podržati olakšavanje ili ukidanje sankcija Srbiji budu li srpski elementi ometali rad suda za ratne zločine, izjavila na konferenciji za novinare američka veleposlanica Madeleine Albright uoči odlaska iz Zagreb.
Madeleine Albright u razgovoru s Predsjednikom Tuđmanom naglasila je važnost ostanka sankcija prema Srbiji, kao i to da sankcije moraju biti vezane uz reintegraciju UNPA područja u poredak Republike Hrvatske, priopćeno iz Predsjednikova ureda. (HINA)
Vlasti u Kninu najprije su odobrile otkopavanje masovne grobnice kraj Ovčare, a poslije nisu održale obećanje, rekao američki veleposlanik u Hrvatskoj P.W.Galbraith u razgovoru s novinarima u Zagrebu.
Zapovjednik britanskog bataljuna u Vitezu pukovnik Peter Wiliams izjavio da su pripadnici bataljuna otkopali tijela 27 Hrvata u masovnoj grobnici pokraj Križančeva nedaleko Viteza.
Crkveni dostojanstvenici Hrvatske i BiH, okupljeni u povodu ustoličenja pomoćnog biskupa vrhbosanskog u Sarajevu dr. Pere Sudara, objavili apel za mir, u kojemu stoji da je rat u Bosni ofenziva na modernu civilizaciju, koja ne pronalazi načina da je zaustavi i osigura pravedan mir.
Waren Zimmerman, profesionalni diplomat i posljednji ambasador SAD u bivšoj Jugoslaviji najavio da napušta diplomatsku službu zbog neslaganja u američkom politikom prema BiH, javlja dopisnih Večernjeg lista iz Washingtona.

8. siječnja
Premijer vlade BiH Haris Silajdžić, u nastupu na TV postaji u Bonnu, pozvao supredsjedatelja Ženevske konferencije lorda Owena da podnese ostavku, optužujući ga da je sklon stvaranju velike Srbije, javlja HINA.
Predsjednik UNPROFOR-a Simon Ghill izjavio u Vitezu da u blizini Križančeva sela postoji još jedna masovna grobnica, u kojoj je pokopano najmanje 8 ubijenih Hrvata i o kojima muslimanska strana ne daje nikakve podatke, javlja dopisnik Večernjeg lista.

9. siječnja
Predsjednik Tuđman dat će konkretan prijedlog prekida vatre i razgraničenja hrvatske i muslimansko-bošnjačke republike na osnovi zajedničke Ženevske deklaracije, izjavio hrvatski ministar vanjskih poslova Granić, uoči bonskih pregovora Tuđman-Izetbegović.
Muslimanska vojska ispalila više od sto granata na Vitez i otpočela žestok napad, ušavši u Buhine kuće južno od Svirina sela, čime je presječena komunikacija Vitez-Busovača. Pripadnici Armije BiH u Buhinim kućama su izmasakrirali veći broj hrvatskih civila i branitelja - prve brojke govore o brutalnom ubojstvu 26 Hrvata.

10. siječnja
Na nastavljenim hrvatsko-muslimanskim pregovorima u Bonu, muslimanska strana načelno prihvatila hrvatski prijedlog koji na posve novi način koncipira hrvatsko-muslimanske odnose.
Unatoč mirovnim pregovorima u Bonu, žestoki napad muslimanskih snaga započeo na područje Buhinih kuća, koje Muslimani žele zauzeti i uspostaviti direktnu vezu Zenice i Uskoplja, a također žestoko napadaju Polje i Novo Polje kako bi presjekli komunikaciju između hrvatskih mjesta Novog Travnika i Nove Bile.
Biskupi, okupljeni u Sarajevu u povodu svečanosti posvećenja novog pomoćnog biskupa Vrhbosanske nadbiskupije msgr. Pere Sudara, uputili apel javnosti u kojem pozivaju na mir i suživot Srba, Muslimana i Hrvata koji je njihova sudbina u BiH.
Dok u srednjoj Bosni traje žestoki muslimanski napadi na tamošnje Hrvate, na Obonjanu kod Šibenika trenutačno zbrinuto 550 izbjeglica iz BiH, kojima se pruža puna skrb, a 90 posto su Muslimana.
U Bruxellesu na najznačajnijem skupu NATO-a nakon sloma komunizma usvojen plan Partnerstvo za mir, na temelju kojeg će se razvijati suradnja s bivšim komunističkim zemljama istočne Europe.
Glavni tajnik NATO-a Manfred Woerner izjavio u Bruxellesu da je prekasno da Europa preuzme vojnu ulogu na području bivše Jugoslavije, te da UN trebaju odlučiti kakva će se akcija poduzeti.

11. siječnja
Iako su petersberški pregovori između predsjednika Tuđmana i Izetbegovića završili bez konkretnih rezultata, dr. Tuđman ih je na konferenciji za novinare u hrvatskom veleposlanstvu u Bonu ocijenio ipak korisnima, jer su se Muslimani obvezali do 15. siječnja dati odgovor na hrvatske prijedloge reguliranju odnose.
Predsjednik BiH Alija Izetbegović izjavio sarajevskoj TV da u razgovor s hrvatskim predsjednikom dr. Tuđmanom u Bonu nije postignut nikakav značajan sporazum, a to se nije ni očekivalo.
Prema podacima Ureda za prognane i izbjegle Vlade HR Herceg-Bosne i Operativne zone HVO srednje Bosne, na tom je području u potpunom okruženju 68.000 Hrvata, a od muslimanskih napada zabilježena su 1.504 poginula i 4.410 ranjenih.

12. siječnja
Na kontrolnom punktu UNPROFOR-a kod Lipovca, nakon dvije godine tamnovanja u Somboru i Srijemskoj Mitrovici, zamijenjeno 10 pripadnika tzv. somborske grupe te 5 drugih hrvatskih zarobljenika u srpskim tamnicama za 11 srpskih zatvorenika, uglavnom pripadnika terorističke grupe Štit.
Nakon prezentiranja dogovora u Bonnu muslimanske vojska nastavlja napadima na HR Herceg-Bosnu, a iz izjave Izetbegovića Radio Sarajevu kada je rekao 'da će muslimanska vojska nastaviti oslobađati Busovaču i Vitez iz kojih se HVO ne kani povući' može se naslutiti nova ofenziva.
Papinsko vijeće Pravda i mir optužilo međunarodnu zajednicu za 'sramotan kukavičluk, jer odustaje od svoje dužnosti da djeluje za mir na Balkanu, gdje Europa umire'.
Američki ratni zrakoplovi, koji su u Italiji, mogli bi bez ikakvih pojačanja napasti snage bosanskih Srba, bude li tako zapovijeđeno, izjavila glasnogovornica američkog ministarstva obrane Kathleen de Laski.

13. siječnja
Izlazak somborske grupe doživio sam kao najveće životno zadovoljstvo, oslobodilo smo i 6.700 ljudi iz srpskih zatvora, ali nastavljamo tražiti one koji još nisu na slobodi, izjavio na konferenciji za novinare u Osijeku dr. Ivica Kostović, potpredsjednik hrvatske Vlade.
Od 830.000 katolika u BiH prognano je 440.000, od 272 župe okupirano je 150, istakli su biskupi iz BiH, na primanju kod predsjednika Tuđmana, koji je tom prigodom istaknuo važnost opstanka Hrvata na njihovim vjekovnim obitavalištima na području čitave BiH.
Šef njemačke diplomacije Klaus Kinkel, u razgovoru s veleposlanicom SAD u UN Madeleine Albright u Bonnu, prvi puta javno i nedvosmisleno osudio muslimanske napada na Hrvate u srednjoj Bosni.
Zapovjednik generalštaba jedinica bosanskih Srba Manojlo Milovanović zaprijetio da će u slučaju zračnih napada NATO-a na srpske položaje u Bosni, Srbi poduzeti mjere odmazde protiv mirovnih snaga UN.

14. siječnja
Govoreći o užasima koje je vidio u BiH, američki republikanski kongresmen iz Virdžinije F.Wolf zatražio od predsjednika Clintona da imenuje stalnog predstavnika koji bi posredovao u mirovnim pregovorima sukobljenih strana.

15. siječnja
MIR za Hrvatsku znači uspostavu ustavno-pravnog poretka na čitavom međunarodno priznatom hrvatskom državnom teritoriju i usmjeravanje svih sila na materijalnu i kulturnu izgradnju, rekao hrvatski predsjednik dr. Franjo Tuđman na tradicionalnom novogodišnjem primanju u Predsjedničkim dvorima za predstavnika diplomatsko-konzularnog kora.
Željeli bismo da Hrvatska postane članom Partnerstvo za mir... Srbija će morati izručiti svoje ratne zločince, uključujući i neke političke vođe, rekao američki veleposlanik u Zagrebu W. Galbraith u intervjuu Večernjem listu.
Vitez neće pasti, jer se njemu brani Hrvatska Republika Herceg-Bosna i pravo Hrvata na opstanak u Bosni i Hercegovini, izjavio je Tihomir Blaškić, zapovjednik Zbornog područja HVO za srednju Bosnu.

16. siječnja
Predsjednik bosanske vlade Haris Silajdžić, uoči nastavka pregovora u Ženevi, protivi se sudjelovanje muslimanske delegacije na pregovorima tako dugo dok se u Sarajevu ubijaju bosanski civili, a ako pregovori ne uspiju, bosanski dosje treba vratiti Vijeću sigurnosti UN, traži Silajdžić.

17. siječnja
Pripreme za nastavak Ženevskih pregovora protiču u nastojanjima za dobivanje potpore za dvije oprečne inicijative: europsku, koja je na stolu kao osnovni okvir za mirovni sporazum, te muslimansku, koja nastoji ishoditi premještanje pregovora u New Yorku pod nadležnost Vijeća sigurnosti.
Predsjedništvo BiH odbacilo u Sarajevu hrvatski prijedlog za cjelovito rješenje hrvatsko-muslimanskih odnosa, iznesen u Bonu, ocijenivši ga neprihvatljivim.
Muslimanska strana tražit će u Ženevi vraćanje svih teritorija na kojima su Muslimani bili prije rata i povratak izbjeglica, izjavio Reuteru uoči odlaska u Ženevu Haris Silajdžić.
Svako dijeljenje prostora srednje Bosne po etničko-teritorijalnom načelu neprihvatljivo je i izaziva tragediju nesagledivih razmjera u životu ljudi i naroda koji obitavaju na njemu, stoji u Deklaraciji Sabora Hrvata srednje Bosne održanog u Zagrebu.

18. siječnja
Muslimanskoj strani u Ženevi dat ćemo hrvatski odgovor na njihov prijedlog o konfederaciji Hrvatske i BiH, reći ćemo kakva je konfederacija moguća, ali ne takva da se stvori BiH u kojoj bi Muslimani majorizirali Hrvate, izjavio dr. Franjo Tuđman uoči dolaska iz Zagreba u Ženevu.
Lord Owen u Ženevi najavio mogućnost povlačenja UNPROFOR-a iz Bosne nakon zime, te mogućnost da on prestane obnašati dužnost europskog posrednika u bivšoj Jugoslaviji, ako se strane u sukobu nastave boriti.

19. siječnja
Republika Hrvatska i SR Jugoslavija u Ženevi dogovorile Deklaraciju o normalizaciji odnosa, koja predviđa otvaranje hrvatskog predstavništva u Beogradu i jugoslavenskoga u Zagrebu i to do 15 veljače.
Muslimani u Ženevi predložili kartu razgraničenja po kojoj bi Hrvatska Republika u BiH bila svedena na zapadnu Hercegovinu, a najveći dio srednje Bosne pripao bi Muslimanima.
Međunarodni odbor Crvenog križa (ICRC) obznanio da suspendira sve humanitarne akcije u području Banja Luke zbog oružanog napada na vozilo ICRC-a u tom gradu koji je pod okupacijom srpskih snaga.
Radije ćemo sa svih 30.000 Hrvata izginuti nego pripasti muslimanskoj državi, tražimo autonomiju, poručuje Anto Marinčić, pomoćnik zapovjednika 111. brigade HVO-a iz Žepča.
Rusija eksplicitno zatražile da svaka odluka koja se tiče moguće primjene sile u Bosni, uključujući i odluku o primjeni sile NATO-a, bude predmetom prethodnih konzultacija glavnog tajnika UN i članica Vijeća sigurnosti.

20. siječnja
Vlada Republike Hrvatske smatra, prema riječima dr. Mate Granić, Deklaraciju između Hrvatske i SRJ prvim korakom prema međusobnom priznanju ovih država.
Za Deklaraciju potpisanu u Ženevi može se kazati da je najvažniji dokument nakon Rezolucije Vijeća sigurnosti 871. Potpisivanjem Deklaracije SRJ, što znači Srbija i Crna Gora, priznaje Hrvatsku u njenim granicama, iako to izrijekom nije kazano. Jer, zasniva se na Povelji UN i osnovnim dokumentima KESS-a, gdje su Hrvatskoj zajamčene granice, izjavio predsjednik Tuđman po povratku iz Ženeve u Zagreb.
Europski parlament zatražio je od vlada EU-a da supredsjedatelja Mirovne konferencije o bivšoj Jugoslaviji Davida Owena zamijene drugim posrednikom.
Bugarska vlada smijenila je visokog dužnosnika u komisiji za nadzor provođenja sankcija UN prema SRJ Marina Todorova, nakon izvještaja ministra unutrašnjih poslova Mihailova, u kojem se navodi da je nekoliko privatnih tvrtki suspendirano zbog izvoza nafta u Srbiji.

21. siječnja
Hrvatska vlada daje podršku Zajedničkoj deklaraciji o odnosima Hrvatske i SFRJ, potpisanoj u Ženevi, izjavio njezin predsjednik Nikica Valentić.
Iz područja Buhinih kuća izvučena tijela devetorice hrvatskih bojovnika nestalih u posljednjoj muslimanskoj ofenzivi. Tijela su im bila vezana žicom a pogođeni su s više hitaca iz blizine, javlja HABENA iz Nove Bile.
Pripadnici Armije BiH u selu Novakovići nedaleko Maglaja ubili su petero (5) Hrvata.
U Bugojno je na gradskom igralištu zatočeno 300 Hrvata, izjavio dopisniku Večernjeg lista u Livnu bugojanski župnki fra Janko Ljubas.

22. siječnja
Čvrsto smo uvjereni da }e obje strane potpisnice Deklaracije, što su je u Ženevi potpisale Hrvatska i SRJ, djelovati u skladu s odredbama Helsinškog završnog dokumenta KESS-a iz 1975. godine, osobito u skladu s načelima da se međunarodne granice ne mogu i ne smiju mijenjati silom, stoji u pismu dr. Mate Granića predsjedniku Vijeća sigurnosti UN Karelu Kovandi.
UNPROFOR se zasad neće povući iz BiH, a Velika Britanija dat će UNHCR-u još 5 milijuna funti za humanitarnu pomoć BiH, izjavio britanski ministar vanjskih poslova Douglas Hurd u splitskoj zračnoj luci nakon jednodnevnog posjeta britanskim postrojbama u sastavu UN u BiH.
Boutros Ghali izjasnio se u Den Haagu u prilog zračnih napada u bivšoj Jugoslaviji, izjavivši da bi takvu akciju odobrio ako bi to zatražio njegov posebni predstavnik Yasushi Akashi, ali on to do sada nije učinio.

23. siječnja
Potpisivanje sporazuma o normalizaciji odnosa sa SRJ stvoreni su uvjeti za najbrže moguće uključenje hrvatskih područja pod zaštitom mirovnih snaga u hrvatski ustavnopravni poredak, izjavio predsjednik Tuđman prigodom primanja u Dvorima za hrvatske župane.
Mir je moguć, ako se temelji na pravednosti svake zajednice i mir ne smije biti utemeljen na trgovanju tuđim teritorijem, izjavio kardinal Kuharić na svečanoj misi za mir u Hrvatskoj i BiH u zagrebačkoj katedrali.
Beogradski radio B92 objavio je opširan intervju s hrvatskim premijerom Nikicom Valentićem koji je izjavio da će Hrvatska i Srbija uspostaviti diplomatske odnose kada Srbija prizna Hrvatsku u njezinim granicama.

24. siječnja
Hrvatska će NATO-u ponuditi da se i sama pridruži Partnerstvu za mir, uoči odlaska u Strasbourg na razgovore s visokim dužnosnicima Vijeća Europe dr. Mate Granić, hrvatski ministar vanjskih poslova.
Mirovne inicijative i nuđenje suradnje pod neprihvatljivim uvjetima samo je dio političke taktike Muslimana u Ženevi i kupnja vremena za rat, odjeci su Ženevskih pregovora u hrvatskim medijima.
Očito je da je prošlotjedna konferencija u Ženevi iscrpila svoje mogućnost i trebalo bi sazvati novu međunarodnu konferenciju o BiH, umjesto nastavljanja neuspješnih Ženevskih pregovora izjavio Alija Izetbegović prigodom posjeta Kuala Lumpuru.
Hrvatska je u Ženevi nudila Muslimanima 33,33 posto ukupnog teritorija BiH, a 17,50 posto da pripadne Hrvatima, stoji u prijedlogu hrvatskog izaslanstva muslimanko-bošnjačkom izaslanstvu.
UN objavio izvješće svog istražitelja? generala Greindla o velikim ilegalnim poslovima pripadnika UNPROFOR-a u Hrvatskoj i BiH.
Zapovjednik snaga UN u Bosni na odlasku belgijski general Francis Briquemont izjavio u intervjuu Figarou da bi međunarodna zajednica trebala zaustaviti pregovore s liderima zaraćenih strana u Bosni i upotrijebiti silu, ako oni nebi poštovali svoje potpise.

25. siječnja
Šezdesetak majki, očeva i djece nestalih i zatočenih osoba, mahom dobrovoljaca domovinskog rata, kojima se u srpskim zatvorima izgubio trag, prosvjedovalo je pred Saborom, zbog, kako ističu, nedjelotvornosti državnih institucija zaduženih za potragu.
Nakon što je u prvom krugu Milan Martić uvjerljivo izgubio na izborima za predsjednika tzv. krajine od konkurenta Milana Babića, u drugom je uvjerljivo dobio, kao kandidat Slobodana Miloševića, javljaju srpski mediji iz Knina.
Vijeće Vojnog suda u Bjelovaru izreklo kazne desetorici optuženih za organiziranje oružane pobune, ubijanje i zlostavljanje građana hrvatske nacionalnosti.

26. siječnja
Rasim Delić je velikoj zabludi, kada je prošlog tjedna u Ženevi najavljivao da bi Muslimani mogli postići vojnu pobjedu na svih 14 područja, gdje se spore sa Srbima i Hrvatima, ocjenjuju britanski vojni stručnjaci.

27. siječnja
Srpskopravoslavni mitropolit zagrebačko-ljubljanski Jovan Pavlović vratio se u Zagreb gdje je dobio hrvatsku domovnicu i putovnicu pa se očekuje da će stalno rezidirati u Zagrebu.
Bosanski premijer Haris Silajdžić zatražio u razgovoru s novim zapovjednikom snaga UN u BiH Michaelom Roseom neodgodivu zračnu intervenciju NATO-a protiv vojnih postrojba koje sprečavaju prolazak humanitarne pomoći.
Washington odbacio ruski prijedlog o sastanku Vijeća sigurnosti na kojemu bi se raspravljalo o BiH, priopćilo američko poslanstvo u Ženevi.

28. siječnja
Ako je riječ o tome zašto je došlo do muslimansko-hrvatskog rata, onda bih rekao da su uzroci toga 80% na strani Muslimana, a 30% na hrvatskoj strani, rekao dr. Franjo Tuđman na sjednici Predsjedništva i Kluba zastupnika HDZ.
O 'masakru civilnog muslimanskog pučanstva u selu Herama', koje je od 24. siječnja pod kontrolom HVO-a kako su objavili muslimanski mediji, nema ni traga, konstatirala veća grupa stranih novinara na licu mjesta.
Premijer BiH Haris Silajdžić zatražio hitan sastanak Vijeća sigurnosti, obrazlažući to navodnim napadom Hrvatske na BiH.
Oslobodit ćemo sve hrvatske prostore u BiH, izjavio u intervjuu Večernjem listu zapovjednik Glavnog stožera HVO-a general Ante Roso u Rami.
Treća, završna etapa oslobođenja Maslenice nije realizirana zbog intervencije iz svijeta, pa i ozbiljnih prijetnji Hrvatskoj, rekao general zbora Janko Bobetko u opširnom intervjuu Večernjem listu o operaciji Maslenica.
Hrvatska vojska nije ušla u Bosnu, izjavio na konferenciji za novinare u ime Ministarstva obrane brigadir Drago Krpina.

29. siječnja
Glavna prepreka mirovnom rješenju je uvjerenje muslimanskog vodstva da na terenu, vojnom silom i osvajanjem prvenstveno hrvatskih prostora, dobiva više nego mirnim rješenjem i pregovorima, rekao dr. Mate Granić primajući u Zagrebu člana Europskog parlamenta Aria Marc Oostlandera.
Predsjednik Vijeća sigurnosti UN Karel Kovanda izjavio kako tajništvo UN nije potvrdilo optužbe vlade BiH da su Hrvatska i Srbija poslale svoje snage u BIH.
Prvo objavljivanje cjelovito teksta tajnog sporazuma Tuđman-Izetbegović u rujnu 1993. o konfederaciji, koji nije realiziran, objavio Večernji list.

30. siječnja
Pismo Haris Silajdžića Vijeću sigurnosti u kojem optužuje Hrvatsku za slanje regularnih postrojbi u BiH potpune je neutemeljen i pokušaj je muslimanske strane da skrene pozornost međunarodne javnosti s nastavka agresije muslimanske vojske na hrvatski narod u BiH, stoji u Priopćenju Ministarstva obrane HR Herceg-Bosne.

31. siječnja
Britanski bataljun UN-a opovrgnuo vijest o navodnom masakru u muslimanskom selu Here kod Prozora, za koji je optužen HVO.
Načelnik Glavnog stožera Hrvatske vojske general zbora Janko Bobetko na Hrvatskoj televiziji pobio tvrdnje da HV sudjeluje u ratu u BiH.
Na konvoj humanitarne pomoći za Hrvate u Bugojnu, na prometnici od Uskoplja prema Trnovači, Armija BiH otvorila vatru iz tenkova i minobacača, te tako spriječila nastavak puta konvoja.
U zapadnom dijelu Mostara održana komemoracija u povodu tragične smrti trojice talijanskih novinara: Marca Luchetta, Alessandra Ota i Darija D'Angela, koji su ubijeni u istočnom dijelu Mostara 28. siječnja ove godine.

Izvori

1994/1

Kronologija Domovinskog rata: siječanj 1994.


Pagamento instantâneo (às vezes chamado de pagamento em tempo real ou pagamento mais rápido) é um método de troca de valores em dinheiro e processamento de pagamentos, que permite a transferência quase imediata de valores entre contas bancárias, em vez do mais comum, entre um a três dias úteis.

Em sua maioria, os países passaram a implementar sistemas de pagamento instantâneo a partir das décadas de 2010 e 2020, sendo que muitos sistemas e plataformas de pagamento instantâneo estão atualmente em desenvolvimento em todo o mundo, devido à crescente necessidade de transações mais rápidas e confiáveis.

Antecedentes
O crescimento do comércio eletrônico provocou mudanças nos padrões de gastos das pessoas. As compras não estão mais confinadas ao horário comercial normal, criando novos desafios para as transferências de fundos. Da mesma forma, os comerciantes exigem sistemas de transferência de dinheiro mais rápidos e confiáveis para acompanhar as demandas dos consumidores.

Os pagamentos eletrônicos tradicionais, como transferências bancárias simples, que realizam a transferência eletrônica de fundos em poucos dias úteis, não atendem às expectativas dos usuários.

Exemplos

Ver também
 Criptomoeda
 Banco Central Europeu
 Compensação EBA
 SWIFT para NPP

Sistemas de pagamento

Pagamento instantâneo