Kuća za porode (primaljski centar) je zdravstvena ustanova u kojoj rade primalje i u kojima se porod odvija u uvjetima koji su nalik uvjetima poroda kod kuće.

Kuća za porode nudi okruženje bliže obiteljskom domu od onog koji se nudi u bolničkom rodilištu, često s više mogućnosti tijekom poroda: neometana konzumacija hrana i pića, glazba i prisustvo obitelji i prijatelja po želji. Kuća za porode se bitno razlikuje od bolnice jer za razliku od većine rodilišta ima udoban namještaj, krevet koji je dovoljno velik za majku, novorođenče i oca djeteta, tuš ili kadu za olakšavanje trudova i porod u vodi.

Neke kuće za porode također nude mogućnosti opioidne injekcije (petidin) i rajski plin (dušikov oksidul) kao način ublažavanje boli. U kući za porode žene se mogu ponašati spontano u porodu, birati položaj u kojem žele rađati te se potiče njihovo aktivno sudjelovanje u porodu. Žene koje imaju ozbiljne zdravstvene probleme, nalaze se u rizičnoj skupini ili su imale visokorizične trudnoće trebale bi ozbiljno razmatrati porod u bolničkom okruženju.

Vrste kuća za porode
Neke kuće za porode se nalaze unutar ili pored bolničkog rodilišta (kao posebna soba ili odjel) - te kuće za porode se također nazivaju primaljski odjeli. Neke kuće za porode nisu vezane uz bolnice. U Austriji je primjerice čest slučaj da je kuća za porode zaseban apartman ili kućica u blizini doma samostalne primalje. Kuće za porode su uobičajene u mnogim zemljama Europske unije, Sjeverne Amerike i vrlo su popularne u Australiji i na Novom Zelandu.

Samostalna kuća za porode
Samostalna kuća za porode (free-standing birth centre u Velikoj Britaniji odnosno geburtshaus u Austriji, Njemačkoj i Švicarskoj) je mjesto u kojem rade isključivo primalje, a koje nije u sklopu bolničkog rodilišta i koje je najčešće udaljeno od najbližeg bolničkog rodilišta najviše 30 minuta vožnje. Kuća za porode može biti u vlasništvu jedne ili više primalja, ili u privatnom vlasništvu, ili u vlasništvu treće osobe koja iznajmljuje svoj prostor primaljama odnosno ženama koje žele roditi u kući za porode.

Kuća je opremljena sa svime što se nalazi i na primaljskom odjelu u bolnici, a razlika je u tome što je bolnica udaljenija, a primalje koje rade u kućama za porode su najčešće samostalne djelatnice koje ne rade u bolničkim rodilištima. U kući za porode rodilja najčešće rađa uz svoju odabranu primalju koja joj je ujedno i pratila trudnoću. Kuće za porode najčešće imaju ugovor s najbližom bolnicom o prihvatu žena kojima je potrebno bolničko liječenje iz nekog razloga te su transferi uhodani i jednostavni.

Nakon poroda u kući za porode, majka, novorođenče, otac i mlađa djeca, borave u kući jedan ili više dana, a o njima skrbi primalja. Kuća za porode je dobra opcija za žene koje iz nekog razloga ne žele ili ne mogu roditi u vlastitom domu, ali žele skrb odabrane primalje.

Primaljski odjel u bolnici
Primaljski odjel (midwifery-led unit) je dio bolničkog rodilišta koji se nalazi u sklopu bolnice (najčešće je odvojen hodnikom ili se nalazi na drugom katu od bolničkog rodilišta) i u kojemu rade isključivo primalje, bez prisustva liječnika. Odjeli su uređeni tako da ne izgledaju kao bolnički odjeli i opremljeni su namještajem i pomagalima koja omogućavaju ženi različite položaje i tehnike za olakšavanje trudova. Takvi odjeli opremljeni su bazenom za porod u vodi i tušem za hidroterapiju.

Primalje koje rade na primaljskom odjelu su bolničke primalje. Po dolasku u bolnicu rodilji se dodjeli primalja koja je dežurna iako u nekim zemljama uz rodilju dolazi odabrana primalja koja je pratila trudnoću. Primalje imaju opremu koja im treba za manje komplikacije u porodu kod majke ili djeteta.

Ako se pokaže potreba za transferom na bolnički odjel radi liječničke skrbi zbog komplikacija u porodu to je vrlo jednostavno jer se bolnički odjel nalazi u istoj zgradi. Boravak na primaljskom odjelu odnosno u bolničkom rodilištu nakon poroda ovisi od ustanove do ustanove, ali najčešće, ako nema komplikacija nakon poroda, majka i novorođenče se otpuštaju kući unutar 24 sata od poroda.

Sigurnost poroda u kući za porode
Studija iz SAD-a i Britanije dokazale su između ostalog, da 9 od 10 žena koje su planirale roditi u kući za porode ostvarile vaginalni porod – više od onih u bolničkim rodilištu, gdje to ostvari samo 7 od 10 žena. Dvije od deset žena su morale iz nekog razloga na kraju roditi u bolničkom rodilištu, a samo je mali broj hitnih transfera u bolničko rodilište (manje od 1%).

Obje studije su pokazale da je sigurnost poroda u kući za porode za majku i dijete vrlo slična onoj u bolničkom rodilištu, uz puno manje intervencija za majku. To znači da se majka u prosjeku puno brže i lakše oporavi od poroda u kući za porode nego nakon onog u bolničkom rodilištu te da je nakon poroda u kući za porode zadovoljnija.

Cochrane sustavni pregled također je dokazao prednosti poroda u kući za porode:

 Manji su izgledi da će rodilja trebati lijekove za olakšavanje boli
 Manji su izgledi da će rodilja dobiti drip, što znači da su trudovi manje bolni
 Manji su izgledi da se koristi vakuum
 Manji su izgledi da se rodilji učini urez međice (epiziotomija)
 Manji su izgledi da će porod biti dovršen carskim rezom
 Žene su pozitivnije ocijenile svoje iskustvo poroda
 Stope dojenja 6-8 tjedana nakon poroda su veće

Kuće za porode u Hrvatskoj
U Hrvatskoj postoji samo jedan model skrbi u rodilištu - medicinski ili opstetrički model skrbi u porodu. U njemu su liječnici odgovorne osobe te moraju biti prisutni na svakom porodu, a primalje su njihove pomoćnice i ne rade samostalno. Iako primalje provode najviše vremena sa ženom, one službeno nemaju mogućnost samostalno pratiti porod i preporučiti postupke ili intervencije. Stoga, model poroda u kući za porode nije prisutan u Hrvatskoj, a žene koje žele roditi u kući za porode to čine u zemljama okruženja, poput Austrije.

Izvori

Ljudska trudnoća
Porođaj

Kuća za porode


De udvalgte er en dansk dokumentarfilm fra 2013 instrueret af Katrine Philp.

Handling
Filmen følger en gruppe burmesiske flygtninge, der opholder sig illegalt i Kuala Lumpur og hvis eneste virkelige fremtidshåb er et nyt liv i Europa. Filmen giver et unikt indblik i flygtningenes baggrund og virkelighed. Den følger dem gennem de altafgørende interviews og undersøgelser hos Udlændingestyrelsens delegation. Afskeden med alt, hvad de hidtil har kendt og vejen ind i et nyt liv på dansk jord. Filmen følger deres drømme og ønsker for ankomsten til Danmark. Deres angst for at blive afvist, frygten for fremtiden, ønsket om at være tryg og mest af alt - at deres børn kan være trygge.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

De udvalgte (dokumentarfilm)


Poruba ist ein Ortsname

in Tschechien
 Poruba (Ostrava)
 Poruba (Orlová)
 Poruba (Hustopeče nad Bečvou) im Okres Přerov

in der Slowakei:
 Poruba (Prievidza) im Okres Prievidza
 Poruba pod Vihorlatom im Okres Michalovce
 Dolná Poruba im Okres Trenčín
 Horná Poruba im Okres Ilava
 Kamenná Poruba (Žilina) im Okres Žilina
 Kamenná Poruba (Vranov nad Topľou) im Okres Vranov nad Topľou
 Oravská Poruba im Okres Dolný Kubín
 Ruská Poruba im Okres Humenné
 Šarišská Poruba im Okres Prešov
 Veterná Poruba im Okres Liptovský Mikuláš
 Závažná Poruba im Okres Liptovský Mikuláš

Siehe auch
 Porúbka
 Porubka

Poruba


Kršćanstvo je jedna od najbrojnijih vjerskih zajednica u Albaniji. Prema Svjetskoj bazi podataka, kršćani čine više od trećine stanovništva;  22% stanovništva su pravoslavci, a 13% rimokatolici. Međutim, mnogi Albanci su ili ateisti ili agnostici. Prema podacima organizacije "Međunarodna vjerska sloboda" 2007. godine. "Ne postoje pouzdani podatci o njihovom postotku, ali smatra se da se kreće od 25 – 40 posto". Zbog neprakticiranja vjere, podatci i procjene vjerskog sastava znatno variraju, pa CIA u procjeni za 2011. navodi 10% rimokatolika i pravoslavnih 6,8%, a ostalih kršćana  (protestantata i dr.) još manje

Povijest
Albanija je jedno od mjesta gdje se kršćanstvo prvo proširilo. Još u apostolskim vremenima u lučkom gradu Draču smatra se da je živilo sedamdesetak kršćanskih obitelji.

Od velike podjele kršćanstva, Katoličkoj Crkvi bio je naklonjen sjever i priobalje današnje Albanije, posebice predjeli pod mletačkom vlašću, a u ostatku Pravoslavnoj Crkvi, kao posljedica bizantske vlasti.

Dolazak albanskih krajeva pod osmansku vlast za posljedicu je imalo islamiziranje. Tanzimatske reforme 1839. koje su nametnule vojnu službu nemuslimanima, prije svega kršćanima, pridonijele su da se je mnoštvo ondašnjih stanovnika današnje Albanije s kršćanstva prešlo na islam radi izbjegavanja vojne obveze. Ipak, mnogi su potajice ostali biti kršćanima, pokazujući pripadnost islamu samo izvana (kriptokršćani).
Komunistički režim Envera Hoxhe propagirao je i nasilno sprovodio ateizam od 1944. do 1991. godine. Progonili su, mučili i ubijali svećenike u montiranim procesima;  ističe se skupina od trideset i osam albanskih mučenika, koji su poslije 60-ak godina proglašeni blaženim u Skadru 5. studenoga 2016. godine. Godine 1967. zatvorene su sve crkve i džamije. Studenoga 1990. Albanija je dopustila privatno prakticiranje vjere. Nakon pada komunizma 1991. godine, u Albaniji je povećan broj kršćana.

Galerija

Izvori

Kršćanstvo u Albaniji


ක්‍රිස්තියානියේ ඉතිහාසය යන්නට කිතුනු දහමේ සහ පල්ලියේ ඉතිහාසය ජේසූස් වහන්සේ, උන්වහන්සේ ගේ අනුගාමිකයෝ හැත්තෑ දෙනා හා අපෝස්තුලූවරු දොලොස් දෙනා ගේ කාලයේ සිට වර්තමානය දක්වා අයත් වේ. ක්‍රිස්තියානිය යනු ජේසූස් වහන්සේගේ අනාවරණ මත බිහිවූ ඒකදේව වාදී ආගමකි. බොහෝ කිතුනු නිකායන් හි පල්ලිය යන්න ජේසූස් වහන්සේ මනුෂ්යා වර්ගයා ගේ ගැලවීම සඳහා පිහිටුවනු ලැබූ සංවිධානය යන්න සලකයි. මෙම අර්ථය ඇතැම් විට මහා පල්ලිය (හයි චර්ච්) යන වදන වර නංවයි. මින් වෙනස්ව කුඩා පල්ලිය (ලෝ චර්ච්) යන්න ජේසූස් වහන්සේ සහ අනුගාමිකයා අතර පෞද්ගලික සම්බන්ධයක් නිරූපණය කරයි.

කිතුනු දහම පළමුවන සියවසේ යෙරුසලමේ දී යුදෙව්වන් කේන්ද්‍ර කොට  ඇතිවූ නමුත් සීඝරහයියෙන් රෝම අධිරාජ්ය පුරා ව්‍යාප්ත වී පසුව ආර්මේනියාව, ඉතියෝපියාව, ජෝර්ජියාව, අසිරියාව, ඉරානය, ඉන්දියාව හා චීනය වැනි ඉන් පිටත රටවල් කරාද පැතිරුණි. මුලින් බැහැර කළ ද කරඝර මයෙන් එය ආර්මේනියාවේ රාජ්යං ආගම බවට 301 දී හෝ 314 දීත්, ඉතියෝපියාවේ රාජ්යර ආගම බවට 325 දීත්, ජෝර්ජියාවේ රාජ්යී ආගම බවට 337 දීත්, ඉන්පසු රෝම අධිරාජ්යෝයේ රාජ්යහ ආගම බවට 380 දීත් පත්විය. දේශ ගවේෂණ යුගයේ දී එය ලොව පුරා ව්‍යාප්ත වී ලොව විශාලතම ආගම බවට පත්විය.

ඉතිහාසය පුරා මෙම ආගම විවිධ විභේදනයන්ට හා සෙෙද්ධාන්තික මතවාදයන් ට බඳුන් වු අතර විවිධ නිකායන්ට බෙදී ගියේය. මින් විශාලතම නිකාය දෙක වන්නේ රෝමානු කතෝලක පල්ලිය හා පෙරදිග ඕතඩොක්ස් පල්ලිය යි. නමුත් ඔරියන්ටල් ඕතඩොක්ස් වැනි පෙරදිග නිකායන් ද, ප්රො තෙස්තන්ත පල්ලිය සහ වෙනත් නිකායන් ද කිතුනු සමාජයෙන් විශාල පර්න තිශතයක් නිරූපණය කරති.

බටහිර - පෙරදිග නිකාය භේදය
11 වන සියවසේ දී රෝමය සහ කොන්ස්තන්තිනෝපලය අතර මහා නිකාය භේදය ඇතිවූ අතර එය බටහිර පල්ලිය වන රෝමානු කතෝලික දේවස්ථානය පෙරදිග ඕතඩොක්ස් පල්ලියෙන් වෙන් කිරීමට සමත් විය. පීතෘපුත්රජ වාක්යාංශ වැනි න්යායාත්මක කරුණුත් පාප්වහන්සේගේ අණසකත් වෙන්වීමට හේතු විය. ලතින් සහ ග්‍රීකයන් අතර සංස්කෘතික හා භාෂාත්මක වෙනස්කම් මෙම බෙදීම වඩාත් තීව්ර කළේය. මීට පෙරද පල්ලියේ බටහිර සහ පෙරදිග කොටස් නිරන්තර ගැටුම් වල නිරත ව සිටියෝය.

බටහිර-පෙරදිග නිකාය භේදය හෙවත් මහා නිකාය භේදය පල්ලිය බටහිර ලතින් හා පෙරදිග ග්‍රීක ලෙස ශාකා දෙකකට බෙදනු ලැබීය. එය බටහිර කතෝලිකවාදය හා පෙරදිග  ඕතඩොක්ස් වාදය ලෙසින් ද හැඳින්වේ. මෙය කැල්සිඩන් කවුන්සිලයේ නියෝග පිළිගැනීම ඇතැම් කණ්ඩායම් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පසු එවැනි සිදුවීමක් සිදුවූ පළමු අවස්ථාව වන අතර එම සිදුවීමට වඩා අතිශය වැදගත්කමක් උසුලයි. සාමාන්යයෙන් 1054 ලෙස දින සටහන් වූවද බටහිර-පෙරදිග නිකාය භේදය ඇත්ත වශයෙන්ම ලතින් සහ ග්‍රීක කිතුනුවන් අතර කාලාන්තරයක් පුරා පැවති ගැටුම් වල ප්‍රතිඵලයකි.
මහා භේදය නිල වශයෙන් ඇරඹියේ 1054 දී කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ පූජකපීතෲ මයිකල් සෙරුලරියස් පාප්වහන්සේ ගේ නියෝජිතයන් ව ආගමෙන් නෙරපා හැරීම කරණකොට ගෙන එතුමාව නෙරපා හැරීම හේතුවෙනි. මෙය සමථයකට පත් කිරීමේ උත්සාහයෝ 1204 දී (ලියොන් හි දෙවන කවුන්සිලය) හා 1439 දී (බේසල් හි කවුන්සිලය) සිදුකරන ලද නමුත් අසාර්ථක විය. 1965 දී පාප්වහන්සේ විසින් නෙරපාහැරීම් නිශ්ප්‍රභා කරනු ලැබූවද විභේදනය තවමත් පවතී.

කණ්ඩායම් දෙකම මුල්කාලීන පල්ලියෙන් පැමිණියෝ වන අතර දෙපිරිසම තම විරුද්ධ පාර්ශ්වික බිෂොප්වරුන්ගේ අපෝස්තලික සන්තතිය සහ සක්රමේන්තුව පිළිගනිති. දෙපිරිසම රෝමයේ බිෂොප්තුමාගේ ප්‍රධානීත්වය පිළිගන්නා නමුත් පෙරදිග  ඕතඩොක්ස් මතවාදීන් මෙය වෙනත් දියෝකිසීස වල පැවිද්දන් අරභයා සීමා සහිත බලපෑමක් ඇති ගෞරවීය ස්ථානයක් පමණක් ලෙස සලකයි.
පෙරදිග  ඕතඩොක්ස් මතවාදයට අනුව පාප්වහන්සේ අධිරාජ්යමය චරිතලක්ෂණ විදහා දැක්වීම පල්ලියේ සම්ප්‍රදාය හා එක්ව නොයයි.

මෙහි අවසාන බිඳ වැටීම සිදුවූයේ 1204 දී පැවති හතරවන කුරුස යුද්ධයේ දී කොන්ස්තන්තිනෝපලය අල්ලාගෙන පරාජය කිරීමෙනි. කෙසේ වුවද පෙරදිග කිතුනුවන්ට එරෙහි රෝමානු කතෝලික කුරුස යුද්ධ මධ්‍යධරණියට පමණක් සීමා නොවීය. කොන්ස්තන්තිනෝපලය හා ශුද්ධවූ ප්‍රඥාවේ දේවස්ථානය අල්ලාගෙන ලතින් අධිරාජ්ය පිහිටුවීම  ඕතඩොක්ස් බයිසැන්තින් අධිරාජ්ය බිඳදැමීම සඳහා සිදුකරන ලද කියාමාර්ගයක් ලෙස අදටත් ද්වේශ දර්ශණයට ලක්වෙයි. පෙරදිග සිටි බොහෝ දෙනා බටහිර ක්‍රියාකලාපයෝ බයිසැන්තින් අධිරාජ්යය දුර්වල කළ මූලික හේතූන් ලෙස දුටුවෝය. මෙය ක්‍රරමයෙන් අධිරාජ්යය ඉස්ලාමය මගින් පරාජය කිරීම දක්වා වර්ධනය විය. 2004 දී දෙවන ජුවාන් පාවුළු පාප්වහන්සේ 1204 දී කොන්ස්තන්තිනෝපලය අල්ලා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් නිල සමාව අයැදීමක් සිදු කළේය. කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ පූජක ප්රධානී බර්තොලමිව් විසින් එය නිල ලෙස භාරගන්නා ලදී. මේ කාලයේදී ශුද්ධ ධාතු වස්තුව හා වෙනත් බොහෝ දේ සොරාගන්නා ලද අතර එයින් බොහොමයක් බටහිර යුරෝපීය නගරවල සහ විශේෂයෙන්ම වෙනිසියේ ඇත.

සිරගතව සිටි යුගය
1453 දී ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය විසින් බයිසැන්තින් අධිරාජ්‍යය බිඳ දමන ලදී .  මේ වන විට ඊජිප්තුව දශක හතක් මුළුල්ලේ මුස්ලිම් පාලනය යටතේ පැවතුණි.  මේ වන විට රුසියානු ඕතඩොක්ස් නිකාය ඉතාමත් ප්‍රබලව පැවති අතර රුසියානුවෝ මොස්කව් නුවරට කොන්ස්තන්තිනෝපලය සම්බන්ධයෙන් ඇති සංස්කෘතික ඥාතීත්වය හැඟවෙන පරිදි තුන්වන රෝමය යැයි ව්යවහාර කළෝ ය.
ඔටෝමාන් පාලන කාලය තුල ග්‍රීක  ඕතඩොක්ස් දේවස්තානය ප්රමාණවත් ස්වාධීන බලතල ලබාගත්තෝ ය. සමස්ත ග්‍රීක  ඕතඩොක්ස් දේශයේ (මෙය ඔටෝමාන් පරිපාලක ඒකකයකි) පරිපාලක නායකයා සමස්ත අධිරාජ්‍යයේ ම  ඕතඩොක්ස් වැඩ කටයුතු භාරව ක්‍රියා කළේ ය.

බටහිරින් වෙන්වීම
1453 දී ඔටෝමාන්වරු බයිසැන්තියානු අධිරාජ්ය ආක්රමණය කිරීම සහ කොන්ස්තන්තිනෝපලය බිඳ වැටීම නිසා බෝල්කින් සහ යුරෝපයට නුදුරු  ඕතඩොක්ස් සමාජය එක්වරම බටහිරින් වෙන් විය. ඉන්පසු පැමිණි වසර 400 පමණ කාලයේදී එයට ආගමිකව සහ සංස්කෘතිකව ඉතා වෙනස් වූ ඉස්ලාමීය ලෝකයත් සමග ජීවත් වන්නට සිදු විය. ඔටෝමාන් අධිරාජ්යයෙන් පිටස්තරව පැවති එකම  ඕතඩොක්ස් නිකාය වනුයේ රුසියානු  ඕතඩොක්ස් නිකාය පමණි. මෙම භෞමික සහ බුද්ධිමය විභේදනය හේතුවෙන් පෙරදිග  ඕතඩොක්ස් මතවාද ප්‍රතිසංස්කරණ සමයේ දී නොනැගුණි. එමනිසා වැදගත් මතවාදී විවාද  ඕතඩොක්ස් වරුනට ආගන්තුක හා නොවැදගත් වේ. ඔවුන් කිසි විටෙක ප්‍රතිසංස්කරණ  තම දේවධර්ම හැදැරීම් තුලට වැදගත්තේ නැත.

ඔටෝමාන් අධිරාජ්යයේ ආගමික නිදහස
බයිසැන්තින් අළු මතින් නැගී සිටි නව ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය ප්‍රථමික හෝ ම්ලේච්ඡු එකක් නොවීය. ඉස්ලාම් ධර්මය ජේසුස් වහන්සේ ශ්‍රේෂ්ට ශාස්තෲවරයෙක් ලෙස පිළිගත් අතර ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයන් ප්‍රධාන ග්‍රන්ථයට අයිති මිනිසුන් ලෙස සැළකීය. මෙහෙමුට් ද කොන්කරර් දේවස්තාන වලට ඡන්දයෙන් නව පූජකවරයෙක් පත්කර ගැනීමට අවසර දුන්නේය. හාජියා සොෆියා සහා පාතිනන් වැනි සියවසකටත් අධික කාලයක් ක්‍රිස්තියානි දේවස්තාන ව පැවති ස්ථාන මුස්ලිම් පල්ලි බවට වෙනස් කළ ද කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ හා වෙනත් ස්ථාන වල පිහිටි තවත් බොහෝ දේවස්තාන ක්‍රිස්තියානි පාලනය තුලම පැවතුණි. ඉස්ලාම් නීතිය ජාතිය හා ආගම අරභය කිසිදු විවිධත්වයක් නොකරන බැවින් සියලූම ක්‍රිස්තියානුවන් ඔවුනගේ ජාතිය හා භාෂාව නොතකා එකම ඒකකයක් ලෙස සලකන ලදී . එබැවින් ඉහලම නිලය වන පූජක පීතෲ විසින් එත්නාච් නම් වූ සිවිල් හා ආගමික ප්‍රධානී නිලයක් සමස්ත ක්‍රිස්තායානි  ඕතඩොක්ස් ජනගහනය උදෙසා ඇතිකරන ලදී. මේ ආකාරයට ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ ක්‍රිස්තියානි දේවස්තාන කොන්ස්තන්තිනෝපලය යටතේ පැවතිය ද එහි නෛතික හා අනෙකුත් බලතල ඉතා විශාල විය.

කෙසේවුවද යාඥාවේ නිදහස සහ එක්රැස්වීමේ නිදහස ඇතුළු මේ බොහෝ දැ න්යායාත්මක ව පැවතියද ප්‍රයෝගිකව ක්‍රියාත්මක වූයේ කලාතුරකිනි.  පූජ්යපීතෲ ගේ සියළු බලතල සුල්තාන්ගේ අණසක ට නතුව පැවතුනි. සියලූම ක්‍රිස්තියානිකයන් දෙවන පන්තියේ ජනතාව ට වඩා මදක් ඉහල තලයකින් සැලකුණි. තුර්කියේ   ප්‍රරචණ්ඩත්වය මිත්යා  ප්‍රවාද නොවන අතර මිත්යාදෘෂ්ටික ක්‍රිස්තියානුවා එහි පහර කෑමට වැඩිවශයෙන් ම ලක් වී යැයි සිතිය හැක.

මුස්ලිම් වරුන් අතර ක්‍රිස්තියානි ආගම ප්‍රචාරණය භයානක සහ සිදුකළ නොහැකි කියාවක් වූ නමුත් ඉස්ලාම් බවට හැරවීම සඳහා පූර්ණ නෛතික රැකවරණය ලැබුණි. ඉස්ලාම් බවට හැරවුණු අයෙක් නැවත  ඕතඩොක්ස් නිකායට පැමිණියේ නම් ඔහුව මිත්‍යාදෘෂ්ටිකයෙක් ලෙස සලකා මරා දැමුණි. නව දේවස්තාන ඉදිකිරීම තහනම් වූ අතර ඝන්ඨා නාදය පවා නීති විරෝධී වියග කිස්තියානි අධ්යාපනය සම්පූර්ණයෙන් ම නවතා දැමීම හෝ මූලික දත්ත පමණක් ලබා දීම සිදුවිය.

ඕතඩොක්ස් පල්ලිය බොහෝ විට තුර්කි  ව්යාපාරයට මැදි විය. පූජ්ය පීතෲ ධූරය කිහිප වරක් ම වැඩිම මුදලක් ලබා දෙන්නා ට පැවරුණු අතර එම මුදල් පියවා ගැනීමට පූජ්ය පීතෲන් තම ජනතාව හා බිෂොප් වරු මත අධික බදු බරක් පැටවී ය. කිසිදු පූජ්ය පීතෲ ධූරයක් කිසි කළෙක සුරක්ෂිත නොවී ය. 15 හා 19 සියවස් අතර පූජ්ය පීතෲන් කිහිප දෙනෙකු තම කාර්යාල්ය තුලදී ස්වභාවික මරණ අත්විඳී ය. බලෙන් පැහැරගෙන යාම් පිටුවහල් කිරීම් එල්ලා මරා දැමීම් දියේ ගිල්වීම් හා විෂ ශරීරගත කිරීම් පිළිබඳව පැහැදිලි සටහන් ඇත .

පල්ලිය සහ ඉතාලියානු පුනරුදය (1399–1599)

පුනරුද සමය විශාල සංස්කෘතිය වෙනසක් සහ පෙරලියක් කල සමයක් විය. රෝම නගරයේ කතෝලික පල්ලිය සහ පාප් පදවිය පවා පුනරුදයේ බලපෑමට නතුවිය. අනෙක් අතට මෙය විශාල කලා සහ ගෘහ නිර්මාණාත්මක විභූතියක යුගය වූ අතර මයිකල්ඇන්ජිලෝ, බ‍්‍රමන්ටේ, රෆායෙල්, ඩොනාටෙලෝ සහ ඩා වින්චි වැනි කලාකරුවනට පල්ලියේ සමාව ලැබුණි. ධනවත් ඉතාලියානු පවුල් පාප් පදවියද ඇතුලූව වෙනත් ප‍්‍රධාන බිෂොප් ධූර තම පවුල් සාමාජිකයනට ලැබීමට කටයුතුකල අතර එවැනි ඇතැම් පාප්වරු දුරාචාරය සම්බන්ධයෙන් ද ප‍්‍රසිද්ධ විය. හයවන ඇලෙක්සැන්ඩර් සහ හත්වන සික්ස්ටස් එයට උදාහරණ වේ.

පල්ලියේ ප‍්‍රධානියා වීමට අමතරව පාප්වහන්සේ ඉතාලියේ වැදගත් ලෞකික නායකයෙක් ද විය. ඇතැම් පාප්වහන්සේලා ඉතාලියානු ප‍්‍රභූන් සමග තරග වැදීමට මෙන් පෞද්ගලික පරිභෝජනයට මෙන්ම නවීකරණය කිරීම් හෝ ඉදිකිරීම් වැනි පොදු කටයුතු සඳහා ද බොහෝ සේ ධනය යෙදෙවුවෝය. මෙම ක‍්‍රමය අද ද ඉතාලියේ දක්නට හැක. පැරණි කොන්ස්ටන්ටිනියන් බැසිලිකාව මත ශාන්ත පීතර බැසිලිකාව ගොඩනගනු ලැබුවේ මෙම අවධියේ දී ය. එමෙන් ම මෙකල ග‍්‍රීක සංස්කෘතිය සමග බොහෝ සබඳතා පැවති සහ දර්ශනය, කාව්‍යය, සාම්භාව්‍ය අලංකාරෝක්තිය වැනි නව ඉගැනුම් මාර්ග වලට දොරටු විවර වූ යුගයක් විය.

ප‍්‍රතිකූල ප‍්‍රතිසංස්කරණ
ප‍්‍රතිකූල ප‍්‍රතිසංස්කරණ හෝ කතෝලික ප‍්‍රතිසංස්කරණ යනු ප්‍රොතෙස්තන්ත ප‍්‍රතිසංස්කරණ සඳහා වූ කතෝලික පිළිතුර විය. කතෝලික ප‍්‍රතිසංස්කරණයේ සාරය වූයේ සාම්ප‍්‍රදායික ක‍්‍රියාකාරකම් සඳහා නවමු අර්ථදැක්වීමක් ලබා දී කතෝලික මතය ලෞකික සහ සදාචාරාත්මක ප‍්‍රතිසංස්කරණ සඳහා මාර්ගය ලෙස හුවා දැක්වීමයි. එසේම මෙය ව්‍යාප්ත වන ප්‍රොතෙස්තන්ත නිකාය සඳහා ද පිළිතුරක් විය. එබැවින් මෙය පාදිලි වරුන් ගේ මනා පුහුණුව සඳහා ජේසුයිට් වැනි නිකායන්ද සෙමනේරිද ඇතිකළ අතර සුප‍්‍රක‍්‍රට ධර්ම ඨුත ගමන් ද සංවිධානය විය. එසේම නව අධ්‍යාත්මික මුහුණුවර සාම්ප‍්‍රදායික ක‍්‍රමවේද ඔස්සේ ඇතිකිරීම ද සිදුවිය. ස්පාඥ්ඥ ගූඪවාදය (ස්පැනිශ් මිස්ටික්ස්) හා ප‍්‍රංශ අධ්‍යාත්මිකත්ව විද්‍යාලය (ෆ්‍රෙන්ච් ස්කූල් ඔෆ් ස්පිරිචුඇලිටි) මේ සඳහා උදාහරණ වෙයි. සමස්ත ක‍්‍රියාවලිය මෙහෙයවනු ලැබූයේ ටෙ‍්‍රන්ට් හි කවුන්සිලය මගිනි. ඔවුන් තම මතය පැහැදිලි කර තහවුරු කිරීම ආධානග‍්‍රාහී අර්ථකථන ඉදිරිපත් කිරීම හා රෝමානු කැතිකීස්මය ඉදිරිපත් කිරීම සිදු කළෝ ය.

අයර්ලන්තය, ස්පාඥ්ඥය සහ ප‍්‍රංශය ප‍්‍රතිකූල ප‍්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ සිය අනුග‍්‍රහකත්වය දැක්වූවද එහි හදවත වූයේ ඉතාලිය සහ එහි විවිධ යුගවල සිටි පාප්වහන්සේලා ය. ඔවුන් තහනම් පොත් ලයිස්තුව (ඉන්ඩෙක්ස් ලයිබ්රොරුම් ප්‍රොහිබිටොරුම්) සහ මිත්‍යාදෘෂ්ටිකයන්ට චෝදනා කිරීමත් ඔවුන්ව විභාග කිරීමත් ඇතුලත් නෛතික විනිශ්චය සභාවක් වන රෝමානු සංවීක්ෂණය ස්ථාපිත කළෝය. පස්වන ශාන්ත පියස් (1566 - 1572) පාප්වහන්සේ මිත්‍යාදෘෂ්ටික භාවය සහ පල්ලිය තුල වූ වෙනත් අනිසි භාවිතා මැඩපැවැත්වීමට පමණක් නොව ප්‍රොතෙස්තන්ත ආකර්ශණය මැඩලීම සඳහා ජනප‍්‍රිය ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීම සම්බන්ධයෙන් ද ප‍්‍රකට වූවෙකි. පියස් තුමා සිය පදවි කාලය දුගීන්ට පුණ්‍ය කටයුතු වලට හා රෝහල් වලට කරන ලද විශාල පරිත්‍යාග වලින් ආරම්භ කළේ ය. මෙකළ බිෂොප්වරුන්ගේ කටයුතු අතර රෝගී සහ දුගී පුද්ගලයන්ව සැනසීම ද ධර්ම ඨුත චාරිකා සඳහා සහාය දීම ද ප‍්‍රමුඛ විය.  බිෂොප්වරුන්ගේ මෙම ක‍්‍රියා රෝමයේ ක‍්‍රිස්තියානි උමං සොහොන් නැවත සොයාගැනීමත් සමග තහවුරු විය. ඩයර්මේඞ් මැක් කුලොක් මෙසේ සඳහන් කරයි. මෙම අතීත ජීවිත පරිත්‍යාග නැවත වරක් නිරාවරණය වූවාක් මෙන්ම කතෝලිකයෝ එකල නැවත ජීවිත පරිත්‍යාගය ආරම්භ කළෝය. මෙය ඈත රටවල ධර්ම ඨුත ගමන් වලදී හෝ ප්‍රොතෙස්තන්ත උතුරු යුරෝපය නැවත ලබාගැනීම සඳහා වන  අරගලයේදී විය හැක. උමං සොහොන් බොහෝ වීර ක‍්‍රියා සහ වික‍්‍රම සඳහා අණුප‍්‍රාණයක් ලබා දෙයි.

තුන්වන පාවුලූ පාප් තුමා (1534- 1549) ටෙ‍්‍රන්ට් හි කවුන්සිලය (1545- 1563) ආරම්භ කළ අතර එමගින් පූජ්‍ය පක්ෂයේ ඇතැම් දුෂ්‍යතා වන දේවගැති තනතුරු විකිනීම, ප‍්‍රවාසිතාව, ඥාති සංග‍්‍රහය වැනි දුෂණ විමසීමත් සාම්ප‍්‍රදායික ක‍්‍රමවේද ප‍්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සහ පල්ලියේ සාම්ප‍්‍රදායික මතවාද ආධානග‍්‍රාහී ලෙස එක් කිරීමත් ඇතුලත් වේ. මෙම මතවාද අතරට බිෂොප් ව්‍යුහය, දේවගැති බඹසර, සප්ත සංස්කාරය, සත්‍ය සම්මුඛභූතිය (පූජාවේදී පූජාකළ පාන් සහ වයින් සත්‍ය වශයෙන්ම ක‍්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගේ ශරීරය සහ රුධිරය බවට පත්වීය යන විශ්වාසය) , ධාතු ප‍්‍රතිමා හා ශාන්තුවර වන්දනාව (විශේෂයෙන්ම කන්‍ය මරිය තුමිය) , විමුක්තිය සඳහා ඇදහිල්ල සහ යහපත් ක‍්‍රියා යන දෙකෙහිම අවශ්‍යතාව, පීඩාස්ථානයේ පැවතීම, අදණ්ඩනාවසරයෝ නිකුත් කිරීම (මුදලට නොවේ)  ආදිය වේ. වෙනත් ආකාරයකින් කිවහොත් සියලූම ප්‍රොතෙස්තන්ත මතවාද හා විරෝධයෝ සාකච්ඡාවකින් තොරව බැහැර කිරීම මෙමගින් සිදුවිය. එසේම කවුන්සිලය ඈත ප‍්‍රාදේශික දේවගැතිවරුන් ග‍්‍රාමීය සංවර්ධනය සඳහාද උනන්දු කරලීය. මිලාන් හි ආරච්බිෂොප් ශාන්ත චාර්ල්ස් බොරොමියෝ (1538-1584) දුරස්ථ ම වසම් වලට පවා ගමන් කර සංවර්ධන කටයුතු සිදුකිරීමෙන් ආදර්ශයක් වී ය.

අනාවරණ යුගය (1492–1769)
අනාවරණයේ යුගය 1492 කොලම්බස් ගේ සංචාරයත් සමග ඇරඹේ. එය යුරෝපියානු මිෂනාරීන් ගේ කොලනි බිහිවීමෙන් ප‍්‍රතිමූර්තිමත් වේ. කතෝලික ධර්ම ධූත ගමන් අනාවරණ යුගයේදී රෝමානු කතෝලික දේවස්තානය ක‍්‍රිස්තියානිය නව ලෝකයට ව්‍යාප්ත කර මිනිසුන් ක‍්‍රිස්තියානියට හැරවීම සඳහා ධූත ගමන් විශාල සංඛ්‍යාවක් සිදු කලේය. මේ කාලයේදීම ෆ‍්‍රැන්සිස් ක්ෂාවියර් සහ අනෙකුත් ජේසුයිට්, ඔගස්ටිනියන්, ෆ‍්‍රැන්සිස්කන් හා ඩොමිනිකන් නිකායිකයෝ ආසියාවට හා දුරස්ථ පෙරදිගට ගමන් කළෝ ය. පෘතුගීසීහු අප‍්‍රිකාව ට ධූත පිරිස් යැවූහ. මෙම ඇතැම් ධූත ගමන් අධිරාජ්‍යවාදය සහ පීඩනය සමග සම්බන්ධ වූ නමුත් මැටෝ රිචී ගේ ජේසුයිට් නිකායික චීන ධූත ගමන වැනි සමහරක් සංස්කෘතික අධිරාජ්‍යවාදයකට වඩා සංස්කෘතික සංකලනයක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කළෝ ය.

ප්‍රොතෙස්තන්ත කොලනි නව ලෝකයෙහි වඩාත් ප‍්‍රකට ම ප්‍රොතෙස්තන්ත කොලනි ඇති කිරීම වන්නේ දකුනු අමෙරිකාවේ බි‍්‍රතාන්‍ය පියුරිටන් වරු අතිනි. ස්පාඥ්ඥ හා ප‍්‍රංශ ජාතිකයන්ට වෙනස් ව එංගලන්ත පියුරිටන් වරු ස්වජාතිකයන්ව ආගමට හැරවීමට එතරම් උත්සාහ කරන්නේ නැත. පියුරිටන් හෙවත් ධර්ම චාරිකයෝ (පිල්ග‍්‍රිම්ස්) ඔවුනගේ ආගම අරභයා වූ මැඩපැවැත්වීම් අධික බැවින් එංගලන්තයෙන් පිටත් වී ඇත. මුලින්ම ඔවුන් පහත් තලයේ රටවල වාසය කලද මොවුනගේ ආගම් ඇදහීම ප‍්‍රාන්ත රාජ්‍යයෝ ද පිළිගැනීමට අදිමදි කළ හෙයින් පියුරිටන් යුටෝපියාවක් ඇති කිරීමේ අරමුණ පෙරදැරි කරගෙන ඔවුන් නව ලොව බලා පිටත් වී ඇත.

පල්ලිය සහ පුනරුදය (1580–1800)

ගැලීලියෝ ගේ නඩුවිභාගය

කොපර්නිකස් ගේ ජ්‍යෝතිශ්‍යය සම්බන්ධයෙන් තම පක්ෂපාතීත්වය ප‍්‍රකාශ කිරීම හේතුවෙන් ගැලීලියෝ ගැලිලි රෝමානු කතෝලික දේවස්ථානය සමග ඇතිකරගත් ආරවුල ආගම සහ විද්‍යාව අතර සම්බන්ධය පිළිබඳ ඉතිහාසයේ වැදගත් කේන්ද්‍රස්ථානයක් ලෙස සැළකේ.

1610 දී ගැලීලියෝ සිය "සයිඩෙරස් නන්සියස්" (තාරුකා පණිවුඩකරුවා) පළකළ අතර එහි ඔහු තම නව දුරදක්නයෙන් සිදු කළ විස්මිත නිරීක්ෂණ සඳහන් විය. මෙම නිරීක්ෂණ ස්වර්ගය පිළිබඳ දුරාතීතයේ සිට පැවති මතවාද සමග එකඟ නොවුනු අතර කොපර්නිකස් ගේ සූර්යකේන්ද්‍රීය න්‍යාය වැනි රැඩිකල් මතවාද සමග සමපාත විය.

මෙයට ප‍්‍රතිචාර ලෙස බොහෝ විද්‍යාර්ථීන් පෘථිවිය ගමන් කිරීමත් සූර්යයා නිශ්චලව පැවතීමත් යන ප‍්‍රකාශය එකල බයිබලය සම්බන්ධයෙන් තිබූ අවබෝධයට විරෝධී හෙයින් මිත්‍යාදෘෂ්ටික භාවිතාවක් ලෙස ප‍්‍රකාශ කලෝය. දේවධර්මය ජ්‍යෝතිෂ්‍යය හා දර්ශනය යන ක්ෂේත‍්‍ර වලට ගැලීලියෝ විසින් කළ බලපෑම 1663 දී මිත්‍යා දෘෂ්ටිය අරභයා පැවති ඔහුගේ නඩු විභාගය සඳහා ඒකමතිකව බලපාන ලදී.

ක්‍රිස්තියානි ආගමේ ඉතිහාසය


للكلمة الفارسية  ( بالسريانية الشرقية) معنى الباب أو الرتاج في العربية، وقد تقصد بها:

دروازة (توضيح)


Néstor Pitana (født 17. juni 1975) er en argentinsk fodbolddommer og tidligere skuespiller, som på internationalt niveau har dømt ved VM i fodbold 2014 og ved Copa América 2015. Pitana dømte desuden åbningskampen ved VM i fodbold 2018 mellem Rusland og Saudi-Arabien.

Referencer

Fodbolddommere fra Argentina
Dommere i Copa América
Dommere i VM i fodbold 2014
Dommere i VM i fodbold 2018
Skuespillere fra Argentina

Néstor Pitana


MGP 2019 var den 19. årlige MGP-sangkonkurrence for håbefulde sangere i alderen 8 til 15 år, der blev afholdt den 2. marts 2019 i Jyske Bank Boxen i Herning. Værterne er Silja Okking & Joakim Ingversen.

De 10 finalister blev afsløret den 2. februar 2019.

Konkurrencen blev vundet af gruppen SODA bestående af Sofie og Dagmar med sangen "Bedste Veninder", som fik 37 % af seernes stemmer.

Deltagere

Superfinale
I superfinalen skulle de tre mest populære fra første runde synge igen, og seerne stemte endnu engang, hvorved konkurrencens vinder blev fundet.

Referencer

2019
Begivenheder i 2019

MGP 2019


Battle of the Network Stars is a series of competitions in which television stars from ABC, CBS and NBC would compete in various sporting events. A total of 19 of these competitions were held between 1976 and 1988, all of which were aired by ABC.

In 2003, NBC attempted to revive Battle of the Network Stars with a two-hour special.

In 2005, Bravo premiered a revived version of the show named Battle of the Network Reality Stars. Also in 2005, ESPN premiered a short-lived, sports-themed spinoff version of Battle of the Network Stars as Battle of the Gridiron Stars featuring twenty players from the AFC and NFC competing in a variety of tasks that had nothing to do with football.

In 2017, ABC revived the series as a summer series which ran from June 29 to September 7, 2017.

Broadcast history
The first Battle was broadcast on ABC starting in November 1976. The program proved popular and continued for an additional eight and a half years, with subsequent episodes airing approximately every six months until May 1985. One final competition aired in December 1988. NBC tried to revive the competition in August 2003 with Tony Potts as host, but with an intra-network contest consisting of personalities from the NBC family of networks. Typically, episodes were aired twice per calendar year, once during the spring and once during the fall during Nielsen Ratings sweeps weeks.

Sports broadcaster Howard Cosell hosted or co-hosted all but one of the first nineteen competitions (he did not host the 1985 edition due to a falling-out with ABC, but he returned for the final edition in 1988), and commented on the action with a semi-serious version of the style for which he was famous.

When ABC revived the program as a weekly series in 2017, Mike Greenberg and Joe Tessitore took over the hosting duties. Furthermore, each episode began with a remake of the opening sequence of ABC's Wide World of Sports.

Format

1976–1988
All but one of the competitions took place at the sports facilities of Pepperdine University near Malibu, California, the exception being XVIII which was held in Ixtapa, Mexico.

Each network was represented by eight or ten of its stars from various series, and one of those people from each team would be elected to serve as the network's team captain.

Some of the events were modeled after those used on The Superstars, another Trans World-ABC production that featured athletes from all sports competing against each other for an overall title. Regular events included swimming, kayaking, volleyball, golf, tennis, bowling (on custom-made outdoor lanes), cycling, 3-on-3 football, the baseball dunk, running, and the obstacle course.  Also featured as a regular event was a game of  "Simon Says", directed by Catskill hotel Grossinger's entertainer Lou Goldstein. Each network received points based on how it performed in the event.

After the regular events were over, the lowest scoring network was eliminated from further competition and the two remaining networks determined the day's winner with the final event, the Tug of War.

2017
Two teams of five celebrities compete each week with a professional athlete as their coach (The coaches return throughout the season). The teams are typically assigned based on the genre or role of the celebrities' notable TV credits. For example, one episode pitted prime-time soap opera stars against actors associated with comedies, while another had had actors who played lawyers vs. those who played White House employees. Teams often include at least one veteran actor or actress who previously competed in the original Battle of the Network Stars and archive footage of their previous appearance(s) is shown. The venue remains Pepperdine University, as was the original.

Rosters

1976–1988
Battles I-III: Each network had a roster of 10 stars: six men and four women.

Battles IV-VI: Each network had a roster of eight stars: five men and three women.

Battles VII-XIX: Each network had a roster of eight stars: four men and four women.

Events

1976–1988
Battle I: Swimming Relay, Tennis, Golf, Baseball Dunk, Bicycle Relay, Obstacle Course, Volleyball, Running Relay, Tug-of-War

Battle II: Swimming Relay, Kayak Relay, Baseball Dunk, Obstacle Course, Golf, Running Relay, 3-on-3 Football, Tug-of-war

Battle III: Swimming Relay, Kayak Relay, Bowling, Baseball Dunk, Obstacle Course, Golf, Running Relay, 3-on-3 Football, Tug-of-War

Battle IV: Swimming Relay, Kayak Relay, Frisbee Catch, Baseball Dunk, Obstacle Course, Running Relay, 3-on-3 Football, Tug-of-War

Battles V-VII: Swimming Relay, Kayak Relay, 3-on-3 Football, Baseball Dunk, Obstacle Course, Running Relay, Tug-of-War

Battles VIII-XVII: Swimming Relay, Kayak Relay, 3-on-3 Football, Baseball Dunk, Obstacle Course, Tandem Bike Relay, Running Relay, Tug-of-War

Battle XVIII: Swimming Relay, Running Relay, Beach (Kayak) Relay, Mexican Fishing Boat Race, Tennis, Volleyball, Obstacle Course, Tug-of-War

Battle XIX: Kayak Relay, Swimming Relay, Baseball Dunk, Obstacle Course, Running Relay, Tandem Bike Race, Tug-of-War

2017
Running Relay, Swimming Relay (2-on-2), Kayak Relay (2-on-2), Baseball Dunk, Tennis (service return), Archery, Soccer (target practice), Basketball (3-point shooting), Golf (closest to pin), Women's Obstacle Course, Men's Obstacle Course, Tug-of-War

Episodes

Battle of the Network Stars I (Nov. 13, 1976)

Battle of the Network Stars II (Feb. 28, 1977)
This edition aired under the title Challenge of the Network Stars.

Battle of the Network Stars III (Nov. 4, 1977)

Battle of the Network Stars IV (May 7, 1978)

Battle of the Network Stars V (Nov. 18, 1978)

Battle of the Network Stars VI (May 7, 1979)

Battle of the Network Stars VII (Nov. 2, 1979)

Battle of the Network Stars VIII (May 4, 1980)

Battle of the Network Stars IX (Dec. 5, 1980)

Battle of the Network Stars X (May 8, 1981)

Battle of the Network Stars XI (Nov. 20, 1981)

Battle of the Network Stars XII (May 5, 1982)

Battle of the Network Stars XIII (Oct. 1, 1982)

Battle of the Network Stars XIV (May 4, 1983)

Battle of the Network Stars XV (Nov. 3, 1983)

Battle of the Network Stars XVI (May 3, 1984)

Battle of the Network Stars XVII (Dec. 20, 1984)

Battle of the Network Stars XVIII (May 23, 1985)

Battle of the Network Stars XIX (Dec. 10, 1988)

Total overall wins – ABC: 7, CBS: 6, NBC: 6

Battle of the Network Stars (2017)
For this edition, rather than the standard network vs. network format, fielding of the teams is based on the TV characters attributed to each celebrity—cops vs. TV sitcoms, White House vs. lawyers, TV moms & dads vs. TV kids, etc.

See also
 Battle of the Network Reality Stars
 Circus of the Stars
 Disney Channel Games
 Laff-A-Lympics
 Star Games
 Second City Television which featured a parody, "Battle of the PBS Stars".
 The Superstars

References

External links

YouTube Video of Simon Says

ABC Sports
American Broadcasting Company original programming
1976 American television series debuts
1988 American television series endings
2017 American television series debuts
2017 American television series endings
American television series revived after cancellation
Wide World of Sports (American TV series)

Battle of the Network Stars


Les élections sénatoriales en Lozère ont lieu le dimanche . Elles ont pour but d'élire le sénateur représentant le département au Sénat pour un mandat de neuf années.

Contexte départemental
Lors des élections sénatoriales du 22 septembre 1974 en Lozère, un sénateur FNRI a été élu au , Jules Roujon.

Depuis, tous les effectifs du collège électoral des grands électeurs ont été renouvelés, avec les élections législatives françaises de 1981, les élections cantonales de 1979 et 1983 et les élections municipales françaises de 1983.

Sénateurs sortants

Présentation des candidats et des suppléants

Les nouveaux représentants sont élus pour une législature de 9 ans au suffrage universel indirect par les 338 grands électeurs du département. En Lozère, les sénateurs sont élus au scrutin majoritaire à deux tours. Leur nombre reste inchangé, 1 sénateur est à élire. Ils sont 3 candidats dans le département, chacun avec un suppléant.

Résultats

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Élections sénatoriales françaises de 1983
 Grand électeur
 Liste des sénateurs de la Lozère
 Sénat

Lozère
Sénatoriales, 1983

Élections sénatoriales de 1983 en Lozère


Seymour Geisser (October 5, 1929 – March 11, 2004) was an American statistician noted for emphasizing predictive inference. In his book Predictive Inference: An Introduction, he held that conventional statistical inference about unobservable population parameters amounts to inference about things that do not exist, following the work of Bruno de Finetti. He also pioneered the theory of cross-validation.

With Samuel Greenhouse, he developed the Greenhouse–Geisser correction, which is now widely used in the analysis of variance to correct for violations of the assumption of compound symmetry.

He testified as an expert on interpretation of DNA evidence in more than 100 civil and criminal trials.  He held that prosecutors often relied on flawed statistical models. On that topic, he wrote "Statistics, Litigation and Conduct Unbecoming" in the book Statistical Science in the Courtroom, edited by Joe [Joseph Louis] Gastwirth (Springer Verlag, 2000).

Biography
He was born in New York City.  He earned his Ph.D. at the University of North Carolina at Chapel Hill in 1955 under Harold Hotelling.  In 1971, he founded the School of Statistics at the University of Minnesota, of which he was the Director for more than 30 years.

Books

 Modes of Parametric Statistical Inference, Wiley, 2006

Geisser was also the principal editor of several books of papers by multiple authors.

Obituaries

References

External links

1929 births
2004 deaths
Scientists from New York City
University of North Carolina at Chapel Hill alumni
American statisticians
Fellows of the American Statistical Association
Mathematicians from New York (state)

Seymour Geisser


Absint har flere betydninger:
 Absint − en alkoholisk drik
 Absint (maleri) − et maleri af Edgar Degas
 AbsInt − et tysk softwarefirma
 Absinthe (film fra 1914), en amerikansk stumfilm

Absint (flertydig)


Johan Peter Noack (født 14. oktober 1943 i Aarhus, død 20. december 2021) var en dansk historiker og forfatter, der var Danmarks rigsarkivar 1992-2009.

Baggrund

Han var søn af teolog, professor og rektor Bent Noack og Margrethe Hørlück (1914-1969). Efter endt militærtjeneste, under hvilken han opnåede rang af løjtnant, blev Noack i 1970 cand.mag. i historie og russisk fra Aarhus Universitet og derefter videnskabelig medarbejder samme sted. Han arbejdede ved Historisk Institut som docent og sidenhen lektor med Nord- og Sydslesvigs nyere historie samt Sovjetunionens historie. I 1987 blev han leder af Institut for Grænseregionsforskning i Aabenraa og i 1989 dr.phil. med afhandlingen Det danske mindretal i Sydslesvig 1920-45.

Han var fra stiftelsen i 1987 medlem af Kulturværdiudvalget, der skal sikre umistelige kulturskatte inden for Danmarks grænser, og indtrådte i 20. maj 1992 i Det kongelige danske Selskab for Fædrelandets Historie.

Noack udgav i 2014 bogen Da Danmark blev Danmark, der er et opgør med den traditionelle opfattelse af krigen i 1864.

Omdannelse af Statens Arkiver

I 1992 blev Noack udnævnt til rigsarkivar og kom dermed til at stå i spidsen for at omdanne det daværende Statens Arkiver (siden Rigsarkivet) til en styrelse, der skulle hjælpe den statslige forvaltning med at håndtere dens elektroniske arkivalier og sikre muligheden for kassation af ikke-bevaringsværdige arkivalier. Samtidig blev særligt forskernes adgang til arkivalierne forbedret, og arkivernes egen forskning styrket. Han var rigsarkivar under it-revolutionen, der vendte op og ned på arkivernes verden, og sammenlignede selv omstillingen til det digitale samfund med overgangen fra lertavler til papyrus. Efter 17 år fratrådte Noack stillingen i 2009 og blev afløst af Asbjørn Hellum.

Forfatterskab
 Det tyske mindretal i Nordslesvig under besættelsen. København: Munksgaard, 1974. .
 Den stalinistiske revolution. Hovedtræk af det sovjetiske samfunds politisk-økonomiske udvikling 1921-1953. 2 bind. København: Berlingske Forlag, 1976. .
 Det danske mindretal i Sydslesvig 1920-1945. 2 bind. Aabenraa: Institut for Grænseregionsforskning, 1989.  og .
 Det sydslesvigske grænsespørgsmål 1945-1947. 2 bind. Aabenraa: Institut for Grænseregionsforskning i samarbejde med Dansk Politik Under Forandring, 1991.  og .
 (red.) Danmark, Norden og NATO 1948-1962. I samarbejde med Carsten Due-Nielsen og Nikolaj Petersen. København: Jurist- og Økonomforbundets Forlag, 1991. .
 Arkiver og kulturhistoriske museer. Aarhus: Klim, 1995. .
 Det danske mindretal i Sydslesvig 1948-1955. 2 bind. Aabenraa: Institut for Grænseregionsforskning, 1997.  og .
 Da Danmark blev Danmark. Fortællinger af forhistorien til 1864. København: Gyldendal, 2014. .
 Nationalt tilhørsforhold i Nordslesvig. Resultater fra en interviewundersøgelse. I samarbejde med Jørgen Elklit og Ole Tonsgaard. Aarhus: Det lærde Selskab, 1978. .

Referencer

Personer fra Aarhus
Historikere fra Danmark
Dansksprogede forfattere fra Danmark
Rigsarkivarer fra Danmark
Personer i Kraks Blå Bog (afdøde)

Johan Peter Noack


Salimata Diop Dieng, connue sous le nom de Ndèye Saly Diop Dieng, est une femme politique sénégalaise.

Biographie
Ndèye Saly Diop Dieng obtient son baccalauréat série C au lycée John F. Kennedy de Dakar puis étudie à l'École supérieure polytechnique de Dakar, où elle obtient un diplôme universitaire de technologie en génie électronique. Elle travaille alors à la Société nationale d'électricité du Sénégal (Sénélec) de 1980 à 2011. Elle est l'épouse de Pape Dieng, ancien directeur de la Sénélec, devenu directeur de la Suneor.

Militante de l'Alliance pour la République, elle est nommée ministre de la Femme, de la Famille et du Genre au sein du gouvernement Dionne II en septembre 2017. Elle est reconduite à ce poste au sein du gouvernement Dionne III en avril 2019, puis au sein du Gouvernement Sall III, qui reconduit tous les ministres, en mai 2019. Elle est nommée ministre de la Femme, de la Famille, du Genre et de la Protection des Enfants au sein du gouvernement Sall IV en novembre 2020. Fatou Diané lui succède en mars 2021.

Notes et références

Ministre sénégalaise
Ministre sénégalais des Femmes
Ministre de la Famille ou équivalent
Personnalité de l'Alliance pour la République

Ndèye Saly Diop Dieng


Grönwohld, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaleti Stormarn iline bağlı bölge. 9,79 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 30 Eylül 2005 itibarıyla 1324 olarak tespit edilmiştir. Nüfus yoğunluğu ise 135 seviyesindedir. Belediye başkanlığı Werner Schäfer tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 Resmi site

Stormarn iline bağlı yerleşim birimleri

Grönwohld


An Triticum monococcum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Triticum monococcum in nahilalakip ha genus nga Triticum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Triticum

Triticum monococcum


Swatch,  Ernst Thomke, Elmar Mock ve Jacques Müller tarafından 1983 yılında Swatch Group önderliğinde kurulmuş İsviçre menşeli bir saat üreticisi firma.

Kuvars krizi adı verilen periyotta analog saatler pazar kaybetmiş, dijital saatler ise popülerlik kazanmış, bunun sonucunda ise İsviçre'deki saatçilik endüstrisi zarar görmüştür. Marka, 1960'larda ve 70'lerde Seiko ve Citizen gibi Asya kökenli markaların saat pazarındaki büyüyen payına karşılık, İsviçre'nin eski pazar payına kavuşması için oluşturulmuştur.

Kaynakça

Swatch Group
Saat markaları
1980'ler modası
1990'lar modası
1983 tanıtımları

Swatch


Masca lui Xiuhtecuhtli se află în British Museum și care îl înfățișează pe Xiuhtecuhtli, zeul aztec al focului. Ea datează din aproximativ 1400 -1521 și este făcută din sute de bucățele mici de turcoaz lipite pe o bază făcută din lemn de cedru.

Descriere
Masca măsoară 16.5 centimetri x 15.2 centimetri. Sutele de bucățele de turcoaz au fost lipite cu rășină de pin. Ochii au fost realizați perle din specia pinctada mazatlantica iar cei 7 dinți din scoici.

Xiuhtecuhtli

Xiuhtecuhtli ("Stăpânul / Zeul turcoaz"), numit și Ixcozauhqui sau Cuezaltzin ("flacără"), uneori considerat și Huehueteotl ("zeul bătrân"), a reprezentat în mitologia aztecă personificarea vieții după moarte, căldura focului, lumina în întuneric și mâncarea pe timpul foametei He was the lord of volcanoes,.

Galerie

Note

Măști

Masca lui Xiuhtecuhtli


Johann Adam Heckel (né le  à Adorf/Vogtland ; décédé le  à Biebrich) est un facteur d'instruments de musique allemand, qui a amélioré le basson et la clarinette.

En 1829, Johann Adam Heckel (1812-1877) est employé à Mayence dans l'atelier de Bernhart Schott , où il rencontre le bassoniste Carl Almenräder. Johann Adam Heckel réforme en 1830 la facture du basson qui deviendra le basson allemand en exploitant les travaux de recherche de Carl Almenräder et de l'acousticien Gottfried Weber. En 1831, il fonde toujours avec Carl Almenräder la société Almenräder und Heckel, prédécesseur de la société . Jusqu'à la mort d'Almenraeder en 1843, ils ont fabriqué des instruments (bassons, hautbois...) pour Schott marqué avec le poinçon en acier : "B. Schott fils, Mayence" toujours conservé.

Ils développent le basson Heckel-Almenräder. Ce basson permet d'éliminer le manque d'homogénéité de certaines notes du basson, qui gênait notamment dans les tonalités croisées supérieures (la, mi, si). Cependant, il fallait accepter une certaine perte de la sonorité globale. Après la mort de son partenaire Almenräder, Johann Adam Heckel continue seul à diriger la fabrique d'instruments qu'ils avaient montée ensemble. Son fils Wilhelm Heckel (1856-1909) parvient plus tard à compenser le manque de sonorité du basson Heckel-Almenräder et invente, en collaboration avec son fils  (1879-1952), le premier basson de la famille d'instruments Heckel, le Heckelphone.

Bibliographie

Notes et références

Liens externes
 .

Facteur d'instruments à vent
Facteur de clarinettes
Facteur de hautbois
Naissance en juillet 1812
Naissance à Adorf/Vogtl.
Naissance dans le royaume de Saxe
Décès en avril 1877
Décès à Biebrich
Décès dans la province de Hesse-Nassau
Décès à 64 ans

Johann Adam Heckel


SM U 32 war ein diesel-elektrisches U-Boot der deutschen Kaiserlichen Marine, das im Ersten Weltkrieg zum Einsatz kam.

Einsätze
U 32 lief am 28. Januar 1914 bei der Germaniawerft in Kiel vom Stapel und wurde am 3. September 1914 in Dienst gestellt. Kommandanten des Bootes waren Edgar von Spiegel von und zu Peckelsheim (1914–1916), Kurt Hartwig (1916–1918) und Kurt Albrecht (1918).

U 32 führte im Verlauf des Ersten Weltkrieges 11 Feindfahrten durch, ab 8. November 1916 als Teil der U-Flottille Pola im Mittelmeer, auf denen zusammen 36 Schiffe der Entente sowie neutraler Staaten mit einer Gesamttonnage von 114.288 BRT versenkt wurden. Darunter ist besonders die Versenkung des britischen Linienschiffes Cornwallis bemerkenswert. Die Cornwallis zählte zu den größten Kriegsschiffen der Entente, die im Ersten Weltkrieg versenkt wurden. Am 9. Januar 1917 erzielte U 32 unter Kurt Hartwig 60 Seemeilen östlich des britischen Flottenstützpunktes Malta einen Torpedotreffer an der Steuerbordseite. Dadurch bekam die Cornwallis leichte Schlagseite. Etwa 75 Minuten nach dem ersten Treffer gelang Hartwig ein weiterer Treffer, ebenfalls an Steuerbord, woraufhin die Cornwallis binnen 30 Minuten sank. 15 Mann starben bei den Torpedotreffern, die übrige Besatzung konnte gerettet werden, da das Linienschiff lange kontrollierbar war, bevor es sank.

Verbleib
Am 8. Mai 1918 griff U 32 unter Kurt Albrecht einen von Gibraltar nach Alexandria fahrenden Geleitzug an. Dabei wurde das britische Kriegsschiff Wallflower auf U 32 aufmerksam und versenkte das U-Boot durch Artilleriebeschuss sowie anschließenden Wasserbombenwurf. Alle 41 Besatzungsmitglieder einschließlich des Kommandanten kamen dabei zu Tode. Als ungefähre Untergangsstelle gelten die folgenden Koordinaten nordwestlich von Malta: .

Fußnoten

Literatur
 Bodo Herzog: Deutsche U-Boote 1906–1966. Erlangen: Karl Müller Verlag, 1993, ISBN 3-86070-036-7.
 Paul Kemp: Die deutschen und österreichischen U-Boot-Verluste in beiden Weltkriegen. Gräfelfing vor München: Urbes, 1998, ISBN 3-924896-43-7.

Weblinks
 uboat.net WWI U-boats U 32 (englisch)
 Gedenktafel für U 32 am U-Boot-Ehrenmal Möltenort

Militär-U-Boot (Kaiserliche Marine)
Germaniawerft
Schiffsverlust im Ersten Weltkrieg
Schiffsverlust 1918
U-Boot im Ersten Weltkrieg

SM U 32


وهو الشيخ أبو علي عبد المجيد أفندي بن ملا أيوب بن مصطفى العبيدي الأعظمي، ولد في الأعظمية وبها نشأ ودرس على علماء بغداد ومنهم الشيخ حسين البشدري، والشيخ أحمد السمين الألباني، والشيخ إبراهيم مصطفى الموصلي، وكان عالِماً فاضلاً وأديباً وشاعراً، وخطيباً مفوهاً، ولقد سافر إلى إسطنبول وقابل السلطان عبد الحميد الثاني، وأنعم عليهِ بوظيفة محافظ التبركات السنية، في الحضرة الأعظمية، وكان صوفي النزعة، سلفي العقيدة بعيداً عن البدع والخرافات، وكانت لهُ مراسلات مع علماء نجد وآل الشيخ محمد عبد الوهاب، وعيّنهُ الشيخ أبو الهدى الصيادي وكيلاً على أملاكهِ وأوقافهِ في العراق.

وله قصائد في مدح الشيخ أبو الهدى الصيادي، ولهُ شعر في المزاح، ولقد أسندت إليهِ الخطابة والإمامة في جامع الإمام أبو حنيفة من عام 1285هـ ولغاية عام 1298هـ، ولهُ مجموعة من الخطب مكتوبة بخطهِ الرائع الجميل ومحفوظة في مكتبة المتحف العراقي، ولهُ أرجوزة في هجاء الشاعر عبد الباقي العمري، وسببها إن القاضي في خانقين يومئذ الشيخ محمد سعيد الأخفش قد بعث برسالة إلى الشيخ عبد المجيد يسأله فيها عن أخلاق الوالي وديانتهِ وسلوكهِ، فكتب الشيخ عبد المجيد رسالة إلى قاضي خانقين بين فيها سلوكهِ واتهمهُ بعلاقتهِ مع اليهود.
فوقعت الرسالة بيد الشاعر عبد الباقي العمري، فسلمها للوالي فأمر الوالي بحبس عبد المجيد وقاضي خانقين، ثم ذهب الشيخ محمد بن عبد الغني آل جميل إلى الوالي وشفع فيهما، فعفا عنهما الوالي وأطلق سراحهما.

وللشيخ عبد المجيد مؤلفات وقصائد عديدة منها قصيدة ألفها في تصدير (ديوان الرواس).

وفاته
توفي الشيخ عبد المجيد في بغداد قبل صلاة المغرب من يوم الأحد 15 شوال 1317هـ/1899م، ودفن في مقبرة الخيزران في سرداب العائلة الكائن حالياً في كلية الإمام الأعظم.

المصادر

أشخاص من بغداد
خطاطو الخط العربي في القرن 13 هـ
خطاطو الخط العربي في القرن 14 هـ
خطاطون عراقيون
شعراء عراقيون في القرن 19
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
فقهاء عراقيون
مسلمون سنة عراقيون
وفيات 1317 هـ
وفيات 1899
مدفونون في مقبرة الخيزران
أشخاص من قبيلة العبيد

عبد المجيد أيوب العبيدي


Mehmood Ali Khan (Bombay, 29 de septiembre de 1932 - Pennsylvania, 23 de julio de 2004), fue un actor, director de cine, guionista, productor y cantante de playback o de reproducción indio. Participó en más de 300 películas.

Mehmood fue uno de los ocho hijos del actor Mumtaz Ali. Además hermano de la actriz Minoo Mumtaz. Comenzó su carrera como actor en Bombay participando en películas infantiles. Luego tuvo varios trabajos antes de casarse con Madhu Kumari, hermana de la actriz Meena Kumari, su primer hijo también es actor y cómico.

Su hijo Lucky Ali es un cantante y compositor, que también debutó como actor en una película. Su otro hijo Manzoor Ali es también actor.

Filmografía

Como actor

 Chote Nawab (1961)
 Sasuraal (1961)
 Dil Tera Diwana (1962)
 Zindagi (1964
 Gumnaam (1965)
 Johar Mehmood in Goa (1965)
 Bhoot bungla (1965)
 Pyar Kiye Ja (1966)
 Love in Tokyo (1966)
 Patthar ke Sanam (1967)
 Sunghursh (1968)
 Padosan (1968)
 Aankhen (1968)
 Do Phool (1968)
 Bombay to Goa (1972)
 Sadhu aur Shaitan (1968)
 Humjoli (1970)
 Main Sundar Hoon (1971)
 Johar Mehood in Hong Kong (1971)
 Kunwaara Baap (1974)
 Do Phool (1974)
 Ginny Aur Johnny (1976)
 Sabse Bada Rupaiya (1976)
 Andaz Apna Apna (1994)
 Guddu (1995)

Como director

 Dushman Duniya Ka (1996)
 Janata Havaldar (1979)
 Ek Baap Chhe Bete (1978)
 Ginny Aur Johny (1976)
 Kunwara Baap (974)
 Bhoot Bungla (1965)

Enlaces externos
 Hanif Zaveri, Mehmood, a Man of Many Moods, Popular Prakashan, 2005. ISBN 81-7991-213-2.

 Evocation funéraire

Actores de cine de India
Cantantes de playback de India
Musulmanes de India
Ganadores del premio Filmfare
Indios del siglo XX
Nacidos en Bombay

Mehmood Ali


9. etape af Tour de France 2018 gik fra Arras til Roubaix 15. juli 2018 og indeholdte 15 sektioner med brosten, i alt 21,7 km ud af 156 km.

Den tidligere Paris-Roubaix-vinder John Degenkolb vandt etapen, mens Greg Van Avermaet forsvarede den gule førertrøje. Richie Porte, en af podiekandidaterne til den samlede sejr, måtte som på 9. etape i 2017 udgå efter et styrt.

Etaperesultater

Samlet efter etapen

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Referencer

Eksterne henvisninger

09

9. etape af Tour de France 2018


:
 šumni pod
 Noise Floor (Rarities: 1998–2005), album Bright Eyesa
 Noise Floor (album Spocka Bearda)

Noise Floor


That Dog (styled as that dog.) is a Los Angeles-based rock band that formed in 1992 and dissolved in 1997, reuniting in 2011. The band originally consisted of Anna Waronker on lead vocals and guitar, Rachel Haden on bass guitar and vocals, her sister Petra Haden on violin and vocals, and Tony Maxwell on drums.

The band's original work drew critical comparisons with the output of Redd Kross, Wednesday Week, Dolly Mixture and Buzzcocks.

Biography
Lead vocalist Anna Waronker is the daughter of record industry mogul Lenny Waronker and singer Donna Loren, and the sister of drummer Joey Waronker of Beck, R.E.M. and Atoms for Peace. She is married to Steve McDonald of Redd Kross. Petra and Rachel Haden are daughters of jazz bassist Charlie Haden.

The group began when Anna and a friend, Jenni Konner, began writing short punk songs in her bedroom about boys. Waronker had known Petra and Rachel Haden since high school, so they fluidly found their way in to playing her songs with her. Mutual friend Tony Maxwell picked up the drum duties.

Their self-titled first album was originally released on a limited run as a double 7" on the independent label Magnatone Records in 1992. It was soon after re-released on cassette and compact disc by Geffen. During this time, the band was good friends with, often played on records by, and toured with label mates Beck and Weezer. Members contributed to the Beck songs "Girl of My Dreams", "Totally Confused" and the single "Steve Threw Up", as well as Weezer's "I Just Threw Out the Love of My Dreams", all released as B-sides by the aforementioned artists.

1995 saw the release of Totally Crushed Out! to little fanfare, and the massive yet futile tour that supported the record left Waronker feeling burned out and dejected about the music business in general.  The band's members also contributed to several tracks on Mike Watt's Ball-Hog or Tugboat? record.

On April 8, 1997, That Dog released their third album, Retreat from the Sun, and added Kenny Woods (Steven McDonald Group, Beck, Anders & Woods) on guitar. It has been confirmed that Anna Waronker originally intended to release the album as a solo record.  She has claimed in interviews that her A&R pressured her in to letting That Dog record the album. Retreat from the Sun spawned the group's only charting radio hit, "Never Say Never", which reached No. 27 on the U.S. Billboard Modern Rock charts in 1997.

That year the band toured the US with various acts including, Blur, The Wallflowers, and Counting Crows. On July 2, 1997, Counting Crows kicked off a co-headlining tour with The Wallflowers that continued through September.  This tour included opening acts by Bettie Serveert, Engine 88, Gigolo Aunts, and That Dog, with each opening band touring for a three-week stretch. While touring with Counting Crows, The Wallflowers were also playing their own headlining dates when Counting Crows tour was on break (Counting Crows frontman Adam Duritz experienced swollen vocal cords and had to back out of several shows in July).

The group issued a formal statement announcing their disbandment in September 1997. Since that time, all the members of the band have kept active in the music business. Anna Waronker has contributed music to soundtracks and released her solo debut album, Anna, in 2002 on her own Five Foot Two Records label; she released her second solo album, California Fade, in 2011. Petra Haden has released two solo albums: 1999's Imaginaryland and 2005's Petra Haden Sings The Who Sell Out in which she reinvents The Who's classic 1967 album as an a cappella tour de force. In 2005, she joined The Decemberists as a full-time member, but no longer plays with the band. Petra Haden has also contributed vocals and violin to recordings by many artists including Green Day, Bill Frisell, Miss Murgatroid, and The Rentals. Rachel Haden has contributed vocals to albums by Jimmy Eat World, Say Anything, Ozma and Nada Surf, and was also a member of the reformed version of The Rentals (featuring ex-Weezer bassist Matt Sharp) for a brief period. Tony Maxwell has worked as a composer, most notably on the films Chuck & Buck and The Good Girl (both written by Mike White).

Anna Waronker and her band frequently play clubs in the Los Angeles area. Petra and Rachel have sporadically gigged with third sister Tanya (the three are triplets) as the Haden Triplets.

Reunion
On June 21, 2011, after a few months of the band having an official presence on Facebook, the band used their page to announce a reunion show on August 26 at the Troubadour in Los Angeles.  A second show was added for the 28th due to demand; both shows sold out.  Openers for the shows included Tenacious D and a Prince cover band led by Maya Rudolph, who like Petra and Rachel Haden was a member of The Rentals. The band announced additional reunion shows for 2012: Two shows at Largo at the Coronet in Los Angeles on April 13 (the second show was added after the first sold out), and performances in Brooklyn, New York, on May 24–25, 2012, at the Music Hall of Williamsburg. The announcement for the Los Angeles shows stated that the band would be performing with an expanded string section, and would feature some songs never performed before.

On May 25, 2012, The Village Voice published an interview with Anna Waronker where she hinted that there may be new music from the band in the future. In 2017, Waronker, Rachel Haden and Maxwell indicated that they were in the process of recording a fourth album. Petra Haden declined to participate in the recording process, opting not to continue with the band.

On August 21, 2019, the band announced that their fourth studio album, Old LP will be released on October 4, 2019. A music video for "Just the Way" was released on October 2, 2019.

Band members
Anna Waronker – lead vocals, guitar
Rachel Haden – bass guitar, vocals
Tony Maxwell – drums

Former members
Petra Haden – violin, vocals

Discography

Studio albums

Extended plays and singles
That Dog double 7" (1993) Magnatone
Buy Me Flowers 7" (1993) Guernica
"Old Timer" (1994) DGC
Waldo the Dog Faced Boy/That Dog split 10" (1994) WIN Records
Grunge Couple 7" (1994) self-released
"He's Kissing Christian" (1995) DGC
"Never Say Never" (1997) DGC
"If You Just Didn't Do It" (2019) UMe

Compilation appearances
DGC Rarities: Volume 1 (1994) DGC – "Grunge Couple"
Volume Nine (1994) Volume Magazine – "One Summer Night" (alternate version)
Jabberjaw: Good to the Last Drop (1994) Mammoth Records – "Explain"
The Poop Alley Tapes (1995) WIN Records – "Ridiculous"
Spirit of '73: Rock for Choice (1995) Epic/550 Music – "Midnight at the Oasis" (Maria Muldaur)
A Small Circle of Friends: A Germs Tribute (1996) Grass Records – "We Must Bleed" (Germs)
Hear You Me! A Tribute to Mykel and Carli (1998) Vast Records – "Silently" (acoustic version)

Music videos
"Old Timer" (1994, directed by Spike Jonze)
"He's Kissing Christian" (1995, directed by Frank Sacramento)
"Never Say Never" (1997, directed by Mark Kohr)
"Just the Way" (2019, directed by Casey Storm)

References

External links

[ AllMusic profile]
Rolling Stone: That Dog page

Indie rock musical groups from California
Musical groups from Los Angeles
4AD artists
Musical groups established in 1992
Musical groups disestablished in 1997
Musical groups reestablished in 2011
1992 establishments in California
Female-fronted musical groups

That Dog


Kendal er en by i South Lakeland-distriktet, Cumbria, England, med et indbyggertal (pr. 2015) på 28.958. Byen ligger 360 km fra London. Den nævnes i Domesday Book fra 1086, hvor den kaldes Cherchebi.

Referencer

Byer i England
Cumbria

Kendal


Loðtoppur (fræðiheiti Lonicera villosa) er runni af geitblaðsætt ættaður frá norðausturhluta N-Ameríku. Berin eru talin æt.

Hann hefur lítið eitt verið reyndur á Íslandi og þrífst vel.

Heimild

Geitblaðsætt

Loðtoppur


În chimie, echilibrul dinamic este echilibrul chimic ce se stabilește odată cu desfășurarea unei reacții reversibile. Raportul dintre reactanți și produșii de reacție se schimbă constant, însă interconversia lor are loc cu o viteză egală, deci se stabilește un echilibru. Echilibrul dinamic presupune o stare de transformare reversibilă a compușilor, dar nu și formarea unor concentrații egale ale acestora.

Note

Vezi și
 Echilibru chimic
 Echilibru mecanic

Echilibru chimic
Termodinamică

Echilibru dinamic


La  est l'une des douze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Hokkaidō au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La huitième circonscription de Hokkaidō correspond aux sous-préfectures de Hiyama et Oshima, dont la ville de Hakodate.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Huitième circonscription de Hokkaidō


Templemore () is a town in County Tipperary, Ireland. It is a civil parish in the historical barony of Eliogarty. It is part of the parish of Templemore, Clonmore and Killea in the Roman Catholic Archdiocese of Cashel and Emly.

The 2011 census showed that the town's population decreased by 13.8% from 2,255 in 2006 to 1,943 in 2011.

Location and access
Templemore is the eighth largest town in County Tipperary. The N62 national route connects the town to the main Dublin-Limerick motorway (M7 – Junction 22) and Roscrea north of the parish. Travelling south, the route connects to Thurles and then the main Dublin-Cork motorway (M8 – Junction 6 Horse and Jockey). The N62 originates in Athlone.

To the east, the R433 connects the town to the M8 at a more northerly point (Junction 3) via the villages of Clonmore, Errill and the town of Rathdowney in County Laois. Alternatively, the motorway may be accessed via the village of Templetuohy. To the west, the R501, tracking the Devil's Bit mountain range, goes to Borrisoleigh.

Templemore railway station is on the Dublin-Cork railway line operated by Iarnród Éireann. There are direct trains to and from stations like Dublin Heuston railway station (8 trains avg), Thurles (9 trains avg) Cork (4 trains avg) and Limerick (4 trains avg) daily

History

Ancient history
The ancient territory of Éile obtained its name from pre-historic inhabitants called the Eli, about whom little is known beyond what may be gathered from legends and traditions. The extent of Éile varied throughout the centuries with the rise and fall of the tribes in occupation. Before the 5th century AD the details of its history which can be gleaned from surviving records and literature are exceedingly meagre, obscure and confusing. During this century however Éile appears to have reached its greatest extent, stretching from Croghan Bri Eli (Croghan Hill in Offaly) to just south of Cashel (in Corca Eathrach Eli). The southern part of this territory embraced the baronies of Eliogarty and Ikerrin, a great part of the modern barony of Middle Third, the territory of Ileagh (or Ileigh) and a portion of the present barony of Kilnamanagh Upper.

By the 8th century, the territory of Ancient Éile had broken up into a number of petty kingdoms: the O'Carroll occupied the northern portion, the  O'Spillanes held Ileagh, the Eóganacht Chaisil had annexed Middle Third. The ancient name of the district on which the town now stands was Tuatha Corca Teine. Teine was supposed to have been the son of the King of Connacht, arriving in the district shortly after Saint Patrick. Monastic settlements were located at the site of Teine's fort, 'Land of the Monks' (). A holy man named Silean (anglicised as Sheelan) is reputed to have accompanied St Patrick and to have established a monastery in the area. There is no townland called Templemore. The townland on which the town is built is Kiltillane (), meaning Saint Sheelan's Church.

Feudal period

With the Norman invasion of Ireland in 1169, a powerful Norman family – the Butlers – became the new overlords. Early in the 14th century, they were raised to the Earldom of Ormond. As the holders of the County Palatine of Tipperary, they were entitled to appoint sheriffs and judges, and to gather certain classes of revenue that would normally have been due to the Crown. This privilege was withdrawn in 1715. The family donated a small piece of land to the Abbey of St Thomas in Dublin, and about 1200 a large Abbey was built with a moated graveyard, the remains of which are still to be seen in Templemore Demesne, commonly known as the "Town Park".

The Blackcastle, as it is locally known, was built in the Town Park in 1450 by James Butler, 4th Earl of Ormond. This building and its manor lands were occupied by the Butlers and were later leased to the families of Purcell of Loughmore (Loughmoe) and Morris of Knockagh.

The O′Fogarty clan held what is now the barony of Eliogarty, while to the north of them, at least some time later, were O'Meaghers of Ikerrin. The River Nore, at its position between Roscrea and Templemore, although just a small stream at this point, is usually taken as the southern limit of Ely O'Carroll territory.

Carden family

Around 1695 the Butlers sold extensive lands to an English family called Carden from Cheshire, who settled in the area and also located at Barnane and Fishmoyne. Over the next 200 years, this family was to play a significant part in the development of the town and district which has the nickname of "Carden's Wild Demesne", after the popular 19th-century poem.

Following the burning of the Blackcastle, Carden built a new estate. He built a mansion known as the Priory on the edge of the town. The architecture of the Priory was in the style of the Elizabethan era. The Priory was surrounded by a demesne which had a formal garden with paved paths around an artificial lake. Quoting from a contemporary newspaper commentary of 1861, when the Priory was still under construction:

There were extensive gardens and a lot of money was spent on them:

The Cardens kept the ruins of the old church and graveyard. At the entrance on the Borrisoleigh Road is the gatekeeper's lodge. After 1860, the Priory was renamed the Abbey.

Lewis' directory of 1837 lists the principal landowners in the locality at the time:

McCan Barracks
McCan Barracks, originally called "Richmond barracks", was constructed in 1809 on the  site donated by the town's founder and largest landowner Sir John Carden, ancestor of Sir John Carden, 6th Baronet (1892-1935), who also donated the adjoining  for training and recreation. It replaced an earlier barracks located near the Ursuline convent. George Borrow resided there when he accompanied his father's regiment to Templemore in 1816. The new barracks consisted of 2 squares, surrounded by company lines, stores, married quarters, officer's mess, military prison, church and hospital. Completely surrounded by a high wall, with protective/defensive posts at each corner, it had accommodation for 25 officers, married quarters for 48 other ranks, and 767 unmarried personnel. A total of 36 hospital beds and 15 guardroom cells were located within the complex as well as stabling for 27 officers' horses. The surrounding area was quickly developed, with names such as Talavera Place, Vimeiro Mall and Regent Bridge,  reminders of the victories of the British in the Peninsular War taking place at the time of the construction of the barracks.

In late summer 1920, Templemore was the site of alleged Marian apparitions. The town briefly became a popular pilgrimage destination. This took place during the War of Independence and also resulted in a brief truce between the IRA and Crown forces in the area.

Since February 1964, the barracks has been the site of the Garda Síochána College, the centre for training Ireland's police force.

Templemore today
The town council was abolished in 2014 following the enactment of the Local Government Reform Act 2014.

Townlands in the civil parish
There are 38 townlands in the civil parish of Templemore. The bulk of the town of Templemore lies in the townland of Kiltillane which has the River Suir as its eastern boundary. Townlands in the north-western parts of the parish are situated in the barony of Ikerrin. From north to south they are Killough, Clontaaffe, Craiguedarg, Curraduff and Graiguebeg. The townland of Killawardy is mainly in the civil parish of Killea. Adjacent to it, but in the parish of Templemore and the barony of Eliogarty, is a townland of the same name.

Amenities and features
The most notable landmark in the district is the Devil's Bit mountain range. It is an excursion point for people to visit 'the Rock' and cross at the summit. Following the War of Independence, the private demesne of the Carden family came into the ownership of the town's urban district council which handed it over to the citizens as the Town Park. The Park incorporates GAA grounds (Páirc Shíleáin), Lakeside Pitch & Putt Course and an all-weather athletic track in the care of Templemore Athletic Club. The demesne's mature woodlands features walks, the ruin of the Black Castle on the western bank of the lake and the ruin of the eponymous big church. The main focus of attention is the man-made lake (7.5 acres) which is used for coarse fishing.

On the Roscrea road there is a cluster of buildings associated with the Church of Ireland community. Among these is St Mary's Church, which is the principal church serving the community in Templemore, Thurles and Kilfithmone. The church originally stood in front of one of the entrances to the Abbey's parkland. When the estates locally known as The Park were built in the late 1950s, the entrance gates and avenue were removed by the town council. The church, along with St Mary's School, the Rectory, adjacent cottage and lodge, were built in 1789 on land donated by Sir John Craven Carden. It was consecrated by the Archbishop of Cashel, Charles Agar, in 1794. The clock tower was restored and floodlit as part of a millennium project.

The foundation stone for the parish church, the Church of the Sacred Heart, was laid on 1 January 1877. It stands on the site of the former residential Erasmus Smith school.
At the nearby village of Loughmore is the historic Loughmoe Castle.

The market square with its Town Hall in the centre of the town is reputed locally to be the widest in either Ireland or Britain. It backs on to an extensive wooded town park and lake. The Georgian architecture (dating from the 19th century) with its three-storey houses on the main street, was directed by Sir John Carden (2nd Baronet, Templemore).

Education
Templemore was one of the first three locations selected by the trust of Erasmus Smith in the 17th century for his schools. The Sisters of Mercy operated the St. Augustine's Industrial School for Girls in the town from 1870 to 1965. Today's schools include:

 St. Colmcille's Primary School, under the ethos of the Catholic Church.
 St. Joseph's Primary School, under the ethos of the Catholic Church.
 St. Mary's National School, under the ethos of the Church of Ireland.
 Our Lady's Secondary School (co-educational), under the ethos of the Catholic Church. It was formed when the Sisters of Mercy Convent (a day and boarding school) merged with the Christian Brothers secondary school in 1986.
 Templemore College of Further Education, a QQI college of further education offering over a wide variety mainly vocational courses. It had been named St Sheelan's College, with second-level teaching until 2003. In 2012 it changed its name to Templemore College of Further Education.
 Garda Síochána College, the education and training college of the Garda Síochána (Irish police).

Sport

Gaelic games

The local Gaelic Athletic Association club is J.K. Bracken's GAC, formed in 1991 when clubs from Clonmore, Killea and Templemore merged. It is named for Joseph Kevin Bracken, one of the founders of the GAA, who came from Templemore. His son, Brendan, who was a member of Winston Churchill's government in the United Kingdom during World War II, was born in Templemore.

Golf
There is a nine-hole golf course located at close to the Garda Síochána College just off the Thurles road. The Lakeside Pitch-and-Putt club is located beside the lake in the Town Park. Its eighteen-hole course is affiliated to the Pitch and Putt Union of Ireland.

Angling
Coarse fishing is available in the lake in the town park. The lake was recently restored after a period of pollution and rising phosphates. It now has a stock of native fish, as well as a fountain.

Parkrun
A weekly free  Parkrun takes place in Templemore.

International relations
Templemore is twinned with the community of Prémilhat in France and with the municipality of Potenza Picena in Italy.

People
 John R. Bohan, American politician.
 Éamonn Corcoran, who played for Tipperary GAA.
 Fr. Francis Gleeson, Army Chaplain in World War I.
 Brendan Bracken, British Minister of Information from 1941 to 1945 under Winston Churchill.
 John Morrissey, American heavyweight champion bare-knuckle boxer, early casino operator, two-term member of the United States House of Representatives, two-term New York State Senator, and a founder of Saratoga Race Course.
 Fr. Neil Kevin, Man of letters, professor of English literature at Saint Patrick's College, Maynooth, author of "I Remember Karrigeen", a memoir of Templemore in the early 20th century.
 Charles Monck, British politician who served as the first Governor General of an independent Canada.

See also
 List of towns and villages in the Republic of Ireland
 List of civil parishes of Tipperary
 List of Market Houses in Ireland
 List of twin towns and sister cities in the Republic of Ireland
 Charles Monck, 3rd Viscount Monck

References

External links

 Templemore
Republic of Ireland
Towns and villages in County Tipperary
Former urban districts in the Republic of Ireland

Templemore


Pela (Grčka), drevni grad u Grčkoj
 Péla (Gvineja), grad u Gvineji
 Péla (jelo), francusko jelo
 Pela (narod), narod koji živi u kineskoj provinciji Yunnan
 Pela jezik

Pela


Birol Ünel (18 Ağustos 1961, Mersin - 3 Eylül 2020, Almanya), Türk kökenli Alman oyuncu.

1968 yılında Almanya'ya göç eden bir ailenin çocuğudur. Almanya'nın Bremen kentinde büyüdü. Temel eğitiminden sonra parke döşemecisi olarak çıraklık eğitimi yaptı. Daha sonra Hannover'e giderek Tiyatro ve Müzik Yüksek Okulu'na kaydını yaptırdı. 1987 yılında Yolcu "Der Passagier" filmiyle sinema kariyeri başladı. 1992 yılında Berlin Tiyatrosu'nda "Caligula" rolüyle ilk olarak rol aldı. 1994 yılında Berlin Rosa Luxemburg Platz'da tekrar "Die Nibelungen – Born Bad" oyununda sahneye çıktı. 2000 yılında Fatih Akın'ın yönettiği "Im Juli" filminde sinema dünyasında tanınmaya başladı. 2004 yılında Sibel Kekilli ile beraber rol aldığı Duvara Karşı filmiyle popülerliği en üst noktaya çıktı. 2015 yılında maddi yetersizliklerden ve alkol sorunundan dolayı sokakta yattığı öğrenildi. 3 Eylül 2020 akşamında bağırsak kanseri tedavisi gördüğü hastanede öldü.

Filmografisi

* Deutschland ist... Heim (2018)
 Hürkuş: Göklerdeki Kahraman (2018)
 Netekim Karakolu (2015)
 Buscando a Eimish (2012)
 Nuit blanche (2011)
 The Cricket (Kısa Film) (2011)
 In the Last Moment (Kısa Film) (2011)
 Method (2011)
 Soul Kitchen (2009)
 Ki.Ka-Krimi.de (2007)
 Flinke Finger (2007)
 Sous les toits de Paris (2007)
 Unerzogenen, Die (2007)
 Haus der schlafenden Schönen, Das (2006)
 Valerie (2006)
 Transylvania (2006)
 Hırsız Var! (2005)
 Kalbin Zamanı (2004)
 Gegen die Wand (2004)
 König der Diebe (2004)
 Not a Lovestory (2004)
 Gestohlene Mond, Der (2003)
 Tatort (1996-2003)
 Schattenlos (2003)
 Alarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei (2002)
 Black out (2002)
 Inspektor Rolle (2002)
 Staatsgeheimnis (2002)
 Brombeerchen (2002)
 Anam (2001)
 Der Fahnder (1986-2001)
 Seni Seviyorum - Ich liebe dich (2001) TV episode .... Erol
 Enemy at the Gates (2001) .... Politruk
 Planet Alex (2001)
 Rotlicht - In der Höhle des Löwen (2000)
 Puma - Der Kämpfer mit Herz" (2000)
 Bruderliebe (2000)
 Fremde Freundin (2000)
 Im Juli. (2000)
 Auslandstournee (2000)
 Offene Rechnung (1999)
 Stille Nacht - Heilige Nacht (1999)
 Dealer (1999)
 Engelchen flieg (1998)
 Schimanski (1998)
 Geschwister (1998)
 Frankfurter Kreuz, Das (1998)
 Clown, Der Waffenbrüder (1998)
 Terror im OP (1998) TV episode
 Lockvögel (1996)
 Friedemann Brix - Eine Schwäche für Mord (1996)
 Entführt (1996)
 Landgang für Ringo (1996)
 A Wopbobaloobop a Lopbamboom (1989)
 Passagier - Welcome to Germany, Der (1988)
 Fall für zwei, Ein (1987)
 Zahltag (1987)
 Pseudo (1987)
 Auf eigene Faust (1986) TV episode
 Strafmündig (1985)

Dış bağlantılar
 IMDB sayfası
 Birol Ünel'in Almanca wikideki sayfası
 Alman film portallerinde filmleriyle Birol Ünel
 Alman Die Zeit gazetesinde Birol Ünel

Kaynakça

1961 doğumlular
Silifke doğumlular
Mersin doğumlu oyuncular
Almanya'daki Türk göçmenler
Alman erkek sinema oyuncuları
Türk erkek sinema oyuncuları
Bağırsak kanserinden ölenler
2020 yılında ölenler

Birol Ünel


Morsum Sogn (tysk Kirchspiel Morsum) er et sogn på øen Sild i Sydslesvig, tidligere Sild Herred (Tønder Amt), nu i den østlige del af Sild Kommune i Nordfrislands Kreds.

I Morsum Sogn findes flg. stednavne:
 Holmen (nordfrisisk Holerem, tysk Holm)
 Klaphjørne eller Klamphjørne (nordfrisisk Klaampshörn, tysk Klampshörn)
 Lille Morsum (nordfrisisk Litj Muasem, tysk Kleinmorsum)
 Næsodde (nordfrisisk Nösi, tysk Nösse)
 Skjellinghjørne (nordfrisisik Skellinghörn, tysk Schellinghörn)
 Store Morsum (nordfrisisk Guart Muasem, tysk Großmorsum)
 Østerende (nordfrisisk Uasterjen, tysk Osterende)
 Vester- og Øster Vold (nordfrisisk Val, tysk Wall)

Litteratur
 M. Mørk Hansen og C. L. Nielsen: Kirkelig Statistik over Slesvig Stift med historiske og topografiske bemærkninger, 1. bind, Kjøbenhavn 1863, s. 298
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, s. 188

Eksterne henvisninger
 Morsum Menighed / Kirchengemeinde Morsum
 Den danske Menighed på Sild

Sogne i Sydslesvig
Sild (ø)

Morsum Sogn


ANAC may refer to:

Civil aviation agencies
Agence nationale de l'aviation civile (disambiguation), several French-speaking agencies
Autorité Nationale de l'Aviation Civile, a government agency in Côte d'Ivoire
National Civil Aviation Administration, an Argentine government agency
National Civil Aviation Agency of Brazil, a Brazilian government agency
National Institute of Civil Aviation of Portugal, a Portuguese government agency

Other uses
Association of Nurses in AIDS Care, a professional association
Auckland Nuclear Accessory Company, a former New Zealand company
Automatic number announcement circuit, a service for technicians to identify a telephone line
National Anti-Corruption Authority (Italy) (A.N.AC.), an Italian administrative authority

ANAC


Laura Robson (født 21. januar 1994) er en britisk tennisspiller. Hun repræsentere sit land under Sommer-OL 2012 i London, der fik hun sølv i mixeddouble.

Kilder

Eksterne Henvisninger

Tennisspillere fra Storbritannien
Personer fra Melbourne

Laura Robson


Odesafylki (Á úkraínsku: Оде́ська о́бласть - með latnesku stafrófi: Odeska oblast) er fylki í Úkraínu. Höfuðborgin er Odesa.

Tilvísanir

Fylki í Úkraínu

Odesafylki


Marta krónprinsessa Noregs (Märtha Sofia Lovisa Dagmar Thyra) (28. mars 1901 - 5. april 1954) var sænsk prinsessa. Marta varð síðar krónprinsessa Noregs, og eiginkona Ólafs krónprins Noregs sem síðar varð Ólafur 5. Noregskonungur, frá 1929 til dauðadags árið 1954. Marta varð ekki drottning Noregs því hún lést áður en maður hennar varð konungur.

Æska
Marta fæddist í Arvfurstens höll í Stokkhólmi þann 28. mars 1901 en foreldrar hennar voru Karl prins, hertogi af Vestur-Gautlandi og Ingiborg Danaprinsessa. Faðir Mörtu var yngri bróðir Gústafs 5. Svíakonungs og móðir hennar var yngri systir þeirra Kristjáns 10. Danakonungs og Hákons 7. Noregskonungs.

Marta hlaut heimakennslu frá einkakennurum en lauk einnig námskeiðum í ummönnun barna og skyndihjálp.

Krónprinsessa
Á Ólympíuleikunum í Amsterdam árið 1928 trúlofaðist sænska prinsessan Marta frænda sínum Ólafi krónprins og ríkisarfa Noregs. Fréttum af trúlofuninni var almennt tekið vel og þóttu þær til marks um að gróið væri um heilt í kjölfar sambandsslita Noregs og Svíþjóðar árið 1905. Eftir árslanga trúlofun, gengu Marta og Ólafur í hjónaband í Dómkirkjunni í Ósló þann 21. mars 1929 og var það fyrsta konunglega brúðkaupið í Noregi í 340 ár. Hjónin eignuðust þrjú börn Ragnhildi (1930–2012), Astrid (f. 1932) og Harald (f. 1937) sem er núverandi konungur í Noregi.

Marta krónprinsessa varð fljótt vinsæl og vel liðin meðlimur konungsfjölskyldunnar. Hún tók að sér ýmis opinber verkefni og hélt t.d. fjöldan allan af ræðum sem þótti óvenjulegt fyrir konu í konungsfjölskyldum á þeim tíma.

Krónprinshjónin bjuggu í sveitasetri á Skaugum en setrið fengu í brúðkaupsgjöf frá Fritz Wedel Jarlsberg. Húsið eyðilagðist í eldsvoða árið 1930 og tók krónprinsessan virkan þátt í hönnun og skipulagi nýrrar byggingar.

Marta varð fyrir miklu áfalli árið 1935 þegar systir hennar Ástríður Belgíudrottning lést í bílslysi. Systurnar voru afar nánar og síðar sagði Ólafur að það hefði tekið konu sína meira en tíu ár að sætta sig við dauða systur sinnar og hann taldi að hún hefði í raun aldrei orðið söm.

Árið 1939, skömmu áður en seinni heimsstyrjöldin braust út, ferðuðust krónprinshjónin Marta og Ólafur til Bandaríkjanna. Krónprinshjónunum og forsetahjónum Bandaríkjanna, Franklin D. Roosevelt og Eleanor Roosevelt varð vel til vina. Í ferðinni heimsóttu Marta og Ólafur m.a. efri miðvesturríki Bandaríkanna þar sem margir Norðmenn höfðu sest að.

Seinni heimstyrjöldin
Þegar Þýskaland hertók Noreg í apríl árið 1940 flúðu krónprinsessan og börn hennar fyrst til heimalands hennar Svíþjóðar þar sem henni var ekki vel tekið. Margir Svíar töldu að vera hennar í landinu setti hlutleysi Svíþjóðar í hættu. Sumir bentu t.d. á að hún ætti að samþykkja tillögu Þjóðverja um að skila þriggja ára syni sínum Haraldi prins til Noregs svo Þjóðverjar gætu útnefnt hann konung. Marta tók slíkt aldrei í mál en í kjölfarið bauð Roosevelt forseti Bandaríkjanna Mörtu og börnum hennar að dveljast í Bandaríkjunum. Þangað sigldu þau með bandaríska hernum frá finnsku hafnarborginni Petsamo. Í upphafi Bandaríkjadvalarinnar gistu Marta og börnin í Hvíta húsinu. Ólafur krónprins hafði skömmu áður farið til Bretlands ásamt föður sínum og starfaði þar með norsku útlagastjórninni. Krónprinsparið var því aðskilið í nokkur ár meðan á stríðinu stóð.

Vinátta Mörtu krónprinsessu og Roosevelt þróaðist enn frekar á stíðsárunum. Árið 1942 afhentu Bandaríkin herliði norsku útlagastjórnarinnar herskip að gjöf og veitti Marta skipinu viðtöku fyrir hönd Noregs. Vinna hennar við að aðstoða Rauða krossinn í Bandaríkjunum og einnig barátta hennar fyrir norskum hagsmunum hafði mikil áhrif á Bandaríkjaforsetann. Vangaveltur voru uppi um hvers eðlis samband forsetans og krónprinssunar væri. Rithöfundurinn Gore Vidal fullyrti síðar að Marta hefði verið "síðasta ást" Roosevelts. Jafnframt sagði James, sonur Roosevelts, engan vafa leika á því að Marta hafi verið mikilvæg persóna í lífi föður hans á stríðstímanum og einnig taldi hann möguleika á því raunverulegt rómantískt samband hafi verið á milli forsetans og krónprinsessunnar.

Marta dvaldist í Bandaríkjunum stærstan hluta stríðstímans og vann þar ötullega að norskum hagsmunum, bæði opinberlega og einnig gagnvart stjórnvöldum þar í landi.

Eftirstríðsárin
Þegar Marta sneri aftur til Noregs við stríðslok árið 1945 hlaut hún góðar móttökur landa sinna og var sögð vera "móðir þjóðarinnar". Hún lagði áherslu á að styðja norsku þjóðina að stríði loknu og vinna að velsæld þjóðarinnar.

Opinbert hlutverk krónprinshjónanna jókst eftir stríð enda hafði heilsu Hákonar konungs hrakað töluvert. Meðal þeirra verkefna sem Mörtu krónprinsessu voru falin, var að flytja nýársávörp árin 1946 og 1950.

Marta lést úr krabbameini á Þjóðarsjúkrahúsinu í Ósló, aðeins 53 ára gömul, þann 5. apríl 1954 eftir að hafa átt við vanheilsu að stríða um skeið. Tengdafaðir hennar, Hákon Noregskonungur lést þremur árum síðar og tók Ólafur þá við stöðu konungs. Ólafur kvæntist ekki aftur eftir andlát Mörtu.

Heimild

 Fyrirmynd greinarinnar var "Princess Märtha of Sweden" á ensku útgáfu Wikipedia. Skoðað 26. janúar 2021.

Fólk fætt árið 1901
Fólk dáið árið 1954
Norska konungsfjölskyldan
Bernadotte-ætt

Marta krónprinsessa Noregs


Ansel Elgort (født 14. marts 1994) er en amerikansk skuespiller, sanger og DJ (under navnet Ansølo). Som filmskuespiller har han spillet Tommy Ross i gyserfilmen Carrie (2013), Caleb Prior i The Divergent Series -serien, Augustus Waters i det romantisk teenagedrama The Fault in Our Stars (2014), og titelkarakteren i Edgar Wrights actionthriller Baby Driver (2017), som han modtog Golden Globe Award-nominering for Best Actor in a Motion Picture – Musical or Comedy. As a singer, he has released the singles "Thief" (2017) and "Supernova" (2018).

Filmografi

Nomineringer og priser

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New York
Personer fra New York City

Ansel Elgort


الطاقة الأولية  يقصد بها عادة الثروة القومية من نفط أو غاز طبيعي أو فحم أو يورانيوم.

كما يمكن أن تعبر عن استهلاك الطاقة على المستوى القومي، وهذه تصاغ في كميات الطاقة المستهلكة سواء من الفحم والبترول والطاقة الشمسية والمكتسبة من السدود المائية. وعادة لا تدخل فيها الطاقة لكهربائية، إلا إذا أنتجت الطاقة الكربائية من السدود المائية أو طاقة الريح. فإذا كان استهلاك الدولة من الطاقة الأولية أكبر من إنتاجها منها لجأت إلى استيراد الطاقة الأولية من الخارج إما كبترول أو فحم أو غاز أو غيرها.

يبين الشكل البياني استهلاك الطاقة الأولية في ألمانيا في الأعوام بين 1980 - 2005. وقد استخدمت وحدة بيتا جول على المحور الرأسي، حيث 1 بيتا = 1015.

وتلعب هذه الأمور دورا محوريا عند مناقشة الدول لمشكلة الانحباس الحراري على الأرض، وإلزام الدول التي تستهلك كثيرا من الطاقة الأولية بالعمل على خفض استهلاكها في القريب حتى لا تتفاقم مشكلات البيئة المتعلقة بالإنتاج الغزير ل ثاني أكسيد الكربون.

وعندما نتكلم عن الاقتصاد في توفير الطاقة، فعلينا أن نتذكر أن الطاقة الكهربائية طاقة ثمينة وغالية ولا يصح الإهمال في استهلاكها، وينبع ذلك من حقيقة أن إنتاج 1 كيلووات كهرباء يستهلك أكثر من 2 كيلووات حراري من الفحم أو النفط. وفي البيوت نعود بكل بساطة ونظافة ونحول الظاقة الكهربائية الثمينة ثانيا إلى طاقة حرارية نستغلها في الطبخ وتسخين المياه.

علاقة الطاقة الأولية بالطاقة الكهربائية

إذا أردنا إنتاج الكهرباء عن طريق حرق الفحم أو البترول، فإننا نحرق 3 كيلو وات حراري من الفحم أو البترول لكي نحصل على 1 أو 5و1 كيلوات كهرباء. ذلك ان تحويل الطاقة الحرارية إلى طاقة كهربائية لا يمكن أن يتم بالكامل. وقد صاغ القانون الثالث للترموديناميك ذلك نظرا لأن الطبيعة لا تسمح بذلك. وبيّنت قوانين الحرارة ترموديناميك عن طريق
دورة كارنو أن كفاءة تحويل الحرارة إلى حركة أو طاقة كهربائية لها حدودا لا تتعداها، وهي محكومة بالفرق بين درجة حرارة الوسط الساخن (مثل البخار أو الغاز المشتعل في محرك الاحتراق الداخلي) ودرجة حرارة الغرفة.

اقرأ أيضا
 نفقات الطاقة التراكمية
 طاقة كهربائية
 طاقة شمسية
 طاقة المد والجزر

مراجع

ديناميكا حرارية
طاقة
هندسة أنظمة الطاقة
علم الطاقة

طاقة أولية


An Poa kurtzii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Elias Fries. An Poa kurtzii in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Poa

Poa kurtzii


El domingo 14 de agosto de 1994 se celebraron elecciones legislativas en Guatemala tras la disolución anticipada del Congreso durante la crisis constitucional de 1993, y en vista de la aplicación de las reformas constitucionales aprobadas en el referéndum constitucional del 30 de enero de 1994. Las elecciones resultaron en una victoria para el Frente Republicano Guatemalteco, que obtuvo 33 de los 80 escaños. La participación electoral fue sólo el 21%.

La crisis constitucional de 1993 comenzó el 25 de mayo de 1993, cuando el entonces presidente Jorge Serrano Elías (1991-1993) intentó un autogolpe. Serrano Elías suspendió la Constitución, disolvió el Congreso, la Corte Suprema de Justicia y la Corte de Constitucionalidad, impuso la censura y trató de restringir las libertades civiles. Las acciones de Serrano fueron duramente criticados por una amplia oposición nacional y internacional. Serrano fue obligado a renunciar tras la sentencia de la Corte de Constitucionalidad de Guatemala que se pronunció en contra del autogolpe.

Resultados Electorales

Referencias

 Villagrán Kramer, Francisco. Biografía política de Guatemala: años de guerra y años de paz. FLACSO-Guatemala, 2004.
 Political handbook of the world 1994. New York, 1995.
 Elections in the Americas A Data Handbook Volume 1. North America, Central America, and the Caribbean. Edited by Dieter Nohlen. 2005.

1994
Guatemala
Guatemala en 1994

Elecciones legislativas de Guatemala de 1994


Kosmos 2425, ruski navigacijski satelit (globalno pozicioniranje) iz programa Kosmos. Vrste je GLONASS-M (Glonass br. 716, Uragan M br. 716).
Lansiran je 25. prosinca 2006. godine u 20:18 s kozmodroma Bajkonura (Tjuratam) u Kazahstanu. Lansiran je u srednje visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Proton-K/DM-2 8K72K. Orbita mu je 19080 km u perigeju i 19179 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 64,86°. Spacetrackov kataloški broj je 29671. COSPARova oznaka je 2006-062-B. Zemlju obilazi u 675,71 minutu. Pri lansiranju bio je mase kg.

Još dva Glonassa lansirana su u ovoj misiji. Više dijelova iz ove misije odvojilo se i kružili su u niskoj orbiti i vratili su se u atmosferu, a blok rakete nosača je u srednjoj orbiti.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
Glonass  (rus.)
Glonass Constellation Status (engl.)
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2425