SMTP (Simple Mail Transfer Protocol), bir e-posta göndermek için sunucu ile istemci arasındaki iletişim şeklini belirleyen protokoldür. Farklı işletim sistemleri için geliştirilmiş e-posta protokolleri bulunmaktadır. Bu e-posta protokollerinin SMTP'ye geçit yolu (gateway) vardır. SMTP, Aktarım Temsilcisi (Mail Transfer Agent, MTA) ve Kullanıcı Temsilcisi (Mail User Agent, MUA) yazılımları arasındaki iletişimi sağlar. TCP'nin üst katmanında çalışır.

Sadece e-posta yollamak için kullanılan bu protokolde, basitçe istemci bilgisayar SMTP sunucusuna bağlanarak gerekli kimlik bilgilerini gönderir, sunucunun onay vermesi halinde gerekli e-postayı sunucuya iletir ve bağlantıyı sonlandırır.

E-posta almak için POP3 ya da IMAP protokolü kullanılır.

Ücretsiz hizmet veren büyük e-posta hizmet sağlayıcıları da SMTP ve diğer e-posta gönderim ve kontrol protokollerini desteklemeye başlamışlardır.

Outlook, Eudora, Gmail, Mozilla Thunderbird, Evolution gibi e-posta istemcileri, e-postalarınızı gönderilmek üzere sunucunuza iletirken SMTP hizmetinden faydalanır.

25 ve 587 numaralı portlar SMTP sunucusu için ayrılmıştır. Türkiye'deki erişim sağlayıcıları 25. portu kapattığı için 587. port üzerinden bu hizmet sunulmaktadır.

Genel Tarihçe
Birebir elektronik mesajın çeşitli şekilleri 1960'larda kullanılmıştır. İnsanlar belirli ana bilgisayarlar için birbirleriyle gelişmiş başka sistemleri kullanarak iletişim kurdular. Daha az bilgisayar özellikle ABD hükûmetindeki ARPANET'te, birbirlerine e-mail gönderebilmek için bağlandı. Standartlar farklı sistemlerin kullanıcılarının birbirlerine e-posta göndermelerine izin verecek şekilde geliştirildi. SMTP 1970 yılları boyunca bu standartlara göre büyüdü. SMTP 1971'de açıklanan iki uygulamanın kökünü takip edebilir: Posta kutusu protokolünün uygulanması tartışmalı olmuştur ama RFC 196 ve diğer RFC'lerde ve SNDMSG programında tartışılmıştır. RFC 2.235 göre, BBN Ray Tomlinson ARPANET üzerinden posta iletileri göndermek için Tenex bilgisayarlar icat etti. 1973'ten beri diğer uygulamaları FTP E-posta ve E-posta protokolünün her ikisini de içerir. ARPANET 1980 yıllarında modern internete dönüştürülene kadar, geliştiriciler 1970'li yıllar boyunca çalışmalarına devam ettiler. Sonra Jon Postel 1920 yılında FTP'de posta bağımlılığını kaldırmak için E-posta transfer protokolünü öngördü. SMTP Kasım 1981'de Postel tarafından RFC 788 olarak yayınlandı.

SMTP standartlarında USENET gibi benzer birçok iletişim ağı geliştirildi.

SMTP geniş ölçüde 1980'li yılların başlarında kullanılmaya başlandı. O zaman makineler arasında e-posta transferlerini işlemek için hangisinin bağlanması daha iyi uygunlukta olduğu "Unix-to-Unix Copy" Programı (UUCP) postasıyla tamamlayıcı oldu. SMTP diğer taraftan, gönderme ve alma makineleri ağa bağlı olduğu her zaman en iyi şekilde çalışır. Her ikisi de bir saklama ve iletme mekanizması kullanımı ve push teknolojisi örnekleridir. USENET haber grubu sayesinde UUCP sunucular arasında hala dağıtılmasına rağmen, mesaj gönderme başlıkları olarak kullanılan UUCP sanal olarak "patlama yolları" ile birlikte kayboldu.

İlk SMTP tarihi ve kaynağı hakkında bilgi RFC 123 den önce yeniden göndermeyle alakalı makale teknik altyapı içerir. Sendmail, RFC 788 den hemen sonra 4.1 cBSD ile birlikte yayınlanan SMTP'yi uygulamak için E-posta transfer maddelerinin ilklerinden birisi oldu. BSD Unix zaman içinde internet üzerindeki en popüler işletim sistemi olduğu gibi, Sendmail en yaygın MTA (Mail Transport Agent) oldu. Bazı diğer popüler SMTP sunucu programları Posfix, Gmail, Novell GroupWise, Exim, Novell NetMail, Microsoft Exchange Server, Sun Java System Messaging sunucuları içerir.

Detaylı Tarihçe

SMTP Öncüleri
Tek kişilik elektronik mesajlaşma biçimleri 1960'larda kullanılmaya başlandı. Kullanıcılar, belirli büyük bilgisayarlar için geliştirilmiş sistemleri kullanarak iletişim kuruyordu. Özellikle ABD Hükûmeti'nin ARPANET'inde daha fazla bilgisayar birbirine bağlandıkça, farklı işletim sistemleri arasında mesaj alışverişi yapmak için standartlar geliştirildi. SMTP, 1970'lerde geliştirilen bu standartların bir sonucuydu. ARPANET'teki posta kökleri 1971'e kadar uzanır: Uygulanmayan ancak RFC 196 'da tartışılan Posta Kutusu Protokolü ve aynı yıl BBN'den Ray Tomlinson'ın iki bilgisayar arasında mesaj göndermek için uyarladığı SNDMSG programı. Bir Posta Protokolü için daha fazla öneri, Haziran 1973'te RFC 524'te yapılmıştır, ancak uygulanmamıştır. ARPANET'te "ağ postası" için Dosya Aktarım Protokolü (FTP) kullanımı, Mart 1973'te RFC 469'da önerilmiştir. RFC 561, RFC 680, RFC 724 ve son olarak Kasım 1977'de RFC 733 ile FTP posta sunucuları kullanarak "elektronik posta" için standart bir çerçeve geliştirildi.

İlkel SMTP
1980 yılında Jon Postel ve Suzanne Sluizer, e-posta için FTP kullanımının yerine geçecek olan Posta Aktarım Protokolü'nü öneren RFC 772 'yi yayınladılar. Mayıs 1981'deki RFC 780 , FTP'ye yapılan tüm atıfları kaldırdı ve TCP ve UDP için 57 numaralı port tahsis edildi (bu tahsis IANA tarafından o zamandan beri kaldırılmıştır). Kasım 1981'de Postel, "Basit Posta Aktarım Protokolü" olan RFC 788 'i yayınladı.

SMTP standardı Usenet ile aynı zamanda geliştirildi ve bazı benzerlikleri olan birçok kişiye iletişim ağıydı.

SMTP, erken 1980'lerde yaygın olarak kullanılmaya başladı. O zamanlar, aralıklı olarak bağlı olan makineler arasında e-posta transferlerini işlemek için daha uygun olan Unix to Unix Kopya Programı (UUCP) ile tamamlanmıştı. Öte yandan, SMTP gönderen ve alıcı makinelerin her zaman ağa bağlı olduğunda en iyi şekilde çalışır. Her ikisi de depolama ve ileri mekanizması kullanan ve itme teknolojisi örnekleridir. Usenet'in haber grupları hala sunucular arasında UUCP ile yayıldıysa da, mesaj yönlendirme başlıkları olarak kullandığı "bang paths" ile birlikte UUCP bir posta taşıma yöntemi olarak neredeyse yok oldu.

1983'te 4.1cBSD ile yayınlanan Sendmail, SMTP'yi uygulayan ilk posta aktarım ajanlarından biriydi. Zaman içinde, BSD Unix İnternet'teki en popüler işletim sistemi haline geldiğinde, Sendmail en yaygın MTA (posta aktarım ajanı) haline geldi.

Orijinal SMTP protokolü, yalnızca doğrulanmamış, şifrelenmemiş 7-bit ASCII metin iletişimlerini desteklerken, basit bir ara kişi saldırısına, sahte kimlik oluşturma ve istenmeyen posta gönderimine karşı hassastı ve herhangi bir ikili verinin aktarım öncesi okunabilir metne kodlanmasını gerektiriyordu. Uygun bir kimlik doğrulama mekanizması yokluğundan dolayı, tasarım gereği her SMTP sunucusu açık bir posta röle olarak kabul ediliyordu. Internet Mail Consortium (IMC), 1998 yılında mail sunucularının %55'inin açık röle olduğunu bildirdi, ancak 2002'de bu oran %1'in altına düştü. Spam endişeleri nedeniyle, çoğu e-posta sağlayıcısı açık röleleri engellerken, orijinal SMTP, genel kullanım için Internet'te neredeyse kullanılamaz hale geldi.

Modern SMTP
Kasım 1995'te RFC 1869 , tüm mevcut ve gelecekteki uzantıların eksik özellikleri eklemeyi amaçladığı genel bir yapıyı belirleyen Genişletilmiş Basit Posta Aktarım Protokolünü (ESMTP) tanımladı. ESMTP, ESMTP istemcilerinin ve sunucularının tanımlanabileceği tutarlı ve yönetilebilir yöntemler belirler ve sunucular desteklenen uzantıları gösterir.

Mesaj gönderimi (RFC 2476 ) ve SMTP-AUTH (RFC 2554 ), e-posta teslimatındaki yeni eğilimleri açıklayan 1998 ve 1999 yıllarında tanıtıldı. Öncelikle SMTP sunucuları, bir kuruluşun dışından gelen postayı alıp kuruluş için iletilerini iletmek üzere kuruluş içindeydi. Ancak zamanla, SMTP sunucuları (posta transfer ajanları), uygulamada, bazıları kuruluşun dışından posta ileten Posta kullanıcı ajanları için mesaj gönderim ajanları haline geldiler. (Örneğin, bir şirket yöneticisi, kurumsal SMTP sunucusunu kullanarak seyahatteyken e-posta göndermek istiyor.) Bu sorun, Dünya Çapında Ağ'ın hızlı genişlemesi ve popülerliği sonucu, kötüye kullanımı önlemek için özel kurallar ve yöntemler içeren SMTP'ye dahil edilmesi gerekiyordu, örneğin istenmeyen e-posta (spam) iletmenin önlenmesi için kullanıcıların doğrulanması. Mesaj gönderimi (RFC 2476) üzerindeki çalışmalar, popüler posta sunucularının sık sık postayı düzeltmek için yeniden yazması nedeniyle başlatıldı, örneğin, tanımlanmamış bir adrese bir etki alanı adı eklemek. Bu davranış, ilk gönderim olan mesaj düzeltme için faydalıdır, ancak başka bir yerden kaynaklanan ve iletilen mesajlarda tehlikeli ve zararlıdır. Mesajı gönderim ve iletim olarak temiz bir şekilde ayırmak, gönderimleri yeniden yazmanın ve iletimleri yeniden yazmayı yasaklamanın bir yolu olarak görüldü. Spam daha yaygın hale geldikçe, bir kuruluştan gönderilen postalar için yetkilendirme sağlamak ve izlenebilirlik sağlamak için bir yol olarak da görülmüştür. İleti ve gönderim arasındaki bu ayrım, modern e-posta güvenliği uygulamalarının temelini oluşturdu.

Bu protokol başlangıçta sadece ASCII metin tabanlı olduğu için, ikili dosyalar veya birçok yabancı dildeki karakterlerle iyi başa çıkamadı. Multipurpose Internet Mail Extensions (MIME) gibi standartlar, ikili dosyaların SMTP aracılığıyla aktarılması için kodlama yöntemleri geliştirildi. Sendmail'den sonra geliştirilen posta aktarım ajanları (MTA) genellikle 8 bit temiz olarak uygulandı, böylece SMTP aracılığıyla herhangi bir 8 bit ASCII benzeri karakter kodlamasında herhangi bir metin verisi göndermek için "sadece sekiz gönder" stratejisi kullanılabilirdi. Mojibake, farklı karakter kümesi eşleştirmeleri nedeniyle hala bir sorundu, ancak e-posta adresleri yalnızca ASCII'yi desteklediği için bu sorun sadece gövde metniyle ilgilendi. Bugün 8-bit temiz MTA'lar genellikle 8BITMIME uzantısını desteklerler, bu da bazı ikili dosyaların düz metin gibi neredeyse kolayca iletilmesine izin verir (satır uzunluğu ve izin verilen oktet değerlerine yönelik sınırlamalar hala geçerlidir, bu nedenle çoğu metin olmayan veri ve bazı metin biçimleri için MIME kodlaması gereklidir). 2012'de SMTPUTF8 uzantısı oluşturuldu, UTF-8 metni desteklemek için, Kiril veya Çince gibi Latin olmayan yazıtlar içeren uluslararası içerik ve adreslere izin vererek. Jon Postel, Eric Allman, Dave Crocker, Ned Freed, Randall Gellens, John Klensin ve Keith Moore gibi birçok kişi, temel SMTP özelliklerine katkıda bulunmuştur.

Mail İşleme Modeli

Mavi oklar SMTP varyasyonlarının uygulanmasını gösterir E-posta, bir posta istemcisi (posta kullanıcı arayüzü, MUA) tarafından TCP bağlantı noktası 587'de SMTP kullanarak bir posta sunucusuna (posta gönderim ajanı, MSA) gönderilir. Çoğu posta kutusu sağlayıcısı hala geleneksel bağlantı noktası 25 üzerinden gönderim yapmaya izin vermektedir. MSA, postayı posta transfer ajanına (posta transfer ajanı, MTA) teslim eder. Çoğu durumda, bu iki ajan aynı makinede farklı seçeneklerle başlatılan aynı yazılım örnekleridir. Yerel işlem, tek bir makine üzerinde veya birden fazla makine arasında bölünebilir. Bir makinedeki posta ajanı işlemleri dosyaları paylaşabilir, ancak işlem birden fazla makine üzerinde yapılıyorsa, makineler birbirleriyle SMTP kullanarak mesajları aktarır, her makine bir sonraki makineyi akıllı ana bilgisayar olarak kullanacak şekilde yapılandırılmıştır. Her işlem kendi MTA'sında (kendi SMTP sunucusunda) gerçekleştirilir.

Sınır MTA, alıcının alanının (e-posta adresinin sağ tarafındaki bölüm) MX (posta değiştirici) kaydını DNS üzerinden arar. MX kaydı hedef MTA'nın adını içerir. Gönderen MTA, hedef ana makineye ve diğer faktörlere bağlı olarak bir alıcı sunucusu seçer ve posta değişimini tamamlamak için ona bağlanır.

Mesaj transferi iki MTA arasında tek bir bağlantıda veya ara sistemler arasında bir dizi atlayışta gerçekleşebilir. Bir alıcı SMTP sunucusu, nihai hedef olabilir, bir ara "röle" (yani mesajı saklar ve iletir) veya bir "geçit" (yani mesajı SMTP'den farklı bir protokol kullanarak iletir) olabilir. RFC 5321  bölüm 2.1'e göre, her atlayış bir mesaj için sorumlulukların resmi bir devri olup, alıcı sunucu mesajı teslim etmelidir veya bunu yapamamanın başarısızlığını doğru bir şekilde bildirmelidir.

Son aşama, gelen iletiyi kabul eden son sunucudur ve yerel dağıtım için bir posta teslim ajanına (MDA) aktarılır. MDA, ilgili posta kutusu formatında mesajları kaydeder. Gönderme işlemi gibi, bu alım işlemi de bir veya birden fazla bilgisayar kullanılarak yapılabilir, ancak yukarıdaki diyagramda MDA, posta değiştirici kutusuna yakın bir kutu olarak tasvir edilmiştir. MDA, mesajları doğrudan depolamaya teslim edebilir veya bu amaçla SMTP veya Local Mail Transfer Protocol (LMTP) gibi başka bir protokol üzerinden ağda iletebilir.

Yerel posta sunucusuna teslim edildikten sonra, posta yetkilendirilmiş posta istemcileri (MUAs) tarafından toplu olarak alınmak üzere depolanır. Posta, Internet Mesaj Erişim Protokolü (IMAP) veya geleneksel mbox posta dosyası formatını kullanan Posta Ofisi Protokolü (POP) gibi protokoller kullanılarak, Microsoft Exchange / Outlook veya Lotus Notes / Domino gibi özel sistemler veya web tabanlı posta istemcileri tarafından alınabilir. Ancak alım protokolü genellikle resmi bir standart değildir.

SMTP, mesaj içeriğini değil mesaj taşımacılığını tanımlar. Bu nedenle, posta zarfını ve zarf gönderen gibi parametrelerini tanımlar, ancak başlık (iz bilgisi hariç) veya mesajın gövdesini tanımlamaz. STD 10 ve RFC 5321 , SMTP'yi (zarfı) tanımlarken, STD 11 ve RFC 5322 , mesajı (başlık ve gövde) tanımlar ve resmen İnternet Mesaj Formatı olarak adlandırılır.

Protokole Genel Bakış
SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) bir bağlantı odaklı, metin tabanlı bir protokoldür. Bir posta göndericisi, güvenilir bir sıralı veri akışı kanalı üzerinden genellikle Transmission Control Protocol (TCP) bağlantısı kullanarak gerekli verileri sağlayarak komut dizileri vererek bir posta alıcısıyla iletişim kurar. Bir SMTP oturumu, bir SMTP istemcisinden (başlatıcı ajan, gönderen veya verici) kaynaklanan komutlardan ve SMTP sunucusundan (dinleyen ajan veya alıcı) karşılık gelen yanıtlardan oluşur, böylece oturum açılır ve oturum parametreleri değiştirilir. Bir oturumda sıfır veya daha fazla SMTP işlemi olabilir. Bir SMTP işlemi, üç komut/yankı dizisinden oluşur:

 Geri dönüş adresini (return-path, reverse-path, bounce adresi, mfrom veya zarf     gönderen olarak da bilinir) belirlemek için MAIL komutu.
 Mesajın     bir alıcısını belirlemek için RCPT komutu. Bu komut, her bir alıcının biri     için tekrarlanabilir. Bu adresler ayrıca zarfın bir parçasıdır.
 İleti     metninin başlangıcını bildirmek için DATA. İletinin zarfından farklı     olarak, içeriği mesaj başlığı ve bir boş satır tarafından ayrılmış bir     mesaj gövdesinden oluşur. DATA aslında bir dizi komuttur ve sunucu iki kez     yanıt verir: birincisi, metnin alınmaya hazır olduğunu doğrulamak için     DATA komutu kendisi için, ikincisi ise verinin sonu işaretlendiğinde, tüm     mesajı kabul etmek veya reddetmek için.

DATA'nın ara yanıtı dışında, her sunucu yanıtı olumlu (2xx yanıt kodları) veya olumsuz olabilir. Olumsuz yanıtlar kalıcı (5xx kodları) veya geçici (4xx kodları) olabilir. Bir reddetme kalıcı bir hatadır ve istemci, ondan aldığı sunucuya bir geri dönüş mesajı göndermelidir. Bir düşürme, teslimat yerine olumlu bir yanıtın ardından mesajın reddedilmesini takip eder.

Başlatan ana bilgisayar (SMTP istemcisi) ya bir son kullanıcının e-posta istemcisi olarak işlev gören bir posta kullanıcı ajanı (MUA) ya da postayı aktarmak için bir SMTP sunucusu olarak hareket eden bir SMTP sunucusu olan bir röle sunucusunun posta transfer ajanı (MTA) olabilir. Tamamen yetenekli SMTP sunucuları, geçici hatalara neden olan mesaj iletimlerinin yeniden deneme kuyruklarını tutarlar.

Bir MUA, yapılandırmasından çıkan posta SMTP sunucusunu bilir. Bir geçiş sunucusu genellikle her alıcının etki alanı adı için MX (Mail eXchange) DNS kaynak kaydını arayarak hangi sunucuya bağlanılacağını belirler. Eğer MX kaydı bulunamazsa, uyumlu bir geçiş sunucusu (hepsi değil) bunun yerine A kaydını arar. Geçiş sunucuları ayrıca akıllı ana bilgisayar kullanacak şekilde yapılandırılabilir. Bir geçiş sunucusu, SMTP için "iyi bilinen bağlantı noktası" olan 25 numaralı bağlantı noktası veya MSA'ya bağlanmak için 587 numaralı bağlantı noktasında sunucuya bir TCP bağlantısı başlatır. MTA ve MSA arasındaki temel fark, MSA'ya bağlanmanın SMTP Kimlik Doğrulaması gerektirmesidir.

SMTP vs Mail Alma Karşılaştırması
SMTP, sadece bir teslimat protokolüdür. Normal kullanımda, posta geldiği anda hedef posta sunucusuna (veya sonraki adım posta sunucusuna) "itilir". Posta, adreslendiği bireysel kullanıcılara değil, hedef sunucuya göre yönlendirilir. Diğer protokoller, örneğin Posta Ofisi Protokolü (POP) ve İnternet Mesaj Erişim Protokolü (IMAP), özel olarak bireysel kullanıcıların mesajları almasına ve posta kutularını yönetmesine olanak tanımak için tasarlanmıştır. Aralıklı olarak bağlanan bir posta sunucusunun isteğe bağlı olarak uzak bir sunucudan mesajları almasına izin vermek için, SMTP'nin bir özelliği, uzaktaki bir sunucuda posta kuyruğu işleme başlatmak için (aşağıda Uzak Mesaj Kuyruğu Başlatma) vardır. POP ve IMAP, aralıklı olarak bağlanan makineler tarafından posta iletme için uygun olmayan protokollerdir; posta iletme işleminin doğru çalışması için kritik bilgilerin (posta zarfı) kaldırıldığı son teslimattan sonra çalışacak şekilde tasarlanmışlardır.

Uzaktan Mesaj Sırası Başlatma(Remote Message Queue Starting)
"Remote Message Queue Starting", Türkçeye "Uzaktan Mesaj Kuyruğu Başlatma" olarak çevrilebilir. Bu özellik, bir uzak ana bilgisayarın, ilgili bir komut göndererek sunucudaki posta kuyruğunun işlenmesini başlatmasına ve kendisine yönlendirilen iletileri almasına olanak tanır. Orijinal TURN komutu güvenli olmadığı için RFC 1985  ile ETRN komutuyla genişletilmiştir. ETRN komutu, Alan Adı Sistemi bilgilerine dayalı bir kimlik doğrulama yöntemi kullanarak daha güvenli bir şekilde çalışır.

Giden E-posta SMTP Sunucusu
Bir e-posta istemcisi, yapılandırmasının bir parçası olarak (genellikle bir DNS adı olarak verilir), başlangıç SMTP sunucusunun IP adresini bilmelidir. Bu sunucu, kullanıcının adına giden mesajları iletecektir.

Giden Posta Sunucusu Erişim Kısıtlamaları
Sunucu yöneticileri, hangi istemcilerin sunucuyu kullanabileceği konusunda bir kontrol uygulamak zorundadır. Bu, örneğin spam gibi kötüye kullanımla başa çıkmalarını sağlar. İki çözüm yaygın olarak kullanılmaktadır:

 Geçmişte birçok sistem, istemcinin konumuna göre kullanım kısıtlamaları uyguladı ve yalnızca sunucu yöneticilerinin kontrol ettiği IP adreslerine sahip istemcilerin kullanımına izin verdi. Herhangi başka bir istemci IP adresinden kullanım engellendi.
 Modern SMTP sunucuları genellikle erişimi konumla sınırlamak yerine istemcilerin kimlik bilgileriyle kimlik doğrulamasını gerektiren alternatif bir sistem sunar.

Konumla Erişimi Kısıtlama
Bu sistem altında, bir ISP'nin SMTP sunucusu, ISP'nin ağı dışında olan kullanıcılara erişime izin vermez. Daha doğrusu, sunucu yalnızca ISP tarafından sağlanan bir IP adresine sahip kullanıcılara erişime izin verebilir, bu da aynı ISP'yi kullanarak internete bağlanmalarını gerektirir. Bir mobil kullanıcı genellikle normal ISP'sinin ağından farklı bir ağda olabilir ve yapılandırılmış SMTP sunucusu seçimi artık erişilebilir olmadığı için e-posta gönderme işlemi başarısız olabilir.

Bu sistemde birkaç varyasyon vardır. Örneğin, bir kuruluşun SMTP sunucusu, organizasyon içinde sadece aynı ağdaki kullanıcılara hizmet sağlayabilir ve bu, kullanıcıların İnternet'in geniş kapsamındaki kullanıcıların erişimini engelleyen bir güvenlik duvarı kullanarak zorunlu kılınabilir. Veya sunucu, istemcinin IP adresi üzerinde aralık kontrolü yapabilir. Bu yöntemler genellikle sadece organizasyon içinde dışa doğru e-posta için bir SMTP sunucusu sağlayan şirketler ve üniversiteler gibi kurumlar tarafından kullanılırdı. Ancak, çoğu kurum artık aşağıda açıklandığı gibi istemci kimlik doğrulama yöntemlerini kullanıyor.

Bir kullanıcının mobil olduğu ve internete bağlanmak için farklı İnternet Servis Sağlayıcıları kullanabileceği durumlarda, bu tür kullanım kısıtlamaları yorucu olabilir ve yapılandırılmış çıkış e-postası SMTP sunucusu adresini değiştirmek pratik değildir. Değişmeyen bir e-posta istemci yapılandırma bilgisi kullanmak istemek oldukça arzu edilir.

İstemci Doğrulama
Modern SMTP sunucuları genellikle, önceden açıklanan gibi konum bazlı erişim kısıtlaması yerine, istemcilerin kimlik bilgileriyle kimlik doğrulamasını gerektirir. Bu daha esnek sistem mobil kullanıcılara dostça bir yaklaşımdır ve onlara yapılandırılmış çıkış SMTP sunucusu seçiminde sabit bir seçenek sağlar. SMTP kimlik doğrulaması, genellikle SMTP AUTH olarak kısaltılır ve bir kimlik doğrulama mekanizması kullanarak giriş yapmak için SMTP'nin bir uzantısıdır.

Portlar
Posta sunucuları arasındaki iletişim genellikle SMTP için ayrılmış standart TCP portu 25 kullanılarak yapılır.

Ancak posta istemcileri genellikle bunu kullanmaz, bunun yerine özel "gönderim" portları kullanılır. Posta hizmetleri genellikle müşterilerden gelen e-posta gönderimini aşağıdaki bağlantı noktalarından birinde kabul eder:

587 (Gönderim), RFC 6409 'da (daha önce RFC 2476 'da) belirtildiği gibi 465 Bu port, RFC 2487 'den sonra kaldırılmıştır, ancak RFC 8314'  ün çıkmasına kadar sorunlu kalmıştır. Port 2525 ve diğerleri bazı bireysel sağlayıcılar tarafından kullanılabilir, ancak resmi olarak desteklenmemiştir.

Birçok İnternet servis sağlayıcısı artık müşterilerinden giden tüm 25 numaralı bağlantı noktası trafiğini engellemektedir. Bunun başlıca nedeni spam önleme tedbiri olmakla birlikte, açık bırakmanın yüksek maliyeti nedeniyle belki de yalnızca açık olan az sayıdaki müşterilerinden daha fazla ücret talep ederek tedavi etmektedir.

SMTP Aktarım Örneği
SMTP aracılığıyla aynı posta alanına (example.com) bağlı iki posta kutusuna (alice ve theboss) mesaj gönderme örneği, aşağıdaki oturum değişimiyle yeniden üretilmiştir. (Bu örnekte, konuşma parçaları sunucu ve istemci için sırasıyla S: ve C: ile ön eklenmiştir; bu etiketler exchange'in(değişimin) bir parçası değildir.)

Mesaj gönderen (SMTP istemcisi), mesaj alıcısına (SMTP sunucusu) güvenilir bir iletişim kanalı oluşturduktan sonra, oturumu genellikle FQDN'sini (tam nitelikli etki alanı adını) içeren bir karşılama ile açar, bu örnekte smtp.example.com. İstemci, FQDN'si (veya mevcut değilse bir adres anlamsalı) ile kendini tanımlayan bir komutla yanıt vererek diyalogunu başlatır.
 S: 220 smtp.example.com ESMTP Postfix
 C: HELO relay.example.org
 S: 250 Hello relay.example.org, I am glad to meet you
 C: MAIL FROM:<firstname.lastname@example.com>
 S: 250 Ok
 C: RCPT TO:<firstname.lastname@example.com>
 S: 250 Ok
 C: RCPT TO:<email@example.com>
 S: 250 Ok
 C: DATA
 S: 354 End data with <CR><LF>.<CR><LF>
 C: From: "Bob Example" <firstname.lastname@example.com>
 C: To: "Alice Example" <firstname.lastname@example.com>
 C: Cc: firstname.lastname@example.com
 C: Date: Tue, 15 Jan 2008 16:02:43 -0500
 C: Subject: Test message
 C:
 C: Hello Alice.
 C: This is a test message with 5 header fields and 4 lines in the message body.
 C: Your friend,
 C: Bob
 C: .
 S: 250 Ok: queued as 12345
 C: QUIT
 S: 221 Bye
 {The server closes the connection}
İstemci, mesajın kaynak e-posta adresini bildirmek için MAIL FROM komutunu kullanarak alıcıyı bilgilendirir. Bu ayrıca mesajın teslim edilememesi durumunda geri dönüş veya bounce adresidir. Bu örnekte e-posta mesajı aynı SMTP sunucusunda bulunan iki posta kutusuna gönderilir: To: ve Cc: başlık alanlarında listelenen her bir alıcı için bir adet. Karşılık gelen SMTP komutu RCPT TO'dur. Her bir komutun başarılı bir şekilde alınması ve işleme konulması sunucu tarafından bir sonuç kodu ve yanıt mesajı ile onaylanır (örneğin, 250 Ok).

Mail mesajının gövdesinin aktarımı, bir DATA komutuyla başlatılır ve ardından kelimesi kelimesine aktarılır ve sonuçlandırıcı bir veri dizisiyle sonlandırılır. Bu dizi, bir yeni satır (<CR><LF>), tek bir tam nokta (.) ve başka bir yeni satır (<CR><LF>) içerir. Bir mesaj gövdesi, metin olarak bir periyod içeren bir satır içerebileceğinden, istemci, her bir satır periyodla başladığında iki periyod gönderir; buna karşılık, sunucu, her bir satırın başındaki iki periyod dizisini tek bir periyoda dönüştürür. Bu kaçırma yöntemi nokta-doldurma olarak adlandırılır.

Sunucunun mesajın teslimiyle ilgili olumlu yanıtı, örnekteki gibi, sunucunun mesajın tesliminden sorumlu olduğu anlamına gelir. Bu sırada bir iletişim hatası olması durumunda mesaj iki kez gönderilebilir, örneğin bir güç kesintisi nedeniyle: Gönderen, 250 Ok yanıtını alana kadar mesajın teslim edilmediğini varsaymalıdır. Öte yandan, alıcı mesajı kabul etmeye karar verdiğinde, mesajın kendisine teslim edildiğini varsaymalıdır. Bu nedenle, bu süre boyunca, her iki aracın da teslim etmeye çalışacakları aktif kopyaları vardır. İletinin gövdesinde yaptığı filtreleme miktarıyla doğru orantılı olarak, bir iletişim hatası bu adımda tam olarak oluşma olasılığı, genellikle istenmeyen e-postaların engellenmesi için yapılacak filtreleme işlemiyle ilgilidir. Sınırlayıcı zaman aşımı 10 dakika olarak belirlenmiştir.

QUIT komutu oturumu sonlandırır. Eğer e-postanın başka alıcıları farklı bir yerde bulunuyorsa, müşteri mevcut hedefler için kuyruğa alındıktan sonra QUIT yapacak ve sonraki alıcılar için uygun bir SMTP sunucusuna bağlanacaktır. Müşterinin HELO ve MAIL FROM komutlarında gönderdiği bilgiler, alıcı sunucu tarafından ek header alanları olarak mesaja eklenir. Sırasıyla, Received ve Return-Path header alanları eklenir.

Bazı istemciler, mesaj kabul edildikten sonra bağlantıyı kapatarak uygulanır (250 Ok: queued as 12345), bu nedenle son iki satır aslında atlanabilir. Bu, sunucunun 221 Bye yanıtını göndermeye çalışırken bir hata oluşmasına neden olur.

SMTP Uzantıları

Uzantı Bulma Mekanizması(Extension Discovery Mechanism)
Aşağıdaki örnekte görüldüğü gibi, istemciler orijinal HELO yerine EHLO selamı kullanarak sunucunun desteklediği seçenekleri öğrenirler. Sunucu EHLO selamını desteklemiyorsa, istemciler HELO'ya geri dönerler.

Modern istemciler, ESMTP uzantı anahtar kelimesi SIZE'ı kullanarak sunucudan kabul edilebilecek maksimum mesaj boyutunu sorgulayabilirler. Daha eski istemciler ve sunucular, dakika başına ödenen ağ bağlantılarına bağlanarak ağ kaynaklarını tüketen ve reddedilecek aşırı boyutlu mesajları aktarmaya çalışabilirler.

Kullanıcılar, ESMTP sunucularının kabul ettiği maksimum boyutu önceden manuel olarak belirleyebilirler. İstemci, HELO komutunu EHLO komutuyla değiştirir.
 S: 220 smtp2.example.com ESMTP Postfix
 C: EHLO bob.example.org
 S: 250-smtp2.example.com Hello bob.example.org [192.0.2.201]
 S: 250-SIZE 14680064
 S: 250-PIPELINING
 S: 250 HELP
Bu şekilde, smtp2.example.com'un, 14.680.064 oktet (8-bit bayt) büyüklüğünde sabit bir maksimum mesaj boyutunu kabul edebileceği belirtilir.

En basit durumda, bir ESMTP sunucusu, EHLO aldıktan hemen sonra maksimum boyutunu belirtir. Ancak RFC 1870 'e göre, EHLO yanıtındaki SIZE uzantısının sayısal parametresi isteğe bağlıdır. İstemciler, bir MAIL FROM komutu verirken, aktardıkları mesajın boyutu için sayısal bir tahmin dahil edebilirler, böylece sunucu aşırı büyük mesajların alınmasını reddedebilir.

İkili Veri Aktarımı(Binary Data Transfer)
Orijinal SMTP yalnızca tek bir ASCII metin gövdesini desteklediğinden, herhangi bir ikili veri, mesaj gövdesine aktarım öncesinde metin olarak kodlanmalı ve ardından alıcı tarafından çözülmelidir. Genellikle uuencode ve BinHex gibi ikili-veriye-metin kodlamaları kullanılırdı.

Bu sorunu çözmek için 8BITMIME komutu geliştirilmiştir. 1994 yılında RFC 1652  olarak standartlaştırılmıştır. Bu, MIME içerik bölümleri olarak kodlanarak, genellikle Base64 ile kodlanan yedi bitlik ASCII karakter kümesi dışındaki octetler içeren e-posta mesajlarının şeffaf bir şekilde değiş tokuşunu kolaylaştırır.

E-posta Teslimat Mekanizması Eklentileri (Mail Delivery Mechanism Extensions)

İsteğe Bağlı Posta Aktarımı (On - Demand Mail Relay)
Ana madde: On-Demand Mail Relay

On-Demand Mail Relay (ODMR), yani İsteğe Bağlı Posta Aktarımı, RFC 2645 'te standartlaştırılmış bir SMTP uzantısıdır ve aralıklı olarak bağlantı sağlayan bir SMTP sunucusunun, bağlandığında sıraya alınmış e-postaları almasına olanak tanır.

Uluslararasılaştırma Eklentisi (Internationalization Extension)
Uluslararası karakter setlerini ve ASCII karakter setinde olmayan diakritik işaretleri kullanan kullanıcılar için ASCII karakterleriyle oluşan e-posta adreslerinin kullanımı zor olduğundan, orijinal SMTP'ye UTF-8'ın adres adlarında kullanımını sağlayan uzantılar eklendi. RFC 5336 , deneysel UTF8SMTP komutunu tanıttı ve daha sonra SMTPUTF8 komutunu tanıtan RFC 6531  tarafından yerini aldı. Bu uzantılar, diakritik işaretler ve Yunanca ve Çince gibi diğer dil karakterleri gibi çok baytlı ve ASCII olmayan karakterlerin e-posta adreslerinde kullanımına olanak sağlar.

Mevcut destek sınırlı olsa da, özellikle Latin (ASCII) karakterlerinin yabancı bir karakter seti olduğu büyük bir kullanıcı tabanına sahip olan Çin gibi ülkelerde RFC 6531  ve ilgili RFC'lerin yaygın olarak benimsenmesi için yoğun ilgi vardır.

Uzantılar(Extensions)
ESMTP, İnternet postasını taşımak için kullanılan bir protokoldür. Hem bir sunucu arasında taşıma protokolü olarak hem de (kısıtlı davranışlarla zorunlu) bir posta gönderme protokolü olarak kullanılır.

ESMTP istemcileri için ana tanımlama özelliği, orijinal RFC 821  standardı olan HELO yerine genişletilmiş bir "HELLO" komutu olan EHLO ile iletişim kurmaktır. Bir sunucu, yapılandırmasına bağlı olarak başarılı (kod 250), başarısız (kod 550) veya hata (kod 500, 501, 502, 504 veya 421) yanıtı verir. ESMTP sunucusu, desteklenen uzantıları göstermek için alan adı ve anahtar kelime listesi ile bir çoklu satır yanıtında kod 250 OK döndürür. RFC 821 uyumlu bir sunucu, hata kodu 500 döndürür, böylece ESMTP istemcileri HELO veya QUIT deneyebilirler.

Her hizmet uzantısı, IANA (Internet Assigned Numbers Authority) tarafından kaydedilen sonraki RFC'lerde onaylanmış bir formatta tanımlanır. İlk tanımlar RFC 821  isteğe bağlı hizmetleridir: SEND, SOML (Send or Mail), SAML (Send and Mail), EXPN, HELP ve TURN. Ek SMTP fiillerinin biçimi ve MAIL ve RCPT'teki yeni parametreler için tanımlanmıştır.

Bugün kullanılan nispeten yaygın bazı anahtar kelimeler (hepsi komutlara karşılık gelmez) şunlardır:

 8BITMIME – 8 bit veri iletimi, RFC 6152
 ATRN – İsteğe Bağlı Posta Geçişi için Kimliği Doğrulanmış TURN, RFC 2645
 AUTH – Doğrulanmış SMTP, RFC 4954
 CHUNKING – Parçalama, RFC 3030
 DSN – Teslimat durumu bildirimi,, RFC 3461
 ETRN – Uzak ileti sırası başlatma komutu TURN'un genişletilmiş sürümü, RFC 1985
 HELP –Yararlı bilgiler sağlayın,, RFC 821
 PIPELINING – Komut ardışık düzen oluşturma, RFC 2920
 SIZE – Mesaj boyutu bildirimi, RFC 1870
 STARTTLS – Aktarım Katmanı Güvenliği, RFC 3207  (2002)
 SMTPUTF8 – Posta kutusu adlarında ve başlık alanlarında UTF-8 kodlamasına izin ver, RFC 6531
 UTF8SMTP – Posta kutusu adlarında ve başlık alanlarında UTF-8 kodlamasına izin ver, RFC 5336  (deprecated)

ESMTP formatı RFC 2821 'de (RFC 821 'in yerine geçen) yeniden belirtildi ve en son tanımı 2008'de RFC 5321 'de güncellendi. Sunucularda EHLO komutuna destek zorunlu hale geldi ve HELO bir zorunlu yedek olarak belirlendi.

Kayıtlı olmayan standart dışı hizmet uzantıları karşılıklı anlaşmayla kullanılabilir. Bu hizmetler, "X" ile başlayan bir EHLO mesajı anahtar kelimesiyle ve benzer şekilde işaretlenmiş herhangi bir ek parametre veya fiil ile belirtilir.

SMTP komutları büyük-küçük harf duyarsızdır. Burada vurgu yapmak için büyük harfle sunulmuşlardır. Belirli bir büyük harfleme yöntemi gerektiren bir SMTP sunucusu, standartların ihlalidir.

8BITMIME
En azından aşağıdaki sunucular 8BITMIME uzantısını tanıtmaktadır:

 Apache James (since 2.3.0a1)
 Citadel (since 7.30)
 Courier Mail Server
 Gmail
 IceWarp
 IIS SMTP Service
 Kerio Connect
 Lotus Domino
 Microsoft Exchange Server (as of Exchange Server 2000)
 Novell GroupWise
 OpenSMTPD
 Oracle Communications Messaging Server
 Postfix
 Sendmail (since 6.57)

Aşağıdaki sunucular, 8BITMIME'i duyurmak için yapılandırılabilir, ancak 8 bitlik verileri 7 bitlik olmayan bir relaya bağlanırken dönüştürmezler:

 Exim ve qmail, RFC tarafından gerektirilen şekilde, 8 bitlik verileri 7 bitlik verilere dönüştürmeden, 8 bitlik veri iletimi yapmaya çalışırken 7 bitlik veri alıcılarına iletim yapmazlar. Bu, pratikte her şeyin 8 bit temiz olması nedeniyle sorun yaratmaz.
 Microsoft Exchange Server 2003, varsayılan olarak 8BITMIME'i duyurur, ancak 8BITMIME desteği olmayan bir alıcıya iletim yapıldığında bir atışla sonuçlanır. Bu, RFC 6152  bölüm 3 tarafından izin verilir.

SMTP-AUTH
SMTP-AUTH uzantısı bir erişim kontrol mekanizması sağlar. Gönderme işlemi sırasında istemcinin posta sunucusuna gerçekten giriş yaptığı bir kimlik doğrulama adımından oluşur. SMTP-AUTH'ı destekleyen sunucular genellikle istemcilerin bu uzantıyı kullanmasını gerektirecek şekilde yapılandırılabilir, böylece gönderenin gerçek kimliği bilinir. SMTP-AUTH uzantısı RFC 4954 'te tanımlanmıştır.

SMTP-AUTH, yasal kullanıcılara posta iletmesine izin verirken spam göndericileri gibi izinsiz kullanıcılara iletme hizmeti sağlamayı engellemek için kullanılabilir. Bu, SMTP zarf göndereninin veya RFC 2822  "From:" başlığının otantikliğini kesin olarak garanti etmez. Örneğin, sahtekarlık, bir göndericinin bir başkası gibi davranması, SMTP-AUTH ile mümkündür, AUTH kullanıcısı için yetkilendirilmiş adreslere sınırlandırılmış olmadığı sürece.

SMTP-AUTH uzantısı ayrıca bir posta sunucusunun, posta iletirken gönderenin doğrulandığını başka bir sunucuya bildirmesine olanak tanır. Genel olarak, bu, alıcı sunucunun gönderen sunucuya güvenmesini gerektirir, bu nedenle SMTP-AUTH'ın bu yönü İnternet'te nadiren kullanılır.

SMTPUTF8
Desteklenen sunucular şunları içerir:

 Postfix (version 3.0 and later)
 Momentum (versions 4.1 and 3.6.5, and later)
 Sendmail (experimental support in 8.17.1)
 Exim (experimental as of the 4.86 release, quite mature in 4.96)
 CommuniGate Pro as of version 6.2.2
 Courier-MTA as of version 1.0
 Halon as of version 4.0
 Microsoft Exchange Server as of protocol revision 14.0
 Haraka and other servers.
 Oracle Communications Messaging Server as of release 8.0.2.

Güvenlik Uzantıları
Posta teslimi, hem düz metin hem de şifreli bağlantılar üzerinden gerçekleşebilir. Ancak iletişim kuran taraflar, diğer tarafın güvenli kanal kullanma yeteneğinden önceden haberdar olmayabilir.

STARTTLS veya "Fırsatçı TLS"
STARTTLS uzantısı, destekleyen SMTP sunucularının, TLS şifreli iletişimi desteklediğini bildirerek bağlanan istemcilere, bağlantılarını yükseltme fırsatı sunan STARTTLS komutunu göndermesine olanak tanır. Uzantıyı destekleyen sunucular, bağlantıyı yükseltmek isteyen istemcilerin bu seçeneği kullanmaya karar vermesine bağlı olduğu için, yalnız başına herhangi bir güvenlik avantajı elde etmezler, bu nedenle fırsatçı TLS terimi kullanılır.

STARTTLS, yalnızca pasif gözlem saldırılarına karşı etkilidir, çünkü STARTTLS müzakeresi açık metinde gerçekleşir ve bir aktif saldırgan, STARTTLS komutlarını kolayca kaldırabilir. Bu tür bir man-in-the-middle saldırısı bazen STRIPTLS olarak adlandırılır, çünkü bir uçtan gönderilen şifreleme müzakeresi bilgileri diğerine asla ulaşmaz. Bu senaryoda, her iki taraf da geçersiz veya beklenmeyen yanıtları, diğerinin STARTTLS'yi doğru bir şekilde desteklemediği şeklinde bir işaret olarak alır ve geleneksel açık metinli e-posta transferine varsayılan olarak geçerler.  STARTTLS ayrıca başka RFC'lerde IMAP ve POP3 için tanımlanmış olsa da, bu protokoller, SMTP mesaj transfer ajanları arasındaki iletişim için kullanılırken, IMAP ve POP3, son istemciler ve mesaj transfer ajanları içindir.

2014 yılında Elektronik Özgürlükler Derneği, "HTTPS Everywhere" listesi gibi, iletişim öncesi başka birinin güvenli iletişim desteğini keşfetmesine olanak tanıyan "STARTTLS Everywhere" projesini başlattı. Proje 29 Nisan 2021'de başvuruları kabul etmeyi durdurdu ve EFF, bilgileri keşfetmek için DANE ve MTA-STS'ye geçilmesini önerdi.

RFC 8314 , açık metnin artık modası geçtiğini ve posta gönderimi ve erişimi için her zaman TLS kullanılmasını, açık TLS bağlantı noktalarının eklenmesini önererek resmi olarak ilan etti.

SMTP MTA Sıkı Taşıma Güvenliği
2018 yılında yayınlanan daha yeni bir RFC 8461  olan "SMTP MTA Strict Transport Security (MTA-STS)", aktif saldırgan sorununu ele almayı amaçlayarak posta sunucularının belirli dosyalarda ve özel DNS TXT kayıtlarında güvenli kanalları kullanma yeteneklerini bildiren bir protokol tanımlamaktadır. Güvenen taraf, böyle bir kaydın varlığını düzenli olarak kontrol eder ve kayıtta belirtilen süre boyunca önbellekte tutar ve kayıt süresi dolana kadar güvensiz kanallar üzerinden iletişim kurmaz.  MTA-STS kayıtları, kullanıcının istemci ve posta sunucusu arasındaki iletişimi SMTP / MSA, IMAP, POP3 veya HTTPS ile birleştirerek koruyan Taşıma Katmanı Güvenliği ile birlikte bir kurumsal veya teknik politikayla birlikte üçüncü taraflara böyle bir politikayı genişletmek için bir araçtır.

Nisan 2019'da Google Mail, MTA-STS'yi destekleyeceğini duyurdu.

SMTP TLS Raporlaması
Güvenli mesaj teslim etmek için tasarlanan protokoller, yanlış yapılandırmalar veya kasıtlı aktif müdahale nedeniyle teslim edilemeyen mesajlara veya şifrelenmemiş veya kimlik doğrulamasız kanallar üzerinden teslim edilmesine neden olabilir. RFC 8460  "SMTP TLS Raporlama", alıcı alanlarla potansiyel saldırıları tespit etmek ve istenmeyen yapılandırmaları teşhis etmek için istatistikler ve belirli bilgiler paylaşmak için bir raporlama mekanizması ve formatı tanımlar.

Nisan 2019'da Google Mail, SMTP TLS Raporlama'yı destekleyeceğini duyurdu.

Adres Sahteciliği Ve Spam (Spoofing And Spamming)
Ana maddeler: List of mail server software ve Comparison of mail servers

SMTP'nin orijinal tasarımı, gönderenleri kimlik doğrulamak veya sunucuların adına gönderme izni olup olmadığını kontrol etmek için herhangi bir araç sağlamamıştır, bu nedenle e-posta sahteciliği mümkün olmuştur ve e-posta spam ve dolandırıcılığında yaygın olarak kullanılmaktadır.

SMTP'yi geniş kapsamlı olarak değiştirme veya tamamen değiştirme önerileri ara sıra yapılır. Bu örneklerden biri Internet Mail 2000'dir, ancak ne bu ne de diğerleri, klasik SMTP'nin büyük kurulu tabanının ağ etkisi karşısında çok ilerleme kaydetmemiştir.

Bunun yerine, e-posta sunucuları artık RFC 5322  gibi standartların daha sıkı uygulanması, DomainKeys Identified Mail, Gönderen Politika Çerçevesi ve DMARC, DNSBL'ler ve gri liste gibi teknikleri kullanarak şüpheli e-postaları reddetmek veya karantinaya almak için bir dizi teknik kullanmaktadır.

Uygulamalar
Ana maddeler: List of mail server software(Posta sunucusu yazılımları listesi) ve Comparison of mail servers (Posta sunucularının karşılaştırılması.)

Kaynakça

 Hughes, L (1998). Internet E-mail: Protocols, Standards and Implementation. Artech House Publishers. ISBN 978-0-89006-939-4.
 Hunt, C (2003). sendmail Cookbook. O'Reilly Media. ISBN 978-0-596-00471-2.
 Johnson, K (2000). Internet Email Protocols: A Developer's Guide. Addison-Wesley Professional. ISBN 978-0-201-43288-6.
 Loshin, P (1999). Essential Email Standards: RFCs and Protocols Made Practical. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-34597-8.
 Rhoton, J (1999). Programmer's Guide to Internet Mail: SMTP, POP, IMAP, and LDAP. Elsevier. ISBN 978-1-55558-212-8.
 Wood, D (1999). Programming Internet Mail. O'Reilly. ISBN 978-1-56592-479-6.

TTNet IRC Lord
 RFC2821 SMTP

Kaynakça

Uygulama katmanı protokolleri
E-posta

SMTP


Boris Godunov er en opera af Modest Musorgskij løst baseret på den russiske zar Boris Godunovs liv. Værket blev komponeret mellem 1868 og 1873 i St. Petersborg og er Musorgskijs eneste færdiggjorte opera. Operaen anses som Musorgskijs mesterværk.

Musorgskij skrev første version i årene 1868–1870. Versionen, som var på fire akter og syv scener, blev forkastet af teaterledelsen i St. Petersborg. På baggrund af musikkens usædvanlige ekspressivitet, en nymodens "klodset" instrumentering og fravær af musikalsk form, vurderede de den som amatøragtig. De efterlyste også en ledende kvinderolle.

I 1872 færdiggjorde Musorgskij den version, der er mest kendt. De største ændringer er en prolog og tre nye scener, som gav plads for rollen Marina Mniszech. Denne version blev uropført den 27. januar (juliansk kalender) 1874 i Mariinskij-teateret i St. Petersborg. Etter 25 opførsler blev den taget af plakaten, af politiske grunde.

Musorgskij skrev selv librettoen, som han baserede på motiver fra Pusjkins skuespill Boris Godunov og på kilder som Det russiske riges historie af Nikolaj Karamzin (1816-29) og Ivan Tsjudjakovs Middelalderens Rusland (1867).

Litteratur
 Brown, D. Abraham, G., "Mikhail Glinka" and "Modest Musorgsky" in The New Grove: Russian Masters 1, New York: W. W. Norton & Co. (1986)
 Calvocoressi, M.D., Abraham, G., Mussorgsky, 'Master Musicians' Series, London: J.M.Dent & Sons, Ltd., 1974
 Rolf Fath: Reclams Opernführer. Stuttgart 2002 .
 David Lloyd-Jones: Zum Schicksal der Boris-Komposition. I Heinz-Klaus Metzger, Rainer Riehn (red.): Modest Musorgskij – Aspekte des Opernwerks i Musik-Konzepte 21. Forlaget edition text + kritik, München 1981, , s. 45–68.
 Clemens Wolthens: Oper und Operette Wien, Tosa 1967.
 András Batta (med Sigrid Neef og Matthias Heilmann): Opera - Komponisten, Werke, Interpreten, forlaget h.f. ullmann

Noter

Eksterne henvisninger

 Opslag Boris Godunov  på operaen.de
 Liste over opsætninger af Boris Godunov siden 2000 på operabase.com

Operaer på russisk
Aleksandr Pusjkin

Boris Godunov (opera)


Ioan Simiti (n. 1 octombrie 1928, Cadrilaterul românesc – d. 10 septembrie 1997, Cluj-Napoca) a fost un Profesor universitar român, doctor docent în științe farmaceutice, doctor, membru titular al Academiei de Științe, membru al mai multor foruri internaționale.

Biografie
S-a născut la 1 octombrie 1928 în Cadrilaterul românesc. Meglenoromân după ambii părinți Ioan Simiti a purtat cu mândrie această emblemă identitară întreaga lui viață. Se inscrie  în 1939 la liceul din Silistra (parte a României până în 1940). Din 1940 alege să trăiască împreună cu familia în România în Comuna Cerna, Tulcea (unde au fost strămutați în urma tratatului româno-bulgar de la Craiova din 1940). Continua studiile liceale la Călărași și Brăila și apoi absolvă Facultatea de Farmacie din cadrul Institutului de Medicină și Farmacie din Cluj.
În anul 1960 obține titlul de doctor în științe farmaceutice cu teza "Contribuțiuni la prepararea și reacțiile unor acizi tiofenolici și a derivanților lor". Este pe rând șeful catedrei de chimie organică, decan al Facultății de Farmacie, prorector didactic al Institutului de Medicină și Farmacie. A fost membru al mai multor foruri academice din țară și din străinătate. A publicat peste 130 de studii și articole in țară și în străinătate.

A semnat împreună cu alți oameni de știință câteva invenții și inovații : Prepararea sub formă de pulberea mediului Wilson-Blaire, Derivați de feniltiazoli și procedeu de obținere a acestora.
A participat la conferințe și congrese naționale și internaționale de chimie și farmacie. A primit numeroase premii și distincții și este menționat în multe enciclopedii și dicționare .

În 2001 primește titlul de Cetățean de onoare post-mortem al localității Cerna . Cu acest prilej, autoritățile locale au dezvelit pe peretele casei părintești, o placă comemorativă.

Referințe

Nașteri în 1928
Decese în 1997
profesori universitari români
Decese în septembrie
Meglenoromâni

Ioan Simiti


Jean-Pierre Mercier, né le  à Orsay, est un syndicaliste et homme politique français d'extrême gauche.

Il est l'un des deux porte-paroles de l'organisation Lutte ouvrière depuis 2012 et a été délégué syndical central CGT à PSA de 2015 à 2022.

Biographie

Origines familiales et enfance
Son grand-père est paysan en Corrèze et son père est technicien au Commissariat à l'énergie atomique. Ce dernier, né dans la fin des années 1910, participe aux grèves de mai 1936. Il est syndiqué à la CGT ainsi qu'adhérent au Parti communiste français jusqu'en 1977, année où il rejoint le Parti socialiste à la suite de la rupture du Programme commun.

Sa sœur aînée, qui a été membre du Parti socialiste unifié, l'initie à la politique quand il a dix ans.

Engagement syndical et politique
Jean-Pierre Mercier commence à travailler en enchaînant pendant une dizaine d'années diverses missions d'intérim dans différents groupes. Il rentre, toujours en tant qu'intérimaire, au sein de l'usine PSA d'Aulnay-sous-Bois en 1996, où il est ensuite embauché.

Une fois employé de façon stable au sein de PSA, il décide de se syndiquer à la CGT. Adhérent à Lutte ouvrière depuis ses dix-neuf ans, il considère l'activité syndicale dans un grand groupe industriel comme essentielle en raison de ses convictions politiques.

En 2008, il est élu aux élections municipales à Bagnolet sur la liste apparentée communiste « Ensemble pour Bagnolet ».

Devenu délégué syndical de l'usine d'Aulnay-sous-Bois, il fait rendre public en  un document interne de PSA faisant état du fait que la direction programmerait la fermeture du site pour 2014. Cette révélation, assortie de la confirmation par la direction de son authenticité, déclenche un mouvement social et une grève au sein de l'usine, dont il est l'un des principaux animateurs, le journal Le Monde le considérant alors comme le  de cette contestation. À l'issue du conflit et après la fermeture de l'usine, Jean-Pierre Mercier est transféré à l'usine PSA de Poissy. Françoise Davisse suit cette contestation pour en faire un film documentaire intitulé Comme des lions.

En 2021, un conflit oppose le syndicat CGT de l'usine PSA de Poissy à la fédération CGT de la métallurgie (FTM-CGT). Ce conflit mène à la création, par la FTM-CGT, d'un autre syndicat CGT au sein de l'usine et de l'exclusion de la CGT du « syndicat historique », auquel Jean-Pierre Mercier appartient, en . Mercier reçoit dans cette bataille de nombreux soutiens au sein de la CGT et un texte signé par 222 élus CGT du groupe Stellantis demande à ce qu'il soit gardé comme délégué central. Malgré ces manifestations de soutien, la fédération le retire définitivement de ces fonctions de délégué central en . S'ensuit une bataille juridique pour faire annuler les exclusions décidées par la FTM-CGT. Celle-ci prend fin le  par un jugement du tribunal judiciaire de Bobigny qui valide les exclusions. Jean-Pierre Mercier déclare à cette occasion que lui et d'autres militants exclus ont décidé de rejoindre l'Union syndicale Solidaires, à travers l'Union fédérale SUD Industrie.

Porte-parole de Lutte ouvrière
En 2012, il devient d'abord le porte-parole de Nathalie Arthaud à l'occasion de la campagne présidentielle de 2012, puis porte-parole national de Lutte ouvrière.

Résultats électoraux

Élections législatives

Élections européennes
Les résultats ci-dessous concernent uniquement les élections où il est tête de liste.

Élections municipales
Les résultats ci-dessous concernent uniquement les élections où il est tête de liste.

Notes et références

Voir aussi
 Trotskisme en France

Personnalité de Lutte ouvrière
Syndicaliste de la CGT
Syndicaliste de Solidaires
Syndicaliste français du XXIe siècle
Naissance en février 1968
Naissance à Orsay
Communiste français

Jean-Pierre Mercier


Marin Petre Constantin, nume la naștere, Constantin Petre () a fost un pictor român, profesor de pictură și desen.

Biografie
Născut la 13 septembrie 1925, în satul Bungetu-Brătești din județul Dâmbovița, România, Marin Petre Constantin a urmat cursurile Liceului Comercial din Târgoviște (între 1941–1945). Remarcat pentru talentul său în domeniul artelor plastice, a fost îndrumat spre Școala Superioară de Arte din București, de către profesorul său de desen din liceu, Mihail Gheorghiu, și de artistul Vasile Blendea.

Între 1945–1954 a urmat cursurile Institutului Național de Arte Plastice "Nicolae Grigorescu", București, unde i-a avut ca maeștri pe Ion Marșic, George Matei Cantacuzino, Jean Alexandru Steriadi, Nicolae Dărăscu și Camil Ressu. Alături de George Matei Cantacuzino, a pictat primele peisaje citadine en plein air, în cartiere vechi din București. Între 1952-1954 a beneficiat de bursa republicană "Ion Andreescu". După o întrerupere de câțiva ani (pentru satisfacerea stagiului militar și din cauza unor probleme de sănătate), a absolvit studiile universitare în anul 1954, la clasa profesorului Camil Ressu și a susținut Examenul de stat executând ca lucrare de diplomă compoziția "Nu trageți", aflată în prezent la Muzeul Național de Artă al României. Cu aceeași pictură ("Nu trageți", 159,5/227 centimetri) a participat în 1954 la Expoziția Anuală de Stat a Artelor Plastice, lucrarea fiindu-i achiziționată de Muzeul Național de Artă al României.

În 1955 devine membru Uniunea Artiștilor Plastici din România.

Din anul 1965, s-a stabilit la Târgoviște, oraș ale cărui străzi și case vechi devin atelierul său de pictură. În perioada 1971–1983, a fost profesor de pictură și desen la Școala Populară de Artă din municipiul Târgoviște.

A creat numeroase opere de artă plastică, multe dintre ele fiind încadrate de criticii de specialitate în curentul postimpresionist.

Este reprezentat cu lucrări de artă, în muzee (Muzeul Național de Artă al României din București, Muzeul de Artă din Târgoviște, Muzeul Județean de Artă Prahova "Ion Ionescu-Quintus", Muzeul Municipal "Octavian Moșescu" Râmnicu Sărat și în colecții particulare în țară și în străinătate (Franța, Spania, Grmania, Olanda, S. U. A., Estonia).

În anul 1992, obține premiul U. A. P. la bienala concurs de artă plastică "Gheorghe Petrașcu".

Marin Petre Constantin a decedat la 17 martie 2017, în satul său natal (Bungetu-Brătești, Dâmbovița), la vîrsta de 91 de ani. În memoria sa, o stradă din municipiul Târgoviște îi poartă numele.

 Referințe critice
1) "În Marin Petre Constantin, personal văd – și nu numai eu, ci și alții au spus aceeași părere – un artist de rasă. Aș putea face o oarecare apropiere cu Andreescu în acea strălucire a pastei pe care o pune, ceea ce nu chiar la fiecare pas se întâlnește".Alexandru Ciucurencu (Fondul documentar al U. A. P. – martie 1955 – Cuvânt la Plenara secției de pictură din 17 –18 martie 1955).

2) "(...) portretul bătrânului țăran cu coasa în mână, veteran al războiului pentru independență, înfățișat încercând să oprească masacrul printr-un gest monumental, ajunge să sugereze caracterul de epopee al mișcărilor țărănești din 1907 și să emoționeze. Atmosfera saturată de dramatism este sugerată în bună măsură de cerul sub care se desfășoară conflictul. Pictorul demonstrează odată cu o justă orientare și o simțire autentică. Dragostea pe care a resimțit-o pentru țăranii răsculați în 1907 s-a oglindit și în tensiunea dramatică care caracterizează (...) întreaga lucrare. Autorul însuși a demonstrat în felul acesta propria sa tensiune dramatică, garanție a unor succese viitoare."  Eugen Schileru (Expoziția Anuală de Stat, 1954).

3) "An de an se afirmă în manifestările expoziționale ale filialei sau cenaclului Ploiești și Târgoviște, precum și în cele câteva expoziții personale – în care aduce și lucrări cu tematică socială, cum este de pildă compoziția "Răzvad, 1907", realizate anume pentru muzeul Târgoviștei. Pictează, de asemenea, cu o evidentă preocupare pentru monumentalizarea personajelor, portrete sobre, uneori alegorice, întrucâtva cu caracter simbolic. Stabilit la Târgoviște din anul 1965, pe bună dreptate s-ar putea spune că pictorul Marin Petre Constantin a devenit pictorul fostei cetăți de scaun a Țării Românești, ale cărei șantiere devin pentru el un adevărat atelier de pictură. Cu evident lirism cu luminoase accente cromatice, făcând apel cu predilecție la ocruri coloarte, iar alteori cretoase, la subtile violeturi și rozuri, cărora le adaugă după caz culoarea locală, el se oprește la aspecte pitorești, consemnând în toate anotimpurile aspecte ce pot fi lesne identificate. Urmărește să surprindă o anume atmosferă specifică orașului, adăugându-i firesc starea sa de spirit, sentimentul nostalgic pentru ceea ce dispare, dar și de încântare pentru frumusețile arhitecturale ale urbei.

Peisajelor predominante numeric, li se adaugă tablourile cu flori, de o remarcabilă prospețime cromatică, elogiu generoasei vitalități ale naturii, ca și câteva portrete de bună ținută artistică, vădindu-i certa înzestrare pentru acest gen major al artei, adevărată piatră de încercare a măiestriei, în care Marin Petre Constantin se dovedește încă o dată stăpân pe mijloacele sale de expresie." Marin Mihalache (Catalog expoziție – Galeria Eforie, nr. 4-6, București, iulie 1982)

 Expoziții
 Expoziții personale
 București: 1958 – Sala "Nicolae Cristea"
 1982 – Galeria "Eforie"
 2017 – Cercul Militar Național - Galeria Artelor
 Târgoviște: 1964, 1972, 1973, 1974, 1975, 1980, 1982, 1984 – Casa de Cultură a Sindicatelor, Biblioteca Județeană
 2017 – Muzeul de Istorie Dâmbovița – Târgoviște
 2023 – Muzeul de Istorie Dâmbovița – Târgoviște, lansare jurnal-album, Jurnalul unui pictor", vol. I (1944– 1976)

 Expoziții de grup
Participă la expoziții centrale și regionale, anuale și bienale în București, Ploiești, Târgoviște, Arad, Craiova.

București: 1951, 1953, 1954, 1960, 1962, 1968, 1970, 1971, 1972, 1975, 1976, 1977, 1983, 1993 – Sala "Dalles", Galeria "Căminul Artei".

Târgoviște: 1971, 1972, 1973, 1974, 1981, 1983, 1985, 1987, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2004 – Biblioteca Județeană, Casa de Cultură a Sindicatelor, 2019 – Muzeul de Istorie Dâmbovița, Târgoviște.

Hunedoara: 2019 – Galeria de Arte

 Cărți publicate
 Prepeleacul, Ed. Bibliotheca, Târgoviște, 2007.
 Târgul, Ed. Biblotheca, Târgoviște, 2008.

 Note

 Bibliografie
 Plenara secției de pictură, martie 1955.
 Revista "Arta Plastică" nr. 4 din 1955.
 Octavian Barbosa – "Marin Petre Constantin", Dicționarul artiștilor plastici contemporani'', Ed. Meridiane, București, 1976.
 Marin Mihalache – text despre pictura lui Marin Petre Constantin, reprodus în catalogul expoziției personale, Galeria Eforie, București, 1982.
 Catalog expoziție retrospectivă "Cercul Militar", București, 2017.
 Catalog expoziție retrospectivă, Muzeul de Istorie, Târgoviște, 2017.

Nașteri în 1925
Decese în 2017
Pictori români
Profesori români
Oameni din județul interbelic Dâmbovița
Postimpresionism

Marin Petre Constantin


Baleira, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Baleira belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 1.729 kişidir.

Lugo'daki belediyeler

Baleira


William Gary Busey (/ bjuːsi /; født 29. juni 1944) er en amerikansk film- og tv-skuespiller.

I 1978 blev Busey nomineret til en Oscar for bedste mandlige hovedrolle, for sin præstation i The Buddy Holly Story. I 1988 blev han kvæstet i en motorcykelulykke, efter at have kørt en motorcykel uden hjelm og lå i koma i fire uger. Psykiater Charles Sophy undersøgte Busey, da han medvirkede i Celebrity Rehab, idet han hævdede, at Buseys hjerneskade kunne have haft en større virkning end en mistanke om, at det svækkede hans mentale "filter" og gjorde ham impulsiv.

Busey kom i 1990'erne ud i et langvarigt kokainmisbrug. I 1996 fortalte han at han var blevet kristen. Han har medvirket to gange i det svenske tv-program High Chaparall.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Texas
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet

Gary Busey


වාරියපොල, දීර්ඝ ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුණෑගල පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි ගම්මානයකි.

ලඟාවීම
කටුගස්තොට-පුත්තලම මාර්ගයේ කුරුණෑගල නගරයෙන් වයඹ දෙසට කිලෝමිටර් 20 ක් පමන දුරින් පිහිටා ඇත.

තවද වාරියපොල සුමංගල හිමිගේ නිජ භුමියයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 වාරියපොල නගරය

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

වාරියපොල


Jason Christopher Dufner (* 24. März 1977 in North Olmsted, Ohio) ist ein US-amerikanischer Profigolfer der PGA TOUR.

Von 2001 bis 2003 und von 2005 bis 2006 spielte Dufner auf der zweitgereihten Nationwide Tour, dazwischen konnte er sich 2004 für die PGA TOUR qualifizieren.

Seit 2007 kann er sich durchgehend auf der führenden Turnierserie behaupten. Bei der PGA Championship 2011 unterlag er erst im Stechen und erreichte erstmals die Top 50 der Golfweltrangliste. Im April 2012 gewann er sein erstes Turnier auf der PGA Tour, die Zurich Classic of New Orleans und vier Wochen später gelang Dufner der nächste Erfolg bei der HP Byron Nelson Championship.
Den mit Abstand größten Erfolg seiner Karriere erreichte er mit dem Sieg bei der PGA Championship 2013. Hierbei konnte er in der zweiten Runde mit 63 Schlägen einen neuen Platz- und Turnierrekord aufstellen sowie den Major-Rundenrekord einstellen. In der Weltrangliste stieß Dufner mit Platz 8 erstmals in die Top Ten vor, konnte diese Position aber in den Folgejahren nicht halten.

PGA Tour Siege
 2012 Zurich Classic of New Orleans, HP Byron Nelson Championship
 2013 PGA Championship
 2016 CareerBuilder Challenge
 2017 Memorial Tournament

Major Championships  sind fett gedruckt.

Andere Turniersiege
 2001 BUY.COM Wichita Open (Nationwide Tour)
 2006 LaSalle Bank Open (Nationwide Tour)
 2015 Franklin Templeton Shootout (mit Brandt Snedeker)

Resultate bei Major Championships

LA= Bester Amateur
DNP = nicht teilgenommen
CUT = Cut nicht geschafft
"T" geteilte Platzierung
KT = Kein Turnier (Ausfall wegen Covid-19)
Grüner Hintergrund für Sieg
Gelber Hintergrund für Top 10.

Teilnahme an Mannschaftswettbewerben
Ryder Cup: 2012
Presidents Cup: 2013 (Sieger)

Trivia
Dufner ist für seine auffällige Pre-Shot-Routine bekannt, dem "Dufner-Waggle". Dabei "wedelt" er, bereits am Ball stehend, mehrmals mit dem Schläger aus den Handgelenken über und hinter dem Ball, bevor er den Schlägerkopf kurz aufsetzt und dann sehr zügig den Schlag ausführt.

Berühmt geworden ist das "Dufnering", das auf ein Foto zurückgeht, das von Dufner während eines Sponsorentermins in einer Grundschule gemacht wurde. Dabei sitzt er neben einigen Kindern auf dem Boden, an eine Wand gelehnt, die Beine ausgestreckt und die Hände unter die Oberschenkel geschoben, das Ganze kombiniert mit einem nicht sehr interessierten Gesichtsausdruck. Dieses Bild animierte viele andere Golfer, diese Position nachzuahmen und so entstandene Fotos zu veröffentlichen.

Weblinks
 Spielerprofil bei der PGA Tour (englisch)

 Bericht und Fotos zum "Dufnering" (englisch)

Golfer (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1977
Mann

Jason Dufner


Dmitri Valerievitch Outkine (), né le  à Asbest (république socialiste fédérative soviétique de Russie, URSS) et mort le  à Koujenkino (oblast de Tver, Russie), est un militaire russe.

Ancien officier des forces spéciales du GRU, où il a servi comme lieutenant-colonel, il est l'un des fondateurs, en 2014, du groupe Wagner. Présenté par certains médias comme le leader du groupe, il serait en réalité son commandant de terrain.

Néonazi et admirateur d'Adolf Hitler, il est accusé de crimes de guerre, commis notamment en Syrie, et fait l'objet de sanctions internationales.

Il meurt en  dans le crash d'un avion à bord duquel se trouvait également Evgueni Prigojine.

Biographie

Naissance, débuts militaires et carrière dans le GRU
Dmitri Outkine naît le  à Asbest dans l'oblast de Sverdlovsk.

Il commence sa carrière en tant qu'officier au GRU. Il participe ainsi aux deux , de 1994 à 1996 puis de 1999 à 2009. Au début des années 2000, lorsque l'intensité des opérations russes en Tchétchénie baisse, il est envoyé à Pskov, à proximité de la frontière estonienne, où il commande, jusqu'en 2013, le  détachement d'intervention de la  brigade des forces spéciales du GRU, sans être vraiment satisfait de ce poste. Selon sa femme, Elena Chtcherbinina, d'avec qui il divorce à cette période, il préférerait être au front, ayant des difficultés à .

C'est à cette période qu'il quitte les forces armées russes, en raison d'un conflit avec sa hiérarchie, sans qu'il soit possible de déterminer exactement quand, et rejoint le Corps slave, une société de mercenaires.

Débuts en tant que mercenaire
Selon Bellingcat, au cours de son service en 2013, il était déjà en lien avec le Corps slave, qu'il aurait contacté à la suite d'offres de recrutement. Celui-ci est actif notamment en Syrie. À cette époque, Outkine n'apparaît pas encore parmi les dirigeants de la société, se contentant de prendre part aux opérations. La société militaire privée est chargée en 2014 par Bachar el-Assad de sécuriser des puits de pétrole, Outkine profitant de la mission pour se former aux techniques de combat  aux côtés des soldats syriens. Lorsque l'unique déploiement à grande échelle des troupes du Corps slave se solde par un échec militaire, le FSB décide d'arrêter les mercenaires à leur entrée en Russie, sans que l'on sache si Outkine était ou non parmi eux, et les inculpe du chef de , chef d'accusation utilisé dans les affaires de mercenariat, illégal en Russie.

Cependant, la plupart des mercenaires du groupe sont libérés rapidement, au début de l'année 2014. La Russie cherche alors des hommes prêts à intervenir en Crimée au sein d'une , expérimentée mais officiellement sans lien avec les forces armées russes. L'idée d'employer d'anciens mercenaires apparaît aux yeux du pouvoir comme la meilleure solution.

Activités avec le groupe Wagner

Création et rôle dans le groupe
Vers la fin 2013, Dmitri Outkine publie un CV, sur lequel il fait mention de sa carrière militaire passée au sein du GRU, et se présente comme un  doué d'une  et capable de . En 2014, il fonde avec Evgueni Prigojine, oligarque proche de Vladimir Poutine, le groupe Wagner, une société privée de mercenaires. C'est lui qui choisit le nom de la société, en référence à Richard Wagner, compositeur préféré d'Adolf Hitler. Selon Bellingcat, la présentation du CV d'Outkine quelques mois seulement avant les première actions de Wagner, le présentant comme un , avait pour objectif de fournir au groupe une notoriété et une façade publique. Régulièrement présenté comme le dirigeant du groupe Wagner, il ne serait en fait que son commandant sur le terrain.

En , un homme portant le nom de Dmitri Valerievitch Outkine devient le directeur général de l'entreprise , entreprise de restauration appartenant à Evgueni Prigojine. Il s'agit en fait d'une manipulation de la part de Prigojine, utilisant un changement de nom. L'homme s'appelle en réalité Alexeï Karnaukhov et a changé de nom pour prendre celui de Dmitri Outkine. Karnaukhov est finalement licencié en mars 2018, mais Prigojine utilise le même stratagème quelques mois plus tard, nommant un nouveau Outkine, cette fois Alexander Anufriev, à la tête d'une autre de ses entreprises. Selon Bellingcat, qui cite plusieurs médias russes, il pourrait s'agir d'une provocation à l'égard des États-Unis, qui ont placé Outkine sous sanctions.

Activités militaires
En 2014, à la tête d'un groupe de , il combat aux côtés des séparatistes pro-russes dans l'est de l'Ukraine, sur les ordres directs de Moscou. Cette mission est la première remplie par le groupe et constitue l'acte de naissance réel de la société. Par la suite, Outkine continue à combattre en Ukraine, au moins jusqu'en 2015. Des appels téléphoniques avec de hauts gradés du GRU (parmi lesquels Oleg Ivannikov, impliqué dans le crash du MH17, et Andreï Trochev, futur superviseur de l'intervention militaire russe en Syrie) ou du commandement russe suggèrent ainsi qu'il aurait participé à la bataille de Debaltseve, se plaignant notamment des pertes élevées subies par son unité.

C'est à cette période qu'il disparaît, n'apparaissant plus jusqu'en 2016. Son ex-femme participe d'ailleurs à l'émission télévisée  en Russie, afin de tenter de le retrouver. Il serait en fait retourné en Syrie, profitant de la guerre civile pour diriger les opérations du groupe, sans que l'on sache précisément où il a combattu. Il réapparaît en mars 2016, lors de la prise de Palmyre par les troupes du régime syrien, aidées par les mercenaires du groupe Wagner et par l'armée russe.

Le , soit six mois plus tard, Dmitri Outkine, de retour en Russie, participe à une cérémonie de remise de décorations au Kremlin. Il est décoré de l'ordre du Courage par Vladimir Poutine en personne, pour son rôle dans la prise de Palmyre. Sa photographie en compagnie de Poutine est diffusée sur les réseaux sociaux, et constitue l'une des rares images connues d'Outkine.

En 2019, selon le média d'investigation russe , dans le cadre des activités de Wagner en Afrique, Dmitri Outkine aurait planifié un voyage au Rwanda, annulé au dernier moment. La raison avancée par Bellingcat serait sa surexposition médiatique, due à sa présence au gala du Kremlin peu de temps avant et sa mise sous sanctions.

Accusations de crimes de guerre
Un ancien membre de Wagner, Marat Gabidoulline, accuse Dmitri Outkine d'avoir  en protégeant quatre mercenaires qui, à Al-Chaer, près de Palmyre, en 2017, ont torturé à mort un déserteur syrien puis l'ont décapité et brûlé. Il accuse Outkine d'avoir . La diffusion de vidéos de torture ou de mise à mort fait partie d'une stratégie assumée de propagande, selon Alexandra Jousset, coréalisatrice du documentaire Wagner, l'armée de l'ombre de Poutine, qui se rapproche de celle employée par les groupes terroristes comme Daech. Outkine serait par ailleurs impliqué dans d'autres vidéos du même type, cette fois tournées en Ukraine, montrant notamment l'exécution d'un déserteur du Groupe Wagner à la masse, en novembre 2022. Ces vidéos permettent au groupe de se faire connaître et attirent l'attention des médias, qui commencent à parler de la milice et de son commandant.

Sanctions internationales
En , les ministres des Affaires étrangères de l'Union européenne imposent des sanctions au groupe Wagner ainsi qu'à huit personnes et trois entités qui lui sont liées, dont Dmitri Outkine. Il est décrit comme  et . Par ailleurs, il serait . Il est également visé par des sanctions américaines depuis 2018 ou 2019, en lien avec la participation du groupe Wagner à la guerre du Donbass.

Malgré les poursuites qui le visent et son implication dans plusieurs théâtres d'opérations, Outkine reste très discret, effectuant peu d'apparitions en public. D'après Alexandra Jousset, il s'agit d'un , dont le parcours est difficile à retracer avec certitude.

Mort

Dmitri Outkine est mort dans l'accident d'un avion d'affaires, parti de Moscou en direction de Saint-Pétersbourg le , avec neuf autres personnes dont Evgueni Prigojine. L'appareil, un Embraer 600, s'est écrasé dans l'oblast de Tver à Koujenkino.

Idéologie
Dmitri Outkine a pour pseudonyme « Wagner », une référence au Troisième Reich, Richard Wagner étant le compositeur favori d'Adolf Hitler. Dmitri Outkine étant décrit comme . Des photos qu'il a publiées laissent voir plusieurs tatouages, représentant un symbole de la Schutzstaffel, le Reichsadler (l'aigle du ), ainsi qu'une croix gammée. Il se fait d'ailleurs surnommer . Dans son article La Russie de Poutine et la collaboration des extrêmes droites occidentales, Benoît Massin décrit Dmitri Outkine comme un , .

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Société militaire privée
 Paramilitaire
 Groupe Wagner
 Accident de l'avion d'Evgueni Prigojine et de Dmitri Outkine

Documentaire

Liens externes

Groupe Wagner
Personnalité néonazie russe
Personnalité russe du monde des affaires
Militaire russe de la guerre civile syrienne
Personne sous sanctions internationales
Naissance en juin 1970
Naissance à Asbest
Décès dans l'oblast de Tver
Mort dans un accident aérien
Décès à 53 ans
Décès en août 2023

Dmitri Outkine


Crkva Presvetog Trojstva je crkva u naselju Cerovcu Barilovićkom koje je u sastatvu općine Barilović, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva je sagrađena 1843. godine u barokno-klasicističkoj tradiciji, prema tipskom projektu za srednju varijantu graničarske crkve. U potpunosti su sačuvani svi izvorni elementi gradnje i oblikovanja zbog čega ona jasno prezentira tipičnu krajišku crkvu na području Karlovačkog generalata. Crkva je jednobrodna, s užim polukružnim svetištem, sakristijom južno uz svetište i zabatnim zvonikom. Svođena je češkim kapama.

Zaštita
Pod oznakom Z-7325 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićeno kulturno dobro, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Crkve u Hrvatskoj
Zaštićene sakralne građevine u Karlovačkoj županiji
Crkve Presvetog Trojstva

Crkva Presvetog Trojstva u Cerovcu Barilovićkom


Samuel Lewis Casey (* 12. Februar 1821 bei Caseyville, Union County, Kentucky; † 25. August 1902 in Saint Joseph, Missouri) war ein US-amerikanischer Politiker. In den Jahren 1862 und 1863 vertrat er den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Samuel Casey besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat. Anschließend wurde er im Handel und in der Politik tätig. Vom 4. April 1853 bis zum 22. Dezember 1859 bekleidete er im US-Finanzministerium den Posten des Treasurer of the United States. Zwischen 1860 und 1862 war er Abgeordneter im Repräsentantenhaus von Kentucky. Nach dem Ausschluss des Abgeordneten Henry Cornelius Burnett, der sich offen im Kongress für die Sache der Konföderierten Staaten eingesetzt hatte, wurde Casey als Unionist im ersten Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er 10. März 1862 sein neues Mandat antrat.

Bis zum 3. März 1863 beendete Casey die angebrochene Legislaturperiode seines Vorgängers. Diese war von den Ereignissen des Bürgerkrieges geprägt. Nach dem Ende seiner kurzen Zeit im US-Repräsentantenhaus zog er sich wieder aus der Politik zurück und widmete sich seinen privaten Angelegenheiten. Samuel Casey starb am 25. August 1902 in Saint Joseph.

Weblinks

Treasurer of the United States
Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied des Repräsentantenhauses von Kentucky
US-Amerikaner
Geboren 1821
Gestorben 1902
Mann

Samuel L. Casey


El Consejo de Energía Suramericano fue un órgano político de la Unasur. Su establecimiento se dio en la primera Cumbre Energética Suramericana que tuvo lugar en abril de 2007 en la Isla Margarita del estado venezolano de Nueva Esparta.

Historia

Este consejo nació por la voluntad política de unificar de estrategias integrales comunes que permitan en el corto y mediano plazo, potenciar los recursos y asegurar, junto a múltiples mecanismos, la soberanía y la auto-sustentabilidad, "potenciando el uso de recursos renovables, mitigando los efectos del cambio climático y asegurando el rol del desarrollo energético como elemento fundamental de inclusión y desarrollo social".  (Poveda, 2015)

La desigual distribución y el desigual consumo de los recursos en la región determina que la mitad de los países miembros sean importadores (Brasil, Chile, Argentina, Uruguay, Suriname y Guyana, de mayor a menor) y la otra mitad sean exportadores (Venezuela, Colombia, Ecuador, Bolivia, Paraguay y Perú, de mayor a menor), pero si se toma a los doce países de la UNASUR como una unidad a partir de las políticas de integración, el balance energético indica que se trata de un bloque autosuficiente y que inclusive cuenta con saldos exportables (UNASUR-OLADE, 2012 y Consejo Asesor, 2012).

Esto ha generado que se promueva la integración energética para el aprovechamiento integral, sostenible y solidario de los recursos de la región; el fortalecimiento de la infraestructura para interconexión entre los pueblos; el consumo racional y sostenible; la eficiencia energética; las energías renovables y la asociación entre el sector público y el privado. Estas iniciativas se han materializado en acuerdos y proyectos de integración binacional de mercados eléctricos: Brasil-Uruguay, Brasil-Paraguay, Brasil-Argentina, Ecuador-Colombia; Argentina importa gas natural boliviano, combustibles venezolanos (fuel oil y gasoil) y tiene acuerdos eléctricos con Paraguay, Brasil y Uruguay. En cambio, buena parte de las iniciativas multilaterales no fueron concretadas aún debido a que prevalecen conflictos y diferencias de orden político, institucional y jurídico. Proyectos como la Red de Gasoductos del Sur (que suponía la comercialización de gas peruano y boliviano en el Cono Sur) o el Gran Gasoducto del Sur (que proveería gas venezolano a toda la región), que interesaban especialmente a Argentina para asegurarse el suministro de gas natural por tierra en lugar de comprar GNL vía marítima -más costoso y menos seguro-, fueron descartados por el momento.

Todos estos proyectos sin duda representan progresos innegables en materia de interconexiones; sin embargo, aún se está lejos de poder hablar de mercados eléctricos regionales integrados.[1]
[1] El CES todavía se encuentra trabajando en el Tratado Energético Suramericano; además de la elaboración del Balance Energético Suramericano, la identificación de proyectos estructurales y el estudio de la viabilidad de creación de un instituto de investigaciones energéticas.

Referencias

Véase también

Unión de Naciones Suramericanas
Energía de América del Sur

Consejo de Energía Suramericano


Liga bršljana ili izvorno Ivy league je športsko i društveno udruženje osam prestižnih privatnih američkih sveučilišta sa sjeveroistoka zemlje. Budući da se radi o najpoznatijim i najelitnijim sveučilištima u cijelom SAD-u izraz Ivy League u Američkom engleskom jeziku označava akademski prestiž, visoko obrazovanje i društveni elitizam, a jer se Liga sastoji od 8 sveučilišta (koledža), označava i skupinu sastavljenu od 8 ljudi, stvari i slično.

Iako se sam naziv koristio još 1933. godine, u službenu je uporabu ušao 1953. kada je osnovana Prva divizija NCAA-a. Sedam, od ukupno osam, članova Lige bršljana pripada Kolonijalnim koledžima, prvim visokoobrazovnim ustanovama prije Američkog rata za neovisnost. Sama Liga smatra se jednom od najjačih sveučilišnih liga u SAD-u, a sveučilišta članovi su među ponajboljim sveučilištima u svjetskom studentskom športu.

Iako je neprofitna organizacija, Liga bršljana ima jedan od najvećih proračunskih izdataka na svijetu, ali se za rad udruženja ne izdvaja novac izravno iz državnog proračuna, nego sveučilišta novac koji dobiju od države za razvoj športa, ili vlastiti novac, jer su privatna, uplaćuju u vlastiti proračun, preko kojeg zajednički upravljaju novcem. Harvardovo sveučilište uplaćuje najviše u zajednički proračun, jer i dobiva najviše novaca od države.

Podaci o studentima

Poznati sportaši
 Jeremy Lin, košarkaš (Harvard)

Izvori

Visoko obrazovanje u SAD-u
Šport u SAD-u

Liga bršljana


CLOCK යනු ප්‍රෝටීනකි. Circadian Locomotor Output Cycles Kaput නම් යෙදුමේ මුලකුරු වලින් යෙදුම සැකසී ඇත. සිරුරේ දෛනික රිද්මයට අදාල ජාන වල ක්‍රියාකාරීත්‍වය පාලනය  මෙම ප්‍රෝටීනය මගින් සිදුකරයි.

මිනිස් ප්‍රෝටීන්
දෛනික රිද්මය

CLOCK


Herta Oberheuser (15 May 1911 – 24 January 1978) was a German Nazi physician and convicted war criminal who performed medical atrocities on prisoners at the Ravensbrück women's concentration camp. For her role in the Holocaust, she was sentenced to 20 years in prison at the Doctors' Trial, but served only five years of her sentence. A survivor of Ravensbrück called Oberheuser "a beast masquerading as a human".

Education and Nazi Party membership
In 1937, Oberheuser obtained her medical degree in Bonn, having specialized in dermatology. Soon thereafter she joined the Nazi Party as an intern, and later served as doctor for the League of German Girls. In 1940, Oberheuser was appointed to serve as an assistant to Karl Gebhardt, then Chief Surgeon of the Schutzstaffel (SS) and Heinrich Himmler's personal doctor.

War crimes
Oberheuser and Gebhardt came to Ravensbrück in 1942 in order to conduct experiments on its prisoners, with an emphasis on finding better methods of treating infection. The experiments were performed by a group of doctors known as the 'Hohenlychen group'. Oberheuser was one of the members responsible for post operative care of the victims, but is recalled by witnesses as having done not much other than making the injuries worse. For example, one witness Stefania Lotocka remembers Oberheuser refusing to provide water to many victims and, when she did, mixing it with vinegar. The group conducted gruesome medical experiments (treating purposely infected wounds with sulfonamide, as well as bone, muscle, and nerve regeneration and transplantation) on 86 women, 74 of whom were Polish political prisoners. Five of them died as a direct result of the experiments.

Trial
Herta Oberheuser was the only female defendant in the Nuremberg "Doctors' trial", where she was convicted of crimes against humanity and sentenced to 20 years in prison. Her sentence was commuted to 10 years in January 1951, a benefit of massive protests by West German citizens and politicians over the upcoming executions of the remaining  28 war criminals who were on death row under U.S. military law.

Later life
Oberheuser served her sentence at Landsberg Prison, and was released in April 1952 for good behaviour and became a family doctor in Stocksee, near Kiel, in West Germany. She lost her position in August 1958 after a Ravensbrück survivor recognized her, and the interior minister of Schleswig-Holstein, Helmut Lemke, revoked her medical license and shut down her practice. Oberheuser appealed to the Schleswig-Holstein administrative court, which rejected the appeal in December 1960. She never practiced medicine again and was fined. She died in a German nursing home in 1978.

References

External links
 Testimony of Helena Hegier, prisoner of Ravensbruck, about medical experiments conducted by Oberheuser
 Paulina Fronczak: Doktor Herta Oberheuser i jej działalność medyczna w KL Ravensbrück w świetle zeznań świadków i ofiar eksperymentów . Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica. Nr 96 (2016).

1911 births
1978 deaths
Physicians in the Nazi Party
People convicted by the United States Nuremberg Military Tribunals
Ravensbrück concentration camp personnel
German women physicians
Physicians from Cologne
Nazi human subject research
German people convicted of crimes against humanity
People from the Rhine Province
Women in Nazi Germany
20th-century women physicians

Herta Oberheuser


Magnus Landin Jacobsen (Søborg, 20 de agosto de 1995) é um handebolista profissional dinamarquês, medalhista olímpico.

Carreira

Landin Jacobsen conquistou a medalha de prata com a Seleção Dinamarquesa de Handebol Masculino nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após confronta a equipe francesa na final da competição.

Handebolistas olímpicos da Dinamarca
Handebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Magnus Landin Jacobsen


Yuki Soma (født 25. februar 1997) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Nagoya Grampus.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Personer fra Tokyo
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Yuki Soma


O 18º Campeonato Europeu de Halterofilismo foi realizado em Viena, na Áustria entre 17 a 18 de julho de 1914. Foram disputadas cinco categorias.

Medalhistas

Quadro de medalhas

Ligações externas
Site da Federação Europeia de Halterofilismo

1914
Europeu
Halterofilismo
Halterofilismo

Campeonato Europeu de Halterofilismo de 1914


Gōjū-ryū (剛柔流) er en stilart indenfor kampsporten karate, der er udviklet på Okinawa. Den er en af de mest udbredte stilarter sammen med shotokan, wado-ryu og kyokushin.

Karate

Goju-ryu


امرؤ القيس بن عمرو بن امرؤ القيس هو خامس ملوك الحيرة حكم في الفترة (368-390)، بعد أبيه عمرو بن امرؤ القيس في زمن أردشير بن سابور، وزمن سابور بن سابور، وزمن بهرام بن سابور، وزمن يزدجرد بن سابور. وهو المسمى محرق الأول، لأنه أول من عاقب بالنار. وقيل إنه سمي بذلك إنه أذا حارب ملكا وضفر به وسم وجهه بالنار ففيه يقول الشاعر:

وفيه يقول الأسود بن يعفر:

المراجع

ملوك المناذرة
عرب في القرن 4
مسيحيون عرب في بلاد الرافدين
أشخاص من الإمبراطورية الساسانية من أصل عربي
ملكيون في الشرق الأوسط في القرن 3

امرؤ القيس بن عمرو (الثاني)


Vladimir Mirzoev (en  ; né le 21 octobre 1957) est un réalisateur, scénographe et enseignant soviétique et russe, vainqueur du prix d'État de la fédération de Russie.

Biographie
Vladimir Mirzoev est né le 21 octobre 1957. Il étudie à l'Institut russe des arts du théâtre en tant que directeur de cirque. De 1987 à 1989, il a été directeur artistique du Théâtre Domino. En 1990, il fonde la compagnie de théâtre Horisontal Eight à Toronto, puis il met en scène divers spectacles, enseigne et dirige des représentations à succès.

Filmographie non exhaustive
 2006 : Signes d'amour
 2009 :
 2011 : Boris Godounov
 2015 :
 2020 :

Références

Liens externes

 Vladimir Mirzoyev sur kino-teatr.ru

Naissance en octobre 1957
Réalisateur russe
Naissance à Moscou

Vladimir Mirzoev


In mathematics, a map or mapping is a function in its general sense.  These terms may have originated as from the process of making a geographical map: mapping the Earth surface to a sheet of paper.

The term map may be used to distinguish some special types of functions, such as homomorphisms. For example, a linear map is a homomorphism of vector spaces, while the term linear function may have this meaning or it may mean a linear polynomial. In category theory, a map may refer to a morphism. The term transformation can be used interchangeably, but transformation often refers to a function from a set to itself. There are also a few less common uses in logic and graph theory.

Maps as functions

In many branches of mathematics, the term map is used to mean a function, sometimes with a specific property of particular importance to that branch. For instance, a "map" is a "continuous function" in topology, a "linear transformation" in linear algebra, etc.

Some authors, such as Serge Lang, use "function" only to refer to maps in which the codomain is a set of numbers (i.e. a subset of R or C), and reserve the term mapping for more general functions.

Maps of certain kinds are the subjects of many important theories. These include homomorphisms in abstract algebra, isometries in geometry, operators in analysis and representations in group theory.

In the theory of dynamical systems, a map denotes an evolution function used to create discrete dynamical systems.

A partial map is a partial function. Related terms such as domain, codomain, injective, and continuous can be applied equally to maps and functions, with the same meaning. All these usages can be applied to "maps" as general functions or as functions with special properties.

As morphisms

In category theory, "map" is often used as a synonym for "morphism" or "arrow", which is a structure-respecting function and thus may imply more structure than "function" does. For example, a morphism  in a concrete category (i.e. a morphism that can be viewed as a function) carries with it the information of its domain (the source  of the morphism) and its codomain (the target ). In the widely used definition of a function ,  is a subset of  consisting of all the pairs  for . In this sense, the function does not capture the set  that is used as the codomain; only the range  is determined by the function.

See also

 Arrow notation – e.g., , also known as map

 List of chaotic maps
 Maplet arrow (↦) – commonly pronounced "maps to"

References

Works cited

External links

Basic concepts in set theory

Map (mathematics)


Kozcuğaz, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 67 km, Ayancık ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ayancık belde ve köyleri

Kozcuğaz, Ayancık


Alfies Antique Market, ofte omtalt som Alfies, er et stort indendørs marked, der ligger på Church Street i området Lisson Grove i London, England. Bygningen rummer over 75 stader, der handler med antikviteter, inklusive sølv, møbler, smykker, malerier, keramik, glas og vintagetøj.

Kunder på markedet har inkluderet designerne Tom Dixon, Nina Campbell, Jasper Conran og Kelly Hoppen.

Historie
Alfies blev åbnet af Bennie Gray i 1976, hvor det var indrettet i en edvardiansk bygning hvor Jordans department store tidligere havde ligget. Der er foretaget flere renoveringer af bygningen, heriblandt en udvidelse i 1988. Komplekset omfatter i dag omkring 3.300 m2 fordelt på fem etager. The Quad åbnede i 2005, og fokuserer på moderne design fra de sidste 100 år.

Referencer

Eksterne henvisninger

City of Westminster
Bygninger, konstruktioner og anlæg i London
Etableret i 1976

Alfies Antique Market


An Thuarea involuta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Georg Adam Forster, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Brown och James Edward Smith. An Thuarea involuta in nahilalakip ha genus nga Thuarea, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Thuarea

Thuarea involuta


De største Brobyggere i Verden er en dokumentarfilm instrueret af Eric Parfit og Ingolf Boisen efter eget manuskript.

Handling
Oxfordbevægelsens første årsmøde.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1935
Dokumentarfilm fra Danmark

De største Brobyggere i Verden


La Bonanova est une station de la ligne 6 du métro de Barcelone.

Situation sur le réseau
La station se situe sous l'avenue Auguste (), sur le territoire de la commune de Barcelone, dans le district de Sarrià-Sant Gervasi. Elle s'intercale entre les stations Les Tres Torres et Muntaner de la ligne Barcelone - Vallès des Chemins de fer de la généralité de Catalogne (FGC).

Histoire
La gare ouvre au public en surface le . La station actuelle est inaugurée le , à la suite de l'enfouissement de la ligne entre Sant Gervasi et Sarrià.

Services aux voyageurs

Accès et accueil
La station dispose de deux voies et de quais aménagés  : deux quais latéraux pour la montée des voyageurs et un quai central pour la descente.

Desserte

Intermodalité
La station permet la correspondance avec les lignes suburbaines de l'infrastructure Barcelone - Vallès.

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Barcelone
 Liste des stations du métro de Barcelone
 Ligne 6 du métro de Barcelone

Liens externes
 .

Station de la ligne 6 du métro de Barcelone
Station de métro mise en service en 1887

La Bonanova (métro de Barcelone)


Banca pentru alimente este un serviciu social sau o organizație ce colectează gratuit bunuri de consum - alimente și produse de igienă personală, într-un spațiu special amenajat, le triază și le pregătește pentru a fi imediat livrate gratuit, unui consumator final care are mare nevoie de ele. Acest serviciu se afla la dispoziția tuturor celor interesați să devină parteneri ai Băncii, ca donatori sau ca beneficiari. Poate fi vorba de companii care produc, stochează, livrează sau comercializează alimente și produse de igienă, dar și de persoane private. Important este ca toate să accepte să doneze Băncii produsele care apoi vor fi oferite gratuit unor organizații care gestionează servicii de asistență socială.

Istoric
Prima banca pentru alimente în România a fost  înființată în iulie 2016 în București, iar până în mai 2021 au fost înființate și funcționează 8 Bănci Regionale care acoperă teritorial toată țara. Ele sunt in: București, Cluj, Roman, Brașov, Oradea, Timișoara, Constanța și Craiova și urmează să li se alăture și cea din Galați.Aceste Bănci au format împreună Federația Băncilor pentru Alimente din Romania ca structura reprezentativă la nivel național.

Modele operaționale
În lume există mii de bănci alimentare care operează alimente sub diferite modele.
O distincție majoră între băncile de alimente este dacă funcționează sau nu pe modelul "prima linie", oferind alimente direct celor flămânzi, sau dacă funcționează cu modelul " depozit ", furnizând hrană intermediarilor cum ar fi cămarele de alimente, bucătăriile și alte organizații.
O altă modalitate este între modelul de caritate și modelul sindical. Cel puțin în Canada și SUA, băncile de alimente conduse de organizații caritabile acordă adesea o pondere relativ mai mare pe salvarea alimentelor care altfel ar fi pierdute și pe încurajarea voluntariatului, în timp ce cele conduse de sindicate pot pune un accent mai mare pe hrănirea celor flămânzi de către orice persoană, mijloacele disponibile privind furnizarea de muncă pentru șomeri și educație, în special despre explicarea utilizatorilor drepturilor lor civile.

Pentru multe bănci alimentare din SUA, cea mai mare parte a alimentelor donate provine din alimente rămase din procesele normale ale companiilor cu scop profit. Poate proveni din orice parte a lanțului alimentar, de exemplu de la cultivatori care au produs prea mult sau a căror hrană nu este suficient de atractivă din punct de vedere vizual; de la producători care au supraprodus; sau de la comercianții cu amănuntul care au comenzi mai mari. Adesea, produsul se apropie sau depășește data "de vânzare". În astfel de cazuri, banca alimentară colaborează cu industria alimentară și cu autoritățile de reglementare pentru a se asigura că alimentele sunt sigure și legale pentru a fi distribuite și consumate.
Alte surse de hrană includ publicul larg, uneori sub formă de " colectări de alimente ", și programe guvernamentale care cumpără și distribuie produse agricole în exces, în principal pentru a ajuta la susținerea prețurilor mai mari ale mărfurilor. Băncile de alimente pot, de asemenea, să cumpere alimente fie la prețuri de piață, fie de la angrosiști și comercianți cu amănuntul la prețuri reduse, adesea la cost. Uneori, fermierii vor permite băncilor alimentare să trimită culegători pentru a salva gratuit recoltele rămase odată ce recolta lor primară este completă.

Susținătorii băncii
Aceștia pot fi producătorii de produse agro-alimentare, distribuitorii din lanțul logistic, hipermarketurile și supermarketurile, magazinele alimentare, cantinele, restaurantele, hotelurile care au surplusuri alimentare. Companiile private care, prin politicile lor de implicare socială, susțin:
  financiar, cu sponsorizări;
 material, prin donarea de bunuri și servicii necesare bunei funcționarii a acesteia sau, după caz, a ONG-urilor care primesc bunurile (mașini pentru transport, camionete, lăzi frigorifice, vitrine frigorifice, ambalaje, rechizite, aparatură de birou, mobilier de birou, combustibil etc);
 implicare sociala prin participarea angajaților în activități de voluntariat în cadrul acesteia.

De ce să te implici?
Pentru că astfel, participi în favoarea firmei pe care o reprezinți și a comunității din care faci parte la realizarea unor beneficii:
sociale: aceste bunuri pot fi puse la dispoziția celor care nu au putere de cumpărare;
economice: donarea produselor excedentare reduce semnificativ costurile firmei tale pentru depozitarea, manipularea și distrugerea sau eliminarea acestora;
 etice/morale: bunurile pentru care s-a consumat materie primă, energie, timp și muncă ajung  să fie folosite la adevărata lor valoare
 ecologice: se reduce cantitatea de alimente și produse distruse sau dispersate în mediu;
 educative: contribui în mod activ la crearea unei culturi a solidarității și la responsabilizarea persoanelor în combaterea risipei alimentare.

Vei oferi astfel o dimensiune socială și de responsabilitate civică activității companiei tale, ajutând persoane în dificultate să ducă o viață mai demnă.

Activitate
Produsele pot fi oferite prin sponsorizare, donație sau donație în baza legii împotriva risipei alimentare.Banca din București a colectat în anul 2017 peste 57 de tone de produse , iar în 2020 a reușit sa colecteze peste 1352 tone.

În 2020, Banca pentru Alimente București a colectat și distribuit peste 1.350 de tone de alimente, cu 23% mai mult decât întreaga cantitate de produse colectate în perioada 2016-2019. Premisele pentru acest an sunt optimiste, cu aproape 775 de tone de alimente colectate și distribuite de la începutul anului 2021, până în prezent.
Toate produsele alimentare colectate de Banca pentru Alimente București, cu sprijinul partenerilor săi, au ajuns la peste 30.000 de persoane aflate în dificultate, beneficiari ai organizațiilor partenere, pe care Banca îi susține în mod recurent.

În 2020 întreaga rețea de Bănci pentru Alimente din Romania a colectat aproape 3000 de tone la nivel național ce au fost distribuite către peste 400 de ONG-uri cu peste 115.000 de beneficiari finali

Note

Bibliografie
 Canice Prendergast, 2017, "How Food Banks Use Markets to Feed the Poor." Journal of Economic Perspectives 31(4): p.145–162.
 Legea nr. 217 din 17 noiembrie 2016 privind diminuarea risipei alimentare, republicată, M. Of. nr. 934 din 21 noiembrie 2016

Legături externe

 Fédération Européenne des Banques Alimentaires (FEBA)
 The Global FoodBanking Network (GFN)
 Banca pentru alimente București
 Federatia Bancilor pentru Alimente din Romania (FBAR)

Ajutor umanitar
Depozite
Foamete
Persoane fără adăpost

Banca de alimente


فرديناند كاريه (Ferdinand Carré) ولد عام 1824 - وتوفي عام 1894. كان مهندس فرنسي. قام باختراع أول جهاز تبريد (آلة لصناعة الثلج بطريقة امتصاص الماء والنشادر) بين عامي 1857 و1863، وتحصل على براءة اختراع عام 1859. كما عمل في مجال الكهرباء، فاخترع معدل النور الكهربائي، وآلة كاريه (آلة لإنتاج الكهرباء ذو الجهد العالي).

المراجع

  مقالة فرديناند كاريه على الموسوعة البريطانية.
  مقالة فرديناند كاريه على bookrags.com.
  مقالة فرديناند كاريه على موسوعة لاروس.

مهندسون فرنسيون
مواليد 1824
وفيات 1894
وفيات 1900

فرديناند كاريه


Velibor Topić (Mostar, 1970.) je bosanskohercegovački filmski, televizijski i kazališni glumac.

Životopis

Rođen je 1970. godine u Mostaru gdje je bio član Teatra Lik. Glumu je studirao na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. U Sarajevu je proveo cijeli rat, a od 1996. živi i radi u Londonu.

S Mirom Barnjakom i Slavenom Knezovićem jedan je od prvih pokretača manifestacije Dani filma Mostar koja kasnije prerasta u Mostarski filmski festival.

Filmografija

Televizijske uloge
 "Počivali u miru" kao Igla (2017.)
 "Čista ljubav" kao Dominik Orešković (2017. – 2018.)
 "Suspects" kao Marek Wojnar/Marek (2014. – 2015.)
 "Granice zločina" kao Kasun Agosta (2015.)
 "Vera" kao Milosh Beqiri (2015.)
 "Igra" kao KGB Hood (2014.)
 ""Da Vincijevi demoni" kao Mihail (2013.)
 "Vrhunski prevaranti" kao Charlie (2010.)
 "The Bill" kao Kreshnik Berisha/Slawomir Zelazny/Ion Goga  (1999. – 2009.)
 "Holby Blue" kao Neculai Stenga (2007.)
 "Coming Up" kao Ilya (2006.)
 "Holby City" kao Mirko Kovačević (2006.)
 "Rose and Maloney" kao Malek Dimitriev (2005.)
 "Silent Witness" kao Chric Pivcevic (2005.)
 "William and Mary" kao Bogdan (2004.)
 "Prime Suspect 6: The Last Witness" kao Dušan Žigić (2003.)
 "The Vice" kao Riccardo (2003.)
 "Messiah 2: Vengeance Is Mine" kao Davor Pasović (2003.)
 "Nepokolebljivi" kao Boban Haradić (2002.)
 "Randall & Hopkirk (Deceased)" kao vozač (2001.)
 "Always and Everyone" kao Savo (2001.)
 "As If" kao Cabbie (2001.)
 "Masterpiece Theatre" kao gospodin Szczepansky (2000.)
 "Casualty" kao Andrei Dimitriov (1999.)
 "Taggart" kao Alexei Kianovich (1997.)

Filmske uloge
 "Mrtve ribe" kao Dragan (2017.)
 "The White Room" kao Mak (2016.)
 "Izdajnik po našem ukusu" kao Emilio Del Oro  (2016.)
 "Convenience" kao Ivan (2015.)
 "The Healer" kao Mak (2015.)
 "Never Let Go" kao Vladislav (2015.)
 "Kingsman: The Secret Service" kao Big Goon (2014.)
 "The Smoke" kao Dmitri (2014.)
 "Flim: The Movie" kao Vuk (2014.)
 "Moj grijeh" kao Milan (2014.)
 "Ambassadors" kao Svecko (2014.)
 "Savjetnik" kao Sedan Man (2013.)
 "Outpost: Rise of the Spetsnaz" kao Arkadi (2013.)
 "St George's Day" kao albanski razbojnik (2012.)
 "Djeca" kao Mirsad Melić (2012.)
 "Londonski bulevar" kao Storbor (2010.)
 "Thorne: Scaredycat" kao Pavel (2010.)
 "Robin Hood" kao Belvedere (2010.)
 "Sharpeov zadatak " kao Dragomirov (2008.)
 "The Englishman" kao Henry (2007.)
 "Živi i mrtvi" kao Vijali (2007.)
 "Svi zajedno" kao Bob Music (2007.)
 "Provala" kao Vlado (2006.)
 "Cargo" kao Branko (2004.)
 " La sirène rouge " kao  (2002.)
 "Bodywork" kao Rudi Scott  (2001.)
 "Zdrpi i briši" kao Rus (2000.)
 "Police 2020" kao Mikki Ostrovsky  (1997.)
 "Svetac" kao Skinhead (1997.)

Izvori

Vanjske poveznice

Bosanskohercegovački filmski glumci
Bosanskohercegovački kazališni glumci
Bosanskohercegovački televizijski glumci
Životopisi, Mostar

Velibor Topić


Përparim Hetemaj (Srbica, Yugoslavia, 12 de diciembre de 1986) es un futbolista finlandés de origen kosovar que juega como centrocampista en el HJK Helsinki de la Veikkausliiga. Juega además con la selección de fútbol de Finlandia.

Clubes

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Perfil en Transfermarkt

Futbolistas de Kosovo
Futbolistas nacionalizados en Finlandia
Futbolistas del Klubi-04
Futbolistas del HJK Helsinki
Futbolistas del AEK Atenas F.C.
Futbolistas del Apollon Kalamarias
Futbolistas del Football Club Twente
Futbolistas del Brescia Calcio
Futbolistas de la Associazione Calcio ChievoVerona
Futbolistas del Benevento Calcio
Futbolistas de la Urbs Sportiva Reggina 1914
Futbolistas de la selección de fútbol de Finlandia

Përparim Hetemaj