Cent Mille Dollars pour Ringo () est un western spaghetti hispano-italien réalisé par Alberto De Martino et sorti en 1965.

Synopsis
Lee Barton, alias Ringo, arrive par hasard dans un village de la frontière américano-mexicaine où il est pris pour M. Cluster, un homme de la région disparu pendant la guerre de Sécession. Il profite d'abord du malentendu en se prêtant au jeu, mais se retrouve bientôt confronté à Tom Sherry, un magnat local qui se sert des Indiens pour faire fuir les nouveaux résidents potentiels.

Fiche technique
 Titre français : Cent Mille Dollars pour Ringo ou 100.000 Dollars pour Ringo
 Titre original italien :  ou
 Titre espagnol :
 Réalisateur : Alberto De Martino
 Scénario : Alfonso Balcázar, Alberto De Martino,  (sous le nom de « Vincenzo Flamini »),
 Photographie : Federico G. Larraya
 Montage : Teresa Alcocer
 Musique : Bruno Nicolai
 Décors : Juan Alberto Soler
 Costumes : Rafael Borque
 Maquillage : Romolo De Martino
 Production : Edmondo Amati, Maurizio Amati, Alfonso Balcazar
 Sociétés de production : Balcázar Producciones Cinematográficas, Fida Cinematografica
 Pays de production :  -
 Langue originale : italien
 Format : Couleur - 2,35:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 110 minutes
 Genre : Western spaghetti
 Dates de sortie :
 Italie :
 France :  (Paris)

Distribution
 Richard Harrison : Lee Barton, dit « Ringo »
 Fernando Sancho : Chuck
 Massimo Serato (sous le nom de « John Barracuda ») :
 Gérard Tichy : Tom Sherry
 Eleonora Bianchi :
 Loris Loddi : Sean
 Guido Lollobrigida (sous le nom de « Lee Burton ») :
 Mónica Randall :
 Michael Monfort :
 Francisco Sanz (sous le nom de « Paco Sanz ») : père de Clouster
 Luis Induni : Shérif
 Tomás Torres :
 Rafael Albaicín :
 Francisco Oliveras :

Accueil
Le film est selon Thomas Weisser le plus grand succès international d'un film avec Richard Harrison. En Italie, le film réunit 5,1 millions de spectateurs au box-office Italie 1965-1966.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1965
Film espagnol sorti en 1965
Film réalisé par Alberto De Martino
Western spaghetti
Western italien
Western espagnol
Film en italien
Film espagnol tourné en italien
Film tourné en Aragon
Film se déroulant au Texas
Film avec une musique composée par Bruno Nicolai
Film de Balcázar Producciones Cinematográficas

Cent Mille Dollars pour Ringo


În teoria jocurilor un 'joc cu sumă nulă sau joc cu sumă zero descrie o situație în care câștigul unui participant este perfect echilibrat de pierderea unui alt participant. Altfel spus, orice situație care funcționează ca un joc cu sumă nulă presupune că orice câștig al unui participant necesită o pierdere egală a altui participant.

Dacă suma totală a pierderilor este scăzută din suma totală a câștigurilor participanților, se obține zero.

Definiție
Proprietatea de sumă nulă (dacă unul câștigă, celălalt pierde) garantează că orice rezultat al unui joc cu sumă nulă este o optimalitate Pareto. Un exemplu concret sunt jocurile de noroc: câștigul unuia dintre jucători trebuie să vină din pierderea altui jucător. Jocurile de noroc funcționează așa pentru că ele nu produc plusvaloare — jucătorii strânși în jurul mesei de poker schimbă bani numai între ei și nu creează vreun produs pe care să-l schimbe cu lumea exterioară. Valoarea adăugată a jocului este zero, prin urmare suma totală a jocului este zero (plusul unuia dintre jucători este echilibrat de minusul altor jucători).

În schimb, situațiile în care participanții pot câștiga sau pierde împreună sunt jocuri cu sumă nenulă. De exemplu, dacă o țară cu un exces de banane tranzacționează cu o altă țară care are un exces de mere, ambele găsesc beneficii în tranzacție: prin urmare, se confruntă cu un joc cu sumă pozitivă.

Legături externe
  Thomas S. Ferguson, Two-Person Zero-Sum Games  in Game Theory

Teoria jocurilor

Joc cu sumă nulă


Demokritos (; , Dēmókritos, "halkın seçtiği" anlamına gelir;  - ), geliştirdiği atomcu evren teorisi formülasyonu ile tanınan Sokrates öncesi Antik Yunan filozof.

Demokritos, Trakya'nın Abdera kentinde MÖ 460 civarında doğdu, ancak tam olarak hangi yıl olduğu hakkında anlaşmazlıklar vardır. Metinlerde sıklıkla birlikte bahsedildiği için, tam katkılarını akıl hocası Leucippus'un katkılarından ayırmak zordur. Leucippus'tan alınan atomlar hakkındaki kuramsal düşünceleri, bazılarının Demokritos'u diğer Yunan filozoflarından daha çok bir bilim insanı olarak görmesine neden olan 19. yüzyıl atomik yapı anlayışına geçici ve kısmi bir benzerlik taşır; ancak fikirleri çok farklı temellere dayanıyordu. Antik Atina'da büyük ölçüde görmezden gelinen Demokritos'un Platon tarafından o kadar beğenilmediği söylenir ki, Platon tüm kitaplarının yanmasını diledi. Yine de, kuzey doğumlu filozof Aristo tarafından iyi biliniyordu ve Protagoras'ın öğretmeniydi.

Çoğu kişi Demokritos'u "modern bilimin babası" olarak görür. Yazılarının hiçbiri günümüze ulaşmamıştır; onun engin eserlerinden sadece parçalar bilinmektedir.

Hocası Leukippos'un ortaya koyduğu teoriyi büyük ölçüde geliştirerek ünlenmiştir. Parmenides'in temsil ettiği tekçilik (monism) ile Empedokles'in çokçuluğu (pluralism) karşısındaki aracılık girişimleri sonucu, "Atom veya bölünmeyen öz" teorisi ile ünlenmiştir. (Bazı kaynaklar Empedokles ve Anaksagoras'ı da "atomcular" sınıflandırmasının içine sokmaktadır.)

Varoluş ile ilgili çok kesin bir görüş ortaya koymuştur. Evren'deki oluşuma, kesin bir zorunluluk egemendir. Bütün olup bitenleri bir rastlantı ile izâha çalışmak saçmalıktır. "Yaratılmamış, yok olmayan, değişmeyen varlık, özdeksel atomdur. Öz, maddeyi temsil eder ve onunla her nesne yapılabilir." şeklinde özetlenebilecek bir görüşle, materyalist doğa biliminin ilk temellerini atmıştır.

Atomcular, sadece bir hacim, bir şekil ve belki de bir ağırlık içeren bölünmez en küçük birim olarak târif ettikleri atomun ve atomların hareket ettiği boşluğun (eter - ether - esir) ezelî, ebedî mevcudiyetini ortaya atmışlardır. Bütün bu materyalist görüşlere rağmen, "tek gerçek, atomlar ve atomların hareketidir" prensibini, ruhun açıklanması aşamasında da tutarlı bir şekilde kullanmışlardır.

Bilinçli bir materyalist yaklaşımla, algılama ve düşünmeyi, vücuttaki en ince, en hafif ve en düzgün ateş atomlarının hareketi olarak izâh eden Demokritos, kendisinden önceki düşünürlerin üzerinde durmadığı oranda, ahlâk (etik) ile de ilgilenmiştir.

Hayatı

Demokritos'un Trakya'daki Abdera şehrinde bir İyon kolonisi olan Teos'da doğduğu söyleniyordu, ancak bazıları ona Miletli diyordu. Atinalı Apollodorus'a göre 80. Olimpiyatta (MÖ 460-457) doğdu ve Thrasyllus doğumunu MÖ 470 yılına konumlandırmış olsa da, daha sonraki bir tarihte doğmuş olması daha muhtemeldir. John Burnet, Diogenes Laërtius ix.41'e göre Demokritos'un Anaksagoras'ın yaşlılığı sırasında ( 440-428) "genç bir adam (neos)" olduğunu söylediği için 460 tarihinin "çok erken" olduğunu iddia etmiştir. Demokritos'un babasının soylu bir aileden olduğu ve o kadar zengin olduğu söylendi ki, Abdera'daki yürüyüşüne Xerxes de katıldı. Demokritos, babasının kendisine bıraktığı mirası, bilgiye olan susuzluğunu gidermek için uzak ülkelere seyahatlerde harcadı. Asya'ya gitti ve hatta Hindistan ve Etiyopya'ya kadar ulaştığı söylendi.

Babylon ve Meroe üzerine yazdığı biliniyor; Mısır'ı ziyaret etti ve Diodorus Siculus orada beş yıl yaşadığını belirtir. Kendisi, çağdaşları arasında hiçbirinin daha büyük yolculuklar yapmadığını, daha fazla ülke görmediğini ve kendisinden daha fazla bilginle tanışmadığını iddia eder. Özellikle bilgisini övdüğü Mısırlı matematikçilerden bahseder. Theophrastus da ondan pek çok ülke görmüş bir adam olarak bahsetmiştir. Diogenes Laërtius'a göre seyahatleri sırasında Keldani magileriyle tanıştı. Xerxes'e eşlik eden magilerden biri olan "Ostanes'in" de ona öğrettiği söylenir.

Memleketine döndükten sonra doğa felsefesi ile meşgul oldu. Kültürleri hakkında daha iyi bilgi edinmek için Yunanistan'ı gezdi. Yazılarında birçok Yunan filozofundan bahseder ve serveti bu filozofların yazılarını satın almasını sağladı. Atomizmin kurucusu Leucippus, onun üzerindeki en büyük etkiye sahip kişiydi. Ayrıca Anaxagoras'ı da över. Diogenes Laertius, Hipokrat'la arkadaş olduğunu söyler  ve Demetrius'un şu sözlerinden alıntı yapar: "Görünüşe göre Atina'ya gitti ve tanınmak için endişeli değildi, çünkü şöhretten nefret ediyordu ve Sokrates'i bildiği hâlde, 'Atina'ya geldim ve kimse beni tanımıyordu' sözünden anlaşıldığı kadarıyla, o Sokrates tarafından bilinen biri değildi." Aristo, onu Sokratik öncesi doğa filozofları arasında gösterir.

Demokritos hakkında, özellikle Diogenes Laërtius'daki birçok anekdot, onun tarafsızlığını, alçakgönüllülüğünü ve sadeliğini kanıtlar ve yalnızca çalışmaları için yaşadığını gösterir. Bir hikâye peşinde koşarken daha az rahatsız olmak için kasıtlı olarak kendisini kör ediyor; yaşlılıkta görme yetisini kaybettiği pekala doğru olabilir. Neşeliydi ve hayatın komik yanlarını görmeye her zaman hazırdı, daha sonraki yazarlar, insanların aptallığına her zaman güldüğü çıkarımını yaptılar.

Vatandaşları tarafından çok saygı görüyordu, çünkü Diogenes Laërtius'un dediği gibi, "olayların gerçek olduğu kanıtlanan bazı şeyleri onlara önceden bildirmişti", bu onun doğal fenomenler hakkındaki bilgisine atıfta bulunabilir. Diodorus Siculus'a göre Demokritos 90 yaşında öldü ve bu da MÖ 370 civarına denk gelmektedir, ancak diğer yazarlar onun 104 ve hatta 109 yaşına kadar yaşadığını söyler.

Halk arasında Gülen Filozof (Laughing Philosopher) olarak bilinen (insan aptallıklarına gülmek için), alay etme, aralıksız kahkaha anlamına gelen Abderitan laughter ve alay anlamına gelen Abderite terimleri Demokritos'tan türetilmiştir. Vatandaşları için "Mocker" olarak da biliniyordu.

Felsefe ve bilim

Çoğu kaynak, Demokritos'un Leucippus geleneğini takip ettiğini ve Milet ile ilişkili bilimsel rasyonalist felsefeyi sürdürdüklerini söyler. Her ikisi de tamamen materyalistti ve her şeyin doğa kanunlarının sonucu olduğuna inanıyorlardı. Aristoteles veya Platon'un aksine, atomistler dünyayı amaç, ana hareket ettiren veya nihai neden olarak akıl yürütme olmaksızın açıklamaya çalıştılar. Atomistler için fizikle ilgili sorular mekanik bir açıklama ile cevaplanmalıdır ("Bu olaya daha önce hangi koşullar neden oldu?"), Rakipleri ise malzeme ve mekaniğin yanı sıra biçimsel ve teleolojik açıklamaları da ("Bu olay ne amaca hizmet etti?"). Eusebios, Messeneli Aristocles'den alıntı yaparak Demokritos'u Xenophanes ile başlayan ve Pyrrhonizm ile sonuçlanan bir felsefe çizgisine yerleştirir.

Demokritos'tan alıntı: "Eğer huzur arıyorsanız daha azını yapın. (If you seek tranquility, do less.)" Marcus Aurelius tarafından Meditations, Gregory Hayes'e göre, IV: 24 (ref. G. Hayes'in Notları)

Estetik
Daha sonraki Yunan tarihçileri, Aristoteles gibi yazarlardan çok önce şiir ve güzel sanatlar üzerine teorik olarak yazdığı için, Demokritos'un estetiği bir araştırma ve inceleme konusu olarak kurmuş olduğunu düşünürler. Özellikle Thrasyllus, filozofun külliyatında bir disiplin olarak estetiğe ait olan altı eseri tanımlamıştır, ancak ilgili eserlerin sadece parçaları mevcuttur; bu nedenle Demokritos'un bu konularla ilgili tüm yazılarının, düşüncelerinin ve fikirlerinin sadece küçük bir yüzdesi bilinebilir.

Atomla ilgili hipotezi

Democritus'un teorisi, her şeyin fiziksel olarak, ancak geometrik olarak bölünemez olan "atomlardan" oluştuğunu; atomlar arasında boşluk olduğunu; atomların yok edilemez olduğu ve her zaman hareket hâlinde olduğunu ve olacağını; sonsuz sayıda ve şekil/boyut olarak farklılık gösteren atom türleri olduğunu savundu. Demokritos atom kütlesinden, "Bölünemezler ne kadar fazlaysa, o kadar ağırdır" dedi. Bununla birlikte, atom ağırlığı konusundaki kesin konumu tartışmalıdır.

Isaac Newton, Posidonius ve Strabo'nun otoritesi hakkındaki fikrin mucidi olarak (İncil'deki Musa olduğuna inandığı) belirsiz Phoenicialı Mochus'a itibar etmeyi tercih etse de, Leucippus atomizm teorisini ilk geliştiren kişi yani fikrin mucidi olarak kabul edilmektedir. Stanford Encyclopedia of Philosophy, "Ancak bu teolojik gerekçeli görüş, çok fazla tarihsel kanıt iddia etmiyor gibi görünmektedir" diyor.

Leucippus ve Epicurus ile birlikte Democritus, atomların şekilleri ve bağlanabilirliği üzerine ilk görüşleri önerdi. Malzemenin katılığının ilgili atomların şekline karşılık geldiğini düşündüler. Böylece demir atomları, onları bir katıya kilitleyen kancalarla sağlam ve güçlüdür; su atomları pürüzsüz ve kaygandır; tuz atomları tatlarından dolayı keskin ve sivridir; ve hava atomları hafif ve fırıl fırıldır, diğer tüm materyalleri istila eder. İnsanların duyu deneyimlerinden analojiler kullanarak, onları şekillerine, boyutlarına ve parçalarının dizilişine göre birbirinden ayıran bir atomun resmini veya görüntüsünü verdi. Dahası, bağlantılar, tek atomlara eklerin verildiği maddi bağlarla açıklandı: bazıları kanca ve gözlerle, diğerleri bilye ve yuvalarla. Democritean atomu, diğer atomlarla mekanik olarak etkileşime giren atıl bir katıdır (sadece diğer gövdeleri hacminden hariç tutar). Buna karşılık, modern, kuantum mekanik atomlar elektrik ve manyetik kuvvet alanları aracılığıyla etkileşime girer ve hareketsiz olmaktan uzaktır.

Atomistlerin teorisi, modern bilimin teorisi ile diğer antik çağ teorilerinden daha uyumlu görünüyor. Bununla birlikte, hipotezin nereden geldiğini anlamaya çalışırken modern bilim kavramlarıyla benzerlik kafa karıştırıcı olabilir. Klasik atomcuların modern atom ve molekül kavramları için deneysel bir temeli olamazdı.

Bununla birlikte, Lucretius, De rerum natura adlı eserinde atomizmi tanımlarken, orijinal atomcu teorisi için çok açık ve zorlayıcı deneysel argümanlar verir. Herhangi bir malzemenin geri dönüşü olmayan çürümeye maruz kaldığını gözlemler. Zamanla, sert kayalar bile su damlalarıyla yavaşça aşınır. Maddeler karışma eğilimindedir: Suyu toprağa karıştırırsanız, çamur nadiren kendi kendine parçalanır. Ahşap çürür. Ancak, doğada ve teknolojide su, hava ve metaller gibi "saf" malzemeleri yeniden yaratmak için mekanizmalar vardır. Meşe tohumu, odunu çoktan çürümüş olan tarihi meşe ağaçlarına benzer ağaçtan yapılmış bir meşe ağacına dönüşecek. Sonuç, malzemelerin birçok özelliğinin, kendi içinde asla bozulmayacak, aynı içsel, bölünmez özellikleri sonsuza kadar saklayan bir şeyden türetilmesi gerektiğidir. Temel soru şudur: Neden dünyadaki her şey henüz çürümedi ve aynı malzemelerden, bitkilerden ve hayvanlardan bazıları tam olarak nasıl tekrar tekrar yaratılabilir? Bölünemez özelliklerin insan duyuları tarafından kolayca görülemeyen bir şekilde nasıl aktarılabileceğini açıklamanın açık bir çözümü, "atomların" varlığını varsaymaktır. Bu klasik "atomlar", modern bilimin atomlarından çok, insanların modern "molekül" kavramına daha yakındır. Klasik atomizmin diğer merkezi noktası, bu "atomlar" arasında hatırı sayılır bir açık alan yani boşluk olması gerektiğidir. Lucretius, boşluğun, gazların ve sıvıların nasıl akıp şekil değiştirebileceğini açıklamak için kesinlikle gerekli olduğunu, metallerin temel malzeme özellikleri değişmeden kalıplanabileceğini savunan makul argümanlar verir.

Boşluk hipotezi

Atomcu boşluk hipotezi, hiçbir hareketin olamayacağı fikri lehine yanıtlanması zor argümanlar öne süren metafizik mantığın kurucuları Parmenides ve Zeno'nun paradokslarına bir yanıttı. Herhangi bir hareketin bir boşluk -ki bu hiçbir şey değildir- gerektireceğini ama hiçbir şeyin var olamayacağını savundular. Konuya Parmenidean yaklaşım "Bir boşluk olduğunu söylüyorsunuz; bu nedenle boşluk hiçbir şey değildir; bu nedenle boşluk yoktur. (You say there is a void; therefore the void is not nothing; therefore there is not the void.)" idi. Konuya Parmenides'in yaklaşımı ise, hiçbir şeyin olmadığı yerde hava olduğu gözlemiyle doğrulanmış görünüyordu ve aslında maddenin olmadığı yerde bile bir şey var, örneğin ışık dalgaları.

Atomistler, hareketin bir boşluk gerektirdiğini kabul ettiler, ancak hareketin gözlenebilir bir gerçek olduğu gerekçesiyle Parmenides'in argümanını görmezden geldiler. Bu nedenle, bir boşluk olması gerektiğini ileri sürdüler. Bu fikir, gerçekliği yokluğa atfetmenin mantıksal gereksinimlerini karşılayan Newton'un mutlak uzay teorisi olarak rafine bir versiyonda hayatta kaldı. Einstein'ın görelilik teorisi, uzayın kendi başına göreceli olduğu ve genel olarak kavisli bir uzay-zaman manifoldunun bir parçası olarak zamandan ayrılamayacağı anlayışıyla Parmenides ve Zeno'ya yeni bir yanıt verdi. Sonuç olarak, Newton'un konuya getirdiği iyileştirmenin artık gereksiz olduğu düşünülüyor.

Epistemoloji

Demokritos'a göre hakikat bilgisi zordur, çünkü duyular yoluyla algılama özneldir. Aynı duyulardan her birey için farklı izlenimler ortaya çıkardığı için, o zaman duyusal izlenimler yoluyla gerçeği yargılayamayız. Duyuların verilerini yorumlayabilir ve gerçeği ancak akıl yoluyla kavrayabiliriz, çünkü gerçek sonsuz bir derinliktir:

Ve:

Bilmenin iki çeşidi vardır, biri "meşru" (γνησίη, gnēsiē, "hakiki", "genuine") ve diğerini "gayrimeşru" (σκοτίη, skotiē, "gizli", "secret") olarak adlandırır. "Gayrimeşru" bilgi duyular yoluyla algılama ile ilgilidir; bu nedenle yetersiz ve özneldir. Bunun nedeni, duyusal algının, atomların nesnelerden duyulara geçişlerinden kaynaklanmasıdır. Bu farklı atom şekilleri bize geldiğinde, şekillerine göre duyularımızı harekete geçirir ve duyusal izlenimlerimiz bu uyarılardan doğar.

İkinci tür bilgi, "meşru" bilgi, akıl yoluyla elde edilebilir, diğer bir deyişle, "gayrimeşru"dan gelen tüm duyu verileri akıl yürütme yoluyla detaylandırılmalıdır. Bu şekilde kişi, "gayrimeşru" bilgisinin yanlış algısından uzaklaşabilir ve tümevarımlı akıl yürütme yoluyla gerçeği kavrayabilir. Duyu izlenimleri dikkate alındıktan sonra, görünüşlerin nedenleri incelenebilir, görünüşleri yöneten yasalar hakkında sonuçlar çıkarılabilir ve ilişkili oldukları nedenselliği (αἰτιολογία, etiyoloji) keşfedilebilir. Bu, parçalardan bütüne ya da görünürden görünmeyene (tümevarımlı akıl yürütme) düşüncenin prosedürüdür. Bu, Demokritos'un neden erken dönem bir bilimsel düşünür olarak kabul edildiğinin bir örneğidir. Süreç, modern dünyada bilimin sonuçlarını topladığı şeyi anımsatmaktadır:

Ve:

İlaveten:

Etik ve politika

Demokritos'un ahlakı ve siyaseti bize daha çok özdeyiş biçiminde gelir. Bu nedenle, Stanford Encyclopedia of Philosophy, şunu söyleyecek kadar ileri gitti: "hangi parçaların gerçekten Demokritos'un olduğuna karar vermenin zor" olduğuna dikkat ederek "çok sayıda etik sözlere rağmen, Demokritos'un etik görüşlerinin tutarlı bir açıklamasını oluşturmak zordur."

"Eşitlik her yerde asildir" diyor ama kadınları veya köleleri bu duyguya dâhil edecek kadar kapsayıcı değildir. Bir demokraside yoksulluk, zorbalar döneminde refahtan daha iyidir, aynı nedenle, köleliğe karşı özgürlüğü tercih etmek de aynı nedenden ötürüdür. Batı Felsefesi Tarihi'nde Bertrand Russell, Demokritos'un "Yunanların demokrasi dediği şeye" aşık olduğunu yazar. Demokritos, "bilge adam tüm ülkelere aittir, çünkü büyük bir ruhun yurdu bütün dünyadır" demişti. Demokritos, iktidardakilerin "fakirlere ödünç vermeyi, onlara yardım etmeyi ve onlara lütfetmeyi kendilerine bırakın, o zaman acıma ve izolasyon değil, vatandaşlar arasında yoldaşlık, karşılıklı koruma ve armoni ile kataloglanacak diğer birçok başka güzel şeyler olur." Akılla kullanıldığında para cömertliğe ve hayırseverliğe yol açarken, aptallık için kullanılan para tüm toplum için ortak bir masrafa yol açar -kişinin çocukları için aşırı para istiflemesi açgözlülüktür. Para kazanmak yararsız olmasa da, bunu yanlış bir davranış sonucunda yapmanın "her şeyin en kötüsü" olduğunu söyler. Zenginlik konusunda kararsızdır ve ona kendi kendine yeterlilikten çok daha az değer verir. Şiddetten hoşlanmıyordu ama pasifist değildi: şehirleri savaşa hazırlanmaya çağırdı ve bir toplumun bir suçluyu veya düşmanı infaz etme hakkına sahip olduğuna inanıyordu, ancak bu bazı yasaları, antlaşmaları veya yemini ihlal etmiyordu.

İyiliğin, doğuştan gelen insan doğasından çok, pratik ve disiplinden geldiğine inanıyordu. Kişinin kötülerden uzaklaşması gerektiğine inandı ve böyle bir ilişkinin kötülüğe yatkınlığı artırdığını belirtti. Öfke, kontrol edilmesi zor olsa da, kişinin rasyonel olması için öfkeye hakim olunması gerekir. Komşularının felaketlerinden zevk alanlar, servetlerinin içinde yaşadıkları topluma bağlı olduğunu anlayamazlar ve her türlü sevinci kendileri ellerinden alırlar. Demokritos, mutluluğun (ötiminin) ruhun bir özelliği olduğuna inanıyordu. Olabildiğince az kederle mutlu bir yaşamı savundu, bunun ne tembellik ne de dünyevi zevklerle uğraşmakla başarılamayacağını söyledi. Memnuniyet, ılımlılık ve ölçülü bir yaşamla kazanılacağını söyledi; memnun olmak için kişinin -kıskançlık veya hayranlık için çok az düşünerek- yargılarını mümkün olana vermesi ve sahip olduklarından tatmin olması gerekir. Demokritos, bayramların ve kutlamaların neşe ve rahatlama için gerekli olduğunu düşündüğü için zaman zaman savurganlığı onayladı. Eğitimi en soylu uğraşlar olarak görüyordu, ancak anlamsız öğrenmenin hataya yol açtığı konusunda da uyardı.

Matematik

Demokritos aynı zamanda özellikle matematik ve geometrinin öncülerindendi. Democritus'un tüm çalışmaları Orta Çağ'da hayatta kalamadığı için, bunu yalnızca diğer yazılarındaki eserlerinden (Sayılar Üzerine [On Numbers], Geometrikler Üzerine [On Geometrics], Teğetler Üzerine [On Tangencies], Dönüşüm Üzerine [On Mapping] ve İrrasyoneller Üzerine [On Irrationals] başlıklı) alıntılarından biliyoruz.

Arşimet'e göre  Demokritos, aynı taban alanı ve yüksekliğe sahip bir koni ve piramidin sırasıyla bir silindir veya prizmanın hacminin üçte birine sahip olduğunu ilk gözlemleyenler arasındadır. Arşimet, Demokritos'un bu ifadenin herhangi bir kanıtını sunmadığını, bunun Cnidus'lu Eudoxus tarafından sağlandığını belirtti.

Ayrıca Plutarch (Plut. De Comm. 39) Demokritos'un şu soruyu gündeme getirdiğini belirtmiştir: Eğer tabana paralel bir düzlem bir koniyi keserse, kesitin ve koninin tabanının yüzeyleri eşit mi yoksa değil mi? Eşit iseler, koni bir silindir hâline gelirken, eşit değilse, koni girintiler veya adımlarla "düzensiz bir koni" hâline gelir. Bu soru matematik yoluyla kolayca çözülebilir ve bu nedenle Demokritos'un sonsuz küçüklerin ve integral hesabın öncüsü olarak düşünülebileceği öne sürülmüştür.

Antropoloji, biyoloji ve kozmoloji
Doğa üzerine yaptığı çalışmalar konularla ilgili, İnsanın Doğası Üzerine [On the Nature of Man], Vücut Üzerine [On Flesh] (iki kitap), Akıl Üzerine [On Mind], Duyular Üzerine [On the Senses], Tatlar Üzerine [On Flavors], Renkler Üzerine [On Colors], Tohumlar ve Bitkiler ile Meyvelerle İlgili Nedenler [Causes concerned with Seeds and Plants and Fruits] ve Hayvanlarla İlgili Nedenler [Causes concerned with Animals] (üç kitap) kitaplarından alıntılarla bilinir. Hayatının çoğunu deneyerek ve bitkilerle mineralleri inceleyerek geçirdi ve birçok bilimsel konu üzerine uzun uzun yazılar yazdı. Demokritos, ilk insanların anarşik ve hayvani bir yaşam sürdüklerini, tek tek yiyecek aramaya çıktıklarını ve en lezzetli otlarla ve ağaçlarda yabani olarak yetişen meyvelerle hayatta kaldıklarını düşünüyordu. Vahşi hayvan korkusuyla birlikte toplumlara sürüldüklerini söyledi. Bu ilk insanların dili olmadığına, ancak yavaş yavaş kendilerini ifade etmeye başladıklarına, her tür nesne için semboller oluşturmaya başladıklarına ve bu şekilde birbirlerini anlamaya başladıklarına inanıyordu. İlk insanların zahmetli bir şekilde yaşadıklarını, yaşamın hiçbir faydasına sahip olmadığını; giyim, barınma, ateş, evcilleştirme ve çiftçilik gibi şeylerin onlar tarafından bilinmediğini söylüyordu. Demokritos, insanlığın erken dönemini deneme yanılma yoluyla öğrenme dönemi olarak sunar ve her adımın yavaş yavaş daha fazla keşfe yol açtığını söyler; kışın mağaralara sığındılar, korunabilecek meyveleri depoladılar ve sağduyu ile aklın keskinliği sayesinde her yeni fikrin üzerine inşa etmeye başladılar.

Demokritos, aslında evrenin başlangıçta, daha büyük birimler oluşturmak için çarpışana kadar (dünya ve üzerindeki her şey dâhil) kaos içinde çalkalanan küçük atomlardan başka hiçbir şeyden oluşmadığını savundu. Bazıları büyüyen, bazıları çürüyen birçok dünya olduğunu tahmin etti; bazıları ne güneş ne de ay olan, bazıları ise birkaç taneye sahip olan. Her dünyanın bir başlangıcı ve sonu olduğunu ve bir dünyanın başka bir dünyayla çarpışarak yok edilebileceğini savundu.

Diğer atomistler gibi, Demokritos da Düz Dünya'ya inanıyordu ve onun küreselliğiyle ilgili argümanlara meydan okudu.

Yirminci yüzyıl değerlendirmeleri
Bertrand Russell'a göre, Leucippus ve Democritus'un bakış açısı "dikkate değer ölçüde modern biliminkine benziyordu ve Yunan spekülasyonunun eğilimli olduğu hataların çoğundan kaçınıyordu".

Karl R. Popper, Demokritos'un rasyonalizmine, hümanizmine ve özgürlük sevgisine hayran kaldı ve Demokritos'un diğer vatandaş Protagoras ile birlikte "insan kurumları dil, gelenek ve hukuk'un tabu değil, insan yapımı, doğal değil, geleneksel olduğu doktrini formüle etti, aynı zamanda onlardan sorumlu olduğumuz konusunda ısrar etti."

Çalışmaları
Demokritos'un yazılarının hiçbiri günümüze kadar ulaşmadı; onun engin eserlerinden sadece parçalar bilinmektedir.

Etik
 Pythagoras
 On the Disposition of the Wise Man
 On the Things in Hades
 Tritogenia
 On Manliness or On Virtue
 The Horn of Amaltheia
 On Contentment
 Ethical Commentaries

Doğa bilimleri
 The Great World-ordering (Leucippus tarafından yazılmış olabilir)
 Cosmography
 On the Planets
 On Nature
 On the Nature of Man or On Flesh (iki kitap)
 On the Mind
 On the Senses
 On Flavours
 On Colours
 On Different Shapes
 On Changing Shape
 Buttresses
 On Images
 On Logic (üç kitap)

 Doğa
 Heavenly Causes
 Atmospheric Causes
 Terrestrial Causes
 Causes Concerned with Fire and Things in Fire
 Causes Concerned with Sounds
 Causes Concerned with Seeds and Plants and Fruits
 Causes Concerned with Animals (üç kitap)
 Miscellaneous Causes
 On Magnets

Matematik
 On Different Angles or On contact of Circles and Spheres
 On Geometry
 Geometry
 Numbers
 On Irrational Lines and Solids (iki kitap)
 Planispheres
 On the Great Year or Astronomy (bir takvim)
 Contest of the Waterclock
 Description of the Heavens
 Geography
 Description of the Poles
 Description of Rays of Light

Edebiyat
 On the Rhythms and Harmony
 On Poetry
 On the Beauty of Verses
 On Euphonious and Harsh-sounding Letters
 On Homer
 On Song
 On Verbs
 Names

Teknik çalışmalar
 Prognosis
 On Diet
 Medical Judgment
 Causes Concerning Appropriate and Inappropriate Occasions
 On Farming
 On Painting
 Tactics
 Fighting in Armor

Yorumlar
 On the Sacred Writings of Babylon
 On Those in Meroe
 Circumnavigation of the Ocean
 On History
 Chaldaean Account
 Phrygian Account
 On Fever and Coughing Sicknesses
 Legal Causes
 Problems

Adını ondan alan kurumlar
 Trakya Demokritos Üniversitesi
 Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi "DEMOKRITOS"

Nümizmatik
Demokritos, aşağıdaki çağdaş madeni paralar/banknotlar üzerinde tasvir edilmiştir:

 1976-2001 Yunan 10 drahmi madalyonunun arka yüzü.
 1967-1978 Yunan 100 drahmi banknotunun ön yüzü.

Ayrıca bakınız
 Atom
 John Dalton
 Kanada
 Leucippus
 Lucretius

Notlar

Kaynakça

Alıntılar

Kaynakça

 Bailey, C. (1928). The Greek Atomists and Epicurus. Oxford.
 Bakalis, Nikolaos (2005). Handbook of Greek Philosophy: From Thales to the Stoics: Analysis and Fragments, Trafford Publishing, .
 Barnes, Jonathan (1982). The Presocratic Philosophers, Routledge Revised Edition.
 Barnes, Jonathan (1987). Early Greek Philosophy, Harmondsworth, Middlesex : Penguin Books.
 Burnet, J. (2003). Early Greek Philosophy, Kessinger Publishing
 Diodorus Siculus (MÖ 1. yy). Bibliotheca historica.
 Diogenes Laërtius (MS 3. yy). Lives and Opinions of Eminent Philosophers.
 Freeman, Kathleen (2008). Ancilla to the Pre-Socratic Philosophers: A Complete Translation of the Fragments in Diels, Forgotten Books, .
 Guthrie, W. K. (1979) A History of Greek Philosophy – The Presocratic tradition from Parmenides to Democritus, Cambridge University Press.
 Kirk, G. S., J. E. Raven & M. Schofield (1983). The Presocratic Philosophers, Cambridge University Press, 2. bas.
  Laërtius, Diogenes (1925). "Others: Democritus" . Lives of the Eminent Philosophers. 2:9. Translated by Hicks, Robert Drew (Two volume ed.). Loeb Classical Library.

 Pyle, C. M. (1997). 'Democritus and Heracleitus: An Excursus on the Cover of this Book,' Milano and Lombardy in the Renaissance. Essays in Cultural History. Rome, La Fenice. (Istituto di Filologia Moderna, Università di Parma: Testi e Studi, Nuova Serie:  Studi 1.) (Fortuna of the Laughing and Weeping Philosophers topos)
 Petronius (geç MS 1. yy). Satyricon. Çev. William Arrowsmith. New York: A Meridian Book, 1987.
 Russell, Bertrand (1972). A History of Western Philosophy, Simon & Schuster.
 Sextus Empiricus (). Adversus Mathematicos.

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar

Antik Yunan astronomlar
Antik Yunan matematikçiler
İskeçe doğumlular
MÖ 370'lerde ölenler
MÖ 4. yüzyıl yazarları
MÖ 4. yüzyılda Yunanlar
MÖ 460'larda doğanlar
MÖ 5. yüzyıl filozofları
Sokrates öncesi filozoflar

Demokritos


Diane Ladd (født 29. november 1935) er en amerikansk skuespiller, instruktør og forfatter.

Ladd har i løbet af sin skuespillerkarriere medvirket i over 120 roller i flere populære tv-shows og mini-serier i perioden 1958 - 2003, samt i flere store film, herunder Alice bor her ikke mere (1974), Vilde hjerter, Den vilde rose (1991), Ghosts of Mississippi, Primary Colors, 28 dage (2000) og American Cowslip (2008). Hun har været gift tre gange, og hun er mor til skuespiller Laura Dern, som hun fik sammen med sin tidligere mand, skuespiller Bruce Dern.

Ud over at sin nominering for en Oscar for bedste kvindelige birolle for sin præstation i Alice bor her ikke mere, var Diane Ladd også nomineret (igen i kategorien bedste kvindelige birolle) for både Vilde hjerter og Den vilde rose. I begge disse film spillede hun med sin datter Laura Dern. Der var en nominering til Laura Dern for en Oscar for bedste kvindelige hovedrolle for sin præstation i Den vilde rose. Denne dobbelte mor og datter nominering til Ladd og Dern for Den vilde rose var første gang i Oscaruddelingens historie, at det var sket. De blev også nomineret til to Golden Globe Awards samme år.

Ladd har også haft meget arbejde på teateret. Hun fik sin Broadway-debut på Carry Me back to the Morningside Heights i 1968. I 1976 spillede hun i skuespillet A Texas Trilogy: Lu Ann Hampton Laverty Oberlander, da hun modtog en nominel nominering til en Drama Desk Award.

Filmografi
 De vilde engle (1966)

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Filminstruktører fra USA
Forfattere fra USA
Skuespillere fra Mississippi
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet

Diane Ladd


Računalna glazba je primjena računalne tehnologije u glazbenom skladanju, kako bi se ljudskim skladateljima pomoglo stvoriti novu glazbu ili kako bi računala samostalno stvarala glazbu. Uključuje teoriju i primjenu novih i postojećih računalnih softverskih tehnologija i osnovne aspekte glazbe, poput sinteze zvuka, digitalne obrade signala, dizajna zvuka, zvučne difuzije, akustike i psihoakustike. Područje računalne glazbe može vući korijene sve do vremena nastanka elektroničke glazbe te prvih eksperimenta i inovacija u polju elektroničkih instrumenata na prijelazu iz 20. u 21. stoljeće.

U 2000-ima, s raširenom dostupnošću relativno pristupačnih kućnih računala koja imaju veliku brzinu obrade podataka i rastom kućnog snimanja pomoću digitalnog audio snimanja i digitalnih radnih audiosustava u rasponu od GarageBanda do Pro Toolsa, termin se ponekad koristi za opisivanje glazbe koji je stvorena pomoću digitalne tehnologije.

Povijest

Velik dio rada na računalnoj glazbi utemeljen je na odnosu glazbe i matematike, odnosu začetom još od Starih Grka.

Glazbene melodije prvi je put generiralo računalo izvorno nazvano CSIR Mark 1 (kasnije preimenovano u CSIRAC) u Australiji 1950. godine. Iz Amerike i Engleske bilo je novinskih izvještaja da su računala možda i ranije svirala glazbu, ali temeljito istraživanje je razotkrilo da su to samo priče jer nema dokaza koji podupiru novinske izvještaje (od kojih su neki očito bili bazirani tek na pretpostavkama).

Prvo računalo na svijetu za reprodukciju glazbe bio je CSIR Mark 1 (kasnije nazvan CSIRAC ), koji su dizajnirali i izgradili Trevor Pearcey i Maston Beard kasnih 1940-ih. Matematičar Geoff Hill programirao je CSIR Mark 1 da svira popularne glazbene melodije ranih 1950-ih. 1950. godine CSIR Mark 1 korišten je za reprodukciju glazbe, i to je prva poznata uporaba digitalnog računala u tu svrhu. Ova glazba nikada nije snimljena, ali je točno rekonstruirana. Godine 1951. javno je reproduciran "Marš Pukovnika Bogeyja" od kojega postoji samo rekonstrukcija. Međutim, CSIR Mark 1 svirao je standardni repertoar i nije se koristio za proširenje glazbenog razmišljanja ili kompozicijske prakse.

Prva računalna glazba koja je izvedena u Engleskoj bila je izvedba britanske himne koju je programirao Christopher Strachey na računalu Ferranti Mark 1, krajem 1951. godine. Kasnije te godine BBC je snimio kratke odlomke triju djela: Britanske državne himne, "Ba, Ba Black Sheep" i "In the Mood ", što je prepoznato kao najranija snimka uporabe računala za reprodukciju glazbe jer glazba računala CSIRAC nikada nije snimljena. Istraživači na Sveučilištu Canterbury, Christchurch obnovili su ovu snimku 2016. godine, a rezultati su dostupni na SoundCloudu.

Daljnja dva glavna razvoja 1950-ih bila su podrijetlo digitalne sinteze zvuka putem računala i algoritamskih programa za kompoziciju. Max Mathews iz laboratorija Bell razvio je utjecajni program MUSIC I te njegove nasljednike, dodatno popularizirajući računalnu glazbu kroz članak u časopisu Science iz 1963. godine. Između ostalih pionira, glazbeni kemičari Lejaren Hiller i Leonard Isaacson radili su na nizu eksperimentalnih algoritamskih kompozicija od 1956. – 59. godine, Koji su se očitovali u praizvedbi Suite Illiac za gudački kvartet 1957. godine.

U Japanu eksperimenti s računalnom glazbom sežu u 1962. godinu, kada su profesor Sveučilišta Keio Sekine i inženjer Toshibe Hayashi eksperimentirali s računalom TOSBAC. To je rezultiralo djelom pod naslovom Suita TOSBAC, pod utjecajem prije spomenutih. Kasnije japanske računalne glazbene skladbe uključuju komad Kenjira Ezakija predstavljen tijekom Osaka Expa '70 i "Panoramic Sonore" (1974.) glazbenog kritičara Akimichija Takede. Ezaki je također objavio članak pod nazivom "Suvremena glazba i računala" 1970. godine. Od tada se japansko istraživanje računalne glazbe uglavnom provodi u komercijalne svrhe i popularne glazbe, iako su se neki ozbiljniji japanski glazbenici koristili velikim računalnim sustavima kao što je Fairlight 1970-ih.

Rani računalno-glazbeni programi obično se nisu izvodili u stvarnom vremenu, iako su prvi eksperimenti na CSIRAC-u i Ferranti Mark 1 djelovali u stvarnom vremenu. Od kasnih 1950-ih, sve sofisticiranijim programiranjem, djela bi se izvodila satima ili danima, na višemilijunskim računalima, stvarajući po samo nekoliko minuta glazbe. Jedan od načina da se to zaobiđe bio je korištenje 'hibridnog sustava' digitalnog upravljanja analognim sintesajzerom, a rani primjeri toga bili su sustav GROOVE Maxa Mathewsa (1969.) i također MUSYS Petera Zinovieffa (1969). Krajem 1970-ih ti su sustavi postali komercijalizirani, posebno sustavi poput Roland MC-8 Microcomposera, gdje sustav zasnovan na mikroprocesoru upravlja analognim sintetizatorom. Objavljen 1978. godine rad Johna Chowninga na FM sintezi od 1960-ih do 1970-ih omogućio je mnogo učinkovitiju digitalnu sintezu, na kraju vodeći ka razvoju pristupačnog digitalnog sintisajzera Yamaha DX7 temeljenog na FM sintezi, objavljenom 1983. Uz Yamahu DX7, pojava jeftinih digitalnih čipova i mikroračunala otvorila je vrata stvaranju računalne glazbe u stvarnom vremenu. Osamdesetih godina, japanska osobna računala poput NEC PC-88 dolazila su instalirana sa zvučnim čipovima s mogućnošću FM sinteze i sadržavala su programske jezike za zvuk kao što su Music Macro Language (MML) i MIDI-sučelja, koja su se najčešće koristila za proizvodnju glazbe za videoigre. Početkom 1990-ih računala zasnovana na mikroprocesorima dosegla su točku razvoja gdje je postalo moguće generiranje računalne glazbe u stvarnom vremenu pomoću općenitijih programa i algoritama.

Istraživanja
Unatoč sveprisutnosti računalne glazbe u suvremenoj kulturi, postoje značajne aktivnosti na polju računalne glazbe, dok istraživači nastavljaju provoditi nove i zanimljive pristupe sintezi, kompoziciji i izvedbi temeljene na računalima. Širom svijeta postoje mnoge organizacije i institucije posvećene području proučavanja i istraživanja računala i elektroničke glazbe, uključujući ICMA (Međunarodno udruženje računalne glazbe), C4DM (Centar za digitalnu glazbu), IRCAM, GRAME, SEAMUS (Društvo za elektroakustiku u Sjedinjenim Državama), CEC (Kanadska elektroakustička zajednica) i velik broj visokoškolskih ustanova širom svijeta.

Glazba koju skladaju i izvode računala

Skladatelji poput Gottfrieda Michaela Koeniga i Iannisa Xenakisa koristili su računala i za generiranje zvuka i izradu partiture. Koenig je izradio programe algoritamske kompozicije koji su bili generalizacija vlastitog serijskog sastava. To nije baš slično Xenakisovu djelu jer je koristio matematičke apstrakcije i ispitivao koliko daleko ih može glazbeno istražiti. Koenigov softver preveo je izračun matematičkih jednadžbi u kodove koji su predstavljali notni zapis. To bi se moglo ručno pretvoriti u pravi notni zapis, a zatim bi to mogao izvesti čovjek. Njegovi programi Project 1 i Project 2 primjeri su ove vrste softvera. Kasnije je iste takve principe proširio na područje sinteze, omogućujući računalu da izravno proizvodi zvuk. SSP je primjer programa koji obavlja ovu vrstu funkcije. Sve je te programe Koenig razvio na Institutu za sonologiju u Utrechtu 1970-ih.

Računalno generirani rezultati koje potom izvodi čovjek
Računala su također korištena u pokušaju oponašanja glazbe velikih skladatelja prošlosti, poput Mozarta. Sadašnji eksponent ove tehnike je David Cope. Napisao je računalne programe koji analiziraju djela drugih skladatelja kako bi proizveli nova djela u sličnom stilu. Ovaj je program izvrsno radio sa skladateljima kao što su Bach i Mozart (njegov program Experiments in Musical Intelligence poznat je po stvaranju "Mozartove 42. simfonije"), a također i unutar vlastitih djela, kombinirajući vlastite kreacije s računalnima.

Melomics, istraživački projekt sa Sveučilišta u Malagi (Španjolska), razvio je klaster računalne kompozicije nazvan Iamus, koji sastavlja složene dijelove s više instrumenata za uređivanje i izvedbu. Od svog osnivanja, Iamus je 2012. godine stvorio cjeloviti album s prikladnim imenom Iamus, koji je časopis New Scientist opisao kao "Prvo veliko djelo koje je komponiralo računalo i izveo veliki orkestar". Grupa je također razvila API za programere koji koriste tehnologiju, a svoju glazbu čini dostupnom na svojoj web-stranici.

Računalno potpomognuto algoritamsko komponiranje

Računalno potpomognuta algoritmička kompozicija (CAAC) je primjer softverske implementacije i uporabe algoritmičkog komponiranja glazbe. Pojam računalno potpomognutog komponiranja nema specifičnost korištenja generativnih algoritama. Glazba proizvedena s notacijom ili softverom za sekvenciranje također se može smatrati računalno potpomognutom skladbom.

Strojna improvizacija

Strojna improvizacija koristi računalne algoritme za stvaranje improvizacije na postojećim glazbenim materijalima. To se obično radi sofisticiranom rekombinacijom glazbenih fraza izvučenih iz postojeće glazbe, uživo ili unaprijed snimljenih. Da bi se postigla vjerodostojna improvizacija u određenom stilu, strojna improvizacija koristi algoritme strojnog učenja i podudaranja uzoraka za analizu postojećih glazbenih primjera. Rezultirajući obrasci zatim se koriste za stvaranje novih varijacija "u stilu" izvorne glazbe, razvijajući pojam stilske reinjekcije. To se razlikuje od ostalih metoda improvizacije kod računala koja koriste algoritamsku kompoziciju za stvaranje nove glazbe bez izvođenja analize postojećih glazbenih primjera.

Statističko modeliranje stila
Modeliranje stilova podrazumijeva izgradnju računalnog prikaza glazbe koji iz dobivenih podataka bilježi važne stilske značajke. Statistički pristupi koriste se za hvatanje suvišnosti u rječniku uzoraka ili ponavljanjima, koji se kasnije rekombiniraju kako bi se stvorili novi glazbeni podaci. Miješanje stilova može se ostvariti analizom baze podataka koja sadrži više glazbenih primjera u različitim stilovima. Strojna improvizacija nadovezuje se na dugu glazbenu tradiciju statističkog modeliranja koja je započela Hillerovom i Isaacsonovom Suitom Illiac za gudački kvartet (1957.) i Xenakisovom upotrebom Markovljevih lanaca i stohastičkih procesa. Suvremene metode uključuju upotrebu kompresije podataka bez gubitaka za postupno raščlanjivanje, stablo sufiksa predviđanja, traženje nizova i još mnogo toga. Miješanje stilova moguće je miješanjem modela izvedenih iz nekoliko glazbenih izvora, a prvo miješanje stilova izvršio je S. Dubnov u komadu Suita NTrope koristeći zajednički model izvora Jensen-Shannon. Kasnije su upotrebu algoritma faktor-orakula (u osnovi faktor-orakul predstavlja automat konačnog stanja konstruiran u linearnom vremenu i prostoru na inkrementalni način) za glazbu prihvatili Assayag i Dubnov te je algoritam postao osnova za nekoliko sustava koji koriste stilsko ponovno ubrizgavanje.

Implementacije
Prva implementacija statističkog modeliranja stilova bila je metoda LZify u Open Music, praćena sustavom Continuator koji je implementirao interaktivnu improvizaciju stroja koji je interpretirao inkrementalno raščlanjivanje LZ u terminima Markovljevih modela i koristio ga za modeliranje stilova u stvarnom vremenu, kojeg je razvio François Pachet iz Sony CSL Paris 2002. godine. Implementacija faktor-orakula Matlaba može se naći kao dio alata Computer Audition. Tu je i implementacija NTCC strojne improvizacije faktor-orakula.

OMax je softversko okruženje razvijeno u IRCAM-u. OMax koristi OpenMusic i Max. Temelji se na istraživanjima stilske modelacije koje su proveli Gerard Assayag i Shlomo Dubnov i na istraživanjima improvizacije s računalom G. Assayaga, M. Chemilliera i G. Blocha (zvani braća OMax ) u grupi Ircam Music.

Dodatna literatura
 Ariza, C. 2005. "Navigating the Landscape of Computer-Aided Algorithmic Composition Systems: A Definition, Seven Descriptors, and a Lexicon of Systems and Research." In Proceedings of the International Computer Music Conference. San Francisco: International Computer Music Association. 765–772.
 Ariza, C. 2005. An Open Design for Computer-Aided Algorithmic Music Composition: athenaCL. PhD Dissertation, New York University.

 Chadabe, Joel. 1997. Electric Sound: The Past and Promise of Electronic Music. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall.
 Chowning, John. 1973. "The Synthesis of Complex Audio Spectra by Means of Frequency Modulation". Journal of the Audio Engineering Society 21, no. 7:526–34.

 Doornbusch, P. 2015. "A Chronology / History of Electronic and Computer Music and Related Events 1906 - 2015 "
 Doornbusch, P. 2017. "MuSA 2017 – Early Computer Music Experiments in Australia, England and the USA"

 Perry, Mark, and Thomas Margoni. 2010. "From Music Tracks to Google Maps: Who Owns Computer-Generated Works?". Computer Law and Security Review 26: 621–29.

Izvori

Vanjske poveznice

Istraživački centri
 Centre for Interdisciplinary Research in Music Media and Technology (CIRMMT) Montreal, Canada
 Institute de Recherche et Coordination Acoustique/Musique (IRCAM) Paris, France
 GRAME — National Center for Music Creation, Lyon, France
 Music Technology Group, Universitat Pompeu Fabra, Barcelona, Spain
 Centre for Digital Music, Queen Mary, University of London, London, UK
 Center for Computer Research in Music and Acoustics (CCRMA) Stanford University, USA
 The Music Computing Lab, The Open University, Milton Keynes, UK
 Laboratorio di Informatica Musicale (LIM), Università degli Studi di Milano, Milano, IT
 Учебно-методическая лаборатория «Музыкально-компьютерные технологии».

Udruge
 International Society for Music Information Retrieval (ISMIR)
 International Computer Music Association (ICMA)

Časopisi
 Computer Music Journal
 Journal of New Music Research
 Organized Sound

Konferencije
 Sound and Music Computing Conference (SMC)
 International Conference on Music Information Retrieval (ISMIR)
 International Conference on New Interfaces for Musical Expression (NIME)
 International Conference on Digital Audio Effects (DAFX)
 International Computer Music Conference (ICMC)

Glazba

Računalna glazba


Isaiah Firebrace, også kendt som Isaiah (født 21. november 1999 i Moama, New South Wales), er en australsk sanger, der repræsenterede Australien ved Eurovision Song Contest 2017 med sangen "Don't Come Easy" og opnåede en 9. plads. Han deltog også i sæson 8 af det australske udgave af X Factor, hvor han vandt.

Eksterne henvisninger

Sangere fra Australien
Australiens Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2017

Isaiah Firebrace


Wolfershof ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Burk im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Die Einöde ist von Wald umgeben. 200 Meter weiter südlich fließt der Himmelreichbach, der ein linker Zufluss des Flinsbachs ist, der wiederum ein rechter Zufluss der Wieseth ist. Ein Anliegerweg führt zu einer Gemeindeverbindungsstraße (0,2 km östlich), die nach Meierndorf (0,8 km südöstlich) bzw. nach Zimmersdorf (0,9 km nordwestlich) verläuft.

Geschichte
Laut einer Urkunde von 1332 erhielt das Kloster Heilsbronn in "Wolframshof" Gefälle von einem Hof und drei Lehen, die von Peter Meinwart und Ulrich dem Fricken von Oettingen, Herrn Meinwart des Ritters Söhnen, an Heinrich Woltzhover, Bürger in Abenberg, verkauft und von diesem dem Kloster geschenkt wurden. Dies ist zugleich die erste urkundliche Erwähnung des Ortes.

Die Fraisch war zwischen den ansbachischen Oberämtern Feuchtwangen und Wassertrüdingen umstritten. Der Hof hatte das Verwalteramt Waizendorf als Grundherrn, das bis zur Säkularisierung des Klosters ein Amt ebendesselben war. 1783 wurde der Hof in zwei Halbhöfe zerschlagen. Von 1797 bis 1808 gehörte der Ort zum Justiz- und Kammeramt Wassertrüdingen.

Infolge des Gemeindeedikts wurde Wolfershof dem 1809 gebildeten Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Burk zugewiesen. Mit dem Zweiten Gemeindeedikt (1818) entstand die Ruralgemeinde Meierndorf, an die der Ort überwiesen wurde. Bereits 1849 wurde diese Gemeinde wieder nach Burk eingegliedert.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Wenzeslaus (Wieseth) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach Herz Jesu (Bechhofen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Burk
Ort im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung
Ersterwähnung 1332

Wolfershof


Bystrá este o comună slovacă, aflată în districtul Brezno din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 192 de locuitori.

Istoric
Localitatea Bystrá este atestată documentar din 1563.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Bystrá, Brezno


Michael Scammell () este un autor englez, biograf și traducător de literatură slavă.

Educație
Michael Scammell s-a născut în Lyndhurst, Hampshire, Anglia, a urmat cursurile Brockenhurst Grammar School și, după ce a lucrat doi ani pe post de copist pentru ziarul Southern Daily Echo din Southampton, a fost înrolat în Armata Britanică și a petrecut o mare parte din timp la Joint Services School for Linguists din Cambridge și Bodmin, unde a fost pregătit ca interpret rus. În 1958 a obținut o diplomă de licență cum laude în studii slave la Universitatea din Nottingham și a editat ziarul studențesc The Gongster. După ce a petrecut un an ca profesor de limba engleză la Universitatea din Ljubljana în fosta Iugoslavie, a urmat studii postuniversitare la Universitatea Columbia și a obținut ulterior doctoratul în studii slave.

Cariera

Traduceri
În timp ce urma cursuri de doctorat, Scammell a predat literatura rusă la Hunter College și a început să traducă cărți din limba rusă. Prima carte pe care a tradus-o a fost romanul Orașe și ani al scriitorului sovietic Konstantin Fedin. După ce l-a cunoscut pe Vladimir Nabokov, el a tradus în engleză două romane rusești ale lui Nabokov, Darul și Apărarea Lujin, apoi a realizat o traducere a romanului Crimă și pedeapsă de Fiodor Dostoievski.

Scammell s-a întors în Anglia, în anul 1965 și a tradus acolo Copilăria. Adolescența. Tinerețea de Lev Tolstoi și romanul polițist Petrovka 38 al autorului sovietic Iulian Semionov. Doi ani mai târziu a fost angajat la divizia de Servicii Externe a BBC ca supervizor lingvistic pentru limbile est europene și, după ce a devenit interesat de situația disidenților ruși, a tradus o carte de memorii despre gulagul post-stalinist, My Testimony, a unui fost deținut, Anatoli Marcenko. Împreună cu poetul sloven, Veno Taufer, pe care l-a cunoscut la BBC, el a tradus, de asemenea, o selecție de poezie slovenă modernă pentru o ediție specială a revistei Modern Poetry in Translation. Mulți ani mai târziu, el și Taufer au tradus o selecție de poezii ale primului poet sloven modern, Edvard Kocbek, sub titlul Nothing Is Lost.

Index on Censorship

În 1971, Scammell a devenit primul director al organizației non-profit Writers and Scholars International (mai târziu Writers and Scholars Educational Trust) din Londra și a fondat revistă trimestrială Index on Censorship, dedicată documentării cenzurii la nivel mondial și promovării libertății de exprimare. În 1976 a fost rugat să reorganizeze muribundul Writers in Prison Committee al International PEN Club și a rămas președinte al acestuia pentru următorii zece ani.

În următorii câțiva ani, el a editat și tradus parțial o antologie de literatură cenzurată, Russia's Other Writers; a editat un catalog ilustrat, Unofficial Art from the Soviet Union, care să însoțească o expoziție de pictură și sculptură cu același titlu, la organizarea căreia colaborase; a tradus Pentru a Construi un Castel de Vladimir Bukovski; a editate și supervizat traducerea colecției de eseuri culturale și politice From Under the Rubble ale lui Aleksandr Soljenițîn; a verificat traducerea americană a primelor două volume din Arhipelagul Gulag de Soljenițîn; și a pregătit pentru traducere și publicare pamfletul Letter to the Soviet Leaders al lui Soljenițîn, scris cu puțin timp înainte de expulzarea acestuia din Uniunea Sovietică.

Biografii
După ce l-a întâlnit pe Soljenițîn la Zürich și Frankfurt, Scammell s-a angajat să scrie biografia lui Soljenițîn (cu consimțământul și cooperarea autorului, dar fără autorizarea sa expresă) și a demisionat de la Index on Censorship pentru a avea timp să lucreze. Între anii 1981 și 1983 a locuit la New York, a condus un seminar pe tema cenzurii la Universitatea din New York, a participat la un program de schimb academic cu Europa de Est, finanțat de George Soros, și a participat la întâlnirile săptămânale ale Institutului pentru Științe Umaniste de la New York. Revenind în Anglia, el a finalizat și publicat Solzhenitsyn, A Biography (1984).

Scammell a fost angajat pentru a scrie biografia autorizată a lui Arthur Koestler, care, după cincisprezece ani de cercetare și scriere, a fost publicată în SUA în 2009 sub titlul Koestler: The Literary and Political Odyssey of a Twentieth Century Skeptic și în Marea Britanie în 2010 sub titlul Koestler, The Indispensable Intellectual. Cartea a obținut Premiul PEN/Jacqueline Bograd Weld pentru cea mai bună biografie a anului 2009 în SUA și Premiul revistei Spears pentru cea mai bună biografie a anului 2010 în Marea Britanie. Ea a fost, de asemenea, nominalizată pentru Premiul pentru carte de biografie al Los Angeles Times pe anul 2010. The New York Times Book Review a inclus-o în lista "Cele mai bune 100 de cărți ale anului 2010".

Poziții academice
În 1985, Scammell a revenit în Statele Unite pentru a se stabili acolo definitiv. În perioada 1986-1994 a fost profesor de Literatură Rusă la Universitatea Cornell, iar în 1994 s-a mutat la Universitatea Columbia ca profesor de scriere de literatură de non-ficțiune și de traducere. S-a retras de la Columbia la sfârșitul anului 2011.

El este membru al Academiei Americane de Arte și Științe și vicepreședinte al International PEN. El a obținut burse din partea Rockefeller Foundation Humanities Program, Arts Council of Great Britain, Ford Foundation, Leverhulme Trust, Jerusalem Foundation, National Endowment for the Humanities, Guggenheim Foundation și Historical Research Foundation.

Viața personală
Scammell este căsătorit cu Rosemary Nossiff, profesoară de științe politice la Marymount Manhattan College și, anterior, profesoară la Universitatea Rutgers.

El a fost anterior căsătorit cu Erika Roettges, cu care are patru copii: Catherine, Stephen, Lesley și Ingrid.

Lucrări
Scammell a colaborat la revisteleTimes Literary Supplement, The Observer și The Guardian din Marea Britanie și a contribuit cu articole și critici la New York Review of Books, The New York Times Book Review, Los Angeles Times Book Review, Harper, The New Republic, AGNI și la multe alte reviste din SUA.

Mai jos se află o listă a cărților pe care le-a publicat (listate în ordinea anului publicării).

Biografii
  (Biblioteca Congresului)
  (Biblioteca Congresului)

Cărți editate
  (Library of Congress)

  (Library of Congress)

  (Library of Congress)

Traduceri

  (Vintage Books, 1991 ISBN 9780679727255)

  (Library of Congress)
  (Library of Congress)

Premii
 Solzhenitsyn:
 Premiul pentru carte de biografie al Los Angeles Times (1985)
 Premiul Silver PEN al English PEN Centre for Nonfiction (1985)
 Koestler:
 Premiul PEN/Jacqueline Bograd Weld pentru cea mai bună biografie (2009)
 Premiul revistei Spears pentru cea mai bună biografie (2010)

Referințe

Legături externe

 C-SPAN Q&A interview with Scammell, 10 ianuarie 2010
 Wilson Quarterly  Interview (2011)
 Days of Yore Interview (2011)
 PEN Interview (2012)
 Washington Times review of Koestler – 20 December 2009 (also here)
 Images:  2009  and 1991

Nașteri în 1935
Absolvenți ai Universității Columbia
Traducători englezi
Guggenheim Fellows
Oameni în viață

Michael Scammell


High Efficiency Video Coding (HEVC), auch bekannt als H.265 und MPEG-H Teil 2, ist ein Standard zum Kodieren von Videoinhalten und Bildern. Er ist Nachfolger des H.264/MPEG-4-AVC-Standards und konkurriert mit VP9, Daala und AV1. H.265/HEVC ist eine gemeinsame Entwicklung der ISO/IEC Moving Picture Experts Group (MPEG) und der ITU-T Video Coding Experts Group (VCEG). MPEG und VCEG richteten mit dem "Joint Collaborative Team on Video Coding (JCT-VC)" eine gemeinsame Arbeitsgruppe ein, um den HEVC-Standard zu entwickeln. Ziel war eine im Vergleich zu H.264/MPEG-4 AVC doppelt so starke Kompression bei gleichbleibender Qualität. Zusätzlich kann H.265/HEVC von 320 × 240 Pixel (QVGA) bis zu 8192 × 4320 Pixel inklusive Ultra High Definition Television 2 (UHD-2) und 8K skalieren.

Anwendungen sind beispielsweise die Übertragung ultra-hochauflösender Fernsehprogramme, Unterhaltungselektronik (Blu-ray-Disc-Player mit 4K-Auflösung, Camcorder) oder Streaming-Angebote. Auch bei der terrestrischen Verbreitung von Inhalten in HD (DVB-T2) in Deutschland kommt der Codec zum Einsatz.

Geschichte
Ab 2004 untersuchte die ITU-T Video Coding Experts Group (VCEG) Möglichkeiten, um die Komprimierung von Videos im Vergleich zu H.264/MPEG-4 AVC zu verbessern. Im Januar 2005 definierte die VCEG Schlüsselgebiete (KTA, Key Technical Areas) für weitere Untersuchungen. Die VCEG entwickelte eine Referenzsoftware, um Verbesserungen in diesen Schlüsselgebieten zu erproben. Als Basis dafür wurde die "Joint Model Reference Software" verwendet, die vom MPEG & VCEG Joint Video Team als Basis des H.264/MPEG-4 AVC-Standards erstellt wurde. Die neu integrierten Techniken wurden in den folgenden vier Jahren in experimentellen Evaluationen getestet.

Als zwei mögliche Ansätze für die Standardisierung der verbesserten Komprimierungstechnologie galten: einen neuen Standard zu definieren oder das Erstellen von Erweiterungen zu H.264/MPEG-4 AVC. Das Projekt trug die vorläufigen Namen H.265 und H.NGVC (Next-Generation Video Coding) und war ein Großteil der Arbeit der VCEG bis zu seiner Entwicklung in dem H.265/HEVC-Gemeinschaftsprojekt mit MPEG im Jahr 2010. Der Name H.265 war vor allem für die mögliche Schaffung eines neuen Standards vorgesehen.

 Februar 2012: Committee Draft (vollständiger Entwurf des Standards)
 Juli 2012: Entwurf einer internationalen Norm
 25. Januar 2013: Bestätigung als Standard durch die ITU

Ende 2014 stellte Samsung die erste kompakte Systemkamera NX1 vor, die Videoaufnahmen in diesem Standard auf Speicherkarte aufzeichnen konnte.

Effizienz
Die vorläufigen Anforderungen für NGVC waren eine Bitratenreduktion um 25 Prozent und eine Verringerung der Komplexität um 50 Prozent bei gleichbleibender subjektiver Bildqualität im Vergleich zu H.264/MPEG-4 AVC High Profile. Die Effizienz des HEVC-Codecs wird hauptsächlich durch geänderte Block-Größen bei der Komprimierung erreicht. Teilte H.264 das Bild noch in Blöcke von 16 × 16 Pixel ein, um diese jeweils separat zu betrachten, kann HEVC zwischen Blockgrößen von 4 × 4 und 64 × 64 wählen, was sich besonders bei großen Bildern vorteilhaft auswirkt. Bei Videos sind die sogenannten Transform-Blocks nun in vier Größen statt der vorherigen zwei verfügbar, die für Bildbereiche benutzt werden, die sich im Video von aufeinanderfolgenden Frames nicht verändern, und lediglich ihre Position wechseln, wie zum Beispiel bei Kameraschwenks.

Profile
Der im Januar 2013 verabschiedete Entwurf für H.265/HEVC definiert im Gegensatz zu H.264/MPEG-4 AVC nur die drei Profile Main, Main10 und MainStillPicture.
Das Main-Profil des HEVC-Codec ist dabei etwa vergleichbar mit dem Progressive High Profil des H.264/MPEG-4 AVC Codecs.

Zusätzlich zum Normentwurf von HEVC wurde die Entwicklung von zukünftigen Erweiterungen für HEVC gestartet, wie etwa die Scalable-Video-Coding- (SVC) und die Multiview-Video-Coding-Erweiterung (MV-HEVC).

Ebenen (Tiers) und Levels
Der HEVC-Standard definiert zwei Ebenen (Main Tier und High Tier) sowie verschiedene Level. Der "Main Tier" ist für die meisten Anwendungen ausgelegt worden, während der "High Tier" nur für sehr anspruchsvolle Anwendungen Verwendung finden wird. Die Level definieren die Anforderungen für einen entsprechenden De- und Encoder, also welche maximale Auflösung und Bildwiederholungsrate dieser de- bzw. encodieren kann. Ein entsprechend ausgelegter Hardwaredecoder, der eine bestimmte Tier/Level-Kombination decodieren kann, muss immer auch alle darunter liegenden, niedrigeren Tiers und Levels decodieren können.

Für alle Level kleiner als Level 4 ist beim HEVC-Codec nur der "Main Tier" spezifiziert.

Bemerkungen (englisch Notice):

Better Portable Graphics (BPG)
Better Portable Graphics (BPG) ist ein 2014 von Fabrice Bellard aus dem HEVC-Standard entwickeltes Bildformat zur Speicherung von digitalen Standbildern. Es ist ein Containerformat, welches das Format HEVC Main 4:4:4 16 Still Picture mit bis zu 14 Bit verwendet. Vergleichbar mit dem JPEG-Format unterstützt auch BPG die Farbunterabtastungen 4:4:4, 4:2:2, und 4:2:0. Als Dateinamenserweiterung wird .bpg vorgeschlagen. Die Wiedergabe der .bpg-Bilder erfolgt in einem Browser über eine JavaScript-Anwendung in einem HTML-Canvas-Element.

Beim High Efficiency Image File Format kann ebenfalls HEVC für ein Bildformat verwendet werden. Dieses Format wird zum Beispiel auf neueren Apple-Geräten unterstützt.

Patente und Kosten
Ähnlich wie beim Vorgängerstandard H.264/MPEG-4 AVC haben zahlreiche Firmen Patentansprüche auf H.265/HEVC. Eine Nutzung erfordert somit die Zahlung von Patentgebühren an die MPEG LA und an andere Patentinhaber oder -verwalter. Anfang 2014 gab die MPEG LA noch relativ moderate Lizenz-Bedingungen vor: Die Nutzung war für bis zu 100.000 Geräte im Jahr kostenfrei, erst danach wurden 20 US-Cent pro Gerät fällig, gedeckelt bei 25 Millionen US-Dollar pro Unternehmen und Jahr. Die mit HEVC kodierten Inhalte sollten lizenzkostenfrei sein, aber eben nur in Bezug auf die von der MPEG LA verwalteten Patente. In der Europäischen Union werden Softwarepatente als nicht gültig angesehen, daher erfordern Softwarelösungen wie der VLC media player (zumindest nach Auffassung der VideoLAN-Organisation) keine Lizenz für HEVC. Aktuell sind 60 % dieser Patente ausgelaufen oder nicht mehr gültig.

Anfang 2015 bildeten jedoch Firmen, die sich von der MPEG LA nicht vertreten lassen wollen, einen  Patentpool namens HEVC Advance.  Dieser forderte zusätzliche Gebühren von bis zu 1,50 US-Dollar ab dem ersten Gerät.  Außerdem sollte jeder, der Umsätze mit H.265-Inhalten macht, 0,5 Prozent seiner Erlöse daraus abführen.

In der Folge schloss sich eine Gruppe von Unternehmen zur Alliance for Open Media zusammen, um lizenzkostenfreie Video-Codecs zu entwickeln.

Im Februar 2016 verließ die Firma Technicolor den HEVC Advance Pool, um eine direkte Lizenzierung ihrer Patente zu ermöglichen. Die Lizenzsituation wurde hierdurch noch unübersichtlicher.  Ab März 2017 trat zudem noch ein weiterer Pool namens Velos Media mit Forderungen nach weiteren Lizenzgebühren in Erscheinung. Auch Anfang 2018 war die Situation noch nicht besser.

Die Alliance for Open Media legte im März 2018 unter dem Namen AV1 ihren ersten Codec fest. Die Bildqualität soll bis zu 30 % besser sein als bei HEVC. Kurz zuvor hatte der HEVC Advance Pool seine Forderungen nach Nutzungsgebühren für Inhalte gestrichen und andere Lizenzgebühren reduziert.

Im Oktober 2022 wurde gemeldet, dass Chrome jetzt auch HEVC unterstützt, jedoch nur auf Geräten mit einer Hardware-Decodierung für HEVC.

Implementierungen
Bisher existieren mit x265 und Kvazaar zwei freie Encoder für HEVC, unter der Bezeichnung SVT-HEVC entwickelt Intel (seit September 2018 auch öffentlich) einen weiteren Encoder mit speziellem Fokus auf Echtzeitszenarien und bestimmte Prozessoren, der in Zukunft auch als Option innerhalb von X265 aufrufbar sein soll. Die libde265 ist ein freier Decoder mit eigenem Videoplayer für HEVC.

Weitere Implementierungen aus dem Test HEVC Codec Comparison – 2015!:
 f265 H.265 Encoder
 Intel MSS HEVC (GAcc) als (Software und GPU)
 Ittiam HEVC Hardware Encoder
 Strongene Lentoid HEVC Encoder
 SHBP H.265 Real time encoder

Tests (Stand 2019)

Bei Messungen der Universität Moskau im Jahr 2015 hatte der damals beste Encoder x265 im Vergleich H.265 zu H.264 nur einen 20 % geringeren Datenstrom als sein Vorgänger x264 bei gleicher Bildqualität und war damit nur 25 % besser im MSU-Test.
Dies liegt jedoch auch an der Weiterentwicklung des x264-Codecs mit starken Verbesserungen aus den X.265-Ideen.

Das Ziel einer Verbesserung der Kompression von H.265 um 50 % gegenüber H.264 wird nicht generell erreicht, sondern ist ohnehin von verschiedenen Faktoren wie der Auflösung abhängig.

Der Intel Encoder MSS ist durch die Anpassung an Intel-CPUs erheblich schneller in der Erstellung der H.265-Dateien und erreichte ähnlich kleine Datenmengen im MSU-Test.

Im Test 2019 sind einige Encoder auch durch mehr Rechenaufwand an x265 vorbeigezogen. Bis zu 40 % besser als x264 sind verbesserte Encoder wie HW265.

Im Test mit anderen Codec-Konkurrenten wie VP9 und dessen Nachfolger AV1 sind diese zum Teil vorbeigezogen.

Versatile Video Coding

Im Oktober 2015 gründeten  ITU-T VCEG und ISO/IEC MPEG eine neue Arbeitsgruppe, das Joint Video Exploration Team (JVET), um einen neuen Standard zur Videokompression zu entwickeln, der unter anderem auch die Kodiereffizienz weiter verbessert. Dieser wird als  Versatile Video Coding Standard oder auch H.266 bezeichnet. Ein erster Entwurf hierzu wurde im April 2018 vorgestellt. Die Finalisierung des Standards wurde im Juli 2020 bekannt gegeben. Die Bitrate soll für UHD-Videos bei gleicher Qualität um 50 % gegenüber HEVC reduziert werden können, es werden Auflösungen bis 16K und 360-Grad Videos unterstützt.

Literatur
 Mathias Wien: High Efficiency Video Coding: Coding Tools and Specification. Springer, 2014, ISBN 978-3-662-44275-3.
 Jens-Rainer Ohm: Noch effizienter, bitte. Der kommende Videokompressionsstandard High Efficiency Video Coding (HEVC). In: c't. Nr. 14, 2012, S. 174–179.

 Tilo Strutz: Bilddatenkompression – Grundlagen, Codierung, Wavelets, JPEG, MPEG, H.264, HEVC. 5. Auflage, SpringerVieweg, 2017, ISBN 978-3-8348-1427-2, Seiten 313–345

Weblinks
 Webseite beim Heinrich-Hertz-Institut, Berlin
 Gemeinsames kooperatives Team auf Video Coding (JCT-VC)
 Video Coding Experts Group (VCEG)
 hohe Effizienz Video Coding / H.265. Von vcodex.com
 Wieso HEVC wichtig für die Ultra HD-Technologie sein wird

Einzelnachweise

Videodatenformat
Videokompression

High Efficiency Video Coding


Doronicum dolichotrichum er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá Litlu-Asíu (Íran, Írak, Norður-Kákasus, Suður-Kákasus og Tyrklandi).

Tilvísanir

Körfublómaætt

Doronicum dolichotrichum


Das Internationale Festival der Unterhaltungsmusik war ein Musikfestival in Winterthur, das sich der sogenannten Gehobenen Unterhaltungsmusik widmete. Es fand von 1991 bis 2017 jährlich im Oktober statt, zumeist im Theater Winterthur, und dauerte ungefähr fünf Tage.

Die Gehobene Unterhaltungsmusik ist ein Genre hauptsächlich der Instrumentalmusik, das sich seit etwa 1900 aus der Salonmusik, der Blasmusik, der Zirkusmusik oder der Radiomusik entwickelt hat, aber auch Verbindungen zu Theatergenres wie der Operette oder dem Musical und zur Tanzmusik besitzt. Das Winterthurer Festival war das einzige dieser Art und wurde von dem Dirigenten Reto Parolari gegründet, der es auch geleitet hat.

Das Festival war ausschliesslich den professionellen Formationen gewidmet. Neben Parolaris eigenem Orchester traten Gastorchester und -chöre auf, sowie kleinere Besetzungen wie Salonorchester, Kammermusikensembles oder auch Ländlerkapellen. Regelmässig werden neben dem Repertoire der Gehobenen Unterhaltungsmusik auch Uraufführungen dargeboten, so etwa von Charles Kálmán. Gastorchester waren unter anderem die hr-Bigband, das Westsächsische Symphonieorchester, die Neue Elbland Philharmonie, das Südwestdeutsche Philharmonie Konstanz und das Radio-Symphonieorchester Pilsen.

Als Solisten traten Musiker aus unterschiedlichsten Sparten zwischen Klassik und Unterhaltungsmusik in Erscheinung, bisher zum Beispiel Peter-Lukas Graf, Ralph Heid, Paul Kuhn, Boris Mersson, Hazy Osterwald, Egon Parolari, Alfredo Smaldini, Hugo Strasser.

Literatur
 Margaret Engeler: Gehobene Unterhaltungsmusik. Verlag Krebs, Basel 1993, .
 Mathias Spohr: Geschichte und Medien der "gehobenen Unterhaltungsmusik". Chronos, Zürich 1999, ISBN 3-905313-39-1.

Weblinks
Abschied der Unterhaltungsmusik, Der Landbote, 11. Oktober 2017
Liste der Ensembles und Solisten

Musikfestival in der Schweiz
Musikveranstaltung in Winterthur
Gehobene Unterhaltungsmusik
Erstveranstaltung 1991
Letzte Veranstaltung 2017

Internationales Festival der Unterhaltungsmusik


يويو ما  (ولد في 7 أكتوبر 1955 في فرنسا) هو عازف كمنجة أمريكي من أصل صيني، حصل على عدد من جوائز غرامي. يعد من أشهر عازفي الكمنجات في العالم. يجيد أيضاً العزف على البيانو والكمان.

ولد في باريس في لأبوين صينيين، كلاهما يعملان في مجال الموسيقى. هاجرت عائلته إلى نيويورك عندما كان يبلغ من العمر أربع سنوات. تعلم العزف في سن مبكر، وقد قام بالعزف أمام رئيس الولايات المتحدة جون ف. كندي في سن السابعة. تلقى التعليم في مدرسة جويليارد للموسيقى ثم انتقل إلى جامعة كولمبيا ثم إلى هارفارد. تزوج في عام 1977 ولديه طفلان. يعيش الآن في كامبريدج بولاية ماساتشوستس. بعد مرور عام على أحداث 11 سبتمبر شارك بإحياء ذكرى القتلى حيث عزف في نفس مكان الهجوم. لقب بسفير السلام من قبل الأمم المتحدة في يناير 2006. قام أيضاً بالعزف للرئيس باراك أوباما في مراسم تقليده.
و عين سنة 2006 رسول السلام التابع للأمم المتحدة.

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء الجمعية الفلسفية الأمريكية
أعضاء لجنة في 100
أمريكيون من أصل صيني
حائزون على الوسام الرئاسي للحرية
حائزون على جائزة إيمي
حائزون على جائزة غرامي
خريجو جامعة كولومبيا
خريجو كلية هارفارد
خريجو مدرسة جوليارد
رسل الأمم المتحدة للسلام
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
عازفو تشيلو كلاسيكيون أمريكيون
عازفون
فرنسيون من أصل صيني
لاتينيون حاصلون على جائزة غرامي
مكرمون من مركز كينيدي
مهاجرون فرنسيون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1955
مواليد في باريس
موسيقيون أمريكيون في القرن 20
موسيقيون أمريكيون في القرن 21
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 20
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 21
موسيقيون كلاسيكيون أطفال
موسيقيون كلاسيكيون أمريكيون من أصل صيني
موسيقيون من باريس
موسيقيون من كامبريدج (ماساتشوستس)
موسيقيون من ماساتشوستس
موسيقيون من مدينة نيويورك
موسيقيون وموسيقيات أمريكيون
عازفو تشيلو في القرن 21
عازفو تشيلو في القرن 20

يويو ما


Vrhovni sud Mađarske (mađ. : Magyarország Legfelsőbb Bírósága), također znan kao Kúria je vrhovni sud i najviši pravni autoritet države Mađarske. Osnovan je 1949. kao Vrhovni sud Narodne Republike Mađarske. Od 2021., predsjednik Vrhovnog suda je András Varga.

Predsjednici

Vrhovni sud (1949.–2012.)
 Ödön Somogyi (1949–1950)
 Péter Jankó (1950–1953)
 Erik Molnár (1953–1954)
 József Domokos (1954–1958)
 Mihály Jahner-Bakos (1958–1963)
 József Szalay (1963–1968)
 Ödön Szakács (1968–1980)
 Jenő Szilbereky (1980–1990)
 Pál Solt (1990–2002)
 Zoltán Lomnici (2002–2008)
 András Baka (2009–2011)

Kurija (2012.–)
 Péter Darák (2012.–2021.)
 András Varga (2021.–)

Povezani članci
Kraljevska kurija (Curia Regia)
Ustavni sud Mađarske

Vanjske poveznice
Službene stranice
Povijest Vrhovnog suda (na mađarskom)

Pravosudna tijela
Politika Mađarske

Vrhovni sud Mađarske


Çapraz satış (İngilizce: cross selling), müşteriye genel satın alma eğilimini analiz ederek birbiriyle ilişkili ürün veya hizmetleri satma stratejisi. Çapraz satış uygulamalarında müşteri eğilimlerini tespit etmek amacıyla genel olarak veri madenciliği adı verilen istatistiksel teknikler kullanılır.

İşletme modelleri
Satış teknikleri

Çapraz satış


El modiolo del ángulo de la boca, o simplemente conocido como modiolo (Modiolus anguli oris), es una estructura conformada por fibras musculares provenientes de varios músculos que se encuentran cerca de la boca y nariz.

Trabajando en conjunto, este sistema de fibras tiene una labor fundamental en el movimiento de los labios, orificios nasales, mandíbula y mejillas: actividades simples del rostro como beber, deglutir, masticar, modular y succionar.

El modiolo es causante en gran parte de la existencia de hoyuelos en muchos individuos.

El modiolo incluye en su estructura las fibras de los siguientes músculos:

 Músculo orbicular de la boca
 Músculo buccinador
 Músculo elevador del ángulo de la boca
 Músculo depresor del ángulo de la boca
 Músculo cigomático mayor
 Músculo cigomático menor
 Músculo elevador del labio superior
 Músculo risorio
 Músculo platisma

Referencias

Músculos de la cara

Modiolo del ángulo de la boca


Casalfiumanese ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Metropolitanstadt Bologna in der Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 32 Kilometer südöstlich von Bologna am Santerno. Casalfiumanese ist Teil der Comunità Montana Valle del Santerno.

Gemeindepartnerschaften
Casalfiumanese unterhält eine inneritalienische Partnerschaft mit der Gemeinde Rotondella in der Provinz Matera.

Persönlichkeiten
 Papst Honorius II. (um 1060–1130), im Ort Fiagnano im Gemeindegebiet geboren. Der Ort existiert heute nicht mehr.
 Luca Ghini (1490–1556), im Ortsteil Croara geboren, Arzt und Botaniker
 Aurelio Sabattani (1912–2003), Kardinal

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die frühere Strada Statale 610 selice o Montanara Imolese von Lavezzola bei Conselice nach Firenzuola. Der Bahnhof an der Bahnstrecke von Massa Lombarda nach Fontanelice ist mit der Strecke 1944 geschlossen worden.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in der Emilia-Romagna
Weinbauort in Italien

Casalfiumanese


StuffIt Expander is a proprietary, freeware, closed source, decompression software utility developed by Allume Systems (a subsidiary of Smith Micro Software formerly known as Aladdin Systems). It runs on the classic Mac OS, macOS, and Microsoft Windows.  Prior to 2011, a Linux version had also been available for download.

The latest version for each Mac platform is as follows:
 16.2 for OS X 10.11+ (as of December 2020);
 16.0.5 for Mac OS X 10.8+;
 15.0.7 (2011) for Mac OS X 10.6.8+;
 15.0.4 (2011) for Mac OS X 10.5+;
 14.0.1 (2010) for Mac OS X 10.4+;
 10.0.2 for Mac OS X 10.3+;
 8.0.2 for Mac OS X 10.0+;
 7.0.3 for Mac OS 8.6+;
 6.0.1 for Mac OS 8.1+ (PowerPC only);
 5.5.1 for System 7.1+ (68020 and up, PowerPC);
 4.5 for System 6+ (compatible with all 68k processors).

StuffIt has been a target of criticism and dissatisfaction from Mac users in the past as the file format changes frequently, notably during the introduction of StuffIt version 5.0. Expander 5.0 contained many bugs, and its file format was not readable by the earlier version 4.5, leaving Mac users of the time without a viable compression utility.

The latest stand-alone version for Windows is 2011 (15.0). Unlike the version before it (12.0), which was only able to decompress the newer  (and ZIP) archives, version 2009 claims to be able to decompress over 30 formats, some listed below. The executables require both, the .NET v2.0 framework and MSVC 2008 (9.0) runtimes. The previous stand-alone version able to decompress  and other classic Mac OS-specific archives was 7.02, distributed with StuffIt v7.0.x for Windows.

From versions 7.5.x to 11 the Expander capabilities were actually performed by the StuffIt Standard Edition, that allowed decompression even after the end of the trial period. To start StuffIt in Expander mode the following command line switches were used: . Note that the registration reminder dialogue box is not shown in this case. With older versions of StuffIt Expander on the classic Mac OS platform, such as StuffIt Expander 3.5, it was possible to enhance the capabilities of StuffIt Expander and to add support for decompressing additional archive formats by means of the shareware DropStuff with Expander Enhancer software from Aladdin Systems.

There is also a command line DOS application called UNSTUFF v1.1 that allows decompression of  files.

StuffIt Expander 2009 decompresses files in the following formats:

 7-Zip (, )
 AppleSingle ()
 Arc ()
 ARJ ()
 BinHex (), all versions
 BTOA (, )
 bzip2 (, , , , , , , )
 CAB ()
 Compact Pro ()
 gzip (, )
 LHA (, )
 LZMA (, , )
 MacBinary (, ), all versions
 MIME/Base 64 ()
 Private File (), Aladdin's encryption file format
 RAR (, , , ), including segmented
 SpaceSaver StuffIt compression format used in versions prior 5.x
 StuffIt (, , , , , ) v1.5.1 to 8.0.x, including encrypted, segmented and self-extracting archive (Classic Mac OS file type code 'SIT!')
 tar (, , , , )
 Unix Compress (, , )
 UU (, , ), PC/Unix 8 bit to 7 bit encoding similar to BinHex ()
 yEncode (, )
 ZIP (, , , ), including encrypted, Zip64, segmented and self-extracting archive

References

External links
 Current Stuffit homepage, with links to download Mac and Windows versions

Classic Mac OS software
MacOS archivers and compression-related utilities
Data compression software
Freeware

StuffIt Expander


Pierre Revilliod, né le  à Genève et mort le  dans cette même ville, est un naturaliste suisse, notamment spécialisé dans l'étude des fossiles de chauves-souris. Il travaille en tant que chercheur puis dirige le Muséum d'histoire naturelle de Genève de 1927 jusqu'à sa retraite en 1953, quand Émile Dottrens lui succède.

Taxons dédiés
Pierre Revilliod est le dédicataire des espèces suivantes :
 Clubiona revilliodi Lessert, 1936, une araignée du Mozambique
 Proisotoma revilliodi Gisin, 1940, désormais synonyme de Pachyotoma topsenti (Denis, 1948), un collembole européen

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Notes et références

Naissance en janvier 1883
Décès en septembre 1954
Décès à 71 ans
Naturaliste suisse du XXe siècle
Paléontologue suisse
Naissance à Genève
Décès à Genève

Pierre Revilliod


Bülent Bölükbaşı (17 Haziran 1976, Adana), Türk eski millî futbolcu, teknik direktör.

İlk yılları
Adana Anadolu Lisesi'nde eğitimini tamamlamıştır. Futbola amatör olarak 1986'da Adana Gençlerbirliği minik takımında başlamıştır. Profesyonel futbola ise Adanaspor'da başlamıştır.

Futbolculuk kariyeri
1996-1999 arasında Hatayspor'da, 1999-00 sezonunda Konyaspor'da ve 2000-2002 arasında Gaziantepspor'da oynamıştır. 2002 sezonunun devre arasında 6 ay Diyarbakırspor'da kiralık oynamıştır.

2004 sezonunun devre arasında Kayserispor'a transfer olmuştur. Kayserispor'da kariyerinin en başarılı dönemini geçirmiştir. Kayserispor'da takım kaptanlığı görevi yapmıştır.Taraftarın en sevdiği oyuncular arasına girmiştir.Lakabı Büyük Kaptandır. Kayserispor'dan ayrılmasına rağmen hala "Büyük Kaptan"olarak anılmaktadır. Kayserispor ile UEFA Intertoto Kupası şampiyonluğu yaşamış ve UEFA Kupası'nda mücadele etmiştir. 2006-07 sezonunu, iki topuğundan ameliyat olduğu için erken kapatmıştır. 2007-08 sezonunda Kayserispor takımıyla sözleşmesi sona eren futbolcu, transferlerin son günü tekrar Gaziantepspor'la anlaşmaya varmıştır.

2008-09 sezonu Süper Lig takımlarından Kocaelispor için ter dökecek olan futbolcu kulübü ile resmi sözleşmeyi imzalamıştır. 2008-09 sezonunun 2. yarısında Konyaspor forması giydi. 2009-10 sezonunda Ankaraspor'la anlaşmıştır.Ankaraspor'un küme düşürülmesiyle birlikte Giresunspor'a transfer olmuştur. Giresunspor'dan sonra ise kendi şehrinin takımı Adanaspor'a 1 yıllığına bonservisiyle transfer olmuştur. 2012 yılında aktif futbol hayatına son vermiştir.

Teknik direktörlük kariyeri
2014 Şubat'ında, teknik direktör Hasan Özer'in görevine son verilmesinin ardından Mehmet Polat ile birlikte Gaziantep Büyükşehir Belediyespor'un teknik direktörlüğüne getirildi. 7 Kasım 2016 tarihinde bu görevinden istifa etmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TFF Resmi İnternet Sitesi - Bülent Bölükbaşı Profili
   *
 Transfermerkez.com röportajı

1976 doğumlular
Adana doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Kayserispor futbolcuları
Gaziantepspor futbolcuları
Adanaspor futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Yaşayan insanlar
Süper Lig futbolcuları
1. Lig futbolcuları
Gaziantep FK teknik direktörleri
1. Lig teknik direktörleri
Orta saha futbolcuları

Bülent Bölükbaşı


Eðlan (latína: Lacerta) er dauft stjörnumerki á norðurhimni sem Johannes Hevelius lýsti fyrstur árið 1687. Það er staðsett á milli Svansins, Kassíópeiu og Andrómedu. Björtustu stjörnur þess mynda "W" líkt og í Kassíópeiu, svo það er stundum kallað "litla Kassíópeia".

Tenglar
 Eðlan á Stjörnufræðivefnum

Stjörnumerki

Eðlan


Die  Große Syrische Revolution oder die Große Drusenrevolte (, ) war von 1925 bis 1927 ein allgemeiner Aufstand im gesamten Syrien und Libanon, um sich von der französischen Herrschaft zu befreien; die Franzosen kontrollierten die Region seit dem Ende des Ersten Weltkrieges.

Bei dem Aufstand verübten französische Soldaten ein Massaker an der religiösen Minderheit der Drusen; zahlreiche drusische Zivilisten, darunter auch Frauen und Kinder, wurden bei der Niederschlagung des Aufstandes von französischen Soldaten getötet und der von Frankreich selbst errichtete Drusenstaat wurde als Folge dessen zerschlagen. Der Aufstand selbst war nicht zentral koordiniert; vielmehr wurde er von verschiedenen Faktionen, darunter Sunniten, Drusen und Christen, angestrebt – mit dem gemeinsamen Ziel, die französische Dominanz zu beenden.

Ablauf
Im Jahre 1925 brach im neu errichteten Staat Syrien der Widerstand gegen die französische Mandatsherrschaft in vollem Ausmaß aus. Der Aufstand wurde von Sultan Pascha al-Atrasch angeführt.

Die Revolte brach zunächst vorrangig im Drusengebirge aus, breitete sich allerdings schnell in die anderen syrischen "Staaten" aus, und wurde zu einer allgemeinen Rebellion in ganz Syrien und dem Großlibanon. Frankreich versuchte, sich zu rächen, indem das Parlament von Aleppo die Abspaltung von der Union mit Damaskus erklärte, aber die Abstimmung wurde durch syrische Patrioten vereitelt.

Trotz Kontrollversuchen der Franzosen, welche die konfessionelle Spaltung vorantrieben und städtische und ländliche Gebiete isolierten, weitete sich die Revolte vom Landesinneren weiter aus und vereinte syrische Drusen, Sunniten, Schiiten, Alawiten und Christen. Die aufständischen Kräfte schafften es sogar, die Hauptstadt Damaskus wieder unter ihre Kontrolle zu bringen, allerdings antwortete das französische Militär mit einer brutalen Aufstandsbekämpfungstechnik, welche die später im Algerienkrieg angewandte "französische Doktrin" vorwegnahm. Dabei kam es zu Hauszerstörungen, Kollektivbestrafungen von Städten, Hinrichtungen, massenhaften Umsiedlungen und Schießereien in der städtischen Nachbarschaft. Der Aufstand wurde schließlich in den Jahren 1926 bis 1927 durch französische Luftangriffe auf zivile Gebiete, einschließlich Damaskus, unterdrückt.

Als Folge des Aufstandes wurde der oppositionelle Bloc national und drei Jahre später die Syrische Republik gegründet.

Film
 Sirocco – Zwischen Kairo und Damaskus

Literatur
 Charles J. Éd. Andréa: La Révolte druze et l'insurrection de Damas. 1925–1926. Éditions Payot, Paris 1937.
 Anne-Marie Bianqui, Elizabeth Picard (Hrsg.): Damas. Miroir brisé d'un orient arabe (= Autrement. Série monde. HS Bd. 65). Édition Autrement, Paris 1993, ISBN 2-86260-394-5.
 Lenka Bokova: La confrontation franco-syrienne à l'époque du mandat, 1925–1927. Éditions l'Harmattan, Paris 1990, ISBN 2-7384-0809-5.
 N. E. Bou-Nacklie: Tumult in Syria's Hama in 1925: The Failure of a Revolt. In: Journal of Contemporary History. Bd. 33, Nr. 2, Januar 1998, , S. 273–289, doi:10.1177/002200949803300206, abgerufen am 7. Mai 2013.
 Philip S. Khoury: Factionalism Among Syrian Nationalists During the French Mandate. In: International Journal of Middle Eastern Studies. Bd. 13, Nr. 4, November 1981, , S. 441–469, doi:10.1017/S0020743800055859, abgerufen am 7. Mai 2013.
 Philip S. Khoury: The tribal shaykh, French tribal policy, and the nationalist movement in Syria between two world wars. In: Middle Eastern Studies. Bd. 18, Nr. 2, 1982, , S. 180–193, doi:10.1080/00263208208700504, abgerufen am 7. Mai 2013.
 Le Livre d'or des troupes du Levant. 1918–1936. Avant-propos du Général Huntziger. Imprimerie du Bureau typographique des troupes du Levant, s. l. 1937.
 Joyce Laverty Miller: The Syrian Revolt of 1925. In: International Journal of Middle Eastern Studies. Bd. 8, Nr. 4, S. 545–563, doi:10.1017/S0020743800026118, abgerufen am 7. Mai 2013.
 Michael Provence: The great Syrian Revolt and the Rise of Arab Nationalism (= Modern Middle East Series. Bd. 22). University of Texas Press, Austin TX 2005, ISBN 0-292-70680-4.

Einzelnachweise

Syrische Geschichte (20. Jahrhundert)
Libanesische Geschichte (20. Jahrhundert)
Französische Kolonialgeschichte (Syrien und Libanon)
Kolonialkrieg
Aufstand (20. Jahrhundert)
Französische Geschichte (Zwischenkriegszeit)

Syrische Revolution


Full Dark, No Stars (cu sensul de Întuneric complet, fără stele) este o colecție de nuvele de  Stephen King publicată în noiembrie 2010. Conține 4 nuvele toate având ca temă teoria pedepsei penale. Una dintre nuvele, 1922, are loc în Hemingford Home, Nebraska, care este casa Mamei Abagail din romanul epic al lui King The Stand (1978), orașul în care Ben Hanscom se mută ca adult în It (1986) și fundalul povestirii "The Last Rung on the Ladder" (1978). Colecția a câștigat în 2010 Premiul Bram Stoker pentru  cea mai bună colecție și a fost nominalizată în 2011 la  Premiul British Fantasy  pentru cea mai bună colecție. De asemenea, 1922 a fost nominalizată în 2011 la Premiul British Fantasy pentru  cea mai bună nuvelă.

Lista nuvelelor
Cele patru nuvele sunt:
 1922 - În 1930 , Wilfred James mărturisește în scris uciderea soției sale, Arlette,  comisă în 1922 , la ferma sa din Hemingford Home, din Nebraska.
 Big Driver - Tess  este o renumită scriitoare de mister care caută să se răzbune după ce scapă unui atac brutal.
 Fair Extension - Harry Streeter, care suferă de cancer, decide să facă un pact cu Diavolul, dar, ca de obicei, există un preț care trebuie plătit.
 A Good Marriage - După 25 de ani fericiți de căsătorie, Darcy Anderson descoperă secretul sinistru al soțului său Bob și trebuie să ia măsuri drastice pentru a nu fi descoperit, totul pentru a-și proteja copiii.

Fundal – informații
Titlurile nuvelelor și rezumatele acestora au fost dezvăluite de către autor pe website-ul său oficial la 2 aprilie 2010. Este a treia colecție a lui King formată din paru nuvele după Anotimpuri diferite (Different Seasons, 1982) și  La miezul nopții (Four Past Midnight, 1990).

Lansare
Anunțată pe website-ul său oficial la  16 februarie  2010, colecția a fost publicată la 9 noiembrie  2010. Cemetery Dance Publications a lansat câteva editții limitate ale cărții după ediția originală hardcover. Ediția paperback a fost lansată la 24 mai 2011 și conține în plus noua povestire "Under the Weather" scrisă în 2011 ().

Primire
The Washington Post, într-o recenzie a cărții, a catalogat Full Dark, No Stars ca fiind o "mulțumire sumbră" și "o carte deranjantă și fascinantă." Amazon a poziționat cartea pe locul 25 în lista celor mai bune 100 de cărți ale anului 2010.

Ecranizări
Atât A Good Marriage cât și Big Driver au fost adaptate de către Stephen King în scenarii. Filmul A Good Marriage a fost lansat cinematografic  în 2014, în timp ce Big Driver a fost lansat pentru televiziune în același an (pe Lifetime TV).

Note

Legături externe
 http://suspans.ro/literatura/recenzii/judecatorul-stephen-king-si-sentinta-perfecta

Colecții de povestiri din 2010Cărți din 2010Povestiri de Stephen KingLucrări de Stephen KingCărți Charles Scribner's Sons

Full Dark, No Stars


الجملة في النحو العربي هو كل لفظ سواء كان مفيداً أو غير مفيد، فإذا كان مفيداً سمي جملة مفيدة أو كلاماً، وإن لم يكن مفيداً سمي جملة غير مفيدة.

الجملة المفيدة
الجملة المفيدة (أو الكلام) هي القول المفيد،
الذي يحسن الوقف عليه.
وهذا النوع الذي تهتم بدراسته اللغة. وينقسم إلى نوعين: الجملة الاسمية والجملة الفعلية.

الجملة الاسمية

هي كل جملة تبدأ باسم مرفوع معرف يعرب مبتدأً، ويتممه أو يكمل معناه صفة مشتقة مرفوعة تعرف بالخبر. مثل: محمد مسافر وعلي قادم. ومنه قوله تعالى: .

وهذه الصورة هي أبسط صور الجملة الاسمية، وتعرف بـالجملة الاسمية الصغرى، وهناك صور أخرى للجملة الاسمية، منها: أن يكون خبر المبتدأ جملة سواء أكانت اسمية، نحو: «الحديقة أزهارها متفتحة».
 مثال:
 المعلم النشيط
 التلميذ ذكي
 الجو جميل
 السماء صافية
 المياه عذبة

الجملة الفعلية

هي الجملة التي تبدأ بفعل، مثل: "يكتب الطالب الدرس
". وهذا النوع من الجمل يعرف بـالجملة الكبرى. لأن جملة "أزهارها متفتحة"، جملة صغرى، فهي مكونة من مبتدأ وخبر، وفي نفس الوقت في محل رفع خبر المبتدأ "الحديقة"، الذي يكوِّن مع الخبر الجملة الاسمية، جملةً كبرى.
 مثال:
 نجح التلميذ.
 جاء الصيف.
 صاح الديك
 فاز العداء

الجملة غير المفيدة

هي الجملة ناقصة المعنى، التي لا تعطي معنى يحسن السكوت عليه. مثل: «إن جاء محمد»، أو: «إذا حضر الماء». وهذا النوع من الجمل لا يهتم علم النحو بدراستها.

الجمل التي لها محل من الإعراب
1- الواقعة موقع الخبر: فتكون في محل رفع بعد المبتدأ أَو اسم (إن) وأخواتها مثل: (بشْرك يحبّب بك، إِن أَخاك يسعى في خيرك، لا مؤذيَ عاقبتُه حميدة).

وتكون في محل نصب إن وقعت خبراً للفعل الناقص وما يعمل عمله: (أَنا سعيد ما دمت أَعمل)، (إِنِ الناصحُ يندم) والتأْويل: ما دمتُ عاملاً، إِن الناصحُ نادماً.

2- الواقعة فاعلاً انتقل إلى الحاشية: أَو نائب فاعل: مثل: وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ، وَقِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظّالِمِينَ.

3-  الواقعة مفعولاً: بأَن كانت مقول القول مثل: (يقول: إني موافق) أو ثاني مفعولي (ظن) وأخواتها مثل: علمتك تحب الفقراء = علمتك محباً الفقراءَ، أو بعد الأفعال المعلقة عن العمل انتقل إلى الحاشية: (لا أدري أَسافرَ أَم أَقام).

فالفعل (أَدري) علقه الاستفهام عن النصب لفظاً، فصارت الجملة الاستفهامية سادة مسدَّ مفعولي (أُدري) في محل نصب.

4-  الواقعة حالاً: بعد معرفة مثل: وَلا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرْ فجملة تَسْتَكْثِرْ في محل نصب، حال من فاعل تمنن وهو (أَنت) المستترة، والتأْويل: (مستكثراً).

5- الواقعة صفة للنكرة: مررت برجل يحدثُ أَصحابه = برجل محدث أَصحابَه. فمحل جملة (يحدث) الجر صفة لـ (رجل).

وإذا وقعت الجملة بعد معرفة محضة (أي معرفة لفظاً ومعنى) فهي حال، وإن وقعت بعد نكرة محضة (لفظاً ومعنى) فهي صفة؛ أما إذا وقعت بعد معرفة غير محضة (أي معرفة لفظاً لا معنى) كالمحلى بـ (ال) الجنسية جاز جعلها حالاً مراعاة للفظها أو جعلها مراعاة لمعناها مثل جملة (يسبني) في قول الشاعر:

فمضيت ثمت قلت لا يعنيني

ولقد أمر على اللئيم يسبني

فهو لا يقصد لئيماً بعينه بل يخبرنا بشأنه إزاء كل لئيم، فجملة (يسبني) يجوز أن تكون في محل نصب حالاً من (اللئيم) مراعاة للفظه المعرفة، وأن تكون في محل جر صفة له باعتبار معناه النكرة.

كذلك إذا كانت النكرة غير محضة بأن كانت موصوفة مثلاً فتقترب بذلك من المعرفة ويسوغ للجملة بعدها أن تعرب صفة مراعاة للفظها. أو حالاً مراعاة لمعناها مثل: شاهدت فارساً قوياً (يجالد خصمه).

هذا والقاعدة المشهورة (الجمل بعد النكرات صفات وبعد المعارف أحوال) سارية على أشباه الجمل أيضاً. فالظرف أو الجار والمجرور بعد النكرات المحضة يتعلقان بصفات مثل (رأيت رجلاً على فرس) و(خذ سمكةً في الحوض) التقدير: رجلاً كائناً على فرس، وسمكة كائنة في الحوض، وبعد المعارف المحضة تتعلق بأحوال مثل: (رأيت أخاك على فرس) أي (كائناً) على فرس، فالجار والمجرور متعلقان بـ (كائن) حال من (أخاك) وكذلك شاهدت أحمدَ عند الحاكم، الظرف متعلق بـ (كائن) حال والتقدير: شاهدت أحمد (كائناً) عند الحاكم.

6- الواقعة مضافاً إليها: بعد ظروف الزمان أَو أسمائه أو (حيث) أَو كلمة (قول) أَو (قائل) أَو (آية) مثل: هَذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ، (اذكر نصيحة أَبيك إذ سافر)، اجلس حيثُ يجلس أخوك، قولُ (كان أَبي) يغرُّ الجاهل، أَجب قائلَ (كيف أَنت؟)، كنت قريباً منكم بآيةِ رفضتم الدعوة.

7- الواقعة جواباً لشرط جازم: مقترنة بالفاء أَو (إِذا) الفجائية مثل: إِن تحسن فما لك من كاره، إن تحرمه إِذ هو عدوٌ لك.

8- التابعة لجملة ذات محل: بالعطف أَو البدلية أَو التوكيد مثل هَذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ، وَلا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ.

جملة وَلا يُؤْذَنُ محلها الجر لعطفها على جملة لا يَنْطِقُونَ التي هي في محل جر لإضافة (يوم) إليها، كذلك جملة (لا ينطقون) التي هي في محل جر لإضافة (يوم) إليها، كذلك جملة فَيَعْتَذِرُونَ محلها الجر لعطفها بالفاء على جملة وَلا يُؤْذَنُ لَهُمْ، (اعمل عملاً ينفعك ينقذك من ورطتك) فجملة (ينقذك) محلها النصب بدل من جملة (ينفعك) التي هي صفة لـ (عملاً).

والتوكيد مثل: (هذا قول هو ضارٌ لك هو ضارٌ لك) فالجملة الثانية محلها الرفع توكيد للجملة الأُولى (هو ضارٌ لك) التي هي صفة لـ (قولٌ) المرفوعة.

انظر أيضًا
 شبه جملة
 جملة اسمية
 تركيب

المراجع

وصلات خارجية
 أنواع الجمل ومواقعها الإعرابية
 مفهوم الجملة، أنواعها، وأغراضها البيانية
 قواعد اللغة العربية: الجملة المفيدة والجملة غير المفيدة

اللغة العربية
تقارير
كيانات نحوية
مصطلحات لغوية
وحدات معنوية

جملة


Bok böceği veya pislik böceği, kısmen veya tamamen dışkıyla beslenen böceklerin ortak adıdır.

Bu türlerin büyük çoğunluğu, kın kanatlılar (Coleoptera) takımında sınıflanan Scarabaeidae familyasının alt familyalarında Scarabaeinae ve Aphodiinae'nin üyesidir. Özellikle Scarabaeinae alt familyasının tek başına içerdiği 5.000'den fazla türün büyük çoğunluğu tamamen dışkıyla beslenir ve bu yüzden de bu alt familya için zaman zaman "asıl bok böcekleri" terimi de kullanılır. Ancak, kın kanatlıların diğer bir familyası olan Geotrupidae de dışkıyla beslenen ve "toprak kazan bok böcekleri" olarak anılan türler içermektedir.

Özellikleri
Bok böcekleri sert kabuklu böceklerdendir ve birçoğu parlak metalik renklerde ve 5–60 mm büyüklüğündedir. Bu böcek, küre imal edebilen tek böcektir. 30 adet parmağa sahiptir. Ön ayaklarının yardımıyla dışkıdan iri bir küre yapar, bu kürenin içine yumurtalarını aşılar ve küreyi başı hep doğuya dönük olarak, arka ayaklarıyla yuvasına itip gömer. Yirmi dört gün sonra yavruları belirmeye başlayınca, küreyi topraktan çıkarıp suya götürür. Küre suda eridiği zaman da yavrular serbest kalır.

Bok böceği, yönünü Samanyolu galaksisini kullanarak  belirlediği bilinen tek böcek türüdür.

Beslenme
Etçil ve otçul hayvanların gübrelerini yer ve bunları top haline getirerek saklar.

Dağılım
Birçok farklı habitatta yaşarlar, çöl, tarlalar, orman, ve otlaklar buna dahildir. Aşırı derecede soğuk veya kuru havayı sevemezler. Antarktika hariç bütün kıtalarda görülürler.

Başkalaşım görülür.

Ekoloji ve davranış
Bok böceği türlerinin sıklıkla oldukça özgün ekolojik gereksinimleri vardır. Örneğin, Aphoniidae alt familyasının üyeleri olan Dialytes türleri ve Aphotaenius carolinus geyik dışkısını geri dönüştürmek üzere özelleşmiştir. Bir örneğinin Scarabaeinae alt familyasından Canthon pilularius olduğu ve "yuvarlayıcı böcekler" olarak anılan bir grup bok böceği ise dışkı kümesinden ayırdığı bir parça dışkıyı top haline getirip, o küme üzerine gerçekleşebilecek olası bir mücadeleden yuvarlayarak uzaklaştırır. Yine Scarabaeinae alt familyasının üyesi olan Copris fricator, Phanaeus vindex, Onthophagus hecate ve Onthophagus cribricollis türleri ise dışkı topunu dışkı kümesinin altında oluşturur. Kimi bok böcekleri ise omurgalıların yuvalarında yaşar. Çoğunluğunu bok böceklerinin oluşturduğu bu alt familyalarda, beslenmeleri farklı olan türler de bulunur. Örneği (Sarabaeinae) mantarlarla beslenir.

Kültürde

Bok böcekleri (Skarabe) eski Mısır'daki en yaygın sembollerden biridir. Mısır geleneğinde farklı bağlamlarda, üç değişik anlamda kullanılmış olan sembolün simgelediği anlamlar şöyle açıklanır:

 Ra'nın "khepre" şeklini temsil eden kullanımlarında kozmik evrenin meydana getirilişini simgeler. Bu böceğin üreme biçimi, kendi kendini doğuran, daha doğrusu kendi kendinin nedeni olan yaratıcı güç "Phtha"nın evrendeki kozmik nesneleri şekillendirerek oluşturmasını temsil eder. Burada söz konusu olan güç, yoktan var eden değil, "var edilen"i biçimlendiren bir güçtür. Mısır'ın hiyeroglif yazısında "olmak", daha doğrusu "verilen biçimi alarak varlık haline dönüşmek" anlamına gelen "hpr" ya da "kheper" fiili ayakları açık bir skarabe ile yazılır. İlah Khepra'nın adı da bu fiilden türemiştir.
 Güneş ile birlikte kullanımlarında, Güneş Sistemi'nin kendisine yaşam veren, kendisini yöneten Sirius Sistemi ile ilişkisini simgeler. Böceğin yumurtalarını koyduğu ve itme gücüyle yuvarladığı küre, kozmozda bir güçle yuvarlanıp giden bir ateş küresi olan ve tohumlarını Sirius'ten alan Güneş'i simgeler. Sembolün bu anlamdaki kullanımında, sembole genellikle Güneş'i simgeleyen bir diskin eşlik ettiği görülür.
 Ölüm ve ölüm-ötesi konularıyla ilgili olarak kullanımında ise reenkarnasyonu simgelemek üzere kullanılırdı. Bununla birlikte skarabenin eski Mısır'da aynı zamanda bir tür muska olarak da kullanıldığı bilinmektedir.

Antik Mısır'ın tılsımsal böceği
Antik Mısır'ın bu kutsal böceği, günümüz dünyasının bile en geçerli tılsımlarından biridir. Eski Mısırlılar onun yaratılış, erkekliğin tartışılmaz gücü, üreme, bilgelik, reankarnasyon, ölümsüzlük ve yenilenmeyle özdeşleştirmişlerdir. Gübre böceği tılsımı hemen hemen dört bin yıllık bir faal yaşam süresi gösteren ve dünyadaki tılsımların içinde en uzun bir geçmişe sahip olanıdır. Bugün bok böceği simgeli yüzük, küpe ve broşlar uğur olarak hala kullanılmaktadır.

Resimler

Kaynakça

Atıflar

Diğer
Dictionnaire des symboles, Jean Chevalier, s.850 .
 Semboller Ansiklopedisi,SALT,Alparslan.Ruh ve Madde Yayınları, sayfa 299,
 Meta Ansiklopedi, Ruh ve Madde Yayınları,2010,SALT, Alparslan ve ÇOBANLI, Cem.
 Dharma Ansiklopedi,Dharma Yayınları, SALT, Alparslan ve ÇOBANLI, Cem. sayfa 396.

Dış bağlantılar

 Scarabaeinae
 Gübre böceklerinin yaşam döngüleri, İngilizce.
 Australia Museum, Gübre böcekleri

Mısırlı arkeolojik eserler
Scarabaeidae
Semboller
Ezoterizm

Bok böceği


Belmonte (asturisch Balmonte) ist eine Parroquia und ein Ort in der Gemeinde Belmonte de Miranda der Autonomen Region Asturien im Norden Spaniens.Belmonte ist auch Verwaltungssitz der gleichnamigen Gemeinde. Die 628 Einwohner (2011) leben in 23 Dörfern auf einer Fläche von 32,52 km². Der Río Pigueña durchquert die Parroquia.

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche San Bartolomé in Belmonte
 El Machuco, eine rekonstruierte römische Schmiede

Dörfer und Weiler der Parroquia

Weblinks
 Infoseite im Tourismusportal vivirasturias (englischer und spanischer Text)
 Karte von Asturien (PDF; 12,52 MB)

Ort in Asturien
Belmonte de Miranda

Belmonte (Miranda)


La Escuela Preparatoria de Lake Travis (Lake Travis High School) está situado aproximadamente 20 millas al oeste de Austin, Texas y ha sido clasificada por Newsweek como una de las mejores preparatorias en los Estados Unidos. La preparatoria está acreditada por la Agencia de educación de Texas y calificó como una secundaria ejemplar. LTHS atiende a los estudiantes en los grados nueve al doce que viven en el condado de Travis en el suroeste y es parte del Distrito Escolar Independiente de Lake Travis (LTISD). LTHS y LTISD se establecieron en 1981 tras la separación del distrito escolar de Dripping Springs Independiente. La escuela secundaria actual fue construida en 1988. A Causa de mayor crecimiento en el área metropolitana de Austin, la escuela secundaria ha sufrido varios proyectos de expansión. Debido al aumento de la población estudiantil, LTHS fue reclasificado en 2012 como miembro de la Conferencia de 5A UIL . La 5A es la clasificación más grande para las escuelas secundarias de Texas con la inscripción generalmente en o por encima de 2000 estudiantes.

Lago Travis HS características distinguidos programas en atletismo y las Artes. La banda de Cavalier ha ganado numerosos premios y continúa teniendo éxito. El equipo de fútbol Cavalier ha ganado cinco campeonatos consecutivos de Estado; desde 2007-2011. El primer equipo de fútbol Texas en lograr esta hazaña. En 2010, el equipo de golf de varsity de chicos también fueron ganadores del Campeonato del Estado de 4A UIL. Ese mismo año, el equipo de voleibol de Lady Cav se convirtió en el primer equipo de chicas LTHS para ganar el campeonato estatal. En 2011, los Lady Cavs fueron clasificados como el equipo de voleibol de la escuela secundaria número uno en la nación. Terminaron con un récord de 50-0 y un segundo título consecutivo Estado. El equipo de animadoras también ha ganado honores nacionales. En 2008 ganaron el Campeonato Nacional de la Asociación Nacional de porristas (NCA). La orquesta, coro, discurso y debate y programas de Artes de teatro han ganado también eventos Universidad intercolegiado Liga con licencia.

Referencias

Enlaces externos

 Escuela Preparatoria de Lake Travis (en inglés)

Lake Travis
Condado de Travis
Instituciones educativas establecidas en 1981

Escuela Preparatoria de Lake Travis


La gare de Dar El Beïda est une gare ferroviaire algérienne située sur le territoire de la commune de Dar El Beïda, dans la wilaya d'Alger.

Situation ferroviaire

La gare est située au point kilométrique  sur la ligne d'Alger à Skikda, où elle est précédée de la gare de Bab Ezzouar et suivie de celle de Rouïba.

Histoire

Service des voyageurs

Accueil

Desserte
La gare est desservie par  :
 les trains régionaux des liaisons Alger - Béjaïa et Alger - Bouira ;
 les trains du réseau ferré de la banlieue d'Alger des liaisons Alger - Thénia et Alger - Oued Aïssi.

Intermodalité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne d'Alger à Skikda
 Liste de gares en Algérie
 Réseau ferré de la banlieue d'Alger

Liens externes
 .

Gare dans la wilaya d'Alger
Gare du réseau ferré de la banlieue d'Alger
Gare-Dar El Beïda

Gare de Dar El Beïda