Zazalar, Hint-Avrupa dil ailesine bağlı bir dil olan Zazaca konuşup Türkiye'nin çoğunlukla Doğu Anadolu Bölgesi'nde; Bingöl, Elazığ, Erzincan ve Tunceli, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde ise; Diyarbakır, Dicle, Gerger ve Siverek, Hilvan, Çermik yörelerinde yaşayan  İranî bir halktır.  Zazalar yaklaşık 2-3 milyon nüfusa sahiptir. 12 Eylül Darbesi'nin ardından Zazalar dahil birçok entelektüel azınlık, Türkiye'den Avrupa, Avustralya ve ABD'ye göç etti. Zaza diasporasının en büyük kısmı Avrupa'da, ağırlıklı olarak Almanya'da bulunmaktadır.

Dini açıdan günümüzde Müslümanlığı benimseyen Zazalar Sünni ve Alevi olmak üzere iki kesime ayrılmışlardır. Zazalar; İran halkları ve İranî diller ile kültür ve dil bakımından çeşitli benzerlikleri barındırırlar.

Dil

Zazaların dili Zazaca olmakla birlikte Zazaca dil bilimsel olarak Talişçe, ölü bir dil olan Eski Azerice ve Hazar Denizi kıyılarında konuşulan  Sengserce, Simnanca, Tatça ve Gilekçe gibi dillerle yakınlık arz etmektedir. Bunun yanı sıra Zazalar arasında çift dillilik veya çok dillilik göze çarpmaktadır. Yaşadıkları veya göç ettikleri coğrafyanın siyasi ve demografik koşullarına göre Türkçe, Kürtçe ve Arapça gibi diller de konuşulur. Zazaca, dil bilimi bakımından Hint-Avrupa dil ailesine mensup İran dillerinin Kuzeybatı İran koluna bağlı bir dildir. Zaza dilinin, tarihsel gelişimi incelendiğinde Zazaca'nın kadim İrani dillerin birçok arkaik özelliğini koruyan bir dil olduğu ifade edilmektedir. Zazaca, eril dişil ayrımını da çok güçlü bir şekilde muhafaza eden bir dildir. Zazaca'da Farsça ve İngilizce gibi dillerde de olan "perfect tense" yani tamamlanmış zaman olarak da tanımlayabileceğimiz zaman da bulunmaktadır. Bunun dışında, Zazaca dil yapısı bakımından Sasani İmparatorluğu'nun yazı dili olan Orta Farsça ile büyük oranda benzerlik göstermektedir.

Din

Zazaların dini ağırlıklı olarak İslâm'dır. Mezhep yoğunluğu ise Sünnilik ve Alevilik'tir. Sünni kesim içerisinde kalan Zazaların bir kısmı Hanefi bir kısmı da Şafii'dir. Dersim aşiretlerinden oluşan Alevi Zazalar, Koçgiri (Zara, Kangal, Ulaş, Divriği)'den Varto-Hınıs, kısmen Bingöl yöresinde, ayrıca Kayseri'nin Sarız ilçesinde mesken iken, Sünni kesim içerisinde kalan Zazalar da Elazığ, Bingöl, Diyarbakır, Siverek, Adıyaman, Aksaray, Mutki, Sason bölgelerinde yaşamaktadırlar. Özellikle Alevi-Sünni ve de Şafii-Hanefi farklılığı Zazalarda önemli şive ve kültür farklılığını da beraberinde getirmiştir.

Folklor ve kültür
Zazalar diğer İrani halklarla dil ve kültür bağlamında birçok ortak özellik paylaşırlar. Söz konusu bu İrani halkların dilleri aynı kökten gelmektedir ve birçok ortak sözcük barındırmaktadırlar. Sözcüklerin kökleri büyük oranda aynıdır; renklerin, sayıların, bitkilerin adlandırılmasında benzer ortak sözcükler kullanılmaktadır. Kılık-kıyafet, halk masalları, gelenek-görenekler, dini inançlar, bayramlar pek çok noktada ortak özellikler taşımaktadırlar. Zazalar geçmişte bütün İrani halklarda olduğu gibi irili ufaklı çok sayıda aşiretlere bölünmüştür fakat günümüzde aşiret yapısı ve kuralları hemen hemen yok olmuştur. Zazalar tarihsel olarak kırsal ve feodal bir hayat sürmüşler, tarım ve hayvancılıkla uğraşmıştır. Bu noktada Zazaların yaşadıkları Anadolu Yarımadası'nın doğusu tarih boyunca farklı birçok halkın yaşadığı ve farklı devletlerin hüküm sürdüğü bir coğrafya olmuştur. Bu durum ve yaşadıkları coğrafyanın kültürel kesişimselliği nedeniyle Zazalar Anadolu'nun doğu ve güneyinde yaşayan diğer komşu halklar olan Türkler, Türkmenler, Ermeniler, Araplar ve Kürtler gibi farklı halklarla tarihsel olarak sürekli kültürel etkileşim içinde olmuşlardır. Nitekim söz konusu kültürel etkileşim ortaya çıkardığı kültürel yakınlığın yanı sıra Zaza dilinin komşu diller ile birçok sözcük alışverişinde bulunmasına neden olmuştur.

Elâzığ, Tunceli taraflarında bazı köylerde kadınlar şalvar, başlarında leçeg veya puşi, bellerine şal veya kuşak giyerler. Erkekler de takım şalvar, başlarına köşeli şapka, puşi veya desmal giyer ve bellerine de kuşak bağlarlar. Bingöl bölgesinde ise erkekler külah genelde dini inanç amaçlı olarak kullanılmakta, kadınlar ise çarşaf ve şalvar gitmektedir.

 Başlıca halk dansları; Qeraçor, Devzer, Çepki, Fadiki, Wışke, Kılaçep ve Bingöl geneli kartal oyunu gibi düğün oyunlarıdır.
 Başlıca yemekler; Babıko, bıcık, zervet, keşka, helisa, malez, patila, pêsare, şir, bıcıka qatqatın, çhebelek, dogma, serun, totur aw, mawsta, çırvila gibi genelde hamur ürünü yemeklerdir.

Zazalar arasında kutlanan başlıca bayramlar ve önemli günler şunlardır:
 Roşanê Remezani: Ramazan Bayramı, hem Alevi hem de Sünni Zazalar tarafından kutlanmaktadır.
 Roşanê Qurbani: Kurban Bayramı, hem Alevi hem de Sünni Zazalar tarafından kutlanmaktadır.
 Kormışkan bayramı (Çermik ve Siverek Yöresi, Mart ayında Nevruz'a denk gelir. Bahar bayramı olarak son zamanlarda hem Alevi hem de Sünni Zazalar tarafından kutlanmaktadır.)
 Hawtemal bayramı (Tunceli Yöresi, Mart ayında, bir tür bahar bayramı). Alevi Zazalar tarafından kutlanır.
 Hawtemalo Pil (Büyük Hawtemal)
 Hawtemalo Qıc (Küçük Hawtemal)
 Qereçarseme: Bir bahar bayramı, yine Mart ayında Alevi Zazalar tarafından kutlanır.
 Newê Marti: Mart dokuzu, Nevruz, 22 Mart'a denk gelir, normal Nevruz'dan bir gün sonradır. Alevi Zazalar tarafından kutlanır.
 Gağand: Yeni yıl bayramı, daha çok Tunceli-Koçgiri-Varto yılbaşı olarak 13 Ocak'a yakın tarihlerde kutlanır. Bu bayramda Rumi takvim esas alınır. Tunceli'de Alevi Zazalar tarafından kutlanır.
 Rocê Xızıri: Hızır orucu, Alevi Zazalar tarafından her yıl Şubat ayının ikinci haftasında 3 gün oruç tutulur.
 Rocê İmamu: Muharrem orucu, Alevi Zazalar, Kürtler ve Türkmenler tarafından da tutulur. Alevilik'te çok önemli bir yeri vardır.

Köken bilim
Zaza adının geçtiği bir kaynak, 1329/1330 tarihli Kureyş Şeceresi, yazılı bir deri dokümandır. Sıralanmış birkaç Zaza aşiret adının geçtiği belgede, Zaza aşiretine mensup olarak kaydedilmiş bir imza geçer. (Tālib Mullā Benī min, qebile Zāzā طالب ملا بنی من قبلة زازا 'Zaza kabilesinden talip Mollā Beni')  Yine milattan önce 2. yüzyılda Yakın Doğu'da yaşayan bir mimarın soyadının 'Zazai' olduğu bazı kaynaklarda kaydedilmiştir. Gezgin Marko Polo'nun yol haritasında Musul-Erzincan-Erzurum dar üçgeni içinde kalan bölgeye Zorzanie/Zarzania dendiği; ancak bu bölge sınırının Hazar Denizi'ne kadar dayandığı vurgulanmaktadır ve Zaza ismi ile bölge ilişkilindirilmektedir. Sümer tapınak ve tanrıçalarından birinin ortak isminin "Ninni-Zaza veya İnnana-Zaza" olduğu kaydediliyor. Eski yer isimleri arasında da 'Zaza' adına rastlandığına işaret edilerek, Zaza-Buha'nın (MÖ.880), Elâzığ'ın Maden yöresinde Mihrap ve Kervançemen dağları eteklerinde bir yer olduğu tarif ediliyor.  Bazı araştırmacılar ise Zaza sözcüğünün Sasa veya Sasan (Sasani) sözcüğünden geldiğini öne sürmektedir.

Tarihçe
Zazalar ile ilişkilendirilen, Part İmparatorluğu; Sasanilerden önce İran'ı yöneten Kuzey Doğu İran orjinli bir halk olup, Windfuhr onların dillerinin Zazacaya çok yakın olduğunu belirtmektedir. İranlı tarihçi Kaveh Farrokh'da Zazalarla Partların güçlü bağı olduğuna işaret etmektedir.  Alman dil bilimci Jost Gippert Zazaca ile Orta İrani dil olan Partça arasında çok yakın ilişki olduğunu belirtmektedir. Bazı araştırmacılara göre Zaza sözcüğü Sasa veya Sasan kelimelerinden gelmektedir. 'Zaza' ismi ve Zaza dilinin, Sasaniler'in diline yakın olduğu, Zazalar ve Zazaca'nın Sasani ya da Zazani imparatorluğunun ardılı olarak kabul edildiği de belirtilmektedir. Sasani İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra Sasaniler'in birçok savaş yaptığı düşmanı Bizanslılar'ın Kayzeri, ele geçirdiği sınırlar ile Sasani nüfusunuda içinde barından bölgeyi 1071'e tarihine dek 400 yıl elinde tuttu. Bölgede barınan nüfus, bu süre içinde 'Rumlaşmamış' ve kendini, eski devletinin ismiyle  Sasani kalıntısı olarak Sasa ya da Zaza şeklinde adlandırmaya devam etti. Onlar, kendilerini bu isim ile tarif etmedi, onlara bu tarifi Bizans Kayzeri yakıştırmıştı. Belli ki Kayzer, bölgedeki ekalliyeti 'Zaza' diyerek küçümsemeye çalışmıştır. Bizans tarafından küçümsenen ve ana coğrafyalarıyla ilişkisi kopan, tekrar irtibat kurma şansı da kalmayan Sasaniler sıkıştıkları derin vadilerde unutuldu,fakat onlar başlangıçtaki bağlılıklarını ise unutmadı. Aradan geçen zaman içerisinde, bölge insanları, kültürel kodları yıpranmış ve başka biçimlere evrilirken ellerinde kalan son şeye sarıldılar isimlerine: "Sasani ya da Sasa veya Zaza"

Rus doğubilimci, Minorsky ve W. B. Lockwood, David. N. Mackenzie, Karl Hadank, Artur Christensen gibi birçok dil bilimci de Zazaların kullandığı 'Dımıli' sözcüğünün Dailemi/Dailomi'den geldiğini ve Deylemli demek olduğunu ve Zazalar'ın Hazar Denizi'nin güney kıyılarındaki Deylem'den göçenlerin devamı olduğunu, atalarının dilini günümüze kadar koruyabildiğini söylemişlerdir. "Behustin Kitabeleri"nde Deylemlilerin konuştukları dil için 'Zuzu' denilmiştir. "Zuzu" yani bugünün anlamıyla 'Zaza'.

Yer isimleri
Zazaistan, Doğu Anadolu ile Güneydoğu Anadolu bölgelerinin bir kısmını oluşturan ve Zaza halkının yaşadığı coğrafi bölgedir. Dr. Zülfü Selcan'ın  "Zaza Dilinin Tarihi Gelişimi" adlı makalesi. Bu makalenin ve kitabın 114-115. sayfalarında bir Zazaistan haritası yer alır. Zazaistan, Erzincan, Elâzığ, Tunceli'nin tamamını, Şanlıurfa, Malatya, Sivas, Bitlis, Bingöl, Erzurum, Diyarbakır, Muş'un bir kısmını kapsar.

Zazaistan adını ilk defa ortaya atan isim Ebubekir Pamukçu olmuştur. Pamukçu'ya göre, Zazalar hem Türkler hem de Kürtler tarafından reddedilen bir halktır ve Kürdistan yerine Zazaistan teriminin kullanılması gerekmektedir.

1991 yılında İsveç'te Ebubekir Pamukçu tarafından yayımlanan Raya Zazaistani (Zazaistan Yolu) Dergisi ilk kez 'Zazaistan' teriminin kullanılmış olduğu dergidir.

Bazı yazar ve araştırmacılar, "Zaza" adının tarihi Zawzan bölgesi  ile ilgili olabileceğini belirtmektedir. Kimi kaynaklarda bu isim "Zevezan", "Zuzaniye", "Zevazaniye" veya "Zavzan" biçiminde de yazılmaktadır. İbn al-Athir ve İbnü'l-Esir (1160-1234)'e göre ise 'Zawzan', "Musul'dan, Ahlat yakınlarına kadar uzanıyor, Azerbaycan tarafından da Selmas'a kavuşuyordu." 10. yy. da Van Gölünün, güney kısmına tekabül eden coğrafyaya bir dönem "Zawzan" denmiştir. Dil bilimci David Neil MacKenzie, de Zazalar'ın İran Hazar'ından gelip, Kürtlerin yerleşik olduğu bölgenin batısına, yani şimdi yerleşik oldukları bölgeye risksiz geçmiş olması olasılığının zayıf olduğuna işaret ederek, başka bir varsayımı ele almak gerektiğini vurgulamaktadır. Onun varsayımı, Zazaların bugün Kürdistan'ın kalbi olarak kabul edilen yerde, yani Van Gölü'nün güney ve batısındaki topraklarda yaşadıkları ve kendilerinin ilerleyen Kürtlerce batıya gitmeye zorlandıkları varsayımıdır. Bu coğrafi adlara MS 10. ve 13. yüzyıl arasında El Mesudi, İbn Miskawaihi, Yakut ve başkalarında da rastlarız. 13. yüzyılda henüz kullanılan bir addı. Zaza kökü korunursa bu ad Zazavan olarak düşünülmelidir. 13. yüzyıl coğrafyacılarından Yakut, 1225'de yazdığı "Mu'jam-ul-Buldan (ii, 957)" adlı eserinde Zawazan'ı "Ermenistan dağları, Khilat (Ahlat, SC), Azerbaycan, Diyarbekir ve Musul arasında yer alan geniş bir eyalet olarak tarif eder."

Behustin yazıtlarında Zazana adında geçen bölge için Bingöl Üniversitesi'nde 2011 yılında yapılan Uluslararası Zaza Tarihi ve Kültürü Sempozyumun'da Zazana Hakkında: "Taş yazıtının 20. Şiiri'nin hemen başında 'Zazana' diye bir yerin adı geçmektedir. Bu eski farsça yazıtta, Zazana yukarı Fırat Havzası bölgesi olarak tanımlamak için kullanmaktadır. Bu bölge günümüzde Zaza Halkı'nın yaşadığı yerleşke alanlarıdır." denilmiştir.

Konuyla ilgili yayınlar

 I. Uluslararası Zaza Dili Sempozyumu (2011)
 II. Uluslararası Zaza Tarihi ve Kültürü Sempozyumu (2012)
 38 ra Jü Pelge, Dr. H. Çağlayan, Tij Yayınları
 Arslan, İlyas. 2016. Verbfunktionalität und Ergativität in der Zaza-Sprache . Dissertation, Universität Düsseldorf.
 Belge ve Tanıklarıyla Dersim Direnişleri, M. Kalman, Nujen Yayınlar
 Blau, Gurani et Zaza in R. Schmitt, ed., Compendium Linguarum Iranicarum, Wiesbaden, 1989, , pp. 336–40 (About Daylamite origin of Zaza-Guranis)
 Dersim, Jandarma Umum Komutanlığı'nın Raporu, Kaynak Yayınları
 Dersim Tarihi, Ali Kaya, Can Yayınları
 Dersim'de etnik kimlik Gülsün Fırat, "Herkesin bildiği sır: Dersim" adlı kitapta, İletişim Yay., 2010
 Dersim Yazıları, Sait Çiya, Tij Yayınları
 Dersim Zaza Ayaklanmasının Tarihsel Kökenleri, Ebubekir Pamukçu, Yön Yayıncılık
 Dersim-Zaza Tarihi, Seyfi Cengiz
 Die Rolle des Bildungswesens beim Demokratisierungsprozeß in der Türkei unter besonderer Berücksichtigung der Dimili (Kirmanc-, Zaza-) Ethnizität, Kahraman Gündüzkanat. LIT-Verlag, Münster, 1997
 Die Schwäche der Türkischen Arbeiterbewegung im Kontext der nationalen Bewegung (1908-1945), Hüseyin Çağlayan, Frankfurt, 1995

 Die Rolle des Bildungswesens beim Demokratisierungsprozeß in der Türkei unter besonderer Berücksichtigung der Dimili (Kirmanc-, Zaza-) Ethnizität, Kahraman Gündüzkanat. LIT-Verlag, Münster, 1997
 Faruk İremet, "Zonê Ma Zazaki" (Dilimiz Zazaca), (Our language Zaza), Stockholm 1996, ''İremet Yayınları''
 İranice Ansiklopedisi Zaza (Dımli)
 Kırd, Kırmanc, Dımıli veya Zaza Kürtleri , Malmîsanij, Deng Yayınları, Îstanbul 1996
 Kulê 38i, Munzur Çem, Peri Yayınları
 Kürt Aşiretleri Üzerine Sosoyolojik Tetkikler, Ziya Gökalp, Sosyal Yayınlar, Îstanbul 1992
 Kürtlük, Türklük, Alevilik, Etnik ve Dinsel Kimlik Mücadeleleri, Prof. Dr. Martin von Bruinessen,, İstanbul 1999.
 Türk Toplumunda Zazalar ve Kürtler, Prof. Orhan Türkdoğan, Timaş Yayınları
 Türkiye'de Etnik Topluluklar, Peter Alford Andrews, tümzamanlar yay.
 Türkiye'nin Etnik Yapısı, Ali Tayyar Önder, Fark Yayınları
 Zazalar ve Kızılbaşlar, Nazmi Sevgen, Kalan Yayınları
 Zaza Kürtler, Mehmed S. Kaya, Çevirenler: K.Ataş, M.S.Akgönül, Rupel Basım Yayın, İstanbul 2014
 Zazalar Üzerine Sosyolojik Tetkikler, H. Reşit Tankut, Kalan Yayınları
 Zazalar: Tarih, Kültür ve Kimlik, Ercan Çağlayan, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2016.
 Zazalar: Tarihi, Kültürel ve Sosyal Yapı, Serdar Karabulut, İzmit: Altınkalem Yayınları 2013

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Bingöl Üniversitesi Zaza Dili ve Edebiyatı Bölümü
 Zazader.org  - Zaza Dil ve Kültür Derneği
  Zazaki.de  - Zazalar ve Zaza Dili üzerine kültür, tarih ve edebi bilgi sitesi
 Zazaki.net  - Zazaca ve Zazalar ile ilgili kültürel, tarihi ve edebi bilgi sitesi
  Iremet Publishing - Zazalar ve Zaza Dili üzerine kültür, tarih ve edebi bilgi sitesi
 ZazaPress  - Zaza Dili ve kültür dergisi
 Enstitüyê Zazaki - Frankfurt Zaza Dil Enstitüsü resmi site

İran halkları

Zazalar


Operadaki Hayalet, İngiliz besteci Andrew Lloyd Webber'in dünya çapında en popüler müzikal eserlerinden biri olan The Phantom of the Opera (Operadaki Hayalet), ilk defa sahneye konuluşundan 20 yıl sonra yeniden beyaz perdeye uyarlandı.

Mayıs 2005 itibarı ile film ABD'de 51.268.815 $, uluslararası olarak 103.380.072 $ hasılat ile toplam kazancı 154.648.887 $'a ulaşmıştır. Film ABD'de gösterime girdiği ilk hafta 4.001.890 $ gelir elde etmiştir.

Gaston Leroux'un aynı adlı romanından sahneye uyarlanan Operadaki Hayalet, beyazperdeye de müzikalin yapımcısı ve bestecisi Andrew Lloyd Webber tarafından uyarlandı. Film müziklerinin çoğu, eserin müzikal versiyonun soundtrackinden (Operadaki Hayalet (müzikal, 1986) – Andrew Lloyd Webber) alınarak, film oyuncuları tarafından yeniden uyarlandı. Ayrıca film (Webber'in sadece bu film için bestelediği Learn to Be Lonely adlı parça – "En İyi Özgün Şarkı" da dâhil olmak üzere), 77. Oscar Ödüllerine 3 dalda aday gösterildi.

Hikâye
Onun sesi, masum dansçı kız Christine Daaé'yi (Emmy Rossum) öksüz kaldığı günden beri evi bildiği opera binasının gölgelerinin arasından çağırmakta ve Christine'in olağanüstü müzikal yeteneğini eğitmekteydi. Bu gizemli Müzik Meleği'nin, opera binasının mahzeninde yaşayan yüzü çirkin ama müzikal dehası da bir o kadar tartışılmaz olan ve tiyatro binasında çalışanları korkutmasıyla tanınan Operadaki Hayalet/Phantom (Gerard Butler) olduğu gerçeğini ise sadece genç balerinlerin eğitmeni Madame Giry (Miranda Richardson) biliyordu.

Tiyatronun kaprisli baş sopranosu La Carlotta' (Minnie Driver), tam da yeni oyunun giysi provaları esnasında Hayalet olduğu iddia edilen birileri tarafından performansının sabote edilmesine sinirlenip yapımdan çekilir. Tiyatronun yeni yöneticileri Mösyö André (Simon Callow) ve Mösyö Firmin'in (Ciarán Hinds) de, gizemli bir öğretmenden müzik dersleri aldığı söylenen dansçı Christine Daaé'yi, Carlotta Guidicelli'nin yerine sahneye çıkarmaktan başka çaresi kalmaz.

Christine'in açılış gecesindeki büyüleyici performansı hem seyircileri, hem de kendisini bu yeni öğrencisini operanın yıldızı yapmaya adayan Hayalet'i etkiler. Ama Hayalet, genç sopranodan etkilenen tek erkek değildir, dolayısıyla Christine kendisini birden tiyatronun varlıklı sahibi – ve çocukluk aşkı – Vicompte Raoul de Chagny (Patrick Wilson) ile flört ederken bulur.

Karizmatik hocası Hayalet'ten etkilenmesine rağmen, Christine ister istemez yakışıklı aşığı Raoul'un çekimine kapılır ve kendini bir aşk üçgeninin ortasında bulur. Bir tarafta sesi ruhunu okşayan, romantik, onun sesini eğiten ve basit bir dansçıyken prima donna olmasını sağlayan Hayalet, bir tarafta yakışıklı, genç, zengin ve çocukluk aşkı Raoul… Fakat bu durum Hayalet'in hiç de hoşuna gitmez; tutkuların, şiddetli kıskançlıkların ve tutkulu aşkın kreşendosunu sahneye taşıyarak ezeli âşıkların geri dönüşü olmayan noktayı geçtiğinin habercisi olur.

Oyuncular
 Gerard Butler - The Phantom
 Emmy Rossum - Christine Daaé
 Patrick Wilson - Raoul, Vicomte de Chagny
 Miranda Richardson - Madame Giry
 Minnie Driver - Carlotta Guidicelli
 Simon Callow - Mösyö André
 Ciarán Hinds - Mösyö Firmin
 Victor McGuire - Ubaldo Piangi
 Jennifer Ellison - Meg Giry

Kazanılan ve aday gösterilen ödüller

Kazanılanlar
Bilimkurgu Akademisi, Fantastik Filmler(Academy of Science Fiction, Fantasy Films)
 En Başarılı Genç Aktris - Emmy Rossum

Film Yayınlama Değerlendirme Derneği Ödülleri (Broadcast Film Critics Association Awards)
 En İyi Genç Aktris - Emmy Rossum

Ulusal İnceleme Kurulu (National Board of Review)
 En Etkileyici Kadın Oyuncu - Emmy Rossum

Genç Oyuncu Ödülleri (Young Artist Awards)
 Film Uyarlamasında En İyi Performans - Genç Başaktris - Emmy Rossum

Aday gösterilenler

77. Oscar Ödülleri ya da 2005 Oscar Ödülleri
 En İyi Sanat Yönetmeni - Anthony Pratt
 En İyi Sinematografi - John Mathieson
 En İyi Özgün Şarkı - Learn to Be Lonely

Bilimkurgu Akademisi, Fantastik Filmler (Academy of Science Fiction, Fantasy Films)
 En İyi Aksiyon/Macera/Sürükleyici Film
 En İyi Kostüm - Alexandra Byrne

Sanat Yönetmenleri Birliği (Art Directors Guild)
 Film Uyarlaması - Dönem Filmi ya da Fantastik Film - Anthony Pratt

Kostüm Tasarımcıları Birliği Ödülleri (Costume Designers Guild Awards)
 En Etkileyici Kostüm Tasarımı - Dönem Filmi ya da Fantastik Film - Alexandra Byrne

Altın Küre
 En Başarılı Film -Müzikal ya da Komedi
 En Başarılı Kadın Oyuncu -Müzikal ya da Komedi - Emmy Rossum
 En İyi Özgün Şarkı -Sinema Filmi - Learn to Be Lonely

Çevrimiçi Sinema Eleştirmenleri Topluluğu
 En Etkileyici Performans - Emmy Rossum

Genç Oyuncu Ödülleri (Young Artist Awards)
 En İyi Aile Filmi - Müzikal ya da Komedi

Ayrıca bakınız
 The Phantom of the Opera
 The Phantom of the Opera (müzikal 1986)
 The Phantom of the Opera (soundtrack)
 Operadaki Hayalet (roman)

Dış bağlantılar
 The Phantom of the Opera filmin resmi web sitesi
 The Phantom of the Opera gösterinin resmi web siesi
 Andrew Lloyd Webber's Really Useful Group web sitesi

Notlar ve kaynaklar

<div class="references-small">

Film, 2004
Warner Bros. filmleri
Tiyatro oyunlarından uyarlanan Amerika Birleşik Devletleri filmleri
Joel Schumacher'ın yönettiği filmler
Hayalet filmleri
Operadaki Hayalet filmleri
Birleşik Krallık romantik dram filmleri
Birleşik Krallık müzikal drama filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romantik tarihî filmleri
2000'lerde İngilizce filmler
2005 çıkışlı dramatik filmler
Doğrusal olmayan anlatı içeren Birleşik Krallık filmleri
Korku romanlarından uyarlanan filmler

Operadaki Hayalet (film, 2004)


Hoàng Văn Thái (* 1. Mai 1915 in Provinz Thai Binh; † 2. Juli 1986 in Hoang Van Xiêm) war ein vietnamesischer Kommunist, General und Politiker. Während der Tet-Offensive war er der ranghöchste Offizier Nordvietnams in Südvietnam.

Leben
Hoang Van Thai trat 1938 der Kommunistischen Partei Indochinas bei. Von den Kolonialbehörden verfolgt flüchtete er 1941 in die Republik China. Dort wurde er an einer Militärakademie in Guilin ausgebildet. 1944 kehrte er nach Indochina zurück wo er für Propaganda und nachrichtendienstliche Zwecke der sich formierenden Viet Minh eingesetzt war. Im Dezember 1945 wurde er Generalstabschef der Viet-Minh-Streitkräfte. 1948 wurde er zum Generalmajor befördert. Kurz vor Beginn der Schlacht um Điện Biên Phủ wurde Hoang Van Thai als Generalstabschef abberufen. Sein Nachfolger wurde Van Tien Dung.

Im Januar 1948 wurde er zu einem der ersten Generäle von Vietnam befördert. Am 31. August 1959 wurde er in den Rang eines Generalleutnants befördert. Im Jahr 1966 wurde er als Kommandant und Politkommissar zur Militärregion V zugeordnet.
Von 1967 bis 1973, in der er dem Süden zugeordnet wurde, war er Kommandeur der Südvietnamesischen Befreiungsarmee und der stellvertretende COSVN.
In der Schlacht von Loc Ninh war er Kommandierender Offizier (27. Oktober 1967 – 10. Dezember 1967), ebenfalls während der Tet-Offensive im Januar 1968.
Im April 1974 wurde er in den Rang eines Generalobersts befördert. Er wurde Stellvertretender Verteidigungsminister, Erster Stellvertreter des Chefs des Generalstabes und zum ständigen Mitglied des Zentralen Militärausschusses ernannt.
Im Januar 1980 wurde er zum General befördert.
Er war Mitglied des Zentralkomitees der Kommunistischen Partei Vietnams und Delegierter des VII. Parteitages. Am 2. Juli 1986 starb er plötzlich nach einem Herzinfarkt im Armeekrankenhaus 108.

Preise und Auszeichnungen

 Orden goldenen Stern (der renommierteste Orden Vietnams, posthum im Jahr 2007 verliehen),
 Orden der Ho-Chi-Minh-Stadt, 2. Klasse
 Orden des Widerstands, 1. Klasse
 Orden des Sieges
Nach ihm wurde eine Straße in der Stadt Hanoi (Thanh Xuan District) und in der Ho-Chi-Minh-Stadt (Distrikt Nr. 7) benannt.

Einzelnachweise

Militärperson (Vietnam)
Person im Indochinakrieg
Person im Vietnamkrieg
Vietnamese
Geboren 1915
Gestorben 1986
Mann

Hoàng Văn Thái


Der Apostolische Nuntius in Portugal ist der ständige Vertreter des Heiligen Stuhles (also des Papstes als Völkerrechtssubjekt) bei der Regierung des Staates Portugal.

 Kardinalinfant Afonso
 Kardinalkönig Heinrich I.

 1673–1685: Marcello Durazzo (1633–1710)
 1690–1692: Sebastiano Antonio Tanara (1650–1724)
 1692: Giorgio Cornaro (1658–1722)
 1698–1706: Michelangelo dei Conti (1655–1724)
 1709–1720: Vincenzo Bichi (1668–1750)
 1720–1730: Giuseppe Firrao (1670–1744)
 1739–1743: Giacomo Oddi (1679–1770)
 1744–1754: Luca Melchiore Tempi (1688–1762)
 1754–1759: Filippo Acciajuoli (1700–1766)
 1770: Innocenzo Conti (1731–1785)
 1782–1785: Vincenzo Ranuzzi (1726–1800)
 1785–1794: Carlo Bellisomi (1736–1808)
 1794–1808: Bartolomeo Pacca (1756–1844)
 1801–1817: Lorenzo Caleppi (1741–1817)
 1823–1834: Giacomo Filippo Fransoni (1775–1856) (Nuntius für Portugal und Brasilien)
 1827–1832: Alessandro Giustiniani (1778–1843)
 1832–1838: Filippo de Angelis (1792–1877)
 1844–1858: Camillo Di Pietro (1806–1884)
 1856–1868: Innocenzo Ferrieri (1810–1887)
 1868–1876: Luigi Oreglia di Santo Stefano (1828–1913)
 1874–1879: Domenico Sanguigni (1809–1882)
 1879–1883: Gaetano Aloisi Masella (1826–1902)
 1883–1891: Vincenzo Vannutelli (1836–1930)
 1891–1896: Domenico Maria Jacobini (1837–1900)
 1896–1903: Andrea Aiuti (1849–1905)
 1904–1906: José Macchi (1845–1906)
 1906–1910: Giulio Tonti (1844–1918)
 1918–1923: Achille Locatelli (1856–1935)
 1923–1928: Sebastiano Nicotra (1855–1929)
 1928–1933: João Beda Cardinale, OSB (1869–1933)
 1934–1953: Pietro Ciriaci (1885–1966)
 1953–1958: Fernando Cento (1883–1973)
 1959–1962: Giovanni Panico (1895–1962)
 1962–1967: Maximilien de Fürstenberg (1904–1988)
 1967–1976: Giuseppe Maria Sensi (1907–2001)
 1976–1979: Angelo Felici (1919–2007)
 1979–1984: Sante Portalupi (1909–1984)
 1984–1989: Salvatore Asta (1915–2004)
 1989–1993: Luciano Angeloni (1917–1996)
 1993–2002: Edoardo Rovida (1927–)
 2002–2008: Alfio Rapisarda (1933–)
 2008–2019: Rino Passigato (1944–)
 seit 2019: Ivo Scapolo (1953 -)

Weblinks

Portugal
Heiliger Stuhl

Apostolischer Nuntius in Portugal


Andrea Cassinelli est un patineur de vitesse sur piste courte italien.

Biographie
En 2021, il prend l'argent des championnats d'Europe au relais masculin ; en 2017 et 2020, il a le bronze. Il est entraîné par Kenan Gouadec et par Assen Pandov.

Il participe aux épreuves de patinage de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques de 2022 aux relais masculin et mixte. Avec Arianna Fontana, Martina Valcepina et Pietro Sighel, il remporte l'argent au relais mixte.

Notes et références

Liens externes

Patineur de vitesse sur piste courte italien
Patineur de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé d'argent olympique italien
Médaillé de bronze olympique italien
Naissance en septembre 1993
Naissance à Moncalieri

Andrea Cassinelli


Acrosiphonia, rod zelenih algi u porodici Ulotrichaceae. Postoji 13 priznatih vrsta.

Vrste

 Acrosiphonia arcta (Dillwyn) Gain
 Acrosiphonia coalita (Ruprecht) Scagel, Garbary, Golden & M.W.Hawkes
 Acrosiphonia duriuscula (Ruprecht) Yendo
 Acrosiphonia effusa Kjellman
 Acrosiphonia flagellata Kjellman
 Acrosiphonia grandis Kjelmann
 Acrosiphonia hemisphaerica Kjellman
 Acrosiphonia incurva Kjellman
 Acrosiphonia orientalis (J.Agardh) P.C.Silva
 Acrosiphonia penicilliformis (Foslie) Kjellman
 Acrosiphonia saxatilis (Ruprecht) K.L.Vinogradova
 Acrosiphonia sonderi (Kützing) Kornmann
 Acrosiphonia spinescens (Kützing) Kjellman

Izvori

Ulotrichales

Acrosiphonia


Jón Thoroddsen (18 February 1898 – 1 January 1925) was an Icelandic poet and playwright.

Early life
Jón was born in Ísafjörður in the West Fjords region of Iceland. One of thirteen children, his parents were sýslumaður Skúli Thoroddsen and poet Theodóra Guðmundsdóttir Thoroddsen. Jón graduated from Reykjavík Junior College in 1918, studied at the University of Copenhagen in 1919, and completed the law exam at the University of Iceland in 1924.

Career
In 1922, Jón published Flugur, a collection of short texts that scholars have since identified as the first collection of prose poetry in the Icelandic language. Prior to the publication of Flugur, prose poetry was rare in Icelandic literature. Thus, Jón's work was an important contribution to Icelandic modernism. The same year, he also published the three-act play María Magdalena and he published a number of other pieces in the Icelandic periodicals Eimreiðin, Iðunn, and Skírnir.

Outside of his literary activities, Jón was an active member of Iceland's Social Democratic Party. He was the party's candidate in the Norður-Ísafjarðarsýsla district in the 1923 parliamentary election but lost, receiving 30.67% of the vote.

Death and legacy
Jón was hit by a tram in Copenhagen on 24 December 1924. He died a week later at the age of 26 on 1 January 1925. In 1933, Tómas Guðmundsson composed the elegy "Jón Thoroddsen. Cand. jur. In Memoriam," which is thought to be one of Iceland's greatest elegies.

Flugur was republished in 1986 and again in 2002 by Icelandic publisher JPV. The collection was also translated into English and published alongside the work of his mother Theodóra in 2020.

References

Thoroddsen, Jon
Thoroddsen, Jon
Icelandic writers
Modernist writers
Icelandic poets

Jón Thoroddsen junior


Prof. dr. sc. Slavko Krajcar (Krajcar Breg, 14. siječnja 1951. – Fuškulin, 18. lipnja 2021.), član Uprave HATZ-a, sveučilišni profesor, kulturni pregalac.

Životopis
Rođen u Krajcar Brijegu, općina Žminj 1951. godine. U Sv. Petru u Šumi pohađao je osnovnu školu, a Srednju tehničku školu u Puli. Studirao u Zagrebu gdje je diplomirao 1973. na Elektrotehničkom fakultetu. Od završetka studija zaposlio se na Zavodu za visoki napon i energetiku tada Elektrotehničkog fakulteta na kojem je u početku radio kao asistent na grupi predmeta "Proizvodnja električne energije". Magistrirao je 1980. godine, a doktorirao 1988. godine na Elektrotehničkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Godine 1990. izabran je u znanstvenonastavno zvanje docenta, godine 1997. u zvanje izvanrednog profesora, a godine 2002. u zvanje redovitog profesora, sve na Zavodu za visoki napon i energetiku na kojem je proveo svoj cijeli radni vijek, punih 46 godina. U svibnju 2021. Senat Sveučilišta u Zagrebu izabrao ga je za profesora emeritusa. Na Fakultetu elektrotehnike i računarstva je bio pomoćnik dekana za materijalna i financijska pitanja 1991.-96., prodekan za poslovanje 1996.-98., te dekan u dva mandata 1998.-2000. i 2000.-02., nakon čega je bio predstojnik svog matičnog Zavoda za visoki napon i energetiku od 2002. do 2006. godine.

Bio je redoviti član Akademije tehničkih znanosti Hrvatske i njezin član Uprave te predsjednik Hrvatskog društva za rasvjetu. Bio je čest sudionik okruglih stolova, radio i TV emisija, pisao je kolumne, moderirao okrugle stolove i skupove. Često je davao intervjue za medije.

Pored predavanja na zagrebačkom sveučilištu, održavao je predavanja za dijelove kolegija na Sveučilištima u Trondheimu, Beogradu, Skopju, Podgorici i Sarajevu.

Bio je član izvršnoga odbora Međunarodnog vijeća za velike elektroenergetske sustave (CIGRE), član Novčarskoga vijeća MZT-a, predsjednik organizacijskog odbora međunarodne konferencije Information Technology Interfaces – ITI (1991.-2001.), direktor časopisa Journal on Computing and Information Technology – CIT. Također je bio član uređivačkih odbora više znanstvenih časopisa među kojima su: International Journal of Electrical Power and Energy Systems, Technological forecasting, Applied Energy, Sustainable Energy Technologies and Assessment, Energy Conservation and Management, Journal of Cleaner Production, Energies, Renewable energy, World Electric Vehicle Journal, Sustainability.

Bio je jedan od voditelja izrade Energetske strategije Hrvatske i Strategije energetske učinkovitosti. Također, bio je i jedan od pionira energetske tranzicije u Hrvatskoj, svjestan potrebe za prelaskom na niskougljičnu energiju i gospodarstvo i svih izazova na tom putu. Jednom prilikom ostavio je poruku koja odražava njegov vječno pozitivan stav: "Kao i u svakoj drugoj tranziciji svi odgovori danas ne postoje. No, valja biti optimist. Odgovora da već danas krenemo u tom smjeru ima dovoljno, a ostatak ćemo razvijati putem."

Osim u svojoj struci bio je aktivan i u kulturi, u dva mandata bio je predsjednik Čakavskog sabora, pored ostaloga izdao je dvije zbirke svojih pjesama i uredio četiri knjige vezane za kulturu.

Nagrade i priznanja
Za svoj iznimni rad  dobio je brojne ugledne nagrade i priznanja, a ističu se:
 zlatna plaketa "Josip Lončar" 2002. godine za dugogodišnji predani nastavni i znanstveno istraživački rad, te izuzetni doprinos svekolikom razvoju Fakulteta elektrotehnike i računarstva
 posebno priznanje za obnovu i razvoj Sveučilišnog računskog centra (SRCE) u povodu 40. obljetnice osnivanja 2011.
 priznanje HO CIRED za veliki stručni doprinos razvoju elektrodistribucijske djelatnosti (nagrada za životni opus) 2014.
 priznanje HRO CIGRE za svekoliki doprinos elektroenergetske djelatnosti u Republici Hrvatskoj (nagrada za životni opus) 2018.
  nagrada "Nikola Tesla" Hrvatske sekcije IEEE za izniman doprinos znanosti, obrazovanju i struci u području elektrotehnike i računarstva te značajna ostvarenja u primjeni elektrotehnike i informacijske tehnologije 2020.

Izvori

Hrvatski elektroenergetičari

Slavko Krajcar


Atsuki Wada (født 9. februar 1993) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Sanga FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Atsuki Wada


An Eleocharis yezoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hiroshi Hara. An Eleocharis yezoensis in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis yezoensis


En Facit karrusel er et baggrundslager til computere, der består af en lille båndstation, der kan vælge mellem et større antal (64) spoler med ret korte magnetbånd monteret i en karrusel – et lodret hjul. På den måde kan søgetiden, tiden der kan gå med at spole frem til de ønskede data på båndet, formindskes.

Maskinen blev udviklet af Facit AB i midten af 1960'erne, og blev benyttet sammen med Regnecentralens GIER-maskiner.

Maskinen viste sig ikke at være helt driftssikker.

Eksterne henvisninger
 Facit Karrusel på Datamuseum.dk

Datalogi
Digitale lagringsmedier

Facit karrusel


Pau Gasol (d. 6 Temmuz 1980, Barselona), İspanyol basketbolcu. 2001 NBA Seçmeleri'nde 1. turda 3. sıradan seçilmiştir. 2 metre 13 santim boyunda 113 kilogram ağırlığındadır. Mevkisi uzun forvettir. 2002 yılında NBA'de yılın çaylağı ödülünü almıştır. NBA'e gelmeden önce İspanya'nın Barselona takımında oynamaktaydı.

2006 yılında Japonya da yapılan Dünya Basketbol Şampiyonasında final maçında (İspanya-Yunanistan) sakat olduğu için oynamamasına rağmen MVP ödülünü almıştır. Ardından Polonya'daki 2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda MVP seçilmiştir.

2016 Temmuz'da San Antonio Spurs takımına geçti.

2019 Mart'ta Milwaukee Bucks takımı, Gasol'ü renklerine bağladı.

2019 Temmuz'da Portland Trail Blazers takımına geçiş yaptı.

21 Kasım 2019 tarihinde Portland Trail Blazers tarafından serbest bırakıldı.

5 Ekim 2021 tarihinde basketbol kariyerini noktaladığını ve emekliye ayrıldığını açıkladı.

Barcelona'da Pau Gasol
Pau Gasol, basketbol hayatına 1998 yılında henüz 18 yasında iken Barcelona'da başladı. Fakat kendisini fark ettirmesi çok da uzun sürmedi. 1999'da 19 yaş altı Dünya Şampiyonası'nı kazanan takım içinde yer alırken, İspanya'nın Amerika'yı 94-87 yendiği maça damgasını vurmuştu. Euro Basket 2001'in en merak edilen oyuncularından bir tanesiydi. 2001 Yılında İspanya liginde gösterdiği 11.4 sayı, 5.2 ribaunt ortalamasıyla kendini gösterdi fakat asıl parlayışı yine aynı yıl Euroleague'de yakaladığı 18.5 sayı, 6 ribaunt ortalama ile oldu. Ve beklediği an geldi, NBA'e ilk adımını attı.

Memphis'te Pau Gasol

2.15 boyuna rağmen 3 ve 4 numara oynayabilen, şut atabilen basketbolcu
Barcelona'da oynuyordu, 2001 senesinde nba draftinda ilk tur 3. sırada Atlanta'ya draft edilerek; bir Avrupalı oyuncunun en genç draft edilme rekorunu da kazanmış oldu. Ancak Atlanta Hawks Gasol'u direkt Olarak Memphis Grizzlies'a takas etti.

3. sıradan Atlanta tarafından draft edildiği halde Atlanta Shareef Abdur-Rahim için Gasol'u Memphis ile takas etti. Oldukça uzun boyuna rağmen çok da yapılı olmaması, sert gözükmemesi akıllarda soru isareti bırakmıstı. Çoğu kişi 5 numara da oynayabilecek kapasiteye sahip olmadığını düsünüyordu. Fakat o ilk sezonunda, 17,6 sayı ve 8,9 ribaund ortalama ile tutturarak muhtesem bir basarıya imza attı. O sene 126 adet ilk tur oyun 117'sini alarak çok büyük farkla, Yılın Çaylağı seçildi ve NBA tarihinde yılın çaylağı seçilen ilk Avrupalı basketbolcu oldu.

Bir sonraki sene, Los Angeles Lakers maçında Shaq'a karsı 5 numara oynatılması Gasol için pek iyi olmadı. Shaquille O'neal karsısında hem psikolojik hem de fiziksel olarak ezildi ve belki de hayatının en kötü maçlarından birini oynadı. Bu kafalarda onun 5 numara oynayamayacağını göstermisti bir bakıma. Her sene kendini geliştirmeye devam etti ve yavas yavas vücudunu da istenilen seviyeye getirdi. Sonraki 2 sene, 19.0 ve 17.7 sayı ortalaması yakalayarak istikrarlı bir oyuncu olduğunu gösterdi.2003 Avrupa Basketbol Sampiyonasında ise, finale kadar takımını taşıyarak en iyi beşe seçildi. Finalde 36 sayı üretmesine rağmen Litvanya'ya yenilmekten kurtulamadılar. Gasol, 2004'te ilk kez play-offlara katıldı. Fakat takımını San Antonio Spurs tarafından süpürülmekten kurtaramadı. Uzun boyu ve oyun yapısına, oynadığı yere rağmen Gasol'un yüzünde bir saflık vardı. Bebeksi bir yüze sahip olan Gasol, sert durmuyor aksine yumuşak duruyordu. 2005/2006 sezonunun başında bıraktığı sakal, bu görünümü yok etmek amacı taşımakta idi, belki de işe yaramıştır.

Daha sonraki sezon Gasol, takımını çok daha fazla sırtladı ve NBA kariyerindeki en yüksek istatistiklere ulastı. Bu sezonki Seattle Supersonics maçında attığı 44 sayıyla kendi kariyer rekorunu kırdı ve yine aynı maçta yaptığı 12 asist -ki bu onun yerinde oynayan biri için çok yüksek bir rakam- ve 4 top çalma yine kariyer rekoru kırmasına yetti. Bu kadar basarılı bir sezon geçirirken kariyerinde ilk defa bu sene yedeklerden all-star oldu. Esasında Mehmet Okur çok basarılı bir dönem geçirmisti ve adı NBA All-Star için geçmeye başlamıştı, kendisi Yao Ming ve sakat Camby'den sonra en fazla oy aldı. Fakat sakat olan oyuncunun yerine geçecek oyuncuyu David Stern seçtiği için, Gasol'u NBA All-Star kadrosuna dahil etti. All-star maçında 14 dakika görev alabilmesine rağmen hiç sayı bulamadı fakat 12 ribaund ve 1 asist ile oynadı. Aynı sezon yine play-offlara kalmalarına rağmen, Dallas Mavericks karsısında bazı maçlarda kazanmaya çok yakın olsalar da hiçbir maçı kazanamadılar ve 4-0 ile elendiler. Seride Gasol, 3 maçta takımının en skorer oyuncusu oldu ama yetmedi.

Gasol'un oyun yapısı itibarı ile en basarılı olduğu yer -3 veya 5 numara da oynayabilmesine rağmen- 4 numara yani PF (Power Forvet) pozisyonudur. NBA'e gitmeden önce oynadığı Avrupa sampiyonasında herkesi hayran bırakan top tekniği ve yumusak bileği ile kolayca sayı üretebiliyor. Uzun boyuna rağmen tüm sahayı çok iyi kosuyor. Orta mesafe sutlarında da isabet oranı gayet iyi. Kendinden daha iri basketbolcuların üzerinden dahi smaç basabiliyor. Orlando Magic maçında Kelvin Cato'nun üzerinden smaç bulması, akıllarda unutulmayacak bir iz bıraktı. Sayı üretmesinin yanı sıra ribauntlarda oldukça basarılı olması Gasol'u çok avantajlı kılıyor. Çok önemli diğer bir özelliği ise asist yapabilmesi. Gasol güzel paslarıyla, atmasının yanı sıra attırtıyor da, özellikle Seattle maçında attığı 44 sayının yanında yaptığı 12 asist bunu kanıtlıyor gibi. Her geçen sene kendini gelistirmesi de, ileride Gasol'un çok daha iyi belki de NBA de unutulmayacak bir oyuncu olabilmesi yolunda bir işarettir. Elde ettiği basarılara rağmen Gasol Memphis'i playofflar da üst turlara tasıyamamasından olsa gerek gerekli saygıyı görmüyordu.

Gasol'un, Los Angeles takasından sonra, aslında Memphis Grizzlies'ın durumunu en iyi özetleyen isim Hakim Warrick oldu. Yapılan takasın çılgınca olduğunu belirten Warrick, "Liderimizi kaybettik. Artık Gasol'u takımda görememek oldukça tuhaf olacak. Tek bildiğimiz onun artık geri dönmeyeceği. Artık başka bir takımda. Bundan sonra da Grizzlies forması giymek oldukça garip geliyor. Bundan sonra işimiz daha da zor olacak" diye konuştu.

Los Angeles Lakers'ta Pau Gasol
Los Angeles Lakers bombayı patlattı ve birçok takımın da gözdesi arasında yer alan İspanyol yıldız Pau Gasol'u kadrosuna kattı.

Basketbol severlerin Pau Gasol karşılığında verilen 3 oyuncu ve 2 draft hakkına "Memphis ne yapıyor böyle diyeceği kesin. Los Angeles Lakers taraftarları da şampiyonluk için en azından biraz daha umutlandı.

Pau Gasol karşılığında Los Angeles Lakers'ın, Memphis'e neler verdiğine de değinilmesi gerekir. Bir türlü NBA'de istenileni veremeyen Kwame Brown, çaylak oyuncu Jaravis Crittenton, Pau'nun kardeşi Marc Gasol ve Aaron McKie. Bu 3 isim yanında Memphis, Lakers'ın 2008 ve 2010 yıllarındaki draft haklarını da aldı. Öte yandan Damon Stoudemire ile yollarını daha önce ayıran Grizzlies, Stromile Swift'i de Jason Collins karşılığında New Jersey Nets'e gönderdi.

Memphis Grizzlies antrenörü Marc Iavaroni'nin takas sonrasında çok da olumlu açıklamalar yaptığını söyleyemeyiz. Iavaroni, Gasol'a yeni takımında başarılar dilerken, yıldızın hayali olan NBA şampiyonluğunu elde etmesini umduğunu söyledi. Bunlar dışında söylediği "Artık yeni ve esnek bir takımız" demeci ise şu aşamada çok da önem arz etmiyor.

Los Angeles Lakers'ta oynadığı ilk maçındaki üstün performansından sonra, uzmanlar Lakers takımının final oynayacagını rakiplerinin de büyük olasılıkla Boston Celtics olacagından söz ediyordu. Pau Gasol Los Angeles Lakers'ta çok üst düzey performansıyla ve Kobe Bryant ile çok başarılı oyunlar çıkararak Lakers'a Batı Şampiyonluğunu tattırdı.

2009 yılında Lakers ile kariyerinin ilk NBA şampiyonluğunu kazanmıştır.

İspanya millî takımı
Henüz Barcelona Forması giyerken İspanya millî takımına cağırılan 16 numaralı dev adam Gasol İspanya'nın Amerika'yı 94-87 yendiği maça damgasını vurdu.

2003 Avrupa Basketbol Şampiyonasında ise İspanya'yı sırtlayan Power Forward oyuncusu dev Gasol takımını finale kadar getirdi, finale kadar takımını tasıyarak en iyi 5 seçilen Pau. Finalde 36 sayı üretmesine rağmen Litvanya'ya yenilmekten kurtulamadı.

2004 Atina Olimpiyatlarında gerçekten başarılı işler yaptı. 22.4 sayı, 7,3 ribaund ortalaması ile En İyi 5 seçildi ve sayı kralı oldu.

2006 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonasında ise NBA'de oynaması ve çok basarılı bir performans göstererek All-star dahi olmasına rağmen "yorgunum, dinlenmem gerek, sakatlanabilirim" bahanesine sığınmayarak takımına dahil oldu ve takımını sırtladı. Türkiye'nin de 6. olduğu 2006 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonasında, maç basına 21,3 sayı üreterek turnuvanın en skorer 3. oyuncusu oldu. Ulaştığı bu yüksek rakamın yanında, 9.4 ribaund, 1.4 asist ortalama ile bu yönden de katkı sağladı. İspanya muhtesem bir savunma ve kontrollü hücum ile gerçekten çok iyi bir oyun sergiliyordu, takımın en iyisi Gasol olduğundan hiç kimsenin şüphesi yoktu fakat takım olarak hepsi iyiydi, hepsi birer yıldızdı. Yarı finalde karsılastıkları Arjantin, turnuvanın belki de en büyük favorisiydi ama Arjantin'i muhtesem bir oyunla tek sayı fark ile geçerken Gasol bu maçta 19 sayı da kalarak, Garbajosa ile takımının en skorer oyuncusu oldu. Fakat Gasol sakatlandı ve final maçında yer alamadı. Rüya Takım Amerika'yı yenerek finale kalan Yunanistan, Gasol'un da yokluğunda şampiyon olarak gösteriliyordu. Maçı kenardan izlemesine rağmen, bir an bile takımı desteklemeyi bırakmadı. Finalde farkla kazanan ve şampiyon olan İspanya idi. Sanki arkadaşlarının motivasyonu onun yokluğunda daha da yüksek olmuştu.

Gasol, MVP seçildi. Final maçında oynamamasına rağmen finale ve sampiyonaya damgasını vuran bir kahraman olmustu.

2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda ise turnuvaya kötü başlayan İspanya ilk tur gruplardan 3. olarak çıktı. Sırbistan mağlubiyetinin ardından Türkiye'ye de ikinci tur grubu ilk maçında mağlup olması İspanya'yı olumsuz yönde etkilemedi. Bu mağlubiyet sonra sırayla bütün maçlardan galip olarak çıkan İspanya turnuvayı Sırbistan ile oynadığı final maçı sonrası kazandı. Bu turnuvada da takımını şaha kaldıran Pau Gasol MVP seçildi.

NBA istatistikleri

Normal Sezon

|-
| align="left" | 2001-02
| align="left" | Memphis
| 82 || 79 || 36.7 || .518 || .200 || .709 || 8.9 || 2.7 || .5 || 2.1 || 17.6
|-
| align="left" | 2002-03
| align="left" | Memphis
| 82 || 82 || 36.0 || .510 || .100 || .736 || 8.8 || 2.8 || .4 || 1.8 || 19.0
|-
| align="left" | 2003-04
| align="left" | Memphis
| 78 || 78 || 31.5 || .482 || .267 || .714 || 7.7 || 2.5 || .6 || 1.7 || 17.7
|-
| align="left" | 2004-05
| align="left" | Memphis
| 56 || 53 || 32.0 || .514 || .167 || .768 || 7.3 || 2.4 || .7 || 1.7 || 17.8
|-
| align="left" | 2005-06
| align="left" | Memphis
| 80 || 80 || 39.2 || .503 || .250 || .689 || 8.9 || 4.6 || .6 || 1.9 || 20.4
|-
| align="left" | 2006-07
| align="left" | Memphis
| 59 || 59 || 36.2 || .538 || .273 || .748 || 9.8 || 3.4 || .5 || 2.1 || 20.8
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | Memphis
| 39 || 39 || 36.7 || .501 || .267 || .819 || 8.8 || 3.0 || .4 || 1.4 || 18.9
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | L.A. Lakers
| 27 || 27 || 34.0 || .589 || .000 || .789 || 7.8 || 3.5 || .5 || 1.6 || 18.8
|-
| align="left" | 2008-09
| align="left" | L.A. Lakers
| 81 || 81 || 37.0 || .567 || .500 || .781 || 9.6 || 3.5 || .6 || 1.0 || 18.9
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | L.A. Lakers
| 65 || 65 || 37.0 || .536 || .0 || .790 || 11.3 || 3.4 || .6 || 1.7 || 18.3
|-
| style="text-align:left;"| 2010-11
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 82 || 82 || 37.0 || .529 || .333 || .823 || 10.2 || 3.3 || .6 || 1.6 || 18.8
|-
| style="text-align:left;"| 2011-12
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 65 || 65 || 37.4 || .501 || .259 || .782 || 10.4 || 3.7 || .6 || 1.4 || 17.4
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 49 || 42 || 33.8 || .466 || .286 || .702 || 8.6 || 4.1 || .5 || 1.2 || 13.7
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 60 || 60 || 31.4 || .480 || .286 || .736 || 9.7 || 3.4 || .5 || 1.5 || 17.4
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Chicago
| 78 || 78 || 34.4 || .494 || .462 || .803 || 11.8 || 2.7 || .3 || 1.9 || 18.5
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| Chicago
| 72 || 72 || 31.8 || .469 || .348 || .792 || 11.0 || 4.1 || .6 || 2.0 || 16.5
|-
| style="text-align:left;"|
| style="text-align:left;"| San Antonio
| 64 || 39 || 25.4 || .502 || .538 || .707 || 7.8 || 2.3 || .4 || 1.1 || 12.4
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan=2| Kariyer
| 1,119 || 1,081 || 34.7 || .510 || .368 || .754 || 9.4 || 3.2 || .5 || 1.7 || 17.9
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan=2| All-Star
| 6 || 1 || 19.3 || .565 || .000 || .846 || 8.7 || 1.2 || .7 || .7 || 10.5

Playoff

|-
| align="left" | 2003-04
| align="left" | Memphis
| 4 || 4 || 33.5 || .571 || .000 || .900 || 5.0 || 2.5 || 1.0 || 1.5 || 18.3
|-
| align="left" | 2004-05
| align="left" | Memphis
| 4 || 4 || 33.3 || .488 || 1.000 || .500 || 7.5 || 2.5 || .5 || 1.8 || 21.3
|-
| align="left" | 2005-06
| align="left" | Memphis
| 4 || 4 || 39.5 || .433 || .000 || .767 || 6.8 || 3.0 || .5 || 1.2 || 20.3
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | L.A. Lakers
| 21 || 21 || 39.8 || .530 || .000 || .692 || 9.3 || 4.0 || .5 || 1.9 || 16.9
|-
| align="left" | 2008-09
| align="left" | L.A. Lakers
| 23 || 23 || 40.5 || .580 || .000 || .714 || 10.8 || 2.5 || .8 || 2.0 || 18.3
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | L.A. Lakers
| 23 || 23 || 39.7 || .539 || .000 || .759 || 11.1 || 3.5 || .4 || 2.1 || 19.6
|-
| style="text-align:left;"| 2011
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 10 || 10 || 35.8 || .420 || .500 || .800 || 7.8 || 3.8 || .4 || 1.7 || 13.1
|-
| style="text-align:left;"| 2012
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 12 || 12 || 37.0 || .434 || .400 || .828 || 9.5 || 3.7 || .5 || 2.1 || 12.5
|-
| style="text-align:left;"| 2013
| style="text-align:left;"| L.A. Lakers
| 4 || 4 || 36.5 || .481 || .000 || .545 || 11.5 || 6.3 || .5 || .8 || 14.0
|-
| style="text-align:left;"| 2015
| style="text-align:left;"| Chicago
| 10 || 10 || 31.7 || .487 || .000 || .762 || 9.4 || 3.1 || .5 || 2.1 || 14.4
|-
| style="text-align:left;"| 2017
| style="text-align:left;"| San Antonio
| 16 || 7 || 22.8 || .439 || .333 || .708 || 7.1 || 1.9 || .4 || .9 || 7.7
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan=2| Kariyer
| 131 || 122 || 36.1 || .508 || .294 || .738 || 9.3 || 3.2 || .5 || 1.8 || 15.8

Kaynakça

Dış bağlantılar
 paugasol.com
 NBA profili

1980 doğumlular
Barselona doğumlu sporcular
Katalan basketbolcular
Pivot basketbolcular
Uzun forvet basketbolcular
Los Angeles Lakers basketbolcuları
Memphis Grizzlies basketbolcuları
Atlanta Hawks seçimleri
2008 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Yaşayan insanlar
İspanyol gurbetçi basketbolcular
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gurbetçi basketbolcular
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İspanyol gurbetçiler
İspanyol Olimpiyat basketbolcuları
2004 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
2012 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
2016 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Chicago Bulls basketbolcuları
Euroscar Ödülü sahipleri
FC Barcelona basketbolcuları
Avrupa Basketbol Şampiyonası kazanan oyuncular
Liga ACB basketbolcuları
2008 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
2012 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
2016 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
NBA All-Star'ları
Bronz Olimpiyat madalyalı İspanyol sporcular
Gümüş Olimpiyat madalyalı İspanyol sporcular
San Antonio Spurs basketbolcuları
İspanyol erkek basketbolcular
Dünya Basketbol Şampiyonası kazanan basketbolcular
Gümüş Olimpiyat madalyalı basketbolcular
2002 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası basketbolcuları
2006 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası basketbolcuları
2014 FIBA Basketbol Dünya Kupası basketbolcuları
2020 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Uluslararası Olimpiyat Komitesi üyeleri
Milwaukee Bucks basketbolcuları
Bronz Olimpiyat madalyalı basketbolcular
Barselona Üniversitesinde öğrenim gören Barselonalılar

Pau Gasol


سيدي لخضر إحدى بلديات دائرة سيدي لخضر التابعة لولاية مستغانم الجزائرية. تبعد بحوالي 50 كلم عن عاصمة الولاية مستغانم، وعن الطريق السيار شرق غرب بحوالي 100 كلم. ويمر بها الطريق الوطني رقم 11. سميت كذلك نسبة للولي الصالح «سيدي لخضر بن خلوف».

يوجد بالمدينة العديد من المناطق الخلابة والتاريخية حيث بها استشهد بن عبد المالك رمضان (دوار اولاد سي العربي).بها كذالك عدة اضرحة للاولياء الصالحين مناه ضريح سيدي لخضر بن خلوف وضريح سداوة. كما تتميز المنطقة بشواطئها الرائعة والمتميزة التي تجذب الاف من المصطافين سنويا (شاطئ عين إبراهيم.شاطئ الميناء الصغير والكهف الاصفر .وشاطئ واد الرمان) وبها كذالك ميناء لصيد الاسماك.

مراجع

أماكن مأهولة في ولاية مستغانم
سيدي لخضر

سيدي لخضر (ولاية مستغانم)


Tomaso Burato (Dubrovnik, Austrijsko Carstvo, 27. ožujka 1840. – Zadar, Austro-Ugarska, 17. siječnja 1910.), punog imena Tommaso Giovanni Marin Burat, hrvatski je fotograf. Burato je snimao kulturno-povijesne spomenike, vedute, krajolike i portrete. Autor je triju najstarijih fotografskih monografija u Hrvatskoj, a to su vedute i kulturno-umjetnička baština grada Zadra iz 1875. i 1886. godine. Fotografijom se počeo baviti 1860-ih u Dubrovniku. Godine 1871. odlazi iz Dubrovnika u Padovu gdje kratko boravi. Godinu kasnije dolazi u Zadar gdje ostaje do svoje smrti. U Zadru je djelovao gotovo četiri desetljeća, a za to je vrijeme za sobom ostavio veliki trag. Buratov atelje nalazio se u dijelu grada koji se zove Kampo Kaštelo, pokraj Trga tri bunara. Pratio je suvremena kretanja u europskoj fotografiji, te je sudjelovao na mnogim izložbama i osvojio mnoštvo nagrada. Među nagradama se ističu ona u Trstu 1871. te Beču 1873., kao i ona sa Svjetske izložbe u Parizu 1878. godine. Titulu carskog i kraljevskog dvorskog fotografa dobio je 1875. godine, a imao je i nadimak "maestro fotografske elegancije". Iste godine kada je osvojio nagradu na Svjetskoj izložbi u Parizu, postao je i član Francuske akademije.

Burato je jedan od svojih albuma fotografija posvetio dolasku Franje Josipa I. u Zadar 1875. godine. Album sadržava 19 fotografija na kojima su prikazani najznamenitiji zadarski kulturni spomenici. Osobito se ističu fotografije na kojima je prikazana katedrala sv. Stošije, samostan sv. Frane, crkva sv. Šimuna, Kopnena vrata, Trg pet bunara, srednjovjekovna Bablja kula i panorama grada. Fotografije su popraćene tekstom, te se taj album smatra jednim od najranijih fotografskih monografija u Hrvatskoj. Album iz 1886. godine posvetio je zadarskom nadbiskupu Linu Maupasu. Treći album iz 1890-ih godina prikazuje cjelovitu kulturno-umjetničku baštinu grada Zadra kroz vedute i 80 fotografija. Njegovi albumi i fotografije čuvaju se u muzejima i znanstvenim ustanovama kao što su Arheološki muzej, Državni arhiv, znanstvena knjižnica, Zavod za zaštitu spomenika te privatne zbirke.

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatski fotografi
Životopisi, Dubrovnik
Životopisi, Zadar

Tomaso Burato


Booji Boy () é um personagem criado no início dos anos 1970 pela banda new wave americana Devo. O nome é pronunciado "Boogie Boy" - a estranha grafia "Booji" surgiu quando a banda estava usando Letraset para produzir legendas para um filme e ficou sem a letra "g". Quando o "i" foi adicionado, mas antes do "e", o vocalista do Devo, Mark Mothersbaugh, comentou que a grafia estranha "parecia certa".

Booji Boy tem traços de uma criança símia e normalmente usa um traje de proteção nuclear laranja. Ele é retratado por Mothersbaugh com uma máscara e é filho de outro personagem fictício de Devo, General Boy. A intenção da figura é satirizar a regressão infantil na cultura ocidental, uma qualidade que Devo gostou de elucidar. Este personagem foi apresentado oficialmente no curta-metragem de 1976, The Truth About De-Evolution.

De acordo com o livro We are all Devo!, as raízes do personagem vêm da descoberta de uma máscara de bebê em uma loja de novidades na área de Akron. Mothersbaugh desenvolveu o distintivo falsete agudo do personagem quase instantaneamente. Ele manteve um estoque de máscaras de Booji Boy por vários anos, mas devido ao armazenamento inadequado, muitas delas acabaram estragadas pela podridão seca. Uma máscara de meia cabeça semelhante foi usada em shows durante 2004 e 2005, e uma nova máscara baseada na original foi criada e usada a partir de 2007. Em 2012, SikRik Masks na cidade natal de Devo, Akron, Ohio, fez uma nova máscara que se assemelhava mais à original. A empresa fez 100 cópias da nova máscara, que foram vendidas através do Club Devo.

Booji Boy foi incorporado ao videogame Devo Presents Adventures of the Smart Patrol em CD-ROM para PC de 1996 . Seu nome foi simplificado para "Boogie Boy" e o jogo afirma que seu "nome verdadeiro" era "Craig Allen Rothwell". Não por acaso, este também é supostamente o nome real do dançarino conhecido como "Spazz Attack" que apareceu em alguns dos vídeos de Devo e interpretou Booji Boy em uma turnê Devo.

O livreto do jogo continha mais informações sobre a história do personagem:

Booji Boy apareceu nas imagens visuais da banda ao longo de sua carreira. Por exemplo, ele desempenha um papel proeminente no vídeo de seu single de 1981, "Beautiful World". Ele também apareceu no filme de Neil Young de 1982, Human Highway, em um papel muito cômico, mas perturbador, prevendo o fim do planeta. Booji é retratado na capa de Recombo DNA. Booji Boy anunciou publicamente sua renúncia pendente em várias ocasiões, mais recentemente em 13 de agosto de 2007, mas ele apareceu em um show do Summerfest em 4 de julho de 2010 e em 8 de julho de 2010 no Town Ballroom em Buffalo, Nova York. Booji Boy continua a aparecer em shows regularmente para apresentar "Beautiful World". Nos últimos anos, as aparições em shows de Booji Boy o viram vestido com trajes modernos de "hip hop" (incluindo um boné lateral e "bling" esportivo), com o baixista do Devo Gerald Casale apresentando-o como "Boogie Boyyyyyy".

Além dos trabalhos de Devo, Booji apareceu no vídeo caseiro Zabagabee da Barnes & Barnes demonstrando como se masturbar e no videoclipe de "You Ain't Fresh" da dupla de hip hop Boogie Boys.

Booji Boy Records
"Booji Boy" também era o nome do selo independente que Devo usou para gravar suas primeiras canções. Mais recentemente, tornou-se um selo de lançamento de arquivo, lançando material antigo de interesse dos fãs. Os seguintes lançamentos de vinil foram vendidos sob a bandeira Booji Boy:

"My Struggle"
Mothersbaugh, como Booji Boy, escreveu um livro intitulado My Struggle. O título é a tradução para o inglês de Mein Kampf, de Adolf Hitler, e o livro apresentava uma capa de couro vermelho como uma cutucada no "pequeno livro vermelho" do presidente Mao Zedong. Trechos do livro também podem ser encontrados escondidos no CD-ROM do Devo, "Devo Presents Adventures of the Smart Patrol".

Músicas interpretadas por Booji Boy
Booji Boy se apresenta principalmente ao vivo, mas sua voz foi usada em várias das primeiras gravações do Devo, como "Lost At Home (Tater Tot)" e uma versão inicial de "Smart Patrol". Suas únicas aparições no álbum são a música "Puppet Boy" de Shout, o cover de Devo de "Bread and Butter" de The Newbeats e uma faixa vocal regravada para a demo inicial "U Got Me Bugged", que aparece na trilha sonora de Devo Apresenta Adventures of the Smart Patrol (realizado por Pat Tierney em vez de Mark Mothersbaugh).

Em concerto, Booji executou várias canções:

 "The Words Get Stuck In My Throat" - tocada ao vivo em concerto em 1977 e 1978. Em 2000, uma versão de estúdio foi gravada para a coletânea Pioneers Who Got Scalped. A canção é originária do filme japonês The War of the Gargantuas.
 "I Need a Chick" - apresentada em alguns shows em 1977 e 1978.
 "Red Eye" - tocada na turnê de 1978 e vista no filme The Men Who Make the Music.
 "In Heaven Everything Is Fine" e "The One That Gets Away" - interpretadas em 1979. "In Heaven" originalmente fazia parte da trilha sonora do filme Eraserhead de David Lynch .
 "Gotta Serve Somebody" - tocada com o alter-ego de Devo, Dove, "a banda do amor". Uma gravação ao vivo aparece no álbum de compilação Recombo DNA.
 "U Got Me Bugged" - realizada em dois shows no final de 1979, e novamente na turnê Hardcore Devo em 2014
 "Tunnel of Life" - realizado em 1980. O vídeo dessa performance aparece no DVD Devo Live 1980. (A versão instrumental desta música, que aparece em Hardcore Devo: Volume Two, é intitulada "Booji Boy's Funeral".)
 "Beautiful World" - realizada desde 1981.
 "Hey Hey My My" - realizada com Neil Young em Human Highway

Bibliografia

 We're All Devo by Jade Dellinger and David Giffels, SAF Publishing Ltd; 2nd edition (21 August 2008),

Ligações externas

 Site oficial do Devo

Devo
Mascotes

Booji Boy


Con el nombre historia territorial de Cuba se conoce los cambios territoriales y de la organización territorial de Cuba desde la conquista y colonia española hasta hoy.

Antes del

1510
Fue creada la Gobernación de Cuba dentro del Virreinato de Nueva España, dependiente de la Real Audiencia de Santo Domingo, con capital en Santiago de Cuba.
 Se fundan las 7 primeras villas: Baracoa, Bayamo, Santiago de Cuba, Puerto Príncipe, Trinidad, Sancti Spiritus y San Cristóbal de La Habana.

1567
Este año se anexionó la Provincia de La Florida a la Gobernación de Cuba.

1607
Por Real Cédula del 8 de octubre de 1607 se dividió la Capitanía General de Cuba (creada en 1579) en dos gobiernos, el Occidental o de La Habana y el Oriental o de Cuba con sede en Santiago de Cuba, éste subordinado al Capitán General en La Habana. En esta primera división el Departamento Occidental abarcaba hasta el territorio de las actuales provincias de Matanzas, Cienfuegos y Villa Clara, aproximadamente, mientras que el Oriental hasta Puerto Príncipe (Camagüey). Anómalamente las villas de Trinidad y Sancti Spíritus en la zona central, no quedaron incluidas en ninguno de los dos Departamentos, situación corregida más tarde en 1621, en que ambas se integraron al Occidental.

En el  se comienzan a crear las Tenencias de Gobierno o Jurisdicciones, o sea, zonas donde ejercían sus funciones los tenientes de Gobierno  que constituyeron el primer tipo de división regional de carácter administrativo. En 1774 existían en Cuba 18 jurisdicciones.

1819
Por medio del Tratado de Adams-Onís la Provincia de La Florida es cedida a los Estados Unidos.

1827
En 1827 el gobierno colonial español dividió la Capitanía General de Cuba en tres departamentos militares y administrativos:
Occidental con capital en La Habana y extensión hasta la jurisdicción de Colón (actual provincia de Matanzas)
Central con capital militar en Trinidad y jurídica y administrativa en Puerto Príncipe (actual Camagüey).
Oriental (con capital en Santiago de Cuba).

El Departamento Central sería abolido en 1853 y las jurisdicciones del centro, incluyendo Puerto Príncípe pasarían al Departamento Occidental.

En 1827 existían 21 jurisdicciones. En 1861 su número se había elevado a 32.

1869
En 1868 se inicia la primera Guerra de Independencia cubana, llamada la Guerra de los Diez Años. La Constitución de Guáimaro, aprobada por los independentistas para la República en Armas, el 10 de abril de 1869, establecía la división del país en 4 estados: Occidente, Las Villas, Camagüey y Oriente.

1878
Al finalizar la Guerra de los Diez Años como consecuencia del Pacto del Zanjón, el 9 de junio de 1878, por Real Decreto del Gobierno Español, se dividió el territorio cubano en seis provincias. Esta división fue hecha para "adaptar la división territorial de la Isla a la existente en la Península (ibérica) y para facilitar la elección de Diputados a las Cortes (del gobierno español)". Siguiendo la costumbre de la época en España, las provincias fueron nombradas por sus ciudades capitales.

Las seis provincias fueron, de occidente a oriente:

Provincia de Pinar del Río
Provincia de La Habana
Provincia de Matanzas
Provincia de Santa Clara
Provincia de Puerto Príncipe
Provincia de Santiago de Cuba

Las provincias fueron a su vez divididas en términos municipales o municipios con sus respectivos ayuntamientos. Los municipios se organizaban en los poblados que contaran con al menos 1000 habitantes. En 1879 existían 110 municipios.

1899-1902

Al finalizar la guerra del 95 se produce la intervención norteamericana entre 1899 y 1902.

El nombre de la Provincia de Puerto Príncipe fue cambiado a Camagüey.

La población de la isla se redujo considerablemente a consecuencia de las acciones bélicas y de la política de reconcentración del gobernador español Valeriano Weyler. Un número grande de cabeceras municipales habían sido afectadas o destruidas. El gobierno interventor norteamericano, realiza el censo de 1899 y determina la abolición de muchos municipios pequeños. El número de municipios se redujo de 132 en 1899 a solo 82.

1902-1959

En 1905 el Consejo Provincial de Santiago de Cuba cambió el nombre de la provincia homónima a Oriente.

Entre 1905 y 1919 el Congreso de la República restituyó paulatinamente muchos de los municipios eliminados. En 1919 el número de municipios era ya de 112.

En la constitución cubana de 1940, el nombre de la Provincia de Santa Clara fue cambiado a Las Villas.

En el censo de 1943 el número de municipios era de 126, cifra que se mantendría inalterable hasta el triunfo de la Revolución en 1959.

Entre 1774 y 1878 las demarcaciones primarias fueron las llamadas jurisdicciones o tenencias de gobierno, a partir de 1878, términos municipales o municipios. Durante la primera mitad del  creció de manera abrupta la población de la isla, particularmente, se desarrolló el poblamiento en las provincias de Oriente y Camagüey, en relación directa con la expansión de la agroindustria azucarera. En los años 50 era ya evidente la contradicción entre la creciente población y gran extensión de estas provincias (Oriente era ya la más poblada y extensa) y el escaso número de términos municipales en las mismas. Así, la extensión promedio de los términos municipales en Oriente y Camagüey superaba en dos y tres veces, respectivamente la media nacional y en 5 y 9 veces la extensión de los de La Habana, mientras que su población era casi el doble de la media nacional y entre 4 y 5 veces mayor que el promedio en Matanzas. Entre 1910 y 1953 solo se crearon 5 términos municipales en esas provincias.

1959-1975

A partir de 1959, en los primeros años del Gobierno Revolucionario, junto con la Reforma Agraria y los ambiciosos planes de desarrollo agrícola y ganadero impulsados por el Estado, se realizaron cambios en la organización territorial, incrementándose considerablemente el número de municipios y creándose los regionales como eslabón administrativo intermedio entre los municipios y las provincias. En 1968 había ya 292 municipios repartidos en 38 regionales. La extensión y población de los municipios tendió a homogeneizarse en todas las provincias, con una media nacional de casi 30 000 habitantes por municipio. Se crearon numerosos municipios también en zonas montañosas y rurales que no contaban con núcleos urbanos y también en zonas rurales de fomento agrícola. No obstante, el proceso continuó y alcanzó su máximo entre 1973 y 1975 con 407 municipios y 58 regionales.

Ocurrieron también cambios en los límites provinciales, así, en 1963 la Ciénaga de Zapata fue transferida de la provincia de Las Villas a Matanzas, en 1969 fueron transferidos de Pinar del Río a La Habana los municipios de Artemisa, Guanajay, Cabañas y Mariel (Regional Artemisa). En 1970, Camagüey cedió a Las Villas el municipio de Jatibonico y a Oriente, Amancio y Colombia (Elia).

1976-2010

En 1975 el I Congreso del Partido Comunista de Cuba se pronunció por modificar la organización territorial del país, suprimir el eslabón regional, aumentar el número de provincias y reducir el de municipios. La Asamblea Nacional aprobó en 1976 la Ley de División Político-Administrativa del país en 14 provincias y 169 municipios. La Provincia de La Habana se dividió en las provincias de Ciudad de la Habana, La Habana y el Municipio Especial de Isla de Pinos (a partir de 1978, Isla de la Juventud), de subordinación central, o sea no incluido en ninguna provincia. La capital de la Provincia de La Habana residía en la Ciudad de La Habana, o sea fuera de su territorio provincial. Se subdividió la Provincia de Las Villas en las Provincias de Villa Clara, Cienfuegos y Sancti Spirítus; y la de Camagüey en las provincias de Ciego de Ávila y Camagüey. Se subdividió la Provincia de Oriente en las provincias de Las Tunas, Granma (con capital en Bayamo), Holguín, Santiago de Cuba y Guantánamo. La nueva DPA mantuvo la tendencia a homogeneizar la población y extensión de los municipios entre las provincias, con un promedio nacional de 56 000 habitantes. Solo excepcionalmente, se aprobaron algunos municipios por debajo de 20 000 habitantes, 20 en total, de los cuales solo 10 se mantenían por debajo de esa cifra en 2009. Para la conformación de los nuevos municipios se tuvieron también en cuenta las relaciones económicas, en particular, en la esfera agroindustrial azucarera y las grandes granjas agrícolas y ganaderas del Estado La Provincia con mayor número de municipios era La Habana, con 19 y las de menor, Cienfuegos, Sancti Spiritus y Las Tunas con 8 cada una.

Como resultado, quedaron las siguientes catorce provincias, de occidente a oriente (los números corresponden con el mapa de la derecha):

Municipio Especial Isla de la Juventud
Pinar del Río
La Habana
Ciudad de La Habana
Matanzas
Cienfuegos
Villa Clara
Sancti Spíritus
Ciego de Ávila
Camagüey
Las Tunas
Granma
Holguín
Santiago de Cuba
Guantánamo

2011

En agosto de 2010, la Asamblea Nacional, en busca de una mayor racionalidad, modificó la Ley de División Político Administrativa de 1976 y aprobó la creación de dos nuevas provincias: Artemisa y Mayabeque a partir de la segmentación de la antigua provincia de La Habana, junto con el traspaso a Artemisa de los 3 municipios más orientales de Pinar del Río (Candelaria, San Cristóbal y Bahía Honda). Ambas provincias cuentan con capitales propias: Artemisa y San José de las Lajas, respectivamente. La Provincia de Ciudad de la Habana, cambió su nombre a "Provincia de La Habana".
También se abolió el municipio de Varadero en la Provincia de Matanzas. De ese modo, a partir del 1 de enero de 2011, el país quedó subdividido en 15 provincias y 168 municipios. Como la abolida Provincia de La Habana era la de mayor cantidad de municipios, el promedio de municipios por provincia se redujo de 12 a 11,1. La Provincia con mayor número es la actual La Habana (ciudad) con 15.

Las 15 provincias actuales son (los números corresponden con el mapa de la derecha):

Pinar del Río
Artemisa
La Habana
Mayabeque
Matanzas
Cienfuegos
Villa Clara
Sancti Spíritus
Ciego de Ávila
Camagüey
Las Tunas
Granma
Holguín
Santiago de Cuba
Guantánamo
Municipio Especial Isla de la Juventud

Referencias

Véase también
Organización territorial de Cuba
Provincias de Cuba
Municipios de Cuba

Historia territorial de Cuba
Organización territorial de Cuba

Historia territorial de Cuba


Die Treppen des alten Hafens und das dazugehörige Wachhaus () sind ein Nationaldenkmal des afrikanischen Staates Sierra Leone in Freetown. Die Treppen sind auch unter dem Namen "Portugiesische Treppe" bekannt.

Die Treppen liegen zwischen den Gebäuden des ehemaligen Kommissariats der British Army und der ehemaligen French Company, die heute als Gebäude des Stadtrats und der Wahlkommission dienen. Sie führt von der Wallace Johnson Street zum Landungssteg des Hafens von Freetown. Erbaut wurden sie 1818 auf Anweisung des Gouverneurs Charles McCarthy, ein Jahr später wurde oberhalb ein Wachhaus errichtet.

Als Nationaldenkmal wurden die Treppen und das Wachhaus im Jahr 1953 eingetragen.

Weblinks
 Offizielle Webseite von SierraLeoneHeritage.org (englisch)
 Seite des Tourismusamtes Sierra Leones zum Nationaldenkmal (englisch)
 Documentation and Inventory of Immovable Cultural Heritage 2009 (englisch; PDF; 35 kB)

National Monument (Sierra Leone)
Verkehrsbauwerk in Sierra Leone
Außentreppe
Erbaut in den 1810er Jahren
Bauwerk in Freetown

Treppen des alten Hafens und Wachhaus


Double or Nothing conocido en América Latina y en España como Doble o Nada es el décimo octavo episodio de la tercera temporada de la serie de televisión estadounidense Ángel. Escrito por David H. Goodman y dirigido por David Grossman. Se estrenó originalmente el 22 de abril de 2002.

Gunn es alcanzado por una parte de su pasado que había olvidado por completo una vez iniciada su relación con Fred. Lo que lo orillara a sacrificar su felicidad con tal de pagar el precio de sus acciones,

Argumento
Gunn, Lorne y Fred se encuentran discutiendo en la oficina sobre las terribles tragedias que han azotado su negocio hasta que al hotel regresa Cordelia junto al Groosalugg. La mirada de sus amigos le dan a entender a Cordelia que algo ha sucedido durante sus vacaciones. En un popular casino de demonios, un repo se reporta con su jefe, Jenoff quien le ordena que recolecte el alma de un miembro de Investigaciones Angel.

En el Hyperion, Cordelia se entera de todo lo que ocurrió durante los días que estuvo asunte y trata de consolar a un deprimido Angel quien ha pasado los últimos días encerrado en su cuarto contemplando la vacía cuna de Connor. Tratando de llevar el negocio sin su último jefe, Gunn acepta resolver uno de los casos que quedaron pendientes, un caso que donde trata de eliminar a un demonio Skench escupe flemas de un refugio de una pareja de Elderlies ancianos. Gunn se las arregla para matar al demonio sin ser tocado por la flema. Su suerte cambia cuando es encontrado por el demonio Repo de Jenoff.

Al ser alcanzado por una parte de su pasado, Gunn recuerda como hace siete años vendió su alma al demonio dueño del casino, Jenoff, con tal de estar cerca de "algo", pues estaba convencido de que no tenía futuro. El repo le advierte a Gunn que tiene un lapso de 24 horas para entregarse voluntariamente a Jenoff o de lo contrario, el alma de Fred será tomada por la fuerza. Enterado de que su noviazgo con Fred es el responsable de haber activado su deuda, Gunn comienza a pensar en como zafarse de su vida en Investigaciones Angel sin poner en peligro a su familia. En el hospital donde Wesley está internado, Fred visita al inglés para entregarle sus cosas que dejó en el hotel. También le comenta que sabe sus motivaciones detrás de su traición, aunque también le comenta el detalle de que las profecías que trato de prevenir son falsas y que por lo tanto, su traición fue en vano.

De regreso en el Hyerion, Cordelia decide darles el día libre a Gunn, ya que cree que el necesita tiempo para aprovechar su noviazgo con Fred, a lo que Gunn acaba aceptando. En su "día libre de diversión" Gunn y Fred pasan un buen tiempo juntos. Sin embargo Fred se percata que su novio está actuando muy raro. Temiendo que su novia se involucre en sus problemas, Gunn rompe con Fred diciéndole que se ha enamorado de alguien más y que no es de su tipo.

Una herida Fred regresa al Hyperion para comentarle a sus amigos que Gunn está en peligro, ya que conoce demasiado bien a su novio como para reconocer cuando algo está mal. Angel le cree a Fred, exclamando que no van a perder a otro miembro de su familia. Mientras buscan la manera de encontrar el paradero de Gunn; Groo les da a los chicos una tarjeta de presentación del casino para ayudar.

En el casino, Jenisoff se prepara para absorber el alma de Gunn. No obstante son interrumpidos por la llegada de Angel, Cordelia y Fred. Dado que no pueden llevarse a Gunn por la fuerza, Angel hace un trato con Jenisoff: Si ganan un juego de cartas Gunn se puede ir. Pero si Jenisoff gana entonces se quedará no solo con el alma de Gunn sino con el alma del vampiro. Jenisoff le da a escoger a Angel el juego de cartas. Angel apacigua a su equipo comentándoles que su enorme experiencia en el juego le ayudaran a ganar; aunque le entrega a Cordy una estaca en caso de que pierdan. Angel escoge el juego de la carta más alta, luciendo muy confiado. Jenisoff acepta y saca un nueve de trébol, mientras que Angel saca un tres de diamantes. Ante la sorpresa de todos Cordelia empala la mano de Jenisoff a la mesa de póquer con la estaca y Angel aprovecha para decapitarlo. Gunn advierte que Jenisoff no es precisamente fácil de "matar"; Al cuerpo decapitado del demonio comienza a crecerle otra cabeza. Angel entonces anima a todos los que le deben a Jenisoff desquitarse con él, desatando un terrible motín en el casino.

Gunn se disculpa con Fred prometiéndole que nunca volverá a ocultarle nada. Fred le pregunta por quien vendió su alma, a lo que Gunn contesta que fue una camioneta. En el Hyeprion Angel por fin acepta la pérdida de su hijo y desarma la cuna de Connor.

Elenco

Principal
 David Boreanaz como Ángel.
 Charisma Carpenter como Cordelia Chase.
 Alexis Denisof como Wesley Wyndam-Pryce.
 J. Agust Richards como Charles Gunn.
 Amy Acker como Fred Burkle.

Continuidad
 Angel recupera el cargo de Investigaciones Angel luego del acontecimiento con Wesley.
 Cordelia y Groo regresan de sus vacaciones en México.
 Angel acepta que Connor se ha ido, que no volverá y que hizo todo lo que pudo para traerlo de regreso.
 Como se ha manifestado en distintas ocasiones a Gunn le sorprende encontrar en Los Angeles comunidades de demonios secretas. Pero en este episodio se da a entender que si conocía a algunas entre ellas, el casino de Jenoff.

Enlaces externos

Episodios de la tercera temporada de Angel

Double or Nothing (Angel)


Las islas Benkove () son un grupo de doce islas de 0,6 ha que se encuentran en la reserva de agua Gabčíkovo hacia el sur de Bratislava, al oeste de la aldea de Kalinkovo. Son artificiales y fueron construidas entre los años 2006 y 2007 como parte de la protección contra inundaciones de la capital eslovaca, Bratislava. Los islotes y su estructura se han propuesto y construido para facilitar la reproducción de aves acuáticas que tenían pocas posibilidades para la cría después de la construcción del embalse de Gabčíkovo en 1992.

La mayoría de los islotes no posee vegetación, la costa es rocosa y tienen alrededor de 10 metros de ancho, aproximadamente unos 50 metros de largo y alrededor de 1,2 metros de altura.

Véase también
 Geografía de Eslovaquia
 Geografía de Europa

Referencias

Islas artificiales
Islas lacustres de Europa
Archipiélagos e islas de Eslovaquia

Islas Benkove


المرض الجلدي، هو أي حالة طبية تؤثر على الجهاز اللحافي الذي يغطي الجسم. يتضمن النظام الأحيائي آنف الذكر: الجلد والشعر والأظافر وما يرتبط بهم من عضلات وغدد. وبشكل رئيسي، يعمل الجهاز اللحافي كحاجز يعزل الجسم عن الوسط الخارجي.

تضم الحالات التي تصيب الجهاز اللحافي البشري مجموعة واسعة من الأمراض تعرف باسم الجُلادات، بالإضافة إلى العديد من الحالات غير المرضية (كفرط ميلانين الظفر وأظافر المضرب التي تعتبر سليمة في بعض الحالات). تنجم معظم الشكايات الشائعة عن عدد قليل فقط من الأمراض الجلدية، ومع ذلك، وصفت الآلاف من الأمراض الجلدية. غالبًا ما يواجه تصنيف هذه الحالات العديد من التحديات، بسبب عدم معرفتنا لمعظم الآليات الإمراضية والعوامل المسببة. لذلك، تقدم معظم الكتب المدرسية الحالية تصنيفًا يعتمد على الموقع (على سبيل المثال، أمراض الغشاء المخاطي) والشكل (كأمراض التبثر المزمن) والسبب (كالأمراض الجلدية الناتجة عن العوامل الفيزيائية)، وما إلى ذلك.

سريريًا، يبدأ تشخيص أي مرض جلدي عبر جمع المعلومات المرتبطة بالآفة (أو الآفات) الجلدية الحالية، وهذا يتضمن: الموقع (الذراعين أو الرأس أو الساقين) والأعراض (الحكة والألم) والمدة (حادة أو مزمنة) والنسق (مفردة أو معممة أو حلقية أو خطية) والشكل (بقع أو حطاطات أو حويصلات) واللون (أحمر أو أزرق أو بني أو أسود أو أبيض أو أصفر). قد تتطلب بعض التشخيصات أخذ خزعة من الجلد للحصول على معلومات نسيجية يمكن ربطها بالأعراض السريرية والتحاليل المخبرية. سمح التصوير الجلدي باستخدام الموجات فوق الصوتية بالكشف عن الأورام الجلدية والعمليات الالتهابية واضطرابات الأظافر وأمراض الشعر.

الآفات

الآفات الأولية

 البقعة: هي تغير في لون سطح الجلد بدون ارتفاع أو انخفاض، ولهذا تكون غير مجسوسة أو واضحة الحدود. يختلف حجمها، ويقيس قطرها الأكبر أقل من 5 أو 10 ملم عمومًا.
 اللطخة: هي بقعة كبيرة يقيس قطرها 5 أو 10 ملم أو أكثر، اعتمادًا على تعريف المرء للبقعة. قد تبدي اللطخة تغير طفيف في السطح كوجود قشور صغيرة أو تجعدات، ومع ذلك، لا تكون الآفة مجسوسة.
 الحطاطة: هي ارتفاع صلب محدد من الجلد يخلو من السوائل المرئية. تتفاوت الحطاطات في أحجامها من آفات بحجم رأس الدبوس لآفات لا تتجاوز أقطارهن 5 أو 10 ملم عند أوسع مقطع (يختلف التعريف من مراجع لأخرى).
 اللويحة: توصف اللويحة بأنها حطاطة عريضة أو التقاء حطاطات يبلغ قطرها 10 ملم أو أكثر. تعرف أيضًا بكونها آفة مرتفعة تشبه الهضبة قطرها أكبر من عمقها.
 العقيدة: تشبه الحطاطة في الشكل؛ فهي أيضًا آفة كروية مجسوسة لا يتجاوز قطرها 10 ملم، ولكنها تتميز عنها في توضعها الأعمق ضمن الأدمة أو تحت الجلد.
 الورم: يشبه العقيدة، لكن يتجاوز قطره 10 ملم.
 الحويصل: هو بثرة صغيرة أو ارتفاع محدد الحواف مملوء بسائل مصلي صافي. بشكل عام، لا يتجاوز قطر الحويصل 5 أو 10 ملم عند أوسع مقطع.
 الفقاعة: هي بثرة كبيرة أو آفة مستديرة غير منتظمة الشكل ضمنها سائل مصلي أو مصلي قيحي، يساوي قطرها 5 أو 10 ملم أو أكثر، اعتمادًا على تعريف المرء للحويصل.
 البثرة: هي ارتفاع طفيف في الجسد يحتوي مادة عكرة أو قيحية تتكون عادةً من خلايا التهابية نخرية. قد تكون البثرة بيضاء أو حمراء اللون.
 الكيسة: هي تجويف مبطن بخلايا ظهارية مملوء بسائل أو مادة صلبة أو شبه صلبة.
 الانتبار: هو حطاطة أو لويحة حمراء شاحبة مسطحة أو مستديرة القمة. يتميز الانتبار بكونه آفة سريعة التلاشي تختفي في غضون 24 إلى 48 ساعة. تسمى الفقاعة المؤقتة المرتفعة من الجلد المشدود بموقع الحقن داخل الأدمة بالانتبار أيضًا. وفي كثير من الأحيان، توصف عملية الحقن في النصوص الطبية بصنع انتبار في الجلد.
 توسع الشعيرات: يصف توسع الشعيرات تضخم الأوعية الدموية السطحية لتصبح مرئية.
 النقب: يظهر النقب على شكل خط متعرج رمادي قليل الارتفاع. تحدث هذه الآفات نتيجة التعرض لكائنات حية ناقبة.

الآفات الثانوية

 القشارة: كتل كيراتينية صفائحية جافة أو دهنية تمثل طبقة متقرنة سميكة.
 الجلبة: هي زهم أو قيح أو دم جاف ممزوج عادةً بحطام ظهاري وأحيانًا بكتيري.
 التحزز: هو سماكة أدمية تتظاهر بثخانة جلدية مرئية وملموسة مع علامات جلدية بارزة.
 التآكل: انقطاع في الجلد يوضح ضياع غير كامل في البشرة. تكون الآفة رطبة ومحددة وعادةً ما تكون منخسفة.
 التسحج: هو سحجة منقطة أو خطية ناتجة عن أسباب ميكانيكية (غالبًا خدش). يشمل التسحج عادةً البشرة فقط، ولكنه يصل عمومًا إلى الأدمة الحليمية.
 القرحة: هي انقطاع في الجلد يوضح ضياع كامل في البشرة وتصل في كثير من الأحيان لأجزاء من الأدمة والطبقة الشحمية تحت الجلد.
 الشق: هو أخدود في الجلد يكون عادةً ضيق الاتساع ولكنه عميق.
 الجساوة: هي سماكة جلدية تجعل سطح الجلد أكثر سماكة وصلابة.
 الضمور: يشير الضمور إلى الضياع النسيجي الذي قد يطال البشرة أو الأدمة أو الطبقة تحت الجلد. في حالة ضمور البشرة، يبدو الجلد رقيق وشفاف وجعد، بينما تظهر الحالتان الأخرتان كانخفاض في الجلد.
 التعطن: هو حالة يصبح الجلد فيها طري أبيض اللون نتيجة تعرضه لرطوبة مستمرة.
 التسرر: هو الحالة التي تصف تشكل انخفاض في قمة الحطاطة أو الحويصل أو البثرة.
 الفيمة: هي آفات حديبية الشكل قد تظهر على أي جزء خارجي من الجسم، كما هو الحال في العد الوردي.

النسق

 يشير نسق الآفات إلى كيفية تجمعها موضعيًا (تنظيمها)، وهذا يختلف عن طريقة توزعها (انظر القسم التالي).
 تكدسي: تكون على شكل مجموعات.
 حلقي أو دائري: تتجمع بشكل حلقي.
 مقوس الشكل أو منحني: تتجمع بشكل قوسي.
 إصبعي: تتجمع بشكل مشابه للإصبع.
 قرصي أو دائري: تتجمع بشكل دائري أو قرصي.
 ذو شكل محدد: تتجمع لتعطي شكل محدد.
 قطروي: تتجمع بشكل مشابه للقطرات.
 ملتف: تتجمع بشكل ملفوف أو حلزوني.
 الهربسي: تظهر بشكل مشابه للآفات الهربسية.
 الخطي.
 الحلمي: تظهر على هيئة نتوءات مستديرة مشابهة للثدي.
 شبكي: تظهر بشكل مشابهة للشبكة.
 أفعواني: آفات بحواف مموجة.
 نجمي: تتجمع بشكل مشابهة للنجمات.
 هدفي: تتجمع بشكل مشابه لنقطة الهدف.
 ثؤلولي: تظهر بشكل مشابه للثآليل.

التوزع
يشير التوزع إلى الطريقة التي تتوضع بها الآفات. قد تكون محصورة في منطقة واحدة (كما في اللطخة) أو في عدة أماكن. يرتبط التوزع بالعوامل التي تتأثر بها منطقة معينة. على سبيل المثال، يرتبط التهاب الجلد التماسي بالمواقع التي تثير فيها المواد المسببة للحساسية استجابة مناعية تحسسية. من المعروف أن فيروس الحماق النطاقي يعود (بعد إحداثه الأولي لجدري الماء) مرة ثانية ليسبب الهربس النطاقي. يظهر جدري الماء في كل مكان تقريبًا في الجسم، لكن يميل الهربس النطاقي إلى اتباع قطاع أو قطاعين جلديين. على سبيل المثال، قد تظهر الاندفاعات على مسار حمالة الصدر في أحد الجانبين أو كليهما.

 معمم.
 متناظر: يشابه أحد الجانبين الآخر تمامًا.
 ثنيوي: على الوجه الأمامي للأصابع.
 باسط: على الوجه الظهري للأصابع.
 مذحي: في موضع تحتك أو تتلامس فيه منطقتين جلديتين.
 حصبي الشكل: تقلد فيها الآفات توزع الحصبة.
 راحي أخمصي: تتوزع الآفات على راحة اليد أو أخمص القدم.
 حول الفوهات: حول الفم مثلًا.
 حول الظفر/ تحت الظفر: حول أظافر أصابع اليدين أو القدمين.
 بلاشكوي: تتوزع الآفات على مسار خطوط بلاشكو في الجلد.
 توزع ضوئي: تتوزع على الأماكن التي يصل إليها ضوء الشمس.
 نطاقي أو قطاعي: يرتبط التوزع بعصب معين.

أمثلة
 حب الشباب
 التهاب الجلد
 قرحة الفراش
 متلازمة بهجت
 قرحة
 الاكزيما
 سرطان الجلد
 البهاق
 حساسية المياه
 حكاك عقيدي

أنواع الأمراض الجلدية
 تساقط الشعر (الذي يؤدي إلى الصلع).
 الثعلبة البقعية (بقعة في الجلد نتيجة فقدان الشعر في هذه المنطقة).
 الصلع ويحدث في الرأس (تراجع الشعر إلى الوراء، أو فقدان شعر الرأس كاملاً لفترة مؤقتة أو دائمة.
 حب الشباب (وهو مرض ياتي خاصة لدى الشباب في سن المراهقة وهو عبارة عن بثور تظهر في الوجه).
 الجرب (هو مرض معدي يسبب حكة شديدة).

انظر أيضًا
 طب الجلد.
 جذام.
 وقس متعمم.

مراجع

مرض جلدي


Nordstrand (Frizce: Noordströön), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 57.43 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 2227 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Jens-Johann Jacobsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.nordstrand.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Nordstrand


Astrosat ist Indiens erster der Astronomie gewidmeter Satellit.

Nach einem ersten erfolgreichen röntgenastronomischen Experiment 1996 (Indian X-ray Astronomy Experiment auf IRS-P3) beschloss die indische Raumfahrtagentur ISRO die Entwicklung eines umfassenden Astronomiesatelliten. Die von verschiedenen indischen und internationalen Instituten entwickelte Nutzlast umfasst zwei Ultraviolettteleskope und vier Röntgendetektoren für verschiedene Experimente für den Röntgenbereich, unter anderem einen Dreifach-Proportionalzähler für die kontinuierliche und zeitaufgelöste Überwachung des Röntgenhimmels.

Flugverlauf
Astrosat wurde am 28. September 2015 mit einer PSLV-XL-Rakete vom Startplatz Sriharikota High Altitude Range (SHAR) aus in eine niedrige Erdumlaufbahn (LEO) gebracht. Das UV-Teleskop UVIT ging am 30. November 2015 in Betrieb und arbeitete gemäß den Erwartungen. Die Mission war für fünf Jahre ausgelegt. Da nach Ablauf dieser Zeit noch alle Instrumente arbeiteten, wurde die Mission auf unbestimmte Zeit verlängert.

Einzelnachweise

Weblinks

 Astrosat-Website (englisch)

Weltraumteleskop
ISRO
Raumfahrtmission 2015
Abkürzung

Astrosat


65696 Pierrehenry este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
65696 Pierrehenry este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Andrew Lowe. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,81 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 9,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 65001-66000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

65696 Pierrehenry


35. lička udarna divizija NOVJ-a formirana je 30. siječnjaa 1944. godine naredbom Glavnog štaba NOV i PO Hrvatske. Pri formiranju, u njezin sastav su ušle Prva i Druga brigada Operativnog štaba za Liku. U njezinom sastavu nalazili su se još i Lički partizanski odred, bataljun "Plavi Jadran" i Artiljerijski divizion.

Pri formiranju je imala 2662 borca. Bila je u sastavu Jedanaestog hrvatskog korpusa NOVJ-a.

Borbeni put 35. ličke divizije
U veljači i ožujku 1944. divizija je izvodila manje napade na području Otočca i uspješno odbijala česte napade postrojbi 4. ustaškog zdruga na slobodni teritorij Like. Oštre borbe protiv ustaša i Nijemaca vodila je kod Ramljana, Široke Kule i Gostovače, noću 30./31. ožujka u selima oko Otočca. Dijelovi divizije su 22. travnja odbili napad dijelova 846. puka njemačke 392. legionarske divizije i 19. ustaške bojne kod Babinog Potoka, od 26. travnja do 2. svibnja vodili žestoke borbe na prostoru Crna Vlast, Vrhovine i Zalužnica, 5. svibnja razbili 35. ustašku bojnu i oslobodili Ramljane te time ponovno ugrozili prometovanje neprijatelja na komunikaciji Otočac–Gospić. Stožer njemačkog 15. brdskog armijskog korpusa je radi toga sa devet bataljuna njemačke 392. i 373. legionarske divizije, 4. ustaškim zdrugom, 1. pukom "Brandenburg", 92. motoriziranim pukom i Medačkim četničkim odredom 7. svibnja  započeo operaciju "Morgenstern", da bi uništio 35. diviziju i dijelove Osme kordunaške divizije te zauzeo slobodni teritorij Like. Koncentričnim napadom iz Gospića, Perušića, Vrhovina, Bihaća, Lapca i ostalih mjesta prema Krbavskom polju, neprijatelj je privremeno ovladao slobodnim teritorijem Like i opustošio ju. Postrojbe 35. i 8. divizije izbjegle su presudne sukobe i 20. svibnja ponovno zauzele Krbavsko polje i Korenicu. U tim je borbama oko 200 ranjenika i preko 12000 civila spašeno prebacivanjem na Velebit. Divizija je u lipnju vodila borbe protiv dijelova njemačke 392. legionarske divizije i 4. ustaškog zdruga, koji su iz Vrhovina, Perušića, Gospića i Gračaca upadali na slobodni teritorij.

U međuvremenu, 15. lipnja 1944. godine izvršena je reorganizacija divizije. Njezina 2. brigada je rasformirana, a u sastav divizije ušle su 3. brigada 13. divizije i 3. brigada 19. divizije, kao njezine Druga odnosno Treća brigada. Bataljun "Plavi Jadran" izašao je iz 35. divizije. Divizija je tada imala 3438 boraca.

Postrojbe divizije zauzele su 4. srpnja Ličko Petrovo Selo, 9. srpnja uz podršku savezničkog zrakoplovstva napale 4. ustaški zdrug i dijelove 3. domobranskog posadnog zdruga, zauzele Ribnik, Budak, Široku Kulu i Perušić, i odbacile neprijatelja zapadno od komunikacije Otočac–Gospić. Dana 10. srpnja tri bataljuna njemačke 392. legionarske divizije i pet bataljuna 4. ustaškog zdruga izvršili su protunapad i do 14. srpnja potisnuli 35. diviziju na sjeverozapadni rub Krbavskog polja, ali su istog dana postrojbe 35. divizije snažnim naletom prisilile neprijatelja na povlačenje u polazne garnizone. U nastavku operacija na komunikaciji Bihać–Vrhovine, divizija je 17. srpnja oslobodila Prijeboj i ponovno povezala slobodne teritorije Like i Korduna. Divizija je 7. kolovoza iz zasjede na cesti Donji Lapac–Dobroselo uništila njemačku kolonu od 26 kamiona s materijalom. Oko 6000 neprijateljskih vojnika (Nijemci, ustaše i četnici) započeli su 8. kolovoza napad na 35. diviziju i dijelove 8. divizije na Krbavskom polju. Vodeći teške borbe, neprijateljske snage prošle su kroz cijelu slobodni teritorij Like.

Od 5. do 7. rujna, postrojbe 35. divizije vodile su teške borbe una području Bihaća i Ljubova, 6. rujna razbile su jednu satniju 19. ustaške bojne i 40 pripadnika ustaškog oružništva u Dabru, 7. rujna oslobodile Škare i Glavace kod Otočca, 15. rujna Kosinj, 21. rujna Široku Kulu, Janjče, Lički Osik i Perušić, koje je zbog protivnapada jačih ustaških snaga divizija napustila i povukla se prema Krbavskom polju. Njezine postrojbe su 4. listopada ponovno oslobodile Široku Kulu, 7. listopada napale ustašku i njemačku posadu u Vrhovinama, 14. listopada kod Široke Kule razbile dijelove 31. i 34. ustaške bojne, ali su protunapadom oko 800 ustaša iz 1. ustaške bojne 4. ustaškog zdruga odbačene. Dana 15. studenog postrojbe 35. divizije oslobodile su Lovinac, 19. prosinca zajedno sa dijelovima 13. divizije NOVJ-a su kod Gračaca uništile njemački združeni odred jačine od oko 1400 vojnika, oslobodile mjesto i nanijele neprijatelju gubitke od 260 poginulih, 45 ranjenih i 826 zarobljenih. Zaplijenjena je i velika količina vojne opreme. Za taj je uspjeh 35. diviziju je pohvalio 14. prosinca 1944. Vrhovnog komandant NOV i POJ, Josip Broz Tito. Naredbom Glavnog štaba NOV i PO Hrvatske 20. prosinca 1944. divizija je proglašena udarnom.

Postrojbe 35. divizije su 6. siječnja 1945. vodile borbu kod Plitvičkog Ljeskovca, od 11. do 18. veljače zajedno sa 13. i 8. divizijom NOVJ-a odbijale napade jakih njemačkih i ustaško-domobranskih snaga kod Ličkog Petrovog Sela, Drežnik-Grada i Ličke Jesenice. Zajedno sa postrojbama 8. divizije 16. ožujka poslije trodnevnih borbi oslobodile su Selište, Čatrnju i Smoljanac (kod Drežnik-Grada), odbacile njemačke snage u pravcu Ličkog Petrovog Sela i nanijele im gubitke od 87 poginulih, 125 ranjenih i 43 zarobljena. Od 20. do 28. ožujka 35. divizija sudjelovala je u borbama za oslobođenje Bihaća.

Neposredno poslije toga, rasformirana je 2. travnja 1945. godine. Njezina Prva brigada preimenovana je u Prvu samostalnu ličku brigadu, a borcima 2. i 3. udarne brigade popunjene su postrojbe 13. primorsko-goranske divizije i 11. korpusa JA.

Izvori

Vanjske poveznice
 35. lička divizija - Vojska.net
 Petar Kleut. Trideset peta lička divizija. 1970. godina.

35
Divizije NOVJ-a

35. lička divizija NOVJ-a