زاك سنايدر  مخرج أمريكي من مواليد 1 مارس 1966، أخرج عدة أفلام منها 300 والمراقبون ورجل من حديد وباتمان ضد سوبرمان: فجر العدالة.

نشأته
ولد سنايدر في جرين باي، ويسكونسن، ونشأ في ريفرسايد، كونيتيكت. كانت والدته مارشا مانلي (ني ريفز) توفيت سنة (2010) رسامة ومدرسةً للتصوير الفوتوغرافي في مدرسة دايكروفت، والتي درس فيها سنايدر لاحقًا. عمل والده تشارلز إدوارد سنايدر (1936-2008) موظفًا تنفيذيًا. ولديه أخت كبيرة أودري. حضر سنايدر خلال أشهر الصيف وهو طفل، في معسكر أواتونا في هاريسون بولاية ماين. درس سنايدر الرسم بعد عام من المدرسة الثانوية في مدرسة هيذرلي للفنون الجميلة في إنجلترا، على الرغم من أنه بدأ بالفعل في صناعة الأفلام. بعد ذلك، التحق سنايدر بكلية الفنون في مركز التصميم في باسادينا كاليفورنيا.

حياته المهنية
زاك إدوارد سنايدر هو مخرج ومنتج و كاتب سينمائي أمريكي، قام بأول فيلم روائي له عام 2004، مع إعادة إنتاج فيلم الرعب ظهور الموتى لعام 1978. منذ ذلك الحين، قام بإخراج/إنتاج عدد من الكتب المصورة والأفلام الخارقة، بما في ذلك 300 محارب والمراقبون سنة 2009.

وكذلك فيلم الرجل الفولاذي، بطولة هنري كافيل في دورالبطل الخارق سوبرمان. الذي صدر من قبل عالم دي سي السينمائي وكذلك فلم باتمان ضد سوبرمان : فجر العدالة الذي صدر سنة 2016 وفلم فرقة العدالة الذي صدر سنة 2017.
كما شغل منصب كاتب سيناريو في فلم ساكر بنش و300 : بزوغ الامبراطورية وشغل أيضاً منتج تنفيذي في فلم الفرقة الانتحارية والرجل المائي وشارك في كتابة قصة فلم المرأة الخارقة
سنايدر هو المؤسس لشركة مَقلعُ الحجارة، والتي كانت تعرف سابقًا بشركة الافلام القاسية، وهي شركة إنتاج أسسها في عام 2004، جنبًا إلى جانب مع زوجته ديبورا سنايدر والشريك المنتج ويسلي كولر

مسيرته الفنية
قدم سنايدر أول فيلم روائي له مع إعادة إنتاج فيلم الرعب ظهور الموتى، بالإضافة إلى فيلم الحرب الخيالية 300 (2006) المقتبس من مؤلفات الفنان فرانك ميلرالحصان الأسود كاريكاتير سلسلة قصيرة من نفس الاسم. تم إصدار فيلمه "مراقبة الحراس الذي وزعته وارنر. تم إصدار الفيلم في 6 مارس 2009 وحقق 185 مليون دولار حول العالم. تم إصدار أول مشروع رسوم متحركة بعنوان أسطورة الحراس: بومة غهول في 24 سبتمبر 2010. من أنتج سنايدر، تم فلم ساكر بنش الذي إصداره في 25 مارس،2011. كان الفيلم استنادًا إلى سيناريو كتبه سنايدر وستيف شيبويا.
في عام 2013، أخرج فيلم الهزلي الثالث رجل الفولاذي، بطولة هنري كافيل في دور سوبرمان. قام مباشرة بالتوقيع على إعادة إنتاج نسخة جديدة لفيلم الرجل المصور لم يتم إنتاجها بعد  لعام 1969. ويعتزم كتابة تكملة لـ أسطورة الحراس: بومة غهول.

أعلن سنايدر على كوميك كون 2013 أن باتمان وسوبرمان سيشاركان الشاشة في فلم باتمان ضد سوبرمان : فجر العدالة.الذي صدر في عام 2016 من أخراجه، وقام هنري كافيل بدوره سوبرمان، وبن أفليك لعب دور باتمان  أخرج سنايدر ايضاً فلم فرقة العدالة لشركة وارنر بروسلكن تم استبداله بـالمخرج جيسون ويدون بعد الاضطرار إلى المغادرة أثناء مرحلة ما بعد الإنتاج بسبب انتحار ابنته

اعتبارًا من مارس 2016، كان سنايدر يعمل على الصورة الاخيرة، دراما عن مصور حرب في أمريكا الجنوبية. وهو يعمل حاليًا أيضًا على تعديل رواية النافورة لعام1943 التي كتبها آين راند

في 29 كانون الثاني (يناير) 2019، أعلن سنايدر أنه وقع على إخراج «جيش الموتى» وهو فيلم رعب الزومبي، لنتفليكس سيقوم سنايدر بإخراح وإنتاج مع شريكته وزوجته، ديبورا سنايدر، من خلال شركة الإنتاج التي أعيد تصنيفها حديثًا.

أسلوبه التصويري

يستخدم سنايدر غالبًا أسلوب الحركة البطيئة داخل وخارج مشاهد القتال في أفلامه، والتي لاحظتها إيمي نيكولسون من مجلة بوكس أوفيس موجواختلافه عن المخرجين الآخرين الذين يصنعون العديد من المقطوعات المقربة أثناء القتال.
تظهر لقطة قصيرة مدتها300 دقيقة للملك ليونيداس وهو يذبح أعدائه وتزداد الكاميرا وتصغيرًا للتأكيد على كل عملية قتل وتنقل ليونيداس.

الحياة الشخصية
يعيش سنايدر في باسادينا مع زوجته الثانية المنتجة ديبورا جونسون. التقى الزوجان لأول مرة في عام 1996، وبدأت المواعدة في عام 2002، وتزوجا في 25 سبتمبر 2004 في كنيسة سانت بارثولوميوالأسقفية في مانهاتن، نيويورك  كان متزوجا سابقا من دينيس ويبر ولدى سنايدر ثمانية أطفال نصفهم تم تبنيهم: أوليفيا، ويلو، اوتمن، إيلي، حزقيال، جيت، سيج وكاش. أنجب
ابنائه من زوجته السابقة دنيس أوليفيا وإيلي وتبنى ويلو واوتمن من الصين. ابنان أصغر سناً أما حزقيال وجيت فهما من علاقته مع كيرستن إيلين، التي كانت المنتج الرئيسي له في الإعلانات التجارية لبعض الوقت انتحارت ابنته بالتبني اوتمن سنايدر لأسباب غير معروفة مما أدى إلى الانسحاب من أعمال ما بعد الإنتاج منها فلم فرقة العدالة.

التعاون الفني
أنتجت ديبورا سنايدر، زوجة سنايدر، جميع أفلامه التي يعود تاريخها إلى 300 محارب ومنتج تنفيذي في 300 وأسطورة الحراس: بومة غهول. كان لاري فونج وويليام هوي مصور سينمائي ومحرر أفلام سنايدر، على التوالي، في الأفلام
300، والمراقبوان وساكر بنش. وكان فونغ هو أيضا المصور السينمائي لباتمان ضد سوبرمان: فجر العدالة. كان ديسجاردين هو المشرف على المؤثرات البصرية في افلام المراقبون، وساكر بنش، ورجل من حديد، وعمل ديفيد برينر كمحررأفلام في فيلم رجل من حديد وباتمان ضد سوبرمان : فجر العدالة وفرقة العدالة والفلم القصير مكواة البخار البخارية.

مشاكله النفسية
دخل سنايدر حالة صدمة شديدة بعد انتحار ابنته اوتمن بالتبني، ومع ذلك بقيت أسباب الانتحار مخفية، انتحار ابنته ودخول سنايدر حالة صدمة شديدة جعل شركة وارنر بروس تسحب مهمة إخراج فلم فرقة العدالة واعطاء هذه المهمة إلى المخرج جويسون ويدونة هذا الأمر الذي صدم الكثير من متابعين أفلام دي سي علماً أن حسب تصريح المخرج زاك سنايدر أن نسختة السابقة لفرقة العدالة كانت مكتملة بنسبة 95% ولكن شركة وارنر بروس قررت التخلي عن المخرج وقامت بالتعديل على نسخته السابقة لأسباب مجهولة.

رؤية سنايدر لعوالم دي سي

بعد الفلمين الذي قدمهما زاك لعوالم دي سي وهما سوبرمان وباتمان ضد سوبرمان كان من المقرر أن يعمل ثلاثية فرقة العدالة ولكن بسبب بعض المشاكل مع شركة وارنر بروس الغيت الفكرة.

مشاكل سنايدر مع شركة وارنر بروس
وارنر بروس هي أكبر شركة إنتاج مرئي في العالم أنتجت نصف أفلام العالم، ومن ضمنهم سلاسل عالمية مثل سيد الخواتم وهاري بوتر وغيرهم، وهي التي ترون شعارها في بداية الأفلام وهي الشركة المالكة لحقوق دي سي كما ديزني مالكة لحقوق مارفل.
المخرج والأب الروحي لعالم دي سي السينمائي «زاك سنايدر» كانت خطته أن يبني عالم سينمائي له بداية ونهاية محددة، بمعنى ليس عالم ممتد كان يريد أن يقدم أفلام للشخصيات التي رأيناهم بفلم فرقة العدالة، ويقدم 3 أفلام لفرقة العدالة وينتهي هذا العالم
ويغلق، ويتسمى بأسمه وشخصيات واحداث هذا العالم والأفلام يعتبرون تابعين للأرض 1 من اكوان دي سي المتعددة وبهذا تقريبا ب 9 أفلام كان سنايدر سينهي السلسلة الأولى لعالم دي سي وعند الانتهاء، تعاقد هو ووارنر مع ممثلين آخرين أو يستكملوا معهم ويأتون بمخرجين ويبدأون بالعالم السينمائي الممتد بقصص وأفلام جديدة ومستمرة، لكن الإدارة والسياسة لوارنر واستعجالهم لكي يقومو بمنافسة مارفل، وتدخلاتهم بخطط سنايدر وأفلامه دمر كل شيء.
ولم يقتصر الموضوع على سنايدر وحده، بل حتى مع باقي المخرجين تدخلوا وضغطو وحذفو مشاهد وغيرو سيناريوهات واعلنوا عن أفلام من عندهم وقامو بربطها مع الافلام التي كانت من خطط سنايدر وبهذا الُغيت فكرة عالم سنايدر، واستمروا بتدخلاتهم معه خصوصا بعد حادثة انتحار ابنته أثناء تصوير فلم فرقة العدالة، واستمرو على هذه الحال إلى أن أجبروه على الانسحاب وأتوا بالمخرج جوس ويدون مخرج افلام المنتقمون أو الافينجرز فحذف مشاهد واعاد تصوير مشاهد وغير وحذف شخصيات وحذف ساعة ونصف من مدة الفيلم وأضاف التون الكوميدي الملون لفلم كان سيصبح أحد اعظم افلام الكوميك بوك.

شركة ديزني أعطت كامل الحرية لكُتابها ومخرجيها ويعتبرون فريق واحد لان جميعهم عملوا على افلام مارفل، هذا يعني ان كُل واحد منهم مُشارك بكتابة واخراج ما لايقل عن 5 افلام، ف بينهم تعاون وتفاهم قوي جدا وهذا الشيء ينعكس بشكل ايجابي على الافلام، ويحقق نجاح مثلما نرى عكس الذي يحدث بدي سي من ضغط وتدخلات مركزة على مخرج واحد فقط فـ من الطبيعي نشاهد تفوق مارفل في الافلام.

ثلاثية فرقة العدالة برؤية المخرج زاك سنايدر

الجزء الأول من فرقة العدالة
ستيبنوولف سيخسر وبنسخة زاك سنايدر (مشهد مابعد نهاية الفلم) كان سيتم قتله من قبل دارك سايد، لأنه فشل في الغزو لكن في نسخة زاك فرقة العدالة، كانو سيعرفون أنه هنالك خطر أكبر على الأرض وأنه نهاية فلم فرقة العدالة، نسخة سنايدر مختلفة عن التي عرضت، وان فرقة العدالة كانوا سيشاهدون دارك سايد من البوابة التي سحبت ستيبنوولف عن طريق صورة هولوگرام.

الجزء الثاني من فرقة العدالة
فرقة العدالة سيبعدون الأرض عن الخطر ويباغتون دارك سايد وينقلون القتال لكوكب ابوكاليبس (عن طريق البوابات التي يفتحها سيبورج)، بوجود فرقة الـمصباح الاخضر لكن جميعهم ستتم هزيمتهم، ودارك سايد سيتوجه للأرض ويدمرها مثلما رأينا في كابوسبروس واين.

في فيلم باتمان ضد سوبرمان وإذا ربطنا الأحداث ببعض والخطة التي أوضحها سنايدر وتصريحاته وكلامه على موقع الفيرو سنرى أن دارك سايد من المتوقع أنه يأخد سوبرمان بجانيه، ويتحكم به عن طريق السيطرة عليه بسبب مقتل لويس لاين وهذا واضح بمشهد رجوع فلاش بالزمن وتحذير بروس من سوبرمان وأن لويس لاين هي الحل، في فيلم باتمان ضد سوبرمان وتصميم خطة سنايدر والرسمة التي أنزلها من فترة توضح وتؤكد هذا الشيء، أي أن الجزء الثاني من فرقة العدالة كان سيحدث به 3 أحداث معركة ابوكاليبس - غزو الأرض - تحالف سوبرمان مع دارك سايد، بتحكم داركسايد بعقله عن طريق السيطرة عليه وإيهامه بموت لويس لاين بسبب باتمان وفرقة العدالة.

الجزء الثالث من فرقة العدالة
وهذا سيكون بنفس المشهد لكابوس بروس واين، أرض مدمرة - سوبرمان شرير- باتمان يبحث عن الكريبتونايت وستكون المعركة الأخيرة ضد دارك سايد، وموت باتمان بأشعة الأوميگا من دارك سايد مضحي بنفسه لإنقاذ لويس لاين الحامل بابن كلارك كينت. وإعتقد أنه هذه المرة بروس سيأخد بتحذير فلاش، وأن إنقاذ لويس هو الحل الوحيد، طبعا هذا يترك نهاية دارك سايد علي يد سوبرمان وفرقة العدالة، طبعا موت باتمان بالثلاثية تم تأكيده أكثر من مرة مرة من سنايدر، لكن كان مجهول الطريقة وبأي جزء من القصة بالضبط وأغتقد أنه كنا سنشاهد معركة ضد دارك سايد، لكن الأمور توضحت برسمة زاك وكل هذه الأمور توضح اننا كنا سنشاهد اقوى ثلاثية كوميك بوك حية، كان من المقرر إخراج فرقة العدالة برؤية سوداية تعبر عن ظلامية دي سي كوميكس من قبل المخرج زاك سنايدر، ولكن بسبب انتحار ابنته اوتمن ودخول زاك حالة صدمة شديدة قامت شركة وارنر بروس بسحب مهمة إخراج فلم فرقة العدالة واعطاء هذه المهمة للمخرج جويسون ويدون.

وحينما عُرضت نسخة فلم فرقة العدالة انصدم الكثير من متابعين دي سي، ان الاخراج لم يكن لزاك سنايدر وانه قد تم التلاعب بالنسخة القديمة الخاصة بالمخرج زاك، الامر الذي جعل المعجبين يطلقون هاشتاك موحد استعادة نسخة سنايدر المقطوعة أو ما يعرف بسنايدر كات من اجل عرض النسخة الاصلية الخاصة بزاك سنايدر.

حملة سنايدر كات
وهي عبارة عن حملة اطلقها فانز ومعجبي دي سي لمطالبة شركة وارنر بروس بعرض نسخة سنايدر لفلم فرقة العدالة بدأت بمواقع التواصل الاجتماعي، انضم الكثير من الممثلين الذين دعمو الحملة بتصريحات اعلامية وعلى مواقع التواصل الاجتماعي، ايضاً ومن ثم تطورت إلى حملة دعم بالكثير من الدول العربية، واجنبية شملت المولات المحلات. التجارية اماكن الجلوس وحتى الملاعب، ومن ثم تحولت إلى حملة جمع تبرعات إلى إحدى المنظمات المحاربة للأنتحار التي يدعمها سنايدر، بلغ المبلغ الكلي للتبرعات حول العالم ما يقارب 106 الف دولار.

 حملة نيويورك كوميك كون حملة مهرجان نيويورك كوميك كون والتي شارك فيها روب فيلاد مؤلف شخصية «ديدبول».

 الحملة الكبرى في مهرجان سان دييغو كوميك كون، حيث جمعت الجماهير مبلغ مايقارب الـ200 الف دولار، لأعلانات الحملة وللتبرع لمؤسسة مؤسسة الوعي والوقاية من الانتحار التي يدعمها كلا من المخرج «زاك سنايدر» وزوجته بعد حادثة انتحار ابنتهما في عام 2017، واطلاق طائرة فوق المهرجان تحمل شعار الحملة المطالبة بأطلاق نسخة سنايدر، وشارك فيها الممثل راي بورت مؤدي شخصية «دارك سايد».

أعماله

الاستقبال

أفلامه القصيرة

أخراجه الغنائي والموسيقي

الجوائز وترشيحات

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من غرين باي
ديمقراطيون من ولاية كونيكتيكت
علماء مسيحية أمريكيون
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو من كونيتيكت
كتاب سيناريو من ويسكونسن
كتاب فائزون بجائزة هوغو
كتاب من غرينيتش (كونيتيكت)
مخرجو أفلام حركة
مخرجو أفلام خيال علمي
مخرجو أفلام من كونيتيكت
مخرجو أفلام من ويسكونسن
مخرجو فيديوهات موسيقية أمريكيون
منتجو أفلام من كونيتيكت
منتجو أفلام من ويسكونسن
مواليد 1966
مواليد في غرين باي
نسويون أمريكيون

زاك سنايدر


An Fimbristylis aphylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel. An Fimbristylis aphylla in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fimbristylis

Fimbristylis aphylla


Hans-Gerd Klein (* 28. März 1958 in Leverkusen) ist ein ehemaliger deutscher Hürdenläufer, der sich auf die 110-Meter-Distanz spezialisiert hatte.

1980 verhinderte der Olympiaboykott der Bundesrepublik einen Teilnahme an den Olympischen Spielen in Moskau. Bei dem ersatzweise abgehaltenen Liberty Bell Classic gewann er Bronze.
Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1981 in Grenoble wurde er Sechster über 50 m Hürden.
1980 und 1982 wurde er Deutscher Vizemeister. In der Halle wurde er 1980 Vizemeister über 60 m Hürden. Von 1977 bis 1981 trat Klein bei zehn Wettkämpfen im Nationaltrikot an.

Während seiner aktiven Karriere startete Hans-Gerd Klein für die LG Bayer Leverkusen.

Hans-Gerd Klein ist Bauingenieur und seit 1992 Geschäftsführer und Inhaber der Stahl- und Metallbau Hans-Gerd Klein Gmbh mit Sitz in Langenfeld und einer Niederlassung in Nümbrecht

Persönliche Bestzeiten

 50 m Hürden (Halle): 6,60 s, 22. Februar 1981, Grenoble
 110 m Hürden: 13,88 s, 18. Juli 1981, Gelsenkirchen

Literatur
 Klaus Amrhein: Biographisches Handbuch zur Geschichte der Deutschen Leichtathletik 1898–2005. 2 Bände. Darmstadt 2005 publiziert über Deutsche Leichtathletik Promotion- und Projektgesellschaft S. 579

Einzelnachweise

110-Meter-Hürdenläufer (Deutschland)
Deutscher
Mann
Geboren 1958

Hans-Gerd Klein


Yenice ile aşağıdakiler kastedilmiş olabilir:

Yerleşim yerleri

Türkiye
 Yenice, Çanakkale - Çanakkale ili ilçesi
 Yenice, Karabük - Karabük ili ilçesi
 Yenice, Urla - İzmir ili Urla ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Afyonkarahisar - Afyonkarahisar ili merkez ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Kâhta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
 Yenice, Çamoluk - Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlı belde
 Yenice, Haymana - Ankara ili Haymana ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Pınarhisar - Kırklareli ili Pınarhisar ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Doğanhisar - Konya ili Doğanhisar ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Emet - Kütahya ili Emet ilçesine bağlı belde
 Yenice, Keles - Bursa ili Keles ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Ağaçören - Aksaray ili Ağaçören ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Akçakoca - Düzce ili Akçakoca ilçesine bağlı belde
 Yenice, Akhisar - Manisa ili Akhisar ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Alaca - Çorum ili Alaca ilçesine bağlı belde
 Yenice, Alaçam - Samsun ili Alaçam ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Alanya - Antalya ili Alanya ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Araç - Kastamonu ili Araç ilçesine bağlı belde
 Yenice, Artova - Tokat ili Artova ilçesine bağlı belde
 Yenice, Ayancık - Sinop ili Ayancık ilçesine bağlı belde
 Yenice, Ayvacık - Samsun ili Ayvacık ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Balışeyh - Kırıkkale ili Balışeyh ilçesine bağlı belde
 Yenice, Banaz - Uşak ili Banaz ilçesine bağlı belde
 Yenice, Bandırma - Balıkesir ili Bandırma ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Bayramiç - Çanakkale ili Bayramiç ilçesine bağlı belde
 Yenice, Bismil - Diyarbakır ili Bismil ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Bozdoğan - Aydın ili Bozdoğan ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Büyükorhan - Bursa ili Büyükorhan ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Cide - Kastamonu ili Cide ilçesine bağlı belde
 Yenice, Çayeli - Rize ili Çayelii ilçesine bağlı belde
 Yenice, Çorlu - Tekirdağ ili Çorlu ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Çüngüş - Diyarbakır ili Çüngüş ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Demirci - Manisa ili Demirci ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Dernekpazarı - Trabzon ili Dernekpazarı ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Develi - Kayseri ili Develi ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Dikili - İzmir ili Dikili ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Enez - Edirne ili Enez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Gelendost - Isparta ili Gelendost ilçesine bağlı belde
 Yenice, Gercüş - Batman ili Gercüş ilçesine bağlı belde
 Yenice, Gülnar - Mersin ili Gülnar ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Hacıbektaş - Nevşehir ili Hacıbektaş ilçesine bağlı belde
 Yenice, Hanönü - Kastamonu ili Hanönü ilçesine bağlı belde
 Yenice, Harran - Şanlıurfa ili Harran ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Havza - Samsun ili Havza ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Hüyük - Konya ili Hüyük ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, İhsaniye - Afyonkarahisar ili İhsaniye ilçesine bağlı belde
 Yenice, İskilip - Çorum ili İskilip ilçesine bağlı belde
 Yenice, İzmit - Kocaeli ili İzmit ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Kağızman - Kars ili Kağızman ilçesine bağlı belde
 Yenice, Karakoçan - Elâzığ ili Karakoçan ilçesine bağlı belde
 Yenice, Karatay - Konya ili Karatay ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Kelkit - Gümüşhane ili Kelkit ilçesine bağlı belde
 Yenice, Koyulhisar - Sivas ili Koyulhisar ilçesine bağlı belde
 Yenice, Malkara - Tekirdağ ili Malkara ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Adıyaman - Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Altıeylül - Balıkesir ili Altıeylül ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Kepsut - Balıkesir ili Kepsut ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yenice, Gümüşhane - Gümüşhane ili merkez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Kütahya - Kütahya ili merkez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Emet - Kütahya ili Emet ilçesine bağlı köy
 Yenice, Battalgazi - Malatya ili Battalgazi ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Darende - Malatya ili Darende ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Alaşehir - Manisa ili Alaşehir ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Köprübaşı - Manisa ili Köprübaşı ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Artuklu - Mardin ili Artuklu ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Sivas - Sivas ili merkez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Eyyübiye - Şanlıurfa ili Eyyübiye ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Haliliye - Şanlıurfa ili Haliliye ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Süleymanpaşa - Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Tokat - Tokat ili merkez ilçesine bağlı belde
 Yenice, Merzifon - Amasya ili Merzifon ilçesine bağlı belde
 Yenice, Midyat - Mardin ili Midyat ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Mustafakemalpaşa - Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Nallıhan - Ankara ili Nallıhan ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Orta - Çankırı ili Orta ilçesine bağlı belde
 Yenice, Ödemiş - İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Pazarlar - Kütahya ili Pazarlar ilçesine bağlı belde
 Yenice, Polatlı - Ankara ili Polatlı ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Saraydüzü - Sinop ili Saraydüzü ilçesine bağlı belde
 Yenice, Selendi - Manisa ili Selendi ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Selim - Kars ili Selim ilçesine bağlı belde
 Yenice, Seydişehir - Konya ili Seydişehir ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Sur - Diyarbakır ili Sur ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Tarsus - Mersin ili Tarsus ilçesine bağlı mahalle
 Yenice, Yağlıdere - Giresun ili Yağlıdere ilçesine bağlı belde
 Yenice, Yapraklı - Çankırı ili Yapraklı ilçesine bağlı belde
 Yenice, Yayladağı - Hatay ili Yayladağı ilçesine bağlı mahalle

Diğer ülkeler
 Yenice, Yunanistan - Yunanistan'da bir şehir
 Yenice, Bulgaristan - Bulgaristan'da bir köy
 Yenice, Doğu Ucan - İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nin Bostanabad şehristanında köy
 Yenice, Batı Abbas - İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nin Bostanabad şehristanında köy

Diğer

 Yenice (sigara), Tekel tarafından Türkiye'de üretilmiş, şimdi piyasada olmayan filtresiz sigara.
 Yenice Barajı - Eskişehir'de, Sakarya Nehri üzerinde, enerji üretmek amacıyla 1985-1999 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
 Yenice Tren İstasyonu - Mersin'in Tarsus ilçesinde bulunan, TCDD'ye ait ana tren istasyonu

Ayrıca bakınız
 Yeniceköy

Yenice


Köprü(Bridge ) (İngilizce: bridge), iki TCP/IP ağını birbirine bağlayan bir donanımdır. İki veya daha fazla aynı protokolü kullanan ağları bağlamak için kullanılan bir cihazdır. Bağlama işlemi, iki ağdaki her mesajı birbirine tekrarlanarak sağlanır.

Köprü, Veri bağı katmanı'nda çalışan bir standarta sahiptir. Bu cihaz içinde erişim yapabileceği cihazların adres tablosunu barındırır. Bu tablo sayesinde verinin hangi ağdan hangi ağa gittiğini belirler ve veriyi yönlendirir.
Köprü, bir ağda filtre gibi çalışarak yönlendirilen veri paketi karşı ağı adreslemiyorsa o ağın trafiği aşırı yüklenmesin diye paketleri diğer ağa geçirmez.

Köprüler, hangi veri paketlerini kabul edip hangi paketleri kabul edemeyeceklerine karar vermek için ethernet adreslerini kullanır. Bu adresleri de üzerinde bulunan tablodan seçer. Kullanılan köprüye bağlı olarak, ağ yöneticisinin bu tablolara giriş yapması gerekli olabilir ya da köprünün kendisi tabloları dinamik olarak oluşturabilir. Köprü türü cihazlar, genel olarak benzer teknolojiye sahip LAN'ları birbirine bağlamak için kullanılır. Köprüler benzer teknolojiye sahip Yerel alan ağı'larının birbirlerine bağlanmasında kullanılır. Bağlantı sonucu yerel alan ağları mantıksal açıdan yine tek bir LAN olur.

Köprünün avantajları
Büyük aglar daha küçük aglara bölünerek köprü üzerinden birbirlerine baglanırlar. Bunun şöyle yararları vardır:
 Trafik yoğunluğu ayrılmış olur. Aynı ağı adresleyen trafik diğer ağları yüklememiş olur.
 Ağların birisinde olabilecek arıza veya hata diğer ağları etkilememiş olur.
 Aynı zamanda LAN'lar genişletilmiş olur.

Köprünün dejavantajları
 Ağın kapsamının sınırlandırılamıyor. Belli bir ağ bloğu için köprünün kullanılamaması, köprü kullanımının dezavantajlarından biridir.
 Çok büyük ağlarda ölçeklenebilir değil.
 Depolamada (Ara Bellek) ve süreçlerin işlenmesi sırasında gecikmeler meydana gelmektedir.
 Çok karmaşık ağ topolojilerinde basit yapıdaki köprüler sorun yaratabilir.

OSI modeli'inde Köprü
Köprüler, OSI'nin 1. ve 2. katmanında çalışır. İletişim hataları bu katmanlarada denetlenir. Ayrıca fiziki adreslemeler ve fiziki adres erişimleri bu katmanlarda yapılır. Köprü cihazı en çok Ethernet protokolünü kullanmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Audio Video Bridging
 Collision domain
 Instrument bridge
 Laser bridge
 Promiscuous mode
 Spanning Tree Protocol
 Shortest Path Bridging
 Wireless bridge

Kaynakça

Hacker terimleri
Ağ mimarisi
Ethernet

Köprü (bilgisayar)


Galičnik (makedonski: Галичник), selo u zapadnome dijelu Sjeverne Makedonije i uz Lazarpolje jedno od najvećih i najstarijih Mijačkih sela. Selo se prvi put spominje 1493. godine. Galičnik je danas turistička atrakcija zbog svoje autentične arhitekture, kulturne baštine i krajolika.

Položaj
Selo je smješteno iznad doline rijeke Radike na 1450 m apsolutne visine, na padinama planine Bistre. Desetak je kilometara udaljeno od Mavrovskog jezera i skijaškog centra Zare Lazarevski.

Demografija
Selo je gotovo izumrlo. Od gotovo pet tisuća stanovnika 1905. godine, u 2002. spalo je na svega tri:

Gospodarstvo
U Galičniku je postojala jaka tradicija pečalbarstva. Kako bi uzdržavali obitelj, muškarci su iz Galičnika privremeno, sezonski, odlazili na pečalbu u obližnje gradove i radili kao vješti zidari, tesari i slikari, a katkad i iseljavali u prekomorske zemlje.
Vještina građenja stanovnika ove regije poznata je i u europskim metropolama, gdje su majstori kao pečalbari dokazivali svoje umijeće.
Stanovnici (Mijaci) bili su poznati po ovčarstvu, proizvodnji sira kačkavalja i manura (belo sirenje) te izradi ćilima. Kraj obiluje bogatim pašnjacima za ispašu stoke što je privuklo pastire Vlahe koji su osnovali naselja sa stočarstvom kao temeljnom djelatnošću.

Osobitosti sela

Galička svadba
Tradicionalno galičko vjenčanje, Galička svadba, postala je tradicionalna kulturna manifestacija koja se održava svake godine u srpnju na Petrovdan, dan zaštitnika sela. Tijekom vjenčanja muškarci plešu Teškoto, ples koji simbolizira svladavanje životnih teškoća.

Galička nošnja

Galička nošnja, osobito ženska, jedna je od najpoznatijih u Makedoniji i bogata detaljima. U ženskoj nošnji prevladava bijela boja (prema žutoj) i crvena. Bijela odjeća, ukrašena crnim pletenicama, glavne su odlike muške nošnje. To je uvjetovano klimatskim i ekonomskim uvjetima u kojima su živjeli kao stočari u planinskim predjelima Bistre, Stogova, Krčina i Koraba.

Arhitektura i umjetnost
U Galičniku je sačuvana seoska arhitektura, obnovljene su stare kamene kuće, a nove građevine izgrađene su u duhu tradicije. Kuće se sastoje od dvije i tri etaže, a njihov današnji izgled potječe s kraja 19. i početka 20. stoljeća.

U prošlosti su slikari i rezbari iz Galičnika pridonijeli stvaranju Debarske rezbarsko-zografske škole.

Poznati ljudi iz Galičnika: Aleksandar Sarievski, Gjorgjia Pulevski.

Izvori

Naselja u Sjevernoj Makedoniji

Galičnik


The House Republican Conference is the party caucus for Republicans in the United States House of Representatives. It hosts meetings and is the primary forum for communicating the party's message to members. The Conference produces a daily publication of political analysis under the title Legislative Digest.

When the conference holds the majority of seats, it is usually led by the Speaker of the U.S. House of Representatives who is assisted on the floor by the House Majority Leader and the party's Chief Whip. When in the minority, it is led by the House Minority Leader, assisted by the Chief Whip. The conference has a chair who directs day-to-day operations and who is assisted by an elected vice chair and a secretary. The current chair is Elise Stefanik of New York, who assumed the position after a vote of the House Republican Conference on May 14, 2021.
Former chairs include Gerald Ford, John Boehner, Mike Pence, John B. Anderson, Dick Cheney, Jack Kemp, J. C. Watts, Deborah D. Pryce, Adam Putnam, Jeb Hensarling, Cathy McMorris Rodgers, and Liz Cheney. As a result of the 2022 elections, the party holds a narrow majority in the House of Representatives in the 118th Congress.

Current hierarchy
Since October 25, 2023, the conference leadership has been as follows:

Mike Johnson (LA) as Speaker of the House (Conference leader)
Steve Scalise (LA) as House Majority Leader
Tom Emmer (MN) as House Majority Whip
Elise Stefanik (NY) as Chair of the House Republican Conference
Vacant as Vice Chair of the House Republican Conference
Lisa McClain (MI) as Secretary of the House Republican Conference
Gary Palmer (AL) as Chair of the House Republican Policy Committee
Richard Hudson (NC) as Chair of the National Republican Congressional Committee
Guy Reschenthaler (PA) as House Republican Chief Deputy Whip

Leaders of the House Republican Conference

Notes

Conference chairs
The conference chair is elected each Congress.

Vice chairs
The vice chair is next in rank after the House Republican Conference Chair. Like the chair, the vice chair is elected by a vote of all Republican House members before each Congress. Among other duties, the vice chair has a seat on both the Steering and Policy Committees.

 Robert Stafford of Vermont (1971)
 Samuel L. Devine of Ohio (1971–1979)
 Jack Edwards of Alabama (1979–1985)
 Lynn Morley Martin of Illinois (1985–1989)
 Bill McCollum of Florida (1989–1995)
 Susan Molinari of New York (1995–1997)
 Jennifer Dunn of Washington (1997–1999)
 Tillie Fowler of Florida (1999–2001)
 Deborah Pryce of Ohio (2001–2003)
 Jack Kingston of Georgia (2003–2007)
 Kay Granger of Texas (2007–2009)
 Cathy McMorris Rodgers of Washington (2009–2013)
 Lynn Jenkins of Kansas (2013–2017)
 Doug Collins of Georgia (2017–2019)
 Mark Walker of North Carolina (2019–2021)
 Mike Johnson of Louisiana (2021–2023)

Secretaries

See also
 House Democratic Caucus

References

External links
Republican Conference

Republican Conference
Conference, House

House Republican Conference


Adrista es un concepto de la doctrina hinduista muy relacionado con el concepto de karma.

Nombre

 adṛṣṭa, en el sistema AITS (alfabeto internacional para la transliteración del sánscrito).
 अदृष्ट, en escritura devanagari del sánscrito.
 Pronunciación: /adríshta/.
 Etimología:
 a-dṛiśya, 'invisible, latente'
 a-dṛiśya-karaṇa , la acción de invisibilizar'), nombre de una parte de un libro sobre magia.
 a-dṛiśyat, invisible
 Adṛiśyatī ('la invisible'), nombre de una de las nueras del rishí Vásistha.
 a-dṛiṣṭa-karma, alguien que no ha visto la práctica
 a-dṛiṣṭa-kāma, deseo sexual hacia un objeto que nunca se ha visto.
 dṛiśa, apariencia, visión
 dṛiśā, el ojo, la vista
 dṛiśā-kāṅkṣya ('deseable al ojo'), el loto

Concepto

Mientras el karma puede entenderse como el resultado directo de las acciones buenas o malas de una persona, el adrista (lo invisible) se parece más a la noción de destino, e implica una fuerza invisible y desconocida que trabaja detrás de todo y devuelve a cada persona los frutos de cada una de sus acciones.

Este concepto se presenta en el Vaisesika-sutra, el principal texto de la doctrina hinduista vaisesika, como parte de la discusión filosófica sobre la composición del mundo y el universo.

Tras explicar la cosmología atomista sobre la que el texto teoriza, se centra en lo que no puede atribuirse a la naturaleza. Estos sucesos son atribuidos a las reacciones del karma, y se consideran manifestaciones de lo invisible, una fuerza detrás de las cosas.

Referencias

Conceptos hinduistas
Jainismo
Palabras en sánscrito
Nombres masculinos

Adrista


Adama Karsten Darboe (født 26. april 1986 i København) er en dansk basketballspiller, der spiller for Bakken Bears og det danske landshold. Med sine 190 cm er han en relativt lille basketballspiller, og han spiller derfor point guard.

Darboe begyndte sin karriere i Hørsholm 79ers (1999-2006), hvorpå han var i udlandet i henholdsvis islandske Grindavík og spanske CB Ciudad de Huelva. Han vendte i 2010 tilbage til Hørsholm, men efter et år her skiftede han til Svendborg Rabbits, hvor han spillede i to sæsoner. I 2013 tog han til Sverige, hvor han efter en sæson i Jämtland Basket kom til Borås Basket, der i den første sæson spillede i FIBA EuroChallenge, blandt andet i pulje med Bakken Bears, og i anden sæson i FIBA Europe Cup. I 2016 skiftede han til det danske tophold Bakken Bears, hvor han fortsat spiller pr. 2018.

Hos Bakken Bears har Darboe været med til at blive dansk mester i 2017 og 2018 samt spillet europæiske kampe i hver sæson, i henholdsvis Basketball Champions League og FIBA Europe Cup.

Adama Darboe har også spillet på landsholdet, hvor det er blevet til 33 kampe.

Referencer

Basketballspillere fra Danmark

Adama Darboe


Scops owls are typical owls in family Strigidae belonging to the genus Otus and are restricted to the Old World. Otus is the largest genus of owls with 59  species. Scops owls are colored in various brownish hues, sometimes with a lighter underside and/or face, which helps to camouflage them against the bark of trees. Some are polymorphic, occurring in a greyish- and a reddish-brown morph. They are small and agile, with both sexes being compact in size and shape. Female scops owls are usually larger than males.

For most of the 20th century, this genus included the American screech owls, which are now again separated in Megascops based on a range of behavioral, biogeographical, morphological and DNA sequence data.

Taxonomy

The genus Otus was introduced in 1769 by the Welsh naturalist Thomas Pennant for the Indian scops owl (O. bakkamoena). The name is derived from the Latin word  and the Greek word  ōtos meaning horned or eared owl (cf. οὖς,  ὠτός, "ear"). The generic name Scops that was proposed by Marie Jules César Savigny in 1809 is a junior synonym and is derived from the Greek  (skōps) meaning small kind of owl, Otus scops.

By the mid-19th century, it was becoming clear that Otus encompassed more than one genus. First, in 1848, the screech owls were split off as Megascops. The white-faced owls of Africa, with their huge eyes and striking facial coloration, were separated in Ptilopsis in 1851. In 1854, the highly apomorphic white-throated screech owl of the Andes was placed in the monotypic genus Macabra. Gymnasio was established in the same year for the Puerto Rican owl, and the bare-legged owl (or "Cuban screech owl") was separated in Gymnoglaux the following year; the latter genus was sometimes merged with Gymnasio by subsequent authors. The Palau scops owl, described only in 1872 and little-known to this day, was eventually separated in Pyrroglaux by Yoshimaro Yamashina in 1938.

In the early 20th century, the lumping-together of taxa had come to be preferred. The 3rd edition of the AOU checklist in 1910 placed the screech owls back in Otus. Although this move was never unequivocally accepted, it was the dominant treatment throughout most of the 20th century. In 1988 it was attempted to resolve this by re-establishing all those genera split some 140 years earlier at subgenus rank inside Otus. Still, the diversity and distinctness of the group failed to come together in a good evolutionary and phylogenetic picture, and it was not until the availability of DNA sequence data that this could be resolved. In 1999, a preliminary study of mtDNA cytochrome b across a wide range of owls found that even the treatment as subgenera was probably unsustainable and suggested that most of the genera proposed around 1850 should be accepted. Though there was some debate about the reliability of these findings at first, they have been confirmed by subsequent studies. In 2003, the AOU formally re-accepted the genus Megascops again.

Species
The genus Otus contains 59 species (including 3 extinct species):

 Giant scops owl, Otus gurneyi
 White-fronted scops owl, Otus sagittatus
 Reddish scops owl, Otus rufescens
 Serendib scops owl, Otus thilohoffmanni
 Sandy scops owl, Otus icterorhynchus
 Sokoke scops owl, Otus ireneae
 Andaman scops owl, Otus balli
 Flores scops owl, Otus alfredi
 Mountain scops owl, Otus spilocephalus
 Javan scops owl, Otus angelinae
 Mindanao scops owl, Otus mirus
 Luzon scops owl, Otus longicornis
 Mindoro scops owl, Otus mindorensis
 São Tomé scops owl, Otus hartlaubi
 Torotoroka scops owl, Otus madagascariensis – formerly included in O. rutilus
 Rainforest scops owl, Otus rutilus
 Mayotte scops owl, Otus mayottensis – formerly included in O. rutilus
 Karthala scops owl, Otus pauliani
 Anjouan scops owl, Otus capnodes
 Moheli scops owl, Otus moheliensis
† Réunion scops owl, Otus grucheti – extinct, formerly placed in the genus Mascarenotus
† Mauritius scops owl, Otus sauzieri – extinct, formerly placed in the genus Mascarenotus
† Rodrigues scops owl, Otus murivorus – extinct, formerly placed in the genus Mascarenotus
 Pemba scops owl, Otus pembaensis
 Eurasian scops owl, Otus scops
 Cyprus scops owl, Otus cyprius – formerly included in O. scops
 Pallid scops owl, Otus brucei
 Arabian scops owl, Otus pamelae
 African scops owl, Otus senegalensis
 Annobón scops owl, Otus feae – formerly included in O. senegalensis
 Socotra scops owl, Otus socotranus
 Oriental scops owl, Otus sunia
 Ryūkyū scops owl, Otus elegans
 Moluccan scops owl, Otus magicus
 Wetar scops owl, Otus tempestatis
 Sula scops owl, Otus sulaensis
 Biak scops owl, Otus beccarii
 Sulawesi scops owl, Otus manadensis
Banggai scops owl, Otus mendeni
 Siau scops owl, Otus siaoensis
 Sangihe scops owl, Otus collari
 Mantanani scops owl, Otus mantananensis
 Seychelles scops owl, Otus insularis
 Nicobar scops owl, Otus alius
 Simeulue scops owl, Otus umbra
 Enggano scops owl, Otus enganensis
 Mentawai scops owl, Otus mentawi
 Rajah scops owl, Otus brookii
 Indian scops owl, Otus bakkamoena
 Collared scops owl, Otus lettia – formerly included in O. bakkamoena
 Japanese scops owl, Otus semitorques – formerly included in O. bakkamoena
 Sunda scops owl, Otus lempiji – formerly included in O. bakkamoena
 Philippine scops owl, Otus megalotis
 Negros scops owl, Otus nigrorum – formerly included in O. megalotis
 Everett's scops owl, Otus everetti – formerly included in O. megalotis
 Palawan scops owl, Otus fuliginosus
 Wallace's scops owl, Otus silvicola
 Rinjani scops owl, Otus jolandae
 Palau scops owl, Otus podarginus – formerly placed in the monotypic genus Pyrroglaux
 Principe scops owl, Otus bikegila
Two extinct species are sometimes placed in the genus:
† Madeiran scops owl, Otus mauli (extinct, c. 15th century)
† São Miguel scops owl, Otus frutuosoi (extinct, c. 15th century)

An apparent Otus owl was heard calling at about 1,000 meters ASL south of the summit of Camiguin in the Philippines on May 14, 1994. No scops owls had previously known from this island, and given that new species of Otus are occasionally discovered, it may have been an undescribed taxon.

In July 2016, an unknown Otus species was photographed on Príncipe. The image was published on Ornithomedia. Dubbed Otus bikegila, it was formally described in 2022.

Formerly placed here

As noted above, the fossil record of scops owls gives an incomplete picture of their evolution at present. While older sources cite many species of supposed extinct Otus (or "Scops"), these are now placed in entirely different genera:
 "Otus" henrici was a barn owl of the genus Selenornis
 "Otus" providentiae was a burrowing owl, probably a paleosubspecies
 "Otus" wintershofensis may be close to extant genus Ninox and some material assigned to it belongs into Intutula
 "Scops" commersoni is a junior synonym of the recently extinct Mauritius owl, referring to pictures and descriptions which mention ear tufts; the subfossil material of this species had been erroneously assigned to tuftless owls.

Evolution
The evolutionary relationships of the scops and screech owls are not entirely clear. What is certain is that they are very closely related; they may be considered sister lineages which fill essentially the same ecological niche in their allopatric ranges. A screech-owl fossil from the Late Pliocene of Kansas – which is almost identical to eastern and western screech owls – indicate a long-standing presence of these birds in the Americas, while coeval scops owl fossils very similar to the Eurasian scops-owl have been found at S'Onix on the Spanish island Majorca. The scops and screech owl lineage probably evolved at some time during the Miocene (like most other genera of typical owls), and the three (see below)  modern lineages separated perhaps roughly 5 million years ago. Note that there is no reliable estimate of divergence time, as Otus and Megascops are osteologically very similar, as is to be expected from a group that has apparently conserved its ecomorphology since before its evolutionary radiation. As almost all scops and screech owls today, their common ancestor was in all probability already a small owl, with ear tufts and at least the upper tarsus ("leg") feathered.

However that may be, the hypothesis that the group evolved from Old World stock is tentatively supported by cytochrome b sequence data.

Ecology and behaviour

While late 19th-century ornithologists knew little of the variation of these cryptic birds which often live in far-off places, with every new taxon being described a few differences between the Old and New World "scops" owls became more and more prominent. Namely, the scops owls give a whistling call or a row of high-pitched hoots with less than four individual hoots per second. This call is given in social interaction or when the owl tries to scare away other animals. The screech owls on the other hand are named for their piercing trills of more than four individual notes per second. They also have a kind of song, which is a short sequence of varying calls given by the males when they try to attract females to their nests, or between members of a pair. There are a few other differences such as the screech owls almost never being brown below which is common in scops owls, but the difference in vocalizations is most striking.

Scops owls hunt from perches in semi-open landscapes. They prefer areas which contain old trees with hollows; these are home to their prey which includes insects, reptiles, small mammals such as bats and mice and other small birds. The owls will also eat earthworms, amphibians and aquatic invertebrates. Scops owls have a good sense of hearing which helps them locate their prey in any habitat. They also possess well-developed raptorial claws and a curved bill, both of which are used for tearing their prey into pieces small enough to swallow easily.

Scops owls are primarily solitary birds. Most species lay and incubate their eggs in a cavity nest that was originally made by another animal. During the incubation period, the male will feed the female.  These birds are monogamous, with biparental care, and only fledge one young per year. The young of most scops owls are altricial to semialtricial.

As opposed to screech owls, scops owls have only a single type of call. This consists of a series of whistles or high-pitched hoots, given with a frequency of 4 calls per second or less, or of a single, drawn-out whistle. Calls differ widely between species in type and pitch, and in the field are often the first indication of these birds' presence, as well as the most reliable means to distinguish between species. Some, like the recently described Serendib scops owl (Otus thilohoffmanni), were discovered because their vocalizations were unfamiliar to experts in birdcalls.

See also
Mascarene owls

References

External links

Taxa named by Thomas Pennant

Scops owl


An Stanhopea herrenhusana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rudolph Jenny. An Stanhopea herrenhusana in nahilalakip ha genus nga Stanhopea, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Stanhopea

Stanhopea herrenhusana


Die 21st Army Group () war ein Großverband der Zeit des Zweiten Weltkrieges unter britischem Oberkommando, der vor allem aus britischen und kanadischen Verbänden bestand. Sie kämpfte an der Westfront. Das Oberkommando wurde im Juli 1943 in England für die geplante Operation Overlord, die Invasion auf dem Kontinent, gebildet und stand ab Januar 1944 unter dem Kommando des Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force (SHAEF). Die 21st Army Group operierte nach der Landung in der Normandie (ab 6. Juni 1944) in Nordfrankreich, Luxemburg, Belgien, den Niederlanden und Deutschland. Danach wurde sie umgewidmet ("redesignated") zur Britischen Rheinarmee (British Army of the Rhine = BAOR).

Normandie
Die 21st Army Group kontrollierte in der ersten Phase der Operation Overlord sämtliche alliierten Bodenstreitkräfte (1. US-Armee und britische 2. Armee). Am 1. August 1944 trat die Neugliederung der alliierten Streitkräfte in Kraft, nach der alle amerikanischen Bodentruppen unter dem Befehl der 12th Army Group standen, während die 21st Army Group die britische 2. und die 1. Kanadische Armee umfasste. Den Gesamtbefehl über die Bodenstreitkräfte behielt Bernard Montgomery bis zum 31. August 1944, danach wurde Dwight D. Eisenhower Oberkommandierender der interalliierten Streitkräfte.

Am 29. August 1944 hatten sich die Deutschen großenteils und ohne ihre schwere Ausrüstung hinter die Seine zurückgezogen. Die Hafenstädte waren formell zu "Festungen" erklärt worden – eine Idee von Hitler aus dem Frühjahr 1944 und auch Propagandazwecken dienend. Sie leisteten der 1. kanadischen Armee nur begrenzten Widerstand. Paris hatte am 25. kapituliert; Dietrich von Choltitz ignorierte einen Durchhaltebefehl ("Trümmerfeldbefehl") von Adolf Hitler.

Die 21st Army Group hatte unter anderem  die Aufgabe, die Häfen an der Kanalküste zu erobern und die Abschussplätze für die V1- und V2-Raketen auszuschalten. Der Vormarsch erfolgte so zügig – 250 km in vier Tagen – dass Antwerpen am 4. September 1944 unverteidigt und mit intakten Hafenanlagen besetzt werden konnte. Der Vormarsch durch Nordfrankreich und Belgien war ein Tempovorstoss, der Montgomery veranlasste, die anschließende Eroberung des Ruhrgebietes zu planen. Dies wurde von Eisenhower nicht unterstützt, der ein gleichmäßiges Vorrücken der gesamten Front von der Nordsee bis zur Schweiz vorsah.

Operation Market Garden
Mitte September erreichten Teile der 21st Army Group die niederländische Grenze. Sie unterbrachen ihren Vormarsch mangels Nachschub und weil die Wehrmacht zahlreiche Deiche gesprengt und Gebiete geflutet hatte. Weil die Alliierten zuvor französische und belgische Eisenbahnlinien bombardiert hatten und weil die Deutschen von der nördlichen Seite der Scheldemündung (Halbinsel Walcheren) aus den Hafen von Antwerpen bedrohten, konnten sie diesen noch nicht für den eigenen Nachschub nutzen; dieser rollte vor allem auf Lastwagen ostwärts (Red Ball Express). Um den Hafen freizubekommen, führten kanadische Streitkräfte zwischen dem 2. Oktober und dem 8. November 1944 die verlustreiche Schlacht an der Scheldemündung.

Nach diesem schnellen Vormarsch gab es große Hoffnungen, den Krieg noch vor Jahresende 1944 beenden zu können. Dies setzte voraus, den Rhein – die letzte große natürliche Barriere – überqueren zu können. Operation Market Garden zielte darauf, wichtige Brücken dafür zu erobern. Man setzte Fallschirmspringer und Luftlandetruppen ein und setzte darauf, ihnen mit gepanzerten Kräften zur Hilfe kommen zu können, die zügig via Eindhoven und Nijmegen nach Arnheim vorstoßen sollten. So sollte der Weg ins Ruhrgebiet und in die norddeutsche Tiefebene geöffnet werden.

Oberbefehlshaber
 Juni 1943 – Dezember 1943: General Sir Bernard Paget
 Januar 1944 – August 1945: General Sir Bernard Montgomery

Literatur
 Defeat in the West. Milton Shulman, first published 1947.
 The Struggle for Europe. Chester Wilmot.

Weblinks
 Verluste der 21st Army Group (englisch)

Einzelnachweise

Militärischer Verband im Zweiten Weltkrieg (Vereinigtes Königreich)
21 Army Group
21 Army Group
21 Army Group

21st Army Group


Wurtzel ist der Familienname folgender Personen:
 Elizabeth Wurtzel (1967–2020), US-amerikanische Autorin, Journalistin und Rechtsanwältin
 Sol M. Wurtzel (1890–1958), US-amerikanischer Filmproduzent
 Stuart Wurtzel (* 1940), US-amerikanischer Filmarchitekt

en:Wurtzel

Wurtzel


بريمج الإشارة المرجعية هو بريمج صغير يبرمج بالجافا سكربت ويخزن على شكل إشارات مرجعية في المتصفح أو على شكل روابط في صفحات الويب.

مثال
هذا المثال يقوم بعمل بحث في الويكبيديا لأي كلمة يتم تظليلها ويعمل على فايرفوكس وجوجل كروم وسفاري وأوبرا ولكنه لايعمل على أنترنت أكسبلورر 7 و8

مراجع

جافا سكريبت
تطوير الويب

بريمج إشارة مرجعية


Luis Fernando López del Rincón (Morelos, 18 de agosto de 1969) é um jornalista, apresentador de televisão e de rádio mexicano. Ele é conhecido na comunidade latina nos Estados Unidos e na América Latina por ter trabalhado em noticiários de redes como Univisión. Ele foi acusado por sua ex-mulher, Carmen Dominicci, de violência doméstica, pelo qual ambos foram demitidos do Primer Impacto. Em 2010 ingressou na CNN en Español. Atualmente apresenta o programa Conclusiones CNN.

Biografia
Ele nasceu no estado mexicano de Morelos em 1969. Del Rincón estudou como Bacharel em Comunicação Social no Instituto de Tecnologia de Monterrey. Começou sua carreira no México, no canal 6 de Rádio e Televisão de Aguascalientes. Mais tarde trabalhou na Televisa Monterrey e na TV Azteca.

Mais tarde, ele se estabeleceu nos Estados Unidos. Após uma breve passagem pela rede Telemundo (onde foi co-apresentador do programa De mañanita), Del Rincón alcançou enorme popularidade na Univisión, nos programas Primer Impacto e Ver para Crele. Ele foi acusado por sua ex-mulher, Carmen Dominicci, de violência doméstica, pela qual ambos foram demitidos do Primer Impacto. Entre 2009 e 2010, Del Rincón trabalhou como apresentador do telejornal Mega News nocturno, transmitido pela Mega TV, de propriedade da Spanish Broadcasting System (SBS).

Desde 2010, Del Rincón é membro da equipe da CNN en Español, onde foi co-âncora do Panorama Mundial, junto com Patricia Janiot. Ele apresenta o programa Conclusiones CNN na CNN en Español, que desde janeiro de 2015 é transmitido da cidade de Miami.

Em dezembro de 2011, a revista People en Español o nomeou o melhor apresentador de língua espanhola nos Estados Unidos.

Del Rincón entrevistou figuras do noticiário mundial, como a ganhadora do Prêmio Nobel guatemalteca, Rigoberta Menchú, e o falecido cantor Juan Gabriel, a quem perguntou sobre sua homossexualidade e ele respondeu: "Dizem que o que se vê não se pergunta", frase que se tornou um ícone no mundo. Também entrevistou o presidente de Honduras, Juan Orlando Hernández; o presidente do Peru, Pedro Castillo; o ex-presidente mexicano Vicente Fox; o ex-presidente iraniano Mahmoud Ahmadinejad; ao escritor Carlos Fuentes; Juan Guaidó, o ex-ministro do Interior da Guatemala Maurício Lopes Bonilla. Ele também cobriu vários eventos, como a Guerra do Iraque, os ataques de 11 de setembro de 2001, o terremoto japonês de 2011, a eleição presidencial venezuelana de 2012 e as manifestações estudantis de 2014 na Venezuela.

Ver também

 Anderson Cooper
 Carlos Alberto Montaner
 Christiane Amanpour
 Fareed Zakaria
 Geovanny Vicente Romero
 Pedro Bordaberry

Ligações externas

Nascidos em 1969
Jornalistas do México
Apresentadores de televisão do México

Fernando del Rincón


බසායි යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ තායිවානයේ ආදිවාසී ජන කොට්ඨාසයකි. ඔවුන්ගේ මුතුන්මිත්තන් බසායි භාෂාව හසුරුවා ඇත.

මේවාත් බලන්න
ෆෝර්මෝසානු භාෂා
තායිවාන ආදිවාසීන්

පුරාතන ජනයා
තායිවානයේ ඉතිහාසය
තායිවාන ආදිවාසීන්
තායිවානයේ ජන වර්ග

බසායි ජනයා


Kubbe, binaların üstünü örtmek için kullanılan yarım küre şeklindeki mimarî unsur.

Kubbe kelimesi batı dillerine Müslümanların Endülüsteki hakimiyetleri sırasında İspanyolca aracılığı ile girdi.

Kubbe, mimarî alanda eski dönemlerden beri uygulanan bir unsurdur. Tarihî gelişim süreci içinde boyutları büyüdü. Kubbe, zamanla cami mimarisinin vazgeçilmez bir unsuru haline geldi. 1300 sonrası, neredeyse iki yüzyıl boyunca, erken dönem Osmanlı binaları Osmanlı kültürünün ve yerli mimarisinin harmanı olarak inşa olmuş ve pandantifli kubbe imparatorluk boyunca kullanılmıştır. Başlangıçta küçük boyutlu kubbeler inşa eden Türk mimarlar, özellikle İstanbul'un fethinden sonra büyük kubbeli eserler yapmaya başladılar. Mimar Sinan'ın Edirne'de Padişah II. Selim adına inşa ettiği Selimiye Camii'nin kubbe çapı 31, 25 metredir.
Günümüzde Türkiye'de inşa edilen camilerin kubbe tarzı büyük ölçüde Osmanlı tarzının devamı niteliğindedir.

Kaynakça

Kubbe


Glimt af Majtræ i andre Egne: Paa Strynø er en dansk dokumentarfilm fra 1930 med ukendt instruktør.

Handling
Majtræsfesten på Strynø er en gammel tradition, der indvarsler sommerens komme. Først binder kvinderne kranse til Majtræet, der har form som en flagstang. Mændene pynter stangen med kransene og rejser den på bypladsen. Der serveres en hjertestyrkning inden af ølpunch. Strynøboerne synger, og der holdes taler.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1930
Strynø
Dokumentariske optagelser
Danmark i 1930'erne


ජෙන්සන් රොස් ඇකල්ස් (උපත මාර්තු 1, 1978) යනු ඇමරිකානු නළුවකු සහ අධ්‍යක්ෂවරයෙකි. ඔහු ද සීඩබ්ලියු ජාලයේ සංත්‍රාස ෆැන්ටසි කතාමාලාවක් වන සුපර්නැචුරල් කතාමාලාවේ ඩීන් වින්චෙස්ටර්ගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය.

ජෙන්සන් ඇකල්ස්


Nicolae Vlăduțiu (n. 1818, Bogata de Mureș, județul Mureș - d. 19 februarie 1872, Bogata de Mureș) a fost avocat, preot greco-catolic, prefect al Legiunii de Câmpie, unul dintre conducătorii români, de marcă, în revoluția de la 1848-1849 din Transilvania.

Originea și studiile
Originar dintr-o veche familie de nobili români din satul Urca (de pe Câmpia Transilvaniei), Nicolae Vlăduțiu s-a născut în 1818 în satul Bogata de Mureș, în familia preotului unit Vasile Vlăduțiu (în acte apărea inițial cu numele de Pop, probabil datorită faptului că părintele său era "popă") și a Floarei (născută Ceaclan). A urmat trei clase la școala normală și mai apoi Gimnaziul romano-catolic la Târgu Mureș. A continuat cu studiile de filosofie la Blaj, timp de doi ani, după care a studiat și Dreptul la Cluj, pe care l-a abandonat între timp, în 1840. La stăruințele tatălui său se reîntoarce la Blaj, unde a studiat teologia, după care o vreme a fost preot greco-catolic în satul natal (la 1 ianuarie 1842 a fost numit paroh în comuna natală, Bogata). După absolvirea teologiei s-a căsătorit, în septembrie 1841, cu Maria Man, originară din Vințu de Jos, județul Alba, cu care a avut trei copii, o fată și doi băieți.

Activitatea politică și revoluționară, 1848-1849
În intervalul 1842-1848 l-a cunoscut personal pe Avram Iancu, cu care a legat o strânsă prietenie. Avram Iancu, practicant în domeniul judecătoresc la Târgu Mureș, îl vizita la Bogata în timpul liber, împreună cu alți studenți români, și astfel au creat relația care îi va lega pe timpul revoluției pașoptiste. Datorită sentimentelor sale profund românești și a atașamentului față de cauza revoluției românești, Comitetul Național Român îl numește la 11 decembrie 1848 pe Nicolae Vlăduțiu, Prefect al Câmpiei, în locul lui Florian Micaș. Până la această dată nu este stabilit până acum ce activitate a desfășurat, cu excepția faptului că în toamna anului 1848 era comandant al gărzii civile din Bogata, alcătuită atât din români, cât și din maghiari. Se pare că până la primirea funcției de prefect a plecat spre teritoriul Regimentului II nr. 17 al grănicerilor români de la Năsăud, participând alături de acesta la luptele duse împotriva trupelor maghiare, până la intrarea trupelor imperiale în Cluj după 17 noiembrie 1848. Numit în funcția de prefect, Nicoale Vlăduțiu primea astfel în subordine vreo 92 sate de pe raza cărora urmau să se recruteze luptători care să formeze cele opt tribunate ale Legiunii de Câmpie.

La scurt timp după ce a preluat comanda Legiunii de Câmpie, a primit ordin de generalul Wardener să se prezinte cu luptătorii săi la Huedin pentru a lua parte la luptele din defileul Ciucea, care erau planificate pentru a permite armatei imperiale să străpungă liniile de apărare maghiare dinspre Transilvania spre Ungaria. Prefectul și-a deplasat forțele la locul indicat, ajungând la 18 sau 19 decembrie, dar nu a intrat în luptă datorită faptului că armata austriacă a fost înfrântă în defileu de armata insurgentă ungară. În ianuarie 1849 se afla cu combatanții săi în zona Blaj, unde a desfășurat operațiuni militare alături de alte legiuni românești. La 19-20 ianuarie a participat la conferința de la Zlatna, unde mai mulți fruntași români s-au adunat pentru a discuta despre planurile de viitor ale națiunii române din Transilvania. În februarie se găsea din nou alături de legiunea sa, la Ațintiș.

Rămas fără legiune la sfârșitul lunii februarie, pe care a dizolvat-o pentru a nu expune luptătorii săi prost înarmați nimicirii de către inamicul superior, prefectul Nicolae Vlăduțiu nu renunță la luptă și se retrage în munți pentru a se alătura la Legiunea Auraria Gemina, condusă de Avram Iancu. Ulterior a sosit în munți soția și cei trei copii ai săi. Ajuns la Legiunea Auraria Gemina, este cooptat în statul major al acestei unități, cu funcția de viceprefect.

În aprilie 1849 este prezent la discuțiile fruntașilor români cu deputatul maghiar de origine română Ioan Dragoș, refuzând să fie de acord cu pacea propusă de maghiari. În timpul tratativelor cu Dragoș, trupele ungare conduse de maiorul Hatvani ocupă prin surprindere orașul Abrud. Se impunea astfel recâștigarea de către români a acestei localități și alungarea invadatorului străin. În zilele de 8 și 9 mai 1848 au loc lupte grele în jurul Abrudului, pentru alungarea trupelor maghiare. Prefectul Vlăduțiu a avut un rol decisiv în înfrângerea inamicului și recâștigarea orașului Abrud de către români.

Același rol deosebit de important l-a jucat prefectul Nicolae Vlăduțiu în timpul celei de-a doua bătălii de la Abrud, dintre 17 și 19 mai 1849, tot împotriva maiorului Hatvani, pe care îl înfrânge din nou, provocându-i pierderi foarte mari.

Între 22 și 23 mai Nicolae Vlăduțiu participă la întocmirea planului de luptă pentru atacarea corpului de asediu maghiar al cetății Alba Iulia. A primit comanda aripii drepte românești, care avea misiunea de a ataca localitatea Partoș, unde se aflau încartiruite trupe inamice. Atacul românesc, dat la 31 mai (dată incertă, deoarece sursele românești, austriece și maghiare nu se pun de acord - data menționată de diverși autori, cei mai mulți dintre ei martori oculari, este cuprinsă între 29 mai și 2 iunie) eșuează. Garnizoana cetății nu a sprijinit în nici un fel milițiile românești, deși fusese anunțată că atacul va avea loc.

Sfârșitul războiului civil
La începutul lunii iulie 1849 Abrudul este din nou ocupat de trupele ungare, de data aceasta conduse de Kemeny Farkas. Moții încercuiesc inamicul și îl blochează în oraș. Prefectul Vlăduțiu se avântă din nou în luptă în prima linie, în fruntea trupelor sale și obține noi victorii răsunătoare asupra inamicului. Îl înfrânge pe acesta în 11 iulie la Sohodol și la 13 iulie la Roșia. Într-una din zile, disperat că nu poate înfrânge rezistența românească prin forța armelor, colonelul i-a scris viceprefectului Vlăduțiu pentru a-l determina să depună armele de bunăvoie. Ofițerul maghiar spera să fie ascultat, pentru că îl cunoștea pe Vlăduțiu dinainte de revoluție. Viceprefectul însă nu uitase că însuși Kemeny îl acuzase de "revoltă" în vara anului anterior, pe când acesta ocupa funcția de comisar al guvernului de la Pesta. Răspunsul comandantului român la solicitarea de pace a fost negativ, din cauza lipsei de încredere în cel care o propunea.

Iată cum îl caracterizează Avram Iancu pe prefectul Nicolae Vlăduțiu în al său Raport:
"...preot din Bogata de Mureș din Câmpie s-a distins prin curajul său deosebit și vitejie la orice împrejurare și a adus...mari servicii ostășești. Cu toate că este părintele a trei copii și avea și pe soția sa tânără cu el, se lupta în primele rânduri în toate bătăliile. La toate atacurile ce se întreprindeau el pornea în frunte cu sabia scoasă. Viteaz în luptă, după luptă nu era mai puțin de uman, așa, de pildă, cu prilejul catastrofei de la Abrud când, prin prestigiul ce-l avea în miliție, a salvat viața multor nenorociți."

După 1849
După încheierea revoluției, s-a întors la Bogata în luna august 1849. Pierduse absolut toată averea, jefuită de honvezi. Între 1860-1864 fostul prefect Vlăduțiu a fost hărțuit de foștii inamici, ajungând chiar să i se incendieze casa de către autori pe care oficialitățile nu s-au străduit să îi descopere niciodată. Pe plan local, s-a străduit să înființeze o școală pentru copii țăranilor. A susținut cu entuziasm înființarea ASTREI, dar nu a putut contribui financiar din cauza marilor greutăți financiare pe care le avea. A așternut pe hârtie memoriile sale din timpul revoluției, dar acestea nu s-au păstrat până în zilele noastre, cu toate că Alexandru Papiu-Ilarian a reușit să valorifice o parte din ele în lucrările sale. În 1850 a fost decorat de Împăratul Austriei, Franz Joseph, cu ordinul "Crucea de aur cu coroană" pentru merite în timpul revoluției pașoptiste.
În 1851 a suferit mult la pierderea soției, după care, la scurt timp a murit și copilul cel mai mic al lor.

Sfârșitul vieții
Nicolae Vlăduțiu a murit la 19 februarie 1872, în același an cu Avram Iancu. A fost înmormântat în curtea bisericii greco-catolice din satul natal, Bogata, însă locul mormântului său a fost uitat sau pierdut, în zilele noastre biserica fiind deținută de către ortodocși. Deși în anul 1975 i s-a ridicat un monument întru amintire, eforturile depuse pentru identificarea mormântului său, pentru a fi strămutat lângă piatra omagială, n-au fost duse până la capăt.

Bibliografie
 Petre Baciu - Prefectul Câmpiei ardelene, Editura Litera, București, 1977
 Păcățian, Teodor V. - Cartea de aur sau luptele politice-naționale ale românilor de sub coroana ungară, volumul I, ediția II, Sibiu, Tipografia Iosif
 Valentin Borda, Viorica Dutcă, Traian Rus - Avram Iancu și prefecții săi, Casa de editură Petru Maior, Târgu Mureș, 1997

Nașteri în 1818
Decese în 1872
Pașoptiști români
Preoți greco-catolici români
Oameni din județul Mureș
Români din Imperiul Austriac
Avocați români

Nicolae Vlăduțiu


Šetnja, pojam iz teorije grafova. Njome se naziva alternirajući niz vrhova i bridova.

Graf je u gruboj definiciji skup objekata: vrhova, točaka ili čvorova koje povezuju bridovi odnosno crte (linije). Brid spaja dva čvora i to je odnos koji definira graf. Ako vrhove povezuje brid, grafove se prikazuje crtanjem točaka za svaki vrh i povlačenjem luka između dvaju vrhova.

Niz u šetnji počinje i završava vrhom. Svaki vrh iz šetnje incidentan je prethodećem mu bridu i bridu koji mu slijedi u tom nizu. Vrh prethodeći bridu i vrh koji slijedi taj brid krajnji su vrhovi tog brida. Šetnja od vrha  do vrha  duljine je i u grafu G i čini ju niz o i bridova  .

Obično se šetnju označava s .

Kad su prvi i zadnji vrh jednaki, šetnja je zatvorena.
Ako su prvi i zadnji vrh različiti, šetnja je otvorena. Ako u ovoj vrsti šetnje nema ponavljanja vrhova pa prema tome ni bridova, zovemo je put.

Izvori

Teorija grafova

walk

Šetnja (teorija grafova)


James Van Heusen (born Edward Chester Babcock; January 26, 1913 – February 6, 1990) was an American composer.  He wrote songs for films, television and theater, and won an Emmy and four Academy Awards for Best Original Song.

Life and career
Born in Syracuse, New York, Van Heusen began writing music while at high school. He renamed himself at age 16, after the shirt makers Phillips-Van Heusen, to use as his on-air name during local shows. His close friends called him "Chet". Jimmy was raised Methodist.

Studying at Cazenovia Seminary and Syracuse University, he became friends with Jerry Arlen, the younger brother of Harold Arlen. With the elder Arlen's help, Van Heusen wrote songs for the Cotton Club revue, including "Harlem Hospitality". He then became a staff pianist for some of the Tin Pan Alley publishers, and wrote "It's the Dreamer in Me" (1938) with lyrics by Jimmy Dorsey. Collaborating with lyricist Eddie DeLange, on songs such as "Heaven Can Wait", "So Help Me", and "Darn That Dream", his work became more prolific, writing over 60 songs in 1940 alone. It was in 1940 that he teamed up with the lyricist Johnny Burke. Burke and Van Heusen moved to Hollywood and wrote for stage musicals and films throughout the 1940s and early 1950s, winning an Academy Award for Best Original Song for "Swinging on a Star" (1944). Their songs were also featured in many Bing Crosby films including some of the Road films and A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (1949).

He was also a pilot of some accomplishment; He met Joe Hornsby, who worked for the FAA in Los Angeles CA (Hornsby was the son of Dan Hornsby and the brother of Nikki Hornsby), because of his music career with his interest in flying. Joe Hornsby sponsored Jimmy into an exclusive pilots club called the Quiet Birdmen which held meetings at Proud Bird restaurant at LAX and these men were lifelong friends until Joe and his wife Dorothea's death in the late 1970s. Using his birth name, Jimmy also worked as a part-time test pilot for Lockheed Corporation in World War II.

Van Heusen then teamed up with lyricist Sammy Cahn. Their three Academy Awards for Best Song were won for "All the Way" (1957) from The Joker Is Wild, "High Hopes" (1959) from A Hole in the Head, and "Call Me Irresponsible" (1963) from Papa's Delicate Condition. Their songs were also featured in Ocean's Eleven (1960), which included Dean Martin's version of "Ain't That a Kick in the Head", and in Robin and the 7 Hoods (1964), in which Frank Sinatra sang the Oscar-nominated "My Kind of Town".

Cahn and Van Heusen also wrote "Love and Marriage" (1955), "To Love and Be Loved", "Come Fly with Me", "Only the Lonely", and "Come Dance with Me" with many of their compositions being the title songs for Frank Sinatra's albums of the late 1950s.

Van Heusen wrote the music for five Broadway musicals: Swingin' the Dream (1939); Nellie Bly (1946), Carnival in Flanders (1953), Skyscraper (1965), and Walking Happy (1966). While Van Heusen did not achieve nearly the success on Broadway that he did in Hollywood, at least two songs from Van Heusen musicals can legitimately be considered standards: "Darn That Dream" from Swingin' the Dream; "Here's That Rainy Day" from Carnival in Flanders.

He became an inductee of the Songwriters Hall of Fame in 1971.

Van Heusen composed over 1000 songs of which 50 songs became standards. Van Heusen songs are featured in over five hundred and eighty films.

Personal life
Van Heusen was known to be quite a ladies' man. James Kaplan in his book Frank: The Voice (2010) wrote, "He played piano beautifully, wrote gorgeously poignant songs about romance...he had a fat wallet, he flew his own plane; he never went home alone." Van Heusen was once described by Angie Dickinson, "You would not pick him over Clark Gable any day, but his magnetism was irresistible." In his 20s he began to shave his head when he started losing his hair, a practice ahead of its time. He once said "I would rather write songs than do anything else – even fly."  Kaplan also reported that he was a "hypochondriac of the first order" who kept a Merck manual at his bedside, injected himself with vitamins and painkillers, and had surgical procedures for ailments real and imagined.

It was Van Heusen who rushed Sinatra to the hospital after Sinatra, in despair over the breakup of his marriage to Ava Gardner, slashed one of his wrists in a suicide attempt in November 1953. However, this event was never mentioned by Van Heusen in any radio or print interviews given by him. Van Heusen himself married for the first time in 1969, at age 56, to Bobbe Brock, originally one of the Brox Sisters and widow of the late producer Bill Perlberg.

Death
Van Heusen retired in the late 1970s and died in 1990 in Rancho Mirage, California, from complications following a stroke at the age of 77. His wife, Bobbe, survived him. Van Heusen is buried near the Sinatra family in Desert Memorial Park, in Cathedral City, California. His grave marker reads Swinging on a Star.

Academy Awards
Van Heusen was nominated for the Academy Award for Best Song 14 times in 12 different years (in both 1945 and 1964 he was nominated for two songs), and won four times: in 1944, 1957, 1959, and 1963.
Wins
 1944 – "Swinging on a Star" (lyrics by Johnny Burke) for Going My Way
 1957 – "All the Way" (lyrics by Sammy Cahn) for The Joker Is Wild
 1959 – "High Hopes" (lyrics by Sammy Cahn) for A Hole in the Head
 1963 – "Call Me Irresponsible" (lyrics by Sammy Cahn) for Papa's Delicate Condition

Nominations
 1945 – "Sleigh Ride in July" (lyrics by Johnny Burke) from the film Belle of the Yukon
 1945 – "Aren't You Glad You're You?" (lyrics by Johnny Burke) from the film Bells of St. Mary's
 1955 – "(Love Is) The Tender Trap" (lyrics by Sammy Cahn) introduced by Frank Sinatra and Debbie Reynolds in the film The Tender Trap
 1958 – "To Love and Be Loved" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Some Came Running
 1960 – "The Second Time Around" (lyrics by Sammy Cahn) for the film High Time
 1961 – "Pocketful of Miracles" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Pocketful of Miracles
 1964 – "Where Love Has Gone" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Where Love Has Gone.
 1964 – "My Kind of Town" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Robin and the 7 Hoods
 1967 – "Thoroughly Modern Millie" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Thoroughly Modern Millie
 1968 – "Star" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Star!

Emmy Award
He won one Emmy Award for Best Musical Contribution, for the song "Love and Marriage" (1955) (lyrics by Sammy Cahn), written for the 1955 Producers' Showcase production of Our Town.

Other awards
He was nominated for a Grammy Award in 1965 for Best Musical Score Written for a Motion Picture or TV show for Robin and the Seven Hoods.

He was also nominated for three Tony awards:
 Best Musical in 1966 for Skyscraper
 Best Musical in 1967 for Walking Happy
 Best Composer and Lyricist in 1967 Walking Happy

He was nominated three times for a Golden Globe Award.
 1965 – "Where Love Has Gone" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Where Love Has Gone
 1968 – "Thoroughly Modern Millie" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Thoroughly Modern Millie.
 1969 – "Star" (lyrics by Sammy Cahn) for the film Star!.

He won a Christopher Award in 1955 for the song "Love and Marriage".

Namesakes
 Bob Hope's character in The Road to Hong Kong (1962) is named Chester Babcock, in reference to Van Heusen's birth name.

Songs

With lyricist Sammy Cahn

 "A Horse on a Merry go round"
 "Ain't That a Kick in the Head"
 "All My Tomorrows"
 "All the Way"
 "B-r-a-n-e"
 "Call Me Irresponsible"
 "Come Blow Your Horn"
 "Come Dance with Me"
 "Come Fly with Me"
 "Eee-O Eleven"
 "An Elephant never forgets"
 "Everybody Has the Right to Be Wrong!"
 "A Faraway Land"
 "H-e-a-r-t"
 "High Hopes"
 "I'll Only Miss Her When I Think of Her"
 "Incurably Romantic"
 "I Wouldn't Trade Christmas"
 "If you're gonna be a witch, be a witch"
 "Keep a Happy Thought"
 "Last Dance"
 "Let's Make Love"
 "Love and Marriage"
 "(Love Is) The Tender Trap"
 "Mr. Booze"
 "My Kind of Town"
 "N-e-r-v-e"
 "Only the Lonely"
 "Pocketful Of Miracles"
 "Return to the Land of Oz"
 "Ring-a-Ding Ding!"
 "The Second Best Secret Agent in the Whole Wide World"
 "The Second Time Around"
 "The Secret of Christmas"
 "September of My Years"
 "Sleigh Ride in July"
 "Specialization"
 "Star!"
 "Style"
 "That Feeling for Home"
 "There's Love and There's Love and There's Love"
 "Thoroughly Modern Millie"
 "To Love and Be Loved"
 "Where Love Has Gone"
 "Who Was That lady?"
 "You have only You"

With lyricist Johnny Burke

 "Aren't You Glad You're You?"
 "But Beautiful"
 "Busy Doing Nothing"
 "Going My Way"
 "Here's That Rainy Day" (from Carnival in Flanders)
 "Imagination"
 "It Could Happen to You"
 "It's Always You"
 "Like Someone in Love"
 "Life Is So Peculiar"
 "Moonlight Becomes You"
 "Oh, You Crazy Moon"
 "Personality"
 "Polka Dots and Moonbeams"
 "Sunday, Monday, or Always"
 "Swinging on a Star"
 "That Christmas Feeling"
 "Welcome To My Dream"
 "(We're Off on the) Road to Morocco"
 "You Lucky People You"
 "You May Not Love Me"
 "A Friend Of Yours"
 "You're In Love With Someone"

With lyricist Eddie DeLange
 "All I Remember Is You"
 "All This and Heaven Too"
 "Darn That Dream"
 "Deep in a Dream"
 "Heaven Can Wait"
 "I'm Good for Nothing (But Love)"
 "Shake Down the Stars"
 "So Help Me"

With others
 "Blue Rain" (lyrics by Johnny Mercer)
 "Far Away" (lyrics by David Kapp)
 "I Could Have Told You" (lyrics by Carl Sigman)
 "I Thought About You" (lyrics by Johnny Mercer)
 "It's the Dreamer in Me" (lyrics by Jimmy Van Heusen; music by Jimmy Dorsey)
 "Nancy (With the Laughing Face)" (lyrics by Phil Silvers)
 "Not as a Stranger" (lyrics by Buddy Kaye)
 "Sha-Sha" King / Kutz (minor hit for The Andrews Sisters and Jimmy Dorsey 1938)

Independent
 "It's 1200 miles from Palm Springs to Texas"

Notes

References
 James Kaplan (2010). Frank: The Voice, pp. 49, 666–669.
 Wilfred Sheed (2007). The House That George Built, "Jimmy Van Heusen: On The Radio With Bing and Frank" pp. 225–251.
 Alec Wilder (1990). American Popular Song, "The Great Craftsmen: Jimmy Van Heusen" pp. 442–451.
 William Ruhlmann (2001). "Van Heusen, James "Jimmy" (originally, Babcock, Edward Chester)." Baker's Biographical Dictionary of Musicians. Gale.
 Songwriters Hall Of Fame Website
 New York Times Obituary, February 8, 1990

External links

1913 births
1990 deaths
American musical theatre composers
Best Original Song Academy Award-winning songwriters
Broadway composers and lyricists
Burials at Desert Memorial Park
Cazenovia College alumni
Nottingham High School (New York) alumni
Musicians from Syracuse, New York
Songwriters from New York (state)
Syracuse University alumni
Hypochondriacs
20th-century American pianists
20th-century American composers
American male pianists
20th-century American male musicians
American male songwriters

Jimmy Van Heusen


Djurgårdens IF Fotbollsförening, poznatiji kao Djurgårdens IF, Djurgården Fotboll (službeni naziv), Djurgården i (pogotovo kod lokalnog stanovništva)  Djurgår'n, Dif ili DIF, švedski je nogometni klub s otoka Djurgården, Stockholm. Dio je sportskog kluba Djurgårdens IF. Trenutačno se natječe u Allsvenskanu. Domaće utakmice igra na stadionu Tele2 Arena čiji kapacitet iznosi 30.000.

Uspjesi
 Allsvenskan
 Prvak (8): 1954./55., 1959., 1964., 1966., 2002., 2003., 2005., 2019.
 Doprvak (3): 1962., 1967., 2001.

 Superettan
 Prvak (1): 2000.

 Division 1 Norra
 Prvak (3): 1987., 1994., 1998.
 Doprvak (1): 1997.

 Svenska Serien
 Doprvak (1): 1911./12.

 Svenska Cupen
 Osvajač (5): 1989./90., 2002., 2004., 2005., 2017./18.
 Finalist (4): 1951., 1974./75., 1988./89., 2012./13.

 Svenska Mästerskapet
 Osvajač (4): 1912., 1915., 1917., 1918.
 Finalist (7): 1904., 1906., 1909., 1910., 1913., 1916., 1919.

 Corinthian Bowl
 Osvajač (1): 1910.
 Finalist (2): 1908., 1911.

 Svenska Fotbollpokalen
 Finalist (1): 1902.

 Wicanderska Välgörenhetsskölden
 Osvajač (4): 1907., 1910., 1913., 1915.
 Finalist (3): 1908., 1914., 1916.

 Nordijski kup
 Osvajač (1): 1959. – 1962.

Vanjske poveznice
 Službena web-stranica

Švedski nogometni klubovi
Šport u Stockholmu

Djurgårdens IF Fotboll


Audrey Kawasaki (Los Ángeles, California, 31 de marzo de 1982) es una artista y pintora, reconocida por sus distintivos retratos eróticos de mujeres jóvenes y adolescentes. Sus obras son, en su mayoría, pinturas al óleo, pintadas directamente en tablas de madera, y su estilo ha sido catalogado como una fusión del Art Nouveau y el manga japonés.

Biografía
De padres japoneses, Audrey nació y creció en los Estados Unidos, sin abandonar sus raíces asiáticas. Vivió sus primeros años y adolescencia inmersa en esa cultura, concurriendo a un instituto de enseñanza japonesa los fines de semana, llegando a hablar el idioma fluidamente. También se rodeó de música pop japonesa y comenzó a dibujar manga a corta edad, factor que marcaría definitivamente su estilo de pintura. Durante la secundaria, tomó clases privadas de pintura, donde experimentó con diferentes materiales como lápiz, carboncillo, y óleos.
Después de graduarse, Audrey Kawasaki se mudó a Humboldt County, un pequeño pueblo en Redwoods. Luego volvió a su natal California, para terminar más tarde asentándose en Brooklyn, Nueva York, para asistir al Instituto Pratt de Bellas Artes. Sin embargo, pasados dos años, finalmente abandonó sus estudios superiores. Entre las razones de su decisión, figuran sus dudas personales y la resistencia que oponían sus profesores a su estilo ilustrativo, estilo no tan rentable en la, entonces, escena conceptual y elítica de Nueva York.
En 2009 realizó un viaje a Japón, experiencia que causó un gran impacto emocional en ella, y la motivó a introducir elementos tradicionales japoneses en sus pinturas, como kimonos, arquitectura, folclore y simbolismo japonés. Al mismo tiempo empezó a trabajar en los fondos de sus nuevas composiciones ambientando a sus, normalmente aislados, personajes.

Estilo
Audrey utiliza la madera como materia prima. Según declaraciones personales, la blancura de los lienzos "la intimida" y prefiere trabajar sobre bases más sobrias, texturadas y no tan brillantes. Corta y moldea los paneles de madera a mano o con láser, o trabaja directamente sobre la plancha sin alterar su forma natural.
Temas como la sexualidad, la feminidad, el erotismo, la mitología redundan en sus obras. La gran mayoría de sus personajes son mujeres sin una edad específica, acompañadas de diversos elementos, como flores, insectos, anatomía humana, animales y la decoración típica del Art Nouveau. La mirada cansina, la nariz pequeña y los labios voluptuosos son rasgos característicos de las mujeres que pinta. Sus personajes expresan melancolía y nostalgia con un aire etéreo de seducción, en muchos casos asociadas a elementos macabros, como calaveras, esqueletos humanos y de animales, fantasmas, seres mitológicos.

Kawasaki incluso expresó que todas sus pinturas se tratan sobre la misma chica, retratada de diferentes maneras. Que las mujeres que pinta «son como fantasmas - son reales pero a la vez no lo son»

En lo que a influencias se refiere, Audrey cita a artistas contemporáneos como: James Jean, Sam Weber, Esao Andrews, Jonathan Weiner, a los japoneses Aya Kato, Hideaki Kawashima, Fuko Ueda y Katsuya Terada. Y a artistas consagrados como Alphonse Mucha, Egon Schiele, Gustav Klimt y John Singer Sargent

Impacto
En la cultura popular, su pintura «My Dishonest Heart» fue tatuada en la cantante estadounidense Christina Perri por Kat Von D, en un programa del reality LA Ink. En 2005, Audrey estuvo a cargo del diseño de tapa del álbum debut de la cantante Alice Smith, For Lovers, Dreamers & Me, para lo cual creó un retrato de la artista en su estilo semirealista.

Asimismo, sus trabajos han sido de interés comercial para la compañía de diseño de stickers, estampados y protectores para dispositivos electrónicos GelaSkins: sus pinturas «My Dishonest Heart», «She who dares», «Yuuwaku», «Oiran», «Blue Girls» y «Odaijini» pueden ser adquiridas a modo de estampados para celulares, tabletas y iPhones. Audrey no ha desarrollado más proyectos comerciales aparte de la venta de pinturas y GelaSkins, aunque pequeñas obras suyas en forma de broches fabricados en madera pueden ser adquiridas desde su sitio web.

Críticas
El estilo propio de Audrey Kawasaki ha recibido, en general, críticas positivas. Ha sido entrevistada por más de una decena de revistas y diarios en línea especializados, entre los que se encuentra la revista de moda Vogue, en su versión australiana. También ha tenido apariciones en diarios de Italia y Japón

Referencias

Notas

Enlaces externos
 Página oficial
 okonomide – Blog de Audrey Kawasaki

Ilustradores de Estados Unidos
Pintores de Estados Unidos del siglo XXI

Audrey Kawasaki


Bekmünde Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Steinburg iline bağlı yerleşim yeri. 2,9 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 153 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Klaus Krüger tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amtitzehoe-land.de

Steinburg iline bağlı yerleşim birimleri

Bekmünde


In mathematics, an addition chain for computing a positive integer  can be given by a sequence of natural numbers starting with 1 and ending with , such that each number in the sequence is the sum of two previous numbers. The length of an addition chain is the number of sums needed to express all its numbers, which is one less than the cardinality of the sequence of numbers.

Examples
As an example: (1,2,3,6,12,24,30,31) is an addition chain for 31 of length 7, since
2 = 1 + 1
3 = 2 + 1
6 = 3 + 3
12 = 6 + 6
24 = 12 + 12
30 = 24 + 6
31 = 30 + 1

Addition chains can be used for addition-chain exponentiation. This method allows exponentiation with integer exponents to be performed using a number of multiplications equal to the length of an addition chain for the exponent. For instance, the addition chain for 31 leads to a method for computing the 31st power of any number  using only seven multiplications, instead of the 30 multiplications that one would get from repeated multiplication, and eight multiplications with exponentiation by squaring:
2 =  ×
3 = 2 ×
6 = 3 × 3
12 = 6 × 6
24 = 12 × 12
30 = 24 × 6
31 = 30 ×

Methods for computing addition chains
Calculating an addition chain of minimal length is not easy; a generalized version of the problem, in which one must find a chain that simultaneously forms each of a sequence of values, is NP-complete. There is no known algorithm which can calculate a minimal addition chain for a given number with any guarantees of reasonable timing or small memory usage. However, several techniques are known to calculate relatively short chains that are not always optimal.

One very well known technique to calculate relatively short addition chains is the binary method, similar to exponentiation by squaring. In this method, an addition chain for the number  is obtained recursively, from an addition chain for . If  is even, it can be obtained in a single additional sum, as . If  is odd, this method uses two sums to obtain it, by computing  and then adding one.

The factor method for finding addition chains is based on the prime factorization of the number  to be represented. If  has a number  as one of its prime factors, then an addition chain for  can be obtained by starting with a chain for , and then concatenating onto it a chain for , modified by multiplying each of its numbers by . The ideas of the factor method and binary method can be combined into Brauer's m-ary method by choosing any number  (regardless of whether it divides ), recursively constructing a chain for , concatenating a chain for  (modified in the same way as above) to obtain , and then adding the remainder. Additional refinements of these ideas lead to a family of methods called sliding window methods.

Chain length
Let  denote the smallest  so that there exists an addition chain
of length  which computes .
It is known that
,
where  is the Hamming weight (the number of ones) of the binary expansion of .

One can obtain an addition chain for  from an addition chain for  by including one additional sum , from which follows the inequality  on the lengths of the chains for  and . However, this is not always an equality,
as in some cases  may have a shorter chain than the one obtained in this way. For instance, , observed by Knuth. It is even possible for  to have a shorter chain than , so that ; the smallest  for which this happens is , which is followed by , , and so on .

Brauer chain
A Brauer chain or star addition chain is an addition chain in which each of the sums used to calculate its numbers uses the immediately previous number. A Brauer number is a number for which a Brauer chain is optimal.

Brauer proved that

where  is the length of the shortest star chain.  For many values of n, and in particular for , they are equal: . But Hansen showed that there are some values of n for which , such as  which has . The smallest such n is 12509.

Scholz conjecture

The Scholz conjecture (sometimes called the Scholz–Brauer or Brauer–Scholz conjecture), named after Arnold Scholz and Alfred T. Brauer), is a conjecture from 1937 stating that

This inequality is known to hold for all Hansen numbers, a generalization of Brauer numbers; Neill Clift checked by computer that all  are Hansen (while 5784689 is not).  Clift further verified that in fact  for all .

See also
 Addition-subtraction chain
 Vectorial addition chain
 Lucas chain

References

   Section C6.

External links
 http://wwwhomes.uni-bielefeld.de/achim/addition_chain.html
 . Note that the initial "1" is not counted (so element #1 in the sequence is 0).
F. Bergeron, J. Berstel. S. Brlek "Efficient computation of addition chains"

Addition chain


DIN 1471 er en DIN-standard for en konisk kærv.

Kilde
http://bolte.dk/kaervstifer-koniske-kraev-din-1471/
DIN-standarder

DIN 1471


Patrick Jørgensen (født 31. maj 1991) er en dansk fægter, der som den første siden 1950 vandt en dansk VM-medalje, da han i juli 2015 opnåede bronze i Moskva. Han stiller til dagligt op for Hellerup Fægte-Klub, hvor han trænes af Ferenc Tóth, der også er landstræner.

Patrick Jørgensen, der stiller op i kårde, var inden VM-stævnet blot nummer 102 på verdensranglisten, så det var en særdeles stor overraskelse, at han formåede at kæmpe sig frem til semifinalen, hvor det blev endestation for danskeren i kampen mod etteren på ranglisten, franskmanden Gauthier Grumier, der dog blot sejrede med 15-11. Inden han nåede så langt, havde Jørgensen blandt andet besejret sølvmedaljevinderen fra sommer-OL 2012 i London, norske Bartosz Biasecki og flere andre højere rangerede fægtere.

Jørgensen er regerende dansk mester i kårde for 2014 og 2015.

I 2016 deltog han i sæson 13 af  Vild med dans, hvor han dansede med den professionelle danser Jenna Bagge.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fægtere fra Danmark

Patrick Jørgensen


التَّيهُور  أو الجُراف أو الهَيار الثلجي أو الانهيار الثلجي هو تحرك مفاجئ لكمية من الثلج على جانب منحدر جبلي وقد يحدث اضرارا بالغة إذا ما سقط من فج عالي. أكثر درجات الانحدار خطورة من حيث احتمال تسبيب البشر لانهيار ثلجي هي 28 درجة، وكقاعدة عامة عندما يمكن التقاط الثلج من الأرض والإمساك به وفي نفس الحين يمكن التزلج عليه يكون احتمال الانهيار عالي.

انظر أيضا

 سيل حطامي وحلي
 لاهار

المراجع

روابط خارجية

انهيار جليدي
انهيالات
ثلوج
كوارث طبيعية
مخاطر الطقس
مقاييس خطر

تيهور


Prado del Rey, İspanya'nın 17 özerk bölgesinden, ülkenin güneybatı köşesinde en fazla nüfusa sahip Endülüs otonom bölgesinin 8 ilinden biri olan Cádiz İli'nin, Sierra de Cádiz İlçesi'ne bağlı 19 belediyeden biridir. 2002 yılında yapılan nüfus sayımlarına göre Prado del Rey belediyesinin nüfusu 5.848 kişidir.

Cádiz belediyeleri
Beyaz köyler rotası
Sierra de Cádiz İlçesi'nin belediyeleri

Prado del Rey


صاحب الجلالة هو فيلم مصري تم إنتاجه عام 1963، من إخراج فطين عبد الوهاب، وتمثيل فريد شوقي وسميرة أحمد وفؤاد المهندس.

ويتعبر النسخة العربية من فيلم The Prisoner Of Zenda 1952 المقتبس ع رواية The Prisoner Of Zenda

تمثيل

 فريد شوقي
 سميرة أحمد
 فؤاد المهندس
 حسن فايق
 توفيق الدقن
 أحمد الحداد
 محمد صبيح
 زين العشماوي
 محسن حسنين
 هدى شمس الدين
 سامي سرحان

روابط خارجية

مراجع

أفلام أحمد الحداد
أفلام مصرية إنتاج 1963
أفلام توفيق الدقن
أفلام سميرة أحمد
أفلام فريد شوقي
أفلام فؤاد المهندس
أفلام كوميدية مصرية

صاحب الجلالة (فيلم)


.ua, Ukrayna'nın internet kod harfleri. "com.ua", "edu.ua" ve "gov.ua" gibi ücretsiz; "org.ua" ve "net.ua" gibi ücretli alan adları vardır.

Ukrayna'da iletişim
Ukrayna medyası
ua
ua

.ua


Fason üretim veya kısaca Fason, gerçek üretici firmadan anlaşma üzerine toplu ürün sipariş ederek, ürünlere gerçek üretici adını değil de sipariş veren firmanın adının yazdırılmasıdır.

Tekstilde fason üretim tarihi

Öncelikle Avrupa olmak üzere tüm dünyada 1960'lı yıllarda başlayan işçi eylemleri ve 1970'lerdeki petrol krizi çoğu ülkede önemli ekonomik sıkıntılar yaratmıştı. İşgücü piyasası da bundan payını almış, işçiler sık sık greve gitmişlerdi. Grevlerde geçen süre, üretimin sürekliliği önündeki en büyük engeldi. Bunun etkisi büyük üretim yapan firmalar üzerinde daha da fazlaydı. Özellikle büyük ölçekli imalathanelerde ürün çeşitliğinin üretim takibinin zor oluşu nedeniyle üretim süreci ve sonrası ortaya çıkan geri bildirimlerin düzeltilmesi noktasında çeşitli ürün üretilmesi büyük ölçekli üretim yapan imalathaneler için ekonomik bir yöntem olmayışı bu açıdan serbest piyasa anlamıyla rekabetçi ve bol çeşitli ürün üretimi noktasında kapitalist pazarın ihtiyaçlarını karşılatacak şekilde ürün çeşitliği gereksinimini ekonomik açıdan karşılamanın tek yolu modüler bir şekilde küçültülmüş ölçekli üretim noktalarına dönmek zorunluğu sebebiyle fason üretim modeli bu gelişmeler üzerine ortaya çıktı. Özellikle tekstil sektörü işçilerine makine ve çalışma alanı vererek onların küçük atölyeler açmalarını sağladılar. Bazı işletmelerde bu ufak atölyeler büyük fabrikaların içinde yer almaktadır. Böylece hem maliyeti düşürmüş oldular, hem de üretimde sürekliliği sağladılar. Maliyet düşmesinin nedeni harici atölyelerde ise üretimi çoğunlukla kendi ailesiyle birlikte gerçekleştirip, ayrıca bir işçilik ücreti ödememesinden kaynaklanıyordu. Fason üretim günümüzde de aynı temel esasları üzerine çalışma ilkeleriyle devam etmektedir.

Yapım, üretim ve imalat
Tekstil üretim teknikleri
Tekstil terimleri
Mesleki terimler

Fason


මූසිකයෙක් යනු  කෘන්තක ගෝත්‍රයට අයත්, උල්වූ හොම්බක්, කුඩා රවුම් කන්, සහ නිරුවත් හෙවත් මුළුමනින්ම පාහේ ලොම් විරහිත දිගු වලගයක් සහිත  කුඩා  ක්ෂීරපායියෙකි. බෙහෙවින් ප්‍රචලිත මූසික විශේෂය වන්නේ සාමාන්‍ය ගෙවල මූසිකයා (මුස් මුස්කුලුස්) වෙයි.  ඌ ජනප්‍රිය සුරතල් සතෙකුද වෙයි. සමහරක් ස්ථානවල, කිසියම් වර්ගවල වෙල් මූසිකයෝද බහුල ලෙසින් වසති. උකුස්සන් සහ රාජාලියන් වැනි විශාල පක්ෂීන් විසින් මෙම කෘන්තකයා ආහාරයට ගැනෙයි. මොවුන් විසින් ආහාර සොයමින් සහ සමහරවිට වාසස්ථාන පතා නිවෙස් ආක්‍රමණය කරති.

ඇමරිකානු සුදු-පයැති මූසිකයා (පරෝමිස්කෙස් ලූකෝපස්) සහ  මුව මූසිකයා (පරෝමිස්කෙස් මැනික්‍යුලේටස්) මෙන්ම, ලොව පුරා අනෙකුත් මූසිකයන්-වැනි කෘන්තකයන්ගේ සාකල්‍ය විශේෂයන්ට අයත් වූවන්ද සමහරවිටෙක නිවෙස්වල වෙසෙති. මොවුන් කෙසේවෙතත්, අනෙකුත් ගෝත්‍රයන්ට අයත් වෙති.

බළලුන්, කැලෑ බල්ලන්, හිවලුන්, සතුන් ගොදුරු කර ගන්නා පක්ෂීන්, සර්පයන් සහ  සමහර වර්ගයන්හී සන්ධිපාදකයින් පවා මුසිකයන් ගොදුරු කරගැනුම මත දැඩි ලෙසින් යැපෙන බව  දන්නා කරුණකි. කෙසේවෙතත්,  ඕනෑම පරිසරයකට පාහේ විශිෂ්ට ලෙසින් අනුවර්ත්‍යතාවක් දැක්වීමට උගේ ඇති සුවිශේෂ හැකියාව නිසා වර්තමානයේ  පෘථිවිය මත දිවිගෙවන අතිශයින් සාර්ථක ක්ෂීරපායි ගෝත්‍රිකයා බවට මූසිකයා පත්ව ඇත.

ඵලදාවන් විනාශකොට ඒවා කා දමන පලිබෝධකයන්, ව්‍යුහාත්මක හානි සිදුකරන සහ ඔවුන්ගේ පරපෝෂිතයන් සහ  අසූචි මගින් රෝග පතුරුවන්නන් බවට සමහර විටෙක මූසිකයන් පත් විය හැක. උතුරු ඇමරිකාවේ, මූසික අසූචි හා ගැටුනු ධූලි ආශ්වාස කීරීම,  හැන්ටාවයිරස පුප්ඵුසීය සංධාවය (HPS) බෝ කල හැකි, හැන්ටාවයිරස් හා සම්බන්ධ බව සොයා ගෙන ඇත.

ප්‍රාථමික ලෙසින් නිශාචර සතුන් වන මූසිකයෝ, ඔවුන්ගේ දුර්වල ඇස් පෙනීමේ නොහැකියාව මග හරවා ගන්නේ  ඔවුන්ගේ තියුණු ශ්‍රවන හැකියාව ඔස්සේ වන අතර, ආහාර ඇති තැන් සොයා ගැනුමට හා විලෝපියන් මග හැරීමට විශේෂයෙන් ආඝ්‍රාණ ශක්තිය මත යැපෙති.

මූසිකයෝ සහ මීයෝ ඉතාමත් බහුල ලෙසින් විද්‍යාගාර පරික්ෂා සඳහා භාවිතා වන සතුන් වෙති.

ප්‍රජනනය

ගැහැණු හා පිරිමි සතුන් දෙවගයටම පොදු ලෙසින් අභිජනන අවතීර්ණය සිදුවන්නේ වයස දින  50 පමණ වන විට වුවත් වයස දින  25–40 වන විට ගැහුණු සතුන්ගේ පළමු  ඔසප් වීම සිදු විය හැක. . මූසිකයෝ බහුමද සත්ත්වයන් වන අතර වසර පුරාවටම අභිජනනයේ යෙදෙති; ඩිම්බ මෝචනය ස්වයංසිද්ධව සිදුවෙයි. ඔසප් චක්‍රයෙහි කාලසීමාව දින  4–5 වන අතර ඔසප්වීම පැය 12 පමණ කාලයක් තුල පවතින අතර, සවස් වරුවෙහිදී සිදුවෙයි. ඔසප් චක්‍රය කුමන අවස්ථාවක පවතියිද යන්න විමසා කාලික සංවාසය ඇති කර  ලීම සඳහා යෝනි මාර්ගීය අඳුන් ප්‍රයෝජනවත් වෙයි. සංවාසය සාමාන්‍ය වශයෙන් නිශාගත වන අතර පැය 24 ක් වන තෙක් අපර-සංසර්ග කාලසීමාවක  සංසර්ග ඇබය පැවතීමෙන් සංවාසය පැවති බව සහතික කල හැක. යෝනි මාර්ගීය අඳුනක ශුක්‍රාණු තිබීමද සංවාසය පිළිබඳ විශ්වාසදායි  දර්ශකයක් වෙයි.

පිරිමි සතුන්ගෙන් වෙන්ව සිටීමට සැලැස්වූ ගැහැණු මූසිකයෝ නිර්මදය වෙත පත් වීමට හා චක්‍රය සිදු නොවීමට ප්‍රවණතාවයක් දක්වති. පිරිමි මූසිකයෙක් හෝ පිරිමි මූසිකයෙකුගේ  ෆෙරමෝන වෙත නිරාවරණය වූ විට, බොහෝ ගැහැණු සතුන් හට පැය 72 ක් ඇතුලත ඔසප් වීම හෙවත් මදය ඇරඹෙයි. ස්ත්‍රී මද චක්‍රෙයහි මෙම සමකාලීකරණය හැඳින්වෙන්නේ  විට්න් ආචරණය ලෙසිනි. මෑතකදී අභිජනනය කෙරුණු මූසිකයෙකු වෙත නාඳුනන පිරිමි මූසිකයෙකුගේ ෆෙරමෝන නිරාවරණය කල විට අධිරෝපණය වැලැකීම සිදු  විය හැකි අතර (හෝ ව්‍යාජ ගර්භණිභාවය ) මෙම ආචරණය හැඳින්වෙන්නේ බෲස් ආචරණය ලෙසිනි.

මධ්‍යයන ගැබ් කාලය දින 20 කි.  ප්‍රසූතිය සිදුවී පැය 14–24 කදී, සරු පශ්චාත්ප්‍රසව ඔසප්වීමක් සිදුවන අතර  එකවර සිදුවන ක්ෂීරණය සහ ගැබ් දැරීම නිසා ගැබ් දැරීම දින  3–10 කින් දිගු කරනුයේ පමා වී සිදුවන අධිරෝපණය නිසාවෙනි. ප්‍රශස්ත නිෂ්පාදන අවධියෙහිදී සාමාන්‍යය පැටවුන්  සංඛ්‍යාව 10–12 වන මුත්, එම සංඛ්‍යාව  මූසික වර්ගය මත අතිශයින් යැපෙයි. සාමාන්‍ය රීතියක් වශයෙන්, සහාභිජාත මූසිකයෝ, බහිරාභිජාත සහ දෙමුහුම් මූසිකයන්ට වඩා දිගු ගැබ් කාලයක් දැරීමටද කුඩා පැටවුන් සංඛ්‍යාවක් වැදීමටද ප්‍රවණතාවයක් දක්වති. කුඩාවුන් හැඳින්වෙන්නේ කුක්කන් ලෙසින් වන අතර, උපතේදී   බරක් සහිත, ලොම් විරහිත, සහ වැසුනු ඇසිපිය සහ කන් සහිත වෙති. ස්වජාතිභක්ෂණය  දුර්ලභ වන මුත්, ප්‍රසූතිය තුලදී සහ අඩු වශයෙන් පශ්චාත්ප්‍රසව දින දෙකක කාලයක් ගැහැණු සතුන්ට බාධා ඇති නොකල යුතුයි. වයස සති තුනක් වන විට කුක්කන් කිරි වැරෙයි; කිරි වැරෙන විට බර  වෙයි. පශ්චාත්ප්‍රසව ඔසප්වීම භාවිතා නොකලේ නම්, කිරි වැරීමෙන්-පසු 2–5 දින ගණනක් තුලදී  ගැහැණු සතුන්ඔසප් චක්‍රය අරඹති.

අළුත උපන් පිරිමි මූසිකයෝ සඑ අළුත උපන් ගැහැණු මූසිකයෝ වෙන් කර හඳුනාගන්නේ, පිරිමි සතුන්ගේ   විශාල ගුදලිංගේන්ද්‍ර දුර සහ විශාල ප්‍රජනන පිටිකාව සටහන් කර ගැනීමෙනි. මෙම පිරික්සුම හොඳින්ම කල හැකි වන්නේ එකම රංචුවේ පැටවුන්ගේ වලගය ඔසවා අධෝභග සංසන්දනය කිරීමෙනි.

සටහන්

මූසිකයා


Teo Grünberg (doğum 1927; Beyoğlu, İstanbul), Türk filozof, mantıkçı ve akademisyendir.

Hayatı
Kökleri, Almanya'dan İstanbul'a göç eden Aşkenaz Yahudilerine dayanan Grünberg, 1927 yılında Beyoğlu'nda doğdu. Şişli Terakki Lisesi'nden ve 1950'de İstanbul Üniversitesi Kimya Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. Sonrasında on yıl gibi bir süre boyunca tüccar olan babasının yanında çalıştı.

1960 yılında Hüseyin Batuhan'ın teklifi ile İstanbul Üniversitesi'nde mantık dersleri vermeye başladı. 1964'te bu üniversiteden, "Anlam Kavramı Üzerine Bir Deneme" başlıklı tezi ile doktora derecesini aldı. 1966 yılında ODTÜ'ye geçiş yaptı. 1970 yılında doçent, 1979 yılında profesör oldu. Hüseyin Batuhan ile birlikte, liselerde modern mantık okutulması için çalışmalar yaptı, konuyla ilgili kitaplar yazdı ve lise öğretmenlerine dersler verdi. 1982-83 yılları arasında ODTÜ Sosyoloji Bölümünün, 1983-94 yılları arasında ODTÜ Felsefe Bölümünün başkanlığını yaptı. 1994 yılında bu kurumdan emekliye ayrıldı, fakat hala yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak ders vermeye devam etmektedir. Bilkent ve Ankara Üniversitesi'nde de ders vermiştir.

1998'de Türkiye Bilimler Akademisi Hizmet Ödülü'nü alan Grünberg; Türkiye Felsefe Kurumu, Türkiye Felsefe Derneği ve Avrupa Analitik Felsefe Topluluğu asli üyesi, Bilim Akademisi onursal üyesidir.

Grünberg, Raşel Grünberg ile evlidir ve çocuklarından biri, kendisi gibi filozof ve akademisyen olan David Grünberg'tir. Dedesi, Musevi Lisesi'nin kurucularından olan filozof, din adamı ve eğitimci David Markus'tur.

20. yüzyılın en önemli bilim felsefecilerinden biri olan Thomas Kuhn, Grünberg'in Irzık ile birlikte yazdığı "Carnap and Kuhn: Arch Enemies or Close Allies?" başlıklı makalesini daha önce okumuş olsaydı "muhtemelen hiçbir zaman Bilimsel Devrimlerin Yapısı'nı yazmayacağını" belirtmiş, her iki yazara da övgü mektubu göndermiştir.

Seçili eserleri

Kitap

 Anlam Kavramı Üzerine Bir Deneme
 Anlama, Belirsizlik ve Çok-Anlamlılık
 Bilim Felsefesi (İskender Taşdelen ve David Grünberg ile birlikte)
 Epistemik Mantık Üzerine Bir Araştırma
 Felsefe ve Felsefî Mantık Yazıları
 Language, Logic, and Empirical Knowledge: Collected Papers 1965-2005
 Mantık Terimleri Sözlüğü (Adnan Onart, David Grünberg ve Halil Turan ile birlikte)
 Modern Logic
 Modern Mantık ve Uygulamaları (Adnan Onart ve Hüseyin Batuhan ile birlikte)
 Sembolik Mantık El Kitabı 1: Temel Mantık
 Sembolik Mantık El Kitabı 2: Özel Mantık Sistemleri
 Sembolik Mantık El Kitabı 3: Sembolik Mantığın Uygulamaları

Makale

 "A Tableau System of Proof for Predicate-Functor Logic and Identity", 1983
 "Predicate-Functor Logic with Operation Symbols", 1986
 "Carnap and Kuhn: Arch Enemies or Close Allies?", 1995 (Gürol Irzık ile birlikte)
 "Long Run Consistency of Beliefs as Criterion of Empirical Knowledge", 1995

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, "Teo Grünberg"

Dış bağlantılar

 ODTÜ'deki kişisel web sayfası

Yaşayan insanlar
1927 doğumlular
Beyoğlu doğumlular
İstanbul doğumlu bilim insanları
Almanya Yahudisi asıllı Türkler
Yahudi asıllı Türk yazarlar
Türk felsefeciler
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Resim aranan yazarlar
Türk felsefe akademisyenleri
Türk profesörler
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
İstanbul doğumlu akademisyenler
İstanbul doğumlu felsefeciler
Avrupa Analitik Felsefe Topluluğu üyeleri

Teo Grünberg


El tororoí leonado (en Colombia y Perú) (Grallaria quitensis), también denominado gralaria leonada (en Ecuador), chululú amarillento o tororoí leonado occidental, es una especie de ave paseriforme de la familia Grallariidae,  perteneciente al numeroso género Grallaria, anteriormente incluido en Formicariidae. Algunos autores sostienen que la presente se divide en más de una especie. Es nativa de la región andina del noroeste de América del Sur.

Distribución y hábitat
La subespecie nominal se distribuye en los Andes centrales de Colombia, Ecuador y extremo norte de Perú; la subespecie alticola en los Andes orientales de Colombia; y la subespecie atuensis en los Andes del norte de Perú.

Esta especie es considerada bastante común en sus hábitats naturales: los bosques enanos y páramos, en las regiones donde predomina la vegetación no muy alta; hierba y arbustos aislados, en los Andes, principalmente entre los 2800 y 4500 m de altitud.

Descripción
Mide de 16 a 18 cm de longitud. El plumaje de las partes superiores es marrón o pardo oliváceo, más claro en la región ocular y los lores; y el plumaje de las partes inferiores amarillo leonado.

Sistemática

Descripción original
La especie G. quitensis fue descrita por primera vez por el naturalista francés René Primevère Lesson en 1844 bajo el mismo nombre científico; la localidad tipo es: «vecindad de Quito, Ecuador».

Etimología
El nombre genérico femenino «Grallaria» deriva del latín moderno «grallarius»: que camina sobre zancos; zancudo; y el nombre de la especie «quitensis», se refiere a la localidad tipo: Quito, Ecuador.

Taxonomía
Las subespecies G. quitensis alticola, de los Andes orientales de Colombia, y G. quitensis atuensis, de los Andes del norte de Perú, son consideradas como especies separadas de la presente: el tororoí leonado norteño (Grallaria alticola) y el tororoí leonado sureño (Grallaria atuensis) respectivamente, por las clasificaciones Aves del Mundo (HBW) y Birdlife International (BLI) con base en diferencias morfológicas, de plumaje y vocales.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist v.2018, se reconocen tres subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Grallaria quitensis alticola , 1919 – Andes orientales de Colombia (noreste de Santander al sur hasta Cundinamarca).
 Grallaria quitensis quitensis , 1844 – Andes centrales de Colombia (Caldas) hacia el sur, por Ecuador, hasta el extremo norte de Perú (este de Piura, noroeste de Cajamarca).
 Grallaria quitensis atuensis , 1933 – Andes centrales del norte de Perú al sur del río Marañón, en el sur de Amazonas y este de La Libertad.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Grallaria quitensis en eBird.
 Videos, fotos y sonidos de Grallaria alticola en The Internet Bird Collection.
 Videos, fotos y sonidos de Grallaria atuensis en The Internet Bird Collection.
 Sonidos y mapa de distribución de Grallaria quitensis en xeno-canto.
 Londoño, Julian (2011) Foto
 Sheridan (2009) Foto

quitensis
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1844
Aves de los Andes
Taxones descritos por René Primevère Lesson

Grallaria quitensis