Die Kirche Hl. Prophet Elias (serbisch: Храм Светог  Пророка Илије, Hram Svetog Proroka Ilije) in Ilijaš ist eine serbisch-orthodoxe Kirche in Bosnien und Herzegowina. Die Kirche wurde von 1879 bis 1881 erbaut. Sie ist dem alttestamentlichen Propheten Elija geweiht. Die Kirche gehört zur Metropolie von Dabrobosnien der Serbisch-Orthodoxen Kirche.

Lage
Die Kirche liegt nicht weit vom Ufer der Bosna. Auch der kleinere Fluss Misoča fließt nahe der Kirche. Das Gotteshaus steht im Zentrum der Stadt.

Geschichte
Die Pfarrei Ilijaš besitzt nur eine Kirche, die Kirche Hl. Prophet Elias im Stadtzentrum. Die Kirche wurde von 1879 bis 1881 erbaut. Das Gotteshaus wurde aus Stein errichtet. Nach dem Vertrag von Dayton 1995, der den Bosnienkrieg (1992–1995) beendete, gehörte die Stadt zur Föderation Bosnien und Herzegowina. Während des Krieges wurden die Bosniaken vertrieben. Die Gemeinde nahm jedoch serbische Flüchtlinge aus Sarajevo auf. 1996 als die Muslime in die Stadt zurückkehrten, wurde die Kirche am Vorabend des Vidovdan verwüstet und in Brand gesteckt. Zuvor war man gewaltsam in die Kirche eingedrungen. Die Mehrheit der serbischen Einwohner floh nach dem Krieg aus der Stadt nach Banja Luka. Heute stellen die Bosniaken die absolute Mehrheit der Bevölkerung.

Die Kirchengemeinde besaß vor dem Krieg 1992 drei Gebäude. Das Sveti Sava Haus diente als erste Schule und wurde 1875 errichtet. Das Pfarrhaus wurde 1925 erbaut. Ein weiteres Pfarrhaus wurde 1935 erbaut und wurde zuerst einige Jahre als Schule genutzt, bevor der Priester dort einzog. 1959 wurde das zweite Pfarrhaus vom Staat der Kirchengemeinde enteignet und als Lagerhaus genutzt. Erst 1985 konnte die Kirche per Gericht das Gebäude zurückerhalten, ab dann diente es den zweiten Popen als Wohnung. Alle diese Gebäude wurden 1996 mit der Kirche in Brand gesetzt. Die Kirche ist inzwischen wieder renoviert worden.

2010 wurde die Kirche in der Nacht vom 11. auf den 12. Dezember von Unbekannten überfallen und verwüstet, der Interreligiöse Rat von Bosnien und Herzegowina verurteilte diesen Vandalismus hart. Ebenfalls im Dezember 2011 wurde die Kirche wieder verwüstet, vor allem die Ikonen wurden geschändet.

Pfarrei Ilijaš
Vor dem Bosnienkrieg 1992 gab es zwei Pfarreien in Ilijaš. Die erste Pfarrei umfasste die Orte: Stari Ilijaš (Alt Ilijaš), Luka, Malešići, Bioča. Donja Vogošća, Vlaškovo und Semizovac. Die zweite Pfarrei umfasste die Orte: Novi Ilijaš (Neu Ilijaš), Podlugovi, Kadarići, Mrakovo, Sovrle, Ljubnići, Čifluk, Podgora und Očevlje.

Die Pfarreien von Ilijaš wurden von 1885 bis 1996, von folgenden Geistlichen betreut: Prokopije Damjanović von 1885 bis 1902, Trifko Maksimović (wurde 1914 von den Österreichern getötet), Er war Priester von 1903 bis 1914. Nikola Skakić von 1918 bis 1930. Vasilije Zečević von 1931 bis 1952. Danilo Marjanac von 1952 bis 1978. Jeremija Starovlah von 1978 bis 1996. Und Cvijan Golubović von 1996 bis 2008. Seit 2008 ist Predrag Masal Pope der Kirche.

Weblinks
 Artikel über die Verwüstung der Kirche auf der Seite der In-Vijesti (serbisch)
 Artikel über die Verwüstung der Kirche auf der Seite der Serbisch-orthodoxen Kirche (serbisch)

Ilijas
Ilijas
Ilijas
Ilijas
Ilijaš

Kirche Hl. Prophet Elias (Ilijaš)


is a town located in Kikuchi District, Kumamoto Prefecture, Japan.

As of October 1, 2016, the town has an estimated population of 33,793 and a density of 340 persons per km². The total area is 99.09 km².

The town is known for its Azalea (tsutsuji) Festival in the spring. There is a large Honda factory located near Ozu that employs people from around the world. Ozu is also known for its sweet potatoes (karaimo). The town also has one of the oldest homes in Kikuchi District that opens twice a year for tourists, a racing track, and is located on the edge of the caldera that surrounds Mount Aso.

Ozu was affected by the 2016 Kumamoto earthquakes.

References

External links

Ōzu official website

Towns in Kumamoto Prefecture

Ōzu, Kumamoto


NGC 6804 (andere Bezeichnung PK 045-04.1) ist ein planetarischer Nebel im  Sternbild Adler. Das Objekt wurde am 25. August 1791 von William Herschel entdeckt.

Einzelnachweise

NGC 6804


, better known by her stage name Chara, is a Japanese singer, actress and video jockey. She debuted in 1991 with the single Heaven. She is known for her song "Swallowtail Butterfly (Ai no Uta)", the theme song for the 1996 Shunji Iwai film Swallowtail Butterfly in which she starred, her 1997 hit single "Yasashii Kimochi", and her collaboration with Judy and Mary vocalist Yuki, "Ai no Hi Mittsu Orange". Chara later formed a band with Yuki, called Mean Machine.

Early life
Chara grew up in Kawaguchi, Saitama. She started learning the piano from age four, and starting composing songs in elementary school. In her first year of elementary school, she performed a song she had written, , at a school piano recital.

She originally received her nickname Chara in junior high school, after a teacher called her this. She was so well known by this name that even some of her friends did not know her real name. She continues to use this name as she believes it brings out her inner child. After finishing high school, Chara went to Tokyo to a vocational school, majoring in music and specialising in piano. However, she dropped out one year into her two-year degree.

From 1984 onward, she worked as a keyboardist in several different unsigned bands. During this time, she found part-time work as a roller-skating waitress. In 1988, to get a chance to sing her own compositions, she decided to become a band vocalist instead. Her first live performance was at the Shinjuku Ruido live house in 1990.

Career

1991–1995: Early releases
Chara sent a demo tape to Sony Music in 1990, which caught the attention of Masahiro Ohara and landed her a deal with Epic Records Japan She recorded her debut album in early 1991 in Tokyo and London, and debuted in September with a performance at the Shibuya Club Quattro and the release of her debut single Heaven. In October, Chara became a personality on the ANN music show Video Jam, and later in November released her debut album Sweet. The album was not very successful, only reaching No. 64 on Oricon's album charts.

Chara's career gained more momentum after her first tour, Chara Live "Sweet" in May 1992. She became a radio personality for the FM Yokohama, with her own radio show , and her second album, Soul Kiss, won the 1992 Japan Record Award for best rock/pop album from a new artist. The album reached No. 14 on the album charts.

In 1993, she starred in many different commercials (or had her songs featured in them), including commercials for Suntory, Shiseido, Marui and Snow Brand ice creams. Her single , the song used in the Shiseido campaign, was her first top 100 charting single, reaching No. 66. The resulting album, Violet Blue, debuted at No. 4 on the charts. Her 1994 album, Happy Toy, riding on the success of her first top 50 single , also debuting at No. 4.

In spring 1994, she filmed the Shunji Iwai film Picnic, in which she played a mental patient. The film would not be released for another two years. She starred aside Tadanobu Asano, whom she married in 1995. Chara took a short break from music, releasing Chara the Best Baby Baby Baby XXX and giving birth to her first child, a girl named .Sumire means violet.

1996–2001: Mainstream success
In February 1996, Chara began filming her second film for Iwai, titled Swallowtail Butterfly. She played , a slum prostitute with musical aspirations. Chara recorded the soundtrack for the movie, collaborating with Mr. Children music producer Takeshi Kobayashi to create a Beatles-esque sound. The music was released under the name Yen Town Band, the name of the band Glico forms in the film.

Before the movie's release, the theme song "Swallowtail Butterfly (Ai no Uta)" was released, along with Chara's first film with Iwai, Picnic, finding a proper cinema release. The film was a massive hit, propelling Chara to stardom. Both the concept album, Montage, and the theme song reached No. 1 on Oricon charts. Her performance awarded her a Japan Academy Prize for Outstanding Performance by an Actress in a Leading Role nomination. The film won the Most Popular Film award.

Chara's fame soared, as shown by her next album Junior Sweet. The main single from the album, "Yasashii Kimochi" (the Shiseido 'Tessera J' CM song), was a big hit, selling over 520,000 copies and became her second biggest hit after Swallowtail Butterfly (Ai no Uta). The album was certified by the RIAJ as selling over 1,000,000 copies.

Her 1999 album, Strange Fruits, saw some success, debuting at No. 3 and selling over 300,000 copies. Chara teamed up with Judy and Mary vocalist Yuki to release a special single called "Ai no Hi Mittsu Orange". This song is Chara's third biggest hit, selling over 230,000 copies.

In 2000, Chara released her second best-of collection, Caramel Milk: The Best of Chara, and 2001 released her 8th album, Madrigal. Madrigal featured two tracks co-written with American guitarist James Iha.

2001–2005: Mean Machine
In late 2001, Chara released music as the drummer of the twin-drum all-girl rock band, Mean Machine, alongside Yuki, Swallowtail actress Ayumi Ito, 1980s musician Mayumi Chiwaki and former funk/rock band Jagatara dancer Yukarie. The band was conceived in 1998, when Chiwaki mentioned to Chara that she thought it would be good to start up a girls' rock band. One of the tenets of the band was that all members would have to do something they'd never tried before, landing Chara on drums. The band first practiced in 1999, and continued to sporadically practice throughout 2000, despite different members' schedules.

In 2001, the band debuted with the song , which was written by Chara during her second pregnancy, inspired by the breathing sounds of the Lamaze technique. Soon after, the band released their debut album Cream.

In 2003, Chara released her 9th solo album, Yoake Mae, and in 2004 released an album of re-recordings of songs from her early albums, A Scenery Like Me. This heralded the end of Chara's Sony contract. Chara self-released her music after this point, recording songs from her own home and self-producing her work. These recordings resulted in a limited 2,000 copy album, Something Blue, and a digital single  (used as the theme song for the Japanese release of the movie March of the Penguins).

During this period, Chara created several bands. One, Cold Sugar was a collaboration with Arai Akino.

2006–present

Chara re-debuted as a major label artist in 2006, with the release of the single "Sekai". Her single "Fantasy" was a minor hit, reaching No. 13 on Oricon charts. It was written in collaboration with Seiji Kameda, producer for artists such as Do As Infinity and bassist for the band Tokyo Jihen. The following album, Union, also fared well. It reached the top 5 in Oricon's album charts, and outsold her former two Sony released albums. On the back of Chara's returned success, Sony released the compilation album, Sugar Hunter: The Best Love Songs of Chara.

Chara's Universal singles have fared better on digital charts. "Trophy", a single from Chara's second Universal album Honey, did well digitally, despite the physical release only reaching No. 37.

After the end of her contract with Universal, Chara released a new mini-album, Utakata, on November 2011 under BounDEE Inc. (a subsidiary of Space Shower Networks, the owners of Space Shower TV). Utakata charted at 56th spot on the Oricon charts and lasted there for three weeks.

On December 14, 2011, Chara announced in a concert at Shibuya-AX her transfer to Ki/oon Records (now Ki/oon Music), an imprint of Sony Music Japan. She joined Ki/oon's 20th anniversary concert tour, "Ki/oon 20 Years and Days", in April 2012 at Liquidroom Ebisu, Tokyo. She released her first single through Ki/oon, "Alterna Girlfriend", on June 6, 2012.

Chara collaborated with Basement Jaxx for the song "Wherever You Go" on the album Junto in 2014.

Personal life
In 1994, Chara married actor Tadanobu Asano. She met Asano on the set of the 1994 film Picnic, in which they were both starring actors. Chara gave birth to a daughter, , on July 4, 1995. Chara also had a son  with Asano on December 19, 1998. The couple attended the 80th Academy Awards in Los Angeles in 2008, as the film Mongol, in which Asano starred, was nominated for the best foreign film category as the submission from Kazakhstan. On July 25, 2009, Chara announced her amicable divorce from Asano, after fourteen years of marriage. Chara has two tattoos: a blue bird on her back, and a  on her neck. Chara's children feature in her music. Sumire features on the cover of her album Honey, which also has a track named after her.

Discography

Sweet (1991)
Soul Kiss (1992)
Violet Blue (1993)
Happy Toy (1994)
Montage (1996)
Junior Sweet (1997)
Strange Fruits (1999)
Madrigal (2001)
Yoake Mae (2003)
A Scenery Like Me (2004)
Something Blue (2005)
Union (2007)
Honey (2008)
Carol (2009)
Dark Candy (2011)
Cocoon (2012)
Jewel (2013)
Secret Garden (2015)
Diverse Journey (2016)
Sympathy (2017)
Baby Bump (2018)

Filmography

Films

Series

TV music shows

References

External links

 Official Universal Music Label Site
 Ongaku Bāka Official Website

1968 births
Living people
People from Kawaguchi, Saitama
Actors from Saitama Prefecture
Japanese film actresses
Japanese women pop singers
Japanese women songwriters
Japanese television personalities
Japanese radio personalities
Japanese women rock singers
Mean Machine (band) members
20th-century Japanese actresses
A&M Records artists
Epic Records artists
Japanese VJs (media personalities)
Singers from Saitama Prefecture
20th-century Japanese women singers
20th-century Japanese singers
21st-century Japanese women singers
21st-century Japanese singers
Ki/oon Music artists
Universal Music Japan artists
Trip hop musicians
Downtempo musicians

Chara (singer)


Milk chocolate is a form of solid chocolate containing cocoa, sugar and milk. It is the most consumed type of chocolate, and is used in a wide diversity of bars, tablets and other confectionery products. Milk chocolate contains smaller amounts of cocoa solids than do dark chocolates, and (as with white chocolate) contains milk solids.

Major milk chocolate producers include Ferrero, Hershey, Mondelez, Mars and Nestlé; collectively these supply over half of the world's chocolate. Four-fifths of all milk chocolate is sold in the United States and Europe, and increasing amounts are consumed in both China and Latin America.

Chocolate was originally sold and consumed as a beverage in pre-Columbian times, and upon its introduction to Western Europe. The word chocolate arrived in the English language about 1600, but initially described dark chocolate. The first use of the term "milk chocolate" was for a beverage brought to London from Jamaica in 1687, but it was not until the Swiss inventor Daniel Peter successfully combined cocoa and condensed milk in 1875 that the milk chocolate bar was invented. Switzerland quickly developed as the centre of milk chocolate production, particularly after the development of the conche by Rodolphe Lindt, and was increasingly exporting to an international market. Milk chocolate became mainstream at the beginning of the twentieth century following the launch of Milka, Cadbury Dairy Milk and the Hershey bar, inducing a dramatic increase in world cocoa consumption. At the same time, milk chocolate was combined with other ingredients, like nougat, to form a wide variety of bars, including Toblerone in 1908, Goo Goo Cluster in 1912 and Kit Kat in 1935. The global spread of milk chocolate continued into the next century, along with increasing consolidation in the market. A more recent development has been the rise of Fair Trade and UTZ Certified chocolate aiming to provide ethical assurances for customers. In 2018, the market for milk chocolate was worth $63.2 billion.

History

The word "chocolate" was first used in English about 1600. The word derives from , from Nahuatl, the language of the Aztecs, influenced by the Yucatec Mayan word , "hot", with the Nahuatl word , "water". The first instance of "milk chocolate" appeared soon after, referring to a drink of chocolate combined with milk. In 1687, Hans Sloane, an Irish physician and collector, introduced the beverage to London after seeing the people of Jamaica enjoying the drink. The preparation was known for its medicinal properties, and was manufactured by Nicholas Sanders and William White, and was soon joined by other milk chocolates around the city. From there, milk chocolate spread, first to France, where the pharmacist to Louis XVI, Sulpice Debauve, introduced the drink to the Court, and then further afield, reaching as far as the United States by 1834. Meanwhile, in Dresden in the German Confederation, Jordan & Timaeus were developing a mechanism to produce hard chocolate using steam power. On 23 May 1839, they advertised a solid chocolate containing fresh milk, calling it "steam chocolate" (). However, that version of milk chocolate did not become successful and when major companies like Fry's of Bristol and Lindt of Zürich started producing eating chocolate in the 1840s, they only made plain chocolate.

In 1875, the Swiss entrepreneur and chocolatier Daniel Peter, based in Vevey and related to the Cailler family, first successfully combined cocoa mass, cocoa butter, and sugar with condensed milk, recently created by his neighbour and friend Henri Nestlé, to produce milk chocolate. The process was further refined by another Swiss chocolatier, Rodolphe Lindt, who developed the conche in 1879, which created a smoother product. However, it is only after many years of fine-tuning that the original formula was developed and, in 1887, the Gala Peter brand was finally launched. Daniel Peter called his product 'Gala' after the Greek word meaning 'milk'. The success of Gala Peter opened a breach into which all the manufacturers rushed. Not only did milk soften the bitterness of chocolate and refined its taste, but it also lowered its production cost due to a lower cocoa content. As a consequence, Peter's recipe leaked to other nearby manufacturers: Cailler and Kohler. In 1898, Cailler opened its new factory at Broc, where milk chocolate began to be produced on a large scale. Peter also opened a larger factory at Orbe in 1901, before merging with Kohler. The same year, Suchard of Neuchâtel launched the Milka brand; Carl Russ-Suchard had previously developed a first milk bar in 1896. The Swiss chocolate industry also expanded in the late nineteenth century with the establishment of new companies, such as Frey and Tobler. From these developments, Switzerland soon dominated the chocolate market. Production increased dramatically, and by 1905, the country was producing  of chocolate, a vast proportion of it exported.

Meanwhile, there were other developments outside Switzerland. Swiss dominance was challenged in 1905 by a product from England, Cadbury Dairy Milk. Although there had been other milk chocolates produced outside Switzerland before – Cadbury themselves had produced one in 1897 – they were coarse and generally inferior to the Swiss varieties, and consequently suffered from low sales. In contrast, Dairy Milk quickly rose in prominence and, by the 1920s, was the bestselling chocolate in the UK. Simultaneously, in 1900, Milton Hershey had introduced the first Hershey bar, which revolutionised the popularity of milk chocolate in the United States. Although initially only available in Pennsylvania, by 1906 it was sold across the country. Popularity blossomed, particularly following World War I, when the United States Army issued chocolate bars to troops, for many their first taste of milk chocolate. By 1911, Peter's milk chocolate recipe represented half of the world's chocolate consumption. Milk chocolate became the standard of what the public thought chocolate should be.

As a result of the increasing popularity of chocolate, especially among the working and middle-class, cocoa consumption began to grow extraordinarily; global demand grew 800 percent between 1880 and 1900. To meet these demands, cocoa production expanded, notably in West Africa, where the Forastero variety began to be mass cultivated in the early twentieth century. Although considered inferior to the Criollo variety, the Forastero type bean is more suited for the manufacture of milk chocolate and is cheaper to produce owing to its higher yields. Countries in West Africa eventually dominated world production of cocoa. Conversely, milk became the critical ingredient. Contrary to cocoa and sugar, milk spoils quickly, therefore it cannot be stored for long periods of time. This favoured the implantation of large factories (as well as new populations of workers) in the countryside, where abundant fresh milk supplies are readily available. The Cailler factory of Broc and the Hershey factory of Derry Township are typical examples. The popularity of milk chocolate and the wide availability of milk also favoured the creation in the 1930s of a new variety of chocolate containing even more milk: white chocolate.

Over the decades, milk chocolate manufacture spread worldwide and new brands appeared. In 1910, Arthur and George Ensor created the first milk chocolate in Canada, using milk from Jersey cows. At the same time, Belgian chocolate production also expanded rapidly. From small beginnings in the 1870s, by the 1920s, there were ninety chocolate manufacturers around Brussels alone. In 1926, Meiji brought out their bar, the first example to be made in Japan. Milk chocolate swiftly dominated chocolate sales in most markets. It even found a place during World War II, when US troops carried D Ration chocolate, nicknamed Logan Bars after Quartermaster Paul Logan, as an emergency supply. At the same time, new ways of presenting chocolate appeared, from different shapes, like Cadbury Buttons, to the profusion of boxed varieties that became a feature of Belgian chocolate.

At the same time, the number of independent manufacturers declined sharply. The first consolidations in the industry were in Switzerland, where the takeover of Lindt by Sprüngli took place in 1899, and Nestlé had already emerged as the largest manufacture in the country by 1929. However, pace quickened in the latter half of the century. During the last three decades of the twentieth century, there were over 200 takeovers in the industry. By 2001, over half the global chocolate market was held by 17 companies. By 2013, the top four manufacturers, Mondelez, Mars, Nestlé and Ferrero, comprised 49 percent of the sales. This has continued; for example, in 2015, Thorntons, the British chocolatier that in four years before had produced the largest chocolate bar in the world weighing , was taken over by Ferrero.

In 2018, the global market for milk chocolate was worth $63.2 billion, and is expected to approach $73 billion by 2024. Consumption is dominated by the United States and Europe, which between them consumed over 80 percent of global production. However, the new century saw expansion in different markets. For example, between 2000 and 2013, the areas that saw the highest growth included the Middle East and Africa (where retail value rose 239 percent), Latin America (up 228 percent). Even in China and Japan, which traditionally are places of very low milk consumption, milk chocolate sales increased at the start of the twenty-first century. Between 1999 and 2003, Chinese chocolate imports rose from $17.7 million to $50 million. By 2007, over 38 percent of chocolate sales in China were milk chocolate. By 2018, the value of sales by Japanese chocolatier Meiji was approaching that of the top producers in Europe, and the total sales by the group had surpassed the total for all confectionery sales by Hershey, putting the American company outside a top five ranking.

Although dark chocolate regained some popularity in the late twentieth century, milk chocolate remains the most preferred and consumed type of chocolate.

Nutrition

While all milk chocolate contains cocoa, milk and sugar, the proportion of these ingredients varies between countries and brands, which in turn affects its nutritional value. The driving force for these differences is taste. For example, Belgian chocolate is known for its mild milky flavour, while some Russian brands have a strong cocoa taste. The taste drives the ingredients, although these are also affected by other factors, particularly economics. For example, cost is the main reason for the introduction of cocoa butter replacements like coconut and palm oil. However, there are also regulatory reasons. In 1973, for example, the European Union decreed that chocolate must have a minimum of 35 percent dry cocoa solids. More recently, China has also introduced legislation to require locally produced milk chocolate to contain 25 percent cocoa butter.

All these have effects on human health and in the twenty-first century, milk chocolate lost market to dark chocolate which is considered healthier. However, this has not always been the case. Milk chocolate has been presented as a health food since Cadburys first advertised Sloane's Milk Chocolate for its medicinal properties in the nineteenth century. The health benefits to children were particularly highlighted. For example, in the 1920s, the Baby Ruth bar was touted as a health food for children by Allan Roy Dafoe, who had gained fame for delivering the Dionne quintuplets. At the same time, advertisements pronounced that chocolate bars combined both a source of essential energy and the "perfectly balanced food" of milk.

The benefits claimed were broad. Cocoa butter, for example, as it coated the teeth, was claimed to reduce tooth decay. Chocolate was claimed to produce calming effects, reducing stress, and even producing a similar feeling to falling in love. Scientific evidence increasingly backed up claims for the health benefits of chocolate. For example, magnetic resonance imaging (MRI) scans have demonstrated that chocolate consumption can reduce the risk of heart disease. A typical milk chocolate bar also contains about  caffeine per , which can stimulate the nervous system and help the body balance its internal water balance. At the same time, the amount of caffeine is a concern to some healthy living advocates. Chocolate is also a source of polyphenols that have antioxidant properties, which may also have health benefits.

Production
Milk chocolate is manufactured from cocoa, milk and sugar. The ingredient which defines the product as chocolate, cocoa bean, is mainly grown in Southeast Asia, South America, and West Africa, particularly the Ivory Coast, which supplies 40 percent of the total global cocoa market. Once the cocoa pods are harvested, the seeds, known as "beans", are removed and fermented, then dried. They are then taken to a processing plant where they are cleaned and roasted. The beans are then ground, usually in a two-stage process, first with an impact mill to liquify the cocoa, and then a ball mill. Milk chocolate usually contains a much larger proportion of cocoa butter than the one that is naturally present in cocoa liquor; unlike dark chocolate, a large part of non-fat cocoa solids is going to be replaced by milk solids. Therefore, cocoa butter has to be produced in parallel by separating cocoa liquor into cocoa butter and cocoa powder.

At this stage, the two other key ingredients come into the process. Milk is often added in powdered form as excess water would damage the flowing properties of the liquid chocolate. Spray dried full fat milk powder is normally used, but alternatives include anhydrous full fat or skimmed milk powders. Condensed milk is preferred by some manufacturers, particularly where milk production is seasonal. Milk ingredients are complex and critical in delivering the properties and taste to milk chocolate. Milk-origin (terroir) and associated farming have become an important marketing topic. Milk substitutes like rice milk are also used to create lactose-free milk-like chocolate. Sugar, the last major ingredient, is added at the same time as the milk powder, either in a roll refiner or conche. Sugar is an international commodity, with production of sugar cane led by Brazil, India, Thailand, China and Australia. Sugar beet is also used. Sometimes the milk and sugar are mixed separately before being added to the liquid cocoa mass and cocoa butter. The liquid chocolate is then poured into moulds and formed into bars or any other shape.

Milk chocolate combination bars

At the beginning of the twentieth century, bars which combined milk chocolate with other sweet ingredients appeared on both sides of the Atlantic. In 1904, Cailler launched its Branche, a praline-filled and branch-looking bar. Other Swiss chocolatiers, Theodor Tobler and Emil Baumann, invented Toblerone in 1908 which contained almonds, honey and nougat. In the United States, the Goo Goo Cluster was first introduced in 1912 which added caramel, marshmallow and peanuts to the list of ingredients. These were soon followed, in 1914, by Fry's Turkish Delight in the UK. Shortly afterwards, Clark introduced the Clark Bar, which has been called the first combination bar, in 1917.  In 1920, Otto Schnering of the Curtiss Candy Company created the Baby Ruth bar. By 1925, it was the most popular bar in the US. Soon afterwards, two other brands that would become global giants followed, the Mars Bar in 1932 and, three years later, Rowntree's introduced the Kit Kat. By 2014, 650 Kit Kat bars were being consumed each second. Combination bars came to dominate the confectionery market with sales surpassing $140 billion in 2018.

Ethical issues
Ethical issues have been intrinsically linked to chocolate in general since the early days. Many of the early chocolatiers, including Cadbury, Fry's, Rowntree's and Terry's, were founded by Quakers who saw the wellbeing of their workers part of their business ethic. The companies were pioneers in social welfare, providing a safe working environment, high quality housing and other benefits to employees that were ahead of many of the industrial norms. Cadbury, for example, provided paid holidays, insurance and night schools for workers, as well as constructing Bournville in Birmingham, UK. However, the working conditions of many in the wider chocolate supply chain remained poor. Slavery, and later bonded labour, was often employed on the plantations that provided the sugar used to make chocolate. Even after the abolition of slavery, the working conditions in many plantations was still poor, with reports of child labour being frequent and unreported. In 1975, the first in a series of International Cocoa Agreements tried to set what were termed "fair labour conditions" and eliminate child labour.

Rising consumer awareness, as well as greater corporate and employee interest, led to increasing voluntary action to address human rights issues. Fundamental to this has been the rise of Fair Trade and UTZ Certified chocolate. Initially launched by Stichting Max Havelaar in the Netherlands in 1988, the Fair Trade movement expanded into the mainstream in the following decades, with cocoa second to coffee in terms of sales and volume by 2011. Much of this is driven by the use of Fair Trade ingredients by major brands. For example, in Germany, major supermarket Lidl commenced promoting their own brand milk chocolate with their own Fair Trade label in 2006. Similarly, in the UK, two of the best selling milk chocolate bars, Cadburys Dairy Milk and Nestlé's Kit Kat were marketed with a Fair Trade label starting in 2009 and 2010 respectively.

References

Citations

Bibliography

Chocolate confectionery
Types of chocolate

Milk chocolate


محمد عزت عبد الحافظ الطيري شاعر مصري، وعضو اتحاد كتاب مصر، ولد في نجع قطية، التابع لمركز نجع حمادي بمحافظة قنا في 1 يوليو 1953. حصل على بكالوريوس الزراعة من جامعة أسيوط،  سنة 1978. نشرت أشعاره في الصحف والمجلات المصرية والعربية.

مجموعاته الشعرية

صدرت للطيري المجموعات الشعرية الآتية:

 دع لي سلوى
 عد لنا يا زمان القمر
 الطريق السهل مقفل
 تنويعات على مقام الدهشة
 فصول الحكايات
 وسرب العصافير يسأل عنك
 فاطمة
 افتحي الصيف لي
 عبير الكمنجات

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من قنا (مدينة)
خريجو جامعة أسيوط
شعراء وشاعرات مصريون
مواليد 1372 هـ
مواليد 1953

عزت الطيري


بلدية أجانغيز  هي بلدية تقع في مقاطعة بيسكاي، التي تقع في منطقة الباسك شمالي إسبانيا.

مراجع

وصلات خارجية
 AJANGIZ in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa) (بالإسبانية)

أماكن مأهولة في بيسكاي
بلديات بيسكاي

أجانغيز


مفردات اللغة، هي حصيلة الكلمات التي يعرفها الفرد في اللغة سواء كان يستعملها أم لا. تنمو المفردات عادة وتتطور مع تقدم العمر فهي الأداة الأساسية للتواصل واكتساب المعلومات. تسمى المفردات التي يستعملها في حياته ونشاطاته اليومية «المفردات المستعملة» (Active vocabulary) بينما تسمى المفردات التي لا يستعملها ولكن يستطيع أن يفهمها «المفردات الكامنة» (Passive vocabulary).

انظر أيضا

 قواعد اللغة
 معجم
 كتاب اللغة

مراجع

تعلم القراءة
صناعة معجمية
لغة

مفردات


Aşk Tesadüfleri Sever, Müslüm Gürses`in 18 Nisan 2006`da Pasaj Müzik şirketinden çıkardığı albümdür. Murathan Mungan'ın süpervizörlüğünü yaptığı albüm, Murathan Mungan'ın seçtikleriyle Müslüm Gürses: Aşk Tesadüfleri Sever tam adıyla yayımlanmıştır. Albüm için, tanınmış Batı müziği parçalarına edebiyatçılar, şairler Türkçe sözler yazmıştır. Bu albümde Bir Ömür Yetmez, Affet, Nilüfer, Sebahat Abla, Kadınım, Aşk Tesadüfleri Sever şarkıları öne çıkan şarkılardır.

Şarkı listesi

Albüme ait diğer bilgiler
 Bu albümün hazırlığı 2 yıl sürmüştür.
 Müslüm Gürses bu albümdeki Kadınım şarkısını hayat arkadaşı Muhterem Nur ile birlikteliğinin 25. yılına özel olarak hazırlamıştır.
 Gürses albümde yer alan Sebahat Abla şarkısında Sezen Aksu ile birlikte düet yapmıştır.
 Albümün ilk şarkısı olan Bir Ömür Yetmez şarkısı için klip çekilmiştir.

Ayrıca bakınız
 Sandık
 Yalan Dünya

Kaynakça

Müslüm Gürses albümleri
2006 albümleri
Arabesk albümleri
Pasaj Müzik albümleri
Türkçe albümler

Aşk Tesadüfleri Sever (Müslüm Gürses albümü)


Polyedriopsis, monotipski rod slatkovodnih zelenih algi u redu Sphaeropleales čija taksonomska pripadnost porodici još nije poznata. Jedina vrsta je P. spinulosa.

Izvori

Sphaeropleales

Polyedriopsis


القنفذ سونيك 3 (بالإنجليزية: 3 Sonic the Hedgehog ؛ باليابانية: ソニック・ザ・ヘッジホッグ3) أو سونيك 3 (Sonic 3) باختصار (و لكن الاسم رسمي في أوروبا) هي لعبة فيديو ثالث لعبة من سلسلة سونيك وأصدرت عام 1994، في بداية لعبة يحلق سونيك وصديقة تيلز في طيارة لذهب إلى الجزيرة الطائفة وصلو على طفاف شاطئ الجزيرة وقفز سونيك من طيارة وأصبح سوبر سونيك وحلق سونيك نحو الجزيرة بسرعة خارق، وفجاء صطدم سونيك عند صخر وسقط منه الزمردات سبعة وأتى ناكلز وقام بسرقة الزمردات ومن ثم هرب. ومن هنا تبدا المغامرة ليستعاد الزمردات المسروقة ويقف خطة دكتور روبوتنيك مجددا والتي تشبه خطته في الجزء الثاني من اللعبة sonic the hedgehog 2.

هذه اللعبة الجزء الأول من القصة التي تتبع في لعبة سونيك وناكلز (Sonic & Knuckles).

و من أبرز ما فيها ان موسيقى النهاية قام بتلحينها ملك البوب مايكل جاكسون وهي نفس لحن أغنيته المنفردة غريب في موسكو (Stranger In Moscow) و قام أيضا بتأليف مقطوعات موسيقية أخرى في اللعبة.

روابط خارجية

مراجع

ألعاب أتاري
ألعاب التمرير الجانبي
ألعاب القنفذ سونيك
ألعاب إكس بوكس
ألعاب إكس بوكس لايف آركيد
ألعاب بلاي ستيشن 2
ألعاب تايغر هاندهيلد
ألعاب سونيك تيم
ألعاب سيجا ميجا درايف
ألعاب فرتشول كونسول
ألعاب فيديو 1994
ألعاب فيديو تعاونية
ألعاب فيديو تقع أحداثها على جزر خيالية
ألعاب فيديو تقع أحداثها في متنزهات ملاهي
ألعاب فيديو فردية وجماعية
ألعاب فيديو مطورة في الولايات المتحدة
ألعاب فيديو مطورة في اليابان
ألعاب لها صلة بمايكل جاكسون
ألعاب منصات
ألعاب نينتندو غيم كيوب
ألعاب ويندوز
ألعاب يوجي ناكا
تتمة ألعاب فيديو

القنفذ سونيك 3


Loren Walcott Ray Hernandez (San Cristóbal, Táchira, Venezuela, 25 de abril de 1993) es un futbolista venezolano. Juega de defensa central y actualmente milita en el Estudiantes de Caracas de la Primera División de Venezuela.

Trayectoria

Deportivo Táchira
El joven de 18 años de edad se graduó con la camisa amarilla y negra un domingo en Valera ante Trujillanos F.C., Loren Walcott Ray Hernández quien jugó los 90 minutos disputados hizo su salto como profesional respondiendo con creces a la labor encomendada por el estratega Manolo Contreras.

Loren Ray cumple su tercera temporada en la institución campeona de Venezuela, siendo pieza vital en la pasada Serie Nacional Sub-18 donde el Deportivo Táchira F.C. de la categoría terminó en el tercer lugar. El espigado defensor central ya tuvo par de pasantías en el fútbol del extranjero, estando a prueba en Lanús de Argentina y Hajduk Split de Croacia, para posteriormente recalar en la Cantera del siete veces campeón de Venezuela.

Clubes

Futbolistas de Venezuela
Futbolistas del Deportivo Táchira Fútbol Club
Futbolistas del Aragua Fútbol Club
Futbolistas del Estudiantes de Caracas Sport Club
Afrovenezolanos

Loren Walcott


Uhlenmühle (auch Gundelsmühl genannt) ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Adelshofen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Die Einöde liegt im tief eingeschnittenen Muschelkalktal des Flusses wenige hundert Meter vor der Ortsgrenze des Kirchdorfs Tauberzell rechts am Ufer der Tauber. Die Sägemühle hat nur eine Hausnummer und ein halbes Dutzend Nebengebäude. Die Staatsstraße 2268 (= Romantische Straße) führt im Taubertal nach Tauberscheckenbach (1,8 km südöstlich) bzw. nach Tauberzell (0,5 km westlich).

Geschichte
Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Uffenheim. Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Uhlenmühle dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Tauberzell zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde Uhlenmühle am 1. Juli 1972 nach Adelshofen eingemeindet.

Baudenkmal
 Mühle mit Nebengebäude

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Veit (Tauberzell) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Johannis (Rothenburg ob der Tauber) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Adelshofen, Mittelfranken)
Ort im Landkreis Ansbach
Wassermühle im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung
Ort an der Tauber
Bauwerk in Adelshofen (Mittelfranken)
Mühle in Europa

Uhlenmühle


Mai Po Marshes (; Hong Kong Hakka: Mi3bu4 Sip5ti4) is a nature reserve located in San Tin near Yuen Long in Hong Kong. it is within Yuen Long District.

It is part of Deep Bay, an internationally significant wetland that is actually a shallow estuary, at the mouths of Sham Chun River, Shan Pui River (Yuen Long Creek) and Tin Shui Wai Nullah. Inner Deep Bay is listed as a Ramsar site under Ramsar Convention in 1995, and supports globally important numbers of wetland birds, which chiefly arrive in winter and during spring and autumn migrations. The education center and natural conservation area is  wide and its surrounding wetland has an area of 1500 acres (6 km2). It provides a conservation area for mammals, reptiles, insects, and over 350 species of birds.

The reserve is managed by the World Wide Fund for Nature Hong Kong since 1983 and WWF runs professionally guided visits for the public and schools to the reserve; the Agriculture, Fisheries and Conservation Department has responsibilities for the Ramsar site as a whole. Deep Bay faces threats, including pollution, local urban development plans and rising mudflat levels that perhaps arise from intense urbanization, especially (in recent years) on the north, Shenzhen side of the bay.

In recent years, it housed over 55,000 migrating birds, including Saunders's gull (Chroicocephalus saundersi) and a quarter of the world's Black-faced spoonbill (Platalea minor) population. However, the overall numbers are declining every year. The critically endangered Spoon-billed sandpiper (Calidris pygmaea) is still recorded regularly on migration. The reserve also includes inter-tidal mangroves along with 24 traditionally operated shrimp ponds (called Gei Wai locally) to provide food for the birds. Mai Po Marshes receives some 32,000 visitors annually.

While the area was taken out of the Frontier Closed Area on 15 February 2012, Mai Po Nature Reserve remains a restricted area under the Wild Animals Protection Ordinance (Chapter 170) in order to minimize disturbance to wildlife.

Visitors need a 'Mai Po Marshes Entry Permit' to enter the Reserve. By joining a WWF professionally guided activity and be part of a small group ecovisit, WWF will take care of permits for you.

Individuals can apply for a permit by writing to the Agriculture, Fisheries & Conservation Department of Hong Kong Government. The aforementioned Individual Permits normally take about a week to be processed.

38 mammal species inhabit the reserve, more than anywhere else in Hong Kong. Mai Po is home to one of the highest densities of leopard cat in the territory, however they are nocturnal and rarely seen. Small Asian mongooses are quite common in the reserve, often encountered by visitors near Gei Wai ponds during the day in winter. A small population of Eurasian otters, a locally endangered species, is found in Mai Po.

The marshes also have rich insect biodiversity, housing the endemic Mai Po bent-winged firefly (Pteroptyx maipo) was discovered. Not only was the species new to science, but it was also the first time for the genus Pteroptyx has been recorded in China. To understand the seasonal population changes, distribution and habitat requirements of the species, WWF Hong Kong have been carrying out firefly surveys of the nature reserve. The surveys have also incorporated citizen science participation, and using this approach to further monitor the biodiversity, WWF have incorporated iNaturalist and the City Nature Challenge into activities at their Mai Po centre.

Avian flu outbreak
In February 2008, the Hong Kong government closed Mai Po for 21 days following the discovery of a great egret infected with H5N1, also known as avian flu.  The closing marked the fourth in as many years and was consistent with the government's policy of closing Mai Po whenever an infection is discovered within a 3 kilometer radius of the premises.

The World Wide Fund for Nature criticized the government, however, for what it called a discrepancy between the standards for closing Mai Po and the comparably less strict standards applied in urban areas.  The World Wide Fund for Nature wanted compensation of 1 million Hong Kong dollars. WWF then claimed that the government had not compensated it for lost income.

Education
Mai Po is in Primary One Admission (POA) School Net 74. Within the school net are multiple aided schools (operated independently but funded with government money) and one government school: Yuen Long Government Primary School (元朗官立小學).

See also
 Hong Kong Wetland Park
 Nam Sang Wai
 Fung Lok Wai
 Environment of Hong Kong
 List of buildings, sites and areas in Hong Kong
 Mai Po Tsuen

References

Further reading

External links

 Official WWF-HK Mai Po Webpage
 Birding at Mai Po Marshes
 Deep Bay wetland under threat
 Mai Po Biotope Mapping Key

Places in Hong Kong
Ramsar sites in Hong Kong
Nature conservation in Hong Kong
Nature reserves in Hong Kong
World Wide Fund for Nature
Mai Po

Mai Po Marshes


Bud Rose (bürgerlich Harry Eisele; * 7. Mai 1914 in Los Angeles, Kalifornien, USA; † 11. Dezember 1991 ebenda) war ein US-amerikanischer Autorennfahrer und Mechaniker.

Karriere

Rose war ein Sprint-Car-Rennfahrer, der sich 1946 und 1950 vergeblich bemühte, sich für das 500 Meilen Rennen von Indianapolis zu qualifizieren.

Statistik

Indy-500-Ergebnisse

Einzelnachweise
 Kurze Biographie auf oldracingcars.com
 Indianapolisergebnisse auf champcarstats.com
 Indianapolis 500 1950 auf motorsportarchiv.de

Rennfahrer (Vereinigte Staaten)
Pseudonym
Person (Los Angeles)
US-Amerikaner
Geboren 1914
Gestorben 1991
Mann

Bud Rose


Primorska nogometna liga je bila liga šestog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1989./90.
Sudjelovalo je ukupno 13 klubova, a prvak je bio "Borac" iz Bakra.

Ljestvica

 "Viševica Bribir – odustali tijekom sezone
 U slučaju neodlučenog rezultata su se izvodili jedanaesterci, nakon kojih bi pobjednik dobio 1 bod, a poraženi ne bi osvojio bod.
 ljesttvica bez pojedinih utakmica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Regionalna liga – Primorska skupina 1989./90.

Vanjske poveznice

Izvori

 Niko Cvjetković: "SD "Borac" Bakar : 1920-1990.", Bakar, 1990., UDK:796(497.13 Bakar)"1920/1990", str. 355-360

1989-90 2 Primorska
1989-90 Primorska
Primorska

Primorska nogometna liga 1989./90.


Decretos Reais, Vol. 3 é o nono extended play (EP) e o terceiro lançamento póstumo da cantora e compositora brasileira Marília Mendonça, lançado em 16 de março de 2023, através da Som Livre.

Gravação
Assim como o primeiro e o segundo trecho do projeto, lançado em julho, o álbum conta com faixas extraídas da live "Serenata", realizada pela cantora em de 15 maio de 2021.

Faixas
"Decretos Reais, Vol 3" contém quatro faixas, sendo três delas compostas por Marília. O Álbum contém as músicas "Hackearam-Me" (versão solo), "Cumbia do Amor", "O Que Falta Em Você Sou Eu" e "Infiel/Amante Não Tem Lar".

Referências

Decretos Reais, Vol. 3


Zrarda ou Zerarda (arabe : زراردة) est une ville de la province de Taza au Maroc qui compte 10 092 habitants selon le recensement de 2004.

Les habitants sont nommés les « zouridis » et font partie de la tribu des Bni Warayn (présente dans la grande partie de la région de Taza).

Zerarda, Zrarda, se trouve à 12 km de Tahla, et à une vingtaine de kilomètres de Ribat el Gheir (Ahrmemou).

La population est majoritairement berbère, mais il y a eu cependant une immigration de personnes de la région Est.

L'été, la population se voit tripler grâce au retour des familles qui ont immigré en Europe, et plus précisément en France; on retrouve beaucoup de véhicules immatriculés « 19 » (Brive-la-Gaillarde) ou « 03 » (Moulins (Allier)). La 1ère génération des immigrés en Europe est composée d'ouvriers. Ces derniers ont œuvré à garder un lien avec leurs familles restées au Maroc.
Ce village ainsi que celui de Tahla et Ribat el kheir sont pourvoyeurs de soldats pour l'armée de sa majesté, et beaucoup de haut gradés sont issus de cette régions, Colonels, généraux, ils sont nombreux. Et c'est une fierté pour nous les Bni Warayn de servir pour sa Majesté.

La culture Amazigh est la principale dans cette région éloignée de la première grande ville impériale ( Fez ) d'environ 80 km.

Les infrastructures sont peu développées à cause de la corruption, mais depuis quelques années, on tend à percevoir une amélioration entre autres, grâce à un apport des MRE.

Les principaux revenus de cette région sont l'agriculture (pruneau et de l'huile d'olive) et l'exploitation de carrière de sable, malheureusement les petits agriculteurs survivent, écrasés par les imposantes fermes à taille industrielle qui rachètent progressivement les terres. L'élevage de poulet est aussi une des principales activités dans ces communes, qui distribuent vers tout le Maroc.

Les familles riches de la ville sont les Amellal et les Hamdoune, exploitants de carrières et de fermes à taille nationale voire internationale pour les pruneaux de M. Hamdoune.

Actuellement, la commune de Zerarda connaît une grande transformation, la route la reliant à Tahla est en cours d'élargissement pour une circulation à double sens qui n'existait pas et surtout les routes n'avaient pas été modifiées depuis le départ de la France.

L'assainissement et l'eau potable sans réduction sont en cours. En plein été avec les chaleurs, les grosses exploitations agricoles prélèvent beaucoup et les puits s'assèchent.

Localité au Maroc

Zrarda


Justin Faulk (* 20. März 1992 in South St. Paul, Minnesota) ist ein US-amerikanischer Eishockeyspieler, der seit September 2019 bei den St. Louis Blues in der National Hockey League unter Vertrag steht. Zuvor verbrachte der Verteidiger acht Jahre bei den Carolina Hurricanes.

Karriere
Justin Faulk begann seine Karriere als Eishockeyspieler beim USA Hockey National Team Development Program, für das er von 2008 bis 2010 in den Juniorenligen North American Hockey League und United States Hockey League aktiv war. Anschließend wurde er im NHL Entry Draft 2010 in der zweiten Runde als insgesamt 37. Spieler von den Carolina Hurricanes ausgewählt. Zunächst besuchte er jedoch ein Jahr lang die University of Minnesota Duluth, für deren Eishockeymannschaft er parallel in der National Collegiate Athletic Association spielte. Mit seiner Universitätsmannschaft gewann der Verteidiger 2011 die NCAA-Meisterschaft. Er selbst wurde in das All-Rookie Team sowie das dritte All-Star Team der Western Collegiate Hockey Association gewählt. Gegen Ende der Saison 2010/11 gab er sein Debüt im professionellen Eishockey für Carolinas Farmteam Charlotte Checkers aus der American Hockey League. In den Playoffs bereitete er in 13 Spielen zwei Tore vor.

In der Saison 2011/12 konnte sich Faulk einen Stammplatz bei den Carolina Hurricanes in der National Hockey League erspielen. In seinem Rookiejahr erzielte er in 66 Spielen 22 Scorerpunkte, davon acht Tore. Parallel lief er in weiteren zwölf Spielen für die Charlotte Checkers in der AHL auf.

Mit Beginn der Saison 2017/18 übernahm Faulk (gemeinsam mit Jordan Staal) das Kapitänsamt bei den Hurricanes, gab dieses allerdings nach einer Saison an Justin Williams ab.

Im September 2019 wurde Faulk, dessen Vertrag in Carolina im Sommer ausgelaufen war, samt einem Fünftrunden-Wahlrecht für den NHL Entry Draft 2020 an die St. Louis Blues abgegeben. Im Gegenzug erhielten die Hurricanes Joel Edmundson, Dominik Bokk sowie eine Siebtrunden-Wahlrecht im NHL Entry Draft 2021. Zugleich unterzeichnete Faulk bei den Blues einen neuen Siebenjahresvertrag, der ihm ein durchschnittliches Jahresgehalt von 6,5 Millionen US-Dollar einbringen soll.

International
Für die USA nahm Faulk im Juniorenbereich an der U18-Junioren-Weltmeisterschaft 2010 sowie der U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2011 teil. Bei der U18-WM 2010 gewann er mit seiner Mannschaft die Gold-, bei der U20-WM 2011 die Bronzemedaille. Im Seniorenbereich stand er erstmals bei der Weltmeisterschaft 2012 im Aufgebot seines Landes. Bei der Weltmeisterschaft 2013 in Stockholm und Helsinki war er erneut Teil der Nationalmannschaft und gewann mit dieser die Bronzemedaille. Diesen Erfolg konnte Faulk 2015 wiederholen.

Erfolge und Auszeichnungen

International
 2010 Goldmedaille bei der U18-Junioren-Weltmeisterschaft
 2011 Bronzemedaille bei der U20-Junioren-Weltmeisterschaft
 2013 Bronzemedaille bei der Weltmeisterschaft
 2015 Bronzemedaille bei der Weltmeisterschaft

Karrierestatistik
Stand: Ende der Saison 2022/23

International
Vertrat die USA bei:

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Minnesota Duluth Bulldogs)
Eishockeyspieler (Charlotte Checkers, AHL)
Eishockeyspieler (Carolina Hurricanes)
Eishockeyspieler (St. Louis Blues)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2014
U18-Junioren-Weltmeister (Eishockey)
US-Amerikaner
Geboren 1992
Mann

Justin Faulk


Émile Durkheim (15 Nisan 1858, Épinal - 15 Kasım 1917, Paris), Fransız sosyolog, sosyolojinin kurucularından sayılmaktadır.

Sosyoloji adı her ne kadar August Comte tarafından verilmiş olsa da Fransız sosyolojisi 19. yüzyılın sonundaki güçlü etkisini ona ve onun kurmuş olduğu L'Année Sociologique isimli yayına borçludur.

Hayatı
David Émile Durkheim, 15 Nisan 1858'de Épinal, Lorraine, Fransa'da Yahudi bir ailede; bayan Mélanie ve bay Moïse Durkheim'un oğlu olarak doğdu. Babası, büyükbabası ve büyük-büyükbabası hahamdı ve Durkheim'de eğitimine ilk Yahudi okulunda başladı.

1885 yılında Durkheim, Almanya'da bulundu. Fransa'ya dönüşte yayımladığı makaleler ilgi topladı. 1887 Bordeaux Üniversitesi'nde ders vermeye başladı. 1902 yılında Sorbonne Edebiyat Fakültesi'nde çalışmalarını sürdürdü. 1906 yılında Buisson'un ölümü üzerine Sorbonne Eğitimbilim Profesörlüğüne getirildi.

Durkheim sosyolojiyi sistemleştiren ve ona asıl unsurlarını ekleyen en önemli isimlerin başındadır. Durkheim, toplum yaşamını doğal dünyayı inceleyen bilim adamları ile aynı nesnellikte incelememiz gerektiğini savunur. Sosyolojiye bilimsel bir disiplin kazandırması ve sosyolojinin konusunun ne olması konusunda yapmış olduğu çalışmalar onu sosyolojinin kurucuları arasında en önemli yere oturtmuştur.

15 Kasım 1917'de Paris'te ölmüştür.

Toplum teorisi
Durkheim'e göre toplumsal düzen ve dayanışma her şeyden önce gelmektedir. Toplumsal düzen ve dayanışma oluşturulabilmesi için ise işbölümü ve uzmanlaşma gerekmektedir. Sanayi toplumu ile insanlar belirli mesleklerde uzmanlaşmaya gitmeye başlamıştır. Bu sebeple dayanışma zorunlu hale gelmiştir. Ona göre toplumsal düzenin sürdürülebilmesi için iki türlü dayanışma vardır. Mekanik dayanışma ve organik dayanışma.

 Mekanik dayanışma: Mekanik dayanışmanın hakim olduğu toplumlar homojen bir yapıya sahiptirler. Bu toplumlar fazla gelişmemiş toplumlardır, Üretim az makineleşme yok denilecek orandadır. Ağırlıklı olarak ceza hukukuna tabi olup cezaları ağır cezalardır. ceza hukukuna tabi olmalarının bir sebebi ise insanların işlevlerinin aynı olmasından kaynaklıdır. İnsanların işlevleri birbirinin aynısı olduğu için bir diğerinin yeri kolaylıkla doldurulabilir. ceza hukukunun ağırlıkta olmasının bir amacı ise düzenin katı bir anlayış olarak bozulmasının tamamen önüne geçmektir. Bu toplum yenikliklere saygı duymaz ve farklılıkları olumlu karşılamaz. Din toplumsal değer olarak kişilerin yaşamlarını şekillendiren bir etmendir. Biz düşüncesine sahip olan mekanik toplumda irade pek söz sahibi olan bir kavram değildir.
 Organik dayanışma: Organik dayanışmanın hakim olduğu toplumlar heterojen yapıya sahiptirler. Bu toplumlar gelişmiş toplumlar veya gelişmekte olan toplumlardır. Üretim giderek artmaktadır. modern üretim yöntemleri kullanılmaktadır. Özel hukuka tabidirler, ceza değil tazmin vardır. Bu toplumdaki her bireyin ayrı bir işlevi ayrı bir yeri vardır bu yüzden kimsenin yeri kolay kolay doldurulamaz. Bu toplumda irade söz konusudur, ben anlayışı hakimdir. İnsanlar farklılıklara saygı duyarlar. Bu toplumda refah seviyesi de yüksektedir.

Durkheim, toplumu bir arada tutan unsurların değerler ve gelenek olduğuna inanıyordu. Suç, sapma ve intihar davranışları anominin (normsuzluk) arttığı durumlarda artış göstermektedir. Durkheim'in en önemli çalışması intihar üzerine yapmış olduğu çalışmalardır. (1897-intihar adlı eseri)

Durkheim'e göre toplumsal dayanışmayı sağlayan en önemli unsur dindir. Ahlaki uzlaşı ve toplumsal ahlakın kaynağı dindir. Ona göre dinin kaynağı ise toplumun kendisidir, yani kutsal olan ilke kutsal olmayan üzerinde yapılan ayrım dinin belirleyicisidir.

Durkheim'ın öne sürdüğü faktörler:
 Bireycilik: Geleneksel toplumlarda, insanların kimlikleri bir klana yahut sınıfa bağlıdır. Karar alma süreçlerinde çok az seçeneğe sahiptir.
 Aşırı Umut: Kapitalizm umutları arttırdı. Çabalayan herkes patron olabilir.
 Ulusun ve Ailenin Zayıflaması: 19 yüzyılının bazı dönemlerinde ulus fikri aidiyet ve bağlılık duygusunu üstlenecek kadar büyümüştü.

Durkheim toplum bilimi kendi olgularını kendi ön dayanaklarıyla işleyen bir bilim durumuna getirdi. Auguste Comte'un fiziği, Herbert Spencer'in biyolojiyi örnek alıp inceledikleri toplumsal olaylar ona göre yalnız kendi türünden olaylarla açıklanabilir, "toplumsal olay" bireye bağlı ve bireyle başlayıp biten bir süreç değildir. Toplumsal olay bireyi aşkındır, birey ona katılır. Her birey için toplumsal olaya katılmak kaçınılmaz bir zorunluktur. Çünkü toplumsal olaylar; genel zorunlu bireyi ve bireyler arası ilişkileri belirleyen din, ekonomi, hukuk, ahlâk, siyaset, bilim ve sanat türünden olaylardır. İnsanın kendine özgü bireyliğini ve topluma özgü toplumsallığını saptar. İnsan genel doğruları hazırca, tartışıp araştırmadan toplumdan alır. Bu doğrular: bireyin, kendisi, başkaları, insanlar arası ilişkiler, doğa, evren olguları üzerine yargılarına temel dayanak olur.

Toplum bir başka yanıyla da insana ilişkin her kurumun temeli olup doğal bir bileşimdir. Kurumlar örneğin din ve Tanrı anlayışı da topluma bağlıdır ve onunla birlikte gelişip evrimleşir.

Durkheim bilgi anlayışında toplumun görüşünü örnek alır. Bilgide en genel kavramlar tek tek şeylerin tümünden bağımsız olmayıp tersine onlara uygulanabilen, topluma ilişkin kavramlar olduklarından en geçerli kavramlardır. Bunların mutlak, öncesiz sonrasızca doğru ve kesin kavramlar oldukları da söylenemez. Bilginin temel taşları olan genel kavramlar toplumla birlikte zaman ve uzam bağlamında değişip gelişen kavramlardır.

Din sosyolojisi ile ciddi olarak ilgilenen Durkheim'ın eserlerinin bir kısmı Türkçeye çevrilmiştir. Comte'un takipçisidir. Sosyolojizm düşüncesi felsefesi olarak Materyalizm ve Kolektif inançları değerlendiriyor. Tanrı'nın ve evrenin varlığı konusunda emin olmadığını  Sosyoloji ve Din olarak Tanrı'nın toplum olduğunu yani ezilen, sınıfının bir olduğunu, Toplumun da Tanrı'nın felsefesine uygun inançları "Teizm, Ateizm, Deizm, Budizm ve Agnostizm, ...'' gibi farklı inançlara göre bölünmesini değerlendiriyordu. Ayrıca, nasıl toplumu gözettiği bireyin de davranışlarda bulunurken toplumu temel ahlak esasına ve pozitif yaklaşıma çağrıştırıldığını düşünüyordu.

Toplumsal olguları ampirik olarak inceledi. ''Toplumsal olgular bireyin dışındadır, bireyin zorlamasıdır ve diğer toplumsal olgular ile açıklanır'' diye savundu.

Başlıca eserleri
 Ahlaksal Terbiye
 Ahlak ve Hukuk Kaideleri Hakkında Dersler
 Meslek Ahlakı
 Ceza Evriminin İki Kanunu
 Dini Hayatın İlkel Biçimleri
 Sosyolojik Yöntemin Kuralları
 İntihar

Ayrıca bakınız
Pozitivizm

Kaynakça

1858 doğumlular
1917 yılında ölenler

19. yüzyıl Fransız yazarları
19. yüzyıl Fransız filozofları
20. yüzyıl Fransız filozofları
Fransız sosyologlar
Fransız agnostikler
Fransız sosyalistler
Fransa Yahudileri

École Normale Supérieur'de öğrenim görenler

Yahudi agnostikler
Din sosyologları

Din bilimleri
Montparnasse Mezarlığı'na defnedilenler
Yahudi sosyologlar

Émile Durkheim


was a town located in Tōhaku District, Tottori Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 7,770 and a density of 371.41 persons per km2. The total area was 20.92 km2.

On October 1, 2005, Hōjō, along with the town of Daiei (also from Tōhaku District), was merged to create the town of Hokuei.

External links
Hokuei official website

Dissolved municipalities of Tottori Prefecture
Populated places disestablished in 2005
2005 disestablishments in Japan
Tōhaku District, Tottori
Hokuei, Tottori

Hōjō, Tottori


La Ruta Estatal de California 138 (en inglés: California State Route 138) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de California. La carretera inicia en el Oeste desde la  cerca de Gorman hacia el Este en la  cerca de Crestline, y tiene longitud de 169,6 km (105.376 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de California 138 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de California por sus siglas en inglés Caltrans.

Cruces
La Ruta Estatal de California 138 es atravesada principalmente por la  en Palmdale cerca de Cajon Pass.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Caltrans

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de California
Carreteras del condado de Los Ángeles
Carreteras del condado de San Bernardino

Ruta Estatal de California 138


Nice to meet you er en film instrueret af Fenar Ahmad.

Handling
Fenar Ahmad, der selv er iraker, har gennem 1 år fulgt afviste irakiske asylansøgere, der i op til 7 år har boet i et land, hvor de ikke er velkomne. Ventetiden i asylcenteret har gjort flere af personerne syge, men ingen tør vende hjem til deres krigshærgede land. Deres situation er umulig.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2007
Dokumentarfilm fra Danmark
Film instrueret af Fenar Ahmad

Nice to meet you


Kim Stanley (født 11. februar 1925, død 20. august 2001) var en amerikansk teater-, tv- og filmskuespiller.

Hun begyndte sin skuespilekarriere på teater og derefter deltog i Actors Studio i New York City, New York. Hun modtog 1952-prisen Theatre World Award for sin rolle i The Chase og spillede i Broadway-produktionerne Picnic (1953) og Bus Stop (1955). Stanley blev nomineret til en Tony Award for bedste kvindelige hovedrolle i et skuespil for sine roller i A Touch of the Poet (1959) og A Far Country (1962).

I 1950'erne var Stanley en fremtrædende kunstner i fjernsynet og senere udviklet til film med en velmodtaget optræden i Gudinden (1959). Hun var fortælleren af Dræb ikke en sangfugl (1962) og medvirkede i Bag lukkede skodder (1964), som hun vandt New York Film Critics Circle Award for bedste skuespillerinde og blev nomineret til en Oscar for bedste kvindelige hovedrolle. Hun var mindre aktiv i resten af sin karriere; to af hendes senere filmsucceser var som Frances Farmers mor i Frances (1982), hvor hun modtog en nominering for den anden Oscar for bedste kvindelige birolle og som Pancho Barnes i Mænd af den rette støbning (1983). Hun modtog en Primetime Emmy Award for fremragende kvindelige birolle - Miniserie eller en film for sin præstation som Big Mama i en tv-tilpasning af Kat på et varmt bliktag i 1985. Samme år blev Kim Stanley optaget i American Theatre Hall of Fame.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New Mexico
Personer fra Albuquerque, New Mexico
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet

Kim Stanley


පුවත්පතක් () යනු ලිඛිත ප්‍රකාශනයකි. එහි ඇතුළත් වන්නේ ප්‍රවෘත්ති, තොරතුරු, වෙළඳ දැන්වීම් ආදියයි. වියදම අඩු කිරීම උදෙසා නිව්ස්ප්‍රින්ට් නම් බාල කාඩදාසියේ මුද්‍රණය කරනු ලැබේ. සාමාන්‍ය පුවත් පතක් බොහෝ විට දේශපාලනික තොරතුරු, අපරාධ, ව්‍යාපාරික තොරතුරු, කලාව, විනෝදාශ්වාදය, සමාජය සහ ක්‍රීඩා පිළිබඳ තොරතුරු පල කරයි. බොහෝ සාම්ප්‍රදායික පුවත් පත් වල තීරු අඩංගු කාර්යය මණ්ඩල පිටු තිබේ. මෙහි ලේඛකයාගේ පෞද්ගලික මතය ප්‍රදර්ශනය වෙයි. අතිරේඛ කොටස්හි සමහර විට දැන්වීම්, විහිලු කාටුන් සහ වෙනත් මුද්‍රිත මාධ්‍ය අඩංගු විය හැකිය. පුවත් පත් බොහෝ විට ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ දෛනික නැතහොත් සතිපතා පදනමෙනි. ඔවුන් ඉලක්ක කරන්නේ එක්තරා ප්‍රදේශයකි. එම ප්‍රදේශ තුළ ඔවුන්ගේ කියවන්නන් බොහෝ දෙනෙකු සිටිති. මෑත කාලයේ දී බෙදා හැරීමේ සහ ලාභ වලට වඩා පැමිණියා වූවද ප්‍රවෘති සහ වෙනත් ආකාරයෙන් මුද්‍රිත පුවත්පත් කලාව සඳහා ප්‍රධාන මාර්ගය වී ඇත්තේ ප්‍රවත්පත්ය.
පුවත්පත් පත් කියවීම - බ්රෝක්ග්රීන් උද්‍යානය එක්සත් ජනපදයේ දකුණු කැරොලිනාවේ පොව්ලේස් දූපත.

පුවත්පත් විද්‍යුත් පත්‍රය
ඇන්ට්වර්ප් ෆීල්ඩ් හි, වර්ෂ 2006 දී ද ෆ්ලෙමිෂ් ඩේලි ඩේ ටිජ්ඩ් නමැත්තා විද්‍යුත් පත්‍රයක් භාවිතා කරමින් ප්‍රකාශනයක සුවිශේෂ සංස්කරණයක් පරීක්ෂණයට ලක් කරන ලදී. එහි අඩංගු දේ වෙනස් කළ හැකි අතර එය පරිගණකයක මාර්ග ගත පිහිටීමක් වැනි නමුත් එය තැනින් තැනට ඔසවා ගෙන යා හැකි අතර යටින් තබන ලද කඩදාසියක් මත එය පෙන්විය හැකි විය. එය පෙන්වූයේ තෝරාගත් දායකයන් සිය දෙනෙකු අතර පමණි.

එහි දැක්වෙන්නේ යුද්ධය අවසන් කරන ලද වගට දක්වන පුවතයි.

එක්තරා රැස්වීමක දී දැක්වුණු වාර්තාවකට අනුව එම පුවත් පත් අලෙවිය 2.2% පමණ ප්‍රතිශතයකින් රටවල් 13 ක එනම් රටවල් 15කින් සමන්විත යුරෝපා සංගමයේ රටවල් අතර පහත බැස තිබිණි. නමුත් වැඩි දියුණුවක් පෙන් වූ නොමි‍ලයේ නිකුත් වූ දිනපතා පුවත්පත් සම්බන්ධයෙන් ඉහත දත්තවලට අයත් වූයේ නැත. එය පවත්වාගෙන යන ලද්දේ Metro chain  newspapers මඟින් වන අතර එය 16% පමණ ඉහල යාමක් 2003 වසරේ දී දක්නට ලැබිණි.

පුවත්පත් සඳහා වැඩි තරඟයක් දීමට අන්තර්ජාලයේ ඇති Craigslist නම් වෙබ් අඩවි ක්‍රියාත්මක වී ඇති අතර එමඟින් ලුහුඬු දැන්වීම් විශේෂයෙන් රැකියා, ඉඩම් හා දේපල වාහන අලෙවිය සම්බන්ධ දැන්වීම් පළ විය. ඒවා මෙතෙක් පුවත් පත් හා අන්තර්ජාලය හරහා පමණක් නැරඹිය හැකි පුවත්පත්වලට සීමා වී තිබිණි. දැනටමත් එක්සත් රාජධානියේ Southport Reporter නම් වසර 2000  දී ආරම්භ වූ අන්තර් ජාලය හරහා පමණක් නැරඹිය හැකි පුවත්පත ප්‍රධාන තැනක් උසුලයි. එහෙත් දැනට ලොව පුරා අන්තර්ජාලය ඔස්සේ පමණක් කියවිය හැකි පුවත්පත් රැසක් පවතී. එමඟින් පුවත්පතක අඩංගු විය යුතු කරුණු පිළිබඳ විවාදයන් ද ගොඩ නැඟී ඇත.

මාර්ගගත පුවත්පත්

පරිගණක තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමඟ බිහිවූ  අන්තර් ජාලය හරහා පමණක් සම්බන්ධ විය හැකි පුවත්පත් බිහිවී ඇත. උදා- Southport Reporter අන්තර්ජාල හරහා පමණක් කියවිය හැක. පුවත්පත් කිසිදු ආකාරයක මුද්‍රණය වීමක් සිදු නොවේ.  අන්තර් ජාලය හරහා පමණක් සම්බන්ධ විය හැකි පුවත් පතක ලක්ෂණ වශයෙන් නිතරම අලුත් වන පුවත් එමෙන්ම කාලය අනුව සහ  එක්තරා පැහැදිලි ක්‍රමයකට නිර්මාණය වීම වැදගත් වේ. එමගින් එය සාමාන්‍ය පුවත් පතක හැඩය පෙන්විය යුතුය. ඒවා පල විය යුත්තේ වෘත්තීය මාධ්‍ය සමාගම් එනම් ජාතික/ අන්තර් ජාතික මුද්‍රණ නීති රීතිවලට අනුකූලව ඒවා   Blog හෝ අනිකුත් ප්‍රවෘත්ති අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවලින් වෙනස් විය යුතුය. එය සාමාන්‍ය පුවත්පත් ලෙසම පළවිය යුතු අතර එය අනික් මහා බ්‍රිතාන්‍ය මාධ්‍ය ජාල අතර  සාමාජිකයකු   බවට පත්විය යුතුය. උදා-  NUJ සහ හෝ IFJ එමෙන්ම ඒවා මහාබ්‍රිතාන්‍ය මුද්‍රණ නීතිරීති හා රෙගුලාසි (PCC) වලට යටත් විය යුතුය.

පුවත් පතෙහි ඉතිහාසය

මෙතෙක් පළ වූ පුවත් පත් අතරින් පළමු පුවත්පත් කුමක්දැයි යන්න විවාදයට ලක් වී ඇති අතර පුවත් පතෙහි මූලික අදහස වෙනස් වන සුළු විය. රෝම ඉතිහාසයේ Acta Diurna  නැතහොත් රාජ්‍ය නිවේදන අඩංගු පත්‍රිකා මහජනයාට ජුලියස් සීසර් කාලයේ නිකුත් කරන ලදී. මින් සමහරක් ගල්වල හෝ යකඩ තහඩුවලට කොටා මහජන ප්‍රදර්ශනය සහා තබන ලදී. චීනයේ පුරාතන රජයන් විසින් පුවත් පත්‍රිකා වශයෙන් එනම් tipao, උසාවි නිලධාරීන් අතර භාවිතා වූයේ පසු කාලීන හන් රාජවංශය (2වන හා තෙවන ශත වර්ෂ AD වල දී) වර්ෂ 713 සහ 734 යන කාල අතරතුර Kai Yuan Za Bao  නම් චීන ජාතික ටැං රාජවංශය නමින් රජයේ නිවේදන නිකුත් කරන ලදී. ඒවා සේද රෙදිවල අතින් ලියන ලද අතර ඒවා රාජ්‍ය නිලධාරීන් විසින් කියවන ලදී. වර්ෂ 582 දී මුලින්ම පෞද්ගලිකව නිකුත් කෙරුණු පුවත් පත්‍රිකා පිළිබඳ අවධානය යොමු වූයේ  බෙයිජිං නඟරයෙහි එනම් පසු කාලීන මිං රාජවංශය 1638 වන විට බීජිං නඟරයේ ගැසට් නිවේදන ලී රාමු මුද්‍රණයෙන් චලනය වන නවීන මූද්‍රණ යන්ත්‍රයට මාරු විය. කෙසේ නමුත් ලෝක පුවත් පත් සම්මේලනය මඟින් Johann Carolus ගේ Relation aller Fürnemmen und gedenckwürdigen Historien  නම් 1605 දී නිකුත් වූ පුවත් පත ලෝකයේ ප්‍රථම පුවත් පත වශයෙන් හඳුනා ගන්නා ලදී.  එමෙන්ම ලන්දේසි ජාතික Courante uyt Italien, Duytslandt, &c. 1618  දී නිකුත් වූ පුවත්පත  ද සමහරෙක් නූතන යුගයේ ප්‍රථම පුවත්පත ලෙස නම් කළ ද එය පුවත්පතට වඩා ස්වරූපයෙන් වෙනස් විය. Opregte Haarlemsche Courant නම් වූ Haarlem පුවත්පත මුලින් ම 1656 මුල්වරට නිකුත් කෙ‍රුණු අතර එය දිගින් දිගටම පළවූ ලෝකයේ පැරණිතම පුවත්පත වූ අතර 1942 වර්ෂයේ ජර්මානු ජාතිකයෙකු විසින් Haarlems Dagblad  නම් වූ පුවත් පත සමඟ සම්බන්ධ කරන ලදී. එදා පටන් Haarlems Dagblad , Oprechte Haerlemse Courant 1656  හි නිකුත් වූ පුවත්පතෙහි උප ශීර්ෂ පුවත් පත ලෙස පල වූ අතර දැනටත් පළ වන පැරණිතම පුවත්පත වශයෙන් හැඳින්වේ.

ඉංග්‍රීසි භාෂාව බහුලව භාවිතා වන ලෝකයේ Nathaniel Butter 1622 දී මුලින්ම පුවත්පත් සඟරාව හඳුන්වා දුන් තැනැත්තා වශයෙන් ප්‍රසිද්ධියට පත් වී ඇත. එක්සත් රාජධානියේ පළ වූ මුල්ම පුවත්පත දේශපාලනය හා රජයේ නිවේදන සඳහා වෙන් වී තිබිණි. 172 වර්ෂයේ මුල්ම දිනපතා පළවන පුවත් පත වශයෙන් The Daily Courant පළ විය. බොස්ටන් නඟරයේ 1690 වර්ෂයේ Benjamin Harris නැමැත්තා මහජන සිදුවීම් දේශීය මෙන්ම වශයෙන් නිකුත් විය. මෙය ඇමරිකානු කොලනියක පළ වු මුල්ම පුවත්පත වූ අතර එය එකම නිකුත් වූ පුවත්පත වූයේ ඉන් පසුව රජය මඟින් පුවත්පත් තහනම් කරන ලදී. 1704 වර්ෂයේ නැවතත් පුවත් පත් නිකුත් කිරීමට රජය විසින් අවසර දෙන ලදින් Boston News-Letter නම් පුවත්පත ජනපදවල ආරම්භ වූ දිගින් දිගටම මුද්‍රණය වූ ප්‍රථම හා ආදිතම පුවත් පත බවට පත් විය. ඉන් ටික කලකට පසු New York හා Philadelphia නම් නඟරවල සතිපතා පුවත් පත් පළ වන්නට පටන් ගැනුණි. මෙම පළමුව පළ වූ පුවත් පත් බ්‍රිතාන්‍ය ආරක් ගන්නා ලද අතර ඒවා පිටු හතරක පමණ දිගින් යුතු විය. ඒවා බහුල ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය පුවත්වලින් සමන්විත වූ අතර මූලික වශයෙන් එහි අඩංගු වූයේ කර්තෘගේ වුවමනා එපා කම් මතයි. 1783 වර්ෂයේ Pennsylvania Evening Post පුවත්පත මුල්ම දිනපතා අලෙවි වන මුල්ම ඇමරිකානු පුවත්පත බවට පත් විය. 1751 දී , John Bushell ගේ Halifax Gazette නම් පුවත් පත මුල්ම කැනේඩියානු පුවත්පත බවට පත් විය. 19 වන ශත වර්ෂයේ මුල් භාගයේ දී බටහිර හා නැ‍ඟෙනහිර යුරෝපයේ මෙන්ම උතුරු හා දකුණු ඇමරිකාවේ බොහෝ නඟරවල පුවත්පත් වැනි මුද්‍රණයන් නිකුත් වූ අතර ඒවා සියල්ලක්ම පුවත් පත් බවට පත් නොවූ අතර ඒවා බොහෝ ලෙස ප්‍රාදේශීය මෙන්ම සංස්කෘතික රුචිකත්වයන් මත වෙනස් වීම්වලට භාජනය විය.

අඩංගු විය හැකි විශේෂාංග
·	කාලගුණ ප්‍රවෘත්ති හා නිවේදන

·	උපදෙස් තීරු

·	චිත්‍රපටි, නාට්‍ය හා අවන්හල් ගැන විවර්ණතාව

·	කර්තෘගේ අදහස්

·	ඕපාදූප කෝලම

·	විහිලු තීරය හා වෙනත් විනෝදාත්මක අංග උදා - ප්‍රද්ගලික සහ ජෝතිෂ්‍ය

·	ක්‍රීඩාවට වෙන්වු කොටස

·	විහිලු කතා වලට වෙන් වු කොටස

·	ආහාර වර්ග සඳහා තීරුව

·	දේශිය සහ කුඩා පුවත් පත් වල ලුහුඬු දැන්වීම් සාමාන්‍යයෙන් දක්නට ලැබේ.

පුවත්පත් වර්ග
දිනපතා පුවත්පත් සෑම දිනකම නිකුත් කෙරේ. ( සමහර විට ඉරිදා සහ රජයේ නිවාඩු දින හැර ) ශනිදා සහ ඉරිදා පළවන පුවත්පත් සාමාන්‍යයෙන් වඩා විශාල වන අතර විශේෂාංග හා වෙළෙද දැන්වීම් රැසක් ඇතුළත් වේ. මේ සදහා වැඩි වියදමක් ද වැයවේ. බොහෝ විට මෙම පුවත්පත්වල කාර්ය මණ්ඩල සඳුදා සහ සිකුරාදා දක්වා රැකියාවේ නිරත වන බැවින් ඉරිදාට හෝ සදුදාට පළවන පුවත්පත් බොහෝ විට කලින් ගොණු කරගත් අන්තර්ගතයකින් යුතුය. බොහෝ දිනපතා පුවත්පත් උදෑසන පළකෙරේ. සවස පුවත්පත් බොහෝ විට ඉලක්ක කරන්නේ කාර්යාල සේවකයන්ය.

සතිපතා පුවත්පත් වඩාත් සුලබය.එසේම දිනපතා පුවත්පත් වලට වඩා කුඩාය. සමහර පුවත්පත් සතියකට දෙවරක් හෝ තෙවරක් පල කෙරේ. එක්සත් ජනපදය තුළ මෙවන් පුවත්පත් හඳුන්වන්නේ ද සතිපතා පුවත්පත් වශයෙනි.

බොහෝ රටවල, රට පුරා බෙදා හැරෙන පුවත් පත් අවම වශයෙන් එකක් හෝ ඇත. එවැනි පුවත්පත් ජාතික පුවත්පත් ලෙස හැදින්වේ. එක්සත් රාජධානිය තුළ ජාතික පුවත්පත් ගණනාවක් පවතී. උදාහරණ ( ද ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් ) ( ද ටයිම්ස් ) ( ද ටෙලග්‍රාෆ් ) ( ද ගාඩියන් ) ( ද ඔක්සවර් ) ( ද ඩේලිමේල් ) ( ද සන් ) ( ද ඩේල එස්ප්‍රස්) (ද ඩේලිමිරල් ) එක්සත් ජනපදයේ හා කැනඩාවේ ජාතික පුවත්පත ඇත්තේ අල්පයකි. එක්සත්ජනපදයේ ( ද වෝල් ස්ත්‍රීට් ජර්නල් ) ( උස ටුඩේ ) සහ කැනඩාවේ ( ද ග්ලෝප් ඇන් මෙල් (ද නැශෙනල් පෝස්ට් ) ආදිය ඒ සඳහා උදාහරණ වේ. ( ද නවියෝක් ටයම්ස් ) ( ද වොශින්ටන් පෝස්ට් ) ආදී විශාල ව්‍යාප්තියක් ඇති පුවත් ජාතික පුවත්පත් නොමැති අඩුව පුරවයි.

ජාත්‍යන්තර භාෂාව බවට ඉංග්‍රීසි භාෂාව පත් වීම නිසා , සමහර ඉංග්‍රීසි නොවන පුවත්පත්ද ඉංග්‍රීසි වෙලුම් ප්‍රකාශනය අරඹා ඇත. ජෙරුසෙලම, බොම්බෙ ආදී නගරවල ඉංග්‍රීසි බස කතා කරන මහජනයා සදහා පුවත්පත් පල කෙරේ. මෙම අවශ්‍යතාවය තවත් උග්‍රවී ඇත්තේ අන්තර්ජාලයේ දියුණුව නිසා සිය පුවත ජාත්‍යන්තරීකරණය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය බැවිනි.

ජාත්‍යන්තර පුවත්පත් යැයි හැදින්වෙන කුඩා පුවත්පත් වර්ගයක් ද ඇත. " ක්‍රිස්ටියන් සයස්ස් මොනර් " සහ " ඉන්ටනැෂනල් හෙරල්ඩ් ත්‍රිබියුන් " වැනි පුවත්පත් සැමවිටම ජාත්‍යන්තරකරණය  වීමට උත්සාහ දරා ඇත. එසේම ජාතික පුවත්පත්වල ජාත්‍යන්තර වෙලුම්ද මේ යටතට ගැනේ. මහජනයාගේ පුළුල් අවදානයට එතරම් ලක් නොවන පුවත් හැර මේවා ප්‍රමාණයෙන් කුඩා පුවත්පත් වශයෙන් පල කෙරේ.

පුවත්පත් කර්මාන්තය ආශ්‍රිතව රැකියා නාම එක් එක් රටවලට අනුගතව වෙනස් වේ. එක්සත් ජනපදයේ පුවත්පත් කළමනාකරු හෝ අයිතිකරු , (ප්‍රකාශකයා )ලෙස හැදින්වුවද එක්සත් ජනපදය හා ඉංග්‍රීසි භාෂාව කථා කරන රටවල එය හැදින්වෙන්නේ 'සංස්කාරක වෘත්තීය' වශයෙනි. මෙම යෙදුම ද " ප්‍රධාන සංස්කාරක , විධායක සංස්කාරක " ලෙස වෙනස් විය හැක.

බොහෝ පුවත්පත් භූගෝලීය කලාපයක පුළුල් පාඨක කොටසක් ඉලක්ක කර ගනී. (උදාහරණ දිනපතා සහ සතිපතා, ව්‍යාපාරික, ක්‍රීඩා පුවත්පත්) සමහර පුවත්පත් විවිධ ප්‍රජාවන් අමතයි. (උදාහරණ සංක්‍රමණිකයන්, දේශිය ජනතාව).

කලාපයෙන් කලාපයට වෙළෙද දැන්වීම් පල කිරීම ද පුවත්තෙන් පුවත්පතට වෙනස් වේ. සංස්කරණයේදීද පුවත්පතේ ඉඩ අනුව වෙළෙද දැන්වීම් ප්‍රමාණය වෙනස් වේ.

එකම පුවත් පතේ විවිධ වෙලුම් වල පුවත් සංශෝදනය තිබිය හැක. එහෙත් සාමාන්‍යයෙන් සෑම වෙලුමකම වෙළෙද දැන්වීම් එක සමානය. සෑම වෙලුමක් ම එම වෙලාවේ පවතින නවතම පුවත්පත් වලින් සකස් කෙරේ. එම නිසා මෙම වෙලුම් රේඛීයව පිළියෙල කෙරෙන අතර එක් සම්පූර්ණ වෙලුමක් සංශෝධනය කර අනෙක් වෙලුම සංශෝධනය කෙරේ. සෑම වෙලුමකම වාර්තා තබා ගන්නේ හදිසි වෙනස් කිරීමක දී භාවිතා කිරීමකටය. උදාහරණ " නිව්යෝක් ටයිම්ස් සහ " " වෝල් ස්ත්‍රීට් ජර්නල් " යන පුවත්පත් දෙකම ප්‍රාදේශීය වෙලුමක් ප්‍රකාශයට පත් කරයි .

පුවත් පත් සැලැස්ම

නවීනතම පුවත් පත් ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රමාණ 3කින් නිකුත් වේ.

·	පුළුල් පිටි - මි.මී. 600 x මි.මී. 380 (එනම් අඟල් 23 1/2 x 15) ප්‍රමානයෙන් නිකුත් වූ අතර ඒවා ප්‍රධාන ලෙස බොහෝ කරුණු අඩංගු වු නිසා එය වඩාත් හකුලාගත් විස්තර සහිත පුවත් පත් ආරය මඟින් වෙනස් වීමට ලක් විය.
·	Tabloids  - පුළුල් පිටු පුවත් පතින් හරි භාගයක් පමණ විය. එනම් 380 mm x 300 mm (අඟල් 15 x 11 3/4)  ප්‍රමානය වූ අතර ඒවා බොහෝ විට රසාස්වාදය වැඩි දියුණු කරන කරුණුවලින් සමත් වූ අතර ඒ නිසා පුළුල් පිටු පුවත් පත්වලින් වෙනස් විය. උදාහරණ The Sun, The National Enquirer, The National Ledger, The Star Magazine, New York Post, The Globe.
·	Berliner හෝ  Midi: 470 mm x 315 mm (අඟල් 18½ x 12¼) ප්‍රමාණය යුරෝපීය පුවත් පත් සඳහා යොදා ගන්නා ලද අතර Le Monde නම් ප්‍රංශ පුවත් පත, La Stampa නම් ඉතාලි ජාතික පුවත් පත හා, El Pais නම් ස්පාඤ්ඤ ජාතික පුවත් පත් මෙන්ම 2005 සැප්තැම්බර් 12 වන දා සිට මහා බ්‍රිතන්‍යයේ , The Guardian නම් පුවත් පත ද එක් විය.
පුවත් පත් මුද්‍රණය කෙරුනේ සාමාන්‍ය අව සුදු පැහැති අඩු මිළ පුවත් පත් මුද්‍රණ පත්‍රිකාවලයි. 1980 වර්ෂයේ සිට පුවත් පත් කර්මාන්තය මිළෙන් අඩු බාල වර්ගයේ අකුරු මුද්‍රණ යන්ත්‍රවලින් බැහැරව ඉතා උසස් ප්‍රමිතියෙන් යුත් වර්ණ 4කින් සමන්විත (four-color process), උසස් ගණයේ පත්‍රිකාවල මුද්‍රණය කරන ලදී. ඊට අමතරව විවිධ වර්ගයේ පරිගණක යන්ත්‍ර හා ඒවායේ විවිධ දත්ත සැකසුම් උපාංග හා අලුත්ම කැමරා තාක්ෂණය හා මුද්‍රණ ක්‍රම මෙන්ම එම මුද්‍රණ යන්ත්‍රවල අලුත් තාක්ෂණය මඟින් පුවත්පත් කර්මාන්තයේ විප්ලවයකට භාජනය විය. මෙම නව තාක්ෂණය මඟින් පුවත් පත්වලට වර්ණ ඡායාරූප වර්ණ ගැන්වූ වෙනත් රූප මෝස්තර මෙන්ම නවීන පන්නයේ විලාසිතා යෙදීමෙන් පුවත් පත් විවිධ ලෙස අලුත් මුහුණුවරවලින් යුක්ත වී ඇත.

වඩාත් අවධානය යොමු කර ගැනීම සඳහා විවිධ වර්ණ භාවිතා කර පුවත් පත් ශීර්ෂ පාඨ මෙන්ම ඇතුල් පිටු ද සකස් කර ඇත. උදාහරණ ලෙස Financial Times  නම් පුවත් පත ඇස් ඇද ගන්නා සුළු තද රෝස පැහැයකින් හැඩගැන්වී ඇති අතර ඉතාලි ජාතික La Gazzetta dello Sport නම් පුවත් පත මුද්‍රණය කර ඇත්තේ රෝස පැහැති පිටු වලයි. Sheffield හි පළවන සතිපතා ක්‍රීඩා පුවත් පත එහි කොළ පැහැය නිසා "Green 'Un" ලෙස ද නම් කර ඇත. එමෙන්ම L'Équipe (මුලින් L'Auto) නම් පුවත් පත කහ පැහැති පිටුවල මුද්‍රණය කර ඇත. ඉහත අවසානයේ සඳහන් පුවත් පත් දෙකම මඟින් විශාල ප්‍රචාරණයක් ප්‍රධාන බයිසිකල් තරඟ සඳහා ලබා දෙන අතර ඒවායේ අකුරු  මුද්‍රණය වන්නේ එම තරඟය ජය ගන්නා තරඟකරුවන් ඇඳ සිටින කබායේ පැහැයෙනි. ඉතාලියේ Giro d'Italia නම් තරඟයේ නියමුවා භාවිතා කරනුයේ රෝස පැහැති කබායක් නිසා ඒවා රෝස පැහැයෙන් මුද්‍රණය වේ.

පුවත් පත් සංසරණය සහ කියවන්නෝ

පුවත්පත් බෙදා හැරීමෙහි ප්‍රමාණාත්මක මාපකය වන්නේ සාමාන්‍යයෙන් දිනට (ඉරුදින වැනි) බෙදා හැරෙන පිටපත් සංඛ්‍යාව වන අතර එය වෙළඳ දැන්වීම් සඳහා මිළ අනුපාතයන් සැකසීමේ ප්‍රධාන සාධකය ද වේ. සමහර ප්‍රකාශනවල හෝ පුවත්පත්වල පිටපත් පිරිවැය හෝ ලබා නොගෙන බෙදා හැරෙන බැවින් සංසරණය මැනීම සඳහා වි‍කිණෙන පිටපත් සංඛ්‍යාව අත්‍යාවශ්‍යම නොවේ. බොහෝ පිටපත් එක් අයෙකුට වඩා කියවන බැවින් කියවන්නන් සංසරණය වන සංඛ්‍යාවට වඩා බොහෝ වැඩි විය හැකි නමුත් එය බෙදා හැරෙන නමුත් නොකියවන පිටපත් සංඛ්‍යාවට හිලව් කළ හැක. (විශේෂයෙන්ම නොමිලේ කරන ලද බෙදා හැරීම්)
පුවත් පත් වෙළෙන්දා, හැඩින්ග්ටන්, ලන්ඩන්, පෙබරවාරි 2005

ගිනස් වාර්තා පොතට අනුව, දිනකට සංසරණය වන සෝවියට් පුවත්පතක් වන Trud පත්‍රය 1990 හි 21,500,000 වූ අතර සෝවියට් සතිපතා පුවත්පතක් වන Argumenty i fakty 1991 දී 335000,000 පමණ සංසරණයක් තිබූ බවට පුරසාරම් කියයි.

එක්සත් ජාතීන්ගේ දත්තයන්ට අනුව 1995 දී ජපානයේ දී දිනපතා පුවත් පත් 3 වන අතර ඒවා නම් Asahi Shimbun, Mainichi Shimbun සහ Yomiuri Shimbun වේ. ඒවායේ දිනපතා සංසරණය මිලියන 4කට වඩා වැඩිය. මෙම කාණ්ඩයට වැටෙන අනිත් එකම පුවත්පත වන්නේ ජර්මනි බ්ල්ඩ් නම් පුවත් පත වන අතර එහි එක් දිනෙක සංසරණය මිලියන 4.5කි.

එක්සත් රාජධානියේ ද සන් නම් පුවත්පත ඉහලින්ම විකිණෙන පත්‍රය වන අතර දිනපතා මිලියන 3.2 පිටපත් ප්‍රමාණයක් විකිණේ. ඉන්දියාවේ විශාලතම පුවත්පත වන්නේ "ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්ඩියා" වේ. එහි මිලියන 2.14 පමණ පිටපත් සංඛ්‍යාවක් දිනපතා විකිණේ. 2006 ජාතික කියවන්නන් (පාඨකත්ව) පිළිබඳ අධ්‍යයනයේ දී ඩේනික් ජාගන් නම් හින්දි ස්වදේශීය භාෂා පුවත්පත්  වැඩිම පාඨක සංඛ්‍යාවක් ඇති පුවත් පත ලෙස තේරුණ අතර එයට 21.2 මිලියන පාඨක සංඛ්‍යාවක් විය.

එක්සත් ජනපදයේ USA ටුඩේ නම් පුවත්පත දිනපතා මිලියන 2 පමණ දෙනා අතර සංසරණය වන අතර එය එම රටේ වඩාත්ම පෘථුල ලෙස බෙදා හැරෙන පුවත් පතයි.

පුවත් පතක සැබෑ තත්වය මැන බැලිය හැකි පොදු මිනුම් දණ්ඩ වන්නේ එහි වෙළඳ පොළට ප්‍රවේශයකි. (ඇතුළු වීමයි) එය, පුවත්පතෙහි විකුණන ප්‍රදේශයේ නිවැසියන්ගේ මුළු එකතුවක් පුවත්පතක් ලබා ගන්නා නිවැසියන්ගේ සංඛ්‍යාවන් අතර සියයට ගණනක් ලෙසද හුවා දැක්වේ. 1920 ගණන්වල දී එක්සත් ජනපදයේ ජාතික පදනමට අනුව එම වෙළඳ‍පොළට ඇතුළු වී ලබා ගත් සංඛ්‍යාව 130% කි. එක්සත් ජනපදයේ නිවැසියකු ලබා ගන්නා පුවත්පත්ව සාමාන්‍යය අගය 1.3 වේ. අනෙකුත් මාධ්‍යයන් පුවත් පත් සමඟ තරඟ කිරීමට පටන් ගැනීම ආරම්භ වීමෙන් සහ මුද්‍රණ කටයුතු සඳහා ඉතා අඩු වියදම් දී බොහෝ පහසුකම් ද සහිත වීමෙන් පුවත්පත්වල වෙළඳ පොළට ප්‍රවේශ වීමට ඇති හැකියාව අවපාතනය වීමට පටන් ගනී. ඒ 1970 දශ‍කයේ ආරම්භ වනතුරු සිදු නොවීය. කෙසේ වෙතත් එම වෙළඳ පො‍ළට ඇතුළු වීමේ අගය සියයට සියයක්ම පහත වැටිණි. 2000 වන විට එය 53%කි.

බොහෝ අය පුවත්පත් මඟින්ම ලබා දෙන විවිධ සාමාජික මුදල් හෝ දායක මුදල් ගෙවීමේ ක්‍රම මඟින් මුදල් ගෙවයි. උදා. ලෙස සමහර අයට ඉරිදා පුවත්පත පමණක් ගැනීමට හැකි අතර තවත් අයෙකු ඉරිදා සහ සෙනසුරාදා දිනවල මෙසේ පුවත්පත් ලබා ගනී. තවත් සමහරු වැඩ කරන සතියට දායක මුදල් ගෙවන අතර සමහර විට දිනපතා පුවත් පත් කියවීමට ද දායක මුදල් ගෙවා තබයි.

සමහර පුවත්පත් ඔවුනගේ පත්‍රවල අඩංගු දෑ සමහරක් හෝ සම්පූර්ණයෙන්ම අන්තර්ජාලයට ද එක් කරයි. එය පිරිවැය ඇතිව හෝ නැතිව විය හැක. යම් කිසි විශේෂ යමක් ඇති දිනක හෝ සතියක දී පමණක් නොමිලේ ලබා දෙන ප්‍රවේශ වීමක් ද තිබිය හැකි අතර කියවන්නන් පාඨකයා ලියා පදිංචි විය යුතු අතර පෞද්ගලික දත්තයන් ද සැපයීමට අවශ්‍ය වේ. වෙනත් අවස්ථාවල නොමිලේ ලබා දෙන වාර්තා එකතුවක් ද සැපයේ.

ලොව විශාල වශයෙන් සංසරණයවන පුවත් පත්

විශාල සංසරණයවන  පුවත් පත් ලැයිස්තුවක් ලෝක පුවත් පත් සංගමය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබේ. 2005 වර්ෂයේදී මුල් තැන ලැබුණේ දිනකට පුවත් පත් මිලියන 93.5 සංසරණයවූ චීනයටය. මිලියන 78.8 ක් සහිතව ඉන්දියාව දෙවන ස්ථානයටත්, මිලියන 70.4 ක් සහිතව ජපානනය තෙවන ස්ථානයටත් පත් විය. ඇ.එ.ජ. මිලියන 48.3 කි. ජර්මනිය මිලියන 22.1 කි. ලොව වැඩියෙන්ම අළෙවි වන පුවත්පත් සියයෙන් 75 ක් ආසියාතික පුවත්පත්ය.වැඩියෙන්ම අලෙවිවන මුල් දහයෙන් හතක්ම ජපාන පුවත්පත්ය.

ජපානයේ යොම්යුරි ෂිම්බන්,අසාහි ෂිම්බන්, සිකෝ ෂිම්බන්, මයිනිෂි ෂිම්බන් තවමත් ලොව වැඩිම අළෙවියක් ඇති පුවත්පත්වේ. ආසියාවෙන් පිටත ප්‍රථම දහයට ඇතුළු වූ එකම පුවත්පත ජර්මනියේ " බිල්ඩ් " ය. චීනයේ ජනප්‍රිය පුවත්පත " රිෆරන්ස් නිව්ස් " ය. එක්සත් ජනපදයේ වැඩියෙන්ම අළෙවි වන පුවත්පත වන " USA මුඩේ " ලොව දහතුන්වන ස්ථානයේ සිටී.

ගිනස් ලෝක වාර්තා පොතට අනුව " ටෘඩ් " නම් සෝවියට් පුවත්පතේ දෛනික සංසරණය වර්ෂ 1990 දී 21 ,500,000 ඉක්මවීය. " ආගියුමට් ෆැක්ස්" නම් සතිපතා සෝවියට් පුවත්පතෙන් 1991 දී සංස්කරණයන් 33500000 ක් වාර්තා කෙරිණි.

පුවත්පත් දැන්වීම්

බොහෝ ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර  සිය ආදාය‍ෙමන් වැඩි කොටස දැන්වීම් පල කිරීම මගින් ලබා ගනී. පත්‍ර අලෙවි කරන ස්ථානයේ දී පාරිභෝගිකයන්ගෙන් උපයාගන්නා ආදායම සංසන්දනාත්මකව කුඩාය. පුවත් පත සහ එහි ආරාධිත ලේඛනයන් ඔවුන්ගේ අදහස් ප්‍රකාශ කරන ලිපි කෙරෙහි විශේෂයෙන් සඳහන් කිරීමට අවසාන භාෂිතය පාවිච්චි කළ ද වෙළඳ දැන්වීම් නොවන ප්‍රවෘත්ති පත්‍රයේ පංගුව කර්තෘ ධාරිතාව, කර්තෘ කාර්ය හෝ සරලව ගත් විට කර්තෘ වාක්‍යය ලෙස හැඳින්වේ.

බොහෝ සාම්ප්‍රදායික දැන්වීම් කරුවන්ගේ ඇද වැටීම මගින් ප්‍රවෘත්ති පත්‍රවලට පහර වැදී ඇත. දෙපාර්තමේන්තු ගබඩා හා සුපිරි වෙළෙඳ සැල් ප්‍රවෘත්ති පත්‍රයේ දැන්වීම් පිටු මිලට ගනු ඇතැයි අතීතයේ දී බලාපෙරොත්තු තැබිය හැකි විය. නමුත් කර්මාන්ත ඒකාබද්ධ වීමට අනුව එය අද සිදු වීමට පුළුවන් වන්නේ ඉතා අඩු වශයෙනි.

මෑත වර්ෂවල ලිපියක ස්වරූපයෙන් පලකරන පුවත්පත් දැන්වීම් මතු විය. පුවත් පතට ඇතුල් කිරීම සඳහා තුන්වන පාර්ෂවයන් විසින් ගාස්තුවක් ගෙවනු ලබන ප්‍රතිවිරුද්ධ වාක්‍යයක් ලෙස ඉතා සුලභ, මෙම ලිපියක ස්වරූපයේ පුවත්පත් දැන්වීම් සංවිධානය කෙරේ. ලිපියක ස්වරූපයේ පුවත්පත් දැන්වීම්, නව නිපැයුම් හා තාක්ෂණය පොදුවේ ප්‍රසිද්ධ කෙරේ. ගොල්ෆ් උපකරණවල නව සැලසුමක් , ලේසර් ශල්‍ය ක්‍රමයේ නව ස්වරූපයක් හෝ බර අඩු කිරීමේ ඖෂධ උදාහරණ වේ. මේ ආකෘතිය වඩාත් ආසන්න වන්නේ විෂය මූලික පුවත් කථාවකට වඩා මාධ්‍ය ප්‍රකාශනයකටය.

පුවත්පත් වාර්තාකරණය
පුවත්පත්වල ආරම්භය වාර්තාවක් එනම් එදිනෙදා සිදුවන වාර්තාවල එකතුවක් වුවද එය වෘත්තීය මට්ටමින් දියුණු වීමත් සමගම පුවත්පත් වාර්තාකරණය බිහිවිය.

19 වන ශතවර්ෂයේ එනම් yellow journalism යුගයේ ඇමරිකා එකසත් ජනපදයේ බොහෝ පුවත්පත් සංවේදී තානාන්තර එනම්, එමගින් මිනිසුන්ගේ කෝපය ඇවිස්සීමට හා පුදුම එලවන සුළු පුවත්පත් හැඩගැන්වුණු අතර ඒවායින් මිනිසුන් දැනුවත් වීමක් සිදු වූයේ නැත.

පුවත්පත් කලාව බොහෝ විට විවිධ ආකාරයෙන් මෙන්ම බොහෝ දරුණු ලෙස විවේචනයට ලක් විය. ඒවායේ වැදගත්කම ගැටළුකාරී විය. එයට හේතුව වූයේ ඒවායේ අඩංගු කරුණු බොහෝ විට නිර්ණාමික එමෙන්ම වැරදි සහගත අකුරු ව්‍යාකරණ සහිත විය. නිවැරදි දත්ත වුවද ඒවා කෙනෙකුගේ අභිමතාර්ථය පරිදි වෙනස් වී පල වූ අතර වංචාකාරයින් ගේ රැවටිලි හා කුමන්ත්‍රණ අන්තර්ගත වී තිබිණි.

ඈත අතීතයේ දී බොහෝවිට එම පුවත්පත්වල අයිතිය උසුලන ලද්දේ මුද්‍රණ හිමිකරුවන් විසිනි . එවුන් ඒවා තම විනෝද භාණ්ඩ ලෙස හෝ දේශපාලන අවියක් ලෙස භාවිතා කලහ.

මෑත කාලයේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ බොහොමයක් සුවිශාල පුවත්පත් (එනම් ප්‍රසිද්ධ) පවත්වා ගෙන ගියේ සුවිශාල මාධ්‍ය සංගම් එනම් Gannett, The McClatchy ,Hearst Corporation, Cox Land, Morris Corporation, The Tribune Company, Hollinger International, News Corporation.ආදී තවත්.
නුතන යුගයේ පුවත්පත් මගින් නිදහස් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස වැදගත් මෙහෙයක් ඉටු කරයි.

Whistle- blowers  සහ දේශපාලනයේ සිදුවන වංචා හා දූෂණ පිළිබඳ කණින් කොණින් වාර්තා සපයන්නන් මුලින්ම පුවත්පත් මාධ්‍ය කරුවන් දැනුවත් කරන අතර එමගින් ඒවා නොසඟවා මහජනයාට ලබා දීමට එම පුවත්පත් කර්තෘන් උනන්දුවෙන් සැදී පැහැදී සිටිති. නමුත් පුවත්පත්වල දේශපාලන ස්විධීනත්වයට බාධා පැමිණුන අවස්ථාද තිබේ.

අනෙකුත් ලේඛකයන්ගේ හා පාඨකයන්ගේ අදහස් පල කිරීම සඳහා op-ed (කර්තෘ සටහන ඉදිරියෙන්) සහ කර්තෘන් වෙත යොමු කරන ලිපි සඳහා වෙන් වූ තීරු පුවත්පත්වලට එක් විය. තවද පුවත්පත් තම ප්‍රසිද්ධිය වැඩි දියුණුකරගැනීමට ombudsmen කෙනකු වෘත්තීය පුහුණුව,සදාචාරාත්මක දියුණුව, පැහැදිලි නිවැරදි කිරීම් ,සන්නිවේදනය සහ පාඨකයින් සමඟ ඇතිකර ගන්නා සහජීවනය මෙන්ම වගකිවයුතු පුද්ගලයින් මගින් පසු ප්‍රතිචාර වැදගත්වී ඇත.

වාර්තාකරණය සහ කතෘ වාක්‍යකරණය
සාමාන්‍යයෙන් තොරතුරු වාර්තාකරණය සහ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම අතර වෙනසක් පවතී. අදහස් ප්‍රකාශය කතු වැකියකට හෝ ඒ ආසන්න තීරුවලට සීමාවේ. කතුවැකිය යනු පත්‍රයේ කතෘ මණ්ඩලයේ නිල අදහසය. කතුවැකියට ඉදිරිපසින් ඇති. අදහස් ප්‍රකාශන තීරුවේ සමාජ හා දේශපාලන ස්ථරය තුළ තුළනයක් ඇති කිරීම සදහා විවිධ කොට්ඨාශවල අදහස් දක්වයි.

එස කෙසේවෙතත් වාර්තාකරණය සහ කතෘවාක්‍යකරණය අතර වෙනස්කම් ඇතැම්විට බිදවැටිය හැක. සමහර සංකීර්ණ සිද්ධි වාර්තා කිරීමේ දී කාලය හෝ ඉඩකඩ සීමා නිසා සංෂිප්ත කොට අර්ථ දැක්වීම සිදුවේ. විශාල අර්ථ දැක්වීම් සහිත සිද්ධීන්, " ප්‍රවෘත්ති විශ්ලේෂණය " වශයෙන් හැදින්වුව ද ප්‍රවෘත්ති තීරුවලම පලවේ. ප්‍රවෘත්ති විකාශනයට පවතින සීමිත කාලපරාසය නිසා මෙම වෙනස දක්නට නොලැබේ.

ආශ්‍රිත

පුවත්පත්

පුවත්පත්


Petersham est une ville du Comté de Worcester dans l'État du Massachusetts.

Elle a été incorporée en 1754.

Sa population était de  en 2020.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Comté de Worcester (Massachusetts)
Town au Massachusetts

Petersham (Massachusetts)


Craig Tiley, né vers 1962 à Durban, est un dirigeant de tennis sud-africain.

Il est le directeur de l'Open d'Australie depuis 2006.

Biographie
Craig Tiley sort diplômé en économie de l'université de Stellenbosch en 1983. Bon joueur de tennis, il tente ensuite sa chance sur le circuit professionnel, sans rencontrer le succès. Après avoir effectué son service militaire, il se rend aux États-Unis en 1986 où il obtient un master en kinésiologie à l'université du Texas à Tyler.

En 1992, il est recruté par l'université de l'Illinois à Urbana-Champaign et devient l'année suivante entraîneur de l'équipe universitaire. Il remporte le Championnat NCAA par équipe en 2003 avec un nombre record de 32 victoires pour aucune défaite. Le record sera porté en 2004 à 64 victoires consécutives. Durant ses fonctions en Illinois, il entraîne plusieurs joueurs qui feront carrière sur le circuit ATP tels que Kevin Anderson, Rajeev Ram ou encore Amer Delić. Il a aussi été pendant un temps l'entraîneur personnel de Wayne Ferreira.

Fin 1998, il remplace Danie Visser en tant que capitaine de l'équipe d'Afrique du Sud de Coupe Davis. Il occupe ce poste jusqu'en 2001, date à laquelle il cède sa place à Kevin Curren.

En 2005, il quitte son emploi à l'université de l'Illinois pour devenir directeur du développement des joueurs auprès de Tennis Australia. En 2006, il est nommé directeur de l'Open d'Australie en remplacement de Paul McNamee. En 2013, il remplace Steve Wood à la tête de Tennis Australia.

Références

Liens externes

Dirigeant australien de tennis
Naissance en 1962
Naissance à Durban

Craig Tiley


Yahya Peygamber: Vaftizci Yahya
 Yahya Kemal Beyatlı: Şair ve yazar
 Yahya Kaptan: Asker, Kuvâ-yi Milliye komutanı
 Harun Yahya: Adnan Oktar, Adnan Hoca, İslami yazar
 Yahya Efendi: Şeyhülislam
 Yahya Dai: Müzisyen
 Seyyid Yahya Şirvanî: Yazar
 Şihabüddin Yahya Sühreverdi: İslam filozofu
 Antakyalı Yahya: Bizanslı tarihçi

Yahya (anlam ayrımı)


24. Šahovska olimpijada održana je 1980. na Malti. Grad domaćin bila je Valletta.

Poredak osvajača odličja

1980.
Međunarodna športska natjecanja na Malti

Šahovska olimpijada 1980.


Platin, periyodik cetvelde Pt simgesi ile gösterilen kimyasal bir element olup atom numarası 78'dir. Ağır, dövülebilir, sünek, grimsi beyaz renkli, geçiş metalleri grubunda, kıymetli metallerdendir. Altından sonraki en kıymetli metaldir. Korozyona dayanıklı olup bazı bakır ve nikel cevherlerinde bulunur. Kuyumculukta, laboratuvar cihazlarında, elektrik kontaktlarında, diş hekimliğinde ve otomobil egzoz kontrol cihazlarında kullanılır.

Simyacıların platin için kullandıkları simge, altın ve gümüşün simgelerinin bir araya getirilmiş şeklidir.

Önemli özellikleri
Platin saf hâldeyken gümüşümsü beyaz renklidir. Korozyona dayanıklıdır. Platin grubu metallerin altı üyesinin de (rutenyum, rodyum, paladyum, osmiyum, iridyum ve platin) katalitik özellikleri çok üstündür. Bu nedenle platin, otomobillerin egzoz sistemlerindeki katalitik dönüştürücülerde ve bujilerin uçlarında kullanılır.

Platin, yüksek aşınma ve kararma direncinden ötürü ideal bir hassas kuyumculuk metalidir. Platin altından daha kıymetlidir. Platin fiyatları, piyasadaki arz-talep dengesine göre değişmekle birlikte normalde altının iki mislidir. Dünya'da bilinen en değerli 2. maden olduğu bilinmektedir. 18. yüzyılda platinin nadir bulunur oluşu, Kral XV. Louis'nin onu, "krallara layık tek metal" olarak tanımlamasına neden olmuştur.

Göze çarpan diğer özellikleri arasında; kimyasallara karşı direnç, çok üstün yüksek sıcaklık özellikleri ve kararlı elektriksel özellikler sayılabilir. Platin havada hiçbir sıcaklıkta korozyona uğramaz, ancak siyanür, halojenler, kükürt ve alkaliler tarafından korozyona uğratılır. Hidroklorik asit (HCl) ve nitrik asit (HNO3) içerisinde çözünmez fakat kral suyu (aqua regia) olarak bilinen karışımda kloro-platinik asit oluşturarak çözünür. Bilinen oksidasyon kademeleri +2, +3 ve +4'tür.

Kullanım alanları
Laboratuvar kaplarının, bozunmaya dayanıklı gereçlerin, tellerin ve ısıluçların yapımında, kuyumculukta, diş hekimliğinde ve elektrik kontaklarında kullanılır. Platin-kobalt alaşımları güçlü manyetik özellik gösterir. Platin rezistans telleri, çok yüksek sıcaklıklarda çalışan elektrikli fırınların yapımında kullanılır. Arabalarda hava kirliliğini önleyici donanımların yapımında, füzelerin uç konilerinin ve jet motorlarının ağızlıklarının kaplamasında, büyük gemilerin, denizaltı boru hatlarının ve çelik desteklerin katodik koruma sistemlerinde de platinden yararlanılır. Sülfürik asit eldesinde ve petrol ürünlerinin işlenmesinde katalizör olarak platin kullanılmaktadır. Platin dirençli termometreler, elektrolizde kullanılan elektrotlarda da yer alıyor.

Platin bileşiklerininse daha da yaygın kullanım alanları bulunur. Örneğin sisplatin, karboplatin ve okzaliplatinin DNA yapısı arasına girme özelliklerinden dolayı kanser tedavisinde kemoterapi sırasında kullanılabiliyor. Hekza kloroplatin asitse fotoğrafçılık, aynalar, mürekkep, porselen renklendirmesi, çinkonun aşındırılmasında kullanılmaktadır.

Tarihçe

Doğal hâlde bulunan platin ve platin alaşımlarının varlığı uzun zamandan beri bilinmektedir. Platin, Kristof Kolomb öncesi Amerikan yerlileri tarafından kullanılmışsa da Avrupalıların bu metalden ilk defa söz etmeleri 1557 yılına rastlar: bir İtalyan Hümanisti olan Julius Sezar Skaliger (1484-1558), Panama ve Meksika arasındaki bir Orta Amerika madeninde bulunan bu gizemli metalden bahsederken onu, "şimdiye dek bilinen hiçbir İspanyol sanatıyla ergitilemeyen" olarak tanımlamıştır.

İspanyollar metali ilk olarak Kolombiya'da bulduklarında ona "platina" veya "küçük gümüş" adını vermişlerdir. Platini gümüş cevherleri içerisinde istenmeyen bir empürite olarak görmüşler ve çoğunlukla da atmışlardır.

Platin ilk olarak Antonio de Ulloa ve Don Jorge Juan y Santacilia adlı iki astronom tarafından keşfedilmiştir. Her ikisi de İspanya Kralı V. Felipe tarafından 1735-1745 arasında Peru'daki bir keşif gezisi için görevlendirilmişti. Ulloa, platina"yı, New Granada'da (Kolombiya) altınla birlikte bulunan ve işlenemeyen metal olarak tanımladı. Ulloa'nın gemisine dönüş yolculuğunda İngilizler tarafından el konuldu ve İngiltere'ye götürüldü. Kendisine iyi davranıldı, hatta Royal Society'ye üye bile yapıldı. Ancak bu bilinmeyen metalden bahsetmesi, hakkında yayın yapması 1748'e kadar yasaklandı. Oysa Charles Wood bu gelişmelerden bağımsız olarak 1741'de metali ayrıştırmıştı.

Uzun yıllar boyunca uzunluk ölçüsü birimi "metre"nin tanımı, Sevr'deki (Fransa) Bureau International des Poids et Mesures'de bulunan platin-iridyum alaşımından yapılmış bir çubuk üzerindeki iki işaret arasındaki mesafe olarak tanımlanmıştır. Yine aynı şekilde platin-iridyum alaşımından yapılmış bir silindir de kilogram standardı olarak aynı yerde bulunmaktadır. Platin, standard hidrojen elektrodunun tanımında da kullanılmaktadır.

Bulunuşu

Platin genellikle saf ya da iridyum ile alaşım halinde bulunur. Platin arsenik (sperilit minerali (PtAs2)), Kanada'daki Sudbury cevher yataklarında nikel cevherleriyle bir arada bulunan ana platin kaynağıdır. Daha nadir bulunan sülfürlü minerali kuperit ((Pt,Pd,Ni)S) ise platini, paladyum ve nikel ile birlikte içerir. Kuperit'e genellikle Transvaal'de (Güney Afrika) rastlanır.

Platin daha çok diğer platin grubu metallerle (PGM) birlikte ve Witwatersrand (Güney Afrika), Kolombiya, Ontario, Ural Dağları ve bazı batı Amerika eyaletlerindeki alüvyal plasiyer cevher yataklarında bulunur.

Platin ticari anlamda Sudbury cevher yataklarındaki nikel cevherlerinin işlenmesi sırasında yan ürün olarak elde edilir. Bu cevherlerde platinin yalnızca 0,5 ppm (1 ppm = milyonda bir) mertebesinde bulunması bile platinin ne kadar kıymetli ve işlenmeye değer olduğunun bir göstergesidir.

İzotopları
Platinin beş adet kararlı izotopu ve bir de yarılanma ömrü 6 milyar yıl olan radyo-izotopu vardır: Pt-190. Platinin başka radyo-izotopları da vardır ve bunlardan en kararsızı yarılanma ömrü 50 yıl olan Pt-193'tür.

Önlemler
Platin reaktif bir metal olmadığından herhangi bir sağlık problemi yaratmaz. Bazı platin kompleksleri (cis-platin), anti-tümör aktivitelerinden dolayı kemoterapi alanında kullanılmakta iseler de böbreklerde geri dönüşümü olmayan tahribata yol açarlar.

Kaynakça

 Los Alamos National Laboratory - Platin (İng.)

Dış bağlantılar

 Platin grubu metaller veri bankası (İng.)
 WebElements.com - Platin (İng.)
 Platinum Metals Review E-Journal (İng.)
 Platinum Guild International (İng.)

Platin
Elementler
Katalizörler
Kübik mineraller
Soy metaller
Kıymetli metaller
Geçiş metalleri

Platin


Agrilus desuetus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, 1912.

Referências

desuetus

Agrilus desuetus


Stelios Venetidis (în ; n. 19 noiembrie 1976, Larissa, Grecia) este un fost fundaș grec, care a evoluat pentru AE Larissa pe poziția de fundaș stânga, dar putea juca și pe postul de mijlocaș stânga.

El a fost un jucător constant și calm, calități care i-au oferit șansa de a juca pentru echipe de fotbal de vârf din Grecia și de a fi un component important pentru echipa națională de fotbal a Greciei, jucând și în 3 partide la UEFA Euro 2004. S-a retras în mai 2012.

Titluri

Club
PAOK

 Cupa Greciei: 2001

Olympiacos

 Campionatul Greciei : 2002, 2003, 2005, 2006
 Cupa Greciei : 2005, 2006
 Cupa Greciei : 2002, 2004 finalist

Larissa

 Cupa Greciei : 2007
 Supercupa Greciei : medalia de argint 2007

Internațional
Grecia

 Campionatul European: 2004

Note

Legături externe

 Profilul oficial Larissa 1964 FC  (în limba greacă)
 Articol pentru transferul său la Larissa (greacă) la site-ul oficial al Larissa

Fotbaliști internaționali greci
Fundași
Fotbaliști greci
Oameni în viață
Nașteri în 1976

Stylianos Venetidis


The Irish Aviation Authority (IAA) () is a commercial semi-state company in Ireland  responsible for the regulation of safety aspects of air travel.  Its head office is in The Times Building in Dublin.

Background
The authority regulates the safety standards of Irish civil aviation. The authority was originally established on 1 January 1994 under the Irish Aviation Authority Act, 1993. The new IAA was established on 30 April 2023.

ANSP functions until 30 April 2023
Until 30 April 2023, the IAA was also responsible for providing air traffic control services to Ireland's three main airports, namely Dublin, Shannon and Cork, and en-route air traffic control services over Irish airspace. On that date, the ANSP (Air Navigation Service Provider) section of the IAA became a separate organisation, called
AirNav Ireland or AirNav na hÉireann which now provides air traffic management and aeronautical communications services in Irish controlled airspace.

From 30 April 2023, the IAA (merged with the Commission for Aviation Regulation) remains as the civil aviation authority of Ireland, retaining the name Irish Aviation Authority.

Background of the IAA from 1994 to 2023

The authority controlled air traffic for the three major international airports in Ireland.
Shannon – The majority of air traffic controllers in Ireland work in the Shannon ATC centre. It is from here that 80% of all flights transiting between Europe and North America are controlled. These are flights that don't touch down on Irish soil. Shannon controls these flights as far as 15 degrees west, approximately 385 kilometres off the Irish coast. From here they are handed over to Shanwick for their journey across the Atlantic Ocean.
Dublin – There are approximately 79 air traffic controllers in Dublin. The vertical limit of Dublin's airspace is Flight Level 245 (24,500 ft). Dublin Airport is by far the busiest airport in Ireland. Estimates for 2017 show 29.6 million passengers going through the airport.
Cork – Cork ATC provides an approach and an aerodrome service to traffic arriving and departing Cork. The Cork Control Zone has a radius of  and a vertical limit of .
The smaller airports such as Ireland West Airport Knock provide their own approach and aerodrome service.

In recent years, the authority has invested more than €115 million in air traffic control systems. This includes a new air traffic control centre (ATCC) at Ballycasey Cross, Shannon. Built on a Greenfield site, this ATCC became fully operational in February 2004 and replaces the ATC Centre at Shannon Airport which had been in operation since 1966. The new ATC centre houses the Shannon element of the new Air Traffic Management (ATM) system introduced in Shannon and Dublin in 2004.

The authority was also responsible for providing communications in Shanwick airspace, with NATS providing the ATC from Prestwick. Shannon Aeradio, as it is known, is based in Ballygirreen, Newmarket-on-Fergus, County Clare.

In October 2009, it was announced that the regulatory aspects of the IAA's remit would be transferred to the Dublin Transport Authority, later renamed the National Transport Authority. However, this plan never went ahead.

In July 2015, the Irish government revealed plans to purchase a long-range radar system at a cost of €10 million for the Irish Aviation Authority and Irish Defence Forces (military) to keep track of covert aircraft flying in Irish-controlled airspace, including military aircraft that do not file a flight plan and do not have their transponders switched on. Minister for Defence Simon Coveney said the increased surveillance capability would give better coverage of the Atlantic airspace over which the IAA has responsibility for civil and military aircraft.

The safety and regulatory division and the air navigation services of the IAA were split into two separate organisations on 30 April 2023.  The Safety and Regulatory Division of the IAA merged with the Commission for Aviation Regulation to become the new Irish Aviation Authority. The air navigation service provider functions of the IAA were transferred to a new ANSP called AirNav Ireland.

See also

 Air Accident Investigation Unit
EASA pilot licensing

References

External links
 Irish Aviation Authority
 Commission for Aviation Regulation
 AirNav Ireland

Ireland
Aviation organisations based in Ireland
1993 establishments in Ireland
Air navigation service providers

Irish Aviation Authority


Beato Jacinto puede referirse a:
Varios beatos de la iglesia católica que llevan el nombre de Jacinto:
Jacinto Hoyuelos
Andrés Jacinto Longhin

Beato Jacinto


Die Gäuplatten im Maindreieck (auch Gäuflächen im Maindreieck) sind eine flachwellige, fruchtbare und intensiv agrarisch geprägte Hochebene in Unterfranken, die im Südwesten, Süden und Osten vom Einschnitt des Maintals umrahmt ist. In der Nähe des Maintals ist das Relief der Gäuplatten durch die eingeschnittenen Zuflüsse etwas intensiver. Der naturräumlichen Gliederung Deutschlands entsprechend bildet die Landschaft die Haupteinheit 134 innerhalb der Mainfränkischen Platten (Haupteinheitengruppe 13 [= D56 nach BfN]). Etwa nordwestlich der Linie Würzburg-Schweinfurt grenzen die reliefreicheren und teils bewaldeten Wern-Lauer-Platten als die zweite naturräumliche Haupteinheit (135) im Maindreieck. Gemeinsam mit dem Ochsenfurter Gau und Gollachgau südlich des Mains (Haupteinheit 130) bilden die Gäuplatten im Maindreieck die Ackerbauregion der fränkischen Gäulandschaften.

Naturräumliche Gliederung
Die Gäuplatten im Maindreieck gliedern sich naturräumlich wie folgt:
 (zu 13 Mainfränkische Platten)
 134 Gäuplatten im Maindreieck
 134.0 Wernecker Gäuflächen (Werneinzugsgebiet)
 134.1 Innere Gäuhochflächen im Maindreieck
 134.10 Gäufläche im nördlichen Maindreieck
 134.11 Hochflächen im südlichen Maindreieck
 134.2 Lindelbacher Flugsandgebiet

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Region in Europa
Region in Bayern
! Gäuplatten im Maindreieck

Gäuplatten im Maindreieck