Türkiye Barolar Birliği (TBB), Türkiye'de bütün baroların katılımıyla oluşan, kamu kurumu niteliğinde, tüzel kişiliği olan bir üst meslek kuruluşudur.

Türkiye Barolar Birliği, yasaların bir meslek kuruluşu olarak kendisine yüklediği görevleri yerine getirmek üzere kurulmuştur.

Tarihçe
Türkiye Barolar Birliği'nin kurulması ilk kez Ocak 1934'te İzmir'de düzenlenen Türkiye Avukatlar Kongresi'nde gündeme getirilmiş ve 5 gün süren toplantıya katılan baro temsilcileri, "Türkiye Avukatlar Birliği"nin kurulmasını kararlaştırmışlardır. Ancak, alınan bu karara rağmen, 27 Haziran 1938'de kabul edilerek 1 Aralık 1938'de yürürlüğe giren ve günün koşullarına göre pek çok ileri yeni hüküm içeren 3499 sayılı Avukatlık Kanunu'nda Barolar Birliğine yer verilmemiştir.

Daha sonraki yıllarda toplanan baro temsilcilerinin, (1957'de Ankara'da ve 1958'de İzmir'de), Türkiye Barolar Birliği'nin kurulmasının gerekliliği konusunda tam bir görüş birliğine vararak bu amaçla başlattıkları ön çalışmalar sonunda, 16 Mayıs 1963'te hazırlığı tamamlanarak 7 Temmuz 1969 tarihinde yürürlüğe giren 1136 sayılı Avukatlık Kanunu ile "Türkiye Barolar Birliği" nin kurulması yasal olarak da kabul edilmiştir.

9-10 Ağustos 1969 tarihlerinde, Türkiye'nin bütün barolarından gelen delegelerle, Ankara'da toplanan Türkiye Barolar Birliği Genel Kurulu, Türkiye Barolar Birliği'ni fiilen hayata geçirmiştir.

Daha sonraki yıllarda düzenli olarak toplanması gereken genel kurulların ilkini teşkil eden bu toplantıya 105 delege katılmış ve Türkiye Barolar Birliği'nin ilk Başkanı olarak Ankara Delegesi Av. Faruk Erem; ilk Yönetim Kurulu üyeliklerine ise İstanbul delegeleri Av. Tacettin Sırmalı ve Av. Osman Kuntman, Ankara Delegeleri Av. Atila Sav, ve Av. Erdoğan Bigat, İzmir Delegesi Av. Cengiz İlhan, Eskişehir Delegesi Av. Hikmet Tuncay, Bursa Delegesi Av. Zeki Yücel, Samsun Delegesi Av. İhsan Saraçlar, Konya Delegesi Av. Mehmet Kavaklılar ve Aydın Delegesi Av. Hilmi Becerik seçilmişlerdir.

Faruk Erem'in 1980 yılına kadar sürdürdüğü başkanlık döneminde yaptığı çalışmaları Türkiye Barolar Birliği'ne önemli katkılarda bulunmuştur.

Başlangıçta 52 baronun temsilcileriyle kurulmuş olan Türkiye Barolar Birliği, baro sayısının artması sonucunda bugün 79 baronun katılımı ile bütün baroların üst meslek kuruluşudur. Birliğin merkezi Ankara'dadır. Başkanı Erinç Sağkan'dır.

Görev yapmış başkanlar

Organları
Dört yılda bir yenilenen seçimlerle göreve gelen yönetimler tarafından idare edilen Türkiye Barolar Birliğinin organları şunlardır:

 Türkiye Barolar Birliği Genel Kurulu
 Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı
 Türkiye Barolar Birliği Başkanlık Divanı
 Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu
 Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu
 Türkiye Barolar Birliği Denetleme Kurulu

Genel Kurul
Birliğin en yüksek organı olan Genel Kurul, baroya kayıtlı avukatların, avukatlıkta en az 10 yıl kıdemli üyeler arasından gizli oyla seçecekleri ikişer delegeden oluşur. Görevde bulunan baro başkanları ve Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı yapmış ve yapmakta olan avukatlar Genel Kurulun doğal üyeleridir. Avukat sayısı yüzden fazla olan barolar, yüzden sonraki her üç yüz üye için ayrıca bir delege seçerler. Genel Kurulun görevleri arasında, Birlik Başkanını, Yönetim, Disiplin ve Denetim Kurullarını seçmek, uyulması zorunlu meslek kurallarını tespit etmek, Birlik Yönetim Kuruluna talimat vermek, Birliğin hesaplarını incelemek ve bütçesini onaylamak bulunmaktadır.

Başkanlık
Başkanı, Genel Kurul kendi üyeleri arasından gizli oyla seçer. Başkan, Birliği temsil eder. Genel Kurulun, Yönetim Kurulunun ve Disiplin Kurulunun kararlarını yerine getirmekle yükümlü olan Başkanın; yabancı barolar ve hukuk kurumları ile ilişki kurmak, meslek onur ve bağımsızlığı ile ilgili işlerde yasa ve meslek kurallarının gereğini tüm kişi ve organlara karşı savunmak gibi görevleri de bulunmaktadır.

Başkanlık Divanı
Başkanlık Divanı; Başkan, iki Başkan Yardımcısı, Genel Sekreter ve Saymandan oluşur. Yasa hükümlerinin ve Yönetim Kurulu'nun kendisine yüklediği görevleri yerine getiren Divan; Birlik mallarının yönetimi hakkında karar almaya ve baro başkanlarını gerektiğinde toplantıya çağırmaya da yetkilidir.

Yönetim Kurulu
Yönetim Kurulu; Birlik Başkanı ve Birlik Genel Kurulunun kendi üyeleri arasından gizli oyla seçtiği on üyeden oluşur. Kurula, Birlik Başkanı başkanlık eder. Birliği ve mallarını yönetmek ve Genel Kurulun kararlarını uygulamakla yükümlü olan Yönetim Kurulunun görevleri arasında; baroların kararlarına karşı yapılan itirazları incelemek ve karara bağlamak, avukatlık ruhsatnamelerini, kimlik belgelerini ve avukatlık ortaklığı yetki belgelerini ücreti karşılığında düzenlemek, baro kurulmayan yerlerin en yakın baroya bağlanmasına veya baroların birleştirilmesine karar vermek, baro genel kurullarını olağanüstü toplantıya çağırmak, barolar arasında çıkan anlaşmazlıkları çözümlemek gibi idari işlemler yanında avukatlık mesleğinin gelişmesine, avukatların haklarının korunmasına ve sosyal durumlarının geliştirilmesine yarayacak incelemeleri yaparak sonuçlarını Genel Kurula sunmak, mesleki dayanışmanın sağlanması ve devamlılığı için çalışma yapmak, mesleğe ve meslek mensuplarına yönelik hak ihlallerine karşı avukatlık mesleğini ve meslektaşlarını savunmak ve bu konularda her türlü yasal ve idari girişimde bulunmak da yer almaktadır.

Disiplin Kurulu
Disiplin Kurulu, Genel Kurul tarafından kendi üyeleri arasından gizli oyla seçilen yedi üyeden oluşur. Kurul, kendi başkanını, üyeleri arasından seçer.Disiplin Kurulu; Avukatlık Kanunu ile avukatlık mesleğinin ilke ve kurallarına uymayan eylem ve davranışlarda bulunanlarla mesleki çalışmada görevini gereği gibi yerine getirmeyenler hakkında baro disiplin kurulları tarafında verilen kararlar ile baroların tedbir mahiyetinde verdikleri işten çıkarmaya ilişkin kararları itiraz mercii olarak inceleyerek karara bağlamaya yetkilidir.

Denetleme Kurulu
Denetleme Kurulu, Genel Kurul tarafından kendi üyeleri arasında gizli oyla seçilen üç üyeden oluşur. Denetleme Kurulu, Birliğin mali işlemlerini denetler.

Görevleri
Baroların işlemlerini itiraz mercii olarak inceleyen ve karara bağlayan Türkiye Barolar Birliği, üst kuruluş olarak üstlendiği görevlerin yanında, Avukatlık Kanununun 110'uncu maddesi uyarınca aşağıdaki görevleri de yerine getirir.

¨ Baroları ilgilendiren konularda her baronun görüşünü öğrenip, ortaklaşa görüşmeler sonunda çoğunluğun düşünce ve görüşünü belirtmek,

¨ Baroların çalışmalarını ortak amaca ulaşacak şekilde tasarlayıp mesleğin gelişmesini sağlamak,

¨ Baro mensuplarının genel menfaatlerini ve mesleğin ahlak, düzen ve geleneklerini korumak,

¨ Türkiye barolarını ve mensuplarını birbirine tanıtarak aralarındaki meslek bağını kuvvetlendirmek,

¨ Her il merkezinde baro kurulmasına ve vatandaşlarda, kendilerine ait davaları avukatlar eliyle açmanın ve savunmanın lüzum ve faydaları hakkındaki inancı yerleştirmeye çalışmak,

¨ Kanunların memleket ihtiyaçlarına uygun olarak gelişmesi ve yürütülmesi yolunda dileklerde, yayınlarda bulunmak, gerekirse ön tasarılar hazırlamak,

¨ Baroları ilgilendiren konularda görüşünü yetkili mercilere duyurmak,

¨ Adalet Bakanlığının, yargı ve yasama yetkisini taşıyan mercilerin ve baroların soracakları adli ve mesleki konular hakkında görüş ve düşüncelerini rapor halinde bildirmek,

¨ Avukatların meslekte gelişmelerini teşvik edecek ve sağlayacak her türlü tedbirleri almak,

¨ Mahkeme içtihatlarının sistemli bir şekilde toplanması ve yayınlanması için Adalet Bakanlığı ve yargı mercileri ile işbirliği yapmak,

¨ Kanunların avukatlara tanıdığı hakların gerçekleşmesine ve yüklediği görevlerin tam ve şerefli bir şekilde yerine getirilmesine çalışmak,

¨ Baro mensuplarının ilmi ve mesleki seviyelerini yükseltmek için kitaplık açmak, dergi çıkarmak, konferanslar düzenlemek, telif ve tercüme eserlerin meydana getirilmesini teşvik etmek,

¨ Mesleğin daha cazip bir hale getirilmesi ve bu konuda yazılı amaçlara erişilebilmesi için düşünülecek çare ve tedbirleri görüşmek üzere zaman zaman toplantılar düzenlemek,

¨ Memleket içinde kurulmuş hukukla ilgili kurul ve kurumlarla ilgilenmek ve temaslarda bulunmak,

¨ Yabancı memleket baroları, avukatlar birlikleri ve hukuk kurumları ile temaslarda bulunmak ve uluslararası kongrelere katılmak,

¨ Uyulması zorunlu meslek kurallarını tespit ve tavsiye etmek,

¨ Hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak ve korumak, bu kavramlara işlerlik kazandırmak,

¨ Kanunlarla verilen diğer yetkileri kullanmak.

Özellikle 1136 sayılı yasanın yaklaşık 90 maddesinde değişiklik yapan ve yeni kurallar getiren 4667 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden sonra, Türkiye Barolar Birliği'nin iş hacmi daha da artmıştır. Yeni yasa ile bağımsız bir kuruluş olma yolundaki hedefine bir adım daha yaklaşan Türkiye Barolar Birliği, yargının kurucu unsuru olan savunmanın temsilcisi avukatların üst kuruluşu olarak Adalet Bakanlığının vesayetinden büyük ölçüde kurtulmuş; Bakanlığın onayına sunulan kararlarında, Bakanlık görüşüne karşı direnme hakkını elde etmiştir.

4667 sayılı yasa ile getirilen düzenlemeden sonra; İki yılda bir yeniden gözden geçirilerek yürürlüğe konan Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin belirlenmesinde daha etkin rol oynamaya başlayan Birlik, avukatlık ruhsatnamelerinin düzenlenmesinde de Bakanlığın yerini almıştır.

Komisyonları
Türkiye Barolar Birliği, yasada belirlenen görevlerini etkin bir şekilde yerine getirmek ve ülkenin gündemindeki hukuki sorunları incelemek amacıyla çalışma komisyonları oluşturmaktadır. Konularında uzmanlaşmış avukatlardan kurulmuş olan bu komisyonlarda, komisyon üyeleri yanında, üzerinde çalışılan konu ile ilgili diğer uzmanlar da görev almaktadır. Komisyon çalışmaları, raporlar halinde Birlik Başkanlığı'na sunulmakta ve bu raporlar gerektiğinde ilgili kurum ve kuruluşlara gönderilmekte, Türkiye Barolar Birliği bilgi merkezinde arşivlenmekte ve ilgililerin yararlanması için muhafaza edilmektedir. Önemli yasal düzenlemeler yapılırken Birlik bünyesinde geçici ihtisas komisyonları oluşturularak hukuksal görüş belirlenmektedir. Komisyonların bazıları merkez veya kurul olarak yapılandırılmıştır.

Birlik bünyesinde sürekli görev yapan komisyonlar
İnsan Hakları Merkezi: Türkiye Barolar Birliği bünyesinde faaliyette bulunan İnsan Hakları Komisyonu, avukatların insan hakları konusunda mesleki eğitimi, Anayasa ve yasaların temel insan hak ve özgürlükleri açısından incelenmesini, AİHS ve ek protokoller, AİHM'ye bireysel başvuru ve adil yargılanma konusunda panel, seminer ve konferans düzenlemeyi bu konuda broşür bildiri vb. yayın yapmayı amaçlamaktadır. İnsan hakları konusunda siyasi herhangi bir aidiyeti olmadan objektif değerlendirme yapabilen ciddi bir kuruluşun çalışmalarına ihtiyaç duyulan günümüz koşullarında, Türkiye Barolar Birliği İnsan Hakları Komisyonu bu yönde çalışmalarını sürdürmektedir. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nda 4667 sayılı yasa ile yapılan değişiklikle, Türkiye Barolar Birliği'ne verilen "Hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak ve korumak, bu kavramlara işlerlik kazandırmak ve "Mesleki dayanışmanın sağlanması ve devamlılığı için her türlü çalışmalarda bulunmak, mesleğe ve meslek mensuplarına yönelik hak ihlallerine karşı avukatlık mesleğini ve meslektaşlarını savunmak ve bu konularda her türlü yasal ve idari girişimlerde bulunmak" görevlerinin yerine getirilmesi amacıyla Türkiye Barolar Birliği, insan hakları ve hak ihlalleri konusundaki çalışmalarını bir yıldan beri "Türkiye Barolar Birliği İnsan Hakları Araştırma ve Uygulama Merkezi" olarak yürütmeye başlamıştır.
Tüketici Hakları Komisyonu
Kariyer ve Mesleki Gelişim Merkezi
Spor Hukuku Komisyonu
KVKK Hukuku Komisyonu
Bilişim Komisyonu: Avukatların ve Stajyer Avukatların internet ve bilgisayar teknolojilerinden en üst düzeyde yararlandırılması amacıyla kurulmuştur. Avukatların ve Stajyer Avukatların, Türkiye Barolar Birliği ve Baroların bilişim teknolojileri konusunda bilgilendirilmesi ve aktif yararlandırılması, teknik ve hukuki gelişimlerine yönelik faaliyetler yapmaktadır.
Çocuk Hakları Komisyonu
Yasa İzleme Merkezi: Parlamento ile İlişkiler, Mevzuatı İzleme ve Yargı Reformu Komisyonu; Yasaların hazırlık aşamasında etkin katkı sağlayabilmek amacıyla kurulan bu komisyon mevzuatı yakından izleyerek görüş belirlemektedir.
Çevre Ve Kent Hukuku Komisyonu
Arabuluculuk ve Uzlaştırma Komisyonu
Hayvan Hakları Kurulu
Avukat Hakları Merkezi
Kamu Avukatları Kurulu: Kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan avukatların çalışma şartları ve haklarıyla ilgili konularda faaliyette bulunmak üzere kurulmuştur.
CMK Komisyonu
Tahkim Merkezi
İdare ve Vergi Hukuku Komisyonu
Spor Komisyonu
Adli Yardım Komisyonu
Göç ve İltica Komisyonu
Emek Komisyonu
Şiddetle Mücadele Kurulu
Aracı ve Takipçilerle Mücadele Komisyonu
Kadın Hukuku Komisyonu (TÜBAKKOM) bünyesinde kadın hukuku komisyonları bulunan baro temsilcilerinin katılımıyla oluşan TÜBAKKOM, aile içi şiddet de dahil olmak üzere, kadınlara karşı yapılan her türlü ayrımcılıktan kaynaklanan sorunlara çözüm getirilmesi için çalışmalar yapmaktadır.

Üye olunan kuruluşlar
Avrupa Birliği Baroları ve Hukuk Kuruluşları Konseyi (CCBE)

CCBE, merkezi Brüksel'de bulunan ve Avrupa Birliği'ne üye ülkelerdeki hukuk kuruluşları ile baroların üye olduğu bir birliktir. Türkiye Barolar Birliği, Türkiye'nin Avrupa Birliğine aday ülke olması nedeniyle CCBE'de gözlemci üye statüsüne sahiptir. CCBE'ye üye ülkeler; Almanya, Avusturya, Belçika, Danimarka, İspanya, Finlandiya, Fransa, Yunanistan, İrlanda, İzlanda, İtalya, Lichtenstein, Lüksemburg, Norveç, Hollanda, Portekiz, Birleşik Krallık ve İsveç olup gözlemci üyeler, Kıbrıs, Estonya, Macaristan, Polonya, Slovak Cumhuriyeti, Çek Cumhuriyeti, Romanya, Slovenya, İsviçre ve Türkiye'dir.
Uluslararası Barolar Birliği (IBA)

Birleşmiş Milletler'in tavsiye ve destekleri doğrultusunda, 34 ulusal baro birliği 17 Şubat 1947'de New York'ta bir araya gelerek, hukuk ve adaletin dünya çapında yaygınlaştırılması ve geliştirilmesi amacıyla, Uluslararası Barolar Birliği'ni kurmuşlardır. Uluslararası Barolar Birliği'nin merkezi Londra'dadır. Takip eden yıllar içerisinde Uluslararası Barolar Birliği düzenli bir şekilde genişleyerek bünyesine birçok yeni bölüm katmıştır. Bunlardan en önemlileri, 1970 yılında kurulan İş Hukuku Bölümü, 1974 yılında kurulan Hukukçuluk Bölümü ve 1982 yılında kurulan Enerji ve Tabii Kaynaklar Hukuku Bölümüdür. Ayrıca Uluslararası Barolar Birliği bünyesinde Genel Profesyonel Programlama Komitesi ve İnsan Hakları Enstitüsü bulunmaktadır. Bugün Uluslararası Barolar Birliği'ne 183 ülkeden 16 000 avukat bireysel üye olup yaklaşık 2,5 milyon avukatı temsil eden 178 baro ve hukuk kuruluşu ise kurumsal üyedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TBB Resmi sitesi  (tk)
 TBB Bilişim Komisyonu

1969'da kurulan kuruluşlar
Hukuk kuruluşları

Türkiye Barolar Birliği


Christian Lacoste est un pâtissier toulousain, créateur de la version moderne du fénétra.

Biographie
Dans la famille Lacoste, la pâtisserie se transmet de génération en génération et Christian Lacoste a su mettre à profit son talent pendant plus de trente ans. Il a remporté le premier prix de dégustation et de présentation du Charles Proust en 1967, la médaille d'argent lors de la coupe de France de la pâtisserie et bien d'autres médailles encore. Il a notamment réalisé le gâteau pour le premier vol du Concorde, celui pour les 25 ans du Concorde, ainsi que pour le centenaire du journal La Dépêche du Midi et a rencontré de nombreuses personnalités de Johnny Hallyday à Jacques Chirac durant sa carrière.

Aujourd'hui Christian Lacoste continue de réaliser des gâteaux, des apéritifs, à la demande pour des particuliers ou des restaurateurs. Toujours passionné par son beau métier et son désir de création, il fait plaisir à ceux qui font appel à ses services.

Gâteau du Fénétra
En 1963, Ferdinand Cousteaux, rédacteur de La Dépêche du Midi œuvre pour relancer la Fête du Fénétra qui reprend vie avec le Passo Carriero. En 1970, sous l'influence du comité des Fêtes, présidé par Christian Lacombe, les pâtissiers organisent un concours pour remplacer l'offrande du pain par un gâteau qui portera le nom de gâteau du Fénétra. À la suite de ce concours l'appellation « gâteau du Fénétra » est déposée par l'Union des artisans pâtissiers de la Haute-Garonne selon la recette créée par Christian Lacoste. Selon le cahier des charges cette pâtisserie représente un «gâteau de voyage pour pouvoir porter le nom de Toulouse en dehors de la ville.»

Depuis 1970, la recette élaborée par Christian Lacoste n'a pas pris une ride et les ingrédients sont toujours les mêmes : une pâte sablée parfumée au citron, avec de la confiture d'abricots et des cubes de citrons confits.

Articles connexes

 Gâteau du fénétra
 Fête du Grand Fénétra

Personnalité liée à Toulouse

Christian Lacoste


Fizyoterapist, fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksek okullardan mezun sağlık profesyonelidir. Uzman hekim tarafından tanısı koyulmuş hastaların bulgularını değerlendirerek bireye özgü tedavi programı planlar ve uygular.

Fizyoterapist kimdir
Fizyoterapist (Fzt.), hastalık durumlarında Fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanı tarafından tanı ve teşhisi koyulan hastaların durumu hakkında değerlendirme ve ölçümleri yapmasının ardından hastaya buna göre özel fizik tedavi programı hazırlar ve bu fizik tedavi programını uygular. Hastalık durumları dışında, kişilerin fiziksel aktivitelerini düzenlemek ve hareket kabiliyetlerini arttırmak için mesleğiyle ilgili ölçüm ve testleri yaparak kanıta dayalı koruyucu ve geliştirici protokolleri belirler, planlar ve uygular. Hastaların tedavisi yönünden rehabilitasyon ekibinin diğer üyeleri ile iş birliği içinde çalışır. Tedavinin gidişi hakkında ilgili uzman hekimin fizyoterapiste bilgi vermesi gerektiği gibi fizyoterapist de ilgili uzman hekime bilgi verir.

Fizyoterapistler, Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi tarafından her yıl düzenlenen Ales sınavına giriş yaparak yeterli puan alındığı takdirde yüksek lisans yapabilmektedir. İlgili branşlarını seçimini yapmalarıyla birlikte iki yıl eğitim görmelerinin ardından Uzman fizyoterapist unvanı sahibi olurlar. Akademik ilerleme kaydetme süreci içerisinde Doktora, Doçent ve son olarak Profesör seviyesine ulaşırlar. Fizyoterapistler, bireysel olarak sağlıklı yaşam merkezi ya da fizyoterapi merkezi açabilmektedirler. Ayrıca Fiziksel tıp uzmanı ile beraber Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dal Merkezi açabilir.

Meslek yasaları
İlk fizyoterapist meslek yasası 06.04.2011 tarihinde 6225 sayılı kanun ile çıkmaktadır. 2011 yılında yayımlanan Resmî Gazete'ye göre; fizyoterapist, fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında lisans eğitimi veren Fakülte veya Yüksekokul mezunu sağlık profesyonelidir. 22.05.2014 yılında çıkan kanuna göre; kişilerde fiziksel aktiviteleri düzenlemek ve hareket kabiliyetini arttırmak için bireye özgü tedavi ve egzersiz programını planlar ve uygular. Her yıl Türkiye'de 8 Nisan Fizyoterapistler Günü olarak kutlanmaktadır. Dünya'da ise her yıl 8 Eylül'de Dünya Fizyoterapistler günü olarak kutlanır.

Tarihi
Hipokrat ve daha sonra Galen gibi doktorların, MÖ 460'ta insanları tedavi etmek için fizik tedavi, masajı, manuel terapi tekniklerini ve hidroterapiyi savunan ilk uygulayıcılar olduğuna inanılır. Profesyonel manada ilk fizik tedavi çalışmaları 17. yüzyılın başında Avrupa'da gerçekleşmiştir. 18. yüzyılda  ortopedinin gelişmesinden sonra, eklemlerin sistematik egzersizi ile gut ve benzeri hastalıkları tedavi etmek için yeni aletler icat edilmiştir. Profesyonel bir grup olarak gerçek fizik tedavinin en eski belgelenmiş kökenleri, 1813'de manipülasyon ve egzersiz için Kraliyet Merkez Jimnastik Enstitüsü'nü (RCIG) kuran İsveç Jimnastiğinin Babası Per Henrik Ling'e kadar uzanır. 2014 yılına kadar, fizyoterapist için İsveççe kelime sjukgymnast = hasta olanlar için jimnastik yapan biri idi, ancak daha sonra unvan, diğer İskandinav ülkelerindekullanılan kelime olan fysioterapeut (fizyoterapist) olarak değiştirildi. 1887'de fizyoterapistlere İsveç Ulusal Sağlık ve Refah Kurulu tarafından resmi kayıt verildi. Kısa süre sonra diğer ülkeler de onu takip etti. 1894'de Büyük Britanya'da dört hemşire Chartered Society of Physiotherapy'yi kurdu. 1913'te Yeni Zelanda'daki Otago Üniversitesi'ndeki Fizyoterapi Okulu ve Portland, Oregon'daki Amerika Birleşik Devletleri 1914 Reed Koleji, yeniden yapılandırma yardımcılarından mezun oldu. Mesleğin başlangıcından bu yana, spinal manipülatif terapi, fizyoterapist uygulamasının bir bileşeni olmuştur. Modern fizik tedavi, 19. yüzyılın sonlarına doğru küresel ölçekte etkili olan ve fizik tedavide hızlı gelişmelere neden olan olaylar nedeniyle kurulmuştur. Kısa bir süre sonra Amerikan ortopedi cerrahları engelli çocukları tedavi etmeye başladı ve beden eğitimi ve iyileştirici egzersiz konusunda eğitimli kadınları çalıştırmaya başladı. Bu tedaviler 1916'daki Çocuk felci salgını sırasında uygulanmış ve daha da yaygınlaştırılmıştır. I. Dünya Savaşı sırasında, yaralı askerlerle çalışmak ve onlara fiziksel işlevi geri kazandırmak için kadınlar askere alınmış ve fizik tedavi alanı kurumsallaşmıştır. 1918'de fizik tedavi uygulayan bireylere atıfta bulunmak için ''Yeniden Yapılandırma Yardımcısı" terimi kullanıldı. İlk fizik tedavi okulu, Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden sonra Washington, DC'deki Walter Reed Ordu Hastanesinde kuruldu. Araştırma, fizik tedavi hareketini katalize etti. İlk fizik tedavi araştırması Mart 1921'de Amerika Birleşik Devletleri'nde "The PT Review" dergisinde yayınlandı. Aynı yıl, Mary McMillan Amerikan Kadın Fizik Tedavi Derneği'ni (şimdiki adı Amerikan Fizik Tedavi Derneği (APTA)) organize etti. 1924'te Georgia Warm Springs Vakfı, fizik tedaviyi Çocuk felci tedavisi olarak lanse ederek bu alanı destekledi. 1940'lar boyunca tedavi esas olarak egzersiz, masaj ve traksiyondan oluşuyordu. 1950'lerin başlarında, özellikle İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerinde, omurga ve ekstremite eklemlerine yönelik manipülatif prosedürler uygulanmaya başlandı. Çocuk felci aşılarının geliştirildiği sıralarda, fizyoterapistler Kuzey Amerika ve Avrupa'daki hastanelerde normal bir olay haline geldi. 1950'lerin sonlarında, fizyoterapistler hastane temelli uygulamanın ötesine geçerek ayakta tedavi gören ortopedi kliniklerine, devlet okullarına, kolejler/üniversitelerin sağlık merkezlerine, geriatri ortamlarına (vasıflı bakım tesisleri), rehabilitasyon merkezlerine ve tıp merkezlerine geçmeye başladılar. ABD'de fizik tedavide uzmanlaşma, 1974'te ortopedi konusunda uzmanlaşmış fizyoterapistler için APTA'nın Ortopedi Bölümü'nün oluşturulmasıyla gerçekleşti. Aynı yıl Uluslararası Ortopedik Manipülatif Fizyoterapistler Federasyonu kuruldu, o zamandan beri dünya çapında manuel terapinin ilerlemesinde önemli bir rol oynamıştır. 1961'de Türkiye'de fizik tedavi alanı Hacettepe Üniversitesi'nde Prof. Dr. İhsan Doğramacı tarafından Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksek Okulu'nun açılmasıyla fizyoterapistlik mesleğinin Türkiye'de temelleri atılmıştır.

Uzmanlık branşları

Kardiyovasküler ve pulmoner rehabilitasyon
Kardiyovasküler ve pulmoner rehabilitasyon solunum pratisyenleri ve fizyoterapistler, çok çeşitli kardiyopulmoner bozukluklar veya kalp veya akciğer cerrahisi öncesi ve sonrası için terapi sunar. Kalp cerrahisine bir örnek Koroner arter baypas ameliyatıdır. Bu uzmanlığın birincil hedefleri, artan dayanıklılık ve fonksiyonel bağımsızlığı içerir. Bu alanda manuel terapi, kistik fibroz ile yaşanan akciğer salgılarının temizlenmesine yardımcı olmak için kullanılır. Pulmoner bozukluklar, kalp krizleri , koroner baypas ameliyatı sonrası, kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve pulmoner fibroz, tedaviler fizyoterapistler tarafından fayda sağlamaktadır.

Klinik elektrofizyoloji rehabilitasyon
Bu uzmanlık alanı, elektroterapi/fiziksel ajanlar, elektrofizyolojik değerlendirme (EMG/NCV) , fiziksel ajanlar ve yara yönetimini içerir ve fizyoterapistlerin kontrolünde gerekse uygulamalarını içerir.

Ortopedik rehabilitasyon
Ortopedik fizyoterapistler, ortopedik cerrahi sonrası rehabilitasyon , burkulma, incinme gibi akut travma, tendinopati, bursit gibi sinsi başlangıçlı yaralanmalar ve Skolyoz gibi deformiteler dahil olmak üzere kas-iskelet sistemi bozukluklarını ve yaralanmalarını teşhis eder, yönetir ve tedavi eder. Bu fizik tedavi uzmanlığı en çok ayakta tedavi klinik ortamında bulunur. Ameliyat sonrası ortopedik prosedürlerin, kırıkların, akut spor yaralanmalarının, artritlerin, burkulmaların, incinmelerin, sırt ve boyun ağrılarının, omurga rahatsızlıklarının ve amputasyonların tedavisinde eğitilirler.

Eklem ve omurga mobilizasyonu/manipülasyonu, kuru iğneleme ( akupunktura benzer ), terapötik egzersiz , nöromüsküler teknikler, kas yeniden eğitimi, sıcak/soğuk paketler ve elektriksel kas stimülasyonu (örn. kriyoterapi , iyontoforez , elektroterapi ) iyileşmeyi hızlandırmak için kullanılan yöntemlerdir. Ek olarak, tanı ve tedaviye ek olarak ortaya çıkan bir ek tanı için ve kas yeniden eğitimi gibi tedavilere rehberlik etmek için sonografinin kullanılmasıdır. Kasları, kemikleri, bağları veya tendonları etkileyen yaralanması veya hastalığı olanlar, ortopedi konusunda uzmanlaşmış bir fizyoterapistin değerlendirmesinden faydalanacaktır.

Pediatrik rehabilitasyon
Pediatrik fizik tedavi, sağlık sorunlarının erken saptanmasına yardımcı olur ve pediatrik popülasyondaki bozukluklar için fizik tedavi sağlamak için çeşitli modaliteler kullanır. Bu terapistler, çeşitli doğuştan, gelişimsel, nöromüsküler, iskeletsel veya edinilmiş bozuklukları/hastalıkları olan bebeklerin, çocukların ve ergenlerin tanı, tedavi ve yönetiminde uzmanlaşmıştır. Tedaviler temel olarak kaba ve ince motor becerilerin , denge ve koordinasyonun, kuvvet ve dayanıklılığın yanı sıra bilişsel ve duyusal işleme /bütünleştirmenin geliştirilmesine odaklanır.

Nörolojik rehabilitasyon
Nörolojik fizik tedavi, nörolojik bir bozukluğu veya hastalığı olan bireylerle çalışmaya odaklanmış bir alandır . Bunlar inme , kronik sırt ağrısı, Alzheimer hastalığı, Charcot-Marie-Tooth hastalığı (CMT) , ALS , beyin hasarı, beyin felci , Multipl skleroz , Parkinson hastalığı , Yüz felci ve Omurilik yaralanmaları içerebilir. Nörolojik durumlarla ilişkili yaygın bozukluklar arasında görme, denge, ambulasyon, günlük yaşam aktiviteleri , hareket, kas kuvveti ve fonksiyonel bağımsızlık kaybı yer alır. Nörolojik fizik tedavide yer alan teknikler geniş kapsamlıdır ve genellikle özel eğitim gerektirir.

Nörolojik fizyoterapi, nörofizyoterapi veya nörolojik rehabilitasyon olarak da adlandırılır. Fizyoterapistlerin hareket bozukluklarının fiziksel tedavisini sağlarken Psikolog işbirliği yapmaları önerilir. Bu özellikle önemlidir, çünkü fizik tedavi ve psikoterapiyi birleştirmek hastaların nörolojik durumunu iyileştirebilir.

Geriatrik rehabilitasyon
Geriatrik fizik tedavi, normal yetişkin yaşlanmasından geçen insanlarla ilgili geniş bir alanı kapsar, ancak genellikle yaşlı yetişkinlere odaklanır. Yaşlandıkça birçok insanı etkileyen birçok durum vardır ve bunlarla sınırlı olmamak üzere aşağıdakileri içerir: Artrit, osteoporoz, kanser, alzheimer hastalığı , kalça ve eklem replasmanı , denge bozuklukları, idrar kaçırma, vb. Geriatrik fizyoterapistler terapi sağlama konusunda uzmanlaşmıştır.

Fiziksel rehabilitasyon, bakım evi sakinlerinin sağlığında ve günlük yaşam aktivitelerinde bozulmayı önleyebilir. Mevcut kanıtlar, günlük yaşamı, gücü, esnekliği, dengeyi, ruh halini, hafızayı, egzersiz toleransını, düşme korkusunu, yaralanmaları ve ölümü iyileştirmek için farklı fiziksel rehabilitasyon türlerine katılmanın fiziksel sağlığa fayda sağladığını göstermektedir. Birkaç olumsuz olayla engelliliği azaltırken, fiziksel ve muhtemelen zihinsel durumu iyileştirmede hem güvenli hem de etkili olabilir.

Mevcut kanıtlar, fiziksel rehabilitasyonun uzun süreli bakımda kalanlar için birkaç olumsuz olayla engelliliği azaltmada etkili olabileceğini düşündürmektedir. Bununla birlikte, yararlı etkilerin sürdürülebilir ve uygun maliyetli olup olmadığı sonucuna varmak için yeterli yoktur. Bulgular orta kalitede kanıtlara dayanmaktadır.

Onkolojik rehabilitasyon
Onkoloji ve palyatif bakım alanında fizik tedavi, hem malign hem de malign olmayan hastalıklarda sürekli gelişen ve gelişen bir uzmanlık alanıdır. Erken teşhis ve yeni tedaviler hastaların daha uzun yaşamasını sağladığından, her iki hasta grubu için de fizik tedavi artık klinik yolun önemli bir parçası olarak kabul edilmektedir. Genel olarak hastaların, yaşam beklentileri ne olursa olsun minimum bağımlılık düzeyinde işlev görebilmeleri ve yaşam kalitelerini optimize edebilmeleri için uygun bir rehabilitasyon düzeyine erişebilmeleri gerektiği kabul edilmektedir.

Kadın sağlığı rehabilitasyon
Kadın sağlığı veya pelvik taban fizik tedavisi çoğunlukla kadın üreme sistemi, çocuk doğumu ve doğum sonrası ile ilgili kadın sorunlarını ele alır. Bu durumlar arasında Lenf ödem, Osteoporoz, pelvik ağrı, doğum öncesi ve doğum sonrası dönemler ve idrar kaçırma yer alır. Ayrıca inkontinans, pelvik ağrı ve pelvik taban disfonksiyonu ile ilişkili diğer bozuklukları da ele alır. Manuel fizik tedavinin kısırlığı olan kadınlarda gebe kalma oranlarını arttırdığı birçok çalışmada gösterilmiştir.

Yara rehabilitasyon
Yara yönetimi fizik tedavisi, deriyi ve ciltle ilgili tüm organları ilgilendiren durumların tedavisini içerir. Yönetilen yaygın koşullar arasında yaralar ve yanıklar bulunur. Fizyoterapistler, hasarlı veya kontamine dokuyu çıkarmak ve doku iyileşmesini desteklemek için cerrahi aletler, yara irrigasyonları, pansumanlar ve topikal ajanlar kullanabilir. Yaygın olarak kullanılan diğer müdahaleler arasında egzersiz, ödem kontrolü, splintleme ve kompresyon giysileri yer alır. Deri uzmanlığında fizyoterapistler tarafından yapılan iş, tıp doktorları veya hemşirelerin acil serviste veya triyajda yapacaklarına benzer şekilde çalışır.

Spor rehabilitasyon
Fizyoterapistler, rekreasyonel, yarı profesyonel (ücretli) ve profesyonel (tam zamanlı istihdam) katılımcılar dahil olmak üzere sporcuların bakımı ve refahı ile yakından ilgilenir. Bu uygulama alanı, atletik yaralanma yönetimini 5 ana kategori altında kapsar:

 akut bakım – ilk yaralanmanın değerlendirilmesi ve teşhisi;
 tedavi – iyileşmeyi teşvik etmek için uzman tavsiyesi ve tekniklerin uygulanması;
 rehabilitasyon – spora tam dönüş için ilerici yönetim ;
 önleme - hareket değerlendirmesi gibi doğrudan yaralanmaya neden olduğu veya yaralanmanın habercisi olarak hareket ettiği bilinen eksikliklerin tanımlanması ve ele alınması
 eğitim - yaralanmaların önlenmesine veya yönetilmesine yardımcı olmak için bireysel sporculara, takımlara veya kulüplere uzmanlık bilgisinin paylaşılması

Profesyonel spor takımları için çalışan fizyoterapistler genellikle ulusal kayıt kuruluşları tarafından verilen özel bir spor sertifikasına sahiptir. Bir spor ortamında çalışan Fizyoterapistlerin çoğu aynı zamanda işbirlikçi spor hekimliği programlarında da aktiftir.

Fizyoterapist-hasta ilişkisi

Beyin hasarı, kas-iskelet rahatsızlıkları, kalp rahatsızlıkları veya çoklu patolojileri olan kişiler, hasta ve terapist arasındaki pozitif ittifaktan yararlanır. Sonuçlar, günlük yaşam aktivitelerini gerçekleştirme, ağrıyı yönetme, belirli fiziksel işlev görevlerini tamamlama, depresyon, fiziksel sağlığın genel değerlendirmesi, tedaviye uyum ve tedavi memnuniyetini içerir.

Çalışmalar, hasta-terapist etkileşimlerini etkileyebilecek dört temayı araştırmıştır: kişiler arası ve iletişim becerileri, pratik beceriler, bireyselleştirilmiş hasta merkezli bakım ve organizasyonel ve çevresel faktörlerdir. Fizyoterapistlerin hastalarıyla çeşitli seviyelerde etkili bir şekilde iletişim kurabilmeleri gerekir. Hastalar farklı düzeylerde sağlık okuryazarlığına sahiptir, bu nedenle fizyoterapistlerin hastanın rahatsızlıklarını ve planlanan tedaviyi tartışırken bunu dikkate almaları gerekir. Araştırmalar, hastanın sağlık okuryazarlığına göre uyarlanmış iletişim araçlarını kullanmanın, uygulayıcıları ve klinik bakımları ile daha iyi bir etkileşim sağladığını göstermiştir. Ek olarak, hastalar ortak karar vermenin olumlu bir ilişki sağlayacağını bildirdi. Hastaları durumları hakkında eğitme yeteneği ve profesyonel uzmanlık gibi pratik beceriler, yatan hasta bakımında değerli faktörler olarak algılanmaktadır. Hastalar, bir klinisyenin sorunları hakkında açık ve basit açıklamalar sağlama becerisine değer verir. Ayrıca, fizyoterapistler hastayı etkili bir şekilde iyileştiren mükemmel teknik becerilere sahip olduğunda hastalar değer verir.

Yer, kullanılan ekipman ve park yeri gibi çevresel faktörler, hasta için fizik tedavi klinik karşılaşmasının kendisinden daha az önemlidir.

Mevcut anlayışa göre, hasta-terapist etkileşimlerine katkıda bulunan en önemli faktörler arasında fizyoterapistin: hastayla yeterli zaman geçirmesi, güçlü dinleme ve iletişim becerilerine sahip olması, hastaya saygılı davranması, net açıklamalar yapması yer alır. ve hastanın tedavi kararlarına katılmasına izin verir.

Çalışma alanları
 Yataklı tedavi merkezleri
 Ayaktan teşhis ve tedavi hizmeti veren sağlık kuruluşları
 Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri
 Evde tedavi
 Huzur evleri
 Spor kulüpleri
 Mesleki rehabilitasyon merkezleri
 Kaplıca merkezleri
 Endüstri alanları
 Okullar

Tedavi alanları

Ayrıca bakınız
 Fizik tedavi
 Fiziksel tıp ve rehabilitasyon

Kaynakça

Dış bağlantılar
Türkiye Fizyoterapistler Derneği
 Çocuk Fizyoterapistleri Derneği
 World Confederation for Physical Therapy

Fizyoterapistler

Tıbbi meslekler
Mesleki unvanlar

Fizyoterapist


August Ludwig Ferdinand comte von Nostitz-Rieneck (né le  à Zessel, arrondissement d'Œls et mort le  à Berlin) est un général de cavalerie prussien, adjudant général de  et de 1850 à 1859 envoyé prussien à Hanovre et Oldenbourg ainsi qu'héritier de Zobten et Zyrowa. Il sauve la vie du général feld-maréchal Blücher à la bataille de Ligny.

Biographie

Origine
Ses parents sont Georg August Ludwig von Nostitz-Rieneck (1753-1795) et sa femme Johanna, née baronne von Reiswitz-Kaderzin et Grabowka (1756-1840). Son père est lieutenant prussien et Adjudant du lieutenant général  ainsi que seigneur de Zobten près de Löwenberg.

Carrière
Nostitz est agrégé en 1802 comme sous-lieutenant dans le régiment des Gardes du Corps de l'armée prussienne. Le , il est transféré avec un brevet du , au nouveau  de dragons et promu le  premier lieutenant. Pendant son séjour à Münster, il fait la connaissance de Blücher. On dit qu'ils se sont rencontrés tous les deux en jouant aux cartes. Dans la guerre de la Quatrième Coalition, il combat dans la bataille d'Iéna, puis dans la bataille de Nordhausen avant d'être capturé lors de la capitulation de Prenzlau, mais est libéré sur parole d'honneur.

Après la guerre, Nostitz devient maître d'état-major de l'armée le , mais démissionne le . Il en profite pour voyager à travers l'Italie et la France, où il est également présenté à Napoléon à Paris. Pendant les guerres napoléoniennes il combat dans les batailles de Lützen, Bautzen, la Katzbach, Leipzig, Laon, Paris, Ligny et Waterloo. Durant cette période, il est d'abord agrégé au régiment d'uhlans silésien le , puis en , il est déjà incorporé au régiment national de cavalerie silésien. Le , il est nommé Rittmeister de l'adjudant du général feld-maréchal Blücher. En , il est promu major. Il obtient la Croix de fer de  à Bautzen, l'Ordre de Saint Georges de  ainsi que la croix de fer de  le  et l'Ordre de l'Épée le .

Le , il est promu lieutenant-colonel et reçoit la croix de chevalier de l'Ordre militaire de Marie-Thérèse. Il sauve la vie de Blücher lors de la bataille de Ligny. Le , Nostitz reçoit l'Ordre de Saint Vladimir de . Le , il fut promu colonel. Le , il rejoignit le roi  en tant qu'adjudant d'aile et reçoit le commandement du régiment de hussards de la Garde. Le , il est nommé commandant de la  de cavalerie de la Garde. Le , il est promu général de division et le , il devient adjudant général du roi, mais reste à la tête de la  de cavalerie de la Garde et reçoit l'ordre Pour le Mérite avec des feuilles de chêne. Il vit la guerre russo-turque de 1828 dans le quartier général du tsar Nicolas.

Du  au , Nostitz est chef d'état-major général du gouvernement général des provinces du  et de . Ensuite, il est de nouveau commandant de la  de cavalerie de la Garde, jusqu'à ce qu'il soit nommé  de Berlin le . Le , il est promu lieutenant général, mais doit abandonner son poste de commandant en second, tout en restant adjudant général du roi. Le , il reçoit l'Ordre de l'Aigle blanc russe, ainsi que l'Ordre de l'Aigle rouge de  le  et l'Ordre bavarois du mérite civil le . Le , Nostitz est agrégé au  et le , il est nommé chef de régiment. En 1843, il acquiert le  dans l'. Le , il reçoitt l'Ordre Alexandre Nevski avec des diamants et le  Grand-croix de l'Ordre d'Henri le Lion.

Le , il reçoit son congé avec pension, le , il reçoit encore le  caractère de général de cavalerie avec la permission de porter l'uniforme du  de hussards. À partir de , il fut mis à disposition avec l'uniforme, pour ensuite aller en tant qu' jusqu'en 1859. Pendant cette période, le , le roi le nomme chevalier de l'ordre de l'Aigle noir et le , Nostitz reçoit le brevet de son grade.

Il décède le  à Berlin, est transféré dans son domaine de Zobten près de Löwenberg et y est enterré le .

En l'honneur du général, l'ancienne rue  du plan d'aménagement (section. II) de Berlin-Kreuzberg porte déjà le nom de  depuis le . Le nom est donné avant sa mort, car il est fait pour le  de la bataille de Ligny et de Waterloo. Depuis le , l'ancienne Kiesstrasse à Berlin-Lankwitz et Berlin-Lichterfelde porte également son nom.

Famille
Nostitz se marie le  à Berlin avec la comtesse Luise von Hatzfeldt (1807-1858). Elle est la fille du lieutenant-général Franz Ludwig von Hatzfeldt et est enterrée dans le caveau de l'église Sainte-Hedwige à Berlin. Le couple a plusieurs enfants :

 Maria Pauline Johanna Amalie Mathilde (née en 1832) mariée avec Franz Grimm von Grimmenstein (1819-1892), premier lieutenant prussien, chevalier d'honneur de l'Ordre de Malte, fils du général
 Franziska (1833-1870) mariée en 1861 avec le comte Alexander Strachwitz von Gross-Zauche et Camminetz (1817-1866)
 Friedrich (1835-1916), major prussien marié avec Ellinor de Johnston (1868-1938)

Bibliographie
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 5, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1938], DNB 367632802, S. 108–114, Nr. 1447.
 Jaromir Hirtenfeld: Der Militär-Maria-Theresien-Orden und seine Mitglieder. Wien 1857, S. 1320.

 Gothaisches genealogisches Taschenbuch der gräflichen Häuser. Justus Perthes, Gotha 1861, S. 587; 1874, S. 601.

Liens externes

Références

Général prussien de cavalerie
Diplomate prussien
Membre de la première Chambre de Prusse
Militaire prussien des guerres napoléoniennes
Grand-croix de l'ordre d'Henri le Lion
Chevalier de l'ordre Pour le Mérite avec feuilles de chêne
Chevalier de l'ordre militaire de Marie-Thérèse
Récipiendaire de l'ordre de l'Épée
Récipiendaire de l'ordre de l'Aigle noir
Récipiendaire de l'ordre de Saint-Georges
Récipiendaire de l'ordre d'Alexandre Nevski
Récipiendaire de l'ordre de l'Aigle rouge de 1re classe
Récipiendaire de 1re classe de la croix de fer
Ordre du mérite civil de la Couronne de Bavière
Ordre de Saint-Vladimir
Naissance en décembre 1777
Naissance dans la voïvodie de Basse-Silésie
Naissance en Silésie prussienne
Décès en mai 1866
Décès à Berlin
Décès à 88 ans

August Ludwig von Nostitz


Ystad Saltsjöbad er et svensk hotel beliggende i Ystad. Hotellet har 140 værelser og to restauranter.

Historie
I 1897 blev det første Ystad Saltsjöbad opført øst for byens havn, ud til Østersøen. Det var et tre-etagers træhus med 12 værelser. Dertil kom et anneks med kolde og varme bade.

Hotellet brændte ned til grunden i 1913, og arkitekt August Ewe tegnede en ny hovedbygning, som blev indviet 20. maj 1927, tættere på stranden end den tidligere bygning. Derefter er der kommet flere mindre tilbygninger, senest i 2012 hvor en spa-afdeling kom til.

Galleri

Referencer

Eksterne henvisninger

 Ystad Saltsjöbads officielle websted

Saltsjøbad, Ystad
Hoteller i Sverige
Etableret i 1897

Ystad Saltsjöbad


آلفونس غابرييل كابوني، تختصر بـ«آل كابوني» ، (17 يناير 1899 - 25 يناير 1947) ويعرف أحيانا باسم سكارفيس. وهو رجل أعمال وعضو في عصابة أميركية، وقد كان ذو سمعة سيئة في زمن حظر الكحوليات في الولايات المتحدة بصفته المؤسس المشارك ورئيس مافيا شيكاغو. انتهت قيادته للجريمة التي تبلغ سبع سنوات عندما كان في سن 33.

ولد آل كابوني في مدينة نيويورك، من أصول إيطالية مهاجرة. كان أحد أعضاء عصابة الخمس نقاط وأصبح حارسا لأماكن الجريمة المنظمة مثل بيوت الدعارة. في بداية عشرينيات عمره انتقل إلى شيكاغو وأصبح حارسًا شخصيًا وصديقًا مقربا لرئيس النقابة الإجرامية جوني توريو التي كانت جماعته تنتج الكحول بشكل غير قانوني وكان تحت حماية الاتحاد الصقلي. وقد كان للنزاع مع عصابة الجانب الشمالي دور أساسي في صعود آل كابوني وسقوطه. قدم توريو تقاعده بعد أن كاد أن يقتل من قبل مسلحي الجانب الشمالي، وأعطيت القيادة من بعده إلى آل كابوني. وسع آل كابوني نشاطه في تجارة الخمور من خلال وسائل العنف المتزايدة، وكانت علاقاته الناجحة مع العمدة ويليام هيل ثومبسون وشرطة المدينة تعني أنه أصبح في مأمن من تطبيق القانون.

أصبح آل كابوني محط الأنظار، كما تبين من هتافات المتفرجين عندما ظهر في ألعاب الكرة. وقد قدم تبرعات إلى جمعيات خيرية مختلفة واعتبره الكثيرون بأنه «روبن هود العصر الحديث». ومع ذلك، فقد تضررت صورة شيكاغو وكابون بسبب مذبحة يوم القديس فالنتين، التي قتل فيها سبعة من عصابة منافسة في وضح النهار، ومما أدى إلى مطالبة عدد من المواطنين المؤثرين من الحكومة والصحف بأن تطلق على آل كابوني عبارة «العدو العام رقم 1».

قررت السلطات الفيدرالية سجن آل كابوني ومحاكمته في عام 1931 بتهمة التهرب الضريبي، التي كانت تعتبر في ذلك الوقت جريمة فيدرالية؛ وكان الادعاء إستراتيجية جديدة. وخلال القضية التي حظيت بتغطية إعلامية كبيرة، أعلن القاضي الحكم بعد أن اعترف آل كابوني بدخله وضرائبه الغير المدفوعة خلال مفاوضات سابقة (ومجهضة في النهاية) لدفع الضرائب الحكومية التي يمتلكها. وحكم عليه بالسجن مدة 11 عاما في السجن الاتحادي. بعد الإدانة، غير فريق الدفاع لديه بخبراء في قانون الضرائب، وعززت المحكمة العليا أسس الاستئناف بحكم من قبل المحكمة العليا، لكن فشل الاستئناف في النهاية. ظهرت على آل كابوني علامات خرف الزهري العصبي في بداية عقوبته وبدأت عليه علامات الوهن بشكل متزايد قبل إطلاق سراحه بعد ثماني سنوات. في 25 يناير 1947، توفي آل كابوني بسبب سكتة قلبية بعد معاناته من السكتة الدماغية.

بداية حياته والتعليم

ولد آل كابوني في إقليم بروكلين بمدينة نيويورك في 17 يناير 1899. والداه غابرييل كابوني (1865-1920) وتيريزا كابوني (1867–1952) من المهاجرين الإيطاليين. كان والده يعمل حلاقا وكانت والدته تعمل بالخياطة وكلاهما ولدا في بلدة أنغري، في مقاطعة ساليرنو الإيطالية.

كان لدى جابرييل وتيريزا تسعة أطفال، هم:
 فينشينسو (1892 - 1952) وهو الأخ الأكبر وقد غيّر اسمه فيما بعد إلى ريتشارد هارت وأصبح وكيل حظر في منطقة هومر، نبراسكا السكنية.
 ألفونس (1899 - 1947) المعروف بآل كابوني وهو أحد أشهر أفراد العصابات والملقب بـ (سكارفيس).
 رافاييل جيمس (1894 - 1974) المسمى بـ (رالف «زجاجات» كابوني)، لأنه تولى مسؤولية صناعة المشروبات لأخيه.
 سلفاتوري "فرانك" (1895 - 1924).
 إرمينا (1901 - 1902)، توفيت وعمرها سنة واحدة.
 ارمينو «جون» (1903 - 1985).
 ألبرت (1905 - 1980).
 ماثيو (1908 - 1967).
 مافالدا (1912 - 1988) (تزوجت من جون ماريتوتي).

عمل رالف وفرانك في إمبراطورية أخيهم آلفونس الإجرامية. وقد استمر فرانك في ذلك حتى وفاته في 1 أبريل 1924. في وقت مبكر كان رالف يدير شركات لتعبئة الزجاجات (سواء كانت قانونية أو لا)، وكان أحيان يعمل بمثابة الرجل الأمامي لعصابة شيكاغو حتى تم سجنه بتهمة التهرب الضريبي في عام 1932.

هاجرت أسرة كابوني إلى الولايات المتحدة، في بادئ الأمر انتقلت إلى رييكا القريبة من الإمبراطورية النمساوية المجرية في عام 1893. حيث سافروا من تلك المدينة الساحلية على متن سفينة إلى الولايات المتحدة، واستقروا في شارع البحرية 95، في قطاع ساحة البحرية وسط مدينة بروكلين. وقد عملت غابرييل كابوني في صالون حلاقة مجاور في شارع بارك افنيو 29. وعندما كان آل كابوني في سن الحادي عشرة، انتقلت عائلته إلى شارع ميدان غارفيلد 38 في حي بارك سلوب، في بروكلين.

أظهر آل كابوني التزامه واجتهاده كطالب، لكنه واجه مشكلة مع نظام مدرسته الكاثوليكية الصارمة. وانتهت دراسته وهو في سن 14، بعد أن طُرد بسبب ضربه لأحد المعلمات في وجهها. انتقل بعدها للعمل في عدة مجالات في أنحاء بروكلين، منها في متجر للحلوى وصالة للبولنج. وخلال هذا الوقت تأثر آل كابوني برجل العصابات جوني توريو، الذي اعتبره مرشدا له.

مسيرته
انضم آل كابوني في البداية إلى عصابة صغيرة تضمّ أربعين لصا من الفتية بالإضافة إلى فتيان الشوارع. ثم انضم إلى سفاحي بروكلين، وبعد ذلك انضم إلى عصابة الخمس نقاط القوية التي تقطن مانهاتن الجنوبية. وخلال هذا الوقت تم توظيفه وتوجيهه عن طريق صديقة المبتز فرانكي ييل، كنادل في قاعة في كوني آيلاند للرقص وصالون نزل هارفارد. بينما آل كابوني كان يعمل بوابا لملهى ليلي في بروكلين أهان عن غير قصد امرأة سببت مشاجرة بينه وبين شقيقها فرانك غالوسيو أدت إلى جرح وجهه وسببت علامة دائمة لقب بعدها بـ«سكارفيس» التي كان آل كابوني لا يحبها. كان يخفي الجانب الأيسر من وجهه عندما يتم تصويره، قائلاً إن الإصابات كانت جروح حرب. كان أحد أصدقائه المقربين يطلق عليه لقب «سنوركي»، لأنه حاد الطباع.

الزواج والعائلة
تزوج آل كابوني من ماي جوزفين كوغلين في 30 ديسمبر 1918 وهو في سن التاسعة عشرة. وقد كانت أيرلندية كاثوليكية، وقد أنجبت ألبرت فرانسيس كابوني الملقب بـ«سوني». كان آل كابوني وقتها دون سن 21، وكان على والديه أن يوافقا خطيا على هذا الزواج. وكانا سعيدين بزواجهما رغم حياته الإجرامية.

شيكاغو

عندما كان آل كابوني بعمر 20 سنة، غادر نيويورك متجها إلى شيكاغو تلبية لدعوة جوني توريو، الذي كان يستخدمه رئيس الجريمة جيمس "بيج جيم" كولوسيمو كشخص تنفيذي. بدأ آل كابوني عمله في شيكاغو كحارس في بيت للدعارة، حيث أصيب بمرض الزهري. وكان بالإمكان التعافي من هذا المرض لو استخدم علاج السالفارسان في وقت مبكر، لكنه تأخر ولم يسعى لذلك. في عام 1923، اشترى منزلًا صغيرًا في 7244 جنوب برايري أفينيو في حي بارك مانور على الجانب الجنوبي للمدينة مقابل 5,500 دولار أمريكي. وفي السنوات الأولى بدأ اسمه يظهر في صفحات الصحف الرياضية كمتعهد مباريات الملاكمة. وتولى توريو إمبراطورية كولوسيمو الإجرامية بعد مقتل كولوسيمو في 11 مايو 1920، التي كانت شبهات مقتله تدور حول آل كابوني.

تولى توريو رئاسة أكبر مجموعة إجرامية منظمة إيطالية في المدينة، ومن ثم أصبح آل كابوني ذراعه الأيمن. وقد كان حذرا من الانجراف في حروب العصابات وحاول التفاوض على اتفاقيات حول المناطق الموزعة بين الجماعات الإجرامية المنافسة. وكانت أصغر عصابة في الجانب الشمالي بقيادة  الذي يعود إلى عرق مختلط، قد تعرضت لضغوط من «الأخوة غينا» المتحالفين مع توريو. وجد أوبانون أن توريو كان غير مفيد مع زحف من الأخوة غينا في الجانب الشمالي، بالرغم من ادعاءاته بتسوية المنازعات. وفي خطوة مصيرية في أكتوبر 1924، رتب توريو لقتل بانيون في محل زهور له. مما أدى إلى وضع  على رأس العصابة بدعم من  و. كان وايس الصديق المقرب من لـ أوبانون، التي جعلت العصابة الشمالية تتوق للانتقام من قاتليه.

الرئيس

في يناير 1925، تعرض آل كابوني لكمين سببت له الهلع لكن دون إصابات. وبعد اثني عشر يوما، عندما كان توريو عائداً من رحلة تسوق تعرض لإطلاق نار كثيف لكنه لم يمت بل أصيب. وبعد أن شفي، استقال بشكل رسمي من المنظمة وسلم قيادتها إلى آل كابوني الذي كان وقتها في عمر 26 سنة، أصبح الرئيس الجديد للمنظمة التي بدأت تعمل في مصانع الجعة غير القانونية وشبكات النقل التي وصلت إلى كندا، مع حماية سياسية وتنفيذ للقانون. وبدوره كان قادراً على استخدام المزيد من العنف لزيادة الإيرادات. فقد كان ينسف المؤسسة التي ترفض شراء المشروبات الكحولية منه بالمتفجرات، وقد وصل عدد القتلى في مثل هذه التفجيرات خلال عقد 1920 إلى 100 شخص. ويرى المنافسون أن آل كابوني هو المسؤول عن انتشار بيوت الدعارة في المدينة.

بدأ آل كابوني يدلل نفسه بلبس البدل الرسمية وتدخين السيجار، وتناول الطعام الفاخر والشراب (كان الشراب المفضل له هو تمبلتون راي من ولاية آيوا)، وكانت برفقته امرأة حسناء. وعرف عنه لبس المجوهرات البراقة الثمينة. كان رده عندما يسأل حول أنشطته: «أنا مجرد رجل أعمال، وإعطي الناس ما يريدون»؛ و، «كل ما أقوم به هو تلبية للطلب العام». أصبح آل كابوني شخصية وطنية شهير وحديث الناس.

أسس نفسه واستقر في مدينة سيسيرو بولاية إلينوي بعد أن استخدم الرشاوي والتهديدات لانتزاع انتخابات المجلس البلدي، مما صعب على عصابات الجانب الشمالي استهدافه. وقد تم العثور على سائقه مقتولا بعد التعذيب، كما أنه كانت هناك محاولة لاغتيال فايس في شيكاغو لوب. في 20 سبتمبر 1926، استخدمت عصابة الجانب الشمالي حيلة خارج مقر آل كابوني في هوثورن إن، تهدف إلى استدراجه إلى النوافذ. ثم فتح مسلحون من سياراتهم النار باستخدام رشاشات طومسون على نوافذ المطعم في الطابق الأول. ولكن آل كابوني لم يصب بأذى، وحاول أن يطلب هدنة لكن المفاوضات فشلت. بعد ثلاثة أسابيع، قُتل فايس خارج مقر متجر أوبرايون السابق لعصابة الجانب الشمالي. وتم اختطاف مالك مطعم هوثرون الذي كان صديقًا لكابوني وقتله على يد موران ودروتشي في يناير 1927.
أصبح كابوني أكثر حذرا ورغب في الابتعاد عن شيكاغو. اتجه هو وحاشيته إلى محطة قطار شيكاغو وحجزوا جميع مقطورات بولمان للنوم للقطار الليلي المتجه إلى كليفلاند، وأوماها، ومدينة كانساس، وليتل روك، أو إلى الينابيع الساخنة، حيث كانوا يقضون أسبوعا في أجنحة فندقية فاخرة تحت أسماء مستعارة. في عام 1928، دفع آل كابوني 40 ألف دولار إلى صانع الجعة «أوغست بوش» مقابل 14 غرفة في منطقة 93 بالم أفنيو في جزيرة النخلة، في فلوريدا عند خليج بيسكين بين ميامي وميامي بيتش. ولم يسجل أي ممتلكات باسمه. وأيضا لم يكن لديه حساب مصرفي، بل كان يستخدم ويسترن يونيون للتسليم النقدي بما لا يزيد عن 1000 دولار. وكان يحاول أن يحسن من صورته، برعاية لمطبخ للحساء في شيكاغو خلال فترة الكساد.

التحالفات السياسية
كانت الانتخابات البلدية في شيكاغو معروفة بفساد إدارتها، حتى أنها كانت تذكر في الصحف الصفراء المتداولة. وكان مروجي الخمور يحتاجون إلى حماية من داخل البلدية وقد كانت هذه أحد أسباب الفساد لما تقدمه من عنف ورشاوي في الانتخابات. وكان لآل كابوني الفضل في تحقيق فوز الجمهوري وليام هيل تومبسون في الانتخابات البلدية، وخاصة في انتخابات عام 1927، حينها قام تومبسون بحملة لجعل المدينة مفتوحة على مصراعيها، ولمح بأنه سيعيد فتح الصالونات غير الشرعية، وقد ساعد هذا على كسب دعم آل كابوني لحملته. ويقال أنه تلقى تبرع من العصابات قدره 250,000 دولار. عندما فاز تومسون على وليام ايميت ديفير في انتخابات البلدية عام 1927، كان الهامش بينهما ضئيلا نسبيًا. كانت آلة تومسون السياسية القوية في مقاطعة كوك أحد أسباب الجذب للمجتمع الإيطالي، لكن هذا سبب تتوتراً مع منافسيهم الأميركان ذوي الأصول الأفريقية.
استمر آل كابوني في دعم تومبسون. وكان أحد أفراد آل كابوني جيمس بيلكاسترو الملقب بـ«المفجر» يحرس مراكز الاقتراع في الردهة التي كان فيها معارضوا تومبسون، وفي يوم الاقتراع في 10 أبريل 1928، في ما يسمى انتخابات قنبلة الأناناس، قتل ما لا يقل عن 15 شخصا. اتهم فيها بيلكاسترو بقتل المحامي أوكتافيوس جرانادي الأمريكي من أصل أفريقي الذي تحدى مرشح تومسون من أجل التصويت للأمريكان الأفارقة، حيث تمت ملاحقته يوم الاقتراع في الشوارع من قبل سيارات المسلحين قبل أن يغتالونه. وكان من ضمن المتهمين مع بيلكاسترو أربعة من رجال الشرطة، لكن تم إسقاط جميع التهم عنهم بعد أن تراجع الشهود الأساسيين عن أقوالهم. في عام 1931 تم إقرار قانون محلي ضد منظمة آل كابوني عندما أصيب بيلكاسترو في إطلاق نار. وأوضحت الشرطة على الصحفيين المتشككين أن بيلكاسترو كان يعمل بشكل مستقل.

فيما بعد أدت مذبحة يوم القديس فالنتين عام 1929 إلى استياء عام لتحالف تومبسون مع آل كابوني وكان عاملاً في فوز انطون سيرماك في انتخابات البلدية في 6 أبريل 1931.

مذبحة يوم القديس فالنتين

قام آل كابوني بترتيب أسوء مذابح العصابات في هذا القرن، مذبحة يوم القديس فالنتين 1929، في محاولة للقضاء على رئيس عصابة الجانب الشمالي . وقد كان موران آخر الناجين من مسلحي الجانب الشمالي؛ وقد كانت خلافته قد انتهت بسبب مقتل أسلافه فينسنت دروتشي وهيمي وايس في أعمال العنف التي أعقبت مقتل الزعيم الأصلي دين أوبانون.

على الرغم من أن التفاصيل عن مقتل سبعة من الضحايا في مرآب لتصليح السيارات في 2122 شارع كلارك الشمالية (ثم شركة نقل الإدارة السليمة للمواد الكيميائية) متنازع عليها على نطاق واسع، ولم يقدم أحد إلى المحاكمة عن الجريمة. وكانت المجزرة التي تم تنفيذها محاولة للرد على عصابة باجس موران بالجانب الشمالي، التي انتشرت أكثر فأكثر في اختطاف جريئة للجماعة شاحنات الخمر واغتيال الرئيسين الذين تحت إدراة اتحاد سيسيليان، وثلاث محاولات اغتيال على واحد من أكبر مساعدي كابوني، جاك ماكجرن  لرصد عادات وتحركات الأهداف استأجر رجال كابوني شقة عبر مستودع الشاحنات والذي كان بمثابة مقر موران. صباح يوم الخميس 14 فبراير 1929، بإشارة من كابوني بدأ رجال المراقبة المسلحين والمتنكرين في زي الشرطة الغارة. وبأمر من رجال الشرطة المزيفين اصطف الضحايا السبعة على طول جدار من دون صراع وأشار إلى المتواطئين بالمدافع الرشاشة. وقتل الضحايا السبعة في إطلاق النار بالرشاشات والمسدسات وأُصيب كل منهم بخمس عشرة إلى عشرين أو أكثر من الرصاص. هزت صور المجزرة العالم وإلحاق الضرر البالغ للرأي العام في كابوني، مما دفع قوة تنفيذ القانون الفيدرالية لزيادة التركيز على التحقيق في أنشطته.

النشاط في سيسرو، إلينوي
بعد انتخابات 1923 لإصلاح العمدة وليام إميت ديفير، بدأت حكومة مدينة شيكاغو الضغط على عناصر العصابات في داخل حدود المدينة. لجعل مقرها خارج الحدود القانونية للمدينة، وخلق منطقة آمنة لعملياتها، شق تنظيم كابوني طريقه إلى سيسرو، إلينوي. وأدى ذلك إلى واحدة من أعظم انتصارات كابوني: الاستيلاء على حكومة مدينة سيسرو في عام 1924. عصابة سيسرو ميلس اودونل وشقيقه وليام «كلونديك» أودونل اشتبكوا مع كابوني على حدود أراضيهم. الحرب أسفرت عن مقتل أكثر من 200، بما في ذلك فضيحة «شنق المدعي العام» بيل مكسوينجنس. أما انتخابات مجلس البلدية بسيسرو عام 1924 عرفت بأنها واحدة من أكثر الانتخابات الملتوية في التاريخ الطويل لمنطقة شيكاغو، حيث تهديد الناخبين في مراكز الاقتراع من قبل البلطجية. فاز مرشح كابوني للعمدة بفارق كبير ولكن بعد أسابيع قليلة أعلن أنه سيطرد كابوني خارج المدينة. اجتمع كابوني مع العمدة دميته وطرحه أرضا شخصيا وبخطوات قوية تأكيدا لسلطة العصابات وانتصارا كبيرا لتحالف توريو- كابوني. بالنسبة لكابوني، هذا الحدث شوه بوفاة شقيقه فرانك على أيدي الشرطة. كما كانت تجري العادة بين أفراد العصابات، أشار كابوني للحداد بحضوره الجنازة بدون حلاقة، وبكى علنا أمام الحشد. كما أمر بإغلاق جميع الحانات في سيسرو ليوم واحد كدليل على احترام. وكذلك أخمد الكثير من عائلة كابوني جذوره في سيسرو. في عام 1930، تزوجت شقيقة كابوني مافلدا بجون جيه ماريتوت وتم الزيجة في شارع ماري من شيستوشوا، صرح ضخم شاهق من العمارة القوطية الجديدة فوق جادة سيسرو في ما يسمى طراز الكاتدرائية البولندية.

نمو ثروة كابوني وسلطته في سيسرو
الإصابات الخطيرة في عام 1925 من محاولة الاغتيال من قِبل عصابات الجانب الشمالي، أدت إلى اهتزاز توريو الذي سلم شركته لكابوني، وعاد إلى إيطاليا. واشتهر كابوني خلال عصر الحظر بالسيطرة على أجزاء كبيرة من عالم الرذيلة في شيكاغو، والتي قدمت إلى سلاح الفرسان ما يقدر ب 100 مليون دولار في السنة من الدخل القومي. وقد جمع هذه الثروة من خلال جميع المؤسسات غير القانونية، مثل القمار والبغاء، وإن كانت أكبر تجارة رابحة هي بيع الخمور. في تلك الأيام اعتاد كابوني «مقابلة» البغايا الجدد لناديه بنفسه. استقبلت شبكة النقل الطلب والتي تنقل الخمور المهربة من تجار الخمور من الساحل الشرقي ومن عصابة بيربل في ديترويت ومن الإنتاج المحلي في شكل عمليات صناعة الويسكي غير الشرعية وصناعة الجعة غير القانونية في وسط الغرب. مع الأموال الناتجة عن عمليات الغش، ازدادت قوة قبضة كابوني السياسية ومؤسسات تنفيذ القانون في شيكاغو. في خلال هذه الفساد المنظم، والذي شمل رشوة عمدة شيكاغو وليام "بيل الكبير" هيل طومسون، كانت عصابة كابوني تعمل بصورة كبيرة دون مسائلة قانونية، كانت تدير الكازينوهات والحانات في جميع أنحاء شيكاغو. كما سمحت الثروة لكابوني بالانخراط في نمط الحياة الفاخر من لبس البدل الفاخرة، والسيجار، وتذوق الطعام والشراب (وكان الخمر المفضل له هو تيمبلتون راي من ولاية آيوا)، والمجوهرات، ومرافقة النساء. وقال إنه حصل على اهتمام وسائل الاعلام، وكانت الردود المفضلة لديه هو «أنا مجرد رجل أعمال، أعطى الناس ما يريدون» و«كل ما أفعله هو تلبية احتياجات الجمهور.» وأصبح كابوني من المشاهير. كان كابوني في العشرين من العمر وهو في ريعان شبابه فعل كل هذه الجرائم البشعة الغش والتجارة في الأسلحة والخمور والقتل والمخدرات والسرقة.

غوغاء الحروب

أدت أعمال العنف إلى نجاح كابوني بشكل لم يسبق له مثيل على المستوى الجنائي مما أثار حنق منافسي كابوني، وحفزت على الانتقام، لا سيما من قِبل عدويه اللدودين، عصابة الجانب الشمالي هايم فايس وبجس موران. ومزقت سيارة كابوني أكثر من مرة بالرصاص وخصوصا في حادث الأعصاب الذي وقع في 20 سبتمبر 1926، حيث أطلقت عصابة الجهة الشمالية النار على محيط كابوني وهو يتناول طعام الغداء في مطعم فندق هاوثورن. موكب من عشر سيارات مستخدمين بنادق ورشاشات طومسون أمطر السطح الخارجي للفندق والمطعم في الطابق الأول من المبنى بوابل من الرصاص. الحارس الشخصى لكابوني (فرانكي ريو) ألقى به على الأرض مع أول صوت إطلاق النار وارتمى فوق «الزميل الكبير»، حيث كان المقر مليئ بثقوب رصاص. العديد من المارة أصيبوا بجروح من الزجاج المتطاير وشظايا الرصاص من الهجوم، بينهم طفل ووالدته والتي كان من الممكن أن تفقد بصرها لولا أن دفع كابوني الكثير من الدولارات للحصول على أعلى رعاية طبية. وهذا الحدث دفع كابوني للدعوة إلى هدنة. وأسقطت المفاوضات. ودفعت هذه الهجمات كابوني لتزويد سيارته الكاديلاك بدروع، وزجاج مضاد للرصاص، والإطارات الهوائية وصفارة إنذار الخاصة بالشرطة. كل محاولة لاغتياله (من موران، والذي يكاد يكون من المؤكد أنه شارك في معظم محاولات الاغتيال) جعلته يهتز بشكل متزايد. وقامت وزراة الخزانة بالاستيلاء على هذه السيارة في عام 1932 وبعد ذلك استخدمت كسيارة ليموزين للرئيس فرانكلين روزفلت. وضع كابوني حراسا شخصيين مسلحين على مدار الساعة في مقر إقامته في فندق يكسنجتون، في شارع 22(سمي لاحقا طريق سيرماك)، وشارع ميشيغن. بالنسبة لرحلاته خارج شيكاغو، اشتهر كابوني بأن له العديد من الملاجئ والمخابئ في بروكفيلد، ويسكونسن؛ سانت بول، مينيسوتا؛ أويان، نيويورك؛ لايك الفرنسية، بالإضافة إلى تير هوت؛ إنديانا؛ دوبوك، آيوا؛ جاكسونفيل، فلوريدا؛ الينابيع الساخنة، وأركنساس؛ جونسون سيتي، تينيسي؛ جراند هافن؛ ولاية ميتشجان؛ وانزينغ، ميشيغان. ولمزيد من الحيطة، كابوني والوفد المرافق له عادة ما تظهر فجأة في إحدى محطات القطار بشيكاغو وشراء تذاكر عربة نوم كاملة على حافة القطار الليلي في القطارات المتجه إلى أماكن مثل كليفلاند أوماها، كانساس سيتي وليتل روك/الينابيع الساخنة في أركنساس، حيث أنهم سيقضون أسبوعا في فندق فخم الأجنحة بأسماء مستعارة بمعرفة وتواطؤ من السلطات المحلية. في عام 1928، اشترى كابوني 14 غرفة ملجأ على جزيرة بالم، فلوريدا بالقرب من شاطئ ميامي.

الإدانة والسجن
في عام 1929، بدأ مكتب وكيل الحظر اليوت نيس تحقيقا ناجحا لكابوني ومعاملاته. وإغلاق العديد من الحانات ومصانع الجعة التي يملكها كابوني، وأسقط نيس إمبراطوريته ببطء. وحفاظاً على نفسه، قام كابوني بترتيبات ليسجن نفسه في زنزانة مريحة في سجن ولاية فيلادلفيا الشرقية لمدة تسعة أشهر إعتباراً من أغسطس 1929. عند عودته إلى شيكاغو، سرعان ما وجد نفسه في ورطة قانونية والتي أزالت سلطته بفاعلية. في عام 1931 اتهم كابوني بالتهرب من دفع ضريبة الدخل والعديد من الانتهاكات لقانون فولستد. وبمواجهة أدلة دامغة، قدم محاميه نداء إلى عقد اتفاق، ولكن القاضي الذي ترأس الجلسة حذّر من أنه لن يتم اتباع توصية النيابة، ولذلك سحب كابوني الإقرار بالذنب. وفي محاولة لرشوة وترهيب المحلفين المحتملين، اكتشف رجال نيس خطته. وتم تبديل رئيس هيئة المحلفين بواحد من قضية أخرى، وكان كابوني في وضع حرج. بعد محاكمة طويلة، أدين ببعض تهم التهرب من دفع ضريبة الدخل (وأسقطت انتهاكات قانون فولستد). وحكم عليه القاضي بأحد عشر عاما عقوبة مع الغرامات الباهظة، وقدمت له امتيازات لممتلكاته المختلفة، ورفض استئنافه. في مايو 1932، تم إرسال كابوني إلى سجن أتلانتا الأمريكي، وهو سجن فيدرالي صعب، لكنه تمكن من الحصول على امتيازات خاصة. ثم تم نقله إلى الكاتراز حيث إجراءات أمنية مشددة لا هوادة فيها وللتأكد من أن كابوني ليس على اتصال مع العالم الخارجي. عزلته عن رفاقه وإلغاء الحظر في كانون الثاني / يناير 1933، أدت إلى تقلص سلطته باندفاع. وبالرغم من أنه تكيف نسبيا مع البيئة الجديدة، إلا أن وضعه الصحي تدهور حيث تدهور الزهرى الذي أصيب به في شبابه. وكانت المضادات الحيوية لعلاج هذا المرض (أي البنسلين) موجودة، ولكن استخدامها في علاج الزهرة لم يكن معروفا بعد. وقضى السنة الأخيرة من مدة العقوبة في مستشفى السجن، مضطرب ومشوش. أنهى كابوني فترة عقوبته في الكاتراز يوم 6 يناير 1939، وتم نقله إلى المؤسسات الإصلاحية الفيدرالية في محطة الجزيرة في ولاية كاليفورنيا، لخدمة بلده لمدة عام واحد عقوبة الجنحة. وأفرج عنه إفراجا مشروطا يوم 16 نوفمبر 1939، وأمضى وقتا قصيرا في المستشفى، ثم عاد إلى منزله في جزيرة بالم، ولاية فلوريدا.

التدهور الصحي والموت
تراجعت سيطرة كابوني واهتماماته بالجريمة المنظمة بسرعة بعد سجنه، حيث أنه لم يعد قادراً على إدارة العصابة بعد الإفراج عنه. وقد فقد الوزن، وتدهورت صحته البدنية والعقلية في ظل آثار الزهري العصبي. وعادة ما يهذى عن الشيوعيين، والأجانب، وجورج موران، والذي كان على قناعة أنه لا يزال يتآمر لقتله من سجنه بولاية أوهايو. يوم 21 يناير 1947، أصيب كابوني بسكتة دماغية. ثم استعاد وعيه، وبدأت في التحسن ولكن تعقد بالالتهاب الرئوي في 24 يناير. وتعرض لأزمة قلبية مميتة في اليوم التالي. دُفن كابوني في مقبرة جبل أوليفت، في أقصى جنوب شيكاغو بين قبور والده، غابرييل، وشقيقه فرانك. ثم في آذار / مارس 1950، انتقل الثلاثة أفراد الباقيين من جميع أفراد الأسرة إلى مقبرة جبل الكرمل في سفح التل، إلينوي، غرب شيكاغو.

في الثقافة الشعبية
واحدة من أعتى رجال العصابات الأمريكية من القرن العشرين، كان كابوني موضوع العديد من المقالات والكتب والأفلام. استخدمت شخصية كابوني وطابعه الخاص في الخيال بوصفها نموذجا للوردات الجريمة والعقول المدبرة للجريمة منذ وفاته. وتم بناء الصورة النمطية للشقي الذي يرتدي بدلة زرقاء المقلمة بخطوط رفيعة والقبعة المائلة على صور كابوني. وتم استخدام لكنته، وسلوكياته، وملامح وجهه، وأحيانا تكوينه البدني، والمحاكاة الساخرة لإسمه في العديد من أفراد العصابات في الكوميديا، والسينما، والأدب.

الكوميديا
 في تينتين في أمريكا  ، يجسد الصبي المراسل تينتين كابوني ولكن بسبب خطأ أحد رجال الشرطة، هرب كابوني. آل كابوني هي الشخصية الحقيقية الوحيدة في الحياة التي ذكرت في أي كتاب تينتين. * يعد كابوني واليوت نيس كشخصية مدعمة للشخصيات في الحلقات الكوميدية الفرنسية البلجيكية سامى كتبه راؤول كوفين. * في سلسلة المانجا آكلة الروح، يعد آل كابوني رئيس الغوغاء الذين يقومون بالتهام النفوس البشرية. حيث قتل في وقت لاحق من قبل حارس خاص يحمي ساحرة شابة. * في سلسلة المانجا ون بيس
 ، كابتن القراصنة، يستخدم البيج لعصابة كابوني دلالة على آل كابوني. * في الإصدار الأول من الحلقات القصيرة خلود الطفل لعام 1980، آل كابوني هي واحدة من الشخصيات التاريخية التي استدعاتها الشخصية الرئيسية لمساعدته في معركته.

الأفلام
 صوّر كابوني على الشاشة من قِبل نيكولاس كوكينس، والاس بيري، بول موني، باري سوليفان، رود ستايغر، نيفيل براند، جيسون روبرتس، اريك روبرتس، بن جازارا، روبرت دي نيرو، ويليام ديفان، تيتوس ويلفر، مايكل انطوني كوستوديو، إنتوني لابلاجيا، ويليام فورسيذي. في فيلم 1932 سكارفيس، تم تصوير كابوني بصورة خيالية باسم "انطونيو (توني) سيمونت" (والذي لعب دوره بول موني). كما كان كابوني شخصية مساندة في الطريق إلى الجحيم، استنادا إلى الرواية الحية التي كان فيها أيضا كابوني أيضا شخصية مساندة في ليلة في المتحف : معركة سميثسونيان، والذي لعب دوره جون برينثال، تم إنتاج فيلم بعنوان آل كابوني في 2020 بطولة توم هاردي يتكلم الفيلم عن معاناة كابوني في آخر أيامه من المرض الذي لحقه طوال حياته.

الأدب
 في رواية ماريو بوزو 1969، العراب، قام كابوني بدور صغير في تصوير الغوغاء بشكل خيالي عن حرب العصابات 1933. في الواقع، كان كابوني في السجن عام 1933. *ورد كابوني هي واردة في رواية كينكى فريدمان أغنية الحب جيه إدغار هوفر. * في رواية كيم نيومان ويوجين بيرن العودة في أكاديمية الرياضة الأمريكية، كابوني رئيس الجامعة ورئيس لجنة التاريخ البديل للولايات المتحدة الاشتراكية الأمريكية، بوصفه مناظراً لجوزيف ستالين. جيمي هوفا وفرانك نيتي حل محل فياتشيسلاف مولوتوف ولافرينتي بيريا. وفي الآونة الأخيرة أيضا، وكتاب تاريخ الخيال كتبه جينيفر شولدينكو والذي يدعى آل كابوني يقوم بعمل قمصاني.
 في ثلاثية ليلة فجر  بيتر هاملتون، كابوني يعود من الموت، ويبني الإمبراطورية الجديدة التي تدعى المنظمة.

الموسيقى
 نسخ آل كابوني أغنية حب تدعى مادونا ميا  أثناء وجوده في السجن. في أيار / مايو 2009، سجل أداءه الفني للأغنية للمرة الأولى في التاريخ.
 حقق الأمير باستر أعلى 20 نجاح في المملكة المتحدة في العام 1967 مع «كابوني».
 وذكر آل كابوني في الأغنية «ليلة ماتت شيكاغو» الفرقة البريطانية باستخدام شريط ورقى للفرقة البريطانية، والتي تصف بصورة خيالية معركة بين عصابة آل كابوني، وشيكاغو.
 في عام 1990، أصدرت الفرقة الصربية ربلجا كوربا ألبوم كوزا نوسترا ، والذي يحتوي على أغنية «آل كابوني»، والتي تشير إلى العصابات.
 في أغنية فرقة الملكة  ستون كولد كريزي  ادعى فريدي ميركوري أنه «كنت أحلم أنني آل كابوني». *أغنية «شباب آل كابوني» لفريق بانك جزء من ألبوم رانسيد «رانسيد 2000»

الألعاب
 في بلاي ستيشن2 لعبة من ألعاب الأدوار التعاقبية قلوب الظل : من العالم الجديد، لا بد من إنقاذ كابوني من الكاتراز بواسطة لحزب عندما تم إرسال قاتل لقتله. أصبح حقا مدانا لهذا الحزب، وقام بمساعدته في عدد من المناسبات.

المراجع

مصادر أخرى
 كوبلر، جون. كابوني : حياة واوقات آل كابوني. نيويورك : دا كابو للصحافة، 2003. الرقم الدولي المعيارى للكتاب 0-306-81285-1 *باسلى فريد د آل كابوني : سيرة ذاتية لرجل صنع نفسه  جاردن سيتي، نيويورك : شركة النشر جاردن سيتي، 2004.الرقم الدولي المعيارى للكتاب 1-4179-0878-5 *شوينبيرج، روبرت جيه. السيد كابوني. نيويورك : هاربر كولينز للنشر، 1992. الرقم الدولي المعيارى للكتاب 0-688-12838-6 *فيرارا، اريك -- أفراد العصابات والقتلة والشواذ من اسفل الجانب الشرقي ؛ جولة مشى ذاتية التوجيه 2008 *ماكدونالد والن. مشاهير القتلى -- كابوني ومدرسته الإجرامية.

الروابط الخارجية
 الاستماع عبر الإنترنت -- قصة حياة آل كابوني -- راوي قصص الإذاعة والصحف الأمريكية
 شاطئ ميامي الولايات المتحدة رحبت الأمم المتحدة بالزائر : كابوني في ميامي. (مع صور)
 سجل الوفيات، نيويورك تايمز، 26 يناير 1947 كابوني الميت وفي 48 ؛ رئيس العصر الجاف للعصابة
 صور شركة ال كابوني
 استكمال ملفات مكتب التحقيقات الفيدرالية علي كابوني
  *مقال عن اخوان كابوني

 آل كابوني في مكتبة الجريمة
 حيوية آل كابوني  لروبرت ل. شوينبيرج، المؤلف للسيد كابوني
 نادى محبى آل كابونى  الموقع الرسمي ل'مادونا ميا'

أشخاص من سيسيرو (إلينوي)
أشخاص من شيكاغو (إلينوي)
أصحاب أعمال أمريكيون أدينوا بجرائم
أمريكيون أدينوا بالجرائم الضريبية
أمريكيون من أصل إيطالي
تاريخ شيكاغو
ثقافة أمريكية إيطالية في شيكاغو
رومان كاثوليك أمريكيون
فارون مطلوبون للولايات المتحدة
كاثوليك من إلينوي
كاثوليك من ولاية نيويورك
مافيا
مجرمون أمريكيون
مجرمون أمريكيون في القرن 20
مجرمون من بروكلين
مجرمون من شيكاغو
مواليد 1899
مواليد في نيويورك
وفيات 1947
وفيات الالتهاب الرئوي في فلوريدا
وفيات بسبب الزهري
وفيات بسبب النزيف
وفيات بسبب توقف القلب
وفيات بسبب ذات الرئة القصبية
وفيات بسبب مرض دماغي وعائي
وفيات بسبب نوبة قلبية
وفيات في ميامي بيتش
وفيات مرتبطة بالمرض في فلوريدا

آل كابوني


Ski français est un magazine de ski, créé en 1940 par la Fédération française de ski dont il est le journal officiel jusqu'à sa disparition en octobre 2003, après 367 numéros.

Historique
Après sa création en 1924 la Fédération française de ski lance en 1927 son premier journal officiel, intitulé Le Ski. Une vingtaine de numéros paraissent jusqu'en 1930.

En 1931, le magazine La revue du ski créé l'année précédente à Strasbourg par le journaliste et écrivain Jacques Dieterlen devient le nouveau bulletin officiel de la fédération. Il disparaît après 97 publications, en septembre 1939 après l'évacuation des populations civiles de la ville.

Le  la fédération lance son propre journal officiel intitulé Ski français. Il est distribué automatiquement à tous les licenciés.

En 1997, la fédération vend sa revue aux éditions Glenat qui poursuivent son édition. En 2003, la FFS en grande difficultés financières, renonce à la distribution du magazine aux licenciés. Le dernier et  numéro de ski français parait en octobre 2003. Les éditions Glenat lance alors un nouveau périodique (sans lien avec la fédération) Ski Magazine dont la numérotation poursuit symboliquement celle de Ski français.

Description
Au cours des 63 années de parution, le logo du journal a régulièrement évolué :

Jusqu'en 1962, le magazine est édité en noir et blanc sans reliure. Puis il est agrafé avec une couverture en couleur à partir de 1962, avant de passer à la couleur à la fin des années 1970.

Il traite de toutes les formes de ski au fur et à mesure de leur apparition : ski alpin, ski nordique (fond, saut, combiné nordique et biathlon) et ski de randonnée dès le début avant d'intégrer notamment le ski acrobatique, le snowboard, le ski de vitesse, le freeride, etc... en abordant l'aspect compétition et loisirs.

Il décrit les stations de ski et leurs équipements, ainsi que les matériels et les techniques des différentes pratiques. Enfin il donne des comptes-rendus des compétitions nationales et internationales, le classement des coureurs, sans oublier les informations fédérales dont les éditoriaux des responsables fédéraux.

Parmi les différents rédacteurs en chef/directeurs de la publication, nous pouvons citer :
 R. Michelet en 1966 et 1968
 Robert Faure en 1967
 Robert Debaye de 1970 à 1976
 Paul Zilbertin de 1977 à après 1983
 Gilles Chappaz en 1995

Concurrence
Les principaux magazines concurrents étaient :
 Ski Sports d'hiver / Le Ski entre 1940 et 1966
 Ski Magazine/ Ski Flash Magazine / Ski Flash entre 1968 et 1990
 Skieur Magazine à partir de 1995

Notes et références

Presse mensuelle disparue en France
Titre de presse créé en 1940
Presse sportive en France

Ski français


Ties er en film med ukendt instruktør.

Handling
En moderne pas-de-deux, om et forhold på grænsen mellem kærlighed og venskab i et tidløst rum, hvor den eneste reference er en stor spejlvæg. De to står hinanden så nær, at de er bange for at miste sig selv og hinanden. Dansen er et drømmeagtigt forløb, hvor de to mennesker er sammen og alene med deres oplevelser og forventninger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1993

Eksperimentalfilm fra Danmark

Ties


Prijamna zgrada na željezničkoj postaji Klis, prijamna zgrada u gradiću Klisu, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Prijamna zgrada na nekadašnjoj željezničkoj postaji Klis, Štacija 4, Klis-Megdan 56, nalazi se SZ od tvrđave Klis. Sagrađena je 1903. kao prateći objekt uskotračne željezničke pruge Split–Sinj. To je niz od tri zgrade pravokutnog tlocrta, sve sa suterenom: katnica s potkrovljem, te prizemna čekaonica za putnike i pomoćna zgrada. Građene su bijelim kamenom grublje obrade s detaljima od sivog kamena. Krovovi su drveni dvostrešni s dubokim strehama. Otvori pročelja su pravilno raspoređeni. U suterenu je trijem s lučnim otvorima. Ulazi u suteren su na jugu, a u prizemlje na sjeveru. Istočno se nalazi "gustirna". Zgrada je značajna u pregledu industrijske baštine s početka 20.st.

Zaštita
Pod oznakom Z-6060 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Klis
Klis


Receptortyrosinkinaser (RTK, eng. Receptor tyrosine kinases), tyrosinreceptorkinaser (TRK) eller tyrosinkinasereceptorer (TKR) er receptorer i cellemembranen med høj affinitet for mange polypeptidsignalstoffer: vækstfaktorer, cytokiner og hormoner. Kinaser er enzymer, der fosforylerer, dvs. overfører en fosfatgruppe. Receptortyrosinkinaser er ved fosforyleringsreaktioner vigtige regulatorer af normale cellulære processer og har også en afgørende rolle i udvikling og progression af mange typer af kræft.  Igennem kaskader af reaktioner føres signalerne fra celles yderside til cellekernen, startende med fosforylering af tyrosin, se signaltransduktion.  Mutationer i gener for receptortyrosinkinaser fører igennem ændring af kaskademønsteret til ændring af cellens respons. Af de 90 unikke gener for tyrosinkinase , der er identificeret i det menneskelige genom, koder de 59 for receptorer.

Inddeling i klasser

På basis af receptorernes biokemiske egenskaber, er de 59 receptortyrosinkinaser blevet inddelt i klasser:

 RTK class I - EGF receptor family/ErbB family (EFG = epidermal growth factor, ErbB er et homologt gen)
 RTK class II - Insulin receptor family
 RTK class III - PDGF receptor family (PDGF = platelet-derived growth factor)
 RTK class IV - VEGF receptors family (VEGF = vascular endothelial growth factor)
 RTK class V - FGF receptor family (FGF = fibroblast growth factor)
 RTK class VI - CCK receptor family (CCK = cholecystokinin, tidl. pancreozymin)
 RTK class VII - NGF receptor family (NGF = nerve growth factor)
 RTK class VIII - HGF receptor family (HGF = hepatocyte growth factor)
 RTK class IX - Eph receptor family (Eph = ephrin)
 RTK class X - AXL receptor family (AXL er et gen involveret i celleproliferation og overlevelse)
 RTK class XI - TIE receptor family, angiopoietin receptorer
 RTK class XII - RYK receptor family
 RTK class XIII - DDR receptor family (DDR = discoidin domain receptor)
 RTK class XIV - RET receptor family (RET er et proto-oncogen)
 RTK class XV - ROS receptor family (ROS er et proto-oncogen)
 RTK class XVI - LTK receptor family (ingen kendt ligand)
 RTK class XVII - ROR receptor family (ingen kendt ligand)
 RTK class XVIII - MuSK receptor family (MuSK = Muscle-Specific Kinase)
 RTK class XIX - LMR receptor
 RTK class XX (ikke bestemt)

Proteinstruktur

Receptortyrosinkinaser er del af familien af proteintyrosinkinaser. Specielt for receptortyrosinkinaserne er at de indeholder et transmembrant domæne, som andre tyrosinkinaser ikke indeholder.

De fleste af receptortyrosinkinaserne består af en enkelt subunit, men nogle eksisterer som multimere komplekser, f.eks. insulinreceptoren , der danner dimerer holdt sammen af disulfidbroer i nærvær af ligand, dvs. insulin. Generelt inducerer ligandbinding dannelsen af dimerer.

Hver monomer har et enkelt hydrofobt transmembrandomæne, der består af 25 til 38 aminosyrer, en ekstracellulær N-terminal region, og en intracellulære C-terminal region.

Den ekstracellulære N-terminal region består af et variabelt antal domæner. Det kan f.eks. være Ig-domæner (immunglobulin), EGF-lignende domæner (epidermal growth factor), fibronektin type III domæner eller cystein-rige regioner, der tilsammen udgør den ligand-bindende del af receptoren, alt sammen karakteristisk for hver underfamilie af receptorer.

Den intracellulære C-terminal region viser den højeste grad af homologi og består af et katalytisk domæne, der er ansvarlig for kinaseaktiviteten, dvs. fosforyleringen af tyrosin enten ved autofosforylation eller ved fosforylering af specifikke substrater.

Signaltransduktion

Ved binding af ligand til receptoren på cellens yderside sker der en konformationsændring af receptoren, der medfører eller stabiliserer receptoren i den dimere form. I den cytoplasmatiske del af den dimere form vil der da ske trans-fosforylering, og den således aktiverede receptor har fået bindingssteder for proteiner med SH2- og PTB-domæner (dvs. Src homologi 2-domæne og fosfotyrosin-domæne) bl.a. proteinerne Src og fosfolipase Cγ. Fosforylering og aktivering af disse to proteiner kan starte disse reaktionsveje i signalinduktionen (jf. figuren):

 Ras/MAPK-signalvejen
 PI3K/PKB-signalvejen
 Fosfolipase C-IP3/DAG-PKC-signalvejen

Reaktionsvejene har form af kaskader. Et eksempel på en sådan kaskade er MAPK-kaskaden, hvor MAP står for mitogen-aktiveret protein og K står for kinase: MAPKKKK fosforylerer MAPKKK der fosforylerer MAPKK der fosforylerer MAPK der er involveret i reguleringen af meiose, mitose og differentiering.

Signaltransduktionen udviser pleiotropi, da de involverede kinaser og deres substrater ikke er absolut specifikke og der kan ske overkrydsning mellem de forskellige reaktionsveje.

Henvisninger

Biokemi
Proteiner

Receptortyrosinkinase


Valongo, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Grande Porto alt bölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 5 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Alfena
 Campo
 Ermesinde
 Sobrado
 Valongo

Valongo


يقع المعهد العلوي بمنطقة القرجاني بتونس العاصمة. ويحتلّ مساحة 3000 م². تمّ بناؤه سنة 1302 هـ/1884م. في عهد علي باي الثالث على أنقاض مدرسة الشيخ «ابن ملوكة». وهو يحمل اسم ذلك الباي وقد استعمل كملحق لمدرسة ترشيح المعلّمين ثمّ أصبح مدرسة إعداديّة وأخيرا معهدا ثانويّا.وقد تمّ تصنيفه ضمن المعالم التاريخيّة عملا بالأمر الصّادر في التّاسع عشر من أكتوبر 1992.

مديرو المعهد العلوي
 1956-1968 : أحمد الفاني
 1968-1982 : محمد الصادق بودن
 1982-1995 : علي الحوسي
 1995-1996 : عبد الوهاب الحمري
 1996-2000 : عمر كمون
 2000-2003 : صلاح الدين القيطوني
 2003-2009 : ناجية العياشي
 2009- : رفيق الشاوش

معرض الصور

المراجع

معالم أثرية مصنفة في تونس
معالم أثرية مصنفة في ولاية تونس
معاهد ثانوية تونسية

المعهد العلوي


Reem Bint Ebrahim Al Hashimy (    ) é uma funcionária pública dos Emirados que atualmente atua como Ministra de Estado para Cooperação Internacional no Ministério de Relações Exteriores e Cooperação Internacional dos Emirados Árabes Unidos.

Educação
Al Hashimy completou sua graduação na Tufts University, obtendo um bacharelado em Relações Internacionais e Francês, seguido por um mestrado pela Harvard University . Ela também é PhD pela Universidade de Tsinghua .

Carreira
Al Hashimy começou sua carreira como adida comercial e, posteriormente, vice-chefe da Embaixada dos Emirados Árabes Unidos nos Estados Unidos da América em Washington DC

Ela foi nomeada Ministra de Estado no Gabinete dos Emirados Árabes Unidos em fevereiro de 2008. Ela foi nomeada para seu cargo atual como Ministra de Estado da Cooperação Internacional dos Emirados Árabes Unidos em fevereiro de 2016.

Al Hashimy preside o Comitê Nacional de Objetivos de Desenvolvimento Sustentável, que lidera o estímulo aos Objetivos de Desenvolvimento Sustentável nos Emirados Árabes Unidos.

Al Hashimy foi presidente da Autoridade Federal de Competitividade e Estatística dos Emirados Árabes Unidos. Ela atua como presidente da Dubai Cares, uma organização filantrópica que visa melhorar o acesso à educação nos países em desenvolvimento, e é presidente da Sorbonne University Abu Dhabi.

Em setembro de 2022, Al Hashimy se tornou a primeira mulher política dos Emirados a fazer um discurso pelos Emirados Árabes Unidos na Assembleia Geral da ONU .

Expo 2020 Dubai
Em 2011, Al Hashimy foi nomeado pelo Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum para o cargo de Diretor Administrativo do Comitê Superior para Sediar a Expo Mundial 2020 .

Em seguida, ela liderou a candidatura bem-sucedida para sediar a primeira Expo Mundial a ser realizada na região do Oriente Médio, África e Sul da Ásia (MEASA).

Em junho de 2014, Al Hashimy foi nomeada Diretora Administrativa do Comitê Superior da Dubai Expo 2020 e Diretor Geral do Expo 2020 Dubai Bureau. O evento, que foi adiado em um ano devido à pandemia do COVID-19, acabou recebendo 24,1 milhões de visitantes ao longo de seis meses entre outubro de 2021 e março de 2022.

Em julho de 2022, foi anunciado que Al Hashimy continuaria seu trabalho como CEO da Expo City Dubai Authority, responsável pelo legado físico e intangível da Expo 2020 Dubai.

Veja também

 Lista de Emirados
 Mulheres no mundo árabe
 Mulheres nos Emirados Árabes Unidos

Referências

Ligações externas

 Her Excellency Reem Ebrahim Al Hashimy

Alunos da Universidade Tsinghua
Alunos da Universidade Tufts
Alunos da Universidade Harvard
Nascidos no século XX
Mulheres dos Emirados Árabes Unidos
Políticos dos Emirados Árabes Unidos

Reem Al Hashimy


Isıtma, Tunceli ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.

Coğrafya
Tunceli iline 68 km, Ovacık ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Ovacık belde ve köyleri

Isıtma, Ovacık


Zio Boris ("Ujak Boris" na talijanskom) glavni je lik talijanske humoristične serije stripova koju su stvorili Alfredo Castelli kao književnik i Carlo Peroni kao crtač.

Pozadina
Komičnu seriju je 1964. osmislio Alfredo Castelli, ali je debitirao tek 1970. godine, u strip časopisu Horror.

Godine 1971. svi stripovi objavljeni u časopisu i stotinjak neobjavljenih epizoda prikupljeni su u svesku Zio Boris u izdanju New Time. Godine 1972., Il Corriere dei Ragazzi je počeo objavljivati strip, a Daniele Fagarazzi je zamijenio Peronija na mjestu crtača. Kasnije su stripovi objavljeni u novinama Gazzetta del Popolo i Corriere d'Informazione, te u časopisima Tilt, Cucciolo i Doctor Beruscus.

Serija govori o avanturama ludog znanstvenika (Zio Boris) koji uz pomoć čudnih bića, uključujući vampira, vukodlaka i leteću lubanju, izvodi sulude eksperimente. Priče uključuju citate iz obitelji Addams i klasičnih horor filmova iz 1930-ih.

Izvori

Talijanski strip

Zio Boris


A Aclamação era uma cerimónia ritual e sacralizada, que ocorria em praça pública e perante os seus súbditos representantes de todos os corpos sociais (clero, nobreza e povo), na qual um herdeiro ao trono assumia o seu reinado, de acordo com a tradição contratualista de uma determinada monarquia soberana. Nesse caso essa entronização poderia ser ou não acrescentada com uma coroação.

No que toca ao aspecto jurídico, esta cerimónia era o momento em que o soberano assumia publicamente o trono que lhe era de direito por hereditariedade e legitimidade. Ao mesmo tempo, era o espaço em que se prestavam os juramentos: o rei jurava bem reger e governar seus povos de acordo com as tradições e os súditos se comprometiam acolher e respeitar seu novo monarca.

Era costume que a festividade cerimonial, organizada para assistir ao momento do sucessor ser entronizado, depois que este era "levantado, reconhecido", devesse ocorrer três dias depois das devidas exéquias fúnebres que acompanhavam o enterro do anterior reinante,. No entanto, por vezes, a preparação da exigente pompa e circunstância que acompanhava este evento e o mau tempo faziam atrasar a mesma.

Protocolo
A aclamação marcava a chegada de um novo rei de forma jurídica e simbólica, utilizando para isso de um rígido protocolo que delimitava as acções a serem tomadas, as pessoas e objetos que deveriam estar presentes, e as palavras a serem proferidas. .

Tudo segue uma progressão e um cálculo bem definidos. O ato solene da aclamação do rei, para adquirir publicidade e, por conseguinte, eficácia e legitimidade, deve realizar-se aos olhos de um corpo de testemunhas que represente a comunidade. Portanto, a publicação deve enraizar-se no espaço comum da cidade, onde se congrega a coletividade: primeiro a Igreja Colegiada durante a liturgia vespertina, depois as "ruas públicas", em seguida a torre; por fim as praças, as fontes e os templos onde a adesão da população é disputada. Mas para que a publicidade se consume, o público de testemunhas deve antes ser conclamado, o que se faz pelo uso reiterado e ritualístico dos sons e símbolos comunais: as batidas com a muleta no chão da igreja; o brado inflamado do primeiro aclamador; o clamor de sua coorte que, qual microcosmos da comunidade.

Seus Símbolos
O Rei ocupava um trono, em grande uniforme, de chapéu na cabeça e cetro na mão, estando a coroa colocada numa almofada ao lado dele.

Depois, ajoelhado diante de um missal e de uma cruz, o novo rei jurava proteger os 'bons costumes, privilégios, graças, mercês e liberdades e franquias … pelos reis passados dados.'

A seguir ao Juramento o Rei recebia o ceptro – símbolo da Justiça – das mãos do camareiro-mor e proferia a Fala do Trono. De seguida, seguia-se o beija-mão aos presentes. Terminado o 'levantamento' do rei, em que o estrado fazia as vezes do [[escudo, seguia-se a 'aclamação' propriamente dita. Só assim ficava completa a cerimónia. A Bandeira Real, que era transportada e recolhida pelo alferes-mor, era desfraldada na varanda do Palácio Real e o mesmo oficial da corte soltava diante do Povo o pregão conhecido como Brado de Aclamação. Esta consistia na repetição do pregão 'real, real, real pelo muito alto e muito poderoso senhor El-rei Dom (nome) nosso senhor.' Os presentes repetiram este brado, consumando assim o acto.

Portugal
Na constituição monárquica do Reino de Portugal, provinha a especificidade portuguesa da aclamação do rei, que legitimava a preeminência régia enquanto reconhecimento da vontade nacional, e por outro modo, a consagração de um direito de resistência dos povos – clero, nobreza e povo.

No caso particular português, o monarca é aclamado e nunca imposto. Ou seja, apesar do príncipe herdeiro suceder ao rei falecido existe uma participação popular que ratifica essa sucessão sendo que esse passo é o acto jurídico que verdadeiramente faz o novo reinante.
Não ocorria coroação: a coroa era objeto simbólico presente no cerimonial, porém ela não era colocada na cabeça do soberano. A monarquia portuguesa trai aqui o seu remoto passado germânico.

Segundo Jacqueline Hermann, a coroa não assumiu para os reis portugueses o caráter fundamental que teve a outras monarquias: o cetro, no caso lusitano, era o objeto mais fundamental.

Outros autores associam este papel secundário da coroa no cerimonial português ao mito sebastianista, no qual, o rei D. Sebastião teria levado consigo a coroa portuguesa e, desde então, os reis não foram mais coroados.

Mas, a verdade é que, desde o século XII que era a 'aclamação' a legitimar o Rei de Portugal. Cada uma repetia, quase como um rito, o gesto dos cavaleiros que antes da Batalha de Ourique levantaram num escudo Afonso Henriques e declararam o seu príncipe como rei. Por isso, nas crónicas, os reis de Portugal são 'levantados', 'alçados' ou 'aclamados' e não 'coroados', 'ungidos' ou 'entronizados.'

Deve notar-se, porém, que, pelo menos durante a primeira dinastia portuguesa, os reis portugueses eram também coroados. Em 1179 o Papa dera a Afonso Henriques a coroa e as restantes regalias e, pela mesma altura, definiu-se mesmo uma liturgia para os bispos portugueses celebrarem. Os primeiros reis seguiram a tradição de se fazerem coroar em Coimbra. No entanto, tratava-se de uma cerimónia que tinha implicações políticas indesejadas para o rei e para o reino: se fosse o rito da coroação a constituir o rei, o clero poderia subalternizar o papel do monarca.

Note-se que, no particular português, desde Dom João IV de Portugal que não havia imposição formal da coroa, pois coube ao Restaurador a derradeira vez em que a Coroa dos Reis de Portugal foi colocada, pois o monarca haveria de oferecer a Coroa de Portugal a Nossa Senhora da Conceição, pela protecção concedida durante a Restauração, coroando-a Padroeira de Portugal – nas coroações de outros monarcas que haveriam de se seguir, durante a Cerimónia de Coroação a Coroa Real seria sempre acomodada numa almofada encarnada ao lado do novo Rei, como símbolo real, e não na cabeça do monarca.

No contexto da monarquia constitucional, adaptada para a aclamação do rei D. Pedro V em 1855, estas cerimónias passaram a ser compostas por dois grandes momentos simbólicos: Primeiro o juramento em Cortes (no Parlamento, composto pela reunião da Câmara dos Deputados com a Câmara dos Dignos Pares do Reino); depois a aclamação popular através da cerimónia de entrega das chaves da cidade em ritual público na principal praça de Lisboa.
Mas D. Carlos, passou o segundo momento da cerimónia para o interior do novo edifício da câmara municipal de Lisboa e apenas apresentou-se ao povo durante uma parada militar.

Ver também
 Aclamação do Rei de Portugal
 Aclamação de Maria I de Portugal
 Aclamação de Amador Bueno
 Consagração real
 Coroação

Cerimónias reais
Ritos de passagem
Monarquia de Portugal

Aclamação real


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Muránska Lehota enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Muránska Lehota im Okres Revúca.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Muranska Lehota


Betal din Skat med Glæde er en propagandafilm fra 1945 instrueret af Hagen Hasselbalch efter eget manuskript.

Handling
Den der snyder staten, snyder sine medmennesker - jagten på en skattesnyder. Hr. Middelmand, tidligere skattesnyder, er hovedpersonen i et moralsk drama, som anskueliggør følgerne af at unddrage sig sit bidrag til de offentlige udgifter. Hans kone udskrives fra hospitalet; hans søn smides ud af skolen; da der udbryder ildebrand i hans hjem, opdager han, at der er lukket for vandet osv.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skat i Danmark
Propagandafilm fra Danmark
Danske film fra 1945

Betal din Skat med Glæde


Yesârî Asım Arsoy (Mustafa Âsım), (d. 6 Ağustos 1896, Drama – ö. 18 Ocak 1992, İstanbul); Cumhuriyet dönemi Klasik Türk müziği bestekârı, söz yazarı ve yorumcu.

Yaşamı
Konya'dan göç edip Drama'ya yerleşen bir ailenin çocuğu olarak orada doğdu. Babası Bergofçalı Ömer Lütfi Efendi ve annesi Zübeyde Hanım'ın sekiz çocuğundan altıncısıdır. Ağabeylerinden Remzi Aksoy'un oğlu sinema oyuncusu Göksel Arsoy'dur. Babasının dedesi Şeyh Ömer Efendi sol eli ile yazan tanınmış bir hattat idi. Asım ve ablası da sol ellerini kullandıkları için Yesari (solak) adını aldılar. Yesari Asım orta öğrenimini tamamladıktan sonra aile İstanbul'a göç etmiş, 1917 yılında ise Adapazarı'na yerleşmiştir.

İlk müzik derslerini Adapazarı'nda aldı. Önce bağlama, sonra ud çalıştı; okuldaki hocalarından ve komşu müzisyenlerden eski eserleri öğrenerek kendini geliştirdi. Dindar babanın baskılarına rağmen hafız olmak istemedi, ancak zaman zaman camilerde ezan okudu.

1920'de Antalya'daki bir gemi acentesinde çalışmaya başlayarak iş hayatına atıldı, daha sonra İstanbul ve İzmit'te değişik işlerde çalıştı. İzmit'te yaşarken, Fehmi Tokay ve Zeki Arif Ataergin'den yardımlar gördü, müzik çevrelerine girerek çok sayıda müzisyenle tanışma ve çalışma fırsatı buldu.

1930'larda beste yapmaya başlayan Arsoy, güftelerini de genellikle kendisi yazdı.

1954 yılında kısa süre İstanbul Radyosu'nda da çalışmaya başlayan bestecinin günümüze ulaşan eserleri, yaklaşık 250 adettir. 1992 yılında hayata veda eden bestekârın, unutulan ya da gün ışığına çıkmayan çok sayıda eserinin olduğu tahmin edilmektedir. Karacaahmet Mezarlığı'a defnedildi.

Bestelerinden örnekler
Not: Eserlerin güfteleri, aksi belirtilmedikçe Yesârî Asım Arsoy'a aittir.

 Hicaz makamı
 Adalardan bir yar gelir bizlere
 Sazlar çalınır Çamlıca'nın bahçelerinde
 Yar saçların lüle lüle
 Hüzzâm makamı
 Dün gece bir şûhun bezmine gittim
 Kalbimi yıllarca sevdâya bağladım
 Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır (Güftekâr: Fitnat Sağlık)
 Sen olmasaydın eğer aşka inanmazdım
 Ümitlerim hep kırıldı yârim artık gelmeyecek
 Yar yolunu kolladım (Akasyalar açarken)
 Yine kalbim coşar ağlar bu gece
 Zamanla belki geçer bu aşk da hicran da (Güftekâr: Nâhit Hilmi Özeren)
 Nihâvend makamı
Sahilde o hoş buseleri aldığım akşam
 Rast makamı
 Perişan saçların aşkımın ağıdır
 Sultanîyegâh makamı
Biz Heybeli'de her gece mehtaba çıkardık
Biz Çamlıca'nın üç gülüyüz
 Sûznak makamı
 Ayrı düştüm sevgilimden dünyâ bana dar oldu
 Uşşâk makamı
 Bir çapkın elinde oyuncak oldum
 Bir ince fidansın eğilirsin bükülürsün (Güftekâr: Gıyas Akdeniz)
 Bu yaz geçen günlerimiz hatırımdan çıkmasın
 Menekşe gözler hülyalı

Ödüller
 1991: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı

Kaynakça

1896 doğumlular
1992 yılında ölenler
Drama doğumlular
Klasik Türk müziği bestecileri
Klasik Türk müziği şarkıcıları
Devlet Sanatçıları
Fantezi müzik
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Yesari Asım Arsoy


දළදා මාළිගාවට එක් කළ නවතම ආයතනය දළදා මාළිගා කෞතුකාගාරයයි. ශ්‍රී දළදා මාළිගාව මහනුවර පිහිටෙවු තැන් සිට මේ දක්වා කාලය තුල විවිධාකාර ශ්‍රේණි වල සංචාරකයන්, බැතිමතුන්, රාජකීය අමුත්තන්, විවිධ රාජ්‍ය නායකයින්, සහ සාමාන්‍ය පොදු මහජනයාද ශ්‍රී දළදාව වෙත විවිධාකාරයේ ත්‍යාග, පුද  පඬුරු, පූජා කොට තිබෙන අතර ඒවා සියල්ල ඒ වෙනුවෙන් තනවන ලද විශේෂ ගබඩා කාමර වල, කලින් කලට පත් වූ දියවඩන නිලමේතුමන්ලා විසින් ආරක්ෂා සහිතව තැන්පත් කර තිබේ.

හිටපු දියවඩන නිලමේ කෙනෙකු වූ නෙරංජන් විජේරත්නගේ අදහසක් අනුව මෙම වටිනා වස්තූන් මහජන ප්‍රදර්ශණයට තැබිය යුතු යයි තීරණය කරන ලදී. දියවඩන නිලමේගේ ඇරයුමක් අනුව මෙම කෞතුකාගාරය ඉතා අලංකාර ලෙස සැළසුම් කර තිබේ. සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණයේ යුනෙස්කෝ - ශ්‍රි ලංකා ව්‍යපෘතියේ පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්ෂවරයෙකු වූ මහාචාර්ය ලීලානන්ද ප්‍රේමතිලක සහ ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩලය විසින් එම සැළසුම් සකස් කරන ලදී.

ටී.බි.නුගවෙල නම් හිටපු දියවඩන නිලමේ කෙනෙකු විසින් පිහිටවනු ලැබූ අලුත් මාළිගාව නම් නව ගොඩනැගිල්ලේ පළමු සහ දෙවැනි මහල් වල මෙම දළදා කෞතුකාගාරය පිහිටා ඇත. පළමු මහලෙහි ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ අතර දළදා වහන්සේ ලක්දිවට වැඩම කළ තැන් සිට බ්‍රිතාන්‍ය පාලන කාලය දක්වා ඓතිහාසික වාර්තා, 1765 වර්ෂයේ මාළිගා සංකීර්ණයේ ලන්දේසි සැලැස්මක්, ශ්‍රී දළදා වෙහි ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් වගබලා ගන්නා මල්වතු - අස්ගිරි පාර්ශව වල මහනායක හිමි වරුන්ගේ නාම ලේඛණ, මහනුවර රාජධානියේ රජවරුන්ගේ නාම ලේඛණ, සහ දියවඩන නිලමෙවරුන් රාශියකගේ උඩුකය පින්තූර, කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජුගේ වස්ත්‍රාභරණ, බුද්ධ පූජා චාරිත්‍ර වලදි රජවරු විසින් පාවිච්චියට ගනු ලැබු උපකරණ සහ 1998 ජනවාරි මස දෙමළ කොටි විසින් දළදා මාළිගා පරිශ්‍රයෙහි බොම්බයක් පිපිරවු අවස්ථාවේ නිරාවරණය වූ බිත්ති සැරසිලි කැටයම් යනාදියෙහි කොටස් ආදිය දක්නට ලැබේ. මෙහි ප්‍රදර්ශනය වන ඡායාරූප අතර සියවස් ගණනාවක් මුලුල්ලේ ශ්‍රී දන්ත ධාතුව තැන්පත් කර තිබු විවිධ වැදගත් ස්ථාන වල ඡායාරූප සහ බෝම්බ පිපිරීමෙන් දළදා මාළිගාවට වූ බරපතල හානි විදහා දැක්වෙන විශාල ඡායාරූප එකතුවක්ද ඇතුළත්වේ.

දෙවැනි මහලේ ප්‍රදර්ශනය සඳහා තබා ඇති භාණ්ඩ අතර ශ්‍රි දළදාව සම්බන්ධ දිනපතා තේවාවන්හිදි ප්‍රයෝජනයට ගත් ඓතිහාසික භාණ්ඩ, හෙප්පු, බුද්ධ ප්‍රතිමා සහ ඉතා වටිනා මැණික් එබ්බවූ සාම්ප්‍රදායික උඩරට රන් රිදි ආභරණ යනාදි බැතිමතුන් විසින් පූජා කරන ලද භාණ්ඩ දක්නට ලැබේ. මීට අමතරව ආගමික හා ඓතිහාසික වශයෙන් ඉතා වැදගත් වටිනා භාණ්ඩද මෙම මහලෙහි ප්‍රදර්ශනය වේ. ඒවා අතර කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු විසින් පූජා කරන ලද රිදි වතුර භාජනයක් (කලයක්) රාජසිංහ රජතුමා පූජා කළ එල්ලෙන රිදි පහනක්, තායිලන්තයේ බොරොම් කොත් රජු විසින් එවන ලද බුදුන්ගේ ශ්‍රී පතුලෙහි ආදර්ශයක් ගත් සිතුවමක් (මෙය එම රජතුමා විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ සංඝරාජ බවට පත් වූ වැලිවිට සරණංකර හිමියන් සමග තායිලන්ත භික්ෂුණ් පිරිසක් එවූ අවස්ථාවේදි ඒ සමග එවන ලද්දකි) සහ අශෝක රජතුමා ෙග් කාලයේදි (කි.පු.3 සියවස) තුන්වෙනි ධර්ම සංඝායනාව පැවැත්වීමට මූලිකව කටයුතු කළ මොග්ගලි පුත්ත තෙරුන්ගේ ධාතු අඩංගු සුවිශේෂි ධාතු කරඬුවක් යනාදියද වෙයි. වෙනත් ඉතා වැදගත් ප්‍රදර්ශණ භාණ්ඩ නම් පුරාණ කොඩි, කාසි, බුරුමයෙන් ප්‍රදානය කරන ලද කැටයම් කළ ඇත් දත්, අනුස්මරණ ඵලක යනාදියයි. මෙම ස්ථානය බැලීමට යාමෙන් මහනුවර උරුමය, එහි සංස්කෘතික හා කලා ශිල්ප යනාදිය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ලැබිය හැක.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ කෞතුකාගාර ලැයිස්තුව
 ශ්‍රී දළදා මාළිගාව

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

ශ්‍රී ලංකාවේ කෞතුකාගාර

දළදා මාළිගා කෞතුකාගාරය


Esta é uma lista de eventos pay-per-view da All Elite Wrestling, detalhando todos os shows de luta livre promovidos em pay-per-view (PPV) pela All Elite Wrestling (AEW).

A criação da AEW foi anunciada em 1º de janeiro de 2019, com a promoção realizando seu evento inaugural, Double or Nothing, que dobrou como seu evento inaugural PPV, em 25 de maio. Double or Nothing é considerado o principal evento da AEW; além disso, o presidente e CEO da AEW, Tony Khan, referiu-se a Double or Nothing, All Out, Full Gear e Revolution como sendo os "quatro grandes" PPVs da promoção, seus quatro maiores shows do ano produzidos trimestralmente. De março de 2020 a julho de 2021, a maioria dos eventos da AEW foram realizados no Daily's Place em Jacksonville, Flórida, devido à pandemia do COVID-19. A AEW começou a readmitir um número limitado de fãs em agosto de 2020 e, em seguida, realizou shows com capacidade total em maio de 2021, antes que a promoção voltasse à turnê ao vivo em meados de julho.

Os pay-per-views estão disponíveis através do serviço Bleacher Report da Warner Bros. Discovery nos Estados Unidos e Canadá, e na FITE TV em outros mercados internacionais. Eles também estão disponíveis através de saídas PPV tradicionais nos EUA e Canadá, e transportados por todos os principais provedores de satélite. Em 19 de fevereiro de 2020, a AEW chegou a um novo acordo de direitos de mídia com a empresa de mídia alemã Sky Deutschland, de propriedade da Comcast (parceira de transmissão da WWE nos EUA, que anteriormente transmitia shows da WWE e Impact Wrestling), para transmitir seus PPVs no Sky Select Event. Em 6 de agosto de 2020, a AEW e a Sky Italia (também de propriedade da Comcast) concordaram em transmitir seus PPVs na Sky Primafila. Em 2 de agosto de 2021, a AEW assinou um acordo com o Eurosport para transmitir seu conteúdo de TV e PPV na Índia.

Eventos passados

2019

Notes
Fyter Fest e Fight for the Fallen só foram ao ar em pay-per-view internacionalmente. Nos Estados Unidos, ambos os eventos foram exibidos gratuitamente no serviço de streaming B/R Live. Os eventos desde então foram realizados como episódios especiais do AEW Dynamite.

2020

2021

2022

2023

Próximos eventos

2023

2024

Ver também

 Lista de eventos especiais da All Elite Wrestling
 Lista de eventos especiais do AEW Dynamite
 Lista de eventos pay-per-view da ECW
 Lista de eventos pay-per-view da FMW
 Lista de eventos pay-per-view da GFW
 Lista de eventos pay-per-view da MLW
 Lista de eventos pay-per-view da NWA
 Lista de eventos pay-per-view da NJPW
 Lista de eventos pay-per-view da ROH
 Lista de eventos pay-per-view da SMW
 Lista de eventos pay-per-view da Impact Wrestling
 Lista de eventos pay-per-view da WCCW
 Lista de eventos pay-per-view da WCW
 Lista de eventos pay-per-view da WWE

Ligações externas

 All Elite Wrestling Site Oficial

AEW

Lista de eventos pay-per-view da All Elite Wrestling


An Agrostis castellana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pierre Edmond Boissier ngan George François Reuter. An Agrostis castellana in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: A. c. byzantina.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Agrostis

Agrostis castellana


Nunnehi (Nunne'hi, Nvne'hi, Nvnehi, Nanehi, Nanye-hi, Nanyehi; eng. naziv  Travelers) Nunnehi su nadnaravna rasa duhova koja je prijateljski raspoložena prema ljudima, posebice prema plemenu Cherokee. Nunnehi su vrlo jaki i ponekad posreduju u borbi u ime Cherokeeja. Nunnehi su obično nevidljivi, ali ponekad se pokažu ljudima koji im se sviđaju, pojavljujući se kao ljudski ratnici kraljevskog izgleda. U nekim Cherokee legendama, Nunnehi su opisani kao mali ljudi poput Yunwi Tsunsdija, koji se pojavljuju kao minijaturni ratnici. U drugima su ljudske veličine i građe, ali imaju nezemaljski izgled. Ime Nunnehi znači "putnik" ili "onaj koji obilazi".

Izvori

Cherokee mitologija
Indijanska mitologija (Mali ljudi)
Indijanska mitologija (duhovi prirode)

Nunnehi


انتفاضة نوفمبر (1830–1831) كانت عصيانًا متمردًا مسلحًا ضد حكم الإمبراطورية الروسية في بولندا.

بدأت الانتفاضة في 29 نوفمبر 1830 في وارسو، عندما قام ضباط صغار السن في الأكاديمية العسكرية التابعة للجيش الإمبراطوري الروسي في تلك المدينة بالانتفاضة بقيادة بيوتر فيسوتسكي، كرد فعل على أنباء عن خطة روسية لاستخدام الجيش البولندي لقمع ثورة يوليو في فرنسا والثورة البلجيكية. وقد انضم إلى الضباط تباعا الكثير من شرائح المجتمع البولندي كما امتدت الثورة بعدها إلى مناطق في ليتوانيا وبروسيا وأوكرانيا.

على الرغم من بعض النجاح الذي حققته الانتفاضة محليا، إلا أنها في النهاية قضي عليها بواسطة الجيش الروسي المتفوق عدديا تحت زعامة القائد العسكري إيفان باسكيفيتش في عهد الإمبراطور نيكولاي الأول، وانتهت في أكتوبر 1831.

من نتائج انتفاضة نوفمبر هجرة الكثير من البولنديين إلى فرنسا، أحدهم الموسيقي الشهير فريدريك شوبان، وبالتالي تقوية العلاقات الفرنسية-البولندية.

انظر أيضًا
 إميليا بلاتر

مراجع

ثورة نوفمبر (1830)
بولندا في 1830
روسيا في 1830
بولندا في 1831
روسيا في 1831
ليتوانيا في 1831
الإمبراطورية الروسية
روسيا البيضاء في القرن 19
انحلالات سنة 1831
تاريخ أوكرانيا (1795–1918)
تاريخ بولندا
تمرد في بولندا
حروب استقلال
دول وأقاليم انحلت في 1831
دول وأقاليم أسست في 1830
كونغرس بولندا
نزاعات في 1830
نزاعات في 1831
ثورات في 1830

انتفاضة نوفمبر


Holmsbu er en landsby i Hurum kommune, Viken fylke i Norge. Landsbyen havde 306 indbyggere pr 1. januar 2015 og ligger på den vestlige side af Hurumlandet ved Drammensfjorden. Stedet fik status som ladested i 1847.

Mange kunstnere har været placeret i Holmsbu. Et resultat af dette er Holmsbu billedgalleri hvor flere kunstnere er repræsenteret, især maleren Henrik Sørensen.

I Holmsbu er butikker og flere restauranter. 2 km øst for landsbyen er et hotel og spa.

Landsbyen er, med sin fremragende marina, en populær destination for sommeren.

Referencer

Eksterne henvisninger
  Holmsbuopplevelser

Vikens geografi
Hurum

Holmsbu


Tsuyoshi Shimamura (født 10. august 1985) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Shonan Bellmare.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tsuyoshi Shimamura