පැල්පතෙන් සිටු මැදුරට

හැඳින්වීම

ඕනෑම සමාජයක දේශපාලන ව්‍යුහය තළ ඇතිවන ගතික හරහා දේශපාලනය හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය නිරන්තර වෙනස්වීම්වලට බඳුන් වෙයි. මේ වෙනස්වන සබඳතාවය හරහා ඊට සමගාමීව නාට්‍ය කලාව හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ද පැහැදිලි වෙයි. මේ කාරණය ශ්‍රී ලංකාවේ නාට්‍ය කලාවේ ආරම්භක යුගයේ සිටම පැහැදිලි වෙයි. වි‍ෙශ්ෂයෙන්ම ලාංකීය දේශීය නාට්‍ය කලාවේ ආරම්භය ලෙස සැලකෙන සරච්චන්ද්‍ර නාට්‍ය ආරම්භයේ පටන්ම මේ දේශපාලනික සාධක හා බැඳුණු වේදිකා නාට්‍ය කලාවක් දැකිය හැකිය.   තත්කාලීන දේශපාලන කාරණා නිර්මාණශීලිව ප්‍රතිනිර්මාණය කරමින් වේදිකාව තුළින්ය. සාමාන්‍ය ජන සමාජය ආමන්ත්‍රණය කරනු ලබන එවන් තෝරාගත් වේදිකා නාට්‍ය කිහිපයක් හරහා නාට්‍ය කලාව හා තත්කාලීන දේශපාලන ප්‍රවණතා පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම මෙම පරිච්ඡේදයෙන් සිදු කරයි. දේශපාලනික කාරණා මඟින් නාට්‍ය සඳහා කරනු ලබන බලපෑම් ප්‍රේක‍ෂක සමාජය වෙත කෙසේ මුදා හරින්නේද යන්න තව දුරටත් මේ මඟින් අධ්‍යයනය කරයි. මෙහිදී අධ්‍යයනයේ පහසුව තකා" මනමේ", "දුන්න දුනු ගමුවේ", "සුභසහ යස", ." ධවලභීෂණ", "කනේරු මල්, ", "වීරයා මැරිලා" යන නාට්‍ය කීපය තෝරා ගන්නා ලදී.

දේශපාලනය හා නාට්‍ය කලාව  අතර සම්බන්ධතාවය

යම් කිසි සමාජයක් තුළ පවතින එක් ව්‍යුහයක් අභියෝගයට ලක් වීම හෝ පරිවර්තනය වීම හෝ හරහා එම සමාජයේ පවතින සෙසු ව්‍යුහ ද අභියෝගයට හෝ පරිවර්තනයට ලක් වෙයි. විශෙෂයෙන්ම දේශපාලන ව්‍යූහය අස්ථාවර වීමක් හෝ අභියෝගයකට ලක්වීම මත ඉතිරි සියලූම ව්‍යුහය අභියෝගයට ලක් වෙයි. මන්ද සමාජයක් අස්ථාවර වීම හෝ ස්ථාවර වීම සඳහා සෘජුවම බලපෑම් කරනු ලබන්නේ එම සමාජය තුළ පවතින දේශපාලනික ව්‍යූහයයි. මෙම දේශපාලනික සන්දර්භයේ අස්ථාවර වීම මත එම සමාජය තුළ බිහිවන නාට්‍ය නිර්මාණ හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවයන් ද ප්‍රතිව්‍යූහ ගත වේ. ඊට ප්‍රබලම හේතුවක් වනුයේ දේශපාලන ව්‍යුහය හා නාට්‍ය කලාව අතර පවතින සම්බන්ධතාවය එකිනෙක මත අන්තර් රැඳියාවක් පවතින අවියෝජනීය වූ සම්බන්ධතාවයක් වන බැවිනි.

නාට්‍ය කලාව දේශපාලනික වීමේ විවිධ තේමා

සමාජයක් දේශපාලනයත් අතර ඇතිවන සම්බන්ධතාව හරහා එම සමාජයේ පවතින නාට්‍ය නිර්මාණයන් හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වෙයි. එසේ ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වීමේ තේමාවන් කීපයක් නම් රාජ්‍ය විරෝධි, ජාතිකත්වය, සංස්කෘතිකවාදි, යුධවාද, ස්ත්‍රීවාදී ආදි තේමාවන්ය. මෙහිදී තෝරාගෙන ඇති නාට්‍ය කිහිපය හා මෙම තේමාවන් ද ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය හරහා එම තේමා බිහි වූ පාලන පසුබිම පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම මිළඟ අංකයෙන් සිදුවෙයි.

ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම හා එහි පසුබිම

1956 නොවැම්බර් 03 දින මනමේවේදිකාගත කිරීමෙන් අනතුරුව පැතිර ගිය මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය රැල්ල ඉතා සුළු කාලයක් ඇතුලත ඛෙහෙවින්ම ජනප්‍රිය විය. මේ නාට්‍ය කලාව බිහිවීමට ප්‍රථමයෙන් ලංකාවේ නාට්‍ය කලාව පැවතියේ බටහිර ස්වභාවිකවාදී සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කරමින් බිහිවූ නාට්‍ය කලාවක් ලෙස හා ස්වල්ප දෙනෙකුට පමණක් සීමා වූ රසවින්දන මාධ්‍යයක් ලෙසය. එම බටහිර අනුකරකවාදී නාට්‍ය එතෙක් රස විඳින ලද්දේ මධ්‍යම පංතික ඉංග්‍රීසි උගත් සුළු පිරිස විසිනි. සෙසු පංතිකයන් මුහුණ දී සිටි රික්තකය පිරවීම සඳහා තිබු අවශ්‍යතාවය අනුව මතුව ආ මෙම ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාව ගොඩ නැගීමේ ප්‍රථම පියවර තබන ලද්දේ එදිරවීර සරච්චන්ද්‍ර විසිනි. සිංහල ජන නාටක පිළිබඳව කරනු ලැබු දීර්ඝකාලීන පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස නාඩගම තුළින් අත්‍යවශ්‍ය අංග බැහැර කරමිනුත් අවශ්‍ය අංග උකහා ගනිමුත් නිර්මාණය කරනු ලැබු මනමේ නාටකය මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රථම පියවර විය. 1956 නොවැම්බර් 03 වෙනිදා කොළඹ ලයනල් වෙන්ටඩ් ශාලාවේදී ප්‍රථම වරට මනමේ වේදිකා ගත වීමත් සමඟ එය ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රබලම හා අනුමස්මරණශීලි පියවර වශයෙන් සටහන් වෙයි.

මෙම අවධිය දේශපාලනික වශයෙන් ඉතා වැදගත් හා බලවත් අවධියක් වූ අතර දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රවණතා වලින් යුක්ත යුගයකි. ජාතික යන සංකල්පය ප්‍රබලව ඉස්මතු වූ සහ සංස්කෘථීක අනන්‍යතා පිළිබඳව වඩාත් අවධානයට පාත්‍ර වූ යුගයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. මන්ද 1956 පැවැත්වූ මහා මැතිවරණයෙන් බලයට පත් වූ ආණ්ඩුව ආගමට, සංස්කෘතියට දේශියත්වයට වඩාත් ගරුකරන හා ඒ වෙනුවෙන් සිය ප්‍රතිපත්ති සකස් කළ ආණ්ඩුවක් විය.

1956 සිදුවූ දේශපාලන බල පෙරැළිය සමඟම සමාජ සංස්කෘතික දේහයේ ඇගයුම් පද්ධතිය තුළ විචල්‍යත්වය විද්‍යාමාන වන්නට පටන් ගනී. සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශයක් බිහිවීම, සංස්කෘතික කටයුතු සංවිධානය රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් බවට ද පත් විය. ස්වදේශික හා දේශීය යන පදවලට වඩා පිළිගැනීමක් ඇතිවන්නට ද විය. ඒ කෙසේ වෙතත් ලංකාවට ගැලපෙන පරිද්දෙන් තනාගත් දේශීය යන පදය තුළ ගැබ් වී තිඛෙන අන්තර්ගතය එකී පදය සමඟ ප්‍රතිවිරෝධී වන්නට විය. නාට්‍ය කලාව තුළ සරච්චන්ද්‍රයන් එය දක්වන්නේ දේශීය නාට්‍ය කලාවක් බිහි කරමිනි. (පෙරේරා,2003,259 පිටුව).

මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් 1956- ජූනි 13 වැනි දින සිංහල රාජ්‍ය භාෂා පනත ඉදිරිපත් කරනු ලැබිණි. 1956 අංක 33 දරණ රාජ්‍ය භාෂා පනතෙන් සිංහල භාෂාව එකම රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් කරනු ලැබීය. එකී පනතේ (2) වගන්තියේ මෙසේ සඳහන් වේ. සිංහල භාෂාව එකම රාජ්‍ය භාෂාව වන්නේය. (ජයවර්ධන, 1999, 60). අනතුරුව ජාතික රාජ්‍යයේ බල සම්බන්ධතාවක් බවට පත් වූ සරච්චන්ද්‍ර තමන් විසින් සම්පාදිත නව සම්ප්‍රදාය ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා රාජ්‍යයන් යාන්ත්‍රණය සහ සම්බන්ධතා බලවත් ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගත්තේය .

මේ කාරණා තුළින් පැහැදිලි වන්නේ ඒ අවධියේ දේශපාලන ව්‍යූහය තුළ ඇති වූ ගතික ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කාලව බිහිවීමට නිරායාසයෙන්ම බලපා බවයි. බුද්ධාගම පිළිබඳ නව ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීම, සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය ආදිය පිහිටුවීම වැන කාරණාද සිංහල රාජ්‍ය භාෂා පනත ආදියට ප්‍රමුඛස්ථානත් හිමිවීම හරහා මේ යුගයේ බිහි වූ නාට්‍ය තුළින් ජාතිකත්ව ලක්ෂණ ප්‍රකටවීම ද එසේ බිහි වූ නාට්‍යයන් ප්‍රේක‍ෂකයා විසින් වැළඳගැනීම ද සිදු විය. දීර්ඝකාලීනව කරනු ලැබු පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මනමේ නාටකය මේ යුගයේදීම රංග ගත වන්නේ ඒ හේතුවෙනි. සමාජය තුළ පැවති උද්‍යෝගකාරී වාතාවරණය තුළ ජාතික හැඟීම් ඉස්මතු වී පෙනෙන්නට වූ අතර මනමේ තුළින් සරච්චන්ද්‍ර ඉදිරිපත් කළ දේශීය ලක්ෂණ හේතුවෙන් මේ ජන සමාජය මනමේ ජාතික වස්තුවක් ලෙස පිළිගත්හ. දේශියත්වයේ අග්‍රස්ථඵලය ලෙස පිළිගත්හ. ඒ තුළ අන්තර්ගත වූ ගීතමය භාෂාව, පැරණි නාඩගම් ගී තාල, මද්දල භාවිතය, ලාලිත්‍යමය රංගනය, ඇඳුම් පැළඳුම් මේ ආදි ශෛලිගත නාට්‍ය සම්ප්‍රදායේ අංග සමඟින් ඉදිරිපත් වුණු මනමේ අති විශිෂ්ට රංග කාර්යයක් බැව් වර්තමානයේ පවා අවිවාදයෙන් පිළිගන්නා කාරණයකි.

මේ අනුව පැහැදිලි කාරණයක් වන්නේ සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවය වෙනස්වීම හරහා නාට්‍යකලාව හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ප්‍රතිව්‍යූහගතකරණය වීමේ එක් ආකාරයක් ලෙස මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම දැකිය හැකි බවයි. 1956 සිදු වූ ආණ්ඩු වෙනස්වීම සමඟ ඇති වූ දේශීයකරණ සංකල්පය සමඟ සමගාමීව සිදු වූ මේ දේශීය නාට්‍ය කලාවේ උපත ඒ පැවති දේශපාලනික සන්දර්භයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බව පැහැදිලි වෙයි. එසේනම් සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින බල සම්බන්ධත වෙනස්වීමේදී නාට්‍ය කලාව සමාජය අතර පවතින සම්බන්ධතා ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වීමට සිදුවන එක් ආකාරයක් ලෙස මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය බිහිවීම දැකිය හැකිය.

රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය බිහිවීම හා දේශපාලනය

දේශපාලන සන්දර්භයේ ඇතිවන යම් ප්‍රවණතාවයන්, ප්‍රතිසංස්කරණයන් ආදිය හරහා සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවය පරිවර්තනයට ලක්වෙයි. එම පරිවර්තනයන්් හරහා ඒ ඒ අවධීන් තුළ බිහිවන වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයන් ප්‍රතිව්‍යූහගතකරණය වේ.  තවදුරටත් එවැනි අවස්ථා පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරිමේදී පැහැදිලිවන අවස්ථාවන් වුනයේ තරුණ කණ්ඩායම් තුළින් සිදුවන තරුණ නැගිටීම්, වාමාංශික ව්‍යාපාර පිළිබඳව, සමාජ පීඩනය, සමාජ පන්ති නැගිටීම් ආදි කාරණා බහුලව දක්නට ලැබුණු සමාජ අවධීන් තුළ නිර්මාණය වූ සියලූම වේදිකා නාට්‍ය පාහේ සිය ආඛ්‍යාන වශයෙන් තෝරාගෙන ඇත්තේ තත්කාලීන දේශපාලන සන්දර්භයන් බවය. පවත්නා දේශපාලන ව්‍යුහය වෙතින් නිරායාසයෙන් ලබාගත් ආභාෂය එම නාට්‍ය තුළින් පිළිබිඹු වන බව දැකිය හැකිය.

එවන් සමාජ පීඩාකාරී අවස්ථාවලට එරෙහිව බිහිවන වේදිකා නාට්‍ය රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය ලෙස හැඳින්විය හැකිය. 71 ඇති වූ ෙජ්.වී.පී. කැරැල්ල, 77 විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්තිය හරහා ඇති වූ දෙමළ ජනයා අතර පවතින වාර්ගික අර්බුදය ආදී තේමා කරගත් හා ඒ හරහා මෙහෙය වුණු නාට්‍ය විශාල වශයෙන් ඒ යුගයෙන් වල තිබු බව පැහැදිලිය. ඒ නාට්‍ය අතර "සුභ සහ යස"," දුන්න දුනු ගමුවේ"," මෝදර මෝල" "මන රංජන වැඩ වර්ජන"," ධවල භීෂණ", "පුස් ලෝඩං", "අපට පුතේ මඟක් නැතේ", "අහසින් වැටුණු මිනිස්සු", "කොරා සහ අන්ධයා" වැනි නාට්‍යයන් එකල දක්නට තිබිණි. විශේෂයෙන් හැත්තෑව දශකයේ හා අසුව දශකයේ ඇති වූ තරුණ කැරලි හරහා පැමිණි බලපෑම එකල කලා කෘති මඟින් බොහෝ සෙයින් ප්‍රතිසමාන විය.

කැරැල්ල තුළින් අපේක‍ෂා වූ අරමුණුවෙත ලඟා විය නොහැකි වූ අතර නිසි නායකත්වයක් මඟ පෙන්වීමක් නොමැති වීමෙන් ද ඒ සඳහා ප්‍රමාණවත් පිරිස් බලය ද, අවි ආයුධ ද තමන් සතුව තිබු ශක්තිය ද නොදැන සිටීම ද මත මේ කැරැල්ල අසාර්ථක වූ අතර විශාල වශයෙන් තරුණ කොටස් දැඩි අපේක‍ෂා භංගත්වයට යළිත් පත් විය. විශාල පිරිසක් මරණයට පත් වෙමින්ද, තවත් පිරිසක් අත්අඩංගුවට පත් වෙමින් ද, මේ තරුණ අසහනය වෙනුවෙන් ඔවුන් වෙතින් පුපුරා ගියා කැරැල්ල අසාර්ථක වීමෙන් යළිත් රට තුළ පෙර පරිදිම දේශපාලන සන්දර්භය ක්‍රියාත්මක වන්නට විය.

කෙසේ නමුත් දියාරැ වී ගිය අරගලයක උණුසුම දැනෙමින් තිබු සමාජයක නිෂ්පාදනය වී රංඟ ගත වුණු මේ' සුභ සහ යස' නාටකය හරහා රාජ්‍යත්වය දැඩි උපහාසයට හා හාස්‍යයට ලක් කරන අතර යස ධනපති පංතියේ සංකේතය ලෙස භාවිතා කරමින් රජුගේ චරිතය ද "සුභ" නිර්ධන පංතියේ සංකේතය ලෙසින් විප්ලවාදියෙකුගේ චරිතය ද නිරූපණය කරයි. සුභ ඇතුළු සගයින් පිරිස බලය ලබාගැනීමේ විමුක්ති අරගලයේ යෙදී සිටියි. රජුගේ අනුවණ කමින් ප්‍රයෝජන ගන්නා ඔහු උපක්‍රමශීලිව රජකම ලබා ගනියි. නමුත්, බලය ලබා ගනිමින් පසුව තම පංතියේ උවමනාවන්, අපේක‍ෂාවෙන් ඉටු කිරීම වෙනුවට තමන් ද ධනපති පංතියේ වහලෙකු වී පංති අරගලය පවා දෙයි. නාට්‍යය ආරම්භය වන්නේත් අවසන් වන්නේත.් "දාසිය මට මධු බඳුනක් දෙව" යන දෙබස් ඛණ්ඩයෙනි. ධනපති පංතියේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට කෙනෙක් උත්සාහ ගත්ත ද බලය අත්පත් කරගත් පසු නිර්ධනයා ද ධනපති පංතියේම සාමාජිකයෙකු බවට පත්වන අතර එහි අරමුණු හා අපේක‍ෂා දියාරු වී යන බැව් මේ දෙබස් ඛණ්ඩය හරහා නාට්‍ය ප්‍රේක‍ෂකයාට එය නැරඹීමේදී වටහා දෙයි. රාජ්‍යය හා පාලන තන්ත්‍රය පිළිබඳ ගොඩ නංවනු ලබන සියුම් උපහාසය තුළින් ප්‍රේක‍ෂකයා සමකාලීන සමාජ සිදුවීම් පිළිබඳව සඵලදායික කරවීමට උත්සාහ දරයි. ඒ තුළින් ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියක් ඉදිරිපත් කරන්නේ ඓතිහාසික කතා පුවතක් තුළට සමකාලීන දේශපාලන ව්‍යුහය අන්තර්ගත කරවමිනි. රාජ්‍ය පාලකයා සහ ඔහු සමීපයේ සිට සිය තනතුරු හා බලය රැකගන්නට වෙහෙස දරන ඇමති මණ්ඩලය සදයි. උපහාසයට ලක් කරන නාට්‍යකරුවා වර්තමාන බල අරගලය ප්‍රේක‍ෂකයාට සිහිපත් කරවයි. පළමු ප්‍රගතිශිලී බලවේගයක් සේ ආරම්භවන විප්ලවය අවසන් වන්නේ ප්‍රතිගාමී බලවේගයක් ලෙසිනි. වර්තමාන දේශපාලන නායකත්වය පිළිබඳ මනා සංයමයකින් යුක්තව ප්‍රේක‍ෂකයා අභිමුඛවට ගෙන එනු ලබන මේ සුභ සහ යස කතා පුවත තුළ උපහාසාත්මක රසය දැක්වුවද එම උපාහාසය යටින් දිවෙන්නේ ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියකි. 1971 දී ඇති වූ විප්ලවීය තරුණ නැගිටිමීමත් හා සමඟි පෙරමුණ ආණ්ඩුව විසින් එය නිර්දය ලෙස මර්දනය කිරීමත් යන කරුණ සහ කැරැල්ලට සම්බන්ධ වුවත් පිළිබඳව වූ චෝදනා විභාග කරමින් දඩුවම් පැමිණවීම ද නිදහස් කිරීමද යන කාරණා සමාජ තුළ දක්නට තිබු අවධියක රංගගත වූ මේ සුභ සහ යස නාටකය ගැඹුරු දේශපාලන දෘෂ්ටියක් සහිතව රාජ්‍ය විරෝධී තේමාවක් ගෙන හැර දක්වනු ලැබීය.

සමාජය හා දේශපාලනය අතර පැවති සම්බන්ධතාවය වෙනස්වීම යන කාරණය මත නාට්‍ය කලාව හා සමාජය අතර පවතින සම්බන්ධතාවය වෙනස්වීමේ එක් ආකාරයක් ලෙස රාජ්‍ය විරෝධී නාට්‍ය දැක්විය හැකි අතර සයිමන් නවගත්තේගම විසින් ඉදිරිපත් කළ සුභ සහ යස යනු එය විශිෂ්ඨ ගණයේ ප්‍රතිඵලයකි. 1971 ඇති වූ කැරැල්ල  සමඟ පරිවර්තනය වූ දේශපාලනය හා සමගාමී වූ   මෙවැනි රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය රැල්ලක් එම යුගයේ බිහිවීමෙන් පැහැදිලි වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවෙහි නාට්‍ය නිර්මාණ සහ දේශපාලනය අතර පැවති සබදතාවයයි.

දේශපාලන ප්‍රභසන බිහිවීම

සමාජ ව්‍යුහය හා දේශපාලන ව්‍යුහය අතර පවතින අන්තර් රැඳියාව යම් හෙයකින් අසමතුලිත වීමකදී එම සමාජය තුළින් පැන නඟින නාට්‍ය නිර්මාණ හා සමාජය අතර පවතින සබඳතාවය ද ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය වෙයි. එසේ ප්‍රතිව්‍යුහගත ආදකාර කීඵයකින් සිදුවෙයි. රාජ්‍ය විරෝධි නාට්‍ය නිර්මාණය වීම ඉන් එක් අවස්ථාවකි. 1993 වර්ෂයේදී ප්‍රථම වරට රංගගත කෙරුණ අන්දරේලා නාට්‍යය තුළින් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ කරනු ලබන ගැඹුරු රාජ්‍ය විරෝධී සංකල්පය හරහා එම යුගයේ පැවති රාජ්‍යත්වය අභියෝගයට ලක් කළ පමණක් නොව උපහාසයට ද බඳුන් කළේය.

ලංකේය වේදිකාවේ බිහි වූ ඉහළම ගනයේ දේශපාලන ප්‍රභසනයක් :ලෙස සලකනු ලබන මෙම අන්දරේලා නාට්‍යය තුළින් ගෙනහැර දක්වන වස්තු විෂය ඉතා සරල වුවත් ඒ තුළින් මතු කරන දේශපාලන ගැඹුර සරල නොවේ. රාජ්‍ය හා පාලකත්වය පාලකයා වටා රැස් වී සිටින සෙසු ඇමතිමණ්ඩලය නිර්දය ලෙස උපහාසයට ලක් කරමින් අන්දරේලා හරහා සමකාලීන දේශපාලන දෘෂ්ඨිය ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ සර්වකාලීන වටිනාකමක් ලැඛෙන ලෙසය. එම තත්කාලීන දේශපාලන සන්දර්භය වර්තමානයටත් ඒ ආකාරයෙන්ම අදාළ කරගත නැති බව මේ දෙබස් ඛණ්ඩයෙන් මනාව පැහැදිලි වෙයි.

තරුණයා	:	නිලමෙලාට මාව විහිළුවක්.. රජ්ජුරුවන්ට නිලමෙලා විහිළුවක්... පරදේසක්කාරයින්ට රජතුමා විහිළුවක්.. රට වැසියා මේ හැමෝටම විහිළුවක්..

නිලමේ	:	අන්න හොඳ විහිළුවක්..  (මනෝරත්න, 1994, 25.)

සංවාදවලින් කියැවෙන යටි අරුත තේරුම් ගැනීමට ප්‍රේක‍ෂකයා සමත් වන්නේ මෙම නාට්‍ය රංගගත වූ අවදියේ මෙන්ම ඊට පෙර අවදීන් වලත් පසු අවදීන් වලත් පවතින දේශපාලනයේ ස්වභාවය මෙයම වන බැවිනි. අන්දරේ යනු සාමාන්‍ය ජන සමාජය තුළින් පැන නැඟ=ණ චරිතයක් වන අතර ඔහු රජවාසලට ගිය ද නියෝජනය කරනු ලබන්නේ ගැමි ජනයාය. එහෙයින් ජනතාව තුළ පාලක තන්ත්‍රය පිළිබඳ ඇති ආකල්පය ද මේ අන්දරේ ගේ මුවට නංවන දෙබස් ඛණ්ඩ වලින් පැහැදිලි වෙයි. රාජ්‍යය පිළිබඳ හා පාලක තන්ත්‍රය පිළිබඳ පවතින විරෝධා කල්ප මෙම නාට්‍ය හරහා මැනවින් ප්‍රේක‍ෂකයාට ගම්‍ය වන්නේ ඒ යුගයේ පැවති දේශපාලන සන්දර්භයන් සමඟ අනුගත වන බැවිනි.

දේශපාලන සන්දර්භය හා සමාජය අතර පවත්නා සබඳතාවය යම් පරිවර්තනයකට බඳුන්වීමේදී සමාජය හා එහි නිර්මාණය වන නාට්‍ය නිර්මාණයන් අතර පවත්නා සම්බඳතාවයන් ද ප්‍රතිව්‍යූහගත කරණයට බඳුන් වන එක් ආකාරයක් ලෙස දැක්විය හැකි රාජ්‍ය විරෝධී තේමා සහිත නාට්‍ය බිහිවීමේ එක් අවස්ථාවක් ලෙස අන්දරේලා නාට්‍ය දැක්විය හැකිය.

භීෂණයට එරෙහිව බිහි වූ නාට්‍ය

ෂෝන් පෝල් සාත්‍රේගේ "The Men Without Shadow" නම නාට්‍යය සිංහලයට පරිවර්තනය කරමින් ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක ඉතා සූක‍ෂම ලෙස තමා ජීවත් වූ සමාජයේ තෙරපෙන අර්බුද කේන්ද්‍ර කොට ගනිම්න 'ධවලභීෂණ" යනුවෙන් 1988 දී නිර්මාණය විය. ධවලි භීෂණ නිර්මාණය කිරීම් අභිලාෂය ඔහු මෙසේ සඳහන් කර ඇත. භීෂණයෙන් පීඩාවට පත් පීඩාවිඳින සියලූ ජනවාර්ගික කොටස්හි මවුවරුන්, පියවරුන්, දූ දරුවන් වෙනුවනේ උපන් දයාවෙන් මෙම නාටකය 1988 වර්ෂයේදී නිෂ්පාදනය කරන ලද බව මෙසේ ලියා තබමි. ධවල භීෂණ නිෂ්පාදිත අවධිය ලාංකීය ජන ජීවිතයේ විශාල අර්බුද රැසක් පැවති සමයකි. 1983 කළු ජූලියත් සමඟ උතුරු ප්‍රදේශයේ ද්‍රවිඩ තරුණ පිරිස්වල කැරලිකාරීත්වය දැල්වුණු අතර මෙය කේන්ද්‍ර කොටගෙන ජනතා දේශපාලනයකට අද දමා තිබිණ.ි උතුරත්, නැගෙනහිරත්, දකුණෙන් මෙම කැරලිකාරීත්වයට එරෙහිව රජ්‍ය හා රාජ්‍ය නොවන මර්දනය සෘජුවද, වක්‍රවද ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවිතිණි. මේ අතරින් වඩාත් ඛේදජනක හා බිහිසුණු සිදුවීම් වූයේ ජ.වි.පෙ. නැගිටීමත් ඔවුන්ගේ මර්දන ක්‍රියාවලිය හා ඊට එරෙහිව රාජ්‍ය බලය හා නිල නොවන මැර හමුදා විසින් දියත් කළ භීෂණයයි. මේ ඛේදවාචකය ලාංකික ඉතිහාසයේ තීරණාත්මක යුගයක් බිහි කරමින් තිබිණි (බෝගමුව, 2003, 208).

දේශපාලන විමුක්ති ව්‍යාපාරයක පිරිසක් හා රජයේ බලධාරීන් ඔවුන් වෙතට සම්ප්‍රේෂණය කරන දැඩි මර්දන ක්‍රියාවලිය හරහා ඔවුන්ගේ මානුෂික ස්ථාවරය රැක ගැනීම පාවාදීම හා හුදෙකලාව කුරිරු මරණයකට අවසානයේ ගමන් කරන්නට වීම හරහා දේශපාලන විප්ලවීය කාර්යයක් තුළ වූ අස්ථාවරත්වයත්, නිස්සාරත්වයත් කිසියම් ප්‍රමාණයකට ධිවනික කරවන නාට්‍යයක් ලෙස ධවල භීෂණ දැක්විය හැකිය.

මෙම ධවලභීෂණ සඳහා සාධක සපයන ලද්දේ 1983 දී ඇති වූ කළුජූලිය හා 88-89 දකුණේ ඇති වූ භිෂණයයි. 1983 කළු ජූලියට වඩා ප්‍රබල ලෙස ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායකට සිය නාට්‍ය නිර්මාණය සඳහා බලපෑම් කරන ලද්දේ 1988-1987 යුගයේදී ලංකාවේ ඇති වූ භිෂණකාරී වාතාවරණයයි.

මේ ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ තරුණ දේශපාලන ප්‍රචණ්ඩකාරීත්වයට බලපෑ හේතු අතර දිගු කාලීනව බලපෑ හේතු මෙන්ම ආසන්නතම වශයෙන් බලපා හේතු රැසක් විය. 'මෙරට දේශපාලන බලය කුලීන ප්‍රභූ පැලැන්තියේ උරුමයක් ලෙස පැවතීම, කේන්ද්‍රීය දේශපාලනය පමණක් නොව ප්‍රාදේශීය දේශපාලන නායකත්වය පරම්පරාගත ප්‍රාග්ධනයෙන් හිමි සුළු පිරිසක් අත පැවතීම, ජනගහන වර්ධන වේගයට අනුව ආර්ථීක ප්‍රතිසංස්කරණයන් සිදු නොවීම, නිදහස් අධ්‍යාපනය හේතු කොටගෙන අධ්‍යාපනයේ නිම් වළලූ පුළුල් වුවද ඊට සරිලන අයුරින් රැකියා අවස්ථා සුලභ නොවීම, කුල පීඩනය හා කුල අසාධාරණකම් දිගුකාලීන වශයෙන් මීට පසුබිම් වූ කරුණු වූ අතර විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්තියට හේතු කොටගෙන ගැමි ආර්ථීකය කඩා වැටීම නිදහස් අධ්‍යාපනය ක්‍රමයට ඇති වූ බාධා, මන්ත්‍රීවරුන්ගේ චිට් ක්‍රමය හරහා එ.ජා.ප. හිතවතුන්ට පමණක් රැකියා සැපයීම, 1982 ජනමත විචාරණය එහි මහා පරිමාණ දූෂිත ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධි ක්‍රියාදාමයන් ආදී කරුණු ද විය" (ජයවර්ධන, 1999, 245) මීට එරෙහිව නැඟී සිටි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තරුණ තරුණියන් නිර්දය ලෙස අමානුෂික වධබන්ධනවලට පැමිණුවීමත් අවසානයේ ඝාතනය කිරීමත් සිදු වූ අතර ඒ සඳහා නිසි පිළියම් යෙදීමක් පිළිබඳව රජය කල්පනා නොකළේය.

මෙවන් අසහනකාරී හා දැඩි අඳුරු කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ විප්ලවල සමයේදී නිර්මාණය වූ ධවල භීෂණ නාට්‍ය නාට්‍යාගාරයට පැමිණෙන ප්‍රේක‍ෂකයාගේ චිත්ත සන්තානය තුළ ඉතා වේදනාබර හැඟීමක් ජනිත කළේය. තමන් බාහිර සමාජයේ අත් විඳින භයංකාර වේදනාබර හැඟීම ප්‍රේක‍ෂකාගාරය තුළදී නිර්මාණශීලි ඉදිරිපත් කිරීම්, හරහා අත්විඳීම තුළ ප්‍රේක‍ෂකයාට මෙම භීෂණයේ මරණීය වේදනාව තීව්‍ර ව දැනෙන්ට විය. ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක නමැති මෙම අපූර්ව නිර්මාණකරුවා සමකාලීන දේශපාලන යථාර්ථය දෘශ්‍ය කාර්යයට නැගූ එක් විශිෂ්ට ගණයේ අවස්ථාවක් ලෙස මෙම "ධවල භීෂණ" හැඳින්විය හැකි අතර මකරාක‍ෂයා, ඒකාධිපති, යක‍ෂාගමනය, ට්‍රොජන් කාන්තාවෝ තමන් සිය සමකාලීන දේශපාලන නිර්මාණ කිහිපයක් සාර්ථක ලෙස නිර්මාණය කළේය. මේ නාට්‍ය සඳහා තේමාවූයේ රාජ්‍ය විරෝධී ආකල්පය. ඔහුගේ මෙම ධවල භීෂණ නාට්‍යය සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ පැවති රජයට විරුද්ධව එරෙහිව ක්‍රියාත්මක කළ අවියක් බදු විය. රාජ්‍ය විරෝධි ආඛ්‍යානයක් නිර්මාණය කළ මෙම නාට්‍යය පුරා දිවෙන්නේ චරිත අධ්‍යාත්මයේ ඇති පුද්ගල ඛේදවාචිකය ඉක්මවා ගොස් ඊට පසුබිමින් ඇති මනුෂ්‍ය සම්බන්ධතා හා ඒ වටා පැවති දේශපාලන ආර්ථීක ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳ විමසා බැලීමකි. කැරැල්ලට සම්බන්ධ විප්ලවකාරී සංවිධානයක තරුණියක්, ඇයගේ සොහොයුරා කැරළි නායකයා, හා සගයින් දෙදෙනා හා ඔවුන් පිළිබඳව තීරණ ගන්නා හමුදා නිලධාරියා වටා ගෙතුණු කතා පුවතක් මේ තුළ අන්තර්ගත වේ.

තත්කාලීන සමාජය තුළ පැවති දේශපාලන අර්බුදය තුළ නිර්මාණය වුණු මෙම ධවල භීෂණ නාට්‍යය හා ඉදිරිපත් කරන රාජ්‍ය විරෝධී තේමාව තුළින් අපට පැහැදිලි වන කරුණක් වනුයේ සමාජයත්, දේශපාලනයත් අතර පවතින සබඳතාවය වෙනස්වීම්වලට බඳුන් වන විට ඒ හරහා සමාජයත් නාට්‍ය නිර්මාණයත් අතර පවතින සබඳතාවය ද වෙනස්වීමම්වලට බඳුන් වන බවයි. එසේ පරිවර්තනය වන එක් ආකාරයක් ලෙස රාජ්‍ය විරෝධී තේමාවලින් යුත් නාට්‍ය බිහිවීම දැක්විය හැකිය.
.

ජනමාධ්‍ය තුළින් ආක්‍රමණය කළ සමාජය

රාජිත දිසානායකගේ "වීරයා මැරිලා" වේදිකා නාට්‍ය තුළින් දක්වන්නේ ද එවන්ම වූ සංස්කෘතික සෝදා පාළුවකි. විවෘත ආර්ථීකය හරහා ලාංකීය සමාජය ආක්‍රමණය කළ මේ මාධ්‍ය සංස්කෘතිය පිළිබඳව ඉතා ගැඹුරු කතාබහක් ගොඩනඟනු ලබයි. මාධ්‍ය සදාචාරය තුළ සංස්කෘතිකමය, සදාචාරමය වශයෙන් ඇති වී තිඛෙන සෝදාපාළුව මැනවින් නිරූපණය කිරීමට රාජිත සමත් විය. 2002 වසරේදී ප්‍රථම වරට වේදිකාගත වූ මේ නාට්‍ය තුළින් ලාංකීය සමාජයේ මාධ්‍ය භාවිතය තුළ සංස්කෘතික පද්ධතීන් කොතෙක් දුරට විනාශ වී ගොස් ඇතිද යන්න සෑම දෙබස් කණ්ඩයක් තුළින්ම ප්‍රතීයමාන දක්වයි.

සමාජයක පවතින මාධ්‍ය හරහා එම සමාජය තුළ පවත්නා හර පද්ධතීන්ට කෙතරම් බලපෑමක් කළ හැකි ද යන්න මේ තුළින් තව දුරටත් පැහැදිලි වෙයි. සත්‍ය විකෘති කිරීම හා විකෘතිය සත්‍යය කිරීම තුළ සමාජය මෙහෙයවන මේ මාධ්‍ය සංස්කෘතිය සමාජයේ ජීවත්වන වීරයන් ඝාතනය කරයි. මෙම සමාජයේ සාදාතනික වීරයන් නැත. එකෙකු හෝ දෙදෙනෙකු අහම්බයකින් මෙන් සිටිය හැකි අතර මෙම මාධ්‍ය සංස්කෘතිය පසින් ඔවුන්වද ඩැහැගනියි. ඉන් අනතුරුව තම අරමුණ වෙනුනේ වීරයන් මරා රූකඩ බිහිකරවයි. මෙවැනි ගැඹුරු ආඛ්‍යාන ගණනාවකින් යුක්තව විවරණය කළ හැකි මේ වේදිකා නාට්‍ය හරහා සමාජය හා දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාවයන් පරිවර්තනය වීමේදී සමාජය හා නාට්‍ය නිර්මාණයත් අතර පවතින සබඳතාවය ද ප්‍රතිව්‍යුහගත වීම නිරන්තරයෙන්ම සිදුවන බව දැක්විය හැකිය. තත්කාලීන සමාජය තුළ දැකිය හැකි මේ මාධ්‍ය ආක්‍රමණය නිසා සමාජය හා එහි දේශපාලනය නිරන්තරයෙන් පරිවර්තනය වන අතර එම සමාජය තුළ බිහිවන නාට්‍යය එය සාකච්ඡාවට නැංවීම මේ වීරයා මැරිලා මැනවින් සාධනය වෙයි.

"මරණ පරීක්ෂණය ඇතුළුව අනෙකුත් සියලූම මෙහෙයුම් ප්‍රශ්න කිරීම් සහ සිද්ධියට අදාළ අත් අඩංගුවට ගැනීම් සජීවිව රූපවාහිනියෙන් විකාශනය වීම සිද්ධ වෙනවා. ඒ වගේම මෙම ඝාතනයට සම්බන්ධ පිරිස්වල පවා සජීවිව දුරකතනයෙන් තමන්ගේ ආභාස පල කරන්න ඉඩ තිඛෙනවා. ඊට අමතරව ඕනෑම කෙනෙක්ට ගැන තමන්ට හිතෙන දේවල් දුරකතනයෙන් කතා කරලා කියන්නටත් අවස්ථාව තියෙනවා. ඒ විතරක් නොවෙයි. මෙම ඝාතනය පුද්ගලික කේන්තියෙන් මත කෙරුණූ කොන්ත්‍රාත් ඝාතනයක්ද නැත්තම් වෙනත් ඝාතන ගොන්නට අයත් වන්නක් ද යන්න නිවැරදිව නම්කර තෑගි දිනා ගැනීමටත් ඉඩ තිබේනව කියල මට කියන්න පුළුවන්"(දිසානායක, 2003, 64 පි)

මෙවැනි දෙබස් ඛණ්ඩ හරහා මතුවන්නේ ලාංකීය සමාජයට මාධ්‍ය සංස්කෘතිය විසින් කර ඇති සදාචාරමය සංස්කෘතිමයය බුද්ධිමය විනාශය කෙතරම් ද යන ගැටලූවය. ධනපති පංතික මාධ්‍ය හිමියන් විසින් ජනමාධ්‍යකරුවා නැමැති නිර්ධන පංතියකව වැටුප් ශ්‍රමය හරහා සුරාකන අතරම පවතින තත්ත්වයට එරෙහිව යන්නට තැත් දරන පුද්ගලයන්ට සිට ගොදුරු බවට පත් කර ගැනීමේ මහත් වූ ව්‍යවසනය මේ තුළින් තව දුරටත් දැකිය හැකිය. සියල්ල නිර්ධන විචාරයට ලක් කරන "වීරයා" ද අවසානයේ අවස්ථාව එළඹි කළ සම්මතයේම ගොදුරක් බවට පත් වෙයි. මේ දේශපාලනික සත්‍යය පසුගිය වකවානුවේ ඇති වූ ජනමාධ්‍ය රැල්ල හා එහි සංස්කෘතිය හා බිඳි පවතින අතර එය නූතන සමාජයට ද එකසේ වලංගුය. විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්ති පරිවර්තනයට එකසේ වලංගුය. විවෘත ආර්ථීක ප්‍රතිපත්ති පරිවර්තනයට ලක් වූ සමාජ ආර්ථීක දේශපාන ව්‍යූහය තුළ ජනමාධ්‍යයට ලැබුණේ බලවත් ස්ථානයකි. මාධ්‍ය ක්‍රියාකාරීත්වය විසින් තව තවත් සමාජය ආක්‍රමණය කරමින් අස්සක් මුල්ලක් නෑර වසංගත රෝගයක් මෙන් පැතිර යාම නිසා සමාජයේ පැවති පුරුෂාර්ථ හා හරපද්ධතීන්ට විශාල විනාශයකට මුහුණ දෙන්නට සිදු විය.

මෙම දේශපාලනික ව්‍යුහය සමඟ තත්කාලීන සමාජය තුළ පවතින කාරණා සම්පිණ්ඩනය කරමින් බිහිවූ උසස් ගණයේ නාට්‍යයක් ලෙස 'වීරයා මැරිලා¶ හැඳින්විය හැකිය.

සාරාංශය

මෙවැනි ආඛ්‍යාන භාවිත කරමින් සමාජයේ තත්කාලීන දේශපාලන ව්‍යුහය හා අනුකූල වන ආකාරයෙන් නිර්මාණය වන  නාට්‍යය හරහා දේශපාලනය හා නාට්‍ය නිර්මාණ අතර  පවතින සබදතාවය තහවුරු වෙයි ඒ අතරින් තෝරාගත් නාට්‍ය කිහිපයක්ආශ්‍රයෙන් මේ ආකාරයට දැක්විය හැක්කේ පවතින දේශපාලන සන්දර්භය නාට්‍ය නිර්මාණ සදහා අවිඥාණිකවම බලපෑම් කරනු ලබන බවය.

දේශපාලනය
නාට්‍ය කලාව

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ
මනෝරත්න,ජයලත්.(1994) 'අන්දරේලා',කොළඹ.එස් ගොඩගේ ප්‍රකාශන
ජයවර්ධන,ඩබ්ලියු.(1999)'අඩසියවසක දේශපාලන සටහන්' කතෘ ප්‍රකාශන
දිසානායක,රාජිත.(2003).'වීරයා මැරිලා, මට වෙඩි තියන්නැද්ද?' වි‍ජේසුරිය ග්‍රන්ථ, මුල්ලේරියාව
දිසානායක, විමල්.(2004).'නව විචාර සංකල්ප' විසිදුනු ප්‍රකාශන, බොරලැස්ගමුව
බෝගමුව, චන්ද්‍රසිරි.(සංස්) (2003). 'අභිනය 9 කලාපය'.සංස්කෘතික  දෙපාර්ත‍මේන්තුව, බත්තරමුල්ල.

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
THE NEW ASIAN DRAMA

දේශපාලනය හා නාට්‍ය කලාව


An Sasa in uska genus han Liliopsida. An Sasa in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

Ilarom nga taxa

 Sasa albosericea
 Sasa bitchuensis
 Sasa borealis
 Sasa cernua
 Sasa chartacea
 Sasa duplicata
 Sasa elegantissima
 Sasa fugeshiensis
 Sasa gracillima
 Sasa guangdongensis
 Sasa guangxiensis
 Sasa hayatae
 Sasa heterotricha
 Sasa hibaconuca
 Sasa hidaensis
 Sasa hisauchii
 Sasa hubeiensis
 Sasa kagamiana
 Sasa kogasensis
 Sasa kurilensis
 Sasa kurokawana
 Sasa longiligulata
 Sasa magnifica
 Sasa magnonoda
 Sasa masamuneana
 Sasa megalophylla
 Sasa miakeana
 Sasa minensis
 Sasa mollissima
 Sasa nipponica
 Sasa oblongula
 Sasa occidentalis
 Sasa oshidensis
 Sasa palmata
 Sasa pubens
 Sasa pubiculmis
 Sasa pulcherrima
 Sasa qingyuanensis
 Sasa quelpaertensis
 Sasa ramosa
 Sasa rubrovaginata
 Sasa samaniana
 Sasa scytophylla
 Sasa senanensis
 Sasa septentrionalis
 Sasa shimidzuana
 Sasa sinica
 Sasa subglabra
 Sasa subvillosa
 Sasa suzukii
 Sasa takizawana
 Sasa tatewakiana
 Sasa tenuifolia
 Sasa tokugawana
 Sasa tomentosa
 Sasa tsuboiana
 Sasa tsukubensis
 Sasa veitchii
 Sasa yahikoensis

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sasa

Sasa


→ Bu madde 12 Eylül tarihiyle ilgilidir. Aynı gün yapılan darbe için 12 Eylül Darbesi'ne bakınız.

Olaylar
 1331 - Fransa Kralı VI. Filip, Monako'yu Grimaldi ailesine iade etti. Aile bu tarihten beri aralıksız olarak (II. Dünya Savaşı'ndaki İtalyan ve Alman işgalleri hariç) Monako'da hüküm sürmüştür.
 1937 - Dersim İsyanı'nın lideri Seyit Rıza teslim oldu. Seyit Rıza, yargılama sonucu 15 Kasım'da idam edildi.
 1940 - Fransa'da 4 genç, 17 bin yıllık resimlerin bulunduğu Lascaux mağarasını keşfetti.
 1943 - Benito Mussolini, Alman komandoları tarafından Gran Sasso'da tutuklu bulunduğu otelden kurtarıldı ve uçakla Viyana'ya getirildi.
 1953 - Nikita Kruşçev, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Birinci Sekreterliği'ne seçildi.
 1956 - 6-7 Eylül Olayları davası başladı.
 1959 - Sovyetler Birliği, Luna 2 roketini aya fırlattı.
 1963 - Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu arasında ortaklık antlaşması imzalandı.
 1970 - Filistinli gerillalar; ABD, İsviçre, Birleşik Krallık ve Almanya'ya ait dört uçağı kaçırdılar. Gerillalar, uçaklardan üçünü Ürdün çölünde havaya uçurdular ve yolcuları rehin aldılar.
 1975 - Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu, Kıbrıs konusunda Türkiye aleyhine karar verdi.
 1977 - 32. Uluslararası Halk Oyunları Yarışması, Fransa'nın Dijon kentinde yapıldı.
 1980 - 12 Eylül Darbesi: Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kenan Evren, Kuvvet Komutanları ve Jandarma Genel Komutanı'ndan oluşan Millî Güvenlik Konseyinin liderliğinde Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından emir komuta zincirine uyularak yönetime el koyuldu.
 1993 - Akit gazetesi yayımlanmaya başladı.
 1996 - Ankara'ın Batıkent semtinde meydana gelen bombalı saldırıda, Ankara'nın Beypazarı kütüğüne kayıtlı Serkan Geniş olay sırasında yaşamını yitirdi.
 2006 - Diyarbakır'ın Bağlar beldesinde meydana gelen bombalı saldırıda, 8'i çocuk olmak üzere 10 kişi öldü ve 15 kişi de yaralandı.
 2008 - Metallica'nın 9. stüdyo albümü Death Magnetic piyasaya sürüldü.
 2010 - Anayasa değişikliği ile ilgili olarak anayasa değişikliği referandumu yapıldı. Sandıktan sonuç olarak "EVET" kararı çıktı.
 2013 - Duman müzik grubu, Darmaduman albümünü çıkardı.

Doğumlar
 1492 - Lorenzo di Piero de' Medici, Floransa yöneticisi ve Urbino Dükü (ö. 1519)
 1494 - I. François, 1515 ile 1547 yılları arasında hüküm süren Fransa Kralı (ö. 1547)
 1777 - Henri Marie Ducrotay de Blainville, Fransız bilim insanı (ö. 1850)
 1852 - Herbert Henry Asquith, İngiliz siyasetçi (Başbakanlık ve İçişleri Bakanlığı yapmış) (ö. 1928)
 1880 - H. L. Mencken, Alman asıllı Amerikalı gazeteci, denemeci, dergi editörü, yazar ve Amerikan kültürü eleştirmeni (ö. 1956)
 1882 - Ion Agârbiceanu, Rumen yazar (ö. 1963)
 1885 - Heinrich Hoffmann, Adolf Hitler'in resmi fotoğrafçısı ve yayıncısı (ö. 1957)
 1888 - Maurice Chevalier, Fransız şarkıcı ve sinema oyuncusu (ö. 1972)
 1894 - Kyūichi Tokuda, Japon komünist devrimci, siyasetçi ve hukukçu (ö. 1953)
 1897 - Irène Joliot-Curie, Fransız bilim insanı (ö. 1956)
 1902 - Juscelino Kubitschek, Brezilya'nın önde gelen politikacılarından (ö. 1976)
 1913 - Jesse Owens, Amerikalı atlet (ö. 1980)
 1914 - Desmond Llewelyn, Galli oyuncu (ö. 1999)
 1921
Stanislaw Lem, Polonyalı yazar (ö. 2006)
Turgut Cansever, Türk mimar, şehir plancısı ve düşünür (ö. 2009)
 1924 - Amilcar Cabral, Afrikalı ziraat mühendisi, yazar, marksist ve vatansever siyasetçi (ö. 1973)
 1927 - Mathé Altéry, Fransız şarkıcı
 1931 - Ian Holm, İngiliz oyuncu (ö. 2020)
 1939 - Pablo McNeil, Jamaikalı eski kısa mesafe koşucusu ve şimdilerde kısa mesafe koşu antrenörü (ö. 2011)
 1940 - Linda Gray, Amerikalı aktris, model ve yapımcı
 K. V. Tirumalesh, Hintli yazar, şair, eleştirmen ve akademisyen (ö. 2023)
 1941 - Çetin İnanç, Türk rejisör
 1943 - Michael Ondaatje, Sri Lanka asıllı Kanadalı şair ve romancı
 1944 - Barry White, Amerikalı şarkıcı (ö. 2003)
 1945 - Milo Manara, İtalyan çizgi roman sanatçısı
 1948 - Aziz Kocaoğlu, Türk siyasetçi (2004-2019 yılları arasında İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanı)
 1949
Jeremy Cronin, Güney Afrika Komünist Partisi ve Afrika Ulusal Konseyi üyesi devlet adamı, siyasetçi, yazar ve şair
İrina Rodnina, Rus eski sportçu
 1951
Bertie Ahern, İrlandalı siyasetçi
Joe Pantoliano, Amerikalı film ve televizyon oyuncusu
 1952 - Neil Peart, Kanadalı müzisyen (ö. 2020)
Gülsin Onay, Türk piyanist
Zeynep Değirmencioğlu, Türk sinema oyuncusu
 1956 - Leslie Cheung, Hong Konglu şarkıcı ve oyuncu (ö. 2003)
 1957
Hans Zimmer, Alman, film müziği bestecisi ve albüm yapımcısı
Rachel Ward, İngiliz sinema ve dizi oyuncusu
Vojtěch Lindaur, Çek gazeteci, eğitimci ve müzik yapımcısı (ö. 2018)
 1958 - Rıfat Benli, Türk eski futbolcu
 1959 - Sigmar Gabriel, Alman siyasetçi
 1960
Hüsnü Çöllü, Türk siyasetçi
Road Warrior Animal, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1961 - Mylène Jeanne Gautier, Fransız müzisyen
 1962 - Sunay Akın, Türk şair, yazar, gazeteci ve araştırmacı
 1963 - Michael McElhatton, İrlandalı oyuncu ve yazar
 1964 - Tomás Bulat, Arjantinli ekonomist, gazeteci ve yazar (ö. 2015)
 1965
Ahmet Mümtaz Taylan, Türk oyuncu ve yönetmen
Seden Gürel, Türk şarkıcı
 1966 - Ben Folds, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı
 1967 - Louis C.K., Amerikalı komedyen, oyuncu, yapımcı, yönetmen ve metin yazarı
 1968 - Paul F. Tompkins, Amerikalı komedyen, oyuncu ve yazar
 1969 - Ángel Cabrera, Arjantinli golfçü
 1971 - Chandra Sturrup, Bahamalı kısa mesafe koşucusu
 1973 - Paul Walker, Amerikalı oyuncu (ö. 2013)
 1974 - Nuno Valente, Portekizli eski millî futbolcu
 1976 - Maciej Żurawski, Polonyalı futbolcu
 1978 - Ben McKenzie, Amerikalı oyuncu
 1980 - Yao Ming, Çinli basketbolcu
 1981 - Jennifer Hudson, Oscar ödüllü, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1982 - Zoran Planinić, Hırvat kökenli profesyonel basketbolcu
 1983
Frank Dukes, Kanadalı plak yapımcısı, söz yazarı ve DJ
Júnior Díaz, Kosta Rikalı milli futbolcu
 1984
Akiko Niwata, Japon futbolcu
Sevtap Özaltun, Türk oyuncu
 1985
Burak Aksak, Türk yönetmen, senarist ve dizi oyuncusu
İsa Demir, İsveçli-Türk futbolcu
 1986
Alfie Allen, İngiliz oyuncu
Yuto Nagatomo, Japon millî futbolcu
Dimítrios Régas, Yunan kısa mesafe koşucusu
Emmy Rossum, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1987 - Yaroslava Shvedova, Kazak tenisçi
 1988 - Murat Yılmaz, Türk futbolcu
 1989 - Kim Min-je, Güney Koreli futbolcu
 1991
Thomas Meunier, Belçikalı millî futbolcu
Ece Seçkin, Türk şarkıcı
Mike Towell, İskoç boksör (ö. 2016)
 1992 - Shuma Kusumoto, Japon futbolcu
 1993 - Resul Özgen, Türk futbolcu
 1994
Elina Svitolina, Ukraynalı profesyonel tenisçi
RM, Güney Koreli rapçi
Thessaly Zimmerman, Arubalı manken
Go Won-hee, Güney Koreli aktris
Hasan Üstübücü, Türk futbolcu
Yunus Emre Yalçın, Türk futbolcu
Nicolás Orsini, Arjantinli futbolcu
Jordi El Niño Polla, İspanyol pornografik film oyuncusu
 1997 - Derin Yaya, Türk basketbolcu
 1998 - Liam Walsh, İngiliz profesyonel ragbi birliği oyuncusu
1999
Katarina Lazović, Sırp voleybolcu
Choi Yoo-jung, Koreli şarkıcı ve rapçi

Ölümler
 1185 - I. Andronikos, Bizans İmparatoru (d. 1118)
 1362 - VI. İnnocentius; gerçek adı ile Étienne Aubert, Papa (d. 1282 ya da 1295)
 1612 - IV. Vasili, Rus Çarı (d. 1552)
 1764 - Jean-Philippe Rameau, Fransız barok besteci (d. 1683)
 1819 - Gebhard Leberecht von Blücher, Prusyalı Generalfeldmarschall (d. 1742)
 1869 - Peter Roget, İngiliz hekim ve dilbilimci (d. 1779)
 1889 - Fustel de Coulanges, Fransız tarihçisi (d. 1830)
 1906 - Ernesto Cesàro, İtalyan matematikçi (d. 1859)
 1907 - İlia Çavçavadze, Gürcü edebiyatı ve siyasal yaşamının 19. yüzyılda en önde gelen adı (d. 1837)
 1919 - Leonid Andreyev, Rus dışavurumcu yazar (d. 1871)
 1941 - Eugen von Schobert, Alman general (d. 1883)
 1961 - Carl Hermann, Alman Kristalografi profesorü (d. 1898)
 1967 - Vladimir Bartol, Sloven yazar (d. 1903)
 1968 - Tommy Armour, İskoç-Amerikalı golfçü (d. 1894)
 1972 - William Boyd, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1895)
 1974 - Bedri Böke, Türk asker ve binici (d. 1920)
 1977 - Steve Biko, Güney Afrikalı halk önderi (ırk ayrımına karşı mücadele eden) (d. 1946)
 1981 - Eugenio Montale, İtalyan şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1896)
 1990 - Mustafa Düzgünman, Türk ebru sanatçısı (d. 1920)
 1992 - Anthony Perkins, Amerikalı oyuncu (d. 1932)
 1993 - Raymond William Stacy Burr, Kanadalı oyuncu (d. 1917)
 1994 - Tom Ewell, Amerikalı oyuncu (d. 1909)
 1994 - Boris Borisovich Yegorov, Rus kozmonot (d. 1937)
 1995 - Jeremy Brett, İngiliz aktör (d. 1933)
 1996 - Ernesto Beckmann Geisel, Brezilyalı asker ve siyasetçi (d. 1907)
 2001 - Abbas Parmaksızoğlu, Türk gazeteci ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin ilk üyelerinden
 2003 - Johnny Cash, Amerikalı müzisyen (d. 1932)
 2004 - Max Abramovitz, Amerikalı mimar (d. 1908)
 2008 - David Foster Wallace, Amerikalı roman, deneme ve kısa öykü yazarı (d. 1962)
 2009 - John Albert Kramer, Amerikalı tenisçi (d. 1921)
 2009 - Norman Ernest Borlaug, Amerikalı tarım bilimci (d. 1914)
 2010 - Claude Chabrol, Fransız film yönetmeni (d. 1930)
 2012 - Tom Sims, Snowboard dünya şampiyonu ve aynı zamanda snowboard'un mucidi (d. 1963)
 2012 - Christopher Stevens, Amerikalı diplomat ve avukat (d. 1960)
 2012 - Sidney Watkins, İngiliz nörocerrah (d. 1928)
 2013 - Ray Milton Dolby, Amerikalı Ses kayıt teknolojisi mucidi mühendis ve iş insanı (d. 1933)
 2013 - Otto Sander, Alman oyuncu (d. 1941)
 2014 - Atıf Muhammed Ebeyd, Mısırlı politikacı (d. 1932)
 2014 - Salah El Mahdi, Tunuslu müzikolog, orkestra şefi, besteci, flütçü, müzik eleştirmeni ve hâkim (d. 1925)
 2014 - Ian Paisley, Kuzey İrlandalı sadakatçi politikacı (d. 1926)
 2016 - Ali Cevan, İranlı fizikçi (d. 1926)
 2017 - Siegfried Köhler, Alman orkestra şefi ve klasik müzik bestecisi (d. 1923)
 2017 - Edith "Edie" Windsor, Amerikalı LGBT hakları savunucusu (d. 1929)
 2018 - Shlomo Aronson, İsrailli tarihçi ve siyaset bilimci (d. 1936)
 2018 - Rachid Taha, Cezayirli şarkıcı (d. 1958)
 2019 - Samiuela 'Akilisi Pōhiva, Tongalı siyasetçi (d. 1941)
 2020 - Nevid Efkâri, idam edilen İranlı güreşçi (d. 1993)
 2020 - Jean-Claude Annaert, Fransız bisiklet yarışçısı (d. 1935)
 2020 - Joaquín Carbonell, İspanyol şarkıcı-söz yazarı, gazeteci ve şair (d. 1947)
 2020 - Carlos Casamiquela, Arjantinli ziraat mühendisi ve bakan (d. 1948)
 2020 - Didier Lapeyronnie, Fransız sosyolog ve akademisyen (d. 1956)
 2020 - Azmi Muhammed Mücahid, Mısırlı voleybolcu (d. 1950)
 2020 - Kâtip Şadi, Görele ilçesinin Derekuşçulu köyünde doğmuş kemençe ustası ve sanatçısı (d. 1932)

Tatiller ve özel günler
 Dünya İlkyardım Günü

Kaynakça

0912
12

12 Eylül


Virgil Huzum () a fost un farmacist și poet român.

Biografie
Virgil Huzum s-a născut în Ianca, ca fiu al Clarei (n. Andoniu) și al lui Ioan Huzum (1877-1943), farmacist.

A urmat în Darabani (județul Botoșani) și Focșani, școala primară, apoi Liceul "Unirea" din Focșani (absolvit în 1923). A urmat Facultatea de Farmacie din București (1923-1929) și cursurile Facultății de Litere și Filozofie din București (1926-1931), unde va obține licența cu mențiunea magna cum laude.

A deținut în Focșani împreună cu tatăl său, Ioan Huzum, "Farmacia I. Huzum & Fiu" (1931-1949). Astăzi se regăsesc obiecte din farmacia înființată de Ioan Huzum într-una din sălile Muzeului Unirii din Focșani. Virgil Huzum a luat parte la cel de-al Doilea Război Mondial (1941).

A fost căsătorit cu Maria Marta Kogălniceanu, "din a patra generație a neamului Kogălnicenilor."

Activitatea literară
A debutat cu versuri în Anuarul Societății de Lectură "Gr. Alexandrescu" din cursul superior al Liceului "Unirea" din Focșani. În anul 1924, debutează în ziarul Adevărul literar și artistic, iar debutul editorial în 1926 cu parodii și pastișe poetice "À la manière de ...".

Poezii
 À la manière de ..., Ed. Învățătorul român, Focșani, 1926;
 Bolta bizantină, Ed. Socec, București, 1929;
 Zenit, 1936;
 Mirajul sunetelor, Ed. Cartea Românească, 1973.

Premii și distincții
 1936 — Premiul Societății Scriitorilor Români pentru placheta "Zenit".

Note

Nașteri în 1905
Nașteri pe 12 decembrie
Decese în 1987
Decese pe 7 iulie
Decese în Focșani
Farmaciști români
Focșăneni
Poeți români
Oameni din Ianca
Oameni din județul Brăila
Scriitori români

Virgil Huzum


Futbolny klub Tarpeda-BelAZ ( ,  ) normalt bare kendt som Torpedo-BelAZ) er en hviderussisk fodboldklub fra Sjodzina. Torpedo-klubbens tilnavn BelAZ er en henvisning til byens store automobilfabrik, Belaruski Awtamabilny zavod .

Klubben spiller i landets bedste liga, og har hjemmebane på Torpedo stadion. Klubben blev grundlagt i 1961.

Titler
 Hviderussisk Pokalturnering (1): 2016.

Historiske slutplaceringer

Referencer

Eksterne henvisninger

Klubbens officielle hjemmeside

Fodboldklubber i Hviderusland
Etableret i 1961

FK Tarpeda-BelAZ


الإمام المتوكل على الله عبد الله علي المؤيد (مواليد 935هـ الموافق 1528م)؛ إمام اليمن، نشأ في صعدة، وفر منها لما استولى سنان باشا التركي على المنطقة، حكم في عام 994 هـ الموافق 1586.

مؤلفاته
 تعليق على تلخيص المفتاح
 مصباح الرايض على مفتاح الفرائض
 روضة الجنان في إعجاز القرآن

مصادر

أئمة اليمن
مواليد 1528
مواليد 935 هـ

عبد الله بن علي المؤيد


Héctor Alfredo Moreno Herrera (născut pe 17 ianuarie 1988) este un fotbalist mexican profesionist care joacă pentru clubul spaniol Real Sociedad și Echipa națională de fotbal a Mexicului ca fundaș central.

Moreno a fost un membru al Mexic (selecționata de fotbal sub 17) care a câștigat Campionatul Mondial 2005 ce a avut loc în Peru. El a reprezentat, de asemenea, Mexic în 2010 și 2014  la Campionatul Mondial de Fotbal, precum și 2011 CONCACAF Gold Cup și 2013 Cupa Confederațiilor FIFA.

Cariera de club

UNAM
Hector Moreno s-a alăturat sistemului de tineret UNAM în 2003, la vârsta de 15 ani, și si-a format drumul în prima echipă după ce a câștigat la FIFA U-17 a Campionatului Mondial cu Mexic în 2005.

El si-a făcut debutul profesional în turneul Clausura 2006, facand parte ca suplinitor timp de 88 de minute, inlocuindu-l pe Gerardo Galindo în victoria de 1-0 de la Santos Laguna pe 22 ianuarie. El a jucat primul său meci de 90 de minute pe 12 februarie cu o victorie de 2-0 pe Veracruz, și a marcat primul său gol în săptămâna următoare cu o înfrângere de 1-3 la Cruz Azul. Moreno va încheia turneul în Clausura cu șase apariții în total. El își va asigura poziția ca titular.

Pentru Apertura 2007 Moreno va juca prima și singura dată în liga finală cu UNAM, pierzând cu Atlante la scor de 2-1.

AZ Alkmaar
Pe 13 decembrie 2007, s-a anunțat că Moreno a fost transferat la clubul neerlandez AZ Alkmaar , pentru suma de NE$4,5 milioane. Și-a făcut debutul la Eredivisie  pe 1 martie 2008, cu o remiză de 1-1 împotriva Roda JC Kerkrade, jucând în toate cele 90 de minute. În aprilie 2009 Moreno a câștigat primul sau titlu la Eredivisie cu AZ. Pe 22 aprilie, a fost raportat că Moreno a semnat o prelungire a contractului cu AZ Alkmaar, care îl va ține legat de club până în 2014.

Pe 25 iulie, AZ a câștigat Super Cupa Neerlandeză, învingând SC Heerenveen cu scorul de 5-1 în Finală. Moreno și-a făcut debutul în Liga Campionilor pe 16 septembrie, cu o înfrângere de 0-1 cu Olympiacos. Pe 7 februarie 2010, Moreno a oferit echipei o victorie de 2-1 cu Feyenoord, marcând o lovitură de cap din corner în minutul 87. Moreno a marcat al treilea său gol al sezonului în victoria de 6-2 cu RKC Waalwijk pe 13 martie 2010. El ar fi obținut al patrulea său gol într-o victorie de 3-0 împotriva Willem II Tilburg pe 18 aprilie.

Espanyol
Pe 22 iunie 2011,s-a anunțat că Moreno s-ar transfera la clubul spaniol RCD Espanyol pe un contract pe cinci ani pentru o sumă nedezvăluită.
Pe 28 august, Moreno și-a făcut debutul în La Liga împotriva Mallorca. Pe 26 septembrie, el a marcat primul său gol într-o înfrângere de 1-3 cu Levante UD. Pe 3 decembrie, el va înscrie al doilea său gol din ligă într-o înfrângere de 1-2 cu Valencia. Moreno a marcat al treilea său gol al sezonului într-o victorie de 3-1 împotriva Racing Santander.

Pe 4 octombrie 2012, Moreno a fost numit "Jucătorul Anului" pentru Espanyol în sezonul 2011-12 sezonul său de debut, jucând 35 jocuri în ligă, un total de 3295 minute de joc, și a marcat trei goluri cu un assist.

Înainte de a începe sezonul din 2014-15, s-a anunțat că Moreno ar fi în afara acțiunii timp de șase luni, din cauză că și-a rupt tibia stângă în timp ce juca pentru Mexic la Cupa Mondială 2014, care ar fi necesitat o intervenție chirurgicală și o perioadă de reabilitare. Se zvonea că accidentarea l-a împiedicat să semneze pentru clubul englez Manchester United în fereastra de transfer din vară. Moreno s-a întors după patru luni pe 14 noiembrie, în timpul unui amical împotriva Olympique de Marseille, înlocuindu-l pe Felipe Caicedo , în minutul 68 într-o eventuală victorie cu scorul de 2-1.

Moreno și-a inaugurat întoarcerea oficială cu Espanyol, pe 2 decembrie, ridicându-se de pe bancă pentru a-l înlocui pe Alvaro Gonzalez , în minutul 73, cu o victorie de 2-0  asupra echipei Alavés , în prima manșă din optimile de 32 din Copa del Rey.

PSV Eindhoven
Pe 15 august 2015, PSV Eindhoven a anunțat semnarea lui Moreno. La întoarcerea în Eredivisie, Moreno a semnat un contract pe patru ani pentru 5 milioane de euro cu clubul.

Lui Moreno i-a fost înmânat un punct de plecare pentru debutul său și a jucat toate cele 90 de minute pentru o victorie de 6-0 cu Cambuur pe 12 septembrie. Trei zile mai târziu, în timpul deschiderii meciului PSV in Liga Campionilor  cu Manchester United, Moreno i-a rupt piciorul lui Luke Shaw , dupa o provocare de două picioare. El nu a fost sancționat pentru acea abordare asupra lui Shaw și a continuat să înscrie în minutul 47 o egalare pentru PSV  în timp ce s-au dus pentru a învinge Manchester United cu 2-1. Ulterior, el a fost numit de UEFA Omul Meciului.

Pe 17 ianuarie 2016, Moreno a marcat pentru PSV o victorie de 2-0 contra Feyenoord. O săptămână mai târziu, el a marcat primul său dublu în timp ce PSV a învins - Twente cu 4-2.

Pe 8 Mai, Moreno a jucat toate cele 90 de minute în înfrângerea lui PSV cu PEC Zwolle  cu scorul de 3-1 la final de meci ca să fie încoronat campionilor Eredevisie.

Roma
Pe 13 iunie 2017, Serie A parte AS Roma a anunțat că a semnat pentru Moreno.

Cariera internațională

Mexic U-17
Moreno a fost chemat să participe la 2005 FIFA U-17 la Cupa Mondială din Peru. Mexic câștigat turneul, învingând Brazilia în finală cu 3-0.

Mexic U-20
În primul joc cu echipa națională din Mexic contra  Gambia la 2007 FIFA U-20 World Cup, el a jucat ca mijlocaș defensiv și a marcat al doilea gol pentru echipa Mexicului în a doua jumătate. Mexic a câștigat meciul cu 3-0, cu alte goluri, respectiv prin Giovani Dos Santos și Javier Hernandez. Mexic ar fi câștigat grupa lor, dar ar fi fost eliminată din sferturile de finală.

Echipa nationala a Mexicului
Moreno și-a făcut debutul cu Echipa națională de fotbal a Mexicului pe 17 octombrie 2007, într-un meci amical împotriva Guatemala.

El a fost o parte din lista de 23 de oameni care ar participa la 2010 FIFA World Cup. Și-a făcut debutul în Grup Un meci împotriva Franței , pe 17 iunie, unde Mexic a castigat cu 2-0. Moreno ar fi inceput, de altfel, împotriva Uruguay.

Moreno a fost parte din echipa națională care a câștigat 2011 CONCACAF Gold Cup, jucand in toate meciurile Mexicului, precum și Finală împotriva Statelor Unite, pe care Mexic a câștigat-o cu 4-2.

Pe 12 iunie 2012, Moreno a marcat primul său gol pentru Mexic cu 2-1 impotriva El Salvador într-un meci de calificare la Cupa Mondială.

Pe 5 iunie 2014, Miguel Herrera l-a selectat pe Moreno in finala din lista de 23-jucatori de echipa pentru 2014 FIFA World Cup. Pe 29 iunie, în meciul cu Runda a 16 împotriva Țărilor de Jos, Moreno a suferit o fractură de tibie, după o coliziune cu atacantul neerlandez Arjen Robben , în propria sa zona de penalty. Moreno a stat întins pe teren câteva minute înainte de pauză și a fost înlocuit de Diego Reyes. Mai tarziu s-a raportat că a fost de așteptat ca Moreno să fie exclus din actiune timp de până la șase luni.

Pe 27 iunie 2015, în timpul meciului amical al lui Mexic cu Costa Rica, Moreno a fost înlocuit la pauză după ce s-a plâns de durere. Pe 1 iulie, Mexican Federația de Fotbal a anunțat ca Moreno ar fi exclus din viitoarul turneu CONCACAF Gold Cup,  după o operație de succes la piciorul drept, care a derivat din cauza unor complicatii legate de o procedură suferita cu șase ani înainte, în urma unei accidentări la al cincilea metatarsian. El a fost înlocuit cu Oswaldo Alanís.

Internaționale

Statistici corecte dupa meciurile jucate pe 11 iunie 2017

Goluri internationale
 Scoruri și rezultate lista Mexic concordanța scop în primul rând.

 Eredivisie: 2008-09
 Johan Cruijff Scut: 2009
 PSV
 Eredivisie: 2015-16

Internaționale
 Mexic U-17
 FIFA U-17 a Campionatului Mondial: 2005
 CONCACAF Gold Cup: 2011
 CONCACAF Cupa: 2015

Referințe

Link-uri externe
 Espanyol oficial de profil

Nașteri în 1988
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2010
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2014
Fotbaliști ai lui AS Roma
Fundași
Oameni în viață
Fotbaliști mexicani
Fotbaliști internaționali mexicani

Héctor Moreno


Muller Martini (também grafada como Müller Martini), é um conglomerado suíço que fabrica sistemas de inserção de papel, sistemas de entrega e outros equipamentos relacionados à impressão industrial de larga escala. As instalações fabris estão localizadas na Suíça, Alemanha e Estados Unidos. Começou a fabricar equipamentos de encadernação em 1946 sob o nome de Grapha Maschinenfabrik.

História
A primeira máquina produzida foi um costurador de sela alimentado à mão, mais tarde modernizado pelo alimentador automático "Swiss Girl", que poderia ser desligado e inclinado para trás quando não estava em uso. A Grapha exibiu seu primeiro costurador de sela totalmente automático com aparador em linha na Drupa (feira de impressão gráfica) em 1954. Ao mesmo tempo, a empresa estava trabalhando no desenvolvimento de um fichário adesivo. Em 1955, a empresa incorporou e mudou seu nome para Grapha Maschinenfabrik Hans Müller A. G. No mesmo ano, a Muller vendeu sua primeira máquina nos Estados Unidos. Outros equipamentos foram adicionados, e em 1961 foi iniciada a produção em larga escala de máquinas de inserção de jornais e revistas. À medida que a Muller se expandiu, novas instalações de fabricação, vendas e serviços foram criadas no exterior. Uma subsidiária dos Estados Unidos, a Hans Muller Corp. foi fundada em 1967. A Martini juntou-se à organização Müller em 1969. Fundada por Friedrich von Martini, inventor de um rifle de precisão, a Martini começou a fabricar máquinas dobráveis e de costura em 1850, introduziu sua máquina de costura de livros em 1897, e mais de 10.000 foram produzidos até hoje. O automóvel Martini, alimentado por um motor de combustão interna projetado pelo fundador, também foi introduzido em 1897, parada em 1934, quando a empresa decidiu se concentrar em equipamentos de encadernação de livros. As máquinas de ligação adesiva foram desenvolvidas pela Martini em 1941. Muller Martini desenvolveu sua primeira prensa de rede offset para formulários de negócios em 1972, é uma fabricante de prensas rede para gráficas promocionais e trabalho comercial. Em 1973, os escritórios da Muller Martini nos EUA mudaram-se para Hauppauge, Long Island. Ao mesmo tempo, o nome da empresa foi alterado para Muller Martini Corp. Uma rede de vendas, gerenciamento de produtos e pessoal de serviços também foi estabelecida em todos os Estados Unidos com escritórios regionais. Nos Estados Unidos, Muller Martini iniciou sua primeira fábrica em 1973 para produzir equipamentos de encadernação em Newport News, VA. Esta fábrica foi expandida em várias etapas e hoje tem mais de 27.000 m2, usado para fabricação automatizada, bem como desenvolvimento de montagem, engenharia e novos produtos.

Em 1989, Daverio na Suíça e KJ na Dinamarca tornaram-se parte do Muller Martini, com a capacidade de produzir e comercializar sistemas completos de inserção de jornais, acabamento de imprensa e encadernação, incluindo transportadores e linhas de embalagem para produção automática.

A GMA, localizada em Allentown, Pensilvânia, fornecedora de sistemas de correio de jornal para o mercado dos Estados Unidos, foi adquirida pelo grupo de empresas Muller Martini em 1992. A GMA foi renomeada para Muller Martini Mailroom Systems.

Ligações externas

Ver também
 Livro
 Koenig & Bauer
 Heidelberger Druckmaschinen
 Manroland
 Kolbus

Multinacionais da Suíça
Empresas da Suíça
Empresas fundadas em 1946
Fabricantes de máquinas industriais

Muller Martini


يوسف الشريف (من مواليد 14 سبتمبر 1978-)، ممثل مصري. اسمه الحقيقي محمد إسماعيل ناجي، كان أول ظهور له في فيلم سبع ورقات كوتشينة في دور البطولة، ثم شارك في فيلم فتح عينيك، ومسلسل العميل 1001، ومسلسل على نار هادئة، ومسلسل السندريلا، وفيلم حليم في 2006، ثم قام ببطولة فيلم آخر الدنيا في 2006، حتى اختاره المخرج يوسف شاهين في 2007 للمشاركة في فيلمه الأخير قبل وفاة يوسف شاهين «هي فوضى؟».

منذ 2011 اتجه إلى التلفزيون فقام ببطولة مسلسل «المواطن إكس» عام 2011، ثم «رقم مجهول» عام 2012، ثم «اسم مؤقت»، الذي عرض عام 2013، ثم «الصياد» عام 2014. ثم «لعبة إبليس» عام 2015، ثم «القيصر» في 2016، ثم «كفر دلهاب» في 2017، عاد إلى السينما عام 2018 بفيلم «بني آدم»، ثم غاب ثلاثة أعوام عن الدراما التلفزيونية، ولكنه عاد بمسلسل «النهاية» في رمضان عام 2020.

تعاون يوسف الشريف مع المؤلف عمرو سمير عاطف والمخرج أحمد نادر جلال في العديد من الأعمال، فتعاون مع عمرو سمير عاطف في مسلسلات رقم مجهول والصياد والقيصر ولعبة إبليس وكفر دلهاب والنهاية وفيلم بني آدم، وتعاون مع المخرج أحمد نادر جلال في مسلسلات رقم مجهول واسم مؤقت والصياد والقيصر ولعبة إبليس وكفر دلهاب وفيلم بني آدم، كما شارك في كان صاجب فكرة العديد من الأعمال مثل الصياد وكفر دلهاب والنهاية، وكانت زوجته إنجي علاء صاحبة قصة مسلسل لعبة إبليس، كما كانت مصممة الأزياء الرئيسية في أغلب أعماله.

سيرته

نشأته
اسمه الحقيقي محمد إسماعيل ناجي، ولد في القاهرة في 14 سبتمبر 1978، لأب يعمل في الجيش، لعب في فريق الناشئين في النادى الأهلى المصري، ولكن تعرض للإصابة قبل تصعيده للفريق الأول أبعدته عن الملاعب. ثم اتجه إلى العمل في مجال الإعلانات، وتخرج من كلية الهندسة بجامعة عين شمس قسم ميكانيكا دفعة عام 2002.

عمله بالتمثيل
اختاره المخرج شريف صبرى ليقوم بدور البطولة في فيلم سبع ورقات كوتشينة، واختار له اسم فني هو «يوسف الشريف»، كان ذلك في عام 2004. توالت بعد ذلك مشاركاته السينمائية والتلفيزيونية باسمه الجديد «يوسف الشريف»، فشارك في فيلم فتح عينيك في دور ضابط مع مصطفى شعبان، ومسلسل العميل 1001، ومسلسل على نار هادئة، ومسلسل السندريلا سنة 2005 حيث جسَّد شخصية المخرج علي بدرخان، وفيلم حليم في 2006، ثم قام ببطولة فيلم آخر الدنيا في 2006 مع نيللي كريم، حتى اختاره المخرج يوسف شاهين في 2007 للمشاركة في فيلمه الأخير قبل وفاته «هي فوضى؟» فلعب دور وكيل النيابة «شريف» المعني بقضايا المجتمع، وشاركه في البطولة كل من منة شلبي وخالد صالح. وهو الفيلم الذي جعله يشارك في عدة مهرجانات سينمائية، فشارك في مهرجان البندقية السينمائي، وفي الدورة الـ 51 لمهرجان لندن السينمائي الدولي.

بعدها حصل على أول بطولة مُطلقة له في فيلمه العالمي سنة 2009، وفي ذات العام شارك في مسلسل ليالي مع زينة. وفي عام 2010 شارك كضيف شرف في مسلسلين «عايزة أتجوز»، و«اللص والكتاب».

بداية بطولاته التلفزيونية كانت من خلال المشاركة في بطولة مسلسل «المواطن إكس» عام 2011، الذي جسد فيه دور شاب يتعرض للظلم من الشرطة، في شخصية مستوحاة من قصة «خالد سعيد»، الذي كان شرارة اندلاع ثورة 25 يناير 2011 في مصر، ثم أُسندت له دور البطولة المطلقة له في مسلسل «رقم مجهول» عام 2012، وهو مسلسل تشوقي، واستمر يوسف الشريف في تقديم المسلسلات ذات طابع الغموض والتشويق، فقام ببطولة مسلسل «اسم مؤقت»، الذي عرض عام 2013، ثم مسلسل «الصياد» عام 2014، وهو صاحب فكرة المسلسل.

عام 2015 ظهر بشخصيتين في مسلسل «لعبة إبليس»، قصة المسلسل من تأليف زوجته إنجي علاء، وفي 2016 قدم مسلسل الأكشن «القيصر»، ويُعتبر الجزء الثاني لمسلسل «اسم مؤقت». وفي 2017 قدم مسلسل الرعب والغموض «كفر دلهاب»، وهو صاحب فكرة المسلسل أيضًا. عاد إلى السينما عام 2018 بفيلم «بني آدم» الذي حقق نجاحًا متوسطًا بإيرادات 9,177,121 جنيه مصري.

غاب ثلاثة أعوام عن الدراما التلفزيونية، ولكنه عاد بمسلسل «النهاية» في رمضان عام 2020، وهو صاحب فكرة المسلسل أيضًا، والذي يُعتبر أول مسلسل خيال علمي مصري، والذي أثار الكثير من الجدل لتنبأه بزوال إسرائيل وتفكك الولايات المتحدة، وتحرير القدس، وهروب معظم اليهود في إسرائيل وعودتهم إلى بلدانهم الأصلية في أوروبا، كما ظهر في المسلسل شخصيات تشبه المسيح الدجال حسب آراء النقاد، وتناوله لمجموعات من الماسونية. حتى إن وزارة الخارجية الإسرائيلية أصدرت بيانًا اعترضت فيه على تنبؤ الحلقة الأولى من العمل بـ«زوال إسرائيل»، وقالت الخارجية الإسرائيلية إن توقع نهاية إسرائيل الذي جاء في المسلسل «أمر مؤسف وغير مقبول، خصوصًا أنه يأتي بعد 41 عامًا من معاهدة السلام بين مصر وإسرائيل».

آراؤه وتصريحاته
صرح يوسف الشريف أكثر من مرة في عدة لقاءات تلفيزيونية أنه يضع شروطا في عقود أعماله بعدم تقديم «مشاهد ساخنة»، مثل القُبلات أو الملابس المثيرة، وأنه قرر عدم المشاركة في أي عمل فني به مشاهد ساخنة بعد فيلم «هي فوضى؟»، مما تسبب في حرمانه من عدة أدوار وجعله يتوقف عن التمثيل لعامين.

حياته الأسرية
في 2009 تزوج يوسف الشريف من رئيسة تحرير مجلة يوفوريا آنذاك إنجي علاء. وأنجب يوسف الشريف بعد ذلك توأمه «عبد الرحمن وعبد الله»، إضافة إلى جنا.

أعماله

الأفلام

المسلسلات

البرامج
قدم في فترة من الفترات برنامج المسابقات «العيلة تكسب».

جوائز
جائزة أفضل فيلم في «دير جيست» عن «العالمي» عام 2009
جائزة أفضل مسلسل في «دير جيست» عن «المواطن X» عام 2011
جائزة أفضل مسلسل من «مهرجان بورسعيد» عن مسلسل «رقم مجهول» عام 2012
جائزة أفضل ممثل من «مهرجان ART» عن مسلسل «اسم مؤقت» عام 2013
جائزة أحسن ممثل في «قنوات النيل المتخصصة» عن مسلسل «الصّياد» عام 2014
جائزة أفضل ممثل من «مجلة كاريزما» عن مسلسل «الصّياد» عام 2014
جائزة أفضل ممثل من «مجلة سيدتي» عن مسلسل الصّياد عام 2014
جائزة أفضل ممثل في «دير جيست» عن مسلسل الصّياد عام 2014
جائزة أفضل ممثل في «استفتاء الحياة» وبرنامج «بِوضوح» (لِعمرو الليثي) عن مسلسل «الصّياد» عام 2014
جائزة الفنان المتميز من «كأس إنرجي للدراما» عن مسلسل «لعبة إبليس» عام 2015
 جائزة أفضل ممثل من «مهرجان القنوات الفضائية» عن مسلسل «القيصَر» عام 2016
 جائزة أفضل ممثل من «كأس إنرجي للدراما» عن مسلسل «كفر دلهاب» عام 2017
 جائزة الإبداع من «مؤسسة الأهرام» عن مسلسل «كفر دلهاب» عام 2017
 جائزة الإبداع والتميز من «الدير جيست» عن مسلسل «النهاية» عام 2020.

انظر أيضًا
 إنجي علاء
 أحمد نادر جلال

المراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
يوسف الشريف
خريجو جامعة عين شمس
مسلمون مصريون
ممثلو أفلام مصريون
ممثلو تلفزيون مصريون
ممثلون مصريون في القرن 21
ممثلون من القاهرة
مواليد 1398 هـ
مواليد 1978
مواليد في القاهرة

يوسف الشريف


Valdidentro ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Sondrio in der Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 47,5 Kilometer nordöstlich von Sondrio. Der Verwaltungssitz befindet sich im Ortsteil Isolaccia. Valdidentro ist Teil der Comunità Montana Alta Valtellina und grenzt an den Schweizer Kanton Graubünden. Zum Gemeindegebiet gehören auch der Lago di San Giacomo Fraele und der Lago di Cancano im Valle di Fraele. Durch die Gemeinde fließt neben zahlreichen anderen Flüssen die Adda.

Im Ortsteil Premadio befinden sich Thermalquellen. Die Gemeinde gehört ferner zu den Alpine Pearls. Die Nachbargemeinden sind Bormio, Grosio, Livigno, Poschiavo (CH-GR), Valdisotto, Val Müstair (CH-GR) und Zernez (CH-GR).

Wirtschaft
Valdidentro ist ein Kurort: Die Thermalquellen, die zwischen 35 °C und 40 °C aus verschiedenen Quellen in der Wand des Reit Berges fließen, werden für Bäder, Moorbäder, harntreibende Getränke, Inhalationsbehandlungen, Massagen verwendet. Sie sind auch bei der Behandlung von Hautkrankheiten angezeigt, die durch mikrobielle und mykotische Mittel und die der Atemwege verursacht werden. Um diese zu nutzen, muss man in die Viertel Bagni Vecchi und Bagni Nuovi in der Nähe des Ortsteils Premadio fahren.

Ab 1. Januar 2011 Valdidentro, für seine Aufmerksamkeit, den nachhaltigen Tourismus (Der nachhaltige Tourismus) und weiche Beweglichkeit (Weiche Mobilität) begünstigend, ist Teil internationaler Alpine Perlen Vereinigung, die 27 Alpenresorts zusammenbringt zu sechs verschiedenen Ländern (Schweiz, Deutschland, Österreich, Italien, Frankreich und Slowenien).

Verkehr
Durch Valdidentro zieht sich die Strada Statale 301 del Foscagno von Bormio nach Livigno.

Sport
Valdidentro ist ein Wintersportort, in dem unter anderem 2009 Rennen des Skilanglauf-Weltcups, aber auch darüber hinaus im Continental-Cup, durchgeführt wurden. National werden hier auch Rennen im Biathlonsport bis hin zu den Nationalen Meisterschaften (2010) ausgetragen. In der Gemeinde gibt es Skilifte und Skipisten in den Dörfern Isolaccia und Pedenosso. In Valdidentro wurden einige Wettbewerbe für den Langlauf-Weltcup 2009 durchgeführt.

Literatur
 Anna Ferrari-Bravo, Paola Colombini: Guida d'Italia. Lombardia (esclusa Milano). Milano 1987, S. 400.
 Lombardia – Touring club italiano, Touring Editore (1999), ISBN 88-365-1325-5, Valdidentro Online
 Valdidentro auf tuttitalia.it/lombardia

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei
Nationalpark Stilfserjoch

Valdidentro


Das Wirtschaftsforum der Führungskräfte (WdF) ist eine unabhängige und überparteiliche Interessenvertretung von Führungskräften in Österreich. Der 1979 gegründete Verein ist Mitglied der Confédération Europeénne des Cadres (CEC), der Dachorganisation der Führungskräfteverbände in der EU mit mehr als einer Million Mitgliedern.

Der Verein hat seinen Sitz in Wien im Haus der Industrie am Schwarzenbergplatz. Seit 2019 ist Andreas Zakostelsky der Bundesvorsitzende.

Zehnmal im Jahr erscheint das Mitgliedermagazin Leadership – Österreichs Magazin für Führungskräfte mit einer Auflage von 3.000 Stück. Chefredakteurin ist Isabella Dundler
Regelmäßig veröffentlicht der Verein Studien zu verschiedenen Themen. Jährlich erscheint die Einkommensstudie Wie viel Österreichs Manager verdienen.

Weblinks
Offizielle Website

Einzelnachweise

Wirtschaftsverband (Österreich)
Gegründet 1979
Verein (Wien)

Wirtschaftsforum der Führungskräfte


Dobroje (, ) ist ein Ort in der russischen Oblast Kaliningrad. Er gehört zur kommunalen Selbstverwaltungseinheit Stadtkreis Gurjewsk im Rajon Gurjewsk.

Geographische Lage
Dobroje liegt 16 Kilometer nordöstlich der Oblasthauptstadt Kaliningrad (Königsberg) an der Kommunalstraße 27K-070, die Pribreschnoje (Palmburg) an der Föderalstraße A229 (ehemalige deutsche Reichsstraße 1) mit Dobrino (Nautzken) an der Regionalstraße 27A-024 (ex A190) verbindet. Bis 1945 war Gamsau (russisch: Podgornoje) die nächste Bahnstation an der Linie der Königsberger Kleinbahn von Königsberg (Preußen) über Possindern (Roschtschino) nach Tapiau (Gwardeisk).

Geschichte
Das vor 1946 Legden genannte Dorf mit einem Gut wurde bereits 1334 gegründet. Am Ortsrand lag der Krug Klein Legden. Am 30. April 1874 wurde Groß Legden Sitz und namensgebender Ort des neu gebildeten Amtsbezirks Groß Legden der bis 1945 bestand und zum Landkreis Königsberg (Preußen) (1939 bis 1945 Landkreis Samland) im Regierungsbezirk Königsberg der preußischen Provinz Ostpreußen gehörte. Am 20. Januar 1875 wurde der bisher kommunalfreie Abbau Strecken (zum Amtsbezirk Heiligenwalde (russisch: Uschakowo) gehörig) in den Gutsbezirk Groß Legden eingegliedert.

Die Einwohnerzahl betrug 1910 insgesamt 255. Am 30. September 1928 wurde der Gutsbezirk Groß Legden mit Klein Legden in die Landgemeinde Legden umgewandelt. Die Einwohnerzahl sank bis 1933 auf 207 und betrug 1939 noch 198.

Infolge des Zweiten Weltkrieges kam Legden mit dem nördlichen Ostpreußen zur Sowjetunion. Im Jahr 1947 erhielt der Ort die russische Bezeichnung Dobroje und wurde gleichzeitig dem Dorfsowjet Jaroslawski selski Sowet im Rajon Gurjewsk zugeordnet. Später gelangte der Ort in den Nisowski selski Sowet. Von 2008 bis 2013 gehörte Dobroje zur Landgemeinde Niwenskoje selskoje posselenije und seither zum Stadtkreis Gurjewsk.

Amtsbezirk Groß Legden (1874–1945)
Der Amtsbezirk Groß Legden bestand zwischen 1874 und 1945. Er wurde anfänglich aus drei Landgemeinden und zehn Gutsbezirken gebildet:

Am 1. Juni 1945 gehörten aufgrund der vielfachen strukturellen Veränderungen noch vier Gemeinden zum Amtsbezirk Groß Legden: Gamsau, Legden, Mantau und Wargienen. Mantau ist ein heute nicht mehr existenter Ort.

Kirche
Die Bevölkerung in Groß und Klein Legden war vor 1945 mehrheitlich evangelischer Konfession. DLegden war in das Kirchspiel der Kirche Arnau (russisch: Rodniki) eingepfarrt und gehörte zum Kirchenkreis Königsberg-Land II in der Kirchenprovinz Ostpreußen der Kirche der Altpreußischen Union. Letzter deutscher Geistlicher war Pfarrer Arthur Brodowski.

Dobroje liegt nun im Einzugsbereich der in den 1990er Jahren neu entstandenen Gemeinde der Auferstehungskirche in Kaliningrad (Königsberg), der Hauptkirche der evangelisch-lutherischen Propstei Kaliningrad der Evangelisch-lutherischen Kirche Europäisches Russland (ELKER).

Weblinks
 Dobroje auf bankgorodov.ru

Einzelnachweise

Ort im Rajon Gurjewsk (Kaliningrad)

Dobroje (Kaliningrad)


Vulkanska kupa je elementarni oblik vulkanskoga reljefa. Predstavljena je uzvišenjem nastalim nagomilavanjem vulkanoklastični sedimenta i izlijevanjem lave, pri vulkanskim erupcijama. Na njenome vrhu nalazi se otvor ljevkastoga oblika koji se naziva krater. Lijevak kratera sužava se s povećanjem dubine i prelazi u vertikalni, cilindrični kanal koji nosi naziv "grotlo vulkana". Kroz grotlo najprije prolazi magma iz unutrašnjosti krećući se k površini. Krater i grotlo su osnovni morfološki elementi vulkanske kupe.

Veličina kupe, njeno stvaranje i razaranje zavise o nekoliko faktora, na prvome mjestu od erupcija i intenziteta i trajanja vulkanskog rada. Vulkanske kupe velikih razmjera posljedica su erupcija koje se karakteriziraju izlijevanjem velikih količina lave i izbacivanjem ogromnih masa vulkanoklastičnoga materijala. Dugotrajne i snažne erupcije ovoga tipa stvaraju kupe džinovskih dimenzija, kakve su kupe Havajskoga otočja. One su se počele formirati još u tercijaru, pod morem, a njihova aktivnost traje i danas. Dižu se s oceanskoga dna dubokog preko 6.000 m, a njihova visina iznad razine mora prelazi 4.000 m. Najviše kupe su: Mauna Keaa (4.214 m), Mauna Loa (4.168 m) i Kilauea (1 231 m n. v.) i one predstavljaju najviše oblike litosfere uopće.

Kod kupa se razlikuje apsolutna i relativna visina. Za vulkane je važnija relativna, tj. visina od podnožja kupe do vrha. Npr. Chimborazo je visok 6.272 metara, ali je kupa svega 2.400 metara.

Podjela
Vulkanske kupe mogu biti proste ili složene. Proste se sastoje od jednog malje ili više pravilnog uzvišenja, najčešće oblika zaobljene kupe. Složene kupe su asimetrične, nepravilne i imaju dva ili više kratera. One se dalje mogu podijeliti na "sekundarne vulkanske kupe" (manje i mlađe kupe koje su nastale u središtu većega i starijega kratera) i "parazitske" (bočne, adventivne) vulkanske kupe koje se javljaju na bokovima vulkana i nastaju prskanjem zbog pritiska. Nizovi parazitskih kupa stvaraju se na pukotinama stvorenim prskanjem glavne vulkanske kupe. Na Etni ih ima preko 1000 s visinom koja se kreće od 150 do 200 m. Vulkani Kamčatke (Ključevska Sopka, Tolbačik) karakteristični su po brojnim parazitskim kupama.

Parazitske vulkanske kupe mogu se javiti i u podnožju glavnih vulkanskih kupa, ali i neposredno u kraterima vulkana, između staroga kratera i mlađe, centralne, sekundarne kupe. U krateru Vezuva nalaze se dvije parazitske kupe Colle Umberto i Colle Margherita. Ovakvih kupa ima i u krateru vulkana Etna.

Pseudoeruptivne vulkanske kupe nemaju krater na vrhu za razliku od pravih eruptivnih kupa. One se formiraju na bokovima glavnih vulkanskih kupa, ali i duž pukotina u tvrdoj kori od konsolidirane lave u podnožju vulkana.

Poseban tip vulkanskih kupa su "maarovi", koji se smatraju embrionalnim stadijumom vulkana. To su fosilne kupe vrlo male visine, izgrađene od tufa i pepela. Ove kupe svedene su gotovo na sam krater koji je obično ispunjen jezerskom vodom. Maarovi su uglavnom postali tijekom jedne jedine erupcije, tijekom kvartara, poslije koje je prestao vulkanski rad. Javljaju se u Auvergneu (Francuska) i Eifelu (Njemačka), u području Švapske Jure, Središnjoj Americi, Srednjoj Americi, na Javi, Novome Zelandu, Islandu, itd. Krateri maarova mogu biti različite širine i dubine. Ima ih prečnika od nekoliko kilometara, a dubine do nekoliko stotina metara. Kod mješovitih vulkana razvijaju se stratovulkanske kupe naizmjeničnim nagomilavanjem lavastoga i rastresitoga materijala.

Vidi još
 Stratovulkan
 Vulkan
 Vulkanski krater

Literatura
 Петровић Д. и Манојловић, П. (2003): Геоморфологија, Географски факултет, Београд

Vanjske poveznice

Vulkanski reljef

Vulkanska kupa


Tamonea spicata est une espèce d'arbuste sud-américaine appartenant à la famille des Verbenaceae (famille des verveines).

Il est connu en sous le nom de wild thyme (Nicaragua).

Description
Tamonea spicata est une herbacée ou un sous-arbrisseau. Ses tiges fines et les branches, plus ou moins finement pileuses, sont couvertes de poils uncinés, nettement tétragonales, et plus ou moins marginées à proximité des feuilles avec 2 côtes et 3 sillons. Les pétioles très minces, mesurent  de long, sont assez densément hirsutes. Le limbe mince-coriace, est ovale, long de  pour  de large, a des marges assez grossièrement incisée-dentelée avec des dents très aiguës, de bords ciliés, a l'apex obtus, est tronqué à la base, est peu poilu sur la face supérieure (poils épars), mais est densément hirsute sur la face inférieure, (particulièrement le long des nervures). L'inflorescence est un racème axillaire long de  et comportant 2 à 8 fleurs, ascendantes. Les pédicelles uncinés-pileux mesurent environ  de long. Le calice à l'anthèse mesure environ  de long et  de large. La corolle, longue d'environ  est  bleues ou violettes, et jaune à l'intérieur de la gorge. Lors de la fructification, le calice mince et translucide est étalé-campanulé, mesure  de long et de large, porte 5 côtes proéminentes, légèrement couvert de poils uncinés, faisant saillie d'environ  sur la marge. La drupe noire glabre et luisante mesure environ  de long et de large.

Répartition
On rencontre Tamonea spicata du Mexique au Brésil en passant par l'Amérique centrale, le Venezuela, le Guyana, le Suriname et la Guyane. Il pousse entre  d'altitude, autour des zones urbanisées, dans les savanes à Trachypogon, et les zones perturbées.

Écologie

Utilisations
Tamonea spicata serait toxique pour le bétail.

Tamonea spicata serait employé comme épice chez les Garifuna de l'est du Nicaragua en tant que « thym sauvage » (wild thyme).

Histoire naturelle
En 1775, le botaniste Aublet propose la diagnose suivante :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Verbenaceae
Espèce d'Angiospermes (nom scientifique)
Plante décrite par Aublet

Tamonea spicata


විශ්ව පඤ්චකය

මුළු මහත් විශ්වයම ගත් කල එය ප්‍රධාන ශාඛා පහකට බෙදීමට පැරැණි ශාස්ත්‍රඥයින් උත්සාහ කර ඇත. ඒවා මෙසේය.

කලාවන් සිව් සැට

මුළු මහත් විශ්වයම රඳා ඇත්තේ මේ පඤ්චකය තුළ බැව් ප්‍රකාශිතය. මෙම ප්‍රධාන කොටස් පහ පුළුල් වශයෙන් සිව් සැට කලාව වශයෙන් බෙදා ඇත. ඒවා මෙසේය.

ආශ්‍රිත
පී. ඇම්. සේනාරත්න, ශ්‍රී ලංකාවේ සංස්කෘතික දායාද,  1995, පිටු 339, ඇස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ කොළඹ-10, ISBN 955-20-1320-8

සිව් සැට කලා


An Orchigymnadenia robsonii in uska species han Liliopsida. An Orchigymnadenia robsonii in nahilalakip ha genus nga Orchigymnadenia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Orchigymnadenia

Orchigymnadenia robsonii


An Cyrtochilum alboroseum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Stig Dalström, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Stig Dalström. An Cyrtochilum alboroseum in nahilalakip ha genus nga Cyrtochilum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtochilum

Cyrtochilum alboroseum


الديسكو  هو نوع من موسيقى الرقص وثقافة فرعية ظهرت في السبعينيات من مشهد الحياة الليلية الحضرية في الولايات المتحدة. يتجسد صوتها بإيقاع فور أون ذا فلور، وباس-لاينز متزامنة، ومقاطع وترية، وأبواق، وبيانو كهربائي، وآلات السنثسيزر، وقيثارات إيقاع كهربائي.

من أشهر فناني الديسكو: دونا سمر، وجلوريا جاينور، وفرقة البي جيز، وفرقة تشيك، وفرقة كي سي آند ذا سن شاين باند، وثيلما هوستون، وفرقة سيستر سليدج، وفرقة ذا ترامبس، وفرقة فيلدج بيبيل، ومايكل جاكسون. في حين جذب المؤدون والمغنون انتباه الجمهور، لعب منتجو الأغاني الذين يعملون خلف الكواليس دورًا مهمًا في تطوير هذا النوع. أسهمت أفلام مثل حمى ليلة السبت (1977)، وحمدًا لله - إنه الجمعة (1978) في شعبية الديسكو السائدة.

بدأت موسيقى الديسكو كمزيج من الموسيقى من أماكن شائعة بين الأمريكيين الأفارقة، والأمريكيين اللاتينيين والهسبان، والأمريكيين الإيطاليين، والمثليين في فيلادلفيا ونيويورك خلال أواخر الستينيات وأوائل السبعينيات. يمكن اعتبار الديسكو كرد فعل من قبل ثقافة الستينيات المضادة على هيمنة موسيقى الروك ووصم موسيقى الرقص في ذلك الوقت. تطورت العديد من أنماط الرقص خلال فترة شعبية الديسكو في الولايات المتحدة، بما في ذلك «البمب» و «الهاسل».

بحلول أواخر السبعينيات، كان لدى معظم المدن الأمريكية الكبرى مشاهد مزدهرة لنوادي الديسكو، وكان منسقو الموسيقى يمزجون تسجيلات الرقص في نوادي مثل ستوديو 54 في مدينة نيويورك، وهو مكان ذو شعبية بين المشاهير. غالبًا ما كان يرتدي رواد المراقص أزياء باهظة الثمن، ومتطرفة، ومثيرة. كان هناك أيضًا ثقافة فرعية مزدهرة للمخدرات في مشهد الديسكو، خاصة بالنسبة للمخدرات التي من شأنها تعزيز تجربة الرقص على الموسيقى الصاخبة والأضواء الساطعة، مثل الكوكايين والكوالوديس، والأخير شائع جدًا في الثقافة الفرعية للديسكو لدرجة أنه أطلق عليه لقب «بسكويت الديسكو». ارتبطت نوادي الديسكو أيضًا بالاختلاطية الجنسية باعتبارها انعكاسًا للثورة الجنسية لهذه الحقبة في التاريخ الشعبي.

كانت الديسكو آخر حركة موسيقية شعبية يقودها جيل طفرة المواليد. بدأت شعبيتها في الانخفاض في الولايات المتحدة خلال 1979-1980، وبحلول عام 1982 فقدت تقريبًا كل شعبيتها. ليلة تدمير الديسكو، وهو احتجاج ضد الديسكو أقيم في مدينة شيكاغو في 12 يوليو 1979، لا يزال الأكثر شهرة من بين العديد من الأحداث التي ترمز إلى تراجع ثروة الديسكو حول أنحاء البلاد.

كان لموسيقى الديسكو تأثير رئيسي في تطوير موسيقى الرقص الإلكترونية بشكل عام وموسيقى الهاوس بشكل خاص. أحييت عدة مرات، مثل ألبوم مادونا الناجح للغاية اعترافات على حلبة الرقص عام 2005، ومؤخرا في عام 2010، دخلت جداول البوب في الولايات المتحدة والمملكة المتحدة.

أصل الكلمة

مصطلح «ديسكو» هو اختصار لكلمة «ديسكوتيك»، وهي كلمة فرنسية تعني «مكتبة سجلات الفونوغراف» مشتقة من «ببليوتيك». كان لكلمة «ديسكوتيك» نفس المعنى في اللغة الإنجليزية في الخمسينيات.

استخدمت «ديسكوتيك» باللغة الفرنسية لنوع من الملاهي الليلية في باريس بعد أن لعبوا التسجيلات بتردد خلال الاحتلال النازي في أوائل الأربعينيات. استخدمته بعض الأندية كاسمها الخاص. في عام 1960، استخدم أيضًا لوصف ملهى ليلي باريسي في مجلة إنجليزية.

في صيف عام 1964، كان هناك فستان قصير بلا أكمام يسمى «فستان ديسكوتيك» يحظى بشعبية كبيرة في الولايات المتحدة. أقدم استخدام معروف للصيغة المختصرة «ديسكو» يصف هذا الفستان وقد عُثر عليه في سالت ليك تريبيون في 12 يوليو 1964، لكن مجلة بلاي بوي استخدمته في سبتمبر من نفس العام لوصف الملاهي الليلية في لوس أنجلوس.

كان فينس أليتي من أوائل الذين وصفوا الديسكو على أنه صوت أو نوع موسيقي. كتب مقالًا مميزًا بعنوان «ديسكوتيك روك بارتي» الذي ظهر في مجلة رولينج ستون في سبتمبر 1973.

الخصائص الموسيقية
الموسيقى عادة ما تكون صوتيات بطبقات عالية ومترددة، مضاعفة بأصوات أبواق، على خلفية «باد» من البيانو الكهربائي وقيثارات إيقاع «تشيكن سكراتش» التي تعزف على الغيتار الكهربائي. ملامح الإيتار الرئيسي موجودة بموسيقى الديسكو أقل منها في موسيقى الروك. يُنتج صوت الـ«تشيكن سكراتش» من خلال الضغط برفق على أوتار الجيتار على عنق الجيتار ثم تحريرها بسرعة كافية للحصول على (صوت) بوكر صامت قليلًا أثناء العزف المستمر عند الاقتراب من الجسر الموسيقي. «أدوات موسيقية خلفية تشمل البيانو، والأورج الكهربائي (خلال السنوات الأولى)، وآلات السنثسيزر وتري، ولوحات المفاتيح الكهروميكانيكية مثل بيانو فيدر رودس الكهربائي، وبيانو ورلتزير الكهربائي، وهونر كلافينيت. السنثسيزرز شائعة أيضًا بشكل واضح في الديسكو، خاصة في أواخر السبعينيات.

ثقافة نادي الديسكو

النوادي الليلية في الولايات المتحدة
بحلول أواخر السبعينيات، كان لدى معظم المدن الأمريكية الكبرى مشاهد مزدهرة لنوادي الديسكو. كانت أكبرها في سان فرانسيسكو وميامي وواشنطن العاصمة وأبرزها مدينة نيويورك. تمحور المشهد حول المراقص، والنوادي الليلية، والحفلات العلوية الخاصة.

معدات الصوت والضوء
تعتبر إلى أنظمة الصوت القوية عالية الصوت جزءً أساسيًا من تجربة نادي الديسكو. «قدم مانكوسو تقنيات مصفوفة مكبرات الصوت (مجموعات مكبرات صوت صغيرة، تنبعث منها ترددات عالية، موضوعة فوق الأرض) وتعزيزات البيس (مجموعات إضافية من مضخمات الصوت الموضوعة على مستوى الأرض) في بداية السبعينيات لتعزيز التريبل والبيس في اللحظات المناسبة، وبحلول نهاية العقد، ضاعف مهندسو الصوت مثل ريتشارد لونغ تأثيرات هذه الابتكارات في أماكن مثل الجرادج».

منسقو الموسيقى
غالبًا ما يقوم منسقو الموسيقى من عصر الديسكو (دي جايز) بإعادة مزج الأغاني الحالية باستخدام آلات شريط بكرة إلى بكرة، وإضافة فواصل إيقاعية وأقسام جديدة وأصوات جديدة.

رقص الديسكو
في السنوات الأولى، رقصت الراقصات في المراقص في أسلوب «التردد بحرية» أو «الأسلوب الخاص». ارتجل العديد من الراقصين في البداية أساليب وخطوات الرقص الخاصة بهم. في وقت لاحق من عصر الديسكو، طُورت أنماط الرقص الشعبية، بما في ذلك الـ «بمب»، و«بنجوين»، و«بوجولو»، و«ووترغيت»، و«روربوت». بحلول أكتوبر 1975، سادت رقصة الهاسل. كانت منمقة للغاية، ورفيعة، وجنسية علنيًا. شملت الاختلافات بين المناطق بروكلين هاسل، ونيويورك هاسل، ولاتين هاسل.

أزياء الديسكو
كانت أزياء الديسكو عصرية للغاية في أواخر السبعينيات. غالبًا ما يرتدي رواد الديسكوتيك أزياء براقة ومكلفة وباهظة لقضاء ليالٍ في نادي الديسكو المحلي. ترتدي بعض النساء الفساتين الشفافة الفضفاضة، مثل فساتين هالستون أو السراويل الفضفاضة. وارتدت نساء أخريات ملابس ضيقة وكاشفة ومثيرة، مثل القمصان بحمالة عنق دون ظهر، وسراويل الديسكو، و«بنطلون مثير»، أو الإسباندكس الضيقة أو «كات سوتس». يرتدي الرجال قمصان كيانا من البوليستر اللامع مع أنماط ملونة مدببة، وياقات عريضة جدًا، ويفضل أن تكون مفتوحة على الصدر. غالبًا ما كان الرجال يرتدون بدلات بيير كاردان، وبدلات من ثلاث قطع مع صدارية، وسترة من البوليستر المحبوك مع بنطلون مطابق وتعرف باسم بدلة الترفيه. كانت بدلات الرجال الترفيهية نموذجيًا مصممة حسب المقاس في بعض أجزاء الجسم، مثل الخصر والجزء السفلي، ولكن الجزء السفلي من البنطلون كان واسًعا بأسلوب بيل بوتومز، للسماح بحرية الحركة.

ثقافة المخدرات الفرعية
بالإضافة إلى جوانب الرقص والأزياء في مشهد نادي الديسكو، كان هناك أيضًا ثقافة فرعية مزدهرة لمخدرات النوادي، خاصة بالنسبة للمخدرات التي من شأنها تعزيز تجربة الرقص على الموسيقى الصاخبة، والموسيقى الثقيلة، والأضواء الملونة الوامضة.

الإثارة الجنسية والتحرر الجنسي
وفقا للصحفي الأمريكي بيتر براونستين، فإن «الكميات الضخمة من المخدرات التي تُتناول في المراقص أنتجت الظاهرة الثقافية التالية لعصر الديسكو: الاختلاطية الجنسية المنتشرة والجنس العام. في حين أن حلبة الرقص كانت الساحة المركزية للإغواء، كان الجنس الفعلي يحدث عادة في المناطق السفلى من الديسكو: أكشاك الحمام، سلالم الخروج، وما إلى ذلك. في حالات أخرى، أصبح الديسكو نوعًا من «الطبق الرئيسي» في قائمة المتعة لقضاء ليلة في الخارج».

مراجع

الموسيقى في 2020
أنواع الموسيقى الأمريكية
أنواع موسيقى إلكترونية
الموضة في عقد 1970
النساء والفنون
ثقافة أمريكا اللاتينية
ثقافة الرقص
ثقافة المخدرات
ثقافة إيطالية أمريكية
رقصات
الموسيقى في عقد 1970
كروس أوفر (موسيقى)
موسيقا متعلقة بالمثلية الجنسية
موسيقى إفريقية أمريكية
موسيقى ديسكو

موسيقى الديسكو


Participarea României la Primul Război Mondial s-a soldat cu o serie de distrugeri provocate infrastructurii de transport din Regatul României, și Transilvania. În Bucovina și Basarabia au avut de asemenea loc astfel de distrugeri.

Văile transilvănene ale Oltului și Mureșului

Campania anului 1916
La începutul lunii septembrie 1916 toate podurile de pe valea Oltului mijlociu, cu excepția celui de la Hoghiz, au fost distruse de către Armata Austro-Ungară. Același lucru s-a întâmplat și în defileul Mureșului superior, în zona Toplița.

Calea ferată Siculeni–Adjud

Campania anului 1916
Pe porțiunea de cale ferată Miercurea Ciuc–Ghimeș se aflau 5 viaducte. Dintre acestea, Caracău fusese terminat în luna decembrie 1896. Lungimea sa era de 264,15 m și era sprijinit pe două pile. Structura sa centrală metalică de 102,22 m era prelungită de două alte structuri metalice laterale – fiecare de 51,36 m. Existau trei culee de 8 m pe o parte și două pe cealaltă parte.
La intrarea trupelor românești în Transilvania în 1916, viaductul Caracău a fost aruncat în aer de către trupele ungare aflate în retragere, de această sarcină achitându-se geniștii atașați Brigăzii 19 Infanterie austro-ungară. Românii au încercat să prevină distrugerea viaductului, drept care au organizat și instruit cu acest scop o grupare specială de comando, pe care au pus-o sub comanda locotenentului Ilie Șteflea. Conform planului, această grupare ar fi trebuit să se infiltreze peste graniță cu 3 ore îninte de momentul programat al invaziei, pentru a pune stăpânire pe obiectiv mai înainte ca trupele austro-ungare să-l poată distruge. Din cauza faptului că Regimentul 14 Infanterie nu a mai avut răbdare și a trecut frontiera în același timp cu gruparea de comando, trupele inamice au fost avertizate și au avut timp să distrugă viaductul.

Acesta a fost refăcut în anul 1917 de către Armata Austro-Ungară, primind numele împaratului Carol I al Austriei. La reconstrucția sa s-au folosit două grinzi metalice de tip Roth-Wagner montate în ansamblu liber, care au realizat două deschideri susținute de un pilon înalt de 60 de m.

Campania anului 1917
La 31 iulie 1917 artileria austro-ungară a bombardat de pe dealul Coșna satul Onești distrugându-i gara și triajul, fără însă să avarieze podul de fier de peste râul Trotuș. (primul pod combinat – linie ferată și șosea din țară, construit în perioada 1881-1885 odată cu calea ferată Adjud-Târgu Ocna).  A doua zi inamicul a executat din nou trageri de artilerie, de această dată asupra trenurilor care circulau de la Comănești spre Onești.

Podul Fetești-Cernavodă
Construcția podului a început la 9/21 octombrie 1890 și a fost finalizată la data de 14/26 septembrie 1895, ansamblul fiind un complex format în fapt din trei poduri succesive: podul peste brațul Borcea de 970 m, viaductul Ezer de 1460 m și podul peste Dunărea Veche de la Cernavodă de 1.650 m lungime

Distrugerea

După căderea Silistrei la 10 septembrie 1916, s-a pus pentru Cernavodă problema apărării, pe podul de aici trecând calea ferată Constanța-București.  Comandamentul Flotilei de Dunăre – care avea în subordine un detașament de canoniere ruse precum și un Detașament de artilerie și mine, a primit ordin să acopere flancul fluvial al armatei pe sectorul Rasova-Cernavodă. Un baraj de mine de fund a fost pus la Rasova în 16 septembrie și în apărare au fost instalate poziții de artilerie între 16 și 30 septembrie la Rasova și Cochirleni. Un baraj similar a fost extins pe brațul Borcea. Pe fondul măsurilor de apărare luate, în timpul ofensivei Puterilor Centrale navele flotilei austriece nu au riscat să forțeze pozițiile defensive realizate.

De la începutul lunii septembrie zilnic (iar unori de mai multe ori pe zi), aviația germană a atacat podul de la Cernavodă, încercând să-l distrugă. Acesta a fost apărat de artileria antiaeriană navală și de uscat, dar după 29 septembrie navele ruse au terminat muniția antiaeriană și s-au retras în aval, la 3 km.

Abandonarea pozițiilor defensive terestre din capul de pod Cernavodă în noaptea de 11/24 spre 12/25 octombrie a fost precedată de ordinul trimis către trupele de geniu de a arunca în aer podurile de peste Dunăre.

Pentru aceasta, fuseseră aduse în stația "Dunărea" 6 vagoane de dinamită. Deși acțiunea fusese precedată de studii desfășurate timp de luni de zile, acțiunea din ziua de 11/24 octombrie desfășurată timp de 7 ore, a dat greș. Ca efect, la 12/25 octombrie Marele Cartier General a ordonat contraaamiralului Nicolae Negrescu să distrugă cu orice preț podul de peste Dunăre și – în caz de nereușită, să-l distrugă cel puțin segmentul de peste brațul Borcea. Ca atare, marinarii de pe  monitorul Lahovary  și de pe vedetele care-l însoțeau – aflați sub ordinele comandorului V. Toescu,  au reușit la 13/26 octombrie 1916 să distrugă podul de la Fetești instalând mine de baraj plutitoare Hertz puternic încărcate cu trotil, burate pe plăcile de susținere ale aparatelor de așezare a grinzilor independente pe console. Tablierul a fost astfel dislocat și a căzut în apele fluviului. Alături, a fost distrus și podul intermediar tot de către minele Marinei.

După ce Comandamentul Armatei de Dobrogea hotărâse să abandoneze Cernavodă, dat fiind că nu se reușise distrugerea podului Regele Carol I, detașamentul rus format din canonierele Doneț, Kubaneț și Tereț a primit ordin de la contraamiralul Constantin Bălescu să distrugă segmentul de pod dinspre malul dobrogean, în timpul retragerii. În contextul avansului rapid al trupelor inamice, navele nu au reușit să ducă la îndeplinire misiunea încredințată. Cu toate acestea, podul era deja nefuncțional datorită faptului că centurile superioare și inferioare fuseseră afectate de explozii.

Reconstrucția
Problemele segmentului de pod dinspre Cernavodă au fost rapid remediate de germani  întimpul ocupației.

Reconstrucția podului peste brațul Borcea a fost finalizată la 22 decembrie 1921.

Acțiunile militare din Oltenia

Într-o ultimă și zadarnică rezistență după Bătălia de la Târgu Jiu (3/16-4/17 noiembrie 1916), podurile care asigurau trecerea valea Amaradiei au fost distruse. Aceasta însă nu a împiedicat inamicul să treacă prin apa scăzută a râului. Slabele detașamente de ariergardă care se retrăgeau din fața inamicului care se revărsa în câmpiile Olteniei, aveau alături de datoria de a evacua materialele de război și răniții, misiunea de a proteja retragerea trupelor prin aruncarea în aer a podurilor.

La 11/24 noiembrie când au ajuns la linia  Oltului, trupele germane au găsit astfel podurile de la Drăgășani și Slatina, distruse
La Slatina se afla cea mai directă și mai importantă trecere de peste Olt, aici fiind construite în 1875 din fier pudlat un pod feroviar de 45,5 + 5 x 57,3 + 45,5 m, iar între 1888-1891 sub supravegherea inginerului Nicolae Davidescu un al doilea pod, cu rol rutier, .

La 14 noiembrie 1916 podul rutier a fost însă aruncat în aer de către trupele române, în încercarea de a stăvili ofensiva inamică (reconstrucția sa s-a făcut în contul daunelor de război de către Germania învinsă, după Primul Război Mondial). La Izbiceni, de asemenea podul (de beton) a fost aruncat în aer de către detașamentul în a cărui pază fusese încredințat.

La podul de la Izbiceni s-a consemnat sfârșitul retragerii Grupului Cerna. Soldații săi, ajunși la malul Oltului la 5 decembrie 1916 au încercat să repare podul pentru a continua retragerea. Mai înainte a de a se fi sfârșit reparația au fost atacați de către germani la 5 și 6 decembrie dinspre nord și vest, producându-se inevitabilul.
Încercarea trupelor germane de a forța râul pe la Drăgășani sau Slatina nu a avut succes, dar a reușit prin surprindere la Stoenești, unde podul fusese lăsat aproape intact de către detașamentul român însărcinat cu distrugerea lui.
Cu toate că situația fusese raportată ierarhic comandamentului Diviziei 1 Cavalerie de către comandantul companiei de cicliști însărcinate să apere podul, echipa de pionieri de la Stoenești a fost formată din doar 3 oameni: un sergent și 2 soldați care au avut 100 kg. de pulbere, mijloacele existente fiind insuficiente pentru ca misiunea să fie îndeplinită.
Astfel, la 11/24 noiembrie 1916 trupele germane au întors linia de apărare a trupelor române de la Slatina. O soartă similară a avut podul de la Islaz, aflat în bătaia tunurilor de pe vasele inamice de pe Dunăre și de pe malul bulgar.

Acțiunile militare din Muntenia, retragerea spre Subcarpații Vrancei și campania anului 1917

Aflați în retragere spre Moldova, rușii au distrus podul feroviar de peste râul Ialomița, de la Slobozia.

În planul de atac german al Bătăliei de la Mărășești, ofensiva Puterilor Centrale trebuia să ducă la trecerea Siretului la Cosmești cu scopul formării unui cap de pod defensiv în regiunea Tecuci. Situat în zonă la sud de Cosmești, un mare pod asigura trecerea râului de către calea ferată Mărășești–Tecuci și de către șoseaua Panciu–Tecuci. Acesta a servit în timpul bătăliei deplasării trupelor române ale Diviziei 5 și 14 Infanterie, fiind aproape pe punctul de a fi cucerit de trupele germane în ziua de 14 august 1917 la apogeul luptei din pădurea Prisaca. Refăcută chiar în fața podului, linia de apărare a defensivei românești a permis a doua zi retragerea trupelor pe malul stâng al Siretului și aruncarea în aer a podului de către trupele române.

Transilvania 1918-1919
În timpul operației Armatei României de ocupare a liniei de demarcație din anul 1918, Garda Națională Română din Ținutul Hălmagiului a preluat în luna decembrie 1918 paza și apărarea tunelului feroviar de la Ciuci (Vârfurile) și a podurilor peste Crișul Alb. La sfârșitul lunii ianuarie 1919 guvernul ungar a ordonat trupelor sale sa ocupe linia de demarcatie și să ia contact cu Armata României, care pe valea Crișului Alb ajunsese la Brad. Considerată avanpost al trupelor române, Garda din Hălmagiu a primit ordinul de a se opune militar avansului trupelor maghiare spre Brad, mergând până la distrugerea căii de acces feroviare prin tunelul de la Ciuci. La mijlocul lunii februarie 1919, Garda a distrus calea ferată dintre Tălagiu și Ciuci precum și parțial podul feroviar aflat la vest de gara Ciuci și a angajat ulterior lupta cu trupele ungare la tunel.

Regiuni conexe: Bucovina și Basarabia

Referințe

Bibliografie
  INCD, URBAN-INCERC; Plan de amenajare a teritoriului județean Olt, Faza I: Documentare și studii de fundamentare – Studiu istoric; 2011
  Kirițescu, Constantin; Istoria războiului pentru întregirea României- Ediția a III-a, vol. I; Editura Științifică și Enciclopedică; București; 1989; ISBN 973-29-0048-2
  &  Kozlov, Denis I.; Flota rusă în campania românească 1916-1917; Ed. Mica Valahie; București; 2017; ISBN 978-606-738-053-8
  Naparis – Revistă de istorie și cultură ialomițeană, Anul I, Nr. 2, 2013
  Verde, Rozalia & Verde, Teodor; Monografia Municipiului Onești - în date și evenimente ; 2003
Lectură suplimentară
  Bilibók, Ágoston; A Csíkszereda–Gyimesbükk vasútvonal története [Istoria liniei de cale ferată Miercurea-Ciuc – Făget]; Pogány-Havas Kistérségi Társulás; Csíkszereda; 2005; ISBN 973-7875-13-3
 Kulhanek, Helmut; Reșița. Poduri, podețe, punți, pasarele și pasaje de-a lungul timpului; Doku-Verlag; Mechernich; 2015

Legături externe

  Cernavodă Bridge in WWI (photos) at Imperial War Museum; London;
  Daczo, Catherine; Hargitai böngészde (11): Kétszer robbantott híd a Gyimesekben [Călător prin Harghita: podul care a fost distrus de două ori] (interviu cu inginerul Rigó László-Szabolcsra); kafe.hhrf.org

Consecințele Primului Război Mondial asupra României
Istoria transportului feroviar

Distrugerea infrastructurii de transport din România și Transilvania în Primul Război Mondial


Evson Patrício (født 9. december 1990) er en brasiliansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Evson Patrício


ඉක්මන් හෝ ඉක්මන් ඩොට් එල් කේ (ikman.lk) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වන ලුහුඬු දැන්වීම් පළ කළ හැකි වෙබ් අඩවියකි. 2012 වර්ෂයේ දී දියත් වූ මෙය මාස තුනක් ඇතුලත ශ්‍රී ලංකාවේ හය වැනියට වැඩිම වතාවක් පිවිසි වෙබ් අඩවිය බවට පත් විය. වෙබ් අඩවියෙහි සංවර්ධක සහ නඩත්තු කිරීමේ කටයුතු ස්වීඩනයේ සිටින කණ්ඩායමක් මගින් සිදු කරන නමුත් ව්‍යාපාර සංවර්ධන සහ පාරිභෝගික සේවා කටයුතු ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින කණ්ඩායමක් මගින් සිදු කරනු ලැබේ. ඉක්මන් යනු සිංහල, දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි ත්‍රිභාෂාවන්ගෙන්ම සමන්විත ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම මාර්ගගත ලුහුඬු දැන්වීම් සේවාව ලෙස සැළකේ.

මූලාශ්‍ර

ඉක්මන් (වෙබ් අඩවිය)


Statsdumaen kan henvise til flere emner:

 Statsdumaen, underhuset af Ruslands føderale forsamling
 Statsdumaen (Russiske Kejserrige), underhuset i Det Russiske Kejserriges parlament
 Statsdumaen i Stavropol kraj, Russisk regionalt parlament
 Statsdumaen i Astrakhan oblast, Russisk regionalt parlament
 Lovgivende Duma i Tomsk oblast, tidligere Statsduma i Tomsk oblast, Russisk regionalt parlament
 Statsdumaen i Jaroslavl oblast, Russisk regionalt parlament
 Statsdumaen i Jamalo-Nenetskij autonome okrug, Russisk regionalt parlament

Se også
 Duma

Statsdumaen (flertydig)


මිනිස් ඇසට ග්‍රහණය කළ නොහැකි තරම් ප්‍රභාහීන  සෝඩියම් පරමාණු "වලිගයක්"  චන්ද්‍රයා සතු බව සොයා ගෙන ඇත. එය සැතපුම් සිය දහස් ගණනක් දිගු අතර, බොස්ටන් විශ්වවිද්‍යාලයීය විද්‍යාඥයෝ  1998දී ලියොනිඩ් උල්කා කුණාටුව  නිරික්ෂණය කරමින් සිටියදී එය සොයාගත්හ. චන්ද්‍රයා එහි පෘෂ්ඨයෙන් පරමාණුක සෝඩියම් වායුව නිරතුරුව නිකුත් කරන අතර, සූර්ය විකිරණ පීඩනය විසින් සෝඩියම් පරමාණු සූර්ය-විරුද්ධ දිශාවකට ත්වරණය කෙරුම නිසා, සූර්යයාගෙන් ඉවතට දිශා ගත වන දිගටි වලිගයක් සැදෙයි. 1998 ලියොනිඩ් උල්කා වර්ෂාව විසින් වලිගයේ ස්කන්ධය තාවකාලික ලෙසින් තෙගුණ කළේ චන්ද්‍රයාගෙන් නිර්වායු වන සෝඩියම් පරමාණු ගහණයට තවත් පරමාණු එක් කිරීමෙනි.

කුඩා උල්කාෂ්මයන් වැන්නන්  දෛනික ලෙසින් ගැටීම නිසා  චන්ද්‍රයාගේ සතත  "වලිගයක්" ඇති වන අතර, ලියොනිඩ් විසින් එය වැඩි කරලීමෙන්,  පෘථිවියෙහි සිට එය නැරඹීමේ සාමාන්‍ය හැකියාවන් තීව්‍ර කරලීය.

මෙයද බලන්න

විකිරණ පීඩනය
චන්ද්‍රයාගේ වායුගෝලය

ආශ්‍රිත

චන්ද්‍ර විද්‍යාව
සෝඩියම්

චන්ද්‍රයාගේ සෝඩියම් වලිගය


Two ships of the Royal Navy have borne the name HMS Ceylon, after the former British colony of Ceylon, now Sri Lanka. Two ships taken up from trade were also named Ceylon:

HMS Ceylon was a 38-gun fifth rate launched as HCS Bombay in 1793, purchased by the Royal Navy in 1805, serving with them as . She was renamed HMS Ceylon in 1808 , converted to a troopship in 1813, eventually being sold in 1857.
 was a  light cruiser launched in 1942. She was sold to Peru in 1960 and renamed Coronel Bolognesi until being decommissioned in 1982 and broken up in 1985.

Other ships
Ceylon was a tug hired as an armed boarding steamer between 1914 and 1919.
Ceylon was a private yacht requisitioned in 1915 and returned to her owners in 1916.

Royal Navy ship names

HMS Ceylon


Max Rostal (7 July 1905 – 6 August 1991) was a violinist and a viola player. He was Austrian-born, but later took British citizenship.

Biography
Max Rostal was born in Cieszyn to a Jewish merchant family. As a child prodigy, he started studying the violin at the age of 5, and played in front of Emperor Franz Josef I in 1913.

He studied with Carl Flesch. He also studied theory and composition with Emil Bohnke and Matyás Seiber. He won the Mendelssohn Scholarship in 1925. In 1930–33 he taught at the Berlin Hochschule, from 1944 to 1958 at the Guildhall School of Music, and then at the Musikhochschule Köln (1957–82) and the Conservatory in Bern (1957–85). His pupils included Maria Vischnia, Yfrah Neaman, Paulo Bosísio, Howard Leyton-Brown, Igor Ozim, Ole Bøhn , Peggy Klinger, Paul Rozeck, Edith Peinemann, Bryan Fairfax and members of the Amadeus Quartet. In 1945, in honour of Flesch, he co-founded what was later known as the Carl Flesch International Violin Competition with Edric Cundell.

Rostal played a wide variety of music, but was a particular champion of contemporary works such as Béla Bartók's Violin Concerto No. 2. He made a number of recordings. Rostal premiered Alan Bush's Violin Concerto of 1946–8 in 1949. He was the dedicatee of Benjamin Frankel's first solo violin sonata (1942), and he also made the premiere recording. He commissioned the violin concerto by Bernard Stevens in 1943.

Rostal played in a piano trio with Heinz Schröter (piano) and Gaspar Cassadó (cello), who was replaced in 1967 by Siegfried Palm. He edited a number of works for Schott Music, and also produced piano reductions.

Rostal's daughter Sybil B. G. Eysenck became a psychologist and is the widow of the personality psychologist Hans Eysenck, with whom she collaborated. Rostal died in Bern.

Discography
Benjamin Frankel: Sonata No. 1 for solo violin, Op. 13 (1942) on Decca K 1178
Frederick Delius: Violin Sonata No. 2, Sir Edward Elgar: Violin Sonata, and Sir William Walton: Violin Sonata (1954 recordings, released 1955-7 on LP on Westminster), reissued on the Testament UK  label, SBT1319 (2003).
Maurice Ravel: Sonate fur Violine und Klavier, Marcel Mihalovici: 2.Sonate fur Violine und Klavier op.45 Deutsche Grammophon SLPM 138 016, 1959.
Violin concertos by Béla Bartók (No. 2), Alban Berg, Bernard Stevens, and Dmitri Shostakovich (No. 1) recorded between 1948 and 1962, released on CD on Symposium Records, UK
Franz Schubert: Fantasie in C major, D.934, Robert Schumann: Sonata A minor, Op. 105, Claude Debussy: Sonata, Igor Stravinsky: Duo Concertant, Symposium Records, UK
Johann Sebastian Bach: Sonata in E minor (arranged by Howard Ferguson), Heinrich Ignaz Franz von Biber: Passacaglia, Giuseppe Tartini: Concerto in G minor, Sonata The Devil's Trill, Ludwig van Beethoven: Romances No. 1 and 2, Symposium Records, UK
Franz Schubert: 3 Sonatas, Op. 137, No. 1-3, Rondo in B minor, Op. 70, D. 895, Sonata in A major, Op. 162, D. 574, Symposium Records, UK

Media
 European Archive Copyright free LP recording of Beethoven's Kreutzer sonata by Max Rostal (violin) and Franz Osborn (piano) at the European Archive (for non-American viewers only).

Bibliography

Books

Rostal, Max, Ludwig van Beethoven: Die Sonaten für Violine und Klavier, Gedanken zu ihrer Interpretation, Mit einem Nachtrag aus pianistischer Sicht von Günter Ludwig, R.Piper & Co. Verlag, Munich, 1981
Rostal, Max, Handbuch zum Geigenspiel, unter Mitarbeit von Berta Volmer, Müller & Schade publishing house, Bern, 1993
Rostal, Max, Violin – Schlüssel – Erlebnisse, Erinnerungen, Mit einem autobiografischen Text von Leo Rostal, Ries & Erler, Berlin, 2007

Editions
Heinrich Ignaz Franz von Biber: Passacaglia für Violine allein, London 1951, Bern 1984
Johann Sebastian Bach: Sonaten und Partiten, Leipzig 1982
Wolfgang Amadeus Mozart: Violinkonzert KV 218, Mainz 1967
Wolfgang Amadeus Mozart: Violinkonzert KV 219, Mainz 1961
Wolfgang Amadeus Mozart: Adagio KV 261, Mainz 1964
Wolfgang Amadeus Mozart: Rondo KV 373, Mainz 1975
Ludwig van Beethoven: Sonaten, München 1978
Ludwig van Beethoven: Romanzen Nr. 1 and 2, Mainz
Ludwig van Beethoven: Violinkonzert, Mainz 1971
Franz Schubert: Rondo A-dur, Mainz 1964
Peter Tchaikowsky: Konzert für Violine und Orchester, Mainz 1973
Carl Maria von Weber: Rondo Brillant op. 62, Berlin 1930/1985
Carl Flesch: Das Skalensystem, Berlin 1987
Jacob Dont: Etüden und Capricen op. 35, Mainz 1971
Pierre Rode: 24 Capricen, Mainz 1974
Henryk Wieniawski: L'École moderne op. 10, Bern 1991

Compositions
Max Rostal: Studie in Quinten, für Violine mit Klavierbegleitung, 1955
Max Rostal: Studie in Quarten, für Violine mit Klavierbegleitung, 1957

References

See also
 List of émigré composers in Britain

1905 births
1991 deaths
20th-century Austrian people
20th-century violinists
Austrian emigrants to the United Kingdom
Austrian violinists
British violinists
British male violinists
Mendelssohn Prize winners
British people of Austrian-Jewish descent
British Jews
Silesian Jews
Austrian Jews
People from Austrian Silesia
People from Cieszyn
Academic staff of the Hochschule für Musik und Tanz Köln
20th-century British musicians
Naturalised citizens of the United Kingdom
Recipients of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
20th-century British male musicians
Jewish British musicians

Max Rostal


Whassup? (also known as Wazzup) was a commercial campaign for Budweiser beer from 1999 to 2002. The first spot aired during Monday Night Football on December 20, 1999. The ad campaign ran in much of the world and became a pop culture catchphrase, comically slurring "what's up?".

Origins
The commercials were based on the short film True written and directed by Charles Stone III, featuring Stone and several of his childhood friends: Fred Thomas, Paul Williams, Terry Williams, Jimmy "Puerto Rock" Perez, and Kevin Lofton. The characters sat around talking on the phone and saying "whassup?" to one another in a comical way. Steve Weinshel from C&C STORM films sent the popular short film to creative director Vinny Warren and art director Chuck Taylor at the Chicago-based ad agency DDB. They then presented the concept to August Busch IV, vice president of Anheuser-Busch. Impressed, Busch IV licensed the idea from C&C Storm films and enlisted Stone as the director for Budweiser TV commercials inspired by the film. Scott Martin Brooks won the role of Dookie when Kevin Lofton declined to audition.

Accolades
Whassup? was awarded the Cannes Grand Prix award and the Grand Clio award, among others. The campaign was inducted into the CLIO Hall of Fame in May 2006.

Sequels
Eight years after it first aired, Stone rebooted the ad, with the same cast, as Wassup 2008. The two-minute short film was heavily critical of the presidency of George W. Bush and was a clear endorsement of the presidential campaign of Barack Obama. The 2008 video was nominated for the Favorite User Generated Video award at the 35th People's Choice Awards.

In 2020 a new ad campaign "Checking in, that's Whassup" was created by VaynerMedia. Social media spots featured friends meeting on an online platform, a common occurrence during the COVID-19 pandemic. The campaign encouraged viewers to check in with friends, and received a Bronze award from the Clio Sports program.

In popular culture

The film Scary Movie (2000) parodied the ad in one scene.

In October 2000, Arsenal F.C. striker Thierry Henry celebrated a goal in a 1-0 victory over Manchester United by using the expression.

In 2001, the British music duo Shaft released a song and video titled "Wassuup!" under the name Da Muttz, referencing the Budweiser ad, set to a sample of "U Can't Touch This" by MC Hammer (which, in turn, sampled Rick James' "Super Freak"). It reached number 11 on the UK Singles Chart, and was also a hit on charts across Europe and in Australia.

In a 2001 episode of the BBC sitcom My Family ("Trust Never Sleeps"), in the scene where Ben (Robert Lindsay) is in an off-licence whilst on the way from Chiswick to Oxford, the guy behind the counter and a customer both say the line to each other when the customer enters the shop.

Professional wrestling tag team The Dudley Boyz incorporated part of the ad as one of their signature moves. D-Von would climb to the top rope while Bubba Ray held an opponent's legs apart, before they both stuck out their tongues and did the Whassup head shake. D-Von would then execute a diving headbutt to the crotch of the opponent.

The Simpsons episodes "The Bart Wants What It Wants" (2002) and "See Homer Run" (2005) both feature the character Milhouse using the expression in an attempt to be cool.

Kim Possible also had Ron Stoppable shouting "Wazzup!" in the pilot Crush in 2002.

The Greg the Bunny episode "Father and Son Reunion" (2002) featured the character Gil trying to bond with his son Jimmy. Gil thinks all young people use the expression to be cool. They go out together along with Greg the Bunny and Gil shouts the expression at everyone they meet, much to the embarrassment of Jimmy.

In the 2003 Friends episode "The One With Phoebe's Rats", Ross enters Monica and Chandler's apartment saying "Whassup" trying to imitate the commercial, to which Chandler replies, "Seriously dude, three years ago!"

The Office episode "Pilot" has Michael Scott, Jim, and Dwight exchanging the expression with each other. Jim wryly tells the camera that Scott is still doing it constantly, seven years after the ad was popular. Michael references the ad series again in Peacock's extended version of the episode "Local Ad".

The Aqua Teen Hunger Force episode "Multiple Meat" (2010) had Frylock using the expression to Master Shake and when the latter does not react to it, he asks "I'm sorry, is that out now?"

The ad is also parodied in four episodes of the web series Annoying Orange. It has since become a staple running gag.

The band Falling in Reverse parodied the ad in the music video of the song "Good Girls, Bad Guys" (2011).

The phrase is used as a recurring joke in the 2012 film That's My Boy, starring Adam Sandler and Andy Samberg. There are also multiple occurrences of Budweiser product placement throughout the film.

In the film Central Intelligence (2016), Bob Stone sends Calvin Joyner a video clip of the ad and asks, "remember those commercials?"

In the How I Met Your Mother episode "Trilogy Time", Barney Stinson uses the expression in supposed "dream" futures.

In the Letterkenny episode "The Election" (2016), Stewart parodies the ad with Reilly & Jonesy in a campaign video for Wayne.

In Season 1, Episode 8 of Santa Clarita Diet, Drew Barrymore's character says "Whassup?" to a "dead" undead character Loki, played by DeObia Oparei.

In the film Ant-Man and the Wasp (2018), Luis pulls up next to Scott and says it multiple times.

In June 2018, Burger King and Budweiser partnered to create a new Whassup? commercial.

In season 3, episode 1 of The PJs, Thurgood and his friends say Whassup? over the phone.

In episode 148 of Being the Elite titled, "Dead Friend 1", SoCal Uncensored parodied the ad but instead of "Whassup", they say SCU.

The introduction to Slowthai and Skepta's horror themed music video for "Cancelled" (2021) parodies the ad but instead they say "Wagwan?".

References

Advertising campaigns
American advertising slogans
Anheuser-Busch advertising
Greeting words and phrases
Comedy catchphrases
American television commercials
2000s in American television
Running gags
1999 neologisms

Whassup?


Järventakuinen (en , en , en ) est une municipalité rurale du raïon des rives de l'Onega en république de Carélie.

Géographie
Järventakuinen est situé sur les rives du lac Lohmoiji, au nord de Solomanni, qui fait partie de Petroskoi.

La municipalité de Järventakuinen a une superficie de  soit  sans les eaux du Ladoga.

Järventakuinen est bordée au nord par Novinka et Jänispelto dans le raïon de Kontupohja, à l'est par la commune de Suurlahti du raïon de Karhumäki, au sud par Puujoki du raïon des rives de l'Onega et Petroskoi, ainsi qu'à l'ouest par Suoju du raïon des rives de l'Onega.

La majorité de la zone est forestière.

Järventakuinen est traversé par les rivières Anga, Sjalnaga et Holodnaja.
Les lacs de la commune sont le lac Onega et le Lohmoijärvi.

Démographie
Recensements (*) ou estimations de la population

Bibliographie

Références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Village dans la république de Carélie
Raïon des rives de l'Onega

Järventakuinen


Bijoaraneus est un genre d'araignées aranéomorphes de la famille des Araneidae.

Distribution
Les espèces de ce genre se rencontrent en Asie, en Océanie et en Afrique.

Liste des espèces
Selon  :
 Bijoaraneus komachi Tanikawa, Yamasaki & Petcharad, 2021
 Bijoaraneus legonensis (Grasshoff & Edmunds, 1979)
 Bijoaraneus mitificus (Simon, 1886)
 Bijoaraneus postilena (Thorell, 1878)
 Bijoaraneus praesignis (L. Koch, 1872)

Publication originale
 Tanikawa, Yamasaki & Petcharad, 2021 : « Two new genera of Araneidae (Arachnida: Araneae). » Acta Arachnologica, , , .

Liens externes

Notes et références

Araneidae
Genre d'araignées (nom scientifique)

Bijoaraneus