Un Caganer (, ) este o figurină care, în ciuda actulul de defecare pe care îl execută în Scena Nașterii Domnului, în Catalonia și în țările învecinate cu cultură catalană, cum ar fi Andorra, Valencia și Catalonia de Nord (în sudul Franța), este cea mai populară și răspândită figurină în aceste zone, dar poate fi găsită și în alte zone din Spania (Murcia), Portugalia și Napoli).

Literalmente, în limba catalană  înseamnă "cel care se cacă", sau "căcăciosul". În mod tradițional, figurina reprezintă un țăran, purtând bereta roșie catalană (), cu pantalonii pe vine, în poziția de defecație.

Origini
Originea exactă a Caganerului nu este cunoscută, dar tradiția există încă din secolul al XVIII-lea. Potrivit societății Amics del Caganer ("Prietenii Caganerului"), se crede că a intrat în Scena Nașterii Domnului pe la sfârșitul secolului al XVII-lea sau începutul secolului al XVIII-lea, în perioada barocă. Un depozit de astfel de figurine a fost găsit în apropierea de Tornabous (în Urgell), reprezentând un războinic sfânt iberian în procesul de defecație pe falcata lui. Aceasta a condus la o scurtă dezbatere între Institut d'Estudis Catalans și Departamentul de Arheologie din Consiliul de Cultură al Generalitat de Catalunya pentru a se stabili dacă descoperirea poate fi considerată ca un "proto-caganer" (ceea ce ar plasa originea acestei tradiții mult mai devreme decât se credea anterior) sau doar o reprezentare a unui ritual executat înainte de luptă.

Motivele populare
Motivele posibile  pentru a plasa o figură reprezentând o persoană în actul de defecare într-o scenă considerată pe scară largă "sfântă" includ:
 Caganerul, prin crearea fecalelor, fertilizează Pământul. Potrivit etnografului Joan Amades, acesta a fost o figură obișnuită în scenele de naștere (pessebres) din secolul al XIX-lea, deoarece oamenii credeau că acest depozit simbolic fertiliza pământul scenelor de naștere, care au devenit astfel fertile și au asigurat scena nașterii pentru anul următor și, împreună cu ea, sănătatea trupului și liniștea minții necesare pentru a reface scena nașterii, cu bucuria și fericirea adusă de Crăciun lângă vatră. Plasarea acestei figurine în scena nașterii a adus noroc și bucurie, dar  făcând acest lucru a produs și adversitate.
 Mulți caganeri moderni reprezintă celebrități și figuri cu autoritate. Prin reprezentarea lor cu pantalonii pe vine, caganerul servește ca un dispozitiv de nivelare pentru a-i aduce cei puternici în jos.
 În ceea ce privește acuzația de blasfemie, așa cum a subliniat antropologul catalan Miguel Delgado, grotescul, mai degrabă decât o negare a divinului, poate să însemne o intensificare a sacrului, pentru ceea ce ar putea fi mai grotesc decât răstignirea lui Isus Hristos, sentimentul de tortură publică și de execuție ca moment definitoriu în povestea creștinismului?
 În eseul său "Les virtuts cìviques del caganer", antropologul american Brad Erickson susține că catalanii folosesc caganerul pentru a procesa și a răspunde la problemele sociale contemporane, cum ar fi imigrația și controversele în jurul ordonanței civice a Barcelonei (impunerea regulilor de cetățenie publică).

Mai multe opinii:
 "Caganerul este o figură ascunsă și totuși este întotdeauna căutată ca legătură pierdută dintre transcendență și contingență. Fără caganer, nu ar exista scena nașterii, ci mai degrabă o liturghie și nu ar exista o țară reală, ci doar peisajul fals al unui model" (Joan Barril).
 "Caganerul pare să ofere un contrapunct decorului ornamental, la fel ca și trandafiri emoționali, de o frumusețe atât de bine făcută". (Josep Murgades).
 "Caganerul este, ca și multe alte lucruri care au trecut prin filtrarea multor generații, un obiect de cult, cu devotamentul jucăuș, estetic și superficial pe care îl simțim față de toate lucrurile prostești care ne fascinează adânc". (Jordi Soler).

Tradiție

În Catalonia, precum și în restul Spaniei și în cea mai mare parte a Italiei și în sudul Franței, decorațiile tradiționale de Crăciun adesea constau într-un model mai mare al orașului Betleem, asemănătoar cu scenele Nașterii Domnului din lumea anglofonă, dar care cuprinde un întreg oraș, nu doar scena tipică din iesle. Acest  (Nașterea Domnului) este adesea o reproducere a unei scene pastorale cu o "masia" (casă de la țară) tradițională catalană, ca decor central, cu copilul într-o iesle, și scene învecinate, inclusiv o spălătoare lângă un râu, o femeie care toarce lână, ciobani care își veghează oile sau merg la iesle cu daruri, cei trei înțelepți apropiindu-se călare pe spatele unei cămile, o scenă a Bunei Vestiri cu îngerul și păstorii, steaua care indică drumul etc. Materialele obișnuite, cum ar fi mușchii, sunt folosite pentru a reprezenta iarba, iar pluta este utilizată pentru a reprezenta munții sau stâncile. O altă variantă este de a face doar scena sosirii celor 3 înțelepți.

Caganerul este o particularitate deosebit de populară a scenelor de naștere catalane moderne. Se crede că a intrat în scena Nașterii Domnului până la sfârșitul secolului al XVII-lea sau începutul secolului al XVIII-lea, în timpul perioadei barocului. Eminentul folclorist Joan Amades o considera o piesă esențială și cea mai populară figură a scenei Nașterii. Se poate regăsi și în alte părți ale sud-vestului Europei, inclusiv Murcia, regiunea la sud de Comunitatea Valenciană din Spania (unde se numesc ), Napoli ( sau ) și Portugalia (). Există o sculptură a unei persoane care defechează ascunsă în interiorul catedralei Ciudad Rodrigo, Salamanca, deși acest lucru nu face parte din scena Nașterii Domnului. Însoțindu-i pe Maria, mama lui Isus, pe Iosif, pe Isus, pe păstori și pe ceilalți, Caganerul este adesea ascuns într-un colț al modelului, de obicei mai departe de iesle. O tradiție în Țările Catalane este de a organiza un joc în care copiii trebuie să găsească figura ascunsă.

Reacții locale
Practica este tolerată de Biserica Catolică în zonele în care Caganerul este popular. Deși tradiția are în general sprijin popular, opiniile dacă este complet adecvată sau nu sunt împărțite și nu toate scenele de naștere din Catalonia includ caganerul.

Tradiții similare
Caganerul nu este singurul personaj defecator în tradiția catalană de Crăciun, altul este , care folosește de asemenea imaginea materiei fecale (este un buștean, adică  care, după a fost "hrănit" timp de câteva săptămâni, i se cere să defecheze în Ajunul Crăciunului și "în mod magic" produce bomboane pentru copii, o bomboană care se presupune că a venit din intestinul său. Alte mențiuni despre fecale și defecare sunt frecvente în folclorul catalan: într-adevăr, o zicală catalană populară  folosită înainte de masă este  ("Mănâncă bine, cacă-te tare și nu te teme de moarte!"). În cartea sa Barcelona, criticul de arhitectură și istoricul ruralist Robert Hughes oferă o bună introducere în această tradiție pământească.

Caganerul poate fi găsit și în alte culturi europene, fie ca importanță, fie ca o tradiție minoră locală:
 În Franța:  ("Părintele Colic"). În Franța, această figurină pare să apară în anii 1930 sau '40.
 În regiunea Murcia, regiunea la sud de țara Valenciană din Spania (unde sunt numite )
 Zona Napoli, unde este cunoscută sub numele de .
 Portugalia, unde sunt cunoscuți sub numele de

La piețe și exponate

Caganerii sunt cel mai ușor de găsit înainte de Crăciun în târgurile de sărbători, cum ar fi cel din fața Catedralei Santa Eulalia, care are numeroase mese cu Caganeri. În fiecare an se creează noi figurine, iar unii le colecționează. Caganerii sunt punctul central al cel puțin unei asociații (Els Amics del Caganer, adică "Prietenii Caganerului"), ce publică regulat un buletin ("El Caganòfil")) și au fost chiar prezentate în exponatele de artă. În ultimii ani a apărut și o statuetă cu urinare, sau , dar nu s-a înrădăcinat și nu a câștigat popularitate serioasă.

Note

Legături externe

 Colecție de fotografii cu Caganeri, de la Scapix.net.com de Joan Escapa.
 Catalunya's Christmas Caganer , de la Roughguides.com de AnneLise Sorensen, 1 decembrie 2005.
 "Caganers, Nation and Faith" la Oreneta.com Despre defecație și caganeri.
 Secțiune despre Caganer pe website-ul Festes
 Amics del Caganer ("Prietenii Caganerului")

Spania
Catalani
Arta secolului al III-lea

Caganer


Cismar er en mindre bebyggelse i det nordlige Tyskland, beliggende i kommunen (Gemeinde) Grömitz i Kreis Ostholstein i Slesvig-Holsten. Bebyggelsen er især kendt for Cismars kloster, et tidligere Benediktinerkloster som opførtes i 1200- og 1300-tallet. Cismar har omkring 800 indbyggere.

Historie

Cismars historie går tilbage til Cicimeresthorp som var stedet hvortil Beniktinermunke fra Lübeck blev udvist i 1231 på grund af "utugtigt levned". Cicimeresthorp lå længst inde i en øde Østersøbugt. Her opførte munkene efter 1245 et stort kloster, som udvidedes flere gange. Omkring år 1260 inviedes klosterkirken og cirka 1330 var hele anlægget færdigbygget. I middelalderen oplevede klosteret sin kulturelle og økonomiske blomstringstid. Klosteret rådede over et stort bibliotek og store landbrugsområder med 25 byer, syv vindmøller og en havn. Klosteret blev nedlagt i 1561 i forbindelse med reformationen og kunstskattene spredtes. I dag er klosteranlægget delvis bevaret og et kulturcentrum, som ejes og forvaltes af forbundslandet Slesvig-Holsten.

Noter

Slesvig-Holsten

Cismar


Powerman wird verwendet für:

 Powerman, Powerman 2 und Powerman 3, eine Serie von Martial-Arts-Filmen
 Powerman (Duathlon) und Powerman Zofingen, Langstrecken-Duathlon-Sportveranstaltungen
 Powerman 5000, eine Nu-Metal-Band

Powerman (Begriffsklärung)


Daisuke Saito (født 29. august 1980) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Sanga FC, Vegalta Sendai, Tokushima Vortis og Tochigi SC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Daisuke Saito (fodboldspiller, født 1980)


إتنا  هي إحدى مدن مقاطعة سيسكييوو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 13 مارس، 1878.

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1878
تأسيسات سنة 1878 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن في مقاطعة سيسكييو (كاليفورنيا)

إتنا (كاليفورنيا)


Anaerobik, teknik bir kelime olup havasız (buradaki hava genellikle oksijeni ifade eder) anlamına gelir.

Bu kelime aşağıdaki anlamlara da gelebilir.

 Anaerobik sindirim, organik maddelerin bakteriler tarafından yıkılması.
 Anaerobik glikoliz, şekerin maya yardımı ile alkole dönüştürülmesi.
 Anaerobik organizma, büyümek için oksijene ihtiyaç duymayan organizma.
 Anaerobik solunum, moleküllerin oksijenin bulunmadığı bir ortamda yükseltgenmesi (oksidasyonu).

Anaerobik


أفلام:

 الغريب (فيلم 1968): فيلم جزائري أُنتج سنة 1968.

مسلسلات:

 الغريب (مسلسل تلفزيوني) كوري جنوبي.
 الغريب (مسلسل 1992) أردني.
 الغريب (مسلسل 2017) سوري.
مناطق:

 الغريب (أحور): مستوطنة في اليمن.
 الغريب (أسيوط) : قرية في محافظة أسيوط، مصر.
 الغريب (المضيبي) : مستوطنة في سلطنة عمان.
 الغريب (قرية) : قرية في محافظة الغربية، مصر.
 الغريب (ليبيا): قرية في ليبيا.

أخرى:
 الغريب (رواية) : كتاب من تأليف ألبير كامو.

الغريب (توضيح)


An Aechmea downsiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Colin Stephenson Pittendrigh. An Aechmea downsiana in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea downsiana


Patrice Latyr Evra (; d. 15 Mayıs 1981) Fransa millî takımı forması giymiş Fransız eski futbolcudur. Aslen bir hücumcu olarak, öncelikle sol bek olarak oynamaktadır ve sahip olduğu "hızı, atletizmi ve hırsıyla" tam olarak "modern bekin klasik bir örneği" olarak tanımlanmaktadır. Evra "sol kanattan ciddi ataklar yapabilmektedir" ve boyu gözle görülür bir şekilde kısa olmasına rağmen "hava hakimiyeti" iyidir. Sir Alex Ferguson'un liderliğinden övgüyle bahsettiği Evra, Fransa'nın kaptanlığını yapmıştır.

Bir diplomatın çocuğu olan Evra, Senegal'de doğdu ve Avrupa'ya bir yaşındayken geldi. Fransa'da büyüdü ve futbol kariyerine yaşadığı şehrin takımları CO Les Ulis ve CSF Brétigny gibi Île-de-France bölgesinde yer alan çeşitli futbol kulüplerinde başladı. 1997'de, bir süreliğine Paris Saint-Germain'de futbol oynadı. Bir yıl sonra, Sicilya'daki Marsala takımıyla profesyonel olarak anlaşma imzaladı. Bu takımda ilk resmi maçına çıktı ve sonraki sezon Monza'ya trasfer oldu. Monza'da bir yıl top koşturduktan sonra Nice'e transfer olarak Fransa'ya döndü. Önceki kulüplerinde orta sahada oynamasına rağmen, Nice'de tam anlamıyla bek oyuncusuna dönüştü. 2002'de Monako kulübü Monaco'ya transfer oldu ve takımın 2003'teki Coupe de la Ligue'i kazanmasına büyük katkı sağladı. Kariyerinde ilk kez bir Avrupa kupası maçında yer aldı. 2003-04 sezonunda Evra takımıyla beraber 2004 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'ne çıktı. Yine aynı sezonda, Evra Ulusal Profesyonel Futbolcular Birliği (UNFP) Ligue 1 Yılın Genç Oyuncusu ödülünü kazandı. Aynı organizasyonda Ligue 1 Yılın Takımı'na seçildi.

Evra'nın Monaco'daki bu performansı Ocak 2006'da İngiliz kulübü Manchester United'a transferiyle sonuçlandı. Manchester United'daki ilk sezonunda, EFL Cup dahil olmak üzere Evra çok miktarda kupa kazanmıştı. İkinci sezonunda, sol bekte ilk seçim olarak vatandaşı Mikaël Silvestre ve Gabriel Heinze'yi gölgede bıraktı ve bu zamana kadar dört Premier League şampiyonluğu, bir UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu, bir FIFA Kulüpler Dünya Kupası, üç Lig Kupası, ve dört Community Shield şampiyonluğu kazandı. Evra üç kez Profesyonel Futbolcular Derneği (PFA) Yılın Takımı'na seçildi. 2008-09 sezonundaki performansı sırasında, FIFPro World XI ve UEFA Yılın Takımı'na seçildi.

Aynı zamanda Fransa forması giyen Evra, Fransa millî takımında oynamadan önce, 21 yaş altı seviyesinde oynadı. Fransa millî takımı ile ilk maçına Ağustos 2004'te Bosna-Hersek ile oynanan hazırlık maçında çıktı. Evra Fransa ile üç büyük turnuvada mücadele etti; 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2010 FIFA Dünya Kupası ve 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası. İlk turnuvasında, iki grup maçına çıktı. 2010 FIFA Dünya Kupası'nda, Evra Domenech tarafından kaptan seçildi ve kaptanlık pazubandını ilk kez Mayıs 2010'daki Kosta Rika maçında taktı. Turnuvada, oyuncular eylem yapınca Fransa bir felaket yaşadı. Bu olayların Evra için sonucu olarak, olaylara liderlik ettiğinden dolayı beş maç ceza aldı.

İlk yılları
Evra Gine asıllı Senegalli bir babayla Yeşil Burun Adaları'ndan olan annenin çocuğu olarak Senegal'in başkenti Dakar'da dünyaya geldi. Evra'nın babası bir diplomattı ve babası Brüksel'deki Senegal konsolosluğunda çalışmak için Evra henüz bir yaşındayken ailesiyle Belçika'ya yerleşti. İki yıldan uzun bir süre Belçika'da yaşadıktan sonra, Evra üç yaşındayken, aile Fransa'ya taşındı ve güney Paris'teki Les Ulis komününe yerleşti. Aile ilk başta Bergeries mahallesinde yaşamıştı fakat çok kısa sürede Hautes-Plaines mahallesine taşındılar. Evra Senegal kültürüyle yetiştirilmişti ve değerleri hızlı bir şekilde "Batılılaştırıldı". On yaşındayken, Evra "iyi bir deneyim olmadığı" şeklinde bir tanımlama yaptığı kısa bir dönem cesaret edip sünnet olmak için Senegal'e döndü. Okul döneminde notları çok iyiydi. Geniş bir aileye sahip olan Evra'nın iki kardeşinin ölmüş olmasına rağmen, 25 kardeşi vardı.

Kulüp kariyeri

İlk yılları

Evra futbol kariyerine şehrinin takımı CO Les Ulis'de başladı. Yıllarca sokaklarda oynadıktan sonra, kulübün teknik direktörünü "Sana yeni Romário'yu getirdim." şeklinde bilgilendiren arkadaşı Tshymen Buhanga sayesinde kulübe kazandırıldı. Evra bir yıl boyunca daha sonra kulübe yardımcı başkanlıkta yapacak olan teknik direktör Jean-Claude Giordanella'nın gözetimi altında kaldı. Giordanella Evra'yı "çok sessiz ve biraz utangaçtı. Fakat iyi bir çocuktu." sözleriyle ifade etmişti. Evra forvet pozisyonunda oynamaya başlamıştı ve Les Ulis'de antrenmanlara çıkarken, Rennes ve Lens gibi profesyonel kulüplerle de antrenmanlara çıkıyordu. Değerlendirmelerin sonuçlarından sonra, Evra boyundan dolayı reddedildi. 1993'te, Brétigny-sur-Orge yakınlarında yer alan amatör futbol kulübü CSF Brétigny'e katıldı. Anlaşması Les Ulis ile aynı olduğu gibi, Evra Toulouse ve Paris Saint-Germain gibi birkaç kulüple antrenmanlara çıktı. En sonunda kulübüyle anlaşmayı imzaladı ve bu zamandan sonra kanat oyuncusu olarak oynamaya başladı. Evra birkaç aylığına Camp des Loges'de de antrenmanlara çıktı fakat daha sonra gönderildi.

Futbolcu olarak sahip olduğu kabiliyeti Paris Saint-Germain yetkililerini ikna etmede başarısız olduktan sonra, Evra Brétigny'e geri döndü ve arkadaşı tarafından Juvisy-sur-Orge spor merkezinin organize ettiği beş kişilik takımlardan oluşan futbol turnuvasına katılması için davet edildi. Burada oynarken, profesyonel futbol kulübü Torino'da antrenmanlara çıkması için teklif sunan İtalyan bir yıldız avcısı tarafından izleniyordu. Evra on günlüğüne kulüple antrenmanlara çıktı ve antrenmanlardan sonra, kulübün altyapı takımında oynaması için yetkililer tarafından teklif götürüldü. Daha sonraları, kendisine profesyonel olabileceğini söyleyen Serie C1 kulübü Marsala yetkilileri ile görüşmelere başladı. Evra ikinci seçeneği seçti ve 17 yaşındayken ilk profesyonel kontratını imzaladı. O anı "futbolda yaşadığım en iyi an" olarak belirtmişti. Evra kulüpte bir sezonda 27 toplam maça çıktı ve iki gol attı. Bundan sonra Serie A kulüpleri Roma ve Lazio ile potansiyel anlaşmaları gerçekleşmeyince, 250,000 Euroluk bir fiyata Serie B seviyesindeki Monza takımına transfer oldu. Burada sadece üç maça çıktı. Kulüpteki ilk maçı 29 Ağustos 1999'da deplasmanda 2-1 yendikleri Alzano maçıydı. İlk sezonunun ardından fazla forma şansı bulamadığı için takımdan ayrıldı.

Fransa'ya dönüşü

Nice
Evra Fransa'ya döndü ve Ligue 2 takımlarından profesyonel futbol kulübü Nice'e transfer oldu. İlk sezonunu Fransa futbolunda dördüncü seviye olan Championnat de France amateur'da oynayan altyapı takımında geçirdi. O zamanlar takımda orta sahada oynuyordu ve 18 maçta 1 gol atmıştı. Sezonun ortalarında, Evra teknik direktör Sandro Salvioni tarafından birinci takıma çağrıldı. 26 numaralı formayı giydi ve 7 Ekim 2000 tarihinde Châteauroux'u 7-2 yendikleri maçta kulüpteki ilk maçına çıktı ve maçta sol kanat olarak oynadı. Evra ligde oynadığı dört maçın Cannes ve Nancy maçlarına sonradan dahil oldu, 3-0 yendikleri Laval ve sezonun son maçında 1-0 kaybettikleri Le Havre maçlarına ilk 11'de başladı. Evra forma giydiği maçlarda forvet olarak oynamaktaydı.

2001-02 sezonunda, Evra 17 numaralı formayı giymeye başladı ve ilk takımda oynamaya başladı. Takımın Laval ile oynadığı sezonun ilk maçında, ilk 11'de başladı ve takımı 2-1 kazandı. Maçın sonuna doğru, José Cobos'un yerine maça başlayan yedek sol bek Jean-Charles Cirilli sakatlanınca, oyundan çıkmak zorunda kaldı. Bu olayın sonucunda, Evra bek olarak oynamaya başladı ve maçın sonuna kadar bu pozisyonda devam etti. Maçtan sonra, Cobos ve Cirilli'nin sakatlıklarından dolayı, Salvioni Evra'ya bu mevkiyi almasını söyledi. Evra forvet oynadığını söyleyerek teknik direktörün kararını kabul etmedi, ancak, Salvioni Evra'ya "Takımda olmak istiyorsan burada oynayacaksın" deyince, Evra bek oynamayı kabul etti. Evra bu mevkideki ilk maçına 3-0 kazandıkları Strasbourg maçında çıktı. Düzenli olarak forma giymeye başladı ve Cobos'un takıma dönüşünden sonra, tercih ettiği sol açık olarak oynaması kararlaştırıldı. Kulüple mevki savaşının ortasındayken, Nice'deki son maçı olan ve 4-3 kazandıkları Laval maçında, kulüpteki ilk ve tek golünü attı. Bu zaferle Nice üçüncü sıraya yerleşti ve 1997'den beri ilk defa Ligue 1'e çıkma başarısını kazandı. Bu performansıyla, Ulusal Profesyonel Futbolcular Birliği (UNFP) Ligue 2 Yılın Takımı'nda sol bek pozisyonunda yer aldı.

Monaco

Bir sonraki sezon, Evra Nice'nin Derby de la Côte d'Azur'daki rakibi Monaco'ya transfer oldu. Yine sol açıkta oynamak istemesine rağmen, teknik direktör Didier Deschamps Evra'ya sadece sol bekte oynayabileceğini söyledi. Evra, başlangıçta bu mevkinin iyi olmadığını açıklamasına rağmen, daha iyi bir savunma oyuncusu olmasını Deschamps'ya borçlu olduğunu belirtti. Evra merkez defans oyuncuları Rafael Márquez ve Sébastien Squillaci ve sağ bek Franck Jurietti'den oluşan defans hattına sol bek olarak dahil oldu. Evra 3 numaralı formayı giymeye başladı ve ilk maçına 2002-03 sezonunun açılış maçı olan Troyes maçında çıktı. 4-0 kazandıkları maçın tamamında oynadı. 28 Eylül'de, 2-1 kazandıkları Rennes maçında takımına galibiyeti getiren golü attı. Bu aynı zamanda Monaco formasıyla ilk golüydü. 22 Mart 2003'te, 3-0 yendikleri Le Havre maçında ikinci golünü attı. Galibiyet, kulüp Lyon ve Marsilya ile üçlü çekişmenin içindeyken, kulübün ligi birinci sırada devam ettirmesini sağladı. Mayıs ayında Lyon, Monaco'dan ilk sırayı aldı ve tarihinde ilk defa Ligue 1 şampiyonu oldu. Monaco ligi ikinci sırada bitirdi, ve bu sayede UEFA Şampiyonlar Ligi'nde boy göstermeyi başardı. Kulüp aynı zamanda bu performansıyla Coupe de la Ligue'de finale kalmayı başarmıştı. Evra'nın da oynadığı maçı Monaco Sochaux'u 4-1 yenmeyi başardı. Lig kupası şampiyonluğu Evra'nın kariyerindeki ilk büyük şampiyonluk olmuştu.

Sezon sonunda, Marquez İspanyol kulübü Barcelona'ya ve Jurietti de Bordeaux'a transfer olmuştu. Yerleri Gaël Givet ve kiralık gelen Hugo Ibarra ile dolduruldu. 2003-04 lig sezonunda, Deschamps Evra'yı ikinci kaptan olarak görevlendirdi. Evra çıktığı 33 maçta dört gol pası verdi. Monaco Eylül'den Mart'a kadar geçen altı ayda lider kaldı fakat önceki sezondaki gibi, liderliği yine Lyon'a kaptırdı. Evra UEFA Şampiyonlar Ligi'ndeki ilk maçına 17 Eylül 2003'teki grup aşamasının açılış maçında Hollanda kulübü PSV karşısında çıktı. Evra 2-1 kazandıkları maçta sonuna kadar sahada kaldı. Monaco'nun birinci bitirdiği grupta Evra altı maçın hepsinde forma giydi. 2003-04 sezonunun ilk yarısında gösterdiği performansıyla, 2004 kış transfer döneminde İngiliz kulübü Arsenal, İtalyan kulüpleri Juventus ve Milan, ve İspanyol takımı Barcelona ile adı anıldı.

Takımda sürekli forma şansı buluyorken, 24 Mart 2004 tarihinde İspanyol kulübü Real Madrid ile oynanan Şampiyonlar Ligi çeyrek final maçı ilk ayağında ayak bileğinden sakatlandı. Evra ligde oyndıkları iki maçı da kaçırdı fakat sakatlığı geçince çeyrek finalin ikinci ayağında takımdaki yerini aldı ve Monaco ikinci maçı Madrid karşısında 3-1 kazandı. Kulüp dış saha golü avantajıyla Madrid'i eleyip Şampiyonlar Ligi yarı finaline çıktı. Yarı finallerde, Monaco İngiliz kulübü Chelsea ile eşleşti. Evra'nın iki maçta da oynadığı eşleşmeyi Monaco toplamda 5-3 kazandı ve finale çıkmaya hak kazandı. 2004 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'nde, Monaco Portekiz temsilcisi Porto ile karşılaştı. Maç Gelsenkirchen'deki Arena AufSchalke'de oynandı ve Porto maçı 3-0 kazandı. Evra maçta 90 dakika boyunca sahada kaldı. Sezon bitiminde, Evra UNFP Yılın Genç Oyuncusu ödülünü kazandı ve bu ödülü 1997 yılından beri kazanan ikinci (ilki Philippe Christanval'dır) defans oyuncusu oldu. Ayrıca organizasyonun Ligue 1 Yılın Takımı'na seçildi.

2004 Avrupa Futbol Şampiyonasında oynayamamasına rağmen, İngiltere'den Manchester United ve İtalya'dan Juventus ve Internazionale kulüpleriyle adı geçtiği için hareketli bir yaz geçirdi. Tekliflere rağmen Monaco'da kalmaya karar verdi. 24 Eylül 2004'te, kulüple bir yıllık kontrat imzaladı fakat kontratı 2008'e kadar uzatıldı. Sezon boyunca 52 maçta görev yaptı ve bir gol attı, yedi asist yaptı. Monaco Fransa Lig Kupası ve Coupe de France'da yarı finale kadar ulaştı. Evra bu sezondaki tek golünü 8 Ocak 2005 tarihinde Fransa Kupası Son 64 turunda amatör bir kulüp olan Seyssinet-Pariset karşısında attı. Bu gol, 7-0 kazandıkları maçın ilk golüydü. Şampiyonlar Ligi'nde ise, Monaco ilk tura kadar çıktı fakat PSV'ye toplamda 3-0'lık skorla elendiler. Evra takımının turnuvada oynadığı on maçın dokuzunda yer aldı. Nisan 2005'te, kulüpten ayrılmayı düşündüğünü söyledi. Daha sonra "Kariyerimin geri kalanı için bir karar vereceğim" ve "İlgi çekici bazı kulüpler ilgi gösterirlerse ciddi bir şekilde düşünürüm" şeklinde açıklamalar yaptı. Bazı kulüpler Evra ile ilgilendiklerini açıklasalar da, Deschamps Evra'nın satılmayacağını söyledi. 2005-06 sezonunun ilk bir ayında, Monaco 15. sıraya kadar düştü. Eylül ayında Deschamps, medyanın o ve kulüp başkanı ile değişmeyen anlaşmazlıkları olduğunu söylemesine rağmen, kulübün kötü başlangıcını söyleyerek sürpriz bir şekilde teknik direktörlük görevinden ayrıldı. 21 Aralık 2005 tarihinde, Evra takımının Fransa Lig Kupası'nda karşılaştığı ve 1-0 yendiği Lille maçında Monaco formasını son kez giydi.

Manchester United

2006-2008

27 Aralık 2005'te, Fransız kaynakları Manchester United'in Evra ile anlaşma imzalamak istediklerini yazdı. Monaco'nun İtalyan kulübü Internazionale ile anlaşma imzaladığı dedikoduları çıksa da Evra, 3 Ocak 2006'da Manchester United'te oynamayı tercih ettiğini söyledi. Sonraki gün, Manchester United resmi olarak oyuncu için teklif sundu. 6 Ocak'ta, Manchester United teknik direktörü Alex Ferguson Evra ile anlaşmanın sağlandığını söyledi. Evra'nın Manchester United'a transferi dört gün sonra, 5.5 milyon sterlin civarı bir değerle gerçekleşti ve Evra takım ile 3.5 yıllık bir anlaşma imzaladı. Evra'nın gelişi Ferguson'un niyetinin Gabriel Heinze'nin sakatlığından dolayı defans hattını desteklemek olduğuna işaret ediyordu. Kulübe katıldıktan sonra, Evra Manchester'ın ileride varacağı tek nokta olduğunu söyledi ve "Arsenal, Liverpool ya da Real Madrid ile ile konuşmaya kesinlikle hevesli değildim. Sadece iki yıl önce menajerimle konuşmuşlardı. Fakat benim için bu iş bitmişti. Monaco yetkililerine sadece Manchester ile ilgili şeyler duymak istediğimi söyledim" şeklinde bir açıklama yaptı.

Evra İngiliz oyununa uyum sağlama ile ilgili bazı problemler yaşadı. Kulüpteki ilk maçını 14 Ocak'ta 3-1 kazandıkları Manchester City'ye karşı oynadı. Fakat pek fazla bir etki yapamadığı için ilk yarının sonunda oyundan alındı. Maçın bitmesinin ardından, oyuncu "Manchester United'da oynamak için hazır olmadığım bir şeydi" diyerek hatasını kabul ettikten sonra Ferguson "Belki bu biraz Evra'yla kumar oynamak gibiydi" dedi. Bu ilk aksiliğe rağmen, Evra takımın bir sonraki maçı olan ve 1-0 kazandıkları Liverpool maçında da görev aldı. Maçtaki performansıda takım arkadaşı Rio Ferdinand tarafından övgü aldı. 26 Şubat'ta, United'in 2006 Football League Cup Finali'nde Wigan'ı 4-0 yendiği ve şampiyon olduğu maçta oyuna sonradan dahil oldu. 2 Mart'ta, Liverpool defans oyuncusu Steve Finnan'ın maç esnasında Evra'ya karşı ırkçılık yaptığı rapor edildi. Bu taciz iki sağır televizyon izleyicisinin polise şikayette bulunmasıyla ortaya çıktı. Maçı izleyen iki kişide Finnan'ın dudaklarını okuduklarını ve Evra'ya ırkçılık yaptıklarını söyledi. Finnan suçlamaları reddetti ve soruşturmanın ardından, İngiltere Futbol Federasyonu (FA) oyuncuya karşı hiçbir yapmadığına karar verdi. Evra lig bitene kadar bazen maçlara yedeklerde bazen de ilk on birde başladı. Kalan yarım sezonda 14 kez forma giydi.

Evra'nın Manchester United oyuncusu olarak ilk tam sezonunda, Ferguson Mikaël Silvestre'yi tercih edince, sezonun ilk bölümlerinde ilk on birde yer almak için durmadan mücadele verdi. United'ın ilk iki Şampiyonlar Ligi maçında yedeklerde kaldıktan sonra, 17 Ekim 2006'da, Evra Avrupa Kupaları'ndaki ilk maçına grup aşamasında Danimarka kulübü Kopenhag'a karşı oynadıkları ve 3-0 kazandıkları maçta çıktı. 18 Kasım'ta, takımın 2-1 kazandığı Sheffield United maçında Wayne Rooney'e galibiyeti getiren golün asistini yaptı. Sekiz gün sonra, Evra 3-0 kazandıkları Everton maçında kulüpteki ilk golünü attı. Ayrıca aynı maçta bir de asist yaptı. Aralıktan itibaren, Evra düzenli olarak ilk onbirde yer almaya başladı. 6 Aralık'ta United'ın Portekiz kulübü Benfica'yı 3-1 yendiği Şampiyonlar Ligi galibiyetinde, üst üste ilk onbirde başladığı dokuzuncu maçına çıktı. Evra Rooney'e 2-1 yendikleri Arsenal maçında ve 2-0 yendikleri Charlton maçında asistler yaptı. 10 Nisan 2007 tarihinde, Evra takımının 7-1 kazandığı Şampiyonlar Ligi çeyrek final ikinci maçında son golü attı. Bu onun ilk Şampiyonlar Ligi golüydü ve yarı finale çıkmasında büyük rol oynadı fakat takım yarı finalde turnuvanın şampiyonu olacak olan Milan'a yenildi. Sezon bittikten sonra, Manchester United altıpuan farkla şampiyon oldu ve Evra sadece 24 maçta görev almasına rağmen Profesyonel Futbolcular Derneği (PFA) Yılın Takımı'na seçildi.

Evra 2007-08 sezonuna sol bekte ilk seçim olarak başladı. Sezona ezeli rakipleri Chelsea'yi 2007 FA Community Shield'de normal süresi 1-1 biten maçta, penaltılara giden maçta penaltılarda 3-0 yenerek kupayla başladılar. Evra kulübün ilk 12 maçında yer aldı. Isınma esnasında baldırından sakatlanınca, sezonun ilk maçı olan Dinamo Kiev maçında forma giyemedi. Evra birkaç gün sora Arsenal ile yaptıkları lig maçında formasına tekrar kavuştu. Maçta Cristiano Ronaldo'nun 82. dakikada attığı takımı ve 2-1 öne geçiren golün asistini yaptı. Ne var ki Evra'nın millî takım arkadaşı William Gallas Arsenal için durumu eşitleyen golü attı ve maç 2-2 bitti. Şampiyonlar Ligi'nde Dinamo Kiev ile eşleşmelerinin ikinci maçında 4-0'lık galibiyette bir golün asistini yaptı. Tüm turnuvalarda toplma 48 kez forma giyse de, Evra gol kaydedemedi. Manchester United Chelsea'yı iki puanla geçince, son günde üst üste ikinci Premier League şampiyonluğunu perçinledi. Aynı kulübü bu sefer 2008 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'nde penaltılarla yenince United duble yapmış oldu. Evra turnuvada on maçta görev aldı ve finalde 120 dakika boyunca sahada kaldı. Sezon sonunda, 12 Haziran tarihinde kendisini 2012'ye kadar Old Trafford'ta tutacak olan dört yıllık sözleşme imzaladı.

2008-2014

2008-09 sezonunun başlamaasından önce, 18 Temmuz 2008'de, Evra dört ayrı uygunsuz davranıştan dolayı FA tarafından suçlandı. Suçlamalar 2007-08 sezonu esnasında Chelsea saha görevlisi ile maç sonrasında yaşadığı münakaşa ile ilgiliydi. Evra suçlamaları reddetti ve bazı takım yetkilileri tartışmadan önce saha görevlisinin Evra'ya ırkçı sözler söylediği yorumunu yaptı ve oyuncuya destek verdi. Evra Temmuz 2008'de yapılan suçlamalara rağmen mahkemeye çağrılana kadar United'da oynamaya devam etti. Lige geçen sezon olduğu gibi 2008-2009 sezonunda da Community Shield kupasıyla başladılar. Maçta Portsmouth'u penaltılarda 3-0 yendiler. Evra Manchester United'ın ilk 22 maçında hep sahadaydı ve bunların 19 tanesinde ilk onbirdeydi. 18 Kasım olan mahkeme tarihi 5 Aralık'a ertelendi. Evra mahkemede, uygunsuz davranış açısından suçlu bulunduktan sonra dört maçlık ceza aldı, cezası 22 Aralık 2008'de başladı ve ek olarak kendisine 15,000 sterlinlik para cezası verildi.

Cezasına rağmen, kulüp 2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nda katıldığında, o da Manchester United ile birlikte yer aldı. Takımın oynadığı iki maçta da yer aldı ve United Ekvador kulübü LDU Quito'yu finalde yenip şampiyonluğunu ilan etti. Evra 11 Ocak 2009'daki Chelsea maçında şans eseri sahalara geri döndü. Maç içerisinde, Evra 3-0 galibiyetteki ikinci golün asistini yaptı. Fakat daha sonra ciddi olduğu anlaşılan bir ayak sakatlığından dolayı maçı bırakmak zorunda kaldı. Bir ay hiç oynayamadı ve dönüşü 15 Şubat'ta Manchester'ın Fulham'ı 3-0 yendiği maçta oldu. Evra United'ın Nisan'da Sunderland'i yenerek üst üste üçüncü Premier League şampiyonluğunu kazandığı maç, EFL Cup'ı kazandığı maç ve ligdeki ezeli rakibi Arsenal'i toplamda 4-1 ile geçerek 2009 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'ne ulaştığı maçlar dahil olmak üzere her maçında görev aldı. Arsenal karşısında ikinci ayak maçından sonra, Evra sesli beyanda bulundu. Kendisine 3-1'lik galibiyetle ilgili fikri sorulduğunda, Evra "11 bebeğe karşı 11 adamla oynadık. Bundan asla şüphemiz yok" şeklinde bir açıklama yaptı. Manchester United'ın Barcelona ile çıktığı final maçı, Evra'nın üçüncü finaliydi. Maçta, United her bir yarıda gelen gollerle 2-0 yenildi. Sezon sonunda, Evra ikinci defa PFA Yılın Takımı'na seçildi.

Kariyerinde ilk kez, 2009-10 sezonunda, Evra 38 lig maçında da yer aldı. Sezon 2009 FA Community Shield'de Chelsea'ya penaltılarda kaybettikleri maçta penaltıyı kaçırınca, kendisi için kötü başlamıştı ve medyada bazılar bunu "berbat" bulmuştu. Rio Ferdinand, Gary Neville ve Ryan Giggs'in sakatlıklarında dolayı takıma bazı maçlarda kaptanlık yapmıştı ve Manchester United kariyerinde ilk kez pazubandını VfL Wolfsburg'a karşı 3-1 kazandıkları Şampiyonlar Ligi galibiyetinde giydi. Aralık 2009'da, Evra diğer üç Manchester United oyuncusuyla birlikte FIFPro World XI'de yer aldı. Bir sonraki ay, UEFA Yılın Takımı'nda yer aldı. 28 Şubat 2010'da, Evra Aston Villa karşısında 2-1 kazandıkları 2010 Football League Cup Finali'nde Manchester United'a kaptanlık yaptı. Ligkupası şampiyonluğu Evra'nı dördüncü şampiyonluğu olduğu kadar kaptan olarak ilk şampiyonluğuydu. Ayrıca Eric Cantona'dan sonra büyük bir turnuva şampiyonluğunda Manchester United'a kaptanlık yapan ikinci Fransız oldu. Lig devam ederken, Manchester United şampiyonluğu Chelsea'a kaptırdı. Şampiyonlar Ligi'nde Almanya şampiyonu Bayern Münih'e çeyrek finalde elendi.

2010-11 sezonunun ilk aylarında, Evra hem Fransa Futbol Federasyonu, hem Fransız medyası hem de Fransız hükûmeti tarafından 2010 FIFA Dünya Kupası'nda olan olaylarla ilgili sürekli soruşturmalarla engelleniyordu. Evra'nın Manchester United ile olan sözleşmesi 2011-12 sezonunun bitimiyle beraber sonlanıyordu ve oyuncunun adı sürekli Real Madrid ile geçiyordu. Evra'nın da katıldığı Paris'teki federasyonla olan duruşması, ligin ilk maçı olan ve 3-0 yendikleri Newcastle United maçının bir gün sonrasındaydı. Evra maçta 85 dakikadan fazla oynamıştı. 20 Kasım'da, Evra 2-0 kazandıkları Wigan maçında Premier League'deki ikinci golünü attı. 21 Şubat 2011 tarihinde, haftalar süren görüşmelerin ardından, Evra kendisini 2013-14 sezonun bitimine kadar Manchester United'da tutacak olan anlaşmayı kulüple imzaladı. Anlaşmayı imzaladıktan iki gün sonra, Evra Şampiyonlar Ligi eleme aşaması ilk maçında United'ın 0-0 berabere kaldığı Marsilya maçında forma giydi. Evra'nın Marsilya'daki Vélodrome Stadyumu'nda oynadığı maç, 2010 FIFA Dünya Kupası'ndaki Fransa'nın ani çöküşünden beri Fransa'da oynadığı ilk maçtı. Topa her dokunduğu anda yuhalandı.

2011-12 sezonunun başlangıcında, Evra 7 Ağustos'ta United'ın 2011 Community Shield'ı Manchester City karşısında kazanmasında büyük pay sahibi oldu. İlk yarıda Joleon Lescott'un kafa golü ve Edin Džeko'un uzun mesafeden gelip attığı golle City 2-0 öne geçti fakat United ikinci yarıda geri dönüş yaptı ve kupayı 3-2 kazandı. 15 Ekim'de, Evra 1-1 berabere kalınan Liverpool maçında Manchester United'ın kaptanıydı. Maçın sonrasında, Fransız televizyon kanalı Canal+'yla yaptığı röportajda, Evra Liverpool'un oyuncusu Luis Suárez'in kendisine defalarca ırkçı tacizde bulunduğunu iddia etti. Ayrıca hakem Andre Marriner'i maçın sonunda olayla ilgili bilgilendirdiğini söyledi. Sonraki gün, FA olayın inceleneceğini açıkladı, ve 17 Kasım'da, FA Suárez'in "Patrice Evra'nın etnik kökeni ve/veya rengi ve/veya ırkına kinayede bulunmak" suçu dahil olmak üzere "FA kurallarına göre kötü ve/veya rencide edici kelimeler ve/veya uygunsuz davranış" suçlarından suçlarından suçlu bulunduğunu açıkladı.

Deplasmanda 3-0 kazandıkları Newcastle United maçında, ilk yarının başlarında attığı kafa golü Premier League'deki üçüncü golü oldu. Sezonun ikinci golünü de 3 Kasım 2012'de Arsenal'e karşı, yine bir kafa golüyle buldu. 23 Aralık'taki Swansea City maçında da yine bir kafa golüne imza attı. Noel'in ertesi günü, yine Newcastle United'a karşı ligdeki dördüncü golünü attı.

Millî takım kariyeri

Evra, ilk olarak 21 Yaş Altı takımının formasını giydi, gelişim yılları esnasında İtalya'da oynamasından ötürü bu seviyeden önce millî maça çıkamadı. İlk defa 21 yaş altı teknik direktörü Raymond Domenech tarafından 3 Ekim 2002'de Slovenya ve Malta maçlarının kadrosuna alındı. 21 yaş altındaki ilk maçına Slovenya karşısında çıktı ve maçı Fransa 1-0 kazandı. Evra kazandıkları Slovenya maçında sakatlanınca Malta maçını kaçırdı. Fransa 2004 Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası ve 2004 Yaz Olimpiyatları'ndaki futbol turnuvasına katılmaya çalışırken, Evra 2002-2004 yılları arasında düzenli olarak forma şansı buldu. Fransa her iki turnuvada da elemeleri geçemezken, Evra'nın genç kariyeride sonlanmıştı.

Mayıs 2004'te teknik direktör Jacques Santini Evra'yı 2004 Avrupa Futbol Şampiyonasına katılacak 31 kişilik geçici kadroya alınca ilk defa Fransa millî futbol takımına çağrılmış oldu. Kadro 23 oyuncuya düşünce, Evra bu kadroya giremedi ve turnuvaya katılamadı. Avrupa Şampiyonası'ndan sonra, eski 21 yaş altı teknik direktörü Domenech millî takımın başına geçmişti, 18 Ağustos 2004'te Bosna-Hersek ile yapılacak hazırlık maçı için Evra millî takıma çağrılmıştı. Evra millî takıma çağrıldığı için "çok gurur duyduğunu" söyledi. Evra ilk millî takım maçına Bosna-Hersek karşısında çıktı. 75. dakikada oyundan çıkana kadar sol açıkta oynadı. Maç 1-1 beraberlikle sonuçlandı. Éric Abidal'in sakatlığından dolayı, Evra Abidal'in yerini aldı ve Fransa'nın ilk iki 2006 FIFA Dünya Kupası eleme maçında sol bek oynadı. Takımın Mart 2005'te İsviçre ile yaptığı hazırlık maçında sakatlandığı için kadrodan çıkartıldı. Bu sonuçla, William Gallas geçici çözüm olarak sol bekte oynadı. Abidal'in sakatlıktan dönüşü ve Domenech'in Mikaël Silvestre'yi tercih etmesinden dolayı, Evra hemen hemen iki yıl millî takıma çağrılmadı ve 2006 FIFA Dünya Kupası'nda yer alamadı. Ekim 2007'de, Evra L'Equipee yaptığı açıklamada Dünya Kupası hakaretinin "kendisine azim getirdiğini" söyledi.

Evra Kasım 2006'da Yunanistan ile yapılan maçta takıma geri döndü. İkinci yarıda Abidal'in yerine oyuna girdiği maçı Fransa 1-0 kazandı. Fransa'da oynayamadığı yıllardan sonra, Evra Domenech'i gelmesiyle 2007'den itibaren düzenli olarak oynamaya başladı. 28 Mayıs 2008'de, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonasına katılacak kadrodan yer aldı. Evra ilk başlarda Abidal'in yedeği olarak oynuyordu fakat Romanya ile yaptığı ve 0-0 biten maçta Abidal başarısız olunca, Fransız medyası Domenech'e Abidal'in yerine Evra'yı koyması için baskı yaptı. Domenech Evra'yı takımın sonraki maçı olan Hollanda karşısında ilk onbirde başlattı, fakat takım 4-1 yenildi. Mutlaka kazanmaları gereken ve grubun son maçı olan İtalya maçında Evra ikinci üst üste maçına çıkmıştı. Fransa 2-0 kaybetti ve turnuvadan elendi. Maç sonunda, kameralar Evra ve takım arkadaşları Patrick Vieira ile Abidal'in tünelde ağız kavgası yaptığına tanıklık etti. Sonra Vieira videonun bir grup Fransız taraftarıyla tartıştıktan sonra çekildiğini söyledi. Takımın elenmesinde bir gün sonra, Evra düş kırıklığını Fransız gazetesi L'Equipee şöyle anlattı:"Kaybetmeyi sevmeyen birisiyim fakat özür dilemeyeceğim. Bu sene Euro 2008'de üç maç yaptık fakat hiçbirini kazanamadık. Bittiğini söylemeye inanmak bile zor."

2010 FIFA Dünya Kupası

Euro 2008'den sonra, defans oyuncusu Lilian Thuram takımdan emekli oldu. Takım Thuram'ın emekliliğine alışmaya çalışırken, Domenech Abidal'in stoper bölgesine konulmasına karar verildi bu sayede Evra takımda sol bek için ilk tercih oldu. Euro 2008'den sonra oynadıkları ilk maçta Avusturya karşısında sürpriz bir şekilde 3-1 kaybettiler. Bu maçta, Evra Sidney Govou'nun attığı takımın tek golünün asistini yaptı. 2010 FIFA Dünya Kupası elemelerinde, play-off turundaki İrlanda maçı dahil olmak üzere Evra 12 maçın 10'unda görev aldı. 26 Mayıs 2010'da, Evra Kosta Rika maçında ilk defa takıma kaptanlık yaptı; Fransa maçı 2-1 kazandı. Thierry Henry'nin önünde 2010 FIFA Dünya Kupası'nda takıma kaptanlık yaptı. Evra, kaptanlık pazubandını 0-0 biten Uruguay ve 2-0 kaybettikleri Meksika iki karşılaşmada taktı. 21 Haziran'da, forvet Nicolas Anelka, Meksika'ya kaybettikleri maçın ilk yarısında Domenech'le ettiği terbiyesizliği geçen tartışmadan sonra takımdan uzaklaştırıldı. Oyuncular, teknik ekip ve federasyon yetkilileri arasında Anelka'nın takımdan çıkarılmasından doğan anlaşmazlık, Evra'nın 20 Haziran günü karara karşı oyuncuların gerçekleştirdiği protestoya öncülük etmesiyle sonuçlandı ve bu süreçte, oyuncular antrenman yapmayı reddetti. Bu başkaldırıdan önce, Evra millî takımın fitness koçu Robert Duverne ile sözlü tartışmaya girmişti. Bu olay Fransa Futbol Federasyonu olduğu gibi, yönetimdeki yetkililer tarafından kınandı. Sonraki gün, oyuncular olay olmamış gibi kampa antrenmanlara geri döndüler. Bu başkaldırının sonucu olarak, Evra kaptanlıktan alındı ve ev sahibi olan Güney Afrika ile oynadıkları son grup maçında yedek kulübesinde oturdu. Fransa 2-1 kaybetti ve turnuvadan elendi.

Turnuvadan sonra, eski millî takım kaptanı Lilian Thuram Evra'nın bir daha asla millî takımda yer almaması gerektiğini söyledi. Düşünceleri "Evra'ya karşı hiçbir şeyim yok fakat, bir Fransa oyuncusu ve özellikle kaptan olarak, bu ülkeyle paylaştığı sporun değerlerini savunmadı. Eminim ki adı lekelenmemiş başka yeteneklerde var ve yeni bir tarih yazmak için şans bekliyorlar" şeklinde bir açıklama yapan spor bakanı Chantal Jouanno tarafından tekrar edildi. 6 Ağustos'ta, Evra takımın Dünya Kupası'nda yaşadığı olaydan dolayı Fransa Futbol Federasyonu'na bağlı Disiplin Komitesi tarafından mahkemede hazır bulunması için çağrılan beş oyuncudan biriydi. 17 Ağustos'ta, olayların parçası olduğundan dolayı beş maç ceza aldı.

Geri dönüşü

Kaptan olmanın sonucu olarak, Evra eleştirilerin asıl yükünü çekiyordu, fakat, insanların dalga geçmesine rağmen, Evra millî takımla olan geleceğine ilişkin yaptığı "Fransa takımı olmadan geleceğimi göremem" açıklamasıyla tutumunu sürdürdü. 17 Mart 2011'de, 2010 FIFA Dünya Kupası'ndan beri ilk kez yeni teknik direktör Laurent Blanc yönetimindeki millî takıma çağrıldı. Beş maç cezasını tamamladıktan bir ay sonra takıma dönebilecekken, Blanc sporla ilgili gerekçelerden dolayı onu takıma çağırmadı. Evra döndükten sonraki ilk maçına 25 Mart'ta takımın 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerine dahil olan Lüksemburg maçında çıktı. Maça ilk onbirde başladı ve 2-0 kazandıkları maçta 90 dakika sahada kaldı. Dört gün sonra, Evra Dünya Kupası'ndan beri Fransa Stadyumu'nda çıktığı ilk maçta Hırvatistan maçında yedek kulübedeydi. UEFA Euro 2012 elemelerinde düzenli olarak forma giydikten sonra, 29 Mayıs 2012 tarihinde, Fransa'nın turnuvaya katılacak kadrosunda yer aldı.

Kişisel yaşamı
Evra'nın futbola olan ilgisi küçük yaşlardan beri geliştiğini ve asla bir idolü olmadığını söylese de Brezilyalı millî oyuncu Romário'nun oyunundan büyülendiğini söyledi. 2010 FIFA Dünya Kupası öncesinde, Evra kendi ülkesine karşın Fransa millî takımını seçtiği için bazı Senegal taraftarının ırçkı tacizinden mağdur olduğunu söyledi. Evra Lenny isimli bir oğlu olan Sandra ile evlendi. Yaptığı bir açıklamada beş dil konuşabildiğini ve Güney Koreli eski takım arkadaşı Park Ji-Sung ile daha iyi bir iletişim kurabilmek için Korece öğrendiğini söyledi.

Kariyer istatistikleri

Kulüp

ManUtd için Lig İstatistikleri 13 Mayıs 2012 tarihindeki maç itibarıyla doğrulanmıştır.(UTC)

Millî takım

Başarıları

Kulüp
Monaco
Coupe de la Ligue: 2002-03

Manchester United
Premier League (5): 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2010-11, 2012-13
EFL Cup: 2005-06, 2008-09, 2009-10
FA Community Shield (5): 2007, 2008, 2010, 2011, 2013
UEFA Şampiyonlar Ligi: 2007-08
FIFA Kulüpler Dünya Kupası: 2008

Juventus
Serie A (1):2014-15

Bireysel
UNFP Ligue 1 Yılın Genç Futbolcusu (1): 2003-04
UNFP Ligue 1 Yılın Takımı (1): 2003-04
PFA İngiltere'de Yılın Takımı (3): 2006-07, 2008-09, 2009-10
FIFPro World XI (1): 2009
UEFA Yılın Takımı (1): 2009

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Profil ManUtd.com'da
 Profil StretfordEnd.co.uk'da

1981 doğumlular
Yaşayan insanlar
Yeşil Burun Adaları asıllı Fransızlar
Gine asıllı Fransızlar
Senegal asıllı Fransızlar
Fransız futbolcular
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
Defans futbolcuları
AC Monza Brianza 1912 futbolcuları
OGC Nice futbolcuları
AS Monaco FC futbolcuları
Manchester United FC futbolcuları
Juventus FC futbolcuları
Olympique de Marseille futbolcuları
Fransız gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki Fransız gurbetçiler
İngiltere'deki Fransız gurbetçiler
Serie B futbolcuları
Ligue 1 futbolcuları
Ligue 2 futbolcuları
Premier League futbolcuları
Serie A futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2014 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Fransa 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Kanat futbolcuları
Forvet futbolcular
Orta saha futbolcuları
2016 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Running Man konukları
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
Bek futbolcular
Fransız Roma Katolikleri
Fransa vatandaşlığına kabul edilenler
Paris Saint-Germain FC futbolcuları
Dakar doğumlu sporcular
West Ham United FC futbolcuları

Patrice Evra


Die Gleislose Bahn Budweis war ein Oberleitungsbus-Betrieb, im deutschen Sprachraum seinerzeit noch Gleislose Bahn genannt, in Böhmen. Die 1,6 Kilometer lange Strecke in der heute České Budějovice genannten Stadt Budweis bestand von 1909 bis 1914 und verband die sogenannte Prager Vorstadt mit dem Ottilienfriedhof am nördlichen Stadtrand. Sie folgte dabei auf ganzer Länge der ulice Pražská.

Geschichte
Die Anlage wurde am 27. Oktober 1909 eröffnet und ergänzte die am 15. Juni gleichen Jahres eingeführte örtliche Straßenbahn. Eigentlich sollte diese zum Friedhof führen, jedoch untersagten die Behörden eine niveaugleiche Kreuzung mit der Bahnstrecke České Budějovice–Plzeň, bezogen auf deren alte Trassierung bis 1968. Infolgedessen endete die Straßenbahn vor dem Bahnübergang – der sich an der Einmündung der ulice Nádražní befand – wo dann Anschluss an die Gleislose Bahn bestand. Diese war nach der 1907 eröffneten Elektrischen Oberleitungs-Automobillinie Gmünd der zweite Oberleitungsbusbetrieb auf dem Gebiet der heutigen Tschechischen Republik.

Erbaut und betrieben wurde die Gleislose Bahn Budweis nach dem System Mercédès-Électrique-Stoll. Auch die in Budweis eingesetzten Fahrzeuge besaßen somit – wie bei diesem System allgemein üblich – ein vierrädriges Kontaktwägelchen zur Stromabnahme sowie Radnabenmotoren. Vorhanden waren zwei Motorwagen, einer stand bereits zur Eröffnung zur Verfügung, der zweite wurde 1911 nachgeliefert. Anhänger existierten nicht. Untergebracht waren die Fahrzeuge im Straßenbahndepot, wohin sie von einem Triebwagen geschleppt werden mussten.

Bereits am 1. August 1914 musste die Gleislose Bahn kriegsbedingt wieder eingestellt werden. Zwischen dem 28. Oktober 1948 und dem 24. September 1971
existierte in České Budějovice dann der erste moderne Oberleitungsbusbetrieb, das heutige Netz wiederum ging am 1. Mai 1991 in Betrieb.

Siehe auch
Liste der Städte mit ehemaligen Oberleitungsbusbetrieben
Geschichte des Oberleitungsbusses

Weblinks
The wires of faded glory, abgerufen am 13. April 2012 (englisch)
20 let od obnovení trolejbusové dopravy, abgerufen am 15. April 2012 (tschechisch)

Budweis
Geschichte (Budweis)

Gleislose Bahn Budweis


Akira Toshima (født 4. oktober 1991) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Yokohama FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Akira Toshima


Augustine Awa Fonka est un haut fonctionnaire camerounais, gouverneur de la région de l'Ouest depuis juin 2014.

Biographie

Enfance, formation et débuts

Carrière
Augustine Awa Fonka est le gouverneur de la région de l'ouest au Cameroun. Il est nommé et installé en mars 2014.

Comité d'organisation de la CAN 2021
Augustine Awa Fonka a dirigé le comité local d'organisation de la CAN 2021.
Il supervise les travaux de préparation des infrastructures sportives, tels les Stade omnisports de Bafoussam (Kouekong) et les stades annexes d'entrainement; des équipements routiers et hospitaliers tels le Centre hospitalier régional de Bafoussam.
Il a été observé sur les sites hôteliers et à l'aéroport lors de l'accueil les équipes phares de la compétition telle que la Guinée et le Sénégal et accompagnant personnellement les délégations dans leurs lieux respectifs de logement à la vallée de Bana et au Village vacances de Bangou.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Personnalité Bamiléké
Haut fonctionnaire camerounais

Augustine Awa Fonka


An Vriesea regnellii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Vriesea regnellii in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea regnellii


علم الجينوم البنيوي  هو العلم الذي يبحث في تحديد الهياكل ثلاثية الأبعاد لعدد كبير من البروتينات باستخدام الطريقة التجريبية أو المحاكاة الحاسوبية.

انظر أيضا
 علم الجينوم
 علم الجينوم الكيميائي
 علم الجينوم الوظيفي
 علم الجينوم الحاسوبي
 أطلس البروتين البشري
 أطلس جينوم السرطان

مراجع

علم الأحياء البنيوي
علم الجينوم
مشاريع الجينوم
معلوماتية حيوية

علم الجينوم البنيوي


Per Wollebæk () a fost un jurnalist, scriitor și traducător norvegian. El a scris mai multe romane și povestiri, dar este la fel de cunoscut pentru multe din traducerile sale.

Scrieri
 Dragsuget. Gyldendal, 1938 - roman
 Adam og hans brødre. Gyldendal, 1940 - roman
 Dikt. Oslo, 1942
 Ingen spor i sjøen. Gyldendal, 1945 - roman, tradus în suedeză
 Trompeten. Gyldendal, 1950 - nuvele
 Forleden dommedag. Oslo, 1951 - roman
 Pilene og andre fortellinger. Gyldendal, 1957

Traduceri (selecție)
 Tregudenes land de Jan Fridegård (1950)
 Trellenes frihet de Jan Fridegård (1950)
 Trellenes opprør de Jan Fridegård (1950)
 De rider om natten de Howard Fast (1950)
 Spartacus de Howard Fast (1954)
 Exodus de Leon Uris (1959)
 Lidenskap de Ivar Lo-Johansson (1970)
 Den tvilsomme tvilling de Mark Twain (1971)
 Lek med døden (Jocul cu moartea) de Zaharia Stancu (1974)
 Så lenge ilden brenner (Șatra) de Zaharia Stancu (1975)

Note

Nașteri în 1910
Decese în 1976
Jurnaliști norvegieni
Nuveliști norvegieni
Traducători norvegieni
Romancieri norvegieni

Per Wollebæk


Larry Holmes (født 3. november 1949) er en amerikansk tidligere professionel sværvægtsbokser, der var aktiv i årene 1973 til 2002. Han voksede op i Easton i Pennsylvania, hvilket gav ham tilnavnet "The Easton Assassin" ('Dræberen fra Easton').

Holmes var indehaver af WBC's version af verdensmesterskabet i sværvægt fra 1978 til 1983 og af IBF's version fra 1983-1985. Var forsvarede sit verdensmesterskab 20 gange med succes, hvilket kun er overgået af Joe Louis (25 gange) og Vladimir Klitjko (22 gange). Holmes er en af kun fem boksere, der vandt over Muhammad Ali og den eneste bokser, der som professionel stoppede Ali.

Holmes vandt VM-titlen med en pointsejr over Ken Norton og tabte den til Michael Spinks i 1985. Han forsøgte forgæves at genvinde titlen mod Michael Spinks, men tabte med dommerstemmerne 1-2 i returkampen i 1986, hvorefter han trak sig tilbage. Han gjorde dog senere comeback, og forsøgte forgæves at vinde VM igen tre gange (mod Mike Tyson i 1988, Evander Holyfield i 1992 og Oliver McCall i 1995).

Holmes boksede sin sidste kamp i 2002.

Eksterne henvisninger

Verdensmestre i sværvægtsboksning
Boksere i International Boxing Hall of Fame
Afroamerikanere
Personer fra Pennsylvania

Larry Holmes


An Mesanthemum radicans in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Bentham, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Friedrich August Körnicke. An Mesanthemum radicans in nahilalakip ha genus nga Mesanthemum, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mesanthemum

Mesanthemum radicans


Etnometodologija je proučavanje načina na koji se društveni poredak proizvodi kroz procese društvene interakcije. Općenito nastoji pružiti alternativu glavnim sociološkim pristupima. U svom najradikalnijem obliku predstavlja izazov društvenim znanostima u cjelini. Njegova rana istraživanja dovela su do utemeljenja analize razgovora, koja je pronašla svoje mjesto kao prihvaćena disciplina unutar akademije. Prema Psathasu, moguće je razlikovati pet glavnih pristupa unutar etnometodološke obitelji disciplina.

Etnometodologija je fundamentalno deskriptivna disciplina koja se ne bavi objašnjenjem ili vrednovanjem određenog društvenog poretka koji je predmet proučavanja., "otkriti stvari koje osobe u određenim situacijama rade, metode koje koriste, kako bi stvorili obrazac uređenosti društvenog života". Međutim, primjene su pronađene u mnogim primijenjenim disciplinama kao što su dizajn softvera i studije menadžmenta.

Definicija
Značenje pojma se radi objašnjenja može raščlaniti na tri sastavna dijela: etno + metoda + logija. Koristeći odgovarajući primjer Južne Kalifornije: etno se odnosi na određenu socio-kulturnu skupinu (na primjer, određenu lokalnu zajednicu surfera); metoda se odnosi na metode i prakse koje ova posebna skupina koristi u svojim svakodnevnim aktivnostima (na primjer, u vezi sa surfanjem); a logija se odnosi na sustavni opis tih metoda i praksi. Fokus istraživanja korištenog u našem primjeru je društveni poredak surfanja, etnometodološki interes je "kako" (metode i prakse) se proizvodi i održava ovaj društveni poredak. U biti, etnometodologija pokušava stvoriti klasifikacije društvenih akcija pojedinaca unutar grupa kroz izravno oslanjanje na iskustvo grupa, bez nametanja okruženju mišljenja istraživača s obzirom na društveni poredak, kao što je slučaj s drugim oblicima socioloških istraga.

Podrijetlo i opseg
Pristup je izvorno razvio Harold Garfinkel, koji je njegovo podrijetlo pripisao svom radu na istraživanju ponašanja članova žirija 1954. godine. Njegov interes bio je opisivanje zdravorazumskih metoda kojima se članovi porote koriste u sobi za porotu kao porota. Dakle, njihove metode za: utvrđivanje činjenica; razvoj lanaca dokaza; utvrđivanje pouzdanosti iskaza svjedoka; uspostavljanje organizacije govornika u samoj žirijskoj sobi; i utvrđivanje krivnje ili nevinosti optuženika, itd. sve su to teme od interesa etnometodologije. Takve metode služe za konstituiranje društvenog poretka porotnika za članove žirija, kao i za istraživače i druge zainteresirane strane, u tom specifičnom društvenom okruženju.

Taj se interes razvio iz Garfinkelove kritike pokušaja Talcotta Parsonsa da izvede opću teoriju društva. Ova kritika je nastala njegovim čitanjem Alfreda Schutza, iako je Garfinkel u konačnici preradio mnoge Schutzove ideje. Garfinkel se također oslanjao na svoje proučavanje načela i prakse financijskog računovodstva; klasična sociološka teorija i metode Durkheima i Webera; i tradicionalno sociološko zanimanje za hobbesovski "problem reda".

Za etnometodologa, sudionici stvaraju poredak društvenih okruženja kroz svoje zajedničke prakse stvaranja smisla. Dakle, postoji suštinska prirodna refleksivnost između aktivnosti davanja smisla društvenom okruženju i tijeka proizvodnje tog okruženja; njih dvoje su zapravo identični. Nadalje, te su prakse (ili metode) dokazano provedene, čineći ih dostupnima za proučavanje. To otvara široko i višestruko područje istraživanja. John Heritage piše: "U svojoj otvorenoj referenci na [proučavanje] bilo koje vrste postupka stvaranja smisla, pojam predstavlja putokaz prema domeni neistraženih dimenzija, a ne iscrtavanje jasno ocrtanog teritorija."

Teorija i metode
Etnometodologija je često zbunjivala komentatore zbog svog radikalnog pristupa ispitivanja teorije i metode. Što se tiče teorije, Garfinkel je dosljedno zagovarao stav etnometodološke ravnodušnosti, načelni agnosticizam u odnosu na društvenu teoriju koji inzistira na tome da zajednička shvaćanja članova društvenog okruženja koje se proučava imaju prednost nad bilo kojim konceptima za koje bi društveni teoretičar mogao donijeti analizu izvan tog okruženja. To može biti zbunjujuće za tradicionalne društvene znanstvenike, obučene u potrebi za društvenom teorijom. Mnoštvo teorijskih referenci Anne Rawls, u njezinu uvodu u Ethnomethodology's Program, moglo bi se protumačiti kao sugeriranje ublažavanja ove pozicije pred kraj Garfinkelova života.  Međutim, stajalište je u skladu s etnometodološkim shvaćanjem značaja "metoda člana" i s određenim pravcima filozofske misli vezane uz filozofiju znanosti (Polanyi 1958; Kuhn 1970; Feyerabend 1975), te proučavanje stvarnih praksi znanstvenog postupka. Također ima snažnu korespondenciju s kasnijom filozofijom Ludwiga Wittgensteina, posebno u primjeni na društvene studije od Petera Wincha.

U Garfinkelovom se radu također poziva na Husserla (Transcendentalna fenomenologija), Gurwitscha ( Gestalt teorija) i, najčešće, naravno, na radove društvenog fenomenologa Alfreda Schutza (Fenomenologija prirodnog stava), između ostalih. S druge strane, autori i teorijske reference koje Garfinkel navodi ne predstavljaju rigoroznu teorijsku osnovu za etnometodologiju. Etnometodologija nije durkheimovska, iako dijeli neke interese s Durkheimom; to nije fenomenologija, iako posuđuje dijelove iz Husserlovih i Schutzovih studija o životnom svijetu ( Lebenswelt ); to nije oblik Gestalt teorije, iako opisuje društvene poretke koji imaju svojstva slična Gestaltu; i nije wittgensteinovski, iako se koristi Wittgensteinovim razumijevanjem upotrebe pravila, itd. Umjesto toga, te su posudbe samo fragmentarne reference na teorijska djela iz kojih je etnometodologija prisvojila teorijske ideje za izražene svrhe provođenja etnometodoloških istraživanja.

Slično tome, etnometodologija ne zagovara nikakve formalne metode istraživanja, inzistirajući na tome da metodu istraživanja diktira priroda fenomena koji se proučava. Etnometodolozi su provodili svoja istraživanja na različite načine, a smisao tih istraživanja je "otkriti stvari koje osobe u određenim situacijama rade, metode koje koriste, kako bi stvorili šablonu uređenosti društvenog života".  Michael Lynch je zamijetio sljedeće: "Vodeći ljudi na tom području opetovano su naglašavali da ne postoji obvezni skup metoda [koje koriste etnometodolozi], niti zabrana korištenja bilo kojeg istraživačkog postupka, ako je on adekvatan određenom fenomenu koji se proučava" .

Neke vodeće politike, metode i definicije
Temeljna pretpostavka etnometodoloških studija Kao što je opisala Anne Rawls, govoreći za Garfinkel: "Ako se pretpostavi, kao što Garfinkel čini, da je smislen, šablonski i uredan karakter svakodnevnog života nešto što ljudi moraju raditi da bi postigli, onda se također mora pretpostaviti da imaju neke metode za to". To jest, "...članovi društva moraju imati neke zajedničke metode koje koriste za uzajamnu izgradnju smislene uređenosti društvenih situacija."
Etnometodologija je empirijski pothvat Rawls navodi: "Etnometodologija je temeljito empirijski pothvat posvećen otkrivanju društvenog poretka i inteligibilnosti [smišljanja] kao kolektivnih postignuća koja se mogu svjedočiti." "Ključni kamen [etnometodološkog] argumenta je da lokalni [društveni] poreci postoje; da su ti poreci vidljivi u scenama u kojima su proizvedeni; i da se mogućnost [njihove] razumljivosti temelji na stvarnom postojanju i detaljnom odigravanju ovih naredbi." Međutim, etnometodologija nije konvencionalno empiristička. Njegova empirijska priroda navedena je u slabom obliku jedinstvenog zahtjeva adekvatnosti.
Jedinstveni zahtjev adekvatnosti metoda (slabi oblik) istraživač bi trebao imati 'vulgarnu kompetenciju' u istraživačkom okruženju. To jest, trebali bi moći funkcionirati kao obični članovi tog okruženja.
Jedinstveni zahtjev adekvatnosti metoda (jaki oblik) jednak je zahtjevu za etnometodičkom ravnodušnošću.
Etnometodološka ravnodušnost To je politika namjernog agnosticizma, ili ravnodušnosti, prema diktatima, predrasudama, metodama i praksama sociološke analize kako su tradicionalno shvaćene (primjeri: teorije "devijantnosti", analiza ponašanja kao pravila, teorija uloga, institucionalne (de)formacije, teorije društvene stratifikacije itd.). Diktati i predrasude koji služe unaprijed strukturiranju tradicionalnih društvenih znanstvenih istraživanja neovisno o predmetu koji se uzima kao tema proučavanja ili o istraživačkom okruženju koje je podvrgnuto ispitivanju. Politiku etnometodološke indiferentnosti posebno ne treba shvatiti kao ravnodušnost prema problemu društvenog poretka koji se uzima kao briga grupe (članova).
Prvi put Ovo je praksa pokušaja opisivanja bilo koje društvene aktivnosti, bez obzira na njenu rutinu ili svakodnevni izgled, kao da se događa po prvi put. Ovo je nastojanje da se razotkrije kako promatrač aktivnosti sastavlja ili konstituira aktivnost u svrhu formuliranja bilo kojeg posebnog opisa. Smisao takve vježbe je učiniti dostupnim i naglasiti složenost sociološke analize i opisa, posebice indeksna i refleksivna svojstva vlastitih opisa aktera ili promatrača onoga što se događa u bilo kojoj danoj situaciji. Takva će aktivnost također otkriti promatračevo neizbježno oslanjanje na hermeneutički krug kao definirajuću "metodologiju" društvenog razumijevanja i za laike i za društvene znanstvenike.
Eksperiment kršenja Metoda otkrivanja ili razotkrivanja zajedničkog rada koji obavljaju pripadnici određenih društvenih skupina u održavanju jasno prepoznatljivog i zajedničkog društvenog poretka. Na primjer, vožnja u krivom smjeru prometnom jednosmjernom ulicom može otkriti mnoštvo korisnih uvida u šablonske društvene prakse i moralni poredak zajednice sudionika u prometu. Smisao takve vježbe - osoba koja se pretvara da je stranac ili podstanar u vlastitom kućanstvu - jest pokazati da se stjecanje uvida u rad uključen u održavanje bilo kojeg društvenog poretka često najbolje može otkriti kršenjem tog društvenog poretka i promatranjem rezultata tog kršenja—posebno one aktivnosti povezane s ponovnim sastavljanjem tog društvenog poretka i normalizacijom tog društvenog okruženja.
Sacksov sjaj Pitanje o aspektu društvenog poretka koje preporuča, kao metodu odgovora, da bi istraživač trebao potražiti članove društva koji su u svom svakodnevnom životu odgovorni za održavanje tog aspekta društvenog poretka. To je u suprotnosti s idejom da na takva pitanja najbolje odgovara sociolog. Prvotno Sacksovo pitanje ticalo se predmeta na javnim mjestima i kako je moguće vidjeti da ti predmeti pripadaju ili ne pripadaju nekome. Odgovor je pronašao u aktivnostima policajaca koji su morali odlučivati jesu li automobili napušteni.
Durkheimov aforizam Durkheim je slavno preporučio: "naše osnovno načelo, načelo objektivnosti društvenih činjenica". To se obično shvaća da znači da bismo trebali pretpostaviti objektivnost društvenih činjenica kao načelo proučavanja (čime se osigurava osnova sociologije kao znanosti). Garfinkelovo alternativno tumačenje Durkheima je da objektivnost društvenih činjenica trebamo tretirati kao postignuće članova društva, a sam proces postignuća učiniti fokusom proučavanja. Etnometodološka respecifikacija Durkheimove statistike putem "pogrešnog čitanja" (vidi dolje) njegovog citata pojavljuje se gore. U literaturi postoji i tekstualna poveznica/obrazloženje. Obje veze uključuju povjerenje od strane čitatelja; to jest, ne vjerujemo da je jedna metoda za ovo tumačenje nužno bolja od druge, ili da jedan oblik opravdanja za takvo tumačenje nadmašuje svog konkurenta.
Evidencija Evidencija su načini na koje članovi označavaju, opisuju ili objašnjavaju svojstva određene društvene situacije. Mogu se sastojati od verbalnih i neverbalnih objektivizacija. Oni su uvijek i indeksni za situaciju u kojoj se pojavljuju (vidi dolje), i, istovremeno refleksivni - služe za konstituiranje te situacije. Evidencija se može sastojati od nečeg jednostavnog poput treptaja oka, materijalnog predmeta koji svjedoči o stanju stvari (dokumenti, itd.) ili nečeg tako složenog poput priče koja detaljno opisuje granice svemira.
Indeksikalnost Koncept indeksikalnosti ključni je temeljni koncept etnometodologije. Garfinkel navodi da je izveden iz koncepta indeksnih izraza koji se pojavljuju u filozofiji običnog jezika (1967.), gdje se izjava smatra indeksnom u onoj mjeri u kojoj njen smisao ovisi o kontekstu u koji je ugrađen (Bar-Hillel 1954. :359-379). Fenomen je priznat u različitim oblicima analitičke filozofije, te sociološke teorije i metoda, ali se smatra ograničenim opsegom i ispravljenom operacionalizacijom specifikacije. U etnometodologiji je fenomen univerzalan na sve oblike jezika i ponašanja, te se smatra nepopravljivim u svrhu uspostavljanja znanstvenog opisa i objašnjenja društvenog ponašanja. Posljedica stupnja kontekstualne ovisnosti za "segment" govora ili ponašanja može se kretati od problema uspostavljanja "radnog konsenzusa" u vezi s opisom izraza, koncepta ili ponašanja, do krajnje igre samog društveno-znanstvenog opisa. Imajte na umu da svaki ozbiljan razvoj koncepta mora na kraju pretpostaviti teoriju značenja kao svoj temelj (vidi Gurwitsch 1985). Bez takve temeljne podloge, i tradicionalni sociolog i etnometodolog potisnuti su samo na pričanje priča uz logorsku vatru (Brooks 1974).
Pogrešno čitanje (teksta) Pogrešno čitanje teksta, ili dijelova teksta, ne znači pogrešno čitanje teksta u cijelosti ili djelomično. Kao što Garfinkel navodi, to znači označiti "alternativno čitanje" teksta ili fragmenta teksta. Kao takav, njegovo izvorno i  pogrešno tumačenje ne "prevode se od točke do točke", već "umjesto toga idu zajedno". Ne nude se nikakvi kriteriji za prijevod izvornog teksta i njegovo pogrešno čitanje—ishod takvih prijevoda je Garfinkelovim izrazom: "nesumjerljiv". Pogrešno čitanje tekstova ili fragmenata tekstova standardna je značajka etnometodološkog načina rada na teoriji, posebno u odnosu na teme iz fenomenologije.
Refleksivnost Unatoč činjenici da mnogi sociolozi koriste "refleksivnost" kao sinonim za "samorefleksiju", način na koji se taj izraz koristi u etnometodologiji je drugačiji: namijenjen je "opisivanju akauzalne i nementalističke determinacije smislenog djelovanja-u- kontekst". Vidi također: Refleksivnost (socijalna teorija).
Dokumentarna metoda tumačenja Dokumentarna metoda je metoda razumijevanja koju koriste svi koji pokušavaju shvatiti svoj društveni svijet—to uključuje i etnometodologa. Garfinkel je preuzeo koncept iz djela Karla Mannheima i opetovano demonstrira upotrebu metode u studijama slučaja koje se pojavljuju u njegovom središnjem tekstu, Studies in Etnomethodology. Mannheim je definirao taj pojam kao potragu za identičnim homolognim obrascem značenja koji leži u podlozi niza potpuno različitih realizacija tog značenja. Garfinkel navodi da se dokumentarna metoda tumačenja sastoji od tretiranja stvarnog izgleda kao "dokumenta", "kao upućivanja na", kao "stajanja u ime", pretpostavljenog temeljnog obrasca. Ovi "dokumenti" služe za konstituiranje temeljnog obrasca, ali se sami tumače na temelju onoga što je već poznato o tom temeljnom obrascu. Ovaj prividni paradoks prilično je poznat hermeneutičarima koji ovaj fenomen shvaćaju kao verziju hermeneutičkog kruga. Ovaj fenomen također je predmet analize iz perspektive Gestalt teorije (odnosi dio/cjelina), te fenomenološke teorije percepcije.
Društveni poredci Teorijski gledano, objekt etnometodološkog istraživanja je društveni poredak uzet kao briga člana grupe. Metodološki, društveni poredak je dostupan za opis u bilo kojem specifičnom društvenom okruženju kao obračun specifičnih društvenih poredaka: osjetljive koherentnosti računa koji određuju određeno društveno okruženje za sudionike u odnosu na određeni društveni projekt koji treba realizirati u tom okruženju. Sami društveni poreci dostupni su objema stranama sudionika i istraživača kroz fenomene poretka: stvarni obračun djelomičnih (adumbiranih) pojava ovih osjetljivo koherentnih društvenih poredaka. Ove pojave (dijelovi, adumbrate) društvenih poredaka utjelovljene su u specifičnim prikazima i korištene u određenom društvenom okruženju od strane članova određene grupe pojedinaca uključenih u to okruženje. Specifični društveni poreci imaju ista formalna svojstva koja je identificirao A. Gurwitsch u svojoj raspravi o konstitutivnim značajkama perceptualne noeme, i, šireći se, iste odnose značenja opisanih u njegovom prikazu Gestalt konteksta (vidi Gurwitsch 1964:228–279 ). Kao takvo, nije ni čudo što Garfinkel kaže: "ne možete učiniti ništa ako ne čitate njegove tekstove".
Područje istraživanja etnometodologije Za etnometodologiju tema proučavanja su društvene prakse stvarnih ljudi u stvarnom okruženju, te metode kojima ti ljudi proizvode i održavaju zajednički osjećaj društvenog poretka.

Razlike od sociologije
Budući da je etnometodologija postala anatema za određene sociologe, i budući da oni koji je prakticiraju vole percipirati svoje vlastite napore kao radikalni prekid u odnosu na prethodne sociologije, bilo je malo pokušaja povezivanja etnometodologije s tim prijašnjim sociologijama. Međutim, iako se etnometodologija razlikuje od socioloških metoda, ona se ne nastoji natjecati s njima niti pružiti lijekove za bilo koju od njezinih praksi.  Etnometodološki pristup razlikuje se od sociološkog pristupa koliko i sociologija od psihologije iako oba govore o društvenom djelovanju. To ne znači da etnometodologija ne koristi tradicionalne sociološke forme kao rezonantnu ploču za vlastiti programski razvoj, ili za uspostavljanje mjerila za razlike između tradicionalnih socioloških oblika studija i etnometodologije, jer to samo znači da etnometodologija nije uspostavljena kako bi: popravljati, kritizirati, potkopavati ili ismijavati tradicionalne sociološke forme. U biti, razlikovna razlika između socioloških pristupa i etnometodologije je u tome što potonja usvaja zdravorazumski stav prema znanju.

Za razliku od tradicionalnih socioloških oblika istraživanja, obilježje etnometodološke perspektive je da se ne poziva teorijski ili metodološki na: vanjske pretpostavke u vezi sa strukturom aktera ili karakterizacijom društvene stvarnosti od strane aktera; odnose se na subjektivna stanja pojedinca ili skupine pojedinaca; pripisati konceptualne projekcije kao što su "vrijednosna stanja", "osjećaji", "ciljne orijentacije", "mini-max ekonomske teorije ponašanja", itd., bilo kojem akteru ili grupi aktera; ili postaviti određeni "normativni poredak" kao transcendentalno obilježje društvenih scena, itd.

Za etnometodologa, metodička realizacija društvenih scena odvija se unutar stvarnog okruženja koje se promatra, a strukturiraju ga sudionici tog okruženja kroz refleksivno uzimanje u obzir značajki tog okruženja. Posao etnometodologa je opisati metodički karakter tih aktivnosti, a ne objasniti ih na način koji nadilazi ono što je dostupno u i kroz stvarne računovodstvene prakse pojedinca koji su uključeni u te postavke.

Razlike se stoga mogu sažeti na sljedeći način:

 Dok tradicionalna sociologija obično nudi analizu društva koja fakticitet (činjenični karakter, objektivnost) društvenog poretka uzima zdravo za gotovo, etnometodologija se bavi postupcima (praksama, metodama) kojima se taj društveni poredak proizvodi i dijeli.
 Dok tradicionalna sociologija obično pruža opise društvenih okruženja koji se natječu sa stvarnim opisima koje nude pojedinci koji sudjeluju u tim okruženjima, etnometodologija nastoji opisati postupke (prakse, metode) koje ti pojedinci koriste u svojim stvarnim opisima tih okruženja.

Vrste
Prema Georgeu Psathasu, može se identificirati pet vrsta etnometodoloških studija (Psathas 1995:139–155). One se mogu okarakterizirati kao:

 Organizacija praktičnih radnji i praktičnog zaključivanja. Uključujući najranije studije, poput onih u Garfinkelovim temeljnim Studijama etnometodologije .
 Organizacija razgovora u interakciji. Nedavno poznat kao analiza razgovora, Harvey Sacks uspostavio je ovaj pristup u suradnji sa svojim kolegama Emanuelom Schegloffom i Gailom Jeffersonom .
 Razgovor u interakciji unutar institucionalnih ili organizacijskih postavki. Dok su se rane studije usredotočile na razgovor apstrahiran od konteksta u kojem je proizveden (obično korištenjem magnetofonskih zapisa telefonskih razgovora), ovaj pristup nastoji identificirati interakcijske strukture koje su specifične za određena okruženja.
 Studij rada. 'Posao' se ovdje koristi za označavanje bilo koje društvene aktivnosti. Analitički interes je u tome kako se taj posao postiže unutar okruženja u kojem se izvodi.
 Brzina rada. Ono što jednu aktivnost čini onim što jest? npr. što test čini testom, natjecanje natjecanjem ili definiciju definicijom?

Daljnja rasprava o varijantama i raznolikosti etnometodoloških istraživanja može se pronaći u radu Maynarda i Claymana.

Odnos s analizom razgovora
Odnos između etnometodologije i analize konverzacije ponekad je bio sporan, s obzirom na njihove interese koji se preklapaju, blisku suradnju između njihovih utemeljitelja i kasniju različitost interesa među mnogim praktičarima. U onoj mjeri u kojoj je proučavanje društvenih poredaka "neumoljivo isprepleteno" s konstitutivnim značajkama govora o tim društvenim poredcima, etnometodologija je posvećena interesu i za konverzacijski govor i za ulogu koju ovaj govor igra u konstituciji tog poretka. Razgovor se smatra indeksnim i ugrađenim u određeni društveni poredak. Također je prirodno refleksivan i konstitutivan za taj poredak. Anne Rawls je istaknula: "Mnogi, zapravo većina onih koji su razvili ozbiljan interes za etnometodologiju također su koristili analizu razgovora, koju su razvili Sacks, Schegloff i Jefferson, kao jedan od svojih istraživačkih alata."

S druge strane, tamo gdje je proučavanje konverzacijskog govora odvojeno od svog konteksta - to jest, kada poprima karakter čisto tehničke metode i "formalnog analitičkog" pothvata u vlastitom pravu - to nije oblik etnometodologije . "Opasnost" od nesporazuma ovdje, kao što Rawls primjećuje, jest u tome što analiza razgovora može postati samo još jedan formalni analitički pothvat, poput bilo koje druge formalne metode koja donosi analitički alat od predrasuda, formalnih definicija i operativnih postupaka u situaciju/postavku koja se proučava. Kada se takvi analitički koncepti generiraju unutar jedne postavke i konceptualno primjenjuju (generaliziraju) na drugu, (ponovna) primjena predstavlja kršenje snažnog oblika jedinstvenog zahtjeva adekvatnosti metoda.

Veze s fenomenologijom
Iako je etnometodologija okarakterizirana kao "fenomenološki senzibilitet", a pouzdani komentatori su priznali da "postoji snažan utjecaj fenomenologije na etnometodologiju" (Maynard i Kardash 2007:1484), ortodoksni pristaše discipline  oni koji slijede Garfinkelova učenja  ne predstavljaju ga kao granu ili oblik fenomenologije ili fenomenološke sociologije.

Zbunjenost između dviju disciplina djelomično proizlazi iz prakse nekih etnometodologa (uključujući Garfinkela), koji prebiru fenomenološke tekstove, obnavljajući fenomenološke koncepte i nalaze koji su relevantni za njihove interese, a zatim prenose te koncepte i nalaze na teme u studiji društvenog poretka. Takve interpretativne transpozicije ne čine etnometodologa fenomenologom, niti etnometodologiju oblikom fenomenologije.

Kako bi dodatno zamutili vodu, neki se fenomenološki sociolozi hvataju za etnometodološke nalaze kao primjere primijenjene fenomenologije; čak i kada se rezultati ovih etnometodoloških istraživanja očito ne koriste fenomenološkim metodama, niti formuliraju svoje nalaze jezikom fenomenologije. Takozvane fenomenološke analize društvenih struktura koje se na prvi pogled ne odnose ni na jednu od struktura intencionalne svijesti, trebale bi postaviti pitanja o fenomenološkom statusu takvih analiza.

Garfinkel govori o fenomenološkim tekstovima i nalazima kao o "prisvojenim" i namjerno "pogrešnim čitanjima" za potrebe istraživanja tema u proučavanju društvenog poretka. Ova prisvajanja i metodička "pogrešna čitanja" fenomenoloških tekstova i nalaza očito su učinjena u svrhu unaprjeđenja etnometodoloških analiza i ne bi ih se trebalo zamijeniti s logičnim proširenjima ovih fenomenoloških tekstova i nalaza.

Na kraju, ni u jednom Garfinkelovu radu ne postoji tvrdnja da je etnometodologija oblik fenomenologije ili fenomenološke sociologije. Tvrditi da etnometodologija ima "fenomenološki senzibilitet" ili da "postoji snažan utjecaj fenomenologije na etnometodologiju" nije isto što i opisivanju etnometodologije kao oblika fenomenologije (vidi Garfinkel/Liberman 2007:3–7).

Iako etnometodologija nije oblik fenomenologije, čitanje i razumijevanje fenomenoloških tekstova i razvijanje sposobnosti fenomenološkog viđenja ključni su za stvarno provođenje etnometodoloških studija. Kao što Garfinkel navodi u vezi s radom fenomenologa Arona Gurwitscha, posebno njegovim Poljem svijesti (1964.: fenomenološki urtekst etnometodologije): "ne možete ništa učiniti ako ne čitate njegove tekstove".

Izvori

Bibliografija
 Bar-Hillel, Y. (1954) 'Indexical expressions', Mind 63 (251):359–379.
 Feyerabend, Paul (1975) Against Method, London, New Left Books.
 Garfinkel, H. (1967) Studies in Ethnomethodology, Prentice-Hall.
 Garfinkel, H. and Liberman, K. (2007) 'Introduction: the lebenswelt origins of the sciences', Human Studies, 30, 1, pp3–7.
 Gurwitsch, Aron (1964) The Field of Consciousness, Duquesne University Press.
Hammersley, Martyn (2018) The Radicalism of Ethnomethodology, Manchester, Manchester University Press.
Kuhn, Thomas (1970) The Structure of Scientific Revolutions, Chicago, Chicago University Press.
 Liberman, Ken (2014). More Studies in Ethnomethodology", SUNY Press,
 Lynch, Michael & Wes Sharrock. (2003). Harold Garfinkel, 4 Volumes, Sage, 2003. Sage "Masters" series. Compendium of theoretical papers, ethnomethodological studies, and discussions.
 Lynch, Michael & Wes Sharrock. (2011). Ethnomethodology, 4 Volumes, Sage, 2011. Sage "Research" series. Compendium of theoretical papers, ethnomethodological studies, and discussions.
 Maynard, Douglas and Kardash, Teddy (2007) 'Ethnomethodology'. pp. 1483–1486 in G. Ritzer (ed.) Encyclopedia of Sociology. Boston: Blackwell.
 Psathas, George. (1995). "Talk and Social Structure", and, "Studies of Work", Human Studies 18: 139–155. Typology of ethnomethodological studies of social practices.
 vom Lehn, Dirk. (2014). Harold Garfinkel: The Creation and Development of Ethnomethodology'', Left Coast Press. .

Vanjske poveznice

 Ethno/CA Vijesti Primarni izvor informacija i resursa za etnometodologiju i analizu razgovora.
 AIEMCA.net Australski institut za analizu razgovora i etnometodologiju.

Sociološke teorije

Etnometodologija


Cikade (lat. Cycadophyta), divizija golosjemenjača. Cikade su potpuno razvijeni spermatofiti koji su se razvili u toku perioda trijasa, a u Juri činile su petinu cjelokupnog biljnog svijeta.

Većina vrsta nestaju u kredi, ali su mnoge opstale i do danas.

Niža taksa
 Cycadopsida
 Dioonites Miquel, 1851

Izvori

Golosjemenjače
Biljne divizije

Cikade


Tess Downing (née le  à Wodonga) est une coureuse cycliste australienne. Spécialisée dans les épreuves sur piste.

Palmarès sur route
 2005
  du championnats d'Océanie de course en ligne juniors
 2008
  et  du Tour of Southern Grampians
  du Tour of Southern Grampians

Palmarès sur piste

Championnats du monde
 Gand 2006
  du scratch juniors

Coupe du monde
 2009-2010
  de la poursuite par équipes à Manchester

Championnats d'Océanie

Championnats d'Australie
2006
  Championne d'Australie du scratch juniors
  Championne d'Australie du keirin juniors
  Championne d'Australie de la course aux points juniors
  de la poursuite juniors
2007
  de la course aux points
  du scratch
  du scratch espoirs
  de la poursuite par équipes
2008
  de la poursuite
  de la course aux points
  de la poursuite par équipes
2009
  de la poursuite
  de la course aux points
2010
  de la poursuite par équipes

Notes et références

Liens externes

Coureuse cycliste australienne
Coureuse cycliste sur piste
Naissance en mai 1988
Naissance dans l'État de Victoria

Tess Downing


An Vriesea atrococcinea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh. An Vriesea atrococcinea in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea atrococcinea


Redcore Linux este un sistem de operare Linux românesc bazat pe Gentoo, inițiat și dezvoltat de către Ghiunhan Mamut. Distribuția este o continuare a proiectului Kogaion Linux. Redcore a fost disponibil cu arhitectura pe 64 biți în trei medii desktop, Xfce, MATE și LXQt.  În prezent distribuția are ca mediu implicit doar  LXQt dar se poate instala și KDE Plasma.

Istoric
Prima versiune "Redcore Desktop 1", a fost lansată pe data de 10 decembrie 2016 și a fost dezvoltată având la bază Gentoo.
În ianuarie 2017 a fost lansată prima versiune Redcore Desktop 1701, iar în August 2017 s-a renunțat la denumirea "Redcore Desktop" în favoarea "Redcore Linux". Ultima versiune este Redcore Linux 1806, apărută la 01 iulie 2018.

Versiuni
Prima versiune ISO a fost lansată pe 10 decembrie 2016 și a purtat numărul 1, dar de atunci denumirile au primit numele în funcție de anul și luna lansării imaginii ISO.
Redcore Desktop 1 Andromeda: decembrie 2016
Redcore Desktop 1701 Betelgeuse: ianuarie 2017
Redcore Desktop 1702 Canis Major: februarie 2017
Redcore Desktop 1703 Delta Draconis: martie 2017
Redcore Desktop 1704 Epsilon Eridani: aprilie 2017
Redcore Desktop 1706 Fomalhaut: iunie 2017
Redcore Linux 1708 Gamma Crucis: august 2017
Redcore Linux 1710 Helvetios: noiembrie 2017
Redcore Linux 1801: Intercrus, ianuarie 2018
Redcore Linux 1806: Kepler, iulie 2018

Software inclus

Accesorii
Ark - aplicație pentru fișierele arhivate
FeatherPad -  editor de text
KCalc - calculator
PCManFM - manager de fișiere
qpdfview - vizualizator pentru documente PDF

Office
LibreOffice - pachet office cu suport pentru formatele ODF și MSOffice

Grafica
GIMP - program pentru editarea de imagini

Inkscape - program pentru editare grafică vectorială

Blender - este un set de instrumente profesionale grafice, gratuite și open source cu aplicații 3D pentru crearea de filme animate, efecte vizuale, artă, modele imprimate 3D, aplicații 3D interactive și jocuri video

Internet
FileZilla - FTP, FTPS și SFTP
qBittorrent - aplicație pentru torrent
Falkon - navigator web
WMail - client pentru Gmail

Multimedia
mpv Media Player - player video și audio
TV-maxe - streaming TV
VLC - media player

Unelte de sistem

QTerminal - aplicație pentru linia de comandă
K3b - program de inscripționat medii CD și DVD
Sisyphus GUI  - manager pentru depozitul de pachete

Note

Vezi și

Legături externe
Pagina web
Site-ul Kogaion Linux
Redcore, distribuția Linux de succes dezvoltată de un român
Redcore Linux 1806 Hardened: https://www.youtube.com/watch?v=_zU4EE1nHgY

Distribuții Linux
Distribuții bazate pe Gentoo
Distribuții Linux românești

Redcore Linux


Das Landesamt zur Regelung offener Vermögensfragen (LARoV) ist in Deutschland eine Behörde auf der Ebene der Bundesländer. Sie untersteht der Finanzverwaltung und ist die Aufsichtsbehörde für die bei den Landkreisen und kreisfreien Städten angesiedelten Ämter zur Regelung offener Vermögensfragen.

Zu ihren Aufgaben gehören Entscheidungen über die Rückgabe oder Entschädigung gemäß dem Vermögensgesetz aufgrund von Enteignungen in der Sowjetischen Besatzungszone und in der DDR.

Weblinks
 Offene Vermögensfragen / Wiedervereinigungsrecht - Berlin.de
 Landesamt zur Regelung offener Vermögensfragen (Sachsen-Anhalt)
 Thüringer Landesfinanzdirektion - Regelung offener Vermögensfragen

Finanzbehörde (Deutschland)
Deutsche Wiedergutmachungspolitik
!Regelung offener Vermogensfragen


Fikret Pločo (Sarajevo, 1929. – 1949.), bosanskohercegovački muslimanski aktivist. Rođen u Sarajevu, u kojem je završio osnovnu, četiri razreda šerijatske gimnazije i četiri razreda Prve muške realne gimnazije. Završio potom Višu pedagošku školu. Upisao je studij prava. Proljeća 1949. uslijedila su masnovna uhićenja Mladih muslimana. Pobjegao je iz Sarajeva i privremeno utočište našao u Hrvatskoj, u Zagrebu. Skupa s drugim Mladim muslimanom Asimom Čamdžićem pošao na put iz Zagreba. Namjeravali su putovati preko Beograda i otići u Grčku. Stigao je u Makedoniju gdje im se izgubio svaki trag. Dospjeli su u Skoplje.
Smajo Mandžuka, istražitelj Mladih muslimana tvrdi da su poginuli na grčko-jugoslavenskoj granici. Istražiteljev iskaz valja uzeti sa zadrškom, jer jedan od progonjenih je vidio krvlju ispisano ime Fikreta Ploče na zidu jedne od ćelija sarajevskog Središnjeg zatvora.

Izvori

Mladi Muslimani
Životopisi, Sarajevo

Fikret Pločo


Farnborough Hall est une maison de campagne située dans le Warwickshire, en Angleterre, près de la ville de Banbury. Il s'agit d'un bâtiment classé Grade I .

La famille Holbech acquiert le domaine de Farnborough en 1684 et la maison en pierre de couleur miel (Hornton) est construite peu après. La famille emménage pour la première fois dans la maison en 1692, et en dehors de la Première et de la Seconde Guerre mondiale lorsque la maison est utilisée comme hôpital auxiliaire, la famille vit dans la maison principale et elle reste le siège de la famille Holbech.

Histoire
William Holbech achète le domaine en 1684 et construit la maison, mais les principaux changements apportés à la propriété se sont produits entre 1745 et 1750 lorsque la façade d'entrée est remodelée et que les plâtres rococo sont ajoutés à l'intérieur. Ce travail est réalisé par William Holbech (fils de William Holbech qui a acheté le domaine) qui souhaite un cadre approprié pour la sculpture et l'art qu'il a ramené de son Grand Tour d'Italie, en particulier de Venise. Son ami proche est le peintre Canaletto qui est chargé de produire quatre œuvres d'art (en deux commandes) à accrocher dans la salle à manger principale.Pannini sont également commandés par William Holbech. Il utilise les dessins de son ami proche Sanderson Miller pour le paysage, un architecte, qui vit à quelques kilomètres de là. Le bon ami de Sanderson Miller est un homme peu connu à l'époque mais qui a ensuite conçu la plupart des grands paysages qui existent encore aujourd'hui, sous le nom de Capability Brown. De longues façades palladiennes avec des fenêtres à guillotine, des portes à fronton et une ligne de toit à balustrade sont également ajoutées à la façade ouest classique antérieure.

Contrairement à beaucoup de ses contemporains, Farnborough Hall et ses jardins paysagers ont subi peu de modifications au cours des 200 dernières années et ils restent en grande partie tels que William Holbech les a laissés. La maison est décrite par les historiens comme une maison de campagne "petite mais exquise" avec les bustes romains originaux et les plâtres étant exemplaires, mais avec l'attraction principale pour les visiteurs étant le paysage et les jardins de Sanderson Miller, notamment la roseraie et l'orangerie (démolie depuis) qui est conçue par Henry Hakewill au début du XIXe siècle dans le cadre d'un vaste remodelage des jardins à l'époque.

L'entrée s'ouvre directement sur le hall à l'italienne. Les murs sont ornés de bustes d'empereurs romains placés dans des niches ovales et le plafond lambrissé est stuqué de motifs rococo. La salle à manger de la façade sud est spécialement conçue pour présenter des œuvres de Canaletto et de Giovanni Paolo Panini. Le salon présenté des panneaux de stuc élaborés représentant des volutes, des coquillages, des fruits et des fleurs ; ceux-ci servent de cadre à d'autres œuvres d'art italiennes. Une guirlande de fruits et de fleurs en stuc entoure la lucarne au-dessus du hall d'escalier.

Jardins
Au milieu du , les jardins sont considérablement améliorés par l'architecte Sanderson Miller pour un effet spectaculaire. Le terrain au sud de la salle principale est en pente descendante pour donner une vue sur le lac en contrebas. À gauche de la maison, une promenade en terrasse herbeuse est flanquée d'arbres avec d'excellentes vues au nord sur la plaine du Warwickshire. La terrasse passe devant deux temples, un temple ionique et le pavillon ovale, qui a deux étages et des plâtres élaborés, jusqu'à un obélisque à la fin de la promenade. L'obélisque est achevé en 1751 (reconstruit en 1828 après qu'il se soit effondré en 1823) et contient le nom d'un prisonnier de guerre italien qui est inscrit sur la base pendant la Seconde Guerre mondiale .

Promenade en terrasse

Roseraie

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Warwickshire

Farnborough Hall


Bjørneangrebet i Sankebetsu 1915, er det væreste bjørneangreb i Japans historie. Det fandt sted i perioden fra den 9. til den 14. december 1915 omkring den lille landsby Sankebetsu på øen Hokkaido i det nordlige Japan.

7 mennesker døde, da en brun bjørn kaldet Kesagake gik amok. Bjørnen dræbte først en baby, og en kvinde. Først den 14. december, lykkes det en gruppe mænd, at skyde og dræbe bjørnen.

Filmatisering
I 1980 blev der lavet en film om angrebet ved navn Yellow Fnags.

Referencer

Begivenheder i 1915
Japans historie

Bjørneangrebet i Sankebetsu 1915


Kasper Lunding Jakobsen (født 17. juli 1999) er en dansk fodboldspiller, der spiller for den danske  klub Vendsyssel FF på midtbanen. Han kom hertil fra Aalesunds Fotballklubb i sommeren 2023.

Klubkarriere
Lunding startede sin fodboldkarriere i AGF's samarbejdsklub Vejlby-Risskov Idrætsklub (VRI) som 6-årig. Han spillede som 11-årig en periode på klubbens andethold, og som 12-årig måtte han vælge mellem at spille fodbold eller håndbold, hvor han valgte fodbolden. Han skiftede som U/13-spiller til AGF.

AGF
Han skrev som 15-årig under på sin første ungdomskontrakt med AGF.

Lunding skrev i starten af januar 2017 under på en treårig aftale med AGF, således parterne havde papir på hinanden frem til udgangen af 2019.

Han var første gang en del af truppen i forbindelse med en Superligakamp den 19. november 2016 mod FC Nordsjælland, hvor han dog ikke blev skiftet ind. Han fik sin officielle debut for AGF's førstehold den 29. august 2017 i en kamp i DBU Pokalen 2017-18, 2. runde mod VSK Aarhus, som AGF vandt 1-4. Han blev skiftet ind efter 83 minutter som erstatning for Mustapha Bundu. 3. runde-kampen mod FC Fredericia spillede han også, da han startede inde og spillede de første 76 minutter i et 1-0-nederlag.

Odds BK
I juni 2020 blev Lunding udlejet til den norske klub Odds BK, hvor han hurtigt fik succes, idet han på tre måneder spillede 15 kampe og scorede fire mål.

Heracles
Successen i Norge vakte interesse i andre klubber, og på transfervinduets sidste dag, 5. oktober 2020, blev Lundgren solgt til den hollandske klub,  Heracles.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Vejlby-Risskov Idrætsklub
Fodboldspillere fra AGF
Fodboldspillere fra Odds BK
Fodboldspillere fra Heracles Almelo

Kasper Lunding


Quinto Elio Tuberón (en latín, Quintus Aelius Tubero) fue un político, militar, jurista e historiador romano que se desempeñó como cónsul romano junto a Paulo Fabio Máximo durante el 11 a. C. También fue senador y gobernador. Fue hermano de Sexto Elio Cato y fue tío de Elia Petina, esposa del emperador Claudio.

Referencias

Gens Elia
Senadores de la Antigua Roma del siglo I a. C.
Cónsules del Imperio romano

Quinto Elio Tuberón


Dorte Hammershøi er en dansk professor i lyd og hørelse ved Aalborg Universitet.

Uddannelse
Dorte Hammershøi er civilingeniør i elektronisk systemkonstruktion med specialisering i medicoteknik (medicinsk teknologi) fra Aalborg Universitet i 1989. I 1995 fik hun en ph.d. i akustik, ligeledes ved Aalborg Universitet.

Karriere
Dorte Hammershøi har siden 1990 været ansat ved Aalborg Universitet. I 1995 blev hun ansat som adjunkt, i 1999 som lektor, og i 2008 som professor.

Dorte Hammershøis primære forskningsområder indenfor det akustiske felt er den menneskelige lydopfattelse med særlig reference til anvendelser indenfor elektroakustik (omsætning af elektriske signaler til akustiske og vice versa), inkl. audiometri (bestemmelse af høreevne), otoakustisk emission (måling af svage lyde, der dannes i det indre øre), høreskader, 3D lyd og hørelse samt måling af støjpåvirkning fra kilder nær øret. Inden for disse områder er hendes videnskabelige arbejder citeret mere end 2.000 gange.

Hammershøi har modtaget adskillige forskningsbevillinger, herunder tre i samarbejde med europæiske partnere, hvoraf et afsluttedes i 2014. Dorte Hammershøi er i øjeblikket (2016-2021) projektleder for et større nationalt samarbejde vedr. bedre hørerehabilitering.

Dorte Hammershøi bestrider og har bestridt en lang række tillidshverv :

 Bestyrelsesmedlem af den Internationale Kommission for Akustik (2012- )
 Nævnet for Videnskabelig Uredelighed (indtil 2021)
 Det teknisk-videnskabelige Forskningsråd og Forskningsrådet for Teknologi og Produktion (2000-2006)
 Dansk Center for Scientific Computing (2007-2012)
 Medlem af den tekniske komite for telekommunikation og informationsforskning under EU COST (europæisk samarbejde indenfor videnskabelig og teknisk forskning) 2005-2006, efterfulgt at domænekomiteen for informations- og kommunikationsteknologier 2006-2010.
 Dansk Rumforskningsinstitut (2001-2003)
 Akademiet for de Tekniske Videnskaber (2005-)

I 2001 stiftede Dorte Hammershøi firmaet AM3D A/S (siden 2015 en del af Goertek Europe ApS), som hun var medejer af indtil 2013. Hun har endvidere organiseret adskillige videnskabelige konferencer og møder, herunder Forum Acusticum 2011 med mere end 500 papers og over 600 deltagere.

Kilder

Forskere
Audiologi
Professorer fra Aalborg Universitet
Ansatte ved Aalborg Universitet
Alumni fra Aalborg Universitet

Dorte Hammershøi


Canciones de amor y muerte es el noveno álbum de estudio del cantautor chileno Ángel Parra, lanzado originalmente en 1969.

Lista de canciones

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial

Álbumes de Chile de 1969
Álbumes de Ángel Parra
Álbumes de Peña de los Parra
Álbumes en español

Canciones de amor y muerte


سولفانغ  هي إحدى مدن مقاطعة سانتا باربارا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 1 مايو، 1985.

توأمة
لسولفانغ (كاليفورنيا) اتفاقيات توأمة مع كل من:
 آلبورغ (1971 - )
  منذ (1971 - )

مراجع

سولفانغ (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1911
أماكن مأهولة أسست في 1985
تأسيسات سنة 1911 في كاليفورنيا
تأسيسات سنة 1985 في كاليفورنيا
تاريخ مقاطعة سانتا باربارا (كاليفورنيا)
ثقافة أمريكية دنماركية في كاليفورنيا
دنماركيون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
مدن في مقاطعة سانتا باربارا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
مواقع جذب سياحي في مقاطعة سانتا باربارا (كاليفورنيا)

سولفانغ (كاليفورنيا)


Vincenzo Fasano, connu sous le diminutif Enzo Fasano, né le  à Salerne (Campanie) et mort le  dans la même ville, est un homme politique italien, député de 2001 à 2006 et à nouveau de 2018 à 2022 et sénateur de 2008 à 2018.

Biographie
Après avoir obtenu une licence de philosophie, Enzo Fasano devient professeur de philosophie, discipline qu'il enseigne comme professeur de collège.

Ancien membre du MSI, Enzo Fasano est élu conseiller sur les listes de l'Alliance nationale, dans la province de Salerne, aux élections régionales en Campanie en 1995. Également candidat pour les élections régionales de 2000 .

Lors des élections générales du , il est élu député dans la circonscription uninominale de Battipaglia avec la coalition de la Maison des libertés, alliance électorale, dirigée par Silvio Berlusconi, qui réunit des partis et mouvements politiques de centre droit de 2000 à 2007.

Lors des élections générales de 2006, il figure sur la liste de l'Alliance nationale pour l'élection au Sénat dans la région Campanie, mais il n'est pas élu, terminant à la deuxième place des candidats non élus.

Enzo Fasano revient au Parlement lors des élections générales de 2008 lorsqu'il est élu sénateur, sur la liste du Peuple de la liberté, dans la circonscription de Campanie. Il est réélu lors des élections générales de 2013.

Le , à la suite de la dissolution du Peuple de la liberté décidée par Silvio Berlusconi, il rejoint Forza Italia.

Lors des élections générales de 2018, il revient à la Chambre des députés, élu sur les listes de Forza Italia, dans la .

Enzo Fasano meurt au cours de son mandat, le  à Salerne à l'âge de 70 ans, quelques heures après le premier tour de scrutin pour l'élection du président de la République, des suites d'un cancer.

Notes et références

Liens externes

Naissance en septembre 1951
Naissance à Salerne
Professeur de philosophie
Personnalité politique italienne du XXe siècle
Personnalité politique italienne du XXIe siècle
Député de la quatorzième législature de la République italienne
Député de la dix-huitième législature de la République italienne
Sénateur de la seizième législature de la République italienne
Sénateur de la dix-septième législature de la République italienne
Personnalité du Mouvement social italien
Personnalité de Forza Italia (1994)
Personnalité de Forza Italia (2013)
Personnalité du Peuple de la liberté
Personnalité de l'Alliance nationale (Italie)
Décès à 70 ans
Mort d'un cancer en Italie
Décès à Salerne
Décès en janvier 2022

Enzo Fasano


Ager publicus (, tierra pública) es el término latino para referirse a la tierra pública en la Antigua Roma. Normalmente, era adquirida por medio de la confiscación a los enemigos de Roma.

Historia
En los primeros momentos de la expansión romana en Italia central, el ager publicus era usado para las colonias romanas y latinas, después de 338 a. C. La tradición posterior sostiene que tan temprano como el siglo V a. C., las clases patricias y plebeyas se disputaron los derechos de los ricos para explotar la tierra y, en 367 a. C., dos tribunos de la plebe Cayo Licinio Estolón y Lucio Sestio Laterano promulgaron una ley que limitaba la cantidad de ager publicus que podía ser asignada a cualquier individuo a 500 yugadas, aproximadamente 325 acres (1,32 km²). En el medio siglo que siguió a la Batalla de Telamón (c. 225 a. C.), los romanos absorbieron por completo la Galia Cisalpina (norte de Italia), con lo cual añadieron grandes extensiones de tierra al ager publicus, tierra que a menudo era dada a las nuevas colonias latinas o a pequeños propietarios.

En el sur de Italia, enormes extensiones de tierras recientemente reincorporadas permanecieron como ager publicus, pero tendieron a ser arrendadas a ciudadanos adinerados a cambio de rentas (aunque estas rentas normalmente no fueron recolectadas), a menudo ignorando las leyes de 367 a. C. Otros ager publicus se mantuvieron con los aliados italianos de quienes habían sido confiscados. Tiberio Sempronio Graco intentó enfrentar algunas de estas violaciones en 133 a. C. al reimponer el límite de 500 yugadas y distribuir la tierra excedente a ciudadanos pobres, fracasó debido a su muerte el año siguiente. Hubo un intento similar por parte de su hermano Cayo Sempronio Graco en 123 a. C., también fue boicoteada y acabó asesinado dos años después. En 111 a. C., se promulgó una nueva ley que permitía que pequeños propietarios asumieran la propiedad de su parte del ager publicus.

En tiempos de fines de la República, la mayor parte del ager publicus en Italia había sido distribuida a los veteranos de generales tales como Lucio Cornelio Sila, Cayo Julio César y Cneo Pompeyo Magno, por lo que todo lo que quedaba eran las propiedades de las distintas ciudades y tierras de pastoreo común. En las provincias, el ager publicus fue inmenso y pasó a propiedad del emperador; sin embargo, en realidad, casi todo estaba bajo ocupación privada.

Bibliografía
 Drummond, Andrew (1999). "Licinius Stolo, Gaius. Sextius Sextinus Lateranus, Lucius". En: Simon Hornblower & Anthony Spawforth (eds.), The Oxford Classical Dictionary. Oxford: 3.ª edición, pp. 859–60
 Lewis, Andrew Dominic Edwards (1999). "ager publicus". En: Simon Hornblower & Anthony Spawforth (eds.), The Oxford Classical Dictionary. Oxford: 3.ª edición, p. 39
 Roselaar, Saskia T. (2010). Public land in the Roman Republic: a social and economic history of the ager publicus, 396-89 BC. Oxford.

Derecho romano
Economía de la Antigua Roma

Ager publicus