Taiwan Semiconductor Manufacturing Company Limited (TSMC; también llamada Taiwan Semiconductor) es una empresa multinacional taiwanesa de fabricación y diseño de semiconductores por contrato. Es la compañía de semiconductores más valiosa del mundo, la fundición de semiconductores independiente dedicada (juego puro) más grande del mundo, y una de las compañías más grandes de Taiwán, con su sede y operaciones principales ubicadas en el Parque de las Ciencias de Hsinchu en Hsinchu. Es propiedad mayoritaria de inversionistas extranjeros.

Fundada en Taiwán en 1987 por Morris Chang, TSMC fue la primera fundición dedicada a semiconductores del mundo y ha sido durante mucho tiempo la empresa líder en su campo. Cuando Chang se retiró en 2018, después de 31 años de liderazgo en TSMC, Mark Liu fue elegido presidente y CC Wei en director ejecutivo. Ha cotizado en la Bolsa de Valores de Taiwán (TWSE: 2330) desde 1993; en 1997 se convirtió en la primera empresa taiwanesa en cotizar en la Bolsa de Valores de Nueva York (NYSE: TSM). Desde 1994, TSMC ha tenido una tasa de crecimiento anual compuesta (CAGR) del 17.4 % en ingresos y una CAGR del 16.1 % en ganancias.

La mayoría de las principales empresas de semiconductores sin fábrica, como AMD, Apple, ARM, Broadcom, Marvell, MediaTek, Qualcomm y Nvidia, son clientes de TSMC, al igual que empresas emergentes como Allwinner Technology, HiSilicon, Spectra7 y UNISOC. Las principales empresas de dispositivos lógicos programables, Xilinx y anteriormente Altera, también utilizan o utilizan los servicios de fundición de TSMC. Algunos fabricantes de dispositivos integrados que tienen sus propias instalaciones de fabricación, como Intel, NXP, STMicroelectronics y Texas Instruments, externalizan parte de su producción a TSMC. Al menos una empresa de semiconductores, LSI, revende obleas TSMC a través de sus servicios de diseño ASIC y cartera de IP de diseño.

TSMC tiene una capacidad global de unos trece millones de obleas equivalentes a 300 mm por año a partir de 2020 y fabrica chips para clientes con nodos de proceso de 2 micras a 3 nanómetros. TSMC es la primera fundición en proporcionar capacidades de producción de 7, 5 y 3 nanómetros (utilizadas por Apple A14 y M1 SoC 2020, así como MediaTek Dimensity 8100), y la primera en comercializar tecnología de litografía ultravioleta extrema (EUV) en alta volumen.

Historia
En 1986, el Sr. Li Kwoh-ting, en representación del Yuan Ejecutivo, invitó a Morris Chang a ocupar el cargo de presidente del ITRI. En ese momento, el gobierno de Taiwán quería desarrollar la industria de semiconductores, pero el monto de la inversión era demasiado grande y el riesgo era demasiado alto, por lo que nadie estaba dispuesto a invertir. En esta situación, solo Philips estaba dispuesta a firmar un contrato de empresa conjunta con Taiwán para invertir el 27.5 % del capital de TSMC.

La empresa ha estado aumentando y mejorando su capacidad de fabricación durante la mayor parte de su existencia, aunque influenciada por los ciclos de demanda de la industria de los semiconductores. En 2011, la empresa planeó aumentar los gastos de investigación y desarrollo en casi un 39 % a NT$ 50 000 millones para defenderse de la creciente competencia. La compañía también planeó expandir la capacidad en un 30 % en 2011 para satisfacer la fuerte demanda del mercado. En mayo de 2014, la junta directiva de TSMC aprobó asignaciones de capital de US$568 millones para establecer, convertir y mejorar la capacidad de tecnología avanzada luego de que la compañía pronosticara una demanda superior a la esperada. En agosto de 2014, la junta directiva de TSMC aprobó asignaciones de capital adicionales por valor de 3,050 millones de USD.

En 2011, se informó que TSMC había comenzado la producción de prueba de los SoC A5 y A6 para los dispositivos iPad y iPhone de Apple. Según los informes, a partir de mayo de 2014, Apple obtiene sus nuevos SoC A8 y A8X de TSMC y luego obtuvo el SoC A9 con TSMC y Samsung (para aumentar el volumen para el lanzamiento del iPhone 6S) con el A9X está fabricado exclusivamente por TSMC, resolviendo así el problema de obtener un chip en dos tamaños de microarquitectura diferentes. Apple se ha convertido en el cliente más importante de TSMC.

En octubre de 2014, ARM y TSMC anunciaron un nuevo acuerdo plurianual para el desarrollo de procesadores FinFET de 10 nm basados en ARM.

En 2020, TSMC se convirtió en la primera empresa de semiconductores del mundo en inscribirse en RE100, comprometiéndose a utilizar energía 100 % renovable para 2050. TSMC representa aproximadamente el 5 % del consumo de energía en Taiwán, superando el de la capital, Taipei. Por lo tanto, se esperaba que esta iniciativa acelerara la transformación a energías renovables en el país.

Los resultados de TSMC para 2020 fueron ingresos netos de 17,600 millones de USD sobre ingresos consolidados de 45,510 millones de USD, que aumentaron un 57.5 % y un 31.4 % respectivamente desde el nivel de 2019 de 11,180 millones de USD de ingresos netos y 34,630 millones de USD de ingresos consolidados. Su capitalización de mercado superó los $ 550 mil millones en abril de 2021.

Los ingresos de TSMC en el primer trimestre de 2020 alcanzaron los 10,000 millones de dólares, mientras que su capitalización de mercado fue de 254,000 millones de dólares. La capitalización de mercado de TSMC alcanzó un valor de NT$1,9 billones (US$63.4 mil millones) en diciembre de 2010. Ocupó el puesto 70 en la lista FT Global 500 2013 de las empresas más valoradas del mundo con una capitalización de 86,700 millones de dólares estadounidenses, mientras alcanzaba los 110,000 millones de dólares estadounidenses en mayo de 2014. En marzo de 2017, la capitalización de mercado de TSMC superó la del gigante de los semiconductores Intel por primera vez, alcanzando los NT$5.14 billones (US$168.4 mil millones), con la de Intel en US$165.7 mil millones. El 27 de junio de 2020, TSMC se convirtió brevemente en la décima empresa más valiosa del mundo, con una capitalización de mercado de 410,000 millones de dólares estadounidenses.

En julio de 2020, TSMC confirmó que detendría el envío de obleas de silicio al fabricante chino de equipos de telecomunicaciones Huawei y su subsidiaria HiSilicon antes del 14 de septiembre.

A medida que aumenta el riesgo de una guerra entre Taiwán y la República Popular China, TSMC y sus inversores han explorado opciones para mitigar las consecuencias de tal evento. Desde principios de la década de 2020, TSMC ha expandido sus operaciones fuera de la isla de Taiwán, abriendo nuevas fábricas en Japón y Estados Unidos, con planes adicionales de expansión a Alemania.

En noviembre de 2020, los funcionarios de Phoenix, Arizona, en los Estados Unidos, aprobaron el plan de TSMC para construir una planta de chips de $12 mil millones en la ciudad. La decisión de ubicar una planta en los EE. UU. se produjo después de que la administración Trump advirtiera sobre los problemas relacionados con la electrónica mundial fabricada fuera de los EE. UU En 2021, los informes noticiosos afirmaron que la instalación podría triplicarse a aproximadamente una inversión de $ 35 mil millones con seis fábricas.

Después de casi un año de controversia pública en torno a la escasez de la vacuna COVID-19, con solo alrededor del 10 % de su población de 23.5 millones vacunada; en junio de 2021, Taiwán acordó permitir que TSMC y Foxconn negocien conjuntamente la compra de vacunas COVID-19 en su nombre. En julio de 2021, el agente de ventas chino de BioNTech, Fosun Pharma, anunció que los dos fabricantes de tecnología habían llegado a un acuerdo para comprar 10 millones de vacunas BioNTech COVID-19 de Alemania para Taiwán. TSMC y Foxconn se comprometieron a comprar cada uno cinco millones de dosis por hasta $175 millones, para donar al programa de vacunación de Taiwán.

Debido a la escasez mundial de semiconductores de 2020-2022, United Microelectronics aumentó los precios aproximadamente entre un 7 % y un 9 %, y los precios de los procesadores más maduros de TSMC aumentarán alrededor de un 20 %.

En noviembre de 2021, TSMC y Sony anunciaron que TSMC establecería una nueva subsidiaria llamada Japan Advanced Semiconductor Manufacturing (JASM) en Kumamoto, Japón. La nueva filial fabricará procesos de 22 y 28 nanómetros. La inversión inicial será de aproximadamente $ 7 mil millones, con Sony invirtiendo aproximadamente $ 500 millones por una participación de menos del 20 %. Se espera que la construcción de la planta de fabricación comience en 2022, y se prevé que la producción comience dos años después, en 2024.

En febrero de 2022, TSMC, Sony Semiconductor Solutions y Denso anunciaron que Denso tendría una participación accionaria de más del 10 % en JASM con una inversión de 350 millones de USD, en medio de la escasez de chips para automóviles. TSMC también mejorará las capacidades de JASM con la tecnología de proceso FinFET de 12/16 nanómetros además del proceso de 22/28 nanómetros anunciado anteriormente y aumentará la capacidad de producción mensual de 45,000 a 55,000 obleas de 12 pulgadas. El gasto de capital total para la fábrica de Kumamoto de JASM se estima en aproximadamente US $ 8.6 mil millones. El gobierno japonés quiere que JASM suministre chips esenciales a los fabricantes de dispositivos electrónicos y compañías automotrices de Japón, ya que las fricciones comerciales entre Estados Unidos y China amenazan con interrumpir las cadenas de suministro. Se espera que la fábrica cree directamente unos 1.700 puestos de trabajo profesionales de alta tecnología.

En julio de 2022, TSMC anunció que la empresa había registrado un beneficio récord en el segundo trimestre, con un aumento del 76.4 % en los ingresos netos año tras año. La empresa experimentó un crecimiento constante en los sectores automotriz y de centros de datos con cierta debilidad en el mercado de consumo. Se prevé que algunos de los gastos de capital se prolonguen hasta 2023.

En el tercer trimestre de 2022, Berkshire Hathaway anunció la compra de 60 millones de acciones en TSMC, adquiriendo una participación de $4.1 mil millones de participación, lo que la convierte en una de sus mayores participaciones en una empresa de tecnología.

En diciembre de 2022, TSMC anunció sus planes de triplicar su inversión en las plantas de Arizona. Todo el asunto sobre la construcción de esas plantas y la inversión de TSMC en ellas se produjo como la respuesta de EE. UU. a las crecientes tensiones con China y la interrupción de la cadena de suministro que ha provocado la escasez de chips.

Disputa de patente con GlobalFoundries
El 26 de agosto de 2019, GlobalFoundries presentó varias demandas por infracción de patentes contra TSMC en los EE. UU. y Alemania alegando que TSMC's 7 nm, 10 nm, 12 nm, 16 nm, y 28 nm nodos infringieron 16 de sus patentes. GlobalFoundries nombró a veinte acusados. TSMC dijo que confiaba en que las acusaciones no tenían fundamento.

El 1 de octubre de 2019, TSMC presentó demandas por infracción de patente contra GlobalFoundries en EE. UU., Alemania y Singapur, alegando que los nodos de 12 nm, 14 nm, 22 nm, 28 nm y 40 nm de GlobalFoundries infringieron 25 de sus patentes.

El 29 de octubre de 2019, TSMC y GlobalFoundries anunciaron una resolución a la disputa, acordando una licencia cruzada de vida de patentes para todas sus patentes de semiconductores existentes y nuevas patentes durante los próximos 10 años.

Ventas y tendencias del mercado.

TSMC y el resto de la industria de la fundición están expuestos a la dinámica industrial cíclica de la industria de los semiconductores. TSMC debe garantizar su capacidad de producción para satisfacer la fuerte demanda de los clientes durante las repuntes. Sin embargo, durante las recesiones, debe lidiar con el exceso de capacidad debido a la débil demanda y los altos costos fijos asociados con sus instalaciones de fabricación. Como resultado, los resultados financieros de la empresa tienden a fluctuar en un ciclo de unos pocos años. Esto es más evidente en las ganancias que en los ingresos debido a la tendencia general de crecimiento de los ingresos y la capacidad. El negocio de TSMC generalmente también ha sido estacional, con un pico en el tercer trimestre y un mínimo en el primer trimestre.

En 2014, TSMC estuvo a la vanguardia de la industria de fundición para aplicaciones de bajo consumo y alto rendimiento, empresas líderes de chips para teléfonos inteligentes como Qualcomm, Mediatek y Apple para realizar una cantidad cada vez mayor de pedidos. Si bien los competidores en la industria de la fundición (principalmente GlobalFoundries y United Microelectronics Corporation) han tenido dificultades para impulsar la tecnología de punta 28 nm, los principales fabricantes de dispositivos integrados, como Samsung e Intel, que buscan ofrecer capacidad de fundición a terceros, tampoco pudieron cumplir con los requisitos de las aplicaciones móviles avanzadas.

Durante la mayor parte de 2014, TSMC vio un aumento continuo en los ingresos debido a una mayor demanda, principalmente debido a chips para aplicaciones de teléfonos inteligentes. TSMC elevó su orientación financiera en marzo de 2014 y publicó resultados del primer trimestre 'fuertes fuera de temporada'. En el segundo trimestre de 2014, los ingresos ascendieron a NT$183,000 millones, y el negocio de tecnología de 28 nm creció más del 30 % con respecto al trimestre anterior. Los plazos de entrega de los pedidos de chips en TSMC aumentaron debido a una situación de capacidad limitada, lo que puso a las empresas de chips sin fábrica en riesgo de no cumplir con sus expectativas de ventas o calendarios de envío, y en agosto de 2014 se informó que la capacidad de producción de TSMC para el cuarto trimestre de 2014 ya estaba casi completo, un escenario que no había ocurrido durante muchos años, que se describió como debido a un efecto dominó debido a que TSMC recibió pedidos de CPU de Apple.

Sin embargo, las ventas mensuales de 2014 alcanzaron su punto máximo en octubre, disminuyendo un 10 % en noviembre debido a las cautelosas acciones de ajuste de inventario realizadas por algunos de sus clientes. Los ingresos de TSMC para 2014 experimentaron un crecimiento del 28 % con respecto al año anterior, mientras que TSMC pronosticó que los ingresos para 2015 crecerían entre un 15 y un 20 % con respecto a 2014, gracias a la fuerte demanda de su proceso de 20 nm, la nueva tecnología de proceso FinFET de 16 nm y demanda continua de 28 nm y demanda de fabricación de chips menos avanzados en sus fábricas de 200 mm.

Tecnologías

El N7+ de TSMC es el primer proceso litográfico de ultravioleta extremo disponible comercialmente en la industria de los semiconductores. Utiliza patrones ultravioleta y permite implementar circuitos más agudos en el silicio. N7+ ofrece una densidad de transistor 15-20 % más alta y una reducción del 10 % en el consumo de energía que la tecnología anterior. El N7 logró el tiempo de comercialización de volumen más rápido de la historia, más rápido que 10 nm y 16 nm La iteración N5 duplica la densidad del transistor y mejora el rendimiento en un 15 % adicional.

Capacidades de producción
En obleas de 300 mm, TSMC tiene litografía de silicio en tamaños de nodo:

 0.13 μm (opciones: uso general (G), bajo consumo (LP), bajo voltaje (LV) de alto rendimiento).
 90 nm (basado en 80GC del cuarto trimestre de 2006),
 65 nm (opciones: uso general (GP), bajo consumo (LP), consumo ultrabajo (ULP), LPG).
 55 nm (opciones: uso general (GP), bajo consumo (LP)).
 40 nm (opciones: uso general (GP), bajo consumo (LP), consumo ultrabajo (ULP)).
 28 nm (opciones: alto rendimiento (HP), móvil de alto rendimiento (HPM), informática de alto rendimiento (HPC), bajo consumo de alto rendimiento (HPL), bajo consumo (LP), informática de alto rendimiento Plus ( HPC+), potencia ultrabaja (ULP)) con HKMG.
 22 nm (opciones: potencia ultrabaja (ULP), fuga ultrabaja (ULL))
 20 nm
 16 nm (opciones: FinFET (FF), FinFET Plus (FF+), FinFET Compact (FFC))
 12 nm (opciones: FinFET Compact (FFC), FinFET NVIDIA (FFN)), versión mejorada del proceso de 16 nm.
 10 nm (opciones: FinFET (FF))
 7 nm (opciones: FinFET (FF), FinFET Plus (FF+), FinFET Pro (FFP), informática de alto rendimiento (HPC))
 6 nm (opciones: FinFET (FF)), producción de riesgo a partir del primer trimestre de 2020, versión mejorada del proceso de 7 nm.
 5 nm (opciones: FinFET (FF)).
 4 nm (opciones: FinFET (FF)). producción de riesgo a partir de 2021, versión mejorada del proceso de 5 nm.

También ofrece servicios de atención al cliente de " diseño para la fabricación" (DFM).

En las publicaciones de prensa, a menudo se hará referencia a estos procesos, por ejemplo, para la variante móvil, simplemente por 7 nmFinFET o incluso más brevemente por 7FF.

TSMC está anunciando a principios de 2019 N7+, N7 y N6 como sus tecnologías de vanguardia, y anunció su intención de agregar un 3 nanómetro (3 nm) nodo semiconductor en producción comercial para 2022. El proceso de 3 nm de TSMC seguirá utilizando la tecnología FinFET (transistor de efecto de campo de aleta).

A partir de junio de 2020, TSMC es el fabricante seleccionado para la producción de los procesadores ARM de 5 nanómetros de Apple, ya que "la compañía planea hacer la transición de toda la línea Mac a sus procesadores basados en Arm, incluidas las computadoras de escritorio más caras".

En julio de 2020, TSMC firmó un acuerdo de 20 años con Ørsted para comprar toda la producción de dos parques eólicos marinos en desarrollo frente a la costa oeste de Taiwán. En el momento de su firma, era el pedido corporativo de energía verde más grande del mundo jamás realizado.

En julio de 2021, se informó que tanto Apple como Intel estaban probando sus diseños de chips patentados con la producción de 3 nm de TSMC.

Instalaciones

Además de su principal base de operaciones en Hsinchu, en el norte de Taiwán, donde se encuentran varias de sus instalaciones fab, también cuenta con fábricas de vanguardia en el sur y el centro de Taiwán, con otras fábricas ubicadas en sus subsidiarias TSMC China en Shanghái, China. WaferTech en el estado de Washington, Estados Unidos y SSMC en Singapur, y tiene oficinas en China, Europa, India, Japón, América del Norte y Corea del Sur.

Las siguientes fábricas estaban en funcionamiento en 2020:

 Cuatro "GIGAFAB" de 300 mm en funcionamiento en Taiwán: Fab 12 (Hsinchu), 14 (Tainan), 15 (Taichung), 18 (Tainan)
 Cuatro fábricas de obleas de 200 mm en pleno funcionamiento en Taiwán: Fab 3, 5, 8 (Hsinchu), 6 (Tainan)
 TSMC China Company Limited, 200 mm: Fab 10 (Shanghái)
 TSMC Nanjing Company Limited, 300 mm: Fab 16 (Nankín)
 WaferTech LLC, subsidiaria estadounidense de propiedad total de TSMC, una empresa de 200 mm fab: Fab 11 (Camas, Washington)
 SSMC (Systems on Silicon Manufacturing Co.), una empresa conjunta con NXP Semiconductors en Singapur, 200 mm, donde la producción comenzó a finales de 2002
 Una fábrica de obleas de 150 mm en pleno funcionamiento en Taiwán: Fab 2 (Hsinchu)

Fábrica parcialmente en línea a partir de 2021:

 18 de febrero de 300 mm (Tainan), fase 3 y 4

Fábricas planeadas a partir de 2021:

 Arizona, EE. UU. (en construcción en noviembre de 2021, se prevé que use el proceso de 5 nm)
 Kumamoto, Japón (innovación planificada en 2021, prevista para usar el proceso de 22 nm y 28 nm)

TSMC tiene cuatro Backend Fabs en funcionamiento: Fab 1 (Hsinchu), 2 (Tainan), 3 (Ciudad de Taoyuan) y 5 (Taichung)

En 2020, TSMC anunció una fábrica planificada en Phoenix, Arizona, EE. UU., con la intención de comenzar la producción para 2024 a una tasa de 20,000 obleas por mes. A partir de 2020, TSMC anunció que traería su proceso de 5 nm más nuevo a las instalaciones de Arizona, una ruptura significativa con su práctica anterior de limitar las fábricas de EE. UU. a tecnologías más antiguas. Sin embargo, la planta de Arizona no estará plenamente operativa hasta 2024, cuando se proyecta que el proceso de 5 nm sea reemplazado por el proceso de 3 nm de TSMC como la última tecnología. En el momento del lanzamiento, será la fábrica más avanzada de los Estados Unidos. TSMC planea gastar $12 mil millones en el proyecto durante ocho años, a partir de 2021. Creará 1,900 puestos de trabajo de forma directa.

La inversión de 9,400 millones de USD para construir su tercera planta de fabricación de obleas de 300 mm en el Parque Científico de Taiwán Central (Fab 15) se anunció originalmente en 2010. Se esperaba que la instalación fabricara más de 100,000 obleas al mes y generara 5,000 millones de dólares estadounidenses al año en ingresos. TSMC ha seguido expandiéndose avanzado 28 capacidad de fabricación nm en Fab 15.

El 12 de enero de 2011, TSMC anunció la adquisición de un terreno de Powerchip Semiconductor por NT$2,900 millones (US$ 96 millones) para construir dos fábricas adicionales de 300 mm (Fab 12B) para hacer frente a la creciente demanda mundial.

Filial de WaferTech
WaferTech, una subsidiaria de TSMC, es una fundición de semiconductores de juego puro que emplea a 1,100 trabajadores, ubicada en Camas, Washington, Estados Unidos, la segunda fundición de juego puro más grande de los Estados Unidos. El más grande es GlobalFoundries Fab 8 en Malta, Nueva York, que emplea a más de 3,000 trabajadores con más de 278,709 m² bajo un mismo techo.

WaferTech se estableció en junio de 1996 como una empresa conjunta con TSMC, Altera, Analog Devices e ISSI como socios clave. Las cuatro empresas y los inversionistas individuales menores colocaron USD 1200 millones en esta empresa, que en ese momento era la mayor inversión individual en el estado de Washington. La empresa inició la producción en julio de 1998 en su planta de fabricación de semiconductores de 200 mm. Su primer producto fue una pieza de 0,35 micrómetros para Altera.

TSMC compró a los socios de la empresa conjunta en 2,000 y adquirió el control total, operándolo como una subsidiaria de propiedad total.

WaferTech tiene su sede en Camas,  fuera de Portland, Oregón. El campus de WaferTech contiene un  complejo ubicado en . La instalación de fabricación principal consta de    Planta de fabricación de obleas de 200 mm.

En 2015, el Dr. Tsung Kuo fue nombrado presidente de la compañía y director de fabricación de WaferTech.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

Empresas cotizadas en la Bolsa de Nueva York
Empresas de fundición de semiconductores
Empresas de electrónica de Taiwán
Empresas cotizadas en la Bolsa de Taiwán
Wikipedia:Artículos con texto en chino
Wikipedia:Páginas con traducciones sin revisar

TSMC


Basit bir kimyasal bileşik olan sodyum klorür (NaCl), diğer adıyla yemek tuzu, yüzyıllardan beri insanlar için büyük bir önemi olan bir gıda maddesidir. Tuzun önemini artıran en büyük özeliği de tarih öncesi zamanlarda besin maddelerini uzun süre saklamak için tuzu koruyucu madde olarak kullanmalarından gelmektedir. Eski zamanlarda et balık gibi besinler tuzun içinde kurutulup saklanarak bunların bozulması engellenmiştir. Tuz insan dahil tüm canlıların besin kaynaklarındandır ve ticari bakımdan da önemli bir maddedir. Dünyanın her yerinde rastlanabilen sofra tuzu tarih boyunca önemli bir ihtiyaç ve ticaret maddesi olmuştur.

Besin maddesi olması dışında tuz; dericilikte, hayvan besiciliğinde, su yumuşatma sistemlerinde ve kimya sanayisinde yaygın olarak kullanılır.

Tarihçe

Tuz insanlık tarihinde büyük bir öneme sahip olup üretilmesi tarih öncesindeki antik uygarlıklara kadar dayanmaktadır. Sümerlilerin ve Babillerin tuzu besin maddelerini özellikle  et ve balığı uzun süre saklamak için konserve koruyucu maddesi olarak kullandıkları bilinmektedir. Bunun yanında yazar Kurlansky, Tuz-İnsanlığın Tuzlu Tarihi adlı kitabında, et ve balığı tuzlayarak saklayan ilk uygarlığın Mısırlılar olabileceğini belirterek, balığı tuzda saklamaya ilişkin en eski Çin belgelerinin MÖ 2000 tarihlenirken, çok daha eski tarihlerden kalan mısır mezarlarında tuzlanmış balık ve kuş eti bulunduğuna dikkati çekmiştir. Araştırmalara göre, Mısırlılar Nil Deltasında deniz suyunu buharlaştırarak tuz üretiyorlardı.

Tuzun kullanılması bellirli bölgelerle kısıtlı kalınmıştır, tuzun ticari malzeme olarak kullanılmaya başlanılmasına kadar. Tuz ticaretinin sayesinde birçok küçük şehir zengin metropoller haline gelmiştir. Buna en güzel örnek Almanya'nın Lüneburg şehri gösterilebilir. Yemek tuzunu insan tarihindeki önemini ve ona verilen değeri anlamamız için onun tarihteki ismine bakmamız yeterlidir. Tuz tarihte Beyaz Altın olarak adlandırılmıştır. Tuzun değerini belirten diğer bir örnekte: Tarihte bazı ülkelerin tuzu bir tür ödeme biçimi olarak kullanmalarından anlayabiliriz. Büyük Roma'da Lejyonerlerin kazancının ödemesinde tuzun kullanıldığı bilinmektedir.

Orta Çağ'da ve daha sonraki zamanlarda tuz için büyük meblağlar ödenmekteydi. Burada tuzu pahalı yapan onu elde ediliş şeklinin dışında onun nakliyesi ve ticaretinden kaynaklanmaktaydı.
Bunun yanında Çinliler, Romalılar, Fransızlar, Venedikliler, Habsburglar ve diğer birçok yönetim, savaşlar için para bulmak üzere tuz vergisi koymuştu. Bilindiği kadarıyla Anadolu'da tuz ile ilgili ilk yazılı kaynaklar ise Hititler'e kadar gitmektedir.

Çin'de tuz üretimine ilişkin en eski yazılı kaynak, MÖ 800'e aitti. Belgede, Xia Hanedanlığı sırasında bin yıl önceki deniz tuzu üretimi ve ticaretinden söz ediliyordu. Çin yönetimleri yüzyıllarca tuzu, bir gelir kaynağı olarak görmüşlerdi. Çin'de MÖ 12. yüzyılda tuz vergisinden söz eden metinler bulunmuştur.

Tuz elde etme yöntemleri

Türkiye tuz yatakları bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Türkiye'deki tuz üretimi üç farklı alanda yapılmaktadır. Genel itibarıyla deniz tuzu, göl tuzu ve kaya tuzu yatakları bulunmaktadır. Türkiye'deki tuz ihtiyacının büyük kısmı göl tuzu yataklarından elde edilmektedir. Bunu ikinci sırada deniz tuzu ve çok az bir üretim payı ile kaya tuzu takip etmektedir.
2013 yılında Nevşehir'in Gülşehir ilçesine bağlı Tuzköy beldesinde bir milyar tonluk kaya tuzu rezervi bulunmuştur. Bu miktar yaklaşık Türkiye'nin en az on asırlık tuz ihtiyacına karşılık gelmektedir. Yalnız şimdiye kadar imkansızlıklar yüzünden bu rezerv tam olarak ekonomiye kazandırılamamıştır.

Deniz tuzu

Tuz üretimi bütün mineral çıkarma yöntemleri arasında hemen hemen en basit ve kolay olanıdır. Türkiye'de deniz suyundan tuz üretimi Çamaltı Tuzlası'nda da yapılmaktadır ve bu tuzla 1863'ten beri üretimdedir. Deniz suyundan tuz elde etme bilinen en eski tuz üretme biçimlerinden biridir. Bu yöntemle deniz suyu küçük ve derin olmayan havuzlara aktarılır. Daha sonra güneş ışığı yardımıyla su buharlaştırılır. Böylelikle deniz suyu içinde çözülmüş olan bütün iyon kristalleri sahip oldukları farklı çözünürlüklerden dolayı katmanlar oluşturacak şekilde kristalleşirler. Yemek tuzu olarak kullanılan Sodyum klorür tabakası en üstünde bulunur ve henüz tam olarak tüm suyun buharlaşmasından önce tamamı tuz kristalleri haline gelir. Yemek tuzu olarak kullanılan kısmın en üste bulunmasına rağmen yine de 100% bir saflıkta üretilmesi çok zordur. Özellikle havuzlardaki suyun tamamının buharlaştırılmasıyla istenmeyen diğer tuzların yemek tuzu olarak kullanılan tabakaya karışması ve böylelikle tuzun saflık derecesi düşük olur. Günümüzde dünya tuz ihtiyacının %20 si bu yöntemle elde edilen deniz tuzuyla karşılanmaktadır.

Kaya tuzu

Çankırı, Gülşehir, Tepesidelik, Sekili, Kağızman ve Tuzluca Türkiye'deki kaya tuzunun üretildiği şehirlerdir. tuzundan da tuz elde edilebilir.Kaya tuzu, önemli tuz kaynaklarından biri olup, içerdiği safsızlıklara bağlı olarak saydam veya yarı saydam grimsi, beyaz, turuncu, sarı, pembe ve kahverengi olabilir. Kaya tuzu, az safsızlık ve yabancı maddeler içeren yataklarda yer altına galeriler açarak parçalar halinde çıkarılır. Çözelti madenciliği olarak adlandırılan bu yöntemde, safsızlıkların fazla olması durumunda açılan sondaj kuyularına sıcak su gönderilerek suda çözünen tuzlar bulamaç halinde dışarı alınır. Bu bulamaçın kristallendirilmesi için tava veya vakum yöntemleri kullanılır.

Kaya tuzu oda-topuk denilen yöntemle çıkarılmakdatır. Bu yöntemle tuz alında 3-5 metreye kadar kesilmektedir. Bu işlem sondaj makineleri yardımıyla tuzun bulunduğu yere lağam delikleri açılmakta ve bu deliklere patlayıcılar yerleştirilir. Her patlama işleminden sonra yaklaşık 1000-1200 ton kadar kaya tuzu elde edilmektedir. Paralel tünellerde tuz tabakaları kesilmekte ve bunlar da rekuplarla birleştirilmekte ve tavanın taşınması İçin kare şeklinde topuklar meyda na getirilmektedir. Bu metodla tuz ekstrak- siyon oranı % 65-75'e ulaşmaktadır. Daha sonra burada elde edilen kaya tuzu kamyonlarla işletilmek üzere fabrikaya taşınır. Burada'da bir takım işlemlerden geçtikten sonra paketlenir.

Tava yöntemi
Bir tahta kapta dinlendirilen tuzlu suya magnezyum sülfatı çöktürmek için az miktarda kireç katılır. Sonra tava adı verilen buharlaştırma kabına gönderilir. Bu kabın alanı 80–100 m² olup, ocağın sıcak gazlarıyla ısıtılır. Burada önce magnezyum sülfat çöker ve alınır, daha sonra çöken tuz alınır. Alınan tuz tava üstündeki tahta davlumbaza serilir. Suyu tekrar tava içine akarken tuz da kurur. 100 m²lik bir tavada 75 °C'de 1200 kg kaba tuz, 80 °C'de 3000 kg orta ürün ve 95 °C'de 700 kg ince tuz elde edilir.

Vakum yöntemi
Bu yöntem eskimiş ve verimliliği az olan bir yöntemdir. Bu yöntemde elde edilen ham tuz ilk etapta öğütülür. Buradan yıkanma kazanlarına aktarılarak 2-3 Bomeli suyla yıkanmaya başlanılır. Bu işlem esnasında yaklaşık %25'lik bir fire verilir. Bu işlemden sonra yıkanmış olan tuz vakum kazanlarına aktarılır. Burada'da vakum tüplerin yardımıyla alınan tuz santrifüj ünitesine gönderilir ve burada 15 dakikalık santrifüjleme işleminden geçirilerek ve nemin %99 atılır. Daha sonra nemi büyük oranda atılmış olan bu tuz kurutma fırınlarına alınır. Bu fırınlarda 180 °C -200 °C sıcaklıkta kurutulur. Bu işlemden sonra tuzun nem oranı %0,5 düşürülmüş olunur. Kurutulmuş tuz bundan sonra eleme yardımıyla iri, kabave ince tuz olmak üzere üç bölüme ayrılır. Bu şekilde elde edilen bu üç tuz çeşidi ayrı ayrı ambalajlanılarak satırlır. Örneğim kaba eleğin üzerinde kalan tuz, iri tuz, ham tuz olarak satılır. Kaba tuz ise 100 kg'lık çuvallarla mutfak tuzu olarak satılır. Geride kalan ince tuza burada %1 oranında MgO2 karıştırılır. Eğer burdada guatır için iyi gelinen tuz istenilirse içine ekstradan %0,005 potasyum iyodür eklenerek 1 kg'lık paketler halinde satılır. İşte market ya da bakallardan aldığımız iyotlu tuzlar bu şekilde üretilirler.

Tuz çeşitleri

Türkiye'de tuzlar
Türkiye'de tuz eldesi; deniz, göl ve kaya tuzlalarından yapılmaktadır. Başta Çankırı, Hacıbektaş, Tepsidelik, Sarıkaya, Oltu, Kağızman, Kulp ve Sekili önemli tuzlalarımızdandır. Buralardan elde edilen tuzlar çeşitli safsızlıklar içermektedir. Örneğin Hacıbektaş'ta elde edilen tuzun analizinde % 0,53 suda çözünmeyen maddeler, % 1,65 kalsiyum sulfat, % 98,12 sodyum klorür bulunmuştur.

Tuz Gölü, Karapınar ve Palas gölleri tuz elde edilen önemli göllerimizdendir. Ankara'nın Şereflikoçhisar İlçesindeki Tuz Gölünde bulunan Kaldırım ve Kayacık tuzlalarından yılda ortalama 3.000.000 ton (2016 yılı itibarı ile), İzmir Çamaltı Tuzlasından yılda 150.000 ton tuz elde edilmektedir.

Deniz suyundan tuz elde edilen yerler arasında; Pendik (İstanbul), Tekkegöl (Edirne) ve Akçedeniz (Adana) sayılabilir.

Yurdumuzda üretilen kaliteli sofra tuzunun analizinde, % 0,24 nem, % 0,003 suda çözünmeyenler, % 0,007 Ca, % 60,52 klor ve eser miktarda Mg bulunmuştur.

2001 yılı dünya tuz üretimi 225 milyon ton , Türkiye'nin yıllık üretimi 1,8 milyon ton dolayında gerçekleşmiştir. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (MTA) verilerine göre Türkiye'deki başlıca kayatuzu yataklarında tespit edilen toplam rezerv miktarı 867 milyon ton seviyesindedir. Yıldan yıla tuz üretimi değişmekle beraber yurdumuzda son yıllarda, yılda iki milyon ton civarında tuz üretilmektedir.

Tekel, rafine ve sofralık tuz üretimi yapmamaktadır. Bu tür tuz talebi özel sektör tarafından karşılanmaktadır.

Tuz giderme
Başta deniz suyu olmak üzere tuzlu suların tuzunun giderilmesi işlemidir. Dünyadaki suların % 97,2'si denizlerdedir. Artık taze su kaynaklarının yetmemesi sebebiyle günlük kullanımda veya sanayide deniz sularından faydalanma ihtiyacı doğmuştur. Bu da deniz suyundan tuz gidermek suretiyle taze su elde etme yolunu açmıştır.

Sanayide kullanmak amacıyla su üreten ilk büyük damıtma tesisi 1930'da Hollanda Antilleri'ndeki Aruba'da kurulmuştur. Damıtma en yaygın tuz giderme metodudur. Bu işlemde çok tesirli veya ani tesirli buharlaştırıcılar kullanılır.

Taze su üretiminde kullanılan metotlardan biri de zarlı metottur. Bu metotta tuzluluk oranı nispeten düşük olan kara suları arıtılır. Yarıgeçirgen bir zardan geçirilen tuzlu suyun suyu zarı geçerken, derişikleşen mineral tuzları arkada kalır.

Elektroliz metodunda ise çözünmüş tuzların artı ve eksi yüklü iyonlarının ayrı ayrı zarlı filtrelerden geçmesi maksadıyla voltaj uygulanır ve taze su iki filtre arasında kalır.

Bugün dünyada yaklaşık 1500 kadar tuz giderme tesisi kuruludur. Çoğunda damıtma metodu uygulanır. Tesislerin 300 kadarı Ortadoğu ülkelerinde kurulmuştur.

Tuz zehirlenmesi
Tuz zehirlenmesi temelde iki şekilde ortaya çıkar; su alımındaki yetersizlik ve aşırı tuz tüketimi. Sonuç olarak vücutta tuz ve dolayısıyla sodyum iyonlarının miktarı artarak zehirlenmeye neden olur. Tuz zehirlenmesine domuzlar ve kanatlı hayvanlar oldukça duyarlıdır. Kronik veya akut olarak ortaya çıkabilir.

Domuzlarda bu toksikasyonun nadir gözlenen erken bulguları; susuzluk çekme, pruritus (kaşıntı) ve konstipasyondur. Bunun yanında etkilenen domuzlarda görme yetisinin kaybı, sağırlık ve çevreye karşı ilgisizlik gözlenir; yeme-içme kesilmiş ve dış uyaranlara yanıt kaybolmuştur. Bilinçsizce hareketler, etraftaki cisimlere çarpma ve kendi etrafında dönme hareketleri görülebilir.

Su alımı sınırlı ise, 1-5 gün sonra çömelmiş vaziyette oturmayla karakterize aralıklı nöbetler geçirilir. Hayvan başını arkaya ve yukarıya doğru sallar ve sonunda tonik-klonik konvülziyonlar, kasılmalar meydana gelir. Ölümcül düzeyde olan durumlarda ise hayvan yan yatarak komatöz bir hal alır ve yaklaşık 48 saat içerisinde ölür.

Sığırlarda akut belirtiler gastrointestinal sistem ile merkezi sinir sistemi ile ilişkilidir. Hipersalivasyon, artan susama hissi, kusma veya regurgitasyon, abdominal ağrı ve diare erken bulgular olup; bunu izleyen süreçte ataksi, kendi etrafında dönme, körlük, sağırlık ve parsiyel paralizdir. Ancak sığırlarda bazen agresif ve saldırgan davranışlar da gözlenebilir. Tuz zehirlenmesinin sığırlarda meydana getirdiği bir bozukluk ise arka ayakları yürürken sürümedir.

Kanatlılarda ise, artan yoğun bir susuzluk hissi, solunum güçlüğü, gagadan sıvı akıntı gelmesi, halsizlik, diare ve ayaklarda paraliz yaygın gözlenen bulgulardır.

Genel olarak kanatlılar ve domuzlar tuz toksikasyonuna karşı daha duyarlıdır.

Lezyonlar
İlk 48 saat boyunca eozinopeni gelişir ve bunu serebral korteks ile komşu meningsler çevresinde eozinofil lökosit infiltrasyonlarının (özellikle Wirchof-Robin boşlukları) oluşturduğu kuşaklar ile beyin ödemi (veya nekrozu) izler. 3-4 günlük bir süre sonra ise bu eozinofilik infiltrason alanları genellikle daha fazla genişlemeden kalır. Gastrointestinal mukoza yangılı, konjesyone ve bazen de hemorajik ülserli noktaları içerebilir.

Sığırlarda ise eozinofilik  kuşaklar gelişmez ancak; abomazal inflamasyon veya ülserleşme (ya da her ikisi birden), iskelet kaslarında ödem ve hidroperkardium görülür.

Tavuklarda hidroperikardium görülür.

Akut, hızlı gelişen olgularda makroskobik lezyonlar meydana gelmez.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Maden Ve Mineraller, Tülay Uyanık, 2006, T.C. Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi
 Devlet İstatistik Enstitüsü

Gıda katkıları
Sodyum mineralleri
Tuzlar
Bilgi kutusu bulunmayan kimyasal maddeler
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar

Yemek tuzu


An Carex truncatigluma in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Baron Clarke. An Carex truncatigluma in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. t. truncatigluma
 C. t. rhynchachaenium

Mga kasarigan

Carex

Carex truncatigluma


Germakoçi, Laz halk inancında orman içlerinde yaşayan, uzun boylu, vücudu kıllarla kaplı maymun ile insan arası bir orman yaratığının adıdır. Gürcüce'de Oçokoçi (ოჩოკოჩი) adındaki canavarla aynı özellikler gösterir. Megrelya'da Oçhokoçi adıyla bilinen efsanevi yaratık pek çok masal ve efsanenin temel kahramanı olup, bazı varyantlarda bir cadı karısının kocasıdır  ve yamyamdır. Antik dönemde Lazlar, köylerinde germakoçi olduğunu düşününce köylerini terk ederlerdi. Bir başka kaynağa göre, kalın kafalı germakoçi, insanlara saldırganlıkla değil merakla yaklaşır, insanlarla iletişime geçmeyi severdi. Germakoçiden kurtulmanın yolu ise dalla ateş yakmaktır. Yanmış dalı merakla eline alan germakoçinin kürkü yanardı. Kürkü yanan germakoçi kükreyerek Karadenize kadar koşar, ve sonrasında Karadeniz'e atlardı. Yamyam olmayan hatta safça davranışlarından dolayı kolaylıkla kandırılabilen Trabzon folklorundaki Karakoncolos (yaban adamı) ile benzerlikler götermesine karşın kendine özgü farklılıkları da vardır.

Bazı halk bilimciler benzerleri tüm kültürlerde bulunan Amerikan Yerlilerince Sasquash, Nepal'de Yeti olarak isimlendirilen yarı insan dev yaratıkların öykülerinin Homo sapiens</u>'in hafızasına kazınmış MÖ 100.000 -35.000 yılları arasında yaşamış Neanderthal insanların mirası olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Etimoloji
Dağ adamı < Lazca germa "dağ" + koçi "adam"

Ayrıca bakınız
 Oçi Koçi
 Karakoncolos
 Oçokoçi

Notlar

Karadeniz Bölgesi
Türkiye'de folklor
Efsanevi yaratıklar
Laz mitolojisi

Germakoçi


Krallar Vadisi ya da Firavunlar Vadisi (Arapça: وادي الملوك Wadi Biban el-Muluk), Mısır'da bulunan MÖ 16. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar yaklaşık 500 yıllık bir süre boyunca 18. ve 20. Hanedanlık döneminde Yeni Krallık'ın firavunları ve dönemin ileri gelenleri için inşa edilen mezarların bulunduğu  vadidir. Vadi, Luksor'un batı tarafında bulunur.

Vadi, Nil'in batı kıyısında, Teb'in (modern Luksor ) karşısında , Teb Nekropolü'nün kalbinde yer alır. Vadi kendi içerisinde iki vadiye ayrılır; Doğu Vadisi (kral mezarları çoğunluğu bulunmaktadır) ve Batı Vadisi (Maymun Vadisi) 2005 yılında yeni bir odanın keşfi ve 2008'de iki mezar girişinin daha keşfedilmesiyle, vadinin 63 mezar ve oda içerdiği bilinmektedir. Vadi, Mısır Yeni Krallığı'nın önde gelen kraliyet şahsiyetlerinin yanı sıra bir dizi ayrıcalıklı soylunun başlıca mezar yeriydi. Mısır mitolojisinden sahnelerle süslenen kral mezarları, dönemin inançları ve cenaze uygulamaları hakkında ipuçları veriyor. Antik çağda neredeyse tüm mezarlar açılıp soyulmuştur. Ancak var olan mezarlar yine de firavunların zenginliği ve gücü hakkında bir fikir veriyorlar.

Bu Vadi, on sekizinci yüzyılın sonundan beri arkeolojik ve Mısırbilimsel keşiflerin odak noktası olmuştur. Mezarları ve mezarları araştırmaya ilgiyi teşvik etmeye devam etmektedir. 1920'lerden beri vadi, Tutankhamun'un mezarının keşfiyle ünlüdür ve dünyanın en ünlü arkeolojik alanlarından biridir.  1979'da Theban Nekropolü'nün geri kalanıyla birlikte bir Dünya Mirası Alanı oldu. Vadide arama, kazı ve koruma çalışmaları devam etmekte olup, yakın zamanda yeni bir turizm merkezi açılmıştır.

Vadinin jeolojik yapısı
Krallar Vadisi, vadideki uçurumları ve yakındaki Deir el-Bahari'yi oluşturan, yumuşak marn katmanları ile serpiştirilmiş, 1000 metreden fazla kireçtaşı ve diğer tortul kayaçların üzerinde yer almaktadır. Sedimanter kaya, 35 ila 56 milyon yıl önce, Akdeniz'in bazen güneyde Aswan'a kadar uzandığı bir dönemde birikmişti. Pleistosen sırasında vadi, sürekli yağmurlarla platodan oyulmuştur. Şu anda Mısır'ın bu bölgesinde yıl boyunca çok az yağmur var, ancak ara sıra vadiyi vuran ani seller oluyor. Bu sel, açık mezarlara tonlarca enkaz döküyor.

Vadideki kayanın kalitesi tutarsızdır, ince taneliden kaba taşa kadar değişir, ikincisi yapısal olarak sağlam olma potansiyeline sahiptir. Ara sıra şeyl tabakası da inşaat (ve modern zamanlarda, koruma) zorluklarına neden oldu, çünkü bu kaya suyun varlığında genişleyerek onu çevreleyen taşı ayırmaya zorladı. Bazı mezarların, inşaatçıların karşılaştığı kaya türlerine bağlı olarak şekil ve boyut olarak değiştirildiği düşünülmektedir. İnşaatçılar, mezarları inşa ederken mevcut jeolojik özelliklerden yararlandı. Bazı mezarlar mevcut kireçtaşı yarıklarından çıkarıldı, diğerleri kayşat yamaçlarının arkasında ve bazıları eski sel kanallarının yarattığı kaya mahmuzlarının kenarındaydı.

Bazı kral mezarları incelendiğinde vadinin jeolojik yapısı define tesir ettiği görülür. III Ramses ve babası Setnakhte'nin mezarlarında mezar yapımının sorunları görülmektedir. Setnakhte, kendisi için ilkin KV11'i kazmaya başladı, ancak kral Amenmesse'nin ailesi için hazırlanan mezarlardan birine defnedildi. Sethnakhte, Twosret için hazırlanmış KV14'e defnedildi. III Ramses ise mezar ararken babasının başlattığı kısmen kazılmış mezarı genişletmiştir.

1998 ve 2002 yılları arasında, Amarna Kraliyet Mezarları Projesi, zemine nüfuz eden radar kullanarak vadi tabanını araştırdı ve modern yüzeyin altında, Vadi'nin kayalıklarının bir dizi ani, doğal "raflar" halinde kayşatın altına indiğini buldu.

Sel taşkınları
Teb tepelerinin bulunduğu bölge, nadiren şiddetli gök gürültülü fırtınalara maruz kalır ve bu da vadide ani sellere neden olur. Son araştırmalar, vadinin orta bölgesine inen en az yedi aktif taşkın yatağı olduğunu göstermiştir. Bu merkezi bölge, On Sekizinci Hanedanlığın sonunda sular altında kalmış gibi görünüyor ve birkaç mezar metrelerce enkaz altında gömülü. KV55, KV62 ve KV63 mezarları, enkaz yerine gerçek vadi anakayasına kazılmıştır, bu da vadi seviyesinin mevcut seviyesinin beş metre altında olduğunu göstermektedir. Bu olaydan sonra, daha sonraki hanedanlar vadinin tabanını düzleştirdi, taşkınların yükünü vadinin daha aşağılarına bırakmasını sağladı ve gömülü mezarlar unutuldu ve ancak 20. yüzyılın başlarında keşfedildi.

Tarihçe

Teb Tepeleri, Eski Mısırlılar tarafından  "ta dehent" veya "Tepe" olarak adlandırılıyordu. Günümüzde Al-Qurn adıyla bilinir. Piramit şeklinde bir görünüme sahiptir. Bu piramit anımsatması, burada oyulmuş ilk kraliyet mezarlarından bin yıldan fazla bir süre önce Eski Krallık piramitlerini yansıtıyor olması, 18. Hanedan Krallarının bu yeri seçmede tesir ettiği düşünülür. İzole konumu da erişimin azalmasına neden olup ve Vadiyi korumakla görevli özel mezar köyü (Medjay) nekropolü korumuştur.

Mısırbilimci ve arkeologlar, Onsekizinci hanedan krallarının neden piramit ve mastabalardan vazgeçip, Krallar Vadisindeki yeraltı kaya mezarlarına gömülmeyi tercih etiklerine dair çeşitli teoriler öne sürür. Ortak kanı, mezar hırsızlığıdır. Mısırbilimci Salima Ikram piramitler hakkında şunu der; "Kral mezarlarının yağmalanması ilk hanedanlıktan itibaren krallar için büyük problemdi. Üçüncü hanedanlığa kadar mastaba adlı bir kısmı yeraltı bir kısmı yer üstünde olan mezarlara gömülüyordu. Dördüncü hanedan kralları bu hırsızlardan korunmak için büyük taş kütlelerinden oluşan devasa hacimli piramitler inşa ettiler. Ancak bunlar da hırsızları caydırmadı. Devasa hacimleriyle hırsızlara 'Ben bir mezarım. İçimde bir kral hazinesiyle yatıyor''' diyordu.Giza Platosu'nun ikonik piramit kompleksi eski Mısır'ı sembolize ederken, mezarların çoğu kayaya oyulmuş olup üzerinde taşlar yığılıdır.. Çoğu piramit ve mastaba, zemin seviyesinde kesilmiş bölümler içerir.

Hiskoslar Onikinci hanedan döneminde Antik Mısır'ı işgal etti. Onyedinci hanedanlığın sonuna kadar da Mısır'da işgalci durumdaydılar. I Ahmose etrafında toplanan Mısır halkı Hiskoslar'a savaş ilan edip, Hiskoslar I Ahmose tarafından Mısır'da yenilgiye uğradı. Mısır'ın I Ahmose yönetiminde yeniden birleşmesinden sonra, Teb hükümdarları yeni güçlerini yansıtan ayrıntılı mezarlar inşa etmeye başladılar. I Ahmose ve oğlu I Amenhotep'in mezarları (tam yerleri bilinmiyor) muhtemelen Dra' Abu el-Naga'nın Onyedinci Hanedan nekropolündeydi. Krallar Vadisi'ndeki ilk kraliyet mezarları I. Thutmose'a aittir. Ancak daha sonra bulunan bazı bulgulara göre ilk gömülenin I. Thutmose'dan önceki kral I Amenhotep'in olabileceği yönündedir.  I. Amonhotep'in danışmanı Ineni'nin mezarında bulunan bir notta şu yazılıdır.Majestelerinin kaya mezarının kazısına baktım, yalnızdım, kimse görmedi, kimse duymadı.(I. Amohotep'in mezarının kimliği belirsizdir, ancak muhtemelen KV20 veya KV38'dir).

Vadi, yaklaşık MÖ 1539'dan MÖ 1075'e kadar birincil mezarlar için kullanıldı. Thutmose I ile başlayan (veya muhtemelen daha erken, Amenhotep I döneminde) ve X Ramesses veya XI Ramesses ile biten en az 63 mezar içerir, ancak daha sonra kraliyet dışı bazı önemli Mısır yöneticiler mezarları gasp edip kullanmıştır.

Adına rağmen, Krallar Vadisi, hem soyluların hem de firavunların eşlerinin ve çocuklarının yanı sıra en sevilen soyluların mezarlarını da içerir. Bu nedenle, sadece yaklaşık yirmi mezar kralların kalıntılarını içerir. Soyluların ve kraliyet ailesinin kalıntıları, işaretlenmemiş çukurlar ve mumyalama önbellekleriyle birlikte geri kalanını oluşturuyor. I. Ramses  (MÖ 1301 civarı) zamanından itibaren, ayrıca Kraliçeler Vadisi'nin inşaatına başlandı.

 Kraliyet nekropolü
Antik çağda alanın resmi adı Teb'in Batısında Firavun'un Milyonlarca Senelik Yaşamı, Kuvveti, ve Sağlığının Büyük ve Görkemli Kabristanı veya genelde Ta-sekhet-ma'at (Büyük Tarla) olarak tercüme edilir. (hiyeroglif yazım için aşağıya bakınız)G41-G1-Aa1:D21-O1-O29:Y1-A50-s-Z4:Y1-G7-N35-C11-Z2:N35-M4-M4-M4-t:Z2:N35-O29:O1*O1-G7-S34-U28-s-D2:Z1-R14-t:t-N23*Z1:N35-R19-t:O49-G7:D21-O1-O29:Y1-A50-s-Z4Onsekizinci Hanedanlığın başlangıcında, vadide büyük mezarlara sadece krallar gömülürdü. Kraliyetten olmayan bir kişi gömüldüğünde, efendilerinin mezarına yakın küçük bir kayaya oyulmuş odaya gömülürdü. III Amenhotep'ün mezarı Batı Vadisi'nde inşa edilmişti. Dönemin kralları sağken sadece kendileri için değil ailesi için de vadide mezar yeri kazardı. Ancak ölümünden sonra tahta gelen oğlu Akhenaten Antik Mısır'da din reformu gerçekleştirdi. Amarna'da yeni dinin motifleriyle bezenmiş yeni bir mezar alanı yarattı. Akhenaton Amerna'daki tapınaklardan birine gömüşdü.. Krallar Vadisinde bulunan ve bitmemiş WV25 kodlu mezarın aslında Akhenaton için tasarlanmış olabileceği düşünülüyor. Akhenaton'dan sonra oğlu Tutankhamun tahta geldi. Ancak Tutankhmun babasın dini Atenizm'in izinden gitmeyip eski Antik Mısır dinine geri döndü. Onsekizinci Hanedanlığın sonunda dini ortodoksiye dönüşle birlikte Tutankhamun, Ay ve Horemheb Krallar Vadisindeki kraliyet nekropolüne geri döndü.

Ondokuzuncu ve Yirminci Hanedanlar, II Ramesses ve daha sonra III Ramesses'in her biri oğullarının gömülmesi için kullanılan büyük bir mezar inşa etmesiyle (hem burada hem de Kraliçeler Vadisi'nde) mezar sayısında bir artış görüldü (sırasıyla KV5 ve KV3) . Vadide gömülü olmayan veya mezarı bulunamayan bazı krallar var: II. Thutmose, Dra' Abu el-Naga'ya gömülmüş olabilir (mumyası Deir el-Bahari mezar önbelleğinde olmasına rağmen), Smenkhkare'nin cenazesi hiçbir zaman bulunamadı ve VIII Ramses başka bir yere gömülmüş gibi görünüyor.

Piramit Çağında, bir kralın piramit mezarı, piramidin yakınında bulunan bir morg tapınağı ile ilişkilendirildi. Krallar Vadisi'ndeki kralların mezarları gizlendiğinden, kralların morg tapınakları, mezar alanlarından uzakta, Teb'e bakan ekim alanına daha yakındı. Bu morg tapınakları, Teb nekropolünde düzenlenen çeşitli festivaller sırasında ziyaret edilen yerler haline geldi.

Mezarlar, bu vadi ile Kraliçeler Vadisi arasında Teb'e bakan küçük bir vadide bulunan Deir el-Medina köyünün işçileri tarafından inşa edilmiş ve dekore edilmiştir. İşçiler, Theban tepeleri üzerinden çeşitli yollardan mezarlara gitmişlerdir. Bu işçilerin günlük yaşamları, mezarlarda ve resmi belgelerde kayıtlı olmaları nedeniyle oldukça iyi bilinmektedir. Belgelenen olaylar arasında belki de en dikkat çekeni, Torino Grev Papirüsü'nde ayrıntıları verilen ilk kayıtlı işçi grevidir.

 Vadinin keşfi

Vadi, son iki yüzyıldır modern Mısırbilim araştırmalarının ana odak noktası olmuştur. Bu zamandan önce, antik çağda (özellikle Roma döneminde) turizm için bir yerdi. Alan, antik Mısır araştırmalarındaki, antik çağ avcılığıyla başlayan ve tüm Teb Nekropolü'nün bilimsel kazısı ile biten değişiklikleri göstermektedir. Aşağıda belirtilen keşif ve araştırmalara rağmen, mezarlardan sadece on biri aslında tamamen kaydedilmiştir.

Mezarların çoğunda bu antik turistler tarafından yazılmış grafiti var. Jules Baillet, Fenike, Kıbrıs, Likya, Kıpti ve diğer dillerde daha az sayıda grafiti ile birlikte 2.100'ün üzerinde Yunan ve Latin grafiti örneği tespit edildi. Antik grafitilerin çoğu, binden azını içeren KV9'da bulunur. En erken pozitif tarihli grafiti MÖ 278'e kadar uzanır.

1799'da Napolyon'un Mısır seferi üyeleri (özellikle Vivant Denon) bilinen mezarların haritalarını ve planlarını çizdiler ve ilk kez Batı Vadisi'ni kaydettiler. Description de l'Égypte, Teb çevresindeki alanla ilgili bilgileri içerir.

On dokuzuncu yüzyılda Teb çevresindeki bölgede Avrupalı kaşiflerin keşifleri devam etti. Yüzyılın başlarında bölge, 1816'da Batı Vadisi'ndeki Ay (WV23) ve ertesi yıl I. Seti (KV17) dahil olmak üzere birçok mezar keşfeden Henry Salt için çalışan Giovanni Belzoni tarafından ziyaret edildi. Ziyaretlerinin sonunda Belzoni, tüm mezarların bulunduğunu ve kayda değer hiçbir şey bulunmadığını açıkladı. Aynı zamanda, Fransız Başkonsolosu ve Belzoni ile Salt'ın büyük rakibi Bernardino Drovetti de çalışıyordu. 1821'den 1832'ye kadar Mısır'da yaşayan John Gardner Wilkinson, o dönemde açık olan mezarlardaki birçok yazıt ve sanat eserini kopyaladı. Wilkinson'ın vadide kaldığı süre boyunca hala tamamlanmamış olsa da hiyerogliflerin deşifre edilmesi, onun mezarlardaki yazıtlara dayanarak Yeni Krallık hükümdarlarının bir kronolojisini oluşturmasını sağladı. O zamandan beri kullanılan mezar numaralandırma sistemini de eklemelerle kurmuştur.

Yüzyılın ikinci yarısı, eski eserleri basitçe toplamak yerine korumak için daha uyumlu bir çaba gördü. Auguste Mariette'in Mısır Eski Eserler Servisi, önce 1883'te Eugène Lefébure, ardından 1888'in başlarında Jules Baillet ve Georges Bénédite ve son olarak 1898-1899'da Victor Loret ile vadiyi keşfetmeye başladı. Loret, listeye 16 mezar daha ekledi ve daha önce keşfedilmiş olan birkaç mezarı araştırdı. Bu süre zarfında Georges Daressy KV9'u araştırdı.

Gaston Maspero, Mısır Eski Eserler Dairesi başkanı olarak yeniden atandığında, vadinin keşfinin doğası yeniden değişti. Maspero, İngiliz arkeolog Howard Carter'ı Yukarı Mısır Baş Müfettişi olarak atadı ve genç adam birkaç yeni mezar keşfetti ve KV42 ve KV20'yi temizleyerek birkaç mezar daha keşfetti.

20. yüzyılın başlarında, Amerikalı kaşif Theodore M. Davis, vadi için kazı izni aldı. Ekibi (çoğunlukla Edward R. Ayrton tarafından yönetilen) birkaç kraliyet ve kraliyet dışı mezar keşfetti (KV43, KV46 ve KV57 ). 1907'de KV55'teki olası Amarna Dönemi önbelleğini keşfettiler. Tutankhamun'un gömülmesinden geriye kalanların (KV54 ve KV58'den çıkarılan eşyalar) olduğunu düşündüklerinden, vadinin tamamen araştırıldığı ve başka mezar bulunmayacağı açıklandı. Davis'in 1912 tarihli yayını, Harmhabi ve Touatânkhamanou Mezarları kitabı "Korkarım ki Krallar Vadisi artık tükendi" yorumuyla kapanır.

Davis'in 1915'in başlarında ölümünden sonra, Lord Carnarvon vadiyi kazmak için imtiyaz aldı ve yeni keşifler için Howard Carter'ı görevlendirdi. Sistematik bir araştırmadan sonra, Kasım 1922'de Tutankhamun'un (KV62) gerçek mezarını keşfettiler.

Vadiyi keşfetmek için çeşitli seferler devam etti ve bölgenin bilgisine büyük ölçüde katkıda bulundu. 2001 yılında Teb Haritalama Projesi'', mezarlar için yeni işaretler tasarladı ve açık mezarların bilgi ve planlarını üretti.

Mezarların analizi

Konum

En eski mezarlar, kayalık yamaçların tepesinde, fırtınayla beslenen şelalelerin (KV34 ve KV43) altındaki kayalıklarda bulunuyordu. Bu yerler dolduğunda, mezarlar vadi tabanına indi ve vadi tabanı enkazla doldukça yavaş yavaş yamaçlara doğru hareket etti. Bu, vadi tabanında gömülü olan KV62 ve KV63 mezarlarının yerini açıklıyor.

Mimarisi
Genel mezar planı, bir veya daha fazla salondan (muhtemelen güneş tanrısının yeraltı dünyasına inen yolunu yansıtan) mezar odasına inen uzun eğimli kayaya oyulmuş bir koridordan oluşuyordu. Vadideki erken dönem mezarlarda, koridorlar en az bir kez 90 derece döner (örneğin KV43, IV. Thutmose  mezarı) ve en erkenlerinde kartuş şeklinde mezar odaları vardı (örneğin, KV43, IV. Thutmose  mezarı).

Bu yerleşim "Bükülmüş Eksen" olarak bilinir, Gömüldükten sonra üst koridorların molozla doldurulması ve mezarın girişinin gizlenmesi amaçlanmıştır. Amarna Dönemi'nden sonra, yerleşim düzeni kademeli olarak, bir ara "Düz Eksen" (Horemheb'in mezarı, KV57 bu yerleşimin tipik bir örneğidir ve bazen halka açık olan mezarlardan biridir), genel olarak "Düz Eksen" e doğru düzleştirilmiştir. Mezarların eksenleri düzleştikçe eğimler de azaldı. Yirminci Hanedanlığın sonlarında neredeyse ortadan kayboldular.

Çoğu mezar için ortak olan bir başka özellik de, sel sularının mezarın alt kısımlarına girmesini engellemeyi amaçlayan bir bariyer olarak ortaya çıkmış olabilecek kuyulardır. Daha sonra bu kuyular sembolik bir şaft olarak "büyülü" bir amaç için geliştirildiği düşünülüdü.. Daha sonraki Yirminci Hanedanlıkta, kuyu bazen kazılmadı, ancak kuyu odası hala mevcuttu.

Dekorasyon

Kraliyet mezarlarının çoğu dini metinler ve resimlerle süslenmiştir. İlk mezarlar, güneş tanrısının gecenin on iki saati boyunca yolculuğunu anlatan Amduat'tan ("Yeraltı Dünyasında Olan") sahnelerle süslenmiştir. Horemheb döneminden itibaren mezarlar, güneş tanrısının geceyi bölen on iki kapıdan geçtiğini gösteren ve mezar sahibinin gece boyunca kendi güvenli geçişini sağlayan Kapılar Kitabı ile süslenmiştir. Bu en eski mezarlar genellikle seyrek olarak dekore edilmişti ve kraliyete ait olmayan nitelikte olanlar tamamen bezemesizdi.

Ondokuzuncu Hanedanlığın sonlarında, yeraltı dünyasını tanrıların yanı sıra güneşin geçmesini ve onları hayata döndürmesini bekleyen ölülerin bulunduğu devasa mağaralara bölen Mağaralar Kitabı, mezarların üst kısımlarına yerleştirildi. IV. Ramesses'in mezarında tam bir versiyonu belirir. III Ramses'in cenazesi, yeraltı dünyasının dört bölüme ayrıldığı, Naunet tarafından dünyadan çekilen güneş diskinde doruğa ulaşan Dünya Kitabı'na bakar.

Gömü odalarının tavanları (I. Seti'in gömülmesinden itibaren) Göklerin Kitabı olarak resmileşen ve yine güneşin gecenin on iki saati boyunca yolculuğunu anlatan şeyle süslenmiştir. Yine I. Set'in zamanından itibaren, güneş tanrısına uzun bir ilahi olan Ra'nin Ayini ortaya çıkmaya başladı.

Mezar parçaları
Her defin, ahirette rahat bir yaşam sürmesini sağlayacak ekipmanlarla donatılırdı. Ayrıca mezarlarda, şabtiler ve ilahi figürinler gibi büyü ritüellerini gerçekleştirmek için kullanılan eşyalar da bulunuyordu. Eşyalardan bazıları kral tarafından yaşamı boyunca kullanılmış olabilir (örneğin Tutankhamun'un sandaletleri) ve bazıları da cenaze töreni için özel olarak yapılmıştır.

Mezarların numaralandırılması
Modern kısaltma "KV", "Krallar Vadisi" (King's Valley) anlamına gelir. 1827'de Wilkinson, o sırada Doğu Vadisi'nde açık olan 21 mezarın girişlerine, vadi girişinden başlayıp güneye doğru hareket ederek KV numaralarını çizdi ve Batı Vadisi'ndeki dört mezarı WV1'den WV4'e kadar etiketledi. Batı Vadisi'ndeki mezarlar daha sonra Doğu Vadisi numaralandırma sistemine WV22'den WV25'e kadar dahil edildi ve Wilkinson'ın zamanından beri açılan mezarlar listeye eklendi. Rakamlar KV1'den (Rameses VII) KV64'e (2012'de keşfedilmiştir) kadar değişmektedir. 19. yüzyılın başlarından bu yana, antikacılar ve arkeologlar, 20. yüzyılın başında bilinen toplam 61 mezar ile mezarları temizledi ve kaydetti. KV5 ancak 1990'larda, önceki araştırmacılar tarafından önemsiz olduğu gerekçesiyle reddedildikten sonra yeniden keşfedildi. Mezarların bir kısmı boş, bir kısmı ise sahibine ait olduğu belli değil, bir kısmı ise sadece depo olarak kullanılan çukurlardan ibaret. Krallar Vadisi'ndeki açık mezarların çoğu Doğu Vadisi'nde bulunur ve çoğu turistik tesisin bulunduğu yer burasıdır.

On sekizinci hanedan mezarları

Vadideki On sekizinci Hanedan mezarları dekorasyon, stil ve konum bakımından oldukça farklıdır. İlk başta sabit bir plan yokmuş gibi görünüyor. Hatshepsut'un mezarı benzersiz bir şekle sahiptir, girişten 200 metreden fazla kıvrılır ve aşağı döner, böylece mezar odası yüzeyden 97 metre aşağıdadır. Mezarlar giderek daha düzenli ve resmi hale geldi ve III. Thutmose ve IV. Thutmose, KV34 ve KV43'ünkiler, hem eğik eksenleri hem de basit süslemeleri ile On Sekizinci Hanedan mezarlarının güzel örnekleridir.

Bu dönemin belki de en heybetli mezarı Batı Vadisi'nde bulunan III. Amenhotep'e WV22'nin mezarıdır. 1990'larda Japonya'daki Waseda Üniversitesi'nden bir ekip tarafından yeniden araştırıldı, ancak halka açık değil.

Aynı zamanda, güçlü ve nüfuzlu soylular kraliyet ailesiyle birlikte gömülmeye başlandı; Bu mezarların en ünlüsü Yuya ve Tjuyu'nun ortak mezarı KV46'dır. Muhtemelen Kraliçe Tiye'in ebeveynleriydiler. Tutankhamun'un mezarı keşfedilene kadar, bu, Vadi'de keşfedilen mezarların en iyi korunmuş olanıydı.

Amarna dönemi mezarları

Amarna Dönemi'nin sona ermesinden sonra kraliyet mezarlarının Teb'e dönüşü, kraliyet mezarlarının düzeninde bir değişikliği işaret eder; ara 'devrilmiş eksen' yavaş yavaş daha sonraki hanedanların 'düz eksen'ine yol açar. Batı Vadisi'nde Akhenaten için başlatıldığı düşünülen bir mezar başlangıcı var, ancak bu bir geçit ve bir dizi basamaktan başka bir şey değil. Tutankhamun'un halefi Ay'ın mezarı yakındadır. Bu mezarın Tutankhamun için başlatılmış olması (dekorasyonu benzer bir tarzda), ancak daha sonra Ay'ın cenazesi için gasp edilmiş olması muhtemeldir. Bu, KV62'nin Ay'ın orijinal mezarı olabileceği anlamına gelir ve bu da bir kraliyet mezarı için daha küçük boyutu ve sıra dışı düzeni açıklar.

Diğer Amarna Dönemi mezarları, Doğu Vadisi'nin merkezinde, birkaç Amarna Dönemi kraliyetinin mezarlarını içerebilecek olası bir mumya gizlenme yeri (KV55) ile daha küçük, merkezi bir alanda yer almaktadır. (Tiye ve Smenkhkare veya Akhenaten)

Vadi merkezinde, modern Batı arkeolojisinin belki de en ünlü keşfi olan Tutankhamun'un gömülmesi yer almaktadır. Burada Howard Carter tarafından 4 Kasım 1922'de keşfedildi, temizleme ve koruma çalışmaları 1932'ye kadar devam etti. Bu, mezar soyguncularının girmesine rağmen hala büyük ölçüde bozulmamış olan keşfedilen ilk kraliyet mezarıydı. Ve KV63'ün 10 Mart 2005'teki kazısına kadar, vadideki son büyük keşif olarak kabul edildi. Mezar eşyalarının zenginliğine rağmen, Tutankhamun nispeten küçük bir kraldı ve diğer önemli kral mezarlarında muhtemelen daha fazla hazine vardı.

KV62 ve KV63 ile aynı merkezi alanda, 28 Temmuz 2006'da ilan edilen bir mezar veya oda olduğuna inanılan bir radar anomalisi olan KV64'tür. Resmi bir tanım değildi ve bir mezarın gerçek varlığı Eski Eserler Konseyi tarafından reddedildi. Ancak 2012'de yapılan kazılarda mezarın varlığı netleşti. İçindeki bezemelerin deşifre edilmesinden sonra mezarın Yirminci hanedanda önemli bir rahip olan Nehmes Bastet'e ait olduğu tespit edildi.

Horemheb mezarı (KV57) nadiren ziyaretçilere açıktır, ancak birçok benzersiz özelliğe sahiptir ve kapsamlı bir şekilde dekore edilmiştir. Dekorasyon, Amarna öncesi mezarlardan sonraki 19. hanedan mezarlarına geçişi göstermektedir.

On dokuzuncu hanedan mezarları

Ondokuzuncu Hanedan, mezar düzeni ve dekorasyonunda daha fazla standardizasyon görüldü. Hanedanlığın ilk kralı I. Ramses'in mezarı, kralın ölümü nedeniyle aceleyle bitirildi ve kesik bir inen koridor ve bir mezar odasından biraz daha fazlasıdır. Bununla birlikte, KV16 canlı bir dekorasyona sahiptir ve hala kralın lahitini içerir. Merkezi konumu, onu daha sık ziyaret edilen mezarlardan biri yapar. Mezar girişi ve geçişi ile süslemenin gelişimini göstermektedir.

Oğlu ve halefi I. Seti'in mezarı KV17 (Belzoni'nin mezarı, Apis'in mezarı veya Necho'nun oğlu Psammis'in mezarı olarak da bilinir), genellikle vadideki en güzel mezar olarak kabul edilir. Kapsamlı kabartma çalışmaları ve resimleri vardır. 1817'de Belzoni tarafından yeniden keşfedildiğinde, o günü "şanslı bir gün" olarak nitelendirdi.

I. Seti'nin oğlu II. Ramses (Büyük Ramses), KV7 adlı devasa bir mezar inşa etti, ancak bu mezar harap durumda. Şu anda Christian Leblanc liderliğindeki bir Fransız-Mısır ekibi tarafından kazı ve koruma altında. Mezar, babasının mezarı ile aynı uzunlukta ve daha geniş bir alana sahiptir.

Aynı zamanda kendi mezarının tam karşısında, II. Ramesses'in sayısız oğulları için inşa ettiği KV5 mezarı vardır. Bilinen 120 odası ve devam eden kazı çalışmaları ile muhtemelen vadideki en büyük mezardır. Mezarın 18. hanedan döneminden kazılmış ancak kullanılmayan bir mezarın II. Ramses tarafından genişletildiği düşünülmektedir. Aslen antik çağda açılmış (ve soyulmuş), alçakta yatan bir yapıdır ve bazen bölgeyi vuran sel baskınlarına özellikle eğilimlidir. Yüzyıllar boyunca tonlarca molozla doldu ve nihayetinde devasa boyutunu gizledi. Şu anda halka açık değil.

II. Ramses'in oğlu ve nihai halefi olan Merenptah'ın mezarı antik çağlardan beri açıktır; 160 metre uzanır ve bir zamanlar iç içe geçmiş dört lahit içeren bir mezar odasıyla son bulur. İyi dekore edilmiş, genellikle çoğu yıl halka açıktır.

Hanedanlığın son kralları da vadide, hepsi aynı genel düzen ve dekorasyon modelini takip eden mezarlar inşa etti. Bunlar arasında özellikle tavanı iyi dekore edilmiş Siptah'ın mezarı dikkat çekicidir.

Yirminci hanedan mezarları
Hanedanlığın ilk hükümdarı Setnakhte'nın mezarı vadinin en ilginç ve dramatik mezarlarından biridir. Aslında kendisi için iki mezar yaptırmıştı. Oğlu Ramesses III'ün mezarını da kazmaya başlayınca başka firavunun (Amenmesse) mezarının duvarlarına denk geldi kazıyı durdurdu. Nedendir bilinmez kendisi için kazdığı iki farklı mezara da defnedilmekten vazgeçti (jeolojik nedenler düşünülmektedir). Ondokuzuncu Hanedan kadın firavunu Twosret, KV14'ün mezarını gasp etti ve genişletti. Mezardaki Twosret'in betimleyen kadın bezemelerini erkek vücutlarına çevirdi. Bu nedenle, bu mezarın iki mezar odası vardır, daha sonraki uzantılar burayı 150 metrenin üzerindeki Kraliyet mezarlarının en büyüklerinden biri yapar.

Ramses III'ün mezarı babası Setnakhte tarafından kazılmaya başlanmıştı, ama başka mezarında duvarına denk gelince durdurmuştu. III. Ramses kendisi için kazılan bu mezarı kendi hükümdarlığı döneminde inşasını tekrar başlattı ve genişletti. (süslenmesinden dolayı Bruce's Tomb veya The Harper's Tomb olarak da bilinen KV11), vadideki en büyük mezarlardan biridir ve ziyarete açıktır. Merkezi 'dinlenme alanına' yakın bir konumdadır ve konumu ve muhteşem dekorasyonu burayı turistler tarafından en çok ziyaret edilen mezarlardan biri yapmaktadır.

Ramses III'ün halefleri ve çocukları, düz eksenleri olan mezarlar inşa ettiler. Hepsinin benzer süslemeleri vardı. Bunlar arasında dikkat çeken, antik çağlardan beri açık olan ve büyük miktarda hiyeratik grafiti içeren Ramses IV'ün mezarı KV2'dir. Mezar çoğunlukla sağlamdır ve çeşitli dini metinlerden sahnelerle süslenmiştir. Ramesses V ve Ramesses VI, KV9'un (Memnon Mezarı veya La Tombe de la Métempsychose olarak da bilinir) ortak mezarı, dini metinlerden resimli sahneleri tasvir eden birçok batık kabartma oymayla süslenmiştir. Antik çağlardan beri açık, eski Yunanca, Latince ve Kıpti dilinde yazılmış binden fazla grafiti örneği içeriyor. Bu mezarın kazılmasından ve daha sonra temizlenmesinden elde edilen ganimetler, daha sonra işçi kulübelerinin inşası ile birlikte, KV62'nin daha önceki gömülmesini kapsıyordu ve bu mezarı daha önceki keşif ve yağmalardan koruyan şeymiş gibi görünüyor.

Bu hanedandan bir başka kayda değer mezar, Mentuherkhepshef'in (Ramses IX'un oğlu) mezarı KV19'dur. Bu küçük mezar, sadece dönüştürülmüş, bitmemiş bir koridordur, ancak dekorasyon kapsamlıdır. Mezar yeni restore edilerek ziyarete açılmıştır.

Yirmi birinci hanedan ve nekropolün düşüşü
Yeni Krallığın sonunda, Mısır uzun bir siyasi ve ekonomik gerileme dönemine girmişti. Teb'teki rahipler güçlendi ve Yukarı Mısır'ı etkin bir şekilde yönetirken, Tanis'ten hüküm süren krallar Aşağı Mısır'ı kontrol etti. Yirmi Birinci Hanedanlığın başlangıcında, Amun'un Yüksek Rahibi I Pinedjem kartuşunu KV4'e ekleyerek açık mezarları kullanma girişimleri yapıldı.

21. Hanedanlık döneminde çeşitli nedenlerden ötürü vadi ağır bir şekilde yağmalanmaya başladı, bu yüzden Yirmi Birinci Hanedanlık döneminde Amun rahipleri mezarların çoğunu açtı ve mumyaları daha iyi korumak için üç mezara taşıdı. Cesetleri hırsızlardan daha fazla korumak için hazinenin çoğunu çıkardılar. Bunların çoğu daha sonra Deir el-Bahari (TT320 olarak bilinir) yakınlarındaki tek bir gizli alana taşındı. Bazı mısırbilimciler bu mezarların 21. Hanedan döneminde ekonomik çöküşten dolayı dönemin firavunlarının emriyle yağmalandığı düşünmektedir.

Hatshepsut'un ünlü tapınağına bakan kayalıklarda bulunan bu toplu yeniden cenaze töreninde çok sayıda kraliyet mumyası vardı. Büyük bir düzensizlik içinde bulundular, birçoğu diğerlerinin tabutuna konuldu ve birçoğunun kimliği hala bilinmiyor. Diğer mumyalar, çoğu kraliyet olan bir düzineden fazla mumyanın daha sonra yeniden yerleştirildiği Amenhotep II'nin mezarına taşındı.

Geç Üçüncü Ara Dönem ve sonraki dönemlerde, açık mezarların çoğuna müdahaleci gömü yapılmıştır. Kıpti zamanlarında, bazı mezarlar kilise, ahır ve hatta ev olarak kullanılmıştır.

Krallar Vadisi'ndeki küçük mezarlar
Krallar Vadisi'ndeki 65 numaralı mezarın çoğu, ya şu anda çok az bilgi verdiğinden ya da araştırmalarının sonuçlarının kaşifler tarafından çok az kaydedildiğinden, küçük mezarlar olarak kabul edilebilir. Bazıları çok az ilgi gördü ya da sadece gelişigüzel bir şekilde not edildi. Bu mezarların çoğu küçüktür ve genellikle odaya açılan bir koridor veya bir dizi koridor içeren bir şaft veya merdivenle erişilen tek bir mezar odasından oluşur.

Bununla birlikte, bazıları daha büyük, çok odalı mezarlardır. Bu küçük mezarlar çeşitli amaçlara hizmet etti: bazıları daha az kraliyet mensubu veya özel cenazeler için tasarlandı, bazıları hayvan mezarları içeriyordu ve bazıları da görünüşe göre hiçbir zaman birincil mezar yeri olarak kullanılmadı. Birçok durumda bu mezarlar ikincil işlevlere de hizmet etti ve daha sonra bu ikincil faaliyetlerle ilgili müdahaleci materyaller bulundu. Bu mezarlardan bazıları antik çağlardan beri açıkken, çoğu 19. ve 20. yüzyılın başlarında vadideki keşiflerin yüksekliği sırasında keşfedilmiştir.

Mezar hırsızları

Mısır'daki hemen hemen tüm mezarlar yağmalanmıştır. Mezar soyguncularının denemelerini anlatan birkaç papirüs bulunmuştur. Bunlar çoğunlukla Geç Yirminci Hanedanlıktan kalmadır. Bunlardan biri olan Papirüs Mayer B, Ramses VI'nın mezarının soygununu anlatır ve muhtemelen MÖ 1118 civarında X. Ramses'in sekizinci veya Dokuzuncu yılında yazılmıştır.

Papirüsün bir kısmında şu yazılıdır;Yabancı Nesamun bizi aldı ve bize Kral VI. Ramses'in mezarını gösterdi. Ve dört günümü bunun içine girerek geçirdim, beşimiz de oradaydık. Mezarı açıp içine girdik. Bronzdan bir kazan, bronzdan üç leğen bulduk.Suçlarını itiraf eden hırsız, mezardan toplanan ganimetin eşit olarak paylaşılması konusunda soyguncular arasında küçük bir tartışma çıktığını da sözlerine ekliyor.

Mezarlar değerli eşyalarla doluydu, bu nedenle hırsızlar için onları soymak için temel bir motivasyondu. Hırsızlar genellikle mumyaların odalarını ve cesetlerini yağmaladılar ve değerli metaller ve taşlar, en yaygın altın ve gümüş, çarşaflar ve ilaçları alıyorlardı. Çoğu zaman mezarlar, mumyalarla birlikte gömülen değerli eşyaların çoğu bozulabilir olduğu için henüz tazeyken soyulurdu

Antik Mısırdaki en büyük mezar hırsızlığı, XI. Ramses döneminde başlayan iç savaş sırasında da resmi bir yağmaya maruz kalmış gibi görünüyor. Mezarlar açıldı, tüm değerli eşyalar çıkarıldı ve mumyalar iki büyük kutuda toplandı. Kutulardan biri II Amenhotep'in mezarındaydı, içinde on altı tane mumya vardı ve diğer kutu da  I Amenhotep'in mezarında saklanmıştı. Birkaç yıl sonra çoğu, kırk kraliyet mumyası ve tabutlarını içeren Deir el-Baharideki gizli mumya alanına taşındı. Bu büyük yağma döneminde sadece yerleri kaybolan mezarlar bu süre zarfında rahatsız edilmedi. (KV62, KV63 ve KV46, hem KV62 hem de KV46 kapatıldıktan kısa bir süre sonra soyulmuş olsa da)

Dünyanın yedi harikasından en eskisi olan Giza Piramidi, Eski Krallığın en güçlü hükümdarı Kral Khufu tarafından yaptırılmıştır. Piramitlerin en büyüğünde, hırsızları mezarı soymaktan caydırmak için bir tünel sistemi yerleştirildi. Kaynaklar, MS dokuzuncu yüzyıla kadar piramidin soyguncular tarafından dokunulmadan mühürlü kaldığını ileri sürüyor, ancak bu davetsiz misafirler, Kral'ın odasına girdiklerinde mumyanın alındığını ve lahdin açıldığını gördüklerini de ima ediyor. Mezarlar, değerli eşyaları için değil, aynı zamanda orijinal birincil amaçları için arandı. Bir kez soyulduktan sonra, boş bir mezar başka bir mumya için bir mezar yeri olarak kullanılabilir, bu tam olarak Giza piramitlerinin en küçüğünde olan şeydir.

Howard Carter 1922'de Tutankhmun'un mezarını bulduğunda lahit ve hazineler yerindeydi ancak mezar daha önce açılmıştı. Kral odasının duvarında bir kırık vardı ve bu kırığın tamir izi belirgindi. Lahtin üzerindeki mühür de kırılmıştı. Nedeni bilinmeyen bir şekilde hırsızlar hazine ve lahti soymamıştı

Turizm
Mezarların çoğu halka açık değildir (mezarların 18'i açılabilir, ancak aynı anda nadiren açıktır) ve yetkililer restorasyon çalışmaları için açık olanları zaman zaman kapatmaktadır. KV62'ye gelen ziyaretçi sayısı, mezara giriş için ayrı bir ücret alınmasına neden oldu. Batı Vadisi'nin yalnızca bir açık mezarı var - Ay'ınki - ve bu mezarı ziyaret etmek için ayrı bir bilet gerekiyor. Tur rehberlerinin artık mezarların içinde ders vermesine izin verilmiyor ve ziyaretçilerin mezarlar arasında sessizce ve tek sıra halinde ilerlemeleri istenmektedir. Bu, mezarlarda geçirilen süreyi minimuma indirmek ve kalabalığın süsleme yüzeylerine zarar vermesini önlemek içindir.

1997 yılında, 58 turist ve dört Mısırlı, Al-Gama'a al-Islamiyya'dan İslamcı militanlar tarafından yakındaki Deir el-Bahari'de katledildi. Bu, bölgedeki turizmde genel bir düşüşe yol açtı.

Haftanın çoğu günü ana vadiyi ortalama 4.000 ila 5.000 turist ziyaret eder. Halka açık tek bir mezar olduğu için Batı Vadisi çok daha az ziyaret edilmektedir.

Ayrıca bakınız

 Krallar Vadisi'ndeki mezarların listesi
Kraliçeler Vadisi
Horemheb'in mezarı (KV57)
 Tutankhamun'un mezarı (KV62)
KV17

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Teb Haritacılık Projesi – Mezarların detaylı haritalarına ulaşılabilir

Krallar Vadisi


Madrecitas je hrvatski dokumentarni film. Film prikazuje život Službenica milosrđa koje u Ekvadoru djeluju u četirima zajednicama, dvjema u glavnom gradu Quitu, a druge dvije su u Esmeraldasu i Palo Quemadu. Sestre su se u Ekvadoru nastanile godine 1988. u Palo Quemadu, a danas uz sestre misionarke iz Italije i domaće sestre u Ekvadoru žive i tri hrvatske sestre s. Klementina Banožić, s. Iva Jelić i s. Antonela Medić.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi
Katoličanstvo u Ekvadoru

Madrecitas. Službenice milosrđa, misionarke u Ekvadoru


VHDL er vélbúnaðarlýsingarmál sem er notað til að hanna stafrænar sílikon rökrásir og líka til að forrita forritanlega rökrásakuba (FPGA). Fyrsta útgáfa af þessu máli kom árið 1983.

Forritunarmál

VHDL


التسع عشري هو مضلع له 19 ضلع و19 زاوية.

يعطى نصف قطر الدائرة المحيطة بالتسع عشري المنتظم الذي طول ضلعه t بالعلاقة:

  (قياس الزاوية بالدرجات)

مراجع

مضلعات

تسع عشري الأضلاع


La  du Tour de France 1935 s'est déroulée le vendredi .

Les coureurs relient Grenoble (Isère) à Gap (Hautes-Alpes), au terme d'un parcours de .

Le Français Julien Moineau rejoint l'équipe de France pour y remplacer Antonin Magne, capitaine et alors deuxième du classement général après son abandon au cours de l'étape précédente. André Leducq prend le capitanat.
Le Belge Jean Aerts gagne l'étape tandis que son compatriote Romain Maes conserve la tête du classement général.

Seul la côte de Laffrey figure au classement du Grand-Prix de la montagne ; le col Bayard n'y figure pas.

Parcours

Les coureurs s'élancent de Grenoble, préfecture du département de l'Isère, depuis le cours Jean-Jaurès, après avoir apposé leur signature sur la feuille de départ au café de l'Ascenseur, puis rejoignent Le Pont-de-Claix, Champagnier et Vizille avant d'entamer l'ascension de la côte de Laffrey.

Après le sommet, la course rejoint Pierre-Châtel, La Mure, La Salle-en-Beaumont, Corps et passe dans le département des Hautes-Alpes à Chauffayer.
L'ascension du col Bayard débute au pont d'Aubessagne, en passant par Les Basaques et Laye.

L'arrivée de l'étape est jugée à Gap, préfecture des Hautes-Alpes, après la descente du col Bayard.

Déroulement de la course
Le Français Gabriel Ruozzi s'échappe sur les premières pentes de la côte de Laffrey et passe en tête au sommet avec 46 secondes d'avance sur le Belge Sylvère Maes et 1 min. 46 sur l'Italien Francesco Camusso.

Ruozzi passe également en tête le col Bayard mais est rejoint dans la descente par le Belge Jean Aerts qui le bat au sprint à Gap.

Trois coureurs sont éliminés, l'Italien Remo Bertoni, l'Allemand Karl Heide et le touriste-routier  Maurice Pomarède.

Classements

Prix du meilleur grimpeur

Le classement à l'issue de l'étape est le suivant :

Classement de l'étape

Classement général à l'issue de l'étape

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes

 08
Étape du Tour de France dans les Hautes-Alpes
Étape du Tour de France en Isère
Étape du Tour de France à Grenoble
Événement sportif à Gap
Vizille

8e étape du Tour de France 1935


Phil Ehart (d. 4 Şubat 1950), Kansas grubunun bateristidir. Kansas'ın Coffeyville şehrinde doğmuştur. Daha evvelki grubunun adı White Clover'dır. Yaşayan en iyi rock davulcularından biridir. Always Never The Same albümünü Londra Senfoni Orkestrasıyla kaydetme fikri ona aittir. Son albümlerde yapımcı olarak da yer almaktadır. Richard Williams ile birlikte tüm Kansas albümlerinde çalmıştır. Grubun diğer elemanlarının aksine hiç solo albüm çıkartmamıştır.

Kaynakça

1951 doğumlular
Yaşayan insanlar
20. yüzyılda Amerikalı bateristler
Amerikalı rock bateristleri
1950 doğumlular

Phil Ehart


Un village est une subdivision d'une des  de Mayotte. Au nombre de 72, les villages correspondent aux grands quartiers utilisés par l'INSEE, notamment lors des recensements de population.

Les municipalités de certaines communes y ont créé des mairies annexes accueillant des services déconcentrés, notamment d'état civil ; c'est notamment le cas des villages de Poroani (Chirongui), Combani (Tsingoni), Mangajou (Sada), Mtsahara (Mtsamboro) et Barakani (Ouangani).

Liste

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi
 Liste des communes de Mayotte

Géographie de Mayotte
Liste en rapport avec Mayotte
Type de quartiers en France

Village (Mayotte)


The Sims 4: Cottage Living jedanaesti je paket proširenja za The Sims 4 koji je objavljen 22. srpnja 2021. Proširenje je usredotočeno na život na selu, a uključuje razne životinje poput krava, pilića, lami, divljih ptica, zečeva i lisica. Sadrži i ruralni svijet Henford-on-Bagley nadahnut Engleskom.

Službeni opis
Uzgajajte ili sprijateljite se sa životinjama - Domaća krava daje svježe (s okusom!) mlijeko za sve dok pilići nose jaja u kokošinjac. Skupite vunu lame za zanate, ali čuvajte se nestašnih lisica - dosadne životinje vole jaja! U šumi pripazite na divlje životinje poput zečeva i ptica kako biste stekli njihovo povjerenje za prigodne poklone i pomoć u vrtu.

Živite izvan zemlje - Učinite kuhanje i vrtlarenje zabavnom za cijelu obitelj. Novi recepti i Lot Challenges zahtijevaju svježe sastojke za svaki obrok. Bez obzira uzgajaju li Sims vlastite proizvode, posjećuju li seosku tržnicu ili hranu u divljini, svježe je najbolje! Spreman za izazov? Pokušajte uzgajati prevelike usjeve da biste sudjelovali u natjecanju na sajmu Finchwick.

Zagrljaj seoskog života - Henford-on-Bagley ugodno je selo u kojem svi svakoga poznaju. Dakle, spakirajte košaru za piknik i obruč za vezanje s križem, i spustite se u pub The Gnome's Arms da biste uzvratili mještanima nakon dugog dana. Zaradite jedinstvene poklone i od susjeda saznajte više o gradu, ili sudjelujte na sajmu Finchwick kako biste pokazali svoju najcjenjeniju kravu ili piletinu.

Nove značajke

Svjetovi i susjedstva
Proširenje uključuje novi svijet - Henford-on-Bagley. To je ruralni svijet, nadahnut krajolikom u Velikoj Britaniji, s tri četvrti i 12 parcela.

Novi dodaci

Nove životinje
Zečevi
Pilići
Krave
Lisice
Ljame
Divlje ptice

Novi objekti
Šupe za životinje
Konzervirane robe
Kokošinjci
Cottagecore vjenčani luk
Obruči za vezanje križem
Štandovi s hranom
Košare za piknik
Zečje rupe

Nove osobine
Ljubitelji životinja - Ovi Simovi opsjednuti su životinjama i često će tražiti njihovo društvo. Lakše će se brinuti o životinjama i približiti im se.
Netolerantnost na laktozu - Ovi će Simsi postati bolesni ako jedu mliječne proizvode, ali će se osjećati sjajno ako su to neko vrijeme izbjegavali.

Novi NPC-i
(Non-playable character = lik u igri kojim igrač ne upravlja)
Agatha Crumplebottom (prodavačica)
Agnes Crumplebottom (prodavačica)
Michael Bell (Čuvar stvorenja)
Kim Goldbloom (prodavačica)
Lavina Chopra (gradonačelnica)
Rahul Chopra (dostavljač namirnica)

Nove obitelji
Obitelj Watson
Moody & McMillan obitelj
Obitelj Kang
Obitelj Scott

Nove vrste smrti
Smrt od Pile ubojice
Smrt od Ubojice Zeca

Izvori

The Sims
The Sims 4
Maxis
Electronic Arts
EA Games

The Sims 4: Cottage Living


Øjne i natten er navnet på Mr. Wilms' andet album, som udkom i 2010.

Spor

Hvis intet andet er angivet er tekst og musik af Mr. Wilms.

Eksterne henvisninger
Albummet på Spotify.

Album fra 2010
Mr. Wilms

Øjne i natten


Feridun Andaç (d. 27 Temmuz 1954, Erzurum), Türk yazar, editör, eleştirmen.

Yaşamı
Feridun Andaç 1954'te Erzurum'da doğdu. Yükseköğrenimini Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi'nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde yüksek lisans yaptı. Edebiyat ve karşılaştırmalı edebiyat dersleri verdi. İnceleme, araştırma ve deneme çalışmalarının yanı sıra yazdığı öyküleri ve gezi yazıları çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlandı.

2002 yılından itibaren Dünya Kitapları'nın yayın yönetmenliğini üstlendi. Cumhuriyet ve BirGün gazetelerinden sonra hâlen Dünya gazetesinde ve edebiyathaber.net üzerinde yazılarına devam etmektedir. Üniversitelerde "Günümüz Türk Edebiyatı", "Kültür Tarihi", "Sanat Tarihi", "Eleştiri Kuramları"; "Yaratıcı Yazarlık" dersleri vermektedir.

Eserleri

İnceleme/Eleştiri
(1989) Gerçekçilik Yolunda, (Cem Yay.)
 (1995) Yazınsal Gerçekçiliğin Boyutları (Ümit Yay.)
 (2000) Edebiyatımızın Yol Haritası/Yazınsal Oluşumun Göstergeleri: 1 (Can Yay.)

Deneme
 (1998) Işık Ol, Günüme Ah (Papirüs Yay.)
 (1998) Söz Uçları, Yazı Burçları (Cumhuriyet Kitapları)
 (2002) Aynanın Arkası (Can Yay.)
 (2003) Celile'de Kuşlar Ölüyor (Can Yay.)
 (2003) Babil'e Yolculuk (Doğan Kitap)
 (2004) Günün Gölgedeki İzi (Dünya Kitapları)
 (2005) Küllenen Her Şey (Can Yay.)
 (2006) Aşk Hayatı Gölgeler (İskele Yay.)
 (2006) Susan Bir Yerin Dili (Dünya Kitapları)
 (2007) Zamana Yazılan Sözler (Doruk Yay.)
 (2008) Öykü Yazmak Öyküyü Düşünmek (Doruk Yay.)
 (2009) Yazıda Yaşamak (Pupa Yayınları)
(2019) Kültürsüzlüğümüzün Dört Mevsimi (Eksik Parça Yayınları)

Anlatı/Deneme
 (2009) Paris Bir Yalnızlıktır (Kavis Yay.)
 (2010) Erzurum: Bir kentin Solgun Yüzü  (Dharma Yay.)
 (2010) Ortaköy: Zamanın Durduğu Bir Yer (Pupa Yay.)

Öykü
 (2003) Gönlümün Yitik Yurdunda (Can Yay.)
 (2003) Kar Masalları (Doğan Kitap; 2. Basım: 2009, Kavis Yay.)
 (2005) Yoksa Aşk Ölür (Doğan Kitap)
(2017) Hassas Kalp Hikâyeleri (Eksik Parça Yayınları)
(2018) Gün Sevincin Kavşağında (Eksik Parça Yayınları)

Öykü Yabancı Dilde
 Boşnakça; Kar Masalları/Bajke Od Snijega, Çev.: Džejla Dautovic, Sarejevo 2009, Connectum Yay.,  160 s.
 Bulgarca; Leylaklı Bahçe (Seçme Öyküler), Çev.: Kadriye Özgür, Sofya 2009, 96 s.

Anlatı
 (2007) Ferhad ile Şirin (Merkez Kit.)

Söyleşi
 (1996) Söz Uçar Yazı Kalır (Toplumsal Dön. Yay.)
 (2000) Türkân Şoray ile Yüz Yüze/Gözlerinden Bellidir (Can Yay.; Genişletilmiş 2. basım, 2008, Turkuvaz Kitap)
 (2000) Adalet Ağaoğlu Kitabı (T.İş bankası Kültür Yay.)
 (2001) Söz Uçar Yazı Kalır/Yüzyılın Son Tanıkları (2 Cilt, Can Yay.)
 (2003) Yaşar Kemal'in Sözlerinde Yaşamak (Dünya Kitapları)
 (2004) Edebiyatımızın Kadınları (1. Kitap, Dünya Kitapları)
 (2004) Erhan Bener'in Dünyasına Yolculuk (Dünya Kitapları)
 (2005) İlhan Berk'le Şiirin Anayurdunda (Dünya Kitapları)
 (2006) Ülkü Tamer'le Hayata ve Şiire Dair (Dünya Kitapları)
 (2006) Doğan Hızlan'la Denemenin Dönencesinde (Dünya Kitapları)
 (2009) Emre Kongar Kitabı (T. İş Bankası Kültür Yay.)
(2016) Yaşar Kemal: Bir Ömür Edebiyat (Eksik Parça Yayınları)

Derleme
 (1996) Sürgün Edebiyatı Edebiyat Sürgünleri (Bağlam Yay.)
 (1999) Öykücünün Kitabı (Varlık Yay.)
 (2000) Anadolu Aydınlanmacısı: Fakir Baykurt (Evrensel Basım Yayın)
 (2003) Sözcüklerin Diliyle Konuşmak: Tahsin Yücel ile Yüz Yüze (Dünya Kitapları)
 (2004) Sürgünlüğün Bin Yüzü/Sürgünde Edebiyatçılar (Can Yay.)
 (2004) Yazarın Kitabı (Varlık Yay.)

Eğitim Araştırmaları

 (2017) Öykü Yazmak Hikâye Anlatmak (Eksik Parça Yayınları)

Ödülleri
 1987 Akademi Kitabevi Eleştiri-Deneme Birincilik Ödülü (Gerçeklik Yolunda kitap/dosyasıyla-Cem Yayınevi, 1989)
 1994 Abdi İpekçi Dostluk ve Barış Ödülü ("Işık Ol, Günüme Ağ" adlı denemesiyle)
 2000 PEN Yazarlar Derneği Onat Kutlar Edebiyat Söyleşi Birincilik Ödülü (Necati Cumalı ile yaptığı "Yazıya Adanmış Bir Ömrün Tanıklığında" adlı söyleşiyle)
  2002 Haldun Taner Öykü Ödülü ("Gönlümün Yitik Yurdunda" adlı öyküsüyle)
 2004 Dil Derneği Ömer Asım Aksoy Ödülü (Kar Masalları)
 2004 Cemal Süreya Deneme Ödülü (Günün Gölgedeki İzi)
 2012 Dil Derneği Ömer Asım Aksoy Ödülü (Gölgesi Kalemimin Ucunda Montaigne)

Kaynakça

1954 doğumlular
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Yaşayan insanlar
Erzurum doğumlular
Türk edebiyat eleştirmenleri
Resim aranan yazarlar

Feridun Andaç


Diuturni temporis (Prolongado tempo), é a última encíclica do Papa Leão XIII sobre o Rosário, relembrando como foi recomendado pelos papas ao longo dos séculos e também anunciando a preparação da constituição Ubi primum sobre os privilégios de que podem gozar as Confrarias do Santo Rosário.

O papa do rosário
Leão XIII foi chamado de papa do rosário, porque sua oração era um assunto frequente de sua pregação. Entre as encíclicas que escreveu durante o seu pontificado, doze são dedicadas ao rosário, junto com outras duas nas quais se refere de modo geral à devoção mariana.

A encíclica, a última que dedicou ao rosário, escreve quando já se passaram vinte anos desde o seu pontificado, é de certa forma um resumo da sua pregação mariana e, especialmente, das encíclicas que dedicou ao rosário até para aquele momento. Por outro lado, como indica expressamente no seu início, a encíclica supõe também um reconhecimento da intercessão de Maria nas graças que Deus lhe concedeu durante aqueles anos.

Constituição Apostólica Ubi primum
Em 2 de outubro de 1898, Leão XIII publicou a constituição Ubi primum. Nesta constituição, estão as 16 secções que regulam o funcionamento das irmandades do Santo Rosário.

Ver também

 Lista de encíclicas do Papa Leão XIII sobre o Rosário
 Lista de encíclicas do Papa Leão XIII

Encíclicas
Documentos do papa Leão XIII

Diuturni temporis


Patronyme

 Agata Mróz-Olszewska (1982-2008), joueuse polonaise de volley-ball.
 Brandon Mroz (1990-), patineur artistique américain.
 Katarzyna Mróz (1981-), joueuse polonaise de volley-ball.
 Mateusz Mróz (1980-), coureur cycliste polonais.
 Robert Mróz (1963-), compositeur, chanteur et professeur de médecine polonais.

Autre
 Équipe cycliste Mróz-Active Jet, formation polonaise de cyclisme, active entre 1996 et 2011.

Patronyme polonais

Mroz


Alan Charles Wilder (født 1. juni 1959) er en engelsk musiker, komponist, arrangør og pladeproducer , der i perioden 1982-1995 var det fjerde medlem af electropop-gruppen Depeche Mode. Han forlod efter sigende gruppen, fordi han ikke længere følte, at han i tilstrækkelig grad fik lov til at påvirke gruppens musikalske udvikling.

Han har senere lavet musik under navnet Recoil.

Referencer

Eksterne henvisninger

Musikere fra England
Depeche Mode

Alan Wilder


9276 Timgrove este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9276 Timgrove este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Schelte J. Bus. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,35 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 5,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1980
Centura de asteroizi

9276 Timgrove


Die Emscherkunst (Eigenschreibweise EMSCHERKUNST) ist eine internationale Kunstausstellung im öffentlichen Raum des nördlichen Ruhrgebiets, etabliert seit 2010. Im März 2019 wurde entschieden den Skulpturenweg als Emscherkunstweg fortzuführen.

Themen

Thematisch soll die Kunsttriennale dem Gedankengut der Internationalen Bauausstellung Emscher Park (1989–1999) folgen und den Strukturwandel dieser Region sowie den EmscherUmbau, das größte Renaturierungsprojekt Europas, bis 2020 begleiten. Der offene Abwasserkanal Emscher wird dann wieder in einen natürlichen Flusslauf umgewandelt.

Jede Ausstellung soll daneben auch auf aktuell relevante Themen eingehen. Kurator ist Florian Matzner. Künstlerisch legen die Ausstellungen Wert auf einen Mix aus internationalen, nationalen sowie lokalen Künstlern aus den unterschiedlichen Kunstbereichen der Bildenden Kunst, Architektur, Design und visuellen Kunst.

Orte
Ausstellungsraum der Emscherkunst sind ungewöhnliche Orte entlang der Emscher, wie beispielsweise ehemaliges industrielles Brachland, einstige Kläranlagen oder unentdeckte Naturräume. Diese vorher oft unzugänglichen Orte werden erst durch Kunst für die Bevölkerung geöffnet. Räumlich weitet sich das Ausstellungsareal dabei Stück für Stück aus. 2010 stand die Emscherinsel zwischen Oberhausen und Castrop-Rauxel im Mittelpunkt der Ausstellung. 2013 ging sie dann weiter westwärts in Richtung Duisburg und Dinslaken mit der Emschermündung. Bis 2020 soll das gesamte Neue Emschertal durch teils dauerhafte, teils temporäre Kunstinstallationen aus einem neuen Blickwinkel zu erleben sein. Ziel ist es, ein Gebiet von insgesamt 865 km² für die Bevölkerung neu zu erschließen.

Partner
Die Ausstellungen haben die drei Kooperationspartner Emschergenossenschaft, Kulturhauptstadt Ruhr.2010 und dem Regionalverband Ruhr (RVR). Finanziell gefördert wurden und werden die Ausstellungen durch das Land Nordrhein-Westfalen. sowie durch private und öffentliche Sponsoren.

Emscherkunst.2010

Ihren Auftakt hatte sie während der Europäischen Kulturhauptstadt RUHR.2010 unter dem Namen Emscherkunst.2010. Etwa die Hälfte der Kunstwerke sind dauerhaft im Landschaftsraum verblieben.

Emscherkunst.2013
Als Triennale wurde sie im Jahr 2013 fortgesetzt. Die Emscherkunst.2013 wurde von der Jury des Nationalkomitees der UN-Dekade Bildung für nachhaltige Entwicklung als Beitrag zur UN-Dekade ausgewählt. Damit ehren die Vereinten Nationen Initiativen und Projekte, die sich für die Vermittlung nachhaltigen Denken und Handelns einsetzen. Unter anderem hatte sich der chinesische Künstler Ai Weiwei 2013 mit seinem Projekt The Dragons Tail beteiligt, der Installation einer Zeltstadt. Besucher konnten hier in 1.000 Zelten direkt an der Emscher übernachten. Die Ausgabe 2013 der Kunstschau lief vom 22. Juni bis zum 6. Oktober 2013. Von der Emscherkunst.2013 sind zwei Kunstwerke dauerhaft im Landschaftsraum verblieben.

Emscherkunst.2016
Nach Abschluss der Emscherkunst 2016 verbleiben fünf Skulpturen dauerhaft.

Emscherkunstweg
Im März 2019 wurde entschieden die temporär angelegte Emscherkunst als Dauerausstellung zu verstetigen unter den neuen Namen Emscherkunstweg. Hierzu soll der permanente Skulpturenweg in den nächsten Jahren weitere neue Skulpturen erhalten.

Literatur
 Klaus-Peter Busse, Jörg Grütjen, Ansgar Schnurr (Hrsg.): EMSCHERKUNST.2013 – Bildung und Vermittlung im Wandel des öffentlichen Raums, ATHENA-Verlag, Oberhausen 2014, ISBN 978-3-89896-552-1.
 Karl-Heinz Petzinka, Jochen Stemplewski, Florian Matzner (Hrsg.), mit Texten von Katja Aßmann, Florian Matzner, Karl-Heinz Petzinka, Jochen Stemplewski, Simone Timmerhaus: EMSCHERKUNST.2010 – Eine Insel für die Kunst (anlässlich der Europäischen Kulturhauptstadt RUHR.2010) (deutsch/englisch), Hatje Cantz, Ostfildern 2010, ISBN 978-3-7757-2663-4.

Weblinks

 Website der Emscherkunst
 Videos zur Emscherkunst.2013 (Teil 1-4)
 Informationen zum Emscher-Umbau

 Informationen zum neuen Emschertal
 Archivseite der Emscherkunst.2010

Einzelnachweise

Museum in Oberhausen
Kultur (Ruhrgebiet)
Kunst im öffentlichen Raum (Nordrhein-Westfalen)
Kunstausstellung in Deutschland

Emscherkunst


Kuća Dominis u gradiću Makarskoj, Stjepana Ivičevića 1, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kuća Dominis u organizaciji prostora i arhitektonskim elementima ima odlike dalmatinske pučke arhitekture 17. – 18. st. kao i odlike kasnog baroka koje se očituju u klesarskim zahvatima domaćih majstora. Stambena katnica ima balaturu uz južno pročelje i zidane dvostrešne luminare u uglovima, a izvorno je bila okružena ograđenim vrtom. Svojim oblikovanjem spada u najizrazitije građevine dalmatinske pučke arhitekture na Makarskom primorju.

Zaštita
Pod oznakom Z-4892 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "stambene građevine".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Makarskoj

Kuća Dominis u Makarskoj


4. HNL – Jug se u sezoni 2009./10. od tri skupine (SD, ŠK/ZD i DN). U skupini SD (ponegdje navedena i kao Skupina B) su se natjecali klubovi iz  Dubrovačko neretvanske i Splitsko-dalmatinske županije, a prvak lige je bio klub "Mladost" iz Donjeg Prološca'.
U sezoni 2008./09. ova liga se nazivala "4. HNL – Jug – Skupina A", a u sezoni 2010./11. postaje "4. HNL – Jug – Skupina B".

Sustav natjecanja
Četrnaest klubova je igralo dvokružnu ligu (26 kola).

Sudionici

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Kvalifikacije za 3. HNL – Jug

Povezani članci
 Četvrta hrvatska nogometna liga
 4. HNL 2009./10.
 4. HNL – Jug – DN 2009./10.
 4. HNL – Jug – ŠK/ZD 2009./10.
 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2009./10.
 ŽNL Splitsko-dalmatinska 2009./10.

Vanjske poveznice

Izvori
  rsssf.org, Croatia 2009/10 – Fourth Level
 bsk-zmaj.hr, Kvalifikacije za 3 ligu (2009./10.), wayback arhiva od 15. lipnja 2015.
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", 2009. godina
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", 2010. godina
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 21291, god. LXVII, objavljeno 1. lipnja 2010., str. 39 (Sport; 26. kolo i ljestvica), preuzeto 20. srpnja 2022.
  OSK Otok, Sezone OSK-a kroz povijest (Hrvatska), objavljeno 10. lipnja 2011., wayback arhiva od 27. rujna 2017.
 Jurica Gizdić: HNK Sloga : 90 godina nogometa u Mravincima : 1925.-2015., Mravince, 2015., , str. 173-175

2009-10 SD
4-Jug-SD

4. HNL – Jug – SD 2009./10.


La route régionale 714 () est une route régionale allant d'Alajärvi jusqu'à Soini en Finlande.

Présentation
La seututie 714 est une route régionale d'Ostrobotnie du Sud.

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

714

Transport à Alajärvi
Transport à Soini

Seututie 714


Beylice, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Beylice, Tarsus - Mersin ili Tarsus ilçesine bağlı mahalle
 Beylice, Hendek - Sakarya ili Hendek ilçesine bağlı mahalle

Beylice


الشكاعة أو الجنبة أو الطليحة أو حلاوى   جنس نباتي يتبع الفصيلة القديسية من صف ثنائيات الفلقة. يضم هذا الجنس حوالي 18 نوعًا من الشجيرات و الحشائش تنتشر في الوطن العربي و أفريقيا و أمريكا.

من أنواعها في الوطن العربي
 شكاعة أوليفييه
 شكاعة بروغييري
 الشكاعة الصمغية
 الشكاعة طويلة الأشواك
 الشكاعة العربية
 الشكاعة عريضة الأوراق
 الشكاعة الكريتية
 الشكاعة المشرقية
 الشكاعة الناعمة
 الجنب الشكاعي

مراجع

أجناس الوردانيات
قديسية

شكاعة


Matea Sumajstorčić (5. travnja 1999.), hrvatska plivačica, članica PK Mladost. Hrvatska je reprezentativka. Nastupila je na europskom prvenstvu u plivanju u 25-metarskim bazenima od 4. do 8. prosinca 2019. godine u Glasgowu. Natjecala se je u disciplinama 400 m slobodno i 800 m slobodno.

Izvori

Vanjske poveznice
Rezultati EP 2019. u Glasgowu (eng.)

Hrvatski plivači

Matea Sumajstorčić


"I'm a Little Teapot", også kendt som "The Teapot Song", er en amerikansk sang, hvori der gøres rede for, hvordan man varmer en tepotte op og hælder fra den, alternativt en fløjtekedel, hvorfra vandet hældes over et tebrev eller et teæg med løse teblade. Sangen blev skrevet af George Harold Sanders og Clarence Z. Kelley og udgivet i 1939.

Baggrund
Clarence Kelley og hans hustru havde en danseskole for børn, og der underviste de børnene i "Waltz Clog", et populært og let lært stepdansebevægelsesmønster. Mønsteret viste sig dog at være for svært for de yngste elever, og for at imødegå dette problem skrev George Sanders "The Teapot Song", som krævede minimale færdigheder og inviterede til naturlige mimiske bevægelser. Både sangen og dansen, kaldet "Teapot Tip", blev meget populære i USA og flere andre lande.

Referencer

Sange fra 1939

I'm a Little Teapot


Alexandru Fântânaru () a fost un avocat român unit (greco-catolic), condamnat la moarte și executat în anul 1958 în Procesul Szoboszlay.

Viața
Începând cu 1926 a fost unul din liderii arădeni ai PNȚ.

În vara anului 1955 a încercat să organizeze împreună cu preotul Aladar Szoboszlay o structură politică de opoziție la adresa regimului comunist, Partidul Muncitoresc Creștin. A fost condamnat la moarte în data de 30 mai 1958 și ucis în împrejurări suspecte în noaptea de 1 spre 2 septembrie 1958.

În anul 2018 Parchetul Militar Timișoara a deschis un dosar penal pentru omor și infracțiuni contra umanității în cazul celor zece persoane care au fost executate în 1958. Concomitent au fost efectuate săpături în căutarea osemintelor celor zece persoane executate în noaptea de 1 spre 2 septembrie 1958.

Note

Nașteri în 1895
Decese în 1958
Români greco-catolici
Membri PNȚ
Opozanți ai regimului comunist
Avocați români
Români condamnați la moarte
Oameni din județul Arad
Condamnați la moarte

Alexandru Fântânaru


Frances Marion Dee (November 26, 1909 – March 6, 2004) was an American actress. Her first film was the musical Playboy of Paris (1930). She starred in the film An American Tragedy (1931). She is also known for starring in the 1943 Val Lewton psychological horror film I Walked With a Zombie.

Early life
The younger daughter of Francis "Frank" Marion Dee and his wife, the former Henriette Putnam, Frances Marion Dee was born in Los Angeles, California, where her father worked as a civil-service examiner.

When Dee was seven years old, her family moved to Chicago, Illinois. She attended Shakespeare Grammar School and Hyde Park High School, where she went by the nickname of Frankie Dee.

After graduating from Hyde Park High in 1927, of which she was vice president of her senior class, as well as voted Belle of the Year, she spent two years at the University of Chicago, where she participated in dramatic activities, then returned to California.

Career

Following her sophomore year in 1929, she went on summer vacation with her mother and older sister to visit family in the Los Angeles area. She began working as a movie extra as a lark. Her big break came when she was still an extra; she was offered the lead opposite Maurice Chevalier in Playboy of Paris.

The audience appeal established in two films opposite Paramount stars Charles "Buddy" Rogers and Richard Arlen led to the co-starring role of Sondra Finchley, opposite Phillips Holmes and Sylvia Sidney, in Paramount Pictures's prestigious and controversial production of An American Tragedy, directed by Josef von Sternberg.

Dee's additional screen credits included June Moon, Little Women, Of Human Bondage, Becky Sharp, and Payment on Demand. She co-starred with her husband Joel McCrea in the Western Four Faces West (1948).

Personal life
Dee met actor Joel McCrea on the set of the 1933 film The Silver Cord. The couple married on October 20, 1933, after a whirlwind courtship, and remained married until McCrea's death in 1990. During their lifetime together, the McCreas lived, raised their children, and rode their horses on their ranch in what was then an unincorporated area of eastern Ventura County, California. They ultimately donated several hundred acres of their personal property to the newly formed Conejo Valley YMCA for the city of Thousand Oaks, California. Dee, like McCrea, was a Republican. Joel McCrea died on their 57th wedding anniversary.

Dee was honored at the 1998 Memphis Film Festival in Tennessee. In 2004, Frances Dee McCrea died in Norwalk, Connecticut due to complications from a stroke at the age of 94.

Filmography

References

External links

francesdeemccrea.com
Frances Dee Biography and obituary
Photographs of Frances Dee

1909 births
2004 deaths
20th-century American actresses
21st-century American actresses
Actors from Norwalk, Connecticut
American film actresses
University of Chicago alumni
Actresses from Chicago
Actresses from Los Angeles
California Republicans
WAMPAS Baby Stars

Frances Dee


Le Pérou participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 9 au . Il s'agit de sa troisième participation à des Jeux d'hiver, un retour après son absence aux Jeux olympiques de PyongChang.

Résultats en ski alpin

Ornella Oettl Reyes, skieuse de père allemand et de mère péruvienne vivant à Innsbruck, parvient à décrocher un quota sur le slalom et le slalom géant même si elle est classée au delà de la 2000 place.

Références

Liens externes
 Pérou aux Jeux de Pékin 2022 sur le site du CIO

Pérou
2022
Sport au Pérou en 2022

Pérou aux Jeux olympiques d'hiver de 2022