අණුක ජීව විද්‍යාවේ දී, ද්විත්ව හෙලික්සය යන වචනයෙන් හඳුන්වන්නේ DNA වැනි න්‍යෂ්ටික අම්ල වල ඇති ද්වී-පට අණු වලින් සෑදී ඇති ව්‍යුහය යි. න්‍යෂ්ටික භස්ම සංකීර්ණයක ද්විත්ව හෙලික්සීය ව්‍යුහය මතුවන්නේ ද්විතීයික ව්‍යුහයේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි, එමෙන්ම එය තෘතීයික ව්‍යුහය තීරණය කිරීමේ මූලික සංඝටකයකි. මෙම වචනය ජනප්‍රියත්වයට පත්වන්නේ 1968 දී ප්‍රකාශිත ජේම්ස් වොට්සන් ගේ The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA නම් පොත නිසා ය.

න්‍යෂ්ටික අම්ලයේ DNA ද්විත්ව හෙලික්ස ජෛවබහුඅවයවකය එකට රඳවා තබාගන්නේ නියුක්ලියෝටයිඩ අතර ඇති භස්ම යුගල මගිනි. B-DNA වලදී, ස්වභාවයේ සුලබවම හමුවන ද්විත්ව හෙලික්සීය ව්‍යුහය වන, ද්විත්ව හෙලික්සය දක්ෂිණාවර්ත වන අතර එක වටයකට භස්ම යුගල 10–10.5 වේ. DNA වල ද්විත්ව හෙලික්ස ව්‍යුහයට මහා ඇලිය සහ කුඩා ඇලිය ලෙස කොටස් දෙකක් අඩංගු වේ. B-DNA වල මහා ඇලිය, කුඩා ඇලියට වඩා පළල් වේ. මහා ඇලිය සහ කුඩා ඇලිය අතර පළලවල් වල වෙනස නිසා, B-DNA වලට බැඳෙන බොහෝ ප්‍රෝටීන, වඩා පළල මහා ඇලිය හරහා සම්බන්ධ වේ.

මූලාශ්‍ර

න්‍යෂ්ටික අම්ල ද්විත්ව හෙලික්සය


Conrad Nicholson "Nicky" Hilton Jr. (July 6, 1926 – February 5, 1969) was an American socialite, hotel heir, and businessman. He was the eldest son of Hilton Hotels founder Conrad Hilton and the first husband of actress Elizabeth Taylor.

Life and career

Conrad Nicholson Hilton Jr. was born in Dallas, Texas. His parents were Conrad Hilton, the founder of Hilton Hotels, and Mary Adelaide Barron. Hilton had three younger siblings: Barron, Eric, and Francesca. He is a grand-uncle of Paris Hilton and Nicky Hilton.

Growing up he did not take interest in the family business and he dropped out of Loyola University in Los Angeles to join the Navy. His father enrolled him at École hôtelière de Lausanne in Lausanne, Switzerland but he was suspended after six months. In 1951, he became the vice president of the Hilton Corporation and manager of the Bel Air Hotel. In his later years, he was a director and chairman of the executive committee of the Hilton International Company.

Hilton died at the age of 42 from a sudden heart attack due to alcoholism on February 5, 1969. His funeral was held at St. Paul's Church in Los Angeles. He is interred in Holy Cross Cemetery in Culver City, California.

Personal life
Hilton dated various Hollywood starlets and gained a reputation for being a playboy.

Hilton had an affair with his stepmother, Zsa Zsa Gabor, according to claims made by Gabor after his death. Gabor stated in her 1991 autobiography One Lifetime Is Not Enough, that their affair began when her marriage to Hilton's father was on the rocks and ended during his marriage to Elizabeth Taylor.

In October 1949, Hilton met Taylor at Mocambo nightclub in Los Angeles. The couple were married in highly publicized ceremony at the Church of the Good Shepherd in Beverly Hills on May 6, 1950. They had a tempestuous 8-month marriage due to his gambling, drinking, heroin addiction, and abusive behavior. During one of his violent outbursts, Hilton kicked Taylor in the stomach and caused her to have a miscarriage. Taylor announced their separation in December 1950; she was granted a divorce on grounds of mental cruelty on January 29, 1951.

In September 1951, actress Betsy von Furstenberg announced her engagement to Hilton. They planned to marry the following spring but they were never married.

In May 1954, Hilton was arrested on drunk charges and received two years of probation.

In the 1950s, Hilton dated actresses Terry Moore, Mamie Van Doren, Arlene Solof, and Jeanne Carmen. In 1957, he dated actresses Natalie Wood and Joan Collins at the same time. Shortly after, he dated Mexican actress Silvia Pinal, whom he met at the opening of a hotel in Acapulco.

In 1958, Hilton married Patricia McClintock, an oil heiress from Oklahoma. They had two sons, Conrad Nicholson Hilton III and Michael Otis Hilton. Their marriage deteriorated as Hilton became addicted to the sleeping pill Seconal and mixed it with hard liquor. McClintock sued for divorce on February 10, 1964. She charged Hilton with "causing her extreme mental and physical suffering" but they later reconciled. In August 1967, McClintock filed for divorce again, accusing Hilton of "repeated acts and threats of violence." The divorce was never granted but they were separated at the time of Hilton's death.

References

Further reading
 Los Angeles Times, Historical Collection

1926 births
1969 deaths
American hoteliers
American people of Norwegian descent
American socialites
Burials at Holy Cross Cemetery, Culver City
Conrad Hilton family
Hilton Worldwide
Businesspeople from Dallas
Alcohol-related deaths in California
20th-century American businesspeople

Conrad Hilton Jr.


Lecanemab, vendido sob a marca Leqembi, é um medicamento de anticorpo monoclonal usado para o tratamento da doença de Alzheimer O lecanemab é um anticorpo direcionado para beta-amilóide.  É administrado por infusão intravenosa

O lecanemab foi aprovado para uso médico nos Estados Unidos em janeiro de 2023

Usos médicos
Lecanemab é indicado para o tratamento da doença de Alzheimer

Efeitos adversos
Lecanemab pode causar anormalidades de imagem relacionadas ao amiloide

Modo de ação
Lecanemab é um anticorpo monoclonal que consiste na versão humanizada de um anticorpo de camundongo, mAb158, que reconhece protofibrilas e previne a deposição de beta-amilóide em modelos animais da doença de Alzheimer

História
Em julho de 2022, a Food and Drug Administration (FDA) dos EUA aceitou um pedido de aprovação acelerada para o lecanemab e concedeu-lhe a designação de revisão prioritária.

Em setembro de 2022, a Biogen anunciou resultados positivos de um ensaio clínico de fase III em andamento

Em novembro de 2022, foi anunciado que o medicamento foi um sucesso nos ensaios clínicos e ultrapassou sua meta de atingir os desfechos primários

A eficácia do lecanemab foi avaliada em um estudo duplo-cego, controlado por placebo, de grupos paralelos, para determinação de dose de 856 participantes com doença de Alzheimer O tratamento foi iniciado em participantes com comprometimento cognitivo leve ou estágio de demência leve da doença e presença confirmada de patologia beta-amilóide Os participantes que receberam o tratamento tiveram uma redução significativa dependente da dose e do tempo da placa beta amilóide, com os participantes recebendo a dose aprovada de lecanemab, 10 miligramas/quilograma a cada duas semanas, tendo uma redução estatisticamente significativa na placa amilóide cerebral desde o início até a semana 79 em comparação para o braço placebo, que não teve redução da placa beta-amilóide.

Sociedade e cultura

Status legal
Em janeiro de 2023, o FDA concedeu aprovação acelerada para o lecanemab A FDA concedeu o pedido de fast track de lecanemab, revisão prioritária e designações de terapia inovadora A aprovação da Leqembi foi concedida à Eisai R&D Management Co., Ltd.

economia
O preço do lecanemab é de US$26,500 por ano

Nomes
Lecanemab é o nome internacional não proprietário

Investigação
Foi desenvolvido em conjunto pelas empresas Biogen e Eisai e está em ensaios clínicos para o tratamento da doença de Alzheimer.

Ele mostrou um progresso estatisticamente significativo, mas menor, com estudos sugerindo uma diminuição no declínio cognitivo em participantes com Alzheimer em comparação com um grupo de controle que recebeu um placebo

Referências

Medicamentos órfãos
Anticorpos monoclonais
Doença de Alzheimer

Lecanemab


Seiichi Sakiya (født 1. december 1950) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1971||2||0
|-
|1972||1||0
|-
!Total||3||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Seiichi Sakiya


O HMS Colossus foi um couraçado operado pela Marinha Real Britânica e a primeira embarcação da Classe Colossus, seguido pelo . Sua construção começou em julho de 1909 na Scotts Shipbuilding and Engineering Co. e foi lançado ao mar em abril de 1910, sendo comissionado na frota britânica em agosto de 1911. Era armado com uma bateria principal composta por dez canhões de 305 milímetros montados em cinco torres de artilharia duplas, tinha um deslocamento de mais de 23 mil toneladas e conseguia alcançar uma velocidade máxima de 21 nós.

O Colossus teve um início de carreira tranquilo e passou seus primeiros anos na Frota Doméstica. Com o início da Primeira Guerra Mundial em 1914 integrou a Grande Frota, porém pouco fez durante todo o conflito e passou a maior parte de seu tempo realizando patrulhas de rotina e treinamentos no Mar do Norte. Sua única ação ocorreu na virada de maio para junho de 1916 na Batalha da Jutlândia. Foi considerado obsoleto depois do fim da guerra e colocado na reserva em 1919, sendo usado como navio-escola até ser descomissionado em 1923 e desmontado em 1928.

Referências

Bibliografia

Ligações externas

Classe Colossus (couraçados)
Navios de 1910
Navios construídos na Escócia
Couraçados da Marinha Real Britânica
Couraçados do Reino Unido na Primeira Guerra Mundial

HMS Colossus (1910)


The year 1981 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Buildings and structures

Buildings

 JPMorgan Chase Tower, Houston, Texas designed by I. M. Pei is completed.
 Sydney Tower in Sydney, Australia is completed and opened.
 Colonius in Cologne, Germany is completed.
 Fifth Avenue Place (Calgary) in Calgary, Alberta.
 Sangath in Ahmedabad, India, a studio designed for himself by B. V. Doshi, is completed.
 The Riyadh TV Tower in Riyadh, Saudi Arabia is completed.
 The National Palace of Culture opens in Sofia, Bulgaria.
 Howell High School in Howell, MI is completed as the most expensive high school at the time in the State of Michigan.
 The Marriott World Trade Center originally known as the Vista Hotel, is completed in Lower Manhattan, New York as a part of the World Trade Center complex.
 The Humber Bridge in England, the longest suspension bridge in the world by the length of central span (1981–1998), designed by Freeman Fox & Partners (consulting engineers) and R. E. Slater (architect) is opened to traffic.

Awards
AIA Gold Medal – Josep Lluís Sert.
Architecture Firm Award – Hardy Holzman Pfeiffer Associates.
Grand prix national de l'architecture – Gérard Thurnauer, Pierre Riboulet and Jean-Louis Veret.
Pritzker Prize – James Stirling.
RAIA Gold Medal – Colin Madigan.
RIBA Royal Gold Medal – Philip Dowson.
Twenty-five Year Award – Farnsworth House.

Births

Deaths
 March 7 – Roy Grounds (born 1905)
 April 10 – Charles Cowles-Voysey (born 1889)
 July 1 – Marcel Breuer (born 1902)
 September 1 – Albert Speer (born 1905)
 December 2 – Wallace Harrison (born 1895)

20th-century architecture

1981 in architecture


2015 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය යනු 11 වන ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය වන අතර එය 2015 පෙබරවාරි 14 සිට මාර්තු 29 දක්වා සම සත්කාරකත්වයෙන් යුතුව ඕස්ට්‍රේලියාවේ සහ නවසීලන්තයේ දී පැවැත්විය. කණ්ඩායම් 14 ක් විසින් ක්‍රීඩාංගන 14 ක දී තරඟ 49 ක් සඳහා මුහුණ දෙන අතර එම තරඟ වලින් 26 ක් ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඇඩිලේඩ්, බ්‍රිස්බේන්, කැන්බරා, හොබාර්ට්, මෙල්බර්න්, පර්ත් හා සිඩ්නි යන නගරවල ද 23 ක් නවසීලන්තයේ ඕක්ලන්ඩ්, ක්‍රයිස්ට්චර්ච්, ඩුනෙඩින්, හැමිල්ටන්, නේපියර්, නෙල්සන් හා වෙලිංටන් යන නගරවල ද පැවැත්විය. තරඟාවලියේ අවසාන තරඟය මෙල්බර්න් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනයේ දී පැවැත් වූ අතර නවසීලන්තය පරදා ඕස්ට්‍රේලියාව කඩුළු 7 ක ජයක් වාර්තා කළේය.

2011 අයිසීසී ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වය සඳහා ලන්සු තබන අවස්ථාවේදීම, 2015 ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වය ඔස්ට්‍රේලියාවට සහ නවසීලන්තයට හිමිකර දෙන ලද අතර 2019 ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වය එංගලන්තයට හිමිවිය. 2011 ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වය හිමිවූයේ ඡන්ද 10 ට 3ක් ලෙස හිමිකරගත් ටෙස්ට් වරම් ලාභී ආසියානු රටවල් 4ක් වන ඉන්දියාව, ශ්‍රී ලංකාව, පකිස්ථානය, සහ බංග්ලාදේශයයි. (ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමට එරෙහිව පාකිස්තානයේදී ඇති වූ ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය නිසා පාකිස්තානයට සම-සත්කාරත්ව අයිතිය අහිමි විය). මීළඟ ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වය ට්‍රාන්ස් ටැස්මන් ලංසුව මගින් ඔස්ට්‍ර්ලියාවට හා නවසීලන්තයට හිමිකර දීම, අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් කවුන්සිලය තදින්ම අවධාරණය කළේය. ඔස්ට්‍රේලියාව සහ නවසීලන්තයේදී මෙම තරඟාවලිය පැවැත්වෙන දෙවන අවස්ථාව මෙයයි. පළමු වරට 1992 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය එම දෙරටෙහි පවත්වන ලදී.

ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ පැවති 2011 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ ශූරතාව, අවසාන මහා තරඟයේදී ශ්‍රී ලංකාව පරාජය කල ඉන්දියාවට හිමි විය.

සංචිත

සහභාගී වන රටවල් ආරම්භකව තම තාවකාලික 30 දෙනාගේ සංචිතය නම් කිරීමෙන් පසු, 2015 වසරේ ජනවාරි 07 දිනට පෙර අවසන් 15 දෙනාගේ සංචිතය තොරාගැනීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ.

භානුක       == සුදුසුකම ==

මේ කාලයේදි ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් මංඩලයට පූර්ණ සාමජිකයින් දහයක් සුදුසුකම් ලබාවි. මේහා සම්බන්ධ සාමජිකයින් තරගවලියෙන් බැහැරව සිටිවි නමුත් ඔවුන්ට ලෝක ක්‍රිකට් සම්මේලනයට සහබගිවිමට ඉඩ ලබේවි..

විශාල රූපවාහිනි ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් සිටින (ඉන්දියව හා පකිස්තානයා අනුපිලිවෙලින් බංගලදේශය හා අයර්ලන්තය හමුවේ පරාජය වි දෙවන වටයට සුදුසුකම් ලැබුවේ නැ.. දෙවන වටයෙන් ඉදිරියට රූපවාහිනි ප්‍රේක්ෂකයින් අඩුවුණා.මේ නිසා 2007 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ දුර්වලම සංවිධානයක් සහිත ලෝක කුසලාන තරගාවලියයි. ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් මන්ඩලය ප්‍රධාන කන්ඩායම් වලට විරුද්ධව තරග කරන කන්ඩායම් ගනන අඩුකිරීමට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඔවුන්ට ප්‍රධාන පූර්ණ සමජිකයින්ගේ ස්ථාන ආරක්ෂා කර ගැනීමට හැකිවේවි.

පූර්ණ සාමජිකයින් දසදෙනා:

තරඟ

පුහුණු තරඟ
එදිජා නොවන පුහුණු තරඟ දාහතරක් පෙබරවාරි 8 සිට 13 තෙක් පැවැත්විණි.

කාණ්ඩ වටය
මුළු තරඟ 42 ක් තරඟාවලියේ කාණ්ඩ වටය මුළුල්ලේ දී පැවැත්වෙනු ඇත. සියලු කාණ්ඩයන්හි හොඳම කණ්ඩායම් හතර අර්ධ අවසාන පූර්ව තරඟ සඳහා සුදුසුකම් ලබනු ඇත.

A කාණ්ඩය

B කාණ්ඩය

පිළිමළුන් පිටුදැකීමේ අදියර
While the dates and venues are fixed, which match-up they host is subject to change to accommodate the host countries should they qualify. If Australia qualify for the quarter-finals, they will play in the match on 20 March in Adelaide. If New Zealand qualify for the quarter-finals, they will play on 21 March in Wellington. If Sri Lanka and England (the next two highest ranked teams) progress to the quarter-finals, they will play in Sydney and Melbourne respectively. Should Sri Lanka or England fail to qualify for the quarter-finals, the team that replaces them will take their place. The teams from each pool will be paired based on the A1 v B4, A2 v B3, A3 v B2, A4 v B1 format.

If Australia qualify for the semi-finals, they will play the game on 26 March in Sydney. If New Zealand qualifies, their semi-final will be played on 24 March in Auckland. In the event of an Australia v New Zealand semi-final, the team that finished higher in Pool A will have home advantage for the match.

අර්ධ අවසන් පූර්ව තරඟ

අර්ධ අවසන් තරඟ

අවසන් තරගය

වාර්තා
පහත වාර්තා තනා ඇත්තේ ලෝක කුසලානය තුළ වෙන් වෙන්ව ය:

වැඩිම ලකුණු

වැඩිම කඩුළු

සමුද්දේශයන්

Cricket World Cup
Cricket World Cup
Cricket World Cup
Cricket World Cup
Cricket World Cup 2015
Cricket World Cup 2015
Cricket World Cup 2015
ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය

2015 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය


An Dendrobium camaridiorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Dendrobium camaridiorum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha New Caledonia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium camaridiorum


مساعد بن ربيع الخياري الرشيدي (1382هـ / 1962- 14 ربيع الثاني 1438هـ / 12 يناير 2017م) شاعر نبطي سعودي. وضابط برتبة عميد في الحرس الوطني السعودي.

حياته

ولد في مدينة الدمام عام 1382هـ، وقضى أول فترات طفولته في الكويت. ودرس في خميس مشيط حين كان والده يعمل في الجيش. تخرج من إحدى ثانويات خميس مشيط. انتهى من المرحلة الثانوية والتحق بكلية الحرس الوطني وتخرج ضابطا وعمل في مدينة الرياض حتى وصل إلى رتبة عميد في الحرس الوطني السعودي.

بداياته الشعرية
بدأ مشواره الشعري قبل أكثر من ثلاثة عقود ونصف على صفحات مجلة «اليمامة» التي احتضنت بداياته الأولى، وفي هذا الصدد يقول الزميل راشد بن جعيثن: وصلتني أول نصوص مساعد عبر البريد عام 1397هـ وكانت تنم عن موهبة فريدة وجديدة وبالفعل، نشرت أولى قصائده:

حلفت لا ما أقولها لك وأنا حيّ

إلا إذا قلت إنسني قلت لك لا

واستمر تواصله بعد ذلك وكان في تطور ملحوظ يعكس مدى شغفه واهتمامه وثقافته وتشربه للألحان وإتقانه لها إضافة لوعيه العميق وشمولية أسلوبه وأفكاره المبتكرة وصوره الجديدة.
فترة المراهقة لاحظ والده ميول مساعد للشعر فنصحه بعدم قراءة الشعر، إلا أن الفطرة الشعرية لديه كانت قوية. له كثير من القصائد القديمة التي لم تنشر.
نشأ مساعد الرشيدي في عائلة معروفة بميولها الشعرية، فأمه كانت شاعرةً وعمه ووالده أيضًا. ابتعث مساعد لمدة سنة إلى أمريكا، وفي هذه الفترة كان يحن إلى وطنه كثيرًا، فقام بكتابة قصيدته المعروفة:

 حزين من الشتا وإلا حزين من الضما ياطير... دخيل الريشتين اللي تضفك حل عن عيني

أمسياته

احتضنت مدينة الجوف شمال السعودية أولى أمسياته بمشاركة الشاعرين نايف صقر وماجد الشاوي، وبعدها جاءت أمسية الكويت التي يعدها الراحل انطلاقته الحقيقية، تلتها أمسية البحرين، وأمسية المهرجان الوطني للتراث والثقافة في مدينة الرياض بمشاركة الشعراء: محمد بالمر من الإمارات وعبد الرحمن الأبنودي من مصر وفهد عافت التي أدارها الدكتور سعيد السريحي ثم توالت الأمسيات في جدة، وحائل، والمجمعة، والدمام، والقصيم، وأبها، وعدد من المناطق السعودية إضافة لبقية دول الخليج، كما شارك ممثلاً للسعودية في مهرجان الشعر الشعبي في ليبيا.

آخر أمسياته كانت عام 2014 م في «هلا فبراير» بمشاركة رفيق دربه وصديقه نايف صقر وأمسية «وطني الحبيب» التي أقامتها جمعية الثقافة والفنون في مركز الملك فهد بالعاصمة الرياض بمناسبة اليوم الوطني السعودي.

أحيا مساعد العديد من الأمسيات في الرياض والمدينة المنورة وبريدة ونجران وحائل والمجمعة وأبها وغيرها. وأقام كذلك أمسيات شعرية خارج المملكة؛ إحداها كانت أمسية في الكويت في مهرجان هلا فبراير 2014.

كما استضيف في أكثر من برنامج تلفزيوني أحدها كان برنامج (دانات) مع نجاح المساعيد على قناة أبوظبي. أُجريت معه لقاءات صحفية من بينها لقاء في مجلة المختلف.

كذلك استضافه المذيع علي العلياني في برنامجه يا هلا رمضان على قناة روتانا خليجية.

وفي لقاء صحفي سُئل الأمير بدر بن عبد المحسن عن أفضل شاعر فذكر مساعد الرشيدي.

إصداراته
 «سيف العشق».
 «حبات رمان على ثلج».
 «ديوان صوتي مسموع بعنوان مراهيش».

قصائده المغناة
تعاون الراحل مساعد الرشيدي مع عديد من نجوم الأغنية البارزين وجاءت تعاوناته على النحو التالي:

 محمد عبده «إنتي نسيتي».
 عبد المجيد عبد الله «عين تشربك شوف»، «صوتك اللي بقالي»، «ما فيه قلبين»، «ذكرى الجراح».
 طلال سلامة «حبٍ جديد».
 أحمد الجميري «من زمان تسولف الريح عن شاله».
 فتى رحيمه «ذكرى مزوح».
 محمد السليمان «سيف العشق»، «جابك الله»، «الكنة».
 عباس إبراهيم «الطواريق».
 «صاحبي لا تلحق الدنيا حسافه» التي لحنها ياسر أبو علي وتغنى بها راشد الفارس، وقد طرحت في الأسواق قبل شهر من وفاته.
 أحلام «حزين من الشتا».
 شمة حمدان «تخوفني».

تعاون الشاعر مساعد الرشيدي مع العديد من المطربين، مثل محمد عبده وعبد المجيد عبد الله وأحمد الجميري وراشد الفارس ومحمد السليمان وطلال سلامة وعباس إبراهيم.

وفاته
توفي في مدينة الملك عبد العزيز الطبية للحرس الوطني فجر يوم الخميس الموافق 12 يناير 2017، بعد معاناة مع المرض، عن عمرٍ يناهز 55 عاماً. وقد أقيمت الصلاة عليه بعد صلاة العصر في جامع الراجحي في الرياض. وحضر الصلاة الأمير متعب بن عبد الله آل سعود وزير الحرس الوطني سابقاً، وعدد من شعراء الخليج ودُفن في مقبرة النسيم بالرياض.

انظر أيضًا
 بدر بن عبد المحسن بن عبد العزيز آل سعود
 يوسف الشطي
 حمود البغيلي

مراجع

شعراء سعوديون في القرن 20
شعراء سعوديون في القرن 21
مدفونون في مقبرة النسيم
مواليد 1382 هـ
مواليد 1962
وفيات 1438 هـ
وفيات 2017
شعراء بالعربية في القرن 20
شعراء بالعربية في القرن 21
شعراء شعبيون سعوديون

مساعد الرشيدي


An Eriocaulon longipedunculatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Paul Lecomte. An Eriocaulon longipedunculatum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Mabibilngan ini ha New Caledonia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon longipedunculatum


America Express (cunoscută în sezoanele 1-4 ca Asia Express) este varianta românească a reality show-ului Peking Express bazat pe emisiunea belgiană și flamandă cu același nume care a fost creată în 2004. Emisiunea este difuzată la Antena 1 și a debutat la data de 12 februarie 2018 sub numele de Asia Express, urmând ca aceasta să fie redenumită "America Express" în 2022, ca urmare a schimbării locației de producție din Asia în America.

Format

Show-ul cuprinde un grup de vedete și persoane normale împărțite în cupluri de doi concurenți care se luptă pe un traseu lung de aproape 4.000 km pentru a ajunge la o anume destinație într-o călătorie împărțită pe mai multe etape. Fiecare concurent are la dispoziție bunurile personale într-un rucsac și un euro pe zi în valuta locală cu care trebuie să satisfacă nevoile sale primare. Cuplurile nu pot folosi banii lor pentru a plăti mijloacele de transport, însă pot convinge localnicii să le achiziționeze bilete pentru acestea.

Pe parcursul traseelor sunt prezente niște mici "misiuni" pe care cuplurile trebuie să le confrunte pentru a putea avansa în joc, iar cursa durează de obicei 3 zile, fiecare zi având propria semnificație.
În prima zi, vedetele au de parcurs un drum folosind autostopul dintr-un punct în altul. La jumătatea traseului va fi impus un loc de sosire intermediar. Aici va avea loc o provocare între primele 3 cupluri ajunse, proba de amuletă: echipele fruntașe se vor întrece realizând diferite joculețe, iar prima clasată în urma acestora obține un premiu de 1000 de euro și un avantaj în continuarea restului de cursă. După jocul de amuletă, cursa continuă. La un moment dat însă, prezentatoarea îi oprește din drum pe concurenți, care trebuie să coboare din mașinile "prinse" și să își găsească cazare la localnici.
A doua zi, când primesc permisiunea de a pleca din nou în cursă, concurenții pornesc spre locul stabilit în ziua anterioară. Prima echipă ajunsă primește imunitate (nu poate fi eliminată) și cazare și masă la hotel pentru două nopți. Celelalte echipe primesc un alt punct în care trebuie să ajungă, dar sunt opriți la un moment dat pentru a-și căuta din nou cazare.
A treia zi, după ce s-a dat start din nou cursei, prima echipa ajunsă la punctul stabilit primește și ea imunitate. Celelalte echipe sunt pasibile de a fi eliminate. Astfel, cele două echipe ajunse ultimele și echipa cea mai votată dintre cele fără imunitate vor parcurge încă un traseu dificil, "cursa pentru ultima șansă" (concept introdus din sezonul 2). În urma aceastei curse, ultimul cuplu clasat (dintre cele 3 participante) va fi eliminat, dar doar dacă cufărul dezvăluie un obiect de culoare roșie.

În primul sezon, semifinala s-a ținut între trei cupluri, primele două care au ajuns la Gina calificându-se în Marea Finala Asia Express. Începând din sezonul 2, semifinala se ține între 4 echipe, ultima ajunsă fiind eliminată, iar marea finală este compusă din două etape: prima etapă, în care a treia echipă ajunsă la obiectivul stabilit este eliminată; și a doua etapă, în care se dă bătălia pentru marele premiu între ultimele 2 echipe rămase.
În Marea Finală cele două echipe se vor lupta ca să câștige marele premiu de 30.000 de euro și prima echipă sosită la obiectivul final devine câștigătoarea Asia Express. Cuplurile de concurenți vor fi nevoite pe parcursul competiției să ceară cazare localnicilor, fără bani, telefoane sau alte aparate electronice.

Prezentatori
Primul sezon a fost prezentat de Gina Pistol și Marius Damian. În sezonul doi co-prezentatorul Marius Damian a fost înlocuit de către cantăreții Liviu Vârciu și Andrei Ștefănescu, aceștia fiind foști concurenți ai sezonului 1. În sezonul 3, Liviu Vârciu și Andrei Ștefănescu au fost înlocuiți cu Oase, câștigătorul sezonului 2 și Marius Damian. Din sezonul 4, Irina Fodor o înlocuiește pe Gina Pistol, aflată în concediu de maternitate, alăturându-li-se lui Oase și lui Marius Damian. Sezonul 5 și 6 nu au avut nicio schimbare în rândul prezentatorilor.

Istoric

Rezumatul sezoanelor

Sezonul 1

Sezonul 2
 În cea de-a doua etapă, Bianca Drăgușanu și sora ei, Oana, au decis să se retragă din competiție din motive personale.
 În cea de-a doua etapă, Bianca Drăgușanu și sora ei, Oana, au fost înlocuite de către fostele concurente, Iuliana Luciu și Margherita de la Clejani, eliminate cu o săptămână în urmă.
 În cea de-a treia etapă, Iuliana Luciu și Margherita de la Clejani au fost nevoite să părăsească competiția din cauza unor probleme medicale.
 În cea de-a șaptea etapă, Cătălina Grama (Jojo) și soțul ei, Paul Ipate, au fost nevoiți să părăsească competiția din cauza unor probleme medicale.
 În cea de-a șaptea etapă, Cătălina Grama (Jojo) și soțul ei, Paul Ipate, au fost înlocuiți de către foștii concurenți, Ana Morodan și Adrian Teleșpan, eliminați cu o săptămână în urmă.
Retragerile din competiție nu se încadrează la "eliminări", acestea fiind deciziile concurenților în legătură cu parcursul lor pe "Drumul Elefantului".

Sezonul 3

Tabelul nominalizărilor

Sezonul 4

Tabelul nominalizărilor

Sezonul 5

Sezonul 6

Locurile echipelor

Sezonul 1

Legendă

Sezonul 2

Legendă

Sezonul 3

Legendă

Sezonul 4

Legendă show

Sezonul 5

Legendă show

Sezonul 6

Versiuni internaționale

Note

Legături externe
Site oficial
Instagram

Emisiuni de televiziune din România
Producții Antena 1

America Express


Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü, şair Ömer Faruk Toprak'ın 1979'da yaşamını yitirmesinden sonra eşi Füruzan Toprak tarafından 1980 yılında başlatılan geleneksel şiir ödülleridir. 1984 yılından itibaren 2 yılda bir ve tek yıllarda verileceği açıklandı.

Ödülü Kazananlar

 1980: Ahmet Telli (Hüznün İsyan Olur ile) ve Metin Altıok (Kendinin Avcısı ile)
 1981: Hasan Hüseyin Korkmazgil (Filizkıran Fırtınası ile)
 1982: Kemal Özer (Kimlikleriniz Lütfen ile)
 1983: Ali Püsküllüoğlu (Gül Sevgili Yurdum ile)
 1985: Ali Yüce (Şiir Sıcağı)
 1987: Rıfat Ilgaz (Ocak Katırı Alagöz ile)

Türkiye'de verilen şiir ödülleri

Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü


Edo Fantela, hrvatski jedriličar, trener olimpijskih, svjetskih i europskih prvaka Igora Marenića i Šime Fantele u klasi 470 u zadarskom JK Sv. Krševan. Otac je Šime i Mihe, poznatih hrvatskih jedriličara.

2014. je godine dobio nagradu za šport Franjo Bučar u kategoriji pojedinaca.

Izvori

Vanjske poveznice
 Hina (H): Sve medalje Šime Fantele i Igora Marenića, 18. kolovoza 2016.

Životopisi, Zadar
Hrvatski jedriličari
Dobitnici nagrade Franjo Bučar

Edo Fantela


කලා කීර්ති සිබිල් වෙත්තසිංහ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි කෘතහස්ත ළමා පොත් රචිකාවියක් මෙන්ම චිත්‍ර ශිල්පිනියකි.

ළමා කාලය
ගාලූ පුරයේ උපත ලද සිබිල් වෙත්තසිංහ පළමුව අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ගින්තොට බෞද්ධ මිශ්‍ර පාඨශාලාවෙනි. දෙවනුව බම්බලපිටියේ ශුද්ධ වූ පවුලේ කන්‍යාරාමයෙනි. එච්. ඩී. සුගතපාල මහතාගේ "නවමඟ" පස් වන ප්‍රමාණයේ කියෑවීම් පොතට සිබිල් වයස අවුරුදු පහළොවේදී චිත්‍ර ඉදිරිපත් කළාය. වයස අවුරුදු දහනවයේදී චිත්‍ර ශිල්පිනියක වශයෙන් පුවත්පත් කලාවට පිවිස එදා මෙදා තුර වසර හැටකට වැඩි කාලයක් ළමයින් උදෙසා චිත්‍ර කතා නිර්මාණය කරන්නීය. එහිදී ඈ විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබ ඇති සිංහල, ඉංග්‍රීසි ග්‍රන්ථ සංඛ්‍යාව දෙසීයකට අධිකය.

කුඩ හොරා
1956 එළි දුටු ඇගේ "කුඩ හොරා" කෘතිය කතාවත්, චිත්‍රත් එකට සංකලනය කරමින් සිංහල ළමා කතාව නව මානයකට යොමු කළේය. එතැන් පටන් ඈ විසින් නිර්මාණය කරන ලද ළමා හා යොවුන් කෘති වෙනුවෙන් ජාතික හා අන්තර්ජාතික වශයෙන් බොහෝ සම්මාන දිනා ඇත. 1965 දී "වෙසක් පහන" කෘතියට මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ ඉසොබෙල් හටිං සම්මානය හිමිවීම, 1986 වසරේදී ජපානයේ පළවූ හොඳම විදේශීය ළමා කෘතිය වශයෙන් "කුඩ හොරා" පොත සම්මානයට භාජනය වීම හා ටෝකියෝ නුවර ළමා පුස්‌තකාලය මගින් 1987 වසරේ ඉතාම ජනප්‍රිය ළමා පොත ලෙස එය තෝරා ගැනීම. හොඳම සැලසුම සහිත ළමා පොත සඳහා 2003 සාක් සම්මානය ඇගේ "දුවන රැවුළ" පොතට හිමිවීම අන්තර්ජාතික වශයෙන් ඇය ලැබූ සම්මානවලින් කිහිපයකි.

ඇගේ "කුඩ හොරා" කෘතිය ජපානය, චීනය, කොරියාව, පිලිපීනය,නෝර්වේ, ස්‌වීඩනය, ඩෙන්මාර්කය, ඇමෙරිකා එක්‌සත් ජනපදය ඇතුළු රටවල් 12 ක පළකර ඇති අතර තවත් බොහෝ පොත්ද වෙනත් විදේශවල ප්‍රකාශයට පත්කර ඇත. මේ ලෙස විසිදුනු පොතක් ලෙසින් එළිදකින "පොඩ්ඩයි පොඩ්ඩියි" කෘතියද මුලින්ම පළ වූයේ 2008 වසරේදී ජපානයේය. සිබිල් වෙත්තසිංහ සිය කලා ජීවිතය ගොඩ නඟාගත්තේ ස්‌වෝත්සාහයෙනි. ගාල්ලේ ගින්තොට හැදුණු වැඩුණු සිබිල් ගේ කලා ජීවිතයේ අඩිතාලම ඒ රමරණීය පරිසරයයි. එහිදී ලද සොඳුරු අත්දැකීම් සමූහයයි. ඇය ඇගේ ගැමි ගෙදරත්, ගැමි වටපිටාව හා සිරිත් විරිතුත් සමගින් අපගේම අනන්‍යතාවක් සමගින් ලෝකයේ ප්‍රමුඛතම ළමා චිත්‍ර ශිල්පිනියක බවට පත්ව සිටී

ලේඛන පරිචය සම්බන්ධයෙන් රෝලන්ඩ් බානෙස් මෙසේ සඳහන් කරයි" චිත්තරූප, ප්‍රකාශය, වාංමාලාව, ලේඛන දේහයෙන් හා අතීතයෙන් පැන නැගි ඔහුගේ කලාවේම ප්‍රතීකයන් බවට පත්වේ. මෙසේ රටාව නමින් ස්‌වයංපරියාප්ත භාෂාවක් විකාශය වන අතර, එහි මුල් පවතින්නේ කතුවරයාගේ පෞද්ගලික හා ගුප්ත පුරා කතා තුළම පමණි" වෙත්තසිංහයන්ගේ ජීවිතයේ නිර්මාණවල සියුම් තැන් හා හරය ග්‍රහණය කරගැනීම පිණිස ඇගේ ජීවිතයේ ඇතැම් ලක්‍ෂණ පිළිබඳ සිත යොමුකිරීමට මෙවැනි කල්පිතයන්ගෙන් අපට ඇරයුම් ලැබේ. දකුණේ වරාය නගරයක් වන ගාල්ලට කිට්‌ටු කුඩා නගරයක් වන ගිංතොට සුවදායක ගැමි පරිසරයෙහි හැදී වැඩුණු සිබිල් වෙත්තසිංහයන්ගේ ළමා අවධිය ගම පිළිබඳ සොඳුරු මතකයන්ගෙන් පිරී පැවැති අතර, ඇගේ කෘතීන් එම ප්‍රමෝදජනක අවස්‌ථාවන් පිළිබඳ සොඳුරු අතීතාවර්ජනයක යෙදෙමින් ඒවා ප්‍රතිග්‍රහණය කර ගැනීම පිණිස දැවැන්ත කැන්වසක් සැපයුවාය.

ස්‌වයං චරිතාපදානය

නේත්‍රා සමරවික්‍රම සිබිල් වෙත්තසිංහයන් පිළිබඳව ලියන චරිතාපදාන සටහන්වල මෙසේ සඳහන් කරයි. "ඇගේ ස්‌වයං චරිතාපදානය වන "මා තුළ වෙසෙන දරුවා" කෘතියෙහි ඇය ගමට පැමිණි, නාඩගම් ගී ගායනා කළ බොරු කකුල් කාරයින්, විහාරස්‌ථානයේ සිට නිවේදන ගෙන ගිය බෙරකරුවන්, හා දිගට අදිමින් ගායනා කළ කවි වලින් ගමට තොරතුරු බෙදාහැරි කවි කොළ කාරයන් දක්‌වා සවිස්‌තරාත්මක කරුණු සපයයි"

නවසිය විස්‌ස දශකයේ දී, ගිංතොට ගැමි පහස රැඳුණු, සම්ප්‍රදායික අගයන් ඔස්‌සේ සිය කෘතීන් පුරා ගැමි දිවියේ මෙම ලක්‍ෂණය, ගැමි ප්‍රජාව අතර පැවැති අෙන්‍යාන්‍ය ක්‍රියාකාරකම් හා සම්බන්ධතාවල ස්‌වභාවය, ඔවුන් තුළ සොබාදහමට වූ සමීපත්වය ග්‍රහණය කිරීමට වෑයම් කරයි.

ඇගේ කෘතීන් කියවන කල්හි, ඇගේ ගම, එහි ආකෘතික චරිත, එම චරිතවලටම විශේෂිත වූ චර්යාවන් හා ඇතුළුවන්ට ඇත්නම් යෑයි අපට සිතෙන ආකාරයේ අවිහිංසක නිස්‌කලංක ලෝකයක් මවා පෙන්වන බුහුටි හා වර්ණවත් සංවාද සමග සෙනෙහසින් බැඳීමට පදනම මෙන්ම අධ්‍යාත්මිකවද අපට සන් කරයි.

ශ්‍රී ලාංකේය දරුවාගේ කල්පිත ලෝකයෙහි ආධිපත්‍යය බොහෝ කාලයක් තිස්‌සේ දරා සිටි. ග්‍රිම්ගේ සුරංගනා කතා, හෑන්සර් ක්‍රිස්‌ටියන් ඇන්ඩර්සන් හා වෙනත් බොහෝ විදේශීය ලේඛකයන් විසින් ගෙනෙන ලද කතා මූලාශ්‍ර මත පදනම් වූ යුරෝපා - ඇමෙරිකානු කතාවල ඓතිහාසික උරුමය ද සමග ගැටෙමින්, ශ්‍රී ලංකා ළමා කතා සාහිත්‍යය යුරෝපීය කතා කීමේ සම්ප්‍රදායෙන් හා එම සම්ප්‍රදායෙහි සියුම් ලක්‍ෂණවලින් බැහැරව ගැනීමට, දේශීය ඇත්දැකීම් හා සිද්ධීන් මත පදනම් වූ වෙත්තසිංහයන්ගේ ලෝකයෙහි වූ චරිත නිසැකවම ශක්‍යතාවක් සම්පාදනය කළේය. හිමකුමරි, සින්ඩරැල්ලා හා නිදිකුමාරි වැනි යුරෝ - කේන්ද්‍රීය කතා තුළින් සුදු කුමරියන්, ගිනි කන මකරුන්, කළු නපුරු කුඩම්මාවරු හා යුරෝපයේ මාළිගා පිළිබඳව ශ්‍රී ලාංකේය සන්දර්භය තුළ ආගන්තුක විස්‌මිත ලෝකයන් පිළිබඳව උත්තේජනයක් ඇති කළේ නම් වෙත්තසිංහයන්ගේ කුඩාහොරා, වෙසක් පහනහා දුවන රැවුළ යන කතා නගරබද දරුවාට ගැමි දිවියේ අතිශය ප්‍රමෝදමත් ජීවිතය පිළිබඳ හඳුන්වාදෙන කෙළිලොල් අන්දමින් දේශීය සිරිත් විරිත් පිළිබඳ කෙරෙන සඳහන් සංස්‌කෘතික චිත්තරූප හා ගමෙහි ස්‌වභාවික පරිසරයේ අසිරිය පිළිබඳ කියමිනි.

සිබිල් වෙත්තසිංහයනගේ කෘතීන් දරුවාගේ පරිකාල්පනික ලෝකය සසල කළ තරමට, ඇගේ කතා කලාව ළමා කතා පොත් රචනයට නව පුරුකක් ශ්‍රී ලාංකේය සන්දර්භය තුළ නිදන්ගත වූ ජනකතා සම්ප්‍රදායට එක් කළේය.

ඇය චමත්කාර ජනක ලෙස ගම නිරූපණය කළ අතර, එසේ නිරූපණය කිරීමට අනුප්‍රාණය සැපයූ එම ගම පිළිබඳ ඇගේ මතකය සුන්දර මෙන්ම සානුකම්පිත එකක් වන්නා සේම, කුසුමලතා වැනි කෘතියක් තුළින් නගරබද ජීවිතය බුහුටි ලෙස විවේචනය කිරීමට ද ඇය පසුබට නොවෙයි. මෙම විශේෂ නැඹුරුව, එනම්, ගම නිර්මල ආකාරයෙන්ද, නගරබද ජීවිතය යටත් විජිත හා නාගරික ජීවන රටාවට හුරුවීමෙන් දූෂිත වූවක් ලෙසද, උපග්‍රහණය කිරීම, නවසිය පනහේ හා හැටේ දශකවල ලේඛකයන්, සිනමාකරුවන් හා අනෙක් කලාකරුවන් අතර ද, ජනප්‍රිය කලා ප්‍රභේදයක් විය. නිදහසට පෙර හා නිදහසට පසු ජාතිය ගොඩනැඟීමේ ව්‍යාපෘතිය තුළ අව්‍යාජ අස්‌මිතාවක් සෙවීමේ උද්යෝගය සමග 1948 න් පසු දශකවලදී සම්ප්‍රදාය හා දේශීයත්වය පිළිබඳ උනන්දුව යළි පිබිදිණි.

මෙම සමාජ - දේශපාලන පරිසරය තුළ ජන සංස්‌කෘතියට විශාල වරප්‍රසාදයක් හිමි වූ වෙත්තසිංහයන්ගේ කෘතීන් වෙත, මතවාදීමය වශයෙන් ස්‌වදේශීය වූ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ, ඩබ්ලිව්. ඒ. සිල්වා හා සුනිල් ශාන්ත වැනි කලා හා සාහිත්‍යකරුවන්ගේ ප්‍රේක්‍ෂකත්වය හා අනුමැතිය ලැබිණි.

කාන්තා නිර්මාණ ශක්‌තිය

ශ්‍රී ලංකාවේ රූප සටහන් චිත්‍ර ශිල්පීන් අතර පෙරගමන්කාරියක වන සිබිල් වෙත්තසිංහ සිය කාන්තා නිර්මාණ ශක්‌තිය එතෙක් දේශීය වශයෙන් බිහිවී තිබුණු ස්‌වාධීන කලාත්මක වෘත්තියක් ස්‌ථාපිත කිරීමට යෙදවූවා ය. ඇගේ ගෘහස්‌ත පරිසරය තුළ ළමයින් ඇති දැඩි කිරීමේදී, ඔවුනට නැළවිලි ගී ගැයීම හා කතාන්තර කියාදීම පවුලේ ගැහැනු සාමාජිකයන් විසින් සිදුකරන ලදී.

මෙම ඇතැම් කතා සමාජයේ ප්‍රචලිත ජනකතා හා සුරංගනා කතා වූ අතර අනෙක් කතා දරුවාගේ අවධානය තබා ගැනීම සඳහා ගෙනෙන ලද හෝ නොයෙක් වෙනස්‌කම් කොට නැවත නිර්මාණය කරන ලද ඒවාය. ළමයින් පළමුව සමාජ චර්යා විධි, සිරිත් විරිත්, සම්මතයන් හා සදාචාර මූලධර්ම හඳුනාගන්නේ මෙම කතාකීම් තුළින් ය. එමෙන්ම ළමයින් සිය සෞන්දර්යය අභිප්‍රේතයන් සහ චිත්තරූප මවාගැනීමේ කලාව වර්ධනය කරගන්නේ ද කලා හා සාහිත්‍ය ලෝකය මුල්වරට හඳුනාගන්නේ ද මෙම එළිපත්තේදීය. මෙහෙයින් කතා කීම, ළමයින් සමාජ ගතවීමේ හා ඔවුන්ගේ ආරම්භක ඉගෙනගැනීමේ ක්‍රියාවලියෙහි තීරණාත්මක කාර්යයකි. මෙම නිර්මාණාත්මක කාර්යය, කාන්තාවන්ගේ ගෘහාශ්‍රිත හා මාතෘ වගකීම්වල කොටස් ලෙස බොහෝ දෙනා විසින් නොසලකා හැර ගණනකට නොගෙන තිබේ. කෙසේ වුවද, පරම්පරා ගණනාවක් තිස්‌සේ කාන්තාවන්ගේ නිර්මාණශීලිත්වය ආයෝජනය කර ඇත්තේ කිනම් දිසාවකට දැයි විමසුවහොත්, එය ගෘහ අලංකාරකරණයේ නොයෙකුත් අංශ දෙසට, මැහුම් වැඩ හා නිර්මාණාත්මක නව සූපවේදී ක්‍රම සොයා ගැනීම් වෙත යොමු කොට ඇති බව හඳුනාගත හැකිය. සිය පවුලේ කාන්තාවන් රේන්ද සෑදීම, පන් විවීම හා මැහුම් වැඩ වැනි අලංකාර කරණ කලාවන්හි ඉතා කාර්යක්‍ෂම ලෙස නිරත වූ අධිෂ්ඨානශීලී මාතෘ මූලික පරිසරයක් තුළ වැඩුණු වෙත්තසිංහ මුල් අවධියේ පටන් සිය විවේක කාලයේදී කාන්තාව නියුතුවන නිර්මාණාත්මක කාර්යයන්හි අගය, ශක්‌තිය හා විභවයන්ට නිරාවරණය වූවාය. "සිය වැඩිහිටි වියේදී තමන් වර්ධනය කරගත් ස්‌වාධීනත්වය ඇයට ලැබුණේ රැකියා සොයා ගම අතහැර කොළඹ නගරය වෙත නිතර ඇදුනු පිරිමින්ගේ උපකාරය නොමැතිව සම්පත් ද ස්‌වයං පර්යාප්තියද ළඟාකරගත් මෙම දැඩි අධිෂ්ඨානශීලී කාන්තාවන්ගෙන් බව ඇගේ මතයයි.

නාගරික ළමා ගහණයකින් හෙබි කොළඹ ශුද්ධ වූ පවුලේ කන්‍යාරාමයේදී සිබිල් වෙත්තසිංහ සාර්ථක බිරියක්a සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය යෑයි සලකනු ලැබූ ගෘහ විද්‍යා පුහුණුවක් ද සමග මිෂනාරි අධ්‍යාපනයක්‌ද ලැබුවාය. කෙසේ වුවද, ඇය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පිනියක වනු දැකීමේ මවගේ අභිලාශය වෙනුවට ඇය චිත්‍ර ශිල්පි වෘත්තිය තෝරා ගත්තාය. සිය පවුලේ කාන්තාවන් ඉටුකළ බහුවිධ හා නිර්මාණාත්මක භූමිකා ඇය තුළ ඇතිකළ දැඩි හැඟීම් ඇතැම් විට ස්‌වාධීන චිත්‍ර ශිල්පිනියක් වීමට ඇය ගත් එඩිතර පියවර ලෙස විද්‍යමාන වූවා විය හැකිය.

යුගයේ ස්‌ථාපිතව පැවැති කතා කීමේ කලාවට අභියෝග කරමින් කාන්තාවන්ට ලැබී තිබුණු මෙම නිර්මාණාත්මක අඩවිය, වෙත්තසිංහයන් විසින් ගෘහාශ්‍රිත ක්‍ෂෙත්‍රයෙන් බැහැර කොට පොදු අඩවියක පිහිටුවී යෑයි උපකල්පනය කිරීමට ඇගේ කලා නිර්මාණ ද, ළමා කතා ක්‍ෂෙත්‍රයේ ඇය ලබා ඇති ජයග්‍රහණයන් ද අපට ඉඩ සලසයි. මෙහිදී ඇය විශේෂ සෞන්දර්යාත්මක රූප සටහන් රටාවක් හඳුන් වාදී තිබෙනවා පමණක් නොව, ශ්‍රී ලංකාවේ ළමා කතා ලෝකයේ භාෂාමය හා මතවාදීමය විස්‌ථාපනයක් ද සිදුකොට ඇත.

පොත් සඳහා රූ සටහන් නිර්මාණය උසස් කලා කර්තව්‍යයක් ලෙස නොසලකා එය වඩා විශාල ලෙස පැතිරුණු මෝස්‌තර නිර්මාණය හා වාණිජ කලාවට අයත් යෑයි වර්ගීකරණය කෙරෙන ස්‌ථාපිත මතවාදයන්ට ඒ හා සිතීමට වෙත්තසිංහයන්ගේ කෘතීන් අප පොළඹවයි.

චිත්‍ර කලාවේ සංවිධිත ලක්‍ෂණ ග්‍රහණයන් කරගත් වෙත්තසිංහයන්ගේ නිර්මාණයන් හි නවකථා සහ ඒවායෙහි කථන ශක්‌තිය අපට දෘශ්‍ය කලාවන් තුළ නිර්මාණයක් කිරීමේ සීමා මායිම් පිළිබඳ නැවත සිතීමටද, උසස් කලාවන් ලෙස ඉතා ලෙහෙසියෙන්ම පිළිගෙන වෙනත් දෘශ්‍ය කලා අභ්‍යාසයන් සඳහා ලැබෙන අනුමැතිය හා පිළිගැනීමට ලැබිය යුතු විශ්වසනීය කලා නිර්මාණ අභ්‍යාසයක් ලෙස පොත් සඳහා රූප සටහන් නිර්මාණය දෙස නැවත සිතා බැලීමට අපට ඉඩ ප්‍රස්‌ථා සලසයි.

නිර්මාණ රැසක් බිහිකොට ඇති කලා ශිල්පිනියක වන සිබිල් වෙත්තසිංහ පළකොට ඇති පොත් සංඛ්‍යාව 200 ක් පමණ වේ. මේවා බොහෝමයක් සිංහලෙන් ලියා පසුව වෙනත් භාෂාවන්ට පරිවර්තනය කොට ඇත. ඇගේ මුල්ම පාඨකයන් වූයේ සිංහල කතාකරන ජනයාය. ඇගේ පොත්වලින් පාඨකයන් තුළ නිහතමානීව අභිමානය හා ජාතික අව්‍යාජත්වය පිළිබඳ අදහස් තුළට වැළඳ ගැනිණි.

වසර පහක් පුරා, ව්‍යාජවූ ඇගේ සිතුවම් ශිල්පි ජීවිතය තුළ ඇය සපුරාලූ නිර්මාණවල හරස් කඩක් නිරූපණය කිරීමට සිබිල් වෙත්තසිංහගේ කලාව" ප්‍රදර්ශනයෙන් වෑයම් කෙරෙයි. එමෙන්ම මෙම ප්‍රදර්ශනය, සිය වෘත්තියේ සම්මත ප්‍රතිමාන හා සීමා මායිම්වලින් ඔබ්බට තම කලා නිර්මණ විකාශනය කිරීමට තීරණය කළ, එමෙන්ම සිය ජීවිත පරිඥානයන් ඔස්‌සේ ගමන් කිරීම පිණිස සිය ස්‌වාධීනත්වය රැකගත් විශිෂ්ට කලා ශිල්පිනියකට පිදෙන උපහාරයකි.

මිය යාම
සිබිල් වෙත්තසිංහ 2020 ජුනි මස 30 වන දින රාත්‍රී 11.00 ට පමණ  කොළඹ පෞද්ගලික රෝහලකදී අභාවප්‍රාප්ත විය. මියයන විට ඈ 92 වන වියෙහි පසුවිය.
චරිත කතා
සිබිල් වෙත්තසිංහ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
1928 උපත්

==ළමා කතා ගැලරිය

සිබිල් වෙත්තසිංහ


Georgiana Uhlyarik-Nicolae, în prezent curatorul departamentului "Fredrik S. Eaton pentru Artă Canadiană" de la  (AGO), s-a născut la București, fiind singurul copil al Marianei Nicolae, arhitectă și Nicolae Uhlyarik, inginer chimist. În prezent locuiește în Toronto, Canada, cu cei doi fii gemeni ai ei.

Carieră
Uhlyarik este curatorul departamentului de Artă Canadiană. Uhlyarik a participat sau a condus echipe care au creat numeroase expoziții pentru diferiți artiști plastici canadieni, printre alții: Betty Goodwin, Michael Snow, Kathleen Munn și a cooperat cu organizații de artă ca: Tate Modern din Londra, Muzeul Evreiesc din New York, (New York Jewish Museum), Leopold Museum  din Viena. În 2014 AGO a găzduit un alt proiect al lui Uhlyarik, numit "Prezentând-o pe Suzy Lake" ("Introducing Suzy Lake") . Expoziția intitulata Imaginând Americile ("Picturing the Americas") care și-a avut vernisajul la AGO in 2015, a făcut ulterior un turneu in SUA și apoi in Brazilia. Această expoziție, care a fost produsa de Uhlyarik în cooperare cu P.J. Brownlee, curator la Fundația Terra pentru Artă Americană din Chicago Terra Foundation for American Art și Victoria Picolli curatoare șefă la Pinacoteca Statului Sao Paulo (Pinacoteca do Estado de São Paulo, Brazilia, a câștigat in anul 2016 Premiul de Excelență (Award of Excellence) acordat de Asociația Curatorilor Muzeelor de Artă (Association Art  Museum Curators  - AAMC). In anul 2017, Uhlyarik a colaborat la retrospectiva majoră a pictoriței Georgia O'Keeffe conținând peste optzeci de exponate, AGO, Toronto fiind singura locație Nord Americană a acestui eveniment. Destinațiile ulterioare au fost Londra și Viena. Aceasta expoziție a fost nu numai un succes artistic ci și o atracție majora pentru publicul amator de artă.. Uhlyarik actualmente predă cursuri pe teme de artă canadiană, scrie articole și contribuții pe aceiași temă și susține și sprijină promovarea artistelor plastice și curatoarelor feminine precum și promovarea și propagarea artiștilor și curatorilor indigeni aparținând "Primelor Națiuni" canadiene (First Nations). În anul 2018, in cadrul AGO, Uhlyarik a colaborat la expoziția "TUNIRRUSIANGIT", care a avut ca subiect opere ale lui Kenojuak Ashevak și Tim Pitsiulak ambii, artiști de origine indigenă (Inuiti)  făcând parte din "Primele Națiuni". Pentru prima oară la AGO, această expoziție a afișat etichete explicative ale fiecărei lucrări în trei limbi (în ordine): inuit, engleză și franceză.

Note

Nașteri în 1972
Curatori români
Oameni în viață

Georgiana Uhlyarik


est le huitième album studio du groupe de rock britannique Placebo sorti le .

Le groupe n'avait plus sorti d'album studio depuis septembre 2013 avec Loud Like Love. Il reçoit un accueil très favorable auprès du public, se classant en tête des ventes dans plusieurs pays et numéro 3 au palmarès national britannique, soit le meilleur résultat pour un album de Placebo dans ce hit-parade). L'accueil de la critique est aussi positif. Selon le New Musical Express c'est le meilleur travail de Placebo depuis l'album Meds en 2006, tandis que Rolling Stone France voit là un véritable retour aux sources.

Never Let Me Go est le premier album studio réalisé par Placebo sous la forme du duo Brian Molko/Stefan Olsdal depuis le départ du batteur Steve Forrest en 2015.

Liste des titres

Musiciens
Crédits d'après le livret du CD.
Placebo
 Brian Molko : chant, guitare électrique, synthétiseurs, boîte à rythmes, boucles, percussions
 Stefan Olsdal : basse, guitare électrique, chœurs, synthétiseurs, piano

Musiciens additionnels
 Matthew Lunn et Pietro Garrone : batterie
 Cody Jet Molko : chœurs (sur Try Better Next Time)

Classements hebdomadaires

Notes et références

Album de Placebo
Album enregistré aux studios RAK
Album musical sorti en 2022
Album numéro un aux Pays-Bas
Album numéro un en Allemagne
Album numéro un en Autriche
Album numéro un en Belgique
Album numéro un en Suisse

Never Let Me Go (album de Placebo)


Kemerbahçe, Sinop ilinin Durağan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
1987 yılında Köklen köyüne bağlı bir mahalle olarak görünen yerleşim, daha sonraki yıllarda buradan ayrılarak köy statüsü kazandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 140 km, Durağan ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Terelek kaya mezarı köy yakınlarında bulunur.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Durağan belde ve köyleri

Kemerbahçe


ART الليث قناة يملكها نادي الشباب السعودي بالاشتراك مع شبكة راديو وتلفزيون العرب. بدأت البث في 27 يناير 2009, وتقوم بنقل تدريبات الفريق وبث البرامج الخاصة بالنادي وأيضاً بث المباريات القديمة لجميع فرق النادي.
تم اغلاق القناة بسبب الازمة التي ضربت شبكة راديو وتلفزيون العرب.

مراجع

شبكة راديو وتلفزيون العرب
قنوات سعودية
قنوات فضائية

قناة الليث (آي آر تي)


زهرة الأفعى لسان الحملية  هو نوع نباتي يتبع جنس زهرة الأفعى ضمن الفصيلة الحِمحِمية من طائفة ثنائيات الفلقة.

مراجع

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
الحياة النباتية في الوطن العربي
حمحمية
الحياة النباتية في أوروبا
زهرة الأفعى
نباتات آسيا
نباتات إفريقيا
نباتات الشام
نباتات العسل
نباتات المغرب العربي
نباتات سامة
نباتات مالطا
نباتات مجتاحة
نباتات مجتاحة في الولايات المتحدة
نباتات مصر
نباتات أوروبا

زهرة الأفعى الحملية


Mohamed Amsif (Düsseldorf, Alemania, 7 de febrero de 1989) es un futbolista marroquí. Juega de portero y su equipo es el SV Wehen Wiesbaden de la 2. Bundesliga.

Selección nacional
Ha sido internacional con la selección de fútbol de Marruecos en ocho ocasiones.

Clubes

Referencias

Enlaces externos
 Mohamed Amsif en footballdatabase.eu
 Mohamed Amsif en DFB.

Futbolistas nacionalizados en Marruecos
Futbolistas del FC Schalke 04 II
Futbolistas del FC Schalke 04 en los años 2000
Futbolistas del FC Schalke 04 en los años 2010
Futbolistas del F. C. Augsburgo en los años 2010
Futbolistas del F. C. Union Berlin en los años 2010
Futbolistas del Ittihad Tanger
Futbolistas del Fath Union Sport de Rabat
Futbolistas del SV Wehen en los años 2020
Futbolistas de la selección de fútbol sub-19 de Alemania
Futbolistas de la selección de fútbol sub-20 de Alemania
Futbolistas de la selección de fútbol de Marruecos en los años 2010
Futbolistas de Marruecos en los Juegos Olímpicos de Londres 2012
Germano-marroquíes
Nacidos en Düsseldorf
Rifeños

Mohamed Amsif


Gerald Lomax Smith ( n. 1949 ) es un botánico, profesor estadounidense, especialista en espermatófitas. Realizó extensas expediciones botánicas a EE. UU., ya Brasil

Smith es redactor del Proyecto Flora de Norteamérica, en la moderna florística de plantas vasculares de EE. UU., Canadá, Groenlandia.

Algunas publicaciones

Libros
 . 2007. Piptocarpha (Compositae: Vernonieae). N.º 99 de Flora neotropica. Edición ilustrada de New York Botanical Garden Press, 94 pp. ISBN	0893274828

 ------------------------------. 1984. Revision of Piptocarpha R.Br. Editor University of Georgia, 558 pp.

 ------------------------------. 1974. Plant-water relationships in Brassica oleracea L. var. Acephala DC. resulting from Xanthomonas campestris (Pammel) Dawson infection. Editor	Wake Forest University, Department of Biology, 148 pp.

Referencias

Enlaces externos
 The University and Jepson Herbaria (en inglés)

Botánicos de Estados Unidos
Profesores de Estados Unidos
Escritores en inglés

Gerald Lomax Smith


Kršćanstvo je najzastupljenija vjera u Armeniji.

Povijest
Armenija je jedan od krajeva svijeta gdje se kršćanstvo davno proširilo.

Sastav
Popisom 2011. godine utvrđeno je 2,862.366 kršćana (94.8%), od čega 2,797.187 vjernika Armenske apostolske Crkve (92,5%); 29.280 evangelika, 13.996 armenskih katolika i rimokatolika, 8.695 Jehovinih svjedoka, 8.587 istočnih pravoslavnih (ruski, ukrajinski, gruzijski, grčki); 2.874 molokana (nepravoslavnih Rusa), 1.733 nestorijanci (Asirska Crkva Istoka), 733 protestanta; 241 mormon; jazida (0,8%), paganista (0,2%); 812 islamskih vjernika (Kurdi i Azeri); 5.299 inih religija (0,2%); 121.587 bez odgovora (4%).

Prevladavaju vjernici Armenske apostolske Crkve. Nešto je malo evangelika. Rimokatolika je 100.000. Jazida 2016. je bilo 35.000, a u Armeniju i Gruziju su došli u 19./20. stoljeću bježeći pred progonima. Danas grade najveći svoj hram u selu Aknališu. Jehovinih svjedoka je 8695 2011. godine, a mormona oko 3000 2011. godine, dok ih sami popis 2011. navodi samo 241.

Galerija

Izvori

Kršćanstvo u Armeniji


Macgowania es un género extinto de ictiosaurio parvipelviano encontrado en la Columbia Británica en Canadá.

Descripción
Macgowania es conocido sólo a partir del holotipo ROM 41992 (RBCM EH 91.2.5), un esqueleto parcial que preserva un cráneo, una aleta delantera casi completa y otros elementos postcraneales. Fue recolectado en la localidad de Jewitt Spur en la formación Pardonet, datando de mediados del Noriense en el Triásico Superior, hace cerca de 210 millones de años. Fue hallado en la costa norte de Peace Reach, un ensanchamiento del Lago Williston. Un segundo espécimen de la misma localidad, ROM 41991, puede ser referible a este género basándose en la estructura de su aleta delantera, pero no puede confirmarse debido a su mala preservación. Macgowania ha tenido una posición estable en muchos análisis cladísticos. La familia Macgowaniidae fue nombrada por McGowan y Motani en 2003 para incluir a este género.

Etimología
Macgowania fue originalmente descrito por Chris McGowan en 1996 como Ichthyosaurus janiceps. Fue reasignado a su propio género por Ryosuke Motani en 1999 y la especie tipo es Macgowania janiceps. El nombre del género honra a Chris McGowan por describir la especie tipo. El nombre de la especie se deriva del latín Jano, por el dios romano con dos rostros opuestos, y ceps, término latino para cabeza (genitivo).

Referencias

Ictiosaurios del Triásico Superior
Ictiosaurios de América del Norte

Macgowania


Keðjusnjáldrur (fræðiheiti: Crocidura), einnig kallaðar keðjumýs, eru ættkvísl snjáldra.

Heimildaskrá

Snjáldrur

Keðjusnjáldrur


Dorna ist ein zur Ortschaft Döben der Großen Kreisstadt Grimma gehöriges Dorf im Landkreis Leipzig in Sachsen. Es wurde am 1. Januar 1957 nach Grimma eingemeindet. Am 1. Januar 1967 erfolgte die Umgliederung nach Döben, mit dem es am 1. Januar 1994 wiederum zur Stadt Grimma kam.

Geographie

Geographische Lage und Verkehr

Dorna liegt etwa 3 Kilometer östlich von Grimma über dem rechten Ufer der Vereinigten Mulde.

Zwischen 1877 und 1967 verlief nördlich und östlich von Dorna die Bahnstrecke Glauchau–Wurzen (Muldentalbahn), deren Trasse heute als Muldentalbahn-Radweg Teil des Mulderadwegs ist. Der an dieser Bahnstrecke gelegene Haltepunkt Dorna–Döben befand sich östlich des Orts und wurde von 1910 bis 1967 im Personenverkehr bedient.

Nachbarorte

Geschichte
Der ursprüngliche Rundling mit Dorfzeile in der Muldenaue ist altes Siedlungsland, vor 1000 Jahren bestand nahe Dorna in der Nähe der Mulde eine slawische Siedlung. Es liegen wertvolle Funde aus der Latènezeit (ca. 450 v. Chr.) vor, u. a. eine bronzene Gewandfibel. Dorna wurde im Jahr 1320 als Turnowe erwähnt. Bezüglich der Grundherrschaft gehörte Dorna im Jahr 1548 anteilig zu den Rittergütern Döben und Zehmen und um 1696 und später anteilig zu den Rittergütern Döben und Böhlen. Kirchlich ist Dorna seit jeher nach Döben eingepfarrt.

Dorna gehörte bis 1856 zum kurfürstlich-sächsischen bzw. königlich-sächsischen Erbamt Grimma. Bei den im 19. Jahrhundert im Königreich Sachsen durchgeführten Verwaltungsreformen wurden die Ämter aufgelöst. Dadurch kam Dorna im Jahr 1856 unter die Verwaltung des Gerichtsamts Grimma und 1875 an die neu gegründete Amtshauptmannschaft Grimma. Am 1. Mai 1910 erhielt Dorna mit der gleichnamigen Station (ab 18. Juni 1910 "Dorna-Döben") Eisenbahnanschluss an der 1877 eröffneten Bahnstrecke Glauchau–Wurzen (Muldentalbahn). Am 28. Mai 1967 wurde der Verkehr auf dieser Strecke endgültig eingestellt.

Durch die zweite Kreisreform in der DDR im Jahr 1952 wurde die Gemeinde Dorna dem Kreis Grimma im Bezirk Leipzig angegliedert. Am 1. Januar 1957 wurde Dorna nach Grimma eingemeindet, am 1. Januar 1967 erfolgte die Umgliederung in die neu gebildete Gemeinde Döben. Als Teil der Gemeinde Döben kam Dorna im Jahr 1990 zum sächsischen Landkreis Grimma, der 1994 im Muldentalkreis bzw. 2008 im Landkreis Leipzig aufging. Seit der Eingemeindung von Döben nach Grimma am 1. Januar 1994 bildet Dorna einen von vier Ortsteilen der Ortschaft Döben der Stadt Grimma. Im Dezember 2004 erfolgte nach 4-monatiger Bauzeit die Verkehrsfreigabe des überwiegend die alte Bahntrasse nutzenden Muldentalbahn-Radweges zwischen Grimma und Wurzen.

Entwicklung der Einwohnerzahl

Weblinks

 Die Ortschaft Döben mit Dorna, Grechwitz und Neunitz auf der Webseite der Stadt Grimma

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Leipzig
Ort an der Mulde
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Leipzig)
Gemeindeauflösung 1957
Rundling
Geographie (Grimma)

Dorna (Grimma)


A Ciser é uma empresa brasileira fundada em 1959, na cidade de Joinville, Santa Catarina, por Carlos Frederico Adolfo Schneider. Inicialmente, a empresa tinha apenas quatro funcionários, mas hoje é reconhecida como a maior fabricante de fixadores da América Latina.

Com uma capacidade de produção de 9,1 mil toneladas por mês, a Ciser atende mais de 25 países em segmentos como  construção civil, agronegócio, automotivo, moveleiro e eletrônica, oferecendo produtos como parafusos, porcas, arruelas, hastes, barras, aplicadores manuais, adesivos, selantes, entre outros.

Atualmente, a empresa conta com seis unidades e mais de 2 mil colaboradores nas suas seis unidades: CDC e sede administrativa em Joinville (SC), Araquari (SC) e Sarzedo (MG) no Brasil, além das filiais na China e no Peru.

Histórico

Fundação
A Ciser foi fundada em 1959 por Carlos Frederico Adolfo Schneider, na cidade de Joinville (SC), e esteve entre as pioneiras em seu ramo no Brasil. A empresa foi uma evolução da Casa do Aço, loja de ferragens e ferramentas que a família Schneider possuía desde 1881, quando Karl Schneider chegou da Alemanha e abriu o pequeno comércio.

No início, a Ciser tinha apenas quatro funcionários e uma produção diária de 2.500 peças. Já em 1983, iniciou o Projeto Preservação das Nascentes do Rio Quiriri, que hoje protege uma área de mais de 6,5 mil hectares de Mata Atlântica.

Em 1997, uma nova filial foi aberta em Nova Lima (MG). Já em 1998 foi inaugurado o Centro de Distribuição (CDC) em Joinville (SC), com a capacidade de armazenar mais de 8 mil toneladas de produtos. Dez anos depois, em 2008, foi inaugurada a Ciser Automotive, em Sarzedo (MG), com foco no mercado automotivo.

Em 2016, foi aberta a nova fábrica em Araquari (SC), com uma estrutura de produção totalmente modernizada.

A matriz da Ciser está localizada em Joinville (SC), a mesma cidade em que foi fundada. Além de sede administrativa, comporta também o prédio da antiga fábrica. A empresa também conta com um Centro de Distribuição na China, uma unidade no Peru e outra nos Estados Unidos.

Grupo H. Carlos Schneider
O Grupo H. Carlos Schneider originou-se da Casa do Aço, aberta em 1881. Em 1959, iniciou a fabricação de parafusos e porcas, marcando a data oficial de início das atividades da Ciser.Atualmente, o Grupo HCS reúne sete empresas que atuam em diferentes frentes industriais: Ciser, Ciser Automotive, Hacasa Empreendimentos Imobiliários, Intercargo Transportes, RBE Energia, FCF Fixadores e Agropecuária Parati. Também conta com um centro de inovação próprio, o Hub #Colmeia, e um instituto voltado a atividades sociais, ambientais e de pesquisa e desenvolvimento, o Instituto ITHIO.

Identidade da empresa

A marca
O nome Ciser vem da contração da razão social da empresa: Companhia Industrial H. Carlos Schneider. A letra "S", centralizada na marca, refere-se à inicial de Schneider, sobrenome do fundador e seus sucessores, que vêm gerenciando o negócio ao longo dos anos.

A Ciser oferece soluções completas em fixação, sendo o carro-chefe da empresa os parafusos e as porcas, acompanhando diversos segmentos de mercado: agrícola, automotivo, construção civil, eletroeletrônico, energia solar, estruturas metálicas, hidráulico, moveleiro, indústrias em geral, além de revendas e materiais de construção, chegando até os prestadores de serviço e o consumidor final.

Ciser Automotive
A Ciser Automotive pertence ao Grupo H. Carlos Schneider, junto à Ciser, e é especializada no setor automotivo. Fundada em 2008, em Sarzedo (MG), atua na fabricação de parafusos, porcas e fixadores especiais de alta performance e personalizados sob demanda.

Os produtos ofertados para o segmento automotivo seguem as mais rigorosas especificações e padrões de normas internacionais, atendendo as exigências de níveis de qualidades superiores, permitindo montagens eficientes e seguras para toda a cadeia de montadoras e sistemistas.

Principais produtos
FIXADORES: parafusos, arruelas, porcas, buchas, rebites, brocas  e chumbadores para aplicações diversas;

ENERGIA SOLAR: hastes e fixadores com tecnologia especial para instalação de painéis solares;

QUÍMICOS: selantes, adesivos instantâneos e anaeróbicos, desengripante, desengraxante, silicone aerossol, limpa contato, grafite spray, graxa adesiva, antirrespingo, espuma expansiva e tintas spray;

VEDA ROSCA: fitas de fácil aplicação para vedação de juntas roscáveis, tubos soldáveis e materiais hidráulicos;

APLICADORES MANUAIS E PNEUMÁTICOS: rebitadores pneumáticos para porca rebite, rebitador manual para rebite de repuxo e porca rebite, aplicador pneumático e manual para adesivos e silicones;

MATERIAIS DE PROCESSAMENTO: discos de corte (abrasivos), desbaste, diamantados e de serra, brocas e folhas de lixas;

CONEXÕES: linha de mangueiras e conexões hidráulicas e industriais Ciser by Axxionflex;

FERRAMENTAS MANUAIS: martelos, alicates, chaves, estiletes e soquetes Ciser by WorkPro.

Responsabilidade socioambiental
A Ciser faz parte do Movimento Nacional ODS Santa Catarina, de adesão aos Objetivos de Desenvolvimento Sustentável da Agenda 2030 da ONU. De acordo com o site, a empresa está envolvida em diversas ações de responsabilidade socioambiental:

Cerrado em Conselheiro Mata: preservação de 11,5 mil hectares do Cerrado em Conselheiro Mata (MG);

Parque Ambiental Guará: recuperação de 80 mil m² de Mata Atlântica, habitat do Guará, ave típica da região;

Reserva do Quiriri: preservação de 9 mil hectares de Mata Atlântica;

Rio da Prata: preservação de 3 mil hectares de Mata Atlântica;

Eficiência energética: instalação de inversores integrados com a produção, reduzindo o consumo de energia nos processos de fabricação da empresa;

Uso consciente de água: aproveitamento de água da chuva e tratamento de águas residuais nos processos produtivos da empresa;

Redução de CO2: por meio do reaproveitamento de óleo de têmpera na produção e um sistema de exaustão que coleta os gases poluentes gerados durante os processos de fabricação para tratamento em lavadores de gases.

Inovação
A empresa atualiza seu portfólio de produtos e processos produtivos constantemente, além de possuir um centro de inovação próprio, voltado à conexão com startups, universidades e corporações, com foco no desenvolvimento de projetos inovadores.

O Hub #Colmeia é o primeiro hub de inovação do Brasil a conquistar a ISO 56002, norma internacional que estabelece diretrizes para implementar o sistema de gestão de inovação. Menos de dez empresas no país possuíam essa mesma certificação quando o #Colmeia foi o primeiro hub a conseguir o certificado, em junho de 2022.

Reputação corporativa
2000: Empresa Cidadã pela ADVB/SC Associação dos Dirigentes de Vendas do Brasil, premiada na categoria Desenvolvimento Cultural;

2001: Empresa Cidadã – Empresa Cidadã pela ADVB/SC Associação dos Dirigentes de Vendas do Brasil, premiada na categoria Preservação Ambiental;

2001: Personalidade Ambiental do Sul do País - Carlos Frederico Adolfo Schneider, pela Revista Expressão;

2002: Destaque Superecologia na categoria "Água", pela Revista Superinteressante;

2002: Cidadania Brasil de Exportação, pela Câmara de Comércio Árabe Brasileira;

2005: Prêmio Fritz Müller - principal reconhecimento ambiental do estado de Santa Catarina;

2005: Grandes & Líderes - destaque entre as 100 maiores empresas de Santa Catarina, pela Revista Amanhã;

2008: Prêmio Destaque RH - Emerson Wilson Branco, pela Revista Gestão & RH.;

2009: Destaque 150 Melhores Empresas para Você Trabalhar no Brasil, pela Revista Exame e Revista Você S.A.;

2009: Prêmio CNI/FIESC - Vencedora da 20ª edição. Em conjunto com outras empresas, representam Santa Catarina na etapa nacional;

2011: 1º lugar NEI Top Five, nas categorias "Parafuso" e "Elementos de Fixação";

2012: Prêmio Aprendizagem Cidadã, pelo Senai/SC;

2013: Prêmio Ser Humano - Categoria "Projetos Socioambientais", pela Associação Brasileira de Recursos Humanos (ABRH);

2013: Prêmio Campeãs da Inovação, pela Revista Amanhã;

2014: Prêmio Campeãs da Inovação, pela Revista Amanhã;

2015: 2º lugar no Prêmio de Inovação de Joinville - projeto Parafuso Inteligente, pelo Conselho Municipal de Ciência, Tecnologia e Inovação (COMCITI);

2015: Prêmio Nacional de Inovação - CNI;

2016: Empresa Campeã de Inovação, pela Revista Amanhã;

2017: Mérito Industrial - Carlos Frederico Adolfo Schneider, pela FIESC;

2018: Prêmio Fritz Muller - categoria "Gestão Ambiental", projeto "Refugo 0: fixando sustentabilidade", na categoria "Resíduos Sólidos";

2018: Prêmio Melhor Produto do ano - Categoria "Parafuso", pela Revista Revenda e Construção;

2018: Prêmio Expressão de Ecologia - Projeto "Gestão Sustentável de Resíduos Sólidos", na categoria "Gestão Ambiental";

2018: Prêmio Ser Humano - Gestão e Pessoas Sustentabilidade, pelo projeto "Gestão de Resíduos Sólidos";

2018: Prêmio Personalidade RH - Leandro José Soares, gerente de Gestão e Pessoas da Ciser, recebeu o prêmio pelas  melhores práticas em gestão de pessoas e recursos humanos;

2019: Prêmio Fritz Muller - categoria Gestão Ambiental, projeto "Reaproveitamento de óleo de têmpera";

2019: Empresa Campeã de Inovação - mais inovadora do sul do país no segmento Metalurgia, pela Revista Amanhã;

2020: Prêmio Top of Mind - Top 10 categoria "Parafusos e Buchas", pelas Revista Revenda;

2020: 1º lugar NEI Top Five, nas categorias "Parafuso" e "Elementos de Fixação";

2020: Empresa Campeã de Inovação, pela Revista Amanhã;

2020: 1º lugar no Prêmio Stemmer de Inovação Catarinense - Categoria "Sustentabilidade", projeto de Reaproveitamento do Óleo de Têmpera;

2021: Empresa Campeã de Inovação - uma das 50 mais inovadoras do Sul do Brasil, pela Revista Amanhã;

2021: Prêmio Top of Mind - vencedora da categoria "Parafusos", pela Revista Revenda;

2021: Prêmio Catarinense de Ideias de Melhorias - vencedora na categoria "Excelência Lean";

2022: Prêmio Top of Mind - vencedora da categoria "Parafusos", pela Revista Revenda;

2022: Prêmio Inovação Catarinense | Professor Caspar Erich Stemmer (2º lugar) - categoria "Produto Inovador", modalidade Design Industrial;

2022: Prêmio Valor Inovação Brasil - categoria "Materiais de Construção", pela Strategy& e Jornal Valor Econômico;

2022: Prêmio "500 maiores do sul do Brasil", pela Revista Amanhã.

Ligações externas

A Casa do Aço, na Rua Príncipe, quase esquina com a Rua Nove de Março, na década de 1960.
 Carlos Rodolfo Schneider recebe título de cidadão benemérito de Joinville.
 Ciser ingressa na Stock Car em parceria com a equipe Full Time Sports.

Referências

Ciser


Paul Edward Begala (born May 12, 1961) is an American political consultant and political commentator, best known as the former advisor to President Bill Clinton.

Begala was a chief strategist for the 1992 Clinton–Gore campaign, which carried 33 states and made Clinton the first Democrat to occupy the White House in twelve years. As counselor to the President in the Clinton White House, he coordinated policy, politics, and communications.

Begala gained national prominence as part of the political consulting team Carville and Begala, along with fellow Clinton advisor James Carville. He was a co-host on the political debate program Equal Time on MSNBC from 1999 to 2000, and a co-host on the similar debate program Crossfire on CNN from 2002 to 2005. He now appears regularly on CNN as a Democratic pundit. He is an Affiliated Professor of Public Policy at Georgetown University's McCourt School of Public Policy.

Early life and education
Begala was born in New Jersey, to an Irish American mother, Margaret "Peggy" (née Cass), and a Hungarian American father, David Begala. He was raised in Missouri City, Texas, where his father was an oil-field equipment salesman. In 1979, Begala graduated from Dulles High School in Sugar Land, Texas.

He earned both his Bachelor of Arts and Juris Doctor from the University of Texas at Austin, where he taught briefly. While at the University of Texas, Begala was a candidate for student government president. However, he finished second to a write-in campaign for Hank the Hallucination, a character from the campus comic strip Eyebeam. Following his loss, Begala wrote a tongue-in-cheek complaint for the Daily Texan, arguing "I cannot help but feel Hank's platform is illusory at best...I must say that the candidate himself lacks substance". Begala was declared the winner, following a ruling that imaginary characters could not hold the position.

Career

Begala, along with business partner James Carville, helped then-Governor of Arkansas Clinton win the 1992 presidential election. Begala was a chief strategist for the 1992 Clinton–Gore campaign. Clinton carried 33 states and became the first Democrat elected president since 1976. Begala later served as a counselor to the President in the Clinton White House, where he coordinated policy, politics, and communications.

Aside from the 1992 presidential election, Begala and Carville had other well-known political victories including the 1991 Pennsylvania U.S. Senate victory of Harris Wofford, the 1988 re-election campaign of incumbent New Jersey U.S. Senator Frank Lautenberg, and the gubernatorial victories of Robert Casey in Pennsylvania in 1986, Wallace G. Wilkinson in Kentucky in 1987, and Zell Miller in Georgia in 1990. Begala later revealed he had favored his former client, Pennsylvania senator Harris Wofford, over Al Gore as Bill Clinton's running mate in the 1992 presidential election.

He was a contributor to John F. Kennedy, Jr.'s political magazine George in the late 1990s.

From 1999 until its cancellation in 2000, Begala co-hosted the political debate show Equal Time with Oliver North on MSNBC. From 2002 until its cancellation in 2005, he co-hosted the political debate show Crossfire on CNN, alternating with Carville as the left-wing host, while the position of right-wing host alternated between Robert Novak and Tucker Carlson.

As an author and co-author, Begala has written five political books: Is Our Children Learning?: The Case Against George W. Bush; Buck Up, Suck Up and Come Back When You Foul Up (with James Carville); It's Still the Economy Stupid; and Third Term: Why George W. Bush (Hearts) John McCain.

He was an early supporter of Hillary Clinton during the 2008 presidential primaries. However, after she dropped out of the race, he became a backer of Barack Obama.

On January 12, 2008, Begala appeared on NPR's radio show Wait Wait... Don't Tell Me!, playing the game Not My Job. He won by answering two out of three questions correctly.

Begala was a consultant in the service of mortgage lender Freddie Mac, an arrangement that ended in September 2008.

Begala is currently a CNN political commentator and a research professor of public policy at Georgetown University's McCourt School of Public Policy.

He is a member of the board of directors of Democratic Majority for Israel, an organization that promotes U.S.-Israel cooperation and whose political arm, DMFI PAC, ran attack ads against Senator Bernie Sanders's candidacy before the 2020 presidential election.

Looking back at his career and the U.S. political scene, Begala has remarked that a "presidential campaign is like a film. It never comes together until it's scored and tracked".

Personal life
Begala and his wife, Diane Friday, have four sons. They currently live in Virginia.

Begala is Roman Catholic.

Bibliography
 Is Our Children Learning?: The Case Against George W. Bush, New York: Simon & Schuster, 2000.
 It's Still the Economy, Stupid: George W. Bush, The GOP's CEO, New York: Simon & Schuster, 2002.
 Third Term: Why George W. Bush (Hearts) John McCain, New York: Simon & Schuster, 2008.
 You're Fired: The Perfect Guide to Beating Donald Trump, New York: Simon & Schuster, 2020.

Co-authored with James Carville
 Buck Up, Suck Up... and Come Back When You Foul Up: 12 Winning Secrets from the War Room, New York: Simon & Schuster, 2002.
 Take It Back: Our Party, Our Country, Our Future, New York: Simon & Schuster, 2006.

References

External links

 Paul Begala at the Huffington Post
 Paul Begala at the group blog TPMCafe

1961 births
American people of Hungarian descent
American people of Irish descent
American political consultants
American political commentators
American political writers
American Roman Catholics
American male non-fiction writers
Clinton administration personnel
CNN people
Counselors to the President
Senior Advisors to the President of the United States
Dulles High School (Sugar Land, Texas) alumni
McCourt School of Public Policy faculty
Living people
Writers from Houston
Texas Democrats
University of Georgia faculty
University of Texas School of Law alumni
Writers from New Jersey

Paul Begala


Ms. Marvel (Kamala Khan) er en pakistansk-amerikansk tegneseriefigur fra Marvel Comics. Khan er den første af Marvels muslimske superhelte, som har fået sin egen tegneserie. Hun optrådte første gang i Captain Marvel i 2013. Hendes idol er Carol Danvers. Hun er den fjerde Marvel.

Andre optrædener
 I Marvel's Avengers Assemble blev hun stemmelagt af Kathreen Khavari.
 I 2021 blev hun spillet af Iman Vellani.

Evner
Kamala havde ikke den samme kræfter som Carol har. Hun er ealstisk som Mr Fantastic. Hun kan blive lille, stor og gigantisk ligesom Antman.

Eksterne henvisninger

Figurer fra Marvel Comics
Superhelte

Ms. Marvel (Kamala Khan)


Jürgen Kloosterhuis (né le  à Cobourg) est un archiviste et historien allemand. De 1996 à 2017, il est directeur des .

Biographie
Jürgen Kloosterhuis étudie l'histoire, l'allemand, la philosophie et les sciences politiques à l'Université de Fribourg et à l'Université de Vienne. Au cours de ses études, il devient membre des fraternités  zu Freiburg, Preußen Danzig et Cimbria Wien, dont il décrit le passé dans de nombreuses publications.

De 1979 à 1980, il effectue le service préparatoire aux  et à l' en tant qu'avocat stagiaire pour l'État de Rhénanie-du-Nord-Westphalie. En 1981, il reçoit son doctorat. Il commence sa carrière d'archiviste en 1980 aux Archives d'État de Münster. Il y travaille pendant 16 ans au total. En 1996, il devient directeur des Archives secrètes d'État du patrimoine culturel prussien à Berlin. Il prend sa retraite en juillet 2017.

Kloosterhuis est membre de nombreuses associations et comités professionnels, est professeur honoraire à l'Université libre de Berlin pour l'histoire moderne et les sciences auxiliaires historiques depuis 2004 et est l'auteur de nombreuses publications scientifiques.

Adhésions (sélection)
 Commission historique de Westphalie (depuis 1992)
 Groupe de travail pour l'histoire prussienne (depuis 1995)
  (depuis 1996)
 Herold (depuis 1996)
 Commission historique d'étude de la franc-maçonnerie (depuis 1996)
 Commission historique de Berlin (depuis 1997)
 Commission d'histoire militaire de la République fédérale d'Allemagne (depuis 2001)

Travaux (sélection)
Une liste des publications peut être trouvée dans : Hans-Christof Kraus, Frank-Lothar Kroll (éd. ) : Historiker und Archivar im Dienste Preußens. Festschrift für Jürgen Kloosterhuis, Duncker & Humblot, Berlin 2015, pp. 645–656 (édité par Mario H. Müller).
 Legendäre "lange Kerls". Quellen zur Regimentskultur der Königsgrenadiere Friedrich Wilhelms I., 1713–1740. Geheimes Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz, Berlin 2003, .
 Annäherungen an Friedrich Wilhelm I. Eine Lesestunde im Schloss Königs Wusterhausen, Duncker & Humblot, Berlin 2011, .
 Katte. Ordre und Kriegsartikel. Aktenanalytische und militärhistorische Aspekte einer "facheusen" Geschichte, 2. durchges. und erw. Auflage, Duncker & Humblot, Berlin 2011, .

Bibliographie
 Frank-Lothar Kroll: Archivar und Historiker. Jürgen Kloosterhuis als Geschichtsschreiber des Hohenzollernstaates. In: Hans-Christof Kraus, ders. (Hrsg.): Historiker und Archivar im Dienste Preußens. Festschrift für Jürgen Kloosterhuis, Duncker & Humblot, Berlin 2015, S. 1–23.

Liens externes

 Portrait sur le site du SPK

Références

Historien allemand
Professeur à l'université libre de Berlin
Naissance en mars 1950
Naissance à Cobourg

Jürgen Kloosterhuis


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave
 9. ožujka  potpuna pomrčina Sunca
 1. rujna  prstenasta pomrčina Sunca
 24. rujna  uočena nov V407 Lupi
 25. listopada  uočena nova V5856 Sagittarii

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 2016.


This is a list of cities and towns in Togo.

List

By population

Other places
Agbodrafo
Togoville

See also
Geography of Togo

References

External links

Togo, List of cities in
Togo
Cities

List of cities in Togo


An Muhlenbergia expansa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jean Louis Marie Poiret, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Bernhard von Trinius. An Muhlenbergia expansa in nahilalakip ha genus nga Muhlenbergia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Muhlenbergia

Muhlenbergia expansa


هي النسخة الثالثة عشر من كأس أمريكا الجنوبية لكرة القدم والتي استضافتها مدينة ليما عاصمة بيرو في الفترة ما بين السادس وحتى السابع والعشرين من يناير لعام 1935.

عقب المباراة النهائيية لكأس العالم 1930 والتي فاز فيها منتخب الأوروجواي على نظيره الأرجنتيني بأربعة أهداف مقابل هدفين ليتوج بطلا للنسخة الأولى من البطولة العالمية الأوسع صيتا قامت الأرجنتين بقطع كل علاقتها الكروية بالأوروجواي معللين ذلك بالضغط الشديد الذي تعرض إليه لاعبو الأرجنتين بالإضافة للعنف الذي تعرضوا إليه قبل وأثناء الباراة.

و بعد مرور ستة أعوام من البطولة السابقة عقد العزم على استكمال البطولة إلا أنه تم إطلاق لقب «ملحقة» على البطولة (أي لن يتم منح كأس للفريق الفائز في نهايتها) وذلك لرأب الصدع وتهدئة الأجواء إلا أن البطولة كانت مؤهلة لدورة الألعاب الأوليمبية الصيفية عام 1936 والتي أقيمت في برلين بألمانيا.

و قد شارك في هذه البطولة ثلاث منتخابات بجانب المنتخب البيروفي صاحب الضيافة؛ وكانت هذه المنتخبات هي الأرجنتين، تشيلي وأخيرا أوروجواي.

المباريات
أقيمت البطولة بنظام الدوري من دور واحد حيث لعب كل فريق ثلاثة مباريات بواقع مباراة واحدة ضد كل فريق من الفرق الثلاثة الأخرى المتنافسة. وتم احتساب النقاط على أساس نقطتان (2) عند الفوز بالمباراة ونقطة (1) في حالة التعادل ولا شيء (0) في الهزيمة.

6 يناير، 1935

13 يناير، 1935

18 يناير، 1935

20 يناير، 1935

26 يناير، 1935

27 يناير، 1935

الترتيب

النتائج

الهدافين
4 أهداف
  هيرمينيو ماسانطونيو

3 أهداف
  أنيبال كيوكا

هدفان
  دييجو جارسيا
  هيكتور كاسترو

هدف وحيد
  أرتورو أريتا - ميجويل أنخيل لاوري
  أرتورو كارمونو - كارلوس جيوديس
  تيودورو فيرنانديز - ألبيرتو مونتيلانوس
  خوزيه تابوادا

وصلات خارجية
 بطولة كأس أمريكا الجنوبية لكرة القدم 1935 على RSSSF

أحداث يناير 1935 الرياضية
بطولات كوبا أمريكا
بطولة أمريكا الجنوبية 1935
رياضة تشيلية في 1935
ليما في عقد 1930
كرة القدم الأرجنتينية في 1935
كرة القدم الأمريكية الجنوبية في 1935
كرة القدم الأوروغويانية في 1935
كرة القدم البيروفية في 1935
منافسات رياضية في ليما
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها بيرو

كأس أمريكا الجنوبية 1935


Mads Jørgensen (født 5. juli 1998) er en dansk fodboldspiller, der spiller for Middelfart Boldklub.

Klubkarriere

Ungdomsfodbold
Jørgensen spillede med Næsby Boldklub i U/17 Divisionen frem til sommeren 2014, hvorpå han skiftede til AC Horsens. Da klubben nedlagde sin talentafdeling, stod Mads Jørgensen uden klub, og han skiftede til OB. Han var som førsteårs U/19-spiller anfører i klubben. Ved en international invitationsturnering i Leusden, Holland, i starten af juni 2017 blev Jørgensen topscorer med fem mål, som OB også vandt. Han scorede også finalens eneste mål mod tjekkiske FK Teplice.

Boldklubben Marienlyst
Han skiftede senere i juni 2017 til Boldklubben Marienlyst. Han havde på dette tidspunkt stadigvæk et år tilbage af sin tid som ungdomsspiller, men valgte således i stedet at spille seniorfodbold.

Han var i november 2017 til prøvetræning i AC Horsens, hvor han også var med i en testkamp mod den tyske klub Union Berlin. Her spillede han de sidste 20 minutter, hvor han ifølge cheftræner Bo Henriksen "lavede et fint indhop". I samme periode deltog han også i en kamp for Odense Boldklub i Reserveligaen.

Det var interesse fra andre klubber i vintertransfervinduet 2018, uden det dog blev til en aftale. I en kamp mod Hvidovre IF i 2. division den 2. april 2018 pådrog sig en flænge i det bageste korsbånd i knæet, og han blev deraf spået ude resten af forårssæsonen 2018. Han var trods prognoserne allerede i kamp igen den 10. maj 2018 i en kamp mod Hvidovre IF (4-1-nederlag ude), hvor han spillede 29 minutter. Det var indløbende tilbud i sommertransfervinudet 2018, men "ikke noget der føltes rigtigt for mig". I stedet blev han i Marienlyst, hvor han ydermere blev ny anfører.

Hartford Athletic
Jimmy Nielsen udtalte den 7. november 2018, at Hartford Athletic havde hentet Jørgensen til den amerikanske klub, der spillede i United Soccer League, landets næstbedste fodboldrække. Han skrev under på en etårig aftale med option på yderligere et år.

Middelfart
I starten af 2021 vendte Mads Jørgensen tilbage til Danmark, hvor han skrev en toårig kontrakt med Middelfart Boldklub.

Referencer

Eksterne henvisnigner

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Næsby Boldklub
Fodboldspillere fra AC Horsens
Fodboldspillere fra Odense Boldklub
Fodboldspillere fra Boldklubben Marienlyst
Fodboldspillere fra Hartford Athletic
Fodboldspillere fra Middelfart Boldklub

Mads Jørgensen (fodboldspiller, født 1998)


Omertà ist das Debütalbum der US-amerikanischen Heavy-Metal-Hard-Rock-Band Adrenaline Mob. Es erschien in Nordamerika am 13. März 2012 über Elm City Music und in Europa am 16. März 2012 über Century Media.

Entstehung
Das Album wurde im Sommer und Herbst 2011 aufgenommen und von der Band selbst produziert. Die Aufnahmen fanden im Sonic Stomp-Studio des Gitarristen Mike Orlando statt. Neben den vier Eigenkompositionen von der selbst betitelten EP, die im August 2011 erschien, nahm die Band sechs weitere Lieder auf. Von der EP wurde die Coverversion des Black-Sabbath-Liedes The Mob Rules nicht verwendet. Stattdessen wurde eine Coverversion des Liedes Come Undone von Duran Duran aufgenommen. Als Gastsängerin ist Lzzy Hale von der Band Halestorm zu hören.

Gemischt wurde Omertà von Jay Ruston, der zuvor mit Bands wie Anthrax und Steel Panther gearbeitet hat. Für Lieder Undaunted und Indifferent wurden Musikvideos gedreht.

Hintergrund

Der Albumtitel Omertà bezeichnet die Schweigepflicht von Mafiamitgliedern gegenüber Außenstehenden. Die Omertà ist Teil des Ehrenkodex der kriminellen Organisation. Gitarrist Mike Orlando erklärte in einem Interview, dass das Aufnahmeritual auf dem Plattencover zeichnerisch dargestellt wird.

Einige Texte des Albums wie Indifferent handeln von Mike Orlandos Leben. In Angel Sky wird eine Liebesbeziehung von Orlando beschrieben. Mit Undaunted wollen Orlando und Russell Allen die Menschen aufrufen, in bestimmten Situationen furchtlos zu sein. Down to the Floor hingegen handelt vom Drag racing, das Orlando seit über einem Jahrzehnt betreibt.

Rezeption

Rezensionen
Bernhard Högl vom österreichischen Onlinemagazin Stormbringer bewertete das Album mit der Höchstnote fünf. Zwar bemerkte er, dass die Band "nicht besonders kreativ sei", stellte aber fest, dass das Album "eine ausgewogene Mischung aus groovenden Monstern und alles niederwälzenden Krachern geworden" sei. Högl sprach den Lesern eine "absolute Kaufempfehlung" aus. Andrew Bansal vom Onlinemagazin Metal Assault bezeichnete Omertà als eine "herausragende Leistung", die Hard-Rock-Fans 50 Minuten zum Genießen anbietet. Bansal bewertete das Album mit 8,5 von zehn Punkten.

Mike Click vom Onlinemagazin Metal Injection hingegen bezeichnete Omertà als eine "Verschwendung von Talent" und empfahl das Album lediglich Fans der Band Black Label Society. Rezensent Chrischi vom Onlinemagazin Burn Your Ears kritisierte das Album als "eine Aneinanderreihung von belanglosem Rock/Metal, der zwar druckvoll produziert und professionell eingespielt wurde, aber nicht im Mindesten das Können und Songwirting-Potenzial der prominenten Musiker abruft".

Charts
Omertà erreichte Platz 70 der US-amerikanischen Albumcharts und verkaufte sich in den Vereinigten Staaten in der ersten Woche nach der Veröffentlichung etwa 6.600 Mal. In der Schweiz erreichte das Album Platz 46 und in den Niederlanden Platz 84.

Einzelnachweise

Album 2012
Album (Heavy Metal)
Album (Hard Rock)
Adrenaline Mob

Omertà (Album)


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Sahat-kula

|-
!
GradMostar
Država Bosna i Hercegovina
|}

Sahat-kula  u Mostaru je sahat-kula koja se nalazi kod današnjeg Muzeja Hercegovine, u Bajatovoj ulici, u gradskoj četvrti Brankovac.

Povijest

Sahat-kula je podignuta za vrijeme turske uprave u Bosni i Hercegovini i predstavlja značajne objekte klasične osmanske arhitekture.
Ne zna se točno kada, kao ni tko je točno sagradio ovu sahat-kulu, ali prema predanju ona predstavlja zadužbinu mostarske vakife Fatime kadune Šarić. Prvi i najstariji poznati pisani izvor u kojem se spominje ova sahat-kula je zadužbina Ibrahima Šarića iz 1636. godine, te se na temelju ovog podatka može utvrditi da je ova sahat-kula izgrađena prije 1636. godine.
Izvor navodi da je Šarić odredio da se dadu po tri akče dnevno muvekitu koji vodi brigu o satu na sahat-kuli i da se troši dnevno po jedna akča za ulje i drugo što je potrebno za održavanje sata na njoj.

Mostarski vezir Ali-paša Rizvanbegović naručio je 1838. godine od vojnog i civilnog upravitelja Kraljevine Dalmacije u Zadru generala Lilienberga jedno zvono za tu kulu. Naručeno zvono je težilo 468 funta (1 funta = 453,59 grama) a plaćeno je 358,20 florina. Do kraja turske vladavine sat je otkucavao vrijeme po a la turca vremenu, a od 1878. do 1892. navijan je po alafranga vremenu. Međutim, općinske vlasti Mostara 1892. opet nalažu da bude navijan po a la turca vremenu. Sat je mjerio vrijeme po toj metodi sve do 1926. kada se pokvario nakon čega dugo vremena nije bio popravljan.

Opis građevine

Sahat-kula je četverokatna građevina visine 16 metara. Etaže su vertikalno povezane drvenim stubištem. Krovna konstrukcija je četverovodni krov piramidalnog oblika čiji pokrov je olovni lim. Na dnu svakog grebena krova su izrađeni ukrasi u obliku kvadra s piramidalnim završetkom.

Građevinu su radili domaći graditelji koji su bili u doticaju s graditeljima iz južne Hrvatske. Građena je od lomljenog kamena, zidova debljine oko 75 cm pri čemu su kutni blokovi bili od klesanog kamena. Osnovica sahat-kule je kvadratnog oblika čije su stranice dužine 3,45 m i, da bi joj povećalo stabilnost, blago se sužava prema vrhu. Na visini od oko 12 m od podnožja objekta, po obimu cijele fasade, izrađen je 15-ak cm istureni kameni vijenac iznad kojeg je formiran, na sve četiri strane objekta, po jedan otvor zasvođen prelomljenim lukom koji su međusobno utegnuti čeličnim zategama. U tome prostoru je bilo smješteno zvono. Mehanizam sata je bio smješten u muvekithani a brojčanik je postavljen na zapadnoj fasadi u otvoru kružnog presjeka, naglašen kamenom profilacijom, odmah ispod kamenog istaka otvorene završne etaže predviđene za zvono, tako da bi bio uočljiv svim građanima gledajući od gradskog centra prema istoku.
Vertikala građevine završava jednostavno profiliranim kamenim vijencem iznad kojeg se nalazi krov strmog nagiba u obliku četverostrane piramide. Spoljna fasada kule nije malterisana tako da se stjeće dojam da je kamen zidova utonuo u vezni malter. Unutrašnjost je osvjetljena kroz tri uska otvora na južnoj fasadi na kojoj se nalazi i ulaz. Ulaz čine jednokrilna drvena vrata koja su smještena u fino klesanom kamenom dovratniku koji je uzdignut oko pola metra od razine Bajatove ulice. Građevina ima još jedan ulaz na zapadnoj fasadi.

Oštećenja i rekonstrukcije

Uslijed ratnih djelovanja, 1943. godine, sat je pao na zapadnu susjednu kuću. Poslije rata 1945., vjerojatno iz sigurnosnih razloga, zazidana su ulazna vrata na kuli čime je kula bila zatvorena.

Prigodom otvaranja Spomen kuće Džemala Bijedića, na sahat-kuli su 1978. koja se nalazi odmah preko puta Spomen kuće, provedeni ozbiljni konzervatorsko-obnoviteljski radovi te je iz Trebina u Italiji nabavljen novi sat koji je bio ugrađen na mjesto ranijega.
Poslijeratna vremena je dočekala jako oštećena.
Nakon rata sahat-kula je u cijelosti obnovljena 1999. godine.
Na sjednici održanoj od 4. do 10. svibnja proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

Izvori

Građevine u Mostaru
Nacionalni spomenici Bosne i Hercegovine
Sahat-kule u Bosni i Hercegovini

Sahat-kula u Mostaru


La Chambre des députés du Royaume  est la chambre élue du Parlement du royaume d'Italie entre 1861 et 1939.

Histoire

La Chambre des députés est créée lors de l'unification de l'Italie, en tant qu'évolution directe de la Chambre des députés du royaume de Sardaigne, à la suite des élections générales des  et .

En continuité avec le royaume précédent, la première législature est considérée comme la VIII, et est reconnue par les historiens comme la première du royaume d'Italie, bien qu'il n'est été proclamé que le .

La première session de la huitième législature se tient le 18 février de la même année, à Turin, au palais Carignan. En 1865, la chambre déménage au Palazzo Vecchio de Florence et, à partir de 1871, siège au palais Montecitorio de Rome. La chambre de Montecitorio a pris la forme qu'elle conserve encore aujourd'hui en 1918, à la suite d'une importante restauration du bâtiment historique.

De 443 sièges en 1861, elle passe progressivement à 493, puis à 508, à 535 sièges en 1921, pour retomber à 400 lors des élections de 1929.

Ses membres sont initialement élus sur une base censitaire, dans des circonscriptions uninominales et lors d'élections à deux tours. En 1892, le scrutin uninominal à un tour est adopté. Le suffrage universel masculin est introduit pour l'élection des députés en 1913. En 1919, la loi introduit le système proportionnel qui est remplacé en 1924 par le système proportionnel avec une prime majoritaire.

En 1929, un système de plébiscite est introduit par le régime fasciste. En tant que chambre basse, elle est dissoute à la fin de la XXIX législature, le 2 mars 1939, par la loi n° 129 du 19 janvier 1939, qui créé la Chambre des Faisceaux et des Corporations, qui tient sa première session le 23 mars 1939.

Présidents
 Présidents de la Chambre des députés du royaume d'Italie

Références

Bibliographie
  Carlo Ghisalberti, Storia costituzionale italiana 1848/1948, Laterza, 1989
  Mario Riberi, La creazione giuridica del Regno d'Italia, Giappichelli, 2020
  Augusto Barbera et Carlo Fusaro, Corso di Diritto Pubblico, Bologne, Il Mulino, 2006.

Articles connexes
 Sénat du royaume d'Italie
 Liste des législatures italiennes
 Palazzo Montecitorio
 Statut albertin
 Chambre des députés (Italie)

Liens externes
  Legislature Camera dei deputati Regno d'Italia, Présidents de la Chambre des Députés, Camera dei Deputati
  Présidents de la Chambre des Députés, sur le site Camera dei Deputati
  Archives de la Chambre royale

Législature du royaume d'Italie
Histoire de l'Italie au XIXe siècle
Royaume d'Italie (1861-1946)
1861 en Italie

Chambre des députés du royaume d'Italie