Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti (), Azerbaycan'a bağlı özerk bir cumhuriyet.

Coğrafya ve ulaşım
Nahçıvan'ın, kuzeyi ve doğusu Ermenistan ile, güneyi ve batısı da İran topraklarıyla çevrilmiş olup, kuzeybatısında yer alan Türkiye ile kısa bir sınırı vardır. Bu sınır bölgesi Türkiye tarafından Dilucu olarak adlandırılmakta olup, Türkiye ile Nahçıvan'ı birbirine bağlayan yol Dilucu'nda Aras Nehri üzerine inşa edilen Hasret Köprüsü'nden geçmektedir.

Coğrafi olarak kuzeyde Zengezur dağları güneyde ise Aras Nehri'yle sınırlanan ve Azerbaycan'ın yaklaşık %6,3'ünü oluşturan Nahçıvan, 5.502,73 km² yüzölçümüne sahiptir. Arazi yapısı dağlık bir nitelik gösteren Nahçıvan'da ovaların toplam araziye oranı % 20, ormanların oranı ise % 2 civarındadır. Ovaların büyük bir bölümü tarıma elverişlidir. Ülkenin zengin maden suyu, soda ve tuz kaynakları bulunmaktadır.

Azerbaycan'a bağlı olmakla birlikte, bu ülkeyle fiziki bağlantısı olmayan Nahçıvan, Türk devletleri arasında Türkiye ile kara sınırı bulunan tek toprak parçasıdır. Türkiye ile Nahçıvan arasında 17 km'lik bir sınır bulunmaktadır. Nahçıvan şehir merkezi ile Türkiye'nin Iğdır şehri arasındaki uzaklık 160 km olup, iki şehir kara yolu ile birbirlerine bağlanmıştır. İki ülke arasındaki ulaşım ve ticari ilişkiler Dilucu Sınır Kapısı'ndan gerçekleştirilmektedir.

İran ile Culfa şehrinde kara ve demir yolu için Culfa sınır kapısı bulunmaktadır. Sovyet döneminden kalan, Nahçıvan'ı Ermenistan üzerinden Azerbaycan'a bağlayan kara ve demir yolu ise, 1990'ların başlarından bu yana kullanılamamaktadır.

Tarım
Nahçıvan bağımsız olduğu 1991 ile 2000 yılları arası, Sovyet sisteminden serbest pazar ekonomisine geçişin sıkıntılarını yaşamıştır. Sovyet zamanından kalma kolhoz ve sovhozlar 2000 yılında vatandaşlara dağıtılmıştır. Sulama sistemi yenilenmiş, şahıs mülküne geçen arazilerde verim artmıştır.

Tarım arazileri 1991 ile 2014 arasında 25,079 hektardan, 60,829 hektara çıkmış, artış 2,4 kat olmuştur. Tahıl ekimine önem verilmiş, tahıl ekili araziler bu dönemde %55'ten, %63'e çıkmıştır. Üretim 30 bin tondan, 103 bin tona, verim 2,09'dan, 2,88 ton/ha yükselmiştir. Eskiden ekilen pamuk, tütün yerine ayçiçeği ve şeker pancarı ekimine başlanmıştır. Sebze ekili alanlar 10 kat, patatesin alanı 25 kat artmıştır. Baklagil verimleri yüksektir.

Ermenistan ambargosunda yakacak yapılması ve bakımsızlıktan meyve bahçeleri %29 küçülmüş fakat 1990'da 1,73 ton/ha'lık verim, 2014'te 10,17 ton/hektara yükselmiştir.

Nüfus ve idari yapı

Nüfus
1 Ocak 2018 resmî verilerine göre Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin toplam nüfusu 452,800 kişidir. Nahçıvan, tarihî Nahçıvan Hanlığı gibi kendisine başkentlik yapan Nahçıvan şehrinin adı ile anılmaktadır. 1 Ocak 2013 resmî verilerine göre Şehir 93.000 kişi nüfusa sahiptir.

Etnik yapı
1 Ocak 2008 resmi verilerine göre Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin nüfusu 414.900 kişidir. Etnik yapı ise 01.08.2011 resmi verilerine göre 405.900 Azerbaycanlı, 2.280 Kürt, 517 Rus, 140 Ukraynalı, 91 Tatar, 147 Ermeni, 11 Lezgi, (%0,021) ise diğer halkların temsilcileri.

İdari yapı
Nahçıvan'ın statüsü, 12 Kasım 1995 tarihinde halk oylaması ile kabul edilen Azerbaycan Cumhuriyeti Anayasası'nın 8. bölümünde düzenlenmiştir. Buna göre; Nahçıvan içişlerinde özerk, savunma ve dış politikasında ise Azerbaycan'a bağlı bir statüye sahiptir. Yasama organı 45 üyeli Ali Meclis'ten, yürütme organı ise Bakanlar Kurulu'ndan oluşan Nahçıvan'da yargı görevi bağımsız mahkemelerde bulunmaktadır.

Nahçıvan, Türkiye'nin de taraf olduğu 1921 Moskova ve Kars Antlaşmaları uyarınca özerk statüsü devam etmek kaydıyla Azerbaycan'a bırakılmıştır. Bu çerçevede Türkiye de Nahçıvan'ın statüsünün devamında dolaylı olarak bir güvence unsuru haline gelmiş ve Nahçıvan'ın toprak bütünlüğünü kabul etmiştir.

Nüfus dağılımı
Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti, Nahçıvan şehri ile buna bağlı 7 ilçeden oluşmaktadır. 1 Ocak 2018 resmî verilerine göre Nahçıvan şehri ile ilçelerinin nüfus dağılımı aşağıdaki gibidir:

Eğitim

Nüfusunun % 28'i şehir merkezlerinde yaşayan Nahçıvan'da 228 ilk ve orta öğretim okulu, 5 meslek lisesi ve 2 üniversite bulunmaktadır. Üniversitelerden biri Nahçıvan Devlet Üniversitesi (NDÜ) diğeri Nahçıvan Özel Üniversitesi'dir. NDÜ'nün Mimarlık, Rus Dili ve Edebiyatı ile Müzik bölümleri ÖSYM üniversite tercih kılavuzunda yer almaktadır ve Türkiye'den yaklaşık 250 öğrenci eğitim görmektedir. Üniversitede bazı bölümler için yüksek lisans ve doktora eğitim programları mevcuttur. Bölgede ayrıca, okul öncesi eğitim için resmî kreşler mevcuttur. 1999 yılı itibarıyla toplam öğrenci sayısı 80.000 olarak tespit edilmiştir.

Galeri

Dış bağlantılar
 Resmî site , , http://www.nakhchivan.az/portal-ru/index-ru.htm
 http://www.stat.gov.az/index.php,

Kaynakça

Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti
Azerbaycan'ın idari bölümleri
Özerk cumhuriyetler
Anklavlar ve eksklavlar
1990'da kurulan bölgeler ve ülkeler
Azerbaycan-Ermenistan sınırı
Azerbaycan-Türkiye sınırı
Azerbaycan-İran sınırı
Ağrı Dağı
Türk devletleri

Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti


Gimcheon (en coreano:김천시 Romanización revisada:gimcheonsi, léase:Kimchón) es una ciudad en la provincia de Gyeongsang del Norte al suroeste de la república de Corea del Sur. Está ubicada al sur de Seúl a unos 190 km y a 51 km al noreste de Daegu. Su área es de 1000.90 km² (50% bosque) y su población total es de 138.000.

Por la ciudad pasa la autopista Gyeongbu (경부 고속도로) y la línea Gyeongbu (경부선) que conectan a Seúl con el sureste del país.

Administración
La ciudad de Gimcheon se divide en 1 eup, 14 myeon, 7 dong.

Ciudades hermanas
  Nanao, Prefectura de Ishikawa.
  Chengdu.
  Gangbuk-gu, Seúl.
 Gunsan.

Referencias

Enlaces externos

Gimcheon.com

Localidades de Gyeongsang del Norte

Gimcheon


Gözdağı verme, tahakküm eder tarzda konuşarak veya davranarak, korkutma veya sindirmeye yönelik bir girişimdir ve karşıdaki kişi ya da kişilerin, gözdağı veren kimsenin istediği şekilde davranmasını veya yapmasını hedefler. Genellikle hayvanlar arası ilişkilerde görülen ve normal sayılabilecek olan, üstünlüğü elegeçirme, rekabetçi istek ve arzuların hatalı bir uyarlaması olup insanlarda sosyal güçler tarafından ayarlanır.

Davranışa ilişkin tüm özellikler gibi "gözdağı verme" de, her bireyde zaman içinde farklı boyutlarda ortaya çıkabilen bir unsur olarak vardır, fakat bazı kişiler için diğerlerine nazaran daha önemli ve bedelini ödedikleri bir davranış olabilir. Davranış bilimi teorisyenleri, çocukların, gözdağı verme vakalarına genellikle aileleri, öğretmenleri (otoriteyi temsil eden kişiler), oyun arkadaşları ve kardeşleri tarafından maruz kaldıklarını belirtmektedirler.

Gözdağı verme, bilinçli ya da bilinçsizce yapılabilir. Bilerek gözdağı verenlerin belli bir yüzdesi, bu yaptıklarının uygun olduğuna, kullanımına, hatta kendilerinin bunu yapmaya yetkileri olduğu şeklinde kılıf uydurulmuş birtakım söylemlerde bulunabilirler.

Gözdağı verme; fiziksel olarak korkutma, öfkeli yüz ifadesi, duygusal hilelere başvurma, sözlü taciz, maksatlı olarak utandırma, ve/veya gerçek anlamda fiziksel saldırı şeklinde ortaya çıkabilir.

Dış bağlantılar
 İşyeri kabadayılığına karşı cephe (İngiltere)
 Kanada'daki grupça saldırma istismar kaynakları

Zorbalık
Suçlar
Psikolojik istismar
Psikolojik manipülasyon

Gözdağı verme


An Habenaria macroplectron in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Habenaria macroplectron in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria macroplectron


Songs of Praise peut faire référence à :

  est une émission télévisée de la BBC.
  un hymne de 1925
 Songs of Praise un album de 1973 de Shuli Natan
 , un album de 1981 du groupe punk The Adicts
  un épisode de The Vicar of Dibley
 Songs of Praise un album de 2018 de Shame

Songs of Praise


Risamjaðjurt (fræðiheiti: Filipendula camtschatica,) er blómplanta af rósaætt frá Kamsjatkaskaga, Shakalín eyjum, Kóreuskaga og Japan. Hún líkist nokkuð mjaðurt, en er mun stærri (2-3m á hæð) og með stórt endasmáblað. Allnokkuð ræktuð á Íslandi og þrífst vel.

Tenglar
 Risamjaðjurt (Lystigarður Akureyrar)

Heimildir

Rósaætt

Risamjaðurt


Marie-Ève Lapierre-Lemoyne, dite Marie-Ève Laure ou Marie-Ève Lapierre, née à Lévis, est une autrice-compositrice-interprète québécoise qui réside aux îles de la Madeleine.

Biographie
Elle participe en 2016 à la quatrième saison de La Voix et obtient le soutien du coach Éric Lapointe pour sa reddition de J'ai quitté mon île de Daniel Lavoie. Elle se voit éliminée de la compétition lors du onzième épisode.

Elle atteint la demi-finale du concours Ma première Place des arts en 2018, où elle se mérite le Prix MAtv.

Elle se distingue en août 2019 au Festival de la chanson de Saint-Ambroise dont elle ressort grande gagnante de la catégorie Auteurs-compositeurs-interprètes et où elle remporte plusieurs prix, dont le Prix du Festival, de même que le Prix La Fabrique culturelle qui lui vaut de faire l'objet d'une capsule vidéo du diffuseur, «Émeraudes », de Marie-Ève Laure.

Elle lance son premier album, Onze, au Café de la Grave, le , et au Lion d'Or, le . Le nom de l'album est une référence aux nombre de chansons qui y figurent, ainsi qu'à la région administrative Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine (qui utilise le chiffre 11 comme code géographique) dans laquelle les chansons ont été écrites. Cet album lui vaut une nomination au  Gala de l'ADISQ en 2020, de même que le Prix Autrice-compositrice francophone de l'année et une nomination aux  Prix de musique folk canadienne en 2021.

Sous la direction musicale de Sonia Painchaud, elle collabore en 2021 au spectacle Georges à travers le hublot, qui rassemble sept interprètes des îles de la Madeleine afin de rendre hommage au chansonnier et poète madelinot Georges Langford. Le spectacle est notamment présenté en ouverture de la FrancoFête en Acadie, en novembre 2021 de même qu'au  Festival acadien de Caraquet en août 2022, et le collectif se retrouve finaliste pour l'obtention du Prix Coup de cœur de la communauté en 2022, aux îles de la Madeleine.

Elle interprète Oxygène de Diane Dufresne lors d'un passage à l'émission The Voice: la plus belle voix du . Son travail lui vaut l'obtention du Prix Réseau des Grands espaces en octobre 2022, lors de la  rencontre d'automne du Réseau des organisateurs de spectacles de l'Est-du-Québec (ROSEQ).

Son second album, Reviens, paraît le .

Discographie
 2019 : Onze
 2022 : Reviens

Distinctions
 2018 : Prix MAtv
 2019 : Prix du Festival (décerné par le Festival de la chanson de Saint-Ambroise)
 2019 : Prix La Fabrique culturelle
 2020 : Nominée pour l'obtention du Félix de l'album de l'année - Country (décerné par l'ADISQ), pour son album Onze
 2021 : Prix Autrice-compositrice francophone de l'année (décerné par les Prix de musique folk canadienne), pour son album Onze
 2021 : Nominée pour l'obtention du Prix Artiste de l'année - Relève (décerné par les Prix de musique folk canadienne), pour son album Onze
 2022 : Finaliste (avec le collectif Georges à travers le hublot) pour l'obtention du Prix Coup de cœur de la communauté (décerné par Arrimage, Corporation culturelle des Îles-de-la-Madeleine)
 2022 : Prix Réseau des grands espaces (décerné lors de la  rencontre d'automne du ROSEQ)

Notes et références

Liens externes
 Site personnel
 La Fabrique culturelle - « Émeraudes », de Marie-Ève Laure | Les sessions #LaFab

Auteure-compositrice-interprète québécoise

Marie-Ève Laure


An Sporobolus stolzii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Sporobolus stolzii in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus stolzii


Proteul de peșteră (Proteus anguinus) este o salamandră bine adaptată vieții în apele subterane. Datorită traiului în întuneric, acest animal are ochii acoperiți cu o membrană albă și nu poate vedea. Trăiește exclusiv în Munții Balcani. Ajunge la 20-30cm în lungime, fiind mare pe lângă celelalte salamandre. Este de culoare roz deschis, motiv pentru care i se mai spune "pește-om". Membrele sunt foarte mici, slab dezvoltate și distanțate. Branhiile externe îl fac să semene întreaga lui viață cu o larvă. Se reproduce în sezonul ploios. Doar două dintre cele 12-80 de ouă se dezvoltă, mâncându-le pe celelalte. Masculii își aleg un teritoriu relativ mic. Spre deosebire de alte salamandre, proteul de peșteră nu iese niciodată afară din apă. Este în pericol de dispariție datorită poluării și  colectării. Are o durată de viață foarte lungă, între 70-100 ani.

Note

Bibliografie

Legături externe

 Specii de amfibien – Proteul de peșteră (Proteus anguinus)
 Dragonii din subteran

Vezi și
 Salamandră

Salamandre

Proteu de peșteră


Hilâfet veya halifelik (), İslam peygamberi Muhammed'in 632 yılındaki ölümünün ardından oluşturulan siyasi bir makamdı. Bu siyasi makamın başındaki kişilere halife () denirdi. Halifenin nasıl seçileceği İslam'da kesin kurallara bağlı olmamakla birlikte, ilk dört halifenin sahabenin önde gelenlerinin seçimi ve biat alma yoluyla, sonraki halifelerin ise babadan oğula doğru geçen veraset yoluyla intikal ettiği görülmektedir. Bu makam, başlangıçta siyasi bir yönetim erkini tanımlarken, sonradan siyasi-manevi bir otoriteye dönüşüp Sünnilerin temsilciliğini üstlendi.

Terminoloji
Etimolojik olarak "halife" kelimesi, half (arka) kelimesinden türetilen ve "ardından gelen, makamını işgal eden, yerine geçen veya temsil eden" anlamlarında kullanılan bir kelimedir.

İslam öncesi Arabistan'da monarşiler geleneksel olarak malik veya melik gibi semitik kökenli aynı kökten kelimelerle tanımlanırdı.

Halife teriminin "Allah Resulü'nün halifesi veya Resulullah'ın ardılı" deyiminin zaman içinde kısaltılmışı olarak geliştiği düşünülse de, İslam öncesi döneme ilişkin çalışmalar, deyimin İslam öncesinde de "Allah tarafından seçilmiş kişi, halef, vekil, temsilci" anlamlarında kullanıldığını göstermektedir.

Kur'an'da ise birkaç yerde temsilci veya hükümran anlamında kullanılmıştır.

Kur'an'da kullanımı:

Rabbin, Meleklere: 'Ben, yeryüzünde bir halife var edeceğim' demişti. Onlar da: 'Biz seni şükrünle yüceltir ve takdis ederken, yeryüzünde kargaşa çıkaracak ve kan dökecek birilerini mi var edeceksin?' dediler. Allah 'şüphesiz sizin bilmediğinizi Ben bilirim' dedi. Bakara 2:30.
Sizi yeryüzünün halifeleri yapan ve verdiği nimetlerle sizi sınamak için kiminize diğerlerinden üstün dereceler veren Odur. Rabbinin cezası pek sür'atlidir; aynı zamanda O çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir. En'âm 6:165.
...Sizi yeryüzünde halifeler yapan O'dur... Fatır 35:39.
Ey Davud, gerçek şu ki, Biz seni yeryüzünde halife kıldık. Öyleyse insanlar arasında hak ile hükmet, boş heveslere (hevaya) kapılma; sonra seni Allah'ın yolundan saptırır. Şüphesiz Allah yolundan çıkanlara, hesap gününü unutmalarından dolayı şiddetli bir azap vardır. Sad 38:26.

Müslümanlar arasında hilafet yerine imamet, halife yerine de emir, emir'ül-müminin veya imam kelimeleri de kullanılır. Şii Müslümanlar imam ve imamet deyimini tercih etmektedirler.

Mezhep farklılıkları
Sünni mezhebine mensup Müslümanlar, halifeliğin "şura" adı verilen seçimle yapılmasını öngördükleri hâlde, Şii mezhebine mensup Müslümanlar ise "imamet" ismini verdikleri makama seçilimin sadece Allah tarafından ve Ehl-i Beyt adı verilen seçkinler arasından yapılabileceğine inanırlar. Bu makam, Şiilikte en büyük dini ve manevi otoriteyi de temsil eder.

Halifelik daha çok Müslümanların Sünni tarafının temsilcisi olarak kabul görülmüştür. Çünkü Şii tarafı büyük ölçüde Sünni hilâfet yönetimi altında yaşasa da, halifeyi kabul etmemişlerdir. Şiilerin kabul ettiği imamet, teokratik (dinsel) bir özellik taşımasına rağmen, halifelik büyük oranda dini bir özellik taşımamıştır. Sünnilikte halife eleştirilebilir bir makamda bulunmasına rağmen, Şiilikte imam eleştirilemez ve yanlışlanamaz bir makamda bulunur.

Halife, ilk zamanlarda İslam toplumunda ileri gelenlerin seçimiyle başa gelmiş, Emevîler ve Abbâsîlerden itibaren ailevi bir saltanat şeklini almıştır. Ayrıca 10. yüzyılda zayıflayarak siyasi gücünü kaybetmiş ve sadece ruhani önder veya İslami toplulukların onursal lideri haline gelmiştir.

Abbâsîler döneminde Bağdat'ta yaşayan halife, Hülagû Han komutasındaki Moğolların 1258'de Bağdat'ı yağmalamaları sonucunda Mısır'a, yani Memlûk Devleti himayesine kaçmıştır. 16. yüzyılın başlarında, 1517 yılında, Osmanlı Devleti padişahı Yavuz Sultan Selim'in Mısır'ı fethedip Memlûk Devleti'ne son vermesiyle birlikte halifelik makamı İstanbul'a, Osmanlı Hanedanı'na geçmiştir ve dört asır aradan sonra, 3 Mart 1924 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kaldırılmıştır.

Sünni Müslümanlar ilk 4 halifeyi "Raşidun Halifeler" (doğruya ulaştıran anlamında) olarak adlandırır ve onlara bir tür kutsallık atfederler. Şii Müslümanlar ise ilk üç halifeyi ehli beytin hakkı olan makamın gaspçıları olarak görürler ve Ali'yi kutsallaştırırlar.

Halifelik kurumunun oluşması ve zaman içindeki yolculuğu

Hilafetin oluşması ve Dört Halife dönemi
İslam öncesi Arap toplumundaki sosyal ve siyasal örgütleniş kabileler düzeyindeydi. Bu düzensiz yapı, İslam öncesi Arap toplumundaki kaos ve güvensizlik ortamının sebebiydi. Birbiri ile sürekli savaşan kabilelerden kurulu toplum her türlü gelişmeden ve ilerlemeden uzaktı.

İslam, başlangıcından beri bu kabile düzenine ve kabile değerlerine karşı mücadele etmiştir. Arap toplumu, onun ölümünden sonra, dağılıp kabile düzenine geri dönme tehlikesi ile karşı karşıya kaldı. Bu çözülmeyi önlemenin tek yolu, Muhammed'in ardılını seçerek iç çatışmaların önüne geçilmesi ve bütünlüğün sağlanmasıydı.

İlk halife seçilen Ebu Bekir, İslam'a göre "sahte peygamber" addedilen kimselerle mücadele ederek içeride birliği sağlamış ve Arapların eski düzene geri dönmesinin önüne geçmiştir. Ayrıca, daha önce kabileler arası savaşlarda harcanan ve Arap toplumuna zarar veren enerjiyi, dışarıya yani Bizans ve Sasani üzerine çevirerek İslam toplumunun fetih ve cihat amacında birleşmesini sağlamıştır.

Ebu Bekir'den sonra gelen halife Ömer ise, bir yandan dış fetihlere (Mısır, Kudüs, İran, Horasan) devam ederek Arap dünyasının bölünmesini engellemiş, bir yandan da örgütlenmesini geliştirmiştir. Müslüman Arap toplumu, Ömer döneminde devlet halini almıştır. Daha sonra İslamî siyasi yapılanmanın ilk düzenli örnekleri Ömer döneminde görülür.

Üçüncü halife Osman döneminde fetihler aynı hızda devam etmiş ve ilk kez İslam dünyası denizlerde kendini göstermeye başlamıştır. Fakat Ebu Bekir ve Ömer döneminde bastırılan kabile çekişmeleri, Osman döneminde tekrar yüzeye çıkmaya başlamıştır. Emevî ailesinden gelen Osman'ın kendi kabilesinden olanlara devlet görevlerinde ayrıcalıklar tanıması, yüzeye çıkan bu çatışmaların sonucudur. Osman'ın bu davranışı, İslam dünyasını bölecek olan olayların ilk tohumunu atmıştır. Nitekim bu ayrılık İslam'daki siyasi mezheplerin ortaya çıkışına neden olmuştur.

Kısa zamanda meyvesini veren bu ayrılık tohumları, Osman'ın hilafetinin kanlı bitmesine yol açmıştır. Kendi iktidarına karşı Kufe'de başlayan isyan dalgası, zamanla Mısır ve Basra'ya da sıçramıştır. Osman 656 yılında evine yapılan saldırıyla öldürülmüştür. Saldırıyı yapanın kim olduğu üzerinde kesinlik olmadığı halde, bu cinayetin İslam dünyasındaki karışıklıkların ve mezhep ayrılıklarının kapısını araladığı kesindir.

Sonraki halife olan Ali döneminde, temeli İslam öncesi kabile çatışmalarına (başta Emevî-Haşimî rekabeti olmak üzere) kadar uzanan iç karışıklıklar daha da büyüdü ve Muaviye taraftarları (Emevîler) ile Ali taraftarları arasında savaşa dönüştü. Savaş meydanında Ali'nin askerlerinin galip gelmesine rağmen yapılan görüşmelerde Ali bu üstünlüğü kaybetti. Kısa bir süre sonra Ali'nin Haricî Abdurrahman bin Mülcem tarafından öldürülmesiyle birlikte Emevîler hilafeti ele geçirmiş oldu.

Emevî ve Abbâsî dönemleri
Ali'nin öldürülmesi, Emevîlerin hilafeti elde etmesi için bir engel kalmadığını gösteriyordu. Ali'nin oğlu Hasan'ın çekilmesi ve küçük oğlu Hüseyin'in Kerbela'da öldürülmesi ile iktidar tamamen Muaviye ve Emevî ailesine geçmişti. Fakat muhalefeti yok edememişlerdi, başta Irak ve Horasan olmak üzere birçok yerde Muaviye'nin hilafetini meşru bulmayanlar vardı.

Muaviye ile birlikte hilafet, Roma geleneğine dayalı bir veraset anlayışına dayandırıldı. Böylece Hilafet, bir saltanat halini aldı.

Emevîler döneminde Arap-İslam toplumu, Arap İmparatorluğu biçimini aldı. Devlet örgütlenmesi, Bizans ve İran modellerinden etkilenerek yapıldı ve başarılı, etkili bir bürokrasi kuruldu. Bu dönemde hilafet, tamamıyla siyasi önderlik biçimini aldı ve Abbâsîler iktidara gelinceye kadar ruhani önderlik niteliğine sahip olmadı.

Emevîler iktidara kanlı çıkmıştı, inişleri de benzer şekilde oldu. Emevî karşıtı Şii ve Haricî muhalefet, Emevîler'in sonunu getirdi. 750 yılında Abbâsîlere yenilen Emevîler, İslam dünyasının önderliğini Abbâsîlere kaptırsalar da, Emevî Hanedanı İspanya'ya kaçarak orada devam edecekti.

Abbâsîler döneminde hilafet, hem siyasi hem de ruhani önderlik biçimini aldı. Ama siyasi otorite hızla kaybedilecek ve halife ruhani önder olarak kalacaktı.

Abbâsîler döneminde orduyu oluşturan Türkler devlet yönetiminde etkili oldular ve uzun vadede halifenin siyasi otoritesinin çöküşünü hazırladılar. 10. yüzyıla gelindiğinde Abbâsî halifesi, Irak dışındaki topraklarda yönetimi, çoğu Türk kökenli yerel komutanlara ve valilere kaptırmıştı. 945'te Şii Büveyhioğulları'nın Bağdat'ı ele geçirmesi, halifelik makamının siyasi otoritesinin sonunu getirdi. Bu tarihten sonra halife sadece ruhani önder olarak devam etti. Halife'nin tek siyasi gücü, menşur vererek Müslüman liderlerin hükümdarlığını onaylamaktı.

Moğollar'ın 1258 yılında Bağdat'ı alması, halifenin Mısır'a, Memluk himayesine kaçmasına yol açtı. Aslında, Moğol Hanı Hulagu'nun tek yaptığı, çoktan işlevini yitirmiş bir kurumu ortadan kaldırmak oldu.

Emevîlere paralel halifelikler
 Abdullah bin Zübeyr'in halifeliği (684-692): Muhammed'in üçüncü karısı Aişe'nin yeğeni Abdullah bin Zübeyr, 684'te Emevî Halifeliği'ne karşı bir isyan başlattı. Mekke'de halife ilan edildi ancak Haccâc bin Yûsuf es-Sekafî komutasındaki altı aylık bir kuşatmanın ardından 692'de yenildi ve orada öldürüldü.

Abbâsîlere paralel halifelikler
 Fâtımî Halifeliği (909-1171)
 Endülüs Emevî Halifeliği (929-1031)
 Muvahhid Halifeliği (1147-1269)

Memluk himayesi dönemi
Hilafet; Bağdat'ın düşmesinden (13. yüzyıl) Osmanlıların Mısır'ı ele geçirmesine (16. yüzyıl) kadar Mısır'da Memluk himayesinde yaşadı. Bu dönemde halife, hiçbir siyasi yetkiye sahip değildir. Dini törenlerde protokolde bulunmasının yanında hiçbir etkisi olmamıştır.

Osmanlı himayesi dönemi
Osmanlı İmparatorluğu'nun büyüme döneminde, Osmanlı yöneticileri I. Murad'ın 1362'de Edirne'yi fethinden itibaren hilafet makamında hak iddia ettiler. Daha sonra I. Selim, Müslüman yurtları fethetmek ve birleştirmek suretiyle, Mekke ve Medine kentlerinin savunucusu olmasıyla Osmanlıların halifelik iddiasını daha da güçlendirdi. Nihayetinde halifelik makamını ele geçirdi (1517).

Osmanlı hilafetinin son bulması, Batı Avrupa ile ilgili olarak yavaş bir güç erozyonu nedeniyle ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Milletler Cemiyeti tarafından bölünmesi sonucu Osmanlı İmparatorluğu'nun sona ermesi nedeniyle gerçekleşti. Son Osmanlı halifesi Abdülmecid Efendi, bölünmeden sonra yaklaşık 1,5 yıl halifelik makamını sürdürdü, ancak Atatürk'ün laik reformları ve Osmanoğullarının 1924'te Türkiye Cumhuriyeti'nden sürgün edilmesiyle halifelik makamı tarihe karıştı.

Osmanlılara paralel halifelikler
 Bornu Halifeliği (1472-1893)
 Yogyakarta Halifeliği (1755-2015)
 Sokoto Halifeliği (1804-1903)
 Takruri Krallığı (1848-93)

Türkiye Büyük Millet Meclisi/Türkiye Cumhuriyeti denetimindeki dönem

1 Kasım 1922'de saltanatın kaldırılması ile, Sultan-Halife gibi, çifte görevi olan Osmanlı hükümdarının elinden egemenlik hakları, devlet yetkileri alınmıştı. Eski Osmanlı hükümdarına sadece, dinî başkanlık yetkileri tanınmıştı. Hükûmet, TBMM'nin seçtiği Halife Abdülmecid Efendi'den, sadece "Müslümanların Halifesi" (Halife-i Müslimin) unvanını kullanmasını, gösterişli hareketlerde bulunmamasını istemişti. Abdülmecid, halife seçildikten sonra kendisine verilen talimata aykırı olarak, Müslümanların Halifesi unvanından başka sıfat ve unvanlar taşıyarak Cumhuriyet hükûmetinin talimatı dışına çıkmıştır.

Bazı politikacılar ise "Hilafet aynı hükûmettir, hilafetin hukuk ve görevini iptal etmek hiç kimsenin, hiçbir meclisin elinde değildir" diyerek Halife'yi, Padişah gibi yaşatmak istiyorlardı. Bu durum halifelik kurumu hakkında bir an önce önlem alınmasını gerektiriyordu. Fakat Mustafa Kemal Paşa'yı halifelik makamını kaldırmak için zorlayan önemli bir sebep, Türkiye'de gerçekleştirmeyi planladığı laisist/sekülarist karakterdeki reformları halife mevcut oldukça yapamayacağı idi.

Hilafetin kaldırılması

3 Mart 1924 tarihli, "Hilafetin İlgasına ve Hanedan-ı Osmaniye'nin Türkiye Cumhuriyeti Memalik-i Hariciyesine Çıkarılmasına Dair Kanun"la hilafet kaldırılmıştır. Böylece, yeni Türkiye önemli bir adım daha atmıştır. Hilafetin kaldırılmasının Türkiye'de ve dünyada geniş yankıları olmuştur. Hilafetin kaldırıldığı 3 Mart 1924 günü, bir diğer kanunla da Şer'iye ve Evkaf Vekaleti (Bakanlığı) kaldırılmıştır. Şer'iye ve Evkaf Vekaleti'nin kaldırılması sonucu, bu vekalet tarafından yönetilen okullar ve medreseler de kaldırılmıştır. Ayrıca aynı gün, Erkan-ı Harbiye-i Umumiye vekaleti de kaldırıldı. Böylece ordu-siyaset çatışmasının da önüne geçilmiş oldu. Tevhid-i Tedrisat Kanunu da o gün kabul edilmişti.

Türkiye'nin halifelik makamını kaldırmasından sonra ilan edilen halifelikler
 Şerifî Halifeliği (1924-25)
 Anadolu Federe İslam Devleti: Türk medyasında Kara Ses, Alman medyasında Kalif von Köln (Köln Halifesi) ve Chomeini von Köln (Köln Humeynisi) denilmiş Cemalettin Kaplan'ın Köln'de bir spor salonunda ilan ettiği halifelik (1994-2001)
 Irak ve Şam İslam Devleti, resmî adı İslam Devleti (2014-19)

Siyasi olmayan halifelikler
 Tasavvuf halifelikleri
 Ahmediye Halifeliği (1908-günümüz)

Ayrıca bakınız
 Halifeler listesi
 İslam devleti
 Reisu-l-ulema
 İmamet
 Ali Abdurrazık

Dipnotlar

Kaynakça
 Namık Sinan Turan, Hilafetin Tarihsel Gelişimi ve Kaldırılması, Altın Kitaplar - Kurtuluş Savaşı Kütüphanesi, I. Baskı
 Ira M. Lapidus, İslam Toplumları Tarihi, İletişim Yayınevi
 Mehmet Said Hatiboğlu, İslâm'da İlk Siyasi Kavmiyetçilik "Hilafetin Kureyşiliği", Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. XXIII (1978), Ankara
 Mehmed Said Hatiboğlu, Hilafetin Kureyşliliği, OTTO Yayınları, Ankara 2012.
 Hasan Gümüşoğlu, İslam'da İmamet ve Hilafet (Doktora Tezi), Kayıhan Yayınları, İstanbul 1999 I. Baskı, 2011 II. Baskı
 Hasan Gümüşoğlu, İntikalinden İlgasına Osmanlı'da Hilafet, Kayıhan Yayınları, İstanbul 2011, I. Baskı
 İdris Yücel, Fransız Belgelerinde Son Halife Abdülmecid ve Türkiye'de Hilafetin Kaldırılması'', Atatürk Yolu Dergisi, Sayı 61, Güz 2017.

İslam ve siyaset
İslam hukuku
Soyluluk unvanları
Arapçadan Türkçeye geçen sözcükler

Hilâfet


Die Bürstenhornblattwespen (Argidae) sind eine Familie der Pflanzenwespen. Von den weltweit über 800 Arten leben etwa 40 in Europa.

Merkmale
Es handelt sich um kleine bis mittelgroße (meist unter 10 mm, einige bis 14 mm), kompakt gebaute Pflanzenwespen. Charakteristisch und wesentliches Erkennungsmerkmal ist der Bau der Fühler. Diese bestehen aus nur drei Gliedern, indem alle Glieder der Fühlergeißel zu einem einzigen langgestreckten Segment verschmolzen sind. Dieses große Fühlerglied ist bei den Weibchen meist etwas keulenförmig nach vorn verdickt. Bei den Männchen ist es nur auf einer Seite mit einem dichten Flaum kurzer Borsten besetzt, worauf der Name Bezug nimmt. Stark abgewandelt ist das dritte Fühlerglied bei den Männchen der Unterfamilie Sterictiphorinae. Hier ist es bis fast zum Grund in zwei parallele Äste gespalten (stimmgabelförmig). Der Körperbau ähnelt im Übrigen dem der Echten Blattwespen. Am Rumpf ist die Vorderbrust (Prothorax) recht kurz und nach hinten halbkreisförmig eingezogen. Die Cenchri, das sind zwei Flecken mit kurzen Börstchen auf der Thoraxoberseite, die die Flügel in Ruhestellung fixieren, sind bei ihnen meist besonders groß und auffällig. An den Beinen befinden sich bei der Gattung Arge Sporne nahe dem Vorderende (präapikal), diese fehlen den anderen Gattungen. Die Vordertibien besitzen zwei Endsporne ohne besondere Umbildungen. Die Flügel weisen in der Regel ein auffallendes Flügelmal (Pterostigma) auf, häufig sind sie außerdem gefleckt oder gebändert. Am breit ansitzenden, meist recht kurzem Hinterleib sitzt beim Weibchen ein Legebohrer, der recht kurz ist und den Hinterleib in Ruhestellung nicht überragt. Die den eigentlichen Bohrer bildenden Valvenpaare sind zu einer sägeblattartigen Struktur verschmolzen. Bürstenhornblattwespen sind meist auffällig gefärbt und gezeichnet. Viele Arten zeigen Rot- und Gelbtöne, kombiniert mit Schwarz, die als Warntracht dienen. Viele Arten weisen metallisch schillernde Farben auf.

Larven
Die Larven ähneln in der Körpergestalt Schmetterlingsraupen. Sie sind weichhäutig mit einer runden bis ovalen, hart sklerotisierten Kopfkapsel. Am Kopf sitzt an jeder Seite ein einlinsiges Larvenauge. Am Rumpf sitzen drei Paare fünfgliedriger Beine. Auch an den Hinterleibssegmenten sitzen paarweise kurze Scheinfüßchen, die am ersten und achten Segment immer fehlen, je nach Art sind sechs bis acht Paare vorhanden. Am Körperende sitzen bei einigen Arten zwei kurze, stummelförmige Anhänge. Die Rumpfseiten tragen manchmal lappenförmige Auswüchse. Die Larven sind oft grün gefärbt, oder sie weisen eine auffallende, farbige Warntracht auf.

Lebensweise
Die Larven nahezu aller Arten sind frei sitzende Pflanzenfresser. Wenige, vor allem amerikanische Arten minieren in Blättern, z. B. Schizocerella pilicornis in Blättern von Portulak. Befressen wird eine Vielzahl unterschiedlicher Pflanzenarten. Viele Arten fressen die Blätter von Laubbäumen und Sträuchern, in Mitteleuropa vor allem Weiden und Birken. Einige Arten sind auf Rosen spezialisiert, an denen sie auch in Gärten vorkommen. Andere Arten fressen an krautigen Pflanzenarten. Fast alle Arten sind auf eine oder wenige verwandte Pflanzenarten spezialisiert (monophag oder oligophag). Die bei vielen Arten frei und manchmal in größeren Ansammlungen an Pflanzen sitzenden Larven sind meist durch Giftstoffe (Toxine) gegen Fraßfeinde geschützt. Bei Bedrohung nehmen die Larven eine charakteristische s-förmige Schreckstellung ein. Die Giftwirkung der Hämolymphe wurde an Ameisen nachgewiesen.

Die Imagines sind meist schlechte und träge Flieger und in der Nähe ihrer Wirtspflanzen anzutreffen. Die meisten Arten nehmen offensichtlich im Imaginalstadium keine Nahrung auf. Andere Arten besuchen Blüten mit offen dargebotenem Nektar, besonders häufig Doldenblütler. Einige außereuropäische Arten (z. B. Gattung Sericoceros) bleiben bei ihrem Eigelege und verteidigen es gegen Parasitoide.

Die Entwicklung der Larven bis zur Imago kann bei vielen Arten sehr rasch, im Verlauf einiger Wochen, ablaufen. Einige Arten auch der gemäßigten Breiten haben deshalb sehr viele (vier und mehr) Generationen pro Jahr.

Wirtschaftliche Bedeutung
Von den zahlreichen Arten der Familie sind nur wenige als Schädlinge bekannt geworden. Die meisten Arten bilden relativ stabile Bestände und neigen nicht zu Massenvermehrungen (Gradationen). Die durch sie verursachten Schäden an Pflanzen sind deshalb überwiegend gering. Einige Arten in Ostasien und Nordamerika können gelegentlich an Waldbäumen Schäden verursachen, vor allem an Birke. Eine vor wenigen Jahren nach Europa eingeschleppte Art, Aproceros leucopoda, verursacht Kahlfraß an Ulmen. Andere als Schädlinge geltende Arten sind Atomacera decepta an Hibiskus und verschiedene Arge-Arten an Zierrosen.

Einige Arten der Argidae werden getestet, um im Rahmen der biologischen Schädlingsbekämpfung unerwünschte, meist eingeschleppte Pflanzenarten einzudämmen, so z. B. Atomacera petroa gegen die nach Hawaii eingeschleppte Baumart Miconia calvescens oder Arge humeralis gegen den Giftefeu (Toxicodendron pubescens).

Aus verschiedenen Ländern werden gelegentlich Vergiftungsfälle bei Haustieren durch Pflanzenwespenlarven gemeldet, die diese versehentlich beim Fressen mit aufgenommen hatten.

Systematik und Verbreitung
Die Familie ist weltweit verbreitet und hat ihren Verbreitungsschwerpunkt in den Tropen. Bürstenhornblattwespen gehören in die Überfamilie Tenthredinoidea. Ihre Schwestergruppe ist mit hoher Wahrscheinlichkeit die tropische Familie Pergidae.

Von den insgesamt 10 Unterfamilien leben die meisten nur in Südamerika und in Australien. In Europa kommen Vertreter aus zwei Unterfamilien vor. Im Folgenden werden nur die in Europa vorkommenden Gattungen dieser Unterfamilien aufgeführt.
 Unterfamilie Arginae
 Arge – 18 Arten in Deutschland.
 Arge ciliaris
 Arge cyanocrocea
 Arge enodis
 Arge gracilicornis
 Arge humeralis
 Arge melanochra
 Rosenbürstenhornwespe (Arge ochropus)
 Blauschwarze Rosenbürstenhornblattwespe (Arge pagana)
 Arge rustica
 Arge thoracica
 Unterfamilie Sterictiphorinae
 Aprosthema – möglicherweise 10 Arten in Deutschland (Artabgrenzung z. T. unsicher)
 Sterictophora – möglicherweise 5 Arten in Deutschland. Von einer Art ist bisher nur ein Individuum (das Typusexemplar) gefunden worden.
 Sterictiphora geminata
 Aproceros – nur eine eingeschleppte Art: Aproceros leucopoda

Weblinks

Quellen
 R. B. Benson (1951): Handbook for the identification of British insects. Vol IV Hymenoptera 2. Symphyta Section a. Published by the Royal Entomological Society of London.
 Andreas Taeger, Ewald Altenhofer, Stephan M. Blank, Ewald Jansen, Manfred Kraus, Hubert Pschorn-Walcher, Carsten Ritzau (1998): Kommentare zur Biologie, Verbreitung und Gefährdung der Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). In: Taeger, A. & Blank, S. M. 1998 (Hrsg.): Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). Kommentierte Bestandsaufnahme. Goecke & Evers, Keltern, 364 + 3 S.

Bürstenhornblattwespen


An Mapania vitiensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Hendrik Uittien, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Tetsuo Michael Koyama. An Mapania vitiensis in nahilalakip ha genus nga Mapania, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mapania

Mapania vitiensis


Campo Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 15,48 km2 yüzölçümüne sahip, 4.358 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viseu

Campo (Viseu)


San Pablo (Spanish for Saint Paul) may refer to:

Places

Argentina
 San Pablo (Catamarca)
 San Pablo, San Luis

Belize
 San Pablo, Orange Walk

Bolivia
 San Pablo de Lípez, Sud Lípez Province

Brazil
 São Paulo, the capital of São Paulo state, and the country's largest city
 São Paulo State

Chile
 San Pablo, Chile
 San Pablo (volcano)

Colombia
 San Pablo, Bolívar
 San Pablo, Nariño
 San Pablo de Borbur

Costa Rica
San Pablo (canton), Heredia

Cuba
San Pablo, a barrio in Consolación del Sur

El Salvador
San Pablo Tacachico, La Libertad

Ecuador
San Pablo River (Ecuador)

Guatemala
San Pablo, San Marcos
San Pablo Jocopilas, Suchitepéquez
San Pablo La Laguna, Sololá

Mexico
San Pablo Balleza, Chihuahua
San Pablo de las Salinas, México State
San Pablo Guelatao, Oaxaca
San Pablo Villa de Mitla, Oaxaca

Panama
San Pablo River (Panama)

Paraguay
San Pablo District, Paraguay
San Pablo (Asunción)

Peru
San Pablo, Cajamarca, San Pablo in the Cajamarca region
San Pablo, Loreto, San Pablo in Loreto region
San Pablo District, Bellavista
San Pablo District, Canchis
San Pablo District, Mariscal Ramón Castilla
San Pablo District, San Pablo

Philippines
San Pablo, Isabela
San Pablo, Laguna
San Pablo, Zamboanga del Sur

Spain
San Pablo (Zaragoza), a church
San Pablo de la Moraleja, Valladolid
San Pablo Airport, Seville, Spain

United States
San Pablo, California
San Pablo, Colorado
San Pablo, New Mexico
San Pablo Bay, California
Pilot Knob (Imperial County, California)

Other uses
 , a ship of the United States Navy
 USS San Pablo, a fictional ship in the 1962 novel The Sand Pebbles
 San Pablo metro station, a metro station in Santiago, Chile
 San Pablo station (PNR), operated by the Philippine National Railways in Laguna Province
 San Pablo (Mexico City Metrobús), a BRT station in Mexico City
 San Pablo (Mexibús), a BRT station in Chimalhuacán, Mexico

See also
 San Pablo River (disambiguation)
 Saint Paul (disambiguation)
 San Paolo (disambiguation)
 Sant Pau (disambiguation)
 São Paulo (disambiguation)

San Pablo


Argonautica (Yunanca: Άργοναυτικά, Argonaftika) Rodoslu Apollonios tarafından MÖ 3. yüzyılda yazılmış epik bir Yunan şiiridir.

Söylencesel Altın Post'u ele geçirmek için Argo isimli gemileriyle uzun ve maceralarla dolu bir deniz yolculuğuna çıkan elli gencin başından geçenleri anlatır. Helenistik dönemden günümüze kalan tek destandır.

Konusu

Öncül Öykü: Altın Post

Şiirde, Altın Post'un peşinde Kolhis'e  gitmek üzere denize açılan elli Akhalı denizcinin  yaşadığı maceralar anlatılır ancak gençlerin uğruna uzun bir yolculuğa çıktığı Altın Post'un öyküsüne yer verilmez. Yazarın Hellenistik çağ okurlarının Altın Post söylencesini bildiklerini varsaydığı düşünülür. Bu nedenle Argonautika'nın daha iyi anlaşılması için önce seferin hedefi olan Altın Post'un öyküsünün bilinmesi gerekir:

Teselya'da Boeotia bölgesinin kralı Athamas, tanrısal varlık Nephele ile evliydi; İki çocukları vardı: Phriksos (erkek) ile Helle (kız). Athamas kendisine iyi davranmadığını düşündüğü Nephele'den ayrılarak Thebai kentinin kurucusu Kadmos'un kızlarından İno ile evlendi. İki erkek çocuk doğuran İno tahtın gelecek sahibi, üvey oğlu Phriksos'u ortadan kaldırmak üzere bir oyun tezgahladı. Buğday tohumlarını kavurmaları için ev kadınlarına buyruklar gönderdi. Kadınlar erkeklerin haberi olmadan tohumları kavurdular. Cansız tohumlar nedeniyle toprak yıllık ürününü veremedi. İno, Athamas'ın kıtlıktan nasıl kurtulabileceklerini danışmak için bilicilere gönderdiği habercilere rüşvet verdi ve  kocasının yalan bir kehanet almasını sağladı. Buna göre verimsizliğin sona ermesi için Athamas'ın oğlu Friksos'u Zeus'a kurban etmesi gerekiyordu.

Bu kehanet üzerine kıtlıktan kurtulmak isteyen halkın baskısı altında kalan Athamas oğlu Phriksos'u kurban sunağına götürmek zorunda kaldı. Fakat Nephele oğlunu kurban edilmekten kurtardığı gibi kızı Helle ile birlikte kaçmaları için diye Hermes'ten aldığı altın postlu bir koç gönderdi onlara. Koç çocukları gökte taşıdı. Ülkeyi ve denizi (Ege) aştılar.  Ege'yi Marmara'ya bağlayan ince boğazın üzerine geldiklerinde Helle düşüp boğuldu. O boğaza onun adı verilerek Hellespontos (Çanakkale Boğazı) dendi. Phriksos yolculuğuna devam etti. Koç onu Karadeniz'in doğu ucundaki Kolkhis ülkesine (Gürcistan)  götürdü.

Buranın kralı, Güneş Tanrı Helios'un oğlu Aietes,  Phriksos'u karşıladı ve ağırladı. Phriksos Koç'u Zeus'a kurban etti, altın tüylü postunu Aietes'e sundu, o da postu savaş tanrısı Ares'e adanan sunağın koruluğundaki bir meşe ağacının dalına astı ve postun korunması için ağacın dibine yılansı bir canavar koydu. Kral'ın iki kızından biri olan Khalkiope ile evlenen Phriksos'un dört oğlu oldu.

Kral Pelias
Koçun Altın Postu Kolkhis'te kutsal sunaktaki ağaç dalında asılı dururken, Teselya'nın Iolkos kentinde, Phriksos'un amcası olan kentin kurucu kralı Kretheus'un ölümünden sonra onun öz oğlu, tahtın yasal varisi olan Aeson ile üvey oğlu Pelias arasında taht kavgası yaşanıyordu. Deniz tanrısı Poseidon'un oğlu olarak tanrı soyundan geldiğini ve Aeson'dan büyük olduğu için tahtta hak sahibi olduğunu ileri süren Pelias tahtı zorla ele geçirdi. Biliciler Pelias'a ölümünün kral soyundan birinin elinden olacağını söylemişlerdi. Bu tanıma girenleri ortadan kaldırmaktan çekinmeyen Pelias Aeson'u öldürmeye cesaret edemediğinden onu eşiyle birlikte sarayın bir köşesinde hapis yaşamı sürmek zorunda bıraktı. Bu sığıntı yaşama başladıkları sırada Aeson ve eşinin Diomedes adını verdikleri bir oğulları oldu.

Bebeğin doğumu Pelias'ı tedirgin etti. Bebeği ortadan kaldırmaları için emir verdiği askerler doğum odasına gittiklerinde ağlayan bir anne ve çevresini saran kadınlarla karşılaştılar. Dediklerine göre bebek ölü doğmuştu. Bu arada Aeson olacakları tahmin ederek bebeği sadık bir kölesiyle kent kırsalına kaçırıp eski dostu, soylu kahramanların eğitmeni yarı insan yarı at Kheiron'un gözetimine teslim etmişti. Kheiron bebeğe İason adını verdi. Pelion dağındaki mağarasında büyütüp eğittiği çocuk erişkinliğe vardığında geçmişiyle ilgili bilgiler ve geleceğe ilişkin yönlendirmelerle Iolkos'a uğurladı onu.

Argonautika, 1. Kitap
Apollonios, destanına bilicilerin Pelias için verdikleri ikinci bir kehanetten söz ederek başlıyor: Buna göre Pelias'ın yazgısında kente gelecek bir yabancı tarafından öldürülmek vardı. Bu yabancı sandaletlerinden birinden yoksun olarak ayak basacaktı kente. Bu kehanetin üzerinden çok zaman geçmemişti ki İason, Kheiron'dan ayrıldıktan sonra Iolkos'a giden yolda karşısına çıkan hızlı akışlı bir nehri geçmeye çalışırken sandaletlerinden birini sulara kaptırdı. (Bazı kaynaklara göre bu olay, İason yaşlı bir kadın kılığında nehrin kıyısında bekleyen Hera'ya acıyıp onu sırtında nehrin karşı kıyısına geçirirken olmuştur. Ozan 3. Kitap'ın başında sadece Hera'nın sırtta taşınmasından söz eder.)

Kente girdiğinde Pelias'ın, babası Poseidon ve diğer tanrılara adadığı ama Hera'nın onurlandırılmadığı bir sunu şölenine katıldı. Pelias bir ayağı çıplak delikanlıyı görünce kehaneti anımsayarak derin düşüncelere daldı ve onu deniz yoluyla çok uzaklara, evine dönüş yolunu bile bulamayacağı zor bir yolculuğa göndermeye karar verdi: Kolkhis'e gidip Altın Post'u getirmek. Pelias yolculuk için muhteşem bir gemi yaptıracağından başka geminin tayfalarını bölgenin en yiğit ve becerikli gençlerinden oluşturacağına söz vermişti. Altın Post'u geri getirmek uğruna onur ve ün kazanmak isteyen gönüllüler toplanmaya başlarken Teselya'nın en ünlü gemi yapım ustası Argos da elli kürekli bir geminin yapımına başladı. Bu çabada tanrıça Athena  ona yardımcı oluyordu. Geminin ismi de Argo olacak, sefere katılanlar da bu isimden kök alan Argonautai (Argo Gemicileri – Argonaut'lar) diye anılacaktı. Gönüllü tayfalar arasında bir kuşak sonra Troia Savaşı'nın çıkmasına neden olacak Spartalı Helena'ın ikiz erkek kardeşleri Kastor ile Polydeukes, o savaşın en ünlü kahramanı olacak Akhilleus'un babası Peleus, kuzey rüzgârı Boreas'ın oğulları Kalais ile Zetes ve Herakles gibi tanrı soyundan gelenler de vardı. Ozan Orpheus da katıldı onlara.

Iolkos'un Pagasai limanından denize açılan Argo'nun, hedefi Kolkhis'e ulaşmak için Hellespontos'tan, Propontis'den ve Bosphoros'tan geçerek Pontus'a  (Karadeniz) çıkması gerekiyordu. Ege'yi arkada bırakmadan önce Lemnos (Limni) Adası çıktı karşılarına. Lemnos o sıralar erkeksiz bir adaydı. Aphrodite kendisini yeterince onurlandırmadıkları için Ada'nın kadınlarını cezalandırmıştı. Bu ceza erkeklerin eşlerinden uzaklaşmalarına ve karşı Trakya kıyılarından getirdikleri köle kadınlarla ilişki kurmalarına yol açmış, Adalı kadınlar da kendilerine yüz çeviren eşlerinin yanı sıra Ada'daki diğer yetişkin erkekleri de öldürmüştü. Kral kızı Hypsipyle babasını bu erkek katliamından kurtarmış, gizlice bir sandığa koyarak denize atmıştı onu. Ada'ya yanaşan gemiyi ve yolcularını görünce Hypsipyle sütannesinin öğütlerini benimseyerek Ada'da yeni bir erkek nesli oluşturmak için gemidekileri kente buyur etti.

Herakles Argo'ya bekçilik etmek için gemide kaldı. Adalı kadınlar kentte neden hiç erkek olmadığı konusunda konuklara açıklama yaparken başka bir hikâye uydurdular. İhanete uğradıkları gerekçesiyle bir sefer dönüşünde kentin kapılarını açmayarak erkekleri  yanlarındaki köle kadınlarla birlikte Trakya kıyılarına göç etmek zorunda bıraktıklarını, istekleri üzerine erkek çocukları da gönderdiklerini söylediler. Kente seve seve buyur edilen Argonaut'lar uzun süredir yalnızlık çeken Adalı kadınlarla, İason da Hypsipyle ile Ada'da hoşça zaman geçirmeye başladı. Sur içine hiç girmeyen Herakles yoldaşlarının görevlerini unuturcasına uzun süre Ada'da kaldıklarını görünce habercilerle onları uyarıp yola devam çağrısı yaptı. Argo denize açılırken Hypsipyle İason'a Ada'da kalmasına karşılık babasının tacını sunuyor, İason da  görevinden söz ederek ona veda ederken  bir oğlu olursa onu Iolkos'a göndermesini rica ediyordu.

Lemnos'tan ayrıldıktan sonra Argo gizem törenleriyle bilinen Samothrake Adası'na yanaştı. Tanrılara yakardılar, güvenli bir yolculuk için yardım dilediler. Sonra İmbros Adası'nın yanından dümen kırıp Hellespontos'a girdiler.

Argo Boğaz'ı geçip de Propontis'e (Marmara) çıkınca sağ yakada uzanan kıyıları izledi. Ayılar Dağı adıyla bilinen dağlık adayı (Kapıdağ Yarımadası) gördüklerinde eteğindeki kıstaklı körfeze girdiler. Burada iki halk yaşıyordu: Dağlık kesimdeki yabanıl, altışar kollu Topraktan Doğanlar ve ovada yaşayan  Dolion'lar. Kıyıdaki askerler tarafından dostça karşılanıp yeni evlenen Dolion kralı Kyzikos'un düğün şölenine davet edildiler.

Şafakla birlikte yola çıkma hazırlığı yaparken Topraktan Doğanlar'ın saldırısına uğradılar. Herakles'in öne çıktığı çarpışmadan yengiyle ayrılıp yola koyuldular, fakat gece olduğunda birden çıkan sert rüzgârlar Argo'yu geriye sürükleyip yine Dolion kıyılarına yanaşmak zorunda bıraktı. Karanlıkta onları düşman sanan Dolion'ların saldırısına uğradılar. Argonaut'lar da aynı adaya geri döndüklerinin farkına varmadıklarından birbirlerini tanıyamadan körlemesine dövüştüler. Çarpışmada ölenlerin arasında kral Kyzikos da vardı. Eşinin ölümünün acısına dayanamayan yeni gelin kraliçe canına kıydı. Yerel halkla birlikte Argonaut'lar da yas tuttular.

Argonaut'ların kürek çekmede Herakles'e yetişme çabaları sonucu hız kazanan Argo kısa sürede Mysia kıyılarına yaklaştı. Kios'a (Gemlik Körfezi) vardılar. Küreği kırılan Herakles gücüne uygun düşecek yeni bir kürek yapmak için bir ağaç dalı bulmaya, can dostu Hylas da yakındaki bir pınardan su almaya gitti. Herakles gemiye dönerken diğer bir arkadaşından Hylas hakkında acı bir  haber aldı: Hylas pınardan dönmemişti, çığlıkları duyulmuştu, saldırıya uğramış olmalıydı. Herakles keder ve endişe içinde dostunu aramaya çıktı.

Sabah olduğunda İason ve arkadaşları Herakles'in geri dönmediğini fark etmeden yola koyuldular. Onun yokluğunu fark ettiklerinde ise geri dönüp dönmeme konusunda tartışmaya başladılar. İason'u Herakles'in gölgesinde kalmamak için onu başından savmakla suçlayanlar oldu. Derken Argo'nun yanında denizcilerin ve balıkçıların koruyucusu, tanrısal varlık Glaukos belirdi. Herakles'i Kolkhis'e götürmemeleri gerektiğini, çünkü onun yazgısında yapacağı on iki görevin sonunda ölümsüzlerin sofrasına katılmanın yazılı olduğunu söyledi. Kayıp delikanlı Hylas hakkında da bilgi verdi. Dediğine göre gittiği pınarın başında bir su nympha'sı eş tutmuştu onu. Glaukos'un bu sözleri üzerine  tartışmalar son buldu. İason'u suçlayanlar bağışlanma dileklerinde bulundular. Herakles'i arkada bırakan Argo yoluna devam etti.

2. Kitap
Mola vermek için yanaştıkları yeni kıyı Bebrykos'ların ülkesine aitti. Buranın kralı kibirli Amykos'un konuk karşılamada garip bir kuralı vardı. Gelenleri kendisiyle yumruk dövüşüne zorluyor ve karşısına çıkanları öldürüyordu.  Argonaut'lara da meydan okuyunca bu tür dövüşte ünlenmiş olan Polydeukes bir yumrukta öldürdü onu. Argo'ya olabildiğince erzak yükleyip Bosporos'a yöneldiler.

Ertesi gün, henüz Boğaz'a varmadan Bithynia kıyısında yaşlı kral Phineus'un konağına yakın bir yerde karaya çıktılar. Phineus Fenike kralı Agenor'un oğluydu (Kızkardeşi Europa'yı ararken geldiği bu yörede kalıcı olmuştu.) Zeus, sahip olduğu bilicilik gücünü yerinde kullanmadığı için onu körlükle cezalandırmış, üstelik yemeklerini işkenceye çeviren iki Harpyia musallat etmişti başına. Kadın başlı, kuş gövdeli bu yaratıklar Phineus'un masasından ve ağzından yemek çalıyor, kalanları da pisletiyorlardı. Açlıktan perişan Phineus'un yardım dileği üzerine Kalais ile Zetes Harpyia'ları kovdular. Bu iyilik üzerine Phineus yolculukları hakkında gemicilere yararlı bilgiler verdi. Buradan ayrılınca iki denizin birleştiği yerde (Bosporos'un Pontos'a (Karadeniz) çıkışında) karşılaşacakları Kara Kayalar'ı nasıl aşacaklarını anlattı, ondan sonra endişeye gerek olmadığını, çünkü Kıbrıslı Tanrıça'nın (Aphrodite) kurnazlık dolu yardımıyla zafere ulaşacaklarını söyledi.

Apollonios'un söz ettiği Kara Kayalar, mitolojide Symplegades (Çarpışan Kayalar) diye bilinen, karşılıklı konumdaki kaya kütleleriydi. Phineus bunların dibe bağlı olmadıklarını, aralarından geçmeye kalkan olursa hızla, birbirlerine çarparcasına kapandıklarını, sonra açıldıklarını söylemişti. Argonaut'lar söz konusu yere vardıklarında Phineus'un öğütlerine uyarak Kayalar'ın arasından bir güvercin saldılar. Kayalar hızla kapandı, güvercin kuyruk tüylerini kaptırmakla kaldı. Kayalar açılırken kahramanlar hızla kürek çektiler ama oluşan girdaplar hızlarını kesti. Çaresizlik içinde, tekrar kapanmakta olan Kayalar'ın üzerlerine gelmesini beklerken tanrısal bir yardımla (Athena) ölmekten kurtuldular, kendilerini Pontus'a çıkmış buldular. Çarpışan Kayalar bundan böyle aralarından geçenleri engellemeyecekti, çünkü tanrıların emriyle denizdeki diplerine tutunmuşlardı (Argo'nun yolculuğunda önemli bir aşamayı oluşturan söz konusu Kara - özgün metindeki renk tanımının karşılığıyla 'Kobalt mavisi' – Kayalar günümüzdeki konumları yönünden sorgulandığında yerleri Rumelifeneri açıklarındaki Öreke Kayalıkları (veya adacıkları) ile Anadolufeneri yakınındaki Yom Burnu'na denk geliyor.)

Boğaz'dan çıkarken yaşadıkları tehlikeden kurtulmakla rahatlayan Argonaut'lar doğuya dümen kırdıktan sonra Pontos kıyılarına yakın seyrederken Yunan kent devletlerinin kurdukları kolonilerin ve onların isim verdikleri akarsuların denize dökülen ağızlarının önünden geçtiler. Bu yerler aşağıda, Kitap'taki anlatım sıraları korunarak günümüze yansıyan isimleriyle birlikte ve gerekli görülen yerlerde onlara ilişkin notlarla verilmektedir.

 Rhebas :    Riva Deresi
 Phyllis :     Yeşilçay, Ağva
 Kalpelimanı : Kerpe
 Thynias:     Kefken Adası
 Sangarios: Sakarya Nehri
 Lykos : Gülüç Irmağı, K.Deniz Ereğli (Antik ismi: Heraklia Pontiki)
 Akherusia Burnu: Bababurnu, K. Deniz Ereğli (Ozan Akheron Nehri'nin Burun'un doğusundan denize döküldüğünü söylüyor. Akheron Ölüler Diyarı'nın beş nehrinden biriydi ve kollarından, dolayısıyla Ölüler Diyarı'na iniş yerlerinden birinin burada olduğuna inanılırdı. Ereğli yakınlarındaki Cehennemağzı Mağaraları bu bağlamda söylencelere gönderme yapmaktadır. Bölgede kurulan kentin adı Heraklia idi. Benzer isimli kentlerden ayırt edilmesi için bu isme 'Pontiki' (Pontuslu) belirteci eklenmişti.)
 Kallikhoros : Üzülmez Deresi, Zonguldak
 Parthenios : Bartın Çayı
 Sesamos :  Amasra'nın Amastris adından önceki adı.
 Kytoros :  Gideros koyu, Cide.
 Karambis : Kerempe Burnu
 Sinope : Sinop (Ozan buradan geçiş sırasında Sinope'nin öyküsünü anlatır. Buna göre Zeus, nehir tanrılarından Asopos'un güzel kızı Sinope'yi kaçırıp bu kıyıya getirmiş, fakat kızın bakire kalma dileğine saygı göstererek onu burada bırakıp gitmişti.)
 Alys veya Halys : Kızılırmak
 İris : Yeşilırmak
 Thermodon : Terme ırmağı  (Kahramanlar ırmağın ağzına yanaştılar, ama bölgede Amazon'ların yaşadığını biliyorlardı. Bu yüzden onlarla karşılaşmamak için molayı kısa kesip Ares Adası'na dek açıktan dümen tuttular.)
 Ares veya     Aretias Adası: Giresun Adası

Argo antik adı Kerasos olan Giresun'un karşısındaki küçük Ares Adası'na varmak üzereyken tepelerinden her geçişte demir gibi sert tüyler bırakan yabanıl kuşların saldırısına uğradılar. Ada'yı mesken tutan bu kuşların attığı tüylerden sakınmak için Herakles'in zorlu işlerinin altıncısında Stymphalos kuşlarına yaptığı kurnazlığı anımsadılar. Gemicilerin yarısı kürek çekerken diğer yarısı da kalkan ve kargılarını başlarının üzerinde tutarak güverteyi çatı gibi kapattı, sonra yine Herakles'in yaptığı gibi gürültü çıkararak kuşları uzaklaştırdılar.

Bu zorlu çaba içinde Argo'yu kıyıya yanaştırmayı başarıp kaya oyuklarına sığınarak tehlikeyi atlattıkları günün sonunda fırtına çıktı. Şafak vakti bir gemi enkazından karaya vurduğu anlaşılan, gemi kalaslarına tutunmuş dört kazazede buldular. Gemicilerin yardımıyla toparlanan bu dört delikanlı kendilerini Phriksos'un oğulları olarak tanıttılar. Babalarının vasiyeti üzerine dedeleri Athamas'tan kalan krallık tahtına sahip çıkmak için Kolkhis'ten Orkhomenos'a giderken gemilerinin fırtınada battığını söylediler. Baba tarafından akrabalarıyla karşılaştığına sevinen İason kendi hedefini anlattıktan sonra gençlerden yardım ve rehberlik dileğinde bulunduğunda sevinci uzun sürmedi. Gençlerden Argos adlı olanın söylediğine göre dedeleri (anne tarafından) kral Aietes gaddar biriydi ve Altın Post'u vermeyeceği kesindi. Zaten Post korkunç bir canavarın koruması altındaydı. Çaresiz kalan kazazedelerle birlikte yoluna devam eden Argo şafakla birlikte Ares Adası'ndan ayrıldı, hava karardığında Philyra Adası'na vardılar (Eski haritalarda Kerasos ile Trapezus (Trabzon) arasında olduğu görülen bu adanın günümüzde bir karşılığı bulunmuyor. Yazar bu bölümde Ada'nın isminin çağrıştırdığı bir söylence anlatıyor: Philyra Titan kardeşlerden Okeanos'un kızlarından biriydi. Amcası Kronos eşi Rhea'nın kıskanç gözlerinden sakınmak için Philyra'ya yaklaşırken kendini bir aygıra dönüştürmüştü. Philyra da yaşadığı yerden utanç içinde ayrılıp hamile kaldığı oğlunu Yunan anakarasında, Pelion dağında doğurmuştu. Oğlu bilge at-adam olarak tanınacak olan Kheiron'du).

Argonaut'lar Kolkhis kıyılarına yaklaştıklarını ufukta Kafkas Dağları'nı görünce anladılar. Çok geçmeden Zeus'un Prometheus'a musallat ettiği kartalın yükseklerden geçtiğini gördüler, zavallı titanoğlunun acı çığlıklarını duydular. Kıyıya, Phasis (bugünkü Rioni) Nehri'nın ağzına yöneldiler, Argo'yu korunaklı bir girintiye bağladılar. Bir tarafta kral sarayının bulunduğu Aia kenti, öte tarafta da Altın Post'un, asılı meşe dalında korunduğu Ares koruluğu uzanıyordu.

3. Kitap

Bilinen dünyanın en doğusunda, Kafkaslar'ın eteğinde yer alan Kolkhis'in hükümdarı Aietes Güneş Tanrı Helios'un  oğlu olmakla övünüyor, başkent Aia'daki ışıltılı sarayında ilk eşinden olan kızları Khalkiope ile Medea (veya Medeia) ve diğer bir eşinden olan oğlu Apsyrtos ile mutlu bir yaşam sürüyordu. Phriksos öldüğünden Khalkiope dul kalmıştı. Medea bekârdı.

Gemiciler Post'u ele geçirmek için izleyecekleri yolu tartışırken Olympos doruklarında Hera ile Athena başbaşa vermiş onlara nasıl yardım edebileceklerini konuşuyorlardı. Sonunda ortak bir karara vardılar: Aphrodite'ye gidip oğlu Eros'un yardımıyla Aietes'in kızı Medea'yı İason'a âşık etmesini istediler. Böylece İason'un işi kolaylaşacaktı. Hera Aphrodite'yi ikna etmek için kendine özel nedenleri de dile getirdi. Öncelikle İason'la karşılaştığından beri onu beğendiğini, çünkü yaşlı bir kadın kılığında nehir kıyısında beklerken İason'un kendisine acıyıp sırtında karşıya geçirdiğini, ayrıca İason'un Kolkhis'ten evine dönüşüne yardım edilmezse Iolkos'taki sunu töreninde kendisini onurlandırmayı ihmal eden Pelias'ın küstahlığının cezasız kalacağını söyledi (Ozan burada İason'un Iolkos'a ayağında tek sandalla ayak bastığı gün olanlara ve Pelias'ın başına çöken iki kehanete gönderme yapıyor). Aphrodite kendisinden neden ve nasıl bir yardım beklendiğini anlayınca hemen Eros'u görevlendirdi.

Phasis'in ağzında sabahı bekleyen Argonaut'lar önce Aietes'le anlaşmayı denemeye karar verdiler. İason iki yoldaşı ile Phriksos'un oğullarını yanına alarak saraya gitti. Kısa süre önce Kolkhis'ten ayrılan oğullarıyla karşılaşınca Khalkiope şaşırdı ve sevindi. Kızkardeşi Medea da onun sevincine katıldı. Gelenlerin arasındaki İason'u görünce gönlü alev aldı. Eros'un oku yerini bulmuştu.

Kral'ın karşısına çıktıklarında önce Argos söz alıp neden ve nasıl geri geldiklerini, sonra da İason'un kim olduğunu, onun ve Argo isimli teknelerinde bekleyen yoldaşlarının neden ve hangi amaçla buraya geldiklerini anlattı. Aietes öfkelendi. Torunlarını bu yabancıların sözlerine kanıp onların yardımıyla kendisini tahttan indirmek için geri dönmekle suçladı. Bu kez İason söz alıp Aietes'i yatıştırmaya çalıştı; kötü bir amaçla değil, gaddar bir kralın emriyle, buraya gelmek zorunda kaldığını, Altın Post'u verirse Hellas'ta kendisini onurlandıracağını, bu iyiliğini karşılıksız bırakmayacağını, isterse ülkesinde gözü olan düşman kabilelere karşı güç birliği yapabileceklerini söyledi. Aietes önce hemen bu yabancılara saldırıp onları yok etmeyi düşündü. Sonra da asla başaramayacaklarını düşündüğü zor görevler vermeye karar verdi. Buna göre  Post'u alabilmek için İason önce tunç toynaklı, alev soluyan iki boğayı boyunduruğa vuracak, onlarla bir tarlayı sürecek, sürülen tarlaya Kral'ın vereceği, bir ejderhadan sökülmüş dişleri tohum eker gibi ekecek, sonra da topraktan çıkacak olan tunç silahlı savaşçılarla dövüşecekti.

İason ve iki yoldaşı üzüntü içinde Argo'ya döndü. Kardeşlerini annesinin yanına bırakıp onlarla birlikte gelen Argos İason'un tek başına başarmak zorunda olduğu zorlu işlerin üstesinden gelebilmesi için bir öneride bulundu. Teyzesi Medea'nın gizemli güçlere sahip olduğunu ve annesinin aracılığıyla onun yardımını istemenin işleri kolaylaştıracağını söyledi. İason'un onayı üzerine saraya dönüp annesiyle görüştü. Khalkiope de Medea'nın yardımını istemeyi düşünüyordu, çünkü oğullarının geleceği tehlikedeydi. Babası İason'la birlikte onları da düşman bellemişti. Khalkiope'nin Medea'yı ikna etmesine gerek kalmadı, çünkü o gördüğü anda gönlünü kaptırdığı İason'a yardım etmek için yanıp tutuşuyordu.

İason ile Medea bir tapınakta buluşup görüştüler. Duygusal anlar yaşadıkları bu görüşme sırasında Medea yardım sözü verdikten sonra yanında getirdiği efsunlu bir merhemi İason'a vererek onu nasıl kullanacağını, boğaları ve canavar tohumu askerleri nasıl alt edeceğini anlattı. Ayrılırlarken Medea'nın "Iolkos'a döndüğünde beni unutma" sözlerine İason da onu gelini olarak kabul etmekten onur duyacağını söyledi. Aslında Medea'nın Hellas'a gitmemek için direnmesi söz konusu olamazdı. Çünkü Hera Medea'nın ülkesini terk ederek Iolkos'a gidip Pelias'a zarar vermesine karar vermişti.

4. Kitap
Aietes şart koştuğu işleri başarmasına karşın Post'u vermek konusunda İason'a verdiği sözden caymakla kalmayıp Argo'ya saldırmayı düşünürken Medea olacakları sezdi ve yurdunu terk etmeyi göze alarak hiç kimseye görünmeden  saraydan kaçıp Argo'ya sığındı. Babasının askerleri yetişmeden hep birlikte kaçmaları gerektiğini, bekçi canavarı uyutarak Altın Post'u ele geçirmelerine de yardım edeceğini, fakat yaptıklarının karşılığında verdiği sözlere sadık kalacağı konusunda İason'dan yemin beklediğini söyledi. İason da soyluluğuna yakışır biçimde bu dileği yerine getirdi: "Zeus ve Hera şahidim olsun, teknemiz Hellas'a  varır varmaz seni evime eşim olarak götüreceğim."

Medea'nın büyüsüyle uykuya dalan canavar yılanın koruduğu ağaçtan Altın Post'u alan İason, Medea ile birlikte Argo'ya döner dönmez kahramanlar küreklere asıldı. Argo artık dönüş yolundaydı.

Bu arada gaddar Kral olan biteni anlamış, oğlu Apsyrtos komutasında birçok gemiden oluşan bir filoyu Argo'nun peşine takarken Medea'yı geri getirmeyenleri ölümle tehdit etmişti.

Yola çıktıklarının üçüncü günü Halys'in ağzını geçen Argo, Pontos'tan çıkışa yöneldiğinde İason ve yoldaşlarından bazıları Phineus'un "Gittiğiniz yoldan dönmeyeceksiniz" dediğini anımsadılar. Bunun ne anlama geldiğini tartışırlarken Argos Thebai bilicilerinin gösterdiği başka bir yolun varlığından söz etti. Pontos'a dökülen büyük bir akarsunun dereler üzerinden diğer bir akarsuyla birleşip Trinakria (Sicilya) Denizi'ne kadar uzandığından söz edildiğini anımsamıştı. Okeanos'un karanın içlerine en derin sokulan ve teknelerin seyrine uygun olan bu akarsunun adı Istros'tu (Tuna). Nehrin deltasından girdiler.

Bu arada peşlerindeki Kolkhis filosu ikiye ayrılmış, Apsyrtos komutasındaki filo Argo'yu izlerken diğer filo Argo'nun eve dönüş yolunu kesmek için Kara Kayalar'a doğru yönelmişti. Oradan Marmara ve Ege'ye geçeceklerdi.

Argonaut'lar İstros'un Kronia (Adriyatik) Denizi'ne akan kollarından birinden ilerleyerek Brygea adalarına (İstria civarı) yaklaştıklarında Apsyrtos komutasındaki Kolkhis filosu Argo'nun önünü kesti. Sayıları daha az olan Argonaut'lar çarpışmaktan çekinip anlaşma yolunu denediler. Aietes'in şartlarına uyup hakkıyla elde ettiklerine göre Altın Post'u vermek istemediler, ama Medea'nın iadesi konusunda anlaşamadılar. Geleceğinden korkan Medea İason'a ettiği yemini hatırlattı. Sonunda İason'un önerdiği ve Medea'nın çaresizce kabul ettiği bir yol Medea'nın kardeşinin ölümüne seyirci kalmasıyla sonuçlandı. Medea başbaşa görüşmek için Apsyrtos'u bulundukları adacıktaki bir tapınağa çağırdı. İki kardeş konuşurlarken tuzak kurmuş olan İason Apsyrtos'u öldürdü. Kolkhisliler prenslerinin öldüğünü duyduklarında Argonaut'lar Kronia Denizi'ne açılmış bulunuyorlardı.

Kahramanlar Kronia kıyılarını izleyerek eve dönüş yolunu tutmuşlardı ama ters rüzgârlarla birlikte Hera'dan bir haber geldi: Zeus İason'un işlediği cinayetten dolayı öfkelenmiş ve Argonaut'ların evlerine dönene kadar başlarına yeni felaketler getirmeye karar vermişti. Önce Kirke'ye gidip kendilerini günahtan arındırmaları gerekiyordu. Rüzgârlar Argo'yu Eridanos (Po) Nehri'nin ağzına sürükledi. Buradan girdiler. İlerlerken gökten bu sulara düşmüş olan Phaethon'u andılar. Nehrin kollarından birinin birleştiği Rodanos (Rhone/Ron) Nehri'nin döküldüğü körfezdeki (Lyon Körfezi) Stoikhades Adaları'na (Hyères) vardılar. Ardından soluklanmak için Aithalia (Elba) Adası'nda mola verdiler. Sonra da hızla kürek çekip Ausonia (İtalya) kıyısındaki Aiaia limanına ulaştılar. Güneş Tanrı Helios'un kızı, Aietes'in kardeşi, Medea'nın halası büyücü Kirke burada yaşıyordu.  (Buranın İtalya'nın orta-batı kıyısındaki, Capo Circeo (Kirke Burnu) olduğu kabul edilir. Homeros'un Odysseia'sında Kirke burada bir adada yaşar.)

Kirke bu yabancıların neden geldiklerini ve nasıl bir günah işlediklerini anladı. Arındırma ayininden sonra Medea'yı dinledi. Soylarına özgü ışıltılı gözlerinden onun akrabası olduğunu anladı. Utanç verici bir biçimde yurdundan kaçışını uygun bulmadığını söyleyerek çifti evinden kovdu.

Argo'nun rotasındaki bir adanın açığından geçtiler. Uğramadılar, çünkü burası Siren'lerin adasıydı. Onların, dinleyenleri büyüleyerek kendilerine çektikleri ölümcül ezgilerini Orpheus'un lirinden çıkan nağmeler bastırdı.

Skylla ve Kharibdys canavarlarının karşılıklı kıyıları tuttukları amansız geçitten ve Symplegades'e benzeyen Yüzen Kayalar'ı sağ salim geçtiler. Tehlikelerle dolu bu geçişlerinde onlara deniz nympha'ları Nereid'ler yardım etti. Önderleri Thetis'ti, çünkü Argonaut'lardan biri olan kocası Peleus'u korumak istemişti.

Phaiak halkının yaşadığı Drepane Adası'na (bugünkü Korfu olduğu düşünülür) geldiklerinde ikinci Kolkhis filosuyla karşılaştılar. Ada'nın kralı Alkinoos Medea'nın kendilerine teslimini isteyen Kolkhislilere Medea'nın bekâr olması halinde isteklerini yerine getireceği yolunda söz vermesi üzerine kraliçe Arete gizli bir törenle İason ile Medea'yı evlendirince evli bir kadını istemeye hakları kalmayan Kolkhisliler çaresiz kaldılar. İlk filodaki vatandaşları gibi Aietes'in hışmından çekinerek geri dönmediler. Ada'da kaldılar.

Evli çiftle Ada'dan ayrılan Argo artık peşinde hiçbir düşman olmadan eve, yola çıktığı limana doğru yol alabilirdi. Ülkelerinin kıyılarına yaklaşırken sert bir fırtına onları önce Libya Denizi'ne, oradan da Girit Adası'na sürükledi. Denizden savrularak Libya çölünün kumları üzerinde çaresiz kalan Argo deniz tanrısı Poseidon'un oğlu Triton'un yardımıyla, Girit'te karşılarına dikilen bekçi, dev tunç adam Talos'tan Medea'nın becerisiyle kurtulan Argonaut'lar sonunda tanıdık sulara ulaştılar. Argo'yu vaktiyle denize indirdikleri Pagasai kıyısına ayak bastılar.

Apollonius'un Argonautika'sı burada son buluyor. İason'un Medea ile birlikte yurduna ayak basmasından sonra yaşadıklarını başka yazar ve ozanların birbirinden farklı öykülerinden ve Euripides'in Medea isimli oyunundan öğreniyoruz.

Çeviriler

Yunanca özgün metinden İngilizceye çeviriler

 Edward P. Coleridge - 1889
 Robert Cooper Seaton – 1912
 E.V. Rieu – 1959
 Peter Green - 2008

Türkçede yayımlanan çeviriler

 Argonautika, Çeviren: Ari Çokona, T.İş Bankası Kültür yayınları, 2018
 Argonautika, Çeviren: Nur Nirven, Pinhan yayıncılık, 2019

Ayrıca bakınız

 Pelias
 Medea
 Phriksos

Kaynakça

Yunan efsane ve destanları
Argonotlar
Kurguda Akdeniz

Argonautika


La  du festival international du film fantastique de Gérardmer se déroule du  au .

Déroulement et faits marquants
Après une édition entièrement numérique en raison de la pandémie de Covid-19 et de la fermeture temporaire des salles de cinéma, le festival reprend son format initial.

Le , il est révélé que l'actrice et productrice Julie Gayet présidera le jury « longs-métrages ».

Le 13 janvier 2022 est annoncée la programmation ainsi que la composition des jurys.

Le , le palmarès est annoncé : le Grand prix est décerné au film Egō de Hanna Bergholm, qui remporte aussi le prix du jury jeunes. Le prix du jury est remis aux films La abuela de Paco Plaza et Samhain de Kate Dolan. Le prix de la critique et le prix du public récompensent le film The Innocents de Eskil Vogt
.

Jurys

Longs métrages
 Julie Gayet (présidente du jury) : actrice et productrice
 Alexandre Aja : réalisateur
 Suliane Brahim : actrice
 Valérie Donzelli : actrice et réalisatrice
 Mélanie Doutey : actrice
 Bertrand Mandico : réalisateur
 Grégory Montel : comédien
 Pascal-Alex Vincent : réalisateur, distributeur et universitaire

Courts métrages

 Ludovic et Zoran Boukherma (présidents du jury) : réalisateurs
 Shirine Boutella : comédienne
 Saïda Jawad : comédienne
 Antonin Peretjatko : réalisateur

Films en compétitions

Longs métrages en compétition

Courts métrages en compétition

Films hors compétition

Hors compétition

Nuit J-Horror

Nuit décalée

Rétromania

Palmarès
 Grand prix : Egō de Hanna Bergholm
 Prix du jury (exæquo) : La abuela de Paco Plaza et Samhain de Kate Dolan
 Prix de la meilleure musique : Mona Lisa and the Blood Moon de Ana Lily Amirpour
 Prix de la critique : The Innocents de Eskil Vogt
 Prix du public : The Innocents de Eskil Vogt
 Prix du jury jeunes : Egō de Hanna Bergholm

Notes et références

Liens externes

2022
Gerardmer
Janvier 2022 en France

Festival international du film fantastique de Gérardmer 2022


An Cyrtochilum misasianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pedro Ortiz Valdivieso. An Cyrtochilum misasianum in nahilalakip ha genus nga Cyrtochilum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtochilum

Cyrtochilum misasianum


Viktor Suhorukov () (n. 10 noiembrie 1951) este un actor rus de film.

Filmografie selectată
 Insulă (2006)
 Dima (2017)
Actori ruși Actori sovietici

Viktor Suhorukov


Gigartinaceae, porodica crvenih alga, dio reda Gigartinales. Postoji devet rodova sa 141 priznatih vrsta

Rodovi i broj vrsta
 Chondracanthus Kützing 21
 Chondrus Stackhouse 12
 Gigartina Stackhouse 39
 Iridaea Bory de Saint-Vincent 16
 Mazzaella G.De Toni f. 30
 Ostiophyllum Kraft 1
 Psilophycus W.A.Nelson, Leister & Hommersand 1
 Rhodoglossum J.Agardh 5
 Sarcothalia Kützing 14

Izvori

Gigartinales

Gigartinaceae


Kristijan Bistrović (Koprivnica, 9. travnja 1998.), hrvatski je nogometaš. Rodom iz Imbriovca. Igra u veznom redu. Trenutačno igra za CSKA Moskvu.

Klupska karijera
Kristijan Bistrović igrao je za koprivnički Slaven u čijoj je omladinskoj školi prošao igrački razvoj. Za svoj razvitak u kadetima i juniorima zahvaljuje treneru Ivici Sertiću. Polovicom 2015. godine, poslije jedne kadetske utakmice, trener Sertić i ondašnji športski direktor Josip Omrčen-Čeko došli su po Bistrovića i rekli mu da je od sljedećeg dana u kadru prve momčadi s kojom će putovati na gostovanje u Osijek. Poziv je došao neočekivano, a još manje ulazak u igru u 77. minuti. Trener Željko Kopić ga je uveo u seniorski nogomet i dao mu prigodu igrati u seniorskom nogometu. Nekoliko utakmica u prvoj momčadi Slavena ljeta 2017. godine skrenulo je pozornost na nj inozemnih i hrvatskih klubova. Od tada je bio stalno u prvoj momčadi. Najozbiljnija pristigla ponuda je bila ponuda Moskovljana. Dana 12. siječnja 2018. godine potpisao je ugovor za moskovski CSKA. Neslužbeno, Slaven je za Bistrovića dobio oko 500.000 eura i postotak od eventualnog budućeg transfera. Otkupna klauzula koju je CSKA stavio u ugovor je oko 20 milijuna eura.

Reprezentativna karijera
Za Hrvatsku je dosad igrao samo za mlade reprezentacije, do 18 godina i do 21 godine. Za reprezentaciju igrača do 18 godina odigrao je jednu prijateljsku utakmicu, 22. rujna 2015., protiv Slovenije.

Izvori

Vanjske poveznice
  Kristijan Bistrovic, transfermarkt.de

Hrvatski nogometaši
Nogometaši NK Slaven Belupa
Nogometaši CSKA Moskve
Nogometaši US Leccea
Aktivni nogometaši

Kristijan Bistrović


Czarnków-Trzcianka County () is a unit of territorial administration and local government (powiat) in Greater Poland Voivodeship, west-central Poland. It came into being on January 1, 1999, as a result of the Polish local government reforms passed in 1998. Its administrative seat is the town of Czarnków, which lies  north-west of the regional capital Poznań. The county contains three other towns: Trzcianka,  north of Czarnków, Krzyż Wielkopolski,  west of Czarnków, and Wieleń,  west of Czarnków.

The county covers an area of . As of 2006 its total population is 86,134, out of which the population of Trzcianka is 16,756, that of Czarnków is 11,356, that of Krzyż Wielkopolski is 6,283, that of Wieleń is 5,940, and the rural population is 45,799.

Neighbouring counties
Czarnków-Trzcianka County is bordered by Wałcz County and Piła County to the north, Chodzież County to the east, Oborniki County and Szamotuły County to the south, Międzychód County to the south-west, and Strzelce-Drezdenko County to the west.

Administrative division
The county is subdivided into eight gminas (one urban, three urban-rural and four rural). These are listed in the following table, in descending order of population.

References
Polish official population figures 2006

Land counties of Greater Poland Voivodeship

Czarnków-Trzcianka County


Nesreća u rudniku Kreka 26. kolovoza 1990. bila je najveća nesreća u povijesti rudarstva u Bosni i Hercegovini i u cijeloj bivšoj SFRJ. Nitko nikada nije odgovarao za ovu nesreću. Dogodila se 26. kolovoza 1990. godine. Eksplodirala je ugljena prašina nekoliko sati iza ponoći, već u ranim jutarnjim satima. Život je izgubilo 180 rudara iz najmlađe smjene ovog rudnika. Prosjek dobi poginulih bio je 27 godina. Skoro cijela smjena je poginula. Svi koji su tu večer sišli u jamu poginuli su, osim jednog rudara koji je pretrpio teške ozljede. Preživjeli rudar od eksplozije je zadobio opekotine drugog i trećeg stupnja, oštećenje čitavog živčanog sustava, bio je u komi, dobio je PTSP, dijabetes, oslabilo mu je srce. 40 dana bio je u bolnici. Iza poginulih rudara ostale su obitelji s 365 djece. Za djecu se godinama skrbio Rudnik Kreka, a i još uvijek putem zaklade "26. august", koju je formirao Rudnik Kreka radi skrbi o obiteljima nastradalih. Neki od njih su stambeno zbrinuti, drugi su u međuvremenu završili školovanje, a 130 obitelji odlučilo je uzeti otpremnine. Djeca koja su se htjela školovati bila su stipendirana i po završetku školovanja odmah su bila zaposlena na neka od radnih mjesta u pogonima Rudnika Kreka. Mramor je do te nesreće imao dva rudnika lignita u funkciji (rudnik Dobrnja-Mramor-Sjever i rudnik Dobrnja-Mramor-Jug). Zbog nesreće u pogonu je danas samo Dobrnja-Sjever, jer je jama Dobrnja Jug zatvorena nakon tragedije. Vještaci istrage pokrenute 2006. prema nalogu Županijskog tužiteljstva u Tuzli, došli su do zaključka da je osnovni uzrok nezgode eksplozija oblaka ugljene prašine do koje je došlo nepravilnim miniranjem čelične podgrade. U znak sjećanja na tragediju, svake godine u Rudnicima Kreka, uz nazočnost predstavnika ovdašnjih organa vlasti odaje se počast poginulim rudarima kod spomen obilježja u krugu Rudnika Dobrnja-Jug u Mramoru.

Izvori

Vanjske poveznice
Historija.ba Poginuli rudari - komemoracija

Rudarstvo u Bosni i Hercegovini
Mramor (Tuzla, BiH)
Katastrofe u Bosni i Hercegovini
Rudarske nesreće
Bosna i Hercegovina u drugoj Jugoslaviji


البثق أو النَّبْط  وهي عملية تشكيل للمعدن تستخدم لإنتاج أعمدة بمقاطع ثابتة الشكل، حيث يتم ضغط المادة المعدنية أو البلاستيكية خلال فوهة البثق (إسطمبة) لها نفس الشكل المقطعي المطلوب. من أهم مميزات عملية البثق عن العمليات الأخرى قدرتها على إنتاج أشكال مقطعية غاية في التعقيد، كما أنها تنتج منتجات نهائية ذات جودة سطح عالية.

قد تكون عملية البثق مستمرة لإنتاج أطوال كبيرة أو غير مستمرة لإنتاج أطوال قصيرة نسبيا. قد يتم أيضا التشكيل بالبثق على الساخن أو على البارد. وتتضمن عملية البثق إنتاج المعادن والبلاستيكات والسيراميك وبعض منتجات الأغذية.

تاريخيا
في عام 1797 تمكن جوزيف بريمه من تسجيل براءة اختراع أول عملية بثق لتصنيع أنبوبة بسيطة. تمت العملية عن طريق تسخين المعدن أولا ثم التأثير عليه بقوة ضغط ليمر المعدن خلال فتحة الإسطمبة. وفي عام 1820 استطاع العالم توماس بور استخدام المكبس الهيدروليكي في القوة المستخدمة. في عام 1894 ضمّن عملية البثق إنتاج سبائك النحاس.

خطوات التصنيع
تبدأ عملية التشكيل بتسخين الخام ليصبح طريا ثم يتم تحميله في الوعاء المكبس حيث يُكبَس لينفذ من الإسطمبة، وقد يتم معالجة المنتج النهائي لتحسين خواصه بالتشكيل على البارد أو بالتشكيل على الساخن.

البثق على الساخن
تتم عملية البثق في الوعاء المسخن للحفاظ على المعدن من التصلب أثناء التشكيل، ولتسهيل خروج المعدن من الإسطمبة. تتم معظم عمليات البثق على الساخن في مكابس هيدروليكية أفقية لها قوة تحميل من 250 إلى 12000 طن. يترواح الضغط المؤثر على المكبس من 5000 إلى 100,000 باوند لكل إنش مربع، وبالتالي قد يحتاج إلى تزييت وقد يكون بالزيت أو بالجرافيت لتقليل درجة الحرارة أو قد يكون من الزجاج المطحون لتسخين العملية أثناء التشكيل. ولكن بهذه الطريقة نتكلف علاج خشونة السطح بعمليات التشغيل.

عملية البثق تكون عموما اقتصادية عند الاحتياج لبضعة باوندات أو أطنان، بالرغم من وجود وجهة نظر أخرى بأن عملية الدرفلة أكثر اقتصاداً، على سبيل المثال بعض المعادن يكون من الأفضل اقتصادياً درفلتها لو زادت القوة المستخدمة عن 50,000 باوند.

البثق على البارد
يتم البثق على البارد في درجة حرارة الغرفة أو ما يقاربها، يتميز البثق على البارد عنه على الساخن بقلة عملية الأكسدة والمتانة الأعلى نتيجة للتشكيل على البارد والحصول على أبعاد بسماحات مقاربة جدا للنهائية وجودة سطح عالية ويعد البثق على البارد إحدى اليات تقوية المواد.

تشمل المعادن التي غالبا ما يتم بثقها على البارد: الرصاص والقصدير والألومنيوم والنحاس، الزركونيوم والتيتانيوم والموليبدينوم والبريليوم والفاناديوم والنيوبيوم والصلب.

البثق الدافئ
يتم البثق في الأجواء الدافئة في درجة حرارة أعلى من درجة حرارة الغرفة ولكن أقل من درجة حرارة إعادة تبلور بنية المعدن، عادة ما يستخدم هذا النوع من البثق لعمل توازن بين القوى المطلوب تأثيرها على المعدن والممطولية والخواص النهائية للعملية.

التجهيزات
يوجد العديد من الخيارات المختلفة المستخدمة في عملية البثق، تتنوع خصائص كل منها بناء على القوى المؤثرة وكيفية التأثير واتجاهه.
 تختلف حركة البثق بالنسبة لذراع الكبس فلو تحرك ذراع الكبس بالنسبة للإسطمبة يسمى بثقاً مباشراً ولو تحركت الإسطمبة بالنسبة للذراع سُمِّي بثقا غير مباشر.
 قد يكون المكبس أفقياً أو رأسياً.
 قد يكون المكبس هيدروليكياً أو ميكانيكياً.
 قد تكون القوة المؤثرة ستاتيكية أو ديناميكية.

يتم استخدام قلاووظ أحادي أو ثنائي يعمل بموتور كهربي أو يُستخدَم رام تعمل بمكبس ضغط هيدروليكي لإنتاج الحديد وسبائك التيتانيوم، ويستخدم الضغط بالزيت لإنتاج الألومنيوم.

يوجد العديد من الطرق لتشكيل إنتاج مجوف مساحات المقطع، إحدى هذه الطرق هي بتجويف المراد بثقه ثم وضع ماندرال ثابت أو عائم، وتسمى طريقة استخدام الماندرال الثابت بالطريقة الألمانية وتكون بتثبيت الماندرال في الاسطمبة، وتسمى طريقة استخدام الماندرال العائم بالطريقة الفرنسية ويكون الماندرال عائما في الوعاء قبل فتحة الاسطمبة وتظل الماندرال في مكانها أثناء عملية البثق. في حالة استخدام كمية مصمتة غير مجوفّة لتغذية البثق يتم أولاً ثقب الكمية قبل عملية البثق خلال الاسطمبة. ويستخدم مكبس خاص للتحكم في ثبات مكان الماندرال أثناء عملية البثق بالنسبة للاسطمبة. يمكن مع الكمية المصمتة أيضا البثق المجوف باستخدام الاسطمبة العنكبوتية أو متعددة الفتحات أو الكبري. كل هذه الاسطمبات تقوم بتثبيت مكان الماندرال في المعدن أثناء عملية البثق عن طريق أرجل تقوم بحمل الماندرال. أثناء هذا النوع من عمليات البثق ينقسم المعدن حول هذه الأرجل تاركا خط لحام في المنتج النهائي بعد عملية البثق.

تكلف مكابس البثق ما يزيد عن 100,000$ في حين قد تتكلف الاسطمبة 2000$.

البثق المباشر

البثق المباشر يسمى أيضا بالبثق الأمامي، وهي الطريقة المستخدمة عادةً في الصناعة. تتم العملية بوضع المادة الخام في وعاء سميك. ثم تضغط المادة الخام باتجاه الإسطمبة ومن خلالها باستخدام الرام. ويوجد كتلة معدن تستخدم المرة بعد المرة للحجز بين الرام والمادة الخام والحفاظ عليهما منفصلين أثناء العملية. من أهم عيوب البثق المباشر أنه يتطلب قوى كبيرة بالمقارنة بالبثق غير المباشر وهي قوة بثق المادة الخام وقوة لمقاومة الاحتكاك الناتج عن انتقال المادة الخام بطول الوعاء. بسبب هذا فإن القوى الكبيرة اللازمة لبدء العملية تقل تدريجيا بنفاد المادة الخام أثناء الاستمرار في عملية البثق حتى تنعدم قوة الاحتكاك عندما يؤول عرض الوعاء لصفر أي عندما تنتهي المادة الخام تقريبا لكن في الواقع يتبقى جزء من المعدن صغير جدا لا يستخدم.

البثق غير المباشر

يسمى البثق غير المباشر أيضا بالبثق الخلفي، حيث تكون حركة الوعاء والمادة الخام في نفس الاتجاه، وبهذا الشكل يتم اختزال القوى المطلوبة إلى قوة البثق فقط ولا يٌتطَلب قوة مقاومة الاحتكاك مما يؤدي لهذه الميزات:
 يتم اختزال من 25 إلى 30 % من قوة الاحتكاك وبالتالي من الممكن استعمال كمية مادة خام أكبر، بالإضافة إلى زيادة السرعة، وزيادة القدرة على بثق مساحات مقطع أصغر.
 يقل احتمال حدوث نواة للانهيار في العملية وذلك لقلة كمية الحرارة الناتجة عن الاحتكاك.
 يتم الحفاظ على الوعاء مدة أطول لعدم حدوث تآكل بسبب احتكاك.

هذه العملية ليست متعددة الاستخدامات مثل البثق المباشر لأن مساحة المقطع محدودة بقيمة معينة.

البثق الهيدروستاتيكي
في البثق الهيدروستاتيكي يتم تحويط المادة الخام بسائل معرض لضغط عال من كل الجهات فيما عدا الجهة المواجهة للإسطمبة. قد تتم العملية على الساخن أو البارد أو الدافئ غير أنه يُراعى استقرار السائل المستخدم للحفاظ عليه. وقد يتم تعريض السائل للضغط عن طريق إحدى الطريقتين التاليتين. أولاهما: عن طريق الضغط برام على السائل، والثانية: عن طريق استخدام مضخة لدفع السائل بضغط مناسب للعملية المطلوبة.

من مميزات هذه العملية:
 انعدام القوى بين الوعاء والمادة الخام يقلل من القوى المطلوبة، وهذا يتيح فرصة أكبر لسرعات أعلى ومعدلات اختصار أكبر ويتم هذا في درجات حرارة أقل.
 تزداد ممطولية المعادن بصفة عامة عند التأثير عليها بقوى كبيرة.
 معدل سريان منتظم للمعدن.
 كميات كبيرة من المادة الخام وبمقاطع كبيرة ممكن بثقها.
 لا يتم فقد أي من كمية المادة الخام أثناء هذه العملية.

وعيوبها:
 يجب تجهيز المادة الخام بتغيير زاوية أحد طرفيها لملاءمة زاوية دخول الإسطمبة وذلك لتسهيل انسيابية المعدن أمام الإسطمبة عند عملية البثق بالإضافة إلى أنه يتم تشغيل المادة الخام كلها للتخلص من أي عيوب بسطحها.
 الحفاظ على السائل الضاغط تحت ضغط عال صعب جدا.

عيوب البثق
 شروخ السطح : وتحدث عندما ينفصل السطح المبثوق من الإسطمبة وقد تكون أسبابه زيادة درجة الحرارة أو سرعة البثق أو قوة الاحتكاك في العملية وقد يحدث أيضا إن كانت درجة الحرارة منخفضة بحيث يلتصق المعدن بالإسطمبة أثناء الخروج.
 شروخ داخلية :عند تولد شروخ داخل المعدن فإنها تتجمع عند خط المنتصف مكونة حالة إجهاد شد هيدروستاتيكي مشابه لما يحدث في عينة اختبار الشد عند مرحلة تكون الرقبة في الانهيار.

المواد

المعادن
تعتبر المعادن أكثر ما يتم بثقه عادة:
 '''الألومنيوم''' هو ما يتم بثقه عادة وقد يتم على الساخن بعد تسخينه لدرجة حرارة من (575 إلى 1100 °ف) (300 إلى 600 °س) أو على البارد. ومن أمثلة ما ينتج من الألومنيوم بالبثق الإطارات المعدنية.
 '''النحاس''' من (1100 إلى 1825 °ف) (600 إلى 1000 °س) ويصنع منه الأنابيب والمواسير والأسلاك واللحام الإلكتروليتي. ويتم عادة إنتاج النحاس بالبثق بضغط حوالي (690 ميجا باسكال).
 '''الرصاص''' و'''القصدير عند درجة حرارة قصوى (575 °ف) (300 °س) ويصنع منه أيضا الأنابيب والمواسير والأسلاك والكابلات، وقد يستخدم الرصاص المذاب كمادة خام في البثق العمودي.
 '''الماغنسيوم''' من (575 إلى 1100 °ف) (300 إلى 600 °س) ويصنع منها أجزاء الطائرات وتستخدم في بعض أجزاء الصناعات النووية، وتعتبر قابلية الماغنسيوم للبثق معادلة لقابلية الألومنيوم تقريبا.
 '''الزنك''' من (400 إلى 650 °ف) (200 إلى 350 °س) ويستخدم في صناعة الأعمدة والقضبان والأنابيب وصناعة الأجزاء الصلبة في الحاسبات.
 '''الحديد''' من (1825 إلى 2375 °ف) (1000 إلى 1300 °س) ويصنع منه الأعمدة أيضا ويستخدم في البثق عادة صفائح الحديد الكربوني وأحيانا من الحديد السبائكي أو الحديد غير المجهد.
 '''التيتانيوم''' من (1100 إلى 1825 °ف) (600 إلى 1000 °س) ويصنع منه أجزاء الطائرات وحمالات المقاعد وحٍلَق المحركات وفي أغراض إنشائية أخرى.

تعتبر سبائك الماغنسيوم والألومنيوم من المبثوقات بجودة سطح عالية 30 مايكروبوصة مقاسة بحسابات ج م ت، في حين ينتج التيتانيوم والحديد أسطحا بجودة 125 مايكروبوصة بحسابات ج م ت.

في عام 1950 اخترع الفرنسي يوجيه سيجورني عملية يتم استخدام الزجاج فيها للتبريد في بثق الحديد. وتتم هذه العملية الآن في بثق مواد أخرى لها درجة حرارة صهر أعلى من الحديد أو تحتاج لنطاق ضيق من درجات الحرارة ليتم بثقها. تتم العملية بتسخين المادة لدرجة حرارة عملية البثق ثم يتم تقليبها في مسحوق الزجاج فينصهر الزجاج ويتحول إلى شريط رفيع (0.5 إلى 0.75 مم) يحيط بالمادة الخام والتي يراد بثقها فتعمل على تبريد العملية. ويكون سمك هذه الطبقة (6 إلى 18 مم) في بعض الأحيان لتبريد العملية بما يناسبها. ومن مزايا هذه الحلقة من الزجاج هو أنها تقوم بعزل حرارة المادة الخام عن الإسطمبة. ويعتبر من السهل إزالة هذه الطبقة بمجرد أن يبرد المنتج.

طريقة أخرى للتبريد هي استخدام الطلاء بالفوسفات. وتعتبر هذه العملية بالإضافة لاستخدام الزجاج مما يتيح بثق الحديد على البارد. وتعمل طبقة الفوسفات على امتصاص سائل الزجاج لتحسين خواص التبريد.

بلاستيك

بثق البلاستيك عادة ما يتم بمادة خام أو بالرايش والتي يتم تجفيفها أولا في وعاء التغذية قبل دخولها إلى قلاوظ التغذية. يتم تسخين اللدائن لحالة الانصهار بمجموعة من أدوات التسخين والتسخين بقوى القص الناتجة عن استخدام القلاووظ في البثق. يقوم القلاووظ بإجبار المادة الخام للخروج من خلال الإسطمبة لتشكيل المادة بالشكل المطلوب. في بعض الحالات (مثل الأنابيب المقواة بالألياف) يتم البثق عن طرق سحب المبثوق من خلال إسطمبة طويلة وتسمى هذه العملية البثق بالسحب.

ويستخدم العديد من اللدائن في إنتاج الأنابيب البلاستيكية والمواسير والأعمدة والقضبان والرقاقات أو الشرائح.

السيراميك
من الممكن أيضا تشكيل السيراميك عن طريق البثق. يستخدم البثق الطيني لإنتاج بعض المواسير. والكثير من الطوب الحديث يتم تصنيعه بعملية البثق الطوبي. وبعض ألعاب الصلصال أيضا تستفيد من عمليات البثق.

معرض صور

انظر أيضا
 بلاطة أساسية مفرغة

مراجع

تشكيل المعادن
حديد وصلب
صناعة اللدائن
صناعات غذائية
عمليات تشكيلية

بثق


An Cyperus pluricephalus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kaare Arnstein Lye. An Cyperus pluricephalus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus pluricephalus


الرياضيات الابتدائية من مواضيع الرياضيات التي يتم تعليمها في مدارس التعليم الابتدائي والتعليم الإعدادي والتعليم الثانوي. أبسط أشكالها هو الحساب والهندسة الرياضية.
المستوى الثاني هو دراسة الاحتمال والإحصاء، ثم الجبر، ثم حساب المثلثات.

مراجع

رياضيات ابتدائية


Abdul Alhazred, H. P. Lovecraft tarafından yaratılan kurgusal bir karakter. Büyü kitabı Necronomicon'un yazarıdır.

Yine Lovecraft'ın yazdığı Necronomicon'un Tarihi adlı kitapta Abdul Alhazred'den sekizinci yüzyılda Yemen'in Sana şehrinde yaşayan bir deli arap olarak bahsedilir. Babil harabeleri ve Memfis'in yeraltı gizemlerini araştırdığı anlatılır. 738'deki ortadan kayboluşu önceleri görünmez bir canavar tarafından yenilişine bağlanmış ama daha sonra bu son August Derleth tarafından değiştirilmiştir. Buna göre Abdul Alhazred, gizli bilgileri açığa çıkardığı için önce işkencelere maruz kalmış, kör bırakılmış, dili kesilmiş ve en sonunda idam edilmiştir.

Kurgusal simyacılar
Kurgusal Araplar
Kurgusal yazarlar
Kurgusal erkek karakterler
Edebiyat karakterleri

Abdul Alhazred


Mexitli, Mexi, or Mezih was a legendary great leader and war priest of the Aztecs (before they became known as the Mexica, possibly in his honor) during the wandering years. According to Bernardino de Sahagún, the name derives from the Nahuatl metl and zitli (Agave Hare).

Aztec mythology and religion
Aztec people
History of the Aztecs
Indigenous leaders of the Americas

Mexitli


دورين

 دورين هي قرية ومصيف سوري تتبع محافظة اللاذقية في سوريا، تبعد دورين عن مدينة اللاذقية 55 كم وهي على ارتفاع 950 متر عن سطح البحر تقع في أحضان الجبال وسط الغابات وسلسلة الجبال الساحلية السورية.

الموقع والمناخ

تمتاز منطقة جبال الساحل السوري بالطبيعة الجميلة، ومصيف دورين يقع ضمن تجمع لعدد من البلدات والمصايف في أحضان الطبيعة الخلابة وتبعد دورين عن مصيف سلمى كيلومتر واحد فقط وعن صلنفة حوالي 11 كم، وبالقرب منها مجموعة من البلدات الجميلة مثل : انباته، بارود، استربة، كفر دلبة، الكوم، مرج خوخة.

وتمتاز بجمال الطبيعة والهواء العليل المنعش في الصيف والحرارة فيها منخفضة إلى معتدلة وتتساقط فيها الثلوج في الشتاء، وتتوزع في نواحيها الغابات والخضرة وينابيع المياة المتدفقة هنا وهناك مثل نبع الصوفي، نبع حزيرين، نبع العين الشرقية، العين الغربية وغيرها، طبيعة رائعة قيل عن دورين فيها بأنها جنة هواء عليل وغابات وينابيع ومناظر تسحر الالباب.

مصادر

مراجع وهوامش

تجمعات محافظة اللاذقية السكانية
غابات سوريا
منتجعات في سوريا

مصيف دورين (سوريا)


An Aristida calcicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock ngan Erik Leonard Ekman. An Aristida calcicola in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aristida

Aristida calcicola


Aceasta este o listă de filme istorice produse de companii din România.

Vezi și
 Seria Mărgelatu

istorice

Listă de filme istorice românești


John Curran (Nueva York, ) es un director de cine y guionista estadounidense.

Filmografía

Director

 1996: Down Rusty Down (cortometraje)
 1998: Praise
 2004: Ya no somos dos
 2006: The Painted Veil
 2010: Stone
 2013: Tracks
 2017: El escándalo Ted Kennedy

Guionista

 2004: Ya no somos dos
 2010: The Killer Inside Me

Productor ejecutivo

 2006: El velo pintado

Notas

Enlaces externos

 Ficha en AlloCine.fr

Alumnado de la Universidad de Siracusa
Directores de cine de Estados Unidos
Guionistas de cine de Estados Unidos
Personas de Nueva York (estado)
Nacidos en Utica (Nueva York)

John Curran


La Plus Précieuse des marchandises, désigné par son sous-titre comme un conte, a été écrit et publié par Jean-Claude Grumberg le  aux éditions du Seuil, dans la collection "La Librairie du XXIe siècle" dirigée par Maurice Olender.

Résumé
Ce livre raconte l'histoire d'un couple de bûcherons polonais misérables, âgés et sans enfants, durant la Seconde Guerre mondiale. Chaque jour, la pauvre bûcheronne va dans les bois faire des fagots et chercher à manger ; une voie de chemin de fer traverse la forêt. La femme pense que les wagons sont remplis de marchandises mais elle se trompe, il s'agit en réalité de convois de déportés. Un jour, une marchandise est jetée du train, c'est un bébé enveloppé dans un châle, que son père a abandonné pour sauver la vie de son enfant. Le père espère ainsi également épargner le frère jumeau de l'enfant, car leur mère, épuisée par les privations, n'a plus assez de lait pour les nourrir tous les deux. A leur arrivée au camp, la mère et l'enfant sont immédiatement gazés. Le père, médecin de profession, est enrôlé comme ''coiffeur'' pour tondre les déportés qui arrivent au camp. La bûcheronne recueille le bébé et le chérit, mais son mari déteste la petite fille, car elle est juive. La bûcheronne sollicite un voisin, l'homme à la tête cassée, pour lui fournir le lait de chèvre qui permettra de nourrir l'enfant ; en échange, le voisin récupère le châle de prière tissé de fils d'or et d'argent qui protégeait le bébé, et des fagots que la bûcheronne lui fournit régulièrement. Avec le temps, le bûcheron s'attache à celle qu'il appelle désormais sa '' petite marchandise'' et abandonne ses idées antisémites. Mais la famille est dénoncée par un collègue de travail du père. Quand la milice se présente pour arrêter l'enfant, son père adoptif massacre les miliciens à coups de hache, tandis que mère et enfant réussissent à s'enfuir. Ils trouvent refuge chez l'homme à la tête cassée.
Quelques mois plus tard, libéré du camp de concentration, le père biologique de la fillette la reconnaît sur un marché où la bûcheronne vend du fromage de chèvre. Voyant sa petite fille heureuse et aimée, il choisit de ne pas révéler son identité et de rentrer en France.

Style
L'auteur choisit un lexique qui évacue toute référence explicite au contexte historique du récit. Des enfants peuvent donc lire ce texte, à leur niveau, comme un conte manichéen opposant gentils et méchants. Pour des lecteurs plus avertis, ce conte prend la forme d'une fable à clefs, où les différentes catégories de personnages (déportés, nazis...) et la réalité des camps d'extermination et de concentration sont désignés et évoqués de manière allusive, entre histoire, réflexion, témoignage et poésie. L'émotion naît aussi de ce que la "marchandise" désigne en fait un être humain.

Prix
L'ouvrage a reçu le Prix spécial du jury du prix des Libraires.

Adaptations
Ce texte a été adapté au théâtre par le metteur en scène Charles Tordjmann, avec Eugénie Anselin et Philippe Fretun.

Michel Hazanavicius prépare une adaptation cinématographique de ce texte (sortie du film prévue en 2023).

En parallèle
Une intrigue similaire a été développée dans un album jeunesse de Jo Hoestland, illustré par Andrée Prigent Le Bébé tombé du train ou Quand l'amour d'une mère est plus fort que tout (Oskar, 2011).

Utilisation scolaire
Ce conte est étudié dans plusieurs collèges en France.

Références

Liens externes

Conte français
Livre paru en 2019

La Plus Précieuse des marchandises


Šumarica (lat. Agaricus silvaticus) je jestiva gljiva iz porodice pečurki (Agaricaceae).

Opis
 Klobuk šumarice je širok od 5 do 8 centimetara, najprije zvonolik, kasnije otvoren, crvenosmeđ, s tamnosmeđim ili crvenosmeđim vlaknastim čehama.
 Listići su najprije sivkasti, zatim crvenosmeđi, gusti, na pritisak pocrvene i konačno postanu tamnosmeđi, gotovo crni.
 Stručak je visok do 10 centimetara, blijed, malo nitastočehav, vrlo različite dužine i promjera, cilindričan, najprije pun, zatim šupalj, na dnu malo zakrivljen i odebljan, u gornjem dijelu crvenkast vjenčić i na rubu smeđasto nazubljen.
 Meso je dosta tanko, na prerezu jako pocrveni; miris nanapadan, okus neodređen.
 Spore su jajolike, smeđe boje, 4 - 6 x 3 – 4 μm.

Kemijske reakcije
Listići se s 1-naftolom oboje crveno.

Stanište
Raste najčešće u crnogoričnim i miješanim šumama, uvijek na istom mjestu u velikim skupinama od lipnja do polovice rujna.

Upotrebljivost
Šumarica je jestiva, dobra je za jelo pripremljena na razne načine.

Sličnosti
Za vrijeme dugih kiša boja je jako promjenjiva, pa postane crvenocrnkasta. Postoji mogućnost zamjene s otrovnim muharama, međutim crvena boja mesa je dovoljan znak da nema pogreške. Isto tako se lako može zamijeniti otrovnom pečurkom (lat. Agaricus xanthoderma), od koje se također nepogrešivo razlikuje po mesu koje na prerezu postane crveno, dok kod otrovne pečurke, meso na osnovi stručka snažno požuti. Ostale opasnosti od zamjene s otrovnim i nejestivim gljivama ne bi smjelo biti.

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Agaricales
Jestive gljive
Pečurke

Šumarica (gljiva)


"Number Ones", ünlü pop şarkıcısı Michael Jackson'ın 18 Kasım 2003 tarihinde piyasaya sürdüğü ve eskiden bir numara olmuş olan şarkıları yayımladığı albüm. Albüm dört ayrı kapak tasarımıyla piyasa çıkmıştır. R. Kelly bestesi olan "One More Chance" isimli yeni bir tekliyi de içeren albüm, İngiltere başta olmak üzere tüm dünyada iyi bir satış rakamına ulaşmıştır. (10 milyon) Aynı isimli ve içerikli DVD olarak da piyasa sürülen albümün Amerika sürümlerinde Jackson'ın ilk bir numaralı hiti olan "Ben" şarkısının canlı kaydı, "Human Nature" yerine bulunmaktadır.

CD/DVD şarkı listesi

Amerikan sürümü
 "Don't Stop 'til You Get Enough" – 3:55
 "Rock with You" – 3:40
 "Billie Jean" – 4:52
 "Beat It" – 4:17
 "Thriller" – 5:11
 "I Just Can't Stop Loving You" (Siedah Garrett ile) – 4:11
 "Bad" – 4:05
 "Smooth Criminal" – 4:17
 "The Way You Make Me Feel" – 4:56
 "Man in the Mirror" – 5:04
 "Dirty Diana" – 4:40
 "Black or White" – 3:19
 "You Are Not Alone" – 4:34
 "Earth Song" – 5:00
 "You Rock My World" – 4:25
 "Break of Dawn" – 5:29
 "One More Chance" – 3:49
 "Ben" (Canlı performans) – 2:58

Avrupa/Avustralya/Kanada sürümü
 "Don't Stop 'til You Get Enough" 1 – 3:55
 "Rock with You" – 3:40
 "Billie Jean" – 4:52
 "Beat It" – 4:17
 "Thriller" – 5:11
 "Human Nature" – 4:05
 "I Just Can't Stop Loving You" (Siedah Garrett ile) – 4:11
 "Bad" – 4:05
 "The Way You Make Me Feel" – 4:56
 "Dirty Diana" – 4:40
 "Smooth Criminal" – 4:16
 "Black or White" – 3:18
 "You Are Not Alone" – 4:33
 "Earth Song" 1 – 5:00
 "Blood on the Dance Floor" – 4:11
 "You Rock My World" – 4:25
 "Break of Dawn" – 5:29
 "One More Chance" – 3:49

Listeler

Kaynakça

2003 albümleri
Michael Jackson albümleri
Yapımcısı R. Kelly olan albümler
Yapımcısı Rodney Jerkins olan albümler
Yapımcısı Teddy Riley olan albümler

Number Ones (Michael Jackson albümü)


An Carex interjecta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Anton Waisbecker. An Carex interjecta in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex interjecta


Joshua Kiprui Cheptegei (Kapsewui, 12. rujna 1996.) ugandski je dugoprugaš i svjetski prvak iz 2019. na 10 000 m.

Deseti je čovjek u povijesti koji istodobno drži svjetske rekorde na 5.000 i 10.000 metara, oba postavljena 2020. godine. Godine 2017., osvojio je srebrnu medalju u disciplini 10 000 metara na Svjetskom prvenstvu u Londonu. Godine 2018. godine postavio je svjetski rekord u cestovnoj utrci na 15 km i postao svjetski prvak u krosu 2019. godine. Godine 2020. na cestovnoj utrci u Monaku postavio je novi svjetski cestovni rekord na 5 km od 12:51, probivši 13-minutnu barijeru u ovoj disciplini, rušeći prethodni rekord od 13:00, koje je postavio kenijski Sammy Kipketer 2000., za 9 sekundi. U kolovozu 2020. godine, na susretu Dijamantne lige Monaka, postavio je novi svjetski rekord na 5000 metara od 12:35,36, oborivši 16-godišnji svjetski rekord Kenenise Bekele od 12:37,35 postavljen u Hengelu. Dana 7. listopada 2020. u Valenciji postavio je svjetski rekord od 26: 11,00 na 10000 metara, rušeći 15 godinastar rekord Kenenise Bekele za više od 6 sekundi.

Rani život
Cheptegei je rođen 12. rujna 1996. u Kapsewuiju, okrug Kapchorwa, Uganda. U osnovnoj školi Cheptegei je prvo igrao nogomet i okušao se u skoku u dalj i troskoku, ali je prešao na trčanje kad je otkrio svoj talent u trčanju na daljinu.

Cheptegei je dvije godine studirao jezike i književnost u Kampali,  a zaposlen je u nacionalnoj policiji Ugande. Trener mu je Addy Ruiter. U vremenskom okviru od ožujka do svibnja 2020. smanjio je svoje tjedne treninge s 12 na 8.

Karijera
Osvajač je srebrne medalje na 10 000 metara na Svjetskom prvenstvu 2017. u Londonu. Također se natjecao na 10.000 metara na Svjetskom prvenstvu 2015. u Pekingu, zauzevši deveto mjesto. Trčao je na Ljetnim olimpijskim igrama 2016. na 5000 metara i 10 000 metara, završivši osmi, odnosno šesti. Cheptegei je bio prvak na 5000 i 10 000 metara na Igrama Commonwealtha 2018 .

Cheptegei je četverostruki pobjednik cestovne utrke Zevenheuvelenloop na 15 km u Nijmegeu u Nizozemskoj. Godine 2018., Cheptegei je postavio svjetski rekord u cestovnoj utrci od 15 km.  Otrčao je dionicu za 41:05 i popravio svjetski rekord za 8 sekundi, koji je prethodno postavio Leonard Komon na Zevenheuvelenloop-u 2010. Abrar Osman završio je drugi s 42:34, a svjetski prvak na 5000 m iz 2017. Muktar Edris plasirao se na treće mjesto s vremenom 42:56.

Cheptegei je bio pobjednik muške utrke za seniore na IAAF-ovom svjetskom prvenstvu u krosu 2019. u Aarhusu u Danskoj. Pobijedio je s vremenom 31:40 10.24 km tečaj. Ugandski suigrač Jacob Kiplimo završio je drugi za 31:44, dok je Thomas Ayeko zauzeo sedmo mjesto, a Josehp Ayeko deseto mjesto; Uganda je osvojila ekipno prvo mjesto.

Svjetski rekordi
Dana 1. prosinca 2019. postavio je novi rekord cestovne utrke na 10 km u španjolskoj Valenciji. Njegovo vrijeme od 26:38 bolje je za 6 sekundi u odnosu na prethodni svjetski rekord, koji je postavio Leonard Komon 2010. godine. Otada je ovaj rekord spušten na 26:24, a svjetski rekord od listopada 2020. drži Rhonex Kipruto iz Kenije, koji ga je također postavio u Valenciji samo šest tjedana kasnije, 12. siječnja 2020.

Dana 16. veljače 2020. postavio je novi svjetski rekord u cestovnoj utrci na 5 km u Monacu s vremenom 12:51. Prethodni potvrđeni rekord bio je 13:22 (Robert Keter, 9. studenog 2019. u Lilleu u Francuskoj), a prethodno najbrže vrijeme ikad zabilježeno na daljini bilo je 13:00 koje je postavio Sammy Kipketer 26. ožujka 2000. u Carlsbadu, SAD.

Dana 13. kolovoza 2020., dan prije Herculisova susreta Dijamantne lige u Monaku, Cheptegei je objavio da se namjerava vratiti na stazu i istrčati svoju prvu službenu utrku u sezoni sa svjetskim rekordom na 5000 metara, što bi bilo više od 20 sekundi brže od njegovog osobnog rekorda na stazi. Na sastanku sljedećeg dana, uz pomoć stručnog tempa Roya Hoornwega, Stephena Kisse i Matthewa Ramsdena, postavio je novi svjetski rekord na 5000 metara s vremenom 12: 35,36, čime je za skoro 2 sekunde srušen 16 godina star rekord Kenenisae Bekelea, što je bio najdugovječniji rekord u povijesti ove discipline. Njegova prolazna vremena su bile su 2:31,87; 5:03,77; 7:35,14 i 10:05,46. Bekele je čestitao Cheptegeiju iz Adis Abebe.

Dana 7. listopada 2020. u Valenciji postavio je svjetski rekord od 26:11,00 na 10000 metara, što je poboljšalo 15-godišnji rekord Kenenise Bekele za više od 6 sekundi.

Međunarodna natjecanja

Izvori

Vanjske poveznice

Svjetski prvaci u atletici
Životopisi, Uganda
Šport u Ugandi

Joshua Cheptegei


In medicine, granulocytosis is the presence of an increased number of granulocytes in the peripheral blood. Often, the word refers to an increased neutrophil granulocyte count (neutrophilia), but granulocytosis formally refers to the combination of neutrophilia, eosinophilia, and basophilia. Leukocytosis refers to an increase in the number of all white blood cells.

Causes
Granulocytosis can be a feature of a number of diseases, including:
 Infection, especially bacterial
 Malignancy, most notably leukemia (it is the main feature of chronic myelogenous leukemia, CML)
 Autoimmune disease

Diagnosis
Diagnosis of granulocytosis is usually done by obtaining a complete blood count.

Prognostic
In cardiovascular disease, increased white blood cell counts have been shown to indicate a worse prognosis.

See also
 Agranulocytosis
 Bandemia
 Complete blood count

References

External links

Monocyte and granulocyte disorders

Granulocytosis