හැදින්වීම

පළමු ගල්ෆ් යුද්ධ සමයේදී ඉරාක  කුවේට අර්බුදය තුලදී ඉරාකය විසින් කුවේටය ආක්‍රමණය කිරීම දක්නට ලැබේ. 1973 වසරේදි ඉරාකයේ හමුදා පළමු වතාවට කුවේටයේ දේශසීමා ආක්‍රමණය කිරිම තුළ ගැටුම ආරම්භ වීම දක්නට ලැබේ. ඉරාකය කුවේටය ආක්‍රමණය කිරිම හේතුවෙන් ජාත්‍යන්තර යුධ නීතියද උල්ලංඝනය කරනු ලැබිය. ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් හැදින්වීමේදි ආගම, වර්ගය, භාෂාව මත පදනම් වු ගැටුමක් දක්නට ලැබේ.  1990 වසරේදී ඉරාක ජනාධිපති සදාම් හුසේන් විසින් තෙල් බිම් සම්බන්ධයෙන් කුවේටය ආක්‍රමණය කරනු ලැබු අවස්ථාවේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය කියා සිටියේ මෙය අන්තර්ජාතික නීතිය උල්ලංඝනය කිරිමක් වශයෙනි. එහිදී ඉරාක හමුදා කුවේටයෙන් ඉවත්කර ගත යුතු බවට ආරක්ෂක මණ්ඩලය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය.2003 වසරේදී නැවත ඉරාකය ආක්‍රමණය කරනු ලැබීය. එහිදී ඉරාකය තුල විශාල වශයෙන් මිනිස් ඝාතන සිදු විය.

පළමු ගල්ෆ් යුධ සමය

මැදපෙරදිග දේශපාලනය තුළ පවතින ගැටළු අතරින් ඉරාක සම්බන්ධ ගැටළුව ඉන් ප්‍රධාන වේ.  ඉරාකය ගත් විටදී ඉරාකය හා ඉරානය අතර සත් අවුරුදු යුද්ධයක් පැවතිම, ඉරාකය කුවේටය ආක්‍රමණය කිරීම, ඇමරිකාව මැදපෙරදිගට මැදිහත්වීම, එක්සත්  ජාතීන්ගේ සංවිධානය ක්‍රියාත්මක විම මෙහි පැවතෙන ගැටළුවක් වී තිබේ. ඉරාක කුවේට අර්බුදය ගත්විටදී ඉරාකය විසින් කුවේටය ආක්‍රමණය කිරීම දක්නට ලැබේ. ඉරාකය කියා සිටියේ මුල සිටම කුවේටය ඉරාකය විසින් කුවේටය  ආක්‍රමණය කිරීම දක්නට ලැබේ.  ඉරාකය කියා සිටියේ මුල සිටම කුවේටය ඉරාකයට අයත් රටක් වශයෙනි. 1973 දී ඉරාකයේ හමුදා පළමු වතාවට කුවේටයේ දේශසිමා ආක්‍රමණය කරනු ලැබේ.

සදාම් හුසේන් ප්‍රකාශ කර  සිටිය ඓතිහාසික වශයෙන් භූ දේශපාලනික හේතුන් මත  කුවේටය ඉරාකයට අයිති බවයි. ඉරාකයට මුහුදක් නොමැති වීම නිසාවෙන් කුවේටය හරහා ගල්ෆ් මුහුදට ඒමට සිදුවිය. සදාම් හුසේන් කුවේටයට විරුද්ධව කතා කරනු ලැබිය.  කුවේටය වැදගත් වීමට හේතුවත් වී තිබුණේ තෙල් නිෂ්පාදන වැඩි පුර සිදු කරනු ලැබු නිසාවෙනි. එය ඉරාකයේ තෙල් මිල පහත වැටීමට  හේතුවක් විය. බෑග්ඩෑඩ් සමුළුවේදී මෙම කාරණය ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. කුවේටය තෙල් නිෂ්පාදනය කිරිම නිසා ඉරාකයට පාඩු සිදු වීම නිසාවෙන් කුවේටය ආක්‍රමණය කිරිමට හේතුවක් විය. ඉරාකය කුවේටය සම්බන්ධකරගෙන විදේශ ඇමතිවු තරික් අයිස්  කියා සිටියේ ඉරාන - ඉරාක යුද්ධ කාලයෙන් ගත් ණය කපා හැරිය යුතු බව හා ඒ වගේම කුවේටය තෙල් සොරකම් කරන බවයි. මෙලෙස තෙල් සොරකම් කිරීම ඉරාකයට එරෙහි යුද්ධයක් ලෙස ප්‍රකාශ කළහ.  ඉරාකය කුවේටය ආක්‍රමණය කිරීම ගල්ෆ් යුධ සමයේදී මාස 7 ක් කුවේටය සතු කර ගත්තේය. 1990 දී ඉරාකය කුවේටය ආක්‍රමණය කළේය. කුවේටය මේ වන විට ඉරාකය සමඟ හොඳ සම්බන්ධතා ගොඩ නඟා ගෙන තිබුණ අතර ඉරානය සමඟ පැවැති යුද්ධයේදි මුදල් ද ලබා දුනි. නමුත් මේ ලබා දුන් මුදල කුවේටයට ආපසු අවශ්‍ය විය. මුදල් ආපසු ලබා දිම සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා පැවතුනද මේ වන විට ඉරාකයේ ආර්ථීකය පහත වැටී තිබුණි. ඉරාකය මෙහිදී ගනු ලැබු තිරණයක් වුයේ තෙල් මිල ඉහළ දැමීමයි.  OPEC සංවිධානයට මෙහිදී බලකර සිටිනු ලැබිය. කුවේටය විසින් තෙල් නිෂ්පාදනය 40% කින් පමණ වැඩිකිරිම හේතුවෙන් ඉරාකය මෙහිදි මෙය ආර්ථීක වශයෙන් කරනු ලැබු ආක්‍රමණයන් වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබිය. මෙය ඉරානය විසින් කුවේටය ආක්‍රමණය කිරීමට බලපාන ලැබු හේතුවක් වශයෙන් හැදින්විමට පුළුවන.

1990 වසරේදි අගෝස්තු 02 දින ඉරාක ජනාධිපති සදාම් හුසේන් විසින් තෙල් බිම් සම්බන්ධයෙන් කුවේටය ආක්‍රමණය කරන ලදී. මෙය අන්තර්ජාතික නීතිය උල්ලංඝනය කිරිමක් වශයෙන් එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය හා ලොව බලවත් රටවල් ප්‍රකාශ කළ අතර ඉරාක හමුදා කුවේටයෙන් ඉවත් කර ගතයුතු බවට ප්‍රකාශ කරනු ලැබිය.  1991 ජනවාරි 15 ඉරාක හමුදා කුවේටයෙන් පලවා හැරිමට බහු ජාතික හමුදා යුද්ධයක් ආරම්භ විය.

ඉරාක ගැටුම නිසා සමාජ පසුබිම ගත් විටදි ඉරාක හමුදාව විසිරවා හැරිමත් රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් වසා දැමිමත් නිසාවෙන් විරුකියාව ඉහළ මට්ටමක පවතී. ප්‍රහාරයට කලින් ඉරකය තුළ විරුකියා තත්වය 50% ක් වු අතර ප්‍රහාරයෙන් පසුව ඒ තත්වය තව දුරටත් ඉහළ ගොස් තිබේ. සදාම් හුසේන්  පාලන සමය තුළදි ගෙවීන්ට සහනාධාර ලබාදිම කපා හැරීම නිසා ගොවීන්ගේ තත්වයද පරිහානියට පත් විය.

ඉරාකය ඉතා විශල රාජ්‍යන් වන අතර එහි ප්‍රමාණය වර්ග සැතපුම් 167, 975 ක් පමන් වේ. ඉරාකයේ ආර්ථීකය ගත් විටදී තෙල් අපනයනයෙන් වසරකට ඩොලර් කෝටි 200 ක ආදායමක් උපයාගනී.

මෙහි ඈත ඉතිහාසය දෙස බැලිමේදී ඉරාකය 1984 දි ඉරාන හමුදාවට එරෙහිව රසායනික අවි භාවිතා කර ඇත. 1980 - 1988 දක්වා ඉරාකය විසින් ඉරානයට ප්‍රහාර එල්ල කරනු ලැබ ඇත. තවද උතුරු ඉරාකයේ කුර්දිස් කැරළිකරුවන්ට එරෙහිව රසායනික අවි ඉරාකය විසින් භාවිත කර තිබේ. නමුත් 1980 දී ඊශ්‍රායිල් හමුදාව විසින් මෙම න්‍යෂ්ටික බලාගාර වලට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමක් සමඟම අවි නිපදවිම අඩ පණ විය. පළමු ගල්ෆ් යුද්ධය අති විශාල බිහිසුනුකාරී එකක් විය. මෙහිදි යටිතල පහසුකම් වලින් 86% ක් අධික ප්‍රමාණයක් විනාශ වී තිබිීම දක්නට හැකිය. මේ විනාශය එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය දකින්නේ ඉරාකය නැවතත් පුර්ව කාර්මික යුගයකට ආපස්සට ගොස් සිටින බවකි.

1991 ගල්ෆ් යුද්ධයට බි්‍රතාන්‍ය හා ඇමරිකානු හමුදා විසින් න්‍යාම් බෝම්බ හා පොකුරු බෝම්බ යොදාගෙන තිබේ. ගල්ෆ් යුද්ධයේදි බස්රා නගරයට ඉරාක භටයින්ට පොකුරු හා න්‍යාම් බොම්බ භාවිතා කිරීම නිසා මියගිය සංඛ්‍යාව 20,000 ක් පමණ වේ. 1980 දි එක්සත් ජාති්න්ගේ සම්මුතියක් මගින් න්‍යාම් බෝම්බ භාවිතා කිරිම තහනම් කරනු ලැබුවත් මොවැනි බෝම්බ භාවිතාකිරිම තුලින් මිනිසුන්ගේ සිවිල් අයිතින් උල්ලංඝනය විම දක්නට ලැබේ.

ඉරාක ජන ගහනයෙන් 1/5 ක් පමණ කුර්දිවරුන් වන අතර ෂියා මුස්ලිම්වරුන්ගේ ප්‍රතිශතය 60% ක් පමණ වේ. දකුණු ඉරාකය තුළ බහුතරයක් සිටිනුයේ ෂියා මුස්ලිම් වරුන්ය. 1991 ගල්ෆ් යුද්ධයේ ප්‍රතිඵල වශයෙන් විශාල ලෙස පරිසරය විනාශ වී තිබේ. බොරතෙල් විශාල ලෙස පර්සියානු බොක්කට හමුදා  හැරීම නිසා වෙරළ තීරය දුෂණය විම ඒ වගේම තෙල් ළිං ගිිනි ගැනිම නිසා වායුගෝලයට විශාල ලෙස කාබන්ඩයොක්සයිකඩ් පිටවීම හේතුවෙන් පාරිසරික වශයෙන් මේ යුද්දය නිසා විනාශ වී තිබීම  දක්නට පුළුවන. 1991 පළමු ගල්ෆ් යුද්ධයෙන් පසුව සදාම් පාලනය පෙරලා දැමිම සඳහා ෂියා මුස්ලිම්වරු නැඟී සිටියහ.

1991 සදාම් හුසේන් කුවේටය ආක්‍රමණය කිරිමෙන් අනතුරුව ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ සංවර්ධිත රටවල් එක්සත් ජාතින්ගේ අනුමැතිය යටතේ ඉරාකයට එරෙහිව යුද්ධය දියත් කරනු ලැබීය. කුවේටය තුල ඉරාකයේ සිටි හමුදා ඉවත් කරනු ලැබීය. බැග්ඩෑඩ් නගරයටද ප්‍රහාර එල්ලකරනු ලැබිය. ගල්ෆ් යුද්ධයෙන් පසුව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය  විසින් ඉරාකයේ තිඛෙන සමුල සංහාරක අවි විනාශ කිරිම සඳහා අන්කොන් සංවිධානය පිහිටුවනු ලැබීය. එහිදි 1998 අන්කොන් සංවිධානයේ වාර්තාව ඉදිරිපත් කරනු ලැබු අතර ඉරාකයේ පැවැති සමුල සංහාරක අවි වලින් 95% ක්ම ප්‍රමාණයක් හදුනාගෙන විනාශ කළ බවයි. 1991 ගල්ෆ් යුද්ධයෙන් පසුව ජාත්‍යන්තර රතුකුරුස සංවිධානයද නිල වශයෙන් ඉවත් වී ඇත. 2003 අගෝසතු ප්‍රහාරයෙන් පසුව එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ කිසිවෙකු ඉරාකය තුල නොවිය.

පළමු ගල්ෆ් යුද්ධය හේතුවෙන් ඉරාකය සම්පුර්ණයෙන්ම විනාශ විය. එහිදි ඉරාකයට එරෙහිව යුද්ධයට නායකත්වය දුන් බහුජාතික හමුදාවේ සභාපති වු ජෙනරාල් ස්වාස්කෝ ප්‍රකාශ කර සිටියේ ඉරාකය දැන් ගල් යුගයකට තල්ලූ කර ඇති බවති. ඒ තුලින් ඉරාකයට තවදුරටත් න්‍යෂ්ටික අවි නිපදවිමේ හැකියාවක් නොමැති බව ප්‍රකාශ කරයි.

පළමු ගල්ෆ් යුද්ධයේදි ආරක්ෂක මණ්ඩලය ක්‍රියාකාරීත්වය

පළමු ගල්ෆ් යුද්ධයෙන් පසුව එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය ඉරාකය සම්බන්දයෙන් ක්‍රියාත්මක වීම දක්නට ලැබේ. එහිදී එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය ඉරාකයට එරෙහිව සම්බාධක පනවනු ලැබීය. එම සම්බාධක පරිපුර්ණ සම්බාධක විය.  එම  සම්බාධක හේතුවෙන් ඉරාකයේ ප්‍රධානතම ආදායම් මාර්ගය වන තෙල් ආදායම සම්පුර්ණ ලෙසම පහත වැටුනි. මේ තුලින් ඉරාකයේ ආර්ථීකය බොහෝ සෙයින් පිරිහිම දක්නට  ලැබේ. මෙවැනි  හේතුන් තිබියදි ඉරාකයට න්‍යෂ්ටික අවි නිපදවිමට තරම් ශක්තියක් නෙමැති බව බොහෝ විචාරකයින් අදහස් ප්‍රකාශ කර තිබේ.

පළමු ගල්ෆ් යුද්ධයේදී එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් ගනු ලැබු ක්‍රියාමාර්ගය වුයේ ඇමරිකාව, බි්‍රතාන්‍යය සහ ප්‍රංශයද යෝජනා ඇතිව ඉරාකයට සම්බාධක පැනවිමට කටයුතු කළහ. එහිදී ඉරාකයට පරිපුර්ණ සම්බාධක පැනවිම, කුව්ටයට සිදුවු හානිය සඳහා ඉරාකයෙන් වන්දි ලබාගැනිම, ඉරාකයේ ඇති අවි විනාශ කිරිමයි. ඉරාකයට පරිපුර්ණ සම්බාධක පැනවිම නිසා ඉරාක ජනතාවට ආහාර, ඹෟෂධ  හිඟ වු අතර තෙල් වෙළඳාම  පහත බැස තිබුණි. යුනිස්කෝ වාර්තා අනුව ඉදිරිපත් කරන්නේ මෙම සම්බාධක හේතුවෙන් ඉරාක වැසියන් ගණන ලක්ෂ 15 ක් පමණ විය.

	1991 ගල්ෆ් යුද්ධයේදී මියගිය සාමාන්‍ය ජනතාව පිළිබඳව තවමත් නිල සංඛ්‍යාලේඛන ඉදිරිපත් කර නොමැත. මෙලෙස ජීවිත හා දේපල විශාල ලෙස පළමු ගල්ෆ් යුද්ධයේදී විනාශයට පත්ව ඇත.

ආරක්ෂක මණ්ඩලය ක්‍රියාකාරීත්වය

 එකස්ත් ජනපදයේ නායකත්වය යටතේ 1991 ජනාවරි 16/17 ර්"ඔපරේෂන් ඩෙසර්ට් සෙටාර්ම්" ( Operation Desert S tome)මෙහෙයුම.

 42 වන වගන්තිය යටත් යුද්ධමය ක්‍රියාකාරීත්වයන් පිළිබඳ තම වගකිම වෙනත් අයට පවරා දිමට ආරක්ෂක මණ්ලඩයට  හැකිවේද යන්නයි   7 වන පරිච්ඡෙදයේ 46 හ 47 වන වගන්ති  ක්‍රියාමාර්ග ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ  හා යුද්ධමය කාර්ය මණ්ඩල කමිටුවේ පාලනය යටතේ තිබිය    යුතු  බැවින්, ආරක්ෂක මණ්ඩලය 7 වන පරිච්ඡෙදයට අනුකුලව ක්‍රියා නොකළ බවට තර්ක කළ හැක.

 එක්සත් ජාතින්ගේ 51 වෙනි වගන්තියට අනුව සාමුහික ආත්ම ආරක්ෂක ක්‍රියාමාර්ග මගින් කුවේට් රාජ්‍ය වෙත මිත්‍ර පාර්ශවයන්ගෙන් සහයෝගය ලබාගැනිමට හැකියාව තිබුණි.

 එක්සත්  ජාතින්ගේ ප්‍රඥප්තියේ 50 වෙනි වගන්තියට අදාළව ආරක්ෂක මණ්ඩලය අනුගමනය කරන බලාත්මක පියවර නිසා එම පියවර අනුගමනය කිරීමෙන් ඒ රටේ ආර්ථීක වශයෙන් යම් කිසි දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දිමට සිදුවුවහොත් ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ උපදේශකත්වය ලබාගැනිමට ඒ රටට අයිතිවාසිකම් ලබාදි ඇත. නමුත් ඉරාකයට සිදුවු හානි වෙනුවෙන් 50 වෙනි වගන්තියට අදාළව වන්දි ලබාගැනිමට උත්සාහ කළද එය අසාර්ථක විය. 50 වෙනි වගන්තිය තුළ මෙලෙස දක්වා ඇත.

  1991 අප්‍රියෙල් 3 වන දා සම්මත කරනු ලැබු 687 දරණ සටන් විරාම අභියෝජනාව තුලින් ඉරාකයට දැඩි ලෙස කොන්දේසි පනවනු ලැබීය.

 687 දරණ යෝජනාව මගින් ඉරාක - කුවේට දේශසීමා කොමිසම විසින් දෙරට අතර දේශසිමා තීරණය කිරිම, දේශ සිමා අධික්ෂණය කිරිම, කුවේටයට අයිති දේපල ආපසු බාරදිම සම්බන්දයෙන් හා ඉරාකයේ අවි ආයුධ හා වෙළෙඳ තහංචි පිළිබද එක්සත් ජාතින්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ සම්බාධක කමිටුව විසින් තීරණය කිරිම සිදු විය.

ආරක්ෂක මණ්ඩලය ඉදිරිපත් කළ යෝජනාව අනුව දින 90 කට වරක් බැගින් තෙල් හා තෙල් නිෂ්පාදිත ඉරාකයෙන් ආනයනය කිරිමට රාජ්‍යයන්ට අවසර ලබාදුන් අතර ඉරාකය තර්ක කරනු ලැබුවේ මෙහිදී ස්වාධිපත්‍යට හානියක් සිදු වන බවකි.

 ආරක්ෂක මණ්ලඩය තවදුටත් කියා සිටියේ ඉරාකය කුවේටය ආක්‍රමණය කිරිමේදි ජාත්‍යන්තර නීතිය උල්ලංඝනය කර ඇති බවයි.

 අංක 687 දරණ අභියෝජනාව යටතේ 1991 මැයි 20 වන දින ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් එක්සත් ජාතින්ගේ වන්දි කොමිසම හා වන්දි අරමුදල ජිනිවා නුවර පිහිටු වනු ලැබිය.

මෙහිදි කරනු ලබන කාර්ය වනුයේ ඉරාකයට විරුද්ධව ඉදිරිපත් කර තිඛෙන යාචනයන් සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියා කිරීමයි. තවද පාරිසරිකව කරනු ලැබු විනාශ වලට වන්දි ඉල්ලිම් ද කර තිබේ. වාර්ෂික තෙල් ආදායමෙන් තුනෙන් එකක් වන්දි අරමුදලට ගෙවිමටද ඉරාකයට නියම විය.

ගල්ෆ් යුද්ධය නිසාවෙන් ඉරාකයේ සිටි කුර්දිවරුන්  ඉරානයට හා තුර්කියට සරණගතයින් වශයෙන් පැන යාම දක්නට ලැබේ. මෙහිදි එක්සත් ජනාපදය, බි්‍රතන්‍යය, ප්‍රංශය, නෙදර්ලන්තය, ස්පාඥය, ඕස්ටේ්‍රලියාව ඇතුළු රටවල් මැදිහත් විම් දක්නට ලැබේ. උතුරු ඉරාකය තුල ආරක්ෂිත ස්ථාන පිහිටුවීම තුලින් සරණාගතයින් අවට රටවලට යාම වැලැක්වීමට කටයුතු කරනු ලැබිය. එනම් ඔපරේෂන් කොම්ෆට් ( Operation Conform)  මෙහෙයුම තුලින් ආරක්ෂිත ප්‍රදේශ පිහිටු වීය. මෙහිදි රටක අභ්‍යන්තර ස්වාධිත්‍ය සම්බන්ධයෙන් ගැටළු මතු විමට බලපා තිබේ.

බ්‍රිතාන්‍ය, ඇමරිකාව, ඛෙල්ජියම හා ප්‍රංශය විසින් 1991 අප්‍රියෙල් 5 වෙනිදා ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ න්‍යය පත්‍රයට අංක 688 වන අභියෝජනා පත්‍රය ඉදිරිපත් කිරිමේ බලාපොරොත්තු වුයේ ජාත්‍යන්තර සාමයට හා සුක්ෂිතභාවයට එල්ල වන තර්ජනයන් වැලැක්විමටත් සියලූම ඉරාක පුරවැසියන්ගේ මානුෂික හා දේශපාලන අයිතින් වලට ගරු කිරීමටත් සරණගතයින් හා අවතැන්වුවන් මෙන්ම ඉරාක පුරවැසියන්ගේ හදිසි අවශ්‍යතාවයන් සොයා බලාගැනිමටත්, සියලූම මානව වන්දි  සංවිධාන වල සහයෝගය ලබා දෙන ලෙස හා ආරක්ෂක මණ්ඩලය හා මහලේකම්වරයා වෙත සහාය පළ කරන ලෙසට ඉරාකයට නියම කරනු ලැබිය. ආරක්ෂිත ස්ථාන පිහිටුවිම සම්බන්ධයෙන් ඉරාකයේ ෙසෙරී භාවයට හානියක් සිදු  වේදැයි එක්සත් ජාතීන්ගේ මහලේකම්වරයා ප්‍රකාශ කර සිටියේය. එහිදි උතුරු ඉරාකයේ විදේශ හමුදා රදවා තබාගැනිමට ඉරාකයේ අකැමැත්ත අවශ්‍ය බව ඔහු තව දුරටත් ප්‍රකාශ කළේය.  1991 මැයි 17 හා 18 දිනවලදි ඉරාක රජ්‍ය හා එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය අතර සාක්ච්ඡාවලදී එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක භටයින් 500 ක් ඉරාකයේ රදවා තබාගැනිමට සිදුවුයේ ඉරාක රජයේ කැමැත්ත අනුවය.

අංක 688 දරණ යෝජනාව ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් ඉරාකය තුල හා ඉරාකයට එරෙහිව 1992 දි ගුවන් ප්‍රහාර එල්ල කළහ.  නමුත් එම අභියෝජනාව මගින් එම ක්‍රියාව අනුමත නොවීය. මෙලෙස  කුර්දිවරුනගේ ආරක්ෂාව සමබන්ධයෙන් මැදිහත්වීම නීත්‍යානුකුලවේද නැත්ද යන්න ප්‍රශ්නය වඩාත් සංකිර්ණය. ඒක පාර්ශ්වය මානවවාදී මැදිහත්වීම් මුලධර්මය යටතේ අවසරයක් නොමැතිව මැදිහත්විම මතභේදයට තුඩු දෙන ප්‍රශ්නයකි. ඉරාකය විරෝධය පළකළ නමුත් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් මැදිහත් වීම් සිදුවිය. ඒ අනුව අංක 688 දරණ අභියෝජනාව පිළිබඳව නෛතික ප්‍රශ්න මතු වී තිබේ.

	ඒ කෙසේ වෙතත් අංක 688 දරණ අභියෝජනාව පමණක් ගත් විට, එය නීිතිමය පදනමක් නොවු බවත් 	එහෙයින් 42 වන වගන්තිය යටතේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් මානවවාදි සහන පියවර බලාත්කාරයෙන් 	ක්‍රියාත්මක කිරිම පිළිබඳව එය පුර්වාදර්ශයක් නොවන බවත් ප්‍රත්‍යක්ෂ වේ. (මලාන්සුක්,2002 : 580).

මේ ආකාරයට ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් එහි ඉතිහාසය, ආගමික ගැටුම් පැවතීම, 1991 ගල්ෆ් යුද්ධය සම්බන්ධයෙන් ඉරාක ජනතාවට විඳීමට සිදු වු ගැටළු රාශියක් දක්නට ලැබේ. පළමු ගල්ෆ්  යුද්ධයේදී ඇමරිකාව ඇතුළු   බොහෝ රටවල් මැදිහත් විම දක්නට ලැබේ ඉරාකය විසින් කූවේටය 1990 දී ආක්‍රමණය කිරිම නිසා එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය විවිධ  යෝජනා සම්මත කර ගනිමින් ඉරාක අර්බුදය විසදිමට උත්සාහ කළද එය සාර්ථක වී නොමැත. ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ තිරණ ඒ ආකාරයෙන්ම පිළිනොගැනිම දක්නට ලැබේ. ඉරාකයට අධික ලෙස එක්සත් ජාතීන්ගේ  සංවිධානය විසින් සම්බාධක පැනවීම නිසා ඉරාකයේ ආර්ථීක, සමාජ, දේශපාලන තත්වය තවදුරටත් පිරිහි තිඛෙනු දක්නට ලැබේ.

දෙවන ගල්ෆ් යුධ සමය

2003 මාර්තු මාසයේදී ඇමරිකාව හා බ්‍රිතාන්‍ය එකතුව ඉරාකය ආක්‍රමණය කරනු ලැබීය. මෙය ආක්‍රමණයන් වශයෙන් හැදින්වීමට පුළුවන. විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජාතින්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ ස්ථීර සාමාජිකත්වය ගනු ලැබු ඇමරිකාව හා බ්‍රීතාන්‍ය රාජ්‍යන් මෙලෙස තවත් රටක සෛවරී භාවයට අභියෝගයක් ලක් කළ අවස්ථාවක් වශයෙන්ද හැදින්විය හැකිය. ඉරාක ආක්‍රමණය පිළිබඳව ඇමරිකානු ජනාධිපති හා ටෝනි බ්ලෙයාර් දක්වන අදහස් කිහිපයක් උපුටා  දැක්විමේදී, ඇමරිකාවේ හිටපු ජනාධිපති ජෝර්ජ්  ඩබ්ලිව් බුෂ් හා එංගලන්තයේ අගමැති ටෝනි බ්ලෙයාර් , ඉරාක ආක්‍රමණයට හේතු දක්වා සිටියේ ඉරාකය නිරායුධ කිරිම සඳහා(weapons of Mass Destruction)   සදාම් හුසේන් ත්‍රස්තවාදයට සහායදීම නතර කිරීම සහ ඉරාක ජනතාවට නිදහස ලබාදීමයි. බ්ලෙයාර් දක්වන පරිදි ඉරාකයේ න්‍යෂ්ටික, රසායනික සහ ජිව විද්‍යාත්මක අවි නිරායුධකරණය කළ යුතු බවත් ඒ වගේම ඇමරිකාව හා එහි පාලන මණ්ඩලය ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ ඉක්මනින්ම මෙය කළ යුතු වන්නේ ලෝක සාමයට තර්ජනයක් වන නිසාවෙනි. (2003 .invation of Irak Wikipedia, 2009).

මෙවැනි හේතුන් ඉදිරිපත් කරමින් 2003 වර්ෂයේදි ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිම දක්නට ලැබේ. 2003  වර්ෂයේදී ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිම දක්නට ලැබේ. 2003 මාර්තු 20 ඉරාකය නිදහස් කර ගැනිමේ යුද්ධය ආරම්භ විය. සදාම් හුසේන් ජනාධිපතිවරයාට ඉරාකයෙන් පිටත් වන ලෙසට ෙජ්ර්ජ් බුෂ් ජනාධිපතවරයා ලබාදී තිබුණ කාලය අවසන්වීමත් සමඟම 2003 මාර්තු 30 ග්‍රිනිච් වෙලාවෙන් පෙරවරු 2.35 ට බෑන්ඩෑඩය වෙත පළමු ප්‍රහාරය එල්ල විය. මධ්‍යධරණී මුහුද හා පර්සියානු බොක්කේ රඳවා තිබු යුධ නැව්වලින් කෲස් මිසයිල එලල් විය. සදාම් හුසේන් සැඟවී සිටින ලෙසද සැක කළ බැග්ඩෑඩ්  මාලිගයට මෙන්ම උතුරු ඉරාකයේ මොසුල් නරගයටද ගුවනින් ප්‍රහාර එල්ලකරනු ලැබිය.

2003 වසරේදී ඇමරිකාව සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ එක්ව ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිමේදී 2003 ජුනි 30 වැනිදා ෆලූජා නගරයේ  බෝම්බ පිපිරීම, ජුලි 05 ඉරාක පොලිස් භටයින් පිරිසකට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම , අගෝස්තු 19 වෙනි දින එක්සත් ජාතින්ගේ කාර්යාලයට ප්‍රහාර එල්ල කිරිම, අගොස්තු 29 නජා්ෆ් ෂියා මුස්ලිම් දේවස්ථානයට ප්‍රහාර එල්ල කිරිම මෙැවනි බෝම්බ ප්‍රහාර නිසාවෙන් ඉරාක සාමාන්‍ය සිවිල් වැසියන්ගේ මානව හිමිකම් උලල්ලංඝනය විම දක්නට ලැබේ. මිනිස් ජීවිත විශාල ලෙස අහිමි විය.

ඉරාකය මෙලෙස මැද පෙරදිග රටවල් කෙරෙහි විශාල ලෙස අත පෙවිමට හේතුවක් වී ඇත්තේ මැදපෙරදිග පවතින තෙල් සම්පත නිසාවෙනි.  ඇමරිකාවේ ජනාධිපති ධුරය හෙබවු අයිසන් හවර් ප්‍රකාශ කර සිටියේ තෙල් සම්පත පාලනය කරනු ලබන්නේ කවරෙකු විසින්ද ඔහු විසින් මුළු  ලොවම පාලනය කරනු ලබන බව ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කර තිබුණි.  දැනට ලොව ඛනිජ තෙල් සම්පත අත්‍යවශ්‍ය සම්පත් මෙන්ම ඛනිජ තෙල් සම්පත් වලින්  65% ක් පමණ ගල්ෆ් ප්‍රදේශයේ පිහිටා තිබිම නිසා බලවත් රටවල් මැදපෙරදිග ගල්ෆ් ප්‍රදේශයේ පිහිටා තිබිම නිසා බලවත් රටවල් මැදපෙරදිග ගල්ෆ් කලාපය කෙරෙහි ඔවුන්ගේ විශේෂ අවධානය යොමු වි තිබේ.  ඇමරිකාවේ නව අධිරාජ්‍යවාදී බලපැම් හේතුවෙන් සැමවිටම උත්සාහ දරනු ලබන්නේ මැදපෙරදිග තෙල් සම්පත ඔවුන්ට අත්පත් කර ගැනිමට හා මැදපෙරදිග ආර්ථීක, දේශපාලනික වශයෙන් ඔවුන්ට නතු කර ගැනිමටය.

2003 මාර්තු 20 වෙනිදා දකුණු ඉරාකයේ උම්සකර් වරායේ කොටසක් ඇමරිකානු හමුදා විසින් අල්ලා ගනු ලැබීය.  ඉරාක තෙල් සම්පත සම්බන්ධයෙන් ඉරාකය හා කුවේටය අතර කලක සිටම මතභේද පැවතුණි. උම්සකර් වරාය ස්ථීර වශයෙන්ම ඒකාබද්ධ හමුදාව යටතට පත් වු බව මාර්තු 25 වෙනිදින වාර්තා විය. මාර්තු 20 කුවේට් දේශසීමාවේ සිටින ඒකාබද්ධ හමුදා වෙත ඉරාකයෙන් ස්කඩ් මිසයිල එල්ලා කළ අතර එම මිසයිල විනාශ කිරිමට ඇමරිකානු පෙට්‍රෝලියම් මිසයිල එල්ල කරන ලද බවද ප්‍රකාශ වේ. තවද මාර්තු 27 උතුරු ඉරාකයේ හමුදා පුහුණු කඳවුරක් විනාශ කළ බව පෝර්ජ් බුෂ් ජනාධිපතිවරයා විසින් පැවසීය. මාර්තු 30 බස්රා නගරය අසලදී ඉරාක ජෙනරාල්වරයෙකු බි්‍රතාන්‍ය හමුදා යටතට පත් කරගෙන තිබීම දක්නට ලැබේ.

ගල්ෆ් යුද්ධය ඇති වීමට හේතු

ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිමට බලපෑ තෙල් සාධකය

ඇමරිකාව විසින් ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිම සම්බන්ධයෙන් විවිධ හේතු දැක්විමට පුළුවන. එක් හේතුවක් වුයේ ඉරාකය සතුව තෙල් සම්පත් තිබීමය. ඛනිජ තෙල් සම්පත් අයිතය තහුවරු කර ගැනීමෙන් අධික ලෙස ලාභ ලබාගැනිමටත් අඩු මිලට ඛණිජ තෙල් සැපයුම අඛණ්ඩව පවත්වා ගැනීමටත් ඇමරිකාව උත්සාහ කළේය. අනෙක් කාරණාව වුයේ පශ්චාත් සදාම්  හුසේන් අවදියේ සාමකාමී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමයක් ස්ථාපිත කිරිමයි. ඉරාකය තුළ තෙල් නිෂ්පාදනය ඇරැඹුනේ 1928 දීය. 1961 දක්වා ඉරාක තෙල් සම්පත් මත ඒකාධිකාරය හිමිකරගෙන සිටියේ ප්‍රධාන වශයෙන්ම බි්‍රතාන්‍ය සතුව පැවැති ඉරාක පෙට්‍රොලියම් සමාගමයි. 1972 දී ඉරාක බාත් පක්ෂ රජය විසින් එරට  තෙල් කර්මාන්තය මුළු මනින්ම ජනසතු කර තිබේ.

 මැදපෙරදිග              65%
 සෞදි අරාබිය          25%
 ඉරාකය                  12%
 ඉරානය	                 9%

මෙලෙස ඉරාකය තුළ  ස්වභාවික සම්පතක් ලෙස ඛනිජ තෙල් පිහිිටා තිබීම ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් විසින් ආක්‍රමණය කිරිමට බලපානු ලැබු සාධකයක් වශයෙන් හැදින්වීමට පුළුවන.  ,2002 කාලය තුලදි ඇමරිකාව විසින් ඉරාකයෙන් තෙල් බැරල් මිලියන 1.3 ක් පමණ අපනයනය කරනු ලබයි., ( Importance of Iraqi oil to u.s, 2009).

ඉරාකය තුළ අභ්‍යන්තර ගැටුමක් වශයෙන් පවතින ආගමික ගැටුම

ඉරාකය තුළ සුන්නි හා ෂියා භක්තිකයින් අතර ගැටුම් පවති. විශේෂයන්ම ඉරාකයෙන් පිට රටවලත් ෂියා හා සුන්නි ආගම් දෙකෙහි පවතින වෙනස ගත්විටදි එය ඉතා ඈත ඉතිහාසයකට දිව යයි. එනම් ෂියා හා සුන්නි ආගම් දෙකෙහි පවතින වෙනස ගත් විට දී එය ඉතා ඈත ඉතිහාසයකට දිවයයි. එනම් ෂියා හා සුන්නි ආගම් දෙකෙහි පවතින වෙනස ගත්විටදී එය අල් කුරාණයේ දක්වා ඇත. අල් කුරාණයට අනුව සර්ව බලධාරී දෙවියන් හඳුන්වා ඇත්තේ අල්ලාහ් යනුවෙනි. දේව  පුත්‍රයන් එක එක කාල වලදි සිටින අතර ආදම්, නොවා , මොසෙස්, ජේසුස් හා මහම්මත් ලෙස හඳුන්වා ඇත. දෙවියන් වහන්ස්ගේ අවසාන පුත්‍රයා  වන්නේ මහම්මත්ය. ඉස්ලාම් ආගමට අනුව අල්ලාහ් හැර වෙන  දෙවියෙකු  නැති අතර ශාස්තෘවරයා වන්නේ මහ්ම්මත්ය. මහ්ම්මත් තුමා ක්‍රි. ව. 570 දී මක්කම උපත ලැබු  අයෙකි. මහ්ම්මක්තුමා කඩීජාන් නම් කාන්තාව සමඟ විවාහ වු අතර පුත්‍රන් දෙදෙනෙක් හා දියණියන් දෙදෙනෙක් ලැබීය. පුතුන් තිදෙනා මියගිය අතර ක්‍රී. ව. 632 දි මහ්ම්මත්තුමා මියගිය අතර ඉන් පසුව පැහැදිලි අනුප්‍රාප්ති කරයෙකු නොවිය. ඉන් පසුව මහ්ම්මත්තුමාගේ මිත්‍රයෙකු වු "අබුබකර්" හා "කලිෆ්" නම් නායක  තනතුර ලබා දීමයි. මෙහිදී අනුප්‍රාප්තිකයන් තෝරා ගැනීමේදි ෂියා, සුන්නි ඛෙදීම ඇති විය. අබුබකර් හා ඔහුගෙන් පසුව බලයට පත් වු මිතුරන්  දෙදෙනා මහ්ම්මත්තුමාගේ නිත්‍යානුකුල ලෙස පිළිගත් කොටස සුන්නි භක්තිකයින් විය. ෂියා භක්තියතයන් අනුප්‍රාප්තිකයන් ලෙස සැලකුවේ මහම්මත්තුමාගේ බෑණා වු අලි බවයි. මෙලෙස පැහැදිලි ලෙස අනුප්‍රාප්තිකයෙකු පත් නොවිමේ සිදුවිම හරහා ගැටම් රාශයික් ඇති විය. මෙය වර්තමානය වන විට නොවිසිදුනු දික්  ගැස්සුණු සමාජ ගැටුමක් දක්වා වර්ධනය වි ඇත. ඉරාකය තුල රඳවා සිටින ආක්‍රමණික හමුදාවන්ට එරෙහිව විශාල ලෙස කටයුතු සිදු කරන ලබන්නේ සුන්නි භක්තික මුස්ලිම්වරුන්ය. සුන්නි භක්තිකයින් ගේ ප්‍රදේශ ලෙස ෆලූජා, රමාදි  සහ සමාරා ඔවුන්ගේ වාසභුමි  අතර ප්‍රධාන තැනක් ගනු ලබයි. ඇමරිකාව විසින් ෆලූජා නගරයට ප්‍රහාර එල්ල කළ අතර ප්‍රහාරයට පෙර ලක්ෂ 4 ක් පමණ ජනතාවක් වාසය  කළ අතර බුෂ්ගේ ආක්‍රමණයෙන් පසුව ෆලූජාහි ජීවත් වන්නේ ඉතා සීමිත පිරිසකි. ගලූජාහි වැඩි පිරිසක් අසල පිහිටි බැග්ඩෑඩ් නගරයේ ජීව්ත වෙති.

ඉරාකය තුළ ප්‍රාදේශීය වශයෙන් ආගමික ගැටුම් නිරන්තරයෙන්ම දක්නට ලැබේ. ෂියා ආගමික බහුතරය දේශපාලන නියෝජනය, ආගමික ස්වාධිනතාවය ලබා  ගැනීමට මෙන්ම ඇමරිකානු ආධිපතයට එරෙහිව ප්‍රබල ව්‍යාපාරයක් වශයෙන්  කටයුතු කරයි. ෂියා වරුන් බහුල ලෙස වාසය කරන ප්‍රදේශ වන්නේ දකුණු ඉරාකයේ බස්රා නසිිරියා කූට හා නජාෂ් නගර වේ. ෂියා මුස්ලිම්වරුනගේ නායකයා ලෙස කටයුතු කරන්නේ මුක්ටාඩා අල් සදර්ය. ෂියා ආගමිකයන්ගේ ශුද්ධ වු නගරයක් වශයෙන් නජාෂ් නගරය හැඳින්වීමට පුළුවන ෂියා වරුන් ඉරාක ආක්‍රමණයෙන් පසුව විදේශික හමුදාවන්ට එරෙහිව නව සටන් පෙරමුණක් විවෘත කළහ. ඉරාකය තුළ ප්‍රාදේශීය ඛෙදිම්ද දක්නට පුළුවන.  එනම් උතුරු ඉරාකයේ තුර්කි දේශසිමාවට ආසන්න ප්‍රදේශයේ තුර්කි සම්භවයකින් පැවත එන කොටස් ද ඇමරිකානු  පාලනයට එරෙහිව නැඟි  සිටීම දක්නට හැකිය. මෙලෙස ඉරාකය තුල ආගමික ඛෙදිම් හේතුවෙන්  රට අභ්‍යන්තරයේ ගැටුම් දක්නට ලැඛෙන අතර ප්‍රාදේශීය වශයෙන් විවිධාකරයේ ඛෙදිම් ද දක්නට පුළුවන.

මයිකල් ඊ බ්‍රවුන් විසින් අභ්‍යන්තර ගැටුමකට බලපාන සාධක වශයෙන් ව්‍යුහාත්මක, සමාජ, ආර්ථීක, දේශපාලන හා සංස්කෘතික සාධක දක්වා තිබේ. සංස්කෘතික කාරණා යටතේ ඉරාකයේ ෂියා , සුන්නි ආගමිකයින් ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය වඩා උසස්යැයි කියමින් ගැටුම් ඇති කර ගනු ලැබීම දක්නට පුළුවන. කණ්ඩයාම් අතර ඇති වන දේශපාලන ප්‍රශ්නද ඉරාකයේ පවතින අභ්‍යන්තර ගැටුමට හේතු වී ඇත. ව්‍යුහාත්මක කාරණ යටතේ දුර්වල රාජ්‍යක් වීමද රට අභ්‍යන්තරයේ ගැටුම් ඇතිවිමට බලපා තිඛෙන දක්නට පුළුවන.

2001 අමරිකාවට එල්ල කරන ලැබු ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයෙන් පසුව ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ඔසාමා බින් ලාඩ්න් වැනි ත්‍රස්තවාදියන්ට එරෙහිව ඇමරිකානු විදේශ ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් විය. ඉරාක නායක සදාම් හුසේන් ඔසාමා බින් ලාඩන්ට සහාය දක්වන ඇතැයි ඇමරිකාව ප්‍රකාශ කරන අතර ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව ක්‍රියා කිරීමේ ප්‍රතිපත්තියක් ආරම්භ කරනු ලැබීය. එහිදී ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව්. බුෂ් විසින් ඉරිදිපත් කරන ප්‍රකාශයක් වැදගත් වේ. ,ජාතිය ගොඩනැගීමේ පරමාර්ථය ඇතිව අපි අපගේ හමුදා ලෝකය පුරා පැතිර විම නැවැත්තු වේ  නැතිනම් අපිට බැරෑරුම් ප්‍රශ්නයකට මුහුණදිමට සිදු වේවි, ( Cost of Iraq war and nation Building, 2009).යනුවෙන් දක්වා ඇත. ඒ වගේම ඉරාකයේ පවතින ත්‍රස්තවාදය සම්බන්ධයෙන් ඇමරිකානු බුද්ධි අංශ ප්‍රජාව CIA, FBI, DIA යනාදින් දක්වන්නේ මෙවැනි අදහසකි.

	ඉරාකයේ නව ත්‍රස්තවාදි පරම්පරාව බිහිවෙමින් පවතින බවයි. එමගින් ඇමරිකාව කෙරෙහි තරහ ගොඩ නගයි. 	තව ලෝක ජිහාඩ් වාදින්ගේ පැතිරීම බල ගන්වනවා. මොවුන් මෙය සත්‍යක් නොවේ නම් කවරදාකවත් මොවුන් 	මෙවැනි ප්‍රකාශයක් නොකරනු ඇත.( Iraq war making us less safe from terrorism, 2009).

ඉරාකය ත්‍රස්තවාදි ක්‍රියාවල නිරත වන බවට ඇමරිකාව චෝදනා කර සිටියි. බුෂ් පාලන සමයේදි මෙලෙස ඉරාකයට එරෙහිව කරනු ලැබු ප්‍රබල ප්‍රහාර හේතුවෙන් ඉරාකයේ සංස්කෘතික වැදගත්කම්න් යුක්ත වු ස්ථාන විනාශ විය. ඉරාකයේ පවතින ගැටුම්කාරි වාතාවරණය නිසාවෙන් විශාල ලෙස දේපල විනාශයන් හා පරිසර විනාශයන්ද දක්නට ලැබේ.  මෙලෙස ඉරාකය තුල පවතින අභ්‍යන්තර ගැටුම ජාත්‍යන්තරීකරණය විමේ ස්වරූපයද දක්නට ලැබේ.

ඉරාකයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය හා ෆලූජා සිදුවීම

	ඉරාකය තුළ  සිදුවන ආක්‍රමණ නිසාවෙන් ඉරාකයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය දක්නට ලැබුණි. ඇමරිකානු ජනාධිපති ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව් බුෂ්ට ඉරාකයේ හමුදා නැවත  ගෙන්වා ගැනිමට හැකි වි නොමැත.  2004 වන විටත් ඇමරිකා හමුදාවන් 	ඉරාකයෙන් නැවත ආපසු ගෙන්වා ගැනිමට නොහැකි විම බුෂ්ගේ දේශපාලන ජනප්‍රියත්ව යට මෙය විශාල 	කැළලක් වී තිබේ. සදාම් හුසේන් කෲර පාලකයෙකු ලෙස හදුන්වා  දුන් බුෂ් සදාම් හුසේන් අත් අඩංගුවට ගනු 	ලැබුවද ඉරාකය තුළ සාමය හා ප්‍රජත්නත්‍රවාදය ස්ථාපිත කිරිමට හැකි වි නොමැත. ඒ වෙනුවට ඉරාකය තුළ ආගමික, වාර්ගික ගැටුම් ඇති වී තිබේ. ඉරාක යුද්ධය සම්බන්ධයෙන් බොහෝ යුරොපීයන් දකින්නේ අනවශ්‍ය මැදිහත්විමක් ලෙසයි.

ඇමරිකාවේ සෙනෙට්, රහස් ඔත්තු සේවා කමිටුව පෙන්වා දුන්නේ සි. අයි. ඒ. සංවිධානයේ වැරදි තොරතුරු නිසාවෙන් ඉරාකය සමඟ ගැටුමකට යාම වැරදි බවයි. සී.අයි.ඒ. සංවිධානයේ අධ්‍යක්ෂ ජෝර්ජ් ටෙනට්ට අනුව එම තනතුරෙන් ඉල්ලා අස් විය. ඉරාකයට ප්‍රමාණවත්තරම් සි.අයි.ඒ. ඔත්තුකරුවන් යැවිමට  නොහැකි වීම, ඒ ඔත්තුකරුවන් විසින් ලබා දුන් තොරතුරු නිවැරදි ලෙස විශ්ලේෂණය නොකිරිම වැනි හේතුන් නිසා සී.එවි.ඒ. සංවිධානය ලෝකයට පෙන්වා ඇත්තේ වැරදි තොරතුරුය. මේ තුලින් පෙනී යන්නේ ඉරාකය සමඟ යුද්ධයකට යාමට තරම් හේතු සිදු වී නොමැති බවයි.

ඇමරිකා ආක්‍රමණය ගත් විටදී ප්‍රථමයෙන්ම  ෆලූජා නගරයට දැඩි ප්‍රහාර එල්ල කරනු ලැබිය. ඉරාකය  තුළ පවතින ප්‍රචණ්ඩක්‍රීයා සංඛ්‍යාව වැඩිවීම දක්නට ලැබේ.

	ඔවුහු මුලින්ම නගරය් ප්‍රධාන රොහල් අත්පත්කර ගත්හ. දෙවනුව යුප්‍රටීස් ගංඟාවේ පාලම් දෙකක් අල්ලා ගත්හ. 	නගරයටම ප්‍රහාර එල්ල කිරිම ඇරඹුණේ ඒ. සී. 130 වර්ගයේ යුධ ටැංකි මඟිනි. රාත්තල් 500 1000, 2000 	ප්‍රමාණයේ බෝම්බ එක දිගට ෆලූජා නගරයට වැටෙමින් තිබේ. එහි ක්‍රියාත්මක වන්නේ හදිසි තත්වයකි. අවුරදු 15 සිට 55 දක්වා කිසිවෙකුට මහ මඟට බැසිමට නොහැකිය. කඩ සාප්පු සියල්ල වසා දමා ඇත. මාර්ග සියල්ල වසා දමා ඇත. දැඩි අන්තවාදින් සිය අභිමානය රැක ගැනිම සඳහාද ඇමරිකානුවක් සිය බල පරාක්‍රමය  සදහාද සටන් වැද සිටිති. (තෙන්නෙකෝන්, 2004).

ෆලූජා සංහාරය නිසාවෙන් විශාල පිරිසක් මියගොස් තිබේ. මෙම ෆලූජා සංහාරය සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් තහනම් කරනු ලැබු අවි යොදා ගැනීම දක්නට පුළුවන. 2004 වසරේදී නැවතත් ඇමරිකානු ජනාධිපති ලෙස ජෝර්ජ් බුෂ්ජනාධිපති වශයෙන් පත්විමත් සමඟම ඉරාකය තුලට ප්‍රහාරයන් දියත් කිරිම දක්නට ලැබේ.

	ඇමරිකන් බල ඇණි විසින් පොකුරු බෝම්බ හෙලිමට අමතරව ප්‍රහාරවලට ගොදුරු වන පුද්ගලයින්ගේ සිරුරු 	පිච්චි යාමට සලස්වන ෆොස්පරස් ආයුධ පවා ෆලූජා නගරයට පහරදීමේදි යෙදා ගනු ලැබිය. නාගරික ප්‍රදේශයක 	සටන් සඳහා වියට්නාම් යුද්ධයෙන් පසු ෆෝස්පරස් ආයුධ යොදගත් පළමු අවස්ථාව මෙය විය. දින 10 ක් ඇතුලත ෆලූජා නගරය අමුසොහොනක් බවට පත් විය (ෆරූක්, 2007:123).

ඉරාකය තුළ විශාල වශයෙන් මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයවිම දක්නට ලැබේ. එනම් ෆලූජා සිදුවිම ගත්විට එහිදි වෛද්‍යවරුන් හා හෙඳ නිලධාරින් පවා ඝාතනය කිරිම සිදු කළහ. මෙයට හේතුවක් වශයෙන් හැදින්වීමේදී 2003 අප්‍රියෙල් මාසයේදි සිදු කළ සංහාරයේ තෙරතුරු රොහල් වල වෛද්‍යවරුන් හා හෙදනිලධාරීන් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව වෙත  ලබා දෙතැයි යන බියනි. මෙම සංහාරය ලෝකයාගෙන් වසන් කිරිම සඳහා ඇමරිකාව ගනු ලැබු තවත්  සිදු වීමක් වුයේ පුවත්පත් කලාවේදීන්ට ෆලූජා නගරයට ඇතුල්විමට අවසර ලබා නොදිම සහ දේවගැතියන් මරා දැමීමයි.

ඉරාකයේ මෙවැනි ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සිදුකිරිම සඳහා විනාශකාරී අවි භාවිතා කර තිබේ. ඉරාක සිදු වීම වියට්නාමය රැවන්ඩා, කාම්බෝජයේ පොල් පොට් ගෙනගිය ක්‍රියාමාර්ග මෙන්ම ස්පාඥයේ ඒකාධිපති පාලකයෙකු වු ෆැන්සිස්කෝ ෆැන්කෝ වැනි අයගේ බිහිසුනු කි්‍රියාවලට සමාන කළ හැකිය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධනාය  තහනම් කර තිඛෙන නපාම් වායුවද ඇමරිකාව විසින් ෆලූජා සංහාරය සදහා භාවිතා කර තිබේ.

	ඇමරිකන් හමුදා විසින් අහිංසක සිවිල් මැසියන් මරා දැමිම සඳහා තහනම් කරන ලද  නපාම් බෝම්බ විෂ වායු සහ 	වෙනත් නීති විරෝධි අවි ආයුධ පාව්ච්චි කර තිඛෙන බව පසුව ඉදිරිපත් කරන ලද වාර්තාවලින් පෙනී ගියේය. 	නපාම් ගෑස් වායුව යොදා ගෙන තිබුණු බව දිය වී ගිය මළ සිරුරු වලින් ඔප්පු විය. ෆලූජා නගරය පොළාවට 	සමතලා කර දැමිම පිණිස ඇමරිකානුවන්ට යුධ ටැංකි, කාලතුවක්කු , පාබල සේනාව ජල වායු සහ අනෙකුත් 	සම්ප්‍රදායට අනුකුල නොවු ආයුධ උපයෝගි කරගත් බව නගරවැසියේ ප්‍රකාශ කළහ. යෝද බිම්මලක් මෙන් දැවැන්ත දුම් ගුලියක් නිර්මාණය කරමින් පුපුරා යන බිහිසුණු බෝම්බ ඔවුහු මෙම ප්‍රහාරය සඳහා යොදා ගත්හ. 	බෝම්බ පිපිරිමක් සමඟ දිග දුම් වලි සහිත කුඩා බෝම්බ කැබලි බිම පතිත වන්නට විය. (ෆරූක්, 2007:122)

මෙම ආක්‍රමණය හේතුවෙන් ෆලූජා නගරයේ මියගොස් සිටින සිවිල් ජනයාගේ සංඛ්‍යාව 15,000 ක් පමණ වේ.  ෆලූජා  නගරය පුරා ත්‍රස්තවාදීන් නිරන්තරයෙන් සැරිසැරීම දක්නට ලැුබේ.  ෆලූජා සටන ඇරඹ්ම  ප්‍රථම ඇමරිකානු හමුදාවන්ට කියා සිටියේ වියට්නාම යුද්ධයට පසුව දරුණුම ගරිල්ලා ප්‍රහාරයකට  සුදානම් වන බවයි. ෆලූජාහි දහස් ගණන් පල්ලි දක්නට ලැඛෙන මේවා විනාශ කිරීමට ඇමරිකානු හමුදා භටයින් ක්‍රිය කර ඇත.

ඇමරිකන් හමුදා භටයකු ලෙස කටයුතු කළ ෆලූජා සටහන සහභාගී වු රායි ෆලූජා සංහාරය පිළිබදව ඉදිරිපත් කර තිඛෙන්නේ පහත පරිදිය.

	ෆලූජා නගරයට ප්‍රහාර එල්ල කරද්දි සුදු ෆෝස්පරස් යොදාගැනිමට තිරණයකර තිඛෙන නිසා හමුදාව විසින් 	අණදෙනවිට ඒ කෙරෙහි විශේෂ අවධානයකින් පසුවන ලෙස අපට දක්වා තිබුණි. සුදුසු ෆොස්පරස් හේතු 	කොටගෙන සිරුරු පිළිස්සි ඇට පමණක් ඉතිරිවන සේ මස් සියල්ලදිය වි යයි...(ෆරූක් , 2007:122).

තවද ජීව විද්‍යාඥයකු වන මොහොමඩ් ටාරෙක් ප්‍රකාශ කරන අදහස්ද වැදගත් වේ.

ගිනි වර්ෂවක් නගරයට ඇද හැල්නනට පටන් ගත්තේය. විවිධ වර්ණයන්ගෙන් යුකත් වු මෙම ද්‍රව්‍ය කොටස් වැදුණු මිනිසුන්ගේ සිරුරු පිලිස්සෙන්ට විය. මියගිය මිනිසුන්ගේ සිරුරුවල පුදුමාකර තුවාල දක්නට තිබුණි. සමහරෙකුගේ සිරුරු පිලිස්සී තිබුණද ඔවුනගේ ඇදුම්වල කිසිදු හානියක් සිදුවී තිබුණේ නැත(ෆරූක්, 2007:123).

මෙවැනි තොරතුරු වලින් හෙලි වන්නේ ඉරාකයේ සිටින සිවිල් වැසියන්ගේ මානුෂිය අයතීන් උල්ලංඝනය වී තිඛෙන බවයි. ලෝක සාමයට හා ආරක්ෂාව ඇති කිරීමේ ප්‍රබල සංවිධනායක් වන එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධනායටද මෙම ප්‍රහාරයන් නතර කිරිමට අපොහොසත් වී තිබේ. ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ අණ නොතකා ඇමරිකාව හා බි්‍රතාන්‍ය මෙම ගෙන යන ක්‍රියාවලිය හේතුවෙන ආරක්ෂක මණ්ඩලය පිළබඳ ලෝක ජනතාව තබා සිටින විශ්වාසය පලූදුවීමට හේතු වී තිබේ. ජාත්‍යන්තර නීිතිය ක්‍රියාත්මක වුවද ඉරාකය සම්බන්ධ ප්‍රහාර හා මිනිස් ඝාතන නිසාවෙන් අන්තර්ජාතික නීතිය උල්ලංඝනය වීම දක්නට ලැබේ.

ෆලූජා නගරයට එරෙහිව ප්‍රහාර එල්ල කිරිම අන්තර්ජාතික නීතිිය උල්ලංඝනය කිරිමක් බව තෝමස් ජෙෆර්සන් නීති විද්‍යාලයේ මහාචාර්ය, ජාතික නීති සංගමයේ උප සභාපති, ඇමරිකාවේ ජුලි සභිකයන්ගේ සම්මේලනයේ විධායක කමිටුවේ (American of Jurist) ඇමරිකානු නියෝජිත මාජරී කොහොන් ( Marjoric Cohn) ප්‍රකාශ  කළාය.

ඔවුහු තුවාලකරුවන්ට සාත්තු කිරිම සඳහා ඉදිරිපත්වු වෛද්‍යවරුන්ට  සහ ගිලන් රථවලට නගරයට ඇතුල් විමට ඉඩ දුන්නේ නැත. එසේකිරීම ජිනිවා සම්මුතිය  සෘජු ලෙස උල්ලංඝනය කිරිමත් වේ... (ෆරූක්, 2007:130)

ෆලූජා සංහාරය තුලින් ඉරාකයේ සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ජන ජිවිතය සම්පුර්ණයෙන්ම අඩාල වි ඇති අතර මිනිස් අයිතීන් උල්ලංඝනය වි ඇත. ප්‍රබල රාජ්‍යයන් මෙලෙස මැදිහත්වීමෙදී එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයටද මෙවැනි ක්‍රියාවන් නතර කිරිමට නොහැකි වීම එහි පැවැත්ම සම්බන්ධයෙන් ගැටළු පැන නගිනු ඇත. ජාත්‍යනතර වශයෙන් නීති තිබුණද ඒවා උල්ලංඝණය කිරිම කළ විට එයට නිසි දඩුවම් ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් ගැටළු පැන නගී.

ඉරාක ආක්‍රමණය සම්බන්ධ විශ්ලේශණයක්

2003 වසරේදී ඇමරිකාව විසින් ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිමට හේතු වශයෙන් ෙජ්ර්ජ් බුෂ් ජනාධිපතිවරයා විසින් එය සාධාරණීකරණය කිරීමට උත්සාහ කරන ආකාරය ඔහුගේ පහත ප්‍රකාශය තුලින් පැහැදිලි වේ.

ඇමරිකානු හමුදා බුද්ධි අංශ මගින් අනාවරණය කරගෙන ඇති පරිදි ඉරාකය තුළ ජෛව විද්‍යාත්මක අවි නිපදවීම සඳහා යොදාගනු ලබන ඇන්ත්‍රෑක්ස් ලීටර් 25,000 ක්, ඩෙටුලි ලිමොන් ටොක්සින් ලිටර 38,000 ක් සහ අතිශය භයානක විෂ වායුවක් වන සාරීන් ටොන් 500 ක් ඇති බව ජෝර්ජ් බුෂ් ප්‍රකාශ කළේය (දිනමිණ).

මෙලෙස විවිධ සංඛ්‍යාලේඛන ඉදිරිපත් කරමින් 2003 ඉරාකයට කරනු ලැබු ආක්‍රමණයට හේතු ඉදිරිපත් කරමින් කියා සිටියහ.

2003 වසරේදී ඇමරිකාව රාජ්‍ය ලේකම් වු කොලින් පවෙල් විසින් කියා සිටියේද ඉරාකය තුල බියකරු සමුහ සංහාරක අවි විශාල වශයෙන් ගබඩා කර තබා ගන්නා බවයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය අමතා ඇය මේ සම්බන්ධයෙන් දීර්ඝ ලෙස විස්තර කරනු ලැබීය.

ඉරාකයට එරෙහිව කරනු ලැබු ආක්‍රමණය තවදුරටත් සාධාරණීකරණය කිරිමට බි්‍රතාන්‍ය අගමැති ටෝනි බ්ලෙයාර් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබු අදහස් මෙසේය.

සදාම් හුසේන් සතුව මහා පරිමාණ විනාශකාරී අවි තිඛෙනවා පමණක් නොව, ඒවා විනාඩි 45 ක් වැනි කෙටි කාලයක් තුළ පහදීම සදහා සුදානම් කළ හැක බවද පැවසු ඔහු ඒ සම්බන්ධ ඇස්තමේන්තු හා සංඛ්‍යාලේඛන ඇතුලත් ලිපි ලේඛණ පවා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළේය (දිණමිණ).

	මෙවැනි ප්‍රකාශ ඉදිරිපිත් කිරිම තුලින් ජාත්‍යන්තරය තුළ සදාම් හුසේන් බියකරු පුද්ගලයෙක් බවට භීතියක් ඇති කිරිමට උත්සාහ ගෙන තිඛෙනු දක්නට හැකිය.

2003 වසරේදී ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිම සම්බන්ධයෙන් ඇමරිකාව තුල සිටින අති මහත් බහුතරයකගේ උදඝෝෂණ විරෝධතා එල්ලවු අතර පාප් වහන්සේ එමෙන්ම ලෝක නායකයින් විසින් කරනු ලැබු ඉල්ලිම් නොසලකා හරිනු ලැබුණි.

නමුත් අද වන විට කොලින් පවෙල් පවා ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ ඔහුට ලැබුණු තෙරතුරු සත්‍ය ඒවා නොවන බවයි. ජෝර්ජ් බුෂ්ටද ඉරාකයේ සමුලසංහාරක අවි නොමැති බවට සාක්ෂි ලැබුණ විටදී ඔහුටද එරට ජනතා අප්‍රසාදයට ලක් විමට සිදුවිය. 2008 වසරේ මැතිවරණයේදී බැරක් ඔබාමා ජනාධිපති ලෙස තේරී පත්විමට මේ ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් ජනතාව තුළ තිබු අප්‍රසාදය මිට හේතු විය.  එක්සත් ජනපද ආරක්ෂක උපෙද්ශිකාව වන කොන්ඩලීසා රයිස්ද ප්‍රකාශ කර සිටියේ යුද්ධය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ලැබුණු තොරතුරු ඇතැම් විට නිවැරදි විමට නොහැකිවු බවකි.  බ්‍රිතාන්‍ය හෝ ඇමරිකානු හමුදාවන්ට ඉරාකයෙන් සමුල ඝාතන අවි සොයා ගැනිමට නොහැකිවීමත් සමඟම පෙනියන කාරණයක් වන්නේ බලවත් රටවල් විසින් ඉරාකයේ ස්වෛරීභාවයට තර්ජනයක් එල්ල කර තිබීම සම්බන්ධවයි.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ හත්වෙනි  මහ ලේකම්වරයා වන කොෆී අන්නන්ද ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් සාමය ආරක්ෂා කිරීමට ක්‍රියා කිරිම දක්නට ලැබේ. අන්නන්ට පෙර මහ ලේකම් ධුරය දැරැවේ ඊජිප්තුවේ බුත්‍රොස් බුත්‍රොස් ඝාලිවිසිනි. අන්නන් ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් කළ වැදගත් මෙහෙයක් වුයේ 1998 දී බැග්ඩෑඩ් නුවරට ගොස් සදාම් හුසේන් සමඟ සාකච්ඡා කර ඔහුට කරුණු අවබෝධ කරදී අවි නිරීක්ෂනයට ඉරාකයට යැමට ඉඩ ලබා ගැනීමට පෙළඹවිමයි. 1997 ජනාවරි මස 1 වැනිදා එක්සත් ජාතින්ගේ නව ලේකම්වරයා ලෙස වැඩ බාර ගත් අතර 2002 දී ඔහු තවත් වසර 5 ක් දක්වා මහ ලේකම්වරයා වශයෙන් තේරී පත්විය. ඔහු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය නැවත ප්‍රතිසංස්කරණය කළයුතු බවට ප්‍රකාශ කළේය. 1992 - 1993 වසරේදී එක්සත් ජාතින්ගේ සාමය සුරැකිමේ වැඩපිළිවෙල බාර සහකාර මහලේකම්වරයා ලෙසත් ඔහු කටයුතු කර  ඇත. 1990 දී ඉරාකය විසින් කුවේටය ආක්‍රමණය කරනු ලැබු අවස්ථාවේදී ඉරාකයේ සිටි බටහිර රටවල  900 ක් පමණ ඉරාකයෙන් පිටතට  රැගෙන යාමේ වගකිම ඔහුට බාර වි තිබුණි. එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය විසින් ඉරාකයට සම්බාධක පැනවු අවස්ථාවේදි මානුෂික අවශ්‍යතා මිලදී ගැනිමට ඉඩ සැලසුන ගිවිසුමක් සකස්  කිරීමේදි එක්සත් ජාතින්ගේ නියෝජිතයා ලෙස නායකත්වය ගෙන ක්‍රියාකිරිමට කොෆි අන්නන් සමත් විය. මහ ලේකම්වරයා පත් කරනු ලබන්නේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ නිර්දේශය මතය. මහ ලේකම්වරයා සතු බලතල ලෙස ජාත්‍යන්තර සාමයට හා ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන කරුණු සම්බන්ධයෙන් ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ අවදානයට යෙමු කිරීමට බලය ලබා දී ඇත.

ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් ඇමරිකානු ජනාධිපති ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව් බුෂ් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ මෙවැනි අදහසකි. එනම්,

ඉරාකය ඇමරිකාවට එරෙහි එදිරිවාදිකම් දිගින් දිගටම ක්‍රියාත්මක කරන අතර ත්‍රස්තවාදයට ද උඩගෙඩි දෙයි. ඇන්ත්‍රැක්ස්,  ස්නායු වායු සහ න්‍යෂ්ටික අවි නිපදවිම දැනට දශකය පමණ කාලයක් මුළුල්ලේ කරගෙන ගොස් ඇති අතර 1998 සිට කිසිදු අවි නිරික්ෂකයෙකුට රට තුලට ඒමට ඉඩදී නොමැත. මෙවන් ක්‍රියාවක් සිදු කිරිමට ඉරාකයට ඉඩදිමෙන් මැද පෙරදිග කලාපයේ පමණක් නොව ලෝකයේ යහ පැවැත්මටද තර්ජනයක් එල්ල විම වැලැක්විය නොහැක.  එසේ වුවද ඒක පාර්ශ්වික ක්‍රියා මාර්ගයකට යනවාට වඩා බහු  පාර්ශ්වික එකඟතාවක් ඔස්සේ ත්‍රස්තවාදි තර්ජනයකට මුහුණදිමට අපි කැමැත්තෙමු (වි‍ජේසිංහ, 2003 :16).

ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම්ද ඉරාකය සම්බ්නධයෙන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ ඉරාකයේ න්‍යෂ්ටික ආයුධ ඇති බවත් එය ලෝක සාමයට තර්ජනයක් බවත්ය.

ඉරාකය තමන් සතුව ජීව හෝ රසායනික අවි ද න්‍යෂ්ටික අවි ද නැතැයි පවසයි.  එහෙත් එම කියමන විහිළුවකි. මෙය වඩාත්ම බැරෑරුම් අවස්ථාවක් වන අතර අන්තර්ජාතික ප්‍රජාව මෙම තර්ජනයට එරෙහිව නැගී  සිටිය යුතු වෙයි. (විජේසිංහ, 2003 : 16).

එක්සත් ජාතින්ගේ මහලේකම්ව වන කොෆි අන්නන් ඉරාකයේ සදාම් හුසේන්ට මරණ දඩුවම ලබා දීමට විරුද්ධ විය. ඉරාක ආක්‍රමණය ආරම්භයේ සිට මේ වන තෙක් ද ජාත්‍යන්තර නිිතිය හෝ ජිනිවා සම්මුතිය ගැන කිසිදු තැකිමක් කර නොමැති අතර ඇමන්ස්ටි ඉන්ටනැෂනල් ආයතනය මගින් ඉදිරිපත් කරන මානව හිමිකම් ගැන ඇමරිකාව කිසිදු  තැකිමක් කර නොමැත. කොෆී අන්නන් මෙම ඉරාකයේ ආක්‍රමණය හෙලා දකින බව ප්‍රකාශ කර සිටියි.

ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් වු කොලින් පවෙල් ඉරාක ආක්‍රමණය සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු හෙලි කිරීමේදී ඔහුගේ සාක්ෂි වලට පදනම් වුයේ ඉරාක ජාතික කොංග්‍රසයේ නායක අහමඩ් චලාබ් ලබා දුන් තොරතුරුය. නමුත් මේ චලාබ් ලබා දුන් තෙරතුරු පිළිගත නොහැකි බව දක්වා තිබේ.

ඉරාක ආක්‍රමණයට පෙර 2003 පෙබරවාරි මාසයේදි ඉරාකය සතුව සමුහ  ඝාතන අවි තොග පවතින බවත් විනාඩි 45 ක් වැනි කෙටි  කාලයක් තුලදී ඒවා අවශ්‍ය ඉලක්ක කරා යොමු කිරිමේ හැකියාවක් පවතින බවත් එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය ඉදිරියේ පිළිගත හැකි සාක්ෂි සමඟ පැවසුවේ කොලින් පවෙල්ය.(ගමගේ:2004).

2003 මාර්තු 20 ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ නැවත යුද්ධය ආරම්භ විය. ඇමරිකාව ඇතුළු බි්‍රතාන්‍ය හමුදා ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිමත් සමඟ ඉරාකයේ සාමජ, දේශපාලන ආර්ථීක තත්වය තුල ගැටළු වර්ධනය විම දක්නට ලැබුණි. ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරිමට බලපෑ සාධකයන් වශයෙන් තෙල්  සාධකය හා ඉරාකය සතුව න්‍යෂ්ටික අවි පවතින බවක් සාමකාමි ඉරාකයක් ගෙඩ නැඟිමට ආක්‍රමණිකයින්ට අවශ්‍ය විය. ඉරාකය තුල අභ්‍යන්තරික වශයෙන්ද ෂියා, සුන්නි ඛෙදීම තුළ ගැටුම දක්නට ලැබේ. ඉරාන ආක්‍රමණයේදී ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවගේ මැදිහත්වීම ගත්විටදී ඉරාක ගැටුම සමථයට මෙන්ම ගැටුම තවදුරටත් උග්‍ර කිරීමට එම මැදිහත්වීම් බලපා තිඛෙන දක්නට පුළුවන.  විශේෂයෙන්ම ෆලූජා සිදුවිම හරහා ඉරාක වැසියන්ගේ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය විම හා එය ඉරාකයේ ස්වෛරීභාවයට විශාල තර්ජනයක් එලල් වි පවතින්නකි. සදාම්  හුසේන් අත් අඩංගුවට ගනු ලැබුවද ඉරාකය තුල සාමකාමි වාතාවරණයන් ඇති වී නොමැති බව පශ්චාත් සදාම් යුගය තුල දක්නට ලැඛෙන ප්‍රචණ්ඩත්වය තුලින් සනාථ වි ඇත. ඇමරිකාවේ මැදිහත්විමෙන් ඉරාකයේ පැවැති අන්තර් ආණ්ඩුවටද ඉරාකයේ ස්වෛරීභාවය රැක ගැනිමට නොහැකි විය. ඉරාක අන්තර්වාර ආණ්ඩුවේ ජනාධිපති ලෙස කටයුතු සුන්නි මුස්ලිම් භක්තිකයෙකු වන ගාසි අල් යාවර් යටතේද ඉරාකය තුළ පවතින ත්‍රස්තක්‍රියාවන්, මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම් නවතා ලීමට හැකි නොවිය. 2005 වසරේ පැවැත්විමට නියමත මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් සුන්නි හා ෂියා භක්තිකයින් එකිනෙකට පරස්පරර විරෝධී අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නට වුහ. 2005 ඉරාකයේ පැවැති මැතිවරණයේදී කුර්දි වාර්ගිකයෙකු වු ජලාල් තලබානි ජනාධිපති ධුරයට පත්විය. නමුත් මෙම මැතිවරණයෙන් පසුවද ඉරාකය තුල පැවැති ගැටුම් වල නිමාවක් දක්නට නොැබුණි. ෂියා සුන්නි ඛෙදීම් නිසා රට තුල අභ්‍යන්තර යුධ ගැටුම තත්වයක්ද උද්ගතවී ඇත.

ඉරාකය තුල පවතින සමාජ, ආර්ථීක , දේශපාලනික තත්වය ගත්විටදී දේශපාලනික වශයෙන් අවුල් වු ආර්ථීකය පහතට වැටුණු හා සමාජමය වශයෙන්  ගත් විට ඛෙදීම් සහිත ගැටමුකාරී පරිසරයක් නිර්මාණය වී තිබීම දක්නට පුළුවන. ඉරාකය තුල  දරිද්‍රතාවය දක්නට ලැබුණද එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානයද එයට විසදුමක් ලබාදිමට සමත්වී නොමැත. ඉරාකය තුළ විදේශීය හමුදාවන් රැදි සිටීම තුල ඉරාකයේ ස්වෛරීභාවයට තවදුරටත් තර්ජනයක් වී ඇත. එක්සත්  ජාතීන්ගේ ආයතනයේ යම් යම් ප්‍රඥප්ති කඩ කිරිමක්ද මේ තුලින්  දක්නට ලැබේ. ඇමරිකානු, බි්‍රතාන්‍ය, ඉතාලිය, පෝලන්තය වැනි රටවල හමුදාවන් මෙලෙස ඉරාකය තුළ රැදී සිටිම ගැටළු මතු කරයි.

ඉරාකය සම්බන්ධයෙන් ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව් බුෂ්, කොලින් පවෙල්, ටෝනි බ්ලෙයාර් , කොෆී  අන්නන් වැනි රාජ්‍ය නායකියන්් මෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ මහ ලේකම් දක්වන අදහස් විශ්ලේෂණයේදී පෙනි යන්නේ ඇමරිකාව හා බි්‍රතාන්‍ය රජයන් විසින් ඉරාක ආක්‍රමණය කිරීම සාධාරණීකරනය කිරිමට උත්සාහ ගන්නා අතර එක්සත්  ජාතීන්ගේ සංවිධානය මැදිහත් විමේදි උපරිම උත්සාහයක් දරා තිබුණද ආරක්ෂක මන්ඩලයේ අක්‍රිය ක්‍රියා පිළිවෙතක් අනුගමනය කරන බවකි.  ඉරාකය තුල  ආඥාදායක පාලනයක් මහා මිනිස් ඝාතනයක් සිදු වේ නම් එය වෙනස් කිරීම ලෝක  ප්‍රාජවගේ වගකීමයි.  නමුත් එහිදී එම රට ආක්‍රමණයකර මහා මනුෂ්‍ය ඝාතන සිදුකිරිම යුක්ති සහගත නොවන්නේය.

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ

එක්සත්ජාතීන්ගේ ප්‍රඥප්තිය.(2004)(Basic Facts About the united Nations ISBN:92-1-100850-6)කොළඔ 07:එක්සත් ජාතීන්ගේ පරිශ්‍රය

කරුණාදාස.ඩබ්ලිව්.එම්.9(2000).ජාත්‍යන්තර සංවිධානය.දෙහිවල:ඉමේජ් ලංකා ප්‍රකාශකයෝ.

කටුගම්පොල,රජා(2007).එක්සත්ජාතීන්ගේ සංවිධානය.කොළඔ: ඇස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ.

 මලාන්සුක්,පීටර්(2002).ඇක්හර්ටස්ගේ නුතන ජාත්‍යන්තර නීති ප්‍රවේශය,නු‍ෙග්ගොපෙියසිරි සින්ටමින්.

 ෆාරුක්, ලතීෆ් (2007). ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධයේ සැබෑ මුහුණුවර    (සිංහල පරිවරත්නය කේ.ඒ.එන්. පෙරේරා) මහරගම: රාවය         ප්‍රකාශකයෝ.

Ashraf.F., Rafique, N., &Rahaman, F.U.(2000). STRATEGC STUDIES. 	Islamabad: Institute of Stratergic Studies.

 Cortright, D., Millar, A. & Lopes, G.A. (2001). Smart Sanctions. Indiana: TheFourth Freedom Forum.

 Kramer, steven philip (2003). FOREIGN AFFAIRS AFTER SADAM. New york: 58 East 68th Street.

 Pickering, Thomas R. (2008). Servial-global politics and strategy. Uk: Routledge Journals.

 Robert, Adam (2003). Survial – The 11ss quarterly. UK:oxford university press.

 The united Nations Today (2008). New york: united Naitons Department of public Informations.
 Vignard, Kerstin (2001). The Middle East. Switzerland: united Nations Institute.

 World Report (2001). Iraq and Iraqi Kurdufstan. Human Rights Watch.

 World Report (2002). Iraq and Iraqi kurdistan.
 http://cesistri.info/iraque/imagens/faluja_15nov0404.jpg

ආශ්‍රිත ලිපි

 1973 Samita border skirmish
 2003 invasion of Iraq
 United Nations Iraq–Kuwait Observation Mission
 Iraq–Russia relations
 SIPRI Arms Transfers Database, Iraq 1973–1990
 Loss of Strength Gradient
 Military history of the United States
 Post–World War II air-to-air combat losses
 Organization of United States Air Force Units in the Gulf War
 The Gulf War Did Not Take Place

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 http://mediculture.blogspot.com/2007_11_01_archive.html
 http://sannasa.org/index.php?option=com_content&task=view&id=4525&Itemid=30
 Barbara Walters Interview with General Schwarzkopf, Coalition commander in the Persian Gulf War (Video: ABC, 1991)
 Gulf War Discussion from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
 Historical Context from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
 CBC Digital ArchivesThe 1991 Gulf War
 Master Index of Desert Storm Oral History Interviews  by the United States Army Center of Military History
 Bibliography of the Desert Shield and Desert Storm compiled by the United States Army Center of Military History
 Desert Shield/Desert Storm Photographs  US Army Heritage and Education Center, Carlisle, Pennsylvania
 Persian Gulf War
 20th Anniversary of Desert Storm in Photos
 Air Force and Air Defense of Iraq before the war (not translated) exact list of the technical details
 Liberating Kuwait United States Marine Corps
 Friendly-fire Incidents www.gulflink.osd.mil
 Operations Desert Shield and Desert Storm: Valorous Unit Award Citations by the United States Army Center of Military History

Cold War conflicts
1990 in the United States
1991 in the United States
1990 in Iraq
1991 in Iraq
1990 in Saudi Arabia
1991 in Saudi Arabia
1990 in Kuwait
1991 in Kuwait
20th-century military history of the United States
Operations involving special forces
Proxy wars
Presidency of George H. W. Bush
United States Marine Corps in the 20th century
Gulf Cooperation Council
Wars involving Argentina
Wars involving Australia
Wars involving Bahrain
Wars involving Bangladesh
Wars involving Belgium
Wars involving Canada
Wars involving Czechoslovakia
Wars involving Denmark
Wars involving Egypt
Wars involving France
Wars involving Greece
Wars involving Hungary
Wars involving Iraq
Wars involving Italy
Wars involving Kuwait
Wars involving Luxembourg
Wars involving Morocco
Wars involving the Netherlands
Wars involving New Zealand
Wars involving Niger
Wars involving Norway
Wars involving Oman
Wars involving Pakistan
Wars involving the Philippines
Wars involving Poland
Wars involving Qatar
Wars involving Romania
Wars involving Saudi Arabia
Wars involving Senegal
Wars involving Sierra Leone
Wars involving South Korea
Wars involving Spain
Wars involving Sweden
Wars involving Syria
Wars involving Turkey
Wars involving the United Arab Emirates
Wars involving the United Kingdom
Wars involving the United States

ගල්ෆ් යුද්ධය


Teruhito Nakagawa (født 27. juli 1992) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama F. Marinos, FC Machida Zelvia og Avispa Fukuoka.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Teruhito Nakagawa


An Potamogeton oxyphyllus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Anton Wilhelm Miquel. An Potamogeton oxyphyllus in nahilalakip ha genus nga Potamogeton, ngan familia nga Potamogetonaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Potamogeton

Potamogeton oxyphyllus


Tilted Terminated Folded Dipole (T2FD-antenne eller TTFD-antenne) eller Balanced Termination, Folded Dipole (BTFD-antenne), også kendt som en W3HH-antenne, er en radioantenne, der er en bredt anvendelig kortbølgeantenne udviklet i de sene 1940'ere af United States Navy. T2FD-antennen yder rimeligt godt over et bredt frekvensområde, uden væsentlige dårlige unoder i form af enten frekvens, retning, eller udstrålingsvinkel over horisonten.

Selvom T2FD-antennen omsætter noget af den tilførte elektriske effekt til varme i en resistor (op til 30% af RF-effekten omsættes til varme i resistoren), er T2FD-antennen ganske udmærket, sammenlignet med antenner specifikt designet for til et givent frekvensbånd, eller optimeret til retning. T2FD-antennens fordele er mange; T2FD-antennen har alt-i-alt en god ydelse, relativ beskeden størrelse, lav pris, og faktummet at T2FD-antennen ikke behøver nogen antennetuner for at virke med en almindelig kortbølgesender, har gjort T2FD-antennen populær i professionel kortbølgekommunikation.

Historie
T2FD-antennens historie kan inddeles i forskellige faser: Den første var udviklet til anvendelse som en bredt anvendelig antenne på flådens skibe i 1940'erne. Designet blev offentliggjort i 1950'erne og radioamatørerne tog den til sig, men faldt så ud af brug med "ankomsten" af kortere bølger (VHF) og den store ændring til brug af sendere med lavimpedant udgang (50 ohm) og antennekabel. Fornylig har muligheden af nye kortbølgeradioamatørbånd (60, 30, 17 og 12 meter), som fx ikke er multipla af 3,7MHz (80 meter), gjort at T2FD-antennen har fået fornyet radioamatørinteresse.

Oprindelse
T2FD-antennen blev oprindeligt udviklet under 2. verdenskrig ved San Diego flådebasen til brug på skibe til søs, hvor antennestørrelsen er begrænset, men hvor radiofrekvens jordplanet er særligt effektivt. Antennedesignets egenskaber gør T2FD-antennen ideel til brug på lille plads ved lange bølgelængder, hvor antennen ikke let kan let kan pege i bestemte retninger og hvor antallet af antenner er begrænset, sammenlignet med anvendelsesfrekvenserne.

Tidlig amatørbrug
En af udviklerne af den oprindelige flådeantenne, kaptajn Gil L. Countryman, var også en amatørradio entusiast (W3HH og W1RBK). Han introducerede designet til andre amatører i begyndelsen af 1950'erne. Det var et populær antennedesign i midten af det 20. århundrede, men faldt ud af almindelig brug senere af århundredet med den større popularitet af de kortere bølger, som kun krævede en antennelængde på 4 meter eller kortere. Omstillingen til brug af sendere med lavimpedant udgang (50 ohm) og antennekabel bidrog også.

Nylig opsving
Siden de sene 1980'ere, har radioamatør operatører og hobby kortbølgelyttere "genopdaget" T2FD-antennen, specielt til broadcast modtagelse og til amatør tovejskommunikation såsom Morsekode og PSK31 hvor brute force ydelse ikke er så vigtig som 'vedvarende' signal. Der har også været (omstridte) påstande om at denne antenne er mindre følsom overfor menneskelavet radiointerferens, hvilket skulle gøre den bedre at anvende i urbane miljøer, hvor lavere støjgulv ofte er at fortrække end højere modtaget signalstyrke. T2FD-antennen er god til skjulte indendørs systemer, eller hvor adskillige separate frekvensoptimerede radioantenner ikke er praktisk. Fx: en indendørs T2FD-antenne der kun ca. 8 meter lang vil kunne tillade drift på alle radioamatør HF-bånd over 14 MHz ved sending og ned til 7 MHz ved modtagelse.

Opbygning
En typisk T2FD-antenne kan bygges således, ud af to parallelle trådledere:

 Designes til nær en halv bølgelængde ved den laveste ønskede frekvens.
 Afstanden mellem den øvre og nedre leder er lig med 1/100 af den laveste ønskede frekvens' bølgelængde. Denne afstand bibeholdes af et antal af isolerende pinde med huller.
 Mindst to pinde i enderne af antennen fastgøres til isolerede reb, som bindes til antennestøttepunkter.
 Den øvre og nedre lederne forbindes ved ved enderne, af metalsektioner som følger de yderste isolerende pindes lederes ender.
 Antennefødepunktet er i midten af den nedre leder, med en impedans i omegnen af 300 Ω, balanceret, gennem en standard 4:1 balun. Denne muliggør en acceptaben bredbåndstilpasning til almindelig ubalanceret 75 Ω koaksialkabel.
 I midten af den øvre leder forbindes en 400–480 Ω ikke-induktiv resistor, dimensioneret til sikkert at kunne tåle afsat mindst en ⅓ af den tilførte sendeeffekt. Resistoren får afsat mere og mere effekt som arbejdsfrekvensen nærmer sig den nedre radioantennes frekvensdesigngrænse. Resistoren laves af 3 par af 10 serielle 1600 Ω, 1  W resistorer (i alt max. afsat 30 Watt).
 For at gøre T2FD-antennen omtrent rundstrålende, bliver den typisk ophængt med en hældningsvinkel på 20 til 40 grader i forhold til vandret, men den fungerer bedre, hvis anvendt i "inverted-V"-form.

Kilder/referencer

Eksterne henvisninger
 "T2FD – The Forgotten Antenna"
 A large T2FD spotted in use at the US Consulate in Jerusalem

Antennetyper

T2FD-antenne


José Eustaquio Palacios (Roldanillo, 17 de febrero de 1830 - Santiago de Cali, 6 de febrero de 1898) fue un escritor y político colombiano.

Estudió sucesivamente en Cali, Bogotá y Popayán, primeramente con los padres franciscanos y luego en la Universidad del Cauca hasta graduarse como doctor en jurisprudencia. Fue rector del Colegio de Santa Librada, regidor de la municipalidad de Cali, presidente y vicepresidente de la misma en diversos períodos y procurador suplente del departamento judicial de occidente. Su principal labor literaria está en El Ferrocarril, semanario que fundó en 1878 y que mantuvo hasta su muerte.

Obras
Además de un buen número de poesías y artículos literarios, ha publicado  las obras siguientes, de las que se han hecho varias ediciones:
 Lecciones de gramática y literatura castellana
 Esneda, poema
 El alférez real, novela
 Adaptación de El alférez real
 Amor por siempre, poema

Referencias

Nacidos en Roldanillo
Fallecidos en Cali
Alumnado de la Universidad del Cauca
Escritores de Colombia

Eustaquio Palacios


Hazas de Cesto, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzey sahilinde Kantabria Denizi olarak da anılan Atlas Okyanusu'nun Fransa ile İspanya arasındaki bölümüne kıyısı bulunan, Kantabria otonom bölgesine bağlı belediye. Hazas de Cesto belediyesinin nüfusu 2002 yılı nüfus sayımlarına göre 1.247 kişidir.

Kantabria'nın belediyeleri

Hazas de Cesto


Events
1751 is the year commonly given as the beginning of the classical era
The "War of the Buffoons" (La Querelle des Bouffons), concerning the relative merits of French and Italian opera, divides Paris.
Francesco Geminiani publishes "The Art of Playing on the Violin" in London.

Classical music
Charles Avison – 6 Concertos in 7 Parts, Op. 3
Johann Sebastian Bach – Kunst der Fuge with appendix of Chorale prelude BWV 668a (posthumously)
Charles Burney – 6 Cornet Pieces for Organ
Armand-Louis Couperin – , in his Pieces de Clavesin
Antoine Dauvergne – Concerts de Simphonies
Pierre-Claude Foucquet – Second Livre de Pièces de Clavecin
Johann Adolphe Hasse
Mass in D minor
Oh Dio partir conviene
Wilhelm Gommaar Kennis – 6 Trio Sonatas, Op. 2
Niccolò Pasquali – Raccolta di overture, e symphonie... (London)
Peter Pasqualino – 6 Cello Duets, Op. 2 (London: John Johnson)
John Francis Wade – Cantus Diversi including Adeste Fideles ("O Come All Ye Faithful")

Opera
Pasquale Cafaro – Ipermestra
Baldassare Galuppi – Antigona
Carl Heinrich Graun
Britannico, GraunWV B:I:24
L'Armida GraunWV B:I:23, premiered Mar. 27 in Berlin
Johann Adolf Hasse – Ciro Riconosciuto
Joseph Haydn – Der Krumme Teufel (singspiel)
Niccolò Jommelli – La villana nobile; Ifigenia in Aulide
Jean-Philippe Rameau
Acante et Céphise
La Guirlande, RCT 42
Giuseppe Sarti – Pompeo in Armenia
Domingo Terradellas – Sesostri re d'Egitto

Methods and theory writings

 William Hayes – The Art of Composing Music by a Method Entirely New
 Jacob Wilhelm Lustig – Inleiding tot de Muzykkunde
 Manuel de Moraes Pedroso – Compendio musico

Births
 January 18 – Ferdinand Kauer, pianist and composer (died 1831)
 February 9 – Antoine Bullant, bassoonist and composer (died 1821)
 March 5 – Jan Křtitel Kuchař, composer
 March 29 – Supply Belcher, singer, composer and compiler of tune books (died 1836)

 July 30 – Maria Anna Mozart ("Nannerl"), Austrian musician and composer, sister of Wolfgang Amadeus Mozart (d. 1829)

 date unknown – Blas de Laserna, composer

Deaths
 January 17 – Tomaso Albinoni (born 1671)
 February 18 – Giuseppe Matteo Alberti, composer (born 1685)
 May 20 – Domènec Terradellas, composer (born 1713)
 October 2 – Pierre Dumage, organist (born c. 1674)
date unknown – Henry Reinhold, singer (born c. 1690)

18th century in music
Music by year

1751 in music


Orsolya Herr (født 23. november 1984 i Tatabánya, Ungarn) er en tidligere ungarsk håndboldspiller, der repræsenterede Ungarns kvindehåndboldlandshold. Hun spillede for de ungarske ligaklubber Györi Audi ETO KC,Váci NKSE, Siófok KC og Alba Fehérvár KC, foruden et kort ophold i kroatiske RK Podravka Koprivnica.

Achievements
 Nemzeti Bajnokság I:
 Vinder: 2005, 2006, 2008, 2009
 Sølv: 2007
 Bronze: 2003, 2010
 Magyar Kupa:
 Vinder: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
 EHF Champions League:
 Vinder: 2013
 Finalist: 2009
 Semifinalist: 2007, 2008
 EHF Cup Winners' Cup:
 Finalist: 2006
 EHF Cup:
 Finalist: 2003, 2005
 EM i håndbold:
 Bronze: 2012

Referencer

Håndboldspillere fra Ungarn

Orsolya Herr


Inspector Morse er en britisk tv-serie med John Thaw i rollen som Chief Inspector Morse og Kevin Whately i rollen som sergent Lewis.

Serien blev produceret i perioden 1987–2000 og var baseret på kriminalromaner af Colin Dexter.

Medvirkende
Hovedpersoner:
 John Thaw som Detective Inspector (senere DCI) Endeavour Morse
 Kevin Whately som Detective Sergeant Robbie Lewis
 James Grout som Chief Superintendent Strange

Eksterne henvisninger
 The Official Inspector Morse Website

Krimiserier fra Storbritannien
Britiske tv-serier fra 1980'erne
Britiske tv-serier fra 1990'erne
Britiske tv-serier fra 2000'erne
Tv-programmer fra ITV

Inspector Morse (tv-serie)


Le codex Ingeram, également appelé Codex Cotta du nom de l'un de ses anciens propriétaires, est un armorial du Saint-Empire commandé par le duc autrichien , daté de 1459. Il est maintenant en possession de la collection du musée d'Histoire de l'art de Vienne sous le numéro d'inventaire A 2302. Parmi ses auteurs, seul  a survécu à travers son nom.

Structure du Codex
Le codex se présente sous une reliure en cuir marron clair avec une étroite bande décorative sur le bord et la date « 1459 » au centre et l'ouvrage est conservé dans un étui en carton collé marron et vert de ton clair avec imprimées dessus les armoiries de la famille de l'ancien propriétaire Johann Friedrich Cotta. Ses dimensions sont de  de hauteur et  de largeur. Le codex a été relié plusieurs fois, le plus récemment au début du  lorsqu'il était en possession de Cotta. Le codex se compose de 142 feuilles de papier paginées. Les armoiries sont représentées par groupes de six, quatre et trois blasons. Il existe également des armoiries individuelles pour des personnes importantes. Il y a aussi des figures féminines comme porte-drapeaux, deux figures équestres et trois portraits comme page d'introduction à la noblesse. Les portraits montrent chacun le duc , le frère de l'empereur , et la femme d'Albert, Mathilde du Palatinat. Un troisième portrait montre Hans Ingeram en tant que poursuivant d'armes de la noblesse avec un blason "D'or au chef émanché de trois pièces de gueules, trois étoiles à six branches du même placées en 2 et 1". Sur le casque avec des couvertures rouges et or un vol fermé avec les armoiries."

Lors de la dernière reliure, des bandes de marge ont été ajoutées aux feuilles originales pour les amener à une taille uniforme de 351 par . Cette reliure adhère à une pagination déjà présente sur les papiers originaux, réalisée à l'encre noire. Cependant, ce nouveau format de pagination contredit le lien factuel entre les armoiries et un feuilletage plus ancien à l'encre brun rougeâtre, qui a été exécuté en chiffres latins. Cette pagination date du  mais ne correspond pas non plus à l'agencement d'origine. En fait, le codex est une compilation des œuvres de plusieurs auteurs, qui étaient déjà réunies ensembles au . Cela peut être prouvé à la fois en termes de style et de support utilisé. À l'exception des feuilles 28 à 82, qui sont attribuées à un soi-disant Exempla meister, toutes les autres feuilles portent des filigranes, pour la plupart des variantes d'une tête de taureau, qui sont attribuées à des papiers issus de la ville de Constance et de la petite ville d'Engen, selon leur nombre de briquettes. Becher/Gamber distinguent six parties basées sur l'ancienne pagination en chiffres latins :
 Les terres de la maison d'Autriche et de la noblesse autrichienne (I-X, XI est vide)
 Les armoiries des Exempla (XII-XVII)
 Les armoiries des charges et dignités (XVIII-XXVII)
 Fragments d'un armorial européen (XXVIII-XXXV)
 Les armoiries de la maison d'Autriche incluant les confédérés apostats (XXXVI-XXXIX. XL est vide)
 Les armoiries des sociétés nobles (XLI-CXXXIV)

Dans leur édition, Becher/Gamber ont regroupé les armoiries dans un nouvel ordre, qui à son tour, a suscité des critiques. Andreas Ranft a souligné qu'ils décrivaient la société franconienne des ours comme une société bavaroise et que la représentation de la société des licornes contenait principalement des armoiries de la noblesse bavaroise locale. Dans cette partie du codex, on peut constater que les feuilles sont très endommagées et supposer que plusieurs feuillets ont été perdus.

Analyse des artistes
Becher/Gamber identifient un style personnel dans l'autoportrait d'Ingeram, sur lequel, selon le texte qui l'accompagne, il s'identifie comme le créateur du livre armorié : "... des coups vifs et agités, la représentation quelque peu en lambeaux du casque mince couvertures, le grand rendu des cimiers, la lumière, la longueur de ses figures élégantes, les tons clairs de son aquarelle. ».

Ils attribuent donc les première et sixième parties à Hans Ingeram pour l'essentiel. Cependant, il s'est également appuyé sur du matériel déjà disponible. Les armoiries de la « Gesellschaft zum Leitbracken » ne viennent pas de lui, à l'exception du porte-étendard. Ici, des blocs d'impression donnés ont été utilisés comme modèles et peints. Dans sa propre société, la "Société à l'âne", il s'est également appuyé sur du matériel déjà existant, datant peut-être de 1440. Un dernier groupe, qui présente déjà l'ancienne foliation en chiffres romains, représente un corps totalement étranger. Le groupe casque (LV-LVIII, ancienne foliation ; ou 114-119, nouvelle foliation) n'entre pas dans le schéma des sociétés de tournoi. Les armoiries du métier de peintre sont répertoriées comme les dernières armoiries. Ce groupe est daté de 1475-80.

Les parties deux à cinq ne sont pas d'Ingeram. Ils sont conservés dans des couleurs opaques aux contours calmes et fermes. Le premier groupe représente la représentation de ce que l'on appelle les "Exempla", qui sont fermement ancrées dans la pensée médiévale. Ce sont parfois des blasons fantastiques de personnes considérées comme exemplaires en bien ou en mal :
 Trois des trente héros de David
 Les trois Rois mages
 Les trois meilleurs Juifs : Judas Maccabée, Josué, David
 Les trois premiers païens : Alexandre le Grand, Jules César, Hector de Troie
 Les trois meilleurs chrétiens : Charlemagne, le roi Arthur, Godefroy de Bouillon
 Les trois princes les plus indulgents : Magnus, roi de Suède, le duc , le landgrave Hermann de Thuringe
 Les trois tyrans maléfiques : Nabuchodonosor, Antiochus Epiphane, Néron
 Les trois patients : le roi , le sage de Castille, Job, saint Eustache
 Les trois rois oints : Roi de France, Roi de Danemark, Roi de Hongrie
 Les trois familles nobles :  comme Dauphin, , le duc  de Brunswick
Cette dernière mention suggère que le modèle de l'Exempla a été créé entre 1330 et 1352 pour Otto von Braunschweig. Le titre du Dauphin indique que cette copie du  a été réalisée avant 1461, année du sacre de .

La troisième partie suivante a également été réalisée par le maître d'Exempla. Il suit un modèle qui ne peut avoir été créé qu'après la bulle d'or de l'empereur  de 1356, puisqu'il suit l'ordre des offices et dignités du Saint Empire romain qui y est énoncé. Armoiries du pape  limite la date d'origine aux années 1455 à 1458.

La quatrième partie, dans le même style, représente un livre d'armoiries européennes incomplet, seules les armoiries de la Bourgogne, précédées des armoiries de Philippe le Bon, sont complètes. Les armoiries de l'Angleterre et de l'Italie sont très incomplètes.

La cinquième partie présente à nouveau, maintenant du point de vue du maître exemplaire, les armoiries personnelles du duc . À des fins de datation, il est intéressant ici qu'Albert, par l'intermédiaire de sa grand-mère Viridis Visconti, ait revendiqué en 1447 le duché de Milan après la mort des Visconti dans sa lignée masculine. Les armoiries des confédérés et la plainte concernant leur défection de la maison de Habsbourg sont également remarquables.

Le codex est donc l'œuvre de deux maîtres qui ont créé leurs livres armoriaux individuels à peu près au même moment : Ingeram entre 1452 et 1459 et le « Maître Exempla » entre 1452 et 1458.

Histoire de sa propriété
Les deux maîtres constituent leurs armoriaux avec des représentations dédiées au duc . Il doit donc sans doute en avoir été le tout premier propriétaire. Après sa mort, ils sont devenus la possession du frère d'Albert, l'empereur . Ceci est souligné par les armoiries de l'impératrice Éléonore, ajoutées à titre posthume en 1471.

La marque de propriété du roi  de Bohême et de Hongrie - un W couronné - montre que les livres étaient en sa possession. Il l'a probablement repris de son prédécesseur Matthias Corvin, qui l'a peut-être obtenu lors de la prise de Vienne en 1485. La marque de propriété est à la même encre rouge que la pagination en chiffres romains. On peut donc supposer qu'après 1490, les livres ont été combinés en un codex commun.

L'indice suivant sur l'endroit où se trouvait le codex sont deux blasons insérés plus tard pour les légats cardinaux au Reichstag à Ratisbonne, Gasparo Contarini et son frère Francesco. Le texte d'accompagnement fait expressément référence au Reichstag, on peut donc supposer que le codex se trouvait à Ratisbonne vers 1541 - peut-être la propriété du héraut du lieu. Ce sont les derniers ajouts d'armoiries au codex.

Un document daté du  fournit une preuve supplémentaire de la localisation du codex. La chancellerie des comtes Löwenstein-Wertheim confirme l'exactitude d'un extrait du livre des armoiries d'Ingeram. L'ordre de l'énumération indique qu'à cette époque l'armorial suivait déjà dans la pagination qui est encore en usage aujourd'hui. Les deux comtes, Johann Ludwig Vollrath von Loewenstein-Wertheim (1705–1790) et Friedrich Ludwig von Loewenstein-Wertheim (1706–1796) étaient mariés à des comtesses de la , connue comme collectionneur.

Au début du , le codex appartenait à l'éditeur Johann Friedrich Cotta. Il fit relié l'ouvrage, mais conserva la pagination existante. Georg Freiherr von Cotta a vendu l'œuvre en 1929. Le dernier propriétaire privé était , auprès de qui le Musée d'histoire de l'art de Vienne a acquis l'œuvre en 1971.

Notes et références

Bibliographie
 Charlotte Becher, Ortwin Gamber (Hrsg.): Die Wappenbücher Herzog Albrechts VI. von Österreich: Ingeram-Codex d. ehem. Bibliothek Cotta. (= Jahrbuch der Heraldisch-Genealogischen Gesellschaft Adler. Folge 3, tome 12, 1984/85). Bildband. Böhlau, Wien/ Köln/ Graz 1986, .
 Berthold Waldstein-Wartenberg (Hrsg.): Die Wappenbücher Herzog Albrechts VI. von Österreich. Ingeram-Codex der ehemaligen Bibliothek Cotta. (= Jahrbuch der Heraldisch-Genealogischen Gesellschaft Adler Folge 3, tome 12, 1984/85). Textband. Böhlau, Wien 1990.

Voir aussi

Articles connexes
 Codex
 Armorial

Liens externes

Codex
Manuscrit du XVe siècle
Littérature médiévale
Saint-Empire romain germanique
Vienne

Codex Ingeram


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Tovarníky enthält die sechs nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Tovarníky im Okres Topoľčany.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Tovarniky


Aphloia, monotipski biljni rod smješten u vlastitu porodicu Aphloiaceae, dio reda Crossosomatales. Jedini je predstavnik A. theiformis, raširena po otocima zapadnoindijskog oceana (Komori, Sejšeli, Mauricijus, Rodrigues, Réunion, Madagaskar) i susjednom afričkom kontinentu, od Kenije do Južnoafričke Republike.

Zimzeleni grm ili drvo, postoji nekoliko podrvrsta.

Podvrste
 Aphloia theiformis subsp. deltoides (Clos) H. Perrier
 Aphloia theiformis subsp. madagascariensis (Clos) H. Perrier
 Aphloia theiformis subsp. mauritiana (Baker) H. Perrier
 Aphloia theiformis subsp. theiformis
 Aphloia theiformis var. minima (Baker) H. Perrier
 Aphloia theiformis var. seychellensis (Clos) F. Friedmann

Izvori

Porodice reda Crossosomatales
Biljne porodice

Aphloia


Michel Charolles est un linguiste français, professeur émérite de l'université Sorbonne-Nouvelle.

Biographie
Après un doctorat en linguistique sur la cohérence des textes en 1982, Michel Charolles a été assistant à l'université Rennes-II puis professeur à l'université Nancy-II et à l'université Sorbonne-Nouvelle.

Il est chercheur au laboratoire LATTICE, qu'il a dirigé pendant quatre ans. Il est spécialiste de sémantique, de pragmatique, d'analyse du discours et d'interprétation des textes.

Publications
 Enseignement du récit et cohérence du texte, avec Jean Peytard, Paris, Larousse, 1978.
 Etude sur la cohérence et l'interprétation des discours, sous la direction de Jean Peytard, 1982.
 De l'art de nager et des différentes manières d'en parler, préface de Jean-Blaise Grize, Neuchâtel, Centre de recherches sémiologiques, Université de Neuchâtel, 1990.
 L'encadrement du discours : univers, champs, domaines et espaces, Nancy, Université Nancy 2, Langues-Discours-Cognition, 1997.
 Les prédications transformatrices et leurs patients : reprises pronominales et changements, avec Jacques François, Nancy, Université Nancy 2, Langues-Discours-Cognition, 1998.
 La référence et les expressions référentielles en français, Paris, Ophrys, 2002.
 Adverbials in use : from predicative to discourse functions, avec Laure Sarda, Shirley Carter-Thomas et Benjamin Fagard, Louvain-la-Neuve, Presses universitaires de Louvain, 2014.
 Dire l'événement : langage mémoire société, avec Danielle Londei, Sophie Moirand et Sandrine Reboul-Touré, Paris, Presses Sorbonne Nouvelle, 2019.

Références

Liens externes

Linguiste français
Enseignant à l'université Rennes-II
Enseignant à l'université Nancy-II
Enseignant à l'université Sorbonne-Nouvelle

Michel Charolles


Svećenički dom u Varaždinu je rimokatolički svećenički dom Varaždinske biskupije.

Povijest
Nadomjestio je stari svećenički dom. Projektirala ga je tvrtka Arto iz Novog Marofa. Biskupijski ekonom vlč. Josip Grošić vodio je izgradnju doma. Gradnja je započela je blagoslovom temeljnog kamena s prigodnom poveljom na Markovo 2002. godine. Tijekom proljeća 2004. odvijalo se završno unutarnje i vanjsko uređenje. Blagoslovio ga je 28. lipnja 2004. varaždinski biskup Marko Culej, uoči blagdana sv. Petra i Pavla apostola. Tijekom srpnja 2004. uselili su se prvi stanari. U domu će redovnice Klanjateljice Krvi Kristove iz Zagreba raditi na medicinskoj skrbi i njezi njegovih korisnika. U blizini je Pastoralni centar.

Karakteristike
Ima dva kata. Zgrada je prostrana. Ima 16 apartmana za umirovljene svećenike. Opremljen je stambenim, rehabilitacijskim i prostorima za zajedničko okupljanje. Dom će biti i mjestom boravka i susreta svećenika koji još djeluju aktivno u različitim službama, da bi se omogućio njihov rast u zajedništvu. U prizemlju je predviđena kapelica sv. Ivana M. Vianneya, koja još nije bila sagrađena kad je bio blagoslov.

Izvori

Secesijske građevine u Hrvatskoj
Rimokatolička Crkva u Hrvatskoj
Građevine u Varaždinu

Svećenički dom u Varaždinu


Anghelos Sikelianos (în ; ) a fost un poet liric și dramaturg grec. Printre temele abordate de el se află istoria Greciei, simbolismul religios precum și armonia universală în poezii precum The Moonstruck, Prologue to Life, Mother of God și Delphic Utterance. A publicat mai multe piese de teatru printre care Sibylla, Daedalus in Crete, Christ in Rome, The Dath of Digenis, The Dithyramb of the Rose și Asklepius. Deși grandilocvența sa reduce, ocazional, efectul poetic al operei sale, unele dintre poeziile frumoase ale lui Sikelianos se află printre cele mai bune creații lirice din literatura occidentală.

Biografie

Sikelianos s-a născut în Lefkada unde și-a petrecut copilăria. În 1900 s-a înscris la Facultatea de Drept din Atena, dar nu a absolvit-o.

În cursul următorilor ani, el a călătorit mult și s-a dedicat poeziei. În 1907 s-a căsătorit cu americana Eva Palmer în America; cuplul s-a mutat la Atena în 1908. În această perioadă, Sikelianos a intrat în contact cu intelectuali greci și în 1909 a publicat primul volum de poezii, Alafroískïotos (Lunaticul), care a avut un impact imediat și a fost recunoscut de critici ca fiind o creație literară importantă.

El s-a împrietenit, de asemenea, cu confratele scriitor Nikos Kazantzakis, iar în 1914 ei au petrecut patruzeci de zile pe Muntele Athos, vizitând cele mai multe dintre mănăstirile de acolo și ducând vieți de asceți. În anul următor ei au pornit într-un pelerinaj prin Grecia. Cei doi scriitori au fost spirite înrudite, dar au avut opinii foarte diferite asupra vieții. Sikelianos a fost un om de lume, plin de optimism și cu o credință de neclintit în talentul său de scriitor. Kazantzakis era în schimb taciturn și retras, măcinat de îndoieli, și avea, după cum el însuși a recunoscut, o tendință de a se concentra pe gândirea unei persoane și nu pe figura acesteia. Împreună, cu toate acestea, ei au împărtășit preocuparea de a încerca să rafineze și să înalțe spiritul uman prin preocupări artistice.

Festivalurile Delfice
În mai 1927, cu sprijinul soției sale, Eva Palmer-Sikelianos, Sikelianos a organizat Festivalul Delfic în cadrul unui efort general de renaștere a "ideilor delfice". Sikelianos a crezut că principiile care au stat la baza civilizației clasice ar putea oferi independență spirituală și servi ca un mijloc de comunicare între oameni. Evenimentul a constat din concursuri sportive (în stil clasic, amintind de Jocurile Pythice), un concert de muzică bizantină, o expoziție de artă populară, precum și o reprezentare a piesei Prometeu înlănțuit de Eschil. Festivalurile Delfice au fost apreciate de critici (mulți dintre ei au fost invitați să participe) și, în ciuda lipsei de implicare a statului, ele au fost repetate trei ani mai târziu. Renașterea a fost apoi definitiv abandonată din cauza costurilor excesive de organizare. În scopul de a onora memoria lui Anghelos și Eva Sikelianos, Centrul Cultural European din Delfi a cumpărat și restaurat casa lor din Delfi, care găzduiește astăzi Muzeul Festivalurilor Delfice.

Eva Palmer a plecat în Statele Unite, și Sikelianos s-a căsătorit cu Anna Karamani.

În timpul ocupației germane, el a devenit o sursă de inspirație pentru poporul grec, mai ales prin discursul său și prin poezia pe care le-a recitat la înmormântarea poetului Kostis Palamas. El a fost cel care a compus scrisoarea care l-a determinat pe arhiepiscopul Damaskinos să le ceară germanilor să salveze viețile evreilor greci. Scrisoarea a fost semnată de mai mulți cetățeni greci de frunte care s-au ridicat în apărarea evreilor ce erau persecutați. Nu există nici un document de protest similar împotriva ocupanților naziști în timpul celui de-al Doilea Război Mondial, care să fie descoperit într-o altă țară europeană.

În 1949 el a fost candidat la Premiul Nobel pentru Literatură.

Sikelianos a suferit de o boală cronică timp de mai mulți ani; a murit accidental la 19 iunie 1951 în Atena după ce a băut din neatenție Lysol în loc de Nujol (un medicament). El a fost îngropat în Primul Cimitir al Atenei.

Opera
Sikelianos și-a publicat opera sa poetică în trei volume în anii 1946 și 1947. Titlul colecției a fost Viață lirică. El a lăsat, cu toate acestea, mai multe poezii nepublicate. În 1965 G.P. Savvides, un proeminent filolog grec, a început să publice întreaga operă poetică a lui Sikelianos, care a fost cuprinsă în cele din urmă în cinci volume.

Traduceri
 Selected Poems, tr. E. Keeley, P. Sherrard (1979; repr. 1980) ISBN 960-7120-12-4

Referințe

Legături externe
 Selected Poems of Angelos Sikelianos in Bilingual Edition

Nașteri în 1884
Decese în 1951
Dramaturgi din secolul al XX-lea
Dramaturgi greci

Anghelos Sikelianos


La Empresa de Transporte de Derudder Hermanos S.R.L., más conocida como Flecha Bus o Flecha, es una empresa de ómnibus de larga distancia y grupo empresarial de Argentina dedicado al transporte público de pasajeros y al turismo.

La empresa de ómnibus fue fundada por el Sr. Bourband bajo el nombre de La Flecha, prestando servicios en la Provincia de Entre Ríos. Los empresarios Raúl y Guillermo Derudder son quiénes manejan la empresa.

Actualmente, es considerado como el grupo de transporte de pasajeros más grande de la Argentina y es propietario de diferentes empresas del país. El Grupo Derudder es uno de los grupos económicos más importante del país.

Los hermanos tienen su propia fundación llamada Fundación Flechabus, sus principales ejes de trabajo son la educación vial y la promoción de proyectos de integración en educación, salud y deporte. Es una de las fundaciones de empresarios que más dona del país.

En relación al servicio la cliente, la empresa ha perdido reputación en relación a los servicios a bordo, no dispone de agua potable ni posibilidad de compra de refrigerios en muchos de sus trayectos. La calidad de las unidades es aceptable, es normal encontrar baños con partes originales faltantes. Una de las principales observaciones en relación al deterioro del servicio al cliente (ver calificación pública en Google Maps), además de la falta de agua, es la calidad de atención durante el servicio y post venta. Dentro de las unidades no hay atención de la empresa por roturas, emergencias médicas, desfibrilador, botiquines o matafuegos a la vista, estando el pasajero sólo (los conductores sólo conducen, en términos estrictos, comunican no prestar otro servicio).

Historia
Flecha Bus nace en el año 1959 de la mano de su fundador Hugo Fidel Derudder, quién en ese tiempo vivía en Colonia El Carmen, junto a su familia. Las constantes inundaciones que azotaron la zona en aquel tiempo, obligaron a Derudder a abandonar su actividad principal, el cultivo de arroz, y trasladarse hacia la localidad de Villa Elisa y luego hacia Paraná con fines de solicitar asesoramiento para poner una línea de colectivos. El destino los embarcó hacia esa localidad en un colectivo de la empresa La Flecha, propiedad del Sr. Bourband, que al enterarse del interés de Derudder por poner una línea de colectivo, le propone venderle su empresa, La Flecha. De regreso a Villa Elisa se cierra el negocio en $400.000.

Posteriormente Derudder le ofrece formar una sociedad a su vecino, Pedro Orcellet, y se traslada a la ciudad de Colón junto a su familia, su socio y su nueva empresa, La Flecha. Los primeros coches fueron dos ómnibus motor Ford a nafta, modelo 1946, de 24 asientos y otro, más pequeño, de 18. Ambos hacían el recorrido de lo que fue la primera línea Colón-Villaguay, que más tarde se extendió a Paraná y, por un tiempo, Colón-San Salvador. En el año 1960, la empresa ya contaba con cuatro coches. Por razones políticas le quitan la línea a Paraná, motivo por el cual comienzan a realizar viajes de turismo. Córdoba fue el primer destino turístico en el año 1963.

Al llegar 1969, Orcellet abandona la sociedad de turismo. Para ese entonces, los hijos de Derudder, Raúl y Guillermo, cuya edad no llegaba a los 20 años, ya habían asumido el liderazgo de la empresa. Visitan escuelas promoviendo excursiones, firmando contratos, a la vez que se encargan de la conducción y mecánica de las unidades.

Ya entrando en los '90, Orcellet vende su porcentaje accionario. Desde entonces el crecimiento de Flecha Bus en el transporte terrestre de pasajeros ha sido notable, hoy en día es la empresa número uno del rubro con una amplia cobertura Nacional e Internacional, y una moderna flota de micros que se renueva permanentemente.

Servicios
Flecha Bus, a razón de su oligopolio o monopolio en algunas rutas, es la única opción para el transporte público hacia algunas ciudades del pais.
Como se evidencia en su calificación pública en Google Maps, ha venido perdiendo reputación entre los pasajeros a causa del empobrecimiento de sus servicios, la falta de agua potable a bordo, entre otros. También es notoria la falta de personal femenino en las áreas de conducción de unidades, aunque si está presente en tareas de limpieza y en menor medida en venta al público.

Hace algunas décadas, se entregan a bordo en trayecto a cortos, una bandeja de telgopor con artículos de kiosco o productos basados en harinas y azúcares. No se disponía de alimentos aptos para celíacos (tampoco es conocido que se ofrezca en servicios de larga distancia). Los TV en las unidades proyectaban películas durante el viaje. Actualmente esto está fuera de servicio en trayectos de incluso hasta 5-6 horas, se desconoce en trayectos de mayor distancia la calidad de los snack actuales y de la disponibilidad de alimentos aptos para celiacos.

La empresa cuenta con venta de pasajes online a través de su página web, pudiendo visualizar las opciones de día y horario de viaje además de la disponibilidad de asientos en sus cinco servicios (la categoría no determina diferencia en el servicio a bordo, sólo la morfología del asiento. No implica que se disponga de agua ni limpieza de baños o venta de refrigerios, el servicio es igual en todo sentido, sin importar el tipo de asiento elegido):

 El servicio Semicama está operado en su mayoría por ómnibus doble piso de motor Mercedes-Benz O 500 con carrocería Metalsur Starbus DP, Busscar Panorâmico DD y Marcopolo Paradiso G6 1800DD. Estas unidades cubren trayectos de larga distancia, tienen capacidad para sesenta pasajeros y butacas reclinables en ciento veinte grados con idéntica inclinación para los apoya piernas. Las unidades poseen cuatro televisores LCD, dos bares y dos toilettes.

 Actualización: los bares no están en funcionamiento. La descripción de los bares, aunque fuera de funcionamiento hace varios años, respondía a un dispenser/termo empotrado de café, y un dispenser de jugo. La marca o descripción de la composición de las bebidas era desco

 nocida.

 El servicio Cama Premium está operado en su mayoría por ómnibus doble piso de motor Scania K 400 con carrocería Marcopolo Paradiso 1800 DD G7 y otros Mercedes-Benz O 500 con carrocería Metalsur Starbus DP. Cubre trayectos de larga distancia, como por ejemplo: los comprendidos entre Córdoba - San Martín de los Andes. Estas unidades tienen capacidad para cuarenta y dos pasajeros, butacas reclinables en ciento cincuenta grados con misma inclinación para los apoya piernas, poseen cuatro televisores LCD, un bar, toilette y servicio con auxiliar de a bordo. Se sirve, de acuerdo a la duración del viaje y horario de salida/llegada, una comida caliente o snack acompañado de bebidas alcohólicas o sin alcohol, así como también desayuno.

 El servicio Mix está operado en su mayoría por ómnibus doble piso de motor Mercedes-Benz O 500 con carrocería Metalsur Starbus DP y coches Scania K 400 y Mercedes-Benz O 500 con carrocería Marcopolo Paradiso 1800 DD G7. Cubre trayectos de larga distancia. Estas unidades tienen capacidad para cincuenta y cinco pasajeros (once butacas en el piso inferior con Servicio Ejecutivo y cuarenta y cuatro butacas Semicama en el piso superior), butacas reclinables en ciento veinte grados (piso inferior) y 150 grados (piso superior) con misma inclinación para los apoya piernas. Las unidades poseen cinco televisores LCD, dos bares, dos toilettes y servicio con auxiliar de a bordo para los pasajeros que adquirieron el Servicio Ejecutivo. Se sirve para estos últimos, y de acuerdo a la duración del viaje y horario de salida/llegada, una comida caliente o snack acompañado de bebidas alcohólicas o sin alcohol, así como también desayuno.

 El servicio Suite Premium está operado en su mayoría por ómnibus doble piso de motor Mercedes-Benz O 500. Estas unidades tienen capacidad para veinticuatro pasajeros. Cuenta además con bar, toilette y servicio con auxiliar de a bordo. Se sirve, de acuerdo a la duración del viaje y horario de salida/llegada, una comida caliente o snack acompañado de bebidas alcohólicas o sin alcohol, así como también desayuno.

Sala VIP Retiro
La Sala VIP Retiro es un multiespacio de 300 m² compartido por diez empresas, entre ellas Nueva Chevallier, ubicado en la Terminal de Ómnibus de Retiro, Ciudad de Buenos Aires. Está destinado para los pasajeros que aguardan la hora de partida de su servicio. Cuenta con: Bar, lockers para equipajes, oficina de informes, Wi-Fi, área para niños, Televisión por cable, área de lectura y mesas de trabajo.

Subsidiarias

Vigentes
Central Alcorta:
Arito:
Autotransporte San Juan:  -  -  -  -  -  -  -  -
Brown:  -  -  -  -  -
CAUVI:  /
Central Argentino:  -  -  -  -  -  -  -  -
Chevallier:  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -
Ciudad de Gualeguay:  -  -  -
CO.D.T.A.:
Coata-Córdoba:
COIT:  /
Costera Criolla:  -  -  -
El Cóndor/San Cristóbal:
El Norte:
El Norte Bis:  -  -  -  -  -  -  -  -
Empresa Argentina:  -  -
Encon:  -  -  -  -  -  -  /
E.T.A.:  -
E.T.A.C.E.R.:  -
General Güemes:
La Preferida Bus (Boliviana):  /  La Veloz del Norte:  -  -  -  -  -  -  -  -  -  /  - Mar Chiquita: Micro-Mar:  - Nueva Godoy Internacional:  -  -  -  -  / Nueva Empresa Ciudad de Esperanza: Nuevo Expreso:  -  -  -  -  - Pullman General Belgrano:  -  -  -  / Ríos Tur: San José/Rápido Tata:  -  -  -  -  -  -  -  - San Juan-Mar del Plata:  -  -  -  -  -  -  -  - Sierras de Córdoba:  -  -  -  -  -  -  -  Urquiza:  -  -  -  -  -  -  - Zenit:  -  -  -  -  -

 Caducadas Domínguez:  -  -  -  - Gutiérrez:  -  -  -  -  -  - Transportes Unidos del Sud:  -  -  -  -  -  -  - Monticas:''' -  -  -  -  (desaparecida en 2017 tras la masacre de Pérez.

Destinos
Realiza viajes diarios a todas las provincias argentinas a excepción de Chubut, Santa Cruz y Tierra del Fuego. Las tres cabeceras de la empresa son la Terminal de Ómnibus de Retiro seguida por la Terminal de Ómnibus de Córdoba y la Terminal de Ómnibus Mariano Moreno (Rosario) y además hace servicios a Brasil, Uruguay y Bolivia.

Además Flecha bus cuenta con una Unidad Estratégica de Negocios que se dedica al Turismo Individual. La empresa ofrece a los pasajeros paquetes turísticos a diferentes destinos de Argentina como: Colon, Federación, Bariloche, San Martín de los Andes, Merlo San Luis, Mendoza, Villa Carlos Paz, Salta. Los destinos Internacionales son a Brasil a los siguientes destinos: Camboriú, Florianopolis, Torres y Ferrugem.

Véase también
Nueva Chevallier

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de Flecha Bus
 Página oficial de la Terminal de Ómnibus de Retiro
 Horarios de Flecha Bus

Empresas fundadas en los años 1900
Empresas de colectivos de Argentina

Flecha Bus


Struthof peut désigner :
 le lieu-dit Le Struthof ;
 le camp de concentration de Natzweiler-Struthof ;
 le documentaire Le Struthof, contemplation et témoignage.

Struthof


Mladen Mladenović (født 13. september 1964) er en tidligere kroatisk fodboldspiller.

Kroatiens fodboldlandshold

|-
|1990||2||0
|-
|1991||1||0
|-
|1992||0||0
|-
|1993||1||0
|-
|1994||6||2
|-
|1995||5||1
|-
|1996||4||0
|-
!Total||19||3
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Kroatien
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 1996

Mladen Mladenović


Yorgo Vasiliu (Yunan: Γιώργος Βασιλείου, 24 Aralık 1971, Atina) ya da bilinen adıyla Yorgo Alkeos (Yunan: Γιώργος Αλκαίος), Yunan şarkıcıdır. 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Friends ile birlikte "Opa" adlı şarkıyla Yunanistan'ı temsil etmiş ve sekizinci olmuştur.

Diskografi

Albümler
 Me Ligo Trak (1992)
 Ah! Kita Me (1993)
 Den Pirazi (1994)
 Anef Logou (1995)
 Entos Eaftou (1996)
 En Psichro (1997)
 Ichi Siopis (1998)
 Sirmatoplegma (1999)
 Pro Ton Pilon (2000)
 Oxygono (2001)
 Kommatia Psichis (2003)
 Ethousa Anamonis: Special Edition (2004)
 Nichtes Apo Fos (2006)
 Eleftheros (2007)
 To Diko Mas Paramithi (2008)

Derleme albümler
 Ta Dika Mou Tragoudia (1998)
 Ta Tragoudia Mou (2002)

Canlı albümler
 Live Tour (2005)

Uzun çalarlar ve tekliler
 The Remix - EP (1999)
 Karma - CD Single (2002)
 Dos Moy Ligo Fos (2010)

Dış bağlantılar

 Discogs'ta Yorgo Alkeos

Yaşayan insanlar
1971 doğumlular
Atina doğumlu şarkıcılar
Portekiz asıllı Yunanlar
Yunan erkek şarkıcılar
Yunan pop şarkıcıları
Yunan söz yazarları
Yunan besteciler
2010 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Yunanistan'ın Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları

Yorgo Alkeos


Friedrich Schiller ist der Name folgender Personen:

* Friedrich Schiller (später Friedrich von Schiller; 1759–1805), deutscher Dichter
 Friedrich Schiller (Fotograf) (1850–1928), österreichischer Fotograf und Hotelier
 Friedrich Schiller (Musiker) (1889–??), österreichischer Pianist und Dirigent
 Friedrich Schiller (Maler) (1895–nach 1960), deutscher Maler
 Friedrich Schiller (Ministerialbeamter) (1895–1990), deutscher Jurist und Ministerialbeamter
 Friedrich Schiller (Fußballspieler), österreichischer Fußballspieler
 Friedrich Wilhelm Ernst von Schiller (1796–1841), deutscher Richter, siehe Ernst von Schiller

Friedrich Schiller steht für:
 Friedrich Schiller (1923), deutscher Film von Curt Goetz
 Friedrich Schiller – Der Triumph eines Genies, deutscher Film von Herbert Maisch (1940)

Friedrich Schiller (Begriffsklärung)


Protovestiario (en griego: πρωτοβεστιάριος, «primer vestiario») fue una alta posición en la corte bizantina, originalmente reservado para los eunucos.

Historia y funciones

El título es mencionado primero en el año 412, como comes sacrae vestis, un título a cargo del «vestuario sagrado» del emperador bizantino (en latín: sacra vestis), dependiente del praepositus sacri cubiculi. En griego, el término utilizado fue oikeiakon vestiarion (en griego: οἰκειακόν βεστιάριον, «vestuario privado»), y con este nombre permaneció conocido desde el . Como tal, el cargo fue distinto del de vestuario público o imperial, el basilikon vestiarion, que fue confiada a un funcionario del estado, el chartoularios tou vestiariou. El vestuario privado también incluía parte del tesoro privado del emperador bizantino, y controlaba un amplio personal.

En consecuencia, los poseedores de este cargo ocuparon el segundo lugar solamente por debajo del paracemomeno en la jerarquía de la corte, funcionando como asesores de este. Entre los siglos IX  y XI los protovestiarios fueron nombrados generales y embajadores. En el , el título incrementó aún más en importancia, eclipsando al curopalata, transformándolo en un título honorífico, que también comenzó a ser dado a los no-eunucos, incluidos los miembros de la familia imperial. Como tal, el título sobrevivió hasta el período paleólogo tardío, sus titulares incluían ministros de alto rango y futuros emperadores bizantinos.

Protovestiarios notables

Constantino Leicudes, después patriarca Constantino III de Constantinopla.
Andrónico Ducas, general de Romano IV Diógenes.
Alejo Raúl (protovestiario), general de Juan III Ducas Vatatzés.
Jorge Muzalon, ministro de Teodoro II Láscaris.
Alejo V Ducas.
Juan III Ducas Vatatzés.
Miguel Tarcaniota, sobrino de Miguel VIII Paleólogo.

Fuentes

Títulos de la corte bizantina

Protovestiario