Davud (;  MÖ 1040MÖ 970), Tanak'a göre, Birleşik İsrail Krallığı'nın kralı olmuş bir Yahudi kraldı. İşboşet'in yerine gelir ve tahtı kendisinden sonra oğlu Süleyman'a bırakır.

Tanak'ta yansıtılan Davud'un karakteri ve yaptıkları, onu Yahudi geleneğinin en önemli şahsiyetlerinden ve İsrail halkının en büyüklerinden biri yaptı. Kabala'da Davut, tarih boyunca dünyadaki Shekhinahnın dayandığı arabanın dört ayağından biridir (diğer üçü Yahudilerin diğer ataları Avraham, İshak ve Yakov'dur). Samuel Kitapları'nda Davud, önce bir müzisyen, daha sonra düşman şampiyonu Câlût'u öldürerek şöhret kazanan genç bir savaşçı olarak tanımlanmaktadır.

Samuel Kitapları'nda yer alan Davut'un İncil'deki öyküsünde, Davut genç bir çoban ve müzisyen olarak başlar ve dev Golyat'ı yenerek ün kazanır. Kral Saul'un gözdesi olur ancak Saul Davut'un tahtını istediğine inandığı için saklanmak zorunda kalır. Saul ve oğlu Yonatan öldükten sonra Davut İsrail'in kralı olur. Yeruşalim'i ele geçirir, başkent yapar ve Ahit Sandığı'nı oraya getirir. Davut ayrıca Bathsheba'yla bir ilişki yaşar ve kocası Uriya'nın ölümüne neden olur. Oğlu Avşalom onu devirmeye çalışır ama başaramaz. Davut Tanrı için bir tapınak inşa etmek ister ama yönetimindeki şiddet nedeniyle buna izin verilmez. 70 yaşında ölür ve oğlu Süleyman'ı halefi olarak seçer.

Yahudi geleneğinde Davut ideal bir kral ve gelecekteki İbrani Mesih'in atası olarak görülür. Birçok mezmur ona atfedilir. Davut'un hikâyesine Yeni Ahit'te de atıfta bulunulur ve İsa'nın Davut'un soyundan geldiği söylenir. Kuran'da ve hadislerde Davut, bir İsrail kralı ve Allah'ın bir peygamberi olarak kabul edilir. Davut'un hayatı tarih boyunca sanat ve edebiyatta çeşitli yorumlara ilham kaynağı olmuştur.

Tarihsellik

Edebi analiz
Kutsal Kitap literatürü ve arkeolojik buluntular Davut'un hayatını doğrulayan tek kaynaklardır. Bazı bilim insanları bunun büyük olasılıkla M.Ö. 11. ve 10. yüzyıllardaki çağdaş kayıtlardan derlendiği, ancak derleme tarihini kesin olarak belirlemek için net bir tarihsel temel olmadığı sonucuna varmışlardır. Diğer araştırmacılar Samuel Kitapları'nın büyük ölçüde MÖ 7. yüzyılın sonunda Kral Yoşiya zamanında yazıldığına, Babil sürgünü sırasında (MÖ 6. yüzyıl) genişletildiğine ve yaklaşık MÖ 550'de büyük ölçüde tamamlandığına inanmaktadır. Eski Ahit uzmanı Graeme Auld o tarihten sonra bile daha fazla düzenleme yapıldığını iddia eder - 1. Samuel 9'da Saul'un hizmetkârının Samuel'e sunduğu gümüş çeyrek şekel "hikâyenin tarihini neredeyse kesinlikle Pers ya da Helenistik döneme sabitler" çünkü çeyrek şekelin Hasmonean döneminde var olduğu bilinmektedir. Samuel'in yazarları ve editörleri, Davut'un tarihi için "Davut'un yükseliş tarihi" ve "veraset anlatısı" da dahil olmak üzere daha önceki birçok kaynaktan yararlanmışlardır. Hikâyeyi farklı bir bakış açısıyla anlatan Chronicles Kitabı, muhtemelen MÖ 350-300 döneminde yazılmıştır ve kaynak olarak Samuel ve Krallar'ı kullanır.

İncil'deki kanıtlar Davut'un Yahuda'sının tam teşekküllü bir monarşiden daha az bir şey olduğunu gösterir: ona "kral" anlamına gelen "melek" yerine genellikle "prens" veya "şef" anlamına gelen "negid" der; İncil'deki Davut bir krallığın ihtiyaç duyduğu karmaşık bürokrasinin hiçbirini kurmaz (ordusu bile gönüllülerden oluşur) ve takipçileri büyük ölçüde kendisiyle ve Hebron çevresindeki küçük ev bölgesinden akrabadır.

Bazı akademisyenler Davut hikâyesini Kral Arthur efsanesine veya Homer destanlarına benzer bir kahramanlık hikâyesi olarak görmektedir,, diğerleri ise bu tür karşılaştırmaların şüpheli olduğunu düşünür. Diğer Yakın Doğu edebiyatlarıyla karşılaştırılan bir tema, Davut ve Yonatan arasındaki ilişkinin homoerotik doğasıdır. Jashar Kitabı'ndan bir pasajda (Samuel 2'de alıntılanmıştır) Davut, Yonatan'ın sevgisinin kendisine bir kadınınkinden daha tatlı geldiğini ifade eder. Bu, Akhilleus'un Patroklos'u bir kıza benzetmesi ya da Gılgamış'ın Enkidu'ya "bir kadın gibi" aşık olması gibi diğer hikâyelerdeki örneklere benzetilmiştir. Diğerleri ise Davut'un hikâyesinin siyasi bir özür olduğunu, çağdaş suçlamalara, cinayetlere ve kral katilliğine karıştığına dair suçlamalara bir cevap olduğunu savunur. Samuel ve Tarihler'in yazarları ve editörleri tarihi kaydetmeyi değil, Davut'un hükümdarlığını kaçınılmaz ve arzu edilir olarak tanıtmayı amaçlamışlardır ve bu nedenle Davut hakkında somut ve tartışmasız çok az şey vardır.

Farklı akademisyenler Davut'un tarihsel figürü hakkında çeşitli bakış açıları sunmuşlardır. Örneğin, Baruch Halpern Davut'u acımasız bir tiran, bir katil ve Gath'ın Filist kralı Achish'in ömür boyu vassalı olarak resmetmiştir; Steven McKenzie, Davut'un zengin bir aileden geldiğini, "hırslı ve acımasız" olduğunu ve kendi oğulları da dahil olmak üzere muhaliflerini öldüren bir tiran olduğunu savunmaktadır. Joel S. Baden onu "hırslı, acımasız, cinayet, hırsızlık, rüşvet, seks, aldatma ve ihanet de dahil olmak üzere her türlü yolu kullanarak güç elde eden etten kemikten bir adam" olarak tanımlamıştır. William G. Dever onu "seri katil" olarak tanımlamıştır.

Jacob L. Wright'a göre, Davut hakkındaki Golyat'la karşılaşması, Bathsheba ile ilişkisi ve Birleşik İsrail Krallığı'nı yönetmesi gibi popüler efsanelerin çoğu muhtemelen ondan çok sonra, özellikle de geç Pers ve Helenistik dönemlerde yaşayan nesiller tarafından yaratılmıştır.

İshak Kalimi M.Ö. onuncu yüzyıl hakkında şöyle yazmıştır: "Kral Süleyman ve dönemi hakkında söylenebilecek hemen her şey kaçınılmaz olarak Kutsal Kitap metinlerine dayanmaktadır. Bununla birlikte, burada da belirli bir İncil pasajının M.Ö. onuncu yüzyıldaki gerçek tarihsel durumu yansıttığına dair, şu ya da bu ölçüde akla yatkın olduğunu tartışmanın ötesinde, her zaman kesin bir kanıt sunulamaz."

Arkeolojik buluntular

1993 yılında, Şam kralı Hazael tarafından M.Ö. 9. yüzyılın sonlarında veya 8. yüzyılın başlarında dikilen Tel Dan Steli adı verilen yazılı bir taş bulunmuştur. Stel, kralın iki düşman krala karşı kazandığı zaferin anısına dikilmiştir ve eski bir yazıyla "Davut'un Evi" ibaresini içermektedir. Çoğu bilim adamı bu ifadeyi, soyu Davut adlı bir kurucuya dayanan Yahuda Krallığı'nın bir hanedanına atıfta bulunduğu şeklinde yorumlamaktadır.

Mesha Steli adı verilen ve 9. yüzyıldan kalma bir başka eserde de 31. satırın sonunda "Davut Hanedanı "ndan bahsedildiği görülmektedir. Ancak bazı uzmanlar bu yorumu Tel Dan yazıtındaki referanstan daha az kesin bulmaktadır. 2019 yılında bir grup akademisyen Mesha Steli ile ilgili farklı bir görüş öne sürmüştür. Steldeki hükümdar adının "bet" harfiyle başladığına ve bunun da "Davut Hanedanı" okumasını dışlayacağına inanıyorlardı. Bunun yerine, söz konusu kralın İbranice İncil'den bilinen bir figür ve Moab hükümdarı olan Kral Balak olabileceğini öne sürdüler. Buna cevaben, başka bir uzman stelin yüksek çözünürlüklü fotoğraflarını kullandı ve 31. Satırın gerçekten de "Davut Evi" ifadesini içerdiğine dair önceki yorumu yeniden doğruladı. Bazı akademisyenler bu yazıtlardaki "Davut Hanedanı" okumasına karşı çıksa da, birçoğu hala bu yazıtların Yahuda Krallığı'ndaki bir Davut hanedanına atıfta bulunmasının muhtemel olduğunu düşünmektedir.

Bu iki stelin yanı sıra, Kutsal Kitap uzmanı ve Mısırbilimci Kenneth Kitchen, Davut'un adının İncil'de genellikle Shishak ile özdeşleştirilen Firavun Shoshenq'in bir kabartmasında da geçtiğini öne sürmektedir. Kabartma, Shoshenq'in MÖ 925'te Filistin'deki yerlere baskın düzenlediğini iddia eder ve Kitchen bir yeri "Davut Tepeleri" olarak yorumlar; burası Güney Yahuda ve Negev'de, İncil'de Davut'un Saul'dan sığındığı yerdir. Kabartma hasar görmüştür ve yorumu belirsizdir.

Arkeolojik analiz
Söz konusu kanıtlar hakkında John Haralson Hayes ve James Maxwell Miller 2006 yılında şunları yazmıştır "Eğer bir kişi Kutsal Kitap'taki profil tarafından önceden ikna edilmemişse, o zaman arkeolojik kanıtların kendisinde M.Ö. onuncu yüzyılda Filistin'de çok önemli şeylerin olup bittiğini ve kesinlikle Kudüs'ün büyük bir siyasi ve kültürel merkez olduğunu gösteren hiçbir şey yoktur. " Bu, Amélie Kuhrt'un 1995'te vardığı sonucu yinelemektedir: "Birleşik monarşi dönemine ait kraliyet yazıtları yoktur (aslında çok az yazılı materyal vardır) ve ne Davut'a ne de Süleyman'a dair tek bir çağdaş referans yoktur" diyen Kuhrt, "buna karşın, onuncu yüzyılla ilişkili olduğu düşünülen çeşitli yerleşimlerdeki önemli gelişme ve büyümeye dair kanıtlar ortaya konmalıdır" diye belirtmiştir. "

2007 yılında Israel Finkelstein ve Neil Asher Silberman, arkeolojik kanıtların Yahuda'da seyrek yerleşim olduğunu ve Kudüs'ün küçük bir köyden öteye geçmediğini gösterdiğini belirtmiştir. Kanıtlar, Davut'un bir devlet ya da krallık olarak tanımlanamayacak bir bölgede sadece bir şef olarak hüküm sürdüğünü, daha çok kuzeydeki daha eski ve daha güçlü İsrail Krallığı tarafından çok daha küçük ve her zaman gölgede bırakılan bir şeflik olarak tanımlanabileceğini göstermiştir. İsrail ve Yahuda'nın o dönemde tektanrıcı olmadıklarını ve daha sonraki yedinci yüzyıl redaktörlerinin çağdaş ihtiyaçlara hizmet etmek için geçmişteki birleşik, tektanrıcı bir monarşinin altın çağını tasvir etmeye çalıştıklarını öne sürmüşlerdir. Davut'un askeri seferlerine ilişkin arkeolojik kanıtların eksikliğine ve M.Ö. 9. yüzyılda İsrail'in başkenti olan daha gelişmiş ve kentleşmiş Samiriye'ye kıyasla Yahuda'nın başkenti Kudüs'ün görece az gelişmişliğine dikkat çekmişlerdir.

2014 yılında Amihai Mazar MÖ 10. yüzyıldaki Birleşik Monarşi'nin "gelişme halindeki bir devlet" olarak tanımlanabileceğini yazmıştır. Davut'u Firavun Akhenaten zamanında yaşayan Kaanili bir savaş lordu olan Labaya ile karşılaştırmıştır. Mazar, Davut'un MÖ 11. yüzyılda İsrail'de hüküm sürdüğüne inanmakla birlikte, İncil metninin çoğunun "edebi-efsanevi nitelikte" olduğunu savunmaktadır. William G. Dever'e göre, Saul, Davut ve Süleyman'ın hükümdarlıkları oldukça iyi kanıtlanmıştır, ancak "bugün çoğu arkeolog Birleşik Monarşi'nin bir tür dağlık bölge şefliğinden fazlası olmadığını savunmaktadır".

Lester L. Grabbe 2017'de şöyle yazmıştır: "Asıl soru, Demir IIA'da Kudüs'ün ne tür bir yerleşim yeri olduğudur: küçük bir yerleşim yeri, belki büyük bir köy ya da muhtemelen bir kale ama bir şehir değil miydi, yoksa gelişen ya da en azından gelişmekte olan bir devletin başkenti miydi? Değerlendirmeler önemli ölçüde farklılık göstermektedir..." Isaac Kalimi 2018 yılında şunları yazmıştır: "Kutsal Kitap dışı hiçbir çağdaş kaynak MÖ onuncu yüzyılda İsrail ve Yahuda'daki siyasi duruma dair herhangi bir açıklama sunmamaktadır ve gördüğümüz gibi, arkeolojik kalıntıların kendisi de olaylara dair kesin bir kanıt sunamamaktadır."

Davut dönemi Kudüs'ünün bir köy olduğu görüşüne Eilat Mazar'ın 2005 yılında Büyük Taş Yapı ve Basamaklı Taş Yapı'da yaptığı kazılarla karşı çıkılmıştır. Eilat Mazar, bu iki yapının mimari olarak tek bir birim olarak bağlantılı olabileceğini ve Kral Davut zamanına kadar uzandığını öne sürmüştür. Mazar bu tarihlendirmeyi, aralarında çanak çömlek, Fenike tarzı iki fildişi kakma, siyah-kırmızı bir testi ve 10. yüzyıla ait olduğu tahmin edilen radyokarbon tarihli bir kemiğin de bulunduğu bir dizi eserle desteklemektedir. Amihai Mazar, Avraham Faust, Nadav Na'aman ve William G. Dever M.Ö. 10. yüzyıl tarihlendirmesini savunmuş ve buna karşı yapılan itirazlara yanıt vermişlerdir. 2010 yılında arkeolog Eilat Mazar, M.Ö. onuncu yüzyıla ait olduğuna inandığı Davut Şehri çevresindeki antik şehir surlarının bir kısmının keşfedildiğini duyurmuştur. Mazar'a göre bu, 10. yüzyılda organize bir devletin var olduğunu kanıtlamaktadır 2006 yılında Kenneth Kitchen benzer bir sonuca vararak "onuncu yüzyıl Kenan fiziksel arkeolojisinin, arazisinde birleşik bir devletin eski varlığıyla tutarlı olduğunu" savunmuştur.

Aralarında Israel Finkelstein, Lily Singer-Avitz, Ze'ev Herzog ve David Ussishkin'in de bulunduğu birçok bilim adamı, Kral Davut'un Kudüs'teki sarayının varlığına ilişkin sonuçlara katılmamaktadır. Finkelstein, bu yapıların M.Ö. 10. yüzyıla tarihlenmesine birkaç nedene dayanarak itiraz etmektedir. İlk olarak, daha sonraki yapıların alttaki katmanlara derinlemesine nüfuz ettiği ve tüm alanın 20. yüzyılın başlarında kazılarak doldurulduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, daha erken tabakaların altında daha sonraki dönemlere ait çanak çömlekler bulunmuş, bu da E. Mazar tarafından toplanan bulguların doğruluğu konusunda şüphelere yol açmıştır.

Aren Maeir 2010 yılında benzer bir bakış açısını dile getirmiş ve bu yapıların M.Ö. 10. yüzyıla ait olduğu iddiasını destekleyecek sağlam bir kanıt olmadığını belirtmiştir. O dönemde güçlü, merkezi bir krallığın varlığının belirsizliğini koruduğuna inanmaktadır.

Öte yandan, arkeologlar Yosef Garfinkel ve Saar Ganor tarafından Khirbet Qeiyafa'da yapılan kazılar, M.Ö. 10. yüzyıla tarihlenen kentleşmiş bir yerleşimi ortaya çıkarmış ve kentleşmiş bir krallığın varlığını desteklemiştir. İsrail Eski Eserler Kurumu, Khirbet Qeiyafa'daki bulguların M.Ö. on birinci yüzyılın sonlarında Yahuda'da kentsel bir toplumun varlığını açıkça gösterdiğini belirtti. Bu durum, Yahuda Krallığı'nın daha sonra, M.Ö. sekizinci yüzyılın sonlarında, hatta farklı bir zamanda geliştiğine dair önceki inanca meydan okumaktadır.

Ancak aralarında Tel Aviv Üniversitesi'nden Israel Finkelstein ve Alexander Fantalkin'in de bulunduğu bazı akademisyenler bu sonuçlara ulaşmak için kullanılan teknikleri ve yorumları eleştirmiştir. Bunun yerine, Khirbet Qeiyafa'nın kuzey İsrail yönetiminin bir parçası olarak tanımlanması gerektiğini öne sürerek, Yahuda Krallığı ile bağlantısı konusunda şüphe uyandırmaktadırlar.

2018 yılında akademisyenler Avraham Faust ve Yair Sapir, Kudüs'ten yaklaşık otuz mil uzaklıkta bulunan ve aslen bir Kenan yerleşimi olan Tel Eton adlı antik bir bölgeye ilişkin ilgi çekici bir fikir ortaya attı. Elde ettikleri bulgulara göre, bu yerleşim yeri M.Ö. 11. yüzyılın sonlarında ya da 10. yüzyılın başlarında dikkate değer bir dönüşüm geçirmiştir. Bir Yehuda topluluğu tarafından barışçıl bir şekilde asimile edilmiş ve basit bir köyden merkezi bir kasabaya dönüşmüştür.

Bu dönüşümün önemli bir yönü, hassas uyumuyla bilinen bir kesme taş türü olan kesme blokların inşaatta kullanılmasıydı. Faust ve Sapir, Tel Eton'daki kesme taş blokların varlığının, bölgenin genellikle Kral Davut'la ilişkilendirilen merkezi bir krallık tarafından yönetildiği tarihsel bir dönemi öne süren Birleşik Monarşi teorisine destek sağladığını savunmuştur.

Bu blokların keşfinden önce, Yahuda merkezli güçlü bir krallık fikrine karşı çıkan argümanlardan biri, M.Ö. 8. yüzyıldan önce bölgede kamusal inşaat ve devlet aygıtlarına dair kanıt bulunmamasıydı. Kesme taş yapıların yokluğu sık sık böyle bir krallığın akla yatkınlığına karşı bir kanıt olarak gösterilmiştir. Ancak Tel Eton'da kesme taş blokların tespit edilmesi bu düşünceye meydan okumakta ve Birleşik Monarşi'nin tarihsel olarak var olma ihtimaline ağırlık kazandırmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Abşalom
 Süleyman
 İsrail Krallığı
 Yehuda Krallığı
 Amnon

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kral Saul (Talut) ve Kral Davut

Birinci İsrail Krallığı Kralları
MÖ 11. yüzyıl liderleri
MÖ 10. yüzyıl liderleri
MÖ 11. yüzyılda Yahudiler
MÖ 10. yüzyılda Yahudiler
Tarihler Kitabı
Yahudilikteki peygamberler
İslam peygamberleri
Eski Ahit'te adı geçen hükümdarlar
Samuel kitapları
İsrail'de defnedilenler

Davud


Mangoldt-Reiboldt ist der Familienname folgender Personen:

 Hans Karl von Mangoldt-Reiboldt (1896–1971), deutscher Jurist, Bankier, Manager und Diplomat
 Ursula von Mangoldt-Reiboldt (1904–1987), deutsche Schriftstellerin, Übersetzerin und Verlegerin

Mangoldt-Reiboldt


بيغغس  هي إحدى مدن مقاطعة بوتي، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 26 يونيو، 1903.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لبيغغس في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان بيغغس 1,793 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 571 أسرة وعدد العائلات 450 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 613 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 74.51% من البيض و0.45% من الأمريكيين الأفارقة و1.84% من الأمريكيين الأصليين و0.84% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و18.52% من الأعراق الأخرى و3.85% من عرقين مختلطين أو أكثر و27.55% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 571 أسرة كانت نسبة 49.9% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 60.6% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 13.3% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 4.9% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 21.2% من غير العائلات. تألفت نسبة 17.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 8.9% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.14، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.55.

بلغ العمر الوسطي للسكان 30.1 عاماً. وكانت نسبة 34.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.9% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 29.3% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 17.1% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 90.5 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 87.6 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 33,250 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 39,063 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 32,692 دولارًا مقابل 22,500 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 12,386 دولارًا. وكانت نسبة 11.7% من العائلات ونسبة 17.5% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 20.9% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 14% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان بيغغس 1,707 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 565 أسرة وعدد العائلات 444 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 617 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 76.27% من البيض و0.64% من الأمريكيين الأفارقة و3.16% من الأمريكيين الأصليين و0.53% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.06% من سكان جزر المحيط الهادئ و14.76% من الأعراق الأخرى و4.57% من عرقين مختلطين أو أكثر و33.98% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 565 أسرة كانت نسبة 43.5% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 55.8% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 15.9% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 6.9% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 21.4% من غير العائلات. تألفت نسبة 16.6% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 7.3% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.02، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.37.

بلغ العمر الوسطي للسكان 35.1 عاماً. وكانت نسبة 28.1% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 10.8% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 23% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 27.1% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.9% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.6% ذكور و51.4% إناث.

مراجع

تأسيسات سنة 1903 في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة بوتي (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

بيغغس (كاليفورنيا)


العقيلة، العقيلة الكويت منطقة من مناطق محافظة الأحمدي تقع في جنوب العاصمة الكويت، وهي تعتبر أرقى مناطق محافظة الأحمدي وتمتاز المنطقة بهدوئها الصاخب وموقعها المميز والقريب من البحر
يوجد في المنطقة العديد من الأفرع التابعة لجمعية الفنطاس التعاونية لخدمة الاحتياجات الغذائية لأهالي المنطقة ، كما سيتم قريباً الانتهاء من بناء جمعية العقيلة التعاونية والمحلات التابعة لها ، وتم افتتاح مستوصف العقيلة في سنة 2013 ومن أهم الأماكن التجارية التابعة للمنطقة مجمع البيرق وومجمع ذا قيت مول ومجمع الليوان

المراجع

العقيلة الكويت https://goo.gl/maps/UswqReLL7Fq

أماكن مأهولة في الكويت

العقيلة (الكويت)


بلدة المحجار

إحدى قرى [ الجولان]السوري المحتل عام 1967 م وهي تبعد 35كم جنوبي القنيطرة، تتبع إلى قضاء فيق وهي مركز ناحية البطيحة وهي تقع على تل الأعور المطل على بحيرة طبريا
يحد المحجار من الشمال قرية العامرية والطواحين ومن الجنوب قرية غزيل وقرية المسعدية المتاخمة لبحيرة طبريا ومن الشرق الدر دارة ومن الغرب بحيرة طبريا
تتميز المحجار بموقعها المطل على بحيرة طبريا فهي تقع شمال شرق بحيرة طبريا وقد أكسبها هذا الموقع المميز لتكون مركز رئيسي لتوزيع السمك الطبراني إلى دمشق والسويداء وباقي المدن السورية
مما أهلها لاحقا ًلتكون مركز ناحية وليست قرية كما هو شائع كان سكان المحجار البالغ عددهم 1200 نسمة تقريباً قبل الاحتلال الإسرائيلي يعيشون على الزراعة والصيد وتربية المواشي وكانوا من عشيرة التلاوية (آل الطبل – آل الوني – آل العمور)، بالإضافة إلى مهجرين 48 الذين استقروا في قرى الجولان بعد تهجيرهم من فلسطين أمحتلة ومنهم (الشمالنة – والكديرية – والزناغرة)، وقد حصل معظمهم على الجنسية السورية بعد النزوح من الجولان.
تشتهر المحجار بمناخها المعتدل فالمناخ معتدل في الصيف الذي يمتاز بنسيم دافئ وفي الشتاء يكون دافئاً مما أهلها لزراعة معظم المحاصيل ومن أشهرها الخضار البكرية والأشجار المثمرة (الزيتون والتين والعنب والصبار والبطيخ والحمضيات)
كما تمتاز بزراعة كافة أنواع البقول بالإضافة إلى القمح والشعير والرز
ومن الحيوانات في المحجار –البرية- منها (الذئاب – الثعالب والخنزير البري).
ومن المواشي (الجاموس – الأغنام – الأبقار – والماعز) بالإضافة إلى أنواع كثيرة من الطير الداجنة منها (البط والوز والدجاج) والعديد من أنواع العصافير
وتنبت ربيعاً في سهولها نباتات غذائية وطبية وعطرية مثل: الخبيزة، العليكة، المرار، الحلفا، القرة، الفطر، الحويرنة، السنيرة، العكوب، البختري، اللوف، الشومر، الدريهمة، النفل، النرجس، الخرفيش.
كان يعبر المحجار نهر الشريعة إحدى روافد نهر الأردن الذي كان عند فيضانه في فصل الشتاء يصل إلى حواف المنازل فكان السكان صدادون من إمام منازلهم
ومن أنواع الأسماك التي كان يصطادها السكان (المشط الطبراني، البوري، الكرسين، الحفافي، الشبوط، السللور، السردين).
أما عن تاريخ المحجار فقد كان مثل باقي القرى والمناطق السورية خاضع لحكم الإقطاع قبل ثورة الفلاحين في 8 من آذار عام 1963م الذي أنهت حكم الإقطاع
ولكن اليوم فالمحجار لا تزال تخضع للاحتلال الإسرائيلي ولم يبقى لها وجود على الإطلاق فحولها الاحتلال الإسرائيلي إلى مجموعة من المنتزهات يردادها السياح من كل بقاع الأرض وأهلها الأصليون ما زالوا مهجرين عنها بمخيمات قريبة من دمشق ومن أشهرها (مخيم الوافدين).

قرى الجولان

المحجار


Vilar de Pinheiro Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 3,73 km² yüzölçümüne sahip, 2.579 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila do Conde'nin bucakları

Vilar de Pinheiro


Francisc, jonglerul lui Dumnezeu (în ) este un film despre Francisc de Assisi regizat în anul 1950 de Roberto Rossellini. Scenariul pentru acest film a fost scris de Rossellini împreună cu Federico Fellini.

Prezentare

Distribuție
 Brother Nazario Gerardi - Sfântul Francisc de Assisi
 Brother Severino Pisacane - Brother Ginepro
 Esposito Bonaventura - Giovanni
 Aldo Fabrizi - Nicolaio, the tyrant
 Arabella Lemaître - Sfânta Clara de Assisi
 Brother Nazareno, Brother Raffaele and Brother Robert Sorrentino - Franciscans
 Gianfranco Bellini - povestitorul

Note

Legături externe

Filme din 1950
Filme regizate de Roberto Rossellini
Filme italiene
Francisc de Assisi

Francisc, jonglerul lui Dumnezeu


Crkva sv. Klementa nalazi se u gradu Hvaru.

Opis
Jednobrodna građevina s pravokutnom apsidom, sagrađena u 16. stoljeću. Povezana je s dominkanskim hospicijem na otoku kojem je ujedno bila bogomolja. Uz isti hospicij je povezan i nastanak sela, a crkva je postala seoska crkva. Izvrstan oltar s palom koja prikazuje sv. Klementa i sv. Dominika od nepoznatog autora. Kasnije je bila memorijalna crkva Viškog boja.

Zaštita
Pod oznakom Z-6448 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hvaru

Crkva sv. Klementa u Hvaru


is a district located in Fukuoka Prefecture, Japan.

As of 2003, the district has an estimated population of 58,747 and a density of 297.09 persons per km2. The total area is 197.74 km2.

Towns and villages
Kanda
Miyako

Mergers
 On March 20, 2006 the towns of Katsuyama, Saigawa and Toyotsu all merged to form the new town of Miyako.

Districts in Fukuoka Prefecture

Miyako District, Fukuoka


Cinnycerthia unirufa es una especie de ave en la familia Troglodytidae.
Se encuentra en Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela. Su hábitat natural son bosques montanos húmedos tropicales o subtropicales. No se encuentra amenazado.

Referencias
 BirdLife International 2004.  Cinnycerthia unirufa.   2006 IUCN Lista Roja de la UICN de Especies Amenazadas. Descargado el 25 de julio de 2007.

Enlaces externos

Cinnycerthia
Aves de Colombia
Aves de Perú
Aves de Ecuador
Aves de Venezuela
Taxones descritos por Frédéric de Lafresnaye
Animales descritos en 1840

Cinnycerthia unirufa


Sanal sınıf, zamandan ve mekandan bağımsız olarak internet üzerinden (online) olarak belli bir amaç dogrultusunda toplanmış, öğrenciler ve liderden oluşan eş zamanlı eğitimin yapıldığı ortamdır.

Özellikleri ise;

 Öğretmen ve öğrenciler birbirleri ile ses, görüntü ve chat (metin) yolu
ile iletişim kurabilirler .

 Öğretmen herhangi bir sunuyu ya da çalışan bir uygulamayı kendi
bilgisayarı üzerinden öğrencilere öğretebilir.

 Öğrenciler paylaşılan uygulamaları görmekle kalmayıp aynı zamanda
eklemeler de yapabilirler. (metin girme, çizim yapma vb.)

 Öğretmen ve öğrenciler beyaz tahtayı kullanarak sanal sınıfta grup
için açıklamalar bırakabilirler.

 Öğretmen sınıfı tartışma veya çalışma gruplarına bölebilir.
 Daha sonra dinlemek amacı ile canlı oturumdan kayıt alınabilir.
Şeklinde sıralanabilir.

İnternet terimleri

Sanal Sınıflar


Arbejdskampen på LIP er en dansk dokumentarfilm fra 1974 instrueret af Per Holm.

Handling
En film om arbejdskampen på urfabrikken LIP i Frankrig, hvor arbejderne i 1973 besatte deres fabrik og overtog produktionen, da arbejdsgiverne - et schweizisk multinationalt selskab - truede med afskedigelser og opsplitning af fabrikken. Filmen viser hvordan de organiserede og populariserede deres kamp, samt den sympati og solidaritet de mødte udefra.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1974

Dokumentarfilm fra Danmark

Arbejdskampen på LIP


مدينة كوغانه   هي مدينة تقع في محافظة طوكيو، اليابان.

في عام 2008، وصل التعداد السكاني للمدينة إلى 113,355 نسمة والكثافة السكانية 10,003.09 نسمة في الكيلومتر مربع، والمساحة الإجمالية 11.33 كم مربع. تم تأسيس المدينة في الأول من أكتوبر 1958. يمتلك إستديو جيبلي الشهير مركزه الرئيسي قرب محطة هيغاشي-كوغانيه.

أعلام
 ميهو ناكاياما

مراجع

وصلات خارجية
  موقع مدينة كوغانه باللغة اليابانية

كوغانه (طوكيو)
مدن طوكيو

كوغانه (طوكيو)


Postsynaptic Density Protein-95 (PSD-95) je član obitelji pod engl. nazivom "membrane-associated guanylate kinase", MAGUK i jedan od najzastupljenijih proteina u postsinaptičkoj gustoći (od engl. postsynaptic density, PSD). To je glavni protein skela (od engl. scaffolding protein) u ekscitatornim sinapsama u mozgu i kritični je regulator sinaptičkog sazrijevanja za NMDA (N-methyl-D-aspartic acid) i AMPA (α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isox-azoleproprionic acid) receptore. Nedavni dokazi opisuju vezu između PSD-95 i neuropsihijatrijskih poremećaja.

Struktura i korištene tehnike
Njegova struktura sastoji se od tri N-terminalne PDZ domene (duljine od oko 90 aminokiselina), homologne src domene (SH3) koja veže peptide, katalitički neaktivne gvanilat ciklaza domene (GK) i HOOK domene koja povezuje SH3 i GK domenu.

Tehnika koja se koristi za dobivanje strukture je difrakcija X-zrakama, a u novije vrijeme koriste se i druge tehnike poput kombiniranja tomografije s elektronskom mikroskopijom (EM) kako bi se vizualizirale pojedinačne molekule proteina.

Funkcija PSD-95
PSD-95 su modularni proteini. Oni su, također, scaffold proteini koji određuju stabilno stanje isto kao i promjene broja glutamatnih receptora u ekscitatornim sinapsama koji su ovisni o aktivnosti. Najvažnija funkcija PSD-95 je organiziranje signalnih kompleksa na postsinaptičkoj membrani. Također, broj PSD-95 može regulirati ravnotežu između broja inhibitornih i ekscitatornih sinapsi.

Razgradnja PSD-95
PSD-95 se može razgraditi direktno ubikvitilacijom (ubikvitin-proteasom putem) ili indirektno (ubikvitilacijom i razgradnjom proteina SPAR s kojim stupa u interakciju).

Interakcija s drugim proteinima
PSD-95 stupa u interakciju s velikim brojem molekula, te fizičkim spajanjem proteina za prijenos citoplazmatskog signala i površinskih receptora može olakšati spajanje različitih signalnih kaskada unutar PSD-a.

PDZ domene tipično vežu specifične C-terminalne sekvence u ciljnim proteinima. SH-3 domene su moduli protein-protein interakcije koji se obično javljaju u proteinima s vrlo divergentnim funkcijama. Brojni ligandi se vežu s visokim afinitetom za GK domenu.

Prostorno, PSD-95 je usko povezan s membranskim receptorima i ionskim kanalima.

PSD-95 stupa u interakciju s različitim vrstama transmembranskih proteina (NMDAR, AMPAR, glutamatni receptori, molekule adhezije sinaptičkih stanica). Također, utječe na sinaptički prijenos i neuralnu plastičnost, stupa u interakciju s neuronskom sitazom dušikovog oksida (nNOS), s drugim scaffold proteinima, regulatorima ili efektorima malih GTPaza, te s nuklearnim proteinom (AIDA-1d).

Primjeri testova koji se koriste za ispitivanje funkcije
Za identifikaciju PPI korištene su brojne metode. Identifikacija izravnih, binarnih interakcija između dva proteina povijesno je obrađena kroz dvohibridne sustave kvasca. Osim dvohibrida kvasca, imunoprecipitaciju (IP) proteina od interesa može pratiti imunoblotiranje (IP-IB) ili masena spektrometrija (IP-MS) za identifikaciju PPI niske ili visoke propusnosti.

PSD-95 uloga u bolesti
Pogrešna lokalizacija i disregulacija postsinaptičkih scaffold proteina ključni su događaji tijekom patofiziološkog tijeka nekoliko takozvanih sinaptopatija poput različitih oblika autizma, shizofrenije ili demencije.

Izvori

Biologija

PSD-95


Ettenau ist der Name folgender Orte:

in Deutschland:
 Ettenau (Tittmoning), Ortsteil der Stadt Tittmoning, Landkreis Traunstein, Bayern

in Österreich;
 Ettenau (Gemeinde Ostermiething), Ortschaft der Gemeinde Ostermiething, Bezirk Braunau am Inn, Oberösterreich
 Ettenau (Gemeinde St. Radegund), Ortschaft der Gemeinde St. Radegund, Bezirk Braunau am Inn, Oberösterreich

Siehe auch:

 Ettenauer

Ettenau


Mario Ludovico Bergara Medina (1. december 1937 - 28. december 2001) var en uruguayansk fodboldspiller (angriber).

Bergara spillede 15 kampe og scorede seks mål for det uruguayanske landshold. Han var en del af landets trup til VM 1962 i Chile, og spillede én af landets kampe i turneringen.. På klubplan spillede han blandt andet for Montevideo-storklubberne Nacional og Wanderers.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Personer fra Montevideo

Mario Ludovico Bergara


Halter, iki tarafında ağırlıklar olan bir demir çubuğun (barbell) koparma ve silkme hareketleri ile havaya kaldırılıp başının üstünde dirseklerini kırmadan tutarak yapılan bir spor dalıdır. Farklı ağırlık sınıfları (sıklet) bulunuyor. Ayrıca bench press, deadlift, squat, powerlifting de halter ile ilgili dallardır.

Halter sporu müsabakaları koparma ve silkme olarak iki hareketten oluşur. Koparma'da sporcu halteri tek seferde kaldırır, hakem işaretine kadar başının üstünde dirseklerini kırmadan tutar. Silkme'de ise omuzları üzerinde ağırlığı kısa süre tartar ve daha sonra yukarı kaldırır. Halter de tekniğin yanı sıra özellikle hız, güç, koordinasyon ve hareketlilik başarıyı getirir. Olimpik halter bir kenar spor dalı olarak sınıflandırılabilse bile, kısa mesafe koşucuları ve gülle atıcıları gibi birçok yüksek performans sporcusu, hızlı güç yönleri sebebiyle antrenman programlarında buradaki egzersiz hareketlerini kullanmaktadırlar.

Tarihi
Halter, 19. Yüzyılın sonlarında bir spor dalı olarak ortaya çıkmıştır. 1880'den itibaren birçok şehirde ağır atletizm spor kulüpleri açılmaya başlanmıştır. Bunun üzerine 1891'de Alman Atletizm Spor Federasyonu (AASF) kurulmuştur. 1891'den beri Dünya şampiyonaları düzenlenmektedir. O zamanlar altı ulustan yedi katılımcı ile. 1896'dan beri halter, aralar olsa da Olimpiyat oyunlarının bir parçası. 1896 ve 1904 yıllarında tek ve çift kollu silkme hareketi programa dahildi fakat herhangi bir sıklet dağılımı olmadan. 1920'de tek kollu koparma hareketi ikisi hareket ile birlikte 5 farklı sıklet kategorisinden oluşan bir üçlü yarışa(müsabaka) tamamlamıştır. 1924 olimpiyatlarında bu çift kollu baskılama, koparma, silkmeden ve tek kollu koparma ve silkmeden oluşan beşli yarışla(müsabaka) değiştirilmiştir.
1928'den itibaren tek kollu disiplinler bırakılıp 1972'ye kadar koparma ve silkmeden oluşan çift kollu üçlü yarışmalar yapıldı fakat ulusal şampiyonalarda tek kollu disiplinlerde beşli yarışmalarda bu bir süre daha sürdürülmüştür.
2000 yılında Sidney de ilk kez kadınlarda halter olimpiyat programına dahil edilmiştir ve 1987'den bu yana kadınlar kategorisinde dünya şampiyonaları düzenlenmektedir.

Tek kollu koparma ve silkme
Tek kollu koparma ve silkme aslında çift kollu ile kıyaslandığında es değerdir. Tek kollu koparmada bar tek harekette başının üstüne kaldırılmalıdır tek kollu silkmede ise bar ilk önce omuza alınır ve ikinci hareketinde ise başının üzerine kaldırmalıdır.
Baskılama ve üçlü yarış
1928 den 1972 Olimpiyat oyunlarına kadar atletler üçlü yarış adı verilen yarışmalarda karşılaşıyorlardı. Bu, bugün de olduğu gibi koparma, silkme dahil olmak üzere ayrıca bir de baskılamayı(pres) da içine alıyordu. Burada, kaldıran kişi ilk önce ağırlığı kavramalı ve sonrasında bacaklarından destek almadan kaldırmalıdır. Hakem kararları bacakların kırılma şeklinden dolayı genellikle tartışmalıydı.
Normalde omuz ve kol gücünü denemek için düşünülen baskılama, zamanla bir savurma halini almıştır ve atlet ağırlığı kaldırırken ona hız kazandırmak için sırtını geriye doğru atar ve sonra üst vücudunu tekrar doğrultup normal pozisyona getirir. Yapılan bu açı değişikliği ile göğüs kaslarından güç kazanılıyordu ve bu şekilde daha fazla ağırlık kaldırılabiliyordu.
Baskılamadaki rekorlar gitgide silkmedekilere yaklaşıyordu bu yüzden de bu iki disiplinden birisini gereksiz kılıyordu. Atletlerin baskılama sırasındaki geriye doğru aşırı derecede eğilmeleri sağlık açısından tehlikeli gözüküyordu ve bunun üzerine adaletli bir karar vermekte zorlanmalarına rağmen baskılamayı kaldırmışlardır.

Düello (ikili müsabaka)
Kopartma ve silkme disiplinlerinin şimdiki yarışmalarında ikili müsabaka(düello) şeklinde yapılmaktadır. Burada tekli disiplinler ve düellolar da değerlendirilip ikisinin puanları toplanmaktadır. Olimpiyat oyunlarında tekli disiplinler değerlendirilmemektedir.

Müsabaka akışı
Tartıdan sonra, büyük uluslararası müsabakalarda atletler iki disiplinde de hangi kilolarla müsabakalara katılacaklarını belirtmek zorundadırlar. Atletin, iki disiplinde de üç deneme hakkı vardır.
Müsabaka koparmayla, atletin belirttiği en düşük ağırlık ile başlar. Ağırlığı bir dakika içerisinde kurallara uygun bir şekilde tek sefer kaldırma hakkı vardır. Deneme bar dizleri geçtiği anda başlanmış olarak sayılır. Atlet üç hakem tarafından izlenir, üçünün de görüşü alınır ve aralarında oylama yapılıp denemenin sayılıp sayılmayacağına karar verirler fakat bu hakem kararı daha sonrasında çok başlı bir jüri tarafından bozulabilir.
Atlet ağırlığı kaldırmakta başarılı olursa ve daha fazla ağırlık istemezse diğer denemeye ağırlığı otomatik olarak en az(azami) 2 kilo daha arttırılır ama eğer denemesi başarısız olursa atlet ağırlığı tekrar kaldırmayı deneye bilir ya da ağırlığı arttıra da bilir. Bu taktiksel olarak birçok kez daha mantıklı olabilir. Atletin kaldırdığı ağırlıkların sırası yazdırmış olduğu sıraya göre yapılmasından dolayı eğer iki ağırlığın arasında başka bir tane belirtilmemiş ise atlet iki kaldırışı art arda yapmak zorunda kalabilir. Bu durumda atletin normalde diğer ağırlığı kaldırmak için verilen süre bir dakika iken ikiye çıkarılır. Bütün halterciler koparmayı bitirdikten kısa bir aradan sonra aynı şema üzerinden ilerleyen silkmeye geçilir.

Koparma
Bar, haltercinin bacaklarının önünde yatay bir şekilde durur. Avuç içi ile tutulur, kollar gergin makaslama ya da çömelerek dik bir şekilde tek bir hamlede kaldırılır. Bar, durmaksızın vücut boyunca sürülerek kaldırılır. Deneme sırasında ayaklar hariç hiçbir vücut uzvu yere temas etmemelidir.
Kaldırılan ağırlık, son pozisyonda hakemin bırak işaretini verene kadar bacaklar ve kollar gergin olup ayaklar da aynı hizada hareketsiz bir şekilde sabit tutulmalıdır. El bileğinin döndürülmesi ancak haltercinin barı, başının üstüne kaldırdıktan sonra gerçekleştirilebilir. Bir haltercinin makaslamada ya da çömelerek kalkması kendi takdirine kalmıştır. Hakem, barı bırak işaretini haltercinin vücudu hareketsiz konuma geçince verir.
Silkme
Silkme, Almanca kurallarına göre resmi olarak '' clean and jerk'' İngilizce kullanımından gelen şiddetli(temiz) ve ani çekiş(silkme) kullanılmaktadır. Silkme, iki aşamadan oluşmaktadır birincisi barı omuzlamak ikincisi barı yukarı doğru iterek ağırlığın altına girmek bu da silkmeyi koparmadan ayıran asıl özelliktir.

Omuzlamak
Bar, haltercinin ayakları önünde yatay bir şekilde durur. Avuç içi ile tutulur, makaslama ya da çömelerek tek bir hamlede yerden omuzlara kaldırılır. Bar, son pozisyona girmeden önce göğüsse değmeden önce ya köprücük kemiği üzerinde ya da tam anlamıyla bükülmüş olan kolların üzerinde dinlendirilir. Bu pozisyonda halterci nasıl davranacağı kendi takdirine kalmıştır. Dirsekler, çömelmede iken hiçbir şekilde baldırlara değmemelidir yoksa deneme geçersiz sayılır.

İteleme
Bükülmüş ve gergin bacaklar ve kollar ile barı vertikal bir şekilde tamamıyla uzatılmış kollar ile kaldırılır(durmaksızın yukarı kaldırılır) sonrasında asıl pozisyon alınır kollar ve bacaklar gergindir, hakemin, barı bırak işaretini verene kadar bekler. İşaret, halterci tamamıyla hareketsiz konuma geçince verilir.
İteleme, den önce bar hareketsiz olmalıdır ''sallamak'' denemeyi başarısız kılar. Bir de iteleme de tek bir seferde tek bir harekette kaldırılmalıdır. Sonrasında yeniden itelerseniz(baskılarsanız), deneme yine başarısız sayılır.

Rekorlar
Belirli bir sıklette rekor sahibi olanlar, o sıklette ilk en yüksek ağırlığı kaldıran kişidir. Daha sonrasında daha az kiloda olan birisi müsabakada aynı ağırlığı kaldırınca normalde rekor ona geçmeli çünkü kilosu daha az fakat geçmemektedir. Rekorlar o kulüplerin (federasyonun) onayını almak zorundadırlar.

Değerlendirme

Sıkletlere göre
Tekli şampiyonalarda, dünya şampiyonası ve olimpiyat oyunlarında olduğu gibi atletler sıkletlere ayrılırlar.
Bir sıklette en yüksek ağırlığı kaldıran kişi kazanır fakat her disiplin denemesinde sadece kaldırılan ve başarılı olunan en yüksek ağırlık sayılmaktadır. İkili müsabakalarda her tekli disiplinde en yüksek kaldırılan ağırlık değerlendirilmektedir. Bir disiplindeki üç deneme hakkı da geçersiz sayılmış ise ikili müsabaka değerlendirmesinden puan getiremez. Eğer birden fazla atlet aynı maksimum ağırlığı kaldırmışlarsa, aralarında en hafif olan atlet kazanır.
Olimpiyat oyunlarında sıralamalar sadece ikili mücadele değerlendirmesinde yapılmaktadır.

Göreceli puanlara göre
Alt liglerde ve daha küçük müsabakalarda tüm sıkletler tam anlamıyla doldurulamadığından göreceli puanlamayla farklı sıkletlerdeki atletler ve erkekler ile kadınlar arasındaki karşılaştırma yapılabilmiş. Bu puanlama sayesinde takım karşılaşmaları yapılabiliyor. Böylece her atlet, cinsiyete ve kiloya bakılarak özel göreceli puanlar müsabakalardan sonra tekli başarılarından eksiltilir sonra bu puanlar toplanır.
Göreceli puanlama uluslararası belirlenmemiştir, yukarıda yazanlar Almanya için geçerlidir.

Örnek 1
100 kilo ağırlığındaki bir erkek halterci 135 kg koparır ve 165 kg silkme. Göreceli puanlama tabelasına göre kendisinden eksiltilecek olan 97,5'tir. Yani (135 kg – 97,5) + (165 kg – 97,5) = 105 göreceli puan aldı.

Örnek 2
50 kilodaki bir kadın halterci 16,0'lık göreceli puanlamasında örneğin 62 kg koparma ve 75 kg silkmeli ki aynı (62 kg-16,0)+(75 kg-16,0)=105) göreceli puana gelebilsin.

Sinclair puanlamasına göre
Göreceli puanlamanın sıklet karşılaştırması yapılmayan ve kadın erkekler için ayrı ayrı olan değişik bir şeklini Kanadalı Roy Sinclair geliştirmiştir. Burada IWF '' sinclair-katsayıları'' denilen her olimpik yılın baharında dünya rekorları göze alınarak altı basamaklı ondalık işaretten sonra her sıklette ayrı ayrı istatistik değerlendirme yapılır. Bu da gelecekteki dört takvim yılı için geçerlidir.
Göreceli değerlendirmeye nazaran Sinclair değerlendirmesi prensip olarak her zaman pozitif bir puanlama çıkartır. Böylece daha güçsüz halterciler için motive edicidir.

Örnek 3
80 kiloluk bir halterci bir ikili müsabakada, koparmada 90 kilo ve silkmede 110 kilo yani toplamda 200 kiloluk bir performans gösterir. Kendisi için geçerli olan Sinclair-katsayısı 1,224433(2004'e göre, 2005'ten 2008'e kadar geçerli) buradan da şu puanlama ortaya çıkar:
(90 kg*1,224433)+(110 kg*1,224433)=244,89 Sinclair puanı (virgülden sonraki iki basamak üzerinden yuvarlanmıştır).
IWF tarafından açıklanmış olan ve erkekler için 2005'ten 2008'e kadar geçerli olan Sinclair-Katsayısı 32,0 kiloda 2,747263 ile başlar ve 167,9 kiloda 1,000000 da biter. Kadınlardaki değerler 28,0 kiloda 2,827345 ve 107,8 kiloda 1,0000000 arasındadır. BVDG tarafından açıklanmış olan değerler; erkeklerde sadece 157,9 kiloda 1,001438'e ve kadınlarda ise sadece 97,9 kiloda 1,005363'e kadar uzanmaktadır. 2009 dan 2012 ye kadar şu şekilde değişecektir: erkeklerde 32,0 kilo için 2,656480 den ve 173,8 kilo için 1,0000000'e kadar, kadınlarda ise 28,0 kilo için 2,806797 den 125,4 kilo için 1,0000000'e kadardır yani kadınlar sıkletleri bayağı bir artırılmıştır.

Varyantlar
Avusturya'da takım karşılaşmalarında Sinclair puanlama üzerinden hesaplanmaktadır. Erkekler ile birlikte aynı takımda başlayan kadınlar, aynı şekilde erkeklerin Sinclair puanlaması üzerinden değerlendirilmektedir fakat ayrıca 0,4 sinclair-katsayısı bonus kazanırlar.
Sinclaire-Malone-Meltzer'e göre
Yaşın getirdiği verim kapasitesini göz önünde bulunduran, Sinclaire değerlendirmesinin bir gelişmiş şeklidir. 30 yaşına kadar yaş tazminatı(ödülü) yoktur. Erkek ve kadın için aynı standartta olan bu tazminat(ödül) 31 yaşında 1,014 katsayısı ile başlar ve 90 yaşında 3,571 katsayısı ile biter bu tazminat(ödül). Bugünkü katsayılar Malone ve Amerikalı fizikçi David Meltzer'e dayanmaktadır. Tabela, takvim yılındaki yaş ile ilişkilendirmektedir. Takvim yılında 45 yaşında olan bir halterciye, gerçek doğum gününden öncesinde hatta sonrasında da tam olarak 45 yaşındaki birisi gibi davranılır.
Örnek 4
Örnek 3'teki halterci, 40 yaşında kabul edersek yaş-katsayısı 1,136 anlamına gelmektedir.
(90 kg*1,224433*1,136)+(110 kg*1,224433*1,136)=278,19 puan (virgülden sonraki iki basamak yuvarlanmıştır)

Sıkletler
Tartılmalar, müsabakadan bir veya iki saat öncesinden ayarlı tartılarda yapılmaktadır. Güncel olarak(Aralık 2008'e göre) şu sıkletler halterde geçerlidir:

Sıkletlerin geliştirilmesi
Erkeklerin sıkletleri, halter tarihi boyunca sürekli olarak sistem ve yapı olarak değiştirilmiştir. Son olarak sıkletler, 1998'de Sydney olimpiyat oyunlarında kadın haltercileri de programa dahil edebilmek için değiştirilmiştir.
Erkekler
Sıklet değişimi genellikle mevsimsel olarak değişim göstermektedir. 12. Haziran 1905'te ilk kategoriyi istisnalar oluşturmaktadır ve 1913'te ise adaptasyon. 1977 de sıkletlerin isimleri resmi olarak açıklanmıştır. İsimlerin hala sıkça kullanması sebebiyle, burada isimler kategorisine göre sınıflandırılmıştır.

Kadınlar
Kadın halterin tanınması IWF tarafından 20 Ekim 1983'te gerçekleşmiştir.

Donanım

Platform ve bar
Denemeler 4 çarpı 4'lük platformlar üzerinde gerçekleşmektedir. Deneme sırasında platformun dışına çıkılırsa bu deneme geçersiz sayılacaktır.
Barın kendisi erkeklerde 20 kilodur. Uzunluğu 2,20 m ve 28 cm'lik çapı vardır ayrıca disk alan kısmın mesafesi ise 1,31 m dir. Kadınlarda ise bar 15 kilodur. Uzunluğu 2,01 m ve çapı 25 cm'dir. Gençler ve çocuklar için ayrıca barlar vardır.
Disklerin ölçüleri şunlardır:
-Kırmızı: Büyük 25 kg, küçük 2,5 kg
-Mavi: Büyük 20 kg, küçük 2 kg
-Sarı: Büyük 15 kg, küçük 1,5 kg
-Yeşil: Büyük 10 kg, küçük 1 kg
-Beyaz: Büyük 5 kg, küçük 0,5 kg

Kıyafet ve ayakkabı
Güreşçilerde olduğu gibi yakasız halterci trikosu giymek zorunluluktur. Ayrıca halterciye özel yapılmış kalın tabanlı ve biraz yükseltilmiş ayakkabı giyerler. Ayakkabıların platformda kaymaması için tabanlarına reçine sürerler. Bir de beli sabitleyici bel kemeri kullanırlar.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 "Polska Sztanga" - Polish and World Weightlifting
 International Weightlifting Federation
 Database IWRP

Ayrıca bakınız
 Yaz Olimpiyatları'nda halter
 Akdeniz Oyunları'nda halter
 Dünya Halter Şampiyonası
 Avrupa Halter Şampiyonası
 Uluslararası Halter Federasyonu
 Halterde Olimpiyat madalyası kazananlar listesi
 Halterde olimpiyat rekorları listesi
 Halterde dünya rekorları listesi

Bireysel sporlar
Sikletler
Egzersiz
Yaz Olimpiyatları sporları
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar

Halter


L'église Saint-Jean-Baptiste de Feulen ( ; ) est un édifice religieux catholique à Feulen à qui le pape Innocent II à donné les droits aux Bénédictins en l'an 1140. Il s'agit d'un monument historique classé dans le patrimoine culturel du Luxembourg.

Aujourd'hui l'église appartient à la Paroisse d'Ettelbruck Saints-Pierre-et-Paul, au Centre du doyenné et à la commune de Feulen.

Géographie
Le bâtiment se dresse à une hauteur de 310 mètres dans l'écheveau de Kochert. Par conséquent, lors de la restauration majeure, de nombreux travaux de drainage ont été nécessaires pour protéger le bâtiment de l'humidité qui tire l'écheveau sous le plancher.

L'église est située à 200 mètres du poste de garde, non loin du panneau communal d'Oberfeulen dans le virage étroit de la CR314, qui mène à Karelshaff.

Patrimoine et historique
En 963, lorsque le comte Sigefroid a acquis la forteresse de Luxembourg auprès des moines de Saint-Maximin à Trèves, il leur a offert en échange des terres à Feulen.

Un monastère y possédait déjà des biens considérables. En 1140, le pape Innocent II reconnaît les droits des Bénédictins sur l'église de Feulen. Ce sanctuaire est une très ancienne église mère, regroupant en une seule paroisse de nombreux hameaux dispersés dans la région. Cette église a été  fondées par des nobles francs sur un grands domaines romains. Afin de faciliter l'accès des croyants.

Le titre du sanctuaire, Saint-Jean-Baptiste, atteste également du fait qu'il s'agit d'une fondation très ancienne. De l'église médiévale, il ne reste aujourd'hui que le clocher, qui présente un caractère roman avec ses fenêtres géminées. Conformément à la tradition, il est situé à l'ouest.

Le petit édicule qui le précède sur le côté ouest date de 1730 et était probablement destiné à protéger le portail des intempéries. À l'intérieur, on a conservé quelques restes d'un enduit vénitien rouge qui a servi de modèle pour la dernière peinture.

La nef date de 1725 / 1726. Il s'agit d'une architecture très dépouillée, structurée uniquement par des chaînages d'angle, un socle, une corniche et un cordon sur lequel s'appuient les fenêtres à segment. Le grès rouge utilisé provient des environs immédiats.

En 1880, la nef a été agrandie par l'adjonction de deux travées et d'une nouvelle abside. Cette mesure a eu un effet négatif sur les proportions de l'édifice qui manque de hauteur et paraît trop longue.

À l'intérieur, la nef est rythmée par des pilastres supportant une voûte sur croisées d'ogives à caractère post-gothique. La plupart des chapiteaux présentent des ornements baroques, ceux du chœur montrent saint Bernard, le Baptême du Christ, saint Éloi, la tête coupée du Baptiste. L'écusson de l'abbaye Saint-Maximin « un ours posé sur une aigle bicéphale » rappelle que les moines ont financé les travaux de construction de la nef. Les fidèles étaient responsables de la tour et du mur du cimetière, le curé avait la charge du chœur.

En 1733, Lothaire Frédéric de Nalbach, évêque-auxiliaire de Trèves pour le Duché, a conféré la dédicace au sanctuaire. Le maîtreautel est consacré à Saint Jean-Baptiste, Saint Jean l'Evangéliste et Saint Eloi, les autels latéraux honorent la Vierge Marie et saint Bernard de Clairvaux.

La beauté de l'intérieur de ce sanctuaire provient sans doute de la qualité et de la richesse de son mobilier dû en majeure partie à Jean-Georges Scholtus (1754) de Bastogne.

Le retable central est clairement voué à la vénération du Baptiste. Sur l'antependium figure le baptême du Christ, la statue monumentale du titulaire occupe la niche centrale, sur le couronnement apparaissent les attributs qui lui sont propres: sa tête tranchée posée sur un plat, l'agneau de Dieu, la croix et le sabre, instrument de sa décapitation.

La partie inférieure du tabernacle sert à la conservation des hosties consacrées, l'étage supérieur constitue une niche d'exposition pour le saint sacrement, décorée de la crucifixion. Les nuages peuplés de têtes d'anges qui entourent le Christ renvoient au monde céleste et à la résurrection. Le crâne et les os au-dessus desquels se dresse la croix font allusion à l'endroit de la crucifixion (Golgotha - lieu du crâne) et au tombeau d'Adam. Les anges agenouillés de part et d'autre invitent les fidèles à l'adoration et à la prière. Les apôtres Pierre et Paul, fondateurs de l'Église de Rome, rappellent l'importance et l'autorité de la papauté. Au-dessus des portes qui mènent à la sacristie se tiennent les statues de saint Éloi et de saint Jean-Évangéliste.

Parmi les autres sculptures signalons encore saint Antoine l'Ermite et saint Bernard. Sur la cuve de la chaire de vérité les portraits des Pères de l'Église - saint Jérôme, saint Augustin, saint Ambroise et saint Grégoire-le-Grand - attestent que l'Église catholique interprète et proclame l'évangile l'église dans la fidélité à la tradition. Au-dessus de l'abat-voix un ange sonne de la trompette pour appeler les hommes au jugement dernier.

Les confessionnaux invitent à la pénitence. Sur leurs couronnements, ajoutés par le sculpteur Michel Weiler (1805), sainte Marie-Madeleine et saint Pierre sont proposés comme modèles de conversion.

Dans l'ensemble, le mobilier de l'église de Feulen est typique pour la Contre-Réforme et l'art baroque. Il se propose, conformément aux idéaux de l'époque, d'éduquer et d'émouvoir les croyants grâce à sa «splendeur persuasive». Cet idéal a été défini au  siècle par le cardinal Charles Borromée, archevêque de Milan, profondément engagé pour le renouveau catholique.

Les vitraux figuratifs du côté sud remontent au début du  siècle et représentent des scènes de la vie de Jean-Baptiste.

Les derniers travaux de restauration de classée monument national depuis 1961, ont été achevés en 2001.

Notes et références

Liens externes

Feulen
Feulen
Monument national au Luxembourg

Église Saint-Jean-Baptiste de Feulen


Imathia ( ) is one of the regional units of Greece. It is part of the region of Central Macedonia, within the geographic region of Macedonia. The capital of Imathia is the city of Veroia.

Administration

The regional unit Imathia is subdivided into 3 municipalities. These are (number as in the map in the infobox):
Alexandreia (2)
Naousa (3)
Veroia (1)

Prefecture
As a part of the 2011 Kallikratis government reform, the regional unit Imathia was created out of the former Imathia prefecture (). The prefecture had the same territory as the present regional unit. At the same time, the municipalities were reorganised, according to the table below.

Provinces
The former prefecture of Imathia was subdivided into the following provinces:

Note: Provinces no longer hold any legal status in Greece since 2006.

Geography
The northeastern part of Imathia, along the lower course of the river Aliakmonas, is a vast agricultural plain known as Kampania or Roumlouki. The area is known for the production of fruit crops, such as peaches and strawberries. Much of the population lives in this plain, where the towns Alexandreia and Veroia are situated. Imathia has a short shoreline on the Thermaic Gulf, around the mouth of the Aliakmonas. The mountainous western part of Imathia is covered by the Vermio Mountains, reaching 2,052 metres near the city of Naousa. The Pierian Mountains reach into the southern part of Imathia, south of the Aliakmonas. The regional unit borders on Pieria to the south, Kozani to the west, Pella to the north and Thessaloniki to the east. Imathia has a mainly Mediterranean climate with warm, dry summers and mild, wet winters.

Transport

The railway from Thessaloniki to Florina and the important railway from Thessaloniki to Athens pass through Imathia, with main stations at Platy, Veroia and Alexandreia. The motorways A2 (Egnatia Odos) (Igoumenitsa - Ioannina - Veroia - Thessaloniki) and A1 (Athens - Lamia - Larissa - Thessaloniki) and the Greek National Roads EO1, EO4 and EO4a pass through Imathia. The Alexandreia Airport is a military airport.

History

Imathia was named after the historic region Emathia, which was used by several classical authors as a synonym for Bottiaea or even all of Macedon. Important ancient towns in the area of present Imathia were Aegae and Beroea. As a part of the Macedonia region, it was ruled by the kingdom of Macedonia, the Roman Empire, the Byzantine Empire and from early 15th century by the Ottoman Empire. In 1913, as a result of the Second Balkan War, it became part of Greece. During and after the Greco-Turkish War (1919–1922), several refugees from Turkey settled in Imathia. Initially part of the prefecture of Thessaloniki, Imathia became a prefecture in 1946, and Veroia was selected as its capital.

Media

Newspapers
Agrotikoi Orizontes
Elefthero Vima
Epikaira Imathias
Epta Imathias
Imerisia
Kerkida
Laos
Pliroforisi
Macedonika Nea

Culture

Museums
Wine and Vine Museum (Naoussa)
Archaeological Museum of Veroia
Byzantine Museum of Veroia
Folklore Museum of the Lyceum of Hellenic Women (Naoussa)

Sports clubs
Veria F.C. - Veroia
Pontioi Veria F.C. - Veroia
Naoussa F.C. - Naousa
Alexandria F.C. - Alexandria

See also
 Emathus
List of settlements in Imathia
Former toponyms in Imathia Prefecture

References

External links

 Asyrmato Mitropolitiko Dyktio Hmathias, The local wireless network
 Official website
 Veroia 11th Public School

Prefectures of Greece
Regional units of Central Macedonia

Imathia


Süssekind ist der Familienname folgender Personen:

 Arnaldo Süssekind (1917–2012), brasilianischer Jurist und Politiker
 Flora Süssekind (* 1955), brasilianische Literaturwissenschaftlerin

Siehe auch:
 Süßkind

Süssekind


El Apeadero de Bougado, originalmente denominado Estación de Bougado, fue una antigua infraestructura de la Línea de Guimarães, que servía a parroquias de Santiago de Bougado, en el Distrito de Porto, en Portugal.

Características y servicios

Localización y accesos
El Apeadero se localiza junto a la localidad de Bougado, teniendo acceso de transporte por la Calle Estación de Bougado, un ramal de la Calle de las Industrias (Ruta Nacional 14).

Servicios
Esta infraestructura se encuentra retirada del servicio.

Historia
El tramo entre Senhora da Hora y Trofa de la Línea de Guimarães, donde esta plataforma se insertaba, fue inaugurada el 15 de  marzo de 1932, con el nombre de Línea de Senhora da Hora a Trofa;en ese tiempo, la entonces Estación de Bougado prestaba servicio completo, en los regímenes de Gran y Media velocidades, en sistema interno o combinado

En 1984, era utilizada por servicios regionales y tranvías, aunque, en 1995, ya solo permanecían los servicios de naturaleza regional, de la compañía de los Caminhos de Ferro Portugueses.

Este apeadero fue cerrado, junto con el resto del tramo entre Senhora da Hora y Trofa de la Línea de Guimarães, en 2001.

Enlaces externos

Referencias

Notas

Bougado
Bougado
Trofa

Apeadero de Bougado


An Carex subscabrella in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Georg Kükenthal. An Carex subscabrella in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex subscabrella


41 هـ هي سنة في التقويم الهجري امتدت مقابلةً في التقويم الميلادي بين سنتي 661 و662.

أحداث
 عام الجماعة: مبايعة معاوية بن أبي سفيان خليفة للمسلمين واتخاذه دمشق عاصمة له.
 ولاية عقبة بن نافع لأفريقية

مواليد
 الحجاج بن يوسف الثقفي

وفيات
 حوثرة بن وداع
 حفصة بنت عمر بن الخطاب
 صفوان بن أمية بن خلف
 عاتكة بنت زيد
 عثمان بن طلحة
 لبيد بن ربيعة
 عبد الله بن أبي الحوساء الطائي من رؤساء الخوارج.

انظر أيضًا
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الأولى من سنة 41 هـ
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الثانية من سنة 41 هـ

مراجع

41 هـ


Branislav Bimbašić (1934. – 2. veljače 2019.), hrvatski tiskovni, radijski i televizijski novinar, snimatelj i urednik

Životopis
Rođen 1934. godine. Novinarsku karijeru započeo 1962. godine. Prvo je pisao u Novom listu i Glasu Istre. Sljedeće je godine na Radio-televiziji Zagreb na Radio Puli, od 1965. u TV studiju Pula, od 1986. do umirovljenja 1992. urednik TV studija u Puli i Rijeci. Dok je radio kao televizijski novinar naučio je tehniku rada podvodnom kamerom. Za hrvatsku maritimnu kulturu i novinarstvu zaslužan po pokretanju jedne od najdugovječnijih i najgledanijih emisija HTV-a More, ljudi i obale (danas More) 1982. godine, čiji je bio prvi urednik. Upamćen po reportažama s otvaranja Krčkog mosta i Tunela Učka.

Priznanja
Novinar godine u izboru Hrvatskoga novinarskog društva 1989. godine.

Izvori

Životopisi, Pula
Hrvatski novinari
Hrvatski televizijski snimatelji

Branislav Bimbašić


Robert de Pinho de Souza (født 7. februar 1981) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Robert de Pinho de Souza


Konvektör, bir akışkanda ısıyı her tarafa eşit olarak yaymaya yarayan, bir veya birkaç sıra halinde yatay olarak yerleştirilmiş ve kanatçıklarla birbirine bağlanmış pirinç veya bakır borular sistemi.

Konvektör, sac kılından meydana gelen bir bacanın tabanına yerleştirilir. Alt kısımda açılmış bir delikten giren hava, üst kısımda bulunan aynı büyüklükteki delikten çıkar. Bu kılıf, duvarların bir kısmı olabileceği gibi ayrı bir kasa da olabilir.

Termodinamik

Konvektör


An Isachne pangerangensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Zollinger ngan Alexandre Moritzi. An Isachne pangerangensis in nahilalakip ha genus nga Isachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isachne

Isachne pangerangensis


Project Runway eller Projekt Catwalk er et amerikansk designer-realityshow med modellen Heidi Klum som vært. Første sæson havde præmiere i 2004 og showet har i 2016 haft 14 regulære sæsoner og 5 all star-sæsoner med tidligere deltagere.

Format
I hver sæson kæmper 11-16 designere om at vinde konkurrencen. Vinderen får flere større præmier. Præmierne har gennem sæsonerne bl.a bestået af penge, en fotoserie i et stort modeblad, en systue, en bil, et årsforbrug af makeupartister til modeshows og en modeblog.

Hver uge skal designerne fremstille et design indenfor et tema og de har hver en model til rådighed. Temaer der har gået igen i mange sæsoner er:
 Et design med ukonventionelle materialer
 Et avantgarde-design
 Et design til den røde løber
 Et design til en amerikaner fra gaden
 Et haute couture-design
 Et design til en kendis
Undervejs får deltagerne mulighed for at konsultere med deres mentor, prøve designet på deres model og aftale makeup og hår med showets makeup-artister og hårstylister.

Når designerne er færdige med deres design er der et catwalkshow, hvor designernes design vises frem for dommerne. Hver af dommerne giver point til de enkelte designs og de tre designere, der får den højeste score, samt de tre designere, der får den laveste score, bliver så kaldt frem for dommerne. De seks designerne får her mulighed for at svare på dommernes spørgsmål og forklare deres design for dommerne. Herefter evaluerer dommerne og designerne bliver kaldt tilbage på catwalken. Her bliver først ugens tre beste designeres placering fremlagt af dommerne og til sidst bliver de tre lavest-scorende designeres placering fremlagt og en designer bliver sendt hjem. Enkelte gange er nul eller to designere dog blevet sendt hjem.

De sidste tre eller fire deltagere laver en hel kollektion og den evalueres tilsvarende af dommerne, der herefter afslører sæsonens vinderen.

Dommere

Klum har været vært på alle de regulære sæsoner. I første sæson af Project Runway All Stars var modellen Angela Lindvall vært, mens værtsrollen i anden sæson blev givet til modellen Carolyn Murphy. Tredje til femte sæson har haft skuespillerinden Alyssa Milano som vært.

Udover værten har hver sæson to faste dommere, samt 1-2 gæstedommere per afsnit. Moderedaktøren Nina Garcia har været den ene dommer i alle de regulære sæsoner, mens den anden dommer har været henholdsvis designeren Michael Kors og designeren Zac Posen. I Project Runway All Stars har de to faste dommere været designerne Georgina Chapman og Isaac Mizrahi i alle sæsoner. Gæstedommerne har været designere, modeller, modebloggere, skuespillere og andre kendisser.

Vindere af Project Runway

 Sæson 1: Jay McCarroll
 Sæson 2: Chloe Dao
 Sæson 3: Jeffrey Sebelia
 Sæson 4: Christian Siriano
 Sæson 5: Leanne Marshall
 Sæson 6: Irina Shabayeva
 Sæson 7: Seth Aaron Henderson
 Sæson 8: Gretchen Jones
 Sæson 9: Anya Ayoung-Chee
 Sæson 10: Dmitry Sholokhov
 Sæson 11: Michelle Lesniak Franklin
 Sæson 12: Dom Streater
 Sæson 13: Sean Kelly
 Sæson 14: Ashley Nell Tipton
 Sæson 15: Erin Robertson

Vindere af Project Runway All Stars
 Sæson 1: Mondo Guerra
 Sæson 2: Anthony Ryan Auld
 Sæson 3: Seth Aaron Henderson
 Sæson 4: Dmitry Sholokhov
 Sæson 5: Dom Streater

Eksterne henvisninger

Tv-underholdningsprogrammer
Realityshows fra USA
Mode
Tv-programmer fra Lifetime

Project Runway


El giroteodolito o teodolito giroscópico es un instrumento de medición compuesto por un giroscopio montado en un teodolito. Se utiliza para determinar la orientación de norte verdadero mediante la localización de la dirección de los meridianos. Es el principal instrumento en una mina, para orientar en la medición y en la ingeniería del túnel, y en los lugares donde las estrellas no son astronómicamente visibles.

Usos
Un giroteodolito se utiliza principalmente en la industria de la minería subterránea y en la ingeniería de túneles. Por ejemplo, cuando un conducto debe pasar por debajo de un río, un eje vertical a cada lado del río puede estar conectado por un túnel horizontal. Un giroteodolito puede ser operado en la superficie y luego de nuevo en la base de los ejes para identificar las indicaciones necesarias para hacer un túnel entre la base de los dos ejes. A diferencia de un horizonte artificial o sistema de navegación inercial, un giroteodolito no puede ser reubicado mientras está en funcionamiento. Debe reiniciarse de nuevo en cada sitio.

El giroteodolito cuenta con un teodolito normal con un sostén que contiene un giroscopio montado en el mismo sentido de rotación de la Tierra y que la alineación de los meridianos. El meridiano es el plano que contiene el eje de rotación de la Tierra y el observador. La intersección del plano meridiano con la horizontal define el verdadero norte-sur, que la referencia geográfica requiere. El giroteodolito se usa generalmente por ser capaz de determinar o encontrar el norte verdadero.

Limitaciones
Un giroteodolito funcionará en el ecuador y en los hemisferios norte y sur. El meridiano está definido en los polos geográficos. Un giroteodolito no puede ser utilizado en los polos, donde el eje de la Tierra es, precisamente, perpendicular al eje horizontal del giro. En efecto, no se utiliza normalmente hasta unos 15 grados del polo, ya que el componente este-oeste de la rotación de la Tierra no es suficiente para obtener resultados fiables. Cuando esté disponible, en lugares de avistamiento astronómico de estrellas, son capaces de dar el rumbo meridiano con una precisión un centenar de veces mayor. Donde esta precisión adicional no es necesaria, el giroteodolito es capaz de producir un resultado rápidamente sin la necesidad de observaciones por la noche.

Referencias

Bibliografía
 García Martín, Antonio; Rosique Campoy, Manuel F.; Segado Vázquez, Francisco F. (1994) Technology & Engineering. Servicio de Publicaciones. Universidad de Murcia. 1ª Reimpresión, 1996. ISBN 84-7684-568-5

Topografía
Instrumentos de medición
Geodesia
Giroscopios

Giroteodolito


Sinanpaşa, eskiden Sincanlı, Afyonkarahisar ilinin bir ilçesidir. Afyonkarahisar - Uşak ve Afyonkarahisar - Antalya karayolları arasında, il merkezine 33 km uzaklıkta bulunmaktadır. 1953 yılında ilçe olmuştur.

Tarih
Kendi adını taşıyan ovasında doğu-batı ve kuzey-güney uzantılı, günümüzde izleri görülen antik yolların kavşağında, Cidyessuz (Küçükhöyük) adıyla kurulmuş, Hitit dönemine kadar uzanan önemli bir merkezdir. İlçenin MÖ 4000 yıllarından günümüze kadar çeşitli uygarlıklara sahne olan yerleşim yeri olduğu, yapılan tarihsel araştırmalar sonucu ortaya çıkmıştır.

Sincanlı ovasının ortasında bulunan Küçükhöyük Kasabasında yapılan yüzey araştırmalarında, MÖ 3000 yıllarında buralarda insanların yerleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Zaman içerisinde Hititler, Romalılar, Bizanslılar egemenliği altında kalan yöremiz, XII. yüzyılda Türklerin eline geçmiştir.

Osmanlı döneminde, Fatih Sultan Mehmet, II. Beyazıt ve Yavuz Sultan Selim zamanlarında önemli bir devlet adamı olan Hersekzade Ahmed Paşa şimdi kendi adı ile anılan Ahmet Paşa Kasabasına 1517 yılında yerleşmiştir. Mezarı kasaba mezarlığı içerisindedir.

Sincanlı ilçe merkezine adını veren Sinan Paşa, Akkoyunlu Devleti'nin ileri gelen beylerinden Mehmet Bey'in küçük oğlu olup, 1473 yılında Fatih Sultan Mehmet ile, Akkoyunlu Hükümdarı Uzun Hasan arasında yapılan Otlukbeli Savaşından sonra, babasıyla Fatih Sultan Mehmet'e sığınmış, sarayda ve Enderun'da eğitim görmüştür. Pek çok sefere katılan ve sancaklarda görev yapan Sinan Paşa ihtiyarlığı yüzünden emekli olmuş, Rumeli'deki arpalık geliri köylerine karşılık, Sincanlı ovasında Çathöyük ve Küçükhöyük köyleri kendisine arpalık olarak verilmiştir. Çathöyük köyü, yani şimdiki Sinanpaşa Kırka ve Ahmetpaşa köyleri arasında olduğundan, bu köy arazisi içinde kurduğu çiftliğinde ve saraç içi mevkiinde cami, imaret, okul ve hamam yaptırmıştır. Çiftliğine 10 kadar hizmetkarını yerleştirmiştir. Çathöyük halkı, sonradan cami etrafında birer ikişer yerleşerek köyü terk etmiş ve (çiftliğin bulunduğu yerin ismi Sincanlı abat
olarak Sinanpaşa Vakıfnamesinde belirtildiğinden) buraya yerleşmişlerdir. Sincanlı abat ismi Sultan Abdülhamit dönemine kadar kullanılmıştır. Daha sonra Sinan Paşa'nın adına ithafen Sinanpaşa Nahiyesi olarak  1894 yılında değiştirilmiştir.

1921 yılında Yunan orduları tarafından işgal edilmiş, Büyük Taarruz'un ilk günü olan 26 Ağustos 1922 günü düşman işgalinden kurtarılmıştır.

Kurtuluş savaşı esnasında da tekrar köy statüsüne geçmiş ve bu durum 1934 yılına kadar devam etmiştir. Bu tarihte tekrar nahiye merkezi olmuştur.1947 yılında da Belediyelik yapılmıştır. 6068 sayılı kanunla da 1953 yılında ilçe merkezi olmuş ve adını ilk ismi olan Sincanlı ile adlandırılmıştır. Bu durum posta hizmetlerinde çok kargaşa yaratmakta idi. Merkezin adı Sinanpaşa, ilçe ismi Sincanlı idi, 2004 yılında çıkarılan 5180 sayılı kanunla Sinanpaşa adını alarak tek isme sahip olmuştur.

Coğrafya
İlçe, kuzeyden Kütahya'nın Altıntaş ve Afyon Merkez ilçesi, batıdan Uşak ilinin Banaz ve yine Kütahya ilinin Dumlupınar ilçesi, güneyden Sandıklı ve Hocalar, doğudan Afyon Merkez ilçesi ve Şuhut ilçeleriyle çevrilidir.

İlçe ovalık bir arazi üzerinde kurulmuştur. İlçe arazilerinin %45'i ova niteliğindeki düzlüklerden oluşmaktadır. Arazinin %31'i orta meyilli, %21'i dik, %3'ü sarptır.

Sincanlı ve Sandıklı ilçeleri arasında uzanan Ahır dağları, Uşak ilinin Banaz ilçe sınırlarını da kaplar. Her iki yüzü de çam ormanlarıyla kaplıdır. Güneybatıda yağcı ormanları ve Devlet Orman İşletmesi vardır.

İklim
İklim karakteri kara step özelliği arz eder. Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazları kurak ve sıcak geçmektedir.

Kültür
İlçede 40 ilköğretim okulu, 3 ortaöğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda okuyan 7.299 öğrenciye, 305 öğretmenle eğitim verilmektedir.

Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü, açılan mesleksel kurslarda kursiyerlere makine nakışları, giyim, bina içi pratik elektrik tesisatçılığı, bilgisayar operatörlüğü, el sanatları, çiçekçilik, okuma-yazma ve daktilograf becerileri kazandırmaktadır.

İlçedeki Çıraklık Eğitim Merkezinde, doğrama, mobilya, oto elektrik, oto motor tamiri, radyo-TV tamiri, kaynakçılık ve pastacılık başta olmak üzere çeşitli branşlarda da eğitim verilmektedir.

Giyim kuşam
Kadınlar şalvar, göynek, kuşak, önücek, yaşmak, tirşe, başbezi, gazeke ve sıkma denilen giysileri giyerler. Bazıla şu an giyilmese bile düğünlerde önceliktedir. Bilhassa pullu sıkma denilen giysi mutlaka giyilir.

Yöre yemekleri
Sinanpaşa yöresinde yapılan yemekler: Katmer, arabaşı, mantı, kısır, karahelva, cızdırma, keşkek, tarhana çorbası, özel günlerde ise bişi.

Sağlık
İlçenin 25 yataklı 1 devlet hastanesi, 13 sağlık ocağı, 9 sağlık evi halkın sağlık ihtiyaçlarını karşılamaktadır. İlçede 500 kişi kapasiteli bir stadyum ve 12 spor kulübü bulunmaktadır.

Turizm
Sinanpaşa sınırları içerisinde 1525 yıllarında Amasyalı mimar Mustafa'ya yaptırmış olduğu cami ve külliyesi (imaretleri) hamamı Osmanlı mimari özellikleri taşımaktadır. Ahmetpaşa kasabasında Herzekzade Ahmet Paşa'nın (Stepan) hanımı Fatma Sultan'ın ve kendisinin mezarları bulunmaktadır.
Boyalı köyünde Akkoyunla boyundan gelme Kureyş Baba'nın külliyesi, Selçuklu devrinde ve Selçuklu mimarisinde yapılmış bir eser olup İzmir-Afyon karayoluna 3 km'dir. Tınaztepe kasabasında Otuz İki İnler diye anılan kalıntılar vardır. Tazlar ve Çataloluk adında piknik alanları vardır. Afyon-Antalya-İzmir kavşağında Tarihi ve Milli Parklar Müdürlüğü tarafından işletilen botanik park ve Büyük Taarruz Şehitliği, Çiğiltepe Albay Reşit Bey Anıtı ve Şehitliği, Yıldırımkemal köyünde Milli Mücadele'deki kahramanlıkları ile bir efsane olmuş 5. Kolordu subaylarından Yıldırım Kemal'in şehitliği, Kırka ve Serban göletleri vardır. Ayrıca her yıl düzenlenen, merkezde Zafer Haftası şenlikleri, Tazlar köyünde Ayran Şöleni, Çatkuyu'da Yörük Ayranı Şenlikleri, Güney kasabasında Bezelye Şenlikleri görülmeye değerdir.

Nüfus
İlçenin nüfusu 2020 yılı ADKNS sonuçlarına göre, 39.432'dir. Bunun 3.596'sı ilçe merkezinde, 35.836'sı köy ve kasabalarda yaşamaktadır. Yüzölçümü ise 853 km²'dir.

İlçe; 9 belde, 26 köy ve 52 mahalleden oluşmaktadır.

Ekonomi
İlçe de ekonominin temelini tarım oluşturur. Yüzölçümünün 72.000 hektarlık bölümü tarıma elverişlidir. Bunun 14.000 hektarı sulanabilir niteliktedir. Sulama, %80 oranında toprak-su kooperatifleriyle, kalanı ise, vatandaşların kendi çabaları ve sondajla yapılmaktadır. Yetiştirilen başlıca ürünler haşhaş, buğday, arpa, pancar, patates, bezelye, mısır, ayçiçeğidir. Meyve olarak daha çok elma ve vişne yetiştirilmektedir. Ekilenlerin arasında geçim kaynağı olarak halkın bütçesine en fazla katkıyı kuru fasulye, bezelye ve salatalık yapmaktadır.

İlçe ekonomisinde hayvancılık önemli bir yer tutar. Ova kesiminde büyükbaş hayvan besiciliği yanında, kültür ırkı süt inekçiliği de gelişme safhasındadır. Dağlık bölgelerde daha ziyade küçükbaş hayvancılığı yapılmakta, koyun ve keçi yetiştirilmektedir. İlçede kök boyalı kilim ve halı dokumacılığı da yaygındır.

Orman varlığı açısından, ilçe, Türkiye ortalamasının üzerindedir. Akören-Gecek Gediği, Merkez Çiğiltepe, Taşoluk, Güneyköy Kasabaları ile Yıldırım Kemal Köyünde ağaçlandırma çalışmaları yapılmıştır. Ağaçlandırma çalışmalarının tamamından olumlu sonuçlar alınmıştır.
İlçenin genelinde yeşillik ve verimli topraklar hakimdir. İlçeye 2006 yılında kurulan ve Sinanpaşa Meslek Yüksekokulu adını alan okul ile ilçe çevre ilçelere göre çok daha hızlı bir gelişme göstermeye başlamıştır.

Beldeleri
 Ahmetpaşa
 Akören
 Düzağaç
 Güney
 Kılınçarslan
 Kırka
 Küçükhüyük
 Nuh
 Savran
 Taşoluk
 Tınaztepe
 Tokuşlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Sinanpaşa Kaymakamlığı

Sinanpaşa


Le syndrome de la bonne élève, ou syndrome du bon élève moins communément en raison de son aspect fortement genré, également parfois complexe de la bonne élève, est une approche du travail basée sur les qualités appréciées à l'école plutôt que sur l'initiative attendue dans le monde professionnel.

Concept
La bonne élève cherche l'approbation et les félicitations de la hiérarchie et a du mal à s'évaluer elle-même. Elle cherche donc à respecter le cadre qu'on lui propose, au détriment de qualités professionnelles appréciées dans le monde du travail, comme l'assertivité et la prise d'initiative. De plus, les bons élèves tendent à voir leur travail moins apprécié, ne recevant donc pas les félicitations qu'ils recherchent. Leur confiance en soi est donc affectée négativement par le monde du travail.

La bonne élève tend aussi à manquer de recul par rapport à son travail. La peur de déplaire et de ne pas respecter les consignes données prend le pas sur toute vision globale du travail et nuit à la hierachisation des tâches.

Le syndrome de la bonne élève cause une certaine anxiété de ne pas être à la hauteur de ce qui plaira aux supérieurs, ce qui peut mener à un syndrome d'épuisement professionnel. En effet, la bonne élève, inquiète de déplaire, n'ose pas refuser une charge trop importante de travail et tend à ne pas exprimer ses doutes et mécontentements. Paradoxalement, le sur-investissement de la bonne élève tend à ne pas être récompensé par sa hierarchie. En effet, cette dernière n'a aucune incitation à promouvoir la bonne élève puisque la simple peur de décevoir est chez elle un moteur amplement suffisant à son sur-investissement professionnel. Ajoutons à cela que la peur de décevoir se traduit aussi par une peur de demander toute promotion ou augmentation.

Dimension genrée du syndrome
Le syndrome de la bonne élève touche essentiellement les femmes dans le monde occidental, d'où son nom. Les petites filles sont souvent considérées meilleures élèves que les garçons, et subissent une pression sociale qui valorise les comportements de bonne élève. Au cours de leur éducation, elles sont plus encouragées à être sages et à rester à leur place attribuée, les garçons étant plus encouragés à s'exprimer sur leur mécontentement et à prendre des risques, des valeurs plus appréciées dans le monde professionnel. De plus, les femmes peuvent ressentir un besoin de tout faire parfaitement pour justifier leur présence dans un monde du travail encore perçu comme masculin.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Psychologie du travail
Syndrome en psychologie ou en psychiatrie

Syndrome de la bonne élève


Lee Harvey Oswald (d. 18 Ekim 1939; New Orleans, Louisiana - ö. 24 Kasım 1963; Dallas, Teksas), 35. Amerika Birleşik Devletleri başkanı John F. Kennedy'e suikast düzenleyen Amerikalı Marksist ve eski Amerika Birleşik Devletleri Donanması askeri.

Oswald, aktif deniz piyadesi görevinden ayrıldıktan sonra Ekim 1959'da SSCB'ye iltica etti. Oswald SSCB'ye iltica eden ilk ABD vatandaşıdır. SSCB'de tanışıp evlendiği Rus eşi Marina ile birlikte Haziran 1962'de Dallas, Teksas, ABD'ye döndü.

22 Kasım 1963 günü Dallas'daki Dealey Plaza'da üstü-açık araba ile halkla buluşan John F. Kennedy'ye, Teksas Kitap Deposu'nun 6. katından keskin nişancı tüfeği ile suikast düzenledi. Suikastten 45 dakika sonra Oswald, sokakta karşılaştığı Dallas polis memuru J. D. Tippit'i de vurarak öldürdü.

Sonrasında saklandığı bir sinema salonunda yakalandı ve ilkte Tippit cinayeti adına tutuklandı. İki gün sonra Oswald, yerel gece kulübü sahibi Jack Ruby tarafından Dallas Polis Merkezi'nin bodrum katında tv kanalları canlı yayında iken öldürüldü. Kennedy suikastında başta şüpheli kişiydi ancak polis merkezindeki sorgusunda bunu itiraf ederek doğruladı.

Suikast çok sayıda komplo teorisi doğurdu. Oswald, üç kurşun ateşlemiş ve ikisi başkana isabet etmiştir. Fakat otopsi incelemesinde başkan John F. Kennedy'nin vücudunda 8 kurşun izi tespit edilmiştir. 1964 Warren, 1975 Rockefeller ve yargıç Frank Church'ün oluşturduğu komisyonlar Oswald'ın bu suikastı tek başına gerçekleştirdiği sonucuna varmışlardır.

İlk yılları

Oswald, 18 Ekim 1939'da New Orleans, Louisiana'daki eski Fransız Hastanesinde bay Robert Edward Lee Oswald (1896–1939) ve bayan Marguerite Frances Claverie'de (1907–1981) oğlu olarak doğdu. Robert Oswald, Konfederasyon generali Robert E. Lee'nin uzak bir kuzeniydi  ve I. Dünya Savaşı sırasında ABD Donanmasında deniz piyadesi olarak görev yaptı. Robert, oğlu Lee'nin doğumundan iki ay önce kalp krizinden öldü. Lee'nin ağabeyi Robert Jr.'da (1934-2017) kendisi gibi denizci oldu.

Popüler kültüre etkileri

 1991 yapım JFK filminde, Oswald karakterini  Gary Oldman canlandırmıştır.
 2016 yapım 11.22.63 mini dizide, Oswald karakterini Daniel Webber canlandırmıştır.

Ayrıca bakınız
 Zapruder filmi
 11.22.63

Kaynakça

1939 doğumlular
1963 yılında ölenler
Amerikalı suikastçılar
John F. Kennedy Suikastı
Suikast sonucu ölen Amerikalılar
Teksas'ta öldürülen insanlar
KGB kişileri
Ateşli silahtan ölenler
New Orleans doğumlular
Amerikalı marksistler
Amerikalı komünistler
Japonya'daki Amerikalı gurbetçiler
Filipinler'deki Amerikalı gurbetçiler
Amerikalı cinayet kurbanları
Amerikalı sosyalistler
Teksas'ta defnedilenler
Teksas'taki ateşli silahtan ölümler
Kanamadan ölümler
Amerika Birleşik Devletleri deniz piyadeleri yedekleri
Amerika Birleşik Devletleri deniz piyadeleri

Lee Harvey Oswald


«En la Disneylandia del amor» es el primer y único sencillo del segundo EP y tercer lanzamiento de Fangoria titulado Un día cualquiera en Vulcano S.E.P. 2.0.

Información general

«En la Disneylandia del amor» habla sobre un romance, que puede ser llevado a cabo en un bonito lugar con luces y una alfombra roja y una cama rosa. El ritmo tiende hacia un estilo dance pop bailable. La cubierta del sencillo es de color morada con círculos de color negro, amarillo, rosa y violeta; y corazones también de los mismos colores Este tema a pesar de la casi nula promoción del disco, suena mucho en las radios y en las pistas de baile. Según Alaska es la letra más triste que ha escrito.

Video musical

El videoclip de la canción fue grabado casi de manera casera, rodado en parte en el Parque de Atracciones de Madrid. Este comienza con imágenes de personas montando la montaña rusa, las sillas voladoras y demás juegos en un parque de diversiones.

Cuando comienza el playback, el video se traslada a una habitación rosa con una cama (la misma que aparece en el vídeo de Hagamos algo superficial y vulgar) donde están acostados Alaska y Nacho Canut (que lee una revista y habla por teléfono), alrededor de ellos, varios amigos bailan al ritmo de la canción vestidos de manera estrafalaria (sensuales monjas, un cupido, o vestidos con cuero y látigo en mano), estos también son los que aparecen al principio del vídeo jugando en el parque de diversiones.

Incluido en
A continuación se muestran los álbumes y formatos oficiales en los que "En la Disneylandia del amor" ha sido incluida.

 1993, CD Un día cualquiera en Vulcano S.E.P. 2.0 (versión álbum y versión "Non Stop Erotic Cabaret Mix") - (Gasa Metal Sonic Disco)
 1993, Casete Un día cualquiera en Vulcano S.E.P. 2.0 (versión álbum y versión "Non Stop Erotic Cabaret Mix") - (Gasa Metal Sonic Disco)
 1993, Maxi sencillo de 12 pulgadas En la Disneylandia del amor (versiones "Extended Mix", "Non Stop Erotic Cabaret Mix", "Mr. Hyde visita el túnel del amor" y "Viaje espacial al planeta del amor")- (Gasa Metal Sonic Disco)
 1993, CD Sencillo En la Disneylandia del amor (versiones "Radio Edit", "Non Stop Erotic Cabaret Mix", "Mr. Hyde visita el túnel del amor", "Viaje espacial al planeta del amor" y "Extended Mix") - (Gasa Metal Sonic Disco)
 2003, CD Un día cualquiera en Vulcano (CD 1, versión álbum, CD 2, "Mr. Hyde visita el túnel del amor")- (DRO)
 2010, CD El paso trascendental del vodevil a la astracanada (CD 2, Vodevil) - (Warner Bros. Records)
 2010, CD/DVD El paso trascendental del vodevil a la astracanada, Edición de Lujo 3 CD y DVD (CD 2, Vodevil; DVD, Videoclip) - (Warner Bros. Records)

Versiones oficiales
A continuación se enlistan las versiones oficiales de la canción:

 Album Version - (4:16)
 Radio Edit / Video Edit - (3:46)
 Non Stop Erotic Cabaret Mix (4:06)
 Extended Mix (5:14)
 Mr. Hyde visita el túnel del amor (4:09)
 Viaje espacial al planeta del amor (4:44)
 Versión editada de El paso trascendental del vodevil a la astracanada - (3:35)

Enlaces externos
 Sitio Web oficial Fangoria
 Carátula del sencillo
 Letra de la canción

Sencillos de Fangoria
Sencillos de 1993
Sencillos de pop
Canciones de España de 1993
Canciones en español

En la Disneylandia del amor


Bratz: La película o Bratz: Mejores amigas por siempre es una película estadounidense basada en la línea de muñecas Bratz de la empresa MGA Entertainment y estrenada el 3 de agosto de 2007 en Estados Unidos, el 24 de agosto de ese mismo año en España y el 14 de septiembre en México.

Sinopsis

Pues hasta donde su memoria alcanza, Chloe, Jade, Sasha y Yasmin han sido "Mejores Amigas Por Siempre" y respetan el estilo y los gustos de cada una. Ahora van a ir juntas al mismo instituto, dispuestas a integrarse con los demás alumnos. Sin embargo, nada más llegar, descubren que toda la escuela está estrictamente organizada en grupos (o pandillas) y que no conviven entre ellos. Estos grupos son formados por Meredith, la egocéntrica y terrible hija del director y presidenta del grupo estudiantil. Sasha, Chloe y Jade, pronto hacen nuevas amistades con sus compañeros, pero Yasmin, debido a su timidez no tiene tanta suerte y no puede entrar al coro escolar. A la hora del almuerzo, Meredith trata de colocarlas en sus respectivos grupos, pero las amigas se niegan y se sientan juntas, provocando el enojo de Meredith. Sin embargo, los nuevos amigos de Jade, Sasha y Chloe, las invitan a unirse a sus respectivas mesas, haciendo que Yasmin se quede sola. Durante el curso, las cuatro amigas tratan de estar juntas como siempre lo hacían, pero debido a sus diferentes horarios y actividades no llegan a coincidir y finalmente terminan separadas...

Dos años después, cada una ha tomado su rumbo. Sasha con las Animadoras, Jade con los Nerds y Chloe con las Futbolistas; Yasmin llega sola al instituto. Durante el almuerzo, Meredith ve a su compañero Cameron hablarle a Chloe, por lo que envía a su perrita Paris a interrumpirlos. La perrita hace que Chloe pierda el equilibrio y tire su bandeja del almuerzo, la cual termina en la cabeza de Jade y se inicia una "guerra de comida" que concluye con las cuatro amigas castigadas por romper un busto del director. Tras una breve pero fuerte discusión entre ellas, Yasmin les hace ver que todas se echan de menos, se reconcilian y deciden luchar para seguir siendo ellas mismas. Meredith las observa furiosa desde una cámara de seguridad y jura que su "reino" no será alterado bajo ninguna circunstancia.

Pasan los días y Meredith organiza su fiesta de cumpleaños, invitando a todos los alumnos del instituto, a excepción de aquellos que no estén en una pandilla. Sasha, Yasmin, Jade y Chloe deciden no asistir. Chloe llega a su casa y ve que su madre se había quedado dormida preparando un enorme banquete para una fiesta por lo que reúne a sus amigas para ayudarla, ellas al principio se niegan pero después aceptan y juntas terminan de preparar los platillos, sin embargo, surge un problema, cuando su madre les dice que irá a trabajar en la fiesta de Meredith y se ha quedado sin meseros. Ellas se ofrecen a ir pero terminan vestidas con ridículos trajes de payasos; afortunadamente, Jade toma el control de la situación y diseña llamativos trajes. La fiesta transcurre con normalidad, hasta que Meredith hace su show y cínicamente invita a Yasmin al escenario a cantar; obviamente ella se paraliza de miedo y sale corriendo, haciendo que Meredith se burle, exhibiendo un video privado de Yasmin cantando "La cucaracha". Dylan se percata de sus intenciones e invita a los demás a bailar la canción para salvar a su amiga. Al ver que su intento de humillación fue frustrado, Meredith trata de llamar la atención de todos haciendo un acto de magia y cambia su vestido, sin embargo es en ese mismo momento que nota su gran impopularidad entre los estudiantes al quedarse todos callados cuando ella pregunta si la adoran.

Cameron hace un nuevo intento por acercarse a Chloe, pero Meredith llega montada en su elefante a interrumpirlos nuevamente y humilla a la joven. Cameron, harto de ella, la ignora y se aleja; al tratar de seguirlo, Meredith choca con Jade y aterriza en el pastel haciendo que todos los invitados se rían divertidos. Meredith, furiosa, trata de regresarlos a sus respectivas mesas, pero resbala de nuevo y tira a sus amigas Queen y Avery a la piscina. El elefante, también harto de la chica, empuja a Meredith con su trompa y también cae al agua. Ahí es cuando Meredith corre a todos de su casa y llama "mocosas" (Bratz en inglés) a Yasmin, Sasha, Jade y Chloe.

Al día siguiente, Dylan, Sasha y Jade tratan de convencer a Yasmin de que participe en el Concurso de Talento del instituto, pues es la única que puede derrotar a Meredith, que curiosamente ha ganado cada competencia. Yasmin se resiste en un principio, pero cuando se entera de que el ganador obtendrá una beca y sus amigas le hacen ver que Chloe la necesita, accede, justo después de ese momento llega Chloe y les dice: "Vaya, vaya, pero si son las Bratz." lo cual a Yasmin le parece un buen nombre. El grupo decide llamarse "BRATZ" y comienzan a ensayar arduamente, aunque en uno de sus ensayos, y sin que se den cuenta, Avery las graba y le muestra el video a Meredith. Sabiendo que pueden ganarle en el concurso, decide chantajear a Yasmin con humillar a Chloe y a Jade si participan en el concurso. Para evitar eso, Yasmin deja al grupo, provocando el enojo de sus amigas y la decepción de Dylan. Sin embargo, la oportuna intervención de la madre de Chloe, logra que las chicas se reúnan de nuevo y acudan al concurso, durante el cual todos los concursantes han demostrados talentos ridículos o fallidos. Meredith sale al final cantando un tema terriblemente egocéntrico y aunque el aplauso que recibe al final no es nada alentador, definitivamente pinta como la ganadora. Eso hasta que las Bratz hacen su aparición, dispuestas a participar. Meredith cumple su amenaza y comienza a destapar los secretos de Jade y Chloe, sin embargo, la situación toma un curso distinto, y varios miembros del público comienzan a confesar sus secretos. Las Bratz suben al escenario y cantan "Bratitude", junto a todos los demás alumnos que fueron rechazados por Meredith, dando un excelente show. Al final reciben una ovación de pie y tanto el grupo como Meredith terminan empatados. Esta última recibe el trofeo, pero a las Bratz les ofrecen la beca, la cual Yasmin, Sasha y Jade se la regalan a Chloe porque ella la necesita y prometen ser mejores amigas por siempre y que nada las va a separar otra vez, en ese instante el vicepresidente de MTV se acerca al escenario y felicita a Meredith por su fiesta de 16 años y por su actuación pero después se les acerca a las chicas y les dice que tienen talento de superestrella en todos lados y las invita a un estreno de alfombra roja para que canten una canción de apertura lo cual las chicas aceptan.

En la escena final, se ven las cuatro amigas cantando en el evento, mientras Meredith las observa a lo lejos, resentida.

Elenco

Personajes
 Yasmin (Nathalia Ramos) posee una hermosa voz y es una excelente cantante, sin embargo, no es capaz de demostrar su talento, ya que sufre de pánico escénico. También practica el periodismo. Al poco tiempo de ingresar al Instituto, Yasmin pierde a sus amigas pues ellas se unen a otros grupos. Vive con su madre Bobbie, su hermano menor, Manny y su numerosa familia; dado su origen latino, suele decir frases en español. De ella destaca su gran amor por los zapatos, llegando a tener una enorme y variada colección de ellos y por ser una gran amiga. La película se centra especialmente en ella pues es la única que no tiene un grupo y se siente aislada por no haber podido entrar al coro de la escuela.

 Jade (Janel Parrish) es una de las chicas más inteligentes del instituto, siendo excelente alumna en las ciencias y las matemáticas, sin embargo, su verdadera pasión es la moda y sueña en convertirse en una famosa diseñadora. Aunque adora a sus padres, ellos desconocen su gran gusto por la ropa ya que quieren que se centre más en los estudios, además de que siempre la hacen vestirse como una nerd. Por eso, Jade se ve obligada a cambiarse siempre de ropa en baños ajenos. Detrás de su armario tiene un compartimiento secreto donde ella misma cose y diseña su propia ropa; su color favorito parece ser el negro. Pertenece al grupo de ciencias.

 Sasha (Logan Browning) es una talentosa bailarina y pertenece al grupo de las Animadoras. Posee una muy buena posición económica y aunque sus padres la consienten mucho, no es nada malcriada (en la película recibe dos tarjetas de crédito como regalo para que se vaya de compras con sus amigas). Dado que sus padres están divorciados, ella tiene custodia compartida y vive unos días en casa de su padre y otros con su madre, aunque eso no impide que los adore a ambos. Tiene la esperanza de que ellos se reconcilien, lo cual hacen al final de la película.

 Chloe (Skyler Shaye) es una experta jugadora de fútbol soccer y como tal, pertenece al grupo de las Futbolistas. Vive con su madre, a quien considera su heroína y ejemplo a seguir. Aunque es muy hábil en el campo de juego, suele ser muy torpe y distraída la mayor parte del tiempo, aunque eso no le impide ser una muy buena amiga. Su madre es chef y prepara banquetes para fiestas, pero aun así está necesitada de una beca escolar ya que ella no vive con su padre y no está muy bien de posición económica. Su madre trabajó alguna vez en la mansión de Meredith como sirvienta, hasta que esta la despidió, dando a entender que Chloe y Meredith ya se conocían desde pequeñas.

 Meredith Baxter Dimly (Chelsea Staub) es la antagonista principal de la película. Es la hija del director y tiene organizada a toda la escuela en grupos. Irónicamente, ella no pertenece a ninguna pandilla. Se cree la chica más popular del instituto y piensa que todos los alumnos la idolatran, sin embargo es sumamente egocéntica, odiosa, manipuladora y no tolera que nadie sea mejor que ella; al ser millonaria, está acostumbrada a obtener todo lo que quiere. Su más grande sueño es ser una artista famosa, aunque sus canciones siempre reflejen su enorme ego, lo que la vuelve una rival directa con Yasmin. Tiene una hermana menor, Cherish, a quien no soporta. Tras la llegada de las Bratz, se verá amenazada su posición de "Reina del instituto" y hará de todo por hundirlas.

 Cherish Baxter Dimly (Emily Rose Everhard) es la hermana menor de Meredith. Con su aguda personalidad, es capaz de cerrarle la boca a su hermana al decirle sus verdades y lo único que tienen en común es el ADN. Independiente y de buen corazón, suele ser el blanco de las humillaciones de Meredith pero nunca se deja hundir. Es cercana a su padre y lo quiere mucho. Es el interés romántico de Manny, aunque ella no le hace mucho caso.

 Director Dimly (Jon Voight) es el director del Instituto. Es muy tranquilo, sumiso y altamente manipulable. Tiene una debilidad especial por su hija Meredith ya que la adora y mima en exceso, aunque parece no estar consciente de las maldades que ella hace, o simplemente las ignora. Se demostró que se preocupa y adora de igual manera a Cherish aunque ella si lo respeta.

 Cameron (Stephen Lunsford) es el compañero de Meredith y en un principio le ayudaba a clasificar a los nuevos alumnos en sus respectivas pandillas. Nada más verla, se siente inmediatamente atraído hacia Chloe, lo cual no le gusta para nada a Meredith, ya que esta lo ama. Está en el equipo varonil de fútbol soccer, lo cual lo acerca más a Chloe. Al final se hacen novios.

 Dylan (Ian Nelson) es un jugador de fútbol americano. Sufre de sordera pero puede entender perfectamente a la gente leyendo sus labios. Su pasión es tocar música, pero debido a su condición, se siente incapaz de interpretarla. Se va enamorando de Yasmin cada vez más, aunque ella no sienta lo mismo hasta mucho después, cuando casi lo besa. Al final se da a entender que se hacen novios.

Referencias

Películas cómicas de los años 2000
Películas basadas en series de televisión
Películas dirigidas por Sean McNamara
Películas basadas en juguetes

Bratz (película)


Brunrygget biæder (latin: Merops muelleri) er en skrigefugl, der lever i det centrale Afrika.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Biædere
Fugle fra Centralafrika

Brunrygget biæder


Die Indische Badmintonmeisterschaft der Saison 2007/2008 fanden am letzten Januarwochenende 2008 in Panaji statt. Es war die 72. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Indien.

Finalergebnisse

Weblinks
http://www.badmintonindia.org/players/national-winners/
http://www.hindustantimes.com/StoryPage/Print/272032.aspx

2008
Badminton 2008
Sportveranstaltung in Panaji

Indische Badmintonmeisterschaft 2007/08