Dramas rurales, (Drames rurals en catalán) publicado 1902, es una compilación de doce cuentos de la autora Caterina Albert, con el apodo de Víctor Català, cinco de los cuales ya habían sido publicados individualmente en la revista Joventut: "La envidia", "La explosión", "Agonía", "Idilio estéril" y "La vieja". En este último la autora había utilizado como subtítulo el calificativo "drama rural" que da título a su primera compilación.

Desde su publicación, el libro tuvo un gran eco. La primera edición se agotó rápidamente y, antes de acabar el mismo año 1902, surgió la segunda edición donde se incluyeron "Los juicios críticos", firmados por algunas de las personas del mundo de la literatura más representativas de la época.

Son cuentos plásticamente potentes con muchas dualidades presentes. También se hacen muchas comparaciones y anticipaciones al final del cuento.

Ruego

Como prólogo de la compilación la misma Víctor Català escribió un pequeño texto donde avisa a la oportuna damisela ciudadana, de ademán señorial, la de cuerpo languidecido y rostro pálido, la de ojos soñadores y labios tristes que no lea este libro porque es demasiado para ella, que quizás se asustará. Es claramente un reclamo para todas aquellas mujeres de ciudad que al leer esto, despertarían su curiosidad y comenzarían a leerlo ávidamente, pero la mayoría sin entender su verdadero tema.

Cuentos

Met de las Conques

Titulado En Met de les Conques en catalán.
Se cuenta la vida de un hombre que nunca fue educado emocionalmente y encuentra refugio en la religión, imaginándose a Jesús que le habla y le ordena que haga una peregrinación. Finalmente, cuando vuelve de la peregrinación cae dentro de un agujero donde muere agónicamente dos días después.

Idilio estéril

Titulado Idil·li xorc en catalán. Narra el idilio de dos mendigos (Tit y Laia) que, conversando y por necesidad de dinero acaban decidiendo casarse. Una vez casados, al salir de la iglesia, el pueblo empieza a apedrearlos con tan mala suerte que matan a Tit.

Parricidio

Titulado Parricidi en catalán. Lena está casada con Felet y tienen un hijo, Titet. Una noche en la que Felet se va a emborracharse a la taberna, Lena recibe la visita de uno de sus amantes, que celoso de verla con otro, la asesina cruelmente con un cuchillo. Al huir por la ventana, un trozo de su bolsillo queda enganchado al marco. Felet llega bebido y sin darse cuenta de nada, se duerme junto al cadáver en un charco de sangre. El día siguiente el niño sale a la calle y hace que las vecinas entren a la casa a ver qué pasa. Descubren el cadáver de Lena junto a Felet dormido. Lo despiertan y él, no entiende qué pasa. Mientras esto pasa Titet se guarda el trozo de bolsillo que había a la ventana para jugar. Felet no se acuerda de nada y es encarcelado por el crimen.

Descalabro

Titulado Daltabaix en catalán. Un torrente separa el pueblo en dos mitades. En la parte alta, cerca del barranco, vive el abuelo Palau, un anciano que dedica su vida a sentarse en el poyo y, hierático, ve pasar el tiempo. Éste tiene dos hijos, Quim y Verí (veneno en castellano), este último un tipo violento y antipático. Un día, Verí se casa con una chica del pueblo vecino, Doloretes (algo así como Dolorcitos en castellano). Tienen un hijo a quien el abuelo llama Llombric (lombriz). Cuatro años después, Verí vuelve a casa con un carro repleto de leña pero el asno no quiere moverse y él y su hermano queman unas escobas y se las colocan bajo la barriga. El animal sale despavorido con tan mala suerte que arrastra consigo a Verí, embiste al abuelo Palau y atropella a Llombric, matándolos a los tres. Al final, Quim echa de casa a la mujer de Verí y esta se ve obligada a pedir puerta a puerta. En esta etapa siempre la ayudará su vecina, que ya al principio había anticipado que iba a acabar mal.

El Pastor

Titulado El Pastor en catalán. Ton es un labrador que ama su campo más que su mujer o su sobrina. Dedica toda su vida a él y lo cuida con todos los mimos. Pero un día se encuentra el campo destrozado por un rebaño. Ton decide poner una trampa al rebaño y al pastor dejando por el campo unos higos con anzuelos dentro. Había sido el rebaño de Nasi, un pastor cruel que se dedica a destrozar los campos de los labradores. Nasi, al descubrir sus ovejas heridas por los higos de Ton, decide esperar al labrador. Cuando Nasi y Ton se encuentran, pelean y el pastor acaba matando al labrador y le tira al río atado a unos peñascos para que no flotara.

La Vieja

Titulado La Vella en catalán. La vieja de casa el Manyo es una vieja paralítica que se quedó así porque un día la atropelló una carreta. La vieja, incapacitada de por vida, es ignorada por la familia, que la ve como una carga inservible. Un día, cuando todo el mundo se encuentra trabajando lejos de la casa, se prende fuego en el hogar con la vieja dentro, incapaz de moverse ni pedir auxilio.

El Injerto

Titulado L'Empelt en catalán. El abuelo Ordis tuvo un hijo con su mujer, a quién todo el mundo denominaba el Chico de Ordis. La mujer murió y el abuelo tuvo una aventura con una mujer de mala reputación, con la que desgraciadamente tuvo otro hijo, el Pequeño de Ordis. Ambos hermanos no se parecían en nada, el Pequeño de Ordis era cruel, había sido denunciado muchas veces y estuvo en prisión. El Chico de Ordis era trabajador, buena persona y muy apreciado por el pueblo. Una noche, después que el Chico de Ordis recibiera un aviso por parte del sereno del pueblo que le rondaba un ladrón por casa, el Chico vigilaba la casa con una escopeta. El ladrón resultó ser el Pequeño, a quien su hermano no pudo castigar porque eran hijos del mismo padre.

Agonía

Titulado Agonia en catalán. La mujer de Minguet, la Bel, confiesa a su marido a punto de morirse ésta que se quedó embarazada de otro hombre, el médico que la visita, el señor Ramon. Éste hijo es el heredero, mientras que el hijo pequeño que sí es de Minguet, tuvo que servir al ejército ya que no pudieron pagar para que este no fuese a la guerra. La Bel, con su último aliento le hace prometer a Minguet, que la perdonará a ella y al señor Ramon.

Sombras

Titulado Ombres en catalán. Maleneta y Rita son dos primas que se quieren mucho, pero que con el paso del tiempo, se tienen que separar para formar sus respectivas familias. Rita se casará con Geniset y Maleneta con un heredero. Pasan los años y un día Maleneta llegará a casa de Rita, llorando y pidiendo una cama para dormir. Rita y Geniset preguntan qué ha pasado y él va a ver al marido de la prima pero ninguno de los dos dará ninguna respuesta. La prima de Maleneta y su marido la convencen para que vuelva a casa suya, pero una semana después Maleneta vuelve mucho peor que antes. El médico la va a ver y su diagnóstico es que Maleneta está loca. Nunca se sabrá qué pasó con Maleneta y su marido, porque este se va a vivir en Argentina con su hijo.

La explosión

Titulado L'explosió en catalán. Peret y Quimeta son una pareja feliz. Él ha cambiado últimamente de carácter, ahora es más terco, más arisco y no deja de hablar sobre ideas anarquistas, ya que se relaciona con un grupo anarquista y va a sus charlas. Quimeta está preocupada por su marido y le intenta convencer para que recupere su trabajo anterior, en el taller del señor Eladi. Él se niega. Una tarde, sin que su marido lo sepa, Quimeta va al taller del señor Eladi para que le devuelva el trabajo a su marido, mientras tanto peret decide poner una bomba al taller del señor Eladi. Cuando se da cuenta de que su mujer está adentro, es demasiado tarde.

Nochebuena

Título en castellano en la versión original. Máxima es una vieja de casi ochenta años, amiga de otras dos viejas del pueblo, Marcona y Mariagneta. Como cada domingo hacen una partida de cartas en casa de Marcona. Ese domingo es Nochebuena y Máxima duerme a su gata para poder irse tranquila a la partida. De camino hacia casa de Marcona se cruza con Pere Anton, un vago del pueblo. Al volver de la partida que se convirtió en una fiesta de todo el pueblo, Máxima se encuentra con Pere Anton en su casa, que la espera para matarla. Pere Anton asfixió Máxima bajo su colchón.

La envidia

Titulado L'enveja en catalán. Narra la desesperación de una pareja que no pueden tener hijos para buscar el hijo anhelado y los sentimientos de celos que sienten por las otras parejas. En el pueblo los denominan los Forros.

Bibliografía

Drames Rurals de Víctor Català. (Ed.62)

Enlaces externos
http://lletra.uoc.edu/ca/autora/victor-catala-caterina-albert

Libros de cuentos de 1902
Literatura de Cataluña

Dramas rurales


Carl Haffter (* 26. Januar 1909 in Berg; † 13. Januar 1996 in Basel) war ein Schweizer Kinder- und Jugendpsychiater.

Leben

Haffter stammte aus einer Ärztefamilie, sein Urgrossvater war Elias Haffter. Nach dem Staatsexamen 1934 wandte er sich der Psychiatrie zu. Er war ab 1942 Sekundar- bzw. Oberarzt der Kantonalen Heil- und Pflegeanstalt Friedmatt und ab Mai 1945 Leitender Arzt der Psychiatrischen Poliklinik am Petersgraben. Er wandte sich der Kinder- und Jugendpsychiatrie zu, der er sich ab Mitte 1955 ausschliesslich widmen konnte. So leitete er die neu gegründete Kinder- und Jugendpsychiatrische Poliklinik. 1973 wurde er zum ausserordentlichen Professor für Kinder- und Jugendpsychiatrie an der Universität Basel ernannt. 1974 wurde Haffter pensioniert. Sein Nachfolger wurde Dieter Bürgin.

Haffter war von Ende 1970 bis 1988 Präsident der Jury des von der SGGMN ausgelobten "Henry-E.-Sigerist-Preises für Nachwuchsförderung in der Geschichte der Medizin und der Naturwissenschaften" und von 1982 bis 1988 Redakteur der von der SGGMN herausgegebenen Zeitschrift für Geschichte der Medizin und Naturwissenschaften Gesnerus.

Schriften (Auswahl)
 Die Wirkung von schwerem Wasser (D₂O) auf Herz, Muskel und Nerv. Buchdruckerei Frei, Wehrli & Früh, Sirnach 1936 (Dissertation, Universität Basel, 1936).
 Heilung in der Schweiz. Schweizerische Zentrale für Verkehrsförderung, Zürich 1939.
 Kinder aus geschiedenen Ehen: Eine Untersuchung über den Einfluss der Ehescheidung auf Schicksal und Entwicklung der Kinder nach ärztlichen, juristischen und fürsorgerischen Fragestellungen. Huber, Bern 1948 (Habilitationsschrift, Universität Basel, 1948); 3. Auflage 1979, ISBN 3-456-80761-9.
 mit Gunnar Waage, Lenore Zumpe: Selbstmordversuche bei Kindern und Jugendlichen. Karger, Basel 1966.
 Die Ärztefamilie Haffter. In: Thurgauer Jahrbuch. Bd. 55, 1980, S. 35–45 (e-periodica.ch).

Einzelnachweise

Kinder- und Jugendpsychiater
Mediziner (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Basel)
Haffter (Familie)
Schweizer
Geboren 1909
Gestorben 1996
Mann

Carl Haffter


Éder Lima peut désigner :
 Éder Lima (futsal), joueur de futsal international russe d'origine brésilienne né en 1984.
 Éder Lima (football), footballeur brésilien né en 1986

Éder Lima


Léon Potier de Gesvres (Paris, 16 de agosto de 1656 - Versalhes, 12 de novembro de 1744) foi um cardeal do século XVIII

Nascimento
Nasceu em Paris em 16 de agosto de 1656. Segundo filho de Léon Potier, duque de Gesvres, par da França, e Marie-Françoise du Val, sua primeira esposa. Destinado ao estado eclesiástico em tenra idade. Tio do cardeal Étienne-René Potier de Gesvres (1756).

Educação
Estudou na Universidade La Sorbonne , Paris, obtendo um doutorado em direito; e uma licenciatura em teologia em 1694.

Início da vida
Abade commendatario do beneditino Bernay, diocese de Lisieux, 1666. Abade commendatario da abadia beneditina de Saint-Géraud d'Aurillac, diocese de Saint-Flour. Fixado em Roma.

Sacerdócio
Ordenado (nenhuma informação encontrada). Protonotário apostólico de numero participantes , 1681. Referendário dos Tribunais da Assinatura Apostólica da Justiça e da Graça. Ele voltou para a França em 1688.

Episcopado
Eleito arcebispo de Bourges em 30 de agosto de 1694. Consagrado em 23 de janeiro de 1695, no Noviciado da Companhia de Jesus, Paris, pelo Cardeal César d'Estrées, ex-bispo de Laon, coadjuvado por Jacques Potier de Novion, bispo de Évreux , e por François Bochart de Saron, bispo de Clermont. Ele nunca residiu em sua arquidiocese e a visitou apenas algumas vezes; em uma de suas visitas, foi assaltado e roubado pelo bandido Cartouche. Participou nas Assembleias do Clero, Paris, 1705, 1710 e 1715; ele foi um de seus presidentes.

Cardinalado
Criado cardeal sacerdote no consistório de 29 de novembro de 1719; com um breve apostólico de 23 de dezembro de 1719, o papa lhe enviou o barrete vermelho; ele nunca foi a Roma para receber o chapéu vermelho e o título. bbot commendatario da abadia de Saint-Amand, 1720-1744. Comandante da Ordem de Saint-Esprit , 1724. Renunciou ao governo da arquidiocese, 5 de março de 1729. Abade commendatario de Saint-Remy, Reims, até sua morte. Não participou de nenhum dos conclaves celebrados durante seu cardinalato.

Morte
Morreu em Versalhes em 12 de novembro de 1744, em sua casa de campo perto de Versalhes. Exposto e enterrado (nenhuma informação encontrada).

Cardeais nomeados pelo papa Clemente XI

Léon Potier de Gesvres


Muntingiaceae, porodica grmova do manjeg drveća smještena u red Sljezolike. Opisana je 1998. godine, a nju su uključena tri monotipska roda iz Srednje i Južne Amerike.

Potporodice i rodovi
 Subfamilia Muntingioideae Reveal
 Muntingia L. (1 sp.)
 Dicraspidia Standl. (1 sp.)
 Subfamilia Neotessmannioideae Burret
 Neotessmannia Burret (1 sp.)

Izvori

Sljezolike

Muntingiaceae


Saschiul (Vinca minor) este o plantă perenă, cu tulpini târâtoare, cu frunze ovale, lucioase, verzi și pe timpul iernii.

Înflorește în luna aprilie și face flori albastre. Preferă locurile umbroase unde formează pâlcuri compacte.
Florile apar în aprilie și mai, la subsuoara frunzelor, fiind dispuse pe codițe lungi. Are tulpini târâtoare de aproximativ un metru pe care se formează rădăcini adventive la nivelul nodurilor, iar frunzele sunt așezate pe tulpini aeriene de 20-25 centimetri. Fructul este o foliolă.

Frunzele sunt lucioase, de culoare verde închis pe fața superioară și o nuanță mai închisă pe cea inferioară.

Saschiul este folosit ca plantă ornamentală dar este și plantă medicinală, utilizată pentru scăderea tensiunii. Se recoltează partea aeriană, începând din aprilie până în octombrie, de când este în plină înflorire, frunzele prea puțin rămânând tinere. Uscarea se face cât mai curând, în locuri ferite de lumina directă a soarelui, dar călduroase și bine aerisite, întinzându-se într-un strat subțire și fiind întoarse la 2-3 zile.

Note

Botanică

Saschiu


Puebla de Zaragoza (áður Heroica Puebla de Zaragoza og Puebla de los Ángeles) eða Puebla er höfuðborg samnefnds fylkis og fjórða stærsta borg landsins eftir Mexíkóborg, Monterrey og Guadalajara. Hún er um 100 km suðaustur af höfuðborginni. Íbúar eru 1,6 milljónir innan sveitarfélags hennar en 3,2 milljónir á stórborgarsvæðinu.

Í borginni eru margir háskólar og er bílaiðnaður mikilvægur. Eldfjöllin Popocatépetl og Iztaccíhuatl eru um 40 km austur af Puebla. Borgin sjálf er í 2.100 metra hæð.

Borgir í Mexíkó

Puebla (borg)


El Reino de Wexford (nórdico antiguo: Veisafjǫrðr que significa «ensenada de marismas») fue un pequeño enclave hiberno-nórdico que aparece en la crónica del  Cogad Gáedel re Gallaib (guerra de los irlandeses contra los extranjeros) y otros escritos contemporáneos como los Anales de los cuatro maestros, Anales de Inisfallen y Anales de Tigernach. Fue fundado por los vikingos hacia 819, cuando se tiene constancia de las primeras expediciones de saqueo en la región, y permaneció bajo su gobierno unos 300 años como ciudad estado, en gran medida independiente; En 892 los vikingos de Waterford, Wexford y St. Mullins fueron derrotados, a partir de entonces Wexford ofrecía tributo a los monarcas irlandeses del Reino de Leinster.

Véase también
 Historia de Irlanda
 Longphort

Referencias

Bibliografía
 Downham, Clare, Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edimburgo, 2007.
 Forte, Angelo, Oram, Richard, & Pedersen, Frederik, Viking Empires. Cambridge University Press, 2005. ISBN 0-521-82992-5.
 Hudson, Benjamin T., Viking Pirates and Christian Princes: Dynasty, Religion, and Empire in the North Atlantic. Óxford, 2005. ISBN 0-19-516237-4.
 Larsen, Anne-Christine (ed.), The Vikings in Ireland. Roskilde: The Viking Ship Museum, 2001.
 Todd, James Henthorn (ed. y tr.), Cogadh Gaedhel re Gallaibh: The War of the Gaedhil with the Gaill. Longmans, 1867.
 Woolf, Alex, "Age of Sea-Kings: 900-1300",ed. Donald Omand, The Argyll Book. Edimburgo, 2004. pp 94–109.

Wexford
Wexford
Wexford
Condado de Wexford
Irlanda en el siglo IX
Irlanda en el siglo X
Irlanda en el siglo XI
Irlanda en el siglo XII

Reino de Wexford


اللقلوق (والمعروفة أيضًا باسم عرب القلوق) هي قرية جبلية صغيرة في منطقة جبلية في قضاء جبيل في محافظة كسروان جبيل في لبنان. وتقع على بعد 69 كيلومترا شمال شرق مدينة بيروت وعن مركز المحافظة بعبدا ٧٤ كلم وعن مركز القضاء جبيل ٣١ كلم. ويبلغ متوسط ارتفاع اللقلوق عن سطح البحر 1780 متراً, وتبلغ مساحة أراضيها الإجمالية 200 هكتاراً. معظم السكان هم من المسلمين السنة , على عكس غالبية سكان منطقة جبيل, الذين هم إلى حد كبير مسيحيون مارونيون مع أقلية مسلمة شيعية كبيرة.

تاريخ
تأسست اللقلوق في القرن الثامن عشر على يد العرب الذين يعرفون اليوم بعرب اللقلوق وهم من عشيرتي النعيم، واللهيب. ويعود وجودهم إلى عهد الأمير بشير شهاب الثاني الذي منح سكان القرية أراضيهم وكانوا يقضون عطلاتهم هناك في أشهر الصيف. وقدوجدت في أراضيها كتابات رومانيّة تعود إلى الأمبراطور أدريانوس، كما وجدت نواويس وحجارة بناء متناثرة تنبئ عن أنّ معبدا وثنيّا كان موجوداً فيها.

اسم اللقلوق سريانيّ الأصل ومعناه : اللقلق ، وهو الطائر المعروف الطويل العنق والرجلين الذي يأكل الأفاعي ، وكنيته" أبو حديج".

السكان الأصليون هم بشكل عام أكثر فقراً من الوافدين الجدد الذين هاجروا إلى القرية من المناطق المجاورة.

أفاد زوار اللقلوق عام 1957 أنهم قضوا ليلة مضطربة أثناء التخييم بالقرب من القرية بسبب إطلاق النار والانفجارات بينما كانت المنطقة تحتفل بإطلاق سراح مالك الأرض المحلي الشيخ جورج بك يوسف من السجن. وكان قد حُكم عليه بالسجن المؤبد في القاهرة بتهمة تهريب المخدرات. تم إطلاق سراحه من قبل السياسي المحلي حامد بك فرنجية الذي تواسط شخصياً على الرئيس المصري جمال عبد الناصر.

تعتبر اليوم منطقة سياحيّة ممتازة صيفا و شتاء، و هي تضمّ فنادق فخمة و مطاعم و مقاه و منتزهات و مركزا شهيرا للتزلّج، و يعتبر مناخ اللقلوق من أفضل مناخات العالم.

حكومة محلية
يتألف المجلس البلدي في اللقلوق من ثمانية أعضاء, برئاسة رئيسه أحمد خضر اعتباراً من عام 2007. ويديرها أيضًا مجلس قروي يضم ثلاثة أعضاء بقيادة رئيس البلدية حسن سليم اعتبارًا من عام 2007. تم انتخاب مجلس قرية سليم عام 1998. وباستثناء مدرسة صيفية ممولة محليا, لا توجد مؤسسات تعليمية في القرية, والتي تعطلت مشاريعها البلدية بسبب نقص الإيرادات.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء جبيل
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات سنية في لبنان
جغرافيا لبنان
الرياضة في لبنان
مدن لبنان

لقلوق


الكثبان الهلالية هي أكثر أشكال الكثبان الرملية انتشارََا. الكثبان الهلالية لها عمومًا شكل الهلال مع واجهة منحدرة تحدها القرون التي تشير باتجاه الريح. الكثبان الهلالية تتشكل أساسا عن طريق رياح تهب في اتجاه واحد، وبالتالي فهي مؤشرات جيدة لمعرفة طبيعة اتجاه الرياح السائد عند تشكيلها للكثبان.

تنتشر هذه الكثبان في شمال سيناء، الواحات الخارجة، شمال غرب الواحات البحرية, وقد تأخذ خطوطا متوازية ومتزاحمة وتسمى بالخطوط البرخانية وقد لوحظت هذه البرخانات في ساحل سيناء الشمالى وفي غرب الممرات.

كذلك تم اكتشاف هذا النوع من الكثبان على سطح كوكب المريخ.

مصادر

 كنانة أونلاين
 الكوكب الرابع

علم طبقات الأرض
كثبان رملية

كثيب هلالي


São Pedro, Portekiz'de Óbidos belediyesine bağlı olan, 10,41 km² yüzölçümüne sahip, 1.280 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Óbidos'un bucakları

São Pedro (Óbidos)


Collingwood ist ein Stadtteil der australischen Stadt Melbourne, der sich etwa 3 km nordöstlich der Innenstadt befindet. Er ist einer von Melbournes ältesten Stadtteilen mit vielen Gebäuden aus dem 19. Jahrhundert.

Collingwood wurde 1855 als selbständige Gemeinde anerkannt. Während des Victorianischen Goldrauschs wuchs die Bevölkerung stark an und es wurden viele Häuser gebaut sowie Schulen und Geschäfte eröffnet. 1876 erhielt Collingwood die Stadtrechte.

Heute konzentrieren sich die meisten Geschäfte und Einkaufsmöglichkeiten um die Smith Street.

Einzelnachweise

Stadtteil von Melbourne
Yarra City

Collingwood (Australien)


St. Ägidius ist eine römisch-katholische romanische Kapelle im Frechener  Ortsteil Hücheln (Rhein-Erft-Kreis) in Nordrhein-Westfalen.

Geschichte
Die St.-Ägidius-Kapelle war ursprünglich Eigenkirche eines zum Benediktinerinnenkloster in Königsdorf gehörenden Hofes in Hücheln. Die erste urkundliche Erwähnung erfolgte 1175. Die Inschrift 1697 am Portal lässt auf eine größere Wiederherstellungsmaßnahme in dieser Zeit schließen. Die Kapelle ist das älteste Bauwerk im Gebiet der Stadt Frechen. Seit der Säkularisation des Klosters Königsdorf ist die Kapelle Privatbesitz auf dem Grund des Hüchelner Baumannshofes.

An das nahezu quadratische Langhaus der Kapelle schließt sich ein eingezogener Chor mit polygonalem Fünfachtelschluss an. Das gesamte Bauwerk misst 9,80 m Länge und 5 m Breite. Über dem Westteil liegt ein barocker Dachreiter. Das Langhaus ist flachgedeckt und der Chor rippengewölbt. Bei Bauuntersuchungen wurde 1960 Tuffmauerwerk aus dem 12. Jahrhundert aufgedeckt, welches bis zur ehemaligen Traufhöhe erhalten ist. Ausgrabungen ergaben für den ursprünglichen eingezogenen Chorraum Ausmaße von nur 1,10 m Länge und eine eingeschnürte halbrunde Apsis. Das Traufgesims des Chors gliederte ein Rundbogenfries. In den Langhauswänden befanden sich je zwei hoch ansetzende Rundbogenfenster, welche auf der Südseite rekonstruiert wurden. Eine Zeichnung von 1893 zeigt noch ein gotisches Lanzettfenster in der Südwand. Eine niedrige kreisrunde Öffnung in der Südwand wurde als Beichtfenster gedeutet.

Literatur
 Paul Clemen: Die Kunstdenkmäler der Rheinprovinz, Bd. 4: Landkreis Köln, Düsseldorf 1897.
 Frank Kretzschmar: Kirchen und Andachtsstätten im Rhein-Erft-Kreis, Köln 2005.

Weblinks

 Frechener Geschichtsverein, Ansicht von Nordost

Kirchengebäude in Frechen
Hucheln
Hucheln
Hucheln
Baudenkmal in Frechen
Hucheln
Hucheln

St.-Ägidius-Kapelle (Hücheln)


2004 MTV Film Ödülleri MTV tarafından 2004 yılında verilen ödülerdir. Ödül töreninin sunuculuğunu Lindsay Lohan üstlenmiştir. Törende Beastie Boys, D12 ve Yeah Yeah Yeahs isimli müzik grupları sahne almıştır. Törenin sunucusu Lidsay Lohan da ödül kazananlar arasında yer almıştır. Bu MTV Film Ödülleri tarihinde bir ilk olmuştur.

Adaylıklar ve Ödüller

En İyi Film
 Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü - Kazandı
 Kayıp Balık Nemo
 X2: X-Men United
 50 First Dates
 Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti

En İyi Erkek Oyuncu
 Johnny Depp - Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti - Kazandı
 Jim Caviezel - İsa'nın Çilesi
 Tom Cruise - Son Samuray
 Bill Murray - Lost in Translation
 Adam Sandler - 50 First Dates

En İyi Kadın Oyuncu
 Uma Thurman - Kill Bill Vol. 1 - Kazandı
 Charlize Theron - Cani
 Queen Latifah - Bringing Down the House
 Drew Barrymore - 50 First Dates
 Halle Berry - Gothika

En İyi Çıkış Yapan Erkek Oyuncu
 Shawn Ashmore - X2: X-Men United - Kazandı
 Shia LaBeouf - Holes
 Ludacris - 2 Fast 2 Furious
 Omarion - You Got Served
 Cillian Murphy - 28 Days Later

En İyi Çıkış Yapan Kadın Oyuncu
 Lindsay Lohan - Freaky Friday'''' - Kazandı
 Scarlett Johansson - Lost in Translation
 Keira Knightley - Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti
 Jessica Biel in Teksas Testere Katliamı
 Evan Rachel Wood - Onüç

 En İyi Komedi Performansı
 Jack Black - School of Rock - Kazandı
 Ellen DeGeneres - Kayıp Balık Nemo
 Johnny Depp - Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti
 Will Ferrell - Elf
 Jim Carrey - Bruce Almighty

 En İyi Kötü Karakter
 Lucy Liu - Kill Bill Vol. 1 - Kazandı
 Andrew Bryniarski (Deri Yüz olarak) - Teksas Testere Katliamı
 Kiefer Sutherland - Telefon Kulübesi
 Geoffrey Rush - Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti
 Demi Moore - Charlie's Angels: Full Throttle

 En İyi Film Ekibi
 Adam Sandler & Drew Barrymore - 50 First Dates - Kazandı
 Johnny Depp & Orlando Bloom - Karayip Korsanları: Siyah İncinin Laneti
 Jack Black & School of Rock grubu - School of Rock
 Ben Stiller & Owen Wilson - Starsky ve Hutch
 Will Smith & Martin Lawrence - Bad Boys II

 En İyi Dans Sahnesi
 Seann William Scott - American Wedding - Kazandı
 Drew Barrymore, Cameron Diaz & Lucy Liu - Charlie's Angels: Full Throttle
 Ben Stiller & Jennifer Aniston - Along Came Polly
 Steve Martin - Bringing Down the House
 Omarion, Marques Houston & the Lil' Saint's Dance Ekibi - You Got Served

 En İyi Öpüşme Sahnesi
 Owen Wilson, Carmen Electra & Amy Smart - Starsky & Hutch - Kazandı
 Charlize Theron & Christina Ricci - Cani
 Keanu Reeves & Monica Bellucci - The Matrix Reloaded
 Jim Carrey & Jennifer Aniston - Bruce Almighty
 Shawn Ashmore & Anna Paquin - X2: X-Men United

 En İyi Aksiyon Sahnesi
 "Gondor Savaşı sahnesi" - Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü) - Kazandı
 "Araba takip sahnesi" - Bad Boys II
 "Takip sahnesi" - Terminator 3: Rise of the Machines
 "Moğolistan'dan Kaçış sahnesi" - Charlie's Angels: Full Throttle

 En İyi Dövüş Sahnesi
 Uma Thurman ve Chiaki Kuriyama - Kill Bill Vol. 1 - Kazandı
 Hugh Jackman ve Kelly Hu - X2: X-Men United
 Keanu Reeves ve Hugo Weaving - The Matrix Reloaded
 The Rock ve the Kontiki Rebels - The Rundown
 Queen Latifah ve Missi Pyle - Bringing Down the House

 En İyi Yardımcı Oyuncu
 Simon Cowell - Scary Movie 3' - Kazandı
 Matt Damon - EuroTrip Paul Michael Glaser ve David Soul - Starsky ve Hutch John McEnroe - Anger Management''

MTV Film Ödülleri
MTV Film Ödülleri

2004 MTV Film Ödülleri


يوليوس سيزار دو ميراندا  سياسي سورينامي من حزب الشعب السورينامي التقدمي شغل منصب وزير أول خلال الفترة الممتدة من جوان 1949 حتى أفريل 1951.

مراجع

أشخاص من باراماريبو
خريجو جامعة أمستردام
رؤساء وزراء سورينام
قضاة سوريناميون
محامون سوريناميون
محامون في القرن 20
مواليد 1906
مواليد في باراماريبو
وزراء سورينام
وفيات 1956
وفيات في باراماريبو
محامون سوريناميون في القرن 20

يوليوس سيزار دو ميراندا


El Vuelo 004 de Lauda Air fue un viaje internacional de pasajeros de un Boeing 767 que se accidentó en Tailandia debido a la activación del inversor de empuje en uno de sus motores en pleno vuelo, no hubo sobrevivientes. Entre los 223 fallecidos —213 pasajeros y 10 tripulantes— se encontraba Donald McIntosh, un oficial británico de la ONU de la lucha antidrogas que estaba destacado en Bangkok. Los primeros rumores periodísticos apuntaban a un atentado con bomba para asesinarlo, aunque esto fue posteriormente desmentido por la ONU.

Finalmente se descubrió que el inversor de empuje del motor n.º1 (el de la izquierda) del Boeing 767-300ER sufrió un cortocircuito y se activó en pleno vuelo haciendo perder el control del aeroplano a los pilotos, que no lograron recuperar el control. El avión en su caída debido a la velocidad se desintegró en pleno vuelo.

Fue el incidente de aviación más mortífero que involucró a un Boeing 767 en ese momento y el accidente de aviación más mortífero en la historia de Tailandia. El accidente marcó el primer incidente fatal del tipo de aeronave y la tercera pérdida del casco. Lauda Air había sido fundada y dirigida por el campeón mundial de carreras de Fórmula 1, Niki Lauda, quien participó personalmente en la investigación del accidente.

Historia del vuelo

El 26 de mayo de 1991, a las 23:02 hora local, el vuelo NG004 (procedente del Aeropuerto Kai Tak de Hong Kong), un Boeing 767 registrado OE-LAV, de nombre «Mozart», despegó del antiguo aeropuerto internacional de Bangkok (Aeropuerto Internacional Don Mueang), para volar con destino a Viena con 213 pasajeros y 10 tripulantes, bajo el mando del capitán Thomas J. Welch (estadounidense) y el primer oficial Josef Thurner (austríaco).

A las 23:08, Welch y Thurner percibieron un código de advertencia que indicaba que una falla del sistema podría provocar que el empuje inverso se activara en vuelo. Tras consultar el manual de referencia de la aeronave, determinaron que era «solo un aviso» y no tomaron ninguna medida.

A las 23:17 se activó el inversor del motor número uno mientras el avión sobrevolaba una zona de jungla montañosa en el límite entre las provincias de Suphanburi y Uthai Thani en Tailandia. La última grabación de Thurner fue «¡Oh, desplegado el inversor!».

El 767 se inclinó abruptamente a la izquierda, entró en pérdida y comenzó una caída descontrolada e invertida hacia el suelo que finalizó cuando se desintegró a 4000 pies (1200 metros) al superar la barrera del sonido. La mayoría de los restos fueron esparcidos en un área de bosque remoto de aproximadamente 1 km², a una altura de 600 m sobre el nivel del mar, en lo que hoy es el Parque Nacional Phu Toei. El sitio de los restos es de aproximadamente tres millas náuticas al noreste de Phu Toey, Distrito Dan Chang, Suphanburi. Los excursionistas llegaron al lugar del accidente y tomaron imágenes de los restos.

No sobrevivió ninguno de los 223 pasajeros y tripulación. Fue el primer accidente mortal de un Boeing 767. El accidente sigue siendo el desastre de aviación más mortífero en suelo tailandés hasta la fecha, y el más mortífero de un 767. Los equipos de rescate hallaron el cuerpo del capitán todavía en su asiento. Después del accidente, algunos curiosos tomaron aparatos electrónicos y joyas. Alrededor de una cuarta parte de la capacidad de carga de la aerolínea desapareció como consecuencia del accidente.

Al enterarse del accidente, Niki Lauda, piloto retirado de Fórmula 1 y dueño de la compañía aérea, viajó a Tailandia. Examinó los restos y llegó a la conclusión de que el fragmento más grande tenía unos 5 metros (16 pies) por 2 metros (6,6 pies), «aproximadamente la mitad del tamaño de la pieza más grande en el atentado de Lockerbie». Como la evidencia comenzó a apuntar hacia los inversores de empuje como la causa del accidente, realizó vuelos en simulador en el aeropuerto de Gatwick que parecían mostrar que el despliegue de un inversor de empuje era un incidente de supervivencia. Lauda dijo que el inversor de empuje no pudo ser la única causa del accidente. El informe del accidente dijo que «los simuladores de vuelo de entrenamiento de la tripulación dieron resultados erróneos» y afirmó que la recuperación de la pérdida de sustentación por el empuje inverso «era incontrolable para una tripulación de vuelo inexperta». El incidente llevó a que Boeing modificara el sistema de inversión de empuje añadiendo un mecanismo que bloquea la activación de los reversores si el tren de aterrizaje no esta desplegado.

El escritor de aviación Job MacArthur señaló que, «teniendo Boeing 767 una versión anterior del tipo, equipados con motores controlados mecánica y no electrónicamente, ese accidente no podría haber ocurrido».

En el lugar del accidente, que es accesible a los visitantes del parque nacional, se erigió un santuario para conmemorar a las víctimas. Otro monumento conmemorativo y el cementerio se encuentran cerca de Ban Tha Sadet, a unos 90 km, en Amphoe Mueang Suphanburi.

Pasajeros

Había 18 nacionalidades. Había 83 austríacos entre pasajeros y tripulación. De los pasajeros, 125 habían embarcado en Hong Kong, mientras que el resto subió en Bangkok.

Entre los pasajeros se encontraba Donald McIntosh, británico de 43 años de edad, funcionario de alto rango de las Naciones Unidas, oficial de la lucha contra la droga radicado en Bangkok. Su muerte causó que los periódicos austríacos publicaran especulaciones iniciales indicando que el avión había sufrido un atentado con bomba para matarlo. Un portavoz de la ONU dijo que no estaba en una misión secreta y no podría haber sido blanco de un asesinato. Esta historia es dudosa teniendo en cuenta el papel de McIntosh, independientemente de cualquier "misión secreta", y la presencia de otro activista antidroga en el vuelo, el Dr. Pairat Decharin, gobernador de la provincia de Chiang Mai, quien viajaba con su esposa.

Filmografía
El accidente se relató en el segundo episodio de la decimocuarta temporada de Mayday: Catástrofes aéreas titulado Niki Lauda: Tragedia en el Aire.

Véase también
 Accidente de aviación
 Anexo:Accidentes más graves de aviación (1953-presente)
 Anexo:Accidentes e incidentes notables en la aviación civil
Accidentes similares
 Vuelo 402 de TAM Linhas Aéreas

Referencias

Enlaces externos

 (en inglés) Informe Final - Lauda Air Flight 004( ) - Aircraft Accident Investigation Committee, Ministry of Transport and Communications Thailand
 "Expertos creen que falla causó la caída del avión." El Nuevo Herald. 30 de mayo de 1991. 7A Frente.

Accidentes e incidentes aéreos de 1991
Accidentes e incidentes aéreos en Tailandia
Accidentes e incidentes de Boeing 767
Accidentes e incidentes aéreos causados por falla mecánica
Vuelo 004 de Lauda Air
Accidentes e incidentes de Mayday: catástrofes aéreas
Niki Lauda

Vuelo 004 de Lauda Air


හෛම ජීව විද්‍යාව ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාව
හෛම ජීව විද්‍යාව හෙවත් ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාව යනු අඩු උෂ්නත්ව ජීවීන් ට බලපාන අකාරය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කරන්නා වූ ජීව විද්‍යා ශාකාවයි. ක‍්‍රයෝ යන වචනය ග‍්‍රීක භාෂාවෙන් සීතල යන අරුත දනවයි. එනම් ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාව යනු අඩු උෂ්නත්ව වල ජීවීන් පිළිබඳ විද්‍යාව ලෙස සැළකිය හැක. ප‍්‍රායෝගිකව ක‍්‍රයෝජීව විද්‍යාව සාමාන්‍ය උෂ්නත්වයට වඩා අඩු උෂ්නත්ව වලදී සජීව පදාර්ථයේ හෝ පද්ධතිවල හැසිරීම පිළිබඳව අධ්‍යනය කරයි. මෙම පදාර්ථ හෝ පද්ධති අතරට ප්‍රෝටීන ෙසෙල, පටක, අවයව හෝ සම්පූර්ණ ජීවීන් ද අයත් වේ.
අර්ථ දැක්වීම්
ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාව හෛම ජීව විද්‍යාව
අඩු උෂ්නත්ව වල ජීවී ස්වභාවය පිළබඳ අධ්‍යනය.
ශීත ජනක විද්‍යාව - ක‍්‍රයෝජෙනික්ස්
ඉතා අඩු උෂ්නත්ව වලදී සිදුකල හැකි නිෂ්පාදන හා භාවිතා පිළිබඳ වූ ඉංජිනේරු හා භෞතික විද්‍යා ශාකාව. බොහෝ විට එක සමාන ලෙස වටහා ගත්තද මෙය හා ක‍්‍රයෝනික්ස් අතර සම්බන්ධයක් නැත.
ක‍්‍රයෝනික්ස්
දරුණු තත්වයේ සිටින මිනිසුන් හෝ සතුන් අනාගතයේ දී ප‍්‍රත්‍යානයනය සඳහා අඩු උෂ්නත්ව වල සංරක්ෂණය කිරීම මෙසේ හැඳින්වේ. මෙය ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාවේ ප‍්‍රධාන අංගයක් බවට පත්වී නැත. මෙය අතිශයින් කාල්පනික අනාගත තාක්ෂණයක් මත රැඳී පවතීම මෙයට හේතුවයි.
 ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාවේ ප‍්‍රධාන අධ්‍යයනාංග
ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාවේ ප‍්‍රධාන අධ්‍යයනාංග අවම වශයෙන් 6 හඳුනා ගත හැක.

1. ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ශාක අපෘෂ්ටවංශීන් හා සතුන් ගේ ශීත අනුවර්තන හා ශිශිර තරණය පිළිබඳ අධ්‍යයනය.

2. සතුන්ගේ හා මිනිසුන් ගේ පටක ජන්මානු සහ කළල වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක අවශ්‍යතා සඳහා හෛම සංරක්ෂණයට (ශීත සංරක්ෂණයට) ලක්කර කල්තබා ගැනීම. මේ සඳහා අධිශීතකරණයේ දී හා අයිස් දිය වීමේදී සෛල ආරක්ෂා කිරීම ට රසායනික ද්‍රව්‍ය යෙදීම අවශ්‍ය වේ.

3. අවයව බද්ධය සඳහා අවයව අඩු උෂ්නත්ව යටතේ පරිරක්ෂණය කිරීම.

4. ඖෂධ ශීත වියළීම.

5. හෛම සැත්කම් ක‍්‍රයෝ සැත්කම් රෝගී පටක අධිශීත වායු හෝ ද්‍රව ආශ‍්‍රයෙන් විනාශ කරන ආක‍්‍රමණශීලී පිවිසුමකි.

6. සුපිරි ශීතකරණ භෞතික විද්‍යාව ශීතකරණයේ දී හා උනුසුම් වීමේ දී සිදුවන තාප හුවමාරු වීමේ යාන්ත‍්‍රික ඉංජිනේරු ක‍්‍රියාවලිය.

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Cryobiology
ජීව විද්‍යාව

හෛම ජීව විද්‍යාව ක‍්‍රයෝ ජීව විද්‍යාව


بلدية كالوسا د'إن سارايا , هي بلدية تقع في مقاطعة اليكانتي. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 7.939 نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت

كالوسا دين سارايا


San Pedro, officially the City of San Pedro (), is a 3rd class component city in the province of Laguna, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 326,001 people.

It is named after its patron saint, Saint Peter.

San Pedro has been dubbed as "dormitory town" of Metro Manila and migrants from other provinces commuting everyday through its highly efficient road and transport system. Despite being one of the smallest political units in the entire province, with a total land area of only , San Pedro is the 5th most populous city (out of 6) after the cities of Calamba, Santa Rosa, Biñan and Cabuyao. The city also has the highest population density in the province of Laguna and in the whole Calabarzon region, having . As a first class municipality, it became a component city of Laguna by virtue of Republic Act No. 10420 dated March 27, 2013.

Etymology
The name of San Pedro originates from its previous name: San Pedro Tunasán. The first part of the name comes from Spanish for its patron saint, Saint Peter; while the second part comes from Tunasán, which literally means "a place where there is Tunás" (Nymphaea nouchali), a medicinal plant abundant on the shoreline of Laguna de Bay.

History

Early history

The Area of where the modern city of San Pedro is found served as the native settlement of the Tagalogs centuries before Spanish contact. Laguna de Bay and the San Isidro River gave livelihood and food to the early settlers. The Laguna Copperplate Inscription dated back to 900 AD mentioning the ancient polity of Tondo was found on Lumban, Laguna giving the idea that the area of San Pedro which some independent Ancient Barangays headed by their own Datus are settled was under the influence if not directly under the alliance network of the Lakan of Tondo.

On January 16, 1571, it was announced by Miguel López de Legazpi that a settlement called "Tabuko" which is an old Tagalog term that means "the end part of the river" be converted to an encomienda or a town under the helm of Gaspar Ramirez. A month after Miguel López de Legazpi established Manila as the capital of Spanish East Indies, Legazpi's grandson and  conquistador Juan de Salcedo, while exploring the region of Laguna de Bay, founded a settlement in Biñan which was annexed as a barrio to Tabuko, a large town which also then comprised what are now the cities of San Pedro, Santa Rosa, and Cabuyao.

Spanish Period
San Pedro de Tunasán became a town on January 18, 1725, upon the request of San Pedrense Principalía led by Alonzo Magtibay, Francisco Santiago, and Ignacio de Guevarra and approved by the Governor-General and Manila Archbishop Francisco de la Cuesta, King Philip V of Spain decreed that the town formerly known as "Tabuko" be a separate town from "Kabuyaw" (present-day city of Cabuyao).
Francisco Santiago subsequently became the first mayor of the newly formed town.

By virtue of the last will of Philip V of Spain, Rodriguez de Figueroa or "Don Esteban", a group of Augustinian Fathers gained the ownership of the Tunasán Estate. Later on, San Pedro became an hacienda of Colegio de San José, a group of Jesuits who took over the property which now is known as "San Pedro Tunasán".

During that period, agriculture, fishing, duck raising, fruit trees, and sampaguita were the main source of income of its residents. This period was highlighted by the growing tenant/landlord dispute. The tenants of Hacienda San Pedro Tunasán fought for their birthrights over their ancestral lands. This struggle took almost 423 years of unsuccessful resistance to Colegio de San José, and in 1938, the government bought the home sites of the San Pedro Tunasán Hacienda from the Colegio for re-sale to its tenants. This event laid to rest the tenants/landlord problem in the town.

During the Philippine Revolution, after the execution of Andres and Procopio Bonifacio at Maragondon, Cavite on 1897, the group of Gregoria de Jesus, the widow of Andres, departed to San Pedro Tunasán to hide. They were welcomed by San Pedro native Gregoria Olivares and settled on the house of Almario Ilmedo on barrio San Roque.

American Period
On October 12, 1903, San Pedro Tunasan was annexed to the adjacent municipality of Biñan by virtue of Act No. 939. It was reconstituted as an independent municipality by virtue of Act No. 1308 dated October 29, 1906, thus separating it from Biñan effective January 7, 1907. A barrio called Tunasancillo became part of the Municipio of Muntinlupa which was a part of the province of Manila when the town of San Pedro Tunasán sold it in 1907 during the American period. On February 28, 1914, the name of the town, San Pedro de Tunasán, was shortened to its present name of San Pedro, by virtue of Act No. 2390. From the Spanish time until after the Japanese occupation of the Philippines, the scenario did change a bit.

During World War II, Abelardo Remoquillo (1922-1945), known among his peers, war enemies, and admirers as "Captain Remo", was a young guerrillero from San Pedro, Laguna who fought against the Japanese Imperial Army. He joined the Hunters ROTC guerilla and fought against the invaders from different fronts of Southern Luzón He also participated in the famous Raid at Los Baños. He died not in San Pedro but in faraway Bay, Laguna while attacking a Japanese garrison.
He is now known as a local hero and has a monument on the historic town plaza of San Pedro.

Contemporary History
On August 30, 1954, President Ramón Magsaysay signed at the historic town plaza the Land Tenancy Act. By virtue of this law, farm lots of the hacienda were bought by the Philippine government to be sold at cost to the tenants or occupants of the farm lots in Bayan-Bayanan under the Narra Settlement Project of the Magsaysay Administration. San Pedro became a resettlement area for families in Metro Manila in 1968 to 1971. Thereon population significantly increased with the rise of several GSIS/SSS housing projects in 1975. Industries sprouted in the succeeding years such as the Aclem Paper Mills, Holiday Hills Golf and Country Club (now KC Filipinas Golf Resort Club), Philippine Tobacco Flu Curing Corporation, Berbacs Chemicals, US Tobacco Corporation, Holland Milk Products, Trinity Lodge Mining Corporation, Kimberly Clark, Cosmos, among others.

The succeeding administration of ex Mayors Felicisimo Vierneza and Calixto Cataquiz brought significant changes in the political, economic and cultural landscape of San Pedro. There were major commercial and industrial developments during the administration of Mayor Vierneza starting 1972 while Mayor Cataquiz's 12- year administration in 1986 focused on residential subdivisions with massive infrastructure projects and beautification programs.

Cityhood

On March 27, 2013, President Benigno Aquino III signed the Republic Act No. 10420 converting the municipality into a new component city of the province of Laguna.  The cityhood of San Pedro was ratified through a plebiscite scheduled by the Commission on Elections (COMELEC). The date for the ratification is December 28, 2013, after the National Barangay Elections. It became the sixth city of Laguna after the cities of Biñan, Cabuyao, Calamba, San Pablo, and Santa Rosa, and also the third to be a city in the 1st congressional District Laguna - making it the first city district in the province.

COMELEC officially proclaimed the first-class municipality of San Pedro as a component city of Laguna on December 29, 2013. Juanito Icarro, regional director of Calabarzon and Mimaropa, and Marianne Marfori, provincial election supervisor, made the proclamation at the municipal hall after San Pedro residents voted for the cityhood in a plebiscite held on December 28, 2013. "Yes" votes for cityhood totaled 16,996 (which is an additional 50 votes added in some precincts mostly in the San Vicente area to win the "yes" vote), and "no" votes, only 869, in 501 clustered precincts in San Pedro. Only 11% of 165,777 registered voters in San Pedro's 27 barangays took part in the plebiscite.

San Pedro eyed as 18th member of Metro Manila
Support groups from the local government and non-government organizations are striving to incorporate San Pedro into Metro Manila.

Former Metro Manila Development Authority (MMDA) Chairman Francis Tolentino is pushing for the inclusion of the city in the National Capital Region, and eventually become its 18th member city. Tolentino said that in the first meeting of the MMDA Council of mayors in January 2015, he will push for the inclusion of the city to the MMDA.

San Pedro as a lone district in Laguna
Senator Aquilino "Koko" Pimentel III is seeking the separation of the city of San Pedro from the first legislative district of Laguna province to constitute a lone congressional district. In 2015, Pimentel filed Senate Bill No. 3029 for the creation of the San Pedro as a separate district to commence in the next national and local elections.

After the city of Santa Rosa formally had its own legislative district, San Pedro remained as the only City in the First District hence the 1st District may be also referred as the Lone district of San Pedro and In 2022, San Pedro elected its first very own Representative for the 19th Congress.

Geography
San Pedro is located in Region IV-A or Calabarzon. San Pedro is the boundary between Laguna and Metro Manila, so San Pedro is known as "Laguna's Gateway to Metro Manila". San Pedro shares boundaries with Metro Manila's southernmost city, Muntinlupa (North) bounded with Tunasan River, Biñan (South), Dasmariñas (West), Carmona and Gen. Mariano Alvarez (Southwest) bound with San Isidro River. Its position makes San Pedro a popular suburban residential community, where many residents commute daily to Metro Manila for work.

San Pedro is  from Santa Cruz and  from Manila.

Barangays

San Pedro is politically subdivided into 27 barangays. Barangay San Antonio is the largest barangay, which has a total of 780 hectares, while Barangay San Vicente is the most populous with a total population of 92,092.

 Bagong Silang
 Calendola
 Chrysanthemum
 Cuyab
 Estrella
 Fatima
 G.S.I.S.
 Landayan
 Langgam
 Laram
 Maharlika
 Magsaysay
 Narra
 Nueva
 Pacita 1
 Pacita 2
 Poblacion
 Riverside
 Rosario
 Sampaguita Village
 San Antonio
 San Roque
 San Vicente
 San Lorenzo Ruiz
 Santo Niño
 United Bayanihan
 United Better Living

Notes

Climate

Demographics

San Pedro is the 37th most populous city in the Philippines. As of 2020, the population is 326,001, up from 294,310 in 2010, or an increase of almost 11%. Its area is  with a density of .

Religion

San Pedro is home for the famous Krus ng San Pedro Tunasán. Majority of the people are Roman Catholics. Other religious groups include are the Members Church of God International (MCGI), Jesus Miracle Crusade International Ministry (JMCIM), United Church of Christ in the Philippines (UCCP), Jesus Is Lord Church (JIL), Jesus Christ the Lifegiver Ministries (JCLM), Christ Lord of Zion (CLOZ), and other full gospel churches under Christian Leaders Association of San Pedro (CLASP), Iglesia Ni Cristo (INC), The United Methodist Church, Presbyterian Churches, Christian Bible Baptist Church, other Baptist and Bible Fundamental churches. Islam is also practiced within the community. There are 15 Catholic parishes in the city, full gospel churches, and one mosque.

Economy

Most economic activity in San Pedro is concentrated at San Antonio, also the city's largest and most populous barangay. Barangay Nueva, the city center, is home to a central public market (palengke) as well as clothing and homeware stores, and some supermarkets. San Pedro also has a large number of factories, most notably the Alaska Milk Corporation factory in San Antonio.

Agriculture
Agricultural lands now account for only thirteen hectares of the total land area due to residential, commercial and industrial conversions. There are lands with slope ranging from 8%-15% of the total land area located in parts of barangays San Antonio and San Vicente planted with mangoes and siniguelas trees. Livestock and poultry businesses operate in the area.

Commerce and industry

There are more than 4,700 total business establishments, 40+ commercial, savings and rural banks, 110+ restaurant, cafeteria, and other refreshment parlor, and two public and five private markets and supermarkets. There are 40 banks, over 60 pawnshops, over 30 lending institutions and 11 insurance companies operating in the city. Commercial and business establishments are mostly concentrated at Pacita Complex and Rosario. A large percentage of industrial and manufacturing establishments of San Pedro is located on the adjacent barangays of San Vicente and San Antonio; E&E Industrial Complex is located in San Antonio where some of the city's factories are situated.

Malls
San Pedro has two major malls such as Robinsons Galleria South (located in Barangay Nueva, opened in 2019) and SM Center San Pedro (located in Barangay United Bayanihan, opened in 2023).

Tourism

Sampaguita Festival
The annual City Festival is celebrated in the second week of February. This week-long festival includes various activities ranging from cultural to sports, trade fairs, amateur singing contests, parades, historical exhibits, social and religious gatherings, tribal dances, street dances, cheering and sport exhibitions.  The highlight of the festival is the coronation night of the "Hiyas ng San Pedro". The festival aims to promote tourism in San Pedro and to revitalize Sampaguita industry in the community. The celebration was formerly known as "Manok ni San Pedro Festival", which started in 1999 and was renamed to "Sampaguita Festival" in 2002. The celebration kicked off with a grand parade.

San Pedro City holds the record of laying the longest sampaguita (flower lei) line, spanning , from Biñan–San Pedro boundary to San Pedro–Muntinlupa boundary on the National Highway; this was listed in the Guinness World Records in 2009.

Christmas Festival
Paskuhan Sa San Pedro is an annually celebrated festival in San Pedro City. It starts at the beginning of December and runs to the end of the month. The opening is a grand parade which is participated in by public and private schools in the city, local government and other socio-civic organizations. The main event of the opening is the lighting of the whole plaza, fireworks display, and various school performances. Every night a variety of shows are performed by the participants, which last up to midnight. On December 29 of every year the cityhood anniversary of San Pedro is celebrated.

Salvador Laurel Museum and Library

The museum preserves and celebrates the insurmountable professional and political achievements of former Vice President Salvador Laurel, located at Holiday Hills.

Transportation

San Pedro is traversed by the South Luzon Expressway, which roughly cuts through the middle of town, and the older National Highway (Route 1), an at-grade route mostly used by public transportation.

San Pedro is at the terminus of numerous city bus routes, and the central bus terminal is at Pacita Complex. Jeepneys ply the highway, and there are also jeepneys that connects the barangays to the west. Most of the city is served by tricycles, while barangay Landayan and some subdivisions (gated communities) have pedicabs as well.

The PNR Metro Commuter Line serves the city, with two stations: San Pedro (at barangay San Vicente) and Pacita Main Gate (at Nueva).

Healthcare
Throughout the city, healthcare is primarily provided at the Barangay Health Centers in every barangay. Also, several medical missions are operated and provided by local and international organizations. The major hospitals in the city are:

 Jose L. Amante Emergency Hospital (Barangay Santo Niño)
 Gavino Alvarez Lying-In Center (Barangay Narra)
 San Pedro Doctors Hospital (Manila South Road-Landayan)
 Divine Mercy Hospital (Guevara Subd.)
 Westlake Medical Center (Manila South Road-Pacita Complex)
 Evangelista Medical Specialty Hospital (Macaria Ave.-Pacita Complex)
 Family Care Hospital (Macaria Ave.-Pacita Complex)

Housing

Most people in San Pedro live in over 59 subdivisions, that are either gated communities or open residential areas. The city is also a location of several government-led relocation projects. Squatters, or informal settlers, are scattered over the city.

Education

The Department of Education Region IV-A - Division of San Pedro supervises the operation of over 12 public elementary schools and 7 public high schools and provides permits to over 35 private schools, including Catholic schools. Private schools are scattered throughout the city, especially on the subdivisions. With the implementation of the K-12 program, some private schools added senior high schools, and many public high schools still have limited facilities for senior high schools.

Tertiary education and technical education are provided by several institutions scattered across the city. Saint Louis Anne Colleges has three campuses. The campus on the Old National Highway is for college students. The campus in Elvinda Village is for Pre School, Elementary High School and TESDA Courses. The Saint Louis Anne Annex campus near Harmony Mall is for students living at UB, Sampaguita, Langgam, etc. The Laguna Northwestern College has two campuses in San Pedro, one being a branch in Pacita Complex and the other one at A. Mabini Street. Polytechnic University of the Philippines has one campus in the city. San Pedro College of Business Administration in Barangay Nueva provides courses related to business administration. San Pedro City Polytechnic College, located at Barangay Narra, opened in 2017.

San Pedro Relocation Center National High School is a campus for high school to senior high school students. The Pacita Complex National High School has a STEM-Program as well as the Basic Education Curriculum.

List of schools

 Adelina I National High School, San Antonio
 Amazing Grace School, Inc., San Vicente
 Cuyab Integrated National High School, Cuyab
 Doña Pilar M. Alberto Integrated High School, Landayan
 Estrella Elementary School, Estrella
 Jesus the Risen Savior School, San Antonio
 Landayan Elementary School, Landayan
 Landayan High School, Landayan
 Laguna Resettlement Community School, United Bayanihan

 Langgam Elementary School, Langgam
 Maranatha Christian Academy, Landayan
 Mater Ecclesiae School, Villa Olympia
 Pacita Complex Elementary School, Pacita
 Pacita Complex Junior High School, Pacita
 Pacita Complex Senior High School, Pacita
 Sampaguita Village Elementary School, Calendola
 Sampaguita Village National High School, Calendola
 San Isidro Elementary School, Bayan-bayanan
 San Pedro Relocation Center National High School - Main
 Southville 3A Elementary School, Southville 3A
 Southville 3A National High School, Southville 3A
 Upper Villages Christian Academy, United Bayanihan

Government

City Council

List of former chief executives
Municipal mayors:
 Francisco Santiago (1725)
 Turibio Almieda (1901-1902)
 Jose Guevarra (1908-1910)
 Apolonio Morando (1910-1912)
 Jose H. Guevarra (1921-1922)
 Tiburcio Morando (1916-1921; 1922-1925)
 Victor Vergara (1925-1926)
 Jose Martinez (1928-1934)
 Ciriaco M. Limpiahoy (1934–1942)
 Antonio Partoza (1945)
 Benedictio Austria
 Gavino Y. Alvarez
 Mario M. Brigola (1960-1963)
 Jose L. Amante (1941; 1946-1947)
 Felicisimo "Fely" Almendrala Vierneza (1972–1986; 1998–2007)
 Ernesto Climaco (1988)
 Calixto Cataquiz (1986–1988, 1988–1998; 2007–June 24, 2013)
 Norvic D. Solidum (June 24–30, 2013)
 Lourdes S. Catáquiz (June 30–December 28, 2013)
City mayors:
 Lourdes S. Catáquiz (December 28, 2013 – June 30, 2022)
 Art Joseph Francis Mercado (June 30, 2022 – present)

Notable personalities

Entertainment
 Cacai Bautista, comedian
 Julia Clarete, TV host, actress
 John Lloyd Cruz, actor, model
 Jane De Leon, actress
 Ogie Diaz, comedian, columnist and TV host
 Paw Diaz, actress
 Marlann Flores, actress
 Kristine Hermosa, actress
 Jan Manual, actor
 Rocco Nacino, actor
 Jamilla Obispo, actress
 Gladys Reyes, actress
 Christopher Roxas, actor
 Nathalie Hart, actress
 Nikki Valdez, actress
 Jiggly Caliente, actress, drag queen
 Jake Zyrus, singer, songwriter

Music
Rico Blanco, singer, former vocalist of Rivermaya

Pageants
 Stephanie Retuya, contestant and runner-up in Asia's Next Top Model (cycle 1)
 Desiree Verdadero, Miss Universe 1984 3rd runner-up

Politics
Salvador Laurel, 8th Vice President of the Philippines (under Corazon C. Aquino), 5th Prime Minister of the Philippines

Journalism and Broadcasting
Tony Calvento, print/broadcast journalist for The Calvento Files

Sports
Jema Galanza, PVL MVP, UAAP Beach Volleyball champion for Adamson University Lady Falcons
Chris Javier, basketball player
Kyla Atienza, volleyball player

References

External links

 [ Philippine Standard Geographic Code]
 Philippine Census Information
 Local Governance Performance Management System

Cities in Laguna (province)
Populated places established in 1725
1725 establishments in the Philippines
Populated places on Laguna de Bay
Component cities in the Philippines

San Pedro, Laguna


Mondim de Basto  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Tâmega altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 8 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Atei
 Bilhó
 Campanhó
 Ermelo
 Mondim de Basto
 Paradança
 Pardelhas
 Vilar de Ferreiros

Tâmega'nın belediyeleri

Mondim de Basto


The Whirlpool Aero Car or Spanish Aero Car is a cable car located in Niagara Falls, Ontario that transports passengers over a section of the Niagara River referred to as the Niagara Whirlpool. The system was designed by Spanish engineer Leonardo Torres Quevedo and has been upgraded several times since 1916 (in 1961, 1967 and 1984). The system uses one car that carries 35 standing passengers over a one-kilometre trip.

Technical specifications

The Aero Car is suspended on six interlocking steel cables, each of which is  in diameter.  The car is powered by an electric  motor and travels at approximately . In the event of a power failure, a diesel engine drives a hydraulic pump to pull the carrier back to the loading/unloading terminal. It also has a rescue car which holds four passengers and one operator.  The rescue car has so far only been used for training purposes.

The Aero Car is suspended between two Canadian points, though it crosses the Canadian and American borders four times on a full trip. The car crosses the border about  from the starting point and runs through United States territory for about , but riders need no immigration clearance. At each end of the crossing, it is  high, and in the centre, it averages  above the river depending on the level of the water below.  Its span is .  The rapids entering the whirlpool below the Aero Car move at an estimated , and the flow of the water coming through the river is about  in the summer months, and  in the winter months.  From the Aero Car, sightseers can see Whirlpool State Park in Niagara Falls, New York, as well as the Robert Moses Niagara Hydroelectric Power Station in Lewiston, New York.  From the side or centre of the car, one can view the violent motion of the  whirlpool below.  Riders may also see hikers on nature trails and fishermen on both sides of the river.

The car was originally open, but a roof has been added to all later designs. A four-person rescue car is available (a smaller silver car stored at the opposite end in an indoor area), but not used in regular service.

The car operates from 10am to 5pm from the second week of March to the first week of November. Despite the similarities between the Aero Car and ski lifts, it has not been operated in winter since 2004.

Gallery

See also
 Incline railways at Niagara Falls
 Niagara Parks Commission People Mover
 Niagara Whirlpool

References

 Niagara Falls - Spanish Aerocar
 Ride The Air - Whirlpool Aero Car
 Plaque at the entrance

External links

 Niagara Parks webpage for Whirlpool Aero Car
 Location of the whirlpool with photos and web sites related to the area
Images from the Historic Niagara Digital Collections
 Niagara Falls - Spanish Aerocar
 Ride The Air - Whirlpool Aero Car
 Plaque at the entrance

Transport in Niagara Falls, Ontario
Spanish inventions
Tourist attractions in Niagara Falls, Ontario
Aerial tramways in Canada
Crossings of the Niagara River
Niagara Parks Commission
1916 establishments in Ontario
Transport infrastructure completed in 1916
Cross-border public transport

Whirlpool Aero Car


The Postcode Address File (PAF) is a database that contains all known "delivery points" and postcodes in the United Kingdom. The PAF is a collection of over 29 million Royal Mail postal addresses and 1.8 million postcodes. It is available in a variety of formats including FTP download and compact disc, and was previously available as digital audio tape. As owner of the PAF, Royal Mail is required by section 116 of the Postal Services Act 2000 to maintain the data and make it available on reasonable terms. A charge is made for lookup services or wholesale supply of PAF data. Charges are regulated by Ofcom. It includes small user residential, small user organisation and large user organisation details. There have been requests as part of the Open Data campaign for the PAF to be released by the government free of charge.

Usage
The "delivery points" held on the PAF are routing instructions used by Royal Mail staff to sort and deliver mail quickly and accurately. Elements of the address, including the post town and postcode, are occasionally subject to change, reflecting the operational structure of the postal delivery system. Each address is therefore not necessarily a geographically accurate description of where a property is located. Buildings which contain internal flats or businesses but have only one external front door will only have those internal elements recorded in PAF if the Royal Mail have direct access to them using a key or fob.

File structure

Royal Mail's Programmers Guide lists the following address elements of PAF and their respective maximum field lengths:

Some versions of the PAF also contain the  'Delivery Point Suffix (DPS)'  used in CBC (Customer Bar Code). Alternatively the DPS can be found using Royal Mail's  'Postcode Information File (PIF)'.

Licensing

The PAF licence sets out what PAF can be used for. Licensing options include internal and external use and also more advanced options such as bureau services and broker groups.

An example of typical internal use is an employee of a licensed call centre who uses a PAF-based solution to look up and verify customer addresses. The PAF data is only being used within the licensed end-user and is not passed on to any other legal entity.

On the other hand, an example of external use would be a company which provides a PAF-based address look-up on their customer facing website for their own customers to use when they order goods or services.

Royal Mail provide licensing advice on their website.

Public sector licence

Public sector organisations can now use PAF under the public sector licence use terms. The current public sector licence was renewed in April 2023 and runs until 31 March 2028.

The 2023-2028 public sector licence covers England, Wales and Scotland, and was procured centrally by the Geospatial Commission so that usage is free at the point of use for delivery of vital public services by the UK government, devolved administrations, local authorities, emergency services, health services, and search and rescue organisations. The contract now also incorporates Royal Mail Not Yet Built and Multiple Residence data.

The original public sector licence was implemented on 1 April 2015, having been developed by Royal Mail, the Department of Business, Innovation & Skills (BIS) and the Scottish government. The public sector licence was centrally paid for by these organisations so individual public sector organisations no longer needed to return PAF licence fees to Royal Mail.

Under the original licence, eligible public sector organisations were able to use PAF within their organisation and on their website for non-commercial purposes. In addition, licensed public sector organisations were able to share data with other licensed organisations and work collaboratively on data-led projects. The original licence was available to central government, local government, emergency services, health authorities and search and rescue organisations.

Alias data

The "alias file is a supplementary file containing additional data which are not part of official postal addresses, including details that have changed over time, or have been amended by the public and then used. This file is used to identify these elements and cross-reference with the official postal address.

The alias file holds four types of record: locality, thoroughfare, delivery point alias, and county alias:

The locality record – old short forms, local names, and 'postally-not-required' (PNR) details.
The thoroughfare record – contains replacement street and road names for a given locality, thoroughfare or dependent thoroughfare combination.
The delivery point alias record – holds additional information at given addresses, such as trading names and building names.
The county record – holds traditional, administrative and postal county information.

Royal Mail, in their guide to the data products imply that the county alias information was provided when Royal Mail removed the former postal county from the main file.

Errors

Royal Mail acknowledges that the PAF contains errors, and publishes forms for submitting error reports.  A very small number of addresses are not listed correctly, and others (especially new developments) may not be listed at all for a period of time.

Costs and public availability
Between 2004 and 2006 a consultation was taken about the future management of the PAF.  The proposal to release it for use at low or no cost was rejected, and the business model where it was used to raise money from profitable corporations was retained.

The accounts for the PAF for 2005/6 disclosed an income of £18million, 8.6% of which was profit.

Following a government consultation, on 1 April 2010 Ordnance Survey released co-ordinate data for all Great Britain postcodes (but not their address elements) for re-use free of charge under an attribution-only licence, as part of OS OpenData.

See also
National Land and Property Gazetteer
One Scotland Gazetteer

References

External links
PAF from Royal Mail

Postal addresses in the United Kingdom
Postcodes in the United Kingdom
Geographical databases in the United Kingdom

Postcode Address File


La Interestatal 895 fue una autopista interestatal propuesta en Rhode Island y Massachusetts que hubiese conectado con la Interestatal 295 para crear un anillo periférico alrededor de Providence.

Historia
La Interestatal 895 fue oficialmente agregada al Sistema Interestatal de Autopistas en 1968 y eliminada oficialmente en 1982. Durante el proceso de planeamiento, hubo dos diferentes rutas propuestas, siendo la segunda ruta propuesta, después de que la primera ruta obtuviera mucha oposición con los residentes de Warwick y Barrington.

Ruta propuesta
La ruta original para la Interestatal 895 era la más corta de las dos rutas y hubiese estado completamente dentro del área metropolitana de Providence.

Enlaces externos
 I-895 on Kurumi.com
 Steve Anderson's BostonRoads.com: I-895 (Rhode Island, unbuilt)
 Steve Anderson's BostonRoads.com: I-895 (Massachusetts, unbuilt)

Carreteras interestatales de Rhode Island
Carreteras interestatales de Massachusetts

Interestatal 895 (Rhode Island-Massachusetts)


Ovidiu Alexandru Băjenaru () a fost un medic neurolog, membru corespondent al Academiei Române din 2016.

În noiembrie 2019 a fost decorat cu Ordinul Național "Serviciul Credincios" în grad de cavaler de președintele Klaus Iohannis.

Note

Legături externe
 Membrii Academiei Române din 1866 până în prezent – B

Nașteri în 1957
Decese în 2020
Bucureșteni
Neurologi români
Decorați cu Ordinul Național Serviciul Credincios în grad de Cavaler
Membri corespondenți ai Academiei Române
Decese cauzate de pandemia de coronaviroză (COVID-19)

Ovidiu Alexandru Băjenaru


කෙටි විස්තරයක් සහිත ලිපි
Short description is different from Wikidata
Articles with hCards
Pages using infobox musical artist with associated acts
නිමල් මෙන්ඩිස් (1934-2015) ශ්‍රී ලාංකේය ගායකයෙක් සහ ගීත රචකයෙක් වූ අතර, බීබීසී රූපවාහිනී වැඩසටහනක් වන Top of the Pops (1968) සඳහා පෙනී සිටි ශ්‍රී ලාංකික සංගීතඥයන් අතලොස්සෙන් කෙනෙකි. මෙන්ඩිස් මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ කාර්ය සාධන හිමිකම් සංගමයේ සහ යාන්ත්‍රික ප්‍රකාශන හිමිකම් සුරැකීමේ සංගමයේ දිගුකාලීන සාමාජිකයෙකි.

මෙන්ඩිස් සොයාගනු ලැබුවේ 1950 ගණන්වල අගභාගයේදී දකුණු ආසියාවේ ගුවන් තරංග ආධිපත්‍යය දැරූ රේඩියෝ සිලෝන් විසිනි. "කැන්ඩියන් එක්ස්ප්‍රස්" ඇතුළු මෙන්ඩිස්ගේ ගීත ආරම්භයේ සිටම මෙම මධ්‍යස්ථානය විසින් සහාය දැක්වූ අතර, ඒවා දකුණු ආසියාවේ ජනප්‍රිය ගීත බවට පත් කළේය: කෙතරම්ද යත් ඉන්දියානු උප මහාද්වීපය පුරා සිටින ශ්‍රාවකයින් ඔහුගේ ගීත ඉල්ලා රේඩියෝ සිලෝන් වෙත ලිවීය.

මෙන්ඩිස් කුඩා කල සිටම සංගීතයට සම්බන්ධ වූ අතර වසර ගණනාවක් ලන්ඩනයේ වාසය කර නිතර ලංකාවට පැමිණ ඇත. ඔහු සිය බිරිඳ රංජනී සමඟ වසර පහක් තිස්සේ ප්‍රංශයේ නිරිතදිග ප්‍රංශයේ චරන්ටේ හි ලී පැරඩිස් හි ද වාසය කර ඇත. මෙන්ඩිස් 2010 දී ඇය මිය යන තෙක් වසර 33 ක් රංජනී සමඟ විවාහ දිවිය ගෙවූ අතර, මෙන්ඩිස් සමග මීඩියා අයි නිෂ්පාදන සමාගම පවත්වාගෙන ගිය පෝල්මරි නම් එක් පුතෙක් සිටී.

2004 සුනාමියේ විනාශය මෙන්ඩිස්ගේ සිත් සසල කළ අතර, විපතට පත් වූවන්ට උපකාර කිරීම සඳහා ගීතයක් රචනා කිරීමට ඔහු යොමු විය. මෙය ඕස්ට්‍රේලියාවේ, ශ්‍රී ලංකාවේ සහ එක්සත් රාජධානියේ පටිගත කර ඇති අතර, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ලින්ඩා පර්හැම්ගේ අනුග්‍රහය ඇතිව, 638 වැනි මුල් දින යෝජනාවේදී බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ පැසසුමට ලක් විය.

චරිතාපදානය

මුල් වසර: 1950-1960
මෙන්ඩිස් විසින් බ්‍රිතාන්‍යයේ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ගීත 22 ක් ඇති අතර ශ්‍රී ලංකාවේ චිත්‍රපට සඳහා සංගීතය රචනා කර ඇත. "කිස් කිස් කිස්" යනු මෙන්ඩිස්ගේ පළමු ගීතය වන අතර එය බ්‍රිතාන්‍යයේ පටිගත කරන ලද අතර කොලොම්බියා ලේබලය මත මේරි මාෂල් විසින් ගායනා කරන ලදී. "Kandyan Express", "Cherry Blossom Tree", "Oh My Lover", "Butterfly in the Rain", "Shampagne Blues", "Goodnight Kisses" පනහ දශකයේ අග භාගයේ ශ්‍රී ලංකාවේ අංක එකේ ජනප්‍රිය ගීත විය.

"උඩරට නැටුම්" බටහිර ඔහුගේ දෙවන නිර්මාණය විය. ජර්මනියේ ෆ්‍රීඩෙල් බර්ලිප් සහ ඔහුගේ වාද්‍ය වෘන්දය විසින් පටිගත කරන ලද එය රේඩියෝ ලක්සම්බර්ග් හි අංක දෙක බවට පත් විය. එය එක්සත් ජනපදයේ ද නිකුත් කරන ලදී. බ්ලැක් පර්ල්ස් සහ ග්‍රීන් ඩයමන්ඩ්ස් බ්‍රිතාන්‍යයේ ජන කණ්ඩායමක් වන වන් ටූ ඇන්ඩ් ත්‍රී විසින් ඩෙකා සඳහා එල්පී මත මෙන්ඩිස්ගේ ගීත අටක් ඇත. මෙම ඇල්බමය දැන් එකතුකරන්නන්ගේ අයිතමයකි.

මෙන්ඩිස් 1968 දී ඔහුගේ ගායන සහකරු සැන්ඩ්‍රා එඩීමා සමඟ ජනප්‍රිය BBC රූපවාහිනී සංගීත වැඩසටහනක් වන Top of the Pop හි ආරාධිත කලාකරුවන් ලෙස ඔහුගේ "Feel like a Clown" ගීතය සමඟ පෙනී සිටියේය. "රේන්බෝ ලෑන්ඩ්" වාර්තාවේ B-පැත්ත ප්‍රාන්තවල A-සයිඩ් වූ අතර අද (2013) එය බටහිර මනෝවිද්‍යාත්මක පාෂාණ ප්‍රජාවේ එකතුකරන්නන්ගේ අයිතමයක් බවට පත්ව ඇත. ඔවුන් එම වසරේ ජර්මනියේ බීට් ක්ලබ් හි ගීතය සමඟ ද ඇතුළත් විය. මුල් ඩේව් බෲබෙක් ක්වාටෙට් සමඟ බාස් වාදකයෙකු වූ ඉයුජින් රයිට් මෙන්ඩිස්ගේ ගීත පහක් ඔහු පමණක් බාස් වාදනය කරමින් සකස් කර පටිගත කළේය. ඔහු විදුලි ගිටාරය, බාස් සහ පියානෝ සමඟ තවත් එක් ගීතයක් වන "සිංදු මාලු" ද සකස් කර නිෂ්පාදනය කළේය. ඒවා ගායනා කළේ සැන්ඩ්රා එඩීමා විසිනි.

1970 ගණන්වල
මෙන්ඩිස් ලන්ඩනයේ ගීත ගණනාවක් පටිගත කළේය, බොහෝ දුරට අධ්‍යාත්මික ස්වභාවයක් ඇත. ඔහු The Passion Report නමින් කුරුසයේ මාර්ගය පිළිබඳ විනාඩි විස්සක ශ්‍රව්‍ය වාර්තා චිත්‍රපටයක් ද කළේය; ෆෙරිමන් නමින් හැඳින්වෙන තවත් ශ්‍රව්‍ය වාර්තා චිත්‍රපටයක් බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත සමයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ තේ වතු කම්කරුවන් සහ ගොවියා පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය පිළිබඳ අවධානය යොමු කළේය. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ දිව්‍ය සත්ප්‍රසාද සම්මේලනය සඳහා ජීවන පාන් ද ලිවීය.

මෙන්ඩිස් විසින් ශ්‍රී ලාංකේය චිත්‍රපට සඳහා අමතක නොවන ගීත කිහිපයක් ලියා ඇත, විශේෂයෙන් " මාස්ටර් සර් " කළු දිය දහර ("කළු දියේ තීරුවක්") චිත්‍රපටය සඳහා නීලා වික්‍රමසිංහ විසින් එය මාතෘකා අනුපිළිවෙලින් ගායනා කරන ලදී. "මාස්ටර් සර්" යටත් විජිත ශ්‍රී ලංකාව ගැන, ශ්‍රමයේ ගරුත්වය පිළිබඳ කතාවක් - සමාජ සාධාරණත්වය පිළිබඳ කතාවක් කියයි. මෙම ගීතය ඉංග්‍රීසි (මෙන්ඩිස් සහ සැන්ඩ්‍රා එඩීමා විසින්) සහ සිංහල (නෙවිල් ප්‍රනාන්දු විසිනි; පද රචනය කරුණාරත්න අබේසේකර විසින් සිංහලට පරිවර්තනය කරන ලදී) යන දෙඅංශයෙන්ම පටිගත කරන ලදී. මෙම ගීතය වසර තිහකට වැඩි කාලයක් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ජනප්‍රියව පැවතියේ, බොහෝ දුරට ඉංග්‍රීසි පිටපතේ සංගීත සැකැස්ම මත පදනම්ව නීලා වික්‍රමසිංහගේ ජනප්‍රිය අනුවාදයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි (කාල අත්සන, රිෆ්ස් ආදිය. )

ඔගස්ටස් විනයාගරත්නම් විසින් සිංහලට පරිවර්තනය කරන ලද ඔහුගේ ගංගා අද්දර ("ගඟේ ඉවුර අසල") රචනා කරන ලද අතර, එම නමින්ම (සුමිත්‍රා පීරිස් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද) චිත්‍රපටය සඳහා විජය කුමාරණතුංග විසින් ගායනා කරන ලදී. ජනප්‍රිය වූ රන් ටිකිරි සිනා එම චිත්‍රපටයටම ලියා ගායනා කළේ වික්ටර් සිල්වා සහ නිරාෂා පෙරේරා විසිනි. 2013 දී ගංගා අද්දර ගීතයේ නව අනුවාදයක් සුරේන්ද්‍ර පෙරේරා විසින් ගායනා කරන ලද අතර එම නමින්ම ටෙලිනාට්‍ය මාලාවක තේමා ගීතය ලෙස භාවිතා කරන ලදී. "උපුල් නුවන්" 1978 දී ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්ගේ මළවුන් සඳහා සුදු මල් චිත්‍රපටය සඳහා රචනා කරන ලද තවත් සම්භාව්‍යයකි.

1980 ගණන්වල
1980 ගණන්වලදී මෙන්ඩිස් ඔහුගේ බිරිඳ සමඟ වාර්තා චිත්‍රපට නිෂ්පාදනයට ගියේය - ඔවුන්ගේ පුත් පෝල්මරි, පරිගණක සහ දර්ශන සංස්කරණයට දක්ෂ, ඔවුන්ට සහාය විය. ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු හා නැඟෙනහිර යුද කලාපවල තම දෙමාපියන් සමඟ රූගත කිරීම් කරන විට ඔහුට වයස අවුරුදු හතකි. මෙන්ඩිස් ශ්‍රී ලාංකේය සංගීතඥයන් සමඟ It's What I am වේදිකා නාට්‍යයක් ද කළා; එහි විශේෂත්වය වූයේ එම වසරේ ජනවාර්ගික කෝලාහල පාදක කරගත් "ජූලි '83" ගීතයයි. ඔහු ශ්‍රව්‍ය කැසට් දෙකක් ද නිර්මාණය කළේය, එකක් එයාර් ලංකා - A Taste of Paradise සඳහා සහ අනෙක Ceylon Tourist Board - Pilgrim Places of Sri Lanka සඳහා.

1990-2015
මෙන්ඩිස් පවුල ඔවුන්ගේම ව්‍යවසායයක් වන Mediaeye Music Lanka (PVT) ලිමිටඩ් පිහිටුවා ගත් අතර එය 2000 දී War is my Country නමින් ශ්‍රව්‍ය වාර්තා චිත්‍රපටයක් නිකුත් කරන ලද අතර එය 1994 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ ජනවාර්ගික ගැටුම සොයා ගනී. මෙම සංයුක්ත තැටියේ වසර දාහතක කාලයක් පුරා ආඛ්‍යාන, දේශපාලන සහ වෙනත් පුද්ගලයින් සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡා, ගීත සහ කවි ඇතුළත් ලේඛනාගාර තොරතුරු අඩංගු විය.

මෙන්ඩිස් ඔහුගේ පුත් පෝල්මරි සමඟ එක්ව ගීත, ශ්‍රව්‍ය වාර්තා චිත්‍රපට සහ චිත්‍රපට තොරතුරු සීඩී සහ ඩීවීඩී මගින් සම්පාදනය කළේය. Mediaeye හරහා ඔවුන් සිරස සුපර්ස්ටාර් (ශ්‍රී ලංකාවේ ඇමරිකානු අයිඩල්/Xfactor) වැනි ව්‍යාපෘතිවල වැඩ කරමින් ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ විශාල සංවිධාන සමඟ සමීපව කටයුතු කළ අතර රටේ බොහෝ තරුණ කලාකරුවන් සමඟ අන්තර් ක්‍රියා කළහ. 2009 දී ඔවුන් ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය සඳහා සමාගමේ නව නිල ඇඳුම් ප්‍රදර්ශනය කරමින් මිනිත්තු දහයක කෑල්ලක් සම්පූර්ණ කළහ. මෙය මෙන්ම 2011 වසරේ සහ 2013 නත්තල් සමයේදී ගුවන් සමාගම විසින් බෝඩිං වීඩියෝවක් ලෙස භාවිතා කරන ලද Generation 4 (Sirasa Superstars හතරේ) විසින් මෙන්ඩිස්ගේ "And A Star" ගීතයකි.

මෙන්ඩිස් විසින් සුමිත්‍රා පීරිස්ගේ "වෛෂ්ණවී" චිත්‍රපටයේ ගීත තුනක් මෙන්ම පසුබිම් සංගීතයද රචනා කරන ලද අතර එය පෝල්මරි විසින් සකස් කර නිෂ්පාදනය කරන ලදී.

2013 දී ඔහු ප්‍රථම වරට සිංහල බ්ලූස් ගීතය වන "ගැහැණු ළමයින්" ලිවීය, එය ගායනා කළේ අමිල සඳරුවන් විසිනි. එය සිංහලට පරිවර්තනය කළේ මෙන්ඩිස්ගේ නව ලිපි කිහිපයක් ද පරිවර්තනය කර ඇති දුමින්ද අලහේන්ද්‍ර විසිනි. ගීතයේ මියුසික් වීඩියෝව නිෂ්පාදනය කළේ ශ්‍රී ලංකා ඩිජිටල් චිත්‍රපට ආයතනයේ සිසුන් විසිනි.

මෙන්ඩිස් 2015 අප්‍රේල් 16 වැනි දින කොළඹ මාලඹේ පෞද්ගලික රෝහලකදී වයස අවුරුදු 81 දී මිය ගියේය.

රූපවාහිනී වාර්තා චිත්‍රපට
ඩෝන් ඔෆ් ටෙරර්, මෙන්ඩිස්ගේ පළමු වාර්තා චිත්‍රපටය, රටේ ජනවාර්ගික ගැටුම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ අතර එය යුද විරෝධී චිත්‍රපටයක් ලෙස සැලකේ. එය ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජය සහ ආගමික මධ්‍යස්ථානය සඳහා සාදන ලද අතර VHS හි නිෂ්පාදනය කර තිබියදීත් එක්සත් රාජධානියේ කොන්කෝඩ් වීඩියෝ සහ ෆිල්ම් විසින් බෙදා හැරීම සඳහා ගෙන ඇත.

Shattered Pearl ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයෙන් පීඩාවට පත් වූ කාන්තාවන්ගේ අවධානයට ලක් වූ අතර "ජීවත්වීමේ අයිතිය" ලන්ඩනයේ චැනල් 4 රූපවාහිනිය සඳහා සාදන ලදී. එය එවකට බ්‍රිතාන්‍ය රූපවාහිනියේ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ ප්‍රධාන චිත්‍රපටයක් විය. එය ලෝකයේ බොහෝ රටවල ප්‍රදර්ශනය කර ඇත.

බ්‍රිතාන්‍යයේ "19 වැනි වගන්තිය" සඳහා අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ සහ ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස පිළිබඳව ත්‍රී වෝමන් ස්පීක් අවුට් නිර්මාණය කරන ලදී. Mediaeye ළමා සමාජය සඳහා ලන්ඩනයේ නිවාස නොමැති දරුවන් පිළිබඳ Zero Concern සඳහා Z සඳහා සංස්කරණය කරන ලදී.

Water Water Everywhere බංගලිදේශයේ රූගත කරන ලද අතර, කාන්තාවන් සහ ජල කළමනාකරණය ගැන CAFOD සඳහා සාදන ලදී.

Blessed Are the Poor බ්‍රිතාන්‍යයේ සහ දකුණු ඉන්දියාවේ දරිද්‍රතාවය සහ ඔවුන්ගේ ජීවිත වෙනස් කිරීමට මිනිසුන් ගන්නා ධනාත්මක උත්සාහය සංසන්දනය කරයි. මෙම වාර්තා චිත්‍රපටය මෙතෝදිස්ත ජාත්‍යන්තරය වෙනුවෙන් නිර්මාණය කරන ලද්දකි.

මීඩියා අයි ප්‍රධාන බ්‍රිතාන්‍ය රූපවාහිනී නිෂ්පාදන තුනක පර්යේෂකයන් ලෙස ද සේවය කර ඇත. ඔවුන්ගේ වාර්තා චිත්‍රපට තුනක් ඉතාලියේ මොන්ටිකාටිනි චිත්‍රපට උළෙලේදී විය: Shattered Pearl, Seyllan to Paradise, සහ Stop Killing Start Singing (එය ගීත තුනක් මත පදනම් විය). සිංහල ගීත වාර්තා චිත්‍රපටයක් ලෙස ඉදිරිපත් කළ පළමු අවස්ථාව එය විය.

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ මුල් දින යෝජනාව, සෑම දොරක්ම විවෘත කරන්න, ඔටිසම් සඳහා ගීතය
 නිමල් මෙන්ඩිස්ගේ බිරිඳ රංජනී මෙන්ඩිස් ගැන ඉරිදා දිවයින, නන්දා වනසුන්දර අනුස්මරණ ලිපිය
    දුමින්ද අලහේන්ද්‍ර විසින් සිංහලට පරිවර්තනය කරන ලදී.
 - බ්‍රිතාන්‍ය දේශපාලඥයින් වන ගෝර්ඩන් බ්‍රවුන්, ඩේවිඩ් කැමරන් සහ මෙන්සීස් කැම්බල් ඔටිසම් සඳහා ගීතයක් ලබා දී ඇත.
 Autism Speaks UK සඳහා නිමල් මෙන්ඩිස් ඔටිසම් ගීතය
 Daily News Sri Lanka: නිමල් මෙන්ඩිස් අයිවන් කොරයාගේ සුනාමි ගීතය රචනා කරයි
 නන් විසින් නිමල් මෙන්ඩිස්ට ප්‍රශංසා කරමින් බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ සඳහන් කළ සුනාමි ගීත දෙකක්
සිංහල ගායකයෝ
2015 මරණ
1934 උපත්

නිමල් මෙන්ඩිස්


Christian Giedde, (født i Kville i 1639, blev begravet i København i 1705).
Bohuslän tilhørte Sverige fra 1658, Christian Giedde Tjente først som musketer i Sverige i 3 år.
Han var så kornet i Polen hos hertugen af Kurland, stadig sandsynligvis som officer, til ca. 1674, og han menes på denne tid at blive gift med Anna Margrethe Charlotte von Geijder, født på Øsel i 1648, død på Kobberstad på Toten efter 1736. Hendes far var kommandant på Øsel, Carl Christian von Geijder, av kurlandsk adel, hendes mor Charlotte von Vietinghoff.

På rejsen hjem fra Kurland besøgte Christian Giedde sin bror Jakob Giedde, på Gotland. Denne har muligvis kunnet fortælle om bedre tjeneste forhold i Danmark, for Christian Giedde trådte så i dansk tjeneste. Etter 1 1/2 års tjeneste i den gamle danske garde, blev han af kong Christian 5, overflyttet til den kongelige danske livgarde til hest. I 1693 blev han Ritmester, tituleret Oberstløjtnant. Han fulgte kong Christian 5. i en række felttog mod kong Carl den 2. af Sverige (må havde været Karl 11. af Sverige)??

Fordi han var på god fod med kongen blev mange misundelige og fjendtlige overfor ham, og for at styrte ham i unåde, satte man ham på en meget vanskelig og farlig post. Han fik til opgave at stoppe urolighederne på Møen, hvor bønderne havde gjort oprør. Han lykkedes imidlertid med at få folk i tale, og at få oprøret i ro, noget der, gjorde ham så populær hos menigmand, at kongen blev anmodet om, af bønderne, at gøre han til Amtmand på Møen.

Kong Frederik 4. skal ha' gjort han til oberst og kommandant på Møen, lige før hans død; I følge et brev fra hans enke til kongen! Han døde imidlertid som ritmester. De fik fire børn.

Se også
Samuel Christoph von Plessen

Kilder

Christian

Christian Giedde


Rodrigo Massa es un actor, conductor, cantante y compositor brasileño conocido por su trabajo en series de televisión como El Dragón: El regreso de un guerrero (Netflix(, La piloto (Netflix), Like, la leyenda (Televisa) y El color de la pasión (Televisa).. Actualmente es parte del elenco principal de la serie The Spencer Sisters en CTV

Biografía y carrera televisiva

Rodrigo Massa Moreira da Silva nació el 26 de marzo de 1992  en  São Bernardo do Campo, Brasil. Después de estudiar cuatro semestres de Letras Hispánicas en la Universidad de São Paulo, decidió abandonar sus estudios y su trabajo como maestro de idiomas en Berlitz para mudarse a México y probar suerte en el mundo del espectáculo. Consiguió trabajo como maestro en Berlitz Polanco, en la Ciudad de México, y en sus tiempos libres buscaba agencias y hacía cástines.

Rodrigo incursiona en la conducción televisiva en transmisiones como los Premios Oye, Conecta-TD, El Buen Fin, La Voz México y Lunadas. También estrena el programa infantil 1 2 3 Clic y conduce dos temporadas de México Suena (2012-2013) junto a Vielka Valenzuela, Mario Lafontaine, Helena Guerrero, Carlos Trillo y Roberto Carlo.

En el 2013 interpreta a un agente del FBI en No se aceptan devoluciones (Instructions Not Included), película mexicana producida, dirigida y protagonizada por Eugenio Derbez que ha roto récords de taquilla a nivel internacional.

Como conductor, arranca uno de los proyectos más importantes de su carrera en mayo del 2013: Elle México Diseña, un reality show donde Rodrigo y el jurado de especialistas compuesto por Sara Galindo, Rolando Santana y Andy Torres viajan toda la República Mexicana en busca de los mejores diseñadores de moda del país. El programa fue transmitido por E! Entertainment Televisión en toda Latinoamérica durante los meses de mayo, junio y julio, alcanzando el segundo lugar entre los programas más vistos del canal durante el 2013. Paralelamente, Rodrigo siguió trabajando como conductor en programas como Top Five República Checa (TLC) y Tú Diriges (Televisa).

En el 2014 le da vida al personaje antagónico Amador Zúñiga en los cinco capítulos iniciales de la telenovela "El color de la pasión", transmitida por el Canal de las Estrellas (Televisa, Canal 2).

El 30 de abril de 2014 estrena la cuarta temporada de su programa en E! Entertainment Televisión, que a partir de ese año pasa a llamarse simplemente México Diseña.

En el 2015, después de una corta temporada conduciendo el programa Latin Stage en Ritmoson latino, Rodrigo regresa a la pantalla de E! para conducir el programa Zona Trendy. La noticia se hizo oficial el 24 de noviembre durante la fiesta que organizó E! Entertainment Televisión para celebrar el octavo aniversario del programa entre celebridades e invitados especiales como Max Villegas, Gonzalo García Vivanco, José Pablo Minor y Diego Alfaro, los cuatro hosts que han pasado por Zona Trendy en los últimos ocho años.

Ese mismo año se le ofreció un papel en la serie Un Mal Date, de Blim. En la trama Rodrigo es Omar Santiago, el novio infiel de la protagonista Laya (Ximena Sariñana).

En el 2017 obtuvo su primer papel en una película estadounidense: AJ en la comedia romántica Destination Wedding de Hallmark Channel.

En el 2018 Rodrigo vuelve a la pantalla chica con dos de los proyectos más importantes de Televisa ese año. La Piloto, serie de acción en la que se dio a conocer internacionalmente como Aldo Tapia, un agente de la DEA que combate a la mafia rusa. Y Like La Leyenda, serie juvenil en la que interpreta a Richie Comanche, un coach de superación personal cuyo romance con Victoria (Gina Castellanos) y cuyas riñas con Humberto (Oscar Schwebel) rindieron algunas de las escenas más divertidas de la trama.

Su proyecto más importante en Latinoamérica llegó en enero de 2019, cuando firmó contrato con W Studios para darle vida al mafioso italiano Piero Scarinci, en las dos primeras temporadas de El Dragón: El regreso de un guerrero (Univisión/Netflix). Con diálogos en español, italiano y en dialecto calabrés, Piero se revela un personaje doble cara, aparentemente aliado de Miguel Garza (Sebastián Rulli) pero en realidad uno de sus enemigos más peligrosos. La serie se posicionó entre las 10 más vistas de Netflix en más de 30 países.

Tras el cierre de las filmaciones de El Dragón: El regreso de un guerrero, Rodrigo firmó un contrato de dos años con la agencia canadiense Lucas Talent, por lo que se mudó la ciudad de Vancouver.

Su primer trabajo en este nuevo mercado fue una participación en la aclamada serie The Flash (Netflix).

El sueño de obtener un papel protagónico en Hollywood se hizo realidad en el 2022, tras las filmaciones de la película Merry Textmas, de la cadena estadounidense Lifetime, en la que interpreta a Alex, un web designer de Texas, hijo de mexicanos, que se enamora de Gaby, cuya familia lo invita a pasar la Navidad en México y le regala la oportunidad de reconectarse con sus raíces.

Actualmente es parte del elenco principal de la serie The Spencer Sisters en el canal canadiense CTV. Su personaje, Antonio Pereira, es el dueño del restaurante brasileño de la ciudad de Alder Bluffs, casado con un oficial de policía interpretado por Thomas Olajide, cuya trama se entrelaza con la de la protagonista, Darby, interpretada por Stacey Farber.

Carrera musical

Fue semifinalista de los programas "Latin American Idol" (Sony Entertainment Television) e "Ídolos" (TV Record Brasil). En el 2009, grabó el disco "El origen del sonido" con el grupo OM, con el que realizó varias giras de conciertos por toda la República Mexicana donde se promocionaban sus sencillos "Lloraré por ti" y "Perdiendo la razón". Y en el 2011 lanzó su primer álbum como solista, Único, realizando la promoción de su primer sencillo «Todo es amor» en una gira por Centroamérica. Su disco debut cuenta con quince temas, ocho en español y siete en inglés, producidos por Guido Laris, productor internacionalmente reconocido por su trabajo con RBD. La mezcla del disco fue realizada en los estudios PlugIn Tunes en Nueva York y corrió a cargo de Orlando Calzada, ganador de un Grammy por su trabajo en el álbum "Survivor" de Destiny's Child.
Después de un lapso de 7 años en los que no realizó ningún lanzamiento musical, Rodrigo retoma su faceta de cantante en el 2018 con una canción romántica llamada "Acabo de soñar contigo", tema que compuso al despertarse una mañana en su cuarto de hotel en Acapulco durante las grabaciones de Destination Wedding. Con este tema Rodrigo promete que su nuevo enfoque musical serán las baladas.

Su siguiente sencillo vino acompañado de un conmovedor videoclip protagonizado por Oka Giner, actriz mexicana con la que ya había trabajado anteriormente en la serie La piloto.

Un año después, Rodrigo siguió grabando y lanzando lanzando nuevas canciones mientras trabajaba en las filmaciones de El Dragón: El regreso de un guerrero. Sálvame, Dime Que Sí y Sin Mirar Atrás - fueron bien recibidas por la prensa y por el público en general. Pero sin duda, su hit del 2019 fue Al Fin Te Encontré, en colaboración con la actriz y popstar mexicana Macarena García.

En marzo de 2020, Rodrigo Massa lanza su segundo álbum de estudio - La Fiesta - con 7 canciones en español, 4 en portugués y una en inglés. El videoclip estrenó en cadena nacional el 20 de abril a través del programa Acceso Total, en Telemundo. Y fue recibido con sorpresa por el público del programa matutino debido a su contenido altamente sensual y provocativo que incluye besos con el modelo brasileño Rodrigo Malafaia y un trío en una regadera.

Teatro musical

En el 2016, Rodrigo firmó un contrato de dos años con Ocesa Teatro, gracias al cual obtuvo su primer papel protagónico en un musical de gran formato: Pepe, en Verdad o Reto - una obra que rindió tributo a la música de los 90s durante dos temporadas, la primera en el Teatro Banamex y la segunda en el Teatro Ignacio López Tarso.

Su segundo reto en el teatro musical, un año más tarde, fue el papel de Juan Ramón - uno de los protagonistas de la opereta inglesa Ayolante - que tuvo una exitosa temporada en el CENART (Centro Nacional de las Artes) en la Ciudad de México. Vale la pena mencionar que durante las últimas tres semanas tuvieron lleno total y que ninguno de los 32 actores tuvo suplentes, por lo que dieron todas y cada una de las funciones de la temporada.

Pero su logro teatral más importante ha sido sin duda alguna Mentiras el musical, el musical más longevo en la historia del teatro mexicano - 10 años ininterrumpidos. En el 2017 Rodrigo obtuvo el único papel masculino de la obra: Emmanuel, siendo testigo de importantes celebraciones como las 3000 representaciones y el récord de 1 millón de espectadores. Rodrigo también está confirmado para subir al escenario del Auditorio Nacional en febrero del 2019 en la presentación especial que festejará los 10 años de Mentiras.

Filmografía

Discografía

Álbumes

 OM (2009)
 Único (2011)
 La Fiesta (2020)
 Ao Vivo Em São Paulo (2021)
 Acústico (2021)

Sencillos y videoclips

 Todo es Amor (2011)
 Acabo de Soñar Contigo (2018)
 Acabo de Sonhar Contigo - versión portugués (2018)
 El Mejor Amor Que Nunca He Tenido (2018)
 O Melhor Amor Que Eu Nunca Tive - versión portugués (2018)
 Sálvame (2019)
 Save Me - versión inglés (2019)
 Dime Que Sí - feat. Fercho Reyes (2019)
 Al Fin Te Encontré - feat Macarena García (actriz mexicana) (2019)
 Sin Mirar Atrás (2020)
 If I Close My Eyes - versión inglés (2020)
 La Fiesta (2020)
 Una Mujer Diferente (2021)
 Turn The Lights Off (2021)
 Via  De Mão Dupla (2022)
 Chamuco (2022)
 Sambando Na Sua Cara (2022)
 La Fiesta Remix feat (2022)
 How Could I Have Known - feat Andra) (2022)
 Cómo Le Explico A Mi Corazón (2023)

Referencias

6. https://archive.today/20130413152327/http://www.imagendeveracruz.com.mx/vernota.php?id=105876 (28 de octubre de 2011). "Visitan Calpulli". Imagen de Veracruz.

7. https://web.archive.org/web/20121117095032/http://entretenimento.r7.com/idolos-2012/candidatos/rodrigo-moreira/ (julio de 2012). Ídolos Brasil. Record.

8. https://web.archive.org/web/20130726183829/http://ninos.televisa.com/series/123-clic/565927/ficha-123-clic/ (marzo de 2013). 1 2 3 Clic. Televisa Niños.

9. https://web.archive.org/web/20130926174443/http://www.biosstars-mx.com/pelicula/2013/no-se-aceptan-devoluciones.html (septiembre de 2013). No Se Aceptan Devoluciones. Biostars International.

10. http://glamorama.com.mx/magazine/elle-mexico-disena-2013-presentacion-de-la-tercera-temporada (13 de mayo de 2013). "Elle México Diseña 2013: Presentación de la tercera temporada". Glamorama.

Enlaces externos
 Página oficial de Rodrigo Massa
 Instagram Oficial de Rodrigo Massa
 Facebook Oficial de Rodrigo Massa
 Canal de Rodrigo Massa en YouTube
 Twitter Oficial de Rodrigo Massa

Cantantes masculinos de Brasil
Nacidos en São Bernardo do Campo
Actores de Brasil
Actores de televisión de México
Emigrantes brasileños hacia México
Cantantes de Brasil
Pop en español

Rodrigo Massa


Fra Bartolomeo, pravog imena Baccio della Porta, poznat i kao Bartolommeo di Pagholo i Bartolommeo di San Marco, bio je talijanski slikar visoke renesanse i dominikanski svećenik.

Fra Bartolomeo je učio slikarstvo u radionici Cosima Rossellija, da bi nakon obuke otvorio radionicu zajedno sa slikarem Mariottom Albertinellijem u Firenci, gdje je proveo većinu svoje karijere. Bartolomeovi rani radovi kao što je Navještenje (1497., Volterra) su pod utjecajem uravnoteženih kompozicija umbrijskog slikara Perugina i sfumata Leonarda da Vincija. Godine 1499. Bartolomeo je dobio narudžbu za izradu monumentalne freske Posljednji sud u jednoj od kapela grobnica u crkvi Santa Maria Nuova.

Pod utjecajem firentinskog dominikanskog vjerskog reformatora Girolama Savonarole, Bartolomeo se pridružio samostanu dominikanskog reda 1500. godine, da bi 1501. potpuno napustio slikarstvo. Ponovo se vratio slikanju tek 1504. godine radeći samo biblijske kompozicije (Sveta obitelj, 1504.; Uzašašće Marijino, 1507.; Majka Božja sa svecima, 1509.; Majka Božja milosrdna, 1515.; Pietà, 1516.), koje su bile u službi vjerskog reda kojemu je pripadao. Godine 1504. završio je sliku Vizija svetog Bernarda koja se smatra njegovim najvećem doprinosu monumentalnom stilu visoke renesanse i koja je snažno utjecala na Rafaela.

Godine 1508. Bartolomeo je u posjeti Veneciji gdje asimilira kolorizam mletačkih slikara. Tamo je naslikao je grupu slika s vjerskom tematikom koje odlikuje uravnotežena kompozicija i atmosferska gustoća postignuta upotrebom Leonardovog sfumata. Među tim djelima se ističu Bog Otac sa svetom Katarinom od Siene i Marijom Magdalenom iz 1509. godine (San Pietro Martire, Murano) i Mistična vjeridba sv. Katarine (1512.).

Godine 1513. u Rimu slika Petra i Pavla (Vatikanski muzeji), a po povratku u Firencu osniva studio u samostanu sv. Marka i slika za palaču Pitti i freske za dominikanski samostan Pian di Mugnone, Fiesole. Njegova freska u tom samostanu, Noli me tangere, je njegova posljednje djelo. Preminuo je u Firenci 1517. godine.

U svojim djelima nastojao je spojiti Leonardovu izražajnost i sfumato, Rafaelovu liričnost, Michelangelovu monumentalnost i koloristička dostignuća mletačkoga slikarstva.

Izvori

 Giorgio Vasari, Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori, Giunti, Firenca, 1568.

Vanjske poveznice
 Fra Bartolomeo, biografija, virtualuffizi.com
 Kolekcija radova na Web Gallery of Art

Talijanski renesansni slikari
Talijanski dominikanci
Talijanski katolički svećenici

Fra Bartolomeo


Pulp (1972.), film iz 1972.
 Pulp (2012.), film iz 2012.
 Pulp (glazbeni sastav), glazbeni sastav
 Pulp (roman), roman Charlesa Bukowskog

Pulp


Cassie Mitchell, née le  à Muskogee (Oklahoma), est une athlète handisport américaine spécialisée des lancers concourant en F51 pour les athlètes en fauteuil roulant.

Carrière
Peu après son diplôme du lycée , elle contracte une maladie neurologique appelée neuromyélite optique qui la laisse paralysée sous la taille et entraîne des difficultés de mouvement au niveau des bras. Après un diplôme de l'université d'État de l'Oklahoma en 2004, elle fait un doctorat en ingénierie biomédicale au Georgia Institute of Technology en 2009. En plus de sa carrière sportive, Cassie Mitchelle est chercheuse sur les maladies et blessures neurologiques pour le National Institutes of Health. En 2021, elle est professeure assistante au Wallace H. Coulter Department of Biomedical Engeneering au Georgia Institute of Technology et à l'université Emory.

Pour les Jeux de 2016, elle rafle l'argent sur le lancer du disque F51-52 et le bronze sur le lancer de massue F51. Cette année-là, elle avait également fait partie des trois athlètes américains qualifiés dans deux sports différents, le second étant la natation. Quelques semaines avant les Jeux, on lui diagnostique une leucémie myéloïde chronique et elle commence une chimiothérapie au Georgia Cancer Center de l'. Aux Jeux paralympiques d'été de 2020, elle remporte la médaille d'argent du lancer de massue F51 avec un jet à 24,18 m derrière l'Ukrainienne Zoia Ovsii puis termine  du lancer du disque F51.

Palmarès

Jeux paralympiques

 Jeux paralympiques d'été de 2016 à Rio de Janeiro :
  lancer du disque F51
  lancer de massue F51-52
 Jeux paralympiques d'été de 2020 à Tokyo :
  lancer de massue F51

Championnats du monde

 Championnats du monde 2013 à Lyon :
  lancer du poids F51
  100 m F51
  200 m F51
  800 m F51
 Championnats du monde 2017 à Londres :
  lancer du disque F51
  lancer de massue F51

Références

Voir aussi

Liens externes

Athlète handisport américaine
Lanceuse de poids américaine
Lanceuse de disque américaine
Sprinteuse américaine
Coureuse de 100 mètres
Ingénieur américain
Ingénieure
Médaillée de bronze paralympique américaine
Médaillée d'argent paralympique américaine
Athlète (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2012
Athlète (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2016
Athlète (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Étudiant de l'université d'État de l'Oklahoma
Étudiant du Georgia Institute of Technology
Naissance en juin 1981
Naissance à Muskogee (Oklahoma)

Cassie Mitchell


Korean Broadcasting System (KBS) je južnokorejska radio i televizijska mreža osnovana 1927. godine. Sjedište joj je u Seulu.

Televizijski kanali

Zemaljski
 KBS1
 KBS2
 KBS UHD
 KBS NEWS D

Kabel
 KBS N Life
 KBS Drama
 KBS N Sports
 KBS Joy
 KBS Kids
 KBS W
 KBS World (međunarodna usluga)

Radio stanice
 KBS Radio 1 (AM/FM)
 KBS Radio 2 (AM/FM)
 KBS Radio 3 (AM/FM)
 KBS 1FM (FM)
 KBS 2FM (89.1 MHz Cool FM)
 KBS Hanminjok Radio

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Televizijske mreže u Južnoj Koreji
Radio

Korean Broadcasting System


Jammer may refer to:

Signal blocking devices
 Radar jammer, a device used in radar jamming and deception
 Radio jammer, a device used in radio jamming
 Radio-controlled Improvised Explosive Device jammer, a counter-IED device
 Mobile phone jammer, an instrument used to prevent cellular phones from receiving signals from base stations

Sports
 Jammer (American football), a special teams position
 Jammer (mascot), mascot of the Northern League Joliet Jackhammers
 Jammer (swimwear), a type of male competitive swimwear
 Jammer, the scoring position in roller derby
 Jamestown Jammers, a minor league baseball team

People
 Jammer (rapper) (born 1982), English rapper and producer
 Daniel Jammer (born 1966), Jewish German-Israeli businessman and entrepreneur
 Max Jammer (1915–2010), Israeli physicist and Rector and Acting President of Bar-Ilan University
 Quentin Jammer (born 1979), American retired National Football League player

Entertainment
 The Jammers, American electronic music studio group
 Players of National Geographic Animal Jam
 Jammers, a group of characters in the TV series The Prisoner who use misdirection to confuse onlookers with misinformation

See also
 Red Jammers, buses used to shuttle guests around Glacier National Park
 Jamming (disambiguation)

Jammer


Domagoj Rogulj, hrvatski pjesnik iz Splita. Godine 2019. objavio je svoju prvu zbirku pjesama Palma na sjevernoj polarnici.

Izvori

Životopisi, Split
Hrvatski novinari
Hrvatski pjesnici

Domagoj Rogulj


Hamzababa, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Hamzababa, Kemalpaşa, İzmir ili Kemalpaşa ilçesine bağlı mahalle
 Hamzababa, Eyyübiye, Şanlıurfa ili Eyyübiye ilçesine bağlı mahalle

Hamzababa


ඩැනියෙල් එල්ස්බර්ග් (උපත අප්‍රේල් 7, 1931) යනු,  සමාජ ක්‍රියාකාරයෙකු සහ හිටපු එක්සත් ජනපද හමුදා විශ්ලේෂකයෙක් වන අතර, රැන්ඩ් කෝපරේෂන් මගින් සේවයෙහි යෙදවමින් සිටියදී, වියට්නාම යුද්ධය ආශ්‍රිත එ.ජ. රජයේ තීරණ-ගැනීම් පිළිබඳ අතිශයින්-රහස්‍ය පෙන්ටගන අධ්‍යයනයක් වන පෙන්ටගන් ලියකියවිලි, ද නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් සහ අනෙකුත් පුවත්පත් වලට ඔහු විසින් 1971දී නිකුත් කිරීමත් හා සමගම,  ජාතික දේශපාලන මතභේදයක් වෙත ප්‍රවාලනය කරවීය. වසර 2006දී ඔහු වෙත රයිට් ලයිව්ලිහුඩ් ප්‍රදානය පිරිනැමිණි. තීරණ ප්‍රමේයයෙහි කොටසක් වන එල්ස්බර්ග් විරෝධාභාසය (1921දී ජෝන් මේනාර්ඩ් විසින් උපග්‍රහණය කරන ලද්දකි) ජනප්‍රිය කරවීම පිළිබඳවද ඔහු ප්‍රකට වෙයි.

1931 උපත්

ඩැනියෙල් එල්ස්බර්ග්


Orthogenium femorale es una  especie de coleóptero adéfago de la familia Carabidae y el único miembro del género monotípico Orthogenium.

Referencias

Enlaces externos
  Orthogenium en ION
 Nomenclator Zoologicus

Ditomina

Orthogenium