Charles Montgomery (* 1968 in North Vancouver, British Columbia, Kanada) ist ein kanadischer Schriftsteller und Fotojournalist.

Leben

Charles Montgomery wurde in North Vancouver, British Columbia, geboren. Seine prägenden Jahre verbrachte er auf einer Farm auf Vancouver Island. Montgomery studierte an der University of Victoria und am Langara College. Seine Karriere begann er bei der Lillooet Bridge River News und The Vancouver Sun. Er lebte von 1996 bis 1998 in Hongkong, wo er Artikel für die Hong Kong Shipping Gazette und das HK Magazine verfasste.

Montgomerys Artikel über die Umwelt, das Abenteuer, kulturelle Unterschiede und Mythen erschienen in Magazinen und Tageszeitungen in Kanada, den Vereinigten Staaten und Hong Kong, inklusive Outside Magazine, Explore Magazine, Canadian Geographic, enRoute, National Post, The Globe and Mail, The Walrus und The South China Morning Post.

Seine Artikel für Magazin errangen vier Western Canada Magazine Awards, 2004 den Silver National Magazine Award und 2003 den American Society of Travel Writer's Lowell Thomas Silver Award für die beste nordamerikanische Reisegeschichte.

Sein bekanntestes Buch, veröffentlicht in Kanada unter dem Titel The Last Heathen (2004), ist eine erzählende Beschreibung von Montgomerys Suche nach dem Erbe der Viktorianischen Missionare im südpazifischen Archipel von Melanesien. Es enthält Beschreibungen des Cargo-Kults und der alten Stammeskriege auf Vanuatu und den Salomonen. Das Buch gewann den Charles Taylor Prize for Literary Non-Fiction 2005. Die Jury nannte es "an irresistible adventure in discovery, a journey into rough terrain and a revelation of the power of ancestral stories across cultural divides." Darüber hinaus wurde das Buch mit dem zu den BC Book Prizes gehörenden Hubert Evans Non-Fiction Prize ausgezeichnet und stand auf der Shortlist für Writers' Trust awards.

Charles Montgomery ist Mitglied der FCC, eines Kollektivs von in Vancouver lebenden literarischen Journalisten, deren Geschichten über die Welt auf vergleichenden Ansätzen basieren. Eigenen Angaben zufolge wird er von der Musik Manu Chaos und den Schriften von Malcolm Lowry, Laurens van der Post, Bruce Chatwin, Miguel de Cervantes und Paul William Roberts beeinflusst.

Montgomery lebt in Vancouver und Mexiko-Stadt.

Werk
 Lowry's ghosts. Transcontinental Media Inc., Vancouver 2002.
 The Last Heathen. 2004 (US-Titel: The Shark God, 2006)
 Farewell brave Babylon : the memoirs of Captain Ali Al-Wahabi, former Presidential pilot for Saddam Hussein. (Übersetzung und Darstellung: Lynn Santer und Charles Montgomery) Babylon Publishing, Slough 2006.
 My way! : an ordinary guy's extraordinary journey. (zusammen mit Lois Carter) Tattersall Publishing, Denton 2007.

Weblinks
 charlesmontgomery.ca
 Artikel von Charles Montgomery auf Canadian Geographic

Einzelnachweise

Autor
Journalist (Kanada)
Fotojournalist
Literatur (Englisch)
Literatur (21. Jahrhundert)
Kanadische Literatur
Kanadier
Geboren 1968
Mann

Charles Montgomery (Journalist)


Menopauza, cunoscută ca  perioada critică, reprezintă acea perioadă din viața unei femei atunci când ciclurile menstruale se opresc și nu mai poate avea copii. Se spune că a apărut atunci când o femeie nu a mai prezentat menstruație timp de un. Aceasta apare de obicei între vârsta de 45 și 55 de ani. Menopauza apare la toate femeile.

Simptome și prognostic
Înainte menopauzei, ciclurile menstruale ale unei femei sunt neregulate. În preajma menopauzei apar adesea bufeurile ce durează de obicei între 30 de secunde și zece minute și pot fi asociate cu tremurături, transpirații și o erupție cutanată pătată în roșu. De obicei, bufeurile dispar după un an sau doi. Alte simptome pot include: uscăciune vaginală, probleme cu somnul și schimbarea temperamentului. Severitatea simptomelor variază de la o femeie la alta. În timp este asociată cu boli cardiace și osteoporoză, acestea apar în principal datorită vârstei și nu dintr-o legătură directă cu menopauza. Unele probleme prezente anterioare precum endometrioza sau ciclurile menstruale dureroase s-ar putea îmbunătăți odată cu menopauza.

Cauză
Menopauza este de obicei o schimbare naturală. Poate apărea mai devreme la persoanele care fumează tutun. Alte cauze includ intervenția chirurgicală de eliminare a ambelor ovare sau unele tipuri de chimioterapie. La nivel chimic, menopauza este cauzată de scăderea producerii de hormoni precum estrogenul și progesteronul. Deși nu este de obicei necesar, diagnosticul poate fi confirmat prin măsurarea nivelurilor de hormoni din sânge sau urină. Aceasta este opusă menarhei, când începe ciclul menstrual al femeilor.

Mecanism

Tranziția la menopauză și postmenopauză în sine este o schimbare naturală, nefiind de obicei asociată cu o stare de boală sau o tulburare. Cauza principală a acestei tranziții este epuizarea naturală și îmbătrânirea cantității finite de ovocite (rezerva ovariană ). Acest proces este uneori accelerat de alte afecțiuni și se știe că apare mai devreme după o gamă largă de proceduri ginecologice, cum ar fi histerectomia (cu și fără ovariectomie), ablația endometrială și embolizarea arterei uterine. Epuizarea rezervei ovariene determină o creștere a nivelului circulant de hormon foliculostimulant (FSH) și hormon luteinizant (LH), deoarece există mai puține ovocite și foliculi care răspund la acești hormoni și care produc estrogen. Tranziția are un grad variabil de efecte.

Etapele tranziției la menopauză au fost clasificate în funcție de modelul de sângerare raportat de femeie, susținut de modificări ale nivelurilor hormonului de stimulare a foliculului hipofizar (FSH).

La femeile mai tinere, în timpul unui ciclu menstrual normal, ovarele produc estradiol, testosteron și progesteron într-un model ciclic sub controlul FSH și al hormonului luteinizant (LH), care sunt ambele produse de glanda pituitară. În timpul perimenopauzei (perioada de dinaintea menopauzei), nivelurile de estradiol și tiparele de producție rămân relativ neschimbate sau pot crește, dar ciclurile devin frecvent mai scurte sau neregulate. Se presupune că creșterea frecvent observată a estrogenului este un răspuns la nivelurile crescute de FSH care, la rândul lor, se presupune că este cauzată de scăderea răspunsului dat de către inhibină. În mod similar, se presupune că scăderea răspunsului dat de inhibină după histerectomie contribuie la stimularea ovariană crescută și la instalarea menopauzei mai devreme.

Tranziția la menopauză este caracterizată de variații marcate și adesea dramatice ale nivelurilor de FSH și estradiol. Din acest motiv, măsurătorile acestor hormoni nu sunt considerate a fi utile drept ghiduri pentru evaluarea stării exacte a menopauzei unei femei.

Menopauza apare din cauza scăderii accentuate a producției de estradiol și progesteron de către ovare. După menopauză, estrogenul continuă să fie produs în mare parte de aromatază în țesuturile adipoase și este produs în cantități mici în multe alte țesuturi, cum ar fi ovarele, oasele, vasele de sânge și creierul unde acționează local. Scăderea substanțială a nivelurilor circulante de estradiol la menopauză afectează multe țesuturi, de la creier la piele.

Spre deosebire de scăderea bruscă a estradiolului în timpul menopauzei, nivelurile de testosteron total și liber, precum și sulfatul de dehidroepiandrosteron (DHEAS) și androstenediona par să scadă mai mult sau mai puțin constant odată cu vârsta. Nu a fost observat un efect al menopauzei naturale asupra nivelurilor circulante de androgeni. Astfel, efectele specifice menopauzei naturale asupra țesuturilor nu pot fi atribuite pierderii producției de hormoni androgeni.

Bufeurile și alte simptome vasomotorii însoțesc tranziția la menopauză. În timp ce multe surse continuă să susțină că bufeurile în timpul tranziției la menopauză sunt cauzate de niveluri scăzute de estrogen, această afirmație a fost demonstrată incorectă în 1935 și, în majoritatea cazurilor, bufeurile sunt observate în ciuda nivelurilor crescute de estrogen. Cauza exactă a acestor simptome nu este încă înțeleasă, posibilii factori luați în considerare sunt variația mai mare și neregulată a nivelului de estradiol în timpul ciclului, niveluri crescute de FSH care pot indica o dereglare hipotalamică cauzată probabil de lipsa răspusului inhibinei. De asemenea, s-a observat că simptomele vasomotorii diferă în timpul perimenopauzei precoce și în perioada de tranziție la menopauză târzie și este posibil ca acestea să fie cauzate de un mecanism diferit.

Efectele pe termen lung ale menopauzei pot include osteoporoza, atrofia vaginală, precum și modificarea profilului metabolic care duce la riscuri cardiace.

Diagnostic
Modalitățile de evaluare a impactului asupra femeilor al unora dintre aceste efecte ale menopauzei includ chestionarul Greene climacteric scale, scara Cervantes și scala de evaluare a menopauzei.

Premenopauza
Premenopauza este un termen folosit pentru a desemna anii care au precedat ultima perioadă, când nivelurile hormonilor reproductivi devin din ce in ce mai variabile și mai scăzute, iar efectele scăderii nivelurilor hormonale sunt prezente. Premenopauza începe cu ceva timp înainte ca ciclurile lunare să devină vizibil neregulate.

Perimanoupauza
Termenul "perimenopauză", care înseamnă literal "în preajma menopauzei", se referă la tranziția la menopauză cu ani înainte de data episodului final de flux.     Potrivit Societății Nord-Americane de Menopauză, această tranziție poate dura patru până la opt ani. Centrul pentru Cercetarea Ciclului Menstrual și Ovulației o descrie ca o fază de șase până la zece ani care se încheie la 12 luni după ultima perioadă menstruală.

n timpul perimenopauzei, nivelurile de estrogen sunt în medie cu aproximativ 20-30% mai mari decât în timpul premenopauzei, adesea cu fluctuații largi. Aceste fluctuații provoacă multe dintre schimbările fizice în timpul perimenopauzei, precum și a menopauzei, în special în ultimii 1-2 ani de perimenopauză (înainte de menopauză). Unele dintre aceste modificări sunt bufeuri, transpirații nocturne, dificultăți de somn, modificări ale dispoziției, uscăciune sau atrofie vaginală, incontinență, osteoporoză și boli de inimă. Perimenopauza este, de asemenea, asociată cu o probabilitate mai mare de depresie (care afectează de la 45% până la 68% dintre femeile aflate în perimenopauză), care este de două ori mai probabil să le afecteze pe cele cu antecedente de depresie.

În această perioadă, fertilitatea scade, dar nu se consideră că va ajunge la zero până la data oficială a menopauzei. Data oficială se stabilește retroactiv, odată ce au trecut 12 luni de la ultima apariție a sângelui menstrual.

Tranziția la menopauză începe de obicei între 40 și 50 de ani (în medie 47,5). Durata perimenopauzei poate fi de până la opt ani. Adesea, dar nu întotdeauna, femeile vor începe aceste tranziții (perimenopauză și menopauză) aproximativ la același vârstă la care au trecut prin aceste perioade mamele lor.

La unele femei, menopauza poate provoca o senzație de pierdere legată de sfârșitul fertilității. În plus, această schimbare apare adesea atunci când alți factori de stres pot fi prezenți în viața unei femei, precum:

 Îngrijirea și/sau decesul părinților în vârstă
 Sindromul cuibului gol când copiii pleacă de acasă
 Nașterea nepoților, care plasează oamenii de "vârsta mijlocie" într-o nouă categorie de "oameni în vârstă" (mai ales în culturile în care a fi mai în vârstă este o stare care este privită cu dispreț)

Unele cercetări par să arate că suplimentarea cu melatonină la femeile aflate în perimenopauză poate îmbunătăți funcția tiroidiană și nivelul gonadotropinei, precum și restabilirea fertilității și menstruației și prevenirea depresiei asociate menopauzei.

Postmenopauza
Termenul "postmenopauză" descrie femeile care nu au experimentat niciun flux menstrual timp de cel puțin 12 luni, presupunând că au uter și nu sunt însărcinate sau alăptează. La femeile fără uter, menopauza sau postmenopauza pot fi identificate printr-un test de sânge care arată un nivel foarte ridicat de FSH. Astfel, postmenopauza este perioada din viața unei femei care are loc după ultima menstruație sau, mai exact, după momentul în care ovarele ei devin inactive.

Motivul pentru această întârziere în declararea postmenopauzei este că perioadele sunt de obicei neregulate în acest moment al vieții. Prin urmare, este necesară o perioadă de timp destul de lungă pentru a fi sigur că ciclul a încetat complet. În acest moment, o femeie este considerată infertilă; cu toate acestea, posibilitatea de a rămâne însărcinată deși este foarte mică, nu este chiar zero timp de un număr de ani înainte de a ajunge la acest punct.

Nivelurile hormonilor reproductivi ale unei femei continuă să scadă și să fluctueze pentru o perioadă de timp în post-menopauză, astfel încât efectele nivelului scăzut hormonal, cum ar fi bufeurile, pot dura câțiva ani să dispară.

O scurgere asemănător menstruației în timpul postmenopauzei poate fi un semn al cancerului endometrial.

Tratament
De obicei, tratamentul specific nu este necesar. Însă, unele simptome pot fi îmbunătățite cu ajutorul tratamentului. În ceea ce privește bufeurile, se recomandă evitarea fumatului, cafeinei sau alcoolului. Dormitul într-o cameră răcoroasă și utilizarea unui ventilator pot ajuta. Medicamentele, terapia cu hormoni în timpul menopauze (MHT), clonidina, gabapentina sau inhibatorii selectivi ai recaptării serotoninei pot ajuta. Exercițiile pot ajuta la probleme legate de somn. În timp ce MHT era în trecut recomandat în mod obișnuit, acum este recomandat doar la persoanele cu simptome importante deoarece există îngrijorări legate de efectele secundare. Nu există dovezi credibile legate de faptul că medicina alternativă are efect.

Referințe

Legături externe

Menopause: MedlinePlus
Menopause and Menopause Treatments

Endocrinologie
Ginecologie
Ciclu menstrual

Menopauză


Alem FM, Türkiye'de ulusal yayın yapan bir radyo istasyonudur. İstanbul'da 89.2 frekansında yayın yapmaktadır.
13 Ocak 1994 tarihinde tüm Marmara bölgesinde (İstanbul ve Yalova) 89.3 frekansından yayın hayatına başlayan Alem FM, bugün Marmara Bölgesinde 89.2, çoğunluğu 89.3 frekansından olmak üzere 50 ana merkezden tüm Türkiye'ye yayın yapmaktadır.

4 Ekim 2013 tarihinde TMSF'nin ihaleye çıkarttığı Akşam Gazetesi, Skyturk360, Alem FM ve Alem Dergi'si Ethem Sancak'a satıldı. 21 Kasım 2013 tarihinde Çukurova Holding Yönetimi ve Sancak Grubu arasındaki görüşmeler anlaşmayla sonuçlanmış olup ALEM FM ve bağlı olduğu Turkmedya, Sancak Grubu'na satılmıştır.

Programcılar
 Serdar Gökalp
 Fatih Yıldırım
 Umut Bezgin
 Mustafa Fidan
 İsmail Cesur

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Radyo ana sayfası

Türkiye radyo kanalları
1994'te kurulan radyo kanalları

Alem FM


Türkbelkavak,  Afyonkarahisar ilinin Kızılören ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Türk Belkavak olarak geçmektedir.

Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 98 km, Kızılören ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Kızılören belde ve köyleri

Türkbelkavak, Kızılören


Viscount Runciman of Doxford, of Doxford in the County of Northumberland, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1937 for the Hon. Walter Runciman, a politician whose career included service as a Member of Parliament, President of the Board of Trade and Lord President of the Council. He was the son and heir apparent of the shipping magnate and Liberal politician Walter Runciman, who had been created a Baronet in the Baronetage of the United Kingdom in 1906 and Baron Runciman, of Shoreston in the County of Northumberland, in 1933, also in the Peerage of the United Kingdom. As his father was still alive at the time of the creation of the viscountcy the title of this peerage was Runciman of Doxford rather than simply Runciman.  the titles are held by the first Viscount's great-grandson, the fourth Viscount, who succeeded his father in 2020. He is a well-known political scientist at the University of Cambridge.

Hilda Runciman, Viscountess Runciman of Doxford, wife of the first Viscount, represented St Ives, Cornwall in the House of Commons from 1928 to 1929. Also, the Hon. Sir Steven Runciman, younger son of the first Viscount and Hilda, Viscountess Runciman of Doxford, was a noted historian.

Barons Runciman (1933)
Walter Runciman, 1st Baron Runciman (1847–1937)
Walter Runciman, 2nd Baron Runciman (1870–1949) (had been created Viscount Runciman of Doxford in 1937)

Viscounts Runciman of Doxford (1937)
Walter Runciman, 1st Viscount Runciman of Doxford (1870–1949)
Walter Leslie Runciman, 2nd Viscount Runciman of Doxford (1900–1989)
Walter Garrison Runciman, 3rd Viscount Runciman of Doxford (1934–2020)
David Walter Runciman, 4th Viscount Runciman of Doxford (b. 1967)

The heir apparent is the present holder's son the Hon. Thomas Walter Runciman (b. 1999).

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,
"Pride" Time 19 March 1928.

Viscountcies in the Peerage of the United Kingdom

Noble titles created in 1937
Noble titles created for UK MPs

Viscount Runciman of Doxford


هناك عدة مبرهنات تنسب إلى أوغستين لوي كوشي. إذن، مبرهنة كوشي قد تعني:

 مبرهنة التكامل لكوشي في التحليل العقدي، وأيضا صيغة كوشي التكاملية.
 مبرهنة القيمة الوسطى لكوشي في التحليل الحقيقي، شكل ممتد لمبرهنة القيمة الوسطى.
 .
 مبرهنة كوشي-كوفاليفسكايا، والتي تتعلق بالمعادلات التفاضلية الجزئية.
 مبرهنة كوشي-بيانو، في دراسة المعادلات التفاضلية العادية.

أوغستين لوي كوشي
صفحات توضيح في الرياضيات

مبرهنة كوشي (توضيح)


مثيبة أو يشيفا (بالعبرية: יְשִיבָה تعني جلوس، وتلفظ بالعبرية: يِشيڤاه أو باليديشية: يشيڤِه) وهي مدرسة يهودية دينية حيث يتم تعليم مصادر الهالاخاه (الشريعة اليهودية) وخاصة التلمود، وكذلك طرقات الإفتاء في الديانة اليهودية. في معظم الييشيفات الأرثوذكسية لا يجوز دراسة النساء، ولكن في بعض المجتمعات الأرثوذكسية أفتتحت مدارس دينية شبيهة باليشيفات موعودة للنساء. أما في المجتمعات الإصلاحية فتتعلم النساء في اليشيفات مع الرجال.

تاريخ
في المصادر اليهودية من القرن الأول قبل الميلاد والقرنين الأولين للميلاد تذكر مدارس دينية تسمى ب«بيت مدراش» («دار دراسة») حيث علم الحاخامات اليهود مبادئ الديانية اليهودية للرجال اليهود بطريقة مماثلة لطريقة التعليم في الييشيفات المعاصرة. وبعد دمار هيكل هيرودس عام 70 للميلاد زادت أهمية المدارس الدينية من هذا النوع، لأنها اتخذت طريقة التعليم المفضلة على الفريسيين الذين بقوا الشيعة اليهودية الأقوى بعد دمار الهيكل. واعتبر الفريسيون التعليم الديني بديلاً جديراً للطقوس التي كانت تقام بها في الهيكل مثل التضحية بالقرابين وغيرها، واعتبروا الكنائس والمدارس الدينية بديلاً للهيكل بذاته.

انظر أيضاً
 المدرسة العبرية العادية (المغرب)

مراجع

التعليم اليهودي
كلمات وعبارات عبرية
مهن دينية يهودية
هيئات تعليمية يهودية
يهودية أرثوذكسية

يشيفا


Jugoslaviens premierminister var regeringschef for den jugoslaviske stat, fra kongeriget Jugoslavien blev dannet i 1918 og frem til Den socialistiske føderale republik Jugoslavien gik i opløsning i 1992.

Premierministre
Jugoslavien

Jugoslaviens premierministre


ජොසොන් රාජවංශ සමයේ රාජකීය පදවි සහ ශෛලීන් (ආමන්ත්‍රණ විලාස) අතිශයින් සංකීර්ණ ආකාරයක් ගත්තේ ය. රජු සඳහා ව්‍යවහාරිත සාමාන්‍ය නාමය වං (왕, 王) වුවත්, කොරියාවේ ගෝජොං රජු විසින් තමන්ව හ්වංජේ (황제) හෙවත් අධිරජායා ලෙස නම්කොට ගෙන ඇත. මෙම නාමය භාවිතා කෙරුණේ චීන අධිරාජයන් සඳහා පමණකි. මෙම නිල නාමයන් සහ නිල ඇමතුම් ස්වරූපයන් අමතන තැනැත්තා සහ ඇමතුම ලබන තැනැත්තා අනුව වෙනස් විය.

රාජකීය පවුල

නාමකරණය
කොරියාවේ පාලකයින් (චීන සම්ප්‍රදාය අනුව) සිය පදවිය අනුව වෙනස් වන නම් කිහිපයක් භාවිතා කොට ඇත. පුත්‍රයින්ට ළමා නම් ලබා දෙන ලදී. ඔවුන් කිරුළහිමි කුමරු ලෙස පත්වන විට, ඔවුනට වැඩිහිටි නමක් සමග කිරුළහිමි කුමාර නාමය ලබා දේ. ඔවුන් රජ බවට පත් වූ විට, ඔවුනට ඇමතීමට පෞද්ගලික නම් භාවිත නොකෙරේ. රජු මියගිය පසු, ඔවුනට විවිධ නාමයන් ලබා දිණි. ඉන් එක් නාමයක් නම් විහාර නාමය (묘호, ම්යෝහෝ) යි. මෙය මෙය ලබාදෙන්නේ ඔහුගේ ආත්ම ඵලකය ජොංම්යෝ විහාරයේ තැන්පත් කළ විට ය. ජොසොන් රජවරුන් සඳහා ඉතිහාසඥයින් භාවිතා කරන්නේ මෙම විහාර නාමයයි. මෙම ම්යෝහෝ නාමය බොහෝවිට අවසන් වන්නේ ජෝ (조, 祖, "ආදිකර්තෘ") හෝ ජොං (종, 宗) යන අක්ෂරයෙනි. මෙයට පෙර යෙදෙන මාත්‍රාව රජුට යෝග්‍ය නාම විශේෂණයකි. අනෙක් නාමය මරණාපර නාමය (시호, සිහෝ) යි. මෙය දීර්ඝ නාමයකි. මෙය රජුගේ පාලනයේ ගුණාංග විස්තර කෙරෙන විශේෂණ පදවලින් ගොඩනැගූවකි. උදාහරණයක් ලෙස ග්යොංජොං රජුගේ මරණාපර නාමය, ග්යොංජොං ගක්ගොං දොක්මුන් ඉංග්මු සුනින් සොන්හ්යෝ දේවං (경종각공덕문익무순인선효대왕) වන අතර, ඔහුගේ විහාර නාමය ග්යොංජොං වේ.

පදවි සහ ශෛලීන්
ඇමතුම් විලාස නාමය, පදවිය හෝ එම දෙකම සමග මිශ්‍රව යොදා ගැනිණි. උදාහරණ පහත දැක් වේ:
 තේජෝ දේවං මමා ("රාජෝත්තම [වෙන් වී ගිය] මහා රජ තේජෝ")
 දොංගුං මමා (වැඩිමහල් ඥාතීන් විසින් යොදා ගැනේ); සේජා ජොහා (රාජෝත්තම කිරුළහිමි කුමරු)
 ගොංජු අගිසි (ළමා වියේ දී); ගොංජු මමා (වැඩිහිටි වියේ දී) (රාජෝත්තමාවී, කුමරිය)

බිසෝවරු සහ උපබිසෝවරු
රජුගේ අන්තඃපුරයේ (හුගුං, 후궁/ 後宮) සිටි බිසෝවරුන් සහ උපබිසෝවරුනට නිශ්චිත ශ්‍රේණියක් තිබූ අතර, ඒ අනුව ඔවුනගේ පදවි නාමයක් සහ ආමන්ත්‍රණ විලාසය සකස් විණි. පදවි නාමය සමග මමා (마마 / 媽媽) යන ආමන්ත්‍රණ ස්වරූපය යෙදේ.

අගබිසවගෙන් පසුව ශ්‍රේණි පහත පරිදි සකස් වේ:

රාජ මාලිගය

ගුංන්යෝ (සාහිත්‍යමය "මාලිග ස්ත්‍රීන්") යනු සම්ප්‍රදායික කොරියානු සමාජයේ රජු සහ අනෙක් රාජකීයයන් වෙනුවෙන් නැවතී සිට සේවය සලසනු ලැබූ කාන්තාවන් සඳහා යොදන කොරියානු වදනකි. මෙය "ගුංජුංයෝග්වන්" යන වදනෙහි කෙටි යෙදුමක් ලෙස සැලකේ. මෙහි අරුත "රාජ මාලිගයේ නිලධාරිණිය" යන්නයි.

මූලාශ්‍ර

ජොසොන් රාජවංශය
රාජ පදවි නාමයන්

ජොසොන් රාජවංශයේ ශෛලීන් සහ පදවි


An Cryptanthus roberto-kautskyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme. An Cryptanthus roberto-kautskyi in nahilalakip ha genus nga Cryptanthus, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptanthus

Cryptanthus roberto-kautskyi


Ron-Robert Zieler (Colonia, Alemania Federal, 12 de febrero de 1989) es un futbolista alemán que juega guardameta en el Hannover 96 de la 2. Bundesliga de Alemania.

Comenzó su carrera profesional en Manchester United, donde no jugó partidos oficiales, haciendo su debut en el Northampton Town. En 2010 se trasladó a Hannover 96, donde hizo 185 apariciones profesionales en seis temporadas. Zieler se unió a Leicester City en 2016.

Con la  ganó el Campeonato Sub-19 de Europa de la UEFA 2008 . Hizo su debut con la selección absoluta en 2011, y fue parte de la escuadra Alemana que alcanzó las semifinales de la UEFA Euro 2012 y ganó la Copa Mundial de la FIFA 2014.

Trayectoria

Inicios de su carrera
Zieler nació en Colonia, Renania del Norte-Westfalia. Comenzó su carrera en el fútbol con el equipo de su ciudad SCB Viktoria Köln antes de unirse a 1. FC Köln en 2001. En julio de 2005, se trasladó a Inglaterra como aprendiz con el Manchester United, luego de terminar su educación en Alemania.

Manchester United
En su primera temporada con el Manchester United, Zieler jugó 22 veces para la selección sub-18, incluyendo cuatro en la Copa FA Juvenil. También fue nombrado como suplente en 11 partidos de reserva, incluyendo la final de la Manchester Senior Cup, lo que le valió una medalla de ganadores. En la siguiente temporada, compartió funciones de portero Sub-18 con Ben Amos, hizo su debut con las reservas el 15 de marzo de 2007, en la derrota por 3-0 frente al Sheffield United. A pesar del mal comienzo, hizo las paces cuatro días más tarde, manteniendo la portería a cero en la victoria por 2-0 sobre Oldham Athletic.

La temporada 2007-08 marcó el surgimiento de Zieler como miembro de pleno derecho del equipo de reserva, ya que él y Tom Heaton comparten la mayoría de las funciones de portero, cada uno haciendo 11 apariciones.

Al comienzo de la temporada 2008-09, Zieler se le dio un primer número plantilla del equipo - 38 - por primera vez. Tuvo su primer contacto con la primera acción del equipo el 23 de septiembre de 2008, cuando fue nombrado en el banquillo en la victoria por 3-1 sobre el Middlesbrough.

Northampton Town (préstamo)
El 28 de noviembre de 2008, Zieler fue enviado a préstamo al Northampton Town hasta el 31 de diciembre. El préstamo se amplió posteriormente hasta el 31 de enero de 2009, y luego se extendió de nuevo el 2 de febrero hasta el 25 de febrero.

Zieler hizo su debut para Northampton Town el 21 de febrero de 2009, jugando para los 90 minutos de la derrota por 2-0 en Walsall. Luego jugó de nuevo tres días después, en un empate 1-1 frente al Brighton, antes de regresar a Manchester United el 26 de febrero después de que su periodo de cesión alcanzara los 93 días. alcanzando el máximo permitido fuera de la ventana de transferencia.

Volver al Manchester United
A su regreso a Manchester United, Zieler reanudó sus funciones como portero del filial, encajando sólo un gol en sus primeros cuatro partidos de vuelta. Sin embargo, en un partido contra el Newcastle United el 30 de marzo de 2009, sufrió una fractura en el brazo después de chocar con un delantero de Newcastle en el aire. Volvería a la acción en la pretemporada 2009-10, pero tuvo problemas para recuperar su posición en el equipo de la reserva; sus apariciones en toda la temporada fueron esporádicos y que más a menudo se nombran como suplente.

Selección nacional
El 8 de mayo de 2014 fue incluido en la lista preliminar de 30 jugadores por el entrenador Joachim Löw con miras a la fase final de la Copa del Mundo. Fue ratificado entre los 23 jugadores que viajaron a Brasil el 2 de junio.

Participaciones en Copas del Mundo

Participaciones en Eurocopas

Clubes

Palmarés

Campeonatos internacionales

(*)Incluyendo la selección.

Notas

Referencias

Enlaces externos
 Perfil en DFB

Futbolistas del Manchester United Football Club
Futbolistas del Northampton Town Football Club
Futbolistas del Hannover 96 en los años 2010
Futbolistas del Hannover 96 en los años 2020
Futbolistas del Leicester City Football Club
Futbolistas del VfB Stuttgart en los años 2010
Futbolistas del 1. FC Colonia en los años 2020
Futbolistas de la selección de fútbol sub-16 de Alemania
Futbolistas de la selección de fútbol sub-17 de Alemania
Futbolistas de la selección de fútbol sub-19 de Alemania
Futbolistas de la selección de fútbol sub-20 de Alemania
Futbolistas de Alemania en la Eurocopa 2012
Futbolistas de Alemania en la Copa Mundial de 2014
Nacidos en Colonia (Alemania)
Guardametas de fútbol de Alemania

Ron-Robert Zieler


Varner-Gruppen AS er en tekstilvirksomhed i Norge med omkring 500 butikker rundt om i landet, inklusive Bik Bok, Carlings, Volt, Cubus, Dressmann, Solo, Urban, Vivikes, Wearhouse, Levi's Store og WOW. Butikkerne ligger i hele Skandinavien, Finland, Baltikum, Tyskland og Polen. Gruppen har over 1.100 butikker i alt.

Historie
Varner-Gruppen blev grundlagt af Frank Varner i 1962, hvor han åbnede sin først ebutik. Fem år senere etablerede han Dressmann-kæden. I 1985 begyndte gruppen også at producere dametøj med etableringen af Carlings. Dette blev fulgt op med købet af Cubus (1989), Bik Bok (1991) og Vivikes (1994).

I slutningen af 2000'erne åbnede Varner gennemsnitligt 80 butikker om året. Virksomheden er siden blevet overtaget af grundlæggeren Frank Varners børn Marius Varner, Petter Varner og Joakim Varner. Det er et privatejet firma og er ikke børsnoteret.

Detailvirksomheder fra Norge
Etableret i 1962
Beklædningsvirksomheder fra Norge

Varner-Gruppen


في التشريح، الزَّرْدَمَة أو المِزْمَار  هو الفتحة الموجودة بين الأحبال الصوتية، وتُسمى مشق المزمار أو الحواف المزمارية .

في علم وظائف الأعضاء، يشكل المزمار الحد الفاصل بين الطريقين الصوتيين العلوي والسفلي.

انظر أيضا
 تحت المزمار.

مراجع

تشريح
حنجرة
رأس وعنق الإنسان
صوت الإنسان
علم الصوت
علم الصوتيات

مزمار (تشريح)


Diese Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 19. August 2014 wieder und enthält 69 Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Gemeindeteilen

Neudrossenfeld

|}

Altdrossenfeld

|}

Buch am Sand

|}

Dreschen

|}

Dreschenau

|}

Heidelmühle

|}

Hornungsreuth

|}

Igelsreuth

|}

Jöslein

|}

Langenstadt

|}

Mermettenreuth

|}

Muckenreuth

|}

Neuenreuth am Main

|}

Pechgraben

|}

Schaitz

|}

Schwingen

|}

Tauberhof

|}

Untergräfenthal

|}

Unterlaitsch

|}

Unterobsang

|}

Waldau

|}

Zoltmühle

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Neudrossenfeld

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Neudrossenfeld
Baudenkmaler Neudrossenfeld

Liste der Baudenkmäler in Neudrossenfeld


سناء عكرود  (من مواليد 18 نوفمبر 1980 بمدينة تارودانت جنوب المغرب) هي ممثلة، كاتبة سيناريو ومخرجة مغربية. حظيت بشهرة وطنية واسعة بعد تقديمها لأعمال تاريخية من عبق الثراث المغربي مع المخرجة فاطمة بوبكدي بعنوان الدويبة، سوق النساء وسلسلة رمانة وبرطال، شاركت بعدها في الفيلم المصري إحكي يا شهرزاد لكن دورها أثار جدلا واسعا في المغرب، اختفت فترة بعدها ثم عادت في بطولة الفيلم والمسلسل بنفس العنوان عقبة ليك لتتحول بعدها للإخراج في أعمال اجتماعية واقعية أبرزها الفصول الخمسة وخنيفيسة الرماد.

الدراسة والتكوين
حصلت سناء عكرود على شهادة الباكلوريا، فحاولت دخول المعهد العالي للفن المسرحي والتنشيط الثقافي في الرباط لكن توقف المعهد بسبب الأشغال والاصلاحات حذى بها لتغيير الوجهة مؤقتا إلى كلية الحقوق حيث درست سنتين قبل أن تعود للتقدم للمعهد لتجد نفسها في قائمة الانتظار قبل أن تقبل في النهاية. خلال سنتها الرابعة في المعهد اختارتها المخرجة المغربية فاطمة بوبكدي لبطولة فيلمها التلفزيوني الدويبة بالرغم من معارضة القناة الثانية كجهة منتجة لسناء عكرود باعتبارها طالبة وغير معروفة لدى الجمهور المغربي لكن إصرار المخرجة عليها جعلها تلتحق بالعمل.

مسيرتها

التمثيل

انتقادات
 في عام 2009، شاركت سناء عكرود في الفيلم المصري احكي يا شهرزاد، وتسبب مشهدها الحميمي مع الممثل المصري محمود حميدة في إثارة جدل وانتقاذات لاذعة في المغرب حيث دونت الصحافة المحلية مغادرتها صالة السينما قبل نهاية عرض فيلمها في المهرجان الدولي للفيلم بمراكش بسبب استهجان الجماهير لدورها. أعقبه تغيبها عن افتتاح الفيلم خلال الدورة الرابعة من المهرجان الدولي لفيلم المرأة بسلا وهو ما ردت عليه الممثلة: .

 في عام 2018، ردت سناء عكرود لأول مرة في تدوينة لها عبر حسابها الخاص على انستغرام بأنها فخورة بالمشاركة في الفيلم المصري، كاشفة النقاب على ملابسها خلال المشهد حيث صرحت بأنها «كانت ترتدي قميصا ينحصر عند الكتفين وسروالا من الجينز، بينما كان الممثل المصري مرتديا سروالا رياضيا» لكن سياق القصة تطلب أن تكون زاوية التصوير بهذا الشكل. مضيفة في الرد على الانتقادات .

التحول للإخراج

في أواخر 2019، أفصحت سناء في تدوينة لها عبر حسابها الشخصي على انستغرام أن سبب غيابها راجع بالتحديد لرفض أعمالها التراثية وغياب الدعم المالي حيث صرحت  مضيفة

حياتها الخاصة
 في 2009، تزوجت سناء عكرود بالممثل والمنتج المغربي محمد مروازي ورزق الثنائي بطفلين هما «زينة» و«المهدي» اللذان يعدان الوحيدين للممثلة وثالث الأطفال بالنسبة للممثل محمد مروازي باعتبار طفله من طليقته السابقة المخرجة ليلى التريكي. تعيش سناء رفقة زوجها وأطفالها في كندا.

 في 2019، أعلنت سناء عبر حسابها الرسمي في انستغرام انفصالها عن زوجها بعد 10 سنوات من الزواج دون ذكر الأسباب. لكن سرعان ما عاد الثنائي بعد محاولات الصلح التي سعى فيها مقربون بمعية طليقها.

أعمالها

أفلام
 2003: الدويبة
 2006: عبدو عند الموحدين
 2006: للأزواج فقط
 2006: عرس الذيب
 2007: غروب الشمس
 2007: صمت الريح
 2008: سوق النساء
 2009: إحكي يا شهرزاد
 2010: محطة الملائكة
 2010: أحمد كاسيو
 2011: الفصول الخمسة
 2011: هي داري
 2015: الطعم
 2015: خنيفيسة الرماد
 2020: ميوبيا

مسلسلات
 2004: موعد مع المجهول
 2005 - 2007: رمانة و برطال
 2007: شريكتي مشكلتي
 2010: عقبة ليك
 2017: مومو عينيا

من البرامج
 مباشرة معكم
 صباحيات دوزيم
 كاميرا النجوم
 عتاب

جوائز
 جائزة أحسن إنتاج درامي لفيلم «الفصول الخمسة»
 جائزة أحسن دور نسائي في مهرجان مكناس للفيلم التلفزيون المغربي
 جائزة أحسن دور نسائي لمسلسلي عقبة ليك ورمانة وبرطال
 جائزة أحسن فيلم وجائزة لجنة التحكيم الخاصة وجائزة التنويه لتشخيص سناء عكرود في الدورة 36 للمهرجان السينمائي الدولي لرؤى أفريقيا عن فيلمها ميوبيا.

مراجع

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
شلوح
صانعات أفلام
كاتبات سيناريو
كاتبات سيناريو مغربيات
كاتبات مغربيات
كتاب سيناريو مغاربة
مخرجات أفلام مغربيات
ممثلات مغربيات في القرن 21
منتجات أفلام مغربيات
منتجو أفلام مغاربة
مواليد 1398 هـ
مواليد 1399 هـ
مواليد 1401 هـ
مواليد 1980

سناء عكرود


Johannes Kuhl (* 14. November 1903 in Rheine; † 5. Juni 1968 ebenda) war ein Arzt und Krebsforscher.

Leben
Nach dem Abitur studierte Kuhl Medizin an der Universität Münster. Zusätzlich absolvierte er ein naturwissenschaftliches Studium in Chemie, Zoologie und Physiologie. 1935 erfolgte die Promotion zum Dr. phil. und 1938 bestand er das medizinische Staatsexamen und erhielt die Approbation als Arzt. Er ließ sich auch in der Tropenmedizin am Bernhard-Nocht-Institut für Tropenmedizin ausbilden und erhielt das Tropendiplom für exotische Krankheiten.

Nach dem Krieg war er als praktischer Arzt in Rheine tätig. Als  Mediziner gehörte die intensive Forschung an der Lösung  des Krebsproblems auf biologischer Basis zu seiner großen Herausforderung.  Johannes Kuhl wurde 1966 einstimmig zum Kuratoriumsmitglied der "Internationalen Medizinischen Gesellschaft für Blut- und Geschwulst-Krankheiten e.V." gewählt.

Er hielt im In- und Ausland Vorträge über Themen wie Krebs und Stoffwechsel. Neben weiteren Veröffentlichungen publizierte er die Bücher "Schach dem Krebs", "Dichtung und Wahrheit in der Krebsfrage" und "Eine erfolgreiche Arznei- und Ernährungsbehandlung gut- und bösartiger Geschwülste", die im Humata Verlag Harold S. Blume in Bern erschienen. Anfang 2012 verkaufte der Humata Verlag Harald S. Blume sämtliche Rechte an den Büchern mit dem Wissensnachlass von Johannes Kuhl an den Verlag NewStart Service in Memmingen. 2013 erschien, zusammengestellt aus dem Wissensnachlass von Johannes Kuhl der Titel "Heilkräfte milchsauer fermentierter Keimling-Rohkost". Darin enthalten ist der oft nachgefragte Titel "Das milchsaure Getreideschrot-Müsli als biologischer Strahlenschutz und Mittel zur Zell-Regeneration".

Werke von Kuhl erschienen u. a. auch in französischer Sprache.

2014 erschien beim Verlag NewStart Service das Buch "Schach dem Krebs" mit neuem Design unter dem Titel "Dr. med. Johannes Kuhl: Krebs und andere chronische Krankheiten". 2015 folgte, ebenfalls in neuem Design, die vollständige Ausgabe "Dr. med. Johannes Kuhl: Krebs –  Eine erfolgreiche Arznei- und Ernährungsbehandlung gut- und bösartiger Geschwülste".

Seit Mai 2015 ist die aktualisierte Auflage "Dr. med. Johannes Kuhl: Krebs – Dichtung und Wahrheit" mit 200 Seiten im neuen Design erhältlich.

Auszeichnungen und Verdienste
 Kuratoriumsmitglied der "Internationalen Medizinischen Gesellschaft für Blut- und Geschwulst-Krankheiten e.V."

Literatur
 Schach dem Krebs. NewStart Service 2012
 Dichtung und Wahrheit in der Krebsfrage.  NewStart Service 2012
 Eine erfolgreiche Arznei- und Ernährungsbehandlung gut- und bösartiger Geschwülste.  NewStart Service 2012
 Heilkräfte milchsauer fermentierter Keimling-Rohkost. NewStart Service 2013
 Krebs und andere chronische Krankheiten. NewStart Service 2014
 Krebs – Eine erfolgreiche Arznei- und Ernährungsbehandlung gut- und bösartiger Geschwülste. NewStart Service 2015
 Krebs – Dichtung und Wahrheit. NewStart Service 2015

Weblinks

 Original Bücher von Johannes Kuhl
 Johannes Kuhl

Mediziner (20. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1903
Gestorben 1968
Mann

Johannes Kuhl


Marabout este o editură belgiană de limba franceză, fondată inițial la Verviers și integrată ulterior în grupul Hachette.

Istoric
Compania editorială a fost fondată la Verviers de tipograful André Gérard, care a fost impresionat, la sfârșitul războiului, de cărțile editurii anglo-saxone "Penguin Books" și care publicase deja cărți de buzunar în colecția "Le livre plastic". Numele "Marabout" este totemul fondatorului. André Gérard s-a asociat cu Jean-Jacques Schellens, fostul responsabil al publicațiilor tipărite de Federația Asociațiilor de Cercetași Catolici din Belgia.

Această colecție a obținut foarte repede succes prin publicarea de cărți ieftine în format de buzunar, cu coperți cartonate, necusute (cu excepția primei ediții Marabout Junior, care au fost mai întâi cusute și mai târziu lipite). Ea a dovedit un mare dinamism în inventarea mai multor formule editoriale noi, experimentate în colecții specifice, cum ar fi seria "Marabout Junior", propulsară de o serie dedicată aventurilor lui Bob Morane.

Mai multe mii de titluri au apărut în diferite colecții și subcolecții, precum cele de mai jos: Marabout Roman, Marabout Service, Marabout Junior, Marabout Mademoiselle, Marabout Université, Marabout Scope, Marabout Fantastique, Marabout Science-Fiction, Marabout Flash... Au apărut și alte colecții: o serie de antologii poetice, adesea bilingve, sau o serie de povești fantastice. Aceste colecții au avut un mare succes comercial (cum ar fi Les Grandes Victoires de la psychologie sau Le Livre d'or de la poésie française.

Diverse dificultăți au determinat editura să accepte o integrare în două etape în grupul Hachette, în timp ce și-a transferat sediul la Alleur: 50% din capital a trecut în proprietatea grupului editorial francez în 1976 și absorbția a fost finalizată în 1983. În cursul acestor etape de absorbție, numărul titlurilor publicate a scăzut, iar gama de publicații s-a restrâns la cărțile de specialitate (în special de informatică).

Marabout Université
Editura Marabout a creat, de asemenea, în anii 1960 colecția "Marabout Université", care, în ciuda titlului său, era destinată oricărei persoane care dorea să se instruiască într-un anumit domeniu. A publicat, printre altele, în 1963 seria "Histoire universelle". Această serie prezintă, în 12 volume, marile cuceriri politice și istorice ale umanității. În plus, așa cum indică editura, Histoire universelle oferă o "amplă panoramă a civilizațiilor din întreaga lume", accesibilă tuturor, "un instrument de lucru de neînlocuit".

Marabout Fantastique
Marabout Fantastique este o colecție de povestiri fantastice coordonată de Jean-Baptiste Baronian din 1969 până în 1977.
Această colecție a permis popularizarea autorilor belgieni Jean Ray, Thomas Owen și Gérard Prévot. Catalogul conține majoritatea scrierilor marilor clasici francezi și străini ai literaturii fantastice.

Albume Marabout
Albumele conțin numeroase ilustrații.

 01 : Les Voyages d'Edgar
 02 : Les Chevaliers de la Table Ronde
 03 : Ben-Hur de Lewis Wallace ilustrat de René Follet
 04 : Le Prince et le pauvre de Mark Twain

Bibliografie

 50 ans de culture Marabout (1949 - 1999) par Jacques Dieu, Éditions : Nostalgia (1999), 478 pages,
 Marabout junior et ses auteurs, par Guy Bonnardeaux, 80 pages, Juil 2009, éditions l'Âge d'Or.
 Les modèles pour jeunes filles dans la collection Marabout Mademoiselle (1955-1975), par Aurélia De Becker, 243 pages + annexes, 2003, mémoire s.l.d. d'Anne Carol, Université de Provence, Aix-en-Provence. Les annexes comportent une fiche individuelle pour la quasi totalité des volumes de la collection.

Note

Legături externe

 Le site de l'ancienne collection Marabout Flash (1959-1984)
 Le site d'un particulier
 http://www.annees-marabout.com Forum consacré aux anciennes éditions Marabout, livres et produits dérivés. Une base de données interactive est en cours de construction, http://illustrations.annees-marabout.com/books.html, base qui recense à ce jour près de 2400 ouvrages.
 Les 40 ans de Marabout : http://archives.lesoir.be/les-annees-marabout-une-exposition-pour-quarante-ans-d-_t-19900213-Z02D1Z.html

Edituri din Belgia

Marabout (editură)


Metzsch-Reichenbach ist der Familienname folgender Personen:

 Alexander von Metzsch-Reichenbach (1892–1960), deutscher Bankier

 Gustav von Metzsch-Reichenbach (1835–1900), deutscher Hofbeamter und Politiker, MdL Sachsen, siehe Gustav von Metzsch

Metzsch-Reichenbach


Massasoit Sachem  () or Ousamequin (c. 15811661) was the sachem or leader of the Wampanoag confederacy. Massasoit means Great Sachem. Massasoit was not his name but a title. English colonists mistook Massasoit as his name and it stuck.

Massasoit's people had been seriously weakened by a series of epidemics and were vulnerable to attacks by the Narragansetts, and he formed an alliance with the colonists at Plymouth Colony for defense against them. It was through his assistance that the Plymouth Colony avoided starvation during the early years.

English at Plymouth
At the time of the pilgrims' arrival in Plymouth, the realm of the Wampanoag, also known as the Pokanokets, included parts of Rhode Island and much of southeastern Massachusetts. Massasoit lived in Sowams, a village at Pokanoket in Warren, Rhode Island. He held the allegiance of lesser Pokanoket sachems. In 1621, he sent Squanto to live among the colonists at Plymouth.

Outbreaks of an unidentified disease had devastated the Pokanokets, and Massasoit sought an alliance with the colonies of New England against the neighboring Narragansetts who controlled an area west of Narragansett Bay in Rhode Island. Samoset was a minor Abenakki sachem (sagamore) who hailed from the Muscongus Bay area of Maine, and he learned to speak English from fishermen who plied those waters. Massasoit sent him to approach the colonists to find out whether their intentions were peaceful.

Massasoit forged critical political and personal ties with colonial leaders William Bradford, Edward Winslow, Stephen Hopkins, John Carver, and Myles Standish, ties which grew out of a peace treaty negotiated on March 22, 1621. The alliance ensured that the Pokanokets remained neutral during the Pequot War in 1636. According to English sources, Massasoit prevented the failure of Plymouth Colony and the starvation that the Pilgrims faced during its earliest years.

Lasting alliance

Some tension continued between Massasoit and the colonists when they refused to give up Squanto, whom Massasoit believed to have betrayed him.  This was resolved in March 1623 when Massasoit was gravely ill and Edward Winslow nursed him back to health.  After his recovery, Winslow reports that Massasoit said, "the English are my friends and love me... whilst I live I will never forget this kindness they have showed me." In return for their kindness, Massasoit warned them of a plot against them. He had learned that a group of influential Massachusett warriors intended to destroy both the Wessagusset and Plymouth colonies, and he warned the Pilgrims in time.

The alliance came under other tension in later years, as the colonists expanded into new lands in order to support their growing colony.  Massasoit sold a tract of land 14 miles square to Myles Standish and others of Duxbury in 1649 to alleviate tension and maintain the peace. The sale took place atop Sachem Rock, an outcropping on the Satucket River in East Bridgewater, Massachusetts.  The site is listed on the National Register of Historic Places.

Children
Massasoit had five children: son Wamsutta, who was born between 1621 and 1625; son Pometecomet, Metacomet, or Metacom; son Sonkanuchoo; and daughters Amie and Sarah. Soon after his death, Wamsutta and Metacomet went to Plymouth and asked the Pilgrims to give them English names. The court named them Alexander and Philip. Wamsutta, the eldest, became sachem of the Pokanokets on the death of his father. He died within a year, and his brother Metacom succeeded him in 1662. Amie married Tispaquin and was the only one of Massasoit's five children to survive King Philip's War in 1676.

Legacy

Roger Williams fled the Massachusetts Bay Colony to avoid arrest and deportation for religious reasons and stayed the winter of 1635–36 with Massasoit, who gave him land along the Seekonk River the following spring. Governor Winslow advised Williams to move his settlement to the other side of the river because his current location was within the bounds of Plymouth Colony. Williams did so and founded Providence Plantations, which later became part of the Colony of Rhode Island.

The half century of peace that Massasoit so assiduously maintained collapsed soon after his death. Wamsutta broke away from his father's diplomacy and began an alliance with Connecticut Colony.

Massasoit was humane and honest, kept his word, and endeavored to imbue his people with a love of peace. He kept the Pilgrims advised of any warlike designs toward them by other tribes. It is unclear when Massasoit died. Some accounts claim that it was as early as 1660; others contend that he died as late as 1662. He was anywhere from 80 to 90 at the time.

Wamsutta died suddenly within a year of his succession, and Massasoit's second son Metacom became sachem of the Pokanokets and chief sachem of the Greater Wampanoag Confederacy. He believed that Wamsutta had been murdered at the hands of the Colonists, and this was one of the factors that led to King Philip's War, one of the bloodiest wars in Colonial American history.

A statue of Massasoit by sculptor Cyrus E. Dallin stands near Plymouth Rock, with others outside the Utah State Capitol building, on the campus of Brigham Young University, at the Springville Museum of Art in Springville, Utah, and in Kansas City, Missouri at the corner of Main Street and Emanuel Cleaver II Blvd. In Massachusetts, both Massasoit Community College and Massasoit State Park are named for him.

Gallery

See also
List of early settlers of Rhode Island

References

Sources
"Native People" (page), "Massasoit (Ousamequin) Sachem" (section), MayflowerFamilies.com, webpage: MFcom-Native.

Nathaniel Philbrick, Mayflower: A Story of Courage, Community, and War, New York 2006.

Further reading

 Lisa Blee and Jean M. O'Brien, Monumental Mobility: The Memory Work of Massasoit. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 2019.
Virginia Baker, Massasoit's Town, Sowams in Pokanoket, Its History Legends and Traditions, Published by the author, Warren, Rhode Island, 1904

External links

Native American leaders
Native Americans connected with Plymouth Colony
Plymouth, Massachusetts
1580s births
1661 deaths
Wampanoag people
Tribal chiefs
17th-century Native American leaders
Native American people from Massachusetts
Native American history of Massachusetts

Massasoit


María Carmen Caviglia de Boeykens foi uma política argentina. Ela foi eleita para a Câmara dos Deputados em 1951 como uma das primeiras mulheres parlamentares na Argentina.

Biografia
Caviglia foi activista social, organizando um centro de sufrágio feminino no Paraná, algo que atraiu a atenção de Eva Perón. Ela também esteve envolvida na duplicação do pagamento de professores em áreas rurais pobres e estabeleceu centros de prevenção da doença de Chagas.

Nas eleições legislativas de 1951 foi candidata pelo Partido Peronista em Entre Rios e foi uma das 26 mulheres eleitas para a Câmara dos Deputados. Ela permaneceu no cargo até 1955, quando o seu mandato foi interrompido pela Revolução Libertadora.

Mulheres da Argentina na política
Membros do Partido Justicialista
Ativistas da Argentina
Sufragistas
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)
Nascidos em 1895
Mortos em 1985
Membros da Câmara de Deputados da Nação Argentina

María Caviglia


Kineska šahovska asocijacija (kin. 中国国际象棋协会, eng. Chinese Chess Association, CCA), krovno tijelo šaha u Kini i jedan od saveza članova FIDE. Član je Azijskog šahovskog saveza. Glavno je tijelo za sva šahovska zbivanja u Kini, uključujući Kinesku šahovsku ligu. Osnovan je 1962. i sjedište mu je u Pekingu, Tian Tan Donška cesta 80. Dio je azijske zone 3.5. FIDE se pridružio 1975. godine. Samostalno je i neovisno športsko tijelo u Kini od 1986. godine. Djeluje kao nedobitna ustanova. Službeni jezik je kineski. Roditeljska organizacija mu je Zhōngguó Qíyuàn. Predsjednik je Junan Yang (ažurirani 17. listopada 2019.)

Izvori

Vanjske poveznice
(kin.) Službene stranice

Šport u Kini
Kina

Kineska šahovska asocijacija


La Nouvelle Revue Française é uma revista literária com sede na França. Na França, é muitas vezes referido como o NRF.

Histórico e perfil
A revista foi fundada em 1909 por um grupo de intelectuais como André Gide, Jacques Copeau e Jean Schlumberger. Foi estabelecido 'em oposição a outras instituições culturais mais estabelecidas, principalmente a Académie Française e suas redes associadas.

Em 1911, Gaston Gallimard tornou-se editor da revista, o que levou à fundação da editora, Éditions Gallimard. Durante a Primeira Guerra Mundial sua publicação parou. A revista foi relançada em 1919.

Escritores consagrados como Paul Bourget e Anatole France contribuíram para a revista desde seus primeiros dias. A influência da revista cresceu até que, no período entre guerras, se tornou a principal revista literária, ocupando um papel único na cultura francesa. As primeiras obras publicadas de André Malraux e Jean-Paul Sartre foram nas páginas da Revue.

Durante a ocupação na segunda guerra mundial Gide e General de Gaulle deram a bênção explícita a l'Arche, uma revista literária criada por Jean Amrouche e editada por Edmond Charlot. Isso se tornou efetivamente a substituição da NRF na França Livre (a Argélia foi a primeira parte da França a ser libertada). L'Arche começou em 1944 (edições 1-6) e terminou em 1947 (edições 23-27). Montreal, Tânger e Argel neste período tornaram-se centros literários francófonos substituindo Paris. Após a libertação de toda a França, a NRF foi banida por colaboracionismo, mas reabriu em 1953 (inicialmente com um "novo" título: La Nouvelle Nouvelle Revue Française). A revista foi mensal por muitos anos, mas atualmente é trimestral.

Referências
Revistas da França

Nouvelle Revue Française


මූල හා අර්ථ දැක්වීම්

යුරෝපයේ හා පැරණි ලෝකයේ කොටස් වලදී මෙම විෂය පථයේ මූල තිබුණේ පුරා වේදයේ හා ලතින් හා පුරාතන ග්‍රීක ඉගැනීම් වලය. එම නිසා එයට ඉතිහාස ක්ෂේත්‍රය සමග ස්වාභාවික සබඳ කමක් තිබුණි.

පැරණි චීනයේ පුරාවිද්‍යාව ඇති  වුයේ පුරාවේද පරිශීලනය නිසා මෙන්ම විශේෂයෙන්ම රාජ්‍ය චාරිත්‍රවල වු පුරාතන ධාතු භාවිතා කිරීම වැඩි දියුණු කිරීමට වු නිළධාරි වරුන්ගේ කැමැත්ත නිසාය. ඔහුගේ චීන සඟයන්ගේ මෙම සේවීම ෂේන් කුවෝ (1031 – 1095) විසින් විවේචනයට භාජනය කරන ලදී. ඔහු ප්‍රකාශ කළේ පුරා විද්‍යාව ක්‍රියාකාරීත්වය අධ්‍යයනය කිරීම, පුරාතන කාල වල නිෂ්පාදන ක්‍රම සේවී‍ම සමග පරිශීලනය කළ යුතු අතර අන්තර් ක්ෂේත්‍ර ප්‍රවේශයක් සමග අධ්‍යයනය කළ යුතු බව ෂේන් මෙන්ම මෙම විශය පථය සංකිර්ණව ගත් තවත් අයෙකු වුයේ නිළධාරි, ඉතිහාසඥ, පද්‍ය රචක හා ගද්‍ය රචක ඔව්යෑන්ග් ෂිවුය. (1007 – 1072) ඔහු විසින් පාෂාණ හා ලෝකඩ මත වු පුරාතන ඇතිල්ලීම් වල විශ්ලේෂණික නාමාවලියක්  සකස් කරන ලද අතර එමගින් මුල් අභිරේඛන හා පුරා විද්‍යාව පිළිබද අදහස් දිරි ගන්වන ලදී.

උතුරු ඇමරිකාවේදී පුරාවිද්‍යාව යනු මානව විද්‍යාවේ උපක්ෂේත්‍ර හෝ අංශ ¼  කි. අනෙකුත් අංශ 3 වන්නේ සංස්කෘතිකමය මානව විද්‍යාව, ජීවි සංස්කෘතිහා සමාජ පිළිබද අධ්‍යයනයන්; වාග් විද්‍යාව , භාෂා හා භාෂා කා‍ණ්ඩ වල මූල ඇතුළත්ව භාෂා පිළිබද අධ්‍යයනය; හා භෞතික මානව විද්‍යාව, මනුෂ්‍ය පරිනාමනය හා භෞතික හා ජානමය ගති ලක්ෂණ පිළිබද අධ්‍යයනයන් ඇතුළත් වෙයි.

හැඳින්වීම

පුරාවිද්‍යාව යනු මානව සංස්කෘතියන් නොයෙකුත් ශිල්ප ක්‍රමයන් උපයෝගී කරගෙන අධ්‍යයනය කරනු ලබන විෂයකි.  මෙම විෂයෙහි අන්තර්ගත අරමුණු විවිධාකාරය.  ඒවා අතර මානව වර්ගයාගේ ආරම්භය හා විකාශනය ලේඛනගත කිරීම, විවිධ සංස්කෘතියන් හදුනාගැනීම, පරිණාමනය අධ්‍යයනය කිරීම මුල් තැනක් ගනී.

මේ සඳහා පුරාවිද්‍යාඥයින් තොරතුරු එක්රැස්කරගන්නා ක්‍රම කීපයකි.  පුරාවිද්‍යාත්මක කැණීම්, වර්ගීකරණයන්, විශ්ලේෂණය කිරීම් හා සංරක්ෂණය කිරීම් ඒ අතරින් සමහරක් වේ.  පොදුවේ මෙම විෂය මානව විද්‍යාව, ඉතිහාසය, භෞතික විද්‍යාව, රසායනික විද්‍යාව වැනි විෂයන් ගණනාවක සංකලනයක් ලෙස ගෙනහැර දැක්විය හැකිය.

පුරා විද්‍යාවේ ඉතිහාසය

ඉතිහාසය පිළිබඳ ගවේෂණයේ දියුණුව සහ එම තාක්ෂණයේ වලංගුතාවය රඳා පවතින්නේ පරික්ෂා කරන ලද භුමියේ ප්‍රමාණය මතය.ගවේෂණ මගින් සොයාගත් පුරණ ස්මාරකවලට සහ වසර දහස් ගණන් පැරණි වස්තුවල එකතුවට විශාල වටිනාකමක් හෝ ඉහළ කලාත්මක අගයක් හිමියි.

මෙසේ සොයාගැනීමට භාජනය වන නටඹුන් පිළිබඳව විධිමත් ලෙස අධ්‍යයනය ආරම්භය වූයේ 19 වැනි ශතවර්ෂයෙදි පමණය. රෝමයේ  ඉතා ඉපැරණි මෙන්ම විශිෂ්ට වු නිර්මාණයන් පුරාවිද්‍යාව පිළිබඳ ලිපි හුවමාරු ආයතනයේ  Eduard Gerhard සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම මගින් 1829 දි සොයාගන්න ලදි.

පුරාවිද්‍යාවේ  ක්‍රමවේද කලාකාමී සහ වෘත්තිමය යන දෙආකරයෙන්ම දියුණු වෙමින් පවතියි. මෙම ක්‍රියාවලිය Mortimer Wheeler වැනි පුද්ගලයන් ඉහළ සංයමයකින් යුතුව කරන ලද විශිෂ්ට ගවේෂන නිසා 20 වැනි ශතවර්ෂයේ සිට නොනවත්වා දියුණු වෙමින් පැවතියේය.

පුරාවිද්‍යා දියුණුව කෙරෙහි නාගරික පුරාවිද්‍යාවේ සහ ගලවාගැනිමේ පුරාවිද්‍යාවේ දියුණුව ඉතා වැදගත් තොරතුරු ප්‍රමාණයක් ලබා දෙයි. ප්‍රාග් තාරක විද්‍යාව යනු පුරාවිද්‍යාව නොවන අතර එය වැඩිදුර අධ්‍යයනයේදී අතීත ගැමි සංස්කෘතියට සම්බන්ධව පවතින බවට සාධක ඇත.

අරමුණු

පුරා විද්‍යාවේ අරමුණු විවිධ වන අතර එහි අරමුණු හා වගකීම් මොනවාද යන්න පිළිබඳ යම් විවාදයක් ද පවතී. සමහරක් අරමුණුවලට පූර්ව ඓතිහාසික හා ඓතිහාසික සමාජ සඳහා, මානුෂික සංස්කෘතීන්වල මූලාරම්භය හා දියුණු වීම ලේඛණගත කිරීම හා විස්තර කිරීම, සංස්කෘතික ඉතිහාසය තේරුම් ගැනීම, සංස්කෘතික පරිණාමනය වාර්තා කිරීම හා මානුෂික හැසිරීම හා පරිසර විද්‍යාව අධ්‍යයනය කිරීම ඇතුළත් වේ. පුරා විද්‍යාඥයින්, අදාල අංශය තුළදී යොදා ගන්නා ඉගෙනුම් ක්‍රම සමඟ හා පුරා විද්‍යාඥයින් අතීතයේ අසනු ලබන පර්යේෂන වල සැඟවී ඇති සෛද්ධාන්තික හා දාර්ශනික දත්ත මත සලකා බලනු ලැබේ. නව වැඩ බිම් සෙවීම සඳහා ප්‍රදේශ සමීක්ෂණය කිරීම, සංස්කෘතික අවශේ‍ෂ සොයා ගැනීම සඳහා වැඩ බිම් කැනීම, වර්ගීකරණය , විශ්ලේෂණය හා සංරක්ෂණය පුරා විද්‍යාත්මක ක්‍රියාවලියේ සියළු වැදගත් කොටස් වේ. මේ සියල්ල වැදගත් තොරතුරු ප්‍රභව වේ. අදාල විෂය පථයේ අතිශයින් පුළුල් පරාසය පෙන්වා දෙන පුරා විද්‍යාවේ හරස් විෂය පථ පරීක්ෂණ බොහෝමයක් පවතී.  එය මානව විද්‍යාව, ඉතිහාසය, කලා ඉතිහාසය, සම්භාව්‍ය, මානව විද්‍යාව, භූගෝල විද්‍යාව, භූ විද්‍යාව,භෞතික විද්‍යාව, තොරතුරු විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව, සංඛ්‍යානය, පුරා පරිසර විද්‍යාව, පුරා සත්ව විද්‍යාව, පුරා මානව උද්භිද විද්‍යාව හා පුරා උද්භිද විද්‍යාව සමඟ සම්බන්ධ වේ.

සිද්ධාන්ත
පුරා විද්‍යාවේ එක් තනි සිද්ධාන්තයක් නොමැත. එමෙන්ම අර්ථ දැක්වීම් ද මත භේදයට තුඩු දෙන 20වන සියවසේ මැද භාගය තෙක් පුරා විද්‍යාව ඉතිහාසයට හා මානව විද්‍යාවට සමීපව සම්බන්ධ බවට පොදු සම්මුතියක් පැවතුණි.

එක්සත් ජනපදයේ පුරා විද්‍යාත්මක සිද්ධාන්තයේ ඉතිහාසය ප්‍රථම ප්‍රධාන කලාපය 19 වන සියවසේ පසුභාගයේ දී හා 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ දී දියුණු විය. එය සාමාන්‍යයෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ සංස්කෘතිකමය හෝ සංස්කෘතික ඉතිහාසය ලෙසය. එය එහි ඓතිහාසික සුවිශේෂීතාවය පිළිබඳ වූ මතුකර දැක්වීම සඳහා වඩාත් සුප්‍රසිද්ධ වේ.

1920 දශකයේ දී ඇමරිකානු නිරිත දිග සංස්කෘතිකමය ඓතිහාසික පුරා විද්‍යාව ඍජු පුරා විද්‍යාත්මක ප්‍රවේශය සමඟ තදින් බැඳී තිබුණි. මෙම ප්‍රවේශය, ඇමරිකානු නිරිත දිග ප්‍රදේශයේ ඇමරිකානු වයඹ දිග වෙරළේ, මෙසෝ ඇමරිකාවේ ඇන්ඩීෂ්, ඕෂිනියා, සයිබීරියාව හා ජීවී ආවේනික ජනගහන හා පැරණි කණ්ඩායමේ පුරා විද්‍යාත්මක අවශේෂ අතර අඛණ්ඩතාවය දක්නට  ඇති ලෝකයේ අනිකුත් ප්‍රදේශවල අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක විය. ඍජු ඓතිහාසික ප්‍රවේශය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී නූතන මිනිසුන් හා පුරා විද්‍යාත්මක අතීතය අතර සම්බන්ධතාවය එක්තැන් කිරීම සඳහා මානව පුරා විද්‍යාත්මක හා මුල් ඓතිහාසික වාර්තා වැදගත් භූමිකාවක් රඟ දක්වනු ලැබේ. සාහිත්‍යමය ප්‍රබව අනිකුත් සන්දර්භවල දී ද භාවිතා කළ හැක. උදාහරණ ලෙස හැඩ්‍රියන්ගේ ලිඳ දැක්විය හැක.

1960 දශකයේ දී මූලිකව ඇමරිකානු පුරා විද්‍යාඥයන් කිහිප දෙනෙක් (ලෙවිස් බින්ෆ්‍රෝඩ් හා කෙවින් ෆ්ලැනරි වැනි) සංස්කෘතිකමය ඉතිහාසයේ නාම මාලාවට එරෙහිව කැරලි ගැසේ. ඔවුන් විසින් නව පුරා විද්‍යාව යෝජනා කළ අතර එය වඩා විද්‍යාත්මක හා මානව විද්‍යාත්මක වන අතරම කල්පිත පරීක්ෂා කිරීම හා විද්‍යාත්මක ක්‍රම සමඟ වඩාත් වැදගත් විය. පසුව එය සැකසුම් පුරා විද්‍යාව ලෙස හැඳින්වේ.

1980 දශ‍කයේ දී බ්‍රිතාන්‍ය පුරා විද්‍යාඥයන් වූ  මිචෙල් ෂෑන්ක්ස්, ක්‍රිස්ටෝපර් ටිලී, ඩැනියෙල් මී හා ඉයන් හොඩර් විසින් මෙහෙය වූ නව පසු නූතනවාදී ව්‍යාපාරයක් මතු විය. එමඟින් සැකසීම් විද්‍යාවේ විද්‍යාත්මක ධනාත්මකතාවයට හා අසාධාරණාත්වයට ඇති ආකර්ශනය ගැටළුවට බඳුන් කළ අතර වඩා ස්වශාස්ත්‍රීය සෛද්ධාන්තික පරාවර්තතාවක වැදගත්කම මතුකර දැක්වීය. මෙම ප්‍රවේශය පසු සැකසුම් පුරා විද්‍යාව ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. කෙසේ නමුත් මෙම ප්‍රවේශය සැකසුම්කරුවන් විසින් විද්‍යාත්මක උමතුව අඩු යැයි පවසමින් විවේචනයට ලක් කරන ලදී. සැකසුම්වාදය හා පසු සැකසුම්වාදයේ වලංගු බව පිළිබඳ තවදුරටත් විවාදයට බඳුන් වී තිබේ.

ඓතිහාසික සැකසුම්වාදය මතු වෙමින් පවතින නාම මාලාවක් වන අතර එමඟින් ක්‍රියාවලි හා පසු සැකසුම් පුරා විද්‍යාවේ පරාවර්තීතාව හා ඉතිහාසය පිළිබඳ මතු කර දැක්වීම පිළිබඳ වැඩි අවධානයක් යොමු කරනු ලැබේ.

පුරා විද්‍යාත්මක සිද්ධාන්ත වර්තමානයේ දී බලපෑම් ගණනාවකින් කරලියට පැමිණේ. එයට නව ඩාවීනියානු පරිණාමනීය සිතුවිල්ල, සංසිද්ධිමය විද්‍යාව, පසු නූතන වාදය, ඒජන්සි සිද්ධාන්තය ඥානාත්මක විද්‍යාව, කාර්යබද්ධ වාදය, ලිංගිකත්වය මත පදනම් වූ හා එබඳු මත දරන පුරා විද්‍යාව හා පද්ධති සිද්ධාන්තය ඇතුළත් වේ.

Academic sub-disciplines

සංස්කෘතික සම්පත් කලමනාකරණය

ක්‍රේෂ්ත්‍ර පිලිවෙත්

මිනුම(Survey)

පුරාවිද්‍යා කැණීම

භූමිය නොපුරුදු අයගේ බලප්‍රදේශයක්ව පවතිද්දී පවා පුරාවිද්‍යාත්මක කැණීම් පැවතිණි. බොහෝ ව්‍යාපෘති වලින් අනාවරණය කරගත් බහුතරයක් තොරතුරුවල ප්‍රභව ඉතිරිව ඇත. භූ ස්ථරය පිළිබඳව අධ්‍යයනය සහ ත්‍රිමාණ නිර්මාණ ආදී සමීක්ෂණ වලට සාමාන්‍යයෙන් පිවිසිය නොහැකිය. එබැවින් නොයෙක් වර්ගයේ තොරතුරු අනාවරණය කරගැනීමට ඊට  පුළුවන. නවීන කැණීම් ශිල්ප ක්‍රම වලට ලැබෙන සම්භවය වාර්තා කරගැනීමට සියුම් ලෙස ලක්ෂණ සහ වස්තු පිහිටි ස්ථාන අවශ්‍යය වේ. මෙමඟින් තිරස් පිහිටීම මෙන්ම සිරස් පිහිටීමද තීරණය කිරීමට හැකියාව ලැබේ.අවට තිබෙන වස්තූන් සහ ලක්ෂණ සමඟ ඒවායේ පවතින සම්බන්ධතාද පසුව කරන විග්‍රහ සඳහා වාර්තා කර ගනු ලැබේ. මෙමඟින් පුරාවිද්‍යාඥයාට කුමන මානව කෘති හා ඒවා පැවතියේද යන්න ආදිය පිළිබඳව නිගමනය කිරීමට ඉඩ ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස භූමිය කැණීමේදී එහි භූ ස්ථරය පිළිබඳව අධ්‍යයනයට ඉඩ ලැබේ. භූමිය විවිධ සංස්කෘතීන්ට අයත් මානව කොටස්වලට වාස භූමිව වීනම් බොහෝ පැරණි කාලයේ සිට පැවත එන මානව සංස්කෘතින්ගේ මානව කෘති මත මෑත කාලයේ සංස්කෘතීන්ගෙන් පැවත එන මානව කෘති ද පවතියි.
පුරාවිද්‍යා පර්යේෂණ වලදී වඩාත්ම වියදම් සහිත අවස්ථාව කැණීම් අවස්ථාවයි. ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සමහර භූමි කැණීම් කරන ප්‍රතිශතය රඳාපවතින්නේ එම රට අනුවයි. බොහෝ විට එය 90% කි. කැණීම් වලදී සමීක්ෂණයට වඩා සාම්පල් ලබාගැනීම වඩා වැදගත් වේ. මෙම  කැණීම් ක්‍රියාවලිය වඩා පරිස්සමෙන් කළ යුතු උවත් විශේෂයෙන් මතුපිට පස ඉවත් කිරීමේදී විශාල යාන්ත්‍රික උපකරණ (බැකෝ යන්ත්‍ර ) භාවිතා කරයි. සියලුම ලක්ෂණ පැහැදිලිව පෙනේද යන්න නිශ්චය කර ගැනීම උදෙසා මෙම ප්‍රදේශය උදලු සහ මේසන් හැඳි භාවිතයෙන් පිරිසිදු කරයි.
ඊලඟ කාර්යය භූමි සැලැස්මක් නිර්මාණය කිරීමයි. එය කැණීම් කටයුතු වලදී තීරණ ගැනීම සඳහා භාවිතා කෙරේ. වාර්තා ගැනීම සඳහා විවිධ කොටස් වෙන වෙනම ස්වභාවික යටිපස තෙක් කැණීම් වලට භාජනය කරයි. උදාහරණයක් ලෙස අගලක් කොටස් 2 කින් යුක්ත වේ. එය පිරවුම හා විවරය ලෙස වේ. විවරය යනු ස්වභාවික පස හමුවන ලක්ෂණ සහිත මායිම වේ. පිරවුම යනු ස්වභාවික පසට වඩා සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් ලක්ෂණ සහිත කොටසයි.
පරිමාණයට අඳින ලද සැලැස්ම හා භූමියේ එක් එක් ලක්ෂණ වල ඒකක අඳිනු ලැබේ. ඒවායේ ඡායාරූප ලබාගෙන (කලු, සුදු හා වර්ණ )අන්තර්ගතය වාර්තා කරනු ලැබේ. දැනට විනාශ වී ගිය පුරා වස්තූන්ගේ වාර්තා , ඒවායේ තොරතුරු සපයා දෙන අතර ඒවා භූමිය පිළිබඳව විස්තර කිරීමට හා තේරුම් ගැනීමටද යොදාගනී.

කැපුම යනු

පුරා විද්‍යාවේදි හා පුරා විද්‍යාත්මක භූ ස්ථර අධ්‍යයනයේදි කැපුමක් යනු අගලක් හෝ වළක් වැනි යම් අංගයක් නිර්මාණය කිරීම සදහා අනෙකුත් පුරා විද්‍යාත්මක අවශේෂ ඉවත් කර ඇති, කාලයේ යම් කිසි මොහොතක් නිරූපණය කරන සන්දර්භයකි. ලයිමානු වදන් වලින් කැපුමක් යන්න අතීතයේදී හාරන ලද සිදුරක් ලෙස සිතිය හැකි නමුත් කැපුමක් යන්න සිරස් ලෝප කරණ වැනි පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තා වල අනෙක් කොටස් වලට ද යෙදෙයි. කැපුම් සන්දර්භයක් යන්න සමහරක් විට ධන සන්දර්භයකට ප්‍රතිවිරුද්ධව සෘණ සන්දර්භ ලෙස ද පරිශීලනය වෙයි. එම වදන මගින් කියා සිටින්නේ එය නිර්මාණය වු කාලයේදී කැපුම මගින් පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තාවෙන් ද්‍රව්‍ය ඉවත් කර ඇති අතර ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව ධන සන්දර්භයන්ගෙන් කියවෙන්නේ පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තාවට ද්‍රව්‍ය එකතු කිරීමකි. කැපුමකට ශූන්‍ය ඝනකමක් හිමි අතර ද්‍රව්‍යමය ගුණ නොමැති වෙයි. එය අර්ථ දක්වනු ලබන්නේ අනෙකුත් සිමා මගිනි. වාර්තා තුළ කැපුම් දකිනු ලබන්නේ එමගින් කැපුණු ද්‍රව්‍ය හා එය නැවත පුරවන ලද ද්‍රව්‍ය අතර ගුණ වල පවත්නා වෙනස මගිනි. මෙම වෙනස වැඩ බිමේ සිටින පුරා විද්‍යාඥයින් විසින් සීමාවක් ලෙස දකිනු ලබයි. මෙය ඉහත රූපයේ දැක්වෙන අතර එහිදි අර්ධ කොටස් කරණය කර ඇති සැක්සන් වලකින් එහි පසු පිරවුමෙන් බාගයක් ඉවත් කර ඇති අතර එම නිසා අපිට වල හාරන ලද භූමිය හා වල පිරවීම සිදු කරන භූමිය අතර වෙනස සමහරක් විට මෙම වෙනස්කම් පැහැදිලි නොවන අතර එවැනි අවස්ථා වලදී කැපුම් සොයා ගැනීම සදහා පුරා විද්‍යාඥයින්ට තම අත්දැකීම් හා පිරික්සුම් බලය මත රදා පැවතීමට සිදු වනු ඇත.

අංගය යනු

පුරා විද්‍යාවේදි අංග හා විශේෂයෙන් කැණීම් යන්නට වෙනස් නමුත් සමාන තේරුම් කිහිපයක් ඇත. අංගයක් යනු චලනය නොකළ හැකි මනුෂ්‍ය ක්‍රියාකාරකමක් නිරූපණය කරන සන්දර්භ එකක හෝ කිහිපයක එකතුවක් වන අතර වැඩ බිමෙහි භූ ස්ථර පිළිබද විද්‍යාවට සාපේකෂව සිරස් ගති ලක්ෂණ ඇත. අංග වලට උදාහරණ ලෙස වලවල්, තාප්ප හා අඟල් දැක්විය හැකිය. භූවිස්තර විද්‍යාත්මක අනුක්‍රමණයක පවතින ස්ථර, ගැටි හෝ මතුපිට වැනි සාමාන්‍ය තිරස් අවයව අංග ලෙස හදුන්වනු ලැබේ. මතුපිට වලට උදාහරණ ලෙස අංගන, පාරවල් හා මහල් දැක්විය හැකිය.

අංග වල ආගන්තුක ගති ලක්ෂණ හෝ ඒහා සම්බන්ධ වු කැපුම් තිබිමේ හැකියාවක් ඇත.  ගොඩනැගිල්ලක මතුපිටද අංගයක් ලෙස හැදින්විය හැකි නිසාත් හා නිපදුම් කැපුම්වලින් තොර නිදහස් නැගිසිටුම් ව්‍යුහ අංග විය හැකි නිසාත්, මෙය නිසි අර්ථ දැක්වීම් ආකාරයක් නොවේ. කුණු ගොඩවල් (කුණු කසල තැන්පත් ඔවුන්ගේ අංග ලෙස හදුන්වනු ලැබේ) මෙය අපද්‍රව්‍ය මට්ටම් කරණයට සන්සන්දනාත්මකව සලකා බලනු ලබන අතර එය අදාල වැඩ බිමෙහි සැලකිය යුතු කොටසක් පුරා ව්‍යාප්ත වී ඇත. අංගයක් යන සංකල්පය යම්තාක් දුරකට විකෘතියක් වන අතර එයට හේතුව එය තැනීමේ තරා තිරම මත පදනම්ව වෙනස්වීමට හැකියාවක් ඇති වීමයි.

ආශ්‍රිත

 Conservation and restoration of archaeological sites

ලැයිස්තු
 List of archaeological excavations by date
 List of archaeological periods
 List of archaeological sites by country
 List of archaeologists
 List of archaeology awards
 List of paleoethnobotanists

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Sri Lanka Archaeology ශ්‍රි ලංකා පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව
 Fasti Online – an online database of archaeological sites
 The Archaeology Data Service – Open access online archive for UK and global archaeology
 World Archaeology News – weekly update from BBC Radio archaeologist, Win Scutt
 The Archaeology Channel

Anthropology
ඉතිහාසය

පුරාවිද්‍යාව


William Thomas Clark (* 29. Juni 1831 in Norwalk, Connecticut; † 12. Oktober 1905 in New York City) war ein US-amerikanischer Offizier und Politiker. Zwischen 1870 und 1872 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
William Clark besuchte keine Schulen, sondern eignete sich das notwendige Wissen selbst an. Danach arbeitete er im Jahr 1846 als Lehrer in Norwalk. Nach einem anschließenden Jurastudium in New York und seiner 1855 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Davenport (Iowa) in diesem Beruf zu arbeiten. Während des Bürgerkrieges diente er im Heer der Union, in dem er bis zum Brevet-Generalmajor der Freiwilligen aufstieg. Nach dem Krieg ließ er sich zunächst in Galveston (Texas) nieder, wo er im Bankgewerbe arbeitete.

Politisch war Clark Mitglied der Republikanischen Partei. Nach der Wiederaufnahme des Staates Texas in die Union wurde er in dessen drittem Wahlbezirk in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 31. März 1870 sein neues Mandat antrat. Im Jahr 1870 wurde er wiedergewählt und am 4. März 1871 trat er eine neue Amtszeit im Kongress an. Sein Gegenkandidat De Witt Clinton Giddings legte gegen den Ausgang der Wahl Widerspruch ein. Nachdem diesem entsprochen worden war, musste Clark sein Mandat am 13. Mai 1872 an Giddings abtreten.

In den Jahren 1872 bis 1874 war Clark Posthalter in Galveston. Zwischen 1876 und 1883 bekleidete er verschiedene Posten bei der Bundesregierung in Washington. Zuletzt war er Abteilungsleiter der Steuerbehörde. Im Jahr 1883 zog er nach Fargo im Dakota-Territorium, wo er als Rechtsanwalt praktizierte. Dort war er auch Mitherausgeber einer Zeitung. Von 1890 bis 1898 lebte er in Denver (Colorado), wo er ebenfalls als Anwalt tätig war. Danach kehrte er in die Bundeshauptstadt Washington zurück, wo er bis zu seinem Tod am 12. Oktober 1905 für die Steuerbehörde arbeitete. William Clark wurde auf dem Nationalfriedhof Arlington in Virginia beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied der Republikanischen Partei
Militärperson (Nordstaaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1831
Gestorben 1905
Mann

William Thomas Clark


Franco Armani (født d. 16. oktober 1986) er en argentinsk professionel fodboldspiller, som spiller for den argentinske Primera División-klub River Plate og Argentinas landshold.

Klubkarriere

Tidlige karriere
Armani begyndte sin karriere med Ferro Carril Oeste før han flyttede til Deportivo Merlo i 2008.

Atlético Nacional
Armani skiftede i 2010 til colombianske Atlético Nacional. Han tilbragte 7,5 år med klubben, og spillede over 200 kampe på tværs af alle tuneringer i sin tid i klubben.

River Plate
Armani vendte tilbage til Argentina, da han skiftede til River Plate i januar 2018.

Landsholdskarriere
Armani debuterede for Argentinas landshold den 26. juni 2018. Han var del af Argentinas trup som vandt VM i 2022.

Titler
Atlético Nacional
 Categoría Primera A: 6 (2011-I, 2013-I, 2013-II, 2014-I, 2015-II, 2017-I)
 Copa Colombia: 3 (2012, 2013, 2016)
 Superliga Colombiana: 2 (2012, 2016)
 Copa Libertadores: 1 (2016)
 Recopa Sudamericana: 1 (2017)

River Plate

 Argentiske Primera División: 1 (2021)
 Supercopa Argentina: 2 (2017, 2019)
 Copa Libertadores: 1 (2018)
 Recopa Sudamericana: 1 (2019)
 Copa Argentina: 1 (2019)

Argentina

 Copa América: 1 (2021)
 Verdensmesterskabet: 1 (2022)

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Argentina
Fodboldlandsholdsspillere fra Argentina
Målmænd (fodbold)
Fodboldspillere fra Ferro Carril Oeste
Fodboldspillere fra Atlético Nacional
Fodboldspillere fra Club Atlético River Plate
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022
Verdensmestre i fodbold
Deltagere ved Copa América 2019
Deltagere ved Copa América 2021

Franco Armani


Nadzemna željeznica, poznata još i kao nadzemni metro, oblik je brze gradske željeznice, s tračnicama iznad razine ulica, na vijaduktu ili drugoj povišenoj konstrukciji (obično izgrađenoj od čelika, lijevanog željeza, betona ili cigle). Nadzemne željeznice mogu biti širokotračne, standardne ili uskotračne, lake željeznice, jednotračne, ili viseće željeznice. Uzdignute ili nadzemne željezničke pruge obično se nalaze u urbanim područjima gdje bi inače bilo više željezničkih prijelaza.

Najranija nadzemna željeznica povezivala je London i Greenwich na vijaduktu od cigle, od 878 lukova.

Izgrađena je između 1836. i 1838. godine. Tijekom 1840-ih postojali su drugi planovi za nadzemne željeznice u Londonu, koji nikada nisu urodili plodom.

Izvori

Vanjske poveznice

 Definicija nadzemne željeznice
 The Benefits of Elevated Rail
 Elevated metro and light rail stations

Željeznički promet
Putnički promet
Javni prijevoz

Nadzemna željeznica


Der Grand Prix Hassan II 2010 war ein Tennisturnier, welches vom 5. bis 11. April 2010 in Casablanca stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2010 und wurde im Freien auf Sandplatz ausgetragen. In derselben Woche wurden in Houston die US Men's Clay Court Championships gespielt, welche genau wie der Grand Prix Hassan II zur Kategorie ATP World Tour 250 zählten.

Der letztjährige Einzelsieger Juan Carlos Ferrero trat in diesem Jahr nicht zur Titelverteidigung an. Die Einzelkonkurrenz konnte Stan Wawrinka für sich entscheiden, im Finale setzte er sich gegen Victor Hănescu mit 6:2, 6:3 durch. Dies war der zweite ATP-Titel seiner Karriere, nachdem er zuvor fünf Finals in Folge verloren hatte. Im Doppel gewannen Robert Lindstedt und Horia Tecău durch einen Finalsieg über Rohan Bopanna und Aisam-ul-Haq Qureshi den Titel. Dies war ihr erster gemeinsamer ATP-Titel; Tecău hatte zuvor schon einen Titel mit einem anderen Partner gewonnen, Lindstedt bereits sechs mit verschiedenen Partnern.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 28 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 16 Paaren. Die vier topgesetzten Spieler im Einzel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde. Das Gesamtpreisgeld betrug 398.250 Euro; die gesamten finanziellen Verbindlichkeiten lagen bei 450.000 Euro.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 3. bis 5. April 2010 statt. Ausgespielt wurden vier Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Preisgelder und Weltranglistenpunkte
Es wurden die folgenden Preisgelder und Weltranglistenpunkte für das Erreichen der jeweiligen Runde ausgezahlt bzw. gutgeschrieben. Spieler, die über die Qualifikation ins Hauptfeld einzogen, erhielten die angegebenen Qualifikationspunkte zusätzlich zu denen für das Erreichen der jeweiligen Runde. Ansonsten sind die Beträge nicht kumulativ zu verstehen. Preisgelder für den Doppelwettbewerb gelten pro Team.

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2010
Tennisturnier in Casablanca

Grand Prix Hassan II 2010


Frede Blaabjerg (født 6. maj 1963) er en dansk professor. Han har gennem sin karriere udgivet over 1400 publikationer i både nationale og internationale tidsskrifter. Hans forskningsområde er hovedsageligt effektelektronik og elektroniske drivsystemer.

Frede Blaabjerg har modtaget en række priser gennem sin karriere, og i 2007 blev han Ridder af Dannebrog.

Priser
Professor Frede Blaabjerg har blandt andet modtaget:

 IEEE Edison Medaljen, 2020
 Global Energy Prize, 2019

 Grundfosprisen 2004
 Statoil-Prize 2003
 C.Y. O'Connor Fellowship, 2002, Perth, Australia
 Outstanding Young Power Electronics Engineer Award in 1998 by IEEE Power Electronics Society
 A.R. Angelos Fellowship Award in 1995 for contribution in modulation and drives
 IEEE Power Electronics Society Distinguished Service Award, 2009
 IEEE William E. Newell Power Electronics Award, 2014
 Villum Kann Rasmussens Årslegat, 2014
 Fellow, IEEE, 2003

Udvalgte Bøger
 M. P. Kazmierkowski, R. Krishnan, & F. Blaabjerg (Eds.). (2002). Control in power electronics: selected problems. M. P. Kazmierkowski, R. Krishnan, & F. Blaabjerg (Eds.). Academic press.
 T. Orłowska-Kowalska, F. Blaabjerg, J. Rodríguez, (Eds.) (2014). Advanced and Intelligent Control in Power Electronics and Drives. Imprint: Springer.
 Henry Shu-hung Chung, Huai Wang, Frede Blaabjerg and Michael Pecht (Eds.) (2015); Reliability of Power Electronic Converter Systems, IET Publisher,
 Yushan Liu, Haitham Abu-Rub, Baoming Ge, Frede Blaabjerg, Omar Ellabban, Poh Chiang Loh; Impedance Source Power Electronic Converters; October 2016, Wiley-IEEE Press;

Udvalgte Publikationer
 K. Ma, N. He, M. Liserre and F. Blaabjerg, "Frequency-Domain Thermal Modeling and Characterization of Power Semiconductor Devices," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 31, no. 10, pp. 7183-7193, Oct. 2016.
 A. Chub, D. Vinnikov, F. Blaabjerg and F. Z. Peng, "A Review of Galvanically Isolated Impedance-Source DC–DC Converters," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 31, no. 4, pp. 2808-2828, April 2016.
 X. Wang, Y. W. Li, F. Blaabjerg and P. C. Loh, "Virtual-Impedance-Based Control for Voltage-Source and Current-Source Converters," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 30, no. 12, pp. 7019-7037, Dec. 2015.
 Y. P. Siwakoti, F. Z. Peng, F. Blaabjerg, P. C. Loh and G. E. Town, "Impedance-Source Networks for Electric Power Conversion Part I: A Topological Review," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 30, no. 2, pp. 699-716, Feb. 2015.
 N. C. Sintamarean, F. Blaabjerg, H. Wang, F. Iannuzzo, P. De Place Rimmen,"Reliability Oriented Design Tool For the New Generation of Grid Connected PV-Inverters", IEEE Trans. on Power Electronics, Vol. 30, No. 5, 2015, pp. 2635-2644.
 O Ellabban, H Abu-Rub, F Blaabjerg,"Renewable energy resources: Current status, future prospects and their enabling technology" Renewable and Sustainable Energy Reviews, Vol. 39, 2014, pp. 748-764.
 H. Wang, M. Liserre, F. Blaabjerg, P. de Place Rimmen, J. B. Jacobsen, T. Kvisgaard, J. Landkildehus, "Transitioning to Physics-of-Failure as a Reliability Driver in Power Electronics," IEEE Journal of Emerging and Selected Topics in Power Electronics, vol.2, no.1, pp. 97-114, March 2014.
 D. Meneses, F. Blaabjerg, Ó García and J. A. Cobos, "Review and Comparison of Step-Up Transformerless Topologies for Photovoltaic AC-Module Application," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 28, no. 6, pp. 2649-2663, June 2013
 F. Blaabjerg and K. Ma, "Future on Power Electronics for Wind Turbine Systems," in IEEE Journal of Emerging and Selected Topics in Power Electronics, vol. 1, no. 3, pp. 139-152, Sept. 2013.
 F. Blaabjerg, M. Liserre and K. Ma, "Power Electronics Converters for Wind Turbine Systems," in IEEE Transactions on Industry Applications, vol. 48, no. 2, pp. 708-719, March-April 2012.
 J. Rocabert, A. Luna, F. Blaabjerg, P. Rodríguez, "Control of power converters in AC microgrids", IEEE Trans. on Power Electronics, Vol. 27, No.11, 2012, pp. 4734-4749.
 Z. Chen, J. M. Guerrero and F. Blaabjerg, "A Review of the State of the Art of Power Electronics for Wind Turbines," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 24, no. 8, pp. 1859-1875, Aug. 2009.
 R. Teodorescu, F. Blaabjerg, M. Liserre, P.C. Loh – "Proportional-Resonant Controllers and Filters for Grid-Connected Voltage Source Converters", IEE Proceedings on Power Applications, Vol. 153, No. 5, Sep. 2006, pp.750 – 762
 E. Koutroulis, F. Blaabjerg, "Design Optimization of Transformerless Grid-Connected PV Inverters Including Reliability," IEEE Trans. on Power Electronics, vol.28, no.1, pp.325-335, Jan. 2013
 F. Blaabjerg, R. Teodorescu, M. Liserre, A. V. Timbus, "Overview of Control and Synchronization of Three Phase Distributed Power Generation Systems", IEEE Trans. on Industrial Electronics, Vol. 53, No. 5, 2006, pp. 1398 – 1409.
 M. Liserre, R. Teodorescu and F. Blaabjerg, "Stability of photovoltaic and wind turbine grid-connected inverters for a large set of grid impedance values," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 21, no. 1, pp. 263-272, Jan. 2006.
 S.B. Kjaer, J.K. Pedersen, F. Blaabjerg, "A review of single-phase grid-connected inverters for photovoltaic modules," IEEE Trans. on Industry Applications , vol.41, no.5, pp. 1292- 1306, Sept.-Oct. 2005.
 M. Liserre, F. Blaabjerg, S. Hansen, "Design and control of an LCL-filter-based three-phase active rectifier," IEEE Trans. on Industry Applications, Vol. 41, No. 5, 2005, pp. 1281-1291.
 F. Blaabjerg, Zhe Chen and S. B. Kjaer, "Power electronics as efficient interface in dispersed power generation systems," in IEEE Transactions on Power Electronics, vol. 19, no. 5, pp. 1184-1194, Sept. 2004.
 C. Klumpner, P. Nielsen, I. Boldea, F. Blaabjerg, "A new matrix converter motor (MCM) for industry applications," IEEE Trans. on Industrial Electronics, vol.49, no.2, pp. 325-335, Apr 2002.
 U. Borup, F. Blaabjerg, P. N. Enjeti, "Sharing of nonlinear load in parallel-connected three-phase converters", IEEE Trans. on Industry Applications, Vol. 37, No. 6, 2001, pp. 1817-1823.
 M. Malinowski, M. P. Kazmierkowski, S. Hansen, F. Blaabjerg and G. D. Marques, "Virtual-flux-based direct power control of three-phase PWM rectifiers," in IEEE Transactions on Industry Applications, vol. 37, no. 4, pp. 1019-1027, Jul/Aug 2001.
 C. Lascu, I. Boldea and F. Blaabjerg, "A modified direct torque control for induction motor sensorless drive," in IEEE Transactions on Industry Applications, vol. 36, no. 1, pp. 122-130, Jan/Feb 2000.

Referencer

Professorer fra Aalborg Universitet
Alumni fra Aalborg Universitet
Videnskabsfolk fra Danmark
Ingeniører fra Danmark
Personer i Kraks Blå Bog
Ansatte ved Aalborg Universitet
Modtagere af Villum Kann Rasmussens Årslegat til Teknisk og Naturvidenskabelig Forskning
Modtagere af Grundfosprisen

Frede Blaabjerg


සාමය සහ ගැටුම් අධ්යනය යනු මනුෂ්ය තත්වයන් වර්ධනය කරීමේ ක්රීයාවලින් හදුනා ගැනිමේ අරමුණින් සමාජ ගැටලු කෙරෙහි බලපාන ප්රචණ්ඩ හා ප්රචණ්ඩ නොවූ හැසිරීම සහ වි්යුහාත්මක යාන්ත්රණයේ හදුනාගැනිමේ සහ අධ්යනය කිරීම සදහා වූ විෂයකි.

සාමය අධ්යනය යනු ගැටුම් වැලැක්වීමට, මර්දනය කරීම සහ විසදීම සදහා වන අන්තර් විෂයාත්මක උත්සාහයකි. එහෙත් යුද්ය අධ්යනය අරමුණු කර ගන්නේ ගැටුම් වලන් කාර්යක්ෂමව ජය ලැබීමයි. මෙම අධ්යනය ක්රමයට දේශපාලන විද්යව, ආර්ථික විද්යාව, සමාජ විද්යාව, ජාත්යන්තර සමිබන්දතා, මනෝ විද්යාව, ඉතහාසය, මානව විද්යාව, ආගමික අධ්යනයන් සහ ස්ත්රී අධ්යනයන් ඇතුලුව බොහෝ අධ්යනයන් අදාළ කර ගත හැක.

සාමය සහ ගැටුම් අධ්යනය - Peace & Confnct studies


Kantorek ist der Familienname folgender Personen:

 Ingo Kantorek (1974–2019), deutscher Laiendarsteller
 Pavel Kantorek (* 1930), tschechoslowakischer Langstreckenläufer

Kantorek


Slaget ved Gemauerthof (det nuværende Mūrmuiža) fandt sted, ifølge den julianske kalender, 15. juli 1705. I i Hertugdømmet Kurland og Semgallen (det nuværende Letland) under den store nordiske krig. En svensk armé under generalmajor Adam Ludwig Lewenhaupt besejrede en russisk armé under feltmarskalk Boris Sjeremetev.

Begivenheder i 1705
Gemauerthof, Slaget ved
Gemauerthof, Slaget ved
Gemauerthof, Slaget ved

Slaget ved Gemauerthof


Albert S. D'Agostino (27 de diciembre de 1892 - 14 de marzo de 1970) fue un director artístico estadounidense. Estuvo nominado a cinco Premios Óscar en la categoría de Mejor Dirección de Arte. Trabajó en 339 películas entre 1921 y 1959.

Nació en Nueva York, y murió en Los Ángeles.

Filmografía selecta
 Magnificent Brute (1936)
 The Magnificent Ambersons (1942)
 Flight for Freedom (1943)
 Step Lively (1944)
 Experiment Perilous (1944)

Referencias

Directores artísticos de Estados Unidos
Personas de Nueva York (estado)
Italoestadounidenses
Fallecidos en Los Ángeles

Albert S. D'Agostino


Die Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 7. September 2018 wieder und umfasst elf Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Spiegelau

|}

Althütte

|}

Klingenbrunn

|}

Oberkreuzberg

|}

Pronfelden

|}

Waldschmidthaus

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Spiegelau

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Spiegelau
Baudenkmaler Spiegelau

Liste der Baudenkmäler in Spiegelau