Şeytan (;  Šạitan, lit. "sapkın"), Tanrı'ya veya dünyaya karşı duran kötü bir varlıktır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'da dünyadaki kötülüklerin baş faili olarak kabul edilir. Diğer dinlerde ve kültürlerde, Şeytan mutlak kötülük fikrini taşıyan bir varlık olabilir.

İblis () sözcüğü de çoğu zaman Şeytan ile aynı anlamda kullanılır. Yeryüzündeki birçok dinde ve mitolojilerde Şeytan, genellikle doğaüstü güçlere sahip, sürekli insanları dinden, dolayısıyla yaratıcısının emirlerinden iyilik ve yardımlaşmak gibi şeylerden uzaklaştırmaya çalışan bir varlık olarak düşünülmüştür. Bunun yanı sıra Şeytan'a tapan veya Şeytan'ı yücelten inançlar ve akımlar da mevcuttur. Bu akımlardan en yaygın olanı Satanizm'dir.

Dini bilimler, şeytanın farklı kavramlarını sınıflandırır: 1) Şeytan, Tanrı'dan yüz çeviren ve sonra kötülüğe ayartan ve acılara neden olan bir varlık olabilir (bir İblis). 2) Tanrı'nın bir yönü olabilir. 3) Tanrı'dan bağımsız, kendi başına var olan bir kötülük ilkesi olabilir. 4) Şeytan, gerçek varlığı olmayan insan ahlaksızlıklarının bir sembolü olarak görülüyor.

Latince'de "Diábolus, Diaboli", İspanyolca'da "Diablo", Yunanca'da "Diabolos", "Karanlıkların Efendisi," "Beelzebub" (Sinek Kral), "Belial", "Mephisto" ya da "Lucifer", Rusça'da "Satana", eski Türkçede "Yek"  ya da 'Albız 'olarak geçer. Yahudilik veya Kabbala felsefesinde "Samael" olarak geçer. İslam'da "Azâzîl" (Arapça: عزازل) olarak da bilinir. Maniheizmde veya Zerdüştçülük ismı Ehrimen'dır.

Köken bilimi tarihçe

Antik Mısır
Eski Mısırda fırtına, karanlık ve kaos tanrısı Set (Seth, Setesh, Sutekh, Setekh veya Suty), göklerin tanrısı Horus ile savaşında yenilerek çöle sürülmüştür ve kötülüğün simgesi haline gelmiştir.

Bu ve benzeri (ör, Amin deyimi) inanç ve deyimlerin İbranilerin Mısırda yaşadığı dönemlerde İbraniceye aktarıldığı düşünülmektedir. "Muhalif, bozucu ve bozguncu" gibi anlamlara gelen İbranice "Satan" kelimesinin kökü "komplo kurmak" anlamına gelir. İbranice'den Latince ve Yunanca'ya, oradan da diğer batılı dillere geçmiştir. Arapça'da ise "şetane" "rahmetten uzaklaştı, hak'dan uzak oldu" anlamlarında kullanılır.

Zerdüştlük

Daha sonra farsı dininin etkisiyle "şeytan" imgesi, kötü ruhlar kavramına dönüştü. Bu, meleklerin şeytanlara karşı çıkması fikrine yol açtı.

İyiliğin yaratıcısı Ahura Mazda, kötülüğün yaratıcısı Ehriman ile sürekli bir savaş halindedir. Ahura Mazda hayırsever ruhlar tarafından desteklenir. Ancak Ehriman, kötü ruhlar yaratarak bu iyi ruhlara karşı koyar. Bunlar arasında "daeva" (veya Orta Farsça "div") adı verilen altı ifrit vardır. Her biri bir imşâspend karşı çıkıyor. Altlarında günahkarlığa ve yıkıma ayartan küçük şeytanlar var.

Yahudilik
Eski Ahit'te Şeytan, Hıristiyanlıktaki gibi korkulan bir varlık değildir ve kötülüğün temelini oluşturmaz. Çünkü Yahudilikte iyiliğin de kötülüğün de Tanrı'dan geldiğine dair bir inanç vardır. Ancak şeytanın oyunlarına ve aldatmacalarına karşı dikkatli olunmalıdır.

Talmud'da Şeytan, "Samael" adlı Ölüm meleği ile özdeşleştirilir.

Yine Talmud, Bava Batra Bölümü, Daf 16a'ya göre:
(הוא שטן הוא יצר הרע הוא מלאך המות הוא שטן דכתיב)
Şeytan, kötü dürtüler ve Ölüm Meleği aynı şahsiyetlerdir.

Yahudilikte şeytanlar sadece yetzer hara (kötü eğilim) ile özdeşleştirilir. Samael, kötülük kavramını örnekleyen efsanevi bir figürdür. Örneğin, Tevrat'a göre Yakup bir melekle güreştiğinde, bu melek şeytandı ve şeytani ayartıları simgeliyordu. Midraşim bazen yetzer hara bir meleğin neden olduğu gibi açıklar. Bu tür meleklerin insanları günah işlemeye kışkırttığı, onları göksel mahkemede suçladıkları ve insanlar suçlu bulunursa onları yok ettikleri düşünülmektedir.

Suçlayan meleklerin lideri Samael iken, mezarın meleklerinin lideri Dumat'dır.

 Hristiyanlık

 Eski Ahit

Eski Ahit metinlerinde doğası gereği kötü niyetli ruhlar olarak şeytanlarin varlığı yoktur. Tanrı tarafından gönderilen kötü ruhlar olsa da, bunlar "şeytan" ya da "iblisler" değildir çünkü onlar Tanrı'nın kontrolü altındadır. Aksine onlar meleklerdir (zebâniler). İlk olarak Yahudi olmayanların tanrıları ve cinler, "Yahudi olmayanların tanrıları" şeytanlar kategorisinde birleştirildi.

Yunan cinlerı yarı ilahi varlıklar, tanrılar, hastalıklar ve fal ile ilişkilendirildi. Yahudi tercümanlar, Tanakh'taki şedimin tanımına benzer şekilde güçlerinin geçersiz kılındığını tasvir ederek şedim olarak yorumladılar. Şedim ille de kötü olmasa da, sahte tanrılar olarak onlardan kaçınıldı.

Se'irim de vardır. Bunlar muhtemelen keçi şeklindeki Asurn şeytanlarin hatırasıdır. Ölü Deniz Yazmaları'ndeki, yeraltı bölgelerini se'irim (ifrit) ile dolu olarak tanımlar. Samuel Bochart ve diğer Mukaddes Kitap bilginleri, se'irim'i Mısır keçi tanrılarıyla özdeşleştirdiler.

 Yeni Ahit

Yeni Ahit aracılığıyla, şeytanlar, şeytani ele geçirme veya şeytan çıkarma ile ilgili olarak 46 kez, 55 kez ortaya çıkar. King James sürüm gibi bazı eski İngilizce İncil çevirilerinin kelime dağarcığında 'demon' kelimesi yoktur ve onu 'şeytan' olarak tercüme eder. İsa'nın düşmanları olarak şeytanlar, ahlaki açıdan ikircikli ruhlar değil, kötüdürler; sefalet, ıstırap ve ölüm nedeni. Onlar ayartıcı değil, hem fiziksel hem de zihinsel acı, ıstırap ve hastalıkların nedenidir. Günaha ayartma sadece İblisle mahsustur. Yunanca inançlarındaki cin aksine, şeytanlar bir tanrıyı yatıştırmak için kurban edilmesi gereken aracı cinlar değildir. Açıkça şeytan veya Beelzebub tarafından yönetildikleri söylenir. Kökenleri belirsizdir, metinler şeytanirin varlığını sorgusuz sualsiz kabul eder. Irenaeus, Justin Martyr, İskenderiyeli Clement ve Lactantius gibi birçok erken dönem Hristiyan, şeytanirin Ahitlerarası yazılardan bilinen Nefilimlerin hayaletleri olduğunu varsaymıştır. Yeni Ahit boyunca şeytanların efendisi ve Şeytan'ın kötü melekleri olarak Şeytan'a atıfta bulunulması nedeniyle, diğer bilim adamları düşmüş melekleri şeytanlarla tanımladılar. Kötü olarak doğmuş, tamamen kötü varlıklar olarak iblisler, alternatif veya karşıt teolojilerde öğretilen özgür iradede önerilen kötülüğün kökenine uymayabilir.

 Yehova Şahitliği

Yehova'nın Şahitleri, Şeytan'ın mükemmel ruh özelliklerine sahip bir melek olarak yaratıldığına; ancak Âdem ve Havva'nın tanrı Yehova yerine kendisine itaat etmelerini sağlamaya çalışmasıyla Şeytan'a dönüştüğüne inanırlar. Şeytan'ın zamanla güzelliğinden ötürü gurura kapılarak kendisini bir tanrı gibi görmeye başladığını ve bu şekilde kendisini Yehova'ya bir rakip yaptığına inanırlar. Şeytan sözcüğünü daha kesin anlamak için, Kerub sınıfından bir melek olan "Şeytan" sözcüğünün "Karşı Koyan" anlamına geldiğinin gözönünde tutulması gerekir. Şeytan, Tanrı'nın amacına karşı koymaya çalıştığı için bu sıfatı almıştır. Şeytan adı bu varlığın özel adı değildir.

Şeytan "Aden Bahçesi"nde, "-Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün." denilerek, yasaklanan meyveyi yemesi için Havva'yı kışkırtmış ve yalan söyleyerek itaatsiz olmasını sağlamıştır. Bunu yaparken bir yılanı kukla gibi şu sözlerle konuşturmuştur: Yılan, "-Kesinlikle ölmezsiniz" dedi, "-Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyle kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.". Bu şekilde Şeytan, Âdem'le Havva'yı tanrıya itaatsiz olmaları için ayarttığında, meselenin yalnızca bir meyveyi yemek olmadığına, tanrı Yehova'nın insanları yönetme hakkına meydan okuduğuna inanırlar. Tanrı Yehova'nın, Şeytan'a ortaya çıkardığı bu dava nedeniyle (Tanrı'ya göre altı gün) 6000 yıllık bir süre tanıdığına inanırlar. Şeytan'ın ortaya çıkardığı davaların şunları içerdiğine inanırlar:

 Şeytan'ın, "Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz (anlayışınız) açılacak, iyiyle kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız." sözlerine göre; Şeytan Yehova'nın insanlar üzerindeki yönetiminin haksız olduğunu iddia etmiştir. Şeytan, insanların kendi kendilerini daha iyi bir şekilde yönetebileceklerini ve Yehova'nın karışması olmadan kendi yönetimleriyle Dünya'yı Cennet gibi bir yer yapabileceklerini iddia etmiştir. Bu nedenle, Şeytan'a göre, Yehova insanların kendi kendilerini yönetmelerine izin vermelidir.
 Şeytan'a göre, Tanrı'ya gerçekten vefalı, sadık tek bir kişi bile yoktur. Sadık olan kişiler yalnızca kendileri için iyi şartlar sürdüğünde sadık kalmaya devam ederler. Eğer bu sadık insanların başlarına çeşitli sıkıntılar gelecek olursa, bu kişiler Yehova'ya sadık olmaktan vazgeçeceklerdir. Bunun ispat edilebilmesi için kendisine bir fırsat verilmesi gerektiğini iddia etmiştir.

Yehova'nın Şahitleri, Yehova'nın Şeytan'ı bu davalar nedeniyle hemen yok etmediğini ve eğer hemen yok edecek olsaydı, bütün yarattığı ruh varlıkların zihinlerinde kendisinin haklı olup olmadığı kuşkusunun doğacağını bilerek, Şeytan'a geçici bir süre için izin verdiğine inanırlar. Ayrıca, Tanrı'nın Şeytan'a ve insan yönetimlerine izin vermekle, kötülüğe de izin verdiğine; çünkü bunun sonuçlarının kötü olacağını bildiğine inanırlar. Yehova'nın, Şeytan'ın iddialarının geçersizliğini bu kötü sonuçlara göre ispat edeceğine inanırlar.

İncil'deki "Bu Dünya'nın egemeni şimdi dışarı atılacak." ve "Artık sizinle uzun uzun konuşmayacağım. Çünkü bu Dünya'nın egemeni geliyor. Onun benim üzerimde hiçbir yetkisi yoktur." sözlerine göre, Yehova'nın Şahitleri bu davaların çözümüne kadar, 6000 yıllık bir süre için Dünya'yı perde arkasından Şeytan'ın yönettiğine inanırlar. Ve Şeytan'ın bunu yaparken "Buna şaşmamalı. Şeytan da kendisine ışık meleği süsü verir." sözlerine göre, Şeytan'ın insanları çoğu kere iyilik meleği gibi görünerek kandırdığına inanırlar.
Yehova'nın Şahitleri, Şeytan'ın 6000 yılın bitiminde, bir "uçuruma" atılarak 1000 yıl boyunca faaliyetsiz bırakılacağına ve 1000 yıl geçtikten sonra sonsuza dek yok edileceğine inanırlar. Bu 1000 yıllık dönemde Şeytan'ın bozduğu şeylerin telafîsinin olacağına inanırlar. Bu telafî Yehova'nın Şahitleri'ne göre yeryüzünde Cennet'in yeniden kurulması ve ölmüş kişilerden birçoğunun dirilerek bu Cennet'te yaşamasıdır.

 İslam

 Kur'an'da ve tefsiri
Kur'an'da "şeytan" kelimesi, "İblis"'ten daha fazla (88 kez) kullanılmıştır.

İslam'da, "Şeytanlar" İblis'i destekleyen kötü ruh varlıklarıdır. Müfessirlerin çoğuna göre bunlar İblis'ın cennetten kovulmasından sonra yaratılmış (semûm ateşten) ve onun iradesiz kulları gibi hareket etmişlerdir. Her zaman kötülük yapan meleklerin zıddıdırlar. Tekil olarak kullanılan, İblis için bir eş anlamlı. Kur'an'a göre, şeytanlar, insanların aklına, gönüllerini fısıldayarak girerler. Bu fısıltılar "Vesvese" olarak adlandırılır. İnsanın kalbinde ve zihninde onu dinlemeyen, sürekli çatışma halinde tutan, zihnini ve kalbini hiçbir zaman sükûnete erdirmeyen şeytan; insanın içindeki ikinci bir kişi gibi hareket etmekte, onu vesveseleriyle ele geçirmeye çalışmaktadır. Sürekli kötülükler peşinde koşan ve ele geçirdiği insanı bu yönde kodlayan şeytani tarafın mutlak egemenliğiyle insan bütünüyle şeytanlaşabilmektedir. Kur'an bu tipleri insan şeytanlar olarak deşifre etmektedir. İnsandaki şeytanı aktif hale getiren ondaki irade zayıflığı, ümitsizlik, ne yapacağını bilemeyiş, kararsızlık ve şüphe halidir. İnsandaki bu zihin halleri aktif olduğu anda insanın yaptığı eylemler ve hareketler birer şeytan işine dönüşmektedir.

Tefsirlere göre, İblis kölelerini iki gruba ayırmıştır: Bir grup cinleri, diğer grup insanları baştan çıkarır.Tefsir-i Kelbi'de İbn Abbas hakkında şöyle dediği nakledilir: İblis lanetlidir ve askerlerini iki takım yaptı, bu yüzden onlardan bir takımını insanlara, diğer takımını da cinlere gönderdi. Onun başka bir anlatımında cinler şeytan değil, cândır. Şeytanlar İblis tarafından doğdu ve sadece onunla birlikte ölürler ve mümin ve kafir de dahil olmak üzere cinler ölür. — Mahmud al-Alusi

 Hadiste
Hadislerde Allah'ın arşı dışında Peygamber'in, Cebrâil'i gökle yer arasında bir arş (taht) üzerinde otururken gördüğü, şeytanın da Allah'ın arşı gibi deniz (veya su) üzerinde bir arşı bulunduğu, çevresinin yılanlarla çevrili olduğu ve şeytanın insanları saptırmak üzere yardımcılarına emirleri buradan verip yeryüzüne saldığından sözedilir.

Ezan okunduğunda, şeytan ezanı duymamak için arkasını dönüp zart diye yellenerek kaçar. Ezan bitince tekrar geri gelir. Kamet edilince yine arkasını dönüp kaçar. Bittiğinde yine gelir ve kişi ile nefsi arasına sokulur, Filân şeyi hatırla, filân şeyi hatırla diyerek, namazdan önce aklında olmayan şeyleri hatırlatır.

Şeytanların ramazan ayında cehennemde zincire vurulur: Ramazan girdiği vakit, cennetin kapıları açılır, cehennemin kapıları kapatılır ve şeytanlar zincire vurulur.İslam'da da farklı türden şeytanlar vardır. Cehennem-şeytanların güçlü bir sınıfı olarak kabul edilen ve öldürülen kurbanların yaşam gücüne çekilen İfrit. Göklere çaba gösteren, ancak melekler tarafından atılan mârid.

 Felsefe

Spinoza'nın Etika'sının yayınlanmamış bir el yazması, Spinoza'nın şeytanın var olup olmadığını incelediği şeytan üzerine bir bölüm (Bölüm XXI) içeriyordu. Spinoza, şeytanı Tanrıya aykırı bir varlık olarak tanımlar. Ancak şeytanlar, Tanrı'nın karşıtı ise, şeytanlar, var olmayan Hiçlik'ten ibarettir. "On Devils" (Şeytanlar Üzerine) adlı bir makalesinde, böyle bir şeyin var olamayacağını a priori öğrenebileceğimizi yazıyor. Çünkü bir şeyin süresi, onun yetkinlik derecesinden çıkarsanır ve bir şey ne kadar öze sahipse o kadar kalıcı olur, halbuki şeytanın hiçbir yetkinliği olmadığı için var olması imkansızdır.

Spinoza, özgür irade kavramını ve bununla şeytanların insanları kötülüğü seçmeye teşvik edebileceğini reddeder. Eğer günah cezayı gerektiriyorsa Adem (veya başka herhangi bir insan) neden günah işledi? "İblis'e aldandı" yanıtı ise yeni bir sorunun sorulmasını zorunlu kılar: İblis salihleri günahkâr kılacak güce sahipse, İblis'i kim kandırdı?

Spinoza şöyle sorar: İblis neden Tanrıya isyan etsin? İblis'in aklı selim olsaydı (ki meleklerdendi) kendisine zarar verecek bir şeyi nasıl seçerdi? Böylece Spinoza, günahın kötü bir seçimin sonucu olamayacağı ve sadece anlayış eksikliğinden kaynaklandığı sonucuna varır.

Immanuel Kant, "Religion in the Limits of Reason Alone" adlı eserinde, şeytanı maksimum ahlaki kınanabilirliğin kişileştirilmesi olarak kullanır.

En kötü varlık olarak şeytan, açlık veya şehvet gibi bir ihtiyacı gidermek için kötülük yapamazdı. Bu nedenle Kant, eğer şeytan varsa, onun bir ruh olması gerektiğini ve bir bedene sahip olamayacağını savunur. Şeytan iyinin farkında olmalı ama onu bilinçli olarak reddetmeli. Kant, her eylemin bir tür haz veya belli bir dereceye kadar iyi olan kendini korumayı içerdiğinden, insanların böyle bir kötülük düzeyine ulaşabileceğini reddeder.

Kant, İblis'in varlığından da şüphe duyar. En kötü bir varlık olsaydı, ama yine de özgür iradeye sahip olsaydı (bazıları İblis'in özgür iradeye sahip olduğunu düşünür; buna göre İblis bir cindir), kötülük yapması gerektiğinden artık özgür olmazdı. Bu nedenle İblis'in mutlak şer olduğu fikri bir çelişkidir.

 Diğer dinler

 Ezîdîlik
Yezîdîlik'te Yahudi-Hristiyan ve Müslüman'da olduğu gibi hiçbir Şeytan figürü yoktur. Bir şeytanın varlığı, Tanrı'nın her şeye gücünden şüphe duyacaktır, bu yüzden her şeytani bir şey reddedilir. Ancak bazı Hristiyanlar ve Müslümanlar, Ezîdîliler Şeytan ibadetlerini suçladılar, zira Melek Taus ve İblis/Lucifer arasında bazı benzerlikler vardır.

Benzer şekilde, Hristiyan Apocrypha'daki Lucifer'deki veya Kuran'da İblis, insanlık öncesi secde etmeyi reddetti, Melek Tavus'a insanlıktan önce secde etmeye ve yapmayı reddetti. Ancak Yezidi görüşüne göre bu, Melek Taus'un sadakatini ortaya koydu.

 Ekankar
Ekistler Şeytan kavramını Sugmad'ın yani Tanrının negatif yönü olarak yorumlamaktadır.

 Satanizm

Şeytanı yaratıcı ve/veya hükmedici bir figür ya da evrende temel bir güç olarak gören inanç sistemidir.

 Edebiyatta Şeytan

Edebiyatın ve dinin kesiştiği birçok noktada Şeytan, olayların gelişmesinde, sonuçlanmasında ya da dallanmasında temel bir figür olarak, tıpkı hayattaki kaosun açıklanmasında olduğu gibi, yazarlarca kullanılmıştır.

Şeytanın kahramanı oynadığı en önemli eserlerden birisi, Goethe'nin Faust'udur. Faust'ta Şeytan (Mefisto), başarılı çalışmalarıyla insanlığı, kendisinin sebep olduğu felaketlerden koruyan bir doktoru elde etme konusunda tanrıyla "bir kez daha" bahse girer. İnsanın Şeytan'la içsel bir kavga halinin anlatıldığı ve yeryüzündeki iyilik ve kötülük kavramlarının kaynağının sorgulandığı bir başka eser, Paulo Coelho'nun "Şeytan ve Genç Kadın" adlı romanıdır.

Jeffrey Burton Russell ise Kötülük (1-4) serisinde yeryüzüne artık iyice alışmış olan Şeytan'ın, insanlardan bir farkının kalmadığını ve "onu bizden biri" gibi görerek, şeytanlaşan insanı anlatmaktadır.Şeytan''' (İbranice: שָּׂטָן, romanize: Śāṭān, lit. "düşman"; Arapça: شيطان Šạitan, lit. "sapkın"), çeşitli kültürlerde ve dini geleneklerde tasavvur edildiği şekliyle kötülüğün kişileştirilmesidir. Düşmanca ve yıkıcı bir gücün nesneleştirilmesi olarak görülür. Şeytan Tanrı'ya veya dünyaya karşı duran kötü bir varlıktır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'da dünyadaki kötülüklerin baş faili olarak kabul edilir. Diğer dinlerde ve kültürlerde, Şeytan mutlak kötülük fikrini taşıyan bir varlık olabilir.

İblis (Arapça: إبْلٍيسْ) sözcüğü de çoğu zaman Şeytan ile aynı anlamda kullanılır. Yeryüzündeki birçok dinde ve mitolojilerde Şeytan, genellikle doğaüstü güçlere sahip, sürekli insanları dinden, dolayısıyla yaratıcısının emirlerinden iyilik ve yardımlaşmak gibi şeylerden uzaklaştırmaya çalışan bir varlık olarak düşünülmüştür. Bunun yanı sıra Şeytan'a tapan veya Şeytan'ı yücelten inançlar ve akımlar da mevcuttur. Bu akımlardan en yaygın olanı Satanizm'dir.

Ayrıca bakınız
 Şeytan çıkarma
 İblis/Albız
 Azazil
 Cin
 Zohak
 Satir
 666 ve şeytan

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Şeytanın tarihi (belgesel)
 İslamda Şeytan Nedir?
 Şeytanın doğuşu (belgesel)

Dinî mitoslar

Şeytan


Principia Mathematica er en bog om matematisk logik skrevet af Bertrand Russell og Alfred North Whitehead, udgivet i tre bind i henholdsvis 1910, 1912 og 1913. Dens formål var at beskrive et sæt af aksiomer og slutningsregler i symbolsk logik, hvorfra alle matematiske sandheder i princippet kunne bevises.

Whitehead og Russell arbejdede på et så fundamentalt niveau af matematik og logik, at det først var på side 89 i bind II, at de nåede frem til at bevise at 1+1=2. Det matematiske bevis ledsages af den humoristiske kommentar "Udsagnet er til tider praktisk."

Whitehead og Russel troede først at det ville tage dem et år at skrive Principia Mathematica, men det endte med at tage dem ti år. For at gøre det endnu værre, var værket blevet så langt da det skulle udgives (mere end 2000 sider) og dets publikum var så smalt (professionelle matematikere) at den blev udgivet med et tab på 600 pund (realværdi i 2015: ca. 53.570 pund), hvoraf de 300 blev betalt af Cambridge University Press, 200 af Royal Society of London, 50 hver af Whitehead og Russell selv. Til trods for dette tab er der næppe noget akademisk bibliotek i dag der ikke har en udgave af Principia Mathematica.

Principia Mathematicas virkningshistorie er blandet. Det er generelt accepteret at Gödels ufuldstændighedssætning 1931 definitivt viste, at for et hvilket som helst set af aksiomer og slutningsregler ville der altid være nogle sandheder tilbage som ikke kunne udledes af dem, og dermed er målsætningen i Principia Mathematica uopnåelig. Men Kurt Gödel ville ikke have kommet frem til denne konklusion uden Whiteheads og Russells bog. På den måde kan arven fra Principia Mathematica siges at være dens nøglerolle i beviset af det umulige i at opfylde dens målsætning. Udover dette populariserede bogen moderne matematisk logik, og skabte vigtige forbindelser mellem logik, erkendelsesteori og metafysik.

Noter

Filosofiske skrifter
Værker om matematik

Principia Mathematica


Francisco Díaz de Herrera (Herrera del Duque, c. 1725-) fue un pintor español, alumno de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

Biografía
Fue uno de los primeros discípulos de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Tras su creación oficial, la Academia celebró su primera sesión el 12 de abril de 1752, en la que se convocó un concurso de pintura, escultura y arquitectura, fijando como tema para el premio de pintura de segunda clase «El robo de Deyanira por el centauro». La prueba de repente, resuelta en presencia de los académicos con un plazo de dos horas, tuvo por tema la expulsión de Adán y Eva del Paraíso y se celebró el domingo 16 de diciembre de 1653. En la junta del 23 de diciembre Francisco Díaz recibió el primer premio de segunda clase, consistente en una medalla de oro de una onza. Tenía, según indicaba la relación, 29 años en el momento de recibir el premio. Concurrió de nuevo a los premios del año 1755 otorgados en enero de 1756. En esta ocasión no se admitían óleos, sino dibujos a lápiz o a la aguada. En la prueba de pensado de primera clase, a la que se presentó Díaz, el tema propuesto era el de San Hermenegildo despojado de sus vestiduras y vestido como mendigo y en la prueba de repente Lot y sus hijas huyendo de Sodoma. Díaz recibió el segundo premio, por detrás de José del Castillo. Tanto estos dibujos como su cuadro del rapto de Deyanira se conservan en el museo de la Real Academia.

Referencias

Díaz de Herrera Francisco
Nacidos en Herrera del Duque

Francisco Díaz (pintor)


Alembey, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe

Coğrafya
Alembey mahallesi; Kahramanmaraş iline 165 km, Elbistan ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Elbistan'ın mahalleleri

Alembey, Elbistan


Jaguariaíva es un municipio brasileño del estado de Paraná. Su área es de 1.524 km² representando 0.7645 % del estado, 0.2704 % de la región y 0.0179 % de todo el territorio brasileño. Su población según el censo 2009 era de 33.244 habitantes.

Etimología
De origen Tupí, "Tyaguariahibá": Río de la onza brava.

Historia
La municipalidad de Jaguariaíva tiene origen en una ruta de tropero que conducían el ganado desde Río Grande do Sul hacia São Paulo. Ha experimentado un auge en la industria forestal y de celulosa a lo largo del . En consecuencia, hoy en día, Jaguariaíva suministra al mercado brasileño e internacional productos como resina, madera para la construcción, madera contrachapada, pasta de papel, papel de revestimiento y papel de periódico.

Turismo

Atracciones naturales
 Parque Estatal del Cerrado;
 Parque Estatal del Valle do Codó;

Administración
 Prefecto municipal: Dr. Otélio Renato Baroni (PT)
 Viceprefecto: Ademar de la Costa Pasos (PP)
 Presidente de la Cámara Municipal: Concejal José Marcos Pessa Hijo (PSDB);

Referencias

Enlaces externos

 Prefectura Municipal
 Confederación Nacional de Municipios

Localidades de Paraná

Jaguariaíva


Paul Felix Aschrott (* 13. Mai 1856 in Kassel; † 31. Oktober 1927 in Berlin) war ein deutscher Jurist, Strafrechts- und Sozialreformer. Er gehörte zu den einflussreichsten Fürsorgetheoretikern seiner Zeit.

Leben
Der Sohn des wohlhabenden jüdischen Textilfabrikanten und Bankiers Sigmund Aschrott (1826–1915) begann nach dem in Kassel abgelegten Abitur 1874 ein Studium der Rechtswissenschaften in Leipzig. 1874 bis 1876 studierte er in Heidelberg und 1876 bis 1877 in Berlin. 1877 promovierte er in Leipzig. Anschließend absolvierte er sein Referendariat und ab 1883 auch seine Assessorenzeit an den Amtsgerichten Köpenick und Berlin.

Aschrott engagierte sich schon früh für die Sozial- und Strafrechtsreform. Er unternahm 1884/85 eine Reise nach England und berichtete unter anderem über Armengesetzgebung und Armenverwaltung, Arbeiterfragen, Juristenausbildung und Gefängniswesen in England. 1886 promovierte er in Leipzig auch zum Dr. phil. 1887 wurde er Amtsrichter in Landsberg an der Warthe. 1888 unternahm er eine weitere Studienreise, diesmal in die USA. Seine weitere Karriere als Richter führte ihn 1889 zunächst als Amtsrichter nach Berlin und 1891 als Hilfsrichter ans Landgericht Berlin; 1892 wurde er Landrichter und 1899 Landgerichtsrat in Berlin, 1903 Landgerichtsdirektor in Elberfeld. Während dieser Zeit publizierte er weiterhin über sozialpolitische und strafrechtliche Themen wie die Behandlung der Jugendkriminalität, die Fürsorgeerziehung Minderjähriger, das Volksbücherei- und das Wohnungswesen. Er wirkte außerdem an den Kommissionen zur Reform des Strafprozesses mit.

1905 wurde Aschrott, der über erhebliches Privatvermögen verfügte, auf eigenen Wunsch aus dem Staatsdienst entlassen. Er lebte fortan als Privatgelehrter und Grundstücksverwalter. Seinen Interessengebieten blieb er treu und gab etwa 1910 mit Franz von Liszt Die Reform des Reichsstrafgesetzbuches und 1926 mit Eduard Kohlrausch Die Reform des Strafrechts heraus.

Aschrott war Mitbegründer und Vorstandsmitglied der Internationalen Kriminalistischen Vereinigung, von 1886 bis 1911 Mitglied im Hauptausschuss des Deutschen Vereins für Armenpflege und Wohltätigkeit, Mitglied des Aufsichtsrates des Vereins für die Verbesserung kleiner Wohnungen, stellvertretender Vorsitzender im Frauenverein "Octavia Hill" in Berlin. Er war Geheimer Justizrat, Träger des Preußischen Roten Adlerordens 4. Klasse und des Russischen St. Annen-Ordens 3. Klasse.

Aschrott-Stiftungen
Paul Felix Aschrott setzte das Mäzenatentum seines Vaters fort. Er vermachte zwei Drittel seines Vermögens im Wert von knapp drei Millionen Reichsmark zwei Stiftungen, die der Stadt Kassel bzw. ihren Bürgerinnen und Bürgern zugutekommen sollten: die Stiftung "Dr. Aschrott Wohlfahrtshaus" und die Stiftung "Marie von Boschan-Aschrott Altersheim". Für den Bau beider Einrichtungen wurden zunächst Architekturwettbewerbe ausgelobt; zur Jury gehörte auch Karl Roth, der Architekt des Kasseler Rathauses und des Aschrottbrunnens. Das "Marie von Boschan-Aschrott Altersheim" wurde dann von Mitte 1930 bis Anfang 1932 nach dem siegreichen Wettbewerbsentwurf des Architekten Otto Haesler aus Celle ausgeführt, die Bauleitung erledigte das städtische Hochbauamt. Das Gebäude – wegen der großen Fensterflächen der Wohntrakte im Volksmund auch als "Tanten-Aquarium" verspottet – fand seinerzeit in Fachkreisen große Aufmerksamkeit und gehört heute zu den bedeutenden Baudenkmalen aus der Zeit des Neuen Bauens in Deutschland.

Schriften
 Betrachtungen über die Bewegung der Kriminalität in Preussen während der Jahre 1872 bis 1881. s.n.], [S.l 1883.
 Das englische Armenwesen in seiner historischen Entwicklung und in seiner heutigen Gestalt. Duncker & Humblot, Leipzig 1886.
 Das Universitätsstudium und insbesondere die Ausbildung der Juristen in England. Nebst einem Anhange, Vorschläge zur Reform der juristischen Ausbildung in Deutschland. I.F. Richter, Hamburg 1887.
 Strafensystem und Gefängniswesen in England., Berlin ;, Leipzig 1887.
 Zur Reform des deutschen Strafen- und Gefängniswesens. Guttentag, Berlin 1887.
 The English Poor Law System, past and present … Translated by H. Preston-Thomas. With a preface by H. Sidgwick. London, pp. xviii. 332. Knight & Co 1888.
 Die amerikanischen Eisenbahnen und das neue Eisenbahngesetz in den Vereinigten Staaten von Nordamerika. Duncker & Humblot, Leipzig 1889.
 Die amerikanischen Trusts als Weiterbildung der Unternehmerverbände;. H. Laupp'sche Buchhandlung, Tübingen 1889.
 Ersatz kurzzeitiger freiheitsstrafen;. Eine kriminalpolitische studie., Hamburg 1889.
 Aus dem Strafen- und Gefängnisswesen Nordamerikas. Lüderitz [u. a.], Berlin 1889.
 Poverty and its relief in the United States of America. Guggenheimer, Weil & Co., Printers, Baltimore, Md. 1890.
 Die Behandlung der verwahrlosten und verbrecherischen Jugend und Vorschläge zur Reform v. P[aul] F[elix] Aschrott, Amtsrichter in Berlin. O. Liebmann, Berlin 1892.
 Die Reform des Strafverfahrens und der zur Zeit vorliegende Gesetzesentwurf. Liebmann, Berlin 1895.
 Commission zur Prüfung der Frage, in welcher Weise die Bestimmungen, Kraft deren der Empfang öffentlicher Armenunterstützung den Verlust des Wahlrechts nach sich zieht, gehandhabt werden., O.O. 1896.
 Politische Korrespondenz;. Bedingte Verurtheilung und bedingte Begnadigung., Berlin 1896.
 Strafen- und Gefängniswesen in England während des letzten Jahrzehnts. Guttentag, Berlin 1896.
 Volksbibliothek und Volkslesehalle eine kommunale Veranstaltung!. Liebmann, Berlin 1896.
 & Willi Cuno et al.: Fürsorge für arme Schulkinder durch Speisung. Duncker & Humblot, Leipzig 1896.
 Die Fürsorge für Strafentlassene in England …. Max Hahn & comp., Mannheim 1898.
 Die Zwangserziehung Minderjähriger und der zur Zeit hierüber vorliegende Preussische Gesetzentwurf. J. Guttentag, Berlin 1900.
 Gesetz über die Fürsorgeerziehung Minderjähriger vom 2. Juli 1900 nebst d. Ausführungsbestimmungen. J. Guttentag, Berlin 1901.
 (Hrsg.): Reform des Strafprozesses. Kritische Besprechungen der von der Kommission für die Reform des Strafprozesses gemachten Vorschläge. Guttentag, Berlin 1906.
 Der Entwurf einer Strafprozessordnung und Novelle zum Gerichtsverfassungsgesetze. Guttentag, Berlin 1908.
 Strafen. Sichernde Massnahmen. Schadensersatz. J. Guttentag, Berlin 1910.
 & Franz von Liszt: Die Reform des Reichsstrafgesetzbuch. Kritische Besprechung des Vorentwurfs zu einem Strafgesetzbuch für das Deutsche Reich unter vergleichender Berücksichtigung des österreichischen und schweizerischen Vorentwurfs. Unter Mitwirkung von Professor Dr. L. v. Bar …. J. Guttentag, Berlin 1910.
 Die Schutzaufsicht in einem neuen deutschen Strafrechte. Guttentag, Berlin 1912.
 25 Jahre gemeinnütziger Tätigkeit für Kleinwohnungen. Zum 25 jährigen Bestehen des Vereins zur Verbesserung der kleinen Wohnungen in Berlin., Berlin 1913.
 Reform des Strafrechts. Kritische Besprechung des amtlichen Entwurfs eines allgemeinen deutschen Strafgesetzbuchs. De Gruyter, Berlin [u. a.] 1926.

Literatur

 Karl-Heinz-Nickel, Harald Schmidt, Florian Tennstedt, Heide Wunder: Kurzbiographien. In: Georg Wannagat (Hrsg.): Kassel als Stadt der Juristen (Juristinnen) und der Gerichte in ihrer tausendjährigen Geschichte. Heymann, Köln u. a. 1990, ISBN 978-3-452-21555-0, S. 373 (PDF-Datei; 12,8 MB).

Weblinks

Richter (Landgericht Berlin)
Richter (Amtsgericht)
Richter (Deutsches Reich)
Strafrechtler (19. Jahrhundert)
Strafrechtler (20. Jahrhundert)
Sozialreformer
Träger des Roten Adlerordens 4. Klasse
Träger des Ordens der Heiligen Anna
Person (Kassel)
Geboren 1856
Gestorben 1927
Deutscher
Mann
Strafprozessrechtler (20. Jahrhundert)

Paul Felix Aschrott


Mehmet Ozan Tahtaişleyen (* 18. Januar 1985 in Istanbul) ist ein türkischer ehemaliger Fußballspieler.

Karriere

Vereinskarriere
Mehmet Ozan Tahtaişleyen begann mit dem Vereinsfußball in der Jugend von Beşiktaş Istanbul. 2004 unterschrieb er mit Beşiktaş seinen ersten Profivertrag, spielte er weiterhin ausschließlich für die Reservemannschaft.

Zum Frühjahr 2005 wechselte er dann zum Erstligisten Gaziantepspor. Hier spielte er nahezu immer für die Reservemannschaft und kam nur in einem Ligaspiel zum Einsatz. Die Saison 2006/07 spielte er als Leihgabe beim Zweitligisten Uşakspor. Die nächste Saison kehrte er zu Gaziantepspor und blieb hier ohne zum Einsatz zu kommen bis zur Winterpause.

Zur Rückrunde wechselte er dann zum Zweitligisten Kartalspor. Bereits zur neuen Saison verließ er seinen neuen Verein und ging zum Drittligisten Pendikspor.

Nach einer Spielzeit bei Pendikspor wechselte er erneut innerhalb der Liga. Diesmal zum zentralanatolischen Klub Elazığspor. Hier feierte er gleich in seiner ersten Saison mit diesem Verein die Meisterschaft der TFF 2. Lig und damit den direkten Aufstieg in die TFF 1. Lig. Auch die Saison 2011/12 kam er regelmäßig zu Einsätzen. Am vorletzten Spieltag schaffte man den sicheren Aufstieg in die Süper Lig.

Zur Saison 2012/13 wechselte er zum Zweitligisten Kayseri Erciyesspor. Mit diesem Verein feierte er zum Saisonende die Zweitligameisterschaft und stieg in die Süper Lig auf. Da sein auslaufender Vertrag nicht verlängert wurde, heuerte er für die kommende Saison beim Zweitligisten Şanlıurfaspor an. Wenige Wochen später wurde sein Wechsel zu Adanaspor bekanntgegeben. Im Sommer 2015 wechselte er zum Stadt- und Ligarivalen Adana Demirspor. Eine Saison später wurde er vom Zweitligisten Altınordu Izmir verpflichtet.

In der Wintertransferperiode 2016/17 kehrte er zu Elazığspor zurück, verließ ihn aber bereits nach einer halben Saison Richtung Ligarivalen Büyükşehir Belediye Erzurumspor. Auch hier verweilte er nur eine halbe Saison und zog dann zum Istanbuler Drittligisten Tuzlaspor weiter. Seine beiden letzten Spielzeiten absolvierte er für Sancaktepe FK und für Sarıyer SK.

Nationalmannschaft
Mehmet Ozan Tahtaişleyen fing früh an für die türkischen Jugendnationalmannschaften zu spielen. Er durchlief ab der U-15 nahezu alle Jugendmannschaften.

2004 gelang ihm mit der türkischen U-19 der Finaleinzug bei der U-19-Fußball-Europameisterschaft 2004. Hier scheiterte man nach einer 0:1-Niederlage gegen die spanische U-19 und wurde Vize-Europameister der U-19.

Erfolge
 Mit Elazığspor
 Meister der TFF 2. Lig und Aufstieg in die TFF 1. Lig: 2010/11
 Vizemeister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2011/12

 Mit Kayseri Erciyesspor
 Meister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2012/13

 Türkische U-19-Nationalmannschaft
 Vize-U-19-Europameister: 2004

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Adana Demirspor)
Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Altınordu Izmir)
Fußballspieler (Beşiktaş Istanbul)
Fußballspieler (Erzurumspor FK)
Fußballspieler (Elazığspor)
Fußballspieler (Gaziantepspor)
Fußballspieler (Kartalspor)
Fußballspieler (Kayseri Erciyesspor)
Fußballspieler (Pendikspor)
Fußballspieler (Sancaktepe FK)
Fußballspieler (Şanlıurfaspor)
Fußballspieler (Sarıyer SK)
Fußballspieler (Tuzlaspor)
Fußballspieler (Uşakspor)
Geboren 1985
Türke
Mann

Mehmet Ozan Tahtaişleyen


Ringvejen  er en to sporet ringvej der går igennem Rudkøbing.

Vejen er med til at lede trafikken øst om Rudkøbing Centrum, så byen ikke bliver belastet af for meget gennemkørende trafik.

Vejen forbinder Brovejen i nord med Humblevej i syd, og har forbindelse til Havnegade som går ned til Rudkøbing Færgehavn, hvor der er færge til Strynø,

Derefter passere den Nørrebro, Bryggervej, Toftevej, Spodsbjergvej, Skovbakken og Humblevej hvor der er forbindelse til Omfartsvejen som ligger i det østlige Rudkøbing.

Kilder

Rudkøbing
Ringveje i Danmark

Ringvejen (Rudkøbing)


Ana Patrícia Carvalho (Barreiro, Setúbal, 20 de Setembro de 1985) é uma jornalista e pivô portuguesa.

Carreira
Patrícia Carvalho é licenciada em Ciências da Comunicação, vertente de jornalismo, pela Universidade Independente e pós- graduada em Comunicação e Jornalismo Desportivo no ISLA/Escola de Estudo Universitários do Real Madrid. Frequentou, também, os cursos de Rádio e Televisão no Centro Protocolar de Formação Profissional para Jornalistas (Cenjor).

Professora no Instituto Superior de Economia e Gestão de Lisboa e na Escola de Tecnologias Inovação e Criação.

É também oradora e moderadora de eventos públicos e privados.

Em novembro de 2016, foi distinguida com o prémio Mais Jornalismo, na gala de prémios Mais Alentejo, organizada pela revista do mesmo nome, que anualmente premeia as personalidades que mais se distinguiram na Região Alentejo, nas áreas do património histórico, cultural, gastronómico, natural, entre outros.

Edição da Noite

 Condução do bloco de opinião, "Tabu", com Francisco Louçã, na Edição da Noite, SIC Notícias

 Condução do bloco de opinião e debate, "Linhas Vermelhas", na Edição da Noite, SIC Notícias

Prémios e reconhecimentos

Referências

Ligações externas
 Ana Patricia Carvalho entrevistada por Catarina Cruz Matos no Programa "Caixa Negra", da SIC Radical (2023)
 Ana Patricia Carvalho participa no programa "É Bom Vivermos Juntos", da SIC (2023)

Naturais do Barreiro
Apresentadores de televisão de Portugal
Radialistas de Portugal
Sociedade Independente de Comunicação
Apresentadores de televisão premiados

Ana Patrícia Carvalho


Barun Münchhausen je književni lik plemića iz knjige njemačkoga pisca Rudolfa Ericha Raspea "Barun Münchhausenova pripovijest o njegovim čudesnim putovanjima i kampanjama u Rusiji" iz 1785. godine. Poznat je kao veliki lažac, koji jako preuveličava događaje.

Lik se labavo temelji na pravom barunu, Hieronymusu Karlu Friedrichu Freiherr von Münchhausenu (1720. – 1797).

Rođen je u Bodenwerderu, u elektorat Brunswick-Lüneburg u Njemačkoj. Pravi Münchhausen borio se za Rusko Carstvo u Rusko-turskom ratu od 1735. do 1739. Nakon odlaska u mirovinu 1760. godine postao je zvijezda u njemačkim aristokratskim krugovima zbog neobičnih priča o vojnoj karijeri.

Nakon što je čuo neke od Münchhausenovih priča, Raspe ih je anonimno prilagodio u književni oblik, prvo na njemačkom u časopisima, a zatim na engleskom kao knjigu, koju je prvi put objavio 1785. Knjiga je ubrzo prevedena na druge europske jezike, uključujući i njemačku verziju koju je proširio pjesnik Gottfried August Bürger.

Münchhausen u stvarnom životu bio je duboko uznemiren razvojem književnog lika koji nosi njegovo ime i prijetio je pravnim postupcima protiv izdavača knjige. Možda se bojeći sudskoga procesa, Raspe nikada nije priznao svoje autorsko djelo, koje je postalo takvo postumno.

Književni likovi
Njemačka književnost

Barun Münchhausen


Akkıraç, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Artvin sancağının Artvin kazasına bağlı Nadzvia köyünden göç eden Gürcülerin bir kısmı bu köye yerleşmiştir. Daha önceleri Sinop Merkez ilçeye bağlıyken, 18 Temmuz 1932'de Gerze ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 48 km, Gerze ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Akkıraç


Évènements
 1875 est une Année Sainte
 5 février : Encyclique Quod nunquam de Pie IX contre le Kulturkampf
 15 mars : Création de 11 cardinaux par le pape Pie IX dont Henry Edward Manning converti de l'anglicanisme
 11 mai : suppression de l'évêché de Chełm ; rattachement forcé à l'orthodoxie des derniers uniates de Pologne
 17 septembre : Création de 6 cardinaux par le pape Pie IX

Naissances
 6 janvier : Paul-Louis Touzé, prélat français, évêque auxiliaire de Paris († )
 11 janvier : Gervais Quenard, prêtre et missionnaire français, supérieur général des Augustins de l'Assomption († )
 15 janvier : Bienheureux Louis Variara, prêtre salésien et fondateur italien († )
 18 janvier : René-Pierre Mignen, prélat français, archevêque de Rennes († )
 25 janvier : Sylvain van Hee, prélat jésuite et missionnaire belge, vicaire apostolique de Kwango († )
  : Bienheureux Jacques de Ghazir, prêtre capucin et fondateur italien († )
 3 février : Jean Viollet, prêtre, fondateur et résistant français, Juste parmi les nations († )
 2 mars : Bienheureuse Mariantonia Samà, religieuse et mystique italienne († )
 11 mars : Louis-Augustin Marmottin, prélat français, archevêque de Reims († )
 25 avril :
 Bienheureuse Marie de Saint Joseph Alvarado Cardozo, religieuse et fondatrice vénézuélienne († )
 Florian Demange, prélat et missionnaire français en Corée du Sud († )
 Bienheureux Valeriu Traian Frențiu, évêque gréco-catholique roumain, martyr du communisme († )
 5 mai : Alexander Frison, évêque allemand de la Volga, martyr en URSS († )
 12 mai : Pierre Favret, prêtre et archéologue français († )
 4 juin : Bienheureux Eloi de Bianya, religieux capucin et martyr espagnol († )
 6 juin : John Burke, prêtre pauliste et journaliste américain († )
 30 juin : Giuseppe Bruno, cardinal italien de la Curie romaine († )
 9 juillet : Jean Barbier, prêtre et écrivain français († )
 25 juillet : Francis Dessain, footballeur puis prêtre belge († )
 10 août : Georges Rutten, prêtre, syndicaliste et homme politique belge († )
 11 août : Henri Pérennès, prêtre et historien français († )
 5 septembre : René Cardaliaguet, prêtre et journaliste français († )
 22 septembre : Ferdinand Perier, prélat belge, missionnaire en Inde, archevêque de Calcutta († )
 12 octobre : Ivanhoé Caron, prêtre, historien et archiviste canadien († 1941)
 22 octobre : Théodore Monbeig, prêtre, botaniste et missionnaire français assassiné en Chine
 26 novembre : Ferdinand Cavallera, prêtre jésuite, théologie et enseignant français († )
 3 décembre : Bienheureux Bernhard Lichtenberg, prêtre, opposant au nazisme et martyr allemand († )
 12 décembre : Sainte Marie de la Paix Giuliani, religieuse franciscaine, missionnaire et martyre en Chine († )
 25 décembre : Theodor Innitzer, cardinal autrichien, archevêque de Vienne († )

Décès
 4 janvier : Michael von Deinlein, prélat allemand, archevêque de Bamberg (° )
 25 février : Luigi Natoli, prélat italien, archevêque de Messine (° )
  : Maximin Giraud, témoin de l'apparition mariale de La Salette (° )
 8 mars : Lorenzo Barili, cardinal italien, diplomate du Saint-Siège (° )
 2 avril : Saint François Coll Guitart, prêtre dominicain, missionnaire et fondateur espagnol (° )
 26 avril : Jean-François Jolibois, prêtre et historien français (° )
 24 mai : Ambrose St. John, prêtre anglican puis catholique britannique (° 1815)
 25 mai : Henri Plantier, prélat français, évêque de Nîmes (° )
 28 mai : François-Augustin Gérault, prêtre et historien français (° )
  : Jean-Benoît Cochet, prêtre, archéologue et préhistorien français (° )
 9 juillet : Césaire Mathieu, cardinal français, archevêque de Besançon (° )
 15 juillet : Charles La Rocque, prélat canadien, évêque de Saint-Hyacinthe (° )
 16 septembre : Gaspare Grasselini, cardinal italien de la Curie romaine (° )
 29 septembre : Auguste Marie Martin, prélat et missionnaire français aux États-Unis, premier évêque de Natchitoches (° )
 13 octobre : Antoine-Charles Cousseau, prélat français, évêque d'Angoulême (° )
 17 octobre : Salvatore Nobili Vitelleschi, cardinal italien de la Curie romaine (° )
 24 octobre : Jacques-Paul Migne, prêtre, imprimeur, journaliste, journaliste et éditeur français (° )
  : Jean-Baptiste-Irénée Callot, prélat français, évêque d'Oran (° )
 15 novembre : Jean-Baptiste Baudoin, prêtre français, missionnaire en Islande (° )
 17 novembre : Jacques Ginoulhiac, prélat français, archevêque de Lyon (° )
 19 novembre : Pietro de Silvestri, cardinal italien de la Curie romaine (° )
 24 novembre : Joseph Othmar von Rauscher, cardinal autrichien, archevêque de Vienne (° )
 29 décembre : Jean-Claude Duret, prélat et missionnaire français, vicaire apostolique de Sénégambie (° )
 Date précise inconnue : Mathieu Orsini, prêtre et écrivain français (° 1802)

Notes et références

1875
XIXe siècle dans le catholicisme

1875 dans le catholicisme


Galaga '88 (jap.: , Gyaraga Eiti Eito) ist ein Arcade-Spiel der Firma Namco aus dem Jahre 1987. Es handelt sich hierbei um den dritten Teil der Galaxian-Reihe (zuvor erschienen Galaga (1981) und Gaplus (1984)). Das Spiel zeigte wesentlich aufwendigere Grafiken als die Vorgänger, besonders durch die detaillierten Hintergründe und die größeren Raumschiffe. Die Kritiken des Spiels waren durchweg positiv, dennoch wurden weniger Automaten als bei den Vorgängern Galaga und Gaplus produziert. Galaga '88 basierte auf der Hardware Namco System 1.

Gameplay

Das Spielprinzip von Galaga '88 basiert auf den Grundlagen des original Galaga, war jedoch in vielen Details wesentlich komplexer aufgebaut und schwieriger zu spielen. Das Spiel ist aufgeteilt in 29 Level, die auf acht Welten aufgeteilt wurden.

Weblinks
Galaga '88 in der Killer List of Video Games
Galaga '88 in der ArcadeHistory
Video zu Galaga '88
Screenshots und Bilder zu Galaga '88
Walkthrough zu Galaga '88

Computerspiel 1987
Arcade-Spiel
Shoot 'em up
Game-Gear-Spiel
Virtual-Console-Spiel
PC-Engine-Spiel
Science-Fiction-Computerspiel

Galaga ’88


ad una corda o una corda son locuciones italianas pertenecientes a la técnica del piano. Indican que el fragmento de música comprendido ad una corda se ha de ejecutar pisando el pedal correspondiente al pie izquierdo, llamado celeste o suave, que en algunos pianos resulta realmente a una cuerda, pues en vez de las tres cuerdas que ordinariamente hiere cada macillo, solo hiere una

Referencias

Piano

Ad una corda


Alberto Ángel Fernández (; born 2 April 1959) is an Argentine politician, lawyer, and professor, serving as president of Argentina since 2019. Born in Buenos Aires, Fernández attended the University of Buenos Aires, where he earned his law degree at age 24, and later became a professor of criminal law. He entered public service as an adviser to Deliberative Council of Buenos Aires and the Argentine Chamber of Deputies. In 2003, he was appointed Chief of the Cabinet of Ministers, serving during the entirety of the presidency of Néstor Kirchner, and the early months of the presidency of Cristina Fernández de Kirchner.

A member of the Justicialist Party, a Peronist party, Fernández was the party's candidate for the 2019 Argentine general election and defeated incumbent president Mauricio Macri with 48% of the votes. His political position has been described as left-wing. The first two years of his presidency was limited by the COVID-19 pandemic in Argentina, during which he imposed strict lockdown measures to suppress the spread of the disease, and a debt crisis inherited from his predecessor. While the economy recovered in 2021–22, inflation rose to 100% (the highest since 1991). His approval ratings have been constantly low throughout his presidency, only in few certain occasions over 50% approval rate, with disapproval ratings from 60% to 80%.

According to British newspaper The Economist, Fernández is considered "a president without a plan", and his presidency to be a "weak administration", alluding to his lack of independent decision-making. Instead, his decisions are under heavy influence of Vice President and former President Cristina Fernández de Kirchner, also leader of the coalition, whom Fernández himself described as a "permanent source of consultation". In April 2023, Fernández announced that he decided to not seek reelection to the presidency in the 2023 Argentine general election.

Early life and career
Fernández was born in Buenos Aires, the son of Celia Pérez and her first husband. Separated from the latter, Celia (sister of the personal photographer of Juan Domingo Perón) married Judge Carlos Pelagio Galíndez (son of a Senator of the Radical Civic Union). Alberto Fernández, who barely knew his biological father, considers Pelagio to be his father.

Alberto Fernández attended the University of Buenos Aires Faculty of Law. He graduated at the age of 24, and later became a professor of criminal law. He entered public service as an adviser to Deliberative Council of Buenos Aires and the Argentine Chamber of Deputies. He became deputy director of Legal Affairs of the Economy Ministry, and in this capacity served as chief Argentine negotiator at the GATT Uruguay Round. Nominated by newly elected President Carlos Menem to serve as Superintendent of Insurance, Fernández served as President of the Latin American Insurance Managers' Association from 1989 to 1992, and co-founded the Insurance Managers International Association. He also served as adviser to Mercosur and ALADI on insurance law, and was involved in insurance and health services companies in the private sector. Fernández was named one of the Ten Outstanding Young People of Argentina in 1992, and was awarded the Millennium Award as one of the nation's Businessmen of the Century. During this time he became politically close to former Buenos Aires Province Governor Eduardo Duhalde.

He was elected on 7 June 2000, to the Buenos Aires City Legislature on the conservative Action for the Republic ticket led by former Economy Minister Domingo Cavallo.

Chief of the Cabinet (2003–2008)

He gave up his seat when he was appointed Chief of the Cabinet of Ministers by President Néstor Kirchner upon taking office on 25 May 2003, and retained the same post under Kirchner's wife and successor, President Cristina Fernández de Kirchner, upon her election in 2007.

A new system of variable taxes on agricultural exports led to the 2008 Argentine government conflict with the agricultural sector, during which Fernández acted as the government's chief negotiator. The negotiations failed, however, and following Vice President Julio Cobos' surprise, tie-breaking vote against the bill in the Senate, Fernández resigned on 23 July 2008.

Pre-presidency
He was named head of the City of Buenos Aires chapter of the Justicialist Party, but minimized his involvement in Front for Victory campaigns for Congress in 2009. Fernández actively considered seeking the Justicialist Party presidential nomination ahead of the 2011 general elections. He ultimately endorsed President Cristina Kirchner for re-election, however.
He was campaign manager of the presidential candidacy of Sergio Massa in 2015.

Presidential elections

Presidential campaign

On 18 May 2019, Cristina Fernández de Kirchner announced that Fernández would be a candidate for president, and that she would run for vice president alongside him, hosting his first campaign rally with Santa Cruz Governor Alicia Kirchner, sister-in-law of the former Kirchner.

About a month later, seeking to broaden his appeal to moderates, Fernández struck a deal with Sergio Massa to form an alliance called Frente de Todos, wherein Massa would be offered a role within a potential Fernández administration, or be given a key role within the Chamber of Deputies in exchange for dropping out of the presidential race and offering his support. Fernández also earned the endorsement of the General Confederation of Labor, receiving their support in exchange for promising that he will boost the economy, and that there will be no labor reform.

General elections
On 11 August 2019, Fernández won first place in the 2019 primary elections, earning 47.7% of the vote, compared to incumbent President Mauricio Macri's 31.8%. Fernández thereafter held a press conference where he said he called Macri to say that he would help Macri complete his term and "bring calm to society and markets", and that his economic proposals do not run the risk of defaulting on the national debt.

In the 27 October general election, Fernández won the presidency by attaining 48.1% of the vote to Macri's 40.4%, exceeding the threshold required to win without the need for a ballotage. In Argentina, a presidential candidate can win outright by either garnering at least 45 percent of the vote, or winning 40 percent of the vote while being 10 points ahead of his or her nearest challenger. He owed his victory mainly to carrying Buenos Aires Province by over 1.6 million votes, accounting for almost all of his nationwide margin of 2.1 million votes. By comparison, Daniel Scioli only carried the country's largest province by 219,000 votes four years earlier.

Presidency

Inauguration

Fernández was sworn in on 10 December 2019.

Economic policy

On 14 December, the government established by decree the emergency in occupational matters and double compensation for dismissal without just cause for six months.

His first legislative initiative, the Social Solidarity and Productive Recovery Bill, was passed by Congress on 23 December. The bill includes tax hikes on foreign currency purchases, agricultural exports, wealth, and car sales - as well as tax incentives for production. Amid the worst recession in nearly two decades, it provided a 180-day freeze on utility rates, bonuses for the nation's retirees and Universal Allocation per Child beneficiaries, and food cards to two million of Argentina's poorest families. It also gave the president additional powers to renegotiate debt terms – with Argentina seeking to restructure its US$100 billion debt with private bondholders and US$45 billion borrowed by Macri from the International Monetary Fund. As the capital controls stayed in effect and with no prospect of being removed, the country was degraded from emerging market to standalone market by MSCI.

Organizations of the agricultural sector, including Sociedad Rural Argentina, CONINAGRO, Argentine Agrarian Federation and Argentine Rural Confederations, rejected the increase in taxes on agricultural exports. Despite these conflicts, Fernández announced the three-point increase in withholding tax on soybeans on the day of the opening of the regular sessions, on 1 March and generated major problems in the relationship between the government and the agricultural sector.

Argentina defaulted again on 22 May 2020 by failing to pay $500 million on its due date to its creditors. Negotiations for the restructuring of $66 billion of its debt continue.

The International Monetary Fund reported that the COVID-19 crisis would plunge Argentina's GDP by 9.9 percent, after the country's economy contracted by 5.4 percent in first quarter of 2020, with unemployment rising over 10.4 percent in the first three months of the year, before the lockdown started.

On 4 August, Fernández reached an accord with the biggest creditors on terms for a restructuring of $65bn in foreign bonds, after a breakthrough in talks that had at times looked close to collapse since the country's ninth debt default in May.

On 22 September, as part of the economic impact of the COVID-19 pandemic, official reports showed a 19% year-on-year drop in the GDP for the second quarter of 2020, the biggest drop in the country's history. Investment went down 38% from the previous year. The poverty rate rose to 42% in the second half of 2020, the highest since 2004. Child poverty reached the 57.7% of minors of 14 years.

Social policy
On 31 December 2019, Fernández announced that he would send a bill in 2020 to discuss the legalization of abortion, ratified his support for its approval, and expressed his wish for "sensible debate". However, in June 2020, he stated that he was "attending to more urgent matters" (referring to the COVID-19 pandemic, as well as the debt restructuring), and that "he'll send the bill at some point". In November 2020, Fernández's legal secretary, Vilma Ibarra, confirmed that the government would be sending a new bill for the legalization of abortion to the National Congress that month. The Executive sent the bill, alongside another bill oriented towards women's health care (the "1000 Days Plan"), on 17 November 2020. The bill was passed by the Senate, legalizing abortion in Argentina, on 30 December 2020.

On 1 March, he also announced a restructuring of the Federal Intelligence Agency (AFI), including the publications of its accounts - which had been made secret by Macri in a 2016 decree. The AFI had been criticized for targeting public figures for political purposes.

On 17 August, protests took place in many cities across Argentina against measures taken by Fernández, primarily the Justice Reform Bill his government had sent to the Congress, but also, among other causes: for the "defense of institutions" and "separation of powers", against the government's quarantine measures, the perceived lack of liberty and the increase in crime, and a raise on state pensions.

On 4 September 2020, Fernández signed a Necessity and Urgency Decree (Decreto 721/2020) establishing a 1% employment quota for trans and travesti people in the national public sector. The measure had been previously debated in the Chamber of Deputies as various prospective bills. The decree mandates that at any given point, at least 1% of all public sector workers in the national government must be transgender, as understood in the 2012 Gender Identity Law.

On 20 July 2021, Fernández signed another Necessity and Urgency Decree (Decreto 476/2021) mandating the National Registry of Persons (RENAPER) to allow a third gender option on all national identity cards and passports, marked as an "X". The measure applies to non-citizen permanent residents who possess Argentine identity cards as well. In compliance with the 2012 Gender Identity Law, this made Argentina one of the few countries in the world to legally recognize non-binary gender on all official documentation.

On 12 November 2020 Fernández signed a decree legalizing the self-cultivation and regulating the sales and subsidized access of medical cannabis, expanding upon a 2017 bill that legalized the use and research of the plant and its derivatives. In June 2019, during his presidential campaign, he had signaled his intention to legalize marijuana for recreational purposes, but not other types of drugs.

Foreign relations

During his administration, Argentina's relationship with Brazil became somewhat strained. Brazilian president Jair Bolsonaro refused to attend Fernández's inauguration, accusing him of wanting to create a "great Bolivarian homeland" on the border and of preparing to provoke a flight of capital and companies into Brazil. Fernández and Bolsonaro had their first conversation through a video conference on 30 November 2020, during which both presidents agreed on the importance of cooperation and the role of Mercosur.

U.S. President Donald Trump's top adviser for the Western Hemisphere, Mauricio Claver-Carone, crossed Fernández in 2019 saying: "We want to know if Alberto Fernández will be a defender of democracy or an apologist for dictatorships and leaders in the region, whether it be Maduro, Correa or Morales."

Under Fernández, Argentina has retired in the Lima Group formed by North and South American nations to address the crisis in Venezuela, after not subscribing to any of the Group's statements and resolutions. Argentina voted in favor of the United Nations resolution to back the continuity of the UN Human Rights Office report on human rights violations in Venezuela. Under Fernández, Argentina withdrew recognition of Juan Guaidó as interim President of Venezuela. In January 2020, the Fernández administration revoked Elisa Trotta Gamus credentials, who was Guaidó's envoy to Argentina and whose representation had been approved by the Macri administration. However, Fernández also refused to recognize Maduro's envoy Stella Lugo's credentials and Foreign Minister Felipe Solá asked her to return to Caracas.

Alberto Fernández questioned the conclusions the Organization of American States that the reelection of Evo Morales was unconstitutional for electoral fraud. Fernández's government recognized Morales as the legitimate President of Bolivia, and granted him asylum in Argentina in December 2019. On 9 November 2020, with Luis Arce's victory in 2020, Fernández personally accompanied Morales to the Argentine border with Bolivia, wherein the two leaders held a public act celebrating Morales's return to his home country.

In January 2020, Fernández traveled to Israel for his first presidential trip abroad. There he paid respects to the victims of the Holocaust and maintained a bilateral meeting with Prime Minister Benjamin Netanyahu who thanked him for keeping Hezbollah branded as a terrorist organization, a measure taken by former President Mauricio Macri.

Regarding Argentina's strained relations with Iran, Fernández publicly defended the Memorandum of understanding between Argentina and Iran, although critical of this prior to taking office. In September 2020, Fernández asked Iran before the UN General Assembly to "cooperate with the Argentine justice" to bring justice to the cause and extradite those Iranian officials who stand accused of the attack. He further stated that if the officials were to be found innocent, "they could freely return to Iran or otherwise face the consequences for their actions."

Alberto Fernández has developed close ties with China and visited Beijing during the 2022 Winter Olympics, where China expressed support for Argentina's sovereignty over the Falkland Islands.

In January 2022, Fernández was elected president pro tempore of the Community of Latin American and Caribbean States (CELAC), succeeding Mexico's Andrés Manuel López Obrador.

In February 2022, Russia invaded Ukraine in a major escalation of the Russo-Ukrainian War. Fernández condemned the invasion and called on Russia to end military actions in Ukraine. At the UN, Argentina voted to condemn the Russian invasion and demanded a full withdrawal of Russian forces from Ukraine. In July 2022, Fernández stated further support to Ukraine in a phone conversation with Ukrainian president Volodymyr Zelenskyy, to whom he promised to deliver more humanitarian aid to Ukraine. Fernández rejected sanctions against Russia and did not want to send weapons to Ukraine.

In September 2023, Fernández condemned Azerbaijan for the blockade of the Lachin corridor and urged the international community to "act preemptively" to avoid "new persecutions" of ethnic Armenians in Nagorno-Karabakh.

Position during COVID-19 pandemic and measures

During the COVID-19 pandemic, Fernandez's government announced a country-wide lockdown, in effect from 20 March until 31 March, later extended until 12 April. The lockdown was further renewed on 27 April, 11 May, 25 May, 8 June, 1 July, 18 July, 3 August, 17 August, 31 August and 21 September, and included several measures including travel, transport and citizen movement restrictions, stay-at-home orders, store closures and reduced operating hours.

Responses to the outbreak have included restrictions on commerce and movement, closure of borders, and the closure of schools and educational institutions. The announcement of the lockdown was generally well received, although there were concerns with its economic impact in the already delicate state of Argentina's economy, with analysts predicting at least 3% GDP decrease in 2020. Fernandez later announced a 700 billion pesos (US$11.1 billion) stimulus package, worth 2% of the country's GDP. After announced a mandatory quarantine to every person that returned to Argentina from highly affected countries, the government closed its borders, ports, and suspended flights.

On 23 March, Fernández asked the Chinese president Xi Jinping for 1,500 ventilators as Argentina had only 8,890 available.

Included in the package was the announcement of a one-time emergency payment of 10,000 pesos (US$152, as of 20 March) to lower-income individuals whose income was affected by the lockdown, including retirees. Because banks were excluded in the list of businesses that were considered essential in Fernandez's lockdown decree, they remained closed until the Central Bank announced banks would open during a weekend starting on 3 April.

Due to Argentina's notoriously low level of banking penetration, many Argentines, particularly retirees, do not possess bank accounts and are used to withdraw funds and pensions in cash. The decision to open banks for only three days on a reduced-hours basis sparked widespread outrage as hundreds of thousands of retirees (coronavirus' highest risk group) flocked to bank branches in order to withdraw their monthly pension and emergency payment.

Due to the national lockdown, the economic activity suffered a collapse of nearly 10% in March 2020 according to a consultant firm. The highest drop was of the construction sector (32%) versus March 2019. Every economic sector suffered a collapse, with finance, commerce, manufacturing industry and mining being the most affected. The agriculture sector was the least affected, but overall the economic activity for the first trimester of 2020 accumulates a 5% contraction. It is expected that the extension of the lockdown beyond April would increase the collapse of the Argentinian economy. In March, the primary fiscal deficit jumped to US$1,394 million, an 857% increase year-to-year. This was due to the public spending to combat the pandemic and the drop in tax collection due to low activity in a context of social isolation. Schools were closed for over a year, and it is estimated that 1.5 million of kids abandoned school, 13% of the total.

Despite the government's hard lockdown policy, Fernández has been harshly criticized  for not following the appropriate protocols himself. This included traveling throughout the country, taking pictures with large groups of supporters without properly wearing a mask nor respecting social distancing, and holding social gatherings with union leaders.

On 3 September, despite most local governments still enforcing strict lockdown measures, Fernández stated that "there is no lockdown", and that such thoughts had "been instilled by the opposition", as part of a political agenda. Fernández eased some lockdown measures in the Greater Buenos Aires on 6 November 2020, shifting to a "social distancing" phase.

On 21 January 2021, Fernández became the first Latin American leader to be inoculated against the disease via the recently approved Gam-COVID-Vac (better known as Sputnik V). On 7 December 2021, Fernández received his booster dose of the vaccine.

Ginés González García was forced to resign as Health Minister on 19 February 2021 after it was revealed he provided preferential treatment for the COVID-19 vaccine to his close friends, including journalist Horacio Verbitsky and other political figures. He was succeeded by the second in charge Carla Vizzotti. The revelation was met with wide national condemnation from supporters and opposition, as Argentina had at the time received only 1,5 million  doses of vaccine for its population of 40 million.

Fernández tested positive for the COVID-19 on 2 April 2021 having a "light fever".

Justicialist Party chairmanship
On 22 March 2021, Fernández was elected by the national congress of the Justicialist Party as the party's new national chairman, succeeding José Luis Gioja. Fernández ran unopposed, heading the Unidad y Federalismo list, which received the support of diverse sectors in the Peronist movement, including La Cámpora.

Midterm elections 2021
Confirming the trend of that year's primary elections, the Frente de Todos suffered major losses in the November 2021 legislative elections. The FDT lost its majority in the Senate (the first time in nearly 40 years that Peronists lost control of the upper house), and the opposition Juntos por el Cambio coalition gained the upper hand in traditional peronist strongholds, such as La Pampa and Santa Cruz. Observers attributed the loss to the widespread anger over high inflation and rising poverty. The reduced pluralities in both houses of Congress meaning the government will now have to engage in negotiations to pass any initiative requiring legislative approval.

Controversies

Allegations of racism
On 9 June 2021, Fernández was at a meeting with business leaders alongside Spanish Prime Minister Pedro Sánchez at the Casa Rosada. When he sought to play up the Argentinian ties with Europe, he said "The Mexicans came from the Indians, the Brazilians came from the jungle, but we Argentines came from the ships. And they were ships that came from Europe." Fernández erroneously attributed the quote to the Mexican poet, essayist and diplomat Octavio Paz, although it had originated from lyrics by local musician and personal friend Litto Nebbia. Faced with the negative backlash to his comments, on the same day Fernández apologized on Twitter and the next day sent a letter to the director of the National Institute Against Discrimination, Xenophobia and Racism (INADI), clarifying his comments.

Violations of COVID-19 rules
In August 2021, it was revealed that there had been numerous visits to the presidential palace during the lockdown that he had imposed in early 2020 due to the COVID-19 pandemic; visitors included an actress, a dog trainer, and a hairdresser, as well as hosting a birthday party for the First Lady.

Rejection of a Supreme Court ruling
In December 2022, Fernandez sparked a battle with the Supreme Court of Argentina and a legal crisis after he said he would reject a ruling it made to give a larger proportion of state funds to the city of Buenos Aires. In a ruling the Supreme Court said the level of funds to Buenos Aires should be raised from 1.4% of the total pool of funds to 2.95% after it was cut by government decree during the COVID-19 pandemic in 2020. He said the ruling was unjustified and pledged to ignore it; "it is an unprecedented, incongruous, and impossible-to-enforce ruling", calling the decision politically motivated ahead of general elections next year and adding that it would hurt the other provinces. His remarks sparked off a backlash, with critics saying the rejection of a Supreme Court decision set a dangerous precedent and undermined the justice system, while several provincial governors sided with Fernandez and criticized the court ruling. Buenos Aires city mayor Horacio Rodríguez Larreta, criticized the declaration of Fernandez, saying; "the president decided to break the constitutional order, completely violate the rule of law and attack democracy." Various industry groups criticized the move as dangerous to the rule of law.

Other controversies
Fernández has engaged in disputes with users on Twitter before his presidency, in which his reactions have been regarded as aggressive or violent by some. Tweets show him responding to other users with expletives such as "pelotudo" (Argentinian slang for "asshole"), "pajero" ("wanker"), and "hijo de puta" ("son of a bitch"); he also called presidential candidate José Luis Espert "Pajert", a word play between his last name and the Argentine slang for "wanker". In December 2017, he responded to a female user by saying, "Girl, what you think doesn't worry me. You better learn how to cook. Maybe then you can do something right. Thinking is not your strong suit".

In June 2020, he told journalist Cristina Pérez to "go read the Constitution", after being questioned about his attempts to install a government-designated administration in the Vicentín agricultural conglomerate.

In a 2017 interview for the Netflix mini-series Nisman: The Prosecutor, the President, and the Spy, Fernández stated that "To this day, I doubt that [Nisman] committed suicide"; however, after he became president in 2020, Fernández reportedly said, "I am convinced that it was a suicide, after doubting it a lot, I am not going to lie." He was referring to Alberto Nisman, a prosecutor investigating Fernández's vice president Cristina Fernández de Kirchner for her suspected cover-up of Iran's participation in the 1994 AMIA bombing. Nisman accused Fernández de Kirchner of secretly negotiating with Iranian officials to cover up their complicity in the attack in exchange for oil to reduce Argentina's energy deficit. Officially, the agreement called for the exchange of Argentinian grain for Iranian oil. Nisman was found dead in his apartment on 18 January 2015, only hours before he was scheduled to present his report to Congress.

Personal life
Fernández married Marcela Luchetti, a fellow University of Buenos Aires law student, in 1993. They separated in 2005. Fernández and Luchetti have a single child, Tani Fernández Luchetti (born 1994) known in Argentina for being a drag performer and cosplayer who goes by the stage name Dyhzy.

Since 2014, Fernández has been in a relationship with journalist and stage actress Fabiola Yáñez, who has fulfilled the role of First Lady of Argentina since Fernández's presidency began. The couple own three dogs: Dylan (named after Bob Dylan, whom Fernández has praised and cited as an inspiration) and two of Dylan's puppies, Prócer and Kaila. On 23 September 2021, the presidential office's medical unit announced Yáñez was expecting her first child. Yáñez and Fernández's son, Francisco Fernández Yáñez, was born on 11 April 2022 at Sanatorio Otamendi, in Buenos Aires.

Fernández is also an Honorary Professor of Tsinghua University.

Fernández is a supporter of Argentinos Juniors' football team.

Electoral history

Executive

Legislative

References

External links

Website of Alberto Fernández  (in Spanish)
Biography by CIDOB (in Spanish)

1959 births
Living people
Politicians from Buenos Aires
Presidents of Argentina
Chiefs of Cabinet of Ministers of Argentina
Members of the Buenos Aires City Legislature
Action for the Republic politicians
Justicialist Party politicians
Argentine Roman Catholics
University of Buenos Aires alumni
Academic staff of the University of Buenos Aires
20th-century Argentine lawyers
20th-century Argentine politicians
21st-century Argentine politicians
Leaders of political parties in Argentina

Alberto Fernández


, also known as , ,  , and  Kamowakeikazuchi-no-kami is a god of lightning, thunder, and storms in Japanese mythology and the Shinto religion. He is typically depicted with fierce and aggressive facial expressions, standing atop a cloud, beating on den-den daiko drums with tomoe symbols drawn on them. Iconography of Raijin are often found in Japanese temples and shrines. He is usually depicted alongside Fūjin, the god of wind.

Etymology
The name "Raijin" is derived from the Japanese words  and .

Description

Raijin is often depicted with a fierce, frightening face and a muscular figure with gravity-defying hair. He is surrounded by Taiko drums that he plays to create the sound of thunder. Raijin holds large hammers in his hands that he uses to play the drums. In some cases, Raijin is portrayed with three fingers which are said to represent the past, present and future. Two of the most notable sculptures of Raijin are located in the Sanjusangendo temple and the Taiyuin Rinnoji temple.

Raijin and Fujin reside side by side in the Kaminarimon gate that guards the entrance to the Sanjusangendo temple. These sculptures are made of wood with lacquer, gold leaf and paint along with crystal, inlaid eyes. The Raijin and Fujin sculptures in Sanjusangendo are considered national treasures.

In the Taiyuin Rinnoji temple, Raijin and Fujin are located in the Niten-mon gate. They are made of wood with paint and are seen with their token talismans, Raijin's drums and Fujin's wind bag.

Raijin is also often seen in the company of his brother, Fujin, and his son, Raitaro. He is often seen fighting with Fujin, mending his drums, or causing mischief. He is also shown in the company of Raiju, a thunder-beast or thunder demon which also acts as his totem animal and usually a dog or wolf.

Mythology

Birth
In the myths recorded in the Kojiki, after Izanami died from the wounds inflicted on her by the birthing of Hinokagutsutchi, her husband Izanagi followed her down into Yomi no Kuni, the land of darkness. When he asked her to come with him, Izanami responded that she cannot leave, because she had already eaten from the food there. As Izanagi followed her all the way to Yomi, to try to fulfill his wish that she go with him, Izanami returned to her palace to negotiate with the residing kami. Izanami was gone for several hours, which made Izanagi worried for her. Thus, after making fire on the tip of his comb, he entered the palace.

There, Izanagi found Izanami's corpse. On her body maggots gathered, and on her head arose , on her chest , in her stomach , on her vagina , in her left hand , in her right hand , on her left leg  and on her right leg ; collectively called .

Upon seeing Izanami's twisted body, Izanagi fled from Yomi, shaken and in terror. In shame of allowing him to see her unsightly form, Izanami sent Raijin and several female demons to chase after Izanagi, after he fled the image of her rotting form, to bring him back to Yomi.

Capture of Raijin
Another story describes Raijin as a mischief-maker, causing the destruction leading the Emperor to order Sugaru (the God Catcher) to imprison Raijin and deliver him to the in order to stop a storm. Sugaru first petitioned Raijin in the name of the emperor to give himself over willingly and cease the storm, to which Raijin laughs at Sugaru. Sugaru then prays to Kannon, Kannon ordered Raijin to let Sugaru, then she later delivered Raijin to him. Sugaru then tied him up in a sack and took him to the Emperor. Under the control of Sugaru and the emperor, Raijin was forced to stop his destruction and bring only rain and bounty to Japan.

Defending Japan
In one legend, Raijin is shown to defend Japan against the invading Mongols. In this legend, the Mongols are driven off by a vicious storm in which Raijin is in the clouds throwing lightning and arrows at the invaders.

Genealogy

Raijin has many siblings, most notably, Fujin (the god of wind), Kagutsuchi (the god of fire), Susanoo (the god of the sea and storms), Tsukuyomi (god of the moon), and Amaterasu (the goddess of the sun). Raijin also has a son named Raitaro.

Modern role
Some Japanese parents tell their children to hide their belly buttons during thunderstorms so that Raijin does not take them away and eat them.

Raijin also appears in the kabuki play Narukami, in which he is imprisoned under a pool of water, thus causing a drought.

Gallery

See also

 Fūjin (Japanese), god of wind
 Izanagi (Japanese), one of the divine pair of creation deities
 Izanami (Japanese), one of the divine pair of creation deities
 Lei Gong (Chinese), god of thunder
 Dian Mu (Chinese), goddess of lightning
 Parjanya (Hindu), god of rain, thunder and lightning
 Sanjūsangen-dō (Japanese temple)

References

External links

 Netsuke: masterpieces from the Metropolitan Museum of Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains many representations of Raijin

Japanese gods
Shinto kami
Thunder gods

Raijin


Kazani su prirodni fenomen na rijeci Željeznici, pritoci Bosne. Nalaze se u kanjonu Željeznice u blizini Trnova, Bosna i Hercegovina.

Nastali su djelovanjem riječne vode koja je svojom energijom i nanosnim materijalom izdubila udubljenja u stjenovitoj podlozi koji se nazivaju kazanima ili loncima. Udubljenja su duboka između pola i jednog metra, a široka, najčešće, između 30 i 70 cm.

Geomorfološki su spomenik prirode.

Izvori

Porječje Bosne
Zaštićena područja u BiH

Kazani na rijeci Željeznici


The second USS Franklin of the United States Navy was an 8-gun brig. She was named for Founding Father Benjamin Franklin.

Built at Philadelphia in 1795, she was captured by Tripolitan corsairs in 1802, and sold to the commercial agent of the Bey of Tunis. She was purchased on 27 April 1805 by Captain James Barron at Trieste.

In June 1805 Franklin was ordered to Syracuse, Sicily, where she was placed in charge of Lieutenant Jacob Jones to accommodate officers seized from the frigate Philadelphia, and recently released from a Tripolitan prison. From July to September she served as storeship for the Mediterranean Squadron and on the 24th departed for the United States with General William Eaton, U.S. Navy Agent to the Barbary Powers, embarked.

Following an overhaul at Washington Navy Yard she voyaged to New Orleans, Louisiana with crew and supplies for that station. Again in December 1806 she carried a company of Marines and munitions for the New Orleans station. There she was turned over to the Navy Agent for disposal and on 21 March 1807 was sold.

References

Brigs of the United States Navy
1795 ships

USS Franklin (1795)


Far from the Sun šesti je studijski album finskog heavy metal sastava Amorphis. Album je 26. svibnja 2003. godine objavila diskografska kuća EMI. Ovo je posljednji album grupe na kojem je sudjelovao pjevač Pasi Koskinen.

Snimanje i objava
Prije nego što je započelo snimanje albuma, bubnjar Pekka Kasari napustio je skupinu zbog obiteljskih razloga te ga je zamijenio Jan Rechberger koji je već bio bubnjar sastava od 1990. do 1995. godine. Ugovor za objavu albuma koji je Amorphis potpisao s diskografskom kućom Relapse Records istekao je nakon objave prethodnog albuma Am Universum, no grupa nije potpisala novi ugovor prije početka produkcije Far from the Suna jer nije željela nikakve vanjske utjecaje. Pasi Koskinen opisao je proces snimanja "vrlo opuštenom radnom atmosferom, nismo imali nikakav pritisak u pogledu vremena, gitare i klavijature snimili smo u vlastitome studiju - bez tuđeg tlačenja. Imali smo sve vrijeme koje nam je bilo potrebno". Nakon što je završila sa snimanjem albuma, skupina je potpisala ugovor s izdavačem Virgin Records.

Album je u Europi bio objavljen 26. svibnja 2003. Početkom svibnja te godine sastav je objavio singl za pjesmu "Day of Your Beliefs" te je 10. srpnja 2003. bio objavljen drugi singl, "Evil Inside". Album je u Sjevernoj Americi bio objavljen 7. srpnja 2004., više od godine dana kasnije. Ova je inačica albuma bila objavljena u formatu klizne kutije s novom naslovnicom te je sadržavala pet bonus pjesama, od kojih je prvih tri već bilo objavljeno na b stranama singlova.

Glazbeni stil, naslovnica i tekstovi pjesama
Far from the Sun direktniji je i više orijentiran na žanr heavy metala od svojeg prethodnika Am Universuma. Sastav se usto u svojim pjesmama prestao koristiti saksofonom.

U prvom je planu i psihodelična atmosfera koja podsjeća na mnoge psihodelične rock sastave koji su djelovali tijekom 1970-ih. Skupina se koristi sintesajzerom, Hammond orguljama, sitarom, distorzijom te mnogobrojnim gitarističkim efektima (poput phasera i delaya). Za razliku od prethodnog albuma melodije pjesama ovog su puta ukorijenjene u tradicionalnoj finskoj narodnoj glazbi.

Pjesma "Planetary Misfortune" nova je inačica pjesme "Too Much to See"; "Too Much to See" bila je objavljena 2001. godine na b strani singla "Alone" te kao bonus pjesma na albumu Am Universum. Na novoj su inačici melodija i tematika ostale iste, no do promjene je došlo u njihovom aranžmanu te je za pjesmu bio napisan novi tekst.

Naslovnica albuma prikazuje Ukonvasaru (hrvatski: Ukkov čekić), simbol sličan Mjollniru, stiliziranu na crvenoj pozadini. Pasi Koskinen izjavio je kako je ovo skromna i jednostavna naslovnica te da je u čistom kontrastu s organskim naslovnicama albuma Tuonela i Am Universum; dodatno je komentirao: "Jednostavna naslovnica tu je da skrene pozornost na glazbu." Čekić također upućuje i na ranu Amorphisovu prošlost jer je skupina prikazala isti čekić na naslovnici svojeg drugog studijskog albuma Tales from the Thousand Lakes.

Kao i na Am Universumu, prethodnom albumu grupe, tekstovi pjesama na albumu nisu povezani s finskom mitologijom.

Popis pjesama

Recenzije
AllMusicov glazbeni kritičar Wade Kergan kritizirao je album, izjavljujući kako Far from the Sun ne nudi ništa novo. Dodao je: "Far From the Sun, koliko god da je vješto realiziran i oblikovan, ispada kao još jedan korak prema zajedničkoj sredini. Još malo dalje od Sunca i Amorphis će vrlo vjerojatno uvenuti i nestati".

Frank Albrecht, recenzent njemačkog glazbenog časopisa Rock Hard, retrospektivno je spomenuo album u svojoj recenziji naknadnog albuma sastava Eclipse te je izjavio da je "uistinu predivan, ali [je] više album za opuštanje; [ovo je album] koji ćete slušati nakon propijene noći kako biste mogli mirno spavati."

Osoblje

Amorphis
 Pasi Koskinen – vokali
 Esa Holopainen – solo gitara
 Tomi Koivusaari – ritam gitara
 Santeri Kallio – klavijature
 Niclas Etelävuori – bas-gitara
 Jan Rechberger – bubnjevi

Ostalo osoblje
 Thomas Eberger – mastering
 Hiili Hiilesmaa – miksanje
 Juha Jantti – dodatni inženjer zvuka
 Jouko Lehtola – fotografija
 John McGregor – produkcija (vokala)
 Hannu Leidén – produkcija
 Juha Laakso – produkcija
 Nikk Bingo – produkcija
 Sande Kallio – produkcija

Izvori

Albumi iz 2003.
Albumi sastava Amorphis

Far from the Sun