Pasja loćika (loćika; lat. Theligonum), rod jednogodišnjeg raslinja iz porodoice broćevki, nekada uključivan u vlastitu porodicu Theligonaceae. Postoje četiri vrste raširene po Mediteranu, Makaroneziji, Kini i Japanu. U Hrvatskoj je poznata primorska pasja loćika (Theligonum cynocrambe ).

Vrste
 Theligonum cynocrambe L.
 Theligonum formosanum (Ohwi) Ohwi & T.S.Liu
 Theligonum japonicum Ôkubo & Makino
 Theligonum macranthum Franch.

Izvori

Vanjske poveznice

Rubioideae

Pasja loćika


Arthur King ist der Name folgender Personen:

* Arthur King (Fußballspieler) (1887–1967), schottischer Fußballspieler
 Arthur Henry King (1910–2000), britischer Dichter und Autor
 Arthur Scott King (1876–1957), US-amerikanischer Physiker und Astrophysiker

Arthur King


කාර්මික කෘෂිකාර්මාන්තයේ උපත කාර්මික විප්ලවයත් සමඟ එකට පෑහී ඇත. නයිට්‍රජන් හා පොස්පරස් නම් ශාක වර්ධනයට අවශ්‍ය ප්‍රධාන සාධක හඳුනාගැනීම කෘතිම පොහොර නිෂ්පාදනන් කිරීමට වඩා ලෙස කෘෂිකාර්මාන්තයට ඉවහල් විය. සත්ත්ව පෝෂණයට අවශ්‍ය වන විටමින් වර්ග, 20 වන ශතවර්ෂයේ පළමු දශක දෙක තුළ සොයාගැනීම සිදු විය. ඒ සමඟම 1920 දී සමහර පශුසම්පත් ගෙතුළ වර්ධනය කිරීමටත්, අවශ්‍යය විටමින් අතිරික්ත ලබාදීමටත් උදව්විය. ප්‍රතිජීවකයන් (antibiotics) හා එන්නත් වල සොයා ගැනීම පශුසම්පත් වර්ධනයටත්, රෝග අඩු කිරීමටත් ඉවහල් විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයට අවශ්‍ය රසායන ද්‍රව්‍යය දියුණු කිරීම කෘතීම කෘමිනාශක මතුවීමට හේතුවිය. නැව් ජාල හා තාක්ෂණයේ වර්ධනයන් ඈත ප්‍රදේශ වලට කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන බෙදාහැරීම පහසු කරවීය.

1820 හා 1975 අතර ලොව වටා කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය දෙගුණය වී ඇත. එමඟින් 1800 දී බිලියනයක් පමණ‍ලෝක ජනගහනයකට ද, 2002 වන විට බිලියන 2.2 පමණ ලෝක ජනගහනයකටද, පෝෂණය සැපයීමත් සිදුවී ඇත. එම කාල පරිච්ඡේදය තුළම ගොවිතැනේ නියුක්ත පිරිස් ප්‍රමාණයේ වැටීමක්, ක්‍රියාවලිය ස්වයංක්‍රීය බවට පත්වීම නිසා සිදුවිය. 1920 දී 24% පමණ ඇමරිකානු ජනතාවක් කෘෂිකාර්මාන්තයේ යෙදී සිටි අතර, එය 2002 වන විට 1.5% පමණ විය. 1940 දී සෑම ගොවිපල සේවකයකුම පරිභෝජකයන් 11 කට සැපයීම කල අතර, 2002 දී එක් අයකු පරිභෝජකයන් 90 කට සැපයීම කරන ලදී. ගොවිපල ගණන ද පහත වැටිණ. ඇමරිකාව තුල ආයතන 4 ක් 81% පමණ එළදෙනුන්ද, 73% පමණ බැටළුවන් ද, 57% පමණ ඌරන්ද, 50% පමණ කුකුලන්ද මරණ බව වාර්තා විය. ඇමරිකානු ඌරු මස් නිෂ්පාදකයන්ගේ සංගමයට අනුව 1967 දී ඇමරිකාවේ ඌරු ගොවිපල මිලියන 1 ක් ද, 2002 වන විට එය 114,000 සමඟ වසරකට ඌරන් මිලියන 80 පමණ මැරීමක් සිදු වූ බව වාර්තා විය. "වර්ල්ඩ් වොච් ආයතනය" (World watch Institute) වලට අනුව, 74% පමණ ලෝක කුකුල් නිෂ්පාදනයද, 43% පමණ හරක් මස් නිෂ්පාදනයද, 68% පමණ බිත්තර නිෂ්පාදනයද මේ ආකාරයටම සිදුවේ.

හඩ්සන් ආයතනයේ (Hudson Institute) ඩෙනිස් ඇවෙරිට අනුව 1990 වර්ෂවලදී ආසියාව ඌරුමස් පරිභෝජනය මිලියන 18 කින් වැඩි කළේය. 1997 වන විට ලෝකයේ ඌරන් සංචිත (stocks) මිලියන 900 ක් පැවති අතර, එය 2050 වනවිට බිලියන 2.5 දක්වා වැඩිවනු ඇතැයි ඇවරි අනුමාන කරයි. බර්ක්ලිහි කැලිෆෝනියා විශ්වවිද්‍යාලයේ ස්වභාවික සම්පත් විද්‍යාලයේදී ඔහු පවසා සිටියේ ඉන්පසුව වසරක් පාසා බිලියන 3 ක ඌරන් ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වන බවයි.

බ්‍රිතාන්‍යය කෘෂිකාර්මික විප්ලවය

බ්‍රිතාන්‍යය කාෂිකාර්මික විප්ලවය යනු 16 වන හා 19 ශතවර්ෂ අතර කාලයේ බ්‍රිතාන්‍යයේ පැවති කෘෂිකාර්මික ඵලදායිතාවයේ හා නිපැයුම්වල අධික වර්ධනයක් සිදුවූ කාල පරිච්ඡේදයකි. මෙය පෙර නොදුටු ආකාරයේ ජනගහන වර්ධනයක් වූ අතර, සේවක බලකායේ සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක නිදහස් වීම නිසා, කාර්මික විප්ලවයටද පණ පෙවීය. මෙය කෙසේ සිදුවූවාද යන්න හරියටම පැහැදිලි නැත. මෑත දශක වලදී, ඉතිහාසඥයන් කෘෂිකාර්මික භාවිතාවල ප්‍රධාන වෙනස්කම් 4 ක් පෙන්වා දෙති. ඒවා නම් කොරටුව (enclosure) , යාන්ත්‍රිකකරණය (mechanization), ක්ෂේත්‍ර හතරේ භෝග මාරුව, තෝරා බෝකිරීම යන්න වේ.

සටහන්

කාර්මික කෘෂිකාර්මාන්ත ඓතිහාසික සංවර්ධනය හා අනාගත කටයුතු


Hassuna-kulturen er en arkæologisk kultur i yngre stenalder i det nordlige Mesopotamien dateret til den tidlige sjette årtusinde f.Kr.. Det er opkaldt efter typelokaliteten Tell Hassuna i Irak. Andre steder, hvor Hassuna materiale er blevet fundet, inkluderer Tell Shemshara.

Ved omkring 6.000 f.Kr. var folk flyttet ind til bjergfoden (Piemonte) i det nordligste Mesopotamien, hvor der var nok nedbør til at give mulighed for "tør" landbrug nogle steder. Disse var de første landbrugere i det nordligste Mesopotamien. De lavede en keramik i Hassuna-stil (creme slip med rødlig maling i lineære mønstre). Hassuna folk levede i små landsbyer eller husklynger spændende fra 2 til 8 acres (3,2 ha).

På Tell Hassuna erstatter boliger bygget af soltørret ler bygget op omkring åbne centralpladser med fint malet keramik tidligere lag med grov keramik. Håndøkser, segl, slibesten, beholdere, bageovne og talrige knogler fra husdyr afspejler et fastboende landbrug. Kvindelige figurer har været relateret til tilbedelse og begravelser med krukker i hvilke fødevarer blev placeret relateret til tro på efterlivet. Forholdet mellem Hassuna keramik og den i Jeriko tyder på, at landsbykultur var ved at blive udbredt.

Litteratur

 Roger Matthews: The early prehistory of Mesopotamia. 50,000 - 4,500 BC. Brepols, Turnhout 2000, , (Subartu 5).
 James Mellaart: The Neolithic of the Near East. Thames & Hudson, London 1975, , (The world of archaeology).

Højkulturer

Hassuna-kulturen


Şiva (Sanskritçe: शिव veya श्रीशिव, resmi IAST transliterasyonunda Śiva olarak yazılır, "şivı" diye okunur) Hinduizm'in geç dönem Vedik metinlerinde geçen İşvara veya Tanrı'nın bir biçimi.

Adi Şankara Şiva isminin anlamını şöyle ifade eder "İsminin telaffuzuyla herkesi saflaştıran/arındıran" veya Saf Olan. Yani, Şiva Prakrti'nin (maddenin) üç gunasından (özelliğinden) etkilenmez, bunlar: Sattva, Rajas ve Tamas'tır.

Bazı görüşlere göre Şiva Tanrı'nın üçüncü biçimi/yüzü, Trimurti'nin (Hint Teslisi) bir parçasıdır. Trimurti'de, Brahma yaratıcı, Vişnu koruyucu, Şiva ise yok edicidir. Her ne kadar yok etmeyi temsil etse de, olumlu bir güç olarak görülür (Kötülüğün Yok Edicisi).

Diğer görüşler Şiva'nın Vişnu'yu ürettiği, Vişnu'nun da Brahma'yı ürettiği ve böylece Brahma ile yaratılışın başladığını ileri sürerler. Bunun içinde Trimurti'nin çevrimi var olmuştur. Şiva ayrıca başka birçok role bürünür, Mahadeva (Sofuların Tanrısı), Rudra (Lütufların Tanrısı) ve Mahesvara (Evrensel Tanrı). Şiva'ya tapınanlara Şaivitler denir ve bu kişiler Şiva'nın Nihai Gerçek olduğuna inanırlar.

Yok edici tanrılar
Hint tanrıları
Şaivizm
Kurtarıcı tanrılar
Sanat tanrıları
Çileciler
Mahabharata karakterleri
Yaratıcı tanrılar
Adalet tanrıları
Hikmet tanrıları
Zaman tanrıları

Şiva


A eleição presidencial timorense de 2022 foi realizada em duas voltas, em 19 de março e 19 de abril. Foi a 5ª eleição presidencial do país após a independência em 2002.

O presidente, Francisco Guterres concorreu ao segundo mandato. Como nenhum dos candidatos presidenciais obteve ao menos 50% dos votos, uma segunda volta ocorreu em 19 de abril, com os dois candidatos que obtiveram mais votos, José Ramos-Horta e Francisco Guterres.

O ex-presidente José Ramos-Horta foi eleito presidente de Timor Leste.

Sistema eleitoral
O Presidente de Timor-Leste é eleito usando o sistema eleitoral a duas voltas.

Andamento
O Embaixador da União Europeia (UE) em Timor-Leste, Andrew Jacobs disse, que a delegação da UE de Bruxelas estará envolvida como observadora nas eleições presidenciais de 2022.

O representante da Embaixada Americana em Timor-Leste, encarregado de negócios Tom Daley, disse que os Estados Unidos enviará uma equipe de observadores para a eleição presidencial timorense. Ele ainda afirmou que os Estados Unidos apoia Timor-Leste no desenvolvimento da democracia desde a independência de Timor-Leste e que os Estados Unidos planea enviar observadores para garantir que a eleição seja transparente e que os eleitores sejam livres para escolher o candidato à presidente sem intimidação de nenhum partido.

Candidatos

Resultados

Desempenho nos municípios

 José Ramos-Horta foi o candidato mais votado nos municípios de Aileu, Ainaro, Bobonaro, Cova Lima, Díli, Ermera, Liquiçá, Manatuto, Manufahi, na Região Especial Administrativa de Oecusse, e nas seções eleitorais estrangeiras de Austrália, Coreia do Sul, e Portugal.
 Francisco Guterres sagrou-se vencedor nos municípios de Baucau e Viqueque e nas seções eleitorais estrangeiras de Inglaterra e Irlanda do Norte.
 Lere Anan Timur obteve a maior votação no município de Lautém.
 Na segunda volta, os resultados por município se mantiveram, e José Ramos-Horta conseguiu a vitória no município de Lautém.

Leituras adicionais

Timor-Leste
Timor-Leste
Eleições presidenciais de Timor-Leste
2022 em Timor-Leste

Eleição presidencial de Timor-Leste de 2022


අයිබීරියානු අර්ධද්වීපය (අයිබීරියාව ලෙසද හැදින් වෙන) යුරෝපයේ නිරිත දෙසින් පිහිටා ඇති අර්ධද්වීපයකි. එම අර්ධද්වීපයට අයත් භූමිය ප්‍රධාන වශයෙන් ස්පාඤ්ඤය හා පෘතුගාලය අතර බෙදී ඇත. ඇන්ඩෝරාව, ප්‍රංශයට අයත් කුඩා ප්‍රදේශයන් කිහිපයක් සහ බ්‍රිතාන්‍යට අයත් ප්‍රදේශයක් වන ජිබ්‍රෝල්ටාව ද එයට ඇතුළත් වේ. වර්ග කිලෝමීටර් 596,740 ක (වර්ග සැතපුම් 230,400 ක්) වන මෙම අර්ධද්වීපය ජනගහනය අනුව ගත් කල දෙවන විශාලතම යුරෝපීය අර්ධද්වීපය  ද වේ(ස්කැන්ඩිනේවියානු අර්ධද්වීපය හා බෝල්කන් අර්ධද්වීපයෙන් පසුව).

අයිබීරියානු අර්ධද්වීපය


دميتريفكا (Дмитрівка) هي مدينة في مقاطعة بلاغويفغراد في أوكرانيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 3600   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

دميتريفكا (بلاغويفغراد)


Suspenzija (lat. suspensio: vješanje; podizanje) može značiti:
 suspenzija (kemija), u kemiji, je grubi disperzni sustav u kojem su čvrste čestice, veće od 1 μm (10–6 m), dispergirane u nekoj kapljevini. Suspenzija je obično mutna, a može se, posebno ako sadrži veće čestice (na primjer ilovača u vodi), nakon duljega stajanja taloženjem razbistriti.
 suspenzija (medicina), u medicini, je podizanje i time privremeno imobiliziranje dijela tijela (na primjer okrajine pri prijelomu kosti) radi liječenja. Suspenzija se primjenjuje i na dojci (s pomoću povoja) i mošnji (s pomoću elastičnoga povoja s vrećicom, takozvana suspenzorija), pri liječenju upalnih procesa u tim organima.
 suspenzija (paleografija), u paleografiji, je kratica koja se sastoji od prvoga slova ili početnoga dijela neke riječi (na primjer in: indictione; dat: datum). Suspenzije od samo jednoga slova nastaju obično kada se u tekstu riječ često ponavlja. U našim sudskim spisima tako je uobičajena pojava suspenzija a. za riječ actor (tužitelj).
 suspenzija automobila ili sustav ovjesa je spojni strukturalni sustav između tijela, okvira i kotača, a sustav konstrukcije obuhvaća amortizer, ovjesnu oprugu, nagnutu šipku, pomoćnu zraku, donju upravljačku ruku, uzdužnu šipku, upravljač rukunicom, gumenim čahurama i spojnom šipkom i drugim dijelovima. Kada se vozilo kreće na cesti kao rezultat promjena u tlu i utjecaj utjecaja ovih udara, guma kotača (pneumatik) će apsorbirati jedan dio te sile, ali veći dio će apsorbirati (upiti) ovjesne naprave.

Izvori

Suspenzija


Gregório Lopes (c 1490 – 1550) a fost unul dintre cei mai importanți pictori renascentiști din Portugalia.

Gregorio Lopes a fost educat în atelierul lui Jorge Afonso, pictorul curții regelui Manuel I. Mai târziu, el însuși a devenit pictor de curte atât pentru Manuel I, cât și pentru succesorul său, Ioan al III-lea. În 1514 s-a căsătorit cu fiica lui Jorge Afonso, iar în 1520 a fost făcut cavaler de către prințul Jorge de Lencastre și a intrat în Ordinul Santiago.

Tablourile lui Gregorio Lopes sunt alcătuite, în principal, din altare religioase pictate pentru diferite biserici și mănăstiri din centrul Portugaliei.  Între 1520 și 1525 a lucrat (împreună cu Jorge Leal) pictând altare pentru mănăstirea Sfântul Francisc din Lisabona. Tot în anii 1520 a pictat panouri pentru Biserica Paraíso (Paradis), de asemenea, în Lisabona. În prima sa fază, Gregorio Lopes a lucrat, de asemenea, la Sesimbra, Setúbal și la mănăstirea Ferreirim , la aceasta din urmă împreună cu Cristóvão de Figueiredo și Garcia Fernandes.

Pictorul s-a mutat în anii 1530 în orașul Tomar, unde a pictat diferite panouri pentru biserica mănăstirii lui Hristos (1536 – 1539) și principalul altarpiece al Bisericii Sf. Ioan Botezătorul (1538 – 1539).  Ultimele sale lucrări cunoscute includ altare pentru mănăstirea Santos-o-Novo din Lisabona (1540) și mănăstirea Valverde, în apropiere de Évora (1545).

Multe dintre lucrările lui Gregorio Lopes pot fi văzute în Muzeul Național de Artă Antică din Lisabona. Fiul său, Cristóvão Lopes (1516 – 1594), a fost, de asemenea, artist și a lucrat ca pictor de portrete pentru familia regală portugheză.

Referințe

 Pictura portugheză în epoca umanismului (de Joaquim Oliveira Caetano).
 Pictura renascentistă portugheză (de Maria José Palla).

Legături externe
 Picturi de Gregorio Lopes (site web despre șase secole de pictură portugheză).

Nașteri în anii 1490
Decese în 1550
Pictori portughezi
Portughezi din secolul al XVI-lea

Gregório Lopes


George Botez (n. 24 aprilie 1908, Iași — d. 1980, Ploiești) a fost un violonist, compozitor și dirijor român de muzică populară.

Biografie
S-a născut la data de 24 aprilie 1908 la Iași.

Studiile muzicale le face la Conservatorul din Iași, avându-i ca profesori pe Alexandru Zirra (armonie), Sofia Teodoreanu (teorie-solfegiu), Nicolae Zadri și Mihai Barbu (vioară).

Între 1929-1933 cântă ca violonist în Orchestra Simfonică din Iași.

Între 1929-1946 ajunge șef la diferite orchestre de cinematografe și restaurante din Iași si Bucuresti, conducand si Orchestra de jazz si cafe concert Fratii Botez.

În 1950 se mută în județul Prahova unde înființează la Filarmonica de Stat din Ploiești o orchestră de muzică populară, pe care o denumește "Flacăra Prahovei".

În perioada 1953-1960 este directorul orchestrei și dirijorul acesteia până în 1970, când se pensionează, și este precedat de dirijorul Leonida Constantin Brezeanu. Cu această orchestră susține numeroase emisiuni de radio și televiziune, precum și concerte și turnee atât în Prahova, cât și în celelalte zone ale țării. Realizeaza numeroase inregistrari la casa de discuri Electrecord.

În 1957 întreprinde un turneu artistic în URSS.

Profesor la Liceul de Muzica si Arte Plastice din Ploiesti - sectia vioara clasica.

A cules și a prelucrat folclor, îndeosebi cel prahovean. Membru al Uniunii Compozitorilor din Romania.

Sub bagheta sa au evoluat importanți soliști de muzică populară ca Dan Moisescu, Ioana Șerban, Nicolae Stănilă, Ion Dolanescu sau colaboratori precum Maria Tănase, Maria Lătărețu, Emil Gavriș, Ion Luican, Ileana Constantinescu, Tita Bărbulescu, Gabi Luncă și alții.

Moare în anul 1980 în Ploiești.

Bibliografie
 Cosma, Viorel: Interpreți din România. Lexicon. Dirijori – cântăreți – instrumentiști – regizori. Vol. I (A-F), Editura Galaxia, București, 1996 ISBN 973-97473-5-3 ISBN 973-97473-6-1

Nașteri în 1908
Decese în 1975
Dirijori români

George Botez


පැස්කලය (සංකේතය: Pa)යනු පීඩනය, ආතතිය, Young's modulus හා tensile strength මැනීමේ අන්තර්ජාතික ඒකකයයි.

පැස්කලය


شبه جزيرة ملايو (ملايو-جاوي: سمننجوڠ تانه ملايو) هي الإقليم الغربي من الاتحاد الماليزي، ويسكن حوالي ثلثي سكان ماليزيا في هذا الإقليم، وذلك بسبب سيادة الجبال على الإقليم الآخر . يعمل معظم سكان شبه جزيرة الملايو في الزراعة ، وذلك بسبب المناخ الاستوائي الموسمي هناك، والذي يساهم في وجود كثرة الأمطار وبالتالي كثرة المياه، مما يؤدي لكثرة الأراضي الزراعية .

أماكن سياحية
 جنتنج هاي لاند (مدينة ألعاب ترفيهية)
 كاميرون هاي لاند (منطقة ترفيهية)

أعلام
 توشيو كورواوا

مراجع

أشباه جزر
أشباه جزر في آسيا
الملايو
بحر أندامان
تضاريس تايلاند
تضاريس ماليزيا
تضاريس ميانمار
جنوب تايلاند
خليج تايلاند
مضيق ملقا
مناطق آسيا
نباتات الملايو
نباتات شبه الجزيرة الماليزية
تضاريس بحر الصين الجنوبي

شبه جزيرة ملايو


24 Parganas norte (en bengalí: উত্তর চব্বিশ পরগণা জেলা) es un distrito de la India en el estado de Bengala Occidental. Código ISO: IN.WB.NP.

Comprende una superficie de 4 095 km².

El centro administrativo es la ciudad de Barasat.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 10 082 852 habitantes, de los cuales 4 910 714 eran mujeres y 5 172 138 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

24 Parganas norte

Distrito de 24 Parganas norte


Ahmed er-Rifâi (1118 - 1182), 12. yüzyılda yaşamış din bilgini ve Rufâilik tarikatının kurucusu.

1118'de Irak'ta Bağdat ile Basra arasında yer alan Ümmü Abide köyünde dünyaya gelmiştir. Yedi yaşında iken babası vefat edince tahsil ve terbiyesini dayısı ve mürşidi Şeyh Mansur Batahi üstlenmiştir. Şeriat ve Tarîkat ilimlerini tahsilden sonra icazet alan Seyyid Ahmet er-Rufai, babası Seyid Ali'nin Hasen köyündeki dergahında irşâda başlamıştır. Dayısı ve mürşidi Mansur Bahati'nin vefat etmesi ile Ümmü Abidedeki dergahta posta oturmuştur. Kendi ismiyle anılan Rufailik (Rifâ'îyye) Tarîkatını kurmuştur.

Eserleri
 el-Hikemü'r Rufaiyye
 en-Nizamü'l-Has li-Ehli'l-İhtisas
 Hadis-i Erbain Şerhi
 el-Burhanü'l-Müeyyed
 el-Mecalisü's-Seniyye
 el-Eş'ar
 el-Ahzab ve'l-Evrad
 Mecalis-i Ahmediyye
 Kitabü'l Hikem
 Ahzabu'r Rufaiyye
 es-Sıratu'l-Müstakim
 er-Rivaye
 et-Tarik İlallah
 el-Akaidü'r-Rufaiyye
 Şerhü Tenbih
 Tefsirü Sureti'l Kadir
 Rahiku'l Kevser
 Bahçe fi'l Fıkh

Silsile
 İmam Hüseyin;
 İmam Zeynel Abidin;
 İmam Muhammed el-Bakır;
 İmam Cafer es-Sadık;
 İmam Musa el-Kâzım;
 Imam İbrahim el-Mürteza;
 es-Seyyid ikinci Musa;
 es-Seyyid Ahmed;
 es-Seyyid Hüseyin;
 es-Seyyid el-Hasen;
 es-Seyyid Muhammed eb-ul-Kaasım;
 es-Seyyid el-Mehdi;
 es-Seyyid eb-ul Mekarim el-Hasen;
 es-Seyyid Ali;
 es-Seyyid Ahmed;
 es-Seyyid Hazım;
 es-Seyyid Sabit;
 es-Seyyid Yahya;
 es-Seyyid Ebul-Hasen Aliyy-ür-Rıfai;
 es-Seyyid Ahmed er-Rıfai.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Rufailik hakkında bilgi*

Mutasavvıflar
Evliyalar
1118 doğumlular
İslam filozofları
Şafiiler

Ahmed er-Rifâi


La Coupe d'Arménie 2012-2013 est la  de la Coupe d'Arménie depuis l'indépendance du pays. Elle prend place entre le  et le .

Un total de neuf équipes participe à la compétition, correspondant à l'ensemble des huit clubs de la première division 2012-2013 auquel s'ajoute l'Alashkert FC, équipe du deuxième échelon.

La compétition est remportée par le Pyunik Erevan qui s'impose à l'issue de la finale contre le Shirak FC, tenant du titre, pour gagner sa sixième coupe nationale. Cette victoire permet au Pyunik de se qualifier pour la Ligue Europa 2013-2014 ainsi que pour l'édition 2013 de la Supercoupe d'Arménie.

Tour préliminaire
Le tour préliminaire voit s'opposer l'Alashkert FC, unique participant issu de la deuxième division, au Banants Erevan. Le match aller est disputé le 14 novembre 2012, et le match retour deux semaines plus tard le 28 novembre suivant.

Quarts de finale
Les matchs aller sont disputés les 2 et 3 mars 2013, et les matchs retour une dizaine de jours plus tard les 12 et 13 mars suivants.

Demi-finales
Les matchs aller sont disputés les 2 et 3 avril 2013, et les matchs retour deux semaines plus tard les 16 et 17 avril suivants.

Finale
La finale de cette édition oppose le Pyunik Erevan au Shirak FC. Le Pyunik dispute à cette occasion sa neuvième finale depuis 1992, totalisant cinq succès en tout dont le plus récent date de 2010. Le Shirak joue quant à lui sa sixième finale de coupe depuis 1993, ayant remporté son unique titre la saison précédente et venant ainsi défendre son titre.

La rencontre est disputée le 7 mai 2013 au stade Hrazdan d'Erevan. Le défenseur du Pyunik  est le seul buteur du match, trouvant le chemin des filets à la  et permettant aux siens de remporter la compétition pour la sixième fois.

Références

Liens externes
 Coupe d'Arménie 2012-2013 sur Soccerway.com.
 Coupe d'Arménie 2012-2013 sur le site de la RSSSF.

Arménie M
Sport en Arménie en 2012
Sport en Arménie en 2013
2012-2013

Coupe d'Arménie de football 2012-2013


La Copa de la Liga de Primera División de 1985 fue la tercera edición disputada de este torneo. Se jugó entre los meses de abril, mayo y junio de 1985 y en ella participaron los dieciocho equipos de Primera División y otros cuatro equipos de divisiones inferiores que habían ganado su derecho a competir al proclamarse campeones de la Copa de la Liga en sus respectivas categorías la temporada anterior. Por lo tanto entraron en el sorteo inicial el Club Deportivo Castellón como vencedor en Segunda División, el Nástic de Tarragona y el Club Deportivo Antequerano como vencedores en Segunda B y el Club Deportivo Tudelano como vencedor en Tercera. El campeón del torneo obtendría el derecho a disputar la Copa de la UEFA la temporada siguiente.

En esta ocasión sería el Real Madrid quien se alzara por primera vez con este torneo tras haber quedado subcampeón en la primera edición. Se impuso en la final al Atlético de Madrid que una temporada más se quedaba con la miel en los labios.

Primera ronda

Catorce equipos entraron en liza en esta primera eliminatoria quedando exentos otros ocho, a saber, el Real Madrid, el Barça, el Atlético de Madrid, el Sporting de Gijón, el Real Zaragoza, el Athletic Club, la Real Sociedad y el Real Betis. Los partidos de ida de esta primera ronda se jugaría los días 10 y 11 de abril de 1985 mientras que la vuelta se jugaría los días 17 y 18 a excepción del partido entre el CD Castellón y el Elche que se jugaría el 24 de abril.

Segunda ronda

El Real Madrid volvería a quedar liberado de disputar esta ronda por lo que accedería directamente a los cuartos de final. El resto de equipos jugarían los días 1, 4 y 5 de mayo sus correspondientes partidos de ida dejando para el 7 y el 9 de mayo los de vuelta.

Fase final

Tras las dos primeras rondas los ocho equipos clasificados se enfrentaron en tres eliminatorias a ida y vuelta durante la segunda quincena del mes de mayo y la primera del mes de junio de 1985.

Final

Ida

Vuelta

Tabla de participación

Primera
Temporada 1984-85 de fútbol en España

Copa de la Liga de Primera División 1985


Omphra es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Omphra atrata (Klug, 1834)
 Omphra complanata Reiche, 1843
 Omphra hirta (Fabricius, 1801)
 Omphra pilosa Klug, 1834
 Omphra rotundicollis Chaudoir, 1872
 Omphra rufipes (Klug, 1834)

Referencias

Enlaces externos
 Omphra en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Omphrina

Omphra


Gerhard Martius (* 31. Januar 1924 in Bonn; † 1998 in Winsen (Luhe)) war ein deutscher Gynäkologe und Geburtshelfer.

Leben und Wirken
Gerhard Martius wurde als Sohn von Heinrich Martius, ab 1926 Ordinarius für Gynäkologie und Geburtshilfe an der Georg-August-Universität Göttingen, geboren. Er absolvierte seine Schulzeit in Göttingen und nahm danach in der Stadt auch sein Medizinstudium auf. Dieses wurde im Zweiten Weltkrieg durch den Wehrdienst unterbrochen, so dass er sein Staatsexamen erst danach ablegen konnte. Seine klinische Ausbildung absolvierte Martius zunächst im Kantonsspital Aarau, dann an der Universitätskinderklinik in Zürich, später an der Frauenklinik der Eberhard Karls Universität Tübingen unter Werner Bickenbach. Nach dem Wechsel von Bickenbach an die Frauenklinik der Ludwig-Maximilians-Universität München folgte ihm Martius im gleichen Jahr. Gerhard Martius war dort bis 1967 tätig, habilitierte sich 1955 und wurde 1967 zum außerplanmäßigen Professor ernannt.

Im gleichen Jahr übernahm Martius die Leitung der Frauenklinik des Martin-Luther-Krankenhauses in Berlin. Er leitete die Klinik bis 1988. Danach zog er nach Niedersachsen, wo er die Frauenklinik des Allgemeinen Krankenhauses Celle leitete. Danach lebte er bis zu seinem Tode 1998 in Winsen, wo er weiter als Lehrbuchautor und Herausgeber tätig war.

Gerhard Martius wissenschaftliches Interesse galt in erster Linie der Geburtshilfe. Insbesondere um die Ausbildung von Hebammen machte er sich verdient. Bereits 1962 veröffentlichte er sein Standardlehrbuch für Hebammen. Später war er Herausgeber der Zeitschrift Die Hebamme und der Bücherei der Hebamme. Zudem führte er die Lehrbücher seines Vaters nach dessen Tod 1965 fort.

Berufspolitisch engagierte sich Martius in der Deutschen Gesellschaft für Gynäkologie und Geburtshilfe (DGGG), deren Schriftführer er über sechs Jahre war. Ab 1967 war er auch in der Nordwestdeutschen Gesellschaft für Gynäkologie und Geburtshilfe aktiv.

Gerhard Martius starb 1998. Sein Sohn, Joachim Martius (* 1952), wurde ebenfalls Gynäkologe.

Schriften (Auswahl)
 Untersuchungen zur Morphologie und Biologie der Scheidenflora. Dissertation, Georg-August-Universität Göttingen 1948
 Die Pathogenese des Morbus haemolyticus neonatorum. Habilitationsschrift, Ludwig-Maximilians-Universität München 1955. Veröffentlicht: Thieme, Stuttgart 1956.
 Gerhard Martius, Rita Gschwendtner: Die Vorbereitung auf die Geburt: Eine Anleitung für werdende Mütter. E. Reinhardt, München, Basel 1959
 Geburtshilfe in Stichworten. de Gruyter, Berlin, New York 1972, ISBN 3-11-004270-3
 mit Uwe Cammann: Gynäkologie, Geburtshilfe: Studienbuch für Krankenschwestern, Krankenpfleger und medizinisch-technische Assistentinnen. Kohlhammer, Stuttgart 1971
 Geburtshilflich-perinatologische Operationen. Thieme, Stuttgart 1986, ISBN 3-13-686601-0
 Regelwidrigkeiten des Geburtsmechanismus: Erkennung und Behandlung. Bücherei der Hebamme Bd. 3, Enke, Stuttgart 1994, ISBN 3-432-26271-X

Ehrungen
Gerhard Martius war Ehrenmitglied der DGGG, der Berliner und der Norddeutschen Gesellschaft für Geburtshilfe und Gynäkologie. 1988 wurde ihm das Bundesverdienstkreuz erster Klasse verliehen.

Literatur
 Hanns Dietel, Jürgen Heinrich: Die Norddeutsche Gesellschaft für Gynäkologie und Geburtshilfe. Eine Dokumentation anläßlich des 95jährigen Bestehens. NGGG 2004, online (PDF-Dokument; 2,9 MB)
 Hans Karl Weitzel, Jörg Schneider: Zum Tode von Prof. Dr. Gerhard Martius. Z. Geburtsh. Neonatol. 201 (1998), S. 58–59

Gynäkologe, Geburtshelfer
Mediziner (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Ludwig-Maximilians-Universität München)
Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
Deutscher
Geboren 1924
Gestorben 1998
Mann
Absolvent der Georg-August-Universität Göttingen

Gerhard Martius


Dans la mythologie grecque, Zeuxippe (en grec ancien ) est une mortelle, mère de Priam.

Etymologie
Zeuxippe, en grec ancien , signifie « celui (ou celle) qui attelle les chevaux. »

Mythologie
Selon le poète grec du  Alcman, Zeuxippe est une mortelle qui serait la femme de Laomédon et la mère du roi troyen Priam.

Bibliographie

 .
 .

Mortel de la mythologie grecque
Littérature grecque archaïque

Zeuxippe (mère de Priam)


Stepnoïe (en russe: Степное, en ukrainien Степне, Stepne) est un village situé dans la  république populaire de Donetsk, région russophone séparatiste d'Ukraine non reconnue par l'ONU. Elle faisait partie administrativement de l'oblast de Donetsk et du raïon de Chakhtiorsk. Sa population est d'une vingtaine de personnes. Il s'agissait d'un ancien kolkhoze et le village, dépeuplé depuis, se nommait Vorochilova du nom du maréchal Vorochilov.

Géographie
Stepnoïe se trouve à 63,7 km de Donetsk et à 17,2 km de Chakhtiorsk à 204 m d'altitude.

Références

Liens externes
 Stepnoïe sur le site de la rada

Voir aussi
Stepnoïe (raïon de Marinka)

Oblast de Donetsk

Stepnoïe (raïon de Chakhtiorsk)


La Poste Monaco es el nombre que recibe el servicio postal del Principado de Mónaco, fue fundado en 1937, y su sede se localiza en el Palais de la Scala 1, Avenida Henri Dunant. El servicio postal de Mónaco se compone de siete filiales a lo interno del principado:

Monte-Carlo: Avenue de l'Ermitage (sede central, Avenida del Ermitage )
Monaco Condamine: Chemin de la Turbie
Monaco-Ville: Place de la Mairie (Plaza del Ayuntamiento)
Monte-Carlo Moulins: Rue des Orchidèes (Calle de las Orquídeas)
Monaco Fontvielle: Place du Campanile Saint-Nicholas (San Nicólas)
Monte-Carlo Larvotto: Avenue Principesse Grâce (Avenida Princesa Grace)
Monaco Herculis: Rue de la Colle (Calle de la Colle)

El servicio postal en el Principado de Mónaco comienza gracias a Francia en el . Las primeras estampillas en Mónaco se imprimen sólo en 1885 bajo el gobierno del príncipe Carlos III. El servicio postal fue establecido sólo en 1937 bajo el mandato de Luis II.

Véase también
La Poste (Francia)
Correo

Referencias

Enlaces externos
Sitio oficial

Correo de Mónaco

La Poste Monaco


عمر بن سليمان بن عبد الله الأشقر (1940م - 10 أغسطس 2012)، أحد علماء الدين السنة شغل سابقا منصب أستاذ في كلية الشريعة في الجامعة الأردنية في عمان الأردن وأحد أعلام جماعة الإخوان المسلمين في الأردن.

النشأة
ولد عام 1940م بـ قرية برقة التابعة لمحافظة نابلس بفلسطين وهو من بيت علم إذ إن أخاه هو الدكتور محمد سليمان الأشقر أحد علماء أصول الفقه. متزوج وله من الأولاد خمسة اكبرهم سليمان ومن البنات واحدة

الدراسة
خرج الأشقر من فلسطين وهو ابن ثلاث عشرة سنةٍ إلى المدينة المنورة بالمملكة العربية السعودية وأكمل دراسته الثانوية العامة هناك، ثمَّ أكمل الدراسة في جامعة الإمام في الرياض، وحصل على البكالوريوس من كليَّة الشريعة، ثم عمل أمين مكتبة في الجامعة الإسلامية بالمدينة المنورة ومكث فيها فترة من الزمن ثم غادر إلى الكويت عام 1965م واستكمل الأشقر رحمه الله رحلته العلمية بدراسة الماجستير في جامعة الأزهر ثم حصل على الدكتوراه من كلية الشريعة بجامعة الأزهر عام 1980م وكانت رسالته في «النيات ومقاصد المكلفين» في الفقه المقارن وعمل مدرسًا في كلية الشريعة بجامعة الكويت.

بقي الشيخ بالكويت حتى عام 1990م ثم خرج منها إلى المملكة الأردنية فعيِن أستاذًا في كلية الشريعة بالجامعة الأردنية وبعدها عميد كلية الشريعة بجامعة الزرقاء، ثم تفرغ للبحث والكتابة، وأصدر عدداً جيداً من الكتب والأبحاث.

مشايخه وتلاميذه
تلقى العلم على يد عدد من الشيوخ منهم:
 الشيخ د. محمد بن سليمان الأشقر وهو أخوه الكبير وشيخه الأول.
 الشيخ عبد العزيز بن عبد الله بن باز.
 والشيخ محمد ناصر الدين الألباني.
 والشيخ عبد الجليل القرقشاوي من مشايخ الأزهر.

وللشيخ العديد من التلاميذ نذكر من بينهم - على سبيل المثال - الشيخ إبراهيم العلي، والشيخ إحسان العتيبي، والشيخ أسامة فتحي أبوبكر، والشيخ عمر إبراهيم عادي،

وابنه الدكتور أسامة عمر الأشقر، والشيخ الدكتور محمد بن يوسف الجوراني وهو من خاصتهم، والشيخ أبو قتيبة محمد عبد العزيز، والقائد السياسي في حماس خالد مشعل، وغيرهم.

مؤلفاته
للدكتور عمر الأشقر مؤلَفات كثيرة نذكر منها:

 مقاصد المكلفين فيما يتعبد به رب العالمين.
 أصل الاعتقاد.
 أسماء الله وصفاته في ضوء اعتقاد أهل السنة والجماعة.
 القياس بين مؤيِديه ومعارضيه.
 الشريعة الإلهية لا القوانين الجاهلية.
 الصيام في ضوء الكتاب والسنة.
 حكم المشاركة في الوزارة والمجالس النيابية.

 المرأة بين دعاة الإسلام وأدعياء التقدم.
 معالم الشخصية الإسلامية.
 نحو ثقافةٍ إسلاميةٍ أصيلة.
 جولةٌ في رياض العلماء وأحداث الحياة.
 مواقف ذات عِبَر.
 وليتبروا ما علوا تتبيرًا. إضافةً إلى العديد من الأبحاث والدراسات الأخرى.

 سلسلة العقيدة في ضوء الكتاب والسنة وتشمل

 العقيدة في الله
 عالم الملائكة الأبرار
 عالم الجن والشياطين
 الرسل والرسالات

 الجنة والنار
 القضاء والقدر
 القيامة الصغرى
 القيامة الكبرى

وفاته
توفي رحمه الله في العاصمة الأردنية عمان يوم الجمعة 10 أغسطس 2012 الموافق 22 رمضان في العشر الأواخر لعام 1433 هجرية بعد معاناة مع المرض عن عمر يناهز 72 عاماً.

طالع أيضاً
 حامد البيتاوي
 يونس الأسطل
 نبيل العوضي
 حسام الدين عفانة

مراجع

وصلات خارجية
 صفحته على موقع طريق الإسلام
 الشيخ محمد حسين يعقوب يستضيف الشيخ عمر الأشقر في برنامج حوارات يعقوب علي قناة الناس (صوت - وفيديو)
 الشيطان بين القرآن ومعتقدات الناس - برنامج الشريعة والحياة 09/09/2007 - قناة الجزيرة
 كتب د.عمر الأشقر، موقع صيد الفوائد

أشخاص من محافظة نابلس
إخوان مسلمون أردنيون
إخوان مسلمون فلسطينيون
خريجو جامعة الأزهر
دعاة فلسطينيون
سلفيون أردنيون
سلفيون سوريون
علماء دين سنة فلسطينيون
قادة الإخوان المسلمين
كتاب أردنيون
كتاب فلسطينيون
مهاجرون فلسطينيون إلى الأردن
مواليد 1940
مواليد في نابلس
وفيات 1433 هـ
وفيات 2012
وفيات بسبب الأمراض

عمر بن سليمان الأشقر


İzmir Atatürk Lisesi 1888 yılında, bugün İl Vilayet Konağı'nın yanında, Konak Kaymakamlığı'nın bulunduğu yerdeki İzmir Adliyesi'nin bulunduğu binada (bu bina 1977'de kaymakamlık binasının yapılması için Mehmet Dağdelenli tarafından yıktırılmıştır) 5 senelik idadi mektebi olarak 120 öğrenci ile eğitime başlamıştır. İlk müdür aynı zamanda tarih ve coğrafya öğretmeni olan Abdurrahman Bey'dir. 1890'da 7 senelik idadi olmuştur. Emrullah Efendi'nin Millî Eğitim Bakanlığı zamanında 29 Ekim 1910 tarihinden Cumhuriyet dönemine kadar sultani (lise) olmuştur.

Tarihçe
İzmir'in Yunanistan tarafından işgali sırasında eğitim-öğretime ara verilmişse de Cumhuriyet Dönemine kadar Mekteb-i Sultani olarak İzmir gençlerine eğitim-öğretim hizmeti sunmuştur. Bu süre içinde Halid Ziya Uşaklıgil, Ahmet Haşim, Mahmut Esat Bozkurt, Selim Sırrı Tarcan, Mustafa Rahmi, Ahmet Adnan Saygun, Fuat Sunay, eski başbakanlardan Şükrü Saracoğlu ve daha birçok değerli şahsiyet öğretmen olarak görev yapmıştır.

Cumhuriyet Dönemi ile beraber 1922-1923 ders yılı sonunda sultanilerin adı lise olmustur. Sırası ile İzmir Erkek Lisesi, İzmir Birinci Erkek Lisesi, nihayet 1942'de İzmir Atatürk Lisesi adlarını almıştır. Lisenin Cumhuriyet Dönemi'ndeki ilk müdürü okulun mezunlarından Rıdvan Nafiz Bey'dir.

Adını aldığı Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, 1931 yılındaki İzmir ziyaretinde, 1 Şubat tarihinde İzmir Erkek Lisesi'nde matematik dersi vermiştir.

1993-94 eğitim-öğretim yılında Yabancı Dil Ağırlıklı Lise olan okul, 1997-1998 eğitim-öğretim yılında da Anadolu Lisesi olmuştur. MEB izniyle tarihi değerlerinden dolayı "Anadolu" ibaresi kullanılmamaktadır.

2015 yılında I. Dünya Savaşı ve Türk Kurtuluş Savaşı'na katılan öğrencileri dolasıyla Millî Eğitim Bakanlığı ve Millî Savunma Bakanlığı'na Devlet Şeref Madalyası almak için başvuruda bulunuldu.

Bina tarihçesi
Yunan işgali sırasında, Yunanlar tarafından adliye binası haline getirilmiş; daha sonra Türk ordusu İzmir'i Yunanlardan boşalttıktan sonra hükûmet tarafından adliye binası olarak kullanılmıştır. Bugünkü bina Rumlar tarafından gündüzlü kız okulu olarak inşa edilmiştir.

Bina Rumlardan Türklere geçtiği zaman 3 katlı bir bina durumundaydı. Dış sıvası ve bahçesi yoktu. Etraf yangın harabeleri halindeydi.

Mezunlar
 Bakınız, :Kategori:İzmir Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Eski başbakanlarından Şükrü Saracoğlu ve Şemsettin Günaltay, İzmir Atatürk Lisesi'nde okudu.

Türkiye'nin 5. Millî Eğitim Bakanı Hüseyin Vasıf Çınar, lise öğrenimini o zamanki adıyla İzmir İdadisi olan okulda tamamladı. 1925-1929 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı yapan Mustafa Necati ve aynı görevi 1932-1933 yıllarında yürüten Reşit Galip de bu okulda öğrenim gördü.

56. ve 57. hükûmetlerde Millî Eğitim Bakanlığı yapan Metin Bostancıoğlu, okulda bir süre eğitim alanlardan. Eski Millî Savunma Bakanlarından İlhami Sancar, İçişleri Bakanlarından Hilmi Uran, Maliye Bakanlarından Sümer Oral, Adalet Bakanlarından Mahmut Esat Bozkurt ve Meclis-i Mebûsan Başkanı olarak görev yapan Halil Menteşe de okulda eğitim gören ünlülerdendir.

Genelkurmay Başkanlığı yapan Kâzım Orbay ve Memduh Tağmaç, yazar Necati Cumalı, şair Attilâ İlhan, ünlü kalp cerrahı Siyami Ersek, müzikolog ve devlet sanatçısı Ahmet Adnan Saygun, yazar Samim Kocagöz ve eski Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Mahmut Özgener, ünlü tiyatrocu ve senarist İhsan Yüce de bu okulda eğitim almış isimler arasındadır.

Günümüzde İzmir Atatürk Lisesi
İzmir Atatürk Lisesi, 1991-1992 öğretim yılında kredili sistemine geçmiş, 1993-1994 öğretim yılında da yabancı dil ağırlıklı lise olmuştur. 1998-1999 yılında Anadolu lisesi statüsüne geçmiş olup, halen 10 sınıf İngilizce, 1 sınıf Almanca ve 1 sınıf Fransızca olmak üzere her yıl 12 sınıf açarak, sınavla öğrenci kabul etmektedir. Millî Eğitim Bakanlığı'ndan alınan özel izinle okul adında 'Anadolu' kelimesi kullanılmamaktadır. 1998 yılında kız öğrenci de kabul etmeye başlamış ve karma eğitime geçmiştir. İzmir Atatürk Lisesi karma, gündüzlü, tekli eğitim öğretim yapan bir Anadolu Lisesi'dir. Erkek öğrenciler ve kız öğrenciler için yatılı kısmı bulunmaktadır. Eğitim sabah 8'de başlar, öğleden sonra 15.10'da sona erer. Rıdvan Nafiz binasında yer alan öğrenciler 12.00 - 13.00, Merkez Bina ve Abdurrahman Bey Binası'nda yer alan öğrenciler de 11.00 - 12.00  saatleri arasında öğle tatili yapmaktadır. 2010, 2011 ve 2012 SBS'de Yerleştirme Sonuçlarına göre 17 senedir İzmir'in en yüksek puanlı Anadolu lisesi olan Bornova Anadolu Lisesi'ni geçmiştir.

Her sene 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı'nda son sınıf öğrencileri ve öğretmenler için Cumhuriyet Balosu düzenlenir. Ayrıca en büyük geleneklerinden biri her sene 10 Kasım'da yapılan "Ata'ya Saygı Koşusu" dur.

Fiziki imkanlar
İzmir Atatürk Lisesi 33.000 m² alan üzerine kuruludur.
Dört ana binadan oluşmaktadır.
Okulda 52 derslik bulunmaktadır. Dersliklerin bir bölümü teknolojik donanıma sahiptir.Ana bina dışındaki tüm dersliklerde klima donanımı vardır.
Okulda iki fizik, bir kimya, bir biyoloji olmak üzere dört fen bilimleri laboratuvarı; ayrıca iki tane de bilgisayar laboratuvarı olmak üzere toplam 6 laboratuvar bulunmaktadır.
Okulda bir yemekhane bulunmaktadır.
Okulda öğrencilerin yararlanabileceği bir kütüphane mevcuttur. Kütüphanede 16.265 adet kitap bulunmaktadır (Kitap sayısı artmaktadır.).
Okulda bir kapalı spor salonu, iki suni çim futbol sahası, beş açık basketbol sahası bulunmaktadır.
Okulda üç yüz kişi kapasiteli bir konferans ve gösteri salonu bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
Lise öğrencilerinin ve mezunlarının kullandığı site
Lisenin resmi istesi
İzmir Atatürk Lisesi Mezunları Derneği
Lise öğrencilerinin ve mezunlarının kullandığı twitter sayfası
Lise öğrencilerinin ve mezunlarının kullandığı facebook sayfası

Atatürk Lisesi
Anadolu liseleri
Atatürk Lisesi
1888'de Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1888'de kurulan eğitim kurumları
İzmir'de Osmanlı mimarisi

İzmir Atatürk Lisesi


Deri veremi (deri tüberkülozu),
Mycobacterium tuberculosis'''in
(Koch basili), seyrek olarak Mycobacterium bovis'''in, nadiren de BCG aşısının neden olduğu müzmin, progressif, bildirimi zorunlu bir hastalıktır.

Deri tüberkülozunun çok farklı klinik tipleri vardır. Bu farklı klinik tiplerin ortaya çıkışında:

 Basilin virülansitesi,
 Basilin sayısı,
 Basilin deriye geliş şekli,
 Konağın immünolojik durumu rol oynar.

Basiller deriye üç yolla gelebilirler:
 Eksojen yolla
 İnhalasyon
 Sindirim
 İnokülasyon
 Endojen yolla
 Çevreye yayılma
 Lenfatik yayılma
 Hematojen yayılma
 Otoinokülasyon yoluyla.

Klinik
Deri tüberkülozu iki ana grupta toplanır:

a. Primer deri tüberkülozları
Kişinin basille ilk defa karşılaşması sonucu ortaya çıkarlar.

 Tüberküloz şankrı (tüberküloz primer kompleks),
 Milyer deri tüberkülozu.

b. Sekonder deri tüberkülozları
Daha önce basille karşılaşmış kişilerde reenfeksiyon veya reaktivasyon sonucu meydana gelirler.

 Lupus vulgaris (reaktivasyonla, nadiren reinfeksiyonla),
 Skrofuloderma (reaktivasyonla),
 Tüberkülozis kutis orifisyalis (reaktivasyonla),
 Tüberkülozis kutis verrükoza (reinfeksiyonla),
 Tüberküloz gomu (reaktivasyonla).

Diğer ülkelerde olduğu gibi, yurdumuzda da en sık görülen deri tüberkülozu lupus vulgarisdir.

Tüberküloz şankrı
Önceden basille teması olmamış konağın derisine, basillerin eksojen yolla girmesiyle ortaya çıkar. Hastaların çoğu çocuktur. Kolayca travmaya uğrayabilen yüz ve alt ekstremiteler özellikle tutulur. Olguların 1/3 ünde konjonktiva ve ağız mukozası da olaya katılır. Basiller, sağlam deriye penetre olamamaları nedeniyle, dokuya küçük sıyrık ya da yaralardan girerler. Çocuklarda daha çok tüberkülozlu ineklerin sütleri ile, yetişkinlerde ise daha çok doktorlarda enfekte aletlerle, ağız-ağza resüsitasyonla bulaşma olur. Çok seyrek olarak BCG aşısına bağlı olarak tüberküloz şankrı gelişebilir. Penetrasyon yerinde çoğalan basiller, 2-3 haftada lezyonu oluştururlar, bu arada bölgesel lenfadenit de gelişir, lenfanjit bazen vardır, bazen yoktur. Lezyonun başlangıcı üç şekilde olabilir:

 Şankriform tip: Daha sonra ülsere olan, mavimsi-kırmızımsı bir papülle başlar.
 İmpetijinöz tip: Üzeri ince bir krutla kaplı yüzeyel bir ülserasyonla başlar.
 Ektimatoid tip: Derin bir ülserasyonla başlar.

Ülserasyon, kenarları mavimsi-kırmızımsı renkte, kenarlarının altı oyuk, tabanı granüler veya hemorajik görünümde, çapı 5 cm'ye kadar büyüyebilen, ağrısız,tipik bir tüberküloz ülserasyonu halini alır. Ülserasyon, eskidikçe endüre olur, kalın, yapışık bir krutla örtülür ve birkaç ay sonra yerinde sikatris bırakarak iyileşir. Bölgesel lenfadenit haftalar veya aylar sonra yumuşayıp, soğuk apseler oluşturabilir.

PPD başlangıçta negatiftir, hastalığın ilerlemesi ile pozitifleşir.
Histopatolojide, başlangıçta yalnızca nekroz alanları ve içinde bol sayıda tüberküloz basiline rastlanırken, tablo ilerlediğinde, klasik tüberküloz bulguları saptanır.

Ayırıcı tanıda sifiliz şankrı, şark çıbanı, diğer deri tüberkülozları, impetigo, ektima, sporotrikoz, Kedi tırmığı hastalığı gibi hastalıklar akla gelmelidir.

Milyer deri tüberkülozu
Son derece nadirdir, özellikle bebeklerde ve çocuklarda görülür. İmmünolojik savunma mekanizmasının azaldığı kızamık, AİDS gibi bir infeksiyon geçirmekte olanlarda, immünosüpresif tedavi görmekte olanlarda, bakterilerin endojen (hematojen) yayılması sonucu ortaya çıkar. Lezyonlar eritemli ve purpurik maküller, eritemli papüller, veziküller şeklindedir, lezyonlar ülsere olabilir. PPD negatiftir. Altta yatan tablonun ağırlığı ve çok kısa sürede fatal sonlanması nedeniyle tanı, çoğu kez otopside konur.

Lupus vulgaris
En sık görülen deri tüberkülozu şeklidir. Kadınlarda 2-3 kat daha fazladır, her yaşta görülebilir. Önceden duyarlı kişilerde endojen (lenfojen veya çevreye yayılma, nadiren hematojen) yolla ortaya çıkar. Çok nadir olarak inokülasyonla ve BCG aşılanmasına bağlı olarak da gelişebilir. İmmünite orta derecededir. PPD'ye karşı aşırı duyarlık fazladır.

Olguların % 90'ından fazlası başta lokalize olur. Burada en sevdiği yerler, burun, yanaklar ve kulak memeleridir. Yerleştiği yerlerdeki kıkırdak dokusunu tahrip eder. Lezyonlar kırmızımsı-sarımsı veya kahverengi, yumuşak, toplu iğne başı büyüklüğünde tüberküller halinde başlar. Bu tüberküllere lupom adı verilir; lupomların üzerine bir lam ile bastırıldığında (vitropresyon veya diyaskopi) elma jölesine benzer bir biçimde mat sarı bir renk aldıkları görülür, bu bulgu patognomoniktir.

Lupomlar, deriyle aynı düzeyde veya hafifçe kabarıktır. Altta doku yıkımı bulunması nedeniyle, bir stile ile kolayca delinebildikleri görülür.

Lupomlar birbirleriyle birleşerek plaklar oluştururlar. Bu plakların bazı alanlarının iyileşmesi, bazı alanlarda yeni lezyonların ortaya çıkması nedeniyle, kenarları girintili çıkıntılı bir görünüm kazanır. Seyir esnasında ortaya çıkabilen ülserasyonlar, atrofik sikatrisler ve komplikasyonlar yüzünden, lupus vulgarisin klinik belirtileri oldukça büyük farklılıklıklar gösterebilir. Lupus vulgarisde nodüller, hipertrofik verrüköz plaklar da görülebilir.

Mukozaların lupus vulgarisi ağız, burun veya konjonktiva mukozasında görülür. Yumuşak kıvamlı, küçük, gri veya pembe papüller şeklindedir, ülsere olabilirler.

Lupus vulgaris tedavi edilmezse sürekli olarak ilerler, yıllarca devam eder. Eklem hareketlerini azaltan kontraksiyonlar, yüzün kıkırdak kısımlarında ve ekstremitelerin uç kısımlarında mutilasyonlar, ektropiyon, konuşmayı ve beslenmeyi engelleyen mikrostomi, keloid, epidermoid karsinom hastalığın komplikasyonlarıdır.

Histopatolojide, tüberküllerin epiteloid hücrelerden oluştuğu görülür. Kazeasyon nekrozu hafiftir veya yoktur. Dev hücrelerin çoğu Langhans tipinde olup, nüveleri periferde dizilmiştir. Tüberkülleri mononükleer hücreler çevreler. Basillere çok az rastlanır.

Ayırıcı tanısına sarkoidoz, lepra, şark çıbanı, DLE girer.polen olur

Skrofuloderma
Elemanter lezyonu gom olan bir klinik tablodur. Lenf bezi tüberkülozu, kemik tüberkülozu, eklem tüberkülozu, epididim tüberkülozu gibi subkutan bir tüberküloz odağından çevreye yayılma ile ortaya çıkar. Erkeklerde ve orta yaşlarda daha sık görülür. En çok parotis bölgesi, submandibüler bölge, supraklaviküler bölge ve boynun yan yüzüne lokalize olur. Lezyonlar genellikle bilateral yerleşimlidir ve ağrılıdır. Lezyonların sayıları 1-10 arasında değişir ve hepsi aynı yaşta değildir.

Lezyonların gelişimi sonunda ülsere gomlar ortaya çıkar. Ülserlerin kenarları mor ve altları oyuktur, tabanı yumuşak ve girintili çıkıntılıdır. Bu ülserlerde zamanla kordon şeklinde sikatrisler gelişir, bunlar köprüler oluşturur. Kordon şeklindeki, keloide benzeyen bu sikatrisler, tanı için karakteristiktir. PPD pozitiftir, terminal dönemde anerji gelişebilir.

Histopatolojide, lezyonun ortasında apse formasyonu veya ülser; periferde ve derin kısımlarda, inflamatuvar reaksiyon gösteren nekrozlu tüberküloid yapılar görülür; basile genellikle rastlanmaz.
Ayırıcı tanısına süpüratif lenfadenitler, deriye fistülize olmuş dental apseler, derin mikozlar girer.

Tüberkülozis kutis orifisyalis
Mukozaların ve orifislerin derisinin tüberkülozudur. İç organların tüberkülozundan, basillerin otoinokülasyonu ile ortaya çıkar. Altta yatan hastalık olan pulmoner, intestinal ve nadiren de genitoüriner tüberküloz çok ilerlemiştir. Bu odaklardan atılan bol sayıda basil, genellikle travmadan sonra mukozalara (ağız, dil, farinks, anüs, vulva, penis) inoküle olur.

Hastaların çoğunda PPD pozitiftir, ancak terminal dönemde anerji gelişir.

Lezyonlar başlangıçta nodül şeklindedir, hızla zımba ile delinmiş görünümde, donuk kırmızı veya menekşe renginde, kenarlarının altı oyuk ülserlere dönerler.

Histopatolojide, nonspesifik iltihabi infiltratla çevrili ülser görülür. Derin dermada belirgin nekroz gösteren tüberküloid yapı çoğu kez vardır. Bol sayıda basile rastlanır.

Ayırıcı tanıda sifiliz şankrı, rekürran aftlar, derin mikozlar, lokal veya metastatik maligniteler düşünülmelidir.

Tüberkülozis kutis verrükoza
Eksojen reinfeksiyona bağlı olarak ortaya çıkan verrüköz görünümlü bir deri tüberkülozudur. PPD pozitiftir. Bölgesel lenf bezleri tutulmaz.
Basil kaynağı genellikle dışarıdadır. Basiller küçük yaralardan veya sıyrıklardan girerler. Bulaşma genellikle sağlıkla ilgili mesleklerde, hastalardan veya materyalden; çiftçi, kasap, veteriner gibi kimselerde tüberkülozlu hayvanlardan olmaktadır.

Lezyon en çok elde lokalize olur. Lezyonda subjektif yakınma yoktur. Başlangıç lezyonu küçük bir papüldür, zamanla büyüyerek verrüköz bir görünüm alır. Lezyonun çevresinde menekşe rengi bir hale ortaya çıkar.
Hastalık yıllarca sürer; spontan iyileşme olabilir, bu durumda lezyonun yerinde atrofik bir sikatris kalır.

Histopatolojide, hiperkeratoz, papillomatoz ve akantoz vardır. Orta dermisde orta dercede nekroz gösteren tüberküloid yapılar görülür. Çok sayıda basile rastlanır.

Ayırıcı tanıda verrüler, piyojenik granülom, derin mikozlar, şark çıbanı akla gelmelidir.

Tüberküloz gomu (metastatik tüberküloz apsesi)
Primer bir odaktan hematojen yayılma sonucu ortaya çıkar. Seyrek görülür. Hastalar genellikle iyi beslenememiş çocuklar veya immünyetmezlikli ya da immünosüpresif tedavi gören hastalardır.
Lezyonlar ekstremitelerde, daha seyrek olarak gövdede yerleşir. Tek veya çok sayıda, sert, eritemli nodüllerle başlar. Nodüller yavaş yavaş yumuşar ve ülsere olur. PPD negatiftir.

Ayırıcı tanıda sifiliz, pannikülitler, subkutanöz bakteriyel, mikotik, yabancı cisim süpüratif lezyonları düşünülmelidir.

BCG aşılanmasına ait komplikasyonlar
BCG ile yapılan aşılama, tüberküloz infeksiyonuna karşı bir korunma sağlar. BCG, en çok intradermal injeksiyon tekniğiyle uygulanır. Aşı yerinde 2-4 hafta sonra infiltre bir papül gelişmeye başlar, 4-6 haftada maksimum büyüklüğe ulaşır ve yaklaşık 1 cm çapında bir nodül halini alır. Daha sonra ülsere olan lezyon, yavaş yavaş iyileşerek yerinde sikatris bırakır. Tüberkülin duyarlılığı, aşıdan 5-6 hafta sonra gelişmektedir.

BCG aşılanmasına bağlı komplikasyonlar, nonspesifik ve spesifik olarak ikiye ayrılır. Spesifik komplikasyonlar, doğal mikobakteriyel infeksiyonlara karşı gelişen deri yanıtlarının taklididirler. Spontan tüberkülozdan daha hafif seyrederler ve çoğunlukla bir revaksinasyonu izlerler.

BCG Aşılanmasının Komplikasyonları

a. Nonspesifik Komplikasyonlar
 Keloid
 Epitelyal kist
 Granülom
 Ekzema
 Eritema nodozum
 Eritema multiforme
 Eksfolyatif dermatit

b. Spesifik komplikasyonlar
 Lupus vulgaris
 Koch fenomeni
 Lokal subkutan apseler
 Şiddetli bölgesel lenfadenit
 Jeneralize tüberkülid
 Uzak organ tüberkülozu
 Fatal generalize BCG tüberkülozu
lupus bulgarıs

Lupus vulgaris
Aşı yerinde veya çevresinde ortaya çıkar. Aşılanma ile lupus vulgaris arasında 1-3 yıllık bir latent dönem vardır. Bütün özellikleri normal lupus vulgaris ile aynıdır.

Koch fenomeni: Tüberküline önceden duyarlı kişilerde görülür. Önce duyarlı olmayan normal kişilerdeki gibi nekroz ve ülserasyon gelişir, ancak bu olay zamanla hızlanır. Bölgesel LAP ve genel semptomlar bulunabilir.

Lokal subkutan apseler: Aşı materyalinin derin bir biçimde injeksiyonu sonucu ortaya çıkar. Bunu aşırı ülserasyon izler.
Şiddetli bölgesel lefadenit: En sık rastlanan komplikasyondur. Özellikle gençlerde görülür. Skrofulodermaya dönebilir. Süpürasyon 6-12 ay devam eder.

Jeneralize tüberkülid: Bu klinik tabloda tüberküloz basillerinin toksinlerine karşı gelişen, yaygın, simetrik, kendiliğinden iyileşme eğilimleri olan, rekürran erüpsiyonlar görülür.

Tanı:

 Klinik görünüm,
 Anamnez: Sekonder tiplerde geçirilmiş tüberküloz veya BCG aşısı öyküsü aranır.
 PPD,
 Histopatoloji,
 Basilin görülmesi,
 Lezyondan yayma,
 Löwenstein besiyerine ekim.
 Deney hayvanlarına inokülasyon.

Tedavi:
Deri tüberkülozu tedavisinde kullanılan ilaçlar şunlardır:
 İzoniazid (INH)
 Etambutol (EB)
 Rifampisin (RP)
 Streptomisin (SM)
 Pirazinamid

Dörtlü ilaç kombinasyonu tedavisi uygulanır.İlk iki veya üç ay dörtlü,sonraki aylar da ise ikili ilaç rejimi uygulanır. Kombine tedavi ilaç direncini geciktirdiği gibi, tüberkülostatik etkiyi arttırır.

INH+RP+EB, INH+RP+SM gibi kombinasyonlar değerlidir. INH tüberküloz tedavisinin temelini oluşturur. INH'ya yeterli yanıt alınamadığı hallerde, pirazinamid, protionamid gibi INH'ya yapısal olarak benzeyen ilaçlar kullanılabilir. İç organ tüberkülozu bulunmayan lupus vulgaris olgularında, yalnız başına INH çok iyi sonuçlar verir.
Tedavi en az 9 ay sürdürülmelidir, yaygın lezyonların tedavisi çok daha uzun sürebilir. Etkili antitüberküloz tedavi alan hastaların bulaştırıcılığı iki hafta içerisinde sona ermektedir.
Türkiye'de tüberküloz tedavisi ücretsizdir.

Kaynakça

İnsan hastalıkları
Deri lezyonları
Verem

Deri veremi


Thomas Simon (* 12. November 1955 in Hamburg) ist ein deutscher Rechtswissenschaftler. Er ist Universitätsprofessor für österreichische und europäische Rechtsgeschichte an der Universität Wien.

Leben und Wirken
Simon absolvierte sein erstes juristisches Staatsexamen 1985 und arbeitete bis zu seinem Promotionsstipendium als Verwaltungsjurist. 1992 wurde er an der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg im Breisgau mit einer Arbeit zur Entstehung des modernen Flächenstaates (Grundherrschaft und Vogtei) promoviert. Anschließend wurde er wissenschaftlicher Mitarbeiter am Max-Planck-Institut für europäische Rechtsgeschichte in Frankfurt am Main. Dort beteiligte er sich am Forschungsprojekt zur frühneuzeitlichen Policeygesetzgebung. Vor seiner Habilitation 2001 lehrte er an der Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main, an der Verwaltungsfachhochschule Wiesbaden sowie an der Universität Tartu, nach seiner Habilitation an den Universitäten Köln und Erlangen. Seit 1. September 2005 ist er Professor für Österreichische und Europäische Rechtsgeschichte an der Universität Wien, Rechtswissenschaftliche Fakultät. Von 2010 bis 2014 war er Vorsitzender der Vereinigung für Verfassungsgeschichte.

Schriften
 "Gute Policey". Ordnungsleitbilder und Zielvorstellungen politischen Handelns in der frühen Neuzeit. Klostermann, Frankfurt am Main 2004.
 Grundherrschaft und Vogtei. Eine Strukturanalyse spätmittelalterlicher und frühneuzeitlicher Herrschaftsbildung. Klostermann, Frankfurt am Main 1995.

Weblinks

 Website von Thomas Simon an der Universität Wien

Rechtshistoriker
Rechtswissenschaftler (20. Jahrhundert)
Rechtswissenschaftler (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Wien)
Mitglied der Vereinigung für Verfassungsgeschichte
Deutscher
Geboren 1955
Mann

Thomas Simon (Jurist)


21945 Kleshchonok este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
21945 Kleshchonok este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,30 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 5,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 21001-22000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

21945 Kleshchonok


An Sorghum angustum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stanley Thatcher Blake. An Sorghum angustum in nahilalakip ha genus nga Sorghum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sorghum

Sorghum angustum


Otto Jonas Lindblad (født 31. marts 1809 i Karlstorp i Småland, død 26. januar 1864 i Norra Mellby i Skåne) var en svensk komponist.

Efter at have gået i skole i Växjö blev han 1829 student i Lund og begyndte de akademiske studier, men, optaget af musikken, nåede han først 1844 graden som filosofisk magister. Af Lunds studenterliv indlagde han sig betydelig fortjeneste ved 1838 at grundlægge Studentersangforeningen, hvilken han ledede med et talent og en dygtighed, som snart gjorde denne forening til et mønster for de samtidige sangforeninger i Norden. For Lunds studenter komponerede han sine talrige (i alt 71) mandskvartetter og korsange, typiske for svensk kvartetsang og endnu populære frem for nogen: Stridsbön, Våren, Naturen och hjärtat, Dalkarlesång, Ur svenska hjärtans djup, Vintern rasat, Sätt maskinen i gång, etc. Lindblad var musikalsk autodidakt. Sine sange komponerede han mest improviserende, hvad der fordelagtig mærkes i deres impulsive friskhed. Også smukke romancer og lignende haves fra hans hånd. Ydre anerkendelse fik han kun lidt af. Først 1856 blev han medlem af det musikalske akademi i Stockholm, og forgæves søgte han økonomisk at underbygge sin stilling i Lund. I 1847 fik han et embede som klokker i Mellby, og i denne beskedne stilling døde han.

Kilder

Komponister fra Sverige
Medlemmer af Kungliga Musikaliska Akademien
Svenskere i 1800-tallet
Personer fra Småland

Otto Lindblad


Rise Records es una casa discográfica creada en Oregon, Estados Unidos, en el año 1991, por Craig Ericson.

Historia
Ericson lanzó un pequeño número de copias en formato "7 de un par de bandas antes de poner la etiqueta en pausa para asistir a la universidad. En el 1999, Craig se trasladó a Portland, Oregon, donde comenzó su discográfica. El año 2000, cuando Craig y su pequeña discográfica lanzaron un álbum para la banda One Last Thing.

Rise Records acoge a bandas que luego firman con una casa paralela de mayor éxito, véase Ever We Fall, Fear Before the March of Flames, Drop Dead, Gorgeous, Breathe Carolina y The Devil Wears Prada. Además, Rise ha firmado con bandas "veteranas" como Bleeding Through, From First To Last, The Bled y This Is Hell.

La casa, además, es afiliada con Alternative Distribution Alliance (ADA). Una organización discográfica que distribuye los álbumes de las bandas mundialmente a través de Warner Music y en pequeña parte por Sub Pop Records.

Velocity Records
Velocity Records es una subdivisión de Rise, creada el 3 de febrero del 2010, su dueño es Dave Shapiro (exbaterista de Cinematic Sunrise). Esta pequeña casa tiene contrato con las bandas A Loss for Words, Abandon All Ships, The Air I Breathe, Secrets y Woe, Is Me.

Artistas

Artistas actuales

 PVRIS
 The Silence Kills
 Abandon All Ships
 Angels And Airwaves
 Attack Attack!
 Bleeding Through
 Blessthefall
 Cane Hill
 Cheap Girls
 The Color Morale
 Chelsea Grin
 Crown The Empire
 Daytrader
 Dance Gavin Dance
 Decoder
 Dream On, Dreamer
 Emarosa
Emily's Army
 For the Fallen Dreams
 Hands Like Houses
 Hot Water Music
 In Fear and Faith
 Issues
 Jonny Craig
 Legend
 Like Moths to Flames
 Man Overboard

 Memphis May Fire
 Miss May I
 Of Mice & Men
 Piebald
 The Plot In You
 Royal Coda
 Secrets
 Sevendust
 Sharks
 Ten After Two
 That's Outrageous!
 This Is Hell
 The Acacia Strain
 Transit
 Hacktivist
Issues
Woe, Is Me
 Your Demise

Artistas anteriores
 Activos

 American Me
 At the Throne of Judgment
 Before Their Eyes
 Breathe Carolina
 Dead and Divine
 The Devil Wears Prada
 Drop Dead, Gorgeous

 It Prevails
 Oceana
 PMtoday
 Recon
 Scarlett O'Hara
 Sleeping With Sirens
 Those Who Lie Beneath
 Tides of Man
 Attack Attack!

Inactivos

 The 6-Minute Heartstop
 A Different Breed of Killer
 A Fall Farewell
 The Bled
 Burden of a Day
 Catherine
 Clarity Process
 Continuance
 Coretta Scott
 Crosstide
 Day of Less
 Divit
 The Red Shore
 Dualesc
 Ever We Fall
 Every Bridge Burned
 Everyday Victory
 Farewell My Enemy
 Fear Before
 Five Minute Ride
 From First to Last
 Ghost Runner on Third
 The Great Anti-Listen
 Here I Come Falling
 Highwire Days

 In:Aviate
 Isles & Glaciers
 K Through Six
 Life Before This
 Lonely Kings
 Longshot
 MSWHITE
 Of Machines
 One Last Thing
 Orange Island
 Paint By Numbers
 The Secludes
 Jair Aldridge Project
 Slydog
 Small Towns Burn a Little Slower
 The Solo Project
 Still Life Projector
 Take The Crown
 Ten Falls Forth
 Tenpin
 Thirty-Two Frames
 Up to Here
 Watch It Burn
 Watchout! There's Ghosts
 The Years Gone By

Referencias

Discográficas de Estados Unidos
Discográficas de rock de Estados Unidos
Discográficas de hardcore
Discográficas de rock alternativo

Rise Records


Hisashi Ohashi (født 1. december 1996) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Zweigen Kanazawa.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hisashi Ohashi


أوزيبيو ساكريستان مينا (بالإسبانية: Eusebio Sacristán Mena؛ المولود 13 أبريل 1964) لاعب كرة قدم إسباني سابق والمدرب الحالي لنادي ريال سوسيداد الإسباني. لعب مع منتخب إسبانيا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة بلد الوليد
طاقم نادي برشلونة غير اللاعبين
لاعبو أتلتيكو مدريد
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو برشلونة
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1988
لاعبو ريال بلد الوليد
لاعبو ريال بلد الوليد ب
لاعبو سلتا فيغو
لاعبو كاستيليون-ليونية
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم من مقاطعة بلد الوليد
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 23 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
مدربو الدوري الإسباني
مدربو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
مدربو ريال سوسيداد
مدربو سلتا فيغو
مدربو كرة قدم إسبان
مدربو برشلونة أتلتيك
مدربو نادي جيرونا
مواليد 1964

أوزيبيو ساكريستان


Karstologija - znanstveno bavljenje kršem. Naziv joj dolazi od riječi karst, što je izvorno zemljopisni pojam za slovensko-talijansku pokrajinu Kras, u kojoj je krš prvo znanstveno zapažen i izučen. Od zemljopisnog naziva izraz je prešao put do međunarodnog termina za struku (krasoslovje - karstologija). Obično se za početak karstologije uzima djelo «Das Karstphänomen» (Beč, 1893.) Jovana Cvijića, knjiga koja je prva sistematizirala i na jednom mjestu opisala najvažnije krške pojave: škrape, vrtače, doline, polja i krš jadranske obale. U karstologiji je usvojeno niz izraza koje potječu iz «dinarskih» kultura kao što su dolina, hum, kamenica, polje, ponor i sl.

Vrlo su rijetki tekstovi u kojima se određuje sistematski položaj karstologije. Panoš (1995.) je određuje kao nezavisni, integrirani znanstveni sustav individualnih grana koje poduzimaju kompleksna proučavanja područja prekrivena stijenama različita stupnja topljivosti. Znanstveni pandani za druge oblika reljefa su vulkanologija, oceanologija i slični. Leksikoni i važnije enciklopedije područje koje pripada karstologiji većinom pokrivaju disciplinama kao što su geomorfologija, geokemija, hidrologija, hidrogeologija, speleologija, teorije o speleogenezi, itd. No, sasvim je očigledno da za što cjelovitije upoznavanje krša treba uključiti i druga znanstvena područja, koja kroz karstologiju razvijaju svoje posebne specijalnosti. U konačnici, treba težiti izgradnji holističke karstologije.

Krš

Karstologija


Tamás Decsi (Kazincbarcika, 15 de outubro de 1982) é um esgrimista húngaro, medalhista olímpico.

Carreira

Decsi conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio ao lado de Áron Szilágyi, András Szatmári e Csanád Gémesi, após confronto contra os alemães Max Hartung, Benedikt Wagner, Richard Hübers e Matyas Szabo na disputa de sabre por equipes.

Esgrimistas olímpicos da Hungria
Esgrimistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Tamás Decsi


Manggarai Oriental es uno de los ocho kabupaten o distritos en que está dividida la isla de Flores, provincia de Nusa Tenggara Oriental, Indonesia. Su capital es Borong.

Manggarai Oriental tiene una extensión de 2.502,24 km² y en el año 2010 tenía una población de 252.754 habitantes.

Kabupaten de Islas menores de la Sonda orientales

Manggarai Oriental


ChessTV ili Mitt i Schack (izvorni švedski naslov) je bila švedska televizijska emisija o šahu. Emitirana je od 2. kolovoza 2004. do 3. lipnja 2013. godine. Emitirana je 391 epizoda. Svaka epizoda trajala je 28 minuta.

Voditelji
 Adriana Krzymowska
 Antonia Krzymowska
 Amelia Krzymowska
 Alfred Krzymowski
 Albert Krzymowski
 Arne Johansson
 Bo Kyhle

Izvori

Literatura
Chess.com

Dagens Industri 2009-12-30

Realtid.se 2009-12-21

Realtid.se 2009-12-04

Vanjske poveznice
Službene stranice
Chess TV  Prijašnje epizode

Šah
Šport u Švedskoj
Televizijske emisije

World Chess News


Miguel Falabella de Sousa Aguiar (Río de Janeiro, 10 de octubre de 1956) es un actor brasileño, dramaturgo, director, cineasta, escritor y presentador de televisión en Brasil.

Televisión

Como actor

Como autor

Como director

Como presentador

Cine

Como guionista

Como actor

Como actor de doblaje

En el año 2000 grabó el CD de poesías Notícias de Mim, basado en el libro homónimo de la poetisa paulista Sandra Falcone, junto a la actriz Elisa Lucinda y con dirección de Gerson Steves.

Teatro

Como autor

Como actor

Como director

Como productor

Trabajos en el Carnaval

Libros
{{lang|pt|
 Pequenas alegrias
 Querido mundo e outras peças, escrito con Maria Carmem Barbosa
 Le partage
 Império
  Vivendo Em Voz Alta
}}

 Referencias

 Autores - Histórias da Teledramaturgia (Volume II)'', páginas 166 a 214.

Enlaces externos
 Página oficial

 Miguel Falabella en Memória Globo

Actores de Brasil
Presentadores de televisión de Brasil
Directores de teatro de Brasil
Autores de telenovelas de Brasil
Nacidos en Río de Janeiro
Escritores LGBT de Brasil
Hombres LGBT

Miguel Falabella


Model podataka, skup međusobno povezanih podataka. Povezani podatci objekte, veze i atribute realnog sustava. Predstavlja skup podataka koji se modelom prikazuju s motrišta stukture, ograničenja i operatora, koji su tri sastavna dijela modela podataka. Model podataka je shematski prikaz međusobnih tipova veza i odnosa svih datoteka (tablica) koji su u relacijskoj podatkovnoj bazi i sastavnicom je projektne dokumentacije. Model podataka stvara se modeliranjem.

Dijelovi
Struktura modela podataka je skup objekata i veza. Predstavlja statička svojstva realnog sustava i podatke tako što ih razvrstava u vrste objekata i tipove veza među vrstama objekata, skupa s relevantnim svojstvima vrste objekata.

Ograničenje modela podatka su strukturni koncepti modela. Predstavljaju statička svojstva realnog sustava. Omogućuju dalje predstaviti podatke razdvajajući dopuštena od zabranjenih stanja skupa podataka preko dopuštenih podataka u okviru jedne vrste objekta i dopuštenih povezivanja među vrstama objekata.

Operatori su skup koncepata. Za razliku od strukture i ograničenja koji se odnose na statička svojstva, operatori omogućuju predstaviti dinamičke osobine skupa podataka te da se stanje podataka u podatkovnoj bazi mijenja u skladu s promjenom stanja u realnom sustavu.

Primjena
Modeli se primjenjuju radi:
 administriranja i održavanja relacijske baze podataka
 definiranja složenih upita u operativno-analitičke svrhe
 definiranja upita u dnevno-operativne svrhe
 izrade aplikacijskog rješenja za unos i ažuriranje podataka
 nadopune ili promjene polja – podataka (atributa relacije)
 obrazovanja svih razina korisnika i sistemskih analitičara
 selekcije podataka iz datoteka u svrhu pretraživanja
 usavršavanja i primjene novijih operacijskih sustava
 usavršavanja i učitavanja podatkovnih baza u noviji format (inačicu)

Izvori

Baze podataka

Model podataka


Al cincilea anotimp este un roman  de fantezie științifică din 2015 de N.K. Jemisin.  A fost distins cu Premiul Hugo pentru cel mai bun roman în 2016. Este primul volum din seria Broken Earth - Pământul sfărâmat și este urmat de Poarta Obeliscului și The Stone Sky.

A apărut în noiembrie 2017 la Editura Paladin în traducerea Laurei Ciobanu.

Cadru
Romanul are loc pe o planetă cu un singur supercontinent numit Stillness -Neclintirea. La fiecare câteva secole, locuitorii săi suportă ceea ce ei numesc "al cincilea anotimp" marcat de schimbări climatice catastrofale. Al Cincilea Anotimp este o iarnă prelungită – cu o durată de cel puțin șase luni, declanșată de activitatea seismică sau de alte alterări la scară largă ale mediului.

Societatea este împărțită în mai multe caste, rase și specii.

 Orogenii: Oameni cu capacitatea de a controla energia, în special cea a solului (direct) și temperatura (indirect). Ei pot provoca și preveni cutremure, iar atunci când sunt mâniați pot ucide neintenționat lucruri vii în "torul" lor sau zona de influență, prin furtul căldurii din corpul lor pentru a o utiliza ca energie pentru a manipula solul. Când se întâmplă acest lucru, în jurul lor apare un cerc vizibil de îngheț, iar lucrurile vii pot fi înghețate. Sunt foarte urâți și temuți, iar mulți sunt uciși de mafioții din orașele mici, când puterile lor sunt descoperite în copilărie. Dacă nu sunt uciși de familie sau comunitate, aceștia sunt dați unui tutore, pentru a fi instruiți într-o locație numită Fulcrum în interiorul orașului capitală Yumenes. Orogenii instruiți în Fulcrum sunt marcați de uniformele lor negre și sunt tolerați puțin mai bine decât orogenii neantrenați, prin faptul că nu sunt uciși la fel de des. Ei poartă inele pe degete pentru a le indica rangul, zece inele fiind cel mai înalt rang. Nodul "rogga" este folosit împotriva orogenilor, care, de asemenea, numesc pe non-orogeni "odihniți".
  Gardieni: Războinici, vânători și asasini însărcinați cu controlul orogenilor prin durere și antrenament sau, alternativ, prin execuție. Sunt ordinea care supraveghează Fulcrumul. Despre ordinul lor se zvonește că a existat dinaintea Epicentrului.
 Geomest (geomești): academicienii care studiază "geomestria", care pare a fi o disciplină unică pe Stillness - Neclintire, combinând studiul geologiei cu chimia și alte științe fizice.
 Commless - Comleși: Oameni fără protecția unei așezări sau "com", fie prin alegere, fie datorită expulzării din comm.
 Mâncători de piatră: ființe mișcătoare asemănătoare sculpturii.
 Sanzed Equatorial Affiliation - Afiliația Ecuatorială Sanze: Imperiul conducător. Națiunea este cunoscută formal sub denumirea de Old Sanze. Sanzed: Membru al rasei sanze.
 Ecuatorii: Oameni care trăiesc în orașele din regiunea ecuatorială mai stabile și mai bogate, precum Yumenes și Dibars.
 Midlatters: Oameni din zonele de nord (Nomidlats - Arctici) sau de sud (Somidlats - Antarctici) adiacente zonei ecuatorului. Multirasali.
 Bastarzi- Persoane născute în afara unei uzcaste, lucru posibil pentru băieții ai căror tați nu sunt cunoscuți. Cei care se disting pot obține permisiunea de a adopta o uzcastă și com-numele mamei lor.

Uz-caste:

 Strongbacks- Spinări Late: o uz-castă muncitoare. Excesul de Strongbacks sunt goniți din coms în timpul anotimpurilor.
 Resistants - Rezistenți: o casă de oameni care se crede rezistentă la boli sau foamete. Ei au grijă de bolnavi, curăță latrine și îndeplinesc alte sarcini legate de sănătate și igienă.  Una dintre cele șapte uzcaste comune.
 Breeders - Prăsitori, Creșă: casta atribuită pentru a menține stabilă populația. Ei înșiși produc copii sau autorizează membrii comm cu trăsături dorite să aibă copii. Copiii neautorizați produși în timpul unui anotimp nu li se acordă o parte din magazinele comm și, prin urmare, pot muri de foame.
 Inovatori: o uz-castă de inventatori / intelectuali. Ingineri, medici și alte meserii de rezolvare a problemelor.
 Conducerea: o castă de oameni instruiți să conducă comm sau alte organizații importante. cineva poate fi adus în conducere împotriva voinței lor, dacă comm are o nevoie suficientă.

Intrigă
Într-un prolog, un orogen extraordinar de puternic discută despre starea tristă a lumii și deplânge opresiunea asupra rasei sale. El își folosește apoi puterea enormă pentru a fractura întregul continent de-a lungul lungimii sale, amenințând să provoace cel mai grav sezon al cincilea din istoria înregistrată. Povestea urmărește apoi trei orogene feminine de-a lungul continentului din diferite perioade de timp: Essun, Damaya și Syenite.

Essun
Essun este o femeie de vârstă mijlocie, cu doi copii mici, care trăiesc într-o comună mică din sud, numită Tirimo. În secret, este o orogenă, un om cu capacitatea de a manipula pământul și piatra prin absorbția sau redirecționarea căldurii și a energiei din altă parte. Copiii ei au, de asemenea, abilități orogene, care se manifestă adesea subconștient, necesitând ca Essun să lucreze constant pentru a evita descoperirea lor. Într-o zi, ea ajunge acasă pentru a descoperi că fiul ei tânăr a fost bătut de moarte de soțul ei, după ce i-a dezvăluit din neatenție abilitățile orogenice. Soțul și-a luat fiica și a părăsit orașul. Amăgită de mâhnire și furie, ea șuntează instinctual cutremurul masiv din prolog, care tocmai a sosit din nord, în jurul comm. Acest lucru îl scutește de distrugerea completă, dar avertizează cetățenii că un orogen este în zonă.

Din cauza cutremurului masiv și a semnelor răuvoitoare care vin din nord, orășenii sunt conștienți de faptul că un al cincilea anotimp este probabil iminent. Când Essun încearcă să părăsească satul, ea este descoperită ca fiind un orogen și o gloată supărată încearcă să o omoare. Într-un acces de furie, ucide mulți orădeni, scurgând căldura din corpul lor, înghețându-i, distrugând accidental singura alimentare cu apă a comm în acest proces. Fuge, intenționând să-și urmeze soțul și să-și recupereze fiica.

La scurt timp după ce a părăsit comm, ea îl întâlnește pe Hoa, un băiat ciudat, cu pielea albă cu gheață și păr, care începe să o urmeze. El nu pare uman și mănâncă roci. Ea bănuiește că ar putea fi un mâncător de piatră, o rasă ciudată de statui vii care se pot mișca prin stâncă solidă, dar ea nu a mai văzut niciodată o mișcare a acestora deasupra pământului. Mai târziu o întâlnește pe Tonkee, o persoană commless și curioasă. Împreună, ei călătoresc spre sud, întâlnind marea devastare cauzată de "prăbușirea" spre nord. În cele din urmă, ajung la un comm ascuns numit Castrima, construit într-o imensă geodă subterană.

Damaya
Damaya este o fată tânără dintr-un comm nordic, descoperită recent de părinții ei ca fiind un orogen. Incapabili să o ucidă, o cheamă pe Schaffa, un gardian, să o colecteze. Gardienii sunt un ordin antic al unor oameni cu abilități supranaturale a căror sarcină unică este de a gestiona și controla orogenii. Ei controlează Fulcrum, o organizație care antrenează orogeni pentru a-și folosi abilitățile într-o manieră controlată; cu toate acestea, orogenii rămân o subclasă urâtă și temută, fără drepturi proprii.

Pe măsură ce cei doi călătoresc de la casa lui Damaya spre Fulcrum, Schaffa începe pregătirea de care Damaya va avea nevoie pentru a deveni un orogen antrenat. În prima lecție, Schaffa rupe mâna lui Damaya, provocând-o să-și controleze puterile chiar și atunci când are mari dureri. Slujba lui, îi spune el, este să păstreze lumea în siguranță de ea. Când ea trece testul, ei își continuă călătoria.

Damaya învață rapid și progresează prin rândul tinerilor orogeni, învățând să-și controleze puterile. Într-o noapte, fiica cea mică a unei familii înstărite cu legături politice se strecoară în ansamblu, curioasă de interiorul celei mai mari clădiri. Damaya o ajută cu reticență să intre, unde găsesc o groapă cu fațete uriașe, căptușită cu cioburi ascuțite de fier. Damaya este descoperită și unul dintre Gardieni încearcă să o omoare; cu toate acestea, Schaffa intră și cruță viața Damayei. El îi spune, de asemenea, că va trebui să-și facă imediat primul test de inel - un test care nu este dat în mod normal orogenilor până când nu au avut mult mai mult antrenament. Schaffa îi oferă astfel o șansă să se salveze. Este posibil să fi încălcat regulile Fulcrum, dar dacă poate dovedi că își poate controla puterile și să devină un orogen util, Gardienii o vor lăsa să trăiască. Damaya trece testul și este adusă formal în Fulcrum. Atunci își alege numele de orogen adult: Syenite.

Syenite
Syenite, o stea orogenă în ascensiune în Fulcrum, este asociată cu forța cu Alabaster, cel mai puternic orogen viu, pentru a concepe un copil cu el într-o călătorie de afaceri în mediul rural. Deși se dezamăgesc reciproc, nu au de ales în această chestiune. În timp ce călătoresc spre destinația lor, Alabaster face aluzie la cunoștințe ascunse despre obeliscuri, cristale ciudate de mărimea clădirilor care se plimbă haotic printre nori. Se presupune că sunt ruine lăsate de o civilizație foarte avansată care este moartă de mult.

Pe parcurs, Alabaster îi arată una dintre stațiile nodale pe care Fulcrum le-a poziționat în jurul continentului. Oficial, fiecare conține un orogen a cărui sarcină este acela de a opri constant cutremure mici care ar putea pune în pericol continentul și se presupune că este o muncă plictisitoare. Alabaster îi dezvăluie realitatea, aceea că orogenii din noduri au fost mutilați și lobotomizați de la o vârstă fragedă, pentru a le permite să potolească cutremurele prin instinct, dar sunt supuși unei agonii și suferințe constante. Syenite este îngrozită de această  descoperire.

Cei doi ajung la destinație, în Allia, un mic sat de pescuit care își pierde afacerea din cauza unui recif mare care le blochează portul; sarcina lor este să mute reciful. Acest lucru se află mult sub abilitățile lui Alabaster, dar la scurt timp după sosire, abia supraviețuiește unei încercări de asasinat, forțând-o pe Syenite să încerce să curețe ea singură portul. Spre șocul ei, ea descoperă că reciful este, de fapt, un obelisc aflat sub apă, care răspunde la prezența ei și se ridică în afara apei. Alarmat de această interacțiune între orogeni și obelisc, Fulcrum trimite un Gardian să-i omoare pe amândoi. Acesta reușește să-l pună la pământ pe Alabaster și este pe cale s-o omoare pe Syenite când instinctiv apelează  la obelisc cu puterea ei. Obeliscul distruge complet satul de pescari și Syenite scapă.

Ea se trezește mult mai târziu pe o insulă populată din largul coastei, fiind salvată împreună cu Alabaster de către un mâncător de piatră numit Antimony. Liderul insulei este Innon, un exemplu foarte rar de orogen neantrenat care trăiește liber în societate. Ea și Alabaster sunt acceptați acolo și ambii intră în cele din urmă într-o relație amoroasă poliamoroasă cu Innon. Syenite concepe un copil cu Alabaster și îl crește în pace pe insulă timp  de câțiva ani.

Cu toate acestea, în cele din urmă sunt descoperiți de Fulcrum, care trimite mai multe nave cu Gardieni pentru a-i prelua. Alabaster este răpit de mâncătorii de piatră înainte de a organiza o apărare de succes. Innon este ucis în fața Syenitei de unul dintre Gardieni, iar Schaffa se apropie pentru a-i lua copilul. Își ucide copilul, pentru a-l scăpa de suferințele viitoare provocate de Fulcrum sau să fie lobotomizat pentru stațiile nodale. În mâhnirea și furia ei, își trage puterea de la un obelisc din apropiere, distrugând nava și ucigând majoritatea gardienilor prezenți, precum și pe mulți de pe insulă.

Essun
Ajungând la Castrima, Essun realizează că o veche cunoștință o aștepta: Alabaster. Aici se dezvăluie că Damaya, Syenite și Essun sunt toate aceeași femeie în diferite momente din viața ei; Syenite (bătrâna Damaya) și Alabaster au supraviețuit atacului de pe insulă, iar ea s-a ascuns ca Essun pentru a încerca să înceapă o viață nouă, în timp ce Alabaster trăiește într-o izolare forțată printre mâncătorii de piatră. Essun realizează că Alabaster a crăpat continentul pe jumătate, declanșând actualul anotimp al cincilea și probabil că va distruge toată civilizația în acest proces. El afirmă că era necesar să-și îndeplinească planul de a nu mai exista niciodată al cincilea anotimp și încheie cu: "Ați auzit vreodată despre ceva numit lună?"

Personaje
Numele în Neclintire sunt formate dintr-un nume propriu, urmat de castă (profesie), urmat de comm (comunitate, oraș, târg sau sat). De exemplu, Schaffa Guardian Warrant este un gardian pe nume Schaffa din localitatea Warrant. Orogenii au un nume (de obicei) cu temă geologică, casta Orogene și organizația lor, Fulcrum.

 Damaya: un copil care este dat unui gardian după ce este descoperit ca un orogen. Ea este dintr-o localitate numită Palela în Nomidlats (latitudinile mijlocii dinspre nord).
 Schaffa Guardian Warrant: un om responsabil pentru pregătirea lui Damaya. Pielea lui este "aproape albă, este atât de palidă ca o hârtie; trebuie să fumeze și să se bronzeze în lumina puternică a soarelui". El are "părul lung", de "un negru profund adânc". Are ochii "argintiu-cenușiu" sau "albi ca de gheață".
 Syenite: cunoscută și sub numele de Syen, un orogen ambițios cu patru inele al Fulcrumului, este instruită să meargă într-o misiune cu un orogen de nivel superior numit Alabaster.
 Alabaster: un orogen cu cel mai înalt nivel cu zece inele, capabil să anuleze supra-vulcanii și cu o putere și un control dincolo de capacitățile altor orogeni. El are "pielea atât de închisă încât este aproape albastru"
 Essun: o mamă orogenă a doi copii, care își părăsește orașelul  Tirimo pentru a-și urmări soțul și fiica. Spre deosebire de celelalte, capitolele lui Essun sunt scrise la persoana a doua, un prezent-tensionat.
 Jija: soțul lui Essun, care îi ucide fiul Uche și o răpește pe fiica Nassun.
 Hoa: un băiat misterios care o găsește pe Essun în pădure și o însoțește în călătoria ei. Culoarea lui este complet albă, inclusiv ochii albi de gheață.
 Feldspar: instructorul Syenitei la Fulcrum, care îi dă ordin să meargă într-o misiune cu Alabaster pentru a elimina un blocaj de corali în portul Allia.
 Tonkee: un geomest instruit la universitate, dar fără voia sa (geomest  - un om de știință care studiază pământul, chimia și fizica), care acum locuiește într-o peșteră.
 Binof Leadership Yumenes: fiica unei familii puternice care are nevoie de ajutorul Damayei.
 Innon Resistant Meov: un lider al unei comunități insulare de pirați. El este descris ca un "bărbat înalt cu haine de la trei națiuni diferite - toate înfricoșătoare".

Personaje minore:

 Lerna: un tânăr doctor din Tirimo care are grijă de Essun pentru scurt timp după moartea fiului ei.
 Rask Innovator Tirimo: șeful ales al orașului.
 Muh Dear: bunica Damayei.
 Mama: mama Damayei, o puternică -Strongback.
 Tatăl: tatăl Damayei, un rezistent.
 Asael Leadership Allia: unul dintre cei șase viceguvernatori din Allia.
 Heresmith Leadership Allia: locotenentul guvernator al Allia.

Recepție
Recenzia The New York Times privind The Fifth Season ne invită să ne imaginăm o dezmembrare a pământului, atât literal cât și metaforic, și sugerează posibilitatea unei scăpări mai bogate și mai fundamentale. Sfârșitul lumii devine un triumf atunci când lumea este monstruoasă, chiar dacă ceea ce se află dincolo este greu de conceput pentru cei care sunt prinși în ea. "  NPR a scris că "Jemisin ilustrează cu strălucire credința că, da, construirea lumii imaginative este un element vital al fanteziei - dar și că fiecare personaj este o lume în sine pentru autoare".

Aceasta este prima dintre cele trei cărți din seria Broken Earth. Al doilea roman din trilogie, Poarta obeliscului, a fost publicat pe 16 august 2016 și a câștigat un premiu Hugo pentru cel mai bun roman în 2017  A treia carte, Cerul de piatră, a fost publicată în august 2017 și a câștigat Premiul Hugo 2018 pentru cel mai bun roman.

În august 2017, a fost anunțat că The Fifth Season va  fi adaptat pentru televiziune de TNT.

Premii
The Fifth Season a fost distins cu Premiul Hugo pentru cel mai bun romană la cea de - a 74-a convenție  World Science Fiction la 20 august 2016.  De asemenea, a câștigat premiul Sputnik,   a fost nominalizat la Nebula Award  și World Fantasy Award la categoria cel mai bun roman.

Ecranizări
Al cincilea anotimp va fi adaptat ca un serial TNT cu Leigh Dana Jackson ca scenaristă și Dan Friedkin, Tim Kring și Justin Levy ca producători executivi.

Referințe

Legături externe

 Geek's Guide to the Galaxy interview
 Black Sci-fi interview

Vezi și
2015 în științifico-fantastic

Romane fantastice
Științifico-fantastic
Ficțiune speculativă
Premiul Hugo pentru cel mai bun roman
Romane din 2015
Romane americane
Pages with unreviewed translations
Romane de N. K. Jemisin
2015 în științifico-fantastic

Al cincilea anotimp (roman)


Feng Zhe, (; * 1920 in Tianjin oder 1921 in Hainan als Feng Yizhe ; † 2. Juni 1969) war ein chinesischer Schauspieler.

Leben
Feng Zhe wurde unterschiedlichen Angaben zufolge entweder 1920 in Tianjin oder 1921 in Hainan geboren. Ursprünglich studierte er an der Shanghai St. Johns University Maschinenbau, bevor er das Studium abbrach und zur Schauspielerei wechselte.

Ab 1946 arbeitete er für die Shanghai Cathay Film Company und ab 1950 für die Shanghai Film Studios.

Am 7. Mai 1949 heiratete Feng Zhe die Schauspielerin Zhang Guangru. Die Ehe war durch die ständigen Gerüchte um Seitensprünge sowie der Eifersucht beider belastet. Angeblich soll Zhang das erste gemeinsame Kind 1953 auch infolge eines Ehestreits wieder abgetrieben haben.

Infolge der Kulturrevolution wurde Feng Zhe 1967 unter Hausarrest gestellt und verstarb am 2. Juni 1969. Ungeklärt ist es, ob er eines natürlichen Todes, da er seit 1952 infolge einer Bilharziose seine über eine stark angegriffene Milz und Bauchspeicheldrüse verfügte, oder ob er durch Folter starb. Erst nach Ende der Kulturrevolution wurde am 13. Juli 1978 eine Gedenkfeier durch die Emei Film Studios abgehalten.

Filmografie (Auswahl)
 1947: Yi jiang nan
 1948: Yi fan feng shun
 1949: Lian ai zhi dao
 1951: 胜利重逢
 1952: 南征北战
 1954: 淮上人家
 1956: 铁道游击队
 1957: 羊城暗哨
 1958: 铁窗烈火
 1959: 沙漠追匪记
 1963: 桃花扇
 1963: 金沙江畔

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Chinese
Geboren im 20. Jahrhundert
Gestorben 1969
Mann

Feng Zhe (Schauspieler)


Paula Schild Mascarenhas (Pelotas, 8 de fevereiro de 1970) é uma professora e política brasileira, filiada ao Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB). Desde janeiro de 2017 é prefeita de Pelotas, a quarta cidade mais populosa do Rio Grande do Sul. Anteriormente, foi vice-prefeita de Pelotas e trabalhou como professora universitária e assessora política.

Vida e carreira

Paula nasceu em 8 de fevereiro de 1970 em Pelotas, no sul do Rio Grande do Sul. Caçula de uma família de três irmãos, é filha de Fernando Otávio, agricultor e pecuarista, e de Maria Helena, psicóloga. Paula estudou em escolas tradicionais do município, como o Instituto de Educação Estadual Assis Brasil e o Colégio Gonzaga. Ela graduou-se aos vinte anos de idade em Letras com habilitação em literatura francesa pela Universidade Federal de Pelotas. Em 1998, concluiu um Mestrado em Letras pela UFPel. Posteriormente, completou um doutorado pela Universidade Federal do Rio Grande do Sul.

Em 1993 tornou-se professora adjunta da UFPel. Em 1999 elegeu-se a primeira presidente do Instituto João Simões Lopes Neto, permanecendo no cargo por nove anos. Ainda no mesmo ano, convidada por Bernardo de Souza, Paula assumiu a assessoria de cultura e educação do deputado na Assembleia Legislativa do Rio Grande do Sul. Durante sete anos, foi o braço direito de Bernardo. Neste período, foi coordenadora da bancada do PPS na Assembleia Legislativa de 2000 a 2004 e chefe de gabinete de Bernardo, enquanto ele era prefeito de Pelotas, de 2005 a 2006.

Em 2012 foi eleita vice-prefeita de Pelotas pelo PPS, tendo o tucano Eduardo Leite como candidato a prefeito. Nesse período, Paula também assumiu interinamente a Secretaria Municipal de Educação e Desporto. Contrário à reeleição, Eduardo não se candidatou novamente em 2016 e Paula ocupou seu lugar como a candidata governista. Com o apoio oficial de onze partidos, fez uma campanha baseada na continuidade, usando o slogan "A mudança não pode parar". Em 2 de outubro Paula foi eleita prefeita com 59,86% dos votos, tornando-se a primeira mulher a ser eleita para comandar o executivo municipal e a primeira pessoa eleita no primeiro turno desde que o sistema de dois turnos foi instituído.

Em 2020 foi reeleita no segundo turno com 68,70% dos votos, derrotando Ivan Duarte, do Partido dos Trabalhadores.

Desempenho eleitoral

Ligações externas

Prefeitos de Pelotas
Membros do Partido da Social Democracia Brasileira
Membros do Cidadania (partido político) do Rio Grande do Sul
Brasileiros de ascendência alemã
Brasileiros de ascendência portuguesa
Naturais de Pelotas
Alunos da Universidade Federal de Pelotas
Professores da Universidade Federal de Pelotas
Vice-prefeitos do Rio Grande do Sul
Alunos da Universidade Federal do Rio Grande do Sul
Secretários de municípios do Rio Grande do Sul

Paula Mascarenhas


අභ්‍යාවකාශගාමියෙකු (හෝ  ගගනගාමියෙකු) යනු, අභ්‍යාවකාශ යානයකට  අණදීමට, නියැමුවීමට හෝ, පිරිස් සාමාජීකයෙකු ලෙසින් සේවය කිරීමට,  මිනිසුන් සහිත අභ්‍යාවකාශ පියාසැරි වැඩසටහනක් විසින් පුහුණුකරනු ලැබූ  අයෙකි. වෘත්තීමය අභ්‍යාවකාශ සංචාරකයන් හැඳින්වීමට, මෙම පද සාමාන්‍යයෙන් වෙන් කර ඇතත්, විද්‍යාඥයින්, දේශපාලනඥයන්, මාධ්‍යවේදීන් සහ සංචාරකයින් ඇතුළු, අභ්‍යාවකාශයට අවතීර්ණ වන ඕනෑම අයෙකු හැඳින්වීමට මෙම පද සමහර විටෙක භාවිතා වෙයි.

1950 ගණන් වලදී ඇරඹී එකල සිට 2002 වසර දක්වා, අභ්‍යාවකාශගාමීන් වෙත අනුග්‍රාහකත්වය සැපයීම සහ පුහුණුව සැලසීම අනන්‍ය වශයෙන් සිදු කෙරුනේ, හමුදා හෝ සිවිල් අභ්‍යාවකාශ කාර්යාංශයන් හරහා රජයයන් විසිනි. 2004 වසරෙහිදී, පෞද්ගලික අරමුදල් සැපයුනු   ස්පේෂ්ෂිප්වන් වෙතට අයත් උපකාක්ෂික පියාසැරි ඇරඹෙත්ම, නව වර්ගයක අභ්‍යාවකාශගාමීන් නිමැවිණි: එනම්  වාණිජ අභ්‍යාවකාශගාමීන් වෙති.

අර්ථදැක්වීම

මිනිසුන් සහිත අභ්‍යාවකාශ පියාසැරියක් සමන්විතවන්නේ කුමකින්ද යන්න පිළිබඳ උපමාන විවිධ අයුරක් ගනියි. අභ්‍යාවකාශගාමීන් සඳහා ෆෙඩරිෂියුන් එයිරුනොටික් ඉන්ටර්නැෂියුලා (එෆ්ඒඅයි)  අධිධාවන කේතය විසින් පිළිගනු ලබන්නේ,    කිලෝමීටර 100 (සැතපුම් 62) ක උන්නතාංශයක් ඉක්මවන පියාසැරි පමණකි. එක්සත් ජනපදයෙහිදී, සැතපුම් 50 (කිමී 80) ට වැඩි උන්නතාංශයක් දක්වා ගමන් කරන වෘත්තිමය, හමුදාමය සහ වාණිජ අභ්‍යාවකාශගාමීන්  සඳහා  අභ්‍යාවකාශගාමී තටු ප්‍රදානය කෙරෙයි.

2013 ජූනි 8 වන දින වන විට, රටවල් 36 වෙතින් ජනයා 532 දෙනෙක් කිමී 100 (සැත 62) හෝ ඊට වැඩි උන්නතාංශයක් වෙත ලඟාවී ඇති අතර, එයින්  529 දෙනෙක්  අව පෘථිවි කක්ෂය වෙත හෝ එයින් ඔබ්බට හෝ ලඟාවී ඇත.

මොවුන් අතුරින්, 24 දෙනෙක් අව පෘථිවි කක්ෂය පසු කර ගමන් කොට, චන්ද්‍ර හෝ අන්තර්-චන්ද්‍ර කක්ෂය වෙත හෝ චන්ද්‍ර පෘෂ්ඨය වෙත හෝ ලඟාවී හෝ ඇත; 24 දෙනාගෙන් තිදෙනෙක් විසින් මෙය දෙවරක් සිදු කර ඇත: ජිම් ලොවෙල්, ජෝන් යං සහ ඉයුජින් සර්නන්. අව පෘථිවි කක්ෂය වෙත ලඟාවී නොමැති අභ්‍යාවකාශගාමීන් තිදෙනා වන්නේ,  අභ්‍යාවකාශ ගුවන්නැව් නියමු ජෝ වෝකර්, මයික් මෙල්විල් සහ, බ්‍රයන් බිනී වෙති.

ආශ්‍රිත

අභ්‍යාවකාශගාමියා


Die Autobahn Dingbian–Wuwei oder Dingwu-Autobahn (), chin. Abk. G2012, ist eine regionale Autobahn in den Provinzen Shaanxi und Gansu sowie im Autonomen Gebiet Ningxia im Norden Chinas. Die 450 km lange Autobahn zweigt bei Dingbian von der Autobahn G20 ab und führt in westlicher Richtung über Zhongwei bis nach Wuwei, wo sie in die G30 münden soll. Derzeit ist das westliche Teilstück in der Provinz Gansu noch nicht realisiert.

Einzelnachweise

Autobahn in der Volksrepublik China
Straße in Asien
Straße in Shaanxi
Straße in Ningxia
Straße in Gansu

Autobahn Dingbian–Wuwei


Farley es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Staffordshire Moorlands, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Farley tiene una superficie de 8,7 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Farley tenía 153 habitantes (48,37% varones, 51,63% mujeres) y una densidad de población de 17,59 hab/km². El 13,73% eran menores de 16 años, el 77,12% tenían entre 16 y 74, y el 9,15% eran mayores de 74. La media de edad era de 43,18 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 25% estaban solteros, el 63,64% casados, y el 11,36% divorciados o viudos.

El 98,08% de los habitantes eran originarios del Reino Unido y el 1,92% del resto de países europeos. Todos los habitantes eran blancos. El cristianismo era profesado por el 83,01%, mientras que el 14,38% no eran religiosos y el 2,61% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 61 hogares con residentes, 8 vacíos, y 3 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Farley (Staffordshire)


Albert Lamm (* 1. Januar 1873 Berlin; † 18. Januar 1939 ebenda) war ein deutscher naturalistischer Maler.

Leben und Arbeit
Albert Lamm war ein Kind von Clara, geb. Schirmer und Armand Max Hugo Lamm. Die protestantische Familie stammte ursprünglich aus Burgund und war nach Norddeutschland ausgewandert. Der Vater ließ sich 1886 scheiden und war später noch zweimal verheiratet.

Nach dem Besuch des Gymnasiums begann Albert Lamm eine Ausbildung in einer mechanischen Werkstatt. Dann studierte er zwei Jahre Mathematik und Physik am Polytechnikum in Berlin und Darmstadt, ohne dieses Studium zu beenden.

Von 1893 bis 1895 studierte er bei Eugen Bracht an der Akademie der Bildenden Künste Berlin Landschaftsmalerei. Von 1895 bis 1899 hielt er sich in Thüringen auf. Von 1899 bis 1901 ist Lamm Meisterschüler bei dem Landschaftsmaler Ludwig Dill.

Im Jahr 1901 nahm Lamm Wohnsitz in Muggendorf (Oberfranken), wo auch seine Mutter bis zu ihrem Tod im Jahr 1918 lebte. Albert Lamm war wohl relativ stark isoliert von der dörflichen Bevölkerung. Er verkehrte jedoch mit dem Berliner Maler Curt Herrmann und dessen Frau Sophie, die die Sommermonate in ihrem Besitz, dem unweit gelegenen Schloss Pretzfeld verbrachten. Kontakt pflegte er auch zu dem Nürnberger Fabrikanten Ignaz Bing und seiner Familie.
Durch noch nicht für die Forschung erschlossene Dokumente belegt sind vielfältige Kontakte und Aktivitäten Lamms im Umkreis der Berliner und der Münchener Secession.

Künstlerisch orientierte Lamm sich an Malern wie Wilhelm Leibl, Wilhelm Trübner, Lovis Corinth und Max Slevogt. Die neue Malerei (Expressionismus, Futurismus, Pechstein, van Gogh, Kandinsky) lehnte er vehement ab.

Albert Lamm meldete sich 1914 freiwillig zum Kriegseinsatz, jedoch wich seine anfängliche patriotische Kriegsbegeisterung bald der Ernüchterung. Lamm pflegte Typhuskranke in einem Lazarett, war als LKW-Fahrer in Frankreich eingesetzt. 1916 wurde er bei einem Autounfall verletzt und kehrte nach Muggendorf zurück.

Nach 25 Jahren in Muggendorf zog Albert Lamm 1926 wieder nach Berlin. Dort war er als Zeichenlehrer und Betreuer mehrere Jahre sehr engagiert beschäftigt in einem Jugend-Erwerbslosenheim (einem kommunalen Tagesförderangebot). Von den Erfahrungen dieser Zeit berichtet er in dem Buch Betrogene Jugend.

Die letzten Lebensjahre Lamms liegen noch weitgehend im Dunkel. Belegt sind einige Veröffentlichungen in Zeitschriften (wie in Kunst und Künstler). Am 18. Januar 1939 starb Albert Lamm in seiner letzten Wohnung in der Neuen Winterfeldstraße (Berlin-Schöneberg).

Albert Lamm wurde nach seinem Tod fast völlig vergessen. Ausstellungen sowie biografische Forschungen des Fränkische Schweiz-Museums Tüchersfeld machen seit einigen Jahren wieder auf ihn aufmerksam.

Literatur
 Zweckverband Fränkische Schweiz-Museum (Hrsg.): Albert Lamm. Retrospektive auf ein Vierteljahrhundert des Schaffens in Muggendorf. Tüchersfeld 1997, ISBN 3-9803276-4-7.
 Rainer Hofmann (Hrsg. im Auftrag des Zweckverbands Fränkische Schweiz-Museum): Albert Lamm – Landschaft und Mensch. Tüchersfeld 2012, ISBN 978-3-942439-03-9.

Weblinks
 Albert Lamm. Landschaft und Mensch. 31. März – 3. Juni 2012. Kurzinformation zur gleichnamigen Sonderausstellung im Archiv des Fränkische Schweiz-Museums

Einzelnachweise

Maler des Naturalismus
Maler (Deutschland)
Maler (Berlin)
Deutscher
Geboren 1873
Gestorben 1939
Mann

Albert Lamm


برونو سالتور غراو (؛ مواليد 1 أكتوبر 1980) ويعرف اختصارًا بـ برونو، هو لاعب كرة قدم إسباني محترف سابق يشتغل حاليًا منصب المدرب المؤقت لنادي تشيلسي.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إل ماسنو (برشلونة)
رياضيون إسبان مغتربون في إنجلترا
طاقم برايتون أند هوف ألبيون غير اللاعبين
طاقم نادي تشيلسي غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو إسبانيول
لاعبو إسبانيول بي
لاعبو برايتون أند هوف ألبيون
لاعبو خيمناستيك طركونة
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم كتلونيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من مقاطعة برشلونة
لاعبو منتخب كتالونيا لكرة القدم
لاعبو نادي ألميريا
لاعبو نادي فالنسيا
لاعبو نادي لاردة
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1980
مواليد في إل ماسنو (برشلونة)

برونو سالتور


Vade ya da ecel, borçlunun, ödemeyi belirli bir süre sonra yerine getireceği durumlarda yararlanacağı, sözleşmeyle veya kanunen belirlenmiş süre şeklindeki tanım yanlıştır. Zira vade, belli bir günü ifade eder, bir süreyi (müddeti) ifade etmez. 2 ay vadeli şeklindeki bir deyim, işlem veya akit günü ile, akdin hükmünün ifa edileceği gün (vade) arasındaki süreyi belirtir.  Borcun vadesi uzadıkça genellikle faiz de artmaktadır.

Saptanması ve varlığı

Vade taraflarca belirlenebileceği gibi, hukuki işlemin özelliklerinden ve niteliğinden de çıkarılabilir. Bunun dışında vadenin kanun tarafından yedek olarak belirlendiği durumlar da vardır. Vade, taraflar arasında bir takvim günü olarak saptanabilir veya taraflardan birine bırakılabilir. Tek taraflı saptamada yetkili bulunan tarafın ihbarıyla vade belirlenmiş olur. Vadenin kesinlikle belirlenmediği durumlarda, örneğin ödemenin ekonomik durumun iyileşmesine bağlandığı bir durumda; vade yerine şarttan söz etmek daha doğrudur. Hukuki işlemin özellikleri vadenin varlığını belirleyebilir. Örneğin, bir tablonun yapılması için ressama verilen sipariş, doğal olarak belirli bir süreyi bağrında taşır.

Vade bazı durumlarda kanundan kaynaklanabilir. Bu durum, tarafların vadeyi karşılaştırmamaları halinde, yasa hükmünün tamamlayıcı olarak işlev kazanması sonucunu doğurur. Örneğin, ödünç sözleşmesinde iadeye ilişkin bir vade kararlaştırılmamışsa, Türk Borçlar Kanunu'nun 312. maddesine göre, ödüncün ilk istemden itibaren altı hafta içinde iade olunması gerekir.

Hesabı konusunda yedek hükümler

Vadenin hesabı konusunda Borçlar Kanunu'nunda bazı yedek hükümler öngörülmüştür. Buna göre :

 Borcun ödeme günü için, ayın başı, ortası ya da sonu gibi sözler kullanılmışsa bundan ayın birinci, on beşinci ve sonuncu günü anlaşılır (BK.m.75).
 Süre gün olarak saptanmışsa, sözleşmenin yapıldığı gün hesaba katılmayarak, kararlaştırılan günün sonunda vade dolmuş sayılır (BK.m.76/3).
 Süre hafta olarak saptanmışsa, ödemenin gerçekleşeceği zaman, son haftanın kararlaştırılan güne isim olarak uyan günüdür (BK.m.76/3).
 Süre ay olarak belirlenmişse, borç, sözleşmenin yapıldığı günü karşılayan tarihte alacaklı tarafından istenebilir duruma gelir.

Örneğin, 10 Mayıs 1998'de yapılan sözleşmede üç aylık bir vade öngörülmüşse, vade 10 Ağustos 1998'de dolar. Son ayda sözleşmenin yapıldığı günü karşılayan gün yoksa, ilgili ayın son günü vade dolacaktır. Örneğin sözleşme 31 Ocakta yapılmış ve beş aylık bir vade öngörülmüşse, vade 30 Haziranda dolar (BK.m.76/3).

Yıl, yarım yıl, çeyrek yıl gibi sürelerin varlığı halinde de, vade yine gösterilen tarzda hesaplanır (BK.m.76/3).

Türk Borçlar Kanunu'nun 76/III. maddesine göre, yukarıda açıklanan kurallar, süre sözleşmenin yapıldığı tarihte değil de, başka bir tarihten itibaren işlemeye başladığı durumlarda da uygulama alanı bulur.

Pazar gününe veya bir tatil gününe rastlayan vade, kendiliğinden bu günü izleyen ve tatil olmayan ilk güne geçer. Bunun aksini kararlaştırmak da mümkündür (BK.m.76/III).

Erken ödeme

İlke olarak, borçlunun borcunu vadeden önce ödemesine bir engel yoktur. Ancak sözleşmede tarafların aksini kararlaştırmaları üzerine ya da sözleşmenin niteliğinden erken bir tarihte ödeme yapılmasının olanaksız olduğu durumlarda, vadeden önce ödemede bulunmak mümkün değildir. Bu tür aylık durumlar dışında borçlu, borcun ödemesini vadeden önce de gerçekleştirebilir; ancak bu nedenle alacaklıdan borcun miktarına ilişkin bir indirim isteminde bulunamaz.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türk Borçlar Kanunu Tasarısı

Kanun: http://www.e-ticaret.gov.tr sitesine ait bir doküman  - Formatı: Microsoft Word

Ekonomi terimleri
Bankacılık
Bankacılık terimleri
Hukuk terimleri

Vade


El clickjacking (secuestro de clic) es una técnica maliciosa para engañar a usuarios de Internet con el fin de que revelen información confidencial o tomar control de su ordenador cuando hacen clic en páginas web aparentemente inocentes. En un ataque de clickjacking mediante el uso de script, iframe, CSS y cuadros de texto permite que el atacante capture los datos en una capa que controla y el usuario no puede ver, debido a que utilizan diversos métodos para ocultarla.

Descripción

El clickjacking es posible debido a características aparentemente inofensivas de una página web HTML que pueden ser empleadas para realizar acciones inesperadas.

Existen varias formas de ejecutar esta técnica:

 Completamente oculto: el ataque original consistía en cargar una pieza de contenido de la víctima en un iframe de 1x1 que evita que el usuario final pueda verla. Luego, el atacante centra el iframe 1x1 debajo del cursor para que el usuario final haga clic en él.
 Eventos de puntero: se crea una etiqueta div flotante sobre la interfaz de confianza. Utilizando la propiedad de CSS pointer-events en 'none', los eventos ocurren en el div implantado que recibe toda la información.
 Recortar: consiste en ocultar parte del contenido mediante recorte dejando visibles los botones originales de 'permitir' y 'cancelar'. Sin embargo, el atacante superpondría una nueva pregunta encima de la pregunta original. También puede presentarse como variante de este ataque, que se realice superposición de palabras individuales en la pantalla de confianza en lugar de superponer una sección completa.
 Superposición transparente: sobre la ventana de confianza  se crea una capa transparente. Esto hace que el usuario final crea que está haciendo clic en el contenido que se encuentra debajo de la ventana transparente, cada clic es registrado por la ventana transparente ya que es el contenido más alto en el momento del clic.

Historia
El término clickjacking fue acuñado por Jeremiah Grossman y Robert Hansen en 2008, también conocido como UI redressing. El clickjacking puede ser entendido como una variante del problema de reemplazo confuso. La directiva de la Unión Europea de 2011 sobre privacidad, conocida como ley de cookies, obliga a los sitios web que almacenan datos sobre sus visitantes a incluir una advertencia. Recientemente, se ha comprobado el ataque a sitios web que consiste en modificar la advertencia incluida en el sitio para que su clic sea desviado, abriendo un sitio web diferente. Los ataques detectados incluyen publicidad no visible dentro del aviso de privacidad. Al hacer clic en cualquier parte del aviso aparece la página del sitio publicitado.

Referencias

Enlaces externos

 UNAM-CERT  Subdirección de Seguridad de la Información UNAM-CERT (noticias, documentos, información para usuarios, revista .Seguridad, alertas de seguridad, Malware UNAM, Honeynet UNAM, etc.)
 CORP: A Browser Policy to Mitigate Web Infiltration Attacks. December 2014, Bruhadeshwar Bezawada.
 CAPEC-103: Clickjacking. Common Attack Pattern Enumeration and Classification (CAPEC)
 Clickjacking. Mozilla.org
 Clickjacking: Attacks and Defenses. Actas del 21.º Simposio de Seguridad de USENIX. Agosto 2012.Microsoft. Lin-Shung Huang, Alex Moshchuk, Helen Wang, Stuart Schechter, Collin Jackson.
 Amenaza Clickjacking .World Wide Web Consortium

Hacking
Palabras y frases en inglés

Clickjacking