Erich Bärenfänger (* 12. Januar 1915 in Menden; † 1. Mai 1945 in Berlin) war ein deutscher Generalmajor des Heeres im Zweiten Weltkrieg, zweitjüngste General der Wehrmacht nach Dietrich Peltz und Träger des Eichenlaubs mit Schwertern zum Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes.

Militärische Laufbahn
Sein Vater war Postbote in Menden. Bärenfänger trat am 16. Oktober 1936 als Wehrpflichtiger in das Infanterieregiment 67 der Wehrmacht ein. Nach drei Dienstjahren im Infanterieregiment 123 wurde er am 1. April 1939 zum Leutnant der Reserve befördert. Kurz vor seiner Entlassung zur Reserve brach der Zweite Weltkrieg aus und Bärenfängers Regiment wurde als Teil der 50. Infanterie-Division nach Polen verlegt. Während des Westfeldzuges erhielt er Mitte 1940 als Zugführer das Eiserne Kreuz beider Klassen und wurde Anfang Juni 1940 das erste Mal verwundet.

Kurz nach Beginn des Deutsch-Sowjetischen Krieges wurde Bärenfänger in ein aktives Verhältnis übernommen und zum Oberleutnant befördert. Nach drei schweren Verwundungen wurde er Ende September 1941 Führer der 7. Kompanie seines Regiments. Zusammen mit rumänischen Truppen gehörte seine Division zur 11. Armee von Erich von Manstein. Die Einheit war in die Kämpfe am Dnepr, bei Kiew, Perekop, Sewastopol und auf der Krim verwickelt. Im Januar 1942 erhielt er das Verwundetenabzeichen in Gold, nachdem er während eines einzigen Gefechtes dreimal verwundet wurde, sowie im Dezember das Deutsche Kreuz in Gold.

Am 7. August 1942 wurde Bärenfänger das Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes verliehen, seine Beförderung zum Hauptmann erfolgte wenige Wochen später, und er erhielt das Kommando über das III. Bataillon seines Regiments. Die 50. Infanterie-Division war später an den Kämpfen im Kaukasus beteiligt und wurde vom Kuban-Brückenkopf fast vollständig abgeschnitten. Erst im Februar 1943 gelang es über das zugefrorene Asowsche Meer zurückzukehren. Im Frühjahr 1943, nach einem Zusammenbruch von rumänischen Einheiten an seiner Flanke, leitete er einen Gegenangriff ein, bei dem zwei sowjetische Regimenter zurückgeschlagen werden konnten. Als Anerkennung erhielt Bärenfänger, als 243. Soldat der Wehrmacht bzw. 118. Angehöriger des Heeres, das Eichenlaub zum Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes sowie die Beförderung zum Major. In den schweren Durchbruchskämpfen der Roten Armee auf der Krimhalbinsel musste sein Bataillon mehrere sowjetische Sturmangriffe abwehren. Im Frühjahr 1944 nahm seine Einheit die stark verteidigte Höhe 133,3 bei Kertsch. Nach mehreren Nahkampftagen mussten die sowjetischen Truppen zurückweichen. Noch im Januar 1944 wurde Bärenfänger von seinem Divisionskommandeur Generalmajor Sixt mit Nachdruck für die Schwerter zum Ritterkreuz vorgeschlagen. Er erhielt diese Auszeichnung am 23. Januar 1944 als 16. Offizier des Heeres. Am 4. März 1944 wurde er zum Ehrenbürger seiner Geburtsstadt Menden ernannt.

Nach der Räumung der Halbinsel Krim durch die Wehrmacht wurde Bärenfänger als Oberstleutnant nach Deutschland in die Führerreserve versetzt und nahm zunächst an einem Regimentskommandeurlehrgang in Döberitz teil. Im Anschluss daran stand Bärenfänger ab Mitte Juni 1944 dem Reichsjugendführer als Inspekteur der Wehrertüchtigung zur Verfügung, wurde Anfang August 1944 mit Wirkung zum 30. Juni 1944 zum Generalinspekteur für den Führernachwuchs kommandiert und Ende des Monats hierher versetzt. Am 1. November 1944 erfolgte seine erneute Versetzung in die Führerreserve und Kommandierung zur Reichsjugendführung beim Inspekteur der Wehrertüchtigungslager der Hitlerjugend.

Bei der Schlacht um Berlin im April 1945 wurde ihm der stark umkämpfte Verteidigungsabschnitt A, später auch B, übertragen. Am 25. April 1945 wurde er, nach Überspringung des Dienstgrades Oberst, für seine Verdienste zum Generalmajor befördert. Er war mit dreißig Jahren der jüngste General des Heeres. Als Kommandeur des Abschnittes A im Ostteil von Berlin versuchte er mit kleineren Kampfgruppen in der Nacht vom 2. zum 3. Mai 1945 einen Ausbruch nach Oranienburg. Als der Versuch misslang, erschoss sich Bärenfänger – ein überzeugter Nationalsozialist – im Keller der Schultheißbrauerei im Stadtteil Prenzlauer Berg zusammen mit seiner Frau und seinem Schwager.

Literatur
 Franz Kurowski: Generalmajor Erich Bärenfänger. Vom Leutnant zum General. Flechsig Verlag, Frankfurt am Main 2007; ISBN 978-3881897310.
 Dermot Bradley (Hrsg.), Siegfried Stichling, Karl-Otto Leukefeld: Generalmajor Erich Bärenfänger. Ein Lebensbild. Biblio-Verlag, Osnabrück 1994, ISBN 3-7648-2436-0.
 Dermot Bradley, Karl-Friedrich Hildebrand, Markus Rövekamp: Die Generale des Heeres 1921–1945. Die militärischen Werdegänge der Generale, sowie der Ärzte, Veterinäre, Intendanten, Richter und Ministerialbeamten im Generalsrang. Band 1: Abberger–Bitthorn. Biblio Verlag, Osnabrück 19993, ISBN 3-7648-2423-9, S. 164–165.
 Gordon Williamson: Knight's Cross with Diamonds Recipients. Osprey Publishing Ltd., Oxford 2006, deutsche Ausgabe: Mathias Lempertz GmbH, Königswinter 2008, ISBN 978-3-939908-81-4.

Weblinks

Einzelnachweise

Generalmajor (Heer der Wehrmacht)
Person im Zweiten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern
Träger des Deutschen Kreuzes in Gold
Träger des Ordens der Krone von Rumänien
Träger des Militärordens für Tapferkeit
Deutscher
Geboren 1915
Gestorben 1945
Mann

Erich Bärenfänger


الأمير فهد بن سعود بن عبد العزيز آل سعود (1923 - 30 أكتوبر 2006) وهو الابن الأكبر للملك سعود بن عبد العزيز من الأميرة نوره بنت فيصل بن سعد  آل سعود، وزير الدفاع والطيران والمفتش العام سابقاً وهو أخ من الأم للأمير فيصل بن عبد الله بن عبد الرحمن ال سعود  والاخ من الام للاميرة حصه بنت عبدالله بن عبدالرحمن ال سعود الابن الأكبر للأمير عبد الله بن عبد الرحمن شقيق الملك عبد العزيز

حياته
ولد بمدينة الرياض في عام (1343هـ - 1923م) قبل حصار الملك عبد العزيز لمدينة جدة بعامين وعاش في كنف والده صاحب السمو الملكي الأمير سعود بن عبد العزيز ولي العهد آنذاك وتعلم القراءة والكتابة وحفظ القرآن الكريم وتعلم السياسة والحرب وتلقّى تعليمه بمدرسة الأمراء بالرياض وكان من الجيل الثاني الذي تخرج من مدرسة القصر المعروفة بمدرسة الأمراء.

مناصبه
 وكيل إمارة حائل من سنة 1358هـ إلى 1376هـ
 وزير الدفاع والطيران والمفتش العام للأمور العسكرية من سنة 1376هـ إلى 1380هـ
 وكيل وزارة الداخلية من عام 1380هـ وحتى عام 1384هـ
 سفير المملكة العربية السعودية إلى اليونان من سنة 1384هـ وحتى عام 1388هـ
 وكيل وزارة الداخلية من عام 1388هـ إلى عام 1397هـ

إنجازاته أثناء مناصبه الحكومية
 أصدر الملك سعود بن عبد العزيز ثلاثة مراسيم ملكية بقبول استقالة الأمير مشعل بن عبد العزيز وزير الدفاع والطيران والمفتش العام للأمور العسكرية من منصبه، وتعيين الأمير فهد بن سعود بن عبد العزيز وزيراً للدفاع والطيران ومفتشاً عاماً للأمور العسكرية، وبمنح الأمير فهد بن سعود بن عبد العزيز رتبة الفريق أول العسكرية.
 تم في عهده تشكيل رئاسة أركان حرب الجيش. كما تم في عهده نقل وزارة الدفاع من الطائف للرياض واستمر في هذا المنصب حتى 3/7/1380هـ الموافق 21/12/1960م وخلفه أخيه الأمير محمد بن سعود بن عبد العزيز.
 عُيِّن سنة 1380هـ وكيلاً لوزارة الداخلية ووضع فيها إنجازات كثيرة وبصيمة من بينها ربط مدينة الرياض بمكة المكرمة ومن إنجازاته الأخرى بناء بقية مطار المملكة وتكون داخلية أو إقليمية.
 تغيير موقع جامعة الملك سعود من حي الملز إلى حي النخيل .
 لهُ مسجد بناه في محلة المعذر، وذلك فيما بعد منتصف القرن الرابع عشر الهجري، وهو من المساجد الطينية الصغيرة، وقد استمر المسجد على بنائه إلى ما بعد سنة 1398هـ.

وفاته
توفي الأمير فهد بن سعود بن عبد العزيز آل سعود في يوم الإثنين 4 شوال 1427هـ الموافق 30 أكتوبر 2006 وكانت وفاته بعد وفاة خادم الحرمين الشريفين الملك فهد بن عبد العزيز آل سعود وبعض أبنائه يقولون بسبب مرض عانى منه لمدة شهر وصُلّي عليه في الحرم المكي وتم دفنه في مقبرة العدل.

أسرته
تزوج من:
 الأميرة العنود بنت فيصل بن عبد العزيز آل سعود. ـ مطلقه ـ واستمر مده 24 عام ولم ينجب منها.
 نجوى الأسعد «سورية الأصل تنحدر من مدينة حلب».
 لديه ابنة واحدة هي الأميرة أمل.

مراجع

آل سعود
أبناء سعود بن عبد العزيز آل سعود
أحفاد عبد العزيز آل سعود
أمراء سعوديون
سفراء السعودية
سفراء السعودية لدى اليونان
سياسيون سعوديون في القرن 20
شخصيات أعمال سعودية في القرن 20
مدفونون في مقبرة العدل
مواليد 1343 هـ
مواليد 1923
مواليد في الرياض
وزراء دفاع سعوديون
وزراء سعوديون
وفيات 1427 هـ
وفيات 2006
وفيات في الرياض

فهد بن سعود بن عبد العزيز آل سعود


මයිකල් ඇන්ජෙලෝ ඩි ලොඩොවිකෝ බුනාරොටි සිමෝනි (1475 මාර්තු 6 – 1564 පෙබරවාරි 18) ඉතාලියානු ජාතික පුනරුද යුගයට අයත් සිතුවම් නිර්මාණ ශිල්පියෙකු, පිළිම නෙ‍ළන්නෙකු, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියෙකු, කාව්‍ය රචකයකු සහ ඉංජිනේරුවෙකු වේ. මොහු ප්‍රචලිත වී ඇත්තේ මයිකල් ඇන්ජෙලෝ යන නමිනි. මොහු කලා ක්ෂේත්‍රයෙන් පරිබාහිරව සිදු කරන ලද කටයුතු ප්‍රමාණය අවම වන නමුත් ඔහු කටයුතු කළ ක්ෂේත්‍රයන් තුළ දක්වන ලද දක්ෂතාවය හේතුවෙන් පුනරුද යුගයට අයත් පුරාකෘතික මිනිසා යන නාමයට ඉතා හොඳින් ගැලපෙන පුද්ගලයෙකු සේ සැලකේ. ඔහු හැරුණු විට මෙම විරුදාවලිය සඳහා සුදුසු යැයි සැලකෙන්නේ ඉතාලි ජාතිකයෙක්ම වන ලිය‍නාඩෝ ඩාවින්චි වෙයි.

මයිකල් ඇන්ජලෝ තම ජීවිත කාලය තුළ දී විවිධ ක්ෂේත්‍රයන් ඔස්සේ දක්වන ලද දක්ෂතා පුදුම සහගත විය. ඔහු සම්බන්ධව ඇති සඳහන්, කටු සටහන් සහ පිළි සැමරුම් ප්‍රමාණය සලකා බලන විට ඔහු 16 වන සියවසට අයත් වඩාත් වැඩි වශයෙන් කරුණු සඳහන්ව ඇති කලාකරුවා ලෙස සැලකිය හැක. මොහුගේ වඩාත් ප්‍රචලිතම නිර්මාණයන් යුගලක් වන පියෙටා සහ ඩේවිඩ් යන නිර්මාණ ඔහු අවසන් කරන ලද්දේ වයස අවුරුදු 30ක් සම්පූර්ණ වීමට ද ප්‍රථමයෙනි. සිතුවම් නිර්මාණය පිළබඳ මයිකල් ආන්ජලෝ දක්වන ලද ආකල්පය තරමක් පහත් එකකි. කෙසේ නමුත් බටහිර කලා ඉතිහාසය තුළ ඉතා වැදගත් ලෙස සැලකිය හැකි බිතු සිතුවම් යුගලක් ද ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලදී. ඒවා නම් රෝමයේ සිස්ටීන් පල්ලියෙහි සිවිලිමෙහි ඔහු විසින් චිත්‍රයට නඟන ලද ලෝකෝත්පත්තිය සහ අල්තාරය මත ඔහු විසින් සිතුවම් කරන ලද අවසන් විනිශ්චය යන සිතුවම් වේ. පසු කාලීනව ඔහු රෝමයේම නිර්මාණය වූ ශාන්ත පීතර බැසිලිකා දෙව්මැදුරෙහි අර්ධ ගෝලාකාර ශිඛරය සැලසුම් කරන ලදී. මේත් සමඟම ඔහු දැවැන්ත හතරැස් කුළුණු භාවිත කිරීම ඔස්සේ පැරණි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ පෙරලියක් සිදු කරන ලද්දකි.

මයිකල් ඇන්ජෙලෝගේ සුවිශේෂි බවට සාක්ෂියක් වෙමින් ඔහුගේ ජීවිතකාලය තුළ දීම ඔහු සම්බන්ධ චරිතාපදාන යුගලක් ප්‍රකාශයට පත්විය. මේ අතරින් ජෝර්ජියෝ වැසාරි විසින් රචිත ග්‍රන්ථය තුළ දී පුනරුද සමය ආරම්භයේ පටන් සිදු කරන ලද සියළු කලාත්මක නිර්මාණයන්ගේ මුදුන් මල්කඩ ලෙස මයිකල් ඇන්‍ජලෝ හඳුන්වන ලදී.මෙම මතය ශත වර්ෂ ගණනාවක් පුරාවට කලා ඉතිහාසය තුළ පිළිගන්නා ලද මතයක් බවට පත්විය. තවද මයිකල් ඇන්ජලෝ ඔහුගේ ජීවිත කාලය තුළ දීම Il Divino (දිව්‍යමය පුද්ගලයා) ලෙස හඳුන්වන ලදී.මයිකල් ඇන්‍ජලෝ ගේ සමකාලීනයන් විසින් ඔහු තුළ දකින ලද වඩාත් විශේෂිත ගුණාංගය ලෙස ඔහු සිය නිර්මාණ තුළට අන්තර්ගත කළ පුදුම එලවන සුළු ගාම්භීර බව හදුන්වාදිය හැක. මයිකල් ආන්ජලෝගේ මෙම අතිශය අලංකාර සහ ස්වීය චිත්‍ර නිර්මාණ සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කිරීම සදහා පසු කාලීන චිත්‍ර ශිල්පීන් විසින් ගන්නා ලද උත්සාහය හේතුවෙන් බටහිර කලා ලෝකය තුළ ඉහල පුනරුදයට පසුව බිහි වු ඊළඟ සම්ප්‍රදාය වන ආවරිත සම්ප්‍රදාය බිහිවීම සිදු විය.ඔහු කළ නිර්මාණ අතර පියෙටා රුව හා අවසාන විනිශ්චය සිතුවමද ප්‍රධාන වේ.

ඩේවිඩ්ගේ ප‍්‍රතිමාව

1499-1501 කාලයේදී මයිකල් ආන්ජලෝ නැවත ෆ්ලෝරන්ස් වෙත පැමිණි අතර සැවනරෝලාගේ ඇදවැටීම සහ පයර් සෙදර්නිගේ නැඟීමත් සමග නගරය වෙනස් වෙමින් පැවතුනි. ෆ්ලෝරන්ස් නගරයේ නිදහසේ සංකේතයක් ලෙස එහි පිහිටුවීම සඳහා වසර 40 කට පෙර වෙනත් මූර්ති ශිල්පයකු විසින් ආරම්භ කළ ඩේවිඩ්ගේ ප්‍රතිමාවක් වැඩ නිමකරන ලෙසට මයිකල් ආන්ජලෝ වෙත ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත්විය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ 1504 වනවිට ඔහුගේ විශිෂ්ඨතම නිර්මාණයන්ගෙන් එකක් වූ ඩේවිඩ් ප්‍රතිමාව නිර්මාණය වීමයි. පෙර මූර්තිශිල්පියා විසින් නිර්මාණයක් කිරීමට උත්සාහ දරා තිබූ කිරිගරුඬ පාෂාණයම මයිකල් ආන්ජලෝ මේ සඳහා යොදාගත්තේය. අතිශය දුලභවූ ඔහුගේ තාක්ෂණික හැකියාව සහ ඔහුගේ සංකේතීය පරිකල්පනයේ විශිෂ්ඨත්වය සම්බන්ධයෙන් මයිකල් ආන්ජලෝව ඉතා උසස් තත්වයකට පත්කරලීමට මෙම නිර්මාණය සමත්විය.

මයිකල් ආන්ජලෝ 'ශාන්ත ජෝන් සහ ශුද්ධ වූ පවුල' නිර්මාණය සිතුවම් කළේද මෙම කාලයේදීමය. එය ආන්ජලෝ විසින්, දෝනි සහ මැග්ඩලීනා ස්ට්‍රෝසිගේ විවාහය වෙනුවෙන් නිර්මාණය කෙරුනකි. දැනට ලන්ඩන් ජාතික කලාගාරයේ ඇති 'මරිය මව්තුමිය සහ දරුවා' සිතුවමද ඔහු මේ කාලයේදීම සිතුම් කළායැයි විශ්වාස කෙරෙයි.

සිස්ටයින් දේවස්ථානයේ සීලිම

1505 දී අලුතින් පත් වූ පාප්තුමා වන ජුලියස් විසින් මයිකල් ඇන්‍ජලෝ නැවත රෝමයට කැඳවන ලදී. ඔහුට පාප්තුමාගේ සොහොන නිර්මාණ කිරීමට පවරන ලදී. පාප්තුමාගේ අනුග්‍රහය යටතේ, මයිකල් ඇන්ජෙලෝට නිරන්තරයෙන් සොහොනෙහි වැඩ නතර කිරීමට සිදු වූ අතර ඊට අමතරව අනෙකුත් කාර්යයන් බොහොමයක් ඉටුකර ගැනීමට සිදු විය. මෙම බාධාවන් නිසා මයිකල් ඇන්ජෙලෝට වසර 40 පුරා සොහොනෙහි වැඩ කිරීමට සිදු විය. මයිකල් ඇන්ජෙලෝගේ වැදගත් ලක්ෂණය අඩංගු වන මො‍සස්ගේ පිළිරුව රැඳී සොහොන කවමදාවත් මයිකල් ඇන්ජෙලෝගේ තෘප්තියට අනුව අවසන් කිරීමට හැකියාව ලැබුණේ නැත. එය පිහිටා තිබෙනුයේ රෝමයේ වින්කොලී නඟරයේ ශාන්ත පියත්‍රො දේවස්ථානයේය.

සොහොන තැනීමේ දී වූ ප්‍රධාන බාධකය වූයේ සම්පූර්ණ‍කිරීමට ආසන්න වශයෙන් අවුරුදු 4ක් පමණ ගිය (1508-1512) සිස්ටීන් දේවස්ථානයේ සීලිම සිතුවම් කිරීමට පැවරීමයි. මයිකල් ඇන්ජලෝගේ ස්වකීය විස්තරයන්ට අනුව, සමකාලීන ජීවන චරිතාපදානය නැවත නිරූපනය කරනු ලැබූ, බ්‍රමන්ත් සහ රෆායල් විසින් මයිකල් ඇන්ජෙලෝට නිර්මාණය කිරීමට පාප් වහන්සේට ඒත්තු ගැන්වූ නිර්මාණයේ වූයේ, නිර්මාණකරුවාට එනම් මයිකල් ඇන්ජෙලෝට සුපුරුදු මාධ්‍ය‍යන් නොවන අතර එමනිසා ඔහුව ඔහුගේ කැටයම් කිරීමට තිබූ කැමැත්ත බිතු සිතුවම්වලට වෙනස් කිරීමට වුණා විය හැකිය. එමනිසා ඔහුට ඔහුගේ ප්‍රතිවාද රෆායල් සමඟ අකමැති සංසන්දනයනගෙන් වේදනා විඳින්නට සිදු විය. කෙසේ වුවත්, මෙම කථාව නූතන ඉතිහාසඥයන් විසින් සමකාලීන සාක්ෂි මත නොසලකා හැර තිබෙන අතර එය හුදු කලාකරුවාගේ යථාදර්ශනයේ පිළිඹිබුවක් විය හැකිය.

මයිකල් ඇන්ජෙලෝට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අපෝස්තුලුවරැන් දොලොස් දෙනා සිතුවම් කිරීමට පවරනු ලැබූ අතර එය වෙනස් සහ බොහෝ සංකීර්ණ සැලැස්ම සඳහා පොළඹවනු ලැබීය. මෙය ශාස්තෘවරයා සහ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පෙලපත හරහා මුදවා ගැනීමේ පොරොන්දුව සහ මිනිසාගේ කඩා වැටීම නියෝජනය කරමින් නිර්මාණය කිරීමට පො‍ළඹවනු ලැබීය. මෙම කාර්යය සිස්ටීන් දේවස්ථානය ඇතුළු විශාල සැලැස්මක සැරසිලි කලාවකි. එමඟින් කතෝලික පල්ලියෙහි කිතු දහම නිරූපනය කෙරේ.
මෙම නිර්මාණයට අවසාන වශයෙන් රූප 300ක් අධික පමණ අඩංගු වන අතර, එහි මාධ්‍යයේ/ කේන්ද්‍රයේ ජනනය ග්‍රන්ථයෙන් තෝරාගත් කොටස් නවයකින් සමන්විත වේ. එය කොටස් 3කට වෙන්කර ඇත. දෙවියන් විසින් පෘථිවිය නිර්මාණය කිරීම, දෙවියන් විසින් මිනිස් වර්ගයා මැවීම සහ දෙවියන්ගේ දේව වරමින් ඔවුන්ගේ පහතට පැමිණීම සහ අවසානයේ, හෝ නෝවා සහ ඔහුගේ පවුල විසින් නිරූපණය කරන මිනිසත්කමේ තත්වය යන නිර්මාණයන්ය. අසම්පූර්ණ සීලිම ආවරණය කිරීම සඳහා ජේසුස් වහන්සේගේ පැමිණීම පිළිබඳ අනාවැකි ඵල කරන පිරිමින් 12 දෙනෙක් සහ කාන්තාවන් සිතුවම් කර ඇත. ඔවුන් ඊශ්‍රායලයේ ශාස්තෲවරුන් 7 දෙනෙක් සහ දිවැසිවරියන් 5දෙනෙකි. ඔවුන් සදාකාලික ලෝකයෙන් පැමිණි ශාස්තෘ කාන්තාවන් වේ.

සිලීමේ ඇති සුප්‍රකට සිතුවම් වනුයේ ආදම්ගේ මැවීම, ඊඩ්න් උයන, ආදම් සහ ඒව, මහා ගංවතුර, ඉෂායි වක්තෘවරයා සහ කියුමියන් දිවැසිවරිය වේ. කවුළු අසල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මුතුන්මිත්තන් පින්තාරු කර ඇත.

මූලාශ්‍ර

1475 උපත්
1564 මරණ
මයිකල් ආන්ජලෝ
ජනයා
ඉතාලි ජාතිකයින්
රෝමානු කතෝලික දේවස්ථානයන්හී වාස්තු විද්‍යාඥයෝ
කලාකරු ගත්කතුවරු
ඉතාලියානු වාස්තුවිද්‍යාඥයෝ
ඉතාලියානු පැවිදිසි වාස්තුවිද්‍යාඥයෝ
ඉතාලියානු සිත්තරුවෝ
ඉතාලියානු රෝමානු කතෝලිකයෝ
ඉතාලියානු මූර්ති ශිල්පියෝ

මයිකල් ආන්ජලෝ


Regionsrådsmedlemmer 2018-2021. Ved regionsrådsvalget i 2017 blev der valgt 41 medlemmer til hver af de fem regionsråd.

De fem regionsråd har følgende medlemmer:

Region Hovedstaden
Mandatfordelingen i Region Hovedstaden var som følger:

 Socialdemokratiet: 13
 Venstre: 6
 Det Konservative Folkeparti: 5
 Enhedslisten: 4
 Dansk Folkeparti: 3
 Radikale Venstre: 3
 Socialistisk Folkeparti: 3
 Alternativet: 2

Region Midtjylland
Mandatfordelingen i Region Midtjylland var som følger:

 Socialdemokratiet: 15
 Venstre: 13
 Dansk Folkeparti: 3
 Enhedslisten: 2
 Socialistisk Folkeparti: 2
 Alternativet: 1
 Det Konservative Folkeparti: 1
 Kristendemokraterne: 1
 Liberal Alliance: 1
 Radikale Venstre: 1
 Psykiatri-Listen: 1

Region Nordjylland
Mandatfordelingen i Region Nordjylland var som følger:

 Socialdemokratiet: 18
 Venstre: 11
 Dansk Folkeparti: 4
 Det Konservative Folkeparti: 4
 Enhedslisten: 2
 Radikale Venstre: 1
 Socialistisk Folkeparti: 1

Region Sjælland
Mandatfordelingen i Region Sjælland var som følger:

 Socialdemokratiet: 14
 Venstre: 10
 Dansk Folkeparti: 6
 Det Konservative Folkeparti: 3
 Enhedslisten: 3
 Radikale Venstre: 2
 Socialistisk Folkeparti: 2
 Liberal Alliance: 1

Region Syddanmark
Mandatfordelingen i Region Syddanmark var som følger:

 Venstre: 14
 Socialdemokratiet: 10
 Socialistisk Folkeparti: 6
 Dansk Folkeparti: 5
 Det Konservative Folkeparti: 2
 Enhedslisten: 2
 Liberal Alliance: 1
 Radikale Venstre: 1

Referencer

Lister over personer fra Danmark

Regionsrådsmedlemmer 2018-2021


සුත්ත
සම්පූර්ණ විනය පිටකයත්, සුත්ත නිපාතයේ එන සූත්‍ර නමින් හැඳින්වෙන වෙනත් දේශනාවනුත් මෙම අංගයට ඇතුළත් වෙයි. විනය නීති පැනවීමට පෙර භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ හික්මීමට අවශ්‍ය කරුණු ඇතුළත් වූයේ සූත්‍රවල ය. එබැවින් මෙම නවාංගයේ දී විනය සූත්‍ර ගණයට ඇතුළත් කර ඇත.

ගෙය්‍ය
සියලුම ගාථා සහිත සූත්‍ර ගෙය්‍ය නම් වේ.

වෙය්‍යාකරණ
සම්පූර්ණ අභිධර්ම පිටකයත්, ගාථා රහිත සූත්‍රත් සෙසු ඉතිරි අංග අටට අයත් නො වන දේශනාවනුත් වෙය්‍යාකරණ ගණයට අයත් වේ.

ගාථා
ධම්මපද, ථෙරගාථා, ථෙරී ගාථා යන ග්‍රන්ථත් සුත්ත නිපාතයේ සූත්‍ර නාමයෙන් හඳුන්වා නැති දේශනා ගාථා අංගයට අයත් වේ.

උදාන
බුදුරදුන් විසින් සොම්නස හා ඤාණමය පී‍්‍රතියත්, ධර්ම සංවේගයත් පදනම් කරගෙන වදාළ "අනේක ජාති සංසාරං....." වැනි ගාථා දේශනා උදාන නම් වේ. උදාන පාලියේ එබඳු උදාන අඩංගු සූත්‍ර 83 ක් ඇත.

ඉතිවුත්තක
ඉතිවුත්තක පාලිය නමැති කොටසේ ඇති 110 ක් වූ සූත්‍ර දේශනා ඉතිවුත්තක නම් වේ.

ජාතක
බුදුරදුන්ගේ බෝධිසත්ත්ව ජීවිතය ගැන කියැවෙන අපණ්ණක ආදී 550ක් පමණ වූ දේශනා ජාතක නම් වේ.

අබ්භූත ධම්ම
බෝසතාණන් වහන්සේ, බුදුරජාණන් වහන්සේ සහ ආනන්ද තෙරුන් වහන්සේ ආදී රහතන් වහන්සේලා පිළිබඳවත් කියැවෙන ආශ්චර්ය අද්භූත කරුණු ඇතුළත් "අච්ඡරිය අබ්භූත සූත්‍රය" වැනි දේශනා 'අබ්භූත ධම්ම' නම් වේ.

වේදල්ල
වේද හෙවත් නුවණත්, සතුටත් ලබමින් විමසන ප්‍රශ්නෝත්තර ඇතුළත් සූත්‍ර වේදල්ල ගණයට අයත් වේ. උදාහරණ ලෙස චුල්ල වේදල්ල, මහා වේදල්ල, සම්මා දිට්ඨි, සක්ක පඤ්හ යනාදී සූත්‍ර දේශනා දැක්විය හැකි ය.

ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා !
අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේගේ ශාසනය අංග නවයකින් යුක්තයි. එහි සූත‍්‍ර දේශනා සුත්ත නමින් ද, ගාථා සහිත දේශනා ගෙය්ය නමින් ද, ගාථා රහිත දේශනා වෙය්යාකරණ නමින් ද, ගාථාවන් පමණක් ඇති දේශනා ගාථා නමින් ද, ප‍්‍රසාද සංවේග වශයෙන් උත්සාහ රහිතව මතුවන දේශනා හා ගාථා උදාන නමින් ද, යම් යම් කරුණු ඉස්මතු කොට කරන දේශනා ඉතිවුත්තක නමින් ද, බෝසත් සිරිතේ අතීත භවයන් ගැන ඇති දේශනා ජාතක නමින් ද, බුදුසිරිතට පමණක් අදාල අසිරිමත් දේ ගැන ඇති දේශනා අබ්භූත ධම්ම නමින් ද, ප‍්‍රශ්නෝත්තර සාකච්ඡාවෙන් යුතු දේශනා වේදල්ල නමින් ද හැඳින්වෙයි. බුදුරජුන්ගේ ශාසනය මෙම අංග නවයෙන් යුතු නිසයි නවාංග ශාස්තෘ ශාසනය යැයි පවසන්නේ.

එයින් ගාථා කොටසටයි ඛග්ග විසාණ සූත‍්‍රය අයිති වන්නේ. එය ඇතුළත්ව තිබෙන්නේ සුත්ත නිපාතයටයි. එම ගාථාවන්ගේ අරුතත්, එයට අදාල කථා වස්තුත් අපට කියවන්නට ලැබෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නිසාමය. උන්වහන්සේ එය නොවදාරන්නට අපට දැනගැනීමට අවස්ථාවක් නැත. එ් පසේබුදුවරුන් ගැන අප කියවන විට එහි තිබෙන්නේ උන්වහන්සේලාගේ අවසාන ආත්මභාවය දැක්වෙන විස්තරය. සාමාන්‍ය මිනිසුන් මෙන් ජීවත් වෙන ඔවුන් වේගයෙන් සත්‍යාවබෝධය කරා යන අයුරු දැක්ක හැකිය.

බරණැස් නුවර එක්තරා රජෙක් වාසය කළා. ඔහුගේ රාජධානිය සියලු සැපසම්පත් වලින් පිරී ඉතිරී තිබුණා. නමුත් ඔහුව වටකොට ගෙන සිටි ඇමතිවරුන් එ් රජුව රවටා රටේ සම්පත් ගසාකෑවා. රජතුමාට බොරු ආදරයක් පෙන්නුවා. බොරු හිතවත්කමක් පෙන්නුවා.

කලක් යන විට රජතුමාට දරුණු ආබාධයක් හටගත්තා. ඇමතිවරුන් රජතුමාගේ යහන වටේ වැතිරී අඬන්න පටන් ගත්තා. රජතුමා නැතුව ඔවුන්ට ජීවත්විය නොහැකි බව පවසමින් චාටු බස් කිව්වා.

"අහෝ! පින්වත් රජතුමනි, ඔබතුමා වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයෙක් නිසයි අපි පවා මෙතරම් සේවය කරන්න පුරුදු වුණේ. ඔබතුමාගේ නායකත්වයෙන් තොරව අපට මේ රාජධානිය ගොඩගන්න අමාරුයි. ඔබතුමා නැති ලෝකය හිරු නැති ලෝකෙටත් වඩා අඳුරුයි. ඔබතුමා නැති රාත‍්‍රිය සඳ නැති රාත‍්‍රියටත් වඩා මූසලයි. ඔබතුමාගේ ආලෝකය අපගේ ආලෝකයයි. එ් නිසා රජතුමනි, ශතවර්ෂාධික කාලයක් නිදුක්ව නීරෝගීව රාජ්‍යානුශාසනා කරන සේක්වා!"

රජතුමාට බොහෝ අනුකම්පා හිතුණා. නොයෙක් අයුරින් කරුණු කියා ඔවුන්ව අස්වැසුවා. රාජකීය වෙදුන් පැමිණ කොතරම් උපස්ථාන කළත් සුව වුණේ නැහැ. ක‍්‍රමක‍්‍රමයෙන් අසාධ්‍ය වුණා. එතකොට ඇමතිවරු වෙනම රැස්වුණා. රහසේ සාකච්ඡුා කළා.

"දැන් මෙයාගෙන් වැඩක් නෑ. මෙයා මැරිලා යාවි. අපේ පැවැත්මට උදව් කරන්න පුළුවන් ඊළඟ රජා කවුද? අපි එතනට යමු. අමාරුවෙන් ගොඩනගා ගත්තු අපේ පැවැත්ම අපි නැතිකරගත යුතු නෑ. දැනට භාණ්ඩාගාර යෙන් ගන්න දෙයක් ගනිමු."

"එ්ක හරි! හැබැයි අපට අසවල් රජතුමා ළඟට ගියෝතින් නම් සෑහෙන්න තාන්න මාන්න ලැබේවි. පුද පඬුරු ලැබේවි. මං එ් ගැන කතා කරලයි තියෙන්නේ. අපට නවාතැනට වෙනම මාළිගාවන් පවා දෙන්න සූදානම් වේවි."

ඇමතිවරු තොල කට ලෙව කෑවා. ඔවුන්ගේ ඇස් බැබලුණා. කට කොණින් සිනහවෙද්දී බුලත් හප විසිවුණා. ඔවුන් තමන්ගේ ආදරණීය රජුට නොකියාම අර රජු වෙත ගියා. එ් රජතුමා ඔවුන්ට සාමාන්‍ය ගෙවල් දුන්නා. අඩු වැටුප් දුන්නා. ඔවුන් මහා දුකින් කල් ගෙව්වා.

ඔවුන්ගේ සැබෑම රජතුමා ඉතාම දුකසේ තම රෝගයට පිළියම් කරමින් සිටියා. කවුරුත් හිතුවේ ඉක්මනින් මියයාවි කියලයි. නමුත් සියලූ දෙනා පුදුමයට පත් කරවමින් රජතුමා සුවපත් වුණා. සුවපත් වූ රජ රාජසභාව කැඳෙව්වා. එදා තමාගේ යහන වටේ වැතිරී හඬමින් සිටි ඇමතිවරු කවුරුවත් නෑ. රජතුමාට ගොඩාක් දුක හිතුණා.

"කෝ අර ඇමතිවරු? කෝ අසවල් අසවල් නම් ඇති අය?"

"අනේ රජතුමනි, ඔවුන් ටිකෙන් ටික වෙනස් වුණා. තමන්ගේ කාර්යභාරය අත්හැරියා. දැන් අසවල් රටට ගිහින් අසවල් රජ්ජුරුවන්ගේ ඇමතිමණ්ඩලයේ සේවය කරනවා. රජතුමනි, ඔවුන්ගෙන් අද හසුනක් ලැබුණා. රජතුමාව බැහැදකින්න අවසර ඉල්ලනවා."

"හොඳයි. එ් අයට එන්න කියන්න."

ඇමතිවරු ආයෙමත් පැමිණියා. රජතුමා ඉදිරියට පැමිණ බිම වැතිරී හඬන්න පටන් ගත්තා.

"අනේ දේවයන් වහන්ස, අපට හරී සතුටුයි. අපි කියාගත නොහැකි වේදනාවකින් හිටියේ. මේ මාළිගාවට පැමිණෙද්දී ඔබවහන්සේ ඇඳේ වැතිරී දරුණු ලෙඩින් පෙළෙමින් සිටි අයුරු අපට සිහිපත් වෙනවා. පින්වත් රජතුමනි, අපට හරි වේදනයි. ඉවසගන්න අමාරුයි. එ් නිසයි අපි ඈත ගියේ."

එතකොට තව ඇමතිවරයෙක් මෙහෙම කිව්වා.

"අනේ දේවයන් වහන්ස, අපි එහෙ ගිය විට එ් රජතුමා ගොඩාක් සතුටු වෙලා අපට මාළිගාවන් දෙන්න හැදුවා. එතකොට අපි කිව්වා 'අපට මාළිගාවන් එපා. අපට සාමාන්‍ය ගෙවල් දෙන්න. අපි මේ ආවේ දුක වැඩිකම නිසයි' කියලා. එ් රජතුමා අපට වැඩි වැටුප් දෙන්න හැදුවා. එතකොට අපි කිව්වා 'අනේ රජතුමනි, අපේ රජතුමා අපට හොඳින් වැටුප් ගෙව්වා. එ් නිසා අපට යන්තම් ජීවත් වෙන්න මොකුත් ලැබුණොත් ඇති' කියලා. ඇත්තෙන්ම අපගේ දේවයිනි, අපි එහේ සැප වින්දෙ නෑ. මේ පහසුකම් මොකුත් ලබාගත්තෙ නෑ. ඔබවහන්සේ ගැන සිහි කරකරයි අපි දුක් වින්දේ."

ඔවුන්ගේ කතාවෙහි ඇති කෛරාටික බව රජතුමාට වැටහුණා. රජතුමා එ් ගැන නොහඟවා ඔවුන්ට කතා කළා.

"බොහොම හොඳයි. මං මෙවැනි ඇමති මඬුල්ලක් ලැබීම ගැන සතුටු වෙනවා. හැබැයි මේ අසනීපය නම් ස්ථිරව සනීප වෙන එකක් නෑ. ආයෙ අසනීප වේවි. එතකොටත් ආයෙමත් යනවාද?"

"අනේ රජතුමනි, ඔබවහන්සේව අත්හැර ගියේ අපේ හිතේ වේදනාවටයි. නමුත් මෙවර නම් අපි ඔබවහන්සේගේ සෙවණැල්ල වගේ ඉන්නවා. ඔබවහන්සේට අසනීප වුණොත් අපිමයි උපස්ථාන කරන්නේ."

ටික දවසක් ගත වූ විට මේ ඇමතිවරුන්ගේ ස්වභාවය හඳුනාගැනීමට රජතුමාට ආශාවක් ඇතිවුණා. රජතුමා ක්ලාන්ත වී ඇඳට වැටුණා. දැන් රජතුමා කෑම කන්නෙත් නෑ. මොකුත් පානය කරන්නෙත් නෑ. කෙඳිරි ගාමින් ඉන්නවා. කලින්ටත් වඩා අමාරුයි. ඇමතිවරු පැමිණුනා. පැමිණ බොරුවට හඬන්න පටන්ගත්තා. රජතුමා නොඇසුණාක් මෙන් කෙඳිරිගාමින් සිටියා. ඉතාමත් අසාධ්‍ය බවක් පෙන්නුවා. එතකොට එ් ඇමතිවරු ආයෙමත් වෙන රජෙක් ළඟට ගියා.

මෙවැනි සම්‍යක්ප‍්‍රයෝග වලින් රජතුමාට ඇමැතිවරුන්ගේ සැබෑ තත්වය හඳුනාගන්න පුළුවන් වුණා. රජතුමා කල්පනා කළා.

"මේ උදවිය යැපෙන්නේ මගෙන්මයි. මමයි ඇමතිකම දුන්නේ. මමයි ආදායම් දුන්නේ. මමයි මොවුන්ගේ සමාජ තත්වය ලබාදුන්නේ. මොවුන්ගේ දරුවන්ට උගත්කම් ලබාදුන්නේ. බොහෝ දෙනා අකෘතඥයි. කෙලෙහිගුණ දන්නෙ නෑ. මෙවැනි ලෝකයක රජකම් කළ බොහෝ දෙනා අසරණ වෙන්නේ කෙලෙහිගුණ නොදන්නා පිරිස වැඩි නිසයි. මේ රජකමින් බැහැර වූ වෙනත් යහපත් පැවැත්මක් නැද්ද?"

රජතුමා බොහෝ සෙයින් කල්පනා කළා. රජතුමාට වනාන්තරයේ වැඩසිටින ශ‍්‍රමණයන් වහන්සේලා මතක් වුණා. රජතුමා රජකම අත්හැරියා. ශ‍්‍රමණයන් වහන්සේ නමක් වුණා. මහා වනයට වැඩියා. හුදෙකලාවේ බණ භාවනා කළා. සුළු කලකින් පසේබුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් බවට පත්වුණා. මංජූසක රුක් සෙවණේදී අනිත් පසේබුදුවරයන් වහන්සේ මෙය විමසද්දී මෙම උදාන ගාථාවෙන් පිළිතුරු දුන්නා.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ප්‍රථම වශෙයන් නවාංග සත්ථු සාසනය යනු කුමක්දැයි හැදින ගත යුතුය. සුත්ත - ගෙය්‍ය - වෙය්යාකරණ - ගාථා - උදාන - ඉතිවුත්තක - ජාතක - අබ්භූතධම්ම -වේදල්ල යනුවෙන් ධර්මය ප්‍රධාන වශෙයන් කොටස් 9කට බෙදා විස්තර කිරීම මෙහිදී දැක ගත හැකිය. ඒ මෙසේය

මහණෙනි , පුද්ගලයෝ සතර දෙනෙක් ලෝකයේ පැහැදිලිව දකින්නට සිටිති. ඒ කවර සතර දෙනෙක් ද යත් ;

සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන නොලත් අල්පශැතයා, සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජනය ලත් අල්පශැතයා , සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන නොලත් බහුශ්‍රැතයා, සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන ලත් බහුශ්‍රැතයා ,

1. මහණෙනි , සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන නොලත් අල්පශැතයා යනු කවුද ? මහණෙනි , මෙහිලා කිසියම් පුද්ගලයකු විසින් සුත්ත, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ, ගාථා , උදාන , ඉතිවුත්තක, ජාතක, අබ්භූත ධම්ම, වේදල්ල යන නවාංග ශාස්තෘ සාසනය අල්ප වශයෙන් අසන ලද්දේ වෙයි. ඒ තැනැත්තා අල්ප වශයෙන් ඇසූ ඒ කරුණු පිළිබඳව තේරුම් නොගෙන , ඒ ධර්මය වටහා නොගෙන , ධර්මානුකූල ජීවිතයකට නොබැස ගත්තේ වෙයි. මහණෙනි , මෙසේ මේ පුද්ගලයා සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජනය නොලත් අල්පශැතයෙක් වෙයි.

2. මහණෙනි , සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජනය ලත් අල්පශැතයා යනු කවුද ? මහණෙනි , මෙහිලා කිසියම් පුද්ගලයෙක් විසින් සුත්ත, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ, ගාථා , උදාන , ඉතිවුත්තක, ජාතක, අබ්භූත ධම්ම, වේදල්ල යන නවාංග ශාස්තෘ සාසනය අල්ප වශයෙන් අසන ලද්දේ වෙයි. ඒ තැනැත්තා අල්ප වශයෙන් ඇසූ ඒ කරුණු පිළිබඳව තේරුම් ගෙන, ඒ ධර්මය වටහා ගෙන , ධර්මානුකූල ජීවිතයකට බැසගත්තේ වෙයි . මහණෙනි , මෙසේ මේ පුද්ගලයා සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන ලත් අල්පශැතයෙක් වෙයි .

3. මහණෙනි , සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන නොලත් බහුශ්‍රැතයා යනු කවුද ? මහණෙනි , මෙහිලා කිසියම් පුද්ගලයෙක් විසින් සුත්ත, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ, ගාථා , උදාන , ඉතිවුත්තක, ජාතක, අබ්භූත ධම්ම, වේදල්ල යන නවාංග ශාස්තෘ සාසනය බොහෝ කොට අසන ලද්දේ වෙයි. ඒ තැනැත්තා බොහෝ කොට ඇසූ ඒ කරුණු පිළිබඳ ව තේරුම් නොගෙන, ඒ ධර්මය වටහා නොගෙන , ධර්මානුකූල ජීවිතයකට නොබැස ගත්තේ වෙයි . මහණෙනි , මෙසේ මේ පුද්ගලයා සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන නොලත් බහුශ්‍රැතයෙක් වෙයි.

4. මහණෙනි , සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජන ලත් බහුශ්‍රැතයා යනු කවුද ? මහණෙනි , මෙහිලා කිසියම් පුද්ගලයෙක් විසින් සුත්ත, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ, ගාථා , උදාන , ඉතිවුත්තක, ජාතක, අබ්භූත ධම්ම, වේදල්ල යන නවාංග ශාස්තෘ සාසනය බොහෝ කොට අසන ලද්දේ වෙයි. ඒ තැනැත්තා බොහෝ කොට ඇසූ ඒ කරුණු පිළිබඳ ව තේරුම් ගෙන , ඒ ධර්මය වටහා ගෙන , ධර්මානුකූල ජීවිතයකට බැසගත්තේ වෙයි. මහණෙනි , මෙසේ මේ පුද්ගලයා සවන් දීමෙන් ලැබෙන ප්‍රයෝජනය ලත් බහුශ්‍රැතයෙක් වෙයි.

මහණෙනි , මේ සතර පුද්ගලයෝ ලෝකයෙහි දකින්නත් සිටිති .

(ගාථා)

1. ඉදින් ධර්මය අසන ලද්දේ ත් අල්ප වශයෙන් නම් , සීලය ත් නොපුරයි නම්, ඒ තැනැත්තා සීලයෙනුත්, ශැතයෙනුත් යන මේ දෙඅංශයෙන් ම ගැරහීමට ලක් වෙයි.

2. ඉදින් ස්වල්පයක් නමුත් ධර්මය අසන ලද්දේ නම් , සීලය ත් පුරයි නම් ඒ තැනැත්තා සීලයෙන් ප්‍රශංසා ලබන්නේ වෙයි. එනමුදු ශ්‍රැතය සම්පූර්ණ වී නැත.

3. ඉදින් යමෙක් බොහොඉ කොට ධර්මය අසන ලද්දේ ද, එහෙත් සිල් නොපුරයි ද, ඔහු සීලය සම්බන්ධයෙන් ගැරහුම් ලබයි . ශ්‍රැතය සම්පූර්ණ වී ඇත්තේ ය .

4. ඉදින් යමෙක් බොහෝ කොට ධර්මය අසන ලද්දේ ද, සීලය පුරන්නේ ත් වෙයි ද, සීලයෙනුත් ශ්‍රැතයෙනුත් යන මේ දෙඅංශයෙන් ම ඔහු ප්‍රශංසාවට බඳුන් වෙයි.

5. බහුශ්‍රැත වූ, ධර්මධර වූ, ප්‍රඥා සම්පන්න වූ බුද්ධ ශ්‍රාවකයා ඉතා දිළිසෙන වටිනා රනක් මෙන් බබළයි. ඒ ශ්‍රාවකයා හට ගරහන්නට කවරෙකුට නම් හැකි වෙයි ද ? ඔහුට දෙවියෝ පවා ප්‍රශංසා කරති. බ්‍රාහ්මරාජයා විසිනුත් පසසන ලද්දේ ය.

සාදූ ! සාදූ !! සාදූ !!!

අප්පස්සුත සූත්‍රය

සූත්‍ර පිටකයට අයත් අංගුත්තර නිකාය - 2 (චතුක්ක නිපාතය) (1.1 භණ්ඩගාම වර්ගය)

අල්පශැත භාවය ගැන වදාළ දෙසුම

නවාංග සාත්‍රෘ සාසනය


Acritochaete, monotipski biljni rod iz porodice trava. Jedina vrsta je A. volkensii, jednogodišnja biljka koja raste po afričkim državama Južni Sudan; Kamerun; Etiopija; otocima Gvinejskog zaljeva (Bioko); Kenija; Nigerija;  Tanzanija; Uganda, DR Kongo

Izvori

Cenchrinae
Flora Kameruna
Flora Etiopije
Flora Kenije
Flora Nigerije
Flora Južnog Sudana
Flora Tanzanije
Flora Ugande
Flora DR Konga
Flora Bioka

Acritochaete


Arthur Dale Riggs, né le 8 août 1939 à Modesto en Californie et mort le 23 mars 2022 à Duarte en Californie, est un généticien américain, qui avec la compagnie Genentech met au point le premier gène artificiel exprimé dans une bactérie. La biotechnologie moderne va permettre la production de médicaments et la production d'insuline.

Biographie
Arthur Riggs est né le 8 août 1939 à Modesto en Californie. Sa famille y possède une ferme. Avec la Grande Dépression, la famille est obligée de s'établir à San Bernadino.

Il est le fils de John Riggs et de Nelly Calkins. John Riggs n'a pas fait d'études secondaires. Il a des talents en électricité et en plomberie. Nelly Riggs est une infirmière qui encourage son fils à s'instruire en science, lui achetant un kit de chimie lorsqu'il est jeune, et faisant la navette avec la bibliothèque où il passe des heures avec des ouvrages de science-fiction.

Études
Il termine une licence en chimie (B.Sc.) de l'Université de Californie à Riverside en 1961 et un Ph.D. en biochimie du California Institute of Technology en 1966. Il fait un postdoctoral Fellowship au Salk Institute à San Diego .

City of Hope National Medical Center
Il arrive à l'hôpital City of Hope National Medical Center en 1969. Il va y passer la plus grande partie de sa carrière.

C'est un centre de recherche, un hopital et une faculté de médecine à Duarte, en Californie.

Notes et références

Articles connexes
 Biotechnologie
 Genentech
 Insuline

Liens externes

Naissance en août 1939
Naissance à Modesto (Californie)
Étudiant de l'université de Californie à Riverside
Étudiant du California Institute of Technology
Généticien américain
Biochimiste américain
Décès à 82 ans
Décès à Duarte (Californie)
Décès en mars 2022

Arthur Riggs


Yves Klein (Nica, 28. travnja 1928. – Pariz, 6. lipnja 1962.) bio je francuski umjetnik i važna figura u poslijeratnoj europskoj umjetnosti. Bio je vodeći član francuskog umjetničkog pokreta Nouveau réalisme koji je 1960. osnovao umjetnički kritičar Pierre Restany. Klein je bio pionir u razvoju performancea u likovnoj umjetnosti, a smatra ga se među europskim umjetnicima prethodnikom minimalne umjetnosti, kao i pop umjetnosti. Vrlo prepoznatljiv aspekt njegovog rada je korištenje ultramarinske nijanse plave boje, kasnije definirane kao International Klein Blue (IKB).

Vanjske poveznice

Francuski slikari
Apstraktni slikari

Yves Klein


දිස්ත්‍රික් මහ රෝහල - පොලොන්නරුව, ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි රෝහලකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ රෝහල්

දිස්ත්‍රික් මහ රෝහල - පොලොන්නරුව


Marihuana Müzesi, Amsterdam'da marihuana ve haşhaşların sergilendiği bir müzedir.

Amsterdam'daki uyuşturucu müzeleri
Esrar
Hollanda'daki müzeler taslakları

Marihuana Müzesi


Guindalera (más conocido como La Guindalera) es un barrio de Madrid perteneciente al distrito de Salamanca. Se encuentra delimitado por la avenida de América, las calles de Francisco Silvela y Alcalá y por la autovía M-30.

Historia
Empezó a poblarse a mediados del siglo  como barrio satélite del ensanche del «Plan Castro», con asentamientos hortelanos que aprovecharon la conducción del 'canalillo' (acequia del Este, del sobrante del Canal de Isabel II). Más tarde creció con la creación del llamado Madrid Moderno, y de la Ciudad Lineal de Arturo Soria. Se encuentran en los límites de su perímetro el parque de Breogán, junto a la M-30, y el parque Eva Duarte en Manuel Becerra. La etimología del barrio puede provenir de un popular huerto de guindos regado por el arroyo Abroñigal que pasaba por las cercanías. El barrio tuvo una de las primeras líneas de tranvías madrileños.

Transportes

Cercanías Madrid
A pesar de su gran tamaño, La Guindalera no dispone de servicio de Cercanías. Las estaciones más cercanas son Nuevos Ministerios (C-1, C-2, C-3, C-4, C-7, C-8 y C-10, distrito de Chamartín) y Méndez Álvaro (C-1, C-5, C-7 y C-10, distrito de Arganzuela) a las que se puede llegar mediante la línea 6 de metro, y Recoletos (C-1, C-2, C-7, C-8 y C-10, barrio de Recoletos) a la que se puede llegar mediante la línea 4.

Metro de Madrid
El barrio está servido por las líneas 2, 4, 5, 6, 7 y 9 de metro.

 La línea 2 da servicio al sur del barrio con las estaciones de Manuel Becerra y Ventas.
 La línea 4 da servicio al eje de Francisco Silvela parando en Diego de León y Avenida de América.
 La línea 5 atraviesa el barrio por el sur, parando en Diego de León y Ventas.
 La línea 6 es paralela a la 4, recorriendo también Avenida de América y Diego de León, y parando aparte en Manuel Becerra.
 La línea 7 da servicio al norte y este del barrio con las estaciones Avenida de América, Cartagena y Parque de las Avenidas.
 La línea 9 da servicio únicamente al extremo noroccidental del barrio con la estación Avenida de América.

Autobuses
Un amplio número de líneas de autobús lo recorren:

Referencias

Véase también

Enlaces externos
LaGuindalera.es

Barrio de la Guindalera

La Guindalera


A resistência massiva foi uma estratégia declarada pelo senador americano Harry F. Byrd da Virgínia e seu cunhado James M. Thomson, que representou Alexandria na Assembléia Geral da Virgínia, para fazer com que os políticos brancos do estado aprovassem leis e políticas para prevenir a dessegregação em escolas públicas, particularmente após Brown v. Board of Education. Muitas escolas, e até mesmo um sistema escolar inteiro, foram fechadas em 1958 e 1959 em tentativas de bloquear a integração, perante a Suprema Corte da Virgínia e um painel especial de três juízes do Distrito Federal do Distrito Leste da Virgínia, com sede em Norfolk, declarou essas políticas inconstitucionais.

Educação na Virgínia
História do racismo nos Estados Unidos

Resistência massiva


චන්ද්‍ර දිනදසුන් වලට අනුව මැදින් මාසයේ 7වන තිථියයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 චන්ද්‍ර මාස

මැදින්
චන්ද්‍ර දිනදසුනේ පුර පක්‍ෂයේ දින

මැදින් පුර සතවක


Web brigade (ruski Веб-бригады) ili Interntske brigade naziv je za organiziranu skupinu komentatora, koja sudjeluje u internetskim forumima i online blogvima na raznim jezicima s ciljem širenja dezinformacija i sprječavanje objektivnih rasprava. Svrha je širenje stajališta i gledišta politike poslodavca.

Utvrđeno je da su i članci Wikipedije na meti internetskih propagandnih aktivnosti.

Ruska propaganda ciljano djeluje na zemlje istočne Europe i država Europske unije u svrhu ostvarenja svojih političkih ciljeva.

Sjedište organizacije
Ured skupine nalazi se u Sankt Peterburškoj povijesnoj četvrti Olgino Po tome postoji i naziv "Trolovi iz Olgina" i "Olginski trolovi". Međutim nije nužno da svi rade u uredu u Olginu.

Primjeri djelovanja
Prema Piotru Czerskim tijekom Krimske krize  Poljski Internet je podvrgnut je kampanjom dezinformacija po nalogu Ruske vlasti.

Autori djeluju ideološki primjerice sljedećim načinima:
Zataškavanjem zločina staljinizma.
Vjernost prema Putinovim režimu.
Podrška čečenskom ratu.
Anti-amerikanizam i anti-zapadnjaštvo.
Nostalgija za SSSRom.
Širenje mržnja prema inteligenciji, osobito prema svojim iseljenicima.
Mržnja prema disidentima i zagovornicima ljudskih prava.

Tijekom rata u Ukrajini 2015. godine, prije i nakon izbijanja sukoba pomno se etiketiralo ukrajinsku vladu fašističkom.

Methode
Djelatnici Web brigada ponekad ostavljaju i po stotinu komentara dnevno kojima kritiziraju oporbu svoje zemlje i zagovaraju stajališta Kremlja.
Kao komentatori istovremeno reagiraju na rasprave o "tabu" temama, uključujući i povijesne uloge sovjetskog vođe Staljina, političke opozicije, disidenta poput Mikhaila Khodorkovskog, ubijene novinare, i slučajeve međunarodnog sukoba ili suparništva (sa zemljama poput Estonije, Gruzije i Ukrajine, ali i vanjske politike Sjedinjenih Država i Europske unije). Istaknuti novinar i stručnjak Peter Pomerantsev smatra da su ruski napori usmjereni na zbunjivanje pučanstva. On navodi da se ne može cenzurirati informacije, ali mogu utjecati s teorijama zavjere i glasinama.

Kako nebi bili sumnjivi, djelatnici web brigade komentiraju izmjenično po neutralnim članacima kao primjerice o putovanjima, kuhanje i o kućnim ljubimcima pa ponovo po političkim komentarima. Uglavno preplavljuju svojim komentarima medije, i čine smisleni dijalog nemoguć.Putin's G20 Snub, The Moscow Times, Nov. 18 2014

Zbirka procurjelih dokumenata koje je objavio Moy Rayon, sugerira da je djelatnost "trolova" web brigada strogo regulirana nizom smjernica. Svaki blog post napisan od strane zaposlenika web brigada mora sadržavati "ne manje od 700 znakova", tijekom dana smjene i "ne manje od 1000 znakova" tijekom noćne smjene. Uporaba grafika i ključnih riječi u postu tijelu i naslovu također je obvezna. Osim općih smjernica, blogeri imaju. Tijekom prosječnog radnog dana djelatnci web brigada moraju pod raznim imenima najmanje 50 komentara napisati. Svaki bloger mora održavati šest Facebook računa za objavljivanje najmanje tri postova na dan i raspravljanja o vijestima u skupinama barem dva puta dnevno. Do kraja prvog mjeseca, od njih se očekuje da prodobiju najmanje 500 subscribersa i dobiti barem pet postova na svaku stavku na dan. Na Twitteru od blogera se očekuje da upravljaju s 10 računa s do 2.000 sljedbenika i 50 tweetova na dan.

Lawrence Alexander 2015. godine je obtkrio mrežu propagandnih web stranica koje dijele isti Google Analytics identifikator i registracije domena. Web stranice uglavnom se bave ruskiom oporbom i politikom zapada. Ostale web stranice ovog klastera promoviraju predsjednika Putina i ruski nacionalizam i širenje navodnih vijesti iz Sirije koji predstavljaju anti-zapadne stavove.

 Povezani članci
 Informacijsko ratovanje
 Cyber-ratovanje
 Medijska manipulacija
 Tvornica trolova
 Hibridni rat

Literatura
 Jolanta Darczewska: The Anatomy of Russian Information Warfare: The Crimean Operation, a Case Study. Centre for Eastern Studies, Warsaw 2014,  (PDF)
 Peter Pomerantsev & Michael Weiss: The Menace of Unreality: How the Kremlin Weaponizes Information, Culture and Money''. The Institute of Modern Russia, New York 2014 (PDF )

Vanjske poveznice

Izvori

Internet
Vojna znanost
Mediji
Politika

Web brigade


Christina Marie Hoff Sommers (født 28. september 1950) er en amerikansk forfatter og filosof. Hun er forsker ved American Enterprise Institute (AEI), en konservativ tænketank. Sommers er kendt for sin kritik af moderne feminisme. Hendes arbejde omfatter bøgerne, Who Stole Feminism? (1994) og The War Against Boys (2000), og hendes forfatterskab har været med i en række forskellige medier, herunder The New York Times, Time Magazine og The Atlantic. Hun er også vært for en video blog kaldet The Factual Feminist.

Sommers' positioner og skrivning har været præget af Stanford Encyclopedia of Philosophy som retfærdigheds feminisme, en klassisk-liberal eller libertaristisk feministisk perspektiv, der tyder på, at den vigtigste politiske rolle feminismen er at sikre retten mod tvangsindgrebsinterferens ikke krænkes. Sommers har modsat sig retfærdigheds feminisme med offerfeminisme og kønsfeminisme, idet hun argumenterer for, at moderne feministisk tankegang ofte indeholder en "irrationel fjendtlighed mod mænd" og besidder en "manglende evne til alvorligt at tage stilling til, at kønnene er lige men forskellige".

Bibliografi

Bøger

 2000, The War Against Boys. .
 2006 (med Sally Satel, M.D.), One Nation Under Therapy. .
 2009 The Science on Women in Science. .
 2013 Freedom Feminism: Its Surprising History and Why It Matters Today (Values and Capitalism). .

Artikler
 1988, "Should the Academy Support Academic Feminism?" Public Affairs Quarterly 2 (1988): 97-120.
 1990, "The Feminist Revelation" Social Philosophy and Policy 8, no. 1 (1990): 152-57.
 1990, "Do These feminists Like Women?," Journal of Social Philosophy 21, 2 (Efteråret 1990): 66-74

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Californien
Forfattere fra USA
Filosoffer fra USA
Feminister fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet

Christina Hoff Sommers


La Brauerei Hofstetten Krammer GmbH & Co KG est une brasserie à Sankt Martin im Mühlkreis, dans le Land de Haute-Autriche.

Histoire
Hofstetten est mentionné pour la première fois dans un document en 1229 comme la propriété de la famille Piberstein, où l'on suppose que la bière pour le restaurant était déjà brassée le long de la Via Regia. On considère qu'elle est la plus ancienne brasserie d'Autriche. À cette époque, elle sert probablement les voyageurs de commerce de la Salzstraße, qui traverse le centre de Saint-Martin. Une brasserie à Hofstetten n'est en fait mentionnée qu'en 1449 dans le livre terrier de Wallsee. Les premières armoiries de la brasserie subsistent sur une plaque en étain de 1560.

La brasserie seigneuriale devient indépendante. On recense une production de 680 Eimern à partir de 1728, en 1795 la production était de  Eimern. En 1847, le marchand de bétail Kaspar Krammer d'Ottau achète la propriété endettée aux enchères. La brasserie appartient à la famille Krammer depuis cette année-là. En 1925 la production est de , en 1929 les capacités sont augmentées.

En 1998, Peter Krammer reprend la brasserie de son père Franz et externalise l'embouteillage à la brasserie de l'abbaye de Schlägl. En 1999, l'offre de visites guidées est élargie et la salle de dégustation est rénovée. La production passe entre 2000 et 2008 de  à  et enfin en 2016 à . Surtout, Peter Krammer élargit considérablement la gamme des bières fortes. Depuis , il exporte également de la bière aux États-Unis.

La brasserie Hofstetten est active dans la coopération brassicole du Mühlviertel "Bierviertel".

Production
Outre les bières autrichiennes classiques telles que la märzen, la Weihnachtsbock ou la Spezialbier, la brasserie Hofstetten propose également une pils et d'autres bocks et spezialbiers. La « Kübelbier », une zwickelbier qui doit son nom au fait qu'elle était soutirée de la cuve de stockage dans un seau et servie dans la brasserie, a une notoriété particulière. Une bière fermentée avec du jus de potiron est également proposée en automne. En plus de la "Granitbier", une bière spéciale de couleur ambrée, le maître brasseur Jens Luckart brasse également des bières avec du miel. En 2008, la "Granitbock" est brassé pour la première fois, du granit incandescent est trempé dans le moût. Pour le marché américain, la brasserie développé la Saphir-Bock, une bock brassée avec la variété de houblon Saphir, ainsi que d'autres bières de spécialité.

Références

Entreprise du secteur de l'alimentation ayant son siège en Autriche

Brauerei Hofstetten


Doe v. Chao, 540 U.S. 614 (2004), is a decision by the United States Supreme Court that interpreted the statutory damages provision of the Privacy Act of 1974.

Prior to the case, lower federal courts had split over whether plaintiffs whose rights were violated were automatically entitled to the statutory minimum damages award of $1000, or whether those plaintiffs had to prove that they had suffered at least some actual damage from the privacy breach (which would then be raised to $1000 if their actual damages were less than that).

The Court's 6–3 decision determined that the latter interpretation was correct; as a result, it will be more difficult for a plaintiff to prevail as he or she must now prove both a violation and some damages before being entitled to recovery.

This result is generally applauded by proponents of greater freedoms for the press, as a contrary result may have made government agencies more reluctant to release information out of fear of lawsuits.

Background of the case
The plaintiff in the case, coal miner Buck Doe (a pseudonym), filed for benefits under the federal Black Lung Benefits Act. The Department of Labor, which ran the benefits program, required applicants to provide a Social Security number as a part of the application.  The government's practice was to use the number for identification purposes, and as a result, claimants such as Doe had their Social Security numbers displayed on various legal documents and published in case reports and online legal research databases.

Doe, along with six other black lung claimants, sued the Department of Labor for violating their rights under the Privacy Act.  The government conceded that it had violated the statute.  At trial, Doe testified that he suffered "distress" from the release of his private information.  The district court awarded Doe $1000, which was the statutory minimum amount of damages that could be awarded under the statute.

The Fourth Circuit reversed.  It interpreted the statute to require a plaintiff to show some actual damages before the statutory minimum damages could be awarded.  Further, it found that plaintiff's testimony about his "distress" was not legally sufficient to show that he had been damaged by the disclosure.

This decision conflicted with decisions of the First, Fifth, Ninth, Eleventh, and District of Columbia circuits, and the Supreme Court granted certiorari to resolve the dispute.

Statutory language
The statutory language at issue provided that if a government agency violated the act "in a manner which was intentional or willful, the United States shall be liable to the individual in an amount equal to the sum of actual damages sustained by the individual as a result of the refusal or failure, but in no case shall a person entitled to recovery receive less than the sum of $1,000."

Supreme Court
The Court, in an opinion written by Justice David Souter, agreed with the Fourth Circuit's interpretation as a matter of "straightforward textual analysis."

The Court supported its interpretation with an analysis of the history of the statute, which showed that Congress specifically removed language from the bill that explicitly would have awarded $1000 without proof of any damages.  (Justice Antonin Scalia, an opponent of using legislative history in interpreting statutes, did not join this paragraph of the opinion).

Dissenting opinions
Justice Ruth Bader Ginsburg wrote a dissenting opinion, arguing that a "sensible" reading of the statutory language supported Doe's position.  She also noted that reading the statute to require some proof of actual damages would have little practical effect.  She noted that it would be very easy for a plaintiff to prove actual damages in a similar case merely by purchasing a credit report following the publication of his Social Security number.  This small amount of damages would then be raised to $1000 by operation of the statute.

Justice Stephen Breyer also dissented, noting that the government's stated fear of large damage awards under a more permissive reading of the statute would likely not materialize, as courts had interpreted the statute to only permit damages where the government released private information in bad faith (as opposed to accidentally).

See also
 List of United States Supreme Court cases, volume 540
List of United States Supreme Court cases

References

External links

2004 in United States case law
United States Supreme Court cases
United States Supreme Court cases of the Rehnquist Court
Coal mining in the United States
Social Security lawsuits
United States privacy case law
Coal mining law

Doe v. Chao


Walter Scherff (* 1. November 1898 in Cannstatt; † 24. Mai 1945 in Saalfelden, Österreich) war ein deutscher Heeresoffizier, zuletzt Generalmajor, der beauftragt war, die offizielle Geschichte des Zweiten Weltkriegs zu schreiben.

Karriere
Nach verschiedenen Verwendungen wurde der Generalstabsoffizier Scherff 1938 an das Oberkommando des Heeres (OKH) versetzt. Im Zuge der Mobilmachung im Sommer 1939 wurde er zum Chef der 7. (kriegswissenschaftlichen) Abteilung des Generalstabs des Heeres ernannt. Im Februar 1941 ließ Adolf Hitler im Oberkommando der Wehrmacht (OKW) eine kriegsgeschichtliche Abteilung unter Leitung von Scherff einrichten, da er den Offizieren des Generalstabs die Beeinflussung der offiziellen Militärgeschichtsschreibung des Krieges entziehen wollte. Aufgabe der Einrichtung war es, die Leistungen Hitlers als Feldherr festzuhalten und propagandistisch zu verwerten. Im September 1941 wurde er zum Oberst d. G. befördert. Seine Stellung insbesondere gegenüber dem OKH wurde wesentlich durch die Ernennung zum "Beauftragten des Führers für die militärische Geschichtsschreibung" gestärkt. Der Text des Führererlasses vom 17. Mai 1942 lautet:

Durch weitere Entscheidungen vom Juni 1942 wurde die Stellung des "Beauftragten" dahingehend konkretisiert, dass ihm folgende Einrichtungen/Dienststellen/Funktionen unterstellt wurden:
 Kriegsgeschichtliche Abteilung des Oberkommandos der Wehrmacht (wie bereits zuvor)
 Kriegsgeschichtliche Abteilung des Heeres (OKH)
 Chef der Heeresarchive (dem OKH nachgeordnet)
 Chef der Heeresbüchereien (dem OKH nachgeordnet)
 Schriftleitung der Militärwissenschaftlichen Rundschau
Die kriegswissenschaftlichen Abteilungen der Kriegsmarine und der Luftwaffe waren ihm zwar nicht unterstellt, diese waren jedoch aufgrund des Führererlasses zur Kooperation verpflichtet. Die Waffen-SS verfügte über eine ähnliche Einrichtung.

Er verfasste eine Reihe von Aufsätzen oder ließ sie verfassen (häufig zum 20. April, dem Führergeburtstag), deren Titel erkennen lassen, in welcher Weise Scherff den Führererlass umzusetzen verstand (siehe Schriften).

Den gegenüber dem Nationalsozialismus kritischen bisherigen Heeresarchivleiter Friedrich von Rabenau löste Scherff Mitte 1942 von seinem Amt ab. Ein Einspruch des Generalstabschefs Halder blieb erfolglos.

1943 wurde Scherff zum Generalmajor befördert. Er dürfte aufgrund seiner umfassenden Aufgabenstellung eine der über den Kriegsverlauf bestinformierten Personen gewesen sein. Er war, soweit möglich, bei allen wichtigen Besprechungen Hitlers zur Kriegsführung anwesend, so auch am 20. Juli 1944 im Führerhauptquartier Wolfsschanze in Rastenburg/Ostpreußen; bei dem Attentat wurde er schwer verletzt. Hitler besuchte Scherff am Krankenbett.

Anfang 1945 wurden Teile des Archivs aus Potsdam nach Liegnitz verlagert. Um die Archivalien nicht in die Hände der heranrückenden Roten Armee fallen zu lassen, wurde am 25. Januar ein Teil auf Anweisung durch Zwangsarbeiter verbrannt. Für die übrigen Bestände wurde vergeblich nach Einlagerungsmöglichkeiten im Raum Berchtesgaden gesucht. Am 25. April 1945 ließ der mittlerweile aus Berlin angereiste Scherff die Archivgüter, einschließlich der stenographischen Protokolle von Hitlers Lagebesprechungen, in Schönau verbrennen. Scherff geriet danach in amerikanische Kriegsgefangenschaft, in der er mittels einer Giftkapsel den Suizid vollzog.

Auszeichnungen
 Verwundetenabzeichen 20. Juli 1944

Schriften
 Die Einheit von Staatsmann und Feldherr. 1941, nach einem am 4. Februar 1941 an der Universität Berlin bei Professor Reinhard Höhn gehaltenen Vortrag.
 Der militärische Genius des Führers als Vorbedingung für die Einigung Europas. 1941.
 Erlebtes Genie. (Zitatensammlung). 1942.
 Die große Bewährung. 1942.
 Vom Feldherrentum des Führers. 1942.
 Feldherr aus Schicksal. 1943.

Literatur
 Claus Grimm: Studie über die Kriegsgeschichtliche Abteilung der Wehrmacht, 1941–1945. 1964 (Manuskript).
 Marianne Feuersenger: Im Vorzimmer der Macht. Aufzeichnungen aus dem Wehrmachtführungsstab und Führerhauptquartier 1940–1945. Mit einem Vorwort von Kurt Sontheimer. 5. Auflage. F. A. Herbig Verlagsbuchhandlung, München 2001, ISBN 3-7766-2119-2.
 Helmut Heiber, David M. Glantz: Hitler and his Generals: Military Conferences 1942–1945. Enigma Books, New York, NY 2004, ISBN 1-929631-28-6.

Weblinks

Einzelnachweise

Militärhistoriker
Hauptmann (Reichswehr)
Generalmajor (Heer der Wehrmacht)
Militärperson (Oberkommando der Wehrmacht)
Deutscher
Geboren 1898
Gestorben 1945
Mann

Walter Scherff


Don Marin Mandić (Zakučac (Omiš), 12. kolovoza 1926. - Meksiko, 7. ožujka 2011.), hrvatski rimokatolički svećenik, redovnik salezijanac, spisatelj, misionar

Životopis
Rođen je u Zakučcu (Omiš) 12. kolovoza 1926. godine. Maturirao je 1947. godine na Klasičnoj gimnaziji u Splitu. U Salezijansku družbu stupio je 1938. godine na Knežiji, a nakon novicijata u Sloveniji (Škrljevo) položio je 1944. godine prve redovničke zavjete. Bogosloviju je prve dvije godine studirao u Ljubljani, a nastavio i završio u Zagrebu. Za svećenika je zaređen 1953. Godine 1972. u Zagrebu je završio filozofski fakultet. Bio je odgojitelj u Biskupskom sjemeništu u Zadru, trinaest godina odgojitelj i profesor salezijanskih sjemeništaraca u Križevcima i Rijeci, župnik i kapelan po raznim mjestima u Hrvatskoj, a u Podsusedu od 1960 do 1963, i Njemačkoj. Držao je duhovne vježbe u Hrvatskoj i Sloveniji te pučke misije u Hrvatskoj i Srbiji. U vrijeme rata u Bosni i Hercegovini od 1991. do 1995. godine bio je duhovnik sestara Klanjateljica Krvi Kristove u Bosanskom Aleksandrovcu kod Banje Luke. Spoznavši da ga Bog zove na savršeniji način života pošao je na vrlo zahtjevnu službu misionara u daleki Meksiko, gdje je godinama po zabitim planinskim selima obilazio svoje siromašne, ali pobožne župljane, tješio ih, hrabrio, dijelio sakramente i bio sretan. Preko dvadeset godina bio je misionar u plemenu Mixesu na jugu Meksika. Bavio se spisateljskim radom, te je u vlastitoj nakladi izdao desetak knjiga, a u raznim časopisima i glasilima objavljivao članke, osvrte i rasprave. Umro je 7. ožujka 2011. u Meksiku u 85. godini života, 67. redovničkih zavjeta i 58. svećeništva. Pokopan je 9. ožujka u mjestu Tlahuitoltepecu, Mixe, Oaxaca - Meksiko među onima na koje je želio istrošiti sav svoj život "na hvalu slave Božje milosti" (Ef 1,6), a sveta misa zadušnica bila je 10. ožujka 2011. u crkvi Marije Pomoćnice Kršćana - Kman, Split.

Izvori

Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski katolički misionari
Hrvatski salezijanci
Hrvati u Meksiku
Katoličanstvo u Meksiku

Marin Mandić (svećenik)


İstanbul Amerikan Robert Lisesi veya eski ismiyle Robert Koleji, Osmanlı Devleti bünyesinde Amerikan usûlü eğitim vermek üzere ABCFM'in gönderdiği Cyrus Hamlin ve Christopher Rhinelander Robert tarafından 1863 yılında İstanbul'da kurulmuş okuldur. Hâlen Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığına bağlı, İngilizce eğitim yapan özel bir eğitim kurumu olarak hizmet vermeyi sürdürür. Karma eğitim yapan, hem gündüzlü hem yatılı öğrencileri olan bir okuldur. Eğitim süresi, hazırlık dâhil beş yıldır. 1863 yılında kurulan okul, Amerika Birleşik Devletleri dışında sürekli olarak faaliyet gösteren en eski Amerikan okuludur.

Okul,  Cyrus Hamlin ve Christopher Robert adında iki Amerikalı tarafından kurulmuştur. Robert Koleji ve 1871'de kurulan kardeş okulu Amerikan Kız Koleji, Amerika Birleşik Devletleri sınırları dışında kurulan ilk Amerikan okullarıdır.

Türkiye'deki Amerikan Okulları Krizi sonucunda Milli Eğitim Bakanlığına bağlanmıştır.

1971 yılında okulun yükseköğrenim veren bölümü Türk hükûmetinin üstüne geçirilmiş ve arazisinde Boğaziçi Üniversitesi kurulmuştur.  Aynı yıl  Amerikan Kız Koleji ile birleşen orta öğrenim bölümü,  o tarihe kadar Kız Koleji'nin kullanımında olan Arnavutköy'deki kampüste eğitim vermeye devam etmektedir. 2021-2022 öğrenim yılı itibarıyla LGS sınavında en yüksek puanı olan %0.3 dilimindeki öğrencilerin kaydoldukları bir okuldur.

Öğretim kadrosunun %50'si Türk, %32'si Amerikalı, %8'i İngiliz, geri kalan %10'u diğer ülkelerdendir.

Tarih
1863 yılında Robert Kolej, zengin bir Amerikalı hayırsever olan Christopher Robert ve kendini eğitime adamış bir misyoner olan Cyrus Hamlin tarafından Bebek'te kuruldu. Kuruluşundan altı yıl sonra, Osmanlı Padişahının izniyle (şu anda Boğaziçi Üniversitesi'nin bulunduğu) ilk yerleşke Bebek'te, Rumeli Hisarı'nin sırtında bir yerde inşa edildi. Robert Kolej'in ilk başkanı olan Hamlin, kampüsün inşasıyla o kadar meşguldü ki George Washburn, 1871'den itibaren kolejin fiilen başkanı olarak hareket etti. 1877'de mütevelliler tarafından resmen başkan seçildi. Washburn, 1877 ile 1903 arasındaki görev süresi boyunca "kolejin akademik itibarını sağlam bir şekilde oluşturan seçkin bilim adamlarından oluşan bir fakülteyi kademeli olarak kurdu."

Christopher Robert 1878'de öldü. 27 Kasım 1878'de The New York Times'da yayınlanan "Bir Milyonerin İradesi" makalesine göre Robert, servetinin büyük bir bölümünü üniversiteye bıraktı. Aynı yıl, genel bilgiler ve çalışma derslerinin ana hatlarını sağlayan bir üniversite kataloğu derlendi. Kolejin amaçlarını tanımlayan katalogda şunlar yazılıydı: "Kolej'in amacı, öğrencilerine ırk veya din ayrımı yapmaksızın, her bakımdan birinci sınıf bir Amerikan okulunda elde edilene eşit kapsamlı bir eğitim vermektir. kolej ve aynı genel ilkelere dayalı."

Washburn'den sonra Robert Kolej, Caleb Gates (1903–1932) tarafından yönetildi. Başkanlığı sırasında, okulun öğrenci topluluğu büyük bir demografik geçiş geçirdi; öğrenci kitlesi daha önce Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Bulgar, Rumen ve diğer Hristiyan azınlıklardan oluşurken, Jön Türklerin yabancı okullara yönelik politikalarını serbestleştirmesi ve Türkler arasında batılı bir eğitime olan talebin artması, önemli sayıda Türk öğrencinin kaydolmasıyla sonuçlandı. Osmanlı İmparatorluğu zamanında, İmparatorluğun Hristiyan azınlıklarına ve Konstantinopolis'te yaşayan yabancılara hizmet veren bir yüksek öğrenim kurumu olarak kuruldu .1923 yılında okul, Türkiye Cumhuriyeti'nin esaslarına uygun olarak katı laik bir eğitim modelini benimsemiştir . Robert Kolej, varlığının çeşitli noktalarında Robert Akademi, Robert Yüksek ve Robert Yüksek ve Amerikan Kız Koleji. 1971'den bu yana bugünkü Robert Kolej, Arnavutköy kampüsünde (eski adıyla American College for Girls kampüsü ) yalnızca bir "lise".

Akademi
1999 yılı itibari ile Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) yönetmeliğine göre tarih ve sosyal bilgiler derslerinin öğretim dili Türkçedir.

Öğrenciler
Robert Koleji her yıl, her Türk öğrencinin ilköğretimini tamamladıktan sonra bir lisede okumak için girmek zorunda olduğu ülke çapında yapılan bir sınavda ilk yüzde 0,2 içinde puan alan 180 ila 220 öğrenciyi kabul etmektedir. Okulun her akademik yılda yaklaşık 1000 öğrencisi vardır.

1998–1999 akademik yılında 942 öğrenci vardı ve %99'u Türk uyrukluydu.

1904 dolaylarında, okulun yaklaşık 300 öğrencisi vardı ve yaklaşık 200 kişilik yatılı yeri vardı. Lucy Mary Jane Garnett, 1904 tarihli Turkish Life in Town and Country adlı çalışmasında, kolejin öğrenciler için bir şartı olduğu için o zamanlar öğrencilerin çoğunun Hristiyan olduğunu yazdı. Hristiyan Pazar kilise ayinlerine ve şapel ayinlerine katılmak ve Osmanlı hükûmeti bir Müslümanın şapele gitmesine karamsar bakacağı için "Müslüman olduğu iddia edilen herhangi birinin ikamet etmesi veya günlük öğrenci olması güvensiz olacaktır". 1904'te Rum öğrenciler çoğunluğu oluşturuyordu ve diğer öğrenciler arasında önemli sayıda Ermeni ve Bulgar vardı.

Fakülte ve personel
Fakültenin ortalama 20 yıllık öğretmenlik deneyimi vardır ve çoğunluğu ya Türkiye ya da Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına sahiptir. Okulun şu anda %50'si Türk ve %48'i anadili İngilizce olan öğretim üyeleri bulunmaktadır (Amerika Birleşik Devletleri dışındaki İngilizce konuşulan ülkelerden öğretim üyeleri dahil). Tam zamanlı öğretim üyelerinin yüzde altmışı yüksek lisans veya daha yüksek derecelere sahiptir.

1999 yılı itibarıyla %45'i Türk ve %32'si Amerikalı olmak üzere 102 öğretmen vardı. Öğretmenlerden sekizi yarı zamanlıydı. Okulun rehber öğretmenleri o yıl itibarıyla İngilizce konuşan Türk vatandaşlarıydı.

1999 yılı itibarıyla, Türkiye Milli Eğitim Bakanlığı yönetmeliği uyarınca, okul tarih ve sosyal bilgiler derslerini öğretmek için sadece Türk vatandaşlarını istihdam etmektedir.

1999 yılı itibari ile okul, yabancı çalışanlarına çocuklarının İstanbul International Community School'a devam edebilmeleri için fon ödemesi yapmaktadır . Bir çalışanın başka bir okulu tercih etmesi durumunda, Robert Kolej aynı miktarda ödeme yapacaktır.

1904'te fakülte Amerikalıları, Türkleri, Ermenileri, Bulgarları ve Rumları içeriyordu.

Müfredat
Robert Kolej beş yıllık bir lisedir ve ilk yıl (Hazırlık), öğrencileri çoğunlukla İngilizce olan sıkı bir müfredata hazırlayan İngilizce daldırma yılıdır. Fen, Matematik, Edebiyat, Beden Eğitimi, Resim ve Müzik derslerinde kullanılan eğitim dili İngilizce'dir. Türkçe, sosyal bilimler ve Türk dili/edebiyatında zorunlu öğretim dilidir.

Yüksek öğretim
Robert Kolej mezunları geleneksel olarak eğitimlerine Amerika Birleşik Devletleri veya Türkiye'de devam etse de son yıllarda Kanada ve Birleşik Krallık'ta okuyan öğrenci sayısı artmıştır. Her yıl mezun olan sınıfın yaklaşık yüzde 50-60'ı yurt dışında okumayı tercih ederken, Türkiye'de okumak isteyenler Yükseköğretim Kurumları Sınavı (TYT-AYT) puanlarına göre bir üniversiteye yerleştiriliyor. 2006 yılında Robert Kolej, Türkiye'deki özel liseler arasında daha önce uygulanan Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sistemi ÖSS'nin üç bölümünde de birinci oldu ve sınava giren 132 öğrenciden 76'sı ilk %0,3'lük (ilk 5000) içinde yer aldı.) Türkiye'de okumayı tercih eden 104 öğrenciden 29'u Boğaziçi Üniversitesi'ne kabul edildi. Türkiye'deki genel olarak en yüksek dereceli okuldur. 56 öğrenci eğitimlerine yurtdışında devam etmeyi seçti ve bu öğrencilerin %36'sı Ivy League kolejlerine devam ediyor. 2011'de Robert Kolej, 21'i %40'ı Boğaziçi Üniversitesi'nde olmak üzere 123 mezununu Türk üniversitelerine yerleştirdi. 53'ü yurtdışında eğitim almayı planlıyordu, 8'i (%15) Ivy League'de. Yurt dışına başvuran 79 öğrenciden 75'ine kabul hakkı verildi.

Müfredat dışı etkinlikler
Robert Kolej, 2015 itibarıyla yaklaşık 100 öğrenci aktivite kulübü ile zengin bir müfredat dışı etkinlikler ve spor geçmişine sahiptir. Robert Kolej, Osmanlı İmparatorluğu'na basketbolu 1907'de tanıttı. Osmanlı İmparatorluğu'ndaki ilk Öğrenci Konseyi de 1908'de Robert Kolej'de kuruldu.

Öğrenci konseyi
Öğrenci Konseyi, her yıl seçilen bir grup öğrenci yönetici ve bir fakülte danışmanından oluşur. Seçilen organ, sınıf mevcudu ile orantılıdır. Sınıf temsilcilerinin yanı sıra başkan, başkan yardımcısı, sekreter ve sayman da bir kampanya döneminin ardından seçilir. Öğrenci Konseyi, öğrenciler, öğretim üyeleri ve yönetim arasındaki iletişimi kolaylaştırmak, sosyal faaliyetler düzenlemek ve kulüpler için kaynak yaratmaktan sorumludur. Öğrenci Konseyi ayrıca Türkiye'nin en büyük ve en eski lise festivali olan Güzel Sanatlar Festivali'ni düzenlemektedir. Açılış, kapanış ve mezuniyet törenlerinde öğrenci grubunu temsil eden Öğrenci Konseyi Başkanı bir konuşma yapar.

Yayınlar

İngilizce

 Bosphorus Chronicle: Okulun üç ayda bir yayınlanan gazetesi (ilk 1959'da yayınlandı).
 Record: Yıllık.
 Kaleidoscope: İngilizce edebiyat gazetesi.

Türkçe

 Köprü ː İki ayda bir yayınlanan, okulun Türkçe gazetesi (İlk olarak Ocak 2009'da yayınlandı).
 Martı ː Türkçe edebiyat dergisi.
 Oda ː Öğrenciler tarafından gönderilen şiirler, hikâyeler ve fotoğrafların yayınlandığı dergi.
 Tarih ː Tarih kulübünün yıllık yayını.
 Sinek ː The Film Review Club'ın yıllık yayını

Konferanslar ve festivaller

Güzel Sanatlar Festivali (FAF)
Güzel Sanatlar Festivali Türkiye'deki en büyük lise düzeyindeki okul festivalidir. Robert Koleji öğrenci konseyi tarafından 1982'den beri her yıl düzenlenmektedir. Geleneksel olarak her yıl mayıs ayında düzenlenen festivale her yıl 2.000'den fazla öğrenci katılır. Festival, birçok öğrenci grubunun sahnede performans gösterebileceği büyük bir etkinlik. Ayrıca gerçekleşen çeşitli sanat sergileri ve dans gösterileri vardır. Öğrenci Konseyi üyeleri İstanbul'daki diğer liseleri ziyaret ederek bu etkinliğin reklamını yaparlar. Festivalin sonunda, genellikle tanınmış bir sanatçı veya grup sahnede performans sergiliyor. Bu etkinliği finanse etmek için kullanılan gelirlerin çoğu, yiyecek ve bilet satışlarından elde edilir. Yiyecek satıcıları genellikle Öğrenci Konseyi üyeleri tarafından seçilir ve Ortaköy'deki "kumpir" satıcıları gibi Robert Kolej'e yakın restoranlardan oluşur. Bu, sıkı sıkıya bağlı Robert Kolej topluluk ruhunu destekler.

Uluslararası İstanbul Gençlik Forumu (IYF)
Uluslararası İstanbul Gençlik Forumu, Robert Kolej'de her yıl düzenlenen bir konferanstır. 2006 yılından beri her yıl çok sayıda Avrupa ülkesinden katılımcı ile düzenlenmektedir. Her yıl, tüm Avrupa'dan 150'den fazla katılımcı RC kampüsünde bir araya geliyor. Konferans, Robert Kolej Avrupa Gençlik Kulübü tarafından organize edilmektedir.

Etik Forumu
Etik Forumu Türkiye'de lise düzeyinde kurulan ilk forumdur. Robert Kolej Etik Değerler Kulübü, forumlarının ardından lise öğrencileri arasında ulusal düzeyde bir etik vaka çalışması yarışması düzenler. Sonuçlar yıl sonuna doğru Etik Konferansı'nda açıklanır. Her iki etkinlik de Türkiye'nin dört bir yanından yirmiden fazla devlet ve özel okulun ilgisini çekiyor.

Robert Kolej Uluslararası Model Birleşmiş Milletler (RCIMUN)
Robert Kolej Uluslararası Model Birleşmiş Milletler (RCIMUN), 2006'dan beri Robert Kolej Model Birleşmiş Milletler Kulübü (RCMUN) tarafından her yıl düzenlenen, THIMUN'a bağlı bir Model Birleşmiş Milletler konferansıdır. Çevre ve Silahsızlanma Komiteleri, bir Özel Konferans komitesi, BM Güvenlik Konseyi, bir Danışma Paneli, ECOSOC, Uzmanlaşmış Ajanslar (RCSA), tek bir tarihsel olayı simüle eden iç içe geçmiş iki tarihi komiteye eşdeğer, ayrı bir Tarihsel Güvenlik Konseyi. yanı sıra Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin bir simülasyonu. 2012 konferansına yaklaşık %42'si uluslararası okullardan olmak üzere yaklaşık 750 öğrenci katılmıştır.

Türk Tiyatro Festivali (TIFES)
Robert Kolej Tiyatro Kulübü tarafından düzenlenen TIFES, Türkiye'nin lise düzeyindeki en önemli tiyatro etkinliklerinden biridir. Festival, Haziran ayının ilk haftasında Robert Kolej kampüsünde gerçekleşir. Suna Kıraç Salonu'nda hafta boyunca çok sayıda oyun sahneleniyor ve ünlü oyuncular, aktrisler ve oyun yazarları tiyatro sanatı ile ilgili konularda söyleşiler yapıyor.

Junior Achievement Robert Kolej Konferansı (JARC)
Bu etkinliğe Robert Kolej Junior Achievement Club ev sahipliği yapıyor. Türkiye'nin dört bir yanından yaklaşık 300 Junior Achievement öğrencisi Risk (2010), Alternatif Kariyerler (2009), Marka Yaratmak (2008) gibi konularda birbirleriyle ve ünlü girişimci ve sanatçılarla buluşarak deneyimlerini paylaşıyor. Bu konularla ilgili eğlenceli atölye, Junior Achievement öğrencileri arasındaki ilişkiyi güçlendirmek için öğretici bir buzkıran etkinliğidir.

Avrasya Okulları Münazara Şampiyonası (ESDC)
Avrasya Okulları Münazara Şampiyonası (ESDC), çok çeşitli ülkeleri temsil eden lise öğrencilerini ağırlayan, her yıl düzenlenen, WSDC tarzı bir münazara turnuvasıdır. Öğrenciler tarafından yönetilen tek lise düzeyinde münazara organizasyonu olmakla birlikte, dünya çapında en iyi WSDC tarzı turnuvalardan biri olarak ün kazandı. Deneyimli jüri üyeleri, çok sayıda millî takım ve dünyanın dört bir yanından seçkin münazaracıların katılımıyla en popüler münazara organizasyonları arasında yer aldı. 2021'de organizasyon, 20 ülkeden 400'ün üzerinde münazaracı ve 98 ekiple fırladı.

Kampüs
Boğaz'a bakan 65 dönümlük (260.000 m2) ağaçlık kampüs, beş neoklasik binanın yanı sıra üç brütalist binaya, asırlık ağaçlara ve bu kampüse endemik bir tür olan Boğaz Böceğinin de aralarında bulunduğu zengin bir faunaya ev sahipliği yapmaktadır.

Binalar
 Gould Hall ː Kampüsteki en eski eğitim binası olan Gould Hall (/ ɡ uː l d / ), 19. yüzyıldan kalma ünlü Wall Street finansörü Jay Gould'un kızı Helen Gould Shepard'ın hediyesidir. 1911'de başlayan ve 1914'te tamamlanan inşaat için 150.000 ABD Doları bağışladı. Binanın ön ve arka girişleri, mermerin bol kullanımı nedeniyle bu adı taşıyan Mermer Salon'a açılıyor. Mermer Salon, bina için bir lobi görevi görüyor ve aynı zamanda okulun arkeolojik koleksiyonunun bir bölümünü barındırıyor. Eskiden öğretmenler odası olarak kullanılan Fakülte Salonu ve Konferans Salonu, Mermer Salon'a bitişiktir ve buradan erişilebilir. Gould Hall ayrıca idari ofisler, derslikler, İbrahim Bodur kütüphanesi, Heritage Room ve RC Commons alanı ile Türk Edebiyatı ve Sosyal Bilimler Bölümleri ve İngilizce Bölüm Başkanlığı'na ev sahipliği yapmaktadır. Bina, özellikle büyük iyonik sütunlarıyla okulun fiili sembolüdür. Binanın duvarlarını sarmaşıklar ve morsalkım bitkileri çevreliyor. Ön saçaklığında "Amerikan Kız Koleji" ve "Gould Hall" kelimeleri görülüyor. 9 Kasım 1911'de dönemin Amerika Birleşik Devletleri'nin Osmanlı Büyükelçisi tarafından dikilen binanın köşe taşı, bir zaman kapsülü içeriyor. Kapsülün gömüldüğü yılı Romen rakamlarıyla gösteren "AD MDCCCCXI" yazısı, ön cephenin Güney Kanadında yer almaktadır.
 Mitchell Hall ː Başlangıçta okul mutfaklarına ve yemek odasına ev sahipliği yapan bina, 100.000 ABD Doları bağışta bulunan Olivia E. Phelps Stokes'un hediyesiydi. Mütevazı bir kadın, binaya arkadaşı Sarah Lindlay Mitchell'in anısına bir isim verilmesini istedi. Bugün binada ağırlıklı olarak matematik dersleri için kullanılan sınıflar, Matematik Bölümü, Sait Halman Bilgisayar Merkezi, öğretmenler odası, görsel-işitsel merkez, iki Multimedya Odası (MMR) ve küçük bir İngilizce bölümü ofisi bulunmaktadır. En üst kat olan M400, sınavlar, küçük çaplı konferanslar ve haftalık kulüp oturumları için kullanılır.
 Woods Hall ː 1914'te tamamlanan bina, 58.000 ABD Doları bağışta bulunan Boston'dan Bayan Henry Woods'un kısmi bir hediyesiydi ve kalan 25.000 ABD Dolarını Helen Gould Shepard karşıladı. 1990 yılına kadar Fen Bilimleri Binası olarak kullanılan bina, bugün ağırlıklı olarak İngilizce dersleri için kullanılan sınıflara, iki İngilizce departman ofisine ve iki üniversite danışmanlık ofisine ev sahipliği yapmaktadır.
 Sage Hall ː 19. yüzyılda ünlü bir finansçı ve Jay Gould'Un ortağı olan Russell Sage'in dul eşi Bayan Margaret Olivia Sage'den bir hediye olan Sage Hall, hala orijinal amacı için kullanılan birkaç binadan biridir. Bir hayırsever olarak, yurt olarak inşa edilen bina için 100.000 ABD Doları bağışta bulundu. Bina günümüzde kız öğrenci yurdu, revir, sanat atölyeleri ve karanlık odayı barındırmaktadır.
 Bingham Hall ː Başlangıçta bir tıp fakültesi binası olarak inşa edilen ve William Bingham tarafından annesi Mary Payne Bingham'ın anısına finanse edilen bina, 1925'ten 1992'ye kadar ortaokul bölümünü barındırıyordu. Bugün, erkek öğrenci yurtlarına ev sahipliği yapıyor. yanı sıra ikincil bir tiyatro odası ve iş ve idari ofisler. Ön girişin üzerinde "Mary Payne Bingham onuruna oğlu William Bingham 2 tarafından dikilen Mary Payne Bingham Hall" yazan binanın inşasını anan bir plaket görülüyor.
 Feyyaz Berker Science Building ː Halk arasında "Feyyaz" olarak anılan Feyyaz Berker Salonu, günümüzde fen laboratuvarları ve dersliklerinin yanı sıra Fen Bölümünü de barındırmaktadır. Bina 1990 yılında tamamlandı ve adını en büyük bağışçısı, önde gelen Türk iş adamı ve Robert Kolej mütevellisi Feyyaz Berker'den (Robert Kolej Müh '46 mezunu) almıştır. Binanın ön cephesi, Gould Hall'un cephesini taklit eden kemerli pencerelere sahiptir. Türkiye'nin en nadide koleksiyonlarından birine sahip olan Biyoloji Müzesi'nin içindekiler binanın ikinci ve üçüncü katlarına dağılmış durumda.
 Suna Kıraç Hall (Tiyatro) ː 1990 yılında yapımı tamamlanan, büyük bir sahnesi, makyaj odaları, modern ses ve ışık sistemi ve 512 kişilik oturma düzeniyle en büyük bağışçısı olan Suna Kıraç'ın (Amerikan Koleji) adını taşıyan tiyatro binası. (Girls '60 mezunu), önde gelen bir Türk iş kadını ve Robert Kolej Mütevellisi. Bodrum katında müzik bölümü ve birkaç müzik odası bulunuyor.
 Nejat Eczacıbaşı Hall (Gym) ː Modern okul spor salonu 1990 yılında açıldı ve adını en büyük bağışçısı, önde gelen Türk biyokimyacı ve iş adamı Dr. Nejat Eczacıbaşı'ndan (Robert Koleji '32 mezunu) almıştır. Bodrum katında Çok Amaçlı Oda (MPR), beden eğitimi bölümü ofisleri ve bir öğrenci dinlenme alanı olan Cep (Türkçe "Cep") bulunmaktadır.
 Murat Karamancı Student Center (MKSC)

İbrahim Bodur Kütüphanesi
Robert Kolej 1863 yılında kurulduğunda dört öğrencisi vardı. Kütüphaneye 2.120 dolar tahsis edilmiş ve Harvard Üniversitesi kütüphanenin açılışı için 200 cilt bağışta bulunmuştur. 1950'ler ve 60'larda kolej, Türkiye'nin en büyük koleksiyonlarından birine sahipti. (1957'de: 111.598 kitap ve 214 süreli yayın; o yıl Türkiye Milli Kütüphanesi tarafından yayınlanan Türkiye Kütüphaneleri Rehberi'ne göre American College for Girls Library 27.163 kitap ve 108 süreli yayın. Boğaziçi Üniversitesi'nin kuruluşundan sonra, kolej koleksiyonlarının çoğunu yeni kurulan üniversiteye bağışladı. Bugün Robert Kolej'in hem Türkçe hem de İngilizce olmak üzere yaklaşık 40.000 kaynaktan oluşan bir basılı koleksiyonu bulunmaktadır. Ayrıca, hem kampüs içinden hem de kampüs dışından erişilebilen genişleyen bir e-Kitap, e-Dergi ve veri tabanı koleksiyonuna sahiptir. 2014 yılında kapsamlı bir tadilattan geçen kütüphane, Gould Hall'un ikinci ve üçüncü katlarında 290 kişilik oturma kapasitesi ile 1034 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır.

Diğer binalar ve tesisler

 Rodney B. Wagner Anıtı Labirenti
 Murat Karamancı Öğrenci Merkezi (MKSC)
 Dave Phillips Sahası
 Konak Teras
 Tenis kortları
 Basketbol sahaları
 Fakülte lojmanları (Barton House, White House, Blue House, Yalı, Guest House ve kampüse dağılmış çok sayıda diğer evler)
 Yeşil Kule
 Köprü ve Güvenlik
 Forum

Bu bölüm sadece bugünkü Robert Kolej kampüsündeki (eski adı Amerikan Kız Koleji kampüsü olan) binaları içerir; Robert Kolej'in eski erkek kampüsündekiler Boğaziçi Üniversitesi yazısında bulunabilir.

Ayrıca okulun içinde Konak Terrace, Wagner Memorial Maze, Plato ve Forum gibi bölümler de bulunmaktadır.

Eğitim ve fiyatlar
Robert Kolej'in 2023–2024 akademik yılı için öğrenim ücretleri  ː

Öğrenim ücretleri her yıl Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) tarafından belirlenen sınırlı bir aralıktaki enflasyon oranlarına göre ayarlanır.

Robert Kolej, öğrenim ücreti açısından sürekli olarak Türkiye'nin en pahalı lisesi olarak sıralanmıştır. Okul verilerine göre, öğrencilerin %26'sı 2019–2020 akademik yılı için bir tür mali yardım aldı.

Robert Kolej vergilerini New York Eyaletinde vergiden muaf iki ayrı 501(c)(3) kâr amacı gütmeyen kuruluş aracılığıyla beyan eder :  İstanbul Robert Koleji Mütevelli Heyeti , Aralık 1947'den beri vergiden muaftır ve Robert Kolej Vakfı , vergi- Mayıs 2000'den beri muaftır. Veriler ProPublica'da halka açıktır. 2017 Mali Yılı itibarıyla, iki kuruluş 28,7 milyon ABD Doları toplam gelir bildirdi.

Öğrenim ücretleri ve bağışlar okulun gelirinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. 2019 yılında okul harçlarından elde edilen gelir, okul giderlerinin %55'ini karşıladı ve geri kalanının çoğu bağışlarla sağlandı. Finans kurumları ve şirketler de bağışta bulunsa da, bağışçıların çoğu okulun mezunlarıdır.

Eleştiri

Pervaneler
Türkçü bir yazar olan Müfide Ferit Tek, Amerikan Kız Koleji'nin yabancı, Türk karşıtı doğasını eleştiren bir roman olan Pervaneler'i yazdı. 1924'te, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından bir yıl sonra yayınlanan roman, Amerikan Kız Koleji'nin kurgulanmış anlatımı olan "Bizans Koleji" etrafında dönüyor. Hikâye, Bizans Koleji'ne giden genç bir Türk Müslüman kadın olan Leman'ı içeriyor. Orada iki Türk kızı Nesime ve Bahire ile arkadaş olur. Nesime ünlü bir Mevlevi şeyhinin kızıdır. Emir Çelebi. Bizans Koleji'ndeki eğitimi, onu Türk ve Müslüman kimliklerinden uzaklaştırarak, Protestanlığa dönerek Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmesine yol açar. Bahire, "erkek gibi giyinen", toplumsal cinsiyet rollerini reddeden ve batılı feminist hareketin büyüsüne kapılmış bir kadın. Ayrıca feminist derslere katılmak için Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınır. Arkadaşlarından etkilenen Leman, konuşlandırılmış bir Amerikan askeri olan Jack Peterson ile tanışır ve onunla evlenmek için Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçar. Bu üç rakam, yazarın gayri milli eğitim kurumlarında Türk gençliğinin başına geleceğine inandığı şeyler için uyarıcı hikâyelerdir.

Romanda, Bizans Koleji genç Türk kadınlarını yozlaştıran başlıca kurum olarak tasvir ediliyor. İstanbul'u işgal eden ancak zapt edemeyen yabancı güçlerin hem gerçek hem de mecazi yerleşim bölgesi. Romana göre, okulun "Yunan" ve "yabancı" mimarisi - muhtemelen Gould Hall'daki Yunan iyonik sütunlarına atıfta bulunuluyor - kampüsünü ziyaret edenlere ayrı bir ülkeye giriyormuş hissi veriyor. Kitap boyunca okul şu şekilde anlatılıyor: "Gerçekten burası bir Amerikan-Ermeni ülkesinin başkentiydi. Anavatanımız içinde ayrı bir ülke gibiydi". Romana benzer Ermeni karşıtı duygular hakimdir: Okulun müzesinde Ermeni, Rum, Bulgar, Sırp ve Rus halklarına ait eserler sergilenmektedir. oysa Türk kültürü reddediliyor.

2014–2015 kabul skandalı
2014–2015 eğitim-öğretim yılında Robert Kolej'e lise giriş sınavından olması gerekenden daha düşük bir puanla bir öğrenci kabul edilmiştir. Kabul edilen öğrenci, Robert Kolej'e sınav puanı ile kabul edilen başka bir öğrencinin ikiz kardeşi idi. 25 Mart 2015'te Hürriyet gazetesi, öğrencinin Milli Eğitim Bakanlığı'nın (MEB) talimatıyla Robert Kolej'e kabul edildiğini bildirdi. Medyanın haksız davranış raporlarına yanıt veren dönemin müdürü Anthony Jones, bir mektupta "Okulumuz tarafından MEB kararına yapılan çok sayıda idari itiraz reddedildi ve biz hukuk bu karara uymakla yükümlüdür."

Daha sonra, söz konusu öğrencinin "öğrencilerin gerçek bir et kalkanı" tarafından engellenmesi nedeniyle derslere katılamadığı ve kısa bir süre sonra okulu bıraktığı bildirildi.

Yeni Akit
Yeni Akit, 2017'den beri Robert Kolej hakkında üç makale yayınladı. "Robert Koleji'nde Sapkınlık" başlıklı ilk yazı, okulun LGBTQ haftasına yönelik bir saldırıydı. Faruk Arslan'ın kaleme aldığı homofobik makale, eşcinselliği bir "hastalık" olarak nitelendirirken, "Amerikan Robert Koleji eşcinsellik hastalığını normal bir insanlık durumu olarak temsil eden sapkınlar korosuna katıldı" alt başlığıyla yer aldı.

2018 yılında Faruk Arslan, İslami başörtüsünün okul kıyafet yönetmeliği tarafından yasaklandığını iddia eden "Robert Koleji'nin Başörtüsü Nefreti" başlıklı başka bir yazı yayınladı. Gerçekte, Robert Kolej'de başörtüsü serbesttir.

Aynı yazarın 2018'deki bir başka makalesi, Robert Kolej'in finansmanının kaynağını sorguladı. "Robert Kolej'in 900 Trilyon (Milyon) Parası Nereden Geldi, Nereye Gidiyor?" Robert Kolej'in mali durumunu çevreleyen bir komplo teorisi uydurulur. Arslan, Robert Kolej'in 5 yılda elde ettiği 137 milyon doların "Türkiye'nin kaynaklarının sömürülmesi" sonucu olduğunu ve "ABD çıkarları" için kullanıldığını iddia ediyor. Gerçekte, Robert Kolej, okul harçları ve mezunlarının gönüllü bağışları yoluyla fon toplamaktadır. 501 (c)(3) vergiden muaf kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Robert Kolej vergilerini New York'ta beyan eder ve harcamaları kamuya açıktır.

Önemli mezunlar
Robert Kolej mezunları, Osmanlı döneminden bu yana sanattan akademiye, bilimden mühendisliğe, işletmeden sivil toplum ve devlet yönetimine kadar pek çok alanda öncü rol oynamıştır. Garnett, 1904 tarihli yayınında, "kırk yıl önce kuruluşundan bu yana, mezunlarının birçoğunun Balkan beyliklerinin hükümetlerinde yüksek mevkilere ulaştığını ve başka türlü kendilerini öne çıkardıklarını" belirtti. Üç Robert Kolej mezunu, Mart 1945'te San Francisco'dadüzenlenen Birleşmiş Milletler'in kuruluş toplantısında ülkelerini temsil ettiler : Suriye için Nureddin Kahala, Türkiye için Hamiz Atif Kuyucak ve İran için Dr. Shafaq.

1990 yılında üç mezun, Nejat Eczacıbaşı, Suna Kıraç ve Feyyaz Berker, Binalar bölümünde bahsedilen yeni binaların inşası için gerekli parayı bağışladı. Yıllık bir bağış kampanyası okul için para toplar, çünkü masraflar tek başına öğrenim ücretleriyle karşılanamaz. Geliştirme ofisi, dünya çapında çevrimiçi ve posta yoluyla 10.000  Robert Kolej mezununa ulaşan RC Quarterly'yi yayınlıyor.

Kampüsün yanında yer alan kültür ve eğlence merkezi Bizimtepe, Mezunlar Derneği'nin bir kuruluşudur.

Hakkında yazılanlar
G. Washburn, "Robert Koleji Hatıraları: İstanbul'da Elli Yıl", 2011
Cyrus Hamlin, "Robert Koleji Uğrunda Bir Ömür", 2013
 Beytullah İmzaoğlu, "Gayr-i Müslim Cemaatler, Robert Koleji ve Bulgar İsyanı"
 Önder Kaya, "Dünyanın Tam Orta Yerinde Robert Kolej - İmparatorluktan Cumhuriyete Bir Okulun Tarihi", 2022

Ayrıca bakınız
 Boğaziçi Üniversitesi
Kategori:Robert Lisesinde öğrenim görenler

Kaynakça

Kolejler
Beşiktaş'taki liseler
Türkiye'deki Hristiyan misyoner eğitim kurumları
Türkiye'deki uluslararası okullar
1863'te kurulan eğitim kurumları

Robert Lisesi


Drugi svjetski rat po nadnevcima: 17. siječnja u Drugom svjetskom ratu.

1945.
Ulaskom Crvene armije u grad započelo oslobođenje Varšave.

Drugi svjetski rat po nadnevcima

17. siječnja u Drugom svjetskom ratu


William Oscar Sealey (-) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il est député fédéral libéral de la circonscription ontarienne de Wentworth de 1908 à 1911.

Biographie
Né à Waterdown (aujourd'hui dans Hamilton en Ontario), Sealey opère une banque privée et réside à l'étage du dessus. En 1887, il déjoue une tentative de vol en utilisant son arme à feu après que les voleurs aient fait exploser le coffre-fort.

Politique
Sealey siège au conseil du comté de Wentworth et sert aussi de préfet dans le canton d'East Flamborough.

Candidat défait dans la circonscription fédérale de Wentworth-Sud en 1900, ainsi que dans Wentworth en 1904 et lors de l'élection partielle de 1905 contre E. D. Smith à toutes ces tentatives, il est élu en 1908. Il ne parvient pas à se faire réélire en 1911.

Sealey meurt à Dundas à l'âge de 80 ans.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1859
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti libéral du Canada
Conseillers municipaux ontariens
Décès en janvier 1940

William Oscar Sealey


An Nidularium ferrugineum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme. An Nidularium ferrugineum in nahilalakip ha genus nga Nidularium, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nidularium

Nidularium ferrugineum


İstiklâl Partisi (, Ḥizb Al-Istiqlāl; ), Fas'ta muhafazakâr ve monarşi yanlısı bir siyasi partidir.

Seçim sonuçları

Kaynakça

Fas'taki siyasi partiler
1944'te kurulan siyasi partiler

İstiklâl Partisi


Kolumbija
 Yarí (Indijanci)
 Yarí (jezik)
 Yarí (rijeka)
 Benin
 Yari (Benin), selo
 Iran
 Yari (Iran), selo
 Japan
 Yari (planina)

 Ostalo
 Yari (koplje), japansko koplje

Yari