Las protestas en Senegal de 2011-2012, fueron una serie de manifestaciones populares contra la reelección del presidente Abdoulaye Wade, el consejo constitucional senegalés validó su candidatura a las elecciones presidenciales de febrero lo que provocó estragos en varias ciudades.
Los disturbios preelectorales en Dakar y otras ciudades senegalesas se asemejan entre la reconocida estabilidad política, sin golpes de estado, ni militares en el poder, de este país del África occidental y la revolucionaria Primavera Árabe.

En marzo de 2012, Wade, con el 34.2% de los votos, perdió la presidencia, dando por terminada las protestas.

Antecedentes
El bloque opositor, el Movimiento del 23 de Junio (M23), es una coalición de partidos opositores y organizaciones de la sociedad civil nacida en 2011 con la intención de sacar del poder a Wade.

Nació tras las revueltas del 23 de junio de 2011, que llevaron, entre otras cosas, a Wade a renunciar a un polémico proyecto de reforma constitucional que incluía la elección del jefe del Estado con sólo el 25% de los votos.

El Gobierno senegalés prohibió ese 21 de julio toda manifestación frente a edificios oficiales en la capital tres días antes de unas revuektas que la oposición tenía prevista en la Plaza de la Independencia, donde se concentra la Cámara de Comercio, para protestar contra el tercer mandato de Wade.

Por su parte, los partidos opositores y la sociedad civil, agrupados en el M23, decidieron trasladar la manifestación a la Plaza del Obelisco, con lo que no infringieron la nueva normativa impuesta por el Gobierno.

los manifestantes atacaron las agencias de la Sociedad Nacional de Electricidad (SENELEC) y varios edificios de la administración pública así como otros municipales en manos del gobernante Partido Democrático Senegalés. Los manifestantes prendieron fuego a las agencias de la SENELEC y de los municipios tras llevarse los equipos que encontraron en los mismos.

Las manifestaciones se extendieron con misma violencia a las ciudades de ThiŠs, Mbour, Mbacke, según indican las radios, que han dedicado amplios espacios a los hechos.

Ante las protestas, el presidente Wade de retiró el proyecto de ley que estaban examinando los diputados, desactivando así lo que algunos expertos analizaron como una bomba que podría poner en peligro la estabilidad del país.

Contexto

Grupos de manifestantes pidieron el 18 de febrero de 2012 en las calles de la capital de Senegal, Dakar, que el presidente Abdoulaye Wade abandone el poder antes de que tengan lugar las elecciones presidenciales de la semana próxima en el que este veterano dirigente es el favorito para desarrollar su tercer mandato, mientras se desarrollaban enfrentamientos entre rebeldes y el ejército en la región de Casamance, cerca de Gambia.

Cuatro soldados senegaleses murieron y nueve resultaron heridos en combates con el grupo separatista Movimiento de las Fuerzas Democráticas de Casamance (MFDC). Los opositores a Wade temieron que a esta violencia se sumen los enfrentamientos que podrían tener lugar si el presidente, de 85 años de edad, volvía a tomar el poder.

La Policía ha intervenido para dispersar con gases lacrimógenos una muchedumbre en una avenida; en un momento dado una de las granadas ha alcanzado una mezquita llena de fieles mientras una decena de jóvenes han atravesado el cordón de seguridad policial, al grito de Libertad al Pueblo, antes de que fueran repelidos por los agentes.

Las protestas contra Wade están prohibidas por el Ministerio del Interior, que teme que puedan alterar al orden público, y han descrito las manifestaciones de aquellos días como Una ola de crímenes alimentadas por grupos de vagabundos. El portavoz del M23, el grupo paraguas que aglutina a la oposición, Abdoul Aziz Diop, declaró que sus seguidores han ignorado la prohibición de concentrarse, que describen de anticonstitucional.

Los enfrentamientos entre rebeldes y el ejército continuaron cerca de la frontera con Gambia, específicamente en la localidad de Sindian, donde los militares rastrearon la zona en busca de combatientes y bases del MFDC. Con aquellos enfrentamientos ya son siete los soldados muertos. El grupo rebelde eleva esta cifra a 22 y la ONU informó de al menos 14 civiles muertos.

Elecciones posteriores
Abdoulaye Wade, obtuvo la victoria en las elecciones de ese 26 de febrero con el 34,8% (Aunque perdió en su propio distrito electoral y anunció que en caso de una segunda ronda dialogará con la oposición), pero tendrá que enfrentarse en una segunda vuelta con el ex primer ministro Macky Sall al no tener los votos suficientes, según resultados oficiales publicados por las autoridades electorales.

Una segunda vuelta tuvo lugar el 25 de marzo entre los candidatos Wade y Sall, siendo Sall el ganador de la Presidencia. Aún sin conocerse resultados oficiales, el Presidente saliente Wade y candidato a una tercera reelección reconoció su derrota la misma noche de la cita electoral.

La comisión electoral había prevenido a ambos candidatos de declarar la victoria prematuramente. La votación ocurrió sin incidentes.

Wade, quien estaba en el poder desde el año 2000, se enfrentó a candidatos que estiman que agotó ya sus dos mandatos autorizados, por lo que consideron ilegal su candidatura, validada y confirmada a finales de enero por el Consejo Constitucional.

Véase también
 Elecciones presidenciales en Senegal de 2012

Referencias

Manifestaciones y protestas en 2012
Senegal en 2011
Senegal en 2012

Protestas en Senegal de 2011-2012


تشالز دوك  هو أحد رواد الفضاء الأمريكيين. ولد تشالز دوك في 3 أكتوبر 1935 في شارلوت ب كارولينا الشمالية . وهو الإنسان العاشر الذي وطأت أقدامه سطح القمر حيث شارك زميليه جون يونغ وكين ماتينجلي في بعثة أبولو 16. قام على القمر بجمع عينات من تربة وصخور القمر ، وعادوا بكمية من الصخور والعينات تزن (على الأرض) 94 كيلوجرام من ضمنها أكبر صخرة يجلبها رواد الفضاء معهم من القمر وزنها 11 كيلوجرام . قام مع زميله حصول على قياسات عليه ، تصل نتائجها الأرض آليا . كما سجل أكبر سرعة تحققها عربة قمرية Lunar Rover تسير على سطح القمر وهي 11 كيلومتر / ساعة.

تخرج عام 1957 من الأكاديمية البحرية الأمريكية، وانضم إلى القوات الجوية الأمريكية. أكمل تدريبًا متقدمًا على الطيران على متن طائرة إف 86 سابر في قاعدة مودي الجوية في جورجيا، حيث تخرج بدرجة الامتياز. بعد الانتهاء من هذا التدريب، خدم ديوك لمدة ثلاث سنوات كطيار مقاتل مع السرب المقاتل المعترض رقم 526 في قاعدة رامشتاين الجوية في ألمانيا الغربية. بعد تخرجه من مدرسة الفضاء الجوي البحثية للطيارة في سبتمبر 1965، عمل هناك كمدرس لأنظمة التحكم والطيران على متن طائرة إف 101 فودو وإف 104 ستارفايتر وتي 33 شوتنغ ستار.

في أبريل 1966، اختير ديوك بالإضافة إلى ثمانية عشر رجلًا للانضمام إلى مجموعة الخامسة من رواد الفضاء التابعة لناسا. في عام 1969، كان عضوًا في طاقم دعم رواد الفضاء خلال مهمة أبولو 10. وعمل كمسؤول عن الاتصال مع الكبسولة الفضائية (كابكوم) خلال مهمة أبولو 11، التي تضمنت أول هبوط مأهول على سطح القمر. أصبحت لكنته الجنوبية المميزة مألوفةً للمشاهدين في جميع أنحاء العالم، إذ ظهر على صوته القلق أثناء الهبوط الطويل الذي استنفد تقريبًا كل وقود الوحدة القمرية لمركبة إيغل. كانت كلمات ديوك الأولى لطاقم أبولو 11 على سطح القمر مرتبكة، "روجر، توانك ... ترانكويليتي، نؤكد سماعكم على الأرض. لدينا مجموعة من الرجال على وشك التحول إلى اللون الأزرق. نستطيع الآن التنفس مرةً أخرى. شكرًا جزيلا!"

كان ديوك طيارًا احتياطيًا للوحدة القمرية في مهمة أبولو 13. قبل المهمة بفترة وجيزة، أصيب بالحصبة الألمانية بالعدوى من طفل أحد أصدقائه وعرّض الطاقم الرئيسي للمرض عن غير قصد. نظرًا لأن كين ماتينجلي لم يكن لديه مناعة طبيعية ضد المرض، فقد استُبدل بجاك سويجرت كطيار لوحدة القيادة. أُعيد تعيين ماتينجلي كطيار وحدة قيادة في رحلة ديوك، أبولو 16. في هذه المهمة، هبط ديوك وجون يونغ في مرتفعات ديكارت القمرية، وقاما بثلاثة أنشطة خارج المركبة (إي في إيه). عمل أيضًا كطيار احتياطي للوحدة القمرية الخاصة بأبولو 17. تقاعد ديوك من وكالة ناسا في 1 يناير 1976.

بداية حياته وتعليمه

ولد تشارلز موس ديوك جونيور في شارلوت في ولاية نورث كارولينا، في 3 أكتوبر 1935، وهو ابن تشارلز موس ديوك، عامل في قطاع تأمين، وزوجته ويلي كاثرين، التي عملت كمشتري لشركة بيست آند كو. وُلد أخوه التوأم ويليام ووترز (بيل) بعد ست دقائق من ولادته. تعود أسلاف والدته إلى العقيد فيليمون بيري ووترز، الذي قاتل في الحرب الثورية الأمريكية.

بعد الهجوم الياباني على ميناء بيرل هاربور في 7 ديسمبر 1941، دخلت الولايات المتحدة الحرب العالمية الثانية، وتطوع والده للانضمام إلى البحرية، وعُين للخدمة في جزيرة المحطة الجوية البحرية الشمالية في كاليفورنيا. انتقلت العائلة إلى كاليفورنيا للانضمام إليه، ولكنه نُقل بعد عام إلى جنوب المحيط الهادئ، واصطحبت زوجته ويلي الأولاد إلى جونستون، ساوث كارولينا، حيث تعيش والدتها. عاد والده من جنوب المحيط الهادئ في عام 1944، وتمركز في محطة دايتونا بيتش الجوية التابعة للبحرية، وبالتالي انتقلت العائلة إلى هناك. في عام 1946، بعد انتهاء الحرب، استقرت العائلة في لانكستر في ولاية ساوث كارولينا، حيث عمل والده كبائع في مجال التأمين، وأصبحت والدته تدير متجرًا للملابس. وُلدت أخت إليزابيث (بيتسي) عام 1949.

عندما كان طفلًا، صنع ديوك وشقيقه بيل نموذجًا لطائرة. منع مرض خلقي شقيقه من المشاركة في الرياضات الشاقة، وألهمه في النهاية لممارسة مهنة الطب، لكن الجولف كانت رياضة استمتعا بها معًا. كان ديوك نشيطًا في الكشافة الأمريكية وحصل على أعلى رتبة فيها، النسر الكشفية، في عام 1946. التحق ديوك بمدرسة لانكستر الثانوية وقرر ممارسة مهنة عسكرية. بما أن والده خدم في البحرية، فقد أراد الالتحاق بالأكاديمية البحرية الأمريكية في أنابوليس في ولاية ماريلاند.

كخطوة أولى لتحقيق طموحه، قابل ديوك عضو الكونجرس المحلي، جيمس بي. ريتشاردز، الذي عاش في لانكستر. عبّر ريتشاردز عن سعادته بترشيحه باعتباره صبيًا محليًا. نصح ريتشاردز ديوك بالتركيز على اجتياز امتحان القبول، وأوصاه بالالتحاق بمدرسة إعدادية عسكرية. قبل ديوك ووالديه هذه النصيحة، واختاروا أكاديمية الأدميرال فراجوت في سانت بطرسبرغ، فلوريدا، ليلتحق بها في آخر سنتين دراسيتين له. تقدم ديوك لامتحان أنابوليس في منتصف سنته الأخيرة، وبعد فترة وجيزة تلقى رسالة مفادها أنه اجتاز الاختبار، وقُبل في دفعة عام 1957. نشرت صحيفة لانكستر نيوز صورته على الصفحة الأولى مع إعلان قبوله. تخرج متفوقًا من فراجوت ورئيسًا للدفعة عام 1953.

دخل ديوك الأكاديمية البحرية في يونيو 1953. لم يكن رياضيًا، لكنه لعب الجولف ضمن فريق الأكاديمية. خلال رحلة بحرية صيفية لمدة شهرين إلى أوروبا على متن حاملة الطائرات المرافقة يو إس إس سيبوني، عانى من دوار البحر، وبدأ بالتشكيك في قراره بالانضمام إلى البحرية. من ناحية أخرى، استمتع كثيرًا برحلة التعريف على متن طائرة إن 3 إن المائية، وبدأ يفكر في مهنة في مجال الطيران. كانت أكاديمية القوات الجوية الأمريكية قد أُنشِئت للتو ولم تخرج دفعتها الأولى حتى عام 1959، لذلك سُمح لربع دفعة أنابوليس بالتطوع في القوات الجوية للولايات المتحدة. في الواقع، تطوع أكثر من ربع تلاميذ دفعة 1957، وقد اختيرت الأسماء عشوائيًا من داخل قبعة. خلال فحصه البدني، صُدم ديوك بمعرفة أنه يعاني من لابؤرية طفيفة في عينه اليمنى، ما حال دون أن يصبح طيارًا بحريًا، لكن سلاح الجو سمح له بالانضمام. حصل على درجة البكالوريوس في العلوم البحرية في يونيو 1957، وكُلف برتبة ملازم ثانٍ في القوات الجوية.

عمله في القوات الجوية
في يوليو 1957، انتقل ديوك، إلى جانب خريجي أنابوليس وويست بوينت الآخرين الذين اختاروا القوة الجوية، إلى قاعدة ماكسويل الجوية في مونتغمري، ألاباما، لمدة أسبوعين. ثم أُرسِل إلى قاعدة سبينس الجوية في مولتري، جورجيا، لإكمال تدريب الطيران الأساسي. تضمنت الأشهر الثلاثة الأولى فصولًا دراسية وتدريبًا على طائرة تي 34 مينتور وطائرة تي 28 تورجان المدفوعتان بمروحة خلال الأشهر الثلاثة التالية. في مرحلة تدريبه التالية، انتقل إلى قاعدة ويب للقوات الجوية في بيج سبرينغ، تكساس، في مارس 1958، للتدريب على طائرة تي 33 شوتنغ ستار النفاثة. تخرج ضمن الأوائل على دفعته، وحصل على أوسمة القوات الجوية المجنحة وشهادة تفوق ما منحه حرية اختيار مهامه. اختار أن يصبح طيارًا مقاتلًا. أكمل تدريبًا متقدمًا لمدة ستة أشهر على طائرة إف 86 سابر في قاعدة مودي الجوية في فالدوستا، جورجيا، حيث تخرج متفوقًا.

مرة أخرى، اختار ديوك مهامه، وانضم إلى السرب المقاتل المعترض رقم 526 في قاعدة رامشتاين الجوية في ألمانيا الغربية. كان هذا في ذروة الحرب الباردة واشتداد التوتر، خاصةً خلال أزمة برلين عام 1961. اختار ديوك هذه المهمة على وجه التحديد لأنها كانت على الخطوط الأمامية. كانت أربع طائرات اعتراضية تابعة للسرب من طراز إف 86 (ولاحقًا إف 102 دلتا داغر) في حالة تأهب دائمة، وعلى استعداد لمواجهة واعتراض الطائرات التي تعبر الحدود من ألمانيا الشرقية.

مع انتهاء فترة خدمته في أوروبا التي دامت ثلاث سنوات، تيقن ديوك أن أفضل خيار مهني له هو تعزيز تعليمه، وهو أمر كانت تشجعه القوات الجوية الأمريكية. تقدم بطلب لدراسة هندسة الطيران في جامعة ولاية كارولينا الشمالية، لكن هذا الخيار لم يكن متاحًا. وبدلًا من ذلك، عُرض عليه مقعد في معهد ماساتشوستس للتكنولوجيا (إم آي تي) للحصول على درجة الماجستير في علوم الطيران والملاحة الفضائية. التحق ديوك بمعهد ماساتشوستس للتكنولوجيا في يونيو 1962.

في بوسطن، التقى ديوك دوتي ميد كليبورن، خريجة كلية هولينز وجامعة نورث كارولينا، والتي كانت قد عادت مؤخرًا من رحلة صيفية إلى أوروبا. أصبحا خطيبين في يوم عيد الميلاد عام 1962، وتزوجا في 1 يونيو 1963. ذهبا إلى جامايكا لقضاء شهر العسل، لكنهما أصيبا بتسمم غذائي.

بينما كان يواعد دوتي، تراجعت درجات ديوك الدراسية، ووُضع تحت فترة اختبار دراسية، لكن القوات الجوية الأمريكية سمحت له بالتسجيل لفصل دراسي آخر. لإكمال أطروحته العلمية، تعاون ديوك مع زميله مايك جونز، لإجراء تحليل إحصائي لأنظمة توجيه مشروع أبولو. كجزء من هذه الدراسة، قابلا رائد الفضاء تشارلز باسيت. أكسبهم عملهم درجة أ، ما رفع متوسط ديوك إلى مستوى ب المطلوب، وحصل على درجة الماجستير في العلوم في مايو 1964.

بعد ذلك، تقدم ديوك للالتحاق بمدرسة الفضاء الجوي البحثية للطيارة (إيه آر بّي إس) التابعة للقوات الجوية الأمريكية، على الرغم من أنه شعر أن فرصة قبوله كانت ضئيلة نظرًا لأنه بالكاد استوفى الحد الأدنى من المؤهلات. مع ذلك، صدرت أوامر سمحت له بالالتحاق بدفعة 64 سي، وبدأ الدراسة في أغسطس 1964 في قاعدة إدواردز الجوية في كاليفورنيا. كان القائد في ذلك الوقت هو تشاك ييغر، وضمّت دفعة ديوك المكونة من اثني عشر عضوًا سبنس إم أرمسترونج وآل ووردن وستيوارت روزا وهانك هارتسفيلد. تصدر بيتر هوغ ترتيب دفعته تلاه ديوك في المرتبة الثانية. بعد تخرجه من إيه آر بّي إس في سبتمبر 1965، بقي ديوك للعمل كمدرب لأنظمة التحكم والطيران على متن طائرة إف 101 فودو وإف 104 ستارفايتر وتي 33 شوتنغ ستار. أثناء تواجده في قاعدة إدواردز، ولد طفله الأول، تشارلز موس ديوك الثالث، في مستشفى القاعدة في مارس 1965.

عمله في ناسا
في 10 سبتمبر 1965، أعلنت ناسا أنها ستختار مجموعة خامسة من رواد الفضاء. اكتشف ديوك ذلك في مقال على الصفحة الأولى لصحيفة لوس أنجلوس تايمز، وأدرك أنه يفي بجميع المتطلبات. ذهب لرؤية تشاك ييغر، ونائب القائد، الكولونيل روبرت بوكانان، الذي أبلغه أن هناك فرصتين حاليتين لاختيار رواد الفضاء: إحداهما لناسا، والأخرى لبرنامج المختبر المداري المأهول (إم أوه إل) التابع للقوات الجوية الأمريكية. كان يجب أن تمر ترشيحات وكالة ناسا عبر قنوات القوات الجوية، التي قامت بعملية اختيار أولية. أخبر بوكانان ديوك أنه يستطيع التقدم لكلا البرنامجين، ولكن إذا فعل ذلك، فستختاره إم إوه إل. تقدم ديوك بطلب إلى وكالة ناسا فقط، كما فعل روزا ووردن؛ تقدم هارتسفيلد لكلا البرنامجين، لكن إم إوه إل اختارته في النهاية.

انظر أيضًا
 نيل أرمسترونج
 بز ألدرن
 جوردن كوبر
 مايكل كولينز
 أبولو 8
 أبولو 10
 أبولو 11
 أبولو 17

مراجع

وصلات خارجية

 Bio at Astronautix (en)
 Official NASA biography 12/1994
 Official website of Charlie Duke

أبولو 16
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من شارلوت (كارولاينا الشمالية)
أشخاص من لانكستر (كارولاينا الجنوبية)
أشخاص من نيو براونفيلز
أصحاب أعمال أمريكيون
أصحاب أعمال أمريكيون في القرن 20
أعضاء قاعة مشاهير رواد الفضاء بالولايات المتحدة
أفراد عسكريون من كارولاينا الشمالية
جنرالات القوات الجوية الأمريكية
حائزون على وسام الاستحقاق الأمريكي
حاصلون على ميدالية الخدمة المتميزة للقوات الجوية
حاصلون على ميدالية الخدمة المتميزة لناسا
خريجو الأكاديمية البحرية الأمريكية
خريجو كلية تدريب الطيارين الاختباريين الأمريكية
خريجو مدرسة الهندسة بمعهد ماساتشوستس للتكنولوجيا
خريجو معهد ماساتشوستس للتكنولوجيا
رحلات الفضاء في 1972
رواد فضاء أمريكيون
سائرون في الفضاء
طيارو اختبار أمريكيون
طيارون أمريكيون
طيارون من كارولاينا الشمالية
مسيحيون أمريكيون
مواليد 1935
مواليد في شارلوت (كارولاينا الشمالية)

تشارلز دوك


The Province of Georgia (also Georgia Colony) was one of the Southern colonies in British America. It was the last of the thirteen original American colonies established by Great Britain in what later became the United States. In the original grant, a narrow strip of the province extended to the Pacific Ocean.

The colony's Corporate charter was granted to General James Oglethorpe on April 21, 1732, by George II, for whom the colony was named. The charter was finalized by the King's privy council on June 9, 1732.

Oglethorpe envisioned a colony which would serve as a haven for English subjects who had been imprisoned for debt and "the worthy poor". General Oglethorpe imposed very strict laws that many colonists disagreed with, such as the banning of alcoholic beverages. He disagreed with slavery and thought a system of smallholdings more appropriate than the large plantations common in the colonies just to the north. However, land grants were not as large as most colonists would have preferred.

Another reason for the founding of the colony was as a buffer state and a "garrison province" which would defend the southern British colonies from Spanish Florida. Oglethorpe imagined a province populated by "sturdy farmers" who could guard the border; because of this, the colony's charter prohibited slavery. The ban on slavery was lifted by 1751 and the colony became a royal colony by 1752.

Foundation

Although many believe that the colony was formed for the imprisoned, the colony was actually formed as a place of no slavery. Oglethorpe did have the vision to make it a place for debtors, but it transformed into a royal colony. The following is an historical accounting of these first English settlers sent to Georgia:

A committee was appointed to visit the jails and obtain the discharge of such poor prisoners as were worthy, carefully investigating character, circumstances and antecedents.

Thirty-five families, numbering one hundred and twenty persons, were selected.

On the 16th of November, 1732, the emigrants embarked at Gravesend on the ship Anne ... arriving January 13th [1733] in the harbor of Charleston, S. C. ... They set sail the day following ... into Port Royal, some eighty miles southward, to be conveyed in small vessels to the river Savannah.

Oglethorpe continued up the river to scout a location suitable for settlement. On February 12, 1733, Oglethorpe led the settlers to their arrival at Yamacraw Bluff, in what is now the city of Savannah, and established a camp with the help of a local elderly Creek chief, Tomochichi. A Yamacraw Indian village had occupied the site, but Oglethorpe arranged for the Indians to move. The day is still celebrated as Georgia Day.

The original charter specified the colony as being between the Savannah and Altamaha Rivers, up to their headwaters (the headwaters of the Altamaha are on the Ocmulgee River), and then extending westward "to the south seas." The area within the charter had previously been part of the original grant of the Province of Carolina, which was closely linked to Georgia.

Development of the colony

The Privy Council approved the establishment charter on June 9, 1732, and for the next two decades the council of trustees governed the province, with the aid of annual subsidies from Parliament. However, after many difficulties and the departure of Oglethorpe, the trustees proved unable to manage the proprietary colony, and on June 23, 1752, they submitted a deed of reconveyance to the crown, one year before the expiration of the charter. On January 2, 1755, Georgia officially ceased to be a proprietary colony and became a royal colony.

From 1732 until 1758, the minor civil divisions were districts and towns. In 1758, without Indian permission, the Province of Georgia was divided into eight parishes by the Act of the Assembly of Georgia on March 15. The Town and District of Savannah was named Christ Church Parish. The District of Abercorn and Goshen, plus the District of Ebenezer, was named the Parish of St. Matthew. The District of Halifax was named the Parish of St. George. The District of Augusta was named the Parish of St. Paul. The Town of Hardwick and the District of Ogeechee, including the island of Ossabaw, was named the Parish of St. Philip. From Sunbury in the District of Midway and Newport to the south branch of Newport, including the islands of St. Catherine and Bermuda, was named the Parish of St. John. The Town and District of Darien, to the Altamaha River, including the islands of Sapelo and Eastwood and the sea islands north of Egg Island, was named the Parish of St. Andrew. The Town and District of Frederica, including the islands of Great and Little St. Simons, along with the adjacent islands, was named the Parish of St. James.

Following Britain's victory in the French and Indian War, King George III issued the Proclamation of 1763. One of its provisions was to extend Georgia's southern boundary from the Altamaha River to the St. Marys River. Two years later, on March 25, 1765, Governor James Wright approved an act of the General Assembly creating four new parishesSt. David, St. Patrick, St. Thomas, and St. Mary in the recently acquired land, and it further assigned Jekyll Island to St. James Parish.

The Georgia colony had had a sluggish beginning. James Oglethorpe did not allow liquor, and colonists who came at the trustees' expense were not allowed to own more than  of land for their farm in addition to a 60 foot by 90 foot plot in town. Those who paid their own way could bring ten indentured servants and would receive 500 acres of land. Additional land could neither be acquired nor sold. Discontent grew in the colony because of these restrictions, and Oglethorpe lifted them. With slavery, liquor, and land acquisition the colony developed much faster. Slavery had been permitted from 1749. There was some internal opposition to slavery, particularly from Scottish settlers, but by the time of the War of Independence, Georgia was much like the other Southern colonies.

Revolutionary War period and beyond

During the American Revolution Georgia's population was at first divided about exactly how to respond to revolutionary activities and heightened tensions in other provinces. When violence broke out in 1775, radical Patriots (also known as Whigs) stormed the royal magazine at Savannah and carried off its ammunition, took control of the provincial government, and drove many Loyalists out of the province. In 1776 a provincial congress had declared independence and created a constitution for the new state. Georgia also served as the staging ground for several important raids into British-controlled Florida.

In 1777 the original eight counties of the state of Georgia were created. Prior to that Georgia had been divided into local government units called parishes. Settlement had been limited to the near vicinity of the Savannah River; the western area of the new state remained under the control of the Creek Indian Confederation.

James Wright, the last Royal Governor of the Province of Georgia, dismissed the royal assembly in 1775. He was briefly a prisoner of the revolutionaries before escaping to a British warship in February 1776. During the American Revolutionary War Wright would become the only royal governor of the Thirteen Colonies to regain control of part of his colony after British forces captured Savannah on December 29, 1778. British and Loyalist forces restored large areas of Georgia to colonial rule, especially along the coast, while Patriots continued to maintain an independent governor, congress, and militia in other areas. In 1779 the British repelled an attack of militia, Continental Army, and French military and naval forces on Savannah. The 1781 siege of Augusta, by militia and Continental forces, restored it to Patriot control. When the war was lost for Britain, Wright and British forces evacuated Savannah on July 11, 1782. After that the Province of Georgia ceased to exist as a British colony.

Georgia was a member of the Second Continental Congress, a signer of the Declaration of Independence, the tenth state to ratify the Articles of Confederation on July 24, 1778, and the fourth state to be admitted to the Union under the U.S. Constitution, on January 2, 1788.

On April 24, 1802, Georgia ceded to the U.S. Congress parts of its western lands, that it had claims for going back to when it was a province (colony). These lands were incorporated into the Mississippi Territory and later (with other adjoining lands) became the states of Alabama and Mississippi.

See also

 Georgia Experiment
 Georgia cracker
 History of Georgia (U.S. state)
 List of colonial governors of Georgia
 Oglethorpe Plan
 Thirteen Colonies

References

Further reading

 Greene, Evarts Boutell. Provincial America, 1690-1740 (1905) ch 15 online pp 249-269 covers 1732 to 1763.

 McIlvenna, Noeleen (2015). The Short Life of Free Georgia. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press.

External links

LOC: Establishing the Georgia Colony 1732–1750
Carl Vinson Institute of Government, University of Georgia: Georgia History
Sir John Percival papers , also called: The Egmont Papers, 1732–1745. University of Georgia Hargrett Library.
Diary of Viscount Percival  afterwards first Earl of Egmont. University of Georgia Hargrett Library.
Charter of Georgia from the Avalon Project
Royal Charter for the Colony of Georgia, 09 June 1732 from the collection of the Georgia Archives.
Original Grantees of the Colony of Georgia, 21 December 1733 from the collection of the Georgia Archives.
1758 Act Dividing Georgia into Parishes
Colonial Will Books, 1754-1779 from the Georgia Archives

Province of Georgia
Thirteen Colonies

Colonial United States (British)
Former British colonies and protectorates in the Americas
1732 establishments in the British Empire
1776 disestablishments in the British Empire

Province of Georgia


Deutsches Institut für Normung (DIN), Institutul German de Standardizare, este organizația germană pentru standardizare. A fost fondată în anul 1917 ca Normenausschuß der Deutschen Industrie (NADI), apoi redenumită în 1926 sub numele de Deutscher Normenausschuß (Comitetul German pentru Standardizare). În 1951 a devenit membru al Organizația Internațională de Standardizare (ISO).
În 1975 a fost redenumită Deutsches Institut für Normung și recunoscută de către guvernul german ca organism de standarde naționale și reprezintă interesele germane la nivel internațional și european. Sediul actual este în Berlin.
În prezent, există un număr de aproximativ 30 000 norme DIN, care acoperă aproape orice domeniu al tehnologiei.

Unul dintre primele standarde DIN și printre cele mai cunoscute este DIN 476, adoptat ca normă ISO 216, care specifică mărimile formatelor de hârtie folosite de majoritatea țărilor.

Normele DIN sunt desemnate de simbolul de origine și un număr:

DIN #: este utilizat pentru standarde germane
DIN EN #: este utilizat pentru ediția germană a standardelor europene adoptate
DIN ISO #: este utilizat pentru ediția germană a standardelor ISO
DIN EN ISO #: este folosit în cazul în care standardul ISO a fost, de asemenea, adoptat ca un standard european.

Note

Vezi și
 Organizație de standardizare
 List of DIN standards

Legături externe
 Pagina web DIN
 DGQ: Deutsche Gesellschaft für Qualität

DIN
Organizații de standardizare
Organizații fondate în 1917

Deutsches Institut für Normung


,  en anglais, est un jeu vidéo de plateformes en trois dimensions développé par HAL Laboratory et édité par Nintendo, sorti le  sur Nintendo Switch.

Système de jeu
Kirby et le monde oublié est le premier jeu de plateforme de la série avec un gameplay totalement en 3D. Le joueur incarne le personnage de Kirby, celui-ci doit traverser différentes étapes afin de sauver les Waddle Dees. Comme dans la plupart des jeux Kirby, celui-ci peut glisser, aspirer des ennemis ainsi que des objets qu'il peut peut soit recracher pour en faire des projectiles ou de les avaler pour obtenir différentes imitation (pouvoir).

En plus des transformations déjà existantes, le jeu en introduit deux nouvelles que sont la foreuse et l'explorateur, donnant au total un nombre de 12 transformations. Par ailleurs, le joueur peut améliorer ses dites capacités afin de les rendre plus puissantes. Ce nouveau jeu Kirby apporte également une nouvelle capacité, le , qui permet à Kirby d'avaler divers objets afin de s'en servir pour avancer dans le niveau.

Développement
HAL Laboratory avait commencé à teaser un nouveau jeu Kirby depuis 2020. Le directeur général Shinya Kumazaki l'a décrit comme la "nouvelle phase" de la série et qu'il "culminera les meilleurs aspects de Kirby" .

Le directeur du jeu, Tatsuya Kamiyama, a expliqué comment l'équipe s'est concentrée sur le fait de rendre le jeu accessible même avec un changement de perspective vers la 3D, tout en rendant le jeu satisfaisant pour le joueur. La transition 3D a été décrite comme très difficile, car HAL Laboratory a lutté avec plusieurs tentatives infructueuses pour amener la série Kirby en 3D, remontant aux années 2000 - au début du développement de ce qui est devenu Kirby's Return to Dream Land. Kamiyama a finalement créé un pitch détaillé pour un jeu 3D Kirby qui présentait des solutions aux problèmes auxquels HAL Laboratory avait été confronté, y compris la conception des personnages, le gameplay et de nombreux autres aspects, permettant enfin au développement de commencer sur un titre 3D. Vanpool a aidé au développement du jeu.

Au début, les testeurs de jeu de Nintendo ont estimé que les vastes environnements 3D rendaient le jeu trop facile car les joueurs pouvaient simplement s'éloigner des attaques ennemies. Ils ont suggéré que la densité ennemie soit augmentée, mais HAL Laboratory a refusé, affirmant qu'ils ne voulaient pas "tourmenter" Kirby ou empêcher les joueurs d'explorer pacifiquement le monde du jeu.

Pour atténuer les problèmes de perception de la profondeur, la détection des coups a été modifiée afin qu'une attaque de Kirby touche un ennemi s'il semble l'avoir fait du point de vue du joueur, même si l'attaque ne s'est pas réellement connectée.

Un mois avant le Nintendo Direct de septembre 2021, le site web officiel de Kirby a été mis à jour avec un texte d'espace réservé, ce qui implique en outre qu'un nouveau jeu sera bientôt disponible. Le jeu a été officiellement révélé pour la première fois dans le Nintendo Direct le 23 septembre 2021, après avoir été présenté prématurément sur le site Web de Nintendo six heures auparavant. Une deuxième bande-annonce plus approfondie a été diffusée le 12 janvier 2022, qui annonçait plus de fonctionnalités du jeu ainsi que la date de sortie du 25 mars 2022. Une démo gratuite a été mise à disposition le 3 mars 2022.

Accueil

Critique

Kirby et le monde oublié a reçu des critiques , selon l'agrégateur de critique Metacritic. Les critiques l'ont salué comme l'un des meilleurs jeux Kirby jamais réalisés.

Plusieurs critiques ont fait l'éloge de la conception des niveaux basée sur l'exploration, citant les défis optionnels, les objets à collectionner et la route des trésors comme des éléments qui donnent à chaque niveau un aspect substantiel. Les capacités d'imitation améliorables et le mode transmorphisme ont également été très appréciés pour la variété de gameplay qu'ils apportent tout en restant dans la conception de base du jeu, ce qui rend les combats et les plateformes toujours intéressants.

Les combats de boss ont également été loués pour avoir exigé l'utilisation de capacités d'imitation, et plusieurs personnes ont salué la difficulté accrue du jeu par rapport aux précédents opus de la franchise.

Les visuels du jeu et les thèmes des niveaux ont également été salués, l'esthétique post-apocalyptique du jeu étant citée comme créative. La coopération locale a été saluée comme étant amusante et transparente, tout en s'adaptant aux jeunes joueurs. Le village Waddle Dee a été loué pour avoir encouragé l'exploration du joueur et a été considéré comme une expérience substantiellement enrichissante.

Ventes

Du 21 au 27 mars 2022, le jeu s'est vendu à  au Japon, se classant à la première place du classement des ventes du pays. Du 28 mars au 3 avril 2022, le jeu occupe toujours la première place avec  vendus au Japon. Au , le jeu s'est écoulé à 4,53 millions d'exemplaires à travers le monde. Le 30 Septembre 2022, Nintendo annonce avoir écoulé 5,27 millions d'exemplaires dans le monde. Kirby et le Monde Oublié devient le jeu le plus vendu de la série, dépassant le record de 5,13 millions détenu depuis 30 ans par Kirby Dream Land sur Game Boy.

Notes et références

Lien externe

Kirby
Jeu de plates-formes
Jeu Nintendo Switch
Jeu vidéo développé au Japon
Jeu vidéo sorti en 2022

Kirby et le monde oublié


Foz do Arelho is one of twelve civil parishes (freguesias) in the municipality of Caldas da Rainha, Portugal. The population in 2011 was 1,339, in an area of 9.62 km².

Geographic situation
Foz do Arelho is located 8 km west of Caldas da Rainha, in the northwest end of the council, and is limited north by the Atlantic Ocean and by the parish of Serra do Bouro.
By South is delimited by the ocean basin of Lagoa de Óbidos (Óbidos Lagoon) and the parish of Nadadouro. East by the limits between the parishes of Serra do Bouro and Nadadouro and West by the ocean basin of Lagoa de Óbidos and the Atlantic Ocean.

History
Foz do Arelho started as being a small village belonging to the parish of Serra do Bouro, and was promoted to the category of parish in July the 5th, 1919. As far as it can be remembered, Foz do Arelho was always a seasonal vacation resort, chosen by the elite families. Worthy of notice, is the wealthy businessman Francisco Almeida Grandela, which promoted several local activities, such as schools, etc. which helped to develop the region, and increased the life-quality of the local inhabitants.

Area and demography
The parish of Foz do Arelho as a total area of  in which live 1,339 inhabitants. Most of the local inhabitants work in industry and services in Caldas da Rainha, but there is also a considerable number dedicated to touristy activities, seafood fishing (bivalve molluscs), and agriculture.

Landmarks

Quinta de Nossa Senhora de Guadalupe is an ancient manor house and farm, dated back to the 16th century. It includes a chapel, built in 1580 which can be seen, engraved in stone over the main entrance door, the chapel also has a stone bearing the "Medeiros" arms. Inside there is a polychromatic wood sculpture, dated back to the 16th century, representing N. Sra. do Carmo.

Foz do Arelho has several magnificent beach spots between the confluence of lagoa de Óbidos and the Atlantic Ocean.  One can choose between swimming and sailing in the calm warm waters of the salt water lagoon, or surf and swim in the colder waters of the Atlantic.

Watersport
With miles of coastline and the stunning waters of Óbidos lagoon, the Silver Coast is heaven for watersport enthusiasts. Surfing is the major activity but it is not the only one. With its mild climate and good winds, there is something here for almost every type of watersport.

The inland waters of Óbidos lagoon provide a sheltered location for sailors of all abilities. There is a sailing centre, Escola de Vela da Lagoa, on the Foz do Arelho side which caters for experienced sailors by providing a range of equipment for rental, and beginners through its sailing schools.
Here it is possible to learn a watersport such as windsurfing, kitesurfing, sailing (including catamarans), canoeing, wakeboarding and water skiing, all in a beautiful landscape where forests roll down to the water's edge and the Atlantic pounds on beaches at the entrance to the lagoon. For those who are expert and daring enough to venture out into the waves, the lagoon offers an ideal launching place and a safe harbour to return to.

References

External links
 Site Oficial da Junta de Freguesia da Foz do Arelho
 Foz do Arelho Virtual - General all-purpose information about Foz do Arelho, and its surroundings

Freguesias of Caldas da Rainha

Foz do Arelho


26896 Josefhudec este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
26896 Josefhudec este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Petr Pravec. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,27 ua, o excentricitate de 0,02 și o înclinație de 6,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 26001-27000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

26896 Josefhudec


A' Katigorias'' (, Kıbrıs Cumhuriyeti'nde en üst kademeli ligdir. Ligde 14 takım bulunur ve her takım biri kendi sahasında diğeri deplasmanda olmak üzere karşılıklı iki kez maç yapar. Sezon sonunda B' Katigorias'dan 3 takım Birinci Lig'e yükselir, 3 takım İkinci Lig'e düşer. Kuzey Kıbrıs Süper Ligi, tamamen bu organizasyondan ayrıdır. Bu ligdeki bütün takımlar Rum'dur, Türk yoktur. Bu ligde daha önce şampiyon olmuş olan Çetinkaya Türk SK, günümüzde Kuzey Kıbrıs Süper Ligi'nde oynar.

Kıbrıs Birinci Ligi'nde şampiyon olan takım ve 2. Bitiren takım, UEFA Şampiyonlar Ligi'ne ön eleme oynayarak katılır. Kıbrıs Kupası şampiyonu UEFA Avrupa Ligi'nde ön eleme oynar. Ligdeki sıralamada 3. ve 4. bitiren takımlar UEFA Avrupa Konferans Ligi'nde ön eleme oynar.

 2023-24 takımları

 Şampiyonluklar
 1934/35-2006/07 Pancypriot Championship 2007/08-günümüze Marfin Laiki League'''

Kulüp performansları

Gol krallığı
1960 yılından beri gol kralı olan futbolcular listesi.

Ayrıca bakınız
 A' Katigorias'ta oynayan yabancı futbolcular listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Kıbrıs Futbol Federasyonu resmî web sitesi
 UEFA.com'da Kıbrıs Cumhuriyeti
 FIFA.com'da Kıbrıs Cumhuriyeti

A' Katigorias


Crkva i samostan sv. Dominika u Trogiru, Trg bl. Augustina Kažotića, čine čine cjelinu koja je zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Vrijeme nastanka je od 14. do 18. stoljeća. Crkva i samostan sv. Dominika u Trogiru nalaze se na južnoj strani jezgre, uz obalu. Početkom 14.st. zacrtan je projekt sklopa. Dvoranska crkva s pačetvorinastom apsidom je u 14.st. produžena prema zapadu. Na pročelju se ističe portal s lunetom. Na reljefu je potpisan majstor Nikola Dente. U unutrašnjosti je drveno otvoreno krovište s bogato izrezbarenim konzolama. Interijer crkve krase djela Blaža Jurjeva Trogiranina, Nikole Firentinca, Jacopa Palme Ml. i drugih. Klaustar s cisternom je okružen trijemovima s križnim svodovima. Na katu je gotovo čitavu zapadnu stranu zauzimao refektorij. Sjeverno je krilo uništeno u bombardiranju 1944. godine i nije nikad obnovljeno.

Zaštita
Pod oznakom Z-3491 zavedeni su kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralno-profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Trogiru
Samostani u Trogiru

Crkva i samostan sv. Dominika u Trogiru


Stóri-Hrútur er 352 metra fjall á Reykjanesskaga. Nálægir staðir eru Fagradalsfjall og Geldingadalir.

Fjöll á Íslandi
Reykjanesskagi

Stóri-Hrútur


දෙමළ  () (අලුත් pudhu + අවුරුද්ද aandu = Puththandu)   දෙමළ ජනතාව විශ්වාස කරන ආකාරයට අලුත් අවුරුද්දේ පළමු දවසයි. මෙය වර්තමානයේ අප්‍රියෙල් 12,13,14 (වසරින් වසර වෙනස් වේ) දිනවලින් එකකි. මෙම අලුත් අවුරුදු දිනය තමිල්නාඩු, කේරළ. පොන්ඩිවෙනි ආදි ඉන්දීය ප්‍රාන්තවල මෙන්ම, මැලේසියාව,සිංගප්පුරුව හා ශ්‍රි ලංකාව වැනි රටවල වෙසෙන දෙමළ ජනතාව මෙම අවුරුද්ද සමරති. මෙහිදි දෙමළ ජනතාව විසින් එකිනෙකාට සුභාශිසන පිරිනැමිමද සිදුකෙරේ.

අප රටේ සිංහල ජනතාව සමඟ දෙමළ ජනතාව ද එකම දිනයේ සමරනු ලැබුව ද හින්දු චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර හා විශ්වාසයන් පිළිබඳ සළකා බැලීමේදී පෙනී යන්නේ අප රටින් බැහැර සමස්ථ ලෝකය පුරා විසිරී සිටින දෙමළ ජනතාව මෙය සැමරීමේදී යම් යම් වෙනස්කම් ඇති බවය. අප රටේ සිංහල ජනතාවට හා දෙමළ ජනතාවට අලුත් අවුරුදු දිනය සැමරිය යුතු දිනය නියම කරන්නේ නැකැත් කමිටුව වුව ද තමිල්නාඩුවේ සහ සෙසු රටවල සිටින දෙමළ ජනතාවට මෙය සැමරීම සඳහා නිශ්චිත දිනයක් පවතී. ඔවුන් එය සමරන්නේ අප්‍රේල් 14 වැනිදාය. මෙම අලුත් අවුරුදු දිනය තමිල්නාඩු, කේරළ, පොන්ඩිවෙනි ආදි ඉන්දිය මලයාසියාව, සිංගප්පුරුව හා ශ්‍රි ලංකාව වැනි රටවල වෙසෙන දෙමල සම්භවයක් ඇති ජනතාව සමරයි.

නිරායන ජ්‍යෝතිෂ සිද්ධාන්තය අනුව වසන්ත විෂුවය උදාවන්නේ ග්‍රෙගෝරියන් දින දර්ශනයේ අප්‍රේල් 14 වැනිදාය. ජාත්‍යන්තර දෙමළ දිනදර්ශනයේ හා තමිල්නාඩු දිනදර්ශනයේ මෙය රජයේ නිවාඩු දිනයකි. නිවර්තන කලාපයට වසන්ත විෂුවය උදාවන කාල පරාසය වන්නේ මාර්තු 22 අවට සමයයි. මෙම දිනයට පෘථිවි අක්ෂයේ වූ අංශක 23ක දෝලනය එකතු කිරීමෙන් හින්දු ක්‍රමයට අනුව නිරායන මේෂ සංක්‍රාන්තිය ගණනය කරනු ලබයි. එනම් සූර්යයා මීන රාශියේ සිට යළි මේෂ රාශියට සිදුවන සංක්‍රාන්තියයි. සිංහල අලුත් අවුරුද්දේ සිද්ධාන්තය ද මෙයම වුවත් වෙනස වන්නේ එය උදාවන දවස වසරින් වසර වෙනස් වීමය. මෙය අප්‍රේල් 12 - 14 දක්වා වූ දින තුන අතර පවතී.  සිංහල ජනතාව අලුත් අවුරුදු උත්සවයේ විවිධ අංග දින කිහිපයක් තිස්සේම පවත්වනු ලැබුව ද දෙමළ ජනතාව මෙය එක් දිනක් තුළ අවසන් කරති.

සිංහලයන්ගේ සේම දෙමළ ජනතාවගේ සාම්ප්‍රදායික සූර්ය දින දර්ශනයේ මුල්ම මාසය වන්නේ අප්‍රේල් ය. හින්දු ආගමේ දැක්වෙන පරිදි මහා බ්‍රහ්මයා විශ්වය මවා ඇත්තේ ද 'සත්‍යයුග' නම් වූ යුගය ආරම්භ වන්නේ ද මෙම මාසයේදීය. මෙම මාසය දෙමළ බසින් 'පුත්තන්ඩු', 'වරුද පයිරප්පු'  හෝ 'චිත්තරයි තිරු-නාල්' යන නමින් හඳුන්වනු ලබයි. 'පුත්තන්ඩු වාස්තුකල්'හෝ 'ඉනිය තමිල් පුත්තන්ඩු නල්ලවාස්තුක්කල්' යැයි පවසමින් දෙමළ ජනතාව අලුත් අවුරුදු දිනයේදී එකිනෙකාට සුබ පතති. ඉන්දියාවේ ඇසෑම්, බටහිර බෙංගාලය, කේරලය, මනිපුර්, මිතිලා, ඔඩිෂා, ත්‍රිපුර ආදී ප්‍රාන්තවලද මෙම දිනයේ අලුත් අවුරුද්ද සැමරේ. සිංහල ජනතාව අලුත් අවුරුද්ද සැමරීමේදී ජ්‍යෝතිෂ සිද්ධාන්ත අකුරටම පිළිපදිති. එබැවින් මෙය 'නැකැත් කෙළිය' නමින් ද හඳුන්වනු ලැබේ. දෙමළ ජනතාව අතර ද මෙහි වෙනසක් නැත. දෙමළ ජනතාව අතර අතීතයේ සිට පැවති සිරිතක් වන්නේ අලුත් අවුරුදු දිනයේදී පවුලේ වැඩිහිටියකු හෝ නැකැත්කරුවකු විසින් ඉදිරි මාස 12 සඳහා සිය පවුලට අයත් පලාපල කථනයක් සිදුකිරීමය.

අලුත් අවුරුදු දිනයේ අලුයමින් අවදිවන දෙමළ පවුලක මාතාව පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ  දෑස් වසා සුබ දසුනක් ඇති ස්ථානයකට රැගෙන යාම සිදුකරනු ලබයි. ඒ බොහෝ විට නිවසේ ඇති දේව ප්‍රතිමාවන් වේ. ඊට අමතරව රන් ආභරණ, පලතුරු ආදිය ද පෙන්වනු ලබයි. කැඩපතකින් මුහුණ පෙන්වීමෙන් ද සෞභාග්‍යය උදාවන බව ඔවුන්ගේ විශ්වාසයයි.

මේ දිනයේදී දෙමළ නිවෙස්වලට ඇතුළුවන දොරටුව අසළ කාන්තාවන් විසින් 'කෝලම්' හෝ 'රන්ගෝලි' නමින් හඳුන්වනු ලබන වර්ණවත් රටාවලින් අලංකාර කරනු ලබයි. මෙම කෝලම් රටාවලට මැදින් 'කුට්ටු විළක්කු' නම් පහනක් තබනු ලබයි. 'කන්නි' නමින් හඳුන්වනු ලබන චාරිත්‍රයක් සිදුකිරීම ද මෙම දිනයේ දක්නට ලැබෙන්නකි. 'කන්නි' යන්නෙහි අරුත් වන්නේ 'සුබ දසුන' වැන්නකි. ඔවුන් මේ අවස්ථාවේදී රන් ආභරණ, පලතුරු, එළවලු, මල්, සහල් ආදිය දෙස බලති. එයින් සෞභාග්‍යය උදාවෙතැයි ඔවුහු විශ්වාස කරති. ඉන්දියාවේ ඇතැම් ප්‍රාන්තවල නිවෙස් දොරටුවෙහි මල් පිපුණු කොහොඹ අත්තක් සහ ගෙඩි සහිත අඹ අත්තක් හොඳින් පෙනෙන සේ එල්වා තැබේ. ඒවායෙන් සංකේතවත් වන්නේ සෞභාග්‍යයයි. බොහෝ දෙමළ ජනතාව අතර කොහොඹ අත්තට ලැබෙන්නේ සුවිශේෂත්වයකි. ආහාර තැබීමේදී ඒ අසළින් කොහොඹ අතු තැබීම, නිවෙස් සැරසීම සඳහා ඒවා යොදාගැනීම ආදිය දක්නට ලැබේ. කොහොඹවල ඇති සුවිශේෂී ඖෂධ ගුණය මෙන්ම මෙහි ඇති තිත්ත බව අලුත් අවුරුද්ද සමග මුසුකරගැනීම මගින් ජීවිතවල යම්කිසි යථාර්ථවාදී බවක් ද දෙමළ ජනතාව අපේක්ෂා කරති. දෙමළ ජනතාව අලුත් අවුරුදු දිනයේදී ලක්ෂ්මී දෙවඟනට සහ ගණ දෙවියන්ට විශේෂයෙන් වැඳුම් පිදුම් කරති.

ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ ජනතාව අලුත් අවුරුද්දේ 'කාසි-විශේෂම්' යනුවෙන් හඳුන්වන ගනුදෙනුවක් සිදුකරනු ලබයි. මෙය බොහෝ විට සිදුකෙරෙන්න්ෙ අවිවාහක තරුණ තරුණයින්, විශේෂයෙන් කුඩා දරුවන් සමග වන අතර එයින් බලාපොරොත්තුවන්නේ වාසනාවන්ත බවයි. එමෙන්ම නව කෘෂිකාර්මික වසරක් ඇරඹීම සංකේතවත් කිරීම සඳහා පස්පිඩැල්ලක් කැපීම සිදු කරයි. මෙය 'ආර්පුඩු' නමින් හැඳින්වේ. සිංහල ජනතාව මෙන්ම ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනතාවට ද පුණ්‍ය කාලයක් තිබේ. එය 'පුණ්‍ය කාලම්' නම් වේ. එමෙන්ම දෙමළ ජනතාව ඖෂධ මිශ්‍ර 'මරුති - නියර්' නමින් හැඳින්වෙන ස්නානයක් සිදුකරයි. එයින් සෞඛ්‍ය සම්පන්න බව බලාපොරොත්තු වේ.
දෙමළ උත්සව
හිරු මීන රාශියෙන් මේශ රාශියට සංක්‍රාන්තිවීමේ උත්සව

පුත්තාණ්ඩු


Euro Formula 3 je bila automobilistička kategorija jednosjeda koja je nastala 2003. spajanjem Francuske Formule 3 i Njemačke Formule 3, a vozila se po pravilima Međunarodne Automobilističke Federacije. Kategorija je raspuštena nakon 2012. kada je FIA odlučila da će Euro Formulu 3 pripojiti Europskoj Formuli 3 za 2013. sezonu.

Prvaci

Izvori

Vanjske poveznice
F3 Euroseries – web.archive.org
Lower category champions – 6th Gear

Međunarodna automobilistička natjecanja

Euro Formula 3


The positivity effect is the ability to constructively analyze a situation where the desired results are not achieved, but still obtain positive feedback that assists one's future progression.

The findings of a study show that the optimism bias in future-oriented thinking fulfils a self-improvement purpose while also suggesting this bias probably reflects a common underpinning motivational process across various future-thinking domains, either episodic or semantic.

In attribution

The positivity effect as an attribution phenomenon relates to the habits and characteristics of people when evaluating the causes of their behaviors. To positively attribute is to be open to attributing a person's  inherent disposition as the cause of their positive behaviors, and the situations surrounding them as the potential cause of their negative behaviors.

In perception
Two studies by Emilio Ferrara have shown that, on online social networks like Twitter and Instagram, users prefer to share positive news, and are emotionally affected by positive news more than twice as much as they are by negative news.

According to the research recorded by Dan Zarella, the more positive a person is on social media, the more followers they will get because "users become less engaged when content on their feed becomes more negative" (Lee 1). So, when someone posts a lot of positive things, it makes people want to be a part of their social media presence. People on social media seek out positivity.

See also

 List of biases in judgment and decision making
 List of memory biases
 Optimism bias
 Pollyanna principle
 Positivity offset
 Rosy retrospection
 Self-serving bias
 Toxic positivity
 Wishful thinking

Notes

References

Dictionaries and encyclopedias

Papers

Cognition
Cognitive biases
Memory
Memory biases
Psychological theories

Positivity effect


Nedy de Vargas Marques (Rosário do Sul, 9 de maio de 1950), conhecido como Dr. Nedy, é um advogado criminalista e político brasileiro, foi eleito para um mandato como vice-prefeito na prefeitura de Canoas, no Rio Grande do Sul, em 2020.

Nedy assumiu como prefeito em exercício de Canoas em 31 de março de 2022, após o prefeito da cidade, Jairo Jorge, ser afastado pela justiça, devido a uma investigação de suspeita de desvios de recursos destinados à saúde do município. Nos primeiros 180 dias a frente a administração pública municipal, Nedy continuou as ações de governo de Jairo Jorge, porém após a renovação do afastamento pela justiça gaúcha, o vice-prefeito abandonou o prefeito e disse que iniciaria naquele dia o "Governo Nedy Vargas". Em 28 de março de 2023, após o TRF-4 entender que o caso era de competência da justiça federal, Jairo retornou ao governo afirmando que Nedy trabalhou para desfazer todas suas ações e que ali iniciaria um quarto mandato de Jairo Jorge.

Carreira política
Nedy foi vereador de Canoas por seis mandatos consecutivos, de 1982 a 2006. No ano de 2008 concorreu à prefeitura de Canoas, mas acabou ficando em terceiro lugar, atrás de Jurandir Maciel e Jairo Jorge que venceu a primeira das 3 eleições no município.

Nedy também foi deputado estadual do Rio Grande do Sul por alguns meses em 2010, tentou reeleição no mesmo ano, porém não obteve sucesso em sua candidatura.

Em 2020, concorreu para vice-prefeito ao lado de Jairo Jorge pelo Solidariedade, sendo sua chapa eleita com 53,06% dos votos válidos do município. No ano seguinte mudou de partido para o Avante.

Dr. Nedy Marques assumiu como prefeito em exercício no dia 31 de março de 2021, após o afastamento do prefeito Jairo Jorge, alvo de denúncias da operação Copa Livre. Em 28 de março de 2023 retornou a cargo de vice-prefeito.

Políticos do Brasil
Naturais de Rosário do Sul

Nedy Vargas


Osvaldo José Martins Júnior (født 7. juli 1982) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Osvaldo José Martins Júnior


Tekkeköy, Samsun-Ordu karayolunun 13. km'sinden 1 km güneyinde yer alan Samsun'un merkez ilçesidir. En yüksek yeri Karatuzla mevkiinde 985 metre yüksekliğiyle Ay Dağı'dır.

İlçede yerleşim insanlık tarihi kadar eskidir. Bugünkü Tekkeköy tarihi süreç için içerisinde mağara yerleşimleri sahasından kuzeye doğru yayılmış şirin bir Karadeniz ilçesidir. Bölgedeki mağaraların birinde yapılan kazılar neticesinde üstte Hitit, altta Bakır Çağı dönemlerine ait kültür kalıntıları ortaya çıkarılmıştır. Köy mezarlarında ölülerin yanında Tunç ve Bakırdan yapılmış eşyalar ile taştan yapılmış ok uçlarının bulunması ise ilçenin o tarihte ileri bir tekniğe sahip olduğunu göstermektedir. Önceleri denizin mağaralar bölgesine kadar daha sonra denizin, alüvyonlarla dolması nedeniyle ilçenin kıyıdan 4 km uzakta kaldığı tahmin edilmektedir.

İlçe MÖ 3. yüzyıl ortalarında Pontus Devleti sınırları içerisinde girmiş, daha sonra ise sırasıyla Bizans ve Anadolu Selçuklu Devleti'nin eline geçmiştir. Yıldırım Beyazıt tarafından da Samsun ili ile birlikte Osmanlı Egemenliğine girmiştir. İlçenin adı tahminen 1250-1330 yılları ortasında yaşamış olan Şeyh Zeynüddin'in burada kurduğu "Tekke" ve bu çevre oluşturduğu çiftlikten sonra bir kasaba haline gelmiş, bu nedenle de Tekkeköy adını almıştır. 09.08.1988 tarihinde de ilçe olmuştur.

İlçede yer alan ve şimdiye kadar yapılan arkeolojik kazı ve bulgularda Arkeolojik tanımlama literatürene de girmiş olan Tekkeköy Mağaraları Türkiye'de Antalya Karain Mağarası, Marmara Yarımburgaz Adası mağarası'ndan sonra en eski yerleşim yeridir. MÖ 15.000 ile MÖ 60.000 yılları arasına tarihlendirilen katmana sahip olduğu tespit edilen Tekkeköy Mağaraları Karadeniz Bölgesinde bulunan en eski insan yerleşkesidir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET

Tekkeköy


In number theory, Aleksandr Yakovlevich Khinchin proved that for almost all real numbers x, coefficients ai of the continued fraction expansion of x have a finite geometric mean that is independent of the value of x and is known as Khinchin's constant.

That is, for

it is almost always true that

where  is Khinchin's constant

(with  denoting the product over all sequence terms).

Although almost all numbers satisfy this property, it has not been proven for any real number not specifically constructed for the purpose. Among the numbers whose continued fraction expansions apparently do have this property (based on numerical evidence) are  π, the Euler-Mascheroni constant γ, Apéry's constant ζ(3), and Khinchin's constant itself. However, this is unproven.

Among the numbers x whose continued fraction expansions are known not to have this property are rational numbers, roots of quadratic equations (including the golden ratio Φ and the square roots of integers), and the base of the natural logarithm e.

Khinchin is sometimes spelled Khintchine (the French transliteration of Russian Хинчин) in older mathematical literature.

Sketch of proof
The proof presented here was arranged by Czesław Ryll-Nardzewski and is much simpler than Khinchin's original proof which did not use ergodic theory.

Since the first coefficient a0 of the continued fraction of x plays no role in Khinchin's theorem and since the rational numbers have Lebesgue measure zero, we are reduced to the study of irrational numbers in the unit interval, i.e., those in . These numbers are in bijection with infinite continued fractions of the form [0; a1, a2, ...], which we simply write [a1, a2, ...], where a1, a2, ... are positive integers. Define a transformation T:I → I by

The transformation T is called the Gauss–Kuzmin–Wirsing operator. For every  Borel subset E of I, we also define the Gauss–Kuzmin measure of E

Then μ is a probability measure on the σ-algebra of Borel subsets of I. The measure μ is equivalent to the Lebesgue measure on I, but it has the additional property that the transformation T preserves the measure μ. Moreover, it can be proved that T is an ergodic transformation of the measurable space I endowed with the probability measure μ (this is the hard part of the proof). The ergodic theorem then says that for any μ-integrable function f on I, the average value of  is the same for almost all :

Applying this to the function defined by f([a1, a2, ...]) = log(a1), we obtain that

for almost all [a1, a2, ...] in I as n → ∞.

Taking the exponential on both sides, we obtain to the left the geometric mean of the first n coefficients of the continued fraction, and to the right Khinchin's constant.

Series expressions
Khinchin's constant may be expressed as a rational zeta series in the form

or, by peeling off terms in the series,

where N is an integer, held fixed, and ζ(s, n) is the complex Hurwitz zeta function. Both series are strongly convergent, as ζ(n) − 1 approaches zero quickly for large n.  An expansion may also be given in terms of the dilogarithm:

Hölder means
The Khinchin constant can be viewed as the first in a series of the Hölder means of the terms of continued fractions.  Given an arbitrary series {an}, the Hölder mean of order p of the series is given by

When the {an} are the terms of a continued fraction expansion, the constants are given by

This is obtained by taking the p-th mean in conjunction with the Gauss–Kuzmin distribution. For example, the harmonic mean (p = −1) of the terms of a continued fraction is almost always
 .
The value for K0 is obtained in the limit of p → 0.

Open problems

, the Euler–Mascheroni constant γ, and Khinchin's constant itself, based on numerical evidence,                           are thought to be among the numbers whose geometric mean of the coefficients ai in their continued                       fraction expansion tends to Khinchin's constant.  However, none of these limits have been rigorously               established.
 It is not known whether Khinchin's constant is a rational, algebraic irrational or transcendental number.

See also
 Lochs' theorem
 Lévy's constant
 List of mathematical constants

References

External links

 110,000 digits of Khinchin's constant
 10,000 digits of Khinchin's constant

Continued fractions
Mathematical constants
Infinite products

Khinchin's constant


බන්දුල වර්ණපුර (සිංහල: බන්දුල වර්ණපුර; 1 මාර්තු 1953 - 18 ඔක්තෝබර් 2021) යනු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් සහ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ හිටපු නායකයෙකි. ඔහු 1975 සිට 1982 දක්වා ඔහුගේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් දිවිය තුළ ටෙස්ට් තරඟ හතරක් සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ දොළහකට (ODI) ක්‍රීඩා කර ඇත. ඔහු දකුණත් ආරම්භක පිතිකරුවෙකු වූ අතර දකුණත් මධ්‍යම වේග පන්දු යවන්නෙකු විය.

වර්ණපුර ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු ටෙස්ට් තරගයේ නායකත්වය දැරූ අතර, පළමු පන්දුවට මුහුණ දෙමින් තම කණ්ඩායමට පළමු ලකුණ ලබා දුන්නේය. ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු ටෙස්ට් තරඟයේදී ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් දෙවන ඉනිමේ පන්දු යැවීම සහ පිතිකරණය ආරම්භ කිරීමේ දුර්ලභ විශිෂ්ඨත්වය සහ කීර්තියද ඔහු සතු විය.

ඔහු ක්‍රීඩා කළ සියලුම ටෙස්ට් තරගවලදී ශ්‍රී ලංකා නායකයා ලෙස කටයුතු කළ නමුත් ඒ එකකින්වත් තම කණ්ඩායම ජයග්‍රහණය කරා ගෙන යාමට ඔහුට නොහැකි විය. කෙසේ වෙතත් ඔහු නායකත්වය දුන් පළමු එක්දින තරගය ශ්‍රී ලංකාව ජය ගත්තා. ඔහු එක්දින ක්‍රිකට් පිටියේ එක් අර්ධ ශතකයක් ලබාගෙන ඇත.

ජීවන සටහන්
බන්දුල වර්ණපුර  නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹහි ආදි සිසුවෙකි. 1971 බන්දුල කොලඹ නාලන්ද  විද්‍යාලයේ  ජේෂ්ට ක්‍රිකට් පිලේ නායකත්වය දැරීය.

ආශ්‍රිත

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ක්‍රීඩකයින්

ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
චරිත කතා
ආදි නාලන්දියයෝ
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
1953 උපත්

බන්දුල වර්ණපුර


ස්පාඤ්ඤ කුමරිය කැස්ටීල්හී කැතරින් (1403–1439) ස්වීය අයිතිය ප්‍රකාර විලියේනහී ආදිපාදවරිය වූ අතර, විවාහය නිසාවෙන්, ඇරගොන්හී ස්පාඤ්ඤ කුමරිය, ඇල්බූර්කර්කේහී සිටුවරිය සහ අම්පූරියස්හී සිටුවරිය වූවාය.

කැතරින්, විලියේනහී ආදිපාදවරිය


Ilhéu das Cabras je nenaseljeni otok u Gvinejskom zaljevu. To je jedan od manjih otoka Svetog Tome i Principa. Nalazi se oko 2 km od sjeveroistočne obale otoka Otoka svetoga Tome, 8 km sjeverno od središta grada São Tomé. Otočić se sastoji od dva brežuljka, visoka oko 90 metara. Na sjeveroistočnom vrhu nalazi se svjetionik, sagrađen 1890.; njegova žarišna visina je 97 metara, a domet 22 km. Otočić je na karti Johannesa Vingboonsa iz 1665. godine označen kao "Mooro Caebres".

Izvori

Vanjske poveznice

Otoci u Svetom Tomi i Principu

Ilhéu das Cabras


ඩේමියන් හවඩ් ග්‍රීන් (උපත 17 ජනවාරි 1956) යනු,  ඇෂ්ෆර්ඩ් සඳහා, 1997 වසරෙහි සිට, කොන්සර්වේටිව් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා ලෙසින් සේවය කල, බ්‍රිතාන්‍ය දේශපාලනඥයෙකි. 2008 නොවැම්බරයේදී ඔහු ජාතික අවධානයට ලක් වූයේ,  අත්අඩංගුවට පත්ව ඔහුගේ පාර්ලිමේන්තු කාර්යාලය පොලීසිය විසින් වැටලීමෙන් පසුවය. පාර්ලිමේන්තු අසුනක් සඳහා තරග වැදීමට පෙර, ග්‍රීන්, චැනල් 4 හී ව්‍යාපාරික සංස්කාරක විය. 2014 ජූලි 14 දක්වා, ඔහු  පොලිස් කටයුතු සහ අපරාධ යුක්තිය පිළිබඳ රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා විය.

ඩේමියන් ග්‍රීන්