Kubrick Mons je najveća od nekoliko planina na Haronu. Otkrivena je na snimkama LORRI-ja tijekom preleta Harona 14. srpnja 2015. od strane letjelice New Horizons.

Kubrick Mons ima promjer između 20 i 25 kilometara i visine je 3–4 kilometra. Planina je okružena jarkom koji ima dubinu 1-2 kilometra ispod okolnog područja. Trenutno se ne zna kako je nastao Kubrick Mons; međutim, nagađaju se da Kubrick Mons može biti krivovulkan, a depresija može biti rezultat smanjene komore vode i amonijaka. Ova hipoteza još nije potvrđena.

Planina je dobila ime po filmskom redatelju Stanleyu Kubricku. Službeno odobrenje imena objavila je Međunarodna astronomska unija 11. travnja 2018. Ponekad se naziva Charon's mountain in the moat (Haronova planina u jarku) ili, jednostavnije, planina Moat.

Izvori

Površinske karakteristike planetnih satelita
Haron

Kubrick Mons


Le Club Atlético Barracas Central, plus couramment abrégé en Barracas Central, est un club argentin de football fondé le  et basé à Buenos Aires, la capitale du pays.

En 2021, le club monte en première division argentine après 87 années d'absence.

Histoire
Le CA Barracas Central est fondé le 5 avril 1904, à partir de 1911 le club est affilié à la fédération argentine de football, jusqu'en 1913 il évolue sous le nom Villa Soldati, en 1919 il devient champion de la division intermédiaire obtenant une promotion en première division de l'Association de football amateur. Entre 1920 et 1930 (toujours à l'époque de l'amateurisme) Barracas Central a joué en première division.

Après être devenu champion de la Primera C lors de la saison 2009-2010, lors de la première année de la nouvelle division, la saison 2010-2011 de la Metropolitan Primera B, Barracas réalise une excellente campagne, terminant  sur 22 équipes. Au cours de la saison 2018-2019 en Primera B Metropolitana il est promu à la Primera B Nacional, deuxième catégorie du football argentin.

Le 18 août 2019, Barracas Central fait ses débuts en deuxième division.

Le 21 décembre 2021, Barracas Central est promu en première division de Football argentin pour la saison suivante. Son stade étant trop petit, le club évolue au stade Tomás Adolfo Ducó du Club Atlético Huracán, un club avec lequel il entretient de bonnes relations.

Le 10 février 2022, il fait ses débuts professionnels dans la Coupe de la Ligue professionnelle.

Personnalités du club

Présidents du club
  Matías Tapia

Entraîneurs du club
  Alfredo Berti (2022)
  Rodolfo De Paoli (2022-2023)
  Sergio Rondina (depuis 2023)

Notes et références

Liens externes

Barracas Central
Club de football fondé en 1904

Club Atlético Barracas Central


Wilhelm Wassung ist der Name folgender Personen:

* Wilhelm Wassung (Drehbuchautor), Drehbuchautor
 Wilhelm Wassung (Politiker) (1893–1971), deutscher Politiker (NSDAP)

Wilhelm Wassung


Trei strigăte pe Bistrița este un film românesc din 1962 regizat de Mirel Ilieșiu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1962 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1962

Trei strigăte pe Bistrița


Beichuan léase Béi-Chuáng  (en chino:北川羌族自治县, pinyin:Běichuān Qiāngzú Zìzhì Xiàn) es un condado autónomo bajo la administración de la ciudad-prefectura de Mianyang en la provincia de Sichuan, República Popular China.Se encuentra ubicado en una región montañosa de Sichuan. Su nombre del chino significa literalmente "Norte" (BEI) y "río" (chuan). Su nueva sede está ubicada en el poblado Yongchang (永昌镇) , después del Terremoto de Sichuan de 2008. Su área es de 2,867.83 km² y su población para 2010 era de 197 mil habitantes.

Administración
El condado autónomo de Beichuán se divide en 10 poblados y 17 villas.

Historia
La primera administración del condado de Beichuán fue establecida en el año 566 durante la dinastía Zhou del norte. La dinastía Tang creó otro condado llamado Shiquán (石泉) dentro del original Beichuan en el año 634 , luego en 651 se combinaron. En 1914 la república China devolvió su nombre a solo Beichuan porque ya había otro condado Shiquan en la provincia Shaanxi.

En 1988, La república China le dio a Beichuán el estatus de autonomía de Qiang. El Condado Autónomo Qiang de Beichuan fue formalmente creado de 2003.

Clima
Debido a su posición geográfica, los patrones climáticos en la siguiente tabla son los mismos de Mianyang .

Referencias

Enlaces externos
 Official web del condado

Condados autónomos de China
Sichuan

Beichuan


Harold Rance Beckenholdt () a fost un actor, scenaríst, producător și regizor de film american.

Filmografie
 Surse:

Filme

Televiziune

Referințe și note

Legături externes

Nașteri în 1928
Actori de film americani
Decese în 2017
Regizori de film americani

Rance Howard


The Ford Mainline is an automobile which was produced by Ford in the United States in the models years 1952 to 1956. It was introduced as the base trim level of the 1952 Ford range below the Customline and Crestline models. The Mainline retained its position in the redesigned 1955 Ford range  but was discontinued for the 1957 model year when the Ford Custom became the new base model.

Mainline Styles
The Mainline was offered in 2-door sedan, 4-door sedan, 2-door coupe and 2-door station wagon body styles. The station wagon was marketed as the Mainline Ranch Wagon  until it lost its Mainline tag for the 1955 model year when all Ford wagons were moved to their own series. Mainlines were available with both inline six-cylinder and V8 engines.

Gallery

Australian Ford Mainline Utility
In Australia the Mainline name was applied to a locally developed 2-door coupé utility version of the Ford Customline sedan from 1952. The Mainline utilized an imported station wagon chassis  with a large X-member from the Ford Sunliner convertible added  for additional load carrying strength. It sold alongside the Australian built Customline sedan, with both given yearly updates until production ceased in 1959.  The Mainline's position in Ford Australia's lineup was filled by the first Ford Falcon utility the following year. The Mainline like the Customline was a more expensive premium product in the Australian market. The Mainline Utility was powered by an Australian produced version of the Ford side-valve V8 engine  until the introduction of the OHV V8 in the redesigned 1955 series.

Gallery

See also
GAZ-21

References

External links

Chino Hills Ford

Mainline
Cars of Australia
Cars introduced in 1952
Cars discontinued in 1956
Motor vehicles manufactured in the United States

Ford Mainline


Athena Parthenos este statuia măreață a zeiței ințelepciunii, Atena. Aceasta a fost realizata de celebrul Phidias, care mai târziu a creat statuia lui Zeus din Olympia.

Sculpturi
Statui

Athena Parthenos


Acanthosiphonia, novi rod crvenih algi u porodici Rhodomelaceae, u koji je uključrena vrsta A. echinata, nakon što je 2019. izdvojena iz roda Neosiphonia.

Vrsta je poznata u zapadnom Atlantiku, a u prvoj polovoci 2010-tih godina prvi purta uočena je i u Indoneziji kod otoka Sulawesi.

Sinonimi
 Polysiphonia echinata Harvey 1853
 Polysiphonia fracta Harvey 1853
 Neosiphonia echinata (Harvey) N.Mamoozadeh & D.W.Freshwater 2011

Izvori

Rhodomelaceae

Acanthosiphonia


هي والرجال هو فيلم مصري تم إنتاجه عام 1965، قصة إحسان عبد القدوس، وإخراج حسن الإمام، وبطولة لبنى عبد العزيز وأحمد رمزي وصلاح قابيل وشمس البارودي.

تمثيل

 لبنى عبد العزيز
 أحمد رمزي
 صلاح قابيل
 شمس البارودي
 مديحة سالم
 صفاء أبو السعود
 محمد رضا
 ميمي شكيب
 نعيمة الصغير
 نيللي
 الضيف أحمد
 عبد المنعم إبراهيم

روابط خارجية

مراجع

أفلام لبنى عبد العزيز
أفلام أحمد رمزي
أفلام مصرية إنتاج 1965
أفلام مبنية على كتب
أفلام صلاح قابيل
أفلام شمس البارودي
أفلام مديحة سالم
أفلام نيللي
أفلام ميمي شكيب
أفلام باللغة العربية في عقد 1960

هي والرجال (فيلم)


Acanthocephalus može označavati:
 Acanthocephalus (Animalia), rod kukaša iz porodice Echinorhynchidae.
 Acanthocephalus (Plantae), biljni rod iz porodice Asteraceae.

Acanthocephalus


Dorothea af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck (født 24. november 1685, død 25. december 1761) var en prinsesse af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck, der var gift med markgreve Georg Frederik Karl af Brandenburg-Bayreuth.

Biografi
Dorothea blev født den 24. november 1685 i Augustenborg på Als som ældste af de 13 børn, der blev født i ægteskabet mellem hertug Frederik Ludvig af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck og Louise Charlotte af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Augustenborg.

Sophie Charlotte blev gift den 17. april 1709 i Reinfeld med Georg Frederik Karl af Brandenburg-Bayreuth (1688–1735), senere markgreve af Brandenburg-Bayreuth. De fik fem børn, to sønner og tre døtre.

Ægteskabet var ulykkeligt, og i 1716 blev Dorothea dømt for utroskab og fængslet i Nürnberg. Otte år senere, i 1724, blev ægteskabet officielt opløst, men Dorothea forblev fængslet. I 1726 blev hendes tidligere mand markgreve af Brandenburg-Bayreuth. Da han døde i 1735 blev hun løsladt.

Officielt erklæret død rejste hun til Sverige, hvor hun levede under navnet Dorothea von Zeidewitz, først som gæst hos landshøvding von Brehmen, derefter hos hans enke udenfor Kalmar og til sidst hos familien Lewenhaupt på Stävlö Slot, hvor hun døde 66 år gammel den 25. december 1761. Hun havde da overlevet alle sine børn, undtagen markgreve Frederik af Brandenburg-Bayreuth, som døde to år senere i 1763.

Børn
Sophie Christiane Luise (Weferlingen, 4. januar 1710 – Bruxelles, 13. juni 1739), gift den 11. april 1731 med Alexander Ferdinand, 3. Fyrste af Thurn og Taxis.
Frederik (Weferlingen, 10. maj 1711 – Bayreuth, 26. februar 1763), efterfulgte sin far som markgreve af Bayreuth.
Vilhelm Ernst (Weferlingen, 26. juli 1712 – Mantua, 7. november 1733).
Sophie Charlotte Albertine (Weferlingen, 27. juli 1713 – Ilmenau, 2. marts 1747), gift den 7. april 1734 med Hertug Ernst August 1. af Sachsen-Weimar.
Sophie Vilhelmine (Weferlingen, 8. julí 1714 – Aurich, 7. september 1749), gift den 25. maj 1734 med Fyrst Karl Edzard af Østfrisland.

Eksterne links
 Hans den Yngres efterkommere
 Dorothea von Zeidewitz  i Anteckningar om svenska qvinnor

Sønderborgske fyrstelige
Huset Oldenburg
Tyskere i 1700-tallet
Personer fra Augustenborg


An Kreodanthus ovatilabius in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames ngan Donovan Stewart Correll, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Kreodanthus ovatilabius in nahilalakip ha genus nga Kreodanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kreodanthus

Kreodanthus ovatilabius


Luis Joaquín Núñez Vergara (Los Ángeles, 7 de abril de 1948 - Santiago, 25 de octubre de 2013), fue un científico y académico chileno. Entre 1998 y 2013 fue decano de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas de la Universidad de Chile.

Titulado como químico farmacéutico y licenciado en Farmacia de la Universidad de Chile, fue doctor en Ciencias, además de postgrados en distintas universidades de España. Contó con más de 200 publicaciones científicas reconocidas internacionalmente.

Primeros años de vida
Luis Núñez nació en Los Ángeles, Chile. De padres farmacéuticos, Luis, junto con sus dos hermanos, se interesó desde los 7 años en el área científica al ver a sus papás trabajar con inyectables y tabletas. Estudió en el Liceo Alemán del Verbo Divino de Los Ángeles, donde fue un buen alumno, destacándose claramente en las ciencias. Terminó sus estudios en el Internado Nacional Barros Arana.

Matrimonio e hijo
Conoce en su etapa universitaria a su compañera de carrera, Arlette, es Química Farmacéutica, con quien se casó en 1972. Teniendo a su hijo único, Cristian Núñez. Trabajó en la Pontificia Universidad Católica de Chile. Cristian es médico veterinario.

Universidad
Entró a la Universidad de Concepción en la carrera de Química y Farmacia. Se cambió de universidad, para quedarse en la Universidad de Chile en la misma carrera. Como estudiante, nunca reprobó ningún ramo, y destacó en los deportes como jugador de fútbol de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas de la Universidad de Chile. También practicó el atletismo, participó de obras teatrales y fue dirigente estudiantil. Participó en campañas de salud junto con sus compañeros y estudiantes de medicina, asistiendo a personas de bajos recursos y enseñándoles de qué trataba su carrera, además de aconsejar a la gente sobre qué medicamentos y fármacos usar.

Núñez decide hacer su memoria en la Faculta de Medicina junto con el doctor Mardones. Luego de titularse como Químico Farmacéutico, trabajó desde 1971 como académico de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas. Hizo las gestiones para postular a un postgrado, ya que en Chile no se dictaban postgrados ni doctorados. Tuvo la oportunidad de salir a hacer un postgrado en la Universidad de San Francisco, California, el año 1973, cuando surgió el golpe militar. Esto causó que los convenios Chile-California se interrumpieran, impidiendo su salida.

Se quedó en Chile, trabajando como académico e investigador en la Universidad de Chile. Núñez se destacó con sus publicaciones, especialmente en el área de la Bioelectroquímica, que en esos tiempos no existía en Chile. Participó de muchas investigaciones como profesor responsable en proyectos Fondecyt desde 1983. En 1985 hizo su primer posgrado en la Universidad Libre de Bruselas, Bélgica, para así hacer otros 4 en España: Universidad de Córdoba (1986); Universidad de Sevilla (1991, 1993-1995) y en la Universidad de Huelva (2000-2010). Diplomado en estudios avanzados de la Universidad de Huelva, España (2006). Doctorado en ciencias de la Universidad de Huelva, España (2008).

Vida profesional
Luis Núñez ejerció como académico de la Universidad de Chile. Fue profesor titular del Departamento de Química Farmacológica y Toxicológica. Impartió las clases de pregrado en Farmacología I y II en la Facultad de Química y Farmacia de la Universidad de Chile. En posgrado se dedicó al programa de Farmacología Molecular, y a Antioxidantes y Radicales libres para Magísteres y Doctorados en Química y Farmacología.

Llevó aproximadamente la dirección de 145 memorias, además de 15 doctorados como profesor responsable. Fue profesor visitante en la Universidad Libre de Bruselas, Bélgica; Universidad de París VI, Francia; Universidad de Sevilla, España; Universidad de Córdoba, España.

Hizo 220 publicaciones ISI, dentro de las cuales se destacan: Bioelectrochemistry: Characterization and Reactivity of Free Radicals from drugs; Organic Electrochemistry: Reduction and Oxidation of Organic Molecules of Pharmacological Relevance; Analytical Electrochemistry: Development of new analytical methods to the quantitative determination of drugs to be applied at dosage forms; entre otros. Además de varios candidatos a doctor.

Fue miembro de: International Society of Electrochemistry (ISE); Bioelectrochemical Society (BES); Electrochemical Society (ECS), Sociedad Chilena de Química, Sociedad Chilena de Farmacología, Sociedad Chilena de Biología
Es Decano de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas de la Universidad de Chile por 4 períodos (1998 – 2014).

Decanato
Ya para 1998, Núñez había alcanzado un renombre que lo distinguía entre los científicos chilenos, aunque nunca tuvo en sus prioridades alcanzar un cargo académico más alto. Fue para entonces cuando un grupo de académicos le hicieron la proposición de que fuese Decano de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas. Al ver que tenía el apoyo de muchos académicos, y de tener la seguridad de tener un grupo de académicos que lo ayudarían, accedió en 1998 a ser decano.

Desde entonces, fue Decano de la Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas de la Universidad de Chile por 4 periodos hasta su fallecimiento. Como decano, su proyecto más importante fue la construcción del nuevo edificio en la facultad de ciencias químicas farmacéuticas de Independencia.

Publicaciones internacionales más relevantes
 Electrochemical, UV-Visible and EPR Studies on Nitrofurantoin: nitro Radical Anion Generation and its Interaction with Glutathione. L.J. Nuñez-Vergara, J.C. Sturm, C. Olea-Azar, P. Navarrete-Encina, S., Bollo & J.A. Squella.
 Electrochemical Oxidation of 4-Methyl-1,4-Dihydropyridines in Protic and Aprotic Media, Spin Trapping Studies. Luis J. Núñez-Vergara, J.C. Sturm, A. Álvarez-Lueje, C. Olea-Azar, C. Sunkel & J.A. Squella.
 In Situ Reactivity of the Electrochemically generated Nitro Radical anion from Nitrendipine with Glutathione, Adenine and Uracil. Luis J. Núñez-Vergara, F. García, M. M. Domínguez, J. de la Fuente & J.A. Squella.

Fallecimiento
Falleció el 25 de octubre de 2013, a las 11 de la noche, de un infarto agudo al miocardio.

Referencias

Bibliografía
 Prof. Luis Núñez Vergara, Facultad de Ciencias Químicas y Farmacéuticas
 Discurso de cambio de mando 2010
 Free Rad. Res32, 399-409 [2000]
 Journal of the Electrochemical Society, 146 (4), 1478-1485 [1999]
 Electroanal Chem. 381, 215-219 [1995]
 Entrevista a Profesor Luis Nuñez Vergara, 3 de noviembre de 2011

Enlaces externos
 Universidad de Chile.
 Facultad de Ciencias Químicas Farmacéuticas
 ISI Web of Knowledge

Nacidos en Los Ángeles (Chile)
Alumnado del Liceo Alemán del Verbo Divino de Los Ángeles
Alumnado del Internado Nacional Barros Arana
Alumnado de la Universidad de Chile
Alumnado de la Universidad de Huelva
Científicos de Chile
Fallecidos en Santiago de Chile

Luis Núñez Vergara


Sun ya da The Sun şu anlamlara gelebilir:

Bilgisayar
 Sun Microsystems - Merkezi Santa Clara, Kaliforniya'daki Silikon Vadisi olan, 1982'de kurulmuş bir Amerikan firmasıdır.
 Sun Solaris - Microsystem tarafından geliştirilen Unix System V tabanlı bir işletim sistemidir

Kişiler
 İlteriş Sun - Müzisyen ve Müzik Eğitmeni.
 Muammer Sun - Türk bestecisi ve müzik eğitimcisi.
 Sun Tzu - M.Ö. 500'de Wu Devleti'nde (Şimdiki Çin) yaşayan ünlü Çinli general ve askeri teorisiyendir.
 Sun Yat-sen - modern Çin'in babası kabul edilen düşünür ve siyaset adamı.

Medya

Dizi
 Sun-Hwa Kwon - ABD'de ABC kanalında yayınlanan televizyon dizisi
 House of the Rising Sun (Lost) - Lost dizisi 1. sezonunun 6. bölümüdür

Gazete
 The Sun, Birleşik Krallık'ta yayımlanan günlük gazete
 The Sun, 1833-1950 yılları arasında New York'ta yayımlanmış gazete

Sun


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

 20. kolovoza – Elmore Leonard, američki romanopisac i filmski scenarist (* 1925.)

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 2013.


CAPM may refer to:

 Capital asset pricing model, a fundamental model in finance
 Certified Associate in Project Management, an entry-level credential for project managers

CAPM


Quincas Borba é um filme brasileiro de 1988, escrito e dirigido por Roberto Santos. O filme é baseado no livro homônimo de Machado de Assis. O filme fora exibido no Festival de Cinema de Gramado, em 1987, mas lançado comercialmente apenas em 1988,  um ano após o falecimento de Roberto Santos.

Elenco

Ligações externas

Filmes baseados em obras de Machado de Assis
Filmes do Brasil de 1988
Filmes de drama do Brasil
Filmes de drama da década de 1980
Filmes em língua portuguesa

Quincas Borba (filme)


Kup Hrvatske u odbojci za muškarce za 2016. godinu je osvojila Mladost Proenergy iz Zagreba.
Kup je igran u jesenskom dijelu sezone 2016./17.

Rezultati

1. kolo
Susreti su igrani 26. listopada 2016.

Četvrtzavršnica
Susreti su igrani 23. studenog 2016.

Završni turnir
Igrano 28. i 29. prosinca 2016. u Kaštel Starome u Gradskoj dvorani Kaštela.

Poveznice

Izvori
 hou.hr, HRVATSKI ODBOJKAŠKI KUP - seniori 2016., pristupljeno 4. siječnja 2017.

2016

Kup Hrvatske u odbojci za muškarce 2016.


Lenny bezeichnet:

 den Vornamen Lenny

 mehrere Modelle des französischen Smartphone-Herstellers Wiko
 das Debian GNU/Linux Stable-Release vom Februar 2009, siehe Debian GNU/Linux #Versionsgeschichte
 einen Film mit Dustin Hoffman über den Komiker Lenny Bruce, siehe Lenny (Film)
 einen Hurrikan vom November 1999, siehe Lenny (Hurrikan)
 das sechste Studioalbum von Lenny Kravitz, siehe Lenny (Album)

Lenny ist der Familienname folgender Personen:
 Bill Lenny (1924–1989), britischer Filmeditor

Lenny (Begriffsklärung)


O Quilombo do Remanso é uma comunidade quilombola, situada na Área de Proteção Ambiental Marimbus-Iraquara no estado brasileiro da Bahia.

Situada ao lado de Marimbus, recanto considerado o "pantanal da Bahia", o quilombo está no município de Lençóis.

Ali, "escravos foragidos subsistiram por séculos em redor de um pantanal da Chapada Diamantina. Hoje, o Quilombo do Remanso é um símbolo da sua união e resistência mas também da exclusão a que foram votados", no dizer de Marco C. Pereira.

Histórico e situação atual
A tradição local conta que o lugar teve origem com um escravo que, fugindo pelas águas do Marimbus, à época cheio de piranhas, jacarés e cobras, ali ficava protegido das incursões dos captores. Ali teriam se unido às mulheres indígenas

A consanguinidade no lugar é muito forte, marca do isolamento vivido; os moradores tinham por principal fonte de subsistência a pesca, cujo fruto era comercializado em Lençóis. Apesar da beleza do lugar, que não tinha ainda seu potencial turístico explorado, a pobreza fez com que muitos migrassem para outros lugares, a fim de obterem o sustento.

Morando num ambiente que contrasta do geral do restante da Chapada, os moradores viram-se incluídos na APA Marimbus-Iraquara, quando esta foi criada para estender a área protegida e que não fora incluida no Parque Nacional da Chapada Diamantina; assim, Remanso está ao leste do Parque, numa área que possui característica bastante distintas do restante da Chapada por esta região receber mais chuvas e forma ecossistemas próprios de áreas alagadiças, como o pantanal (marimbus, na terminologia local), rios, lagoas e matas. Neste ambiente a pesca é uma das principais atividades dos moradores.

Economia e turismo

A população do local em 2008, era de duzentos e seis habitantes, e o acesso ao lugar ainda era precário, feito por estrada vicinal que, por ser de terra, tornava-se intransitável no período das chuvas.

Com o incremento da atividade turística no povoado e em Marimbus, os moradores passaram a cobrar pelas visitas em ambos, além de servirem de guias e barqueiros aos visitantes. Com o incremento do turismo a comunidade e o ambiente, por contarem com a proteção de uma APA e não de um Parque Nacional, estão mais vulneráveis aos impactos ambientais por este causados.

Além do turismo o artesanato, a produção de mel, roçados e pesca complementam a renda de seus habitantes.

Impacto cultural
O Remanso foi uma das comunidades quilombolas da Chapada que inspiraram a obra Torto Arado de Itamar Vieira Junior, que levou para a literatura o drama dos descendentes de escravos nos tempos modernos e, em Viena, foi encenada a peça Après le silence baseada neste livro em que a atriz natural do Remanso, Gal Pereira, desempenha um papel na turnê europeia de 2022/2023.

Numa entrevista a atriz registrou: "O livro 'Torto Arado' já está levando para outros continentes a nossa cultura quilombola, que é específica da região da Chapada Diamantina, e a criação da peça veio a somar a mensagem passada pelo livro de Itamar Vieira. No meu entender, a peça trará não só para a Europa, mas também para o Brasil a importância das nossas raízes quilombolas provenientes de sementes africanas e plantadas no solo do 'Remanso'."

Geografia de Lençóis
Remanso
Chapada Diamantina

Quilombo do Remanso


John Young, conocido como John Savage (25 de agosto de 1949), es un actor de cine, productor, jefe de producción y compositor estadounidense.

Carrera
Su primer papel importante fue como Steven en la película de 1978, El cazador, la historia de un grupo de trabajadores del acero durante la guerra de Vietnam . También tuvo un papel protagonista en 1979 de El campo de cebollas, la verdadera historia del policía Karl Hettinger, después de presenciar el asesinato de su pareja.

Uno de sus papeles más famosos fue como Claude Bukowski en la película Hair (1979). También tuvo un breve papel en la película La delgada línea roja (1998) de Terrence Malick. A finales de 1970, también apareció en Broadway en la obra de David Mamet, "American Buffalo", con Robert Duval.

En los últimos años se ha centrado más en televisión. Él era el personaje recurrente de Donald Lydecker en la primera y segunda temporada de Dark Angel y el capitán Ransom en la segunda parte del episodio " Equinoccio "de Star Trek: Voyager y, finalmente, en Ley y orden - Unidad de víctimas especiales.

Actualmente es protagonista del thriller "The Sorrow" con Kirk Harris, Ballance recién llegado Ryan y Michael Madsen, para el director Vernon Mortensen.

Filmografía

Cine
{| class="wikitable"
|+
!Año
!Título
!Personaje
!Observaciones
|-
|1969
|The Master Beater
|Rocco
|
|-
|1971
|Love Is a Carousel
|Boy Friend
|
|-
|1972
|Bad Company
|Loney
|
|-
| rowspan="2" |1973
|Steelyard Blues
|Kid
|
|-
|The Killing Kind
|Terry Lambert
|
|-
|1974
|The Sister-in-Law
|Robert Strong
|
|-
|1975
|Eric
|Eric Swensen
|
|-
|1978
|The Deer Hunter (El cazador [Esp])
|Steven Pushkov
|
|-
| rowspan="2" |1979
|Hair
|Claude Hooper Bukowski
|
|-
|The Onion Field (El campo de cebollas [Esp])
|Det. Karl Francis Hettinger
|
|-
|1980
|Inside Moves
|Roary
|
|-
| rowspan="2" |1981
|Cattle Annie and Little Britches
|Bittercreek Newcomb
|
|-
|The Amateur
|Charles Heller
|
|-
|1983
|Brady's Escape
|J.W. Brady
|
|-
|1984
|Maria's Lovers
|Ivan Bibic
|
|-
|1985
|The Little Sister
|Tim Donovan
|
|-
| rowspan="2" |1986
|Vengeance of a Soldier (La venganza de un soldado [Esp])
|Frank Morgan
|
|-
|Salvador
|John Cassady
|
|-
| rowspan="3" |1987
|Hotel Colonial
|Marco Venieri
|
|-
|Beauty and the Beast (La bella y la bestia [Esp])
|Bestia / Príncipe
|
|-
|Caribe
|Jeff Richardson
|
|-
|1988
|The Beat
|Frank Ellsworth
|
|-
| rowspan="2" |1989
|Point of View
|
|
|-
|Do the Right Thing
|Clifton
|
|-
| rowspan="4" |1990
|Any Man's Death
|Leon Abrahams
|
|-
|Voice in the Dark
|Dan Montgomery
|
|-
|The Godfather Part III (El padrino – Parte III [Esp])
|Padre Andrew Hagen
|
|-
|Ottobre rosa all'Arbat
|Boris
|
|-
| rowspan="4" |1991
|Favola crudele (Dark Tale [Ing])
|Roy Kramer
|
|-
|Hunting
|Michael Bergman
|
|-
|Le porte del silenzio (Door to Silence [Ing])
|Melvin Devereux
|
|-
|Buck ai confini del cielo
|Wintrop
|
|-
|1992
|Primary Motive
|Wallace Roberts
|
|-
| rowspan="3" |1993
|Flynn'
|Joe Stromberg
|
|-
|Berlín´39|Wieland
|
|-
|CIA II: Target Alexa|Franz Kluge
|
|-
| rowspan="3" |1994
|Killing Obsession|Albert
|
|-
|Red Scorpion 2|Andrew Kendrick
|
|-
|Deadly Weapon|Sanders
|
|-
| rowspan="6" |1995
|The Dangerous|Emile Lautrec
|
|-
|Carnosaur 2
|Jack Reed
|
|-
|OP Center
|Bob Herbert
|
|-
|The Crossing Guard|Bobby
|
|-
|The Takeover
|Greg
|
|-
|Fatal Choice
|Drury
|
|-
| rowspan="5" |1996
|White Squall (Tormenta blanca [Esp])|McCrea
|
|-
|One Good Turn
|Santapietro
|
|-
|Where Truth Lies
|Dr. Ian Lazarre
|
|-
|American Strays
|Dwayne
|
|-
|The Mouse
|Bruce "The Mouse" Strauss
|
|-
| rowspan="9" |1997
|Little Boy Blue
|Ray West
|
|-
|Firestorm
|Brinkman
|
|-
|Amnesia
|Tim Bishop
|
|-
|Hollywood Safari
|Deputy Rogers
|
|-
|Hostile Intent
|Bear
|
|-
|Et hjørne af Paradis
|Padre Louis
|
|-
|Managua
|Dennis
|
|-
|Ultimo taglio
|Leo
|
|-
|Notti di paura
|Paola
|
|-
| rowspan="3" |1998
|Club Vampire
|Zero
|
|-
|The Thin Red Line (La delgada línea roja [Esp])|Sgt. McCron
|
|-
|Centurion Force
|
|
|-
| rowspan="4" |1999
|Frontline
|Capitán Wolfgang Mueller
|
|-
|Message in a Bottle (Mensaje en una botella [Esp])|Johnny Land
|
|-
|Summer of Sam|Simon
|
|-
|Ghost Soldier
|
|
|-
| rowspan="3" |2000
|The Virginian
|Steve
|
|-
|Christina's House
|James Tarling
|
|-
|They Nest
|Jack Wald
|
|-
| rowspan="2" |2001
|Dead Man's Run
|Carver
|
|-
|Burning Down the House
|Jake Seiling
|
|-
| rowspan="2" |2002
|Redemption of the Ghost
|Sheriff Rollie Burns
|
|-
|The Anarchist Cookbook
|Johnny Red
|
|-
| rowspan="3" |2003
|Intoxicating
|William Shanley
|
|-
|Easy Sex
|Frank Iverson
|
|-
|Shortcut to Happiness
|Johnny
|No acreditado
|-
| rowspan="3" |2004
|Fallacy
|Heathcliff
|
|-
|Admissions
|Harry Brighton
|
|-
|Downtown: A Street Tale
|H2O
|
|-
| rowspan="3" |2005
|Iowa
|Irv Huffman
|
|-
|Confessions of a Pit Fighter
|McGee
|
|-
|The New World
|Savage
|
|-
| rowspan="3" |2006
|Kill Your Darlings
|Rock
|
|-
|The Drop
|Sr. Zero
|
|-
|Shut Up and Shoot!
|Marty Pearlheimer
|
|-
|2007
|The Attic
|Graham Callan
|
|-
| rowspan="6" |2008
|The Grift
|William Bender
|
|-
|From a Place of Darkness
|Vic
|
|-
|Boiler Maker
|JJ
|
|-
|The Coverup
|Thomas Thacker
|
|-
|The Golden Boys
|Web Saunders
|
|-
|The Violent Kind
|George Malloy
|
|-
| rowspan="6" |2009
|Anytown
|News Producer
|
|-
|Handsome Harry
|Peter Rheems
|
|-
|Qi chuan xu xu
|Frank Dreibelbis
|
|-
|Buffalo Bushido
|Vendetti
|
|-
|Remembering Nigel
|Himself
|
|-
|The Red Canvas
|
|
|-
| rowspan="5" |2010
|Dreamkiller
|Agente Barnes
|
|-
|Bereavement
|Ted
|
|-
|A Small Town Called Descent
|Padre Scully
|
|-
|Bed & Breakfast
|Sr. Harvey
|
|-
|The Right to Bear Arms
|Brutal Magnus
|
|-
| rowspan="6" |2011
|Colombian Interviews
|James
|
|-
|The Last Gamble
|John
|
|-
|Nichirin no isan
|Douglas MacArthur
|
|-
|The Orphan Killer
|Detective Walker
|
|-
|Hit List
|Walter Murphy
|
|-
|Assasins' Code
|Arlo
|
|-
| rowspan="4" |2012
|Sweetwater
|Calvin Kabral
|
|-
|The Black Dove
|Jake Williams
|
|-
|Sins Expiation
|Padre Karl
|
|-
|Art Of Submission
|Harbin Rask
|
|-
| rowspan="9" |2013
|Open Road
|Carl
|
|-
|The Sorrow Man
|Padre Bill
|
|-
|Real Gangsters
|Ted Roberts
|
|-
|Gemini Rising
|Manning
|
|-
|Awakened
|Jack Winston
|
|-
|A Star for Rose
|Mort
|
|-
|Defending Santa
|Juez Willis
|
|-
|7E
|Paul
|
|-
|Discarded
|Jay
|
|-
| rowspan="7" |2014
|Bullet
|Gobernador Johnson
|
|-
|Fort Bliss
|Mike Swann
|
|-
|See How They Run
|The Codger
|
|-
|The Lookalike
|William Spinks
|
|-
|Cry of the Butterfly
|William Berman
|
|-
|The Big Fat Stone
|Robert Tanninger
|
|-
|Nephilim
|Father Samuel
|Voz
|-
| rowspan="5" |2015
|The Sparrows: Nesting
|Marvin
|
|-
|We Will Be the World Champions
|William Jones
|
|-
|Tales of Halloween
|Capt. J.G. Zimmerman
|Segmento: "Bad Seed"
|-
|Beverly Hills Christmas
|Sr. Winters
|
|-
|Sensory Perception
|Presidente de Tierra Unida
|
|-
| rowspan="7" |2016
|Last Call at Murray's
|Bennett
|
|-
|Teen Star Academy
|Burt
|
|-
|Texas Heart
|Carl
|
|-
|In Dubious Battle
|Dan
|
|-
|American Romance
|Emery Reed
|
|-
|Everglades
|
|
|-
|Dead South
|Stokes
|
|-
| rowspan="11" |2017
|Gates of Darkness
|Joseph
|
|-
|Povratak
|Covek u crnom odelu
|
|-
|Impuratus
|Heysinger
|
|-
|The Neighborhood
|Vito Bello
|
|-
|Torch
|August Lewin
|
|-
|Spreading Darkness
|Brett
|
|-
|Fake News
|Presidente Wayne Walker
|
|-
|Dvizhenie vverkh (Going Vertical [Ing])
|Hank Aiba
|
|-
|Untitled Livi Zheng Project
|Frank
|
|-
|Hold On
|Dr. Siedhoff
|
|-
|Empire of the Sharks
|Ian Fien
|
|-
| rowspan="12" |2018
|The Dog of Christmas
|Ron
|
|-
|Down's Revenge
|Dr. Sorkin
|
|-
|Betrayed
|Alcalde Alderman
|
|-
|40 and Single
|Stewart Temple
|
|-
|Mission Possible
|Capitán Ted
|
|-
|American Exit
|Actor
|
|-
|Heavenly Deposit
|Donald
|
|-
|The Islands
|Henry Thornton
|
|-
|War Photographer
|Epifano
|
|-
|A Medicine for the Mind
|Martin
|Corto
|-
|Easy Way Out
|Dr. Ernest Brown
|Corto. Productor ejecutivo
|-
|6 Children & 1 Grandfather
|
|
|-
| rowspan="4" |2019
|Followed
|Wallace Fleischer
|
|-
|The Last Full Measure
|Kepper
|
|-
|Spinning Dry
|Frank Manghetti
|
|-
|Ovid and the Art of Love
|Augustus
|
|-
|2020
|Karma
|Narrador
|
|-
| rowspan="2" |2021
|Insight
|Frank
|
|-
|Lockdown
|Narrador
|
|}

 The Amateur (1981)
 Descubriendo a John Cazale (I Knew It Was You: Rediscovering John Cazale) (2009)

 Televisión

 Scoop (1992) - Miniserie
 Cleaners'' (2014)

Referencias

Enlaces externos

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos

John Savage


Mystery Science Theater 3000 (abreviat ca MST3K) este un serial american cult de comedie creat de Joel Hodgson și produs de către Best Brains, Inc. A avut premiera  la 24 noiembrie 1988 și a fost anulat în august 1999. Serialul prezintă un om și roboții săi care sunt blocați într-o stație spațială de către un om de știință nebun care îi forțează să se uite la o selecție de filme proaste, adesea (dar nu întotdeauna) filme științifico-fantastice de categoria B. Pentru a-și menține sănătatea mentală, omul și roboții săi fac comentarii amuzante în timpul vizionării acestor filme. Fiecare film este prezentat împreună cu siluetele omului și ale roboților care gesticulează și se strâmbă în toate felurile în partea de jos a ecranului. În 2015, Hodgson a condus o revigorare a serialului cu 14 episoade în al unsprezecelea sezon, care a fost lansat pe Netflix.

Aceasta pagină este o Lista episoadelor din Mystery Science Theater 3000.

Prezentare generală

Episoade
Episoadele sunt listate în ordinea numărului de producție, nu în ordinea producției sau în ordinea premierei. Titlul episodului este următorul, iar dacă titlul filmului original este diferit de titlul episodului, anteriorul este trecut între paranteze. Dacă episodul conține secvențe din alte filme, acestea sunt denumite mai jos. În cea de-a treia coloană sunt anii de lansare ai filmului, dacă filmul este color / alb-negru, compania de producție (dacă este cunoscută) și țara de origine. Ultima coloană indică data inițială a premierei TV a episodului.

KTMA-TV (1988–89)

Sezonul 1 (1989–90)

Sezonul 2 (1990–91)

Sezonul 3 (1991–92)

Sezonul 4 (1992–93)

Sezonul 5 (1993–94)

Sezonul 6 (1994–95)

Sezonul 7 (1995–96)

Film (1996)

Sezonul 8 (1997)

Sezonul 9 (1998)

Sezonul 10 (1999)

Sezonul 11 (2017)
Al 11 sezon este listat de Netflix ca Mystery Science Theater 3000: The Return și prezentat ca "sezonul 1."

Vezi și
 Mystery Science Theater 3000: The Movie
 List of Mystery Science Theater 3000 home video releases
 The Film Crew
 RiffTrax
 Cinematic Titanic

Note
1. Episode 104 was both the last episode of Season 1 to be produced and to air. Despite this, it was given the lower production number.
2. Due to issues with the movie rights, Episode 1003 debuted a month after the series finale first aired.

Referințe

Legături externe
 Episode list for "Mystery Science Theater 3000" on Internet Movie Database
 Episode list for "Mystery Science Theater 3000: The Return" on Internet Movie Database
 List of episodes at TV.com
 Full episode guide at TV.com

Liste de episoade
Mystery Science Theater 3000


"ද ප්ර පෝසල්" යනු 2009 වසරේ නිෂ්පාදනය කරන ලද ඇමරිකානු ආදර විකට චිත්රවපටයකි. මෙහි කළමනාකරන කටයුතු කර ඇත්තේ "ඈන් ෆ්ලෙචර්" විසින් වන අතර කථාව ලියා ඇත්තේ " පීටර් එයාරෙලි " විසිනි. මෙම චිත්රුපටයේ ප්ර්ධාන චරිත සැන්ඩ්රා0 බුලොක් සහ යෙන් රෙයිනොල්ඩ් විසින් රඟපාන අතර සහය චරිත බෙටී වයිට්, මේරි ස්ටීන්බර්ග් සහ ක්රේ‍ග් ටී නෙල්සන් විසින් රඟපානු ලබයි. චිත්රනපටය නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ " මෙන්ඩල් චිත්රසපට " විසින් වන අතර චිත්ර පටය 2009 ජූනි 19 වන දින උතුරු ඇමරිකාවේ නිදහස් කරන ලදි. කථාව මධ්ය ගත වී අත්තේ කැනේඩියානු ආගමන කාන්තාවක් වන  "මාග්රපට් ටේට් " වටාය . ඇයගේ වීසා බලපත්ත්රනය කල් ඉකුත් වීම හේතුවෙන් දඬුවම් ලැබේයැයි බියෙන් පසු වන අතර ඇයගේ රක්ෂාාව අහිමි වේයැයි බිය වී ඇයගේ විධායක නිලධරියා හට තමාගේ සැමියා ලෙස තාවකාලිකව පෙනී සිටීමෙ සඳහා කැමති කරවා ගනී.  මූලික කුමන්ත්රයනය වන්නේ මාග්ර ට්ගේ වීසා බලපත්රෙ ගැටලුව විසඳා ගැනීම වන අතර, පසුව  ඹවුන් දෙදෙනාගේ ආදර සම්බන්ධය කුමන්ත්රගනය සැබෑවක් බවට පත් කරයි.
චිත්රතපටයේ ආරම්භය සිදු වී අත්තේ 2005 වසරේ " චියාරෙලි " විසින් ප්රදථම චිත්රනපට තිර රචනය කිරීමත් සමඟය. මූලික චිත්ර පටකරණය සිදු වේ ඇත්තේ 2008 වසරේ මාර්තු සිට මැයි යන මාස දෙක තුලදීය.  චිත්රනපටය සඳහා දෙආකාරයේම හොඳ සහ නරක ප්රරතිචාර ලඳ අතර ඩොලර් මිලියන 317කට අධික බොක්ස් ඔෆිස් වාර්තා බිදූ චිත්රරපටයක් බවට පත් විය. ද ප්රරපෝසල් චිත්ර්පටය වඩිම ආධායමක් ලද ආදර විකට චිත්ර පටය ලෙස වාර්තා අතරට පත් වේ.

කථා වස්තුව

මාග්රමට් ටෙට් පොත් ප්රනකාශන ආයතනතයක විධායක නිළධාරිනියක් ලෙස කටයුතු කරයි. ඇයගේ ලක් ඉකුත් වූ වීසා බලපත්රෙය නිසා ඇයව රටින් නෙරපීමට යන බව දැන ගන්නා මාග්රළට්, ඇයගේ උපකාරකයා වන "ඇන්ඩ්රිීව් පැක්ස්ටන්" හට තමාගේ සැමියා ලෙස පෙනී සිටීමට කැමති කරවා ගනී. මිස්ට්ර්ර ජීබ්ර්කට්සන් විසින් ඔවුන් රටින් නෙරපා හරීම මඟ හැරීම සඳහා ඔවුගෙන් වෙන් වෙන්ව දෙදෙනා පිලිබඳව විස්තර අසන බව පවසයි. ඔවුගෙන් පිළිතුරු නොලැබුනහොත් මාග්රගට්ව කැනඩාවට නෙරපා හරින අතර ඇන්ඩ්රිබව්ව ඩොලර් 250,000ක දඬයක් සමඟ සිර ගෙදර දමන බවට දැනුම් දෙයි. මාග්රනට්ගේ අවශ්යබතාවය ඉටු වූවාට පසුව ඇන්ඩ්රියව්ව කර්තෘ කරන බවට  මාග්රපට් පොරොන්දූ වේ.
ජෝඩුව ඇන්ඩ්රි්ව්ගේ පවුලේ උදවිය මුන ගැසීම සඳහා සිට්කා අලස්කා නුවරට යයි. එහිදී මාග්ර ට් හට ඇන්ඩ්රිටව්ගේ අම්මා " ග්රේගස්" සහ අත්තම්මා වන " ඇනී ග්රැපමී " හමු වේ. නිවසට යන අතරතුර හමුවන සෑම කඩයකම "ජෙක්ස්ටන්" නම ගසා ඇති බව මාග්රගට්ගේ අවදානයට ලක් වන අතර ඇන්ඩ්රිපව්ගේ පවුල පොහොසත් බව එයින් මාග්රෙට් හට වැටහේ.  පිළිගනීමේ උත්සවයකට සහභාගී වී සිටින අතරතුරදී තමාගේ ඉහළ නිළධාරියා සමඟ හාදකමක් පවත්වනවා යැයි දැනගෙන කේන්ති ගොස් සිටින ඇන්ඩ්රි ව්ගේ පියා හට තමා එය වාසි තකා කරනා බව ඇන්ඩ්රි ව් පවසයි. ඔවුන් දෙදෙනාගේ විවාදයෙන් පසුව ඇන්ඩ්රිටව් තමාගේ විවාහ ගිවිස ගැනීම පැමිණ සිටින පිරිස හට දනුම් දෙයි.  මාග්ර ට් හට ඇන්ඩ්රි ව්ගේ පෙර පම්වතිය වන " ජර්ට්රිවයුට්" හමුවන අතර උත්සවය අවසන් වූවාට පසුව ග්රේ්ස් සහ ග්රැමමී,  මාග්රවට් හට ඇන්ඩ්රි ව් සමඟ බෙදා ගන්නා කාමරය පෙන්වයි.
පසුදින ග්රේ්ස් සහ ග්රැ‍මී , මාග්රිට්ව රාත්රීර සමාජ ශාලාවකට රැගෙන යන අතර එය අතරතුරදී ජර්ට්රිනයුට් හරහා ඇන්ඩ්රිුව්ගේ එකම ආශාව කර්තෘ කෙනෙක් වීම බව මාග්රමට් දැන ගන්නා අතර ඇන්ඩ්රිටව් ජර්ට්රිමයුට් හට විවාහ යෝජනාවක් කළ බවද දැන ගනී. කර්තෘ කෙනෙක් වනවානම් ඇන්ඩ්රිාව් හට නිව් යෝර්ක් නුවරට යෑමට සිදුවන නිසා ජර්ට්රිළයුට් එයට අකමැති වූ බවද මාග්රකට් දැන ගනී. එදින නැවත ගෙදර පැමිණි පසු ඇන්ඩ්රිෝව් සහ පියාගේ ගැටලුව පිළිබදව මාග්රදට්  දැනගන්නා අතර ඇය ඒ පිළිබඳව ඇන්ඩ්රිැව්ගෙන් අසයි.

පසුදිනගේ පවුල විසින් ඔවුන් දෙදෙනා හට විවාහ වන ලෙස යෝජනා කරයි. ඇන්ඩ්රිරව් සහ ඔහුගේ පවුල කෙතරම් සමීප ලෙස කටයුතු කරනවාදැයි දැනගත් විට මාග්රවට් දුකට පත්වන අතර එය ඉවසාගැනීමට නොහැකිව ඇය ඇන්ඩ්රිගව් සමඟ බෝට්ටුවක නැඟ ඉතාමත් වේගයෙන් ගමන් කිරීමට පටන් ගනී. ඇය අවුරුදු 16 සිට තනියෙන් ජීවත්වූ බවත් එම වයසේදී තමාට දෙම්ව්පියන් නැතිවූ බවත් එදා පටන් පවුලක් වීම කෙබදුදැයි ඇයට අමතක වී ඇති බවත් ඇය පවසයි.

ඇයට වේගය පාලනය කර ගත නොහැකිව බෝට්ටුව බෝයාවේ වැදීමට යන අතර එය වැළැක්වීම සඳහා ඇන්ඩ්රිිව් බෝට්ටුව වේගයෙන් අනෙක් අතට හරවයි. හැරවීමේ වේගයට  මාග්රීට් බෝට්ටුවෙන් එළියට වැටේ. ඇන්ඩ්රි ව් එවිට ඉක්මණින් බෝට්ටුව ආපස්සට හරවා ඇයව බේරා ගනී.
විවාහ උත්සවයේදී  මාග්රටට් ඔවුන් දෙදෙනාගේ සත්ය  කතාව පවසන අතර එහිදී පමිණ සිටින ජිල්බ්ර්නට්සන් ඇයට කැනඩාව අතහැර යෑම සඳහා පැය 24ක් ලබා දෙන බව පවසයි.  මාග්රහට් නැවත පැක්සන් නිවසට ඇඳුම් ලෑස්ති කර ගැනීම සඳහා පැමිණේ.

ඇන්ඩ්රිඳව් මාග්රපරට් හමුවීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ඔවුන් සිටි කාමරයට දුවගෙන යයි.  නමුත් ඔහු යන විට මාග්ර රට් පිටත්ව ගොස් ඇති අතර ඇය ඇන්ඩ්රිටව් හට අත් පිටපතක් තබා ගොස් තිබේ. එය ප්ර්කාශනය කරන බවට පොරොන්ඳුවක්ද ඒ සමඟ තබා ඇත. ජර්ට්රි යුට් ඇන්ඩ්රි ව්ව සනසන්න උත්සහ කරන අතර ඔහු මාග්ර්රට් පසුපස යනවාදැයි ඇය අසයි. එවිට ඔහු මාග්රටරට් සෙවීම සඳහා ගෙදරින් ඉක්මණින් පිටත්ව යන්නට පටන් ගැනීමත් සමඟම ඔහු සහ පියා අතර තවත් වාදයක් ඇති වේ.
අත්තම්මා " ඇනී" බොරු හදවත් කැක්කුමක් ගෙන ඇය මිය යාමට පෙර ඇන්ඩ්රි්ව් සහ පියා හත මිතුරු වන ලෙස ඉල්ලීමක් කරයි. ගැටලුව විසදුනාට පසුව ඇනී බොරු හදවත් කැක්කුමක් ගත් බව පවසන අතර අත්තටම ඇන්ඩ්රි ව් සහ මාග්ර රට් ආදරය කරනා බව දෙමව්පියන් තේරුම් ගනී.

ඇන්ඩ්රිරව් මාග්රදට්  හමුවීම සඳහා නිව් යොර්ක් නුවරට ගොස් ඔහු ඇයට ආදරය කරන බව කාර්යාරලයේ සියල්ලන්ම ඉදිරියේ පවසා ඇයව සිප ගනී. අවසාන වශයෙන් ඔවුන් නැවත ජිල්බර්ට්සන් වෙත ගොස් ඔවුන් නැවත විවාහ වූ බවත් මෙවර එය සත්යස වශයන්ම සිදු වූ බවත් පවසයි.

නිෂ්පාදනය

" පීටර් චියාරෙලි " මූලික වශයෙන් චිත්රාපට පිටපත 2005 වසරේ ලියන ලදි. 2007 හි මැයි මස සැන්ඩ්රා් බුලොක් විසින් මෙහි ප්රිධාන චරිතය රඟපාන බව දැනුම් දෙන ලදි. ප්රිථමයෙන් මේ සඳහා තෝරාගෙන තිබුනේ ජූලියා රොබර්ට්ස් වන අතර පසුව එම අදහස වෙනස් වී ඇත. ඉන් මාස දෙකකට පසුව " රයන් රේයිනොල්ඩ්ස් " පිරිමි ප්රරධාන චරිතය කරන බව   දැනුම් දෙන ලදි. 2008 වසරේ ජනවාරි මස "ටච් ස්ටෝන් පික්ච්ර්රස් " ඈන් ෆ්ලෙචර් සමඟ ච්ත්ර පටය අධ්යනක්ෂමනය කිරීමට කටයුතු සැළසුම් කරන ලදි.

චිත්ර්පටකරනය 2008 අප්රේනල් මස රොක් පෝර්ට් හි ආරම්භ විය. මූලික දින වලදී රටෙහි නගර ප්ර දේශ සිට්කා සහ අලස්කා නියෝජනය කිරීම සඳහා යොදාගෙන ඇත.  මූලික රූපගතකරණය නිළ වශයෙන් අප්රේොල් 9 වන දා පටන් ගත් අතර පැය 24ක් පුරා එය සිදු කර ඇත. සැන්ඩ්රා  බුලොක් සහ ඇයගේ සැමියා රිය අනතුරකට භාජනය වීමත් සමඟ චිත්රැපටයේ රූපගතකරණය දින කිහිපයකට නැවත්වීමට සිදුව ඇත. විවාහ උත්සව අවස්ථාව රූපගතකර ඇත්තේ 20 වන ශතවර්ශයේ තුන් මහල් වික්ටෝරියන් නිවසකය.. එහි රූපගතකරණය සති 3ක් පුරා සිදු කර ඇත. නිෂ්පාදන කටයුතු පළමුවන මහලේ සිදුව ඇති අතර මීට අමතරව අනෙක් කටයුතු බොස්ටන් නුවර බැංකු නිවාසයක සිදු කර ඇත.

ප්රාචාරක දැන්වීම් කටයුත්තක් ලෙස රෙයිනොල්ඩ්ස් නිර්වස්ත්ර  දර්ශනයක පෙනී සිටීම පිළිබඳව කතා කළ අතර , මෙය දින 3ක් පුරා රූපගත කළ අතර ආසන්න වශයන් දින 12ක් නිශ්පාදනය සඳහා වැය විය. මේ පිළිබදව බුලොක් පැවසුවේ ඇය ඉතාමත් තැති ගැන්වී සිටි බවත් අනෙක් අය එය ඉතාමත් සාමන්ය් දිනයක් ලෙස පන්වූ නිසා එය ඉතාමත් ලේසි වූ බවය.

ප්රවචාරයට පමුණුව සහ පිළිගැනීමේ උත්සවය

බොක්ස් ඔෆිස්

ද ප්ර පෝසල් චිත්රිපටය මුලින්ම තිරගත වූයේ 2009 වසරේ ජූනි 19 වනදා ඇමරිකාවේදීය. එහි පළමු දිනයේදී අනුමාන කළ පරිදි ඩොලර් මිලියන 12.7 ක් ඉපයූ අතර සිනමාහල් 3056ක් පුරා මෙය තිරගත විය. චිත්ර පටය එක් දිනක් පුරා වැඩිම ආදායමක් ඉපයූ චිත්ර2පටය ලෙස වාර්තා අතරට එකතු වේ.

පසුව එය පළමු සතිය ඇතුළත ඩොලර් මිලියන 34කට වඩා වැඩි ආදායමක් ලබාගත්තේ " ඉයර් වන්", "අප්", ද හැං ඔවර්" යන චිත්රඩපට වල ආදායම් වාර්තා බිද  දමමිනි. මෙය නරඹන්නට පැමිණි පිරිස අතරින් 63% ක් ගැහැණු අය වන අතර, 78% ක් වයස අවුරුදු 18 හෝ ඊට වැඩි පිරිස වේ. 71%ක් ජෝඩු වශයෙන් නරඹන්නට පැමිණි අය වේ.

මෙය නරඹන්නට පැමිණි පිරිස අතරින් 63% ක් ගැහැණු අය වන අතර, 78% ක් වයස අවුරුදු 18 හෝ ඊට වැඩි පිරිස වේ. 71%ක් ජෝඩු වශයෙන් නරඹන්නට පැමිණි අය වේ.  මෙය බුලොක්ගේ විශාලතම ප්රදචාරක සති අන්තය ලෙස ඇය නම් කර ඇත. 2011 ඔක්තෝබර් වන විට චිත්ර පටය ඩොලර් මිලියන 164කට වඩා ඇමරිකාව සහ කැනඩාව තුළදී උපයා තිබිණ.

මාධ්ය ගතකරණය

චිත්රිපටය ටච් ස්ටෝන් හෝම් එන්ටර්ටේන්මන්ට් විසින් ඩීවීඩී සහ බ්ලූ රේ හරහා ලබා දෙන ලදි. පළමු සතිය අතුළත ඒකක මිලියන 2.4කට වඩා විකිණී තිබී ඇත්තේ බොක්ස් ඔෆිස් වාර්තා ඩොල්ර්ර මිලියන 39.3ක් ලෙස අලුත් කරමිනි.

ද ප්‍රපෝසල්


A finales de 2009, con la finalidad de promocionar su disco Paraíso Express, el cantautor Alejandro Sanz, ofreció una mini-gira de 8 presentaciones en el Teatro Compac Gran Vía de Madrid, España, los días 25, 26, 28 y 29 de noviembre y los días 1, 2, 4 y 5 de diciembre de 2010. En dicho concierto el cantante ofreció lo mejor de su repertorio tanto de canciones conocidas como inéditas presentadas en su último trabajo discográfico. A dicho evento asistieron cantantes de la talla de Miguel Bosé, Ana Torroja, Malú, entre otros.

Este concierto producido por TVE, no se lanzó de manera independiente en DVD como otros conciertos del cantante, tampoco forma parte de la discografía oficial de Alejandro Sanz, sin embargo se incluyó como un Bonus en la edición especial de su disco Paraíso Express: Edición Especial Gira. Posteriormente se lanzó el DVD del concierto llamado Canciones Para Un Paraíso En Vivo bajo el sello de Warner Music, que incluía este mismo repertorio, añadiendo más temas al mismo.

Lista de canciones

DVD

 Viviendo Deprisa
 Desde Cuando
 Corazón Partío
 Yo Hice Llorar Hasta a Los Angeles
 Lola Soledad
 Mala
 Mi Peter Punk
 Aquello Que Me Diste
 No Es Lo Mismo
 Medley: Mi Soledad y Yo/Amiga Mia/Y si fuera ella?
 Looking For Paradise

Personal
 Luis Dulzaides - Percusión
 Juan Carlos "Diez Pianos" García - Técnico
 Luis Aquino - Trompeta
 Mike Ciro - Director, Guitarra Eléctrica
 Carlos Martin - Teclados, Percusión, Trombón, Trompetas
 Alfonso Pérez - Coros, Guitarra Eléctrica, Teclados
 Steve Rodríguez - Bajo
 Sarah Devine - Coros
 Fernando Díaz - Ingeniero, Mezclas
 Selan Lerner - Coros, Teclados
 Alejandro Sanz - Voz principal
 Nathaniel Townsley - Batería
 Javier Vercher - Flauta, Saxofón

Enlaces externos
 http://www.rtve.es/noticias/20091126/alejandro-sanz-encuentra-paraiso-teatro-compac-madrid/302776.shtml

Álbumes de Alejandro Sanz
Álbumes de España de 2010
Álbumes en vivo de 2010

Alejandro Sanz: Desde el Teatro Compac Gran Vía de Madrid


François Fontaine (20 décembre 1917 - 23 mars 1996) est un fonctionnaire international et écrivain français.

Biographie
Proche collaborateur de Jean Monnet à partir de 1945 au sein du Commissariat général du Plan, il assiste aux prémisses des institutions européennes. Au début des années 1970, au bureau de la Communauté économique européenne à Paris, il rédige la majeure partie des Mémoires de Jean Monnet, publiés aux éditions Fayard en 1976. La traduction anglaise par Richard Mayne est publiée aux éditions Doubleday en 1978.

Son fils Pascal (né en 1948), investi dans la rédaction des Mémoires, a aussi collaboré avec Jean Monnet dans le cadre de recherches historiques au début des années 1970. Il a rédigé sa propre biographie de Jean Monnet, publiée en 1988 sous le titre de L'Inspirateur, puis en 2013 dans une édition augmentée sous le titre de Jean Monnet, actualité d'un bâtisseur de l'Europe unie.

Œuvres
La Nation Frein, Julliard,1956

La Démocratie en Vacances, Julliard, 1959

La Littérature à l'Encan, Robert Laffont, 1968

L'Usurpation, ou le Roman de Marc Aurèle, Fayard, 1979

Mourir à Sélinonte, Julliard, 1984

Douze Autres Césars, Julliard, 1985

D'Or et de Bronze, Julliard, 1986

Blandine de Lyon, Julliard, 1987

Le Sang des Césars, Éditions de Fallois, 1989

L'Enfance à Barbezieux, Éditions de Fallois, 1996

Archives
Les archives personnelles de François Fontaine ont été remises à la Fondation Jean Monnet pour l'Europe. Elles concernent tous les domaines d'activité de Fontaine.

Références

Liens externes

Naissance en décembre 1917
Écrivain français du XXe siècle
Décès en mars 1996
Décès à 78 ans

François Fontaine (écrivain)


En skattejagt er en populær leg for børn til en børnefødselsdag eller i forbindelse med et større børnearrangement. Mange museer har udformet aktivitetsmateriale til børn ud fra samme princip.

En skattejagt består af gåder, opgaver eller udfordringer, som er placeret på nogle poster udenfor i landskabet. Populære skattejagtstemaer er for eksempel pirat-, prinsesse- eller superheltetema. På en skattejagt skal børnene finde posterne ved hjælp af enten et skattekort eller ledetråde fra post til post. Når posterne er fundet og opgaverne er løst, leder det til en gemt skat. Til en børnefødselsdag er skatten ofte i form af slikposer.

Spil og lege

Skattejagt (leg)


Süveyş Krizi, Süveyş Savaşı ya da İkinci Arap-İsrail Savaşı (Arapça: أزمة السويس / العدوان الثلاثي Azmat al-Suways / al-ʻUdwān al-Thulāthī , "Süveyş Krizi" Fransızca: Crise du canal de Suez; İbranice: מבצע קדש Mivtza' Kadesh "Kadeş Operasyonu" ya da  מלחמת סיני Milẖemet Sinai, "Sina Savaşı"), 1956 yılında, bir tarafta Mısır, diğer tarafta İngiltere, Fransa ve İsrail ve üçüncü tarafta Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşmiş Milletler'in olduğu, diplomatik ve askeri karşılaşmalarla gerçekleşmiş krizdir.

Saldırılar, Mısır Başkanı Nasır'ın 26 Temmuz 1956 tarihinde, Süveyş Kanalı'nı kamulaştırma istediğinden, İngiltere ve ABD'nin Aswan Barajı'nın kurulmasını reddetmesinden ve Mısır'ın Nasır yönetiminde Sovyetler Birliği'ne ve Çin'e dönmesinden dolayı meydana geldi . Süveyş Kanalı'nın kamulaştırılması en keskin neden oldu. Saldırıların ana amacı Nasır'ı yönetimden almak ve kanal üzerindeki Batı kontrolünü tekrar kazanmaktı. İsrail'in Mısır'ı işgal etmesinden bir gün sonra, İngiltere ve Fransa toplu bir ültimatomla İsrail ve Mısır'ı uyardılar ve ardından Kahire'yi bombalamaya başladılar. İngiliz ve Fransız güçler yıl sonundan önce ülkeden ayrıldılar ama İsrail güçleri 1957'nin martına kadar ülkede kaldılar.

Çatışmanın Temeli
1950'lere gelindiğinde Mısır'da egemen bir devlet kurulmuş olmasına rağmen Süveyş Kanalı'nın denetimi Batılı devletlerin kontrol ettiği kanal şirketindeydi. Süveyş Kanalı yoluyla başta Birleşik Krallık ve Fransa olmak üzere birçok Batı Avrupa devleti, Körfez ülkelerinden petrol alıyordu.

Mısır'da 1952 yılında iktidara gelen Cemal Abdünnasır, ülkesini askerî yönden güçlendirmeye ve İsrail karşısında üstün duruma geçmeye çok önem verdi. Bu amaçla Sovyetler Birliği'ne yaklaşmaya ve Çekoslovakya üstünden silah almaya başladı. Ayrıca, Asuan Barajı'nı bitirip ülkenin ekonomik kalkınmasını sağlamak istiyordu. Fakat bunlar için büyük miktarda mali yardıma ihtiyacı vardı. ABD ve Birleşik Krallık'tan kredi almayı denediyse de bu iki ülke Mısır'ın Doğu Bloku'ndan silah alması ve İsrail karşıtı militanları desteklemesi sebebiyle kredi vermediler.

Bunun üzerine Nasır, ihtiyacı olan mali gücü sağlamak için Süveyş Kanalı'nı işleten kanal şirketini millîleştirdiğini açıkladı. Kanal şirketinin hisselerinin değerini sahip devletlere ödeyeceğini açıkladıysa da bu karar Birleşik Krallık ve Fransa'dan çok büyük tepki aldı. Çünkü bu iki devlet için Süveyş Kanalı, Basra Körfezi'ndeki devletlerden aldıkları petrolün taşınması için çok önemliydi. Bu nedenle burada, Sovyetler'e yanaşmaya başlayan Mısır'ın denetim kurması tehlikeliydi. Ayrıca çok kârlı olan kanal şirketi hisselerini Mısır'a devretmek istemiyorlardı.

Birleşik Krallık, Fransa ve İsrail Anlaşması
Anlaşmazlığı çözmek için toplanan Londra Konferansı'ndan sonuç çıkmadı. Bunun üzerine Birleşik Krallık Başbakanı Anthony Eden Paris'e gitti. Paris dışındaki Sevr'de toplanan Birleşik Krallık, Fransa ve İsrail, Mısır'a askerî müdahale kararı aldı. Buna göre İsrail, Mısır'a saldıracak; Birleşik Krallık ve Fransa ise savaşanları ayırmak bahanesiyle bölgeye asker çıkartıp kanalı işgal edeceklerdi. İki ülke arasındaki çatışmalar durdurulduktan sonra ise "daha başka çatışmaları önlemek ve dünya ticaretinin bölge savaşlarından etkilenmemesini sağlamak" amacıyla bölgede kalıcı bir Britanya-Fransız birliği konuşlandırılacaktı.

Birleşik Krallık ve Fransa'nın Saldırısı
Anlaşmaya göre İsrail 29 Ekim 1956'da Sina Yarımadası'nı işgale başladı. Derhâl harekete geçen Birleşik Krallık ve Fransa, Mısır'a bölgeye asker yollayarak savaşı durdurmayı önerdi. Nasır'ın bunu reddetmesinin ardından ise iki devlet askerî harekâta başladı. Birleşik Krallık'tan ve Fransa'dan birçok uçak gemisinin katıldığı harekât 5 Kasım'a kadar hava saldırısı, sonrasında ise paraşütçü birliklerin indirilmesi şeklindeydi.

Taktik açıdan harekât çok başarılı oldu. Britanyalı ve Fransız birlikleri, Mısır birliklerini yenip kolayca kanalı ele geçirdi ve bölgeye hâkim oldu.

Savaşın bitişi ve barış

Sovyetler ve ABD'nin Tepkisi
Hem Sovyetler Birliği hem de Amerika Birleşik Devletleri bu saldırıya karşı cephe aldılar.  ABD ve Sovyetler'in savaşa karşı ortak tavır koymaları, Soğuk Savaş'ın ender olaylarından biridir. Sovyetler'in, Mısır'dan çekilmemeleri durumunda Paris ve Londra'ya nükleer saldırı yapma tehdidi sonrasında Birleşik Krallık ve Fransa ateşkes ilan edip geri çekilmek zorunda kaldı. Kasımda başlayan geri çekilme aralık ayında tamamlandı.

Amerika Birleşik Devletleri, Sovyetler'in Doğu Avrupa'da yayılmasına büyük tepki gösterdiği hâlde kendi müttefiklerinin benzer emperyalist amaçlar için savaşması karşısında hem kendi içinde hem de uluslararası ortamda tepki görmüştü. Bu nedenle harekâta karşı çıkmış ve Sovyetler'in saldırı tehdidi karşısında Birleşik Krallık ve Fransa'yı yalnız bırakmıştır.  Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri, Süveyş Krizi'nin daha büyük bir çatışmaya dönüşmesi ve Doğu-Batı Blokları arasında bir savaş şeklini almasından korkuyordu.

ABD'nin bu harekâta karşı olmasındaki diğer bir neden ise bu savaşla bölgedeki Batı karşıtı akımların güçlenip Arap ülkelerinin Sovyetler'e yanaşmasıydı. Petrol sebebiyle çok önemli olan bu bölgede Sovyet etkisi, ABD için kabul edilemez olurdu.

Birleşmiş Milletler Barış Gücü

Savaş'ın sonlanmasıyla, Kanada Dışişleri Bakanı Lester Pearson, Birleşmiş Milletler Barış Gücü kurularak Gazze Şeridi'ne ve Sina Yarımadası'na yerleştirilmesini önerdi. Birçok ülkenin katılımıyla oluşturulan bu gücün "barış sağlanıncaya kadar Mısır ve İsrail'in savaşmasını engellemek" sorumluluğunu üstlenmesi gerekiyordu.

1967'ye kadar bölgede kalan Barış Gücü, bu tarihte çekilmiş ve hemen ardından Altı Gün Savaşı çıkmıştır.

Savaşın sonuçları
Süveyş Krizi'nin en önemli sonucu, Avrupa devletlerinin zayıflığını göstermesi oldu. Yarım yüzyıl öncesinde dünyaya mutlak egemen olan Birleşik Krallık ve Fransa'nın artık ABD'nin askerî desteği olmadan hareket edemeyeceği ortaya çıkmıştı. Bu, dünya hâkimiyetinin Avrupa'dan ABD ve Sovyetler'e geçtiğinin ilanı olmuştur.

Süveyş Krizi, Birleşik Krallık'ın Falkland Adaları Savaşı'na kadar ABD'nin desteği olmadan yaptığı son harekâttır. Bu süre içinde Birleşik Krallık, askerî harekâtlarında hep ABD'nin desteğini arayacaktır.

Fransa'da ise General de Gaulle, Fransa'nın dış politika amaçları için ABD'ye güvenemeyeceğini anlamıştır. İktidara geldikten sonra de Gaulle, Fransa'nın bağımsız bir politika izleyebilmesi için nükleer silah geliştirilmesine başlayacak ve Fransa'yı NATO'nun askerî kanadından çekecektir.

Süveyş Krizi'nden Nasır, Arap dünyasının en güçlü lideri olarak çıktı. Mısır, savaşı kaybetmiş ve büyük asker kaybı vermiş olmasına rağmen Süveyş Kanalı üzerinde denetimini kurmuştu.  Mısır'da 1881 yılından beri var olan Britanya etkisi ortadan kaldırılmıştı.

Süveyş Krizi sonrasında Nasır yükselirken, Birleşik Krallık'ta Başbakan Anthony Eden istifa etmek zorunda kalıyordu.

Birleşik Krallık ve Fransa'nın zayıflığının ortaya çıkması ve Mısır'ın ayakta kalması kolonilerin bağımsızlaşma sürecini hızlandırdı. Bu iki devletin kalan kolonileri ileriki yıllarda bağımsız oldular.

Mısır'ı kurtaran, Birleşik Krallık ve Fransa'yı geri çekilmeye zorlayan Sovyetler Birliği'ydi. Bu tarihten sonra bölgede Sovyetler'in prestiji hızla artmaya başladı.

Kaynakça

 Oral Sander, Siyasi Tarih, İmge Kitabevi, sayfa 301-305
 Ahmet Kuyaş, Gençler için Çağdaş Tarih, Epsilon Yayınevi, sayfa 208-209
 Wikipedia, the Free Encyclopedia, "Suez Crisis"  (İngilizce)
 Suez: End of empire, BBC  (İngilizce)

Süveyş Krizi


Filmska zvijezda (engleski: Movie star, Film star ili Cinema star) izraz je koji se u filmskoj industriji rabi za glumca ili nekog drugog filmskog izvođača iznimno istaknutoga u javnosti zahvaljujući slavi i popularnosti koju je stekao istaknutim glumačkim ulogama i drugim oblicima filmaškog rada i djelovanja. Izraz se upotrebljava i za glumce čija se pojava u glavnim ulogama nekog filma koristi kao važan dio njegovog oglašavanja i predstavljanja javnosti (na plakatima, u filmskim najavama i sl.).

Povijest
Filmske zvijezde pojavile su se tek nekoliko desetljeća nakon nastanka filma. Razlog tomu je, prije svega, bio što su najraniji filmovi bili kratki te se gledateljstvo nije mnogo osvrtalo na same glumce koliko na sadržaj i poruku, ali i zato što su najugledniji glumci toga vremena filmsku djelatnost smatrali priprostom, "prostačkom" zabavom za velike mase nedostojnom njihovog ugleda u kazalištu ili nekom od drugih oblika visoke umjetnosti.

Prva dugometražna filmska ostvarenja snimaju se krajem 1900-ih te se njihovim prikazivanjem gledateljstvo počinje sve više zanimati za izvođače, a što su producenti i redatelji koristili za promociju svojih uradaka. Prvi koji su tu pojavu iskoristili bili su francuski komičar Max Linder i kanadska glumica Florence Lawrence, koja je snimala flmove za američku kuću Biograph Studios. Pojavi filmskih zvijezda pridonio je i amerčki časopis Photoplay, izvorno pokrenut za promociju filmskih uradaka, čiji su urednici ubrzo shvatili da njihovo čitateljstvo daleko više zanimaju podaci o glumcima. Upravo je američka kinematografija najbrže razvila fenomen filmskih zvijezda, što je posebno došlo do izražaja u Hollywoodu gdje se u međuratnom periodu razvio tzv. studijski sustav, u kojem su veliki studiji upravo na zvijezdama temeljili svoju djelatnost, stvorivši tzv. zvjezdani sustav, koji je svoj vrhunac imao u klasičnom Hollywoodu.

Filmske zvijezde su se ubrzo pojavile i u drugim kinematografijama, a što je uključivale i one gdje se iz ideoloških razloga odbacivala važnost glumca kao pojedinca (što je bio slučaj sa sovjetskom kinematografijom), odnosno smatrali ga tek oruđem režisera u skladu s autorskom teorijom koja je dominirala francuskim Novim valom. U samom Hollywoodu je zvjezdani sustav počeo nestajati zajedno s klasičnim Hollywoodom, a danas se filmovi najvećim dijelom promoviraju kao dio unaprijed stvorene medijske franšize gdje su izvođači, odnosno glavni glumci manje važni. Usprkos toga, fenomen zvijezda se zadržao do današnjih dana. U svom klasičnom obliku postoji u indijskoj kinematografiji, odnosno u Bollywoodu gdje filmske zvijezde uživaju popularnost koja ponekad doseže oblike doslovnog obožavanja.

Povezani članci
 AFI's 100 Years...100 Stars

Izvori

Filmska umjetnost

Filmska zvijezda


La tombe du Cheval céleste (), est un tumulus et un site archéologique situé à Gyeongju, en Corée du Sud.

Étymologie
Cheonmachong signifie tombeau du cheval du ciel.

Découverte
Les fouilles de la tombe ont commencé le 16 avril 1973.

Datation
On pense qu'elle date probablement du cinquième siècle mais peut-être du sixième siècle de notre ère.

Description
La tombe, dans le style typique de Silla, est une Chambre funéraire bordée de bois qui s'étend d'est en ouest et est recouverte d'un monticule de rochers et de terre. Ce type de tombe est censé suivre le modèle d'une tombe scytho-iranienne à Pazyryk, en Russie. La tombe mesure 47 mètres de diamètre, 157 mètres de circonférence et 12,7 mètres de hauteur.

La chambre de la tombe contenait un cercueil en bois laqué autour duquel étaient placés des objets funéraires. 11 500 objets ont été retrouvés dans la tombe. Le nom de la tombe provient d'une célèbre peinture représentant un cheval blanc sur un tapis de selle en écorce de bouleau, également appelé garde-boue. Le cheval, un Cheonma (), a huit pattes et des ailes aux sabots. Cette peinture est un exemple rare de peinture de la période Silla et indique une forte influence du royaume coréen de Koguryo. L'inhumation d'accessoires équestres et le sacrifice d'un cheval avec le roi montrent l'importance de la culture équine dans la société Silla et indiquent le rôle central du roi dans le chamanisme pratiqué par le peuple.

L'autre côté de la selle représente des cavaliers et le phénix.

La tombe renfermait également de nombreux autres trésors, dont une coiffe en or et une ceinture en or, toutes deux ornées de perles en forme de virgule en jade. Ces attributs de la royauté indiquent qu'un roi a été enterré dans la tombe. De plus, le fait que la gaine de la tombe du cheval céleste soit similaire à celle trouvée dans la tombe de la Couronne d'or et l'utilisation du motif du dragon dans les plaques d'or, qui correspond aux trésors de la tombe du roi baekje Muryeong, indiquent également qu'un roi royal a été enterré dans la tombe. Outre la couronne et la ceinture, la chambre contenait également des bracelets en or et des bagues en or pour chaque doigt du roi enterré. La tombe contenait également un coffre rempli de biens funéraires, dont le rabat de selle peint mentionné plus haut, ainsi que des bouilloires en fer, des poteries, des récipients en bronze, des objets en laque, des selles et une épée de 98 centimètres de long.

Galerie

Articles connexes
 Tombes
 Tombes royales de Songsan-ri
 Tombes de Koguryo
Tombes royales de la dynastie Joseon
 Chevaux
 Chŏllima
 Les chevaux célestes
 Cheval ailé

Références

Liens externes

Cheval dans la culture
Silla (Corée)
Tumulus en Asie
Site archéologique en Corée du Sud
Gyeongju

Tombe du Cheval céleste


Was das Herz befiehlt ist ein deutscher Film aus dem Jahr 1951 unter der Regie von Leopold Hainisch. Alternativtitel ist Veronika, die Magd.

Handlung
Joseph Huber hat von jeher Schwierigkeiten mit seinem älteren Bruder Florian. Nun ist er an einem Punkt angekommen, wo er lieber auf den Hof seiner Vorfahren verzichten will, als weiter in Unfrieden zu leben. Mit seiner Braut, der Magd Veronika, will er sich ein neues Leben aufbauen. Auch einige Knechte gehen mit ihm. Er wird das halb verfallene Anwesen schon wieder in Schuss bringen, davon ist er überzeugt. Und auch Veronika, die schwanger ist, wird ein Leben ohne Streit besser bekommen.

Als bei Veronika die Wehen einsetzen, eilt er durch Schnee und Sturm zum Berghotel um Hilfe zu holen. Das wird ihm zum Verhängnis, da er danach kränkelt und schließlich stirbt. Vor seinem Ableben macht er jedoch Veronika zu seiner rechtmäßigen Frau und Erbin. Die geldgierige Verwandtschaft spuckt Gift und Galle.

Veronika schafft es, den Hof in Josephs Sinn zu führen und Land und Vieh sogar weiter zu vermehren. Der Gedanke an ihren Mann und vor allem an ihren Jungen gibt ihr die Kraft dazu.

Nach einigen Jahren lernt Veronika Richard Jansen, den Juniorchef eines großen Industriewerkes und dessen Frau Alice sowie Richards Freund Freddy kennen. Zwischen Veronika und Richard, die sich auf den ersten Blick mögen, entwickelt sich ein Gefühl des Vertrauens und der Zuneigung.
Einige Zeit später wird Veronika Zeugin des intimen Verhältnisses zwischen Alice und Freddy. Auch Richard kann nicht länger die Augen davor verschließen, dass seine Frau ihm untreu ist.

Als er seinem Vater berichtet, wie es um seine Ehe steht und dass er keinen anderen Weg mehr sehe als eine Scheidung, stößt er bei dem erzkonservativen Mann auf erbitterten Widerstand. Der alte Jansen geht sogar so weit, dass er seinem Sohn eine Scheidung schlichtweg verbietet. Er duldet keinen "Eheskandal", wie er sich ausdrückt, und sein Wort sei Gesetz.

Nach einer Auseinandersetzung mit dem Vater geht Richard zurück zu Veronika. Er sehnt sich nach ihrer Wärme und dem Frieden, den Haus und Umgebung ausstrahlen. Veronika nimmt Richard ohne viel Worte auf, der alte Jansen jedoch lässt nicht locker und wirkt auf Veronika ein, so dass sie Richard schweren Herzen wegschickt. Erst als Jansen senior erfährt, dass Veronika ein Kind von Richard erwartet und weil die Ehe seines Sohnes kinderlos geblieben ist, ändert er seine Meinung und steht dem Glück seines Sohnes mit Veronika nicht mehr im Wege.

Hintergrund
Was das Herz befiehlt entstand im Filmatelier Göttingen, die Außenaufnahmen stammen aus dem Walsertal. Die Bauten entwarf Walter Haag, die Produktionsleitung lag in den Händen von Hans Speer. Es handelt sich um einen Elton-Film, der im Constantin-Filmverleih erschienen ist.

Die Premiere des Films fand am 13. September 1951 in Stuttgart statt. In Österreich lief der Film unter dem Titel Veronika, die Magd im Januar 1952 an und erlebte am 1. Oktober 1960 seine Wiederaufführung im Kino.

Kritik
"Ein unglücklich verheirateter, betrogener Industriellensohn findet Liebe und Glück bei einer schlichten Bergbäuerin. Schablonenhaft konstruiertes Melodram mit dem Klischee einer Frauengestalt, die stilles Duldertum, Naturverbundenheit, Sinnlichkeit und Mütterlichkeit kinoträchtig in sich vereinigt".

Weblinks

 Veronika die Magd – IFK
 Was das Herz befiehlt (Veronika die Magd) IFB Nr. 1265

Einzelnachweise

Filmtitel 1951
Deutscher Film
Filmdrama

Was das Herz befiehlt


Taher Elgamal (Arabic: طاهر الجمل) (born 18 August 1955) is an Egyptian cryptographer and entrepreneur. He has served as the Chief Technology Officer (CTO) of Security at Salesforce since 2013. Prior to that, he was the founder and CEO of Securify and the director of engineering at RSA Security. From 1995 to 1998, he was the chief scientist at Netscape Communications. He has been described as the "father of SSL" for the work he did in computer security while working at Netscape, which helped in establishing a private and secure communications on the Internet.

Elgamal's 1985 paper entitled "A Public Key Cryptosystem and A Signature Scheme Based on Discrete Logarithms" proposed the design of the ElGamal discrete log cryptosystem and of the ElGamal signature scheme. The latter scheme became the basis for Digital Signature Algorithm (DSA) adopted by National Institute of Standards and Technology (NIST) as the Digital Signature Standard (DSS).

Biography

Early life
According to an article on Medium, Elgamal's first love was mathematics. Although he came to the United States to pursue a PhD in Electrical Engineering at Stanford University, he said that "cryptography was the most beautiful use of math he'd ever seen".

Elgamal earned a BSc from Cairo University in 1977, and MS and PhD degrees in Electrical Engineering from Stanford University in 1981 and 1984, respectively. Martin Hellman was his dissertation advisor.

Career
Elgamal joined the technical staff at HP Labs in 1984.  He served as chief scientist at Netscape Communications from 1995 to 1998, where he was a driving force behind Secure Sockets Layer. He also was the director of engineering at RSA Security Inc. before founding Securify in 1998 and becoming its chief executive officer. According to an interview with Elgamal, when Securify was acquired by Kroll-O'Gara, he became the president of its information security group. After helping Securify spin out from Kroll-O'Gara, Taher served as the company's chief technology officer (CTO) from 2001 to 2004. In late 2008, Securify was acquired by Secure Computing and is now part of McAfee. In October 2006, he joined Tumbleweed Communications as a CTO. Tumbleweed was acquired in 2008 by Axway Inc. Elgamal is now a CTO for security at Salesforce.com.

Entrepreneurial ventures
Elgamal is a co-founder of NokNok Labs and InfoSec Global. He serves as a director of Vindicia, Inc., which provides online payment services, Zix Corporation, which provides email encryption services, and Bay Dynamics. He has served as an adviser to Cyphort, Bitglass, Onset Ventures, Glenbrook Partners, PGP corporation, Arcot Systems, Finjan, Actiance, Symplified, and Zetta. He served as Chief Security Officer of Axway, Inc. He is vice chairman of SecureMisr.

Executive roles
Elgamal has also held executive roles at technology and security companies, including

 CTO of Security at Salesforce.com from 2013 to present,
 CSO at Axway, Inc. from 2008 to 2011,
 CTO at Tumbleweed Communications from 2006 to 2008,
 CTO at Securify, Inc. from 2001 to 2004,
 CEO and President of Securify, Inc. from 1998 to 2001 and,
 Chief Scientist of Netscape Communications from 1995 to 1998.

Recognition

 Elgamal is a recipient of the RSA Conference 2009 Lifetime Achievement Award, and he is recognized as the "father of SSL," the Internet security standard Secure Sockets Layer.
 Elgamal and Paul Kocher were jointly awarded the 2019 Marconi Prize for "their development of SSL/TLS and other contributions to the security of communications".
 Election to the National Academy of Engineering, 2022, for contributions to cryptography, e-commerce, and protocols for secure internet transactions.

Publications
As a scholar, Elgamal published 4 articles:

 T. ElGamal, "A subexponential-time algorithm for computing discrete logarithms over GF(p2)", IEEE Trans. Inf. Theory, vol. 31, no. 4, pp. 473–481, 1985.
 T. Elgamal, "A public key cryptosystem and a signature scheme based on discrete logarithms", IEEE Trans. Inf. Theory, vol. 31, no. 4, pp. 469–472, Jul. 1985.
 T. ElGamal, "On Computing Logarithms Over Finite Fields", in Advances in Cryptology – CRYPTO '85 Proceedings, 1986, pp. 396–402.
 T. Elgamal, "The new predicaments of security practitioners", Computer Fraud & Security, vol. 2009, no. 11, pp. 12–14, Nov. 2009.

Notes

References

External links

 Serial Entrepreneur Interview with Sramana Mitra

1955 births
American people of Egyptian descent
Egyptian electrical engineers
Modern cryptographers
Public-key cryptographers
Egyptian cryptographers
American cryptographers
Cairo University alumni
Living people
Chief technology officers

Taher Elgamal


Med tog i Indien er en børnefilm fra 2005 skrevet og instrueret af Jacob Wellendorf og Catherine Kunze.

Handling
Chloe på tre år er sammen med sin lillesøster Thea på togrejse i Indien. Det er varmt, og alle passagererne sover. Chloe prøver at vække dem med sin fløjte, men først da toget gør holdt på en station, kommer der rigtig liv i folk.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 2005

Med tog i Indien


Anna Vikström (1957) é uma política do Partido Social-democrata sueco.

Tendo actuado como substituta durante vários períodos desde 2015, ela tem sido um membro permanente do Riksdag desde 2020, representando o distrito eleitoral do Condado de Estocolmo pelos sociais-democratas.

Pessoas vivas
Nascidos em 1957
Políticos da Suécia

Anna Vikström


Proba de schi alpin, coborâre masculin de la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 de la Pyeongchang, Coreea de Sud a avut loc pe 15 februarie 2018 la Jeongseon Alpine Centre.Inițial, cursa trebuia să aibă loc pe 11 februarie 2018, dar a fost amânată pentru 15 februarie 2018 din cauza vânturilor care depășeau 50 km/h.

Proba a fost câștigată de Aksel Lund Svindal, urmat de Kjetil Jansrud (argint) și Beat Feuz (bronz). Pentru Feuz, aceasta a fost prima medalie olimpică.

Program
Orele sunt orele Coreei de Sud (ora României + 7 ore).

Rezultate
Proba a început la ora 11:00.

Note

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - coborâre (masculin)


Egor Kreed (nume real: Egor Nikolaevici Bulatkin; n. 25 iunie 1994, Penza, Rusia) este un rapper rus.

Biografie
Egor Bulatkin s-a născut la 25 iunie 1994 în orașul Penza din Rusia. Din copilărie visa să devină muzician.

Discografie

Albumul "Holosteak"
 Lista pieselor
 Самая самая (Samaia samaia)
 Закрой глаза (Zakroi glaza)
 Запомни и запиши (Zapomni i zapishi)
 Надо ли (Nado li)
 Ревность (Revnost')
 Не мы (Ne my)
 Только ты, только я (Tol'ko ty, tol'ko ya)
 Ей наплевать (Ey naplevat')
 Невеста (Nevesta)
 Не вынести (Ne vynesti)
 Тишина (Tishina)
 Мы просто любили так (My prosto liubili tak)
 Берегу (Beregu)
 Папина дочка (Papina docika)
 Холостяк (Holosteak)
 Будильник (Budil'nik)

Referințe

Legături externe
https://www.facebook.com/egorkreed
https://twitter.com/egorkreed
Official channel on YouTube

Cântăreți din secolul al XXI-lea
Cântăreți ruși
Nașteri pe 25 iunie
Nașteri în 1994

Egor Krid


Warner Music Canada is the Canadian division of Warner Music Group. The label previously operated as WEA Music of Canada, Ltd. (French: WEA Musique du Canada, Ltée), often shortened to WEA Canada, the Canadian subsidiary of WEA International, which later changed its name to Warner Music International in 1990. It was founded in 1967 as Warner Reprise Canada Ltd.

Current artist roster
This list is for artists signed directly to Warner Music Canada.
54-40
Big Wreck
Billy Talent
Blue Rodeo
Buck 65
Carys
Corey Hart
Corneille
Courage My Love
Die Mannequin
Divine Brown
Eleven Past One
Lindsay Ell
Great Big Sea
Greg Keelor
Hot Hot Heat
Meaghan Smith
Modern Space
Myles Castello
Scott Helman
Spirit of the West
Sarah Slean
Philip Sayce
The Abrams
The Balconies
The Cliks
The Sheepdogs
The Waking Eyes
Tomi Swick

Canadian artists on Warner Music Group affiliates
This list is for Canadian artists currently signed to other Warner Music Group affiliates based outside of Canada.
Michael Bublé (Reprise Records, 143 Records)
Glass Tiger (Halo Entertainment Group and Willow Music) (distributed by Warner)
Scott Helman (Warner Music Canada)
High Valley (Warner Music Nashville)
k.d. lang (Nonesuch Records) (previously on Sire and Warner Bros.)
Avril Lavigne (DTA Records), (Elektra Records)
Robyn Ottolini (Warner Music Nashville)
Daniel Powter (Warner Records)
Rush (Roadrunner Records, previously on Atlantic) (new US or EU LPs imported into Canada under licence)
Neil Young (Reprise Records)

Canadian artists formerly signed to Warner Music Group
Amanda Stott (Warner Music Canada)
Barenaked Ladies (Reprise)
Bif Naked (Lava/Atlantic [outside Canada]/Warner Music Canada)
Leonard Cohen (Warner Bros.)
Victoria Duffield (Warner Music Canada)
Matthew Good (Warner Music Canada)
Gowan (Anthem/Atlantic) (outside Canada)
Brett Kissel (Warner Music Canada)
Honeymoon Suite (WEA)
Hot Hot Heat (Sire)
Gordon Lightfoot (Reprise/Warner Bros./Warner Music Canada)
Lisa Lougheed (WEA)
Alanis Morissette (Maverick/Reprise)
Joni Mitchell (Asylum/Reprise)
Meghan Patrick (Warner Music Canada)
Alannah Myles (Atlantic)
One To One (Bonaire/WEA)
Robbie Robertson (Warner Bros.)
Lorraine Segato (WEA)
Simple Plan (Atlantic Records)
Tamia (Qwest/Warner Bros./Elektra)
Tegan and Sara (Sire/Warner Records)
The Tragically Hip (Sire) (US)
The Washboard Union (Warner Music Canada)

Affiliated labels
 6ixBuzz Entertainment (2020–present)

References

External links
 Official site

Record labels established in 1967
Canadian record labels
Warner Music labels
IFPI members
1990 in Canadian music
Canadian subsidiaries of foreign companies
1967 establishments in Ontario
Canadian companies established in 1967

Warner Music Canada


In semiotics, a sign is anything that communicates a meaning that is not the sign itself to the interpreter of the sign. The meaning can be intentional, as when a word is uttered with a specific meaning, or unintentional, as when a symptom is taken as a sign of a particular medical condition. Signs can communicate through any of the senses, visual, auditory, tactile, olfactory, or taste.

Two major theories describe the way signs acquire the ability to transfer information. Both theories understand the defining property of the sign as a relation between a number of elements. In semiology, the tradition of semiotics developed by Ferdinand de Saussure, the sign relation is dyadic, consisting only of a form of the sign (the signifier) and its meaning (the signified). Saussure saw this relation as being essentially arbitrary (the principle of semiotic arbitrariness), motivated only by social convention. Saussure's theory has been particularly influential in the study of linguistic signs. The other major semiotic theory, developed by C. S. Peirce, defines the sign as a triadic relation as "something that stands for something, to someone in some capacity". This means that a sign is a relation between the sign vehicle (the specific physical form of the sign), a sign object (the aspect of the world that the sign carries meaning about) and an interpretant (the meaning of the sign as understood by an interpreter). According to Peirce, signs can be divided by the type of relation that holds the sign relation together as either icons, indices or symbols. Icons are those signs that signify by means of similarity between sign vehicle and sign object (e.g. a portrait, or a map), indices are those that signify by means of a direct relation of contiguity or causality between sign vehicle and sign object (e.g. a symptom), and symbols are those that signify through a law or arbitrary social convention.

Dyadic signs
According to Saussure (1857–1913), a sign is composed of the signifier (signifiant), and the signified (signifié). These cannot be conceptualized as separate entities but rather as a mapping from significant differences in sound to potential (correct) differential denotation. The Saussurean sign exists only at the level of the synchronic system, in which signs are defined by their relative and hierarchical privileges of co-occurrence. It is thus a common misreading of Saussure to take signifiers to be anything one could speak, and signifieds as things in the world. In fact, the relationship of language to parole (or speech-in-context) is and always has been a theoretical problem for linguistics (cf. Roman Jakobson's famous essay "Closing Statement: Linguistics and Poetics" et al).

A famous thesis by Saussure states that the relationship between a sign and the real-world thing it denotes is an arbitrary one. There is not a natural relationship between a word and the object it refers to, nor is there a causal relationship between the inherent properties of the object and the nature of the sign used to denote it. For example, there is nothing about the physical quality of paper that requires denotation by the phonological sequence 'paper'. There is, however, what Saussure called 'relative motivation': the possibilities of signification of a signifier are constrained by the compositionality of elements in the linguistic system (cf. Émile Benveniste's paper on the arbitrariness of the sign in the first volume of his papers on general linguistics). In other words, a word is only available to acquire a new meaning if it is identifiably different from all the other words in the language and it has no existing meaning. Structuralism was later based on this idea that it is only within a given system that one can define the distinction between the levels of system and use, or the semantic "value" of a sign.

Triadic signs
Charles Sanders Peirce (1839–1914) proposed a different theory. Unlike Saussure who approached the conceptual question from a study of linguistics and phonology, Peirce, the so-called father of the Pragmatist school of philosophy, extended the concept of sign to embrace many other forms. He considered "word" to be only one particular kind of sign, and characterized sign as any mediational means to understanding. He covered not only artificial, linguistic and symbolic signs, but also all semblances (such as kindred sensible qualities), and all indicators (such as mechanical reactions). He counted as symbols all terms, propositions and arguments whose interpretation is based upon convention or habit, even apart from their expression in particular languages. He held that "all this universe is perfused with signs, if it is not composed exclusively of signs". The setting of Peirce's study of signs is philosophical logic, which he defined as formal semiotic, and characterized as a normative field following esthetics and ethics, as more basic than metaphysics, and as the art of devising methods of research. He argued that, since all thought takes time, all thought is in signs, that all thought has the form of inference (even when not conscious and deliberate), and that, as inference, "logic is rooted in the social principle", since inference depends on a standpoint that, in a sense, is unlimited. The result is a theory not of language in particular, but rather of the production of meaning, and it rejects the idea of a static relationship between a sign and what it represents: its object. Peirce believed that signs are meaningful through recursive relationships that arise in sets of three.

Even when a sign represents by a resemblance or factual connection independent of interpretation, the sign is a sign only insofar as it is at least potentially interpretable by a mind and insofar as the sign is a determination of a mind or at least a quasi-mind, that functions as if it were a mind, for example in crystals and the work of bees—the focus here is on sign action in general, not on psychology, linguistics, or social studies (fields Peirce also pursued).

A sign depends on an object in a way that enables (and, in a sense, determines) an interpretation, an interpretant, to depend on the object as the sign depends on the object. The interpretant, then, is a further sign of the object, and thus enables and determines still further interpretations, further interpretant signs. The process, called semiosis, is irreducibly triadic, Peirce held, and is logically structured to perpetuate itself. It is what defines sign, object and interpretant in general. As Jean-Jacques Nattiez (1990: 7) put it, "the process of referring effected by the sign is infinite." (Peirce used the word "determine" in the sense not of strict determinism, but of effectiveness that can vary like an influence.)

Peirce further characterized the three semiotic elements as follows:
 Sign (or representamen): that which represents the denoted object (cf. Saussure's "signifier").
 Object (or semiotic object): that which the sign represents (or as some put it, encodes). It can be anything thinkable, a law, a fact, or even a possibility (a semiotic object could even be fictional, such as Hamlet); those are partial objects; the total object is the universe of discourse, the totality of objects in that world to which one attributes the partial object. For example, perturbation of Pluto's orbit is a sign about Pluto, but not only about Pluto. The object may be
 immediate to the sign, the object as represented in the sign, or
 dynamic, the object as it really is, on which the immediate object is founded.
 Interpretant (or interpretant sign): a sign's meaning or ramification as formed into a further sign by interpreting (or, as some put it, decoding) the sign. The interpretant may be:
immediate to the sign, a kind of possibility, all that the sign is suited to immediately express, for instance a word's usual meaning;
dynamic, that is, the meaning as formed into an actual effect, for example an individual translation or a state of agitation, or
final or normal, that is, the ultimate meaning that inquiry taken far enough would be destined to reach. It is a kind of norm or ideal end, with which an actual interpretant may, at most, coincide.

Peirce explained that signs mediate between their objects and their interpretants in semiosis, the triadic process of determination. In semiosis a first is determined or influenced to be a sign by a second, as its object. The object determines the sign to determine a third as an interpretant. Firstness itself is one of Peirce's three categories of all phenomena, and is quality of feeling. Firstness is associated with a vague state of mind as feeling and a sense of the possibilities, with neither compulsion nor reflection. In semiosis the mind discerns an appearance or phenomenon, a potential sign. Secondness is reaction or resistance, a category associated with moving from possibility to determinate actuality. Here, through experience outside of and collateral to the given sign or sign system, one recalls or discovers the object the sign refers to, for example when a sign consists in a chance semblance of an absent but remembered object. It is through one's collateral experience that the object determines the sign to determine an interpretant. Thirdness is representation or mediation, the category associated with signs, generality, rule, continuity, habit-taking and purpose. Here one forms an interpretant expressing a meaning or ramification of the sign about the object. When a second sign is considered, the initial interpretant may be confirmed, or new possible meanings may be identified. As each new sign is addressed, more interpretants, themselves signs, emerge. It can involve a mind's reading of nature, people, mathematics, anything.

Peirce generalized the communicational idea of utterance and interpretation of a sign, to cover all signs:

According to Nattiez, writing with Jean Molino, the tripartite definition of sign, object and interpretant is based on the "trace" or neutral level, Saussure's "sound-image" (or "signified", thus Peirce's "representamen"). Thus, "a symbolic form...is not some 'intermediary' in a process of 'communication' that transmits the meaning intended by the author to the audience; it is instead the result of a complex process of creation (the poietic process) that has to do with the form as well as the content of the work; it is also the point of departure for a complex process of reception (the esthesic process that reconstructs a 'message'").
(ibid, p. 17)

Molino's and Nattiez's diagram:
{|
|colspan=3|Poietic Process
|colspan=2|Esthesic Process
|-
|"Producer"
| →
|Trace
| ←
|Receiver
|}
(Nattiez 1990, p. 17)

Peirce's theory of the sign therefore offered a powerful analysis of the signification system, its codes, and its processes of inference and learning—because the focus was often on natural or cultural context rather than linguistics, which only analyses usage in slow time whereas human semiotic interaction in the real world often has a chaotic blur of language and signal exchange. Nevertheless, the implication that triadic relations are structured to perpetuate themselves leads to a level of complexity not usually experienced in the routine of message creation and interpretation. Hence, different ways of expressing the idea have developed.

Classes of triadic signs
By 1903 Peirce came to classify signs by three universal trichotomies dependent on his three categories (quality, fact, habit). He classified any sign:
 by what stands as the sign—either (qualisign, also called a tone) a quality—or (sinsign, also called token) an individual fact—or (legisign, also called type) a rule, a habit;
 by how the sign stands for its object—either (icon) by its own quality, such that it resembles the object, regardless of factual connection and of interpretive rule of reference—or (index) by factual connection to its object, regardless of resemblance and of interpretive rule of reference—or (symbol) by rule or habit of interpreted reference to its object, regardless of resemblance and of factual connection; and
 by how the sign stands for its object to its interpretant—either (rheme, also called seme, such as a term) as regards quality or possibility, as if the sign were a qualisign, though it can be qualisign, sinsign, or legisign—or (dicisign, also called pheme, such as a proposition) as regards fact, as if the sign were an index, though it can be index or symbol—or (argument, also called delome) as regards rule or habit. This is the trichotomy of all signs as building blocks in an inference process.
 Any qualisign is an icon. Sinsigns include some icons and some indices. Legisigns include some icons, some indices and all symbols.
 Any icon is a rheme. Indices (be they sinsigns or legisigns) include some rhemes and some dicisigns. Symbols include some rhemes, some dicisigns and all arguments.

Because of those classificatory interdependences, the three trichotomies intersect to form ten (rather than 27) classes of signs. There are also various kinds of meaningful combination. Signs can be attached to one another. A photograph is an index with a meaningfully attached icon. Arguments are composed of dicisigns, and dicisigns are composed of rhemes. In order to be embodied, legisigns (types) need sinsigns (tokens) as their individual replicas or instances. A symbol depends as a sign on how it will be interpreted, regardless of resemblance or factual connection to its object; but the symbol's individual embodiment is an index to your experience of the object. A symbol is instanced by a specialized indexical sinsign. A symbol such as a sentence in a language prescribes qualities of appearance for its instances, and is itself a replica of a symbol such as a proposition apart from expression in a particular language. Peirce covered both semantic and syntactical issues in his theoretical grammar, as he sometimes called it. He regarded formal semiotic, as logic, as furthermore encompassing study of arguments (hypothetical, deductive and inductive) and inquiry's methods including pragmatism; and as allied to but distinct from logic's pure mathematics.

Peirce sometimes referred to the "ground" of a sign. The ground is the pure abstraction of a quality. A sign's ground is the respect in which the sign represents its object, e.g. as in literal and figurative language. For example, an icon presents a characteristic or quality attributed to an object, while a symbol imputes to an object a quality either presented by an icon or symbolized so as to evoke a mental icon.

Peirce called an icon apart from a label, legend, or other index attached to it, a "hypoicon", and divided the hypoicon into three classes: (a) the image, which depends on a simple quality; (b) the diagram, whose internal relations, mainly dyadic or so taken, represent by analogy the relations in something; and (c) the metaphor, which represents the representative character of a sign by representing a parallelism in something else. A diagram can be geometric, or can consist in an array of algebraic expressions, or even in the common form "All __ is ___" which is subjectable, like any diagram, to logical or mathematical transformations. Peirce held that mathematics is done by diagrammatic thinking—observation of, and experimentation on, diagrams. Peirce developed for deductive logic a system of visual existential graphs, which continue to be researched today.

20th-century theories
It is now agreed that the effectiveness of the acts that may convert the message into text (including speaking, writing, drawing, music and physical movements) depends upon the knowledge of the sender. If the sender is not familiar with the current language, its codes and its culture, then he or she will not be able to say anything at all, whether as a visitor in a different language area or because of a medical condition such as aphasia (see Roman Jakobson).

Modern theories deny the Saussurian distinction between signifier and signified, and look for meaning not in the individual signs, but in their context and the framework of potential meanings that could be applied. Such theories assert that language is a collective memory or cultural history of all the different ways in which meaning has been communicated, and may to that extent, constitute all life's experiences (see Louis Hjelmslev). Hjelmslev did not consider the sign to be the smallest semiotic unit, as he believed it possible to decompose it further; instead, he considered the "internal structure of language" to be a system of figurae, a concept somewhat related to that of figure of speech, which he considered to be the ultimate semiotic unit.

This position implies that speaking is simply one more form of behaviour and changes the focus of attention from the text as language, to the text as a representation of purpose, a functional version of the author's intention. But, once the message has been transmitted, the text exists independently.

Hence, although the writers who co-operated to produce this page exist, they can only be represented by the signs actually selected and presented here. The interpretation process in the receiver's mind may attribute meanings completely different from those intended by the senders. But, why might this happen? Neither the sender nor the receiver of a text has a perfect grasp of all language. Each individual's relatively small stock of knowledge is the product of personal experience and their attitude to learning. When the audience receives the message, there will always be an excess of connotational meanings available to be applied to the particular signs in their context (no matter how relatively complete or incomplete their knowledge, the cognitive process is the same).

The first stage in understanding the message is therefore, to suspend or defer judgement until more information becomes available. At some point, the individual receiver decides which of all possible meanings represents the best possible fit. Sometimes, uncertainty may not be resolved, so meaning is indefinitely deferred, or a provisional or approximate meaning is allocated. More often, the receiver's desire for closure (see Gestalt psychology) leads to simple meanings being attributed out of prejudices and without reference to the sender's intentions.

Postmodern theory
In critical theory, the notion of sign is used variously.

Semiotic black hole
A semiotic black hole is the a-temporal destruction of a sign.

See also
 Grapheme
 Semantics
 Semiotics
 Semiotic triangle
 Sign relation
 Triadic relation
 Freudian slip

Notes

External links

 Signo (signosemio.com) – Presents semiotic theories and theories closely related to semiotics

Semiotics
Charles Sanders Peirce

de:Zeichen

Sign (semiotics)


Agrilus abdominalis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Saunders, 1874.

Referências

abdominalis
Coleópteros descritos em 1874

Agrilus abdominalis


Cutremurul de pământ din 17 august 1999, ora locală 03:02 (00:02 GMT), a fost numit de la Kokaeli și a avut epicentrul la 3 km de orașul Gölcük. Această localitate este foarte apropiată de un mare centru industrial al Turciei și port la un golf al Mării Marmara, orașul Izmit. Adâncimea focarului a fost, după cele mai multe centre seismologice din lume, la numai 15 km. Seismul a fost resimțit până în sudul României inclusiv, la București intensitatea fiind, se pare, de III–IV grade pe scara Mercalli.

Clădirile, construite în marea lor majoritate fără a respecta regulile de securitate, s-au prăbușit în urma seismului de 40 de secunde. Și Istanbulul a avut de suferit, la fel întreaga zonă de nord-vest a țării, care este foarte industrializată, tragedia afectând astfel grav economia Turciei. Seismul a provocat și un incendiu puternic din cauza prăbușirii unui turn al rafinăriei Tüpraș, unde erau stocate 700.000 de tone de petrol.

La scurt timp după seism s-a produs și un tsunami în Marea Marmara, cu valuri care au distrus bazele navale din golful İzmit. Anumite zone de coastă au rămas de atunci permanent inundate, nivelul mării crescând ca urmare a deplasării plăcilor tectonice.

În primele două ore de la șocul principal s-au produs 10 replici puternice, provocând mai multe pagube și pierderi de vieți omenești.

Seismotectonica Podișului Anatolian

Turcia este traversată de o fractură numită falia Nord-Anatoliană care se prelungește înspre Iran într-o zonă tectonică denumită zona Zagros. Mișcările tectonice periodice se produc frecvent datorită faliilor Nord- și Est-Anatoliene. Falia Nord-Anatoliană este una decrosantă adâncă transcrustală, cu mișcări orizontale în sens opus – una se mișcă înspre vest și cealaltă înspre est. La vest de Valea Mudurnu falia Nord-Anatoliană se desparte în trei ramuri: ramura nordică pe care s-a produs cutremurul de la Izmit și care se continuă cu bazinele adânci ale Mării Marmara, golful Saros și apoi spre Grecia, partea centrală care trece prin sudul Mării Marmara și partea sudică, la sud de Marea Marmara.

Falia Nord-Anatoliană, cu o lungime de cca. 900 km, are multe caracteristici similare faliei San Andreas (California). Ambele sunt falii de decrosare cu lungimi apropiate și rate de mișcare comparabile (pe termen lung). În intervalul 1939–1999, falia Nord-Anatoliană a generat șapte cutremure majore cu magnitudini mai mari sau egale de 7. Aceste cutremure au rupt falia progresiv, de la est spre vest.

Peninsula Anatoliei este dispusă, conform specialiștilor geofizicieni, desupra Oceanului Levantin, care ar fi supus unei mișcări de "înălțare". Acest fenomen geotectonic este caracterizat și de efectul deplasării a trei plăci tectonice: cea Africană cu o mișcare de la sud spre nord, cea Arabică care se deplasează de la sud-est spre nord-vest și, în fine, cea Iraniană (Asiatică) care se mișcă dinspre est spre vest. Deplasarea tectonică rezultantă pentru Anatolia este spre strâmtoarea Bosfor, iar seismele marchează aceste evenimente de mișcare a plăcilor tectonice.

Ca urmare a precedentelor mari cutremure din perimetrul menționat, există marile falii seismice, cu sensul general de la vest spre est. Studiind dispunerea acestor discontinuități ale stratelor litologice, seismologii turci preziceau apariția cutremurelor din zona Izmit–Düzce. Ei își întemeiau previziunile pe faptul că în respectiva zonă ar fi trebuit să apară o unire a faliilor situate la est și la vest. Iar ultimile două cutremure (din anul 1999) au confirmat aceste evaluări, vechile falii fiind "legate" de cea nouă, apărută în perimetrul menționat. Cele două mari seisme, de la Izmit–Kokaeli (din luna august) și Düzce–Bolu (din luna noiembrie), au fost destul de puternice, având magnitudini peste 7 grade pe scara Richter.

Note

Cutremure din Turcia
Cutremure din secolul al XX-lea

Cutremurul de la Izmit


El arroyo Molles del Pescado  es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de  Florida  perteneciente a la cuenca del Plata.

Nace en la Cuchilla Grande, desemboca en el arroyo del Pescado tras recorrer alrededor de 26 km.

Referencias

Molles del Pescado
Molles del Pescado
Cuenca del río Yí

Arroyo Molles del Pescado


Walter Hellmich ist der Name folgender Personen:

* Walter Hellmich (Herpetologe) (1906–1974), deutscher Herpetologe und Ökologe
 Walter Hellmich (Jurist) (* 1940), österreichischer Jurist und Richter
 Walter Hellmich (Fußballfunktionär) (* 1944), deutscher Fußballfunktionär und Bauunternehmer

Walter Hellmich


الأفريقان أو الأفريكان هم الجنوب أفريقيين البيض وهم شعوب أوروبية مختلطة أستوطنت جنوب أفريقيا يبلغون 7% من سكان جنوب أفريقيا والكلمة مشتقه من معنى أفريقي باللغة الهولندية يتحدث الأفريكان اللغة الأفريكانية وهي لغة مشتقه من باللغة الهولندية وتأثرت بالإنجليزية وكثير من اللغات الأخرى.

مراجع

مواضيع ذات صلة

 جنوب أفريقيا
 شتات أوروبي
 لغة أفريكانية
 قائمة أعراق وقوميات العالم

العصر الذهبي الهولندي
أعضاء منظمة الأمم والشعوب غير الممثلة
أفريقانيون
جنوب إفريقيون ألمان
جنوب إفريقيون أوكرانيون
جنوب إفريقيون إسبان
جنوب إفريقيون برتغاليون
جنوب إفريقيون بريطانيون
جنوب إفريقيون بولنديون
جنوب إفريقيون بيلاروسيون
جنوب إفريقيون تشيكيون
جنوب إفريقيون روس
جنوب إفريقيون سويديون
جنوب إفريقيون فرنسيون
جنوب إفريقيون لاتفيون
جنوب إفريقيون ليتوانيون
جنوب إفريقيون مجريون
جنوب إفريقيون من أصل أوكراني
جنوب إفريقيون من أصل إسباني
جنوب إفريقيون من أصل برتغالي
جنوب إفريقيون من أصل بلجيكي
جنوب إفريقيون من أصل بولندي
جنوب إفريقيون من أصل تشيكي
جنوب إفريقيون من أصل دنماركي
جنوب إفريقيون من أصل روسي
جنوب إفريقيون من أصل سويدي
جنوب إفريقيون من أصل فرنسي
جنوب إفريقيون من أصل لاتفي
جنوب إفريقيون من أصل ليتواني
جنوب إفريقيون من أصل نرويجي
جنوب إفريقيون من أصل نمساوي
جنوب إفريقيون من أصل هولندي
جنوب إفريقيون نرويجيون
جنوب إفريقيون نمساويون
جنوب إفريقيون هولنديون
شتات ألماني في إفريقيا
شتات إسكندنافي
شتات برتغالي في إفريقيا
شتات بريطاني في إفريقيا
شتات بلجيكي في إفريقيا
شتات بولندي
شتات بولندي في إفريقيا
شتات روسي في إفريقيا
شتات فرنسي في إفريقيا
شتات نرويجي
شتات هولندي في إفريقيا
مجموعات إثنية ذات أغلبية مسيحية
مجموعات عرقية جرمانية
مجموعات عرقية في المملكة المتحدة
مجموعات عرقية في جنوب إفريقيا
مجموعات عرقية في زيمبابوي
مجموعات عرقية في ناميبيا
مجموعات عرقية في هولندا
مستعمرة كيب الهولندية
ناميبيون من أصل سويدي

أفريقان