In computing, tree data structures, and game theory, the branching factor is the number of children at each node, the outdegree. If this value is not uniform, an average branching factor can be calculated.

For example, in chess, if a "node" is considered to be a legal position, the average branching factor has been said to be about 35, and a statistical analysis of over 2.5 million games revealed an average of 31. This means that, on average, a player has about 31 to 35 legal moves at their disposal at each turn. By comparison, the average branching factor for the game Go is 250.

Higher branching factors make algorithms that follow every branch at every node, such as exhaustive brute force searches, computationally more expensive due to the exponentially increasing number of nodes, leading to combinatorial explosion.

For example, if the branching factor is 10, then there will be 10 nodes one level down from the current position, 102 (or 100) nodes two levels down, 103 (or 1,000) nodes three levels down, and so on. The higher the branching factor, the faster this "explosion" occurs. The branching factor can be cut down by a pruning algorithm.

The average branching factor can be quickly calculated as the number of non-root nodes (the size of the tree, minus one; or the number of edges) divided by the number of non-leaf nodes (the number of nodes with children).

See also
 k-ary tree
 Outdegree
 Hierarchy
 Hierarchical organization

References

Trees (data structures)
Analysis of algorithms
Combinatorial game theory
Computer chess

Branching factor


مدينة أكيرونو (باليابانية あきる野市) هي مدينة تقع في طوكيو، اليابان.

في عام 2008، وصل التعداد السكاني للمدينة إلى 81,475 نسمة والكثافة السكانية 1,084.63 نسمة في الكيلومتر مربع، والمساحة الإجمالية 73.34 كم مربع. تم تأسيس المدينة في الأول من سبتمبر 1995.

مراجع

وصلات خارجية
 موقع مدينة أكيرونو باللغة اليابانية

أحياء طوكيو
مدن طوكيو
أكيرونو (طوكيو)

أكيرونو (طوكيو)


El Santuario este un municipiu din departamentul Antioquia, Columbia.

Municipii în departamentul Antioquia

El Santuario


Catracca  é um gênero de caracóis terrestres que respiram ar, ou seja, moluscos gastrópodes pulmonados terrestres, descrito em 2022, endêmico no Brasil e que pertencem à família Strophocheilidae , com ocorrência conhecida em Minas Gerais.

Espécies conhecidas atualmente:

 Catracca uhlei Simone, 2022 - espécie tipo

Referências

Strophocheilidae
Fauna endêmica de Minas Gerais
Moluscos da América
Animais descritos em 2022

Catracca


MGP 2008 blev afholdt  20. september 2008 som var det niende sangkonkurrence for børn kaldet MGP. 10 sangere/bands dystede om at vinde. Værterne var Jacob Riising og Bruno. Top 2 skulle senere repræsentere Danmark ved den fjerde udgave af MGP Nordic.

Deltagere

Superfinale

2008
Begivenheder i 2008

MGP 2008


Die Burgmühle war eine Wassermühle in Calvörde im Landkreis Börde in Sachsen-Anhalt, Deutschland.

Lage

Die ehemalige Burgmühle, die zur Burg Calvörde gehörig war, liegt unweit des Calvörder Ortskerns und einst genau am Gardelegener  Tor des Flecken Calvörde. An dem Bohlendamm, den späteren Steindamm, hatte die Burgmühle einen Straßenanschluss. Die Burg Calvörde liegt nördlich der ehemaligen Burg, heute schmückt die sogenannte Weiße Ohrebrücke den Übergang, wo einst die Mühle stand. Der Steindamm ist heute ein Teil der Gardelegener Straße.

Geschichte
Der Name der Wassermühle geht auf die Burg Calvörde zurück, da sich diese Burgmühle im Besitz der Burgherren befand.

Das Ende
Der Drömling galt immer als Sumpfgebiet, die landwirtschaftlichen Erträge waren sehr schlecht, Viehseuchen waren nicht selten vor Ort. Durch Friedrich des Großen und sein Programm der Ohrebegradigung wurden zahlreiche Wiesen an der Ohre und im Drömlingsgebiet Urbar gemacht. Sein Nachfolger Friedrich Wilhelm II. (Preußen) führte sein Werk fort. Das Amt Calvörde lag an der Ohre und gehörte nicht zu Preußen, sondern zum Fürstentum Braunschweig-Wolfenbüttel. Der König Preußens übernahm die Kosten der Ohrebegradigung im Amt Calvörde, dabei wurde die Bürgmühle für 19 000 Taler abgekauft und stillgelegt.

Literatur
 Rudi Fischer: 800 Jahre Calvörde, Eine Chronik bis 1991; Calvörde, wie es sonst war und jetzt ist, Friedrich Röver,  1832

Weblinks
  Über die Altmark: Ein Beitrag zur Kunde der Mark Brandenburg, Band 1
 Fürstliche Territorialhoheit und lokale Adelsgewalt, Band 72

Bauwerk in Calvörde
Wassermühle in Sachsen-Anhalt
Mühle im Landkreis Börde
Mühle in Europa

Burgmühle Calvörde


محمد بن أحمد الرشيد، وزير التربية والتعليم السابق من مواليد محافظة المجمعة عام 1363هـ الموافق 1944م. كتب سيرته الذاتية في كتاب (مسيرتي في الحياة) الذي صدر عام 2007. وتُوُفَّيَ يوم السبت الموافق 23 نوفمبر 2013/ 20 محرم 1435هـ عن عمر ناهز 69 عام إثر نوبة قلبية.

مؤهلاته العملية
 شهادة البكالوريوس في اللغة العربية من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية 1964م وكان الأول على دفعته
 شهادة الماجستير في إدارة الأفراد في الجامعات من جامعة انديانا بالولايات المتحدة الأمريكية عام 1389هـ / 1969م.
 الدكتوراه في الفلسفة في إدارة التعليم العالي من جامعة أوكلاهوما بالولايات المتحدة الأمريكية عام 1392هـ/ 1972م.

مناصبه الحكومية
 أستاذ وعميد كلية التربية جامعة الملك سعود.
 مدير عام مكتب التربية العربي لدول الخليج 1979- 1988م.
 المسؤول عن إنشاء جامعة الخليج العربي بالبحرين ونائب رئيس الهيئة التأسيسية لها من 1979- 1988م.
 رئيس لجنة تقديم التعليم في دولة قطر في 1990م وحتى نهاية 1992م.
 نائباً لرئيس الهيئة التأسيسية لجامعة الخليج العربي.
 عضو لجنة التخطيط الشامل للثقافة العربية.
 عضو المجلس التنفيذي للمجلس العالمي لإعداد المعلمين في الولايات المتحدة الأمريكية.
 رئيس مجلس إدارة مدارس الرياض الأهلية وعضو المجلس لفترات متعددة وكان آخرها عام 1407هـ.
 عضو مجلس الخدمة المدنية في المملكة العربية السعودية الذي يرأسه خادم الحرمين الشريفين منذ عام 1992م.
 عضو مجلس إدارة مدارس الملك فيصل - الرياض.
 عضو مجلس الشورى السعودي (1414/3/3هـ).
 عضو لجنة الشؤون التعليمية والثقافية والإعلامية بمجلس الشورى.
 وزير المعارف (1995 -2005)

صدر عنه

 كتاب (شخصيات خدمت اللغة العربية: الدكتور محمد بن أحمد الرشيد). صدر عام 2013م عن وزارة الثقافة والإعلام بمناسبة اليوم العالمي للغة العربية.
 كتاب (التربية والقيادة والوفاء عند محمد الرشيد: قراءات وذكريات). صدر عام 2013م.

انظر ايضاً
 عزام الدخيل

وصلات خارجية
 الوطن يودع محمد الرشيد أبرز قيادات التربية والتعليم.
 محمد أحمد الرشيد.. رجل التعليم وعقل التجديد.

المراجع

مواليد 1363 هـ
مواليد 1944
وزراء تربية وتعليم سعوديون
وفيات 1435 هـ
وفيات 2013
وفيات بسبب أمراض قلبية وعائية

محمد أحمد الرشيد (وزير سعودي)


An Stipa pilata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Surrey Wilfrid Laurance Jacobs ngan Joy Everett. An Stipa pilata in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa pilata


Spice World (film) Sinema filmi
 Spice World (albüm) Spice Girls albümü

Spice World


1509 Konstantiniyye depremi veya 1509 Büyük İstanbul depremi, 10 Eylül 1509 tarihinde merkez üssü Marmara Denizi'nin kuzeydoğusu olan, 7.2 Ms (± 0.8) büyüklüğünde meydana gelen deprem. Tarihsel kayıtlara göre deprem sonucunda Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti Konstantiniyye'de 4 bin ila 13 bin arasında kişi hayatını kaybetti, 10 binden fazla kişi yaralandı, yaklaşık 1070 hane yıkıldı ve binlerce yapı ağır hasar aldı. Ayrıca depremin ardından oluşan ve yüksekliği bazı yerlerde 6 metreyi aşan tsunami dalgaları şehrin surlarını aşarak güzergahı üzerindeki semtlere ağır hasar verdi. En büyük yıkımın İstanbul'da olduğu depremin etkisi Bolu'dan Edirne'ye kadar hissedildi. Yarattığı ağır hasar sebebiyle halk arasında "Küçük Kıyamet" (Kıyamet-i Suğra) olarak adlandırılan deprem, son 500 yıl içinde Marmara bölgesinde gerçekleşmiş olan en büyük ve en yıkıcı depremlerden birisi olarak kayıtlara geçti.

Jeolojik ve tektonik arka plan
Anadolu'nun kuzeybatısındaki Marmara Denizi bölgesinin aktif tektoniği, sismik yüzey faylanmaları ile birçok büyük deprem üreten sağ yanal atılımlı Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAF) tarafından domine edilir. KAF'taki sağ yanal faylanma İzmit'in batısına kadar devam eder, ancak Marmara Denizi'nde birkaç paralel alt kol üzerine dağılır. Marmara Denizi'ndeki sismik yansıma araştırmaları, büyük normal bileşenlere sahip birçok fay ortaya çıkarmakta ve kenarlarında normal faylanma mekanizmalı depremler görülmektedir.

Dünyanın ve günümüzde Türkiye'nin en aktif fay hatlarından birisi olarak kabul edilen Kuzey Anadolu Fay Hattı, batıda Ege Denizi'nden başlayıp doğuda İran-Türkiye sınırına kadar 1500 km uzunlukta sağ-yanal atımlı olarak uzanmaktadır. KAF tarihte ve günümüzde birçok can kaybı ve maddi kayıp ile sonuçlanan yıkıcı depremler üretmiştir. Marmara Denizi bölgesinin son 2000 yıldaki uzun vadeli sismisitesinin yakın zamanda yeniden değerlendirilmesi ile, büyüklükleri 6.8 ila 7.4 arasında değişen 15 büyük deprem tespit edildi. 1509 depreminden önceki en büyük deprem İstanbul'un Fethi'nden 36 yıl sonra 14 Ocak 1489 (894 yılı Safer ayının on üçüncü günü) meydana geldi. Osmanlı kaynaklarında "...bir azim zelzele vaki olup nice minareler ve binalar yıkılıp harap oldu..." ifadelerinin geçtiği depremin şiddeti VIII olarak tahmin edilmiştir.

Deprem ve etkileri
Deprem, 10 Eylül 1509 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu sınırları içindeki Marmara Denizi'nin kuzeydoğusunda, başkent Konstantinopolis'e 29 km uzaklıktaki Adalar'ın güneyinde meydana geldi. Bazı kaynaklarda yerel saatte 22:00, diğer kaynaklarda ise gece 04:00 civarında meydana geldiği bildirilen depremin yüzey dalgası büyüklüğü daha önceki araştırmalara göre farklı olmakla birlikte, 7.2 Ms ile 8.0 Ms arasında tahmin edildi. 50 saniye süren depremin merkez üssünün günümüz ölçümleri ile Adalar segmenti üzerinde bulunduğu belirlendi. Kuzey Anadolu Fay Hattı'nın Çınarcık Havzasından Marmara Denizi'nin doğusundaki İzmit Körfezi'ne kadar 70 km (43 mil) ila 100 km (62 mil) arasında bir fayın kırıldığı düşünülmektedir. Mercalli şiddet ölçeği'ne göre depremin şiddeti X (yoğun) veya XI (aşırı) olarak belirlendi. Çınarcık Havzasında deprem tarihine denk gelen bir türbidit yatağı tespit edilmiştir.

Depremin ardından bazı noktalarda boyu 6 metreye kadar ulaşan tsunami meydana geldi. Şehrin surları ve Ceneviz Surlarını aşan dalgalar yerleşim yerlerinin içine kadar girerken, İstanbul Surları zarar gördü. Özellikle Galata bölgesinde çok sayıda ev sular altında kalarak denize karıştı. Marmara Denizinde gözlemlenen tsunaminin sadece deprem ile ilgili değil, depremin tetiklediği deniz tabanı heyelanlarından da kaynaklandığı deprem bilimciler tarafından öngörüldü. Depremin zemine etkisi ile ilgili tek bilgi, Konstantinopolis ve Pera'da bazı yerlerde deprem sonucu yerin yarıldığı ve muhtemelen Haliç kıyılarında derin çatlakların olduğu bilgisi Tevârîh-i Âl-i Osman tarafından rapor edildi. Artçı depremler ise kırk gün boyunca devam etti. Yarım saatlik aralıklarla meydana gelen ve doğası gereği şiddetli ve uzun süren büyük şoklar, sakinleri açık parklara ve meydanlara sığınmaya zorladı.

Depremin, İmparatorluğun Rumeli Eyaleti'ne bağlı Edirne, Çorlu, Gelibolu ve II. Bayezid'in doğum yeri olan ve günümüzde Yunanistan sınırları içinde kalan Dimetoka'da dahi hasara yol açtığına dair raporlar bildirildi. Aynı dönemde Kahire'de bulunan tarihçi Muhammed İbn İyas (1448-1522), vaka-i namesinde 1509 depreminin Memlûk Devletindeki etkisine dair bir kayıt bırakmıştır.

Kayıplar ve hasar

Toplam nüfusunun 160-200 bin kişi olduğu tahmin edilen İstanbul ve Galata'da bazı kayıtlara göre en az 4000, farklı kaynaklara göre ise 13.000'den fazla insan öldü, 10 binden fazla kişi ise yaralandı. Nüfus oranlaması ile şehir halkının yaklaşık %10'u deprem sonucunda öldü ya da yaralandı.

Depremin ardından başkent Konstantinopolis'te zarar görmeyen tek bir ev kalmadı. Surlar, hamamlar, kuleler, medreseler, sütunlar, dükkân ve evler yıkılırken, pek çok yapı ve tarihi eser ağır hasar gördü. Şehirdeki 80.000 binadan 1070'i tamamen yıkıldı. 109 cami yerle bir oldu ve ayakta kalanların çoğunun ise minareleri hasar gördü. Eğrikapı'dan Yedikule'ye kadar Konstantinopolis Surlarında bulunan burçlardan 49'u yıkıldı veya tahrip oldu. Ayrıca  surların son büyük kalıntısı olan ve 1900 yıl boyunca ayakta kalan İsa Kapısı yıkıldı. Şehrin o dönemde en büyük iki camisinden biri olan Fatih Camii ile henüz inşası yeni tamamlanan Bayezid Camii ağır hasar aldı. Fatih Camii'ndeki dört büyük fil ayağı sütununda yarıklar oluşurken, caminin hem sağ hem sol tarafındaki demir kirişler büküldü ve ana kubbenin yarısı parçalanarak çöktü. Beyazid Camii'nin imaret ve ana kubbesi parçalanırken külliyenin içindeki diğer kubbeler ve kemerler kısmen yıkıldı, kiler ve minaresi ise çöktü. Ayasofya'nın İstanbul'un Fethinden sonra yapılan minaresi yıkıldı. Caminin içindeki Bizans mozaiklerini örtmek için kullanılan sıva dökülerek Hristiyan tasvirlerini oluşturan İsa ve havarileri ile Meryem freskleri ortaya çıktı.

Avrupa yakasındaki Rumeli Hisarı, Anadolu yakasındaki Anadolu Hisarı, Yoros Kalesi ve Kız Kulesi depremin ardından hasar aldı. Aziz John Theologos Kilisesi de dahil birçok kilise yerle bir oldu. İstanbul'un doğusunda o dönem küçük ve az yerleşim bulunan Burgazada ve Heybeliada'da, Kurtarıcı İsa ve Aya Prodromou Rum Ortodoks Kiliselerinin kubbeleri çöktü. Fatih Sultan Mehmed'in Eski Saray'ın içine dahil ettiği Theodosius Sütunu ağır hasar aldı. Şehzadebaşı yakınlarında bulunan ve şehre su sağlayan Bozdoğan Kemeri de etkilendi. Kemerin Şehzade Camii yakınındaki kısmı zarar gördü. Hadım Ali Paşa Camii'nde hasar tespit edilirken, Hipodrom'daki altı sütun ve Dikilitaş devrildi. Başkentin yaklaşık 30 km batısındaki Küçükçekmece'deki iki ahşap köprü de hasar gördü ve onarılmak zorunda kaldı. Topkapı Sarayı'nda Sultan II. Bayezid'in yatak odası çökerken, padişah birkaç saat önce namaz kılmaya kalkmak için odadan ayrıldığından zarar görmedi.

Sonrası ve şehrin yeniden inşası

Sultan II. Bayezid on gün boyunca saray bahçesi olan Gülhane Parkı'nda kurulan çadırda kaldıktan sonra 23 Ekim 1509'da İstanbul'dan eski başkent Edirne'ye gitti. Burada Dîvân-ı Hümâyunu toplayarak depremden sonra afetin etkilerinin azaltılmasına yönelik kararlar aldı. Sultan, deprem sonrası yeniden inşa ile bakım ve onarım işleri için Anadolu'dan 37 bin, Rumeli'den 29 bin işçi ve 3000 usta görevlendirdi. Ayrıca her yirmi evden bir kişi işçi olarak alındı ve hane başına 22 akçe geçici vergi toplandı. Tüm çalışmalar Mimar Hayreddin'in nezaretinde gerçekleştirildi. Deprem sonrası padişah tarafından çıkarılan ferman ile dolgu zeminler üzerine yapı yasağı getirildi ve başkentte inşa edilecek tüm yapıların ahşap-karkas malzemeden olması emredildi. II. Bayezid'in çıkardığı bu ferman aynı zamanda Türkiye'de yapı tipi ve kullanılacak yapı malzemelerine dair kurallar getiren ilk yasal düzenleme olarak kabul edilmektedir. 23 Mart 1510'da başlayan yeniden inşa ve onarım çalışmaları iki ay gibi kısa bir sürede bitirilerek 1 Haziran 1510'da tamamlandı. Evler, camiler, şehrin surları, köprüler, Rumeli ve Anadolu Hisarlarının tahrip olan yerleri, Kız Kulesi, medreseler, hanlar, çeşmeler yeniden inşa edildi ve tadilattan geçirildi.

Nitelendirme ve kehanetler

Bitmek bilmeyen artçı sarsıntılar ve depremin yarattığı tahribat ve kayıp nedeniyle Osmanlı tarihçileri ile halk, başa gelen felaketi Kıyamet-i Suğra yani "Küçük Kıyamet" olarak nitelendirdiler. Bu tabir, Kıyamet'in geldiğini korkunç bir deprem ile haber veren Kur'an'ın 99. suresi olan Zelzele Suresi'ne atıfta bulunarak, depremleri kıyametle ilişkilendiren bir İslami eskatoloji geleneğinden gelmektedir.

Rivayete göre, Sina Dağı eteklerinde bulunan Azize Katerina Manastırı'ndan Rum bir keşiş, padişahın sarayında hazır bulunduğu sırada bir deprem olacağı kehanetinde bulundu. İstanbul'un Fethi'nden sonra şehrin artık bir Bizans kenti olmamasına içerleyen Avrupa'daki yorumlarda deprem, "Hristiyan dünyasına karşı silaha sarılan Türkler için Tanrı'nın layık gördüğü bir ceza" olarak görüldü. Depremin olduğu dönemde hayatta olan Fransız astrolog ve kahin Nostradamus'un kehanetlerinin yer aldığı kitabının II.52 numaralı dörtlüğünde 1509 depremine atıf yapmış olabileceği ileri sürüldü. Solakzade Mehmed Çelebi, 17. yüzyılda kaleme aldığı bir kitabın 1509 depremi ile ilgili olan kısmında, Sultan II. Bayezid'in vezirlerine ve askeri komutanlarına "depremin, başarısızlıklarının bir cezası olduğunu" söylediğini yazdı.

Ayrıca bakınız
Türkiye'deki depremler listesi

Kaynakça
 Notlar

 Özel

İstanbul'daki doğal afetler
Marmara bölgesi depremleri
Türkiye'deki tsunamiler
Osmanlı İmparatorluğu yükselme dönemi
Büyük İstanbul Depremi
16. yüzyılda İstanbul

1509 Konstantinopolis depremi


Retencija, u nauku o vremenu E. Husserla, je sjećanje na temelju onoga protentno danoga (protencija). Retencija skupa s protencijom kao onim što se odnosi na budućnost i sadašnjost stvara unutarnju svijest o vremenu. Ona je pripadna sadašnjoj fazi imanentnoga, to jest nutarnje doživljenoga vremena, s obzirom na koje se pojavljuje kao svijest o protjecanju vremena, odnosno o njegovu prelaženju u prošlost. Tako istodobno u sadašnjost ulazi buduće, protentno vrijeme, čime se uspostavlja kontinuum svijesti o vremenu. Zahvaljujući kontinuitetu prošloga, sadašnjeg i budućega, svijest o vremenu može u tom jedinstvu iskušavati predmete u njihovoj jedinstvenoj zornoj danosti.

Izvori

Filozofija

Retencija (filozofija)


Kosuke Yatsuda (født 7. marts 1982) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sanfrecce Hiroshima og Yokohama FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kosuke Yatsuda


Ayşe Arzu Şahin () é uma matemático turco-estadunidense, que trabalha em sistemas dinâmicos. É catedrática do Departamento de Matemática e Estatística da Wright State University, coautora de dois livros sobre cálculo e sistemas dinâmicos.

Formação e carreira
Şahin obteve a graduação no Mount Holyoke College em 1988. Obteve um Ph.D. em 1994 na Universidade de Maryland, com a tese Tiling Representations of  Actions and -Equivalence in Two Dimensions, orientada por Daniel Jay Rudolph.

Ingressou na faculdade de matemática da North Dakota State University, onde trabalhou de 1994 até 2001, quando foi para a DePaul University. Na DePaul foi professora titular em 2010, e co-dirigiu um programa de mestrado em Matemática do Ensino Médio. Retornou para a Wright State como catedrática em 2015.

Livros
Em 2017, com Kathleen Madden e Aimee Johnson, publicou o livro Discovering Discrete Dynamical Systems pela Mathematical Association of America. É coautora de Calculus: Single and Multivariable (7ª Ed., Wiley, 2016), um texto cujos muitos outros coautores inclue Deborah Hughes Hallett, William G. McCallum e Andrew Gleason.

Referências

Especialistas em sistemas dinâmicos
Matemáticas dos Estados Unidos
Matemáticos da Turquia
Matemáticas do século XX
Matemáticas do século XXI
Matemáticos dos Estados Unidos do século XX
Matemáticos dos Estados Unidos do século XXI
Alunas do Mount Holyoke College
Alunos da Universidade de Maryland
Pessoas vivas

Ayşe Şahin


Crna kopriva (crnoglavac, lat. Ballota), rod trajnica i vazdazelenih i listopadnih polugrmova iz porodice usnača s 19 priznatih vrsta

U Hrvatskoj raste vrsta crnoglavac (B. nigra), dok kamenjarska crna kopriva pripada rodu Pseudodictamnus, a latinski joj je naziv P. hispanicus

Vrste

 Ballota adenophora Hedge
 Ballota andreuzziana Pamp.
 Ballota antalyensis Tezcan & H.Duman
 Ballota antilibanotica Post
 Ballota byblensis Semaan & R.M.Haber
 Ballota cristata P.H.Davis
 Ballota glandulosissima Hub.-Mor. & Patzak
 Ballota grisea Pojark.
 Ballota kaiseri Täckh.
 Ballota larendana Boiss. & Heldr.
 Ballota luteola Velen.
 Ballota macrodonta Boiss. & Balansa
 Ballota nigra L.
 Ballota philistaea Bornm.
 Ballota platyloma Rech.f.
 Ballota pseudodictamnus (L.) Benth.
 Ballota saxatilis Sieber ex C.Presl
 Ballota sechmenii Gemici & Leblebici
 Ballota vellerea Maire, Weiller & Wilczek

Vanjske poveznice

Izvori

Marrubieae

Crna kopriva (Ballota)


was a district located in Gifu, Japan. The district was dissolved after it was merged into the nearby city of Seki on February 7, 2005.

As of 2003, the district had an estimated population of 17,069 and a population density of 46.09 persons per km2. The total area was 370.33 km2.

Towns and villages
 On February 7, 2005, the towns and villages of Horado, Itadori, Kaminoho, Mugegawa and Mugi were merged into the city of Seki.

References

Former districts of Gifu Prefecture

Mugi District, Gifu


Stig Volrath Bredstrup (født 13. september 1863 i Ebeltoft, død 9. februar 1939) var seminarieforstander.

Han var søn af proprietær på Rane Ladegård ved Ebeltoft Jacob Holm Bredstrup og hustru Andrea Nielsine Henriette f. Kolding og gift med Christiane Johanne Henriette f. Jürgensen, født 6. april 1862 på Hagestedgård, Holbæk.

Stig Bredstrup blev klassisksproglig student fra Randers Statsskole i 1882 og studerede teologi; cand.teol. 1888. Han blev kateket og førstelærer i Køge i 1889. Han blev medlem af Eksamenskommissionen for Skolelærereksamen 1893 og var forstander for Jonstrup Seminarium 1895-1929.

Ridder af Dannebrog og Dannebrogmændenes Hæderstegn.

Udgivelser
 Stig Bredstrup: Fra Jonstrup. Gjellerups Forlag, Kbh. 1918
 Stig Bredstrup: Jørgen Herman Monrad. Liv og Gerning. Gads Forlag, Kbh. 1927

Kilder
 Kraks Blå Bog
 Kirkebøger og folketællinger

Skolefolk fra Danmark
Danskere i 1900-tallet
Riddere af Dannebrog
Personer i Kraks Blå Bog (afdøde)
Teologer fra Danmark
Studenter fra Randers Statsskole

Stig Bredstrup


Vicenç Albert Ballester i Camps (Barcelona, 1872 - El Masnou, 1938) fue un activo nacionalista catalán, considerado el diseñador y difusor de la bandera estelada.

Biografía
Hijo de un marino mercante, ejerció esta profesión además de ser comerciante y empresario. En cuanto a su militancia nacionalista catalana siempre giró en torno de la Unió Catalanista, presidida por Domingo Martí y Julià, y que a partir de 1920 pasó a presidir él mismo.

En 1898 se encontraba en Cuba cuando la isla se emancipó de España, cuya lucha por la independencia había despertado grandes simpatías y apoyos entre los emigrantes catalanes en la isla, y fue precisamente la bandera de la nueva República de Cuba la que imitó en el diseño de la estelada. Esta bandera ondeó por primera vez en el Centre Català de Santiago de Cuba. También fueron miembros del Centre Català de Santiago los primeros en publicar un periódico abiertamente independentista llamado Fora Grillons ('Fuera Grilletes').

En 1901 fue miembro del Foment Autonomista Català y jefe de la Reixa —una organización de ayuda a los nacionalistas catalanes presos o que se habían exiliado por motivos políticos, y que, tras su disolución en 1908, fue sustituida por la Associació Catalana de Beneficencia, que Vicenç Albert Ballester ayudó a fundar con el mismo fin—. Militó también en la Associació Protectora de la Ensenyança Catalana y en 1903 fundó la revista La Tralla, donde firmaba con los seudónimos VIC (en castellano, «Viva la Independencia de Cataluña») y VIC I ME (en castellano, «Viva la Independencia de Cataluña y Muera España»). También participó en la creación de otros periódicos como Renaixement, Som...! o L'Intransigent. Asimismo fue miembro de la junta directiva del CADCI.  Militó en la Associació Nacionalista Catalana. En 1908 organizó los actos del 11 de septiembre que le costaron una condena a prisión.

Para la Diada de 1907 compuso un poema independentista titulado "Himne", que cien años después, en 2008, sirvió de base para el Cant de la Independència que fue cantado en un acto organizado por la plataforma independentista Catalunya Acció presidida por Santiago Espot y celebrado en el Fossar de les Moreres. En una de sus estrofas se decía:

En otra estrofa también se decía:

Presidió el Comité Pro Cataluña fundado en julio de 1918 con gente de la Unió Catalanista. El objetivo del Comité era internacionalizar el «pleito catalán» para lo que se puso en contacto con los centros catalanes de América. Además quería dar difusión al esfuerzo de los Voluntaris Catalans en la Primera Guerra Mundial para pedir a la Sociedad de Naciones que apoyara la independencia de Cataluña.

Dio apoyo a la campaña exterior de Estat Català y Francesc Macià, aunque fue crítico con la invasión desde Prats de Molló. Fue desde 1920 el último presidente de Unió Catalanista, y con él se convirtió en partido político y adoptó el independentismo como ideario. Colaboró con numerosas revistas catalanas de América, como Ressorgiment de Buenos Aires y La Nova Catalunya de La Habana.

Durante la Segunda República Española fue más partidario de Daniel Cardona que de Francesc Macià por lo que participó en la fundación del grupo Nosaltres Sols! y fue muy crítico con el Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1932 que calificó como «la limosna que España ha estimado conveniente concedernos». Apoyó la proclamación del Estado Catalán de 1934 de Lluís Companys y durante los años de la República promovió una campaña para que las tiendas estuvieran rotuladas en catalán, para lo que publicó listas de establecimientos «recomendables» o difundió consignas como «¡Nacionalistas! no compréis en las casas que no tengan rótulos en catalán». Durante ese tiempo también encargó una especie de pegatinas en las que aparecían impresos algunos eslóganes como: «El catalán que no es catalán no es nada» o «La escuela catalana es el plantel de los futuros patriotas».

Gravemente enfermo, murió en Masnou poco antes de acabar la Guerra Civil Española.

Referencias

Bibliografía

Nacidos en Barcelona
Fallecidos en El Masnou
Diseñadores de banderas
Independentismo catalán

Vicenç Albert Ballester


Les Cocconeidales sont un ordre de diatomées, de la classe des Bacillariophyceae et de la sous-classe des Bacillariophycidae.

Liste des familles
Selon
 Achnanthidiaceae D.G.Mann, 1990
 Cocconeidaceae Kützing, 1844

Notes et références

Références taxinomiques

Ordre d'algues (nom scientifique)
Bacillariophyta

Cocconeidales


Divizia 11 Bavareză a fost una din marile unități tactice ale Armatei Imperiale Germane, participantă la acțiunile militare de pe frontul român, în timpul Primului Război Mondial. În această perioadă, a fost comandată de generalul Paul von Kneussl.

În campania anului 1916 pe teritoriul României a luat parte la Prima bătălie de pe Valea Jiului, A doua bătălie de pe Valea Jiului, Bătălia de la Târgu Jiu, Acțiunile militare din Oltenia și Operația de pe Ageș și Neajlov.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Unități militare germane pe frontul român în Primul Război Mondial

Divizia 11 Bavareză germană (1916-1918)


L'Écho des montagnes (en Autriche  ; en Allemagne ) est un heimatfilm ouest-germano-autrichien réalisé par  et sorti en 1954.

Le film est un immense succès en Autriche et en Allemagne de l'Ouest, où il réunit quelque 28 millions de spectateurs dans les salles, ce qui représente un nombre d'entrées encore inégalé au box-office ouest-allemand. Avec La Fiancée de la Forêt-Noire et Ma verte bruyère, il est l'un des grands classiques fondateurs du genre heimatfilm ou « films du terroir », des mélodrames centrés sur les paysages alpins et le besoin de protection des biotopes contre l'industrialisation moderne.

Le film a eu une suite sortie en 1957 intitulée La Forêt d'argent (Der Wilderer vom Silberwald), cette fois réalisée par .

Synopsis
Hubert Gerold, le nouveau garde forestier de la forêt d'argent (Silberwald en VO), lutte avec succès contre le déboisement de la forêt avec l'aide du conseiller municipal Leonhard. Il obtient du conseil municipal que les terrains à bâtir du village soient vendus à la place de la forêt.

Lors d'un bal de chasseurs, Hubert fait la connaissance de la petite-fille du conseiller, Liesl Leonhard. Elle est sculptrice à Vienne et a accepté l'invitation de son grand-père à se rendre dans les montagnes styriennes. Hubert l'emmène dans ses traques et lui fait découvrir les beautés de la forêt d'argent. C'est alors que son collègue et admirateur, Max Freiberg, débarque de Vienne. Lorsqu'il se rend compte que Liesl est entre-temps amoureuse du chasseur et qu'il n'obtient en outre aucune autorisation de chasser de la part d'Hubert, il braconne le plus magnifique cerf du territoire. Il est découvert par Hubert, mais comme celui-ci soupçonne Liesl de lui avoir procuré le fusil, il ne le dénonce pas, par égard pour elle. Cela a pour conséquence le licenciement d'Hubert.

Après s'être brouillée avec Hubert, Liesl rentre à Vienne, déçue. Ce n'est que des mois plus tard qu'elle apprend la vérité par hasard lors d'une fête d'atelier de Freiberg. Elle retourne chez son grand-père et retrouve Hubert, qui a entre-temps été réhabilité, lors d'une fête. Ainsi, le couple peut enfin être heureux ensemble.

Fiche technique
 Titre original autrichien :
 Titre allemand :
 Titre français : L'Écho des montagnes ou J'ai perdu mon cœur dans la forêt d'argent ou Le Garde-Forestier du Silberwald
 Réalisateur :  assisté d'Alfred Solm
 Scénario : Friedrich Schreyvogl, Günther Schwab, ,  d'après une idée de Franz Mayr-Melnhof
 Musique : Viktor Hruby
 Photographie : ,
 Décors :
 Son : Otto Untersalmberger
 Montage : Eleonore Kunze
 Production : Alfred Lehr
 Sociétés de production : Rondo-Film
 Pays de production :  •
 Langue originale : allemand
 Format : Couleur - 1,37:1 - Son mono
 Durée :
 Genre : Heimatfilm
 Dates de sortie :
 Autriche :
 Allemagne de l'Ouest :
 France :

Distribution
  : Liesl Leonhard
  : Hubert Gerold
  : Leonhard, conseiller municipal
 Erik Frey : Max Freiberg
  : Oberkogler, le bourgmestre
 Erni Mangold : Karin
  : Bertl Erblehner
 Lotte Ledl : Vroni
 Franz Erkenger : Kajetan
  : Barbara
  : Brandl
 Fritz Hintz-Fabricius : le prêtre

Notes et références

Liens externes

Film autrichien sorti en 1954
Film allemand sorti en 1954
Premier long métrage sorti en 1954
Heimatfilm
Film mettant en scène un chasseur
Film dramatique autrichien
Film dramatique allemand
Film tourné en Autriche
Film se déroulant en Autriche
Film se déroulant dans les Alpes
Film en allemand
Film se déroulant dans une forêt

L'Écho des montagnes


Dyanfres Douglas Chagas Matos (født 30. december 1987) er en brasiliansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Shimizu S-Pulse.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Dyanfres Douglas Chagas Matos


Pavel Nedvěd (; d. 30 Ağustos 1972), Çek eski futbolcudur. Orta saha olarak görev yapmıştır. Çekya'nın en başarılı futbolcularından biri olarak kabul edilerek neslinin en iyi futbolcularından biri olarak görülmüştür. Lazio formasıyla yerel kupalar ve Kupa Galipleri Kupası'nı kazanmıştır. Juventus formasıyla 2003 UEFA Şampiyonlar Ligi Finalinde yer almıştır. Euro 1996'da Çek Cumhuriyeti'nin finale kalmasının en büyük faktörlerinden biri olarak uluslararası kamuoyunun dikkatini çekmiştir. Euro 2004'te yarı finalde, şampiyon olan Yunanistan'a elenen millî takımın kaptanı olmuştur. O yıl turnuvanın takımına seçilmiştir. Ayrıca, Çekoslovakya'nın dağılmasından sonra millî takımın ilk kez FIFA Dünya Kupası'na gitmesine yardımcı olmuştur.

2003 yılında şimdiki adı Ballon d'Or olan Avrupa'da Yılın Futbolcusu ödülünü almıştır. Çekoslovakya dağıldığından beri futbolu bırakan ikinci Çek futbolcu olmuştur. Kariyeri boyunca bireysel ödüller almıştır. 2004 yılında Altın Ayak ödülünü kazanırken dört kez Yılın Çek Futbolcusu, altı kez Altın Top ödülünü kazanmıştır. Ayrıca Pelé tarafından belirlenen FIFA 100 listesinde yer almıştır. 2003, 2004 ve 2005 yıllarında UEFA Yılın Takımı'na seçilmiştir. 2008-09 sezonunun sonunda 19 yıllık profesyonel kariyerine son vermiştir. Kulüpler bazında 501 lig maçına çıkıp 110 gol atmıştır. Çek Cumhuriyeti formasıyla 91 maça çıkıp 18 gol atmıştır.

Kulüp kariyeri

Çekoslovakya/Çek Cumhuriyeti yılları
Cheb'de doğan ve Skalná yakınlarında büyüyen Nedvěd futbol kariyerine Çekoslovakya'da başladı. 1977 yılında beş yaşındayken Tatran Skalná altyapısında oynamaya başladı. 1985 yılında Rudá Hvězda Cheb'e transfer olduktan bir sezon sonra Škoda Plzeň'e geçti ve beş yılını orada geçirdi. 1990 yılında askerlik hizmetinin bir parçası olarak Çekoslovak ordusunun yönettiği Dukla Praha takımına kiralandı. Dukla Prague takımında ilk yılında ordunun bir düşük ligdeki kulübü VTJ Dukla Tábor'da forma giydi. 28 Ekim 1991 tarihinde Dukla Prague adına ilk maçına çıktı. Bir sezon Dukla'da oynadıktan sonra askerlik hizmeti bitti ve Plzeň'e döndü. 1992 yılında Sparta Praha takımına transfer oldu. Nedvěd yabancı bir kulübe transfer olursa Plzeň bonservis ücretinin %30'unu alacaktı.

Sparta'da kariyerinin başlarında sadece altı maça çıktı üç maçta oyundan atıldı. Sparta forması ile bir 1. fotbalová liga, iki 1. liga şampiyonluğu ve bir Çek Kupası kazandı. 1994 yılında ilk kez Çekya millî futbol takımına çağrıldı. Euro 1996'da grup aşamasında İtalya'ya bir gol atan Nedvěd PSV'nin ilgisini çekti. Sözlü olarak anlaşmalarına rağmen İtalya Serie A takımlarından Lazio'ya transfer oldu. Sparta ilk başta futbolcuyu Slovak kulübü 1. FC Košice'ye (Sparta'nın sahibiyle aynı) 1,5 milyon CZK karşılığında sattıktan hemen sonra Lazio'ya sattı. Böylece Sparta, Plzeň'e transfer ücretinin sadece küçük bir kısmını ödedi. Plzeň'in itirazından sonra Çekya Futbol Federasyonu'nun kararıyla Sparta, Plzeň'e 35 milyon CZK tazminat bedeli ödedi.

Nedvěd, 1,2 milyon ₤ karşılığında Lazio ile dört yıllık sözleşme imzaladı.

Lazio
Nedvěd, Lazio ile ilk maçına 7 Eylül 1996 tarihinde deplasmanda 1-0 yenildikleri Bologna karşısında çıktı. Ligdeki ilk golünü 20 Ekim 1996 tarihinde Cagliari'ye attı. 1996-97 sezonunu yedi golle bitirdi. 1997-98 sezonunda ilk üç maçta dört gol atarak kanadının vazgeçilmezi hâline geldi. Kulüp Kasım 1997'den Nisan 1998'e kadar 24 maçlık bir yenilmezlik serisi yakaladı. Juventus ile yaptıkları seriyi bitiren lig maçında oyundan atıldı. O sezon Lazio 1997-98 Coppa Italia'yı kazandı ve 1997-98 UEFA Kupası'nda finale kaldı. Nedvěd ve Lazio 1998-99 sezonuna Juventus ile yaptıkları Supercoppa Italiana maçının zaferiyle başladı. Maçta bir gol attı ve Juventus'u 2-1 yendiler. Lazio'nun Kupa Galipleri Kupası'nı almasına katkıda bulundu. İlk turda Lausanne'ye, çeyrek finalde Panionios ile yaptıkları iki maçta da birer gol attı. 1999 UEFA Kupa Galipleri Kupası Finalinde Mallorca'ye attığı golle 2-1 kazandılar ve kupayı aldılar. Böylece kapanan turnuvanın son golünü atmış oldu.

Nedvěd, 1999 yılında İtalya liginde en çok kazanan on futbolcudan biri oldu. 1999 UEFA Süper Kupası'nda karşılaştıkları Manchester United ile sezonu açtılar. Attığı golle Lazio maçı 1-0 kazandı. 2000 yılında Nedvěd'in de katkılarıyla Serie A ve Coppa Italia'yı kazandılar. 2000 yılında Lazio ikinci kez Supercoppa Italiana'yı kazandı. 000-01 Coppa Italia çeyrek finalinde Siniša Mihajlović ile beraber oyundan atıldılar ve toplamda Udinese'ye 5-3 yenilerek elendiler. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde ikinci grup aşamasında 2-2 berabere kaldıkları Real Madrid'e bir gol attı. Lazio'nun sezondaki son Şampiyonlar Ligi maçında Nedvěd, Alan Maybury ile girdiği mücadele (hakem faul kararı vermedi) için Leeds United teknik direktörü David O'Leary tarafından eleştirildi. Sonra UEFA'nın turnuvalarından üç maçlık ceza aldı.

Nedvěd'in Nisan 2001'de Lazio ile dört yıllık yeni sözleşme imzalamasına rağmen kulüp tarafından satılık listesine kondu ve takım arkadaşı Juan Sebastián Verón o yaz, kulüp başkanı Sergio Cragnotti'ye karşı yapılan taraftar protestolarını tetikledi.

Juventus
Lazio formasını beş sezon giyen Nedvěd'in adı birçok kulüple (Manchester United ve Chelsea dahil) anıldı. 2001 yılında 41 milyon € karşılığında Juventus'a transfer oldu. Juventus'ta İspanyol kulübü Real Madrid'e transfer olan Zinedine Zidane'ın yerine geçti. Juventus'un 2001-02 ve 2002-03 sezonlarında şampiyon olan takımında düzenli olarak forma giydi. 2003 yılında kulübün şampiyonluğunun önemli bir parçası olmasına rağmen tartışma konusu oldu. AB üyesi olmayan futbolcuların kendilerine getirilen sınırlamalardan dolayı İtalyan Futbolcular Derneği'ne protestolarından sonra o da dernekten çıktı. 2004 yılına kadar memleketi Çek Cumhuriyeti AB üyesi değildi. Yarı finalde Real Madrid oyuncusu Steve McManaman'a yaptığı faulle aldığı sarı kartla cezalı duruma düşerek 2003 UEFA Şampiyonlar Ligi Finalinde Milan ile yaptıkları karşılaşmada kadro dışında kaldı.

Aralık 2003'te World Soccer tarafından Dünya'da Yılın Futbolcusu seçildi. Sonraki ay Thierry Henry ve Paolo Maldini'yi geçerek Avrupa'da Yılın Futbolcusu ödülünü alan ikinci Çek futbolcu oldu. Daha önce 1962 yılında bu ödülü Josef Masopust almıştı. 2004 yılında Çek spor yazarları tarafından Altın Top ile ödüllendirildi ve yedi yılda beşinci kez bu ödülü alarak ülkesinde daha çok tanındı.

2004-05 sezonunda dizinden ve başından sakatlanarak iki ay sahalardan uzak kaldı ve ilk kez Nisan 2005'te emekli olmayı düşünmeye başladı. Buna rağmen 2005 ve 2006 yıllarında Juventus ile Serie A şampiyonluğu yaşadı. Ancak Calciopoli şike skandalından sonra bu şampiyonluklar iptal edildi. 2005-06 sezonu sonrasında Juventus küme düşürüldü. Kulübün birçok yıldızı (Fabio Cannavaro ve Lilian Thuram gibi) ayrıldı ve kalan oyuncuların geleceği belirsiz oldu. Dünya Kupası'ndan sonra hakkında ayrılacağı ile ilgili söylentiler çıkan Nedvěd söylentileri yalanlayarak takımının Serie A'ya çıkmasına katkıda bulunmak istediğini dile getirdi ve bunun nedeninin kulübe olan bağlılığı olduğunu söyledi. Aralık 2006'da  Genoa maçında gördüğü kırmızı kartla beş maçlık ceza aldı. Sonrasında emekli olabileceğini tekrarladı. Ancak, kulüpte kalarak sezon sonuna kadar 2006-07 Serie B'de 11 gol attı.

Serie B'yi birinci bitiren kulüp 2007-08 sezonunda yeniden Serie A'da yer aldı. Sezon boyunca sol açıkta birinci tercih olarak oynatılan futbolcu sezonu iki golle bitirdi. Kasım 2007'de Internazionale takımının oyuncusu Luís Figo'yu durdurmaya çalışırken Portekizli futbolcunun fibula kemiği kırıldı ve Nedvěd hakkında yine tartışmalar başladı. Nisan 2008'de Palermo ile yapılan maçta Roberto Guana ile çarpıştıktan sonra bir sarsıntı yaşayarak geceyi hastanede geçirdi.

Nedvěd, 2008-09 sezonundaki ilk lig golünü 1-1 berabere kaldıkları Fiorentina maçında attı. Ekim ayında Bologna'ya iki gol attı ve takımı maçı deplasmanda 2-1 kazandı. 26 Şubat 2009 tarihinde, ailesiyle daha çok vakit geçirebilmek için sezon sonunda futbolu bırakacağını açıkladı. 10 Mart 2009 tarihinde Chelsea ile Şampiyonlar Ligi'nin son 16 turunda yaptıkları maçın 12. dakikasında sakatlanarak oyundan çıkmak zorunda kaldı. Yaklaşan emekliliğinden ve kulübünün toplamda 3-2 yenilmesinden dolayı Avrupa'daki son maçı oldu. Sezon sonunda futbolu bırakmadan önce Nedvěd, eski takımı Lazio ile yapılan maçta kaptanlık yaptı ve Vincenzo Iaquinta'nın golünü hazırlayarak maçı 2-0 kazandılar.

Futbol kariyeri sonrası
Nedvěd, 2010 yılında Prag Yarı Maratonu'nda (yaptığı ilk mesafe koşusu) koşarak 1:49:44 derece elde etti. 2012 yılında yapılan Prag Maratonu'nda 42 km'lik mesafeyi 3:50:02 dereceyle tamamladı. 12 Ekim 2010 tarihinde Exor (Agnelli ailesinin yatırım şirketi), Nedvěd'i Juventus yönetiminde bir koltuk için aday gösterdi. 27 Ekim 2012 tarihinde yönetime katıldı. Şu anda üyeliğine devam etmektedir. Nedvěd, 2012 yılının Şubat ayında FAI Uluslararası Futbol Ödülleri tarafından Uluslararası Kişilik seçildi. Ocak 2013'te, Juventus'un Sampdoria ile yaptığı karşılaşmanın hakemi Paolo Valeri'ye hakaret etmesi sonucunda üç hafta Serie A maçlarından men edildi.

23 Ekim 2015 tarihinde Juventus'un yardımcı başkanı olarak görevlendirilmiştir.

Millî takım kariyeri
Nedvěd, 1988'den itibaren Çekoslovakya'nın 15, 16, 17 ve 18 yaş altı takımlarında oynadı. 1992 yılında ilk kez oynadığı 21 yaş altı takımı ile 1993'e kadar yedi maçta yer aldı.

Futbolcu, değişen Çek Cumhuriyeti millî takımıyla ilk maçına Haziran 1994'te 3-1 yendikleri İrlanda karşısında çıktı. A millî takımdaki ilk golünü, ilk büyük turnuvası olan Euro 1996'da attı. Ayrıca 1997 FIFA Konfederasyonlar Kupası'nda Uruguay'ı üçüncülük maçında yenerek üçüncü olan takımda yer aldı. Turnuvada iki golü olan Nedvěd, gollerinin ikisini de gruplarda 6-1 kazandıkları Birleşik Arap Emirlikleri'ne attı. Yarı finale yükselen takım, yarı finalde kupayı kazanan Brezilya'ya yenildi.

Euro 1996
Çek Cumhuriyeti'nin Almanya karşısında yaptığı açılış maçında, Nedvěd iki gol kaçırırken sarı kart alan on oyuncudan biri oldu. Maçı Almanya 2-0 kazandı. Savunmaya katkıda bulunan futbolcu, maçta Christian Ziege'nin şutunu çizgiden çıkardı.

İlk A millî takım C grubunda İtalya'ya atarak takımını 1-0 öne geçirdi. İtalya ilk yarıda skoru eşitlese de on kişi kaldı ve ilk yarı bitmeden Çek Cumhuriyeti skoru 2-1'e getirerek o skorla kazandı. Grubun Rusya ile yaptıkları üçüncü maçında da oynayan Nedvěd, turnuvadaki ikinci sarı kartını aldı. Rusya ile 3-3 berabere kalan Çekler, elde ettikleri avantajla İtalya'yı geçip ikinci olarak gruptan çıktılar.

İki sarı kart aldığı için cezalı duruma düşen futbolcu çeyrek finaldeki Portekiz maçını kaçırdı. Ancak, Çekler onun yokluğunda da kazanıp yarı finale yükseldi. Fransa ile yapılan maç penaltı atışlarına kaldı. Çek Cumhuriyeti'nin 6-5 kazandığı maçın adamı ise Nedvěd seçildi. Ayrıca takımının ikinci penaltısını da gole çevirdi. Finalde ise altın gol atan Almanya 2-1 kazanınca Çek Cumhuriyeti turnuvayı ikinci olarak tamamladı.

Euro 2000
Euro 2000 öncesi kadroya seçilen Nedvěd, ayak bileğinden sakatlandığı için antrenmanlarda yer alamadı. Hollanda ile yapılan ilk maçta tartışmalı bir penaltı golüyle 1-0 yenildiler. Fransa ile yaptıkları ikinci maçta 1-0 geridelerken kendisine ceza sahasında yapılan faulle kazanılan penaltıyı Karel Poborský gole çevirip 1-1 beraberliği yakaladı. Çektiği iki şutu Fransız kaleci Fabien Barthez kurtardı ve Fransa bir gol daha atarak 2-1 kazandı. Danimarka ile yaptıkları üçüncü maçta ise 2-0 kazandılar. Ancak bu galibiyet gruplardan çıkmalarına yetmedi ve elendiler. Euro 2000 sonrasında Nedvěd, Jiří Němec'in yerine kaptan oldu.

Euro 2004
Nedvěd'in de oynadığı Letonya'ya karşı 2-1'lik galibiyetten sonra Hollanda ile yapılan ikinci maçta 19. dakikada 2-0 geriye düşmesine rağmen çekler maçı 3-2 çevirerek kazandı ve Nedvěd maçın adamı seçildi. Kendisi de dahil dokuz futbolcunun dinlendirildiği grubun üçüncü maçı olan Almanya'yı da 2-1 yenerek gruptan çıktılar. Çeyrek finalde 3-0'la geçtikleri Danimarka maçında bir sarı kart aldı. Bunun anlamı Yunanistan ile yapılacak yarı final maçında sarı kart alırsa ve yükselirlerse finalde oynayamayacaktı. Ancak Yunanistan, Nedvěd'in dizinden sakatlanarak oyundan çıktığı maçta Çek Cumhuriyeti'ni 1-0 yenerek eledi. Turnuvadan çıkmalarından sonra Nedvěd millî takımı bıraktığını açıkladı. Ayrıca millî takım arkadaşları Petr Čech ve  Milan Baroš ile beraber turnuvanın takımına seçildi.

2006 FIFA Dünya Kupası
Teknik direktör Karel Brückner'in ikna etmesiyle millî takımı bırakmaktan vazgeçen Nedvěd Dünya Kupası elemelerinde play-offta karşılaştıkları Norveç'le oynadı. Toplamda Norveç'i 2-0 yenen Çek Cumhuriyeti yeni adıyla ilk kez Dünya Kupası'na katılacaktı. Nedvěd, Haziran ayında bir diz sakatlığı geçirmesine rağmen Dünya Kupası'nda oynayabileceği belli oldu ve kadroya alındı.

Çekler 2006 FIFA Dünya Kupası'nda Amerika Birleşik Devletleri ile yaptıkları ilk maçı 3-0 kazandı. Ama maçta anahtar olarak görülen oyuncular sakatlandı. Onların yokluğunda grupta Gana ve turnuvanın kazananı İtalya ile oynadılar. Bu iki maçta yenilerek grubu üçüncü bitirdiler. Nedvěd'in Gana maçının ikinci yarısının başında attığı gol ofsayt olarak nitelendirildi ve sayılmadı. İtalya maçında attığı şutu Juventus'tan takım arkadaşı Gianluigi Buffon kurtardı. Nedvěd, Ağustos 2006'da Sırbistan-Karadağ ile yaptıkları dostluk maçı öncesi tekrar millî takımı bırakacağını açıkladı. Sırbistan-Karadağ maçı onun doksan birinci ve son millî maçı oldu. Takım arkadaşları ve Brückner Euro 2008 öncesi onu kararından döndürmeye çalışsalar da o dönmeyi reddetti. 91 millî maça çıkan Nedvěd 18 gol attı.

Oyun tarzı
Kuvvetli ve iki ayağını da kullanabilen bir futbolcu olan Nedved, genelde sol açıkta forma giymiştir. Sol ayağı ile yaptığı çalım yeteneğiyle, içeriye doğru kesebilmesiyle ve sağ ayağıyla çektiği şutlarla beraber defansif ve ofansif olarak oyuna katkısı nedeniyle orta sahanın her yerinde oynamıştır. Ayrıca orta sahanın ortasında oynarken oyun kuruculuk rolünü kullanmış ve santraforu destekleyici rolde oynamıştır. Mükemmel pas menzili ve vizyonuyla asistçi bir adam olarak sivrilmiştir. Öncelikle dayanıklılık, hız, teknik ve golcülük yeteneğinin yanında güçlü şutları ve uzaktan voleleriyle bilinmiştir. Ayrıca duran toplarda da yer almıştır.

İtalyan taraftarı dayanıklılık, hız, güç ve kararlılığının yanında beceri, tutarlılık ve şevkinden dolayı ona Furia Ceca lakabını takmıştır. İngiliz medyası onu "Çek bombardıman silahı" olarak tanımlamıştır. Lazio'nun eski patronu Sven-Göran Eriksson onu "tamamıyla eksiksiz alışık olunmadık bir orta saha" olarak belirtmiştir. Yeteneklerine ve inatçı oyun tarzına rağmen Nedvěd, bazen ikili mücadelelerde kolayca yerde kaldığı için eleştirilmiştir.

Kişisel yaşamı
Václav ve Anna'nın oğlu olan Nedvěd, 1992 yılından beri eşi Ivana ile yaşamaktadır. Çiftin iki çocuğu bulunmaktadır. Nedvěd'in otobiyografisi 2010 yılında  adıyla İtalyanca olarak yayınlanmıştır.  adlı Çekçe çevirisi 2011 yılında Çek Cumhuriyeti'nde çıkmıştır.

Kariyer istatistikleri

Kulüp
Kaynak: Lig maçları, Juventus'taki Coppa Italia iatstistikleri, Avrupa turnuvası istatistikleri

Notlar

Millî takım

Millî takım golleri
Ev sahibi olarak çek Cumhuriyeti baz alınmıştır.

 Başarılar

 Kulüp
Sparta Prag
1. fotbalová liga: 1992-93
Çek Cumhuriyeti Futbol Ligi: 1993-94, 1994-95
Çek Cumhuriyeti Kupası: 1996

Lazio
Serie A: 1999-2000
Coppa Italia: 1997-98, 1999-2000
Supercoppa Italiana: 1998, 2000
UEFA Kupa Galipleri Kupası: 1998-99
UEFA Süper Kupası: 1999
UEFA Kupası: İkinci 1997-98

Juventus
Serie A: 2001-02, 2002-03
Supercoppa Italiana: 2002, 2003
Serie B: 2006-07
UEFA Şampiyonlar Ligi: İkinci 2002-03
Coppa Italia: İkinci 2001-02, 2003-04

 Millî takım
Çek Cumhuriyeti
Avrupa Futbol Şampiyonası:
İkinci: 1996
Yarı finalist: 2004
FIFA Konfederasyonlar Kupası:
Üçüncü: 1997

 Bireysel
Altın Top (Çek Cumhuriyeti): 1998, 2000, 2001, 2003, 2004, 2009
Největší Čech (En Büyük Çekler Listesi''): 41. sıra
Yılın Çek Futbolcusu: 1998, 2000, 2003, 2004
ESM Yılın Takımı: 2000-01, 2002-03
Çekya'da Yılın Sporcusu: 2003
Serie A Yılın Futbolcusu: 2003
Serie A Yılın Yabancı Futbolcusu: 2003
UEFA Kulüp Futbolu Yılın En İyi orta Sahası: 2002-03
World Soccer Ödülleri Yılın Futbolcusu: 2003
Ballon d'Or: 2003
UEFA Yılın Takımı: 2003, 2004, 2005
Avrupa Futbol Şampiyonası Turnuva Takımı: 2004
Altın Ayak: 2004
FIFA 100: 2004
FAI Uluslararası Futbol Ödülleri – Uluslararası Kişilik: 2012
UEFA Ultimate Team of the Year (yedek): 2015

Bibliyografya

Kaynakça

Dış bağlantılar

Nedved, Pavel
Nedved, Pavel
Nedved, Pavel
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Nedved, Pavel
Çekya millî futbol takımı futbolcuları
Yaşayan insanlar
Avrupa'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
AC Sparta Praha futbolcuları
SS Lazio futbolcuları
Juventus FC futbolcuları
Serie A futbolcuları
Serie B futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1997 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
Orta saha futbolcuları
1. liga futbolcuları
Çek gurbetçi futbolcular
İtalya'daki Çek gurbetçiler
Çekoslovak futbolcular
Dukla Praha futbolcuları
Cheb doğumlular
World Soccer Dergisi Dünya'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
1. fotbalová liga futbolcuları
Liyakat Madalyası (Çekya) sahipleri

Pavel Nedvěd


أبو غبير أو الحثوة, عبارة عن حشرات صغيرة تقضي على المحصول بسرعة كبيرة بمجرد وصولها إلى المزرعة بعد أن تمتص الثمار مكونة سائلا فوقها يتجمع الغبار عليها ليغطيها لون التراب مما يشوه منظرها ويجففها من الداخل.

وصلات داخلية

 بيئة
 حشرات

وصلات خارجية
 موضوع يخص الحشرة

مراجع

حشرات الآفات الزراعية
خطميات الشكل

أبو غبير


NGC 6021 est une galaxie elliptique située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6021 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en .

Selon la base de données Simbad, NGC 6021 est une galaxie LINER, c'est-à-dire une galaxie dont le noyau présente un spectre d'émission caractérisé par de larges raies d'atomes faiblement ionisés.

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'intérieur des valeurs de la distance de Hubble.

NGC 6021 est un membre du superamas d'Hercule.

Selon une étude publiée en 2008 par Focardi, Zitelli et Marinoni, les galaxies NGC 6018 et NGC 6021 forment une paire de galaxies (E+SB0/a).

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6021 sur le site du professeur C. Seligman

6021
Constellation du Serpent
Galaxie elliptique
Galaxie LINER
Galaxie découverte en 1784
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 6021


Henschel-BBC DE2500 var en serie på tre prototypelokomotiver, som blev afprøvet af Deutsche Bahn i begyndelsen af 1980'erne, Lokomotiverne, der fik typebetegnelsen DB 202, var dieselelektriske, men med den væsentlige forskel, at de ikke havde banemotorer til jævnstrøm, men i stedet brugte 3-fasede asynkrone vekselstrømsmotorer som banemotorer.

Lokomotiverne var de første til at anvende denne type motor, hvilket skyldes at reguleringen af motoren er en del mere kompliceret end ved andre motortyper. Men med udviklingen af halvledere i 1970'erne blev man i stand til at regulere på denne motortype, og dermed blev man i stand til at anvende den til formål som kræver variable omdrejningstal, herunder lokomotiver.
Motortypen har flere fordele, især vejer og fylde den kun cirka det halve af f.eks. en jævnstrømsmotor med samme ydelse, ligesom den mekanisk set er mindre kompliceret og har færre sliddele.

Disse fordele ville man gerne have bevist under rigtige driftsforhold, så derfor valgte man hos Henschel at bygge tre prototyper, som Deutsche Bahn afprøvede med betegnelsen 202. Udover Deutsche Bahn blev lokomotiverne også afprøvet af DSB, NSB og NS (Nederlandske Statsbaner), og dette førte direkte til udviklingen af det danske lokomotiv af Litra ME og det norske Di4. Desuden blev en af prototyperne ombygget til kørsel på jævnstrøm fra køretråd, uden at det dog førte til en bestilling, ligesom at DB aldrig bestilte nogen lokomotiver af denne type, fordi man havde tilstrækkeligt med diesellokomotiver.

Men selvom lokomotivet ikke blev bestilt i større antal hos DB, så var man dog her så imponeret af den asynkrone teknik, at man fik udviklet et elektrisk lokomotiv som type 120, og dettes elektriske udstyr var i vid udstrækning baseret på DE2500. Og sidenhen er type 120 blevet kaldt en art "stamfar" for moderne elektriske lokomotiver, bl.a. det danske Litra EA, det norske EL17 og motorvognene til første og anden generation, såvel som prototypen af det tyske hurtigtog ICE er rent teknisk baseret på type 120.

Et kendetegn ved lokomotivet var, at hovedparten af den tekniske udrustning var placeret i moduler som let og hurtigt kunne udskiftes. Samme princip er siden anvendt af andre lokomotiver.

Referencer

Lokomotiver

Henschel-BBC DE2500


Mercedes-Benz O309 este versiunea de microbuz a modelului Düsseldorfer Transporter (Mercedes-Benz T2), o furgonetă de mari dimensiuni, disponibilă începând cu anul 1967. Pe parcursului perioadei sale de producție, acesta a primit 10 tipuri diferite de motorizare, cu 4 sau 6 cilindri, cu puteri de la 55 la 130 CP. O309 este succesorul lui O319, și predecesorul celei de-a doua generații a seriilor Mercedes-Benz T2 și modelului Vario. Denumirile associate de producător șasiurilor disponibile în această serie sunt  309, 310 și 313.

Modele

O 309 Diesel (1967-1986)

O 309 Benzină  (1967-1986)

Referințe

Legături externe

 50 Years of Mercedes-Benz Vans

Vehicule Mercedes-Benz

Mercedes-Benz O309


Isla Auriol es una isla en el extremo sur del archipiélago de Mergui, en el país asiático de Birmania. Su punto más alto se eleva a 183 metros y está situado en su extremo occidental. La isla es boscosa y se encuentra a 4,5 kilómetros al sur de la isla Breuer.

Véase también
 Geografía de Birmania
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la Isla

Islas del archipiélago de Mergui

Isla Auriol


Jussaari (en sueco: Jussarö) es una isla en Ekenäs (en finés Tammisaari), Finlandia. Jussarö se conoce con el Faro de Jussarö. También hay una mina de mineral de hierro, pero fue cerrada en 1967. La presencia de mineral de hierro tiene el mayor nivel en el mar en Finlandia. En Jussarö algunos edificios abandonados continúan en pie, los cuales fueron utilizados por los militares hasta el año 2005 para las simulaciones de guerra urbana. Jussarö se conoce como el único pueblo fantasma en Finlandia.

Los presos trabajaron en las minas Jussarö en el . La isla también posee su propia parroquia.

Véase también
 Geografía de Finlandia
 Geografía de Europa

Referencias

Enlaces externos
 Galería de Fotos de la isla

Archipiélagos e islas de Uusimaa
Raseborg
Geografía histórica de Finlandia

Jussaari


The year 1854 in science and technology involved some significant events, listed below.

Astronomy
 July 22 – Discovery of the asteroid 30 Urania by John Russell Hind.
 October c. – George Airy calculates the mean density of the Earth by measuring the gravity in a coal mine in South Shields.

Chemistry
 Benjamin Silliman of Yale University is the first person to fractionate petroleum into its individual components by distillation.

Exploration
 January 4 – First definite sighting of McDonald Islands in the Antarctic.

Mathematics
 March 26 – Playfair cipher first demonstrated, by Charles Wheatstone.
 George Boole's work on algebraic logic, An Investigation of the Laws of Thought on Which are Founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities, published in London.
 Arthur Cayley states the original version of Cayley's theorem and produces the first Cayley table.
 Bernhard Riemann, a German mathematician, submits his habilitation thesis  ("About the representability of a function by a trigonometric series"), in which he describes the Riemann integral. It is published by Richard Dedekind in 1867.

Medicine
 April–May – Dr John Snow traces the source of one outbreak of cholera in London (which kills 500) to a single water pump, validating his theory that cholera is water-borne, and forming the starting point for epidemiology.
 November – Florence Nightingale and her team of trained volunteer nurses arrive at Selimiye Barracks in Scutari in the Ottoman Empire to care for British Army troops invalided from the Crimean War.
 Spanish-born vocal pedagogist Manuel García observes his own functioning glottis using a form of laryngoscope incorporating mirrors.
 Claude Bernard introduces the term Milieu intérieur in physiology.

Microbiology
 Filippo Pacini, an Italian anatomist, discovers Vibrio cholerae, the bacterium that causes cholera.
 Louis Pasteur begins studying fermentation at the request of brewers.

Technology

 May 9 – Albert Fink patents the Fink truss in the United States.
 May 17 – Deck of Wheeling Suspension Bridge in the United States destroyed through torsional movement and vertical undulations in a severe windstorm.
 July – First voyage by a seagoing steamship fitted with a compound steam engine, the screw steamer Brandon, built on the River Clyde in Scotland by John Elder.
 September 19 – Thaddeus Hyatt patents a practical pavement light.
 November 27 – André-Adolphe-Eugène Disdéri patents a method of producing carte de visite photographs in France.
 December 20 – In the case of Talbot v. Laroche, pioneer of photography Henry Fox Talbot fails in asserting that the collodion process infringes his calotype patent.
 James Ambrose Cutting takes out three United States patents for improvements to the wet plate collodion process (Ambrotype photography).
 Elisha Otis completes work on the safety elevator.

Events
 10 June – The Crystal Palace reopens in Sydenham, South London with life-size dinosaur models in the grounds.

Awards
 Copley Medal: Johannes Peter Müller
 Wollaston Medal for Geology: Richard John Griffith

Births
 January 27 – George Alexander Gibson (died 1913), Scottish physician and geologist.
 January 29 – Fred Baker (died 1938), American physician and naturalist.
 February 9 – Aletta Jacobs (died 1929), Dutch physician and women's suffrage activist.
 March 4 – Napier Shaw (died 1945), English meteorologist.
 March 15 – Emil Adolf von Behring (died 1917), German physiologist, winner of the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1901.
 March 31 – Dugald Clerk (died 1932), Scottish mechanical engineer.
 April 28 – Phoebe Marks, later Hertha Ayrton (died 1923), English electrical engineer.
 April 29 – Henri Poincaré (died 1912),  French mathematician.
 May 11 – Ottmar Mergenthaler (died 1899), German-born inventor.
 June 13 – Charles Algernon Parsons (died 1931), British inventor of the steam turbine.
 July 12 – George Eastman (suicide 1932), American photographic inventor.
 July 23 – Birt Acres (died 1918), American-born cinematographic inventor.
 July 28 – Victor Babeș (died 1926), Austrian-born Romanian physician and bacteriologist.
 October 3 – Hermann Struve (died 1920), Russian-born astronomer.

Deaths
 January 16 – Charles Gaudichaud-Beaupré (born 1789), French botanist.
 April 15 – Arthur Aikin (born 1773), English chemist and mineralogist.
 July 6 – Georg Ohm (born 1789), German physicist.
 September 28 – George Field (born c.1777), English colour chemist.
 November 18 – Edward Forbes (born 1815), Manx naturalist.

References

19th century in science
1850s in science

1854 in science


António Tristão Correia de Lacerda Lebrim ( - m. ), 1.º e único Visconde de Beirós e 1.º e único Conde de Beirós, foi um empresário e político português. Foi grande proprietário em Sever do Vouga e influente eleitoral nos últimos anos da Monarquia Constitucional Portuguesa. Foi-lhe concedido o título de 1.º visconde de Beirós, em sua vida, por Decreto de D. Luís I de Portugal de 22 de Junho de 1866 e o mesmo rei o elevou a 1.º Conde de Beirós, em sua vida, por decreto de 25 de Maio de 1887. Casou com Maria Cândida Teles Pacheco, filha do 1.º Visconde de Aguieira e de sua mulher, sem geração.

Empresários de Portugal
Políticos de Portugal
Viscondados de Portugal
Condados de Portugal


Federal Triangle es una estación en las líneas Azul, Plata y Naranja del Metro de Washington, administrada por la Autoridad de Tránsito del Área Metropolitana de Washington. La estación se encuentra localizada en 302 12th St. NW en Washington D. C.. La estación Federal Triangle fue inaugurada el 1 de julio de 1977.

Descripción
La estación Federal Triangle cuenta con 2 plataformas laterales. La estación también cuenta con 20 espacios para bicicletas.

Conexiones
La estación es abastecida por las siguientes conexiones de autobuses:
 Rutas del MetroBus DC CirculatorMTA Maryland Commuter BusOmniRide Commuter

Referencias

Enlaces externos

 WMATA: Estación Federal Triangle
 Líneas del Metro de Washington

Estaciones de Metro de Estados Unidos inauguradas en 1977
Estaciones de la línea Azul (Metro de Washington)
Estaciones de la línea Naranja (Metro de Washington)
Estaciones de la línea Plata (Metro de Washington)

Federal Triangle (Metro de Washington)


Muhammad Daud Muzamil (; 9 de março de 2023) foi um político afegão, membro do Talibã e governador da província de Nangarhar.
Muzamil foi morto em um ataque suicida ocorrido durante uma reunião dentro do gabinete provincial de Balkh. Nenhum grupo reivindicou a autoria do ataque.

Naturais do Afeganistão
Políticos do Afeganistão

Daud Muzamil


Inspector Rex (German: Kommissar Rex; Italian: Il commissario Rex) is an Austrian-Italian police crime drama television series created by Peter Hajek and Peter Moser. Originally an Austrian series aired from 1994 to 2004 on ORF 1, in 2008 it was revived under Austro-Italian production on Rai 1 and, from the next year, was made fully in Italy, with occasional episodes set in Austria. Rai 1 eventually cancelled the Austro-Italian production in June 2015, after eight Italian seasons.

The series follows the German Shepherd police dog Rex, his partners and the rest of the team at the Vienna Kriminalpolizei homicide unit, as they work together to solve crimes. From 2008, episodes are set in Rome.

A spin-off series, Stockinger, that focuses on Ernst Stockinger, one of the original members of the homicide division, was televised in 1996. International remakes include Polish  (English title: Inspector Alex), set in Łódź (2012–present); Russian Muhtar's return (2004-2019, broadcast on Russia-1 and NTV); Portuguese Inspetor Max (2004–present); Lithuanian Inspektorius Mažylis (2014); Slovak Rex set in Bratislava (2017) and Canadian Hudson & Rex (2019–present).

Synopsis
The original series is set in Vienna and focuses on the three-man staff of an office of the Kriminalpolizei - the Austrian Criminal Police - specifically a Mordkommission (homicide unit). In addition to the three policemen, the office is staffed by a German Shepherd called Rex, the main star of the show, who functions variously as a cadaver dog, a sniffer dog (for both contraband and narcotics) and as another pair of eyes and ears for his team.

The original team at the office consisted of Richard Moser, Ernst Stockinger and Peter Höllerer. This team was also assisted by forensic expert Dr Leo Graf and retired policeman Max Koch. The show had many changes in characters, including Christian Böck replacing Stockinger, Alexander Brandtner replacing Moser and former statistics officer Fritz Kunz replacing Höllerer. The final Austrian incarnation of the series featured a male-female duo of the clumsy Marc Hoffmann and a female officer Nikki Herzog working alongside Kunz. Dr. Graf is the only character to remain for the entire Austrian production of the series.

In season eleven, the action moves to Rome, with Inspector Lorenzo Fabbri taking charge of the dog. Episodes were produced in both Italian and German. At the end of the season, Rex is apparently mortally wounded when he jumps on Fabbri's head to protect him from a bullet, but is shown in close-up still slightly breathing just before credits roll. The beginning of season 12 shows that Rex survived the bullet, when Fabbri takes Rex to the animal hospital.

Production
For the first ten seasons the show was scripted entirely in German, where most characters spoke with Austrian dialects. It was shot on location in Vienna and its surroundings, though the usage of areas in production was often geographically incorrect. While subtitles were used for most international markets, the series was dubbed in some countries, including France, Greece, Italy and Spain.

Following declining ratings during the eighth and ninth seasons, the series was cancelled mid-production in 2004, leaving the tenth and then final season with only four episodes and no finale that concluded the story. As the series was still highly popular abroad, particularly in Italy and Australia, the show remained in syndication for many years.

In 2007, following negotiations, Italian broadcaster RAI secured the rights to revive the series, with production moving to Rome. For the first season of the new series, numbered as season eleven, it was produced in both Austria and Italy, with production moving to Italy full-time for the twelfth season. A total of eighteen seasons were produced, the last airing in 2015, barring repeats. While occasional episodes were set in Austria, the series was scripted and filmed primarily in Italian from 2008 to the concluding 2015 season.

Australian season numbering
For Australian markets, season numbering was altered for airing on SBS, and this numbering was also used on the DVD sets, leaving some viewers confused as to how the European episode lists correspond with the Australian ones. For the DVD sets, seasons 1 to 8 have been re-arranged to seven longer seasons (the chronological episode order remaining unchanged), with the ninth and tenth season being labeled as "season eight". They have since followed the official lists, with season eleven labeled as season nine, season twelve as season ten and so on.

Characters

Rex
A trained police dog, Rex (revealed in the Pilot to be registered as "Reginald von Ravenhorst") is the legitimate star of the show. Establishing shots frequently show him demonstrating a new trick — unlatching doors, pushing trolleys, pointing to drugs or corpses — which then turn out to be useful in the course of the episode. He is often used to stalk suspects, often with a GPS-type object attached to him so that the officers can keep track.

Rex was stolen by criminals as a pup but managed to escape and befriend a boy, where he helped to solve his first case with the boy.

Initially, Rex and Moser share an apartment at Marokkanergasse 18, Wien-Landstraße, however the pair go house-hunting quite early in the series. The house they eventually find is owned by a man who does not want dogs there. However, Rex is able to alert him to a gas leak, and in gratitude, he allows Moser and Rex to stay.

Rex is frequently called upon to resolve difficult situations, including helping a young girl in shock, preventing a woman from committing suicide and helping to get Moser's mobile phone when a crime has been committed. One famous episode features Moser using Rex to resolve a hostage situation by telling him to creep up behind the criminal and "frighten him" (following Rex's earlier success at frightening Stockinger by jumping on him from behind).

There is also a considerable element of humour in Rex's activities. Rex has an uncanny penchant for ham rolls or "Wurštsemm'ln" in the local dialect. He is introduced to them by Moser, who tells him, "I practically live on these." Rex constantly annoys Stockinger by pulling on his coat and stealing his ham rolls. Later, Höllerer keeps a running score of Böck's success against Rex – not a flattering result for the officer. While not chasing criminals, he often plays pranks on the officers or fails to obey orders to help with the housework. Rex is very fond of horses and once fastened a rope to Alex's car so he could take the horse home. Another time, Rex attacked a man who was beating a horse and, later in the same episode, he ran into a burning barn to rescue a horse.

With Moser, Rex reacts particularly badly to words like "frau" (woman) and, later, "tierarzt" (vet), as he disapproves of his master's attention to women. During a scene in which Koch claims that Moser "doesn't understand women at all now," Moser tells Koch, "Don't say that word. Every time you say 'woman', he [Rex] runs off with my laundry. " Koch asks him what Rex does with it, to which Moser replies, "He washes it." Rex was not jealous of Alex and stole a rose for Alex to give to a pretty blonde co-worker.

Once, when Moser is working undercover and needs to ensure Rex won't greet him, he tells Stockinger, "You only need to say 'vet' to him and he'll stop whatever he's doing", a statement which results in a memorable scene involving Stockinger walking after Rex at a crime scene calling out "Vet! Vet!"

Rex has to date been played by four dogs. Until 2000, he was played by Santo vom Haus Zieglmayer, also known as 'Beejay', and was then replaced by Rhett Butler. For the 2008 revival, Rex is played by a dog named Henry. Between 2012/13, Rex is played by Nicky.

Rex's partners

Richard Moser (Tobias Moretti, 1994–1998)

The first "team leader", Richard "Richie" Moser is a hard-bitten cop who, as the first season begins, is going through a bitter divorce from his wife Gina, who takes all their furniture. Moser is also attempting to quit smoking to improve his blood circulation.
An ex-truck driver, Moser credits Max Koch with keeping him from a life of crime, at one point telling Koch that "I'd be on the wrong side of the law too, just like him", referring to a young pickpocket he has just chased through central Vienna.

Moser befriended Rex, whose former police trainer, Michael, was shot and killed by an escaping suspect. To save the dog from being put down, Moser "adopted" him without ever completing any of the official paperwork. He famously declares at one point, "My taxes pay for this dog, so why can't I give him a better home?" Moser, in contrast to his successors, is shown to be quite athletic, often performing acrobatic stunts while chasing suspects. Moretti's looks were also exploited by the producers of the show. He made several nude appearances, including an episode where Moser and a female colleague frolic naked in the woods to attract a serial killer targeting young couples.

As Moser's personal life improves, his sense of humour returns. This is noticeable in the general lightening in the tone of the show from the initial episodes ("Diagnosis Murder" being a prime example) to ones with more lighthearted banter among the officers. Being a bachelor, Moser flirts with many of the attractive women featured in the storylines. Moser begins a relationship with Sonja, his local vet, which Rex thoroughly disapproves of and constantly tries to sabotage. In time, Rex accepts Sonja and even pretends to have an injured paw when he wants her to stay with him. Sonja eventually leaves Moser and Rex when she is offered a job in America.

In the final scenes of the season 4 episode "Moser's Death", Moser is killed in the line of duty by an escaped 'borderline psychopath', played by famous German actor Ulrich Tukur (Das Leben der Anderen) while Moser is rescuing his lover, Patricia Neuhold (a psychologist who has been helping with the case). The escapee commits suicide just after he kills Moser, and there is a heartbreaking scene at the hospital after the doctor tells Moser's friends that he died. Rex takes a squeaky toy that Moser bought at the beginning of the episode to Moser's body and squeaks it until he accepts his master is gone, then he lays his head on Moser's chest and the scene fades to white.

Alexander Brandtner (Gedeon Burkhard, 1998–2001)

Alex Brandtner replaces Moser as team leader. Following Moser's death, Rex has become depressed and refuses to eat, wanting to stay near Moser's house all the time. However, Brandtner succeeds in helping Rex out of his depression. Brandtner had lost his former dog, Arko, in an explosion and does not want to work with dogs again until he meets Rex. The explosion has also robbed him of his hearing in his right ear, a fact he confides only to Rex. Brandtner moves into the house that Moser and Rex used to share, apparently because Rex does not want to leave.

Brandtner is portrayed as very attractive to women and performs various physical stunts throughout the series, such as diving over car bonnets, engaging in fast-paced chases on foot, and dives. On his first appearance in the show, he dives into the Danube to retrieve a vital piece of evidence, and later in his debut episode he parachutes from a light aircraft, along with Rex, in order to apprehend a suspect. His living room is filled with boxing and fitness gear.

He had once gone undercover in a prison and also as a drunken homeless man. He also seems to have an uncanny instinct for sensing if a suspect is guilty or innocent, even without evidence.

During the time Burkhard was on the show, the international ratings for the series increased. Unlike Moretti, Burkhard's looks were not exploited by the producers of the show, and he did not make nude appearances. The most skin that Burkhard showed was in an episode where a bank burglar forced Brandtner to strip to prove that he was unarmed before parading him through the street in only his underwear.

Marc Hoffmann (Alexander Pschill, 2002–2004)

Replacing Brandtner as team leader, Hoffmann is a very eager detective. Hoffmann is portrayed as being very witty, outsmarting murderers. He shares a close relationship with Nikki Herzog, although they sometimes have disagreements.

Apparently Hoffmann had studied forensic science under Graf, and the two men still seem to share a somewhat master-student relationship, with Hoffmann often deferring to Graf's judgment (where Brandtner and Moser had previously not always done so).

Lorenzo Fabbri (Kaspar Capparoni, 2008–2012)

In season 11, Rex moves to Rome, where he meets his new partner, Italian homicide detective Chief Inspector Lorenzo Fabbri. Rex seems to understand the Italian language quite easily.
In the second episode of season 14 (entitled "Amidst the Wolves"), Fabbri dies in the explosion of a car during a trap prepared by a Mafia boss.

Davide Rivera (Ettore Bassi, 2012–2013)
Davide Rivera replaces Fabbri as team leader in season 14. Rivera becomes a friend with Rex after the loss of Inspector Lorenzo Fabbri. He follows his grandfather's advice, and eventually, Rex stops avoiding him.

Rivera appears for the last time on the last episode of season 15, titled "Legami di sangue." It is unknown why he does not appear in season 16.

Marco Terzani (Francesco Arca, 2013–2015)
Marco Terzani replaces Rivera as team leader in season 16.

Other detectives

Ernst Stockinger (Karl Markovics, 1994–1996)

The "straight man" to Rex — and, increasingly, Moser — Ernst Stockinger ("Stocki" for short) is a character who becomes much more likeable as his part in the series develops. Stockinger is thin and always has a very serious demeanour. In later episodes, this is revealed as a cover for his schemes to outsmart Rex, who loves to tease him. Although Stockinger pretends not to like dogs, he risks his career to help Moser save Rex when the dog is kidnapped to prevent Moser from testifying against an assassin. For all Stockinger's constant irritation with Rex, he genuinely has come to care for this particular dog. This is very obvious in the last two episodes Stocki appears in, when he is upset that Rex jumps from one roof to another to capture a killer. Stocki is also openly affectionate to Rex once his transfer is approved, and he realizes how much he is going to miss the team. He tells Richard and Höllerer they are his only friends and includes Rex as his friend as well.

Stockinger is married, and his wife, it seems, is not greatly pleased with her husband's choice of career at times, and Moser often reminds him of this. Stocki's knowledge of women does not save him and Rex from being thrown out by Stocki's wife when he watches Rex and the dog howls for Moser.

Another of Stockinger's idiosyncrasies is his constant references to surgery, which has been performed on him - most likely for stomach ulcers. He seems to delight in telling stories about this surgery at the most inappropriate moments, such as when the others are about to eat.

Eventually, Stockinger is transferred to Salzburg and leaves the series. In this final episode, Rex saves Stockinger by leaping across a classroom just as a disgruntled divorced man was about to stab Stockinger in the throat during an attempted kidnapping attempt on his child. Moser, in a farewell speech, jokingly tells Stocki, "You have been a bad cop, a bad man, and not at all a good friend." Stockinger later features in a spin-off two season television series, Stockinger, featuring him at his new police department. He is replaced by Christian Böck.

Peter Höllerer (Wolf Bachofner, 1994-1999)

The obese Peter Höllerer is a constant source of comic relief in the series. Generally found ensconced behind his desk working the phones, his face visibly falls whenever Moser and Stockinger (or, later, Brandtner and Böck) require him to do fieldwork. That said, he is capable of surprising speed when running and can also demonstrate driving skills on a par with other officers. In one episode, Höllerer is taken hostage by a man with a bomb who forces him to drive away from a police blockade. Höllerer turns the tables by driving at high speed into an empty parking lot and diving out of the car. In another episode, Höllerer disarmed a bomb just before it would have exploded.

Höllerer tends to take a co-ordinating role when an operation is being planned, rather than actually going undercover or making the arrest himself. In these situations, he reveals himself to have a very clear head and to be capable of coping with even the most unusual situations that his partners get involved in.

Höllerer has a soft spot for Rex as the series progresses, after first voicing concern that Moser did not adopt him through the proper channels. This is shown by his keeping score between Böck and Rex in the early episodes featuring the former. Höllerer takes inordinate delight in seeing the dog outsmarting the man.

Höllerer's departure from the series is brought about by his retirement to care for his ailing mother, a woman about whom he often speaks. He is replaced by Fritz Kunz.

Of all the recurring characters in the series, Höllerer's accent is the thickest. Viewers familiar with standard German will often have difficulty understanding his Viennese dialect.

Christian Böck (Heinz Weixelbraun, 1996-2001)

Böck is first introduced as a somewhat suspicious-looking character, a member of a borderline-illegal car club who is not even trusted by his club mates. During the course of his investigation into this club, Moser begins to suspect Böck, but he turns out to be an undercover policeman making similar investigations.The two eventually combine to solve the relevant case, and Moser convinces Böck to transfer to his team. Böck's undercover skills are largely ignored after the transfer, but his personable manner proves an advantage when it comes to interrogations (particularly contrasting with the somewhat dour Moser). By the time of Brandtner's arrival, Böck's youth and athleticism have resulted in his frequently being involved in chasing criminals on foot. The dynamic between Böck and Kunz forms an almost constant source of comic relief. Most notable in this is their dialogue when trying to establish the angle from which a witness would have seen a certain event - each man speaks at cross-purposes to the other, and both end up totally confused.
Böck and Rex share a rivalry, with Böck trying to outsmart Rex, but Rex wins nearly all the time. Böck is also one of the few who question Rex's abilities as an elite police dog, but Moser keeps telling him that he has always been this way.

Fritz Kunz (Martin Weinek, 1999-2004, 2008)

Replacing Höllerer after the latter's retirement to care for his mother, Kunz has been drawn from the statistics section of the force. Initially, he is very much out of place in the slightly freer atmosphere of Brandtner's office. A running gag in his early appearances deals with his obsessive-compulsiveness and fussy attention to the placement of his desk stationery (e.g., pencils arranged from tallest to shortest and paper clips aligned) only to have Rex or one of the others move everything around.

Kunz's background in statistics is also often the source of amusement, as he is seemingly able to deliver, from memory, obscure statistical information about the activities of criminals. He tends to be used to man the phones during investigations rather than on active duty. However, he is also occasionally required to go undercover (once as a kitchen hand, another time as a stable hand and another as an entertainer in a street market), much to his chagrin. Kunz is much tougher than he looks. He once smashed a door in with an axe just in time to save Alex's life after a murder suspect left Alex face down and unconscious in a filling bathtub.

Nikki Herzog (Elke Winkens)

The only female officer in the history of the show, Herzog (played by Elke Winkens) is paired with Hoffmann (Kunz is almost entirely desk-bound in this incarnation of the series), and sexual tension constantly results. The pair spend the night together before starting their new jobs, without realising that they are both police officers.

In contrast to Hoffmann, Herzog tends to be more level-headed and capable of performing physical acts. Her physical appearance also serves the team well in relating to suspects, as she is frequently underestimated and sometimes taunted by brash male criminals.

Giandomenico Morini (Fabio Ferri)

Morini is a colleague of Lorenzo Fabbri, and they work on every crime together. Rex does not obey Morini at all. However, in one episode, he takes care of Rex because Fabbri has broken his ankle. At the beginning of the 14th season, he is transferred to Milan and leaves the series.

Alberto Monterosso (Domenico Fortunato)

Alberto Monterosso replaces Morini.

Other characters

Dr Leo Graf (Gerhard Zemann)

Dr Leo Graf is the forensic pathologist consulted by the detectives. On occasion, he is found at the crime scene itself. However, he is normally to be found in his pathology laboratory and occasionally comes into the police office. Gerhard Zemann is the only actor to appear as the same character throughout the long-running series.

Dr Graf is a sometimes prickly personality, but underneath this exterior, he has a very dry wit - frequently regaling the detectives  against their will with the gruesome details of a murder.

Naturally, he is quite comfortable in his lab, surrounded by dead bodies, even if others are not. Many of the earlier episodes highlight the contrasting reactions of the policemen (especially Moser and Stockinger) and Graf to the death all around them.

At times, however, Dr Graf clearly resents the pressure put on him by the policemen. One memorable telephone exchange involves Moser agreeing to pay Dr Graf a number of Cuban cigars for working on the weekend. Another time, Graf's car is towed while he is investigating a murder scene. The resulting invective he uses towards the authorities responsible is caustic.

Where Graf is very amiable towards Moser's team, this relationship progressively changes as Brandtner arrives. Early episodes featuring Brandtner show Alex and Leo using formal language - generally involving the German "Sie" form of address (the polite form). Eventually, this exterior is broken down, and the new team is invited to call him Leo - a sign of considerable familiarity in German or Austrian society. Accordingly, Brandtner's greeting to Graf alters from the formal "Guten Morgen" to the more familiar "Servus."

With Hoffmann and Herzog, however, the relationship with Graf is more of a teacher-student one. It emerges early that Hoffmann had been taught  forensic techniques by Graf, and it is clear that some of the awe felt by the considerably younger policeman for his mentor is still present. Graf also assumes a much more advisory role with this team, appearing only once during each investigation instead of being constantly on call.

By the time Rex moves to Rome with Lorenzo Fabbri of the Italian police, Dr Graf still serves as Vienna's main forensic officer as seen in a Rex special as Rex and Fabbri return to Vienna to investigate a case there.

Max Koch (Fritz Muliar)

Familiarly known to all as Max, Koch is a retired policeman who saved Moser from a life of crime and became something of a mentor to him. Many early episodes feature Moser asking Koch for advice - often in a café or a pool hall. It is, in fact, advice from Koch which is responsible for solving many of the more baffling cases, as his insights into human psychology - particularly female psychology (something he often claims Moser has had no knowledge of since his divorce) - prove correct. Occasionally, when a case hinges on the behaviour of a female witness or suspect, Koch good-humouredly teases Moser about women and gently tells him, "Richard, since your divorce, you've lost your touch with women"

As the series progresses, Koch's role alters to that of being a useful spy for Moser in certain situations where his team is too well-known. It is Koch's visit to a restaurant that provides the breakthrough in one case. In another, he stumbles upon the solution to a particularly brutal homicide while sitting in a park with Rex. Koch is increasingly reluctant to help Moser with his work, although he is always told that this will be the last time. As Stockinger points out, it always is the last time… until the next request. Moser also tries to appeal to Koch's sense of adventure which, as Max famously explains, is satisfied by eating goulash and not knowing if he will suffer from "Rinderwahnsinn" (mad cow disease).

Following Stockinger's transfer to Salzburg, Koch assists the team to reorganise the office. His snide remarks about Stockinger's files result in Höllerer telling him to read through them all (to which Koch responds that he's doing more work since he retired than he did when he worked). He also spreads out his pipe collection on Stocki's old desk and declares that he will "open a pipe shop" while the team attempts to find a replacement for Stocki. Max is no longer seen or spoken of after Moser's death.

Katia Martelli (Pilar Abella)

Katia Martelli is the forensics officer in Rome. She is seen as a romantic interest for Fabbri, but Rex is opposed to this. She is always looking for an opportunity to ensnare him. At one point, when Fabbri is injured and is at home researching a murder related to role playing games on his computer, he asks for a gaming police officer to be sent to his house to brief him about computer game culture. Martelli takes this opportunity to enter his house and seduce him, and creates an RPG profile for him so he can befriend the suspects online—the figure she chooses for him is a model of Fabbri wearing only a towel.

Morini constantly goads Martelli and Fabbri into coupling. After one case is solved, Fabbri takes her home to wine and dine her, much to Rex's chagrin. At the start of the next episode, they drunkenly awake in Fabbri's bed.

Filippo Gori (Augusto Zucchi)

Filippo Gori is Fabbri's boss who hates Rex when they first meet and vows to eject him for being unauthorised. Eventually, he accepts that Rex can solve crimes and lets him stay; this came after Rex and Fabbri had brought down a prostitution and sex slave racket run by some illegal Chinese immigrants—Fabbri leaked the story to a journalist friend so that Rex was photographed on the front page of a newspaper. In the episode "A Man Alone," his partner is murdered. Although all limited evidence points to Gori, Fabbri proves that he is not the culprit.

Filippo (Morini's fish)

Filippo is Morini's fish. Morini got a fish because he was jealous of Lorenzo. Morini does not realize that he has named his fish after his boss, so when Gori comes in, he says his fish is called Filiberto.

Episodes

Legacy

Notable fans
German priest and choirmaster Georg Ratzinger, when asked if he ever watched television at the Vatican with his brother Pope Benedict XVI, stated that the brothers would watch Inspector Rex together, and were friends with the owner of the titular German Shepherd. "We always used to watch [Inspector Rex], because we like dogs, too. We are well acquainted with Herr Helmut Brossmann, the owner of the German shepherd Rex, who plays the title role. He lives in the vicinity of Regensburg."

Broadcasters
Kommissar Rex has been shown in the following countries:

Home releases
In Italy, the first 6 seasons were released on DVD, with only the Italian dub. The first two seasons were also released in Germany, again only with German audio.

In Australia, Region 4 English-subtitled DVDs of Inspector Rex are currently available for the first sixteen seasons (labeled as fourteen in Australia; see Australian numbering). The Italian seasons of the show were released under the special title "Rex in Rome".

On 10 October 2007, a special DVD, "Rex By Request" was released featuring the five favourite Kommissar Rex episodes as voted by fans. Also included is an interview with producer/writer Peter Hajek and an hour-long dog-training segment featuring Rex and his trainer Teresa Ann Miller.

Australian Releases:
Inspector Rex - Series 1 (4 Disc Box Set) - June 20, 2005
Inspector Rex - Series 2 (4 Disc Box Set) - September 22, 2005
Inspector Rex - Series 3 (4 Disc Box Set) - January 24, 2006
Inspector Rex - Series 4 (5 Disc Box Set) - March 31, 2006
Inspector Rex - Series 5 (4 Disc Box Set) - August 16, 2006
Inspector Rex - Series 6 (4 Disc Box Set) - November 10, 2006
Inspector Rex - Series 7 (4 Disc Box Set) - February 7, 2007
Inspector Rex - Series 8 (4 Disc Box Set) - June 7, 2007
Inspector Rex - Series 9 (2 Disc Set) - November 17, 2008
Inspector Rex - Series 10 (3 Disc Set) - November 27, 2009
Inspector Rex - Series 1 To 5 (21 Disc Box Set) - December 1, 2010
Inspector Rex - Series 6 To 10 (17 Disc Box Set) - October 5, 2011
Inspector Rex - Series 11 (3 Disc Set) - November 2, 2011
Inspector Rex - Series 12 (3 Disc Set) - November 20, 2013
lnspector Rex - Series 13 (3 Disc Set) - November 5, 2014
lnspector Rex - Series 14 (3 Disc Set) - November 4, 2015
Inspector Rex - Series 11 to 14 (12 Disc Set) - September 9, 2017
Rex Special Unit - Season 1 (3 Disc Set) - September 9, 2017
Rex Special Unit - Season 2 (3 Disc Set) - October 3, 2018

References

External links

ORF (broadcaster) original programming
Austrian crime television series
German shepherds
Italian crime television series
Special Broadcasting Service original programming
Television shows about dogs
Police dogs in fiction
1994 Austrian television series debuts
2004 Austrian television series endings
1994 Italian television series debuts
2004 Italian television series endings
2008 Italian television series debuts
1990s Italian television series
2000s Italian television series
2010s Italian television series
1990s Austrian television series
2000s Austrian television series
2010s Austrian television series
German-language television shows
Television shows set in Rome
Television shows set in Vienna

Inspector Rex


බාලදක්ෂ පොරොන්දුව රටින් රටට වෙනස් වන අතර ඒවා රටට අනන්‍ය වේ. බාලදක්ෂ පොරොන්දුව (scout promise මෙන්ම oath) කියාද හදුන්වයි.

ලංකාවේ බාලදක්ෂ පොරොන්දුව

මාගේ ආගම හා රට කෙරෙහි යුතුකම් ඉටු කිරීමටද තෙක බාල දක්ෂ නීතියට කීකරු වීමට ද, දිනපතා යහපත් වැඩක් කිරීමට ද, මාගේ සම්පූර්ණ උත්සහය යෙදීමට පොරොන්දු වෙමි.

බාලදක්ෂ පොරොන්දුව


Hamilton  (skosk gelíska: Baile Hamaltan) er höfuðstaður Suður-Lanarkshire í Skotlandi.
Bærinn er 16 km suðaustur af Glasgow og eru íbúar um 55.000 (2020)

knattspyrnulið borgarinnar er Hamilton Academical F.C..

Bæir í Skotlandi

Hamilton (Skotlandi)


Dominique Darel, née le  à Cannes et morte le  dans la même ville, est une actrice et mannequin française ayant fait carrière en Italie.

Biographie
Née à Cannes, elle s'est installée à Rome en 1968 avec son fiancé Max Delys, un acteur de cinéma et de roman-photos. Ensemble, ils fréquentent le cercle artistique de Mario Schifano, le père italien du pop art. Elle fait ses débuts chez Luchino Visconti dans Mort à Venise en 1971, dans le rôle d'une touriste anglaise.

Elle meurt dans un accident de voiture, à 28 ans, le  à Cannes.

Filmographie

Cinéma
 1971 : Mort à Venise (Morte a Venezia) de Luchino Visconti : une touriste anglaise
 1972 : La Drôle d'affaire (La cosa buffa) d'Aldo Lado : Marika
 1972 : Le Grand Duel (Il grande duello) de Giancarlo Santi : Elisabeth
 1973 : La Tour du désespoir (Sepolta viva) d'Aldo Lado : Dominique de Fontenoy
 1974 : Du sang pour Dracula (Dracula cerca sangue di vergine... e morì di sete!!!) de Paul Morrissey et Antonio Margheriti : Saphiria
 1974 : L'An un (Anno uno) de Roberto Rossellini : Maria Romana De Gasperi
 1977 : Difficile morire d'Umberto Silva

Télévision
 1977 : , téléfilm de  : Angela
 1978 : Ho visto uccidere Ben Barka, série télé, épisode 1x02

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1950
Naissance à Cannes
Mannequin femme français
Actrice française de cinéma
Actrice française de télévision
Décès à Cannes
Décès en juin 1978
Décès à 28 ans
Mort dans un accident de la route en France

Dominique Darel


Lagtingets revisorer (færøsk: Løgtingsgrannskoðarar) er de færøske statsrevisorer. Udvalget nedsættes af Lagtinget og består af fire medlemmer, der næsten altid kommer fra de fire store partier på Færøerne: Javnadarflokkurin, Tjodveldi, Sambandsflokkurin, Folkaflokkurin.

Revisorer 2015-19
 Jónleif Johannesen, Javnadarflokkurin
 Óluva Klettskarð, Tjodveldi
 Magnus Rasmussen, Sambandsflokkurin
 Jørgen Niclasen, Folkaflokkurin

Revisorer

Lagtingets revisorer


Janie Jones est un film américain réalisé par David M. Rosenthal, sorti en 2010.

Synopsis
Une jeune fille de 13 ans est abandonnée par sa mère, accro à la meth, et retrouve son père, Ethan Brand, une star du rock alcoolique sur le déclin.

Fiche technique
 Titre : Janie Jones
 Réalisation : David M. Rosenthal
 Scénario : David M. Rosenthal
 Musique : Eef Barzelay
 Photographie : Anastas N. Michos
 Montage : Alan Heim
 Production : Eric Bassett et Keith Kjarval
 Société de production : Unified Pictures, Absurda, Industrial Entertainment, Media House Capital et Envision Media Arts
 Pays :
 Genre : Drame et film musical
 Durée : 114 minutes
 Dates de sortie :
 :  (festival international du film de Toronto)
 :

Distribution
 Abigail Breslin : Janie Jones
 Alessandro Nivola : Ethan Brand
 Elisabeth Shue : Mary Ann Jones
 Brittany Snow : Iris
 Peter Stormare : Sloan
 Joel David Moore : Dave
 Frances Fisher : Lily Brand
 Frank Whaley : Chuck
 Rodney Eastman : Billy
 David Lee Smith : l'officier Dickerson
 Michael Panes : Ulysses

Accueil
Le film a reçu un accueil mitigé de la critique. Il obtient un score moyen de 52 % sur Metacritic.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2010
Film musical dramatique américain
Film sur l'alcoolisme
Film musical américain des années 2010

Janie Jones (film)


Big Island may refer to:

Canada
 Big Island (Newfoundland and Labrador)
 Big Island, Nova Scotia, a peninsula in Pictou County

Nunavut
 Big Island (Chesterfield Inlet), located in Thelon River near the mouth of Chesterfield Inlet; see Imiliit
 Big Island (Hudson Bay, Nunavut), near Puvirnituq, Quebec
 Big Island (James Bay, Nunavut), near Chisasibi, Quebec
 Qikiqtarjuaq (Hudson Strait), formerly Big Island, near Kimmirut

Ontario
 Big Island (Bay of Quinte)
 Big Island (Lake Chemong), in Chemong Lake
 Big Island (Lake of the Woods), in Lake of the Woods
 Big Island (Pigeon Lake), in Pigeon Lake

Malaysia
 Big Island, Johor
 Big Island, Malaysia, in Malacca

New Zealand

 Big Island (New Zealand)

United Kingdom
 Big Island (Northern Ireland)

United States

New Hampshire
 Big Island (Pawtuckaway Lake), in Pawtuckaway Lake
 Big Island (Umbagog Lake), in Umbagog Lake

New York
 Big Island (Chemung River), in Chemung County
 Big Island (Woodhull Lake), in Herkimer County

Other United States
 Big Island (Hawaii)
 Big Island Amusement Park, on Lake Minnetonka's Big Island, Minnesota
 Big Island, Ohio, an unincorporated community
 Big Island, Virginia, a census-designated place
 Big Island (Wood County, Wisconsin), in the Wisconsin River

Other uses
 Naoto Ohshima (born 1964), Japanese artist and video game designer

Big Island


Kvenland o Kwänland era el nombre asignado a un reino de la región del mar Blanco y vecino de Finlandia y Bjarmaland según fuentes nórdicas antiguas, como sagas y otros escritos. El explorador vikingo Ohthere de Hålogaland lo menciona en su relato para Alfredo el Grande y se puede interpretar como un territorio emplazado al este del golfo de Botnia.

Ohthere menciona a los habitantes del reino como kwänen, guerreros que luchaban a veces contra los hombres del norte del otro lado del pantano (posiblemente los vikingos de Swealand); usaban embarcaciones ligeras para cruzar los extensos lagos de la región, por ejemplo el lago Inari, y podían transportarlas por tierra para llegar a otros lagos.

En la saga de Egil Skallagrímson se menciona a Faravid, rey de Kvenland, aliado de Thorolf Kveldulfsson que era un hersir de Noruega que le ayudó a luchar contra las invasiones karelianas; sin embargo en otras sagas que mencionan a Kvenland, Hversu Noregr byggdist y saga Orkneyinga, no hace mención al título de rey para ese territorio.

Norna-Gests þáttr menciona al rey Sigurd Ring y la lucha que mantuvo contra los invasores curonios y «kvenos»; Historia Norwegiæ no cita el emplazamiento exacto del reino pero menciona que son vecinos de los karelianos y bjamer, y Leiðarvísir og borgarskipan (una guía para peregrinos camino a Roma y Jerusalén) también menciona a los «kvenos».

El cronista Adán de Bremen identificó erróneamente Kvenland como una tierra de guerreras amazonas, confundiendo el nombre con kvnenna que en nórdico antiguo significa mujeres y lo tradujo como terra feminarum (tierra de mujeres).

Jordanes
Jordanes menciona en su obra Getica a la tribu de los vinoviloth, los habitantes de Kvenland, que consideraba como una tribu de los noruegos vinculados a Vingulmark que, sin embargo, no aparecen citados ni referenciados en ninguna otra parte.

Referencias

Bibliografía
 Onions, C.T. (ed.), Sweet's Anglo-Saxon Reader in Prose and Verse (14th edition), Clarendon, 1959. An excerpt from Alfred's account of Ohthere's travels.
 Thorpe, B., The Life of Alfred The Great Translated From The German of Dr. R. Pauli To Which Is Appended Alfred's Anglo-Saxon Version of Orosius, Bell, 1900, pp. 249-53. Parallel editions of King Alfred's full Old English text and a modern translation.

Enlaces externos

 Ohthere's First Voyage. University of Victoria. Retrieved on May 18 2008. Excerpt only of original text; English translation.
 Old English Online: Lesson 4 . University of Texas. Retrieved on May 18 2008. Excerpt only of original text; detailed grammatical analysis, English translation.

Antiguos reinos de Europa en la Edad Media
Reinos y territorios de la Era vikinga
Estados de Rusia en la Edad Media
Estados de la península escandinava en la Edad Media
Mar Blanco
Finlandia en la Edad Media
Geografía histórica de Noruega

Kvenland


Babalar, Karabük ilinin Eskipazar ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 35 km, Eskipazar ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Eskipazar belde ve köyleri

Babalar, Eskipazar