Gérard Collomb (født 20. juni 1947 i Chalon-sur-Saône, Saône-et-Loire, Bourgogne-Franche-Comté) er en socialistisk fransk politiker. Han er tidligere indenrigsminister og vicestatsminister. I årene 2001 - 2017 var han borgmester i Lyon; en post han vendte tilbage til i efteråret 2018.

Første vicestatsminister
Den 15. maj 2017 udnævnte den nyvalgte præsident Emmanuel Macron republikaneren Édouard Philippe til premierminister. To dage senere blev socialisten Gérard Collomb udnævnt til første vicepremierminister. Dermed blev han nummer to i regeringerne Philippe I og Philippe II.

I oktober 2018 trak Collomb sig fra regeringen og vendte tilbage til sin post som borgmester i Lyon.

Landspolitiker
Gérard Collomb var medlem af Senatet i 1999 - 2017. Desuden var han medlem af Nationalforsamlingen i 1981 - 1988.

Borgmester i Lyon
I 2001 afløste Gérard Collomb den tidligere premierminister Raymond Barre som borgmester i Lyon. I 2015 blev Collomb desuden formand for rådet for Storlyon (Président de la Métropole de Lyon).

Referencer

Indenrigsministre fra Frankrig
Borgmestre fra Frankrig
Socialister fra Frankrig

Gérard Collomb


La Biblioteca comunale Ariostea est une bibliothèque communale italienne située dans le  dans le centre de Ferrare en Émilie-Romagne.

Elle est célèbre et est nommée ainsi car elle conserve des manuscrits liés à l'Arioste. A l'intérieur du palais se trouve également la tombe de l'écrivain.

Histoire

Le Palazzo Paradiso est construit en 1391 pour servir de palais aux membres de la maison d'Este. En 1567, le bâtiment est loué par le cardinal Hippolyte d'Este pour devenir un lieu d'études universitaires. C'est ici que sera ainsi diplômé Paracelse. Au  siècle, à la suite d'une intervention de Giovan Battista Aleotti, la tour de l'horloge et la porte en marbre sont construites et le palais reçoit ainsi son aspect actuel.

La bibliothèque est fondée en 1750-1753. Les étagères et l'architecture intérieure sont de Gaetano Barbieri, et le plafond a été décoré par Giuseppe Facchinetti, Giacomo Filippi et Alessandro Turchi. La bibliothèque est réaménagée en 1801 comme en témoigne une plaque apposée dans la salle de lecture, est consacrée aux manuscrits et publications liés aux écrivains locaux tels que, entre autres, L'Arioste, Le Tasse, Vincenzo Monti ou Corrado Govoni. La collection compte près de  objets.

La bibliothèque occupe un bâtiment adjacent au ghetto juif de Ferrare. La salle de lecture restaurée est désormais dédiée au bibliophile Giovanni Maria Riminaldi. L'Université de Ferrare a été déplacée en 1963 du bâtiment, tandis que la bibliothèque y est toujours située.

Notes et références

Liens externes

Bibliothèque en Italie
Culture à Ferrare

Biblioteca comunale Ariostea


Interação parassocial se refere a uma forma de relação social experienciada por uma audiência em seu encontro mediado com figuras da mídia de massa, particularmente na televisão e na Internet. Telespectadores ou ouvintes frequente tendem a considerar personalidades da mídia como amigos, apesar de ter nenhuma ou uma limitada interação com eles. A interação parassocial é descrita como uma experiência ilusionária, em que a audiência interage com personalidades da mídia, como apresentadores de talk show, celebridades, personagens ficcionais, influencers de mídias sociais) como se eles estivessem em uma relação de reciprocidade. O termo foi cunhado por Donald Horton e Richard Wohl em 1956.

Uma interação parassocial, uma exposição que atrai interesse em uma personalidade, se torna uma relação parassocial quando a repetida exposição à personalidade midiática causa o desenvolvimentos de ilusões de intimidade, amizade, e identificação no usuário da mídia. Informações positivas aprendidas sobre a personalidade resultam em mais atração, e a relação progride. Relações parassociais são promovidas pela confiança e auto-exposição operadas pela personalidade midiática. Usuários de mídia são leais e se sentem diretamente conectados com as personalidades, na mesma intensidade em que se sentem conectados com seus amigos próximos, pela observação e interpretação de sua aparência, gestos, voz, conversação e conduta. Personalidades midiáticas possuem uma significante influência sobre os usuários, tanto positiva quanto negativa, condicionando a maneira como eles percebem certos tópicos e até mesmo seus hábitos de consumo. Estudos envolvendo efeitos logitudinais de interações parassociais em crianças ainda são relativamente novos, segundo a psicóloga do desenvolvimento Dr. Sandra L. Calvert.

As mídias sociais introduzem oportunidades adicionais para a intensificação de relações parassociais, dado que possibilitam mais interações intimas, reciprocas, e frequentes entre usuários e personalidades midiáticas. Essas interações virtuais tendem a envolver comentários, acompanhamento, likes, ou mensagens diretas. A consistência em que a personalidade midiática aparece pode também levar à uma maior percepção de intimidade aos olhos dos usuários.

Nota

Leituras adicionais

Mídia
Sociologia
Psicologia social

Interação parassocial


Villands og Gärds Provsti eller Villands og Gers Provsti (svensk: Villands och Gärds kontrakt eller Villands och Gärds prosteri) er et provsti i Lunds Stift indenfor Svenska kyrkan. Provstiets menigheder virker indenfor Kristianstads kommun og Bromölla kommun.

Provstiet ligger det østlige Skåne, og det ligger stort set i de gamle herreder Villand og Gers.

Provstier i Lunds stift

Villands och Gärds kontrakt


Official Charts Company (OCC eða Official Charts) er breskt tónlistarfyrirtæki sem safnar saman ýmsum hljómplötulistum í Bretlandi, Írlandi og Frakklandi.

Í Bretlandi heldur fyrirtækið utan um vinsældalista yfir smáskífur, hljómplötur, og kvikmyndir, þar sem þeir eru byggðir á gögnum um niðurhöl, kaup og streymi. OCC býr til listana með því að safna og sameina sölur frá smásölum í gegnum markaðsrannsóknir framkvæmdar af Kantar Group, og segist ná yfir 99% af markaðnum fyrir smáskífur og 95% fyrir hljómplötur. Það hefur sett markmið um að safna gögnum frá öllum smásöluaðilum sem selja meira en 100 eintök á viku.

OCC er rekið í sameiningu af British Phonographic Industry (BPI) og Entertainment Retailers Association (ERA) (áður British Association of Record Dealers (BARD)).

Sjá einnig
 UK Albums Chart
 UK Singles Chart
 British Phonographic Industry (BPI)

Tilvísanir

Tenglar
 Opinber vefsíða

Bresk fyrirtæki

Official Charts Company


Mondaufgang am Meer, auch als Mondschein auf ruhigem Meer bekannt, ist ein 1822 entstandenes Gemälde von Caspar David Friedrich. Das Bild in Öl auf Leinwand im Format 55 cm × 71 cm befindet sich in der Berliner Nationalgalerie zusammen mit seinem Pendant Dorflandschaft bei Morgenbeleuchtung.

Bildbeschreibung
Das Gemälde zeigt einen Mann und zwei Frauen, die auf einem großen Findling am dunklen, steinigen Meeresufer sitzen und das Naturschauspiel des Mondaufganges betrachten. Die Menschen sind aufgrund ihrer Kleidung als Stadtbewohner zu erkennen. Der Mann trägt einen braunen Mantel, ein weißes Hemd und ein großes grünes Barett, so altdeutsche Tracht. Die rechte Frau in einem grünen Kleid schmiegt sich an die linke Frau in rotem Kleid mit blaugrünem Umhang. Der Wolkenhorizont ist in ein violettes Licht getaucht, dahinter lugt der Vollmond hervor und überzieht das Meer mit einem silbrigen Schimmer. Zwei Segelschiffe fahren auf das Ufer zu oder liegen schon auf Reede; bei dem vorderen Schiff werden die Segel bereits eingeholt.

Struktur und Ästhetik
Das Gemälde gliedert sich mit Ufer und Meer in zwei Bereiche, die bildparallel hintereinander liegen und einen jähen Bruch zwischen Vorder- und Hintergrund vollziehen. Die Figuren auf dem großen Stein wirken vor dem helleren Hintergrund fast silhouettenhaft. Die Mittelachse des Bildes verläuft durch den Abstand zwischen dem Mann und den beiden Frauen. Das dunkle, steinerne Ufer vermittelt den Eindruck absoluter Statik, die durch die in sich versunkenen Menschen verstärkt wird. Im Gegensatz dazu erscheint der Hintergrund voller Bewegung, mit den Schiffen, dem reflektierten Mondlicht, den ineinanderfließenden Farben des Himmels. Die Blickerfahrung des Betrachters realisiert in der großen optischen Distanz von Nähe und Ferne ein Raum-Zeit-Verhältnis. Der Horizont halbiert das Bild nahezu und ist wie eine Koordinate zwischen zwei spiegelbildlichen Hyperbelkurven gezogen, die oben der Öffnung der Wolkenbank im Mondlicht folgt und unten der Silhouette der Steinblöcke. Das hyperbolische Schema in einer solchen Ausprägung ist später nur noch in dem Gemälde Das Große Gehege zu finden. Die Rückenfiguren bestimmen hier das Verhältnis von Mensch und Natur als transzendentale Unendlichkeit, der Friedrich eine aperspektivische und unmessbare Raumqualität verleiht.

Pendant

Mit dem Pendant Dorflandschaft bei Morgenbeleuchtung ist in vielerlei Hinsicht ein Gegensatz zum Mondaufgang am Meer  geschaffen:  Abend und Morgen, dunkel und hell, Wasser und Land, Steine und Vegetation, Städter als Fremdlinge am Meer und Schäfer in der Naturidylle. Die unterschiedlichen Interpretationen des Mondaufgangs versuchen, im Gegenstück eine Entsprechung zu finden. Einigkeit gibt es darüber, dass beide Bilder zusammen zu denken sind. Wieland Schmied bietet an, dass sich in den beiden Gemälden die Tageszeiten mit der menschlichen Geschichte und der zeitgenössischen politischen Realität verbinden. Die beiden Gemälde gelten nach dem Mönch am Meer und der Abtei im Eichwald als bedeutendstes Bildpaar in Friedrichs Werk.

Bilddeutung
In der von Helmut Börsch-Supan angebotenen religiösen Interpretation des Gemäldes schauen die drei Gestalten auf den aufgehenden Mond als das Symbol Christi. Die riesigen Steine am Ufer bedeuteten den christlichen Glauben. Die auf das Ufer zukommenden Schiffe versinnbildlichten das sich dem Ende zuneigende Leben. Der blauviolette Grundton des Bildes stehe für Melancholie oder Trauer, die durch den Glanz des silbernen Lichtes überwunden werde. Die Verwendung dieser Farbsymbolik bei Friedrich ist durch eine Überlieferung von Ludwig Richter gesichert. Für Jens Christian Jensen bedeutet der Abend hier die Einlösung eines Versprechens, der Ankunft des Göttlichen. Wasser, Schiffe, Mond und Himmel würden als Paradies erscheinen, in dem die irdischen Maßstäbe keine Gültigkeit haben. Das Gemälde der Trauer erkennt Detlef Stapf zusammen mit der in Breesen verorteten Dorflandschaft bei Morgenbeleuchtung als Gedächtnisbild für den Schwager des Malers, August Sponholz. Nach dem Tod von Friedrichs Schwester Dorothea 1808 heiratete der verwitwete Pastor von Breesen deren Schwägerin und Freundin Dorothea Brückner. Als Sponholz 1819 starb, hatte Friedrich auch den Kontakt zu der Landschaft verloren, in der er sich so oft aufhielt.

Wieland Schmied leitet von dem Barett der Altdeutschen Tracht das politische Bekenntnis eines Demagogen ab, der nach den Karlsbader Beschlüssen von 1819 in der Zeit der Restauration reformerische, liberale und nationale Gedanken vertritt. Auch Peter Märker sieht den Mann mit dem Barett als Demagogen, als Vertreter einer bestimmten Zeit, mit Hinweis auf eine Epoche und bestimmte Erwartungen an die Zukunft. Hoffnungen und Sehnsüchte der drei Wartenden projiziert auch Hubertus Gaßner in die räumliche Ferne der Meeres- und Himmelszone. Klaus Lankheit erkennt in dem Gemälde ein typisches Freundschaftsbild der Romantik mit Figuren, die die Natur betrachten, vergleichbar mit dem von Philipp Otto Runge unter dem Titel Wir Drei.

Studien und Zeichnungen
Friedrich verwendet in dem Gemälde die um 1822 angefertigte Pinselzeichnung (Durchzeichnung) Sitzender Mann sowie die 1818 entstandene Federzeichnung (Durchzeichnung) Zwei sitzende Frauen. Nach Willi Geismeier sollen die Pausen der Staffagefiguren von fremder Hand stammen und von Georg Friedrich Kersting ausgeführt worden sein. Dem steht die gleichförmige Linienführung entgegen, die eher auf die Durchzeichnungen von der Glasplatte der Camera obscura oder Nachzeichnungen des Blicks durch das Prisma der Camera lucida hindeutet. Nach neuesten Forschungen geht die Verwendung der Durchzeichnung auf die malerische Ausführung des Ölbildes und nicht auf dessen Unterzeichnung zurück. Vermutlich benutzte Friedrich die Pause mit den beiden Frauen auch für das verschollene Seestück mit Mondaufgang. Möglicherweise liegt dem Vordergrund eine verschollene Zeichnung vom Strand bei Stubbenkammer zu Grunde, die auf der Rügenreise im August 1818 entstanden sein müsste. Der im Bild dargestellte Strand ist für diese Gegend charakteristisch.

Provenienz, Bezeichnung, Datierung
Das Gemälde entstand 1822 als Pendant zur Dorflandschaft bei Morgenbeleuchtung  für den Bankier Joachim Heinrich Wilhelm Wagener und befand sich in dessen Sammlung. Es wurde 1861 aus der Sammlung erworben,  die den Grundstock für die Berliner Nationalgalerie bildete. Bis 1973 galt nach dem Sammlungskatalog von 1828 die Datierung des Bildes auf 1823. Zwischenzeitlich abweichende Einordnungen um 1810 oder 1830 wurden nicht bestätigt. Ein Brief Friedrichs an den Konsul Wagner vom 1. November 1822 kündigt die Lieferung der beiden Bilder für denselben Monat an. Aus nicht bekannten Gründen stellte der Maler die Gemälde im April 1823 noch auf der Sonderausstellung anlässlich des Besuches des bayerischen Königspaares in Dresden aus, bevor sie den Empfänger erreichten. Dort hatte das Gemälde den Titel Der Abend, der Strand bei Stubbenkammer auf der Insel Rügen.

Einordnung im Gesamtwerk
Dem Gemälde geht wie in vielen Fällen bei Friedrich eine längere Motivgeschichte voraus, in der die Bildidee in ihrer Umsetzung heranreifte. Bereits 1821 entstand eine Variante des Mondaufgangs am Meer mit zwei im Bildzentrum stehenden Männern und zwei Frauen rechts auf einem großen Stein sitzend. Offensichtlich ringt der Maler hier um die Form, die er ein Jahr später erreicht.  Schon vor 1818 beschäftigte ihn in den Gemälden Abschied und Frau am Meer die Frauen-Pose auf dem Findling in symbolischer Kommunikation mit Schiffen auf dem Meer. Als Vorstufe für die Komposition kann auch das Gemälde Zwei Männer am Meer bei Mondaufgang angesehen werden. Bei dem Mondaufgang am Meer von 1822 war die Bildgestalt offenbar durch die Bildidee bestimmt, die durch das Bildpaar getragen wird. Darüber hinaus sind die Themen Mondaufgang am Meer, der steinige Meeresstrand und Rückenfiguren im gesamten Werk vertreten.

Literatur
 Helmut Börsch-Supan: Caspar David Friedrich. Prestel Verlag, München 1973
 Helmut Börsch-Supan, Karl Wilhelm Jähnig: Caspar David Friedrich. Gemälde, Druckgraphik und bildmäßige Zeichnungen. Prestel Verlag, München 1973, ISBN 3-7913-0053-9 (Werkverzeichnis)
 Hubertus Gaßner: Zum Geleit. In: Caspar David Friedrich. Die Erfindung der Moderne. Ausstellungskatalog Essen/Hamburg, 2006/2007
 Christina Grummt: Caspar David Friedrich. Die Zeichnungen. Das gesamte Werk. 2 Bde., München 2011
 Jens Christian Jensen: Caspar David Friedrich. Leben und Werk. DuMont, Köln 1995, ISBN 3-7701-0758-6
 Peter Märker: Caspar David Friedrich. Geschichte als Natur. Kehrer Verlag, Heidelberg 2007
 Wieland Schmid: Caspar David Friedrich. Zyklus, Zeit, Ewigkeit. Prestel Verlag, München 1999
 Detlef Stapf: Caspar David Friedrich. Die Biographie. Okapi Verlag, Berlin 2019. ISBN 978-3-947965-02-1.

Weblinks

Einzelnachweise

Gemälde von Caspar David Friedrich
1822
Alte Nationalgalerie
Gemälde (19. Jahrhundert)
Mond in der Kultur
Landschaftsmalerei
Gruppenbildnis

Mondaufgang am Meer


جبال الرون Rhön هي سلسلة جبال متوسطة الارتفاع تقع في وسط ألمانيا في ولايات ثلاث هي هسن وبافاريا وتورغن. تكونت نتيجة نشاط بركاني ويفصل نهر الفولدا وواديه بينها وبين جبال فوجلسبرج.

مراجع

براكين ألمانيا
براكين خامدة
سلاسل جبلية في بافاريا
سلاسل جبلية في تورينغن
سلاسل جبلية في هسن
محميات المحيط الحيوي في ألمانيا
كيفهاوزر

رون (سلسلة جبال)


Arne Møller er navnet på flere personer:
 Arne Møller (seminarieforstander) – dansk præst og seminarieforstander (1876-1947)
 Arne Møller (musiker) – dansk klarinettist og kgl. kapelmusikus (1919-2007)
 Arne Møller (skuespiller) – dansk skuespiller (1923-1992)
 Arne Schmidt Møller – dansk journalist, forfatter og foredragsholder (født 1955)

Arne Møller


Trigger is a song by Swedish heavy metal band In Flames from their 2002 album Reroute to Remain. A standalone version of the song was released as an EP on 10 June 2003, including bonus tracks. The title song was used on the soundtrack for the 2003 film Freddy vs. Jason.

Track listing

Music video
The music video for "Trigger" showed the band playing in a club and being constantly pestered and booed by the members of Soilwork, with interspersed footage of other incidents between the two bands. Soilwork's video for "Rejection Role" showed the situation vice versa, Soilwork playing and In Flames as the bullies. The colour is also reversed in each video: blue for In Flames, red for Soilwork. Both videos also had the other band riding in a pickup truck to and from the club. While some believed the tension between the two bands to be real, in reality the groups are close friends and devised the idea of a dual-video concept as a joke.

Personnel
Anders Fridén – vocals
Björn Gelotte – lead guitar
Jesper Strömblad – rhythm guitar
Peter Iwers – bass
Daniel Svensson – drums

References

2003 EPs
In Flames albums
Nuclear Blast EPs

Trigger (EP)


Shunsuke Maeda (født 9. juni 1986) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sanfrecce Hiroshima, Oita Trinita, FC Tokyo, Consadole Sapporo og Gainare Tottori.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shunsuke Maeda


Grijó Portekiz'de Vila Nova de Gaia belediyesine bağlı olan, 11,46 km² yüzölçümüne sahip, 10.267 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Nova de Gaia'nın bucakları

Grijó (Vila Nova de Gaia)


Tussilagininae, podtribus u glavočika u tribusu Senecioneae. Tipični rod je podbjel (Tussilago)

Rodovi

 Tussilago L. (1 sp.)
 Petasites L. (18 spp.)
 Homogyne Cass. (3 spp.)
 Endocellion Turcz. ex Herder (2 spp.)
 Crocidium Hook. (1 sp.)
 Blennosperma Less. (3 spp.)
 Ischnea F. Muell. (4 spp.)
 Tetradymia DC. (10 spp.)
 Lepidospartum (A. Gray) A. Gray (3 spp.)
 Hoehnephytum Cabrera (3 spp.)
 Luina Benth. (2 spp.)
 Cacaliopsis A. Gray (1 sp.)
 Rainiera Greene (1 sp.)
 Aequatorium B. Nord. (13 spp.)
 Paragynoxys (Cuatrec.) Cuatrec. (13 spp.)
 Gynoxys Cass. (116 spp.)
 Nordenstamia Lundin (17 spp.)
 Paracalia Cuatrec. (3 spp.)
 Angeldiazia M. O. Dillon & Zapata (1 sp.)
 Robinsonecio T. M. Barkley & Janovec (2 spp.)
 Roldana La Llave (65 spp.)
 Mixtecalia Redonda-Mart., García-Mend. & D.Sandoval (1 sp.) </small>
 Telanthophora H. Rob. & Brettell (12 spp.)
 Villasenoria B. L. Clark (1 sp.)
 Pittocaulon H. Rob. & Brettell (5 spp.)
 Psacaliopsis H. Rob. & Brettell (5 spp.)
 Psacalium Cass. (52 spp.)
 Pippenalia McVaugh (1 sp.)
 Digitacalia Pippen (5 spp.)
 Yermo Dorn (1 sp.)
 Barkleyanthus H. Rob. & Brettell (1 sp.)
 Arnoglossum Raf. (9 spp.)
 Rugelia Shuttlew. ex Chapm. (1 sp.)
 Nelsonianthus H. Rob. & Brettell (2 spp.)
 Miricacalia Kitam. (1 sp.)
 Parasenecio W. W. Sm. & Small (70 spp.)
 Taimingasa (Kitam.) C. Ren & Q. E. Yang (3 spp.)
 Japonicalia C. Ren & Q. E. Yang (3 spp.)
 Tephroseris Rchb. (47 spp.)
 Nemosenecio (Kitam.) B. Nord. (6 spp.)
 Sinosenecio B. Nord. (45 spp.)
 Hainanecio Y. Liu & Q. E. Yang (1 sp.)
 Vickifunkia C.Ren, L.Wang, I.D.Illar. & Q.E.Yang (10 spp.)
 Ligularia Cass. (145 spp.)
 Dicercoclados C. Jeffrey & Y. L. Chen (1 sp.)
 Cremanthodium Benth. (77 spp.)
 Ligulariopsis Y. L. Chen (1 sp.)
 Farfugium Lindl. (2 spp.)
 Sinacalia H. Rob. & Brettell (3 spp.)
 Syneilesis Maxim. (7 spp.)
 Chersodoma Phil. (12 spp.)
 Dolichoglottis B. Nord. (2 spp.)
 Acrisione B. Nord. (2 spp.)
 Centropappus Hook. fil. (1 sp.)
 Bedfordia DC. (3 spp.)
 Brachyglottis J. R. Forst.& G. Forst. (35 spp.)
 Lordhowea B. Nord. (4 spp.)
 Haastia Hook. fil. (3 spp.)
 Papuacalia Veldkamp (17 spp.)
 Brachionostylum Mattf. (1 sp.)
 Traversia Hook. fil. (1 sp.)
 Capelio B. Nord. (3 spp.)
 Caputia B. Nord. & Pelser (5 spp.)

Izvori

Senecioneae

Tussilagininae


BeOS (Be Operating System), ilk olarak Be Inc. tarafından 1990 yılında kişisel bilgisayar için geliştirilmiş UNIX türevi bir işletim sistemi'dir. BeOS, Be Incorporated firması tarafından 1991 yılında piyasaya sürülmüştür. Kendine ait bir dosya sistemine (BeFS) sahiptir. İlk başta Apple için AT&T Hobbit tabanlı donanım üzerinde çalışacak şekilde tasarlanmıştır ve sonra PowerPC tabanlı işlemciler üzerinde çalışacak şekilde modifiye edilmiştir. Daha sonra BeBox için özel olarak geliştirilen BeOS, sonra diğer bilgisayarları da desteklemeye başlamıştır. BeOS multimedya, iş ve yüksek performans için geliştirilmiş bir işletim sistemidir. BeOS'un arayüzü temiz ve derli toplu olarak geliştirildi. BeOS kolay API programlama için C++ dilinde yazılmıştır. Büyük ölçüde POSIX uyumluluğu vardır.

BeOS, önemli sayıda masaüstü kullanıcısı tarafından kullanılabilecek bir multimedya platformu ve Klasik Mac OS ve Microsoft Windows'un bir rakibi olarak konumlandırıldı. Nihayetinde önemli bir pazar payı elde edemedi ve Be Inc. için ticari olarak uygun olmadığı kanıtlandı. 2001 yılında Be Inc. ekonomik nedenlerden Palm'e satılmıştır. İsim ve telif haklarının da satılması nedeniyle ismi değiştirilmiş ve bir süre açık kaynak kodlu şekilde OpenBeOS ismiyle devam etmiştir.

Palm'ın telif hakları gereğince ismi değiştirilerek bu işletim sistemi günümüzde açık kaynaklı Haiku OS işletim sistemi olarak geliştirilmeye devam etmektedir. BeOS'un eksiksiz bir yeniden uygulaması olan açık kaynaklı işletim sistemi Haiku, BeOS'un kaldığı yerden başlamak üzere tasarlanmıştır. Haiku'nun Beta 1 sürümü, Alpha 4'ten altı yıl sonra Eylül 2018'de yayınlandı. Haiku'nun Beta 2 sürümü ise Haziran 2020'de yayınlandı.

Tarihçe
Başlangıçta AT&T Hobbit tabanlı donanım üzerinde çalışacak şekilde tasarlanan BeOS, daha sonra PowerPC tabanlı işlemcilerde çalışacak şekilde değiştirildi: önce Be'nin kendi sistemlerinde, daha sonra Apple'ın satın alması veya BeOS'u eskimiş Klasik Mac OS'nin yerine geçecek şekilde lisanslaması umuduyla, Apple Inc.'in PowerPC Referans Platformu ve Ortak Donanım Referans Platformu üzerinde. Apple CEO'su Gil Amelio, Be Inc.'i satın almak için müzakerelere başladı, ancak CEO Jean-Louis Gassée 300 milyon dolar istediğinde görüşmeler durdu; Apple 125 milyon dolardan fazlasını teklif etmek istemiyordu. Apple'ın yönetim kurulu, NeXTSTEP'in daha iyi bir seçim olduğuna karar verdi ve 1996'da NeXT'i 429 milyon dolara satın alarak Apple'ın kurucu ortağı Steve Jobs'u geri getirdi.

1997'de Power Computing, PowerPC tabanlı Macintosh klonları ile BeOS'u (isteğe bağlı kurulum için bir CD'de) bir araya getirmeye başladı. Bu sistemler, seçenek sunan bir başlangıç ekranı ile Klasik Mac OS veya BeOS'u ikili önyükleyebiliyordu.

Apple'ın hamleleri ve Be Inc.'in artan borcu nedeniyle, BeOS kısa süre sonra Mart 1998'de R3 sürümüyle Intel x86 platformuna taşındı. 1990'ların sonlarında BeOS, bir takipçi kitlesi yaratmayı başardı, ancak şirket ayakta kalamadı. Be Inc. ayrıca BeOS Personal Edition (BeOS PE) olarak bilinen BeOS R5'in sadeleştirilmiş ancak ücretsiz bir kopyasını yayınladı. BeOS PE, Microsoft Windows veya Linux içinden başlatılabilir ve tüketicinin ürününe olan ilgisini beslemesi ve geliştiricilere üzerinde çalışabilecekleri bir şeyler vermesi amaçlanmıştır. Be Inc. ayrıca BeOS for Internet Appliances (BeIA) için sadeleştirilmiş bir sürüm yayınladı ve kısa süre sonra şirketin BeOS yerine iş odağı haline geldi.

2001'de Be'nin telif hakları yaklaşık 11 milyon dolara Palm, Inc.'e satıldı. BeOS R5, son resmi sürüm olarak kabul edilir, ancak Be'nin Palm'a satılmasından önce geliştirme aşamasında olan ve BeOS Ağ Ortamı (BONE - BeOS Networking Environment) ağ yığınını içeren BeOS R5.1 "Dano", şirketin ölümünden kısa bir süre sonra halka sızdırıldı.

2002 yılında, Be Inc., Hitachi'nin BeOS yüklü bilgisayarları satmaktan vazgeçtiğini ve Compaq'ın Be ile ortaklaşa bir İnternet cihazını pazarlamaması için baskı gördüğünü iddia ederek Microsoft'a dava açtı. Ayrıca Microsoft'un Be Inc.'in ilk halka arzını (IPO - initial public offering) yapay olarak bastırmak için hareket ettiği de iddia edilmektedir. Dava nihayet mahkeme dışında 23.25 milyon $'a karara bağlandı ve Microsoft adına hiçbir sorumluluk kabul edilmedi.

Palm'dan ayrıldıktan sonra PalmSource, başarısız Palm OS Cobalt ürünü için BeOS'un multimedya çerçevesinin bazı kısımlarını kullandı. PalmSource'un devralınmasıyla BeOS hakları artık Access Co.'dadır.

Devamı ve klonları
Be Inc.'in ölümünü izleyen yıllarda BeOS'u veya işletim sisteminin temel unsurlarını yeniden yaratmak için bir avuç proje oluşturdu ve bunların nihai hedefi Be Inc.'in kaldığı yerden devam etmek oldu. Bu, Be Inc. tarafından BeOS'un bazı bileşenlerinin ücretsiz bir lisans altında yayınlanmasıyla kolaylaştırılmıştır. Bu tür projeler şunları içerir:
 BlueEyedOS: Linux çekirdeğinin değiştirilmiş bir sürümünü kullanır ve üzerine BeOS API'yi yeniden uygular (BeOS uygulamalarının yeniden derlenmesi gerekir). Ücretsiz olarak indirilebilir, ancak kaynaklar asla yayınlanmamıştır. 2003 yılından bu yana yeni sürüm yoktur.
 Cosmoe: Haiku kullanıcı alanının Linux çekirdeği üzerindeki bağlantı noktasıdır. BeOS uygulamalarının yeniden derlenmesi gerekir. Ücretsiz ve açık kaynaklı bir yazılımdır. Son sürüm 2004'te yayınlanmış olup web sitesi artık çevrimiçi değildir.
 E/OS: Emülatör İşletim Sisteminin kısaltmasıdır. Windows, DOS, AmigaOS ve BeOS uygulamalarını çalıştırmayı amaçlayan Linux ve FreeBSD tabanlı bir işletim sistemidir. Ücretsiz ve açık kaynaklı bir yazılımdır. Aktif geliştirme Temmuz 2008'de sona ermiştir.
 Haiku: Linux'a dayalı olmayan tam bir BeOS uygulamasıdır. Cosmoe ve BlueEyedOS'tan farklı olarak, BeOS uygulamaları ile doğrudan uyumludur. Ücretsiz ve açık kaynaklı bir yazılımdır. İlk alfa sürümü "Haiku R1/Alpha 1", 14 Eylül 2009'da yayınlandı. İkinci alfa sürümü "Haiku R1/Alpha 2" 9 Mayıs 2010'da ve üçüncü alfa sürümü "Haiku R1/Alpha 3" 18 Haziran 2011'de kullanıma sunuldu. "Haiku R1/Alpha 4" 12 Kasım 2012'de yayınlandı. 2020 itibarıyla, 28 Eylül 2018'de yayınlanan ilk beta sürümü ve 9 Haziran 2020'de yayınlanan ikinci beta sürümü ile halen geliştirilmekte olan tek BeOS klonudur.

Zeta, BeOS R5.1 kod tabanına dayanan ticari olarak temin edilebilen bir işletim sistemiydi. Başlangıçta yellowTAB tarafından geliştirilen işletim sistemi daha sonra magnussoft tarafından dağıtıldı. YellowTAB tarafından yapılan geliştirme sırasında şirket, BeOS kod tabanıyla ilgili yasal konumunu tartışmayı reddettiği için (belki de sözleşmeden kaynaklanan nedenlerle) BeOS topluluğundan eleştiriler aldı. O zamana kadar BeOS ile ilişkili fikri mülkiyetin sahibi olan PalmSource'u satın alan Access Co., yellowTAB'ın BeOS'un değiştirilmiş bir sürümünü dağıtma hakkına sahip olmadığını ve magnussoft'un işletim sisteminin dağıtımını durdurduğunu açıkladı.

Sürümler

Özellikler
BeOS, dijital medya çalışmaları için tasarlandı ve modüler G/Ç bant genişliği, yaygın çoklu iş parçacığı, önleyici çoklu görev ve BFS olarak bilinen 64 bit günlük dosya sistemi kullanarak simetrik çoklu işlem gibi modern donanım olanaklarından yararlanmak için yazılmıştır. BeOS GUI, netlik ilkeleri ve temiz, düzenli bir tasarım üzerine geliştirildi.

API, programlama kolaylığı için C++ ile yazılmıştır. Kısmi POSIX uyumluluğuna ve Bash aracılığıyla bir komut satırı arayüzüne erişime sahiptir, ancak dahili olarak UNIX'ten türetilmiş bir işletim sistemi değildir.

BeOS, GUI'de varsayılan kodlama olarak Unicode'u kullandı, ancak çift yönlü metin girişi gibi giriş yöntemleri için destek hiçbir zaman gerçekleştirilmedi.

Birçok Unix uygulaması BeOS komut satırı arayüzüne taşındı.

BeOS kullanan ürünler
BeOS (ve şimdiki Zeta), modifiye bir BeOS üzerinde çalışan Roland Corporation'ın Edirol DV-7 video editörleri ve onu çalıştırmak için kullanılan Tunetracker Radio Automation yazılımı gibi medya cihazlarında kullanılmaya devam ediyor. BeOS ve Zeta, ayrıca Zeta işletim sistemi dahil bir "Station-in-a-Box" olarak satıldı. 2015 yılında Tunetracker, yayın yazılımıyla birlikte verilen USB flash diskte Haiku dağıtımını yayınladı.

Tascam SX-1 dijital ses kaydedici, BeOS'un yalnızca kayıt arayüzü yazılımını başlatacak, oldukça değiştirilmiş bir sürümünü çalıştırır.

iZ Technology Corporation, daha yeni olan RADAR 6 BeOS'a dayalı olmasa da, sabit disk tabanlı, BeOS 5'e dayanan, 24 izli profesyonel ses kayıt cihazları olan RADAR 24, RADAR V ve RADAR Studio'yu satmaktadır.

Tabela ve yayın görüntüleme makineleri üreticisi olan Magicbox, Aavelin ürün serisine güç sağlamak için BeOS'u kullanıyor.

12 inçlik vinil plak zaman kodu kayıt odaklı bir DJ yazılım/donanım sistemi olan Final Scratch, ilk olarak BeOS üzerinde geliştirildi. "ProFS" sürümü, Linux sanal bölümünde çalışan 1.0 sürümünden önce birkaç düzine DJ'e satıldı.

Ayrıca bakınız

 Access Co.
 BeIA
 bootman
 İşletim sistemlerinin karşılaştırması
 Gobe Productive
 Hitachi Flora Prius
 KDL
 NetPositive
 OpenTracker
 Pe

Konuyla ilgili yayınlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 HaikuOS Web Sitesi
 The Dawn of Haiku , by Ryan Leavengood, IEEE Spectrum May 2012, ss. 40–43, 51-54.
 Eski www.be.com sitesinin yansısı
 Eski www.be.com sitesinin başka bir yansısı
 BeOS  Celebrating Ten Years
 BeGroovy  A blog dedicated to all things BeOS
 BeOS: The Mac OS X might-have-been, reghardware.co.uk
 Programming the Be Operating System : An O'Reilly Open Book (baskısı tükendi, ancak indirilebilir)

İşletim sistemleri
X86 işletim sistemleri
Nesne yönelimli bir işletim sistemi
PowerPC işletim sistemleri
BeOS
Durdurulan işletim sistemleri

BeOS


النظام السياسي في أفغانستان كان جمهوريًّا فقط بين 1973 - 1992 و منذ عام 2001 وحتى الوقت الحاضر. قبل عام 1973، فكان نظامها ملكي، وبين عامي 1992 - 2001 كانت تحكم من قبل المجاهدين وكانت تعرف باسم إمارة أفغانستان الإسلامية.

أفغانستان دولة نظامها جمهوري رئاسي، وتعطى لرئيس الجمهورية صلاحيات واسعة على خلاف البرلمان، هذه السلطة كانت محط خلاف عندما ناقشها مجلس النواب الأفغاني في ديسمبر/كانون الأول 2003.

آخر انتخابات رئاسية

انظر أيضاً
 قائمة رؤساء أفغانستان

مراجع

الألقاب التي يحتفظ بها شخص واحد فقط
انحلالات سنة 2021 في أفغانستان
تأسيسات سنة 1973 في أفغانستان
رؤساء أفغانستان

رئيس أفغانستان


(originellement en  ; en ) est la dernière phrase dite à la radio par le soldat ukrainien Roman Gribov, stationné sur l'île des Serpents le , lors de l'attaque russe sur cette île. L'expression et ses dérivés deviennent emblématiques. En , un timbre-poste commémoratif est émis par Ukrposhta, le service postal ukrainien.

Origine
Le , au début de l'invasion russe de l'Ukraine, en 2022, une force russe composée du croiseur Moskva et du patrouilleur Vassili Bykov lance un assaut sur l'île des Serpents, une petite île ukrainienne dans la mer Noire. L'île ne compte qu'un village, peuplé de moins de trente personnes, seuls treize gardes-frontières y stationnent au moment de l'attaque.

Pendant l'assaut, le croiseur Moskva, assiégeant l'île, appelle par radio les soldats à se rendre en échange de leur sécurité : la proposition est déclinée sèchement avec pour réponse . Par la suite, les forces navales russes s'emparent de l'île ; les premières nouvelles donnent pour mort les treize soldats de l'île, et le président ukrainien Volodymyr Zelensky annonce dans la foulée qu'il leur décerne « à titre posthume » la plus haute distinction ukrainienne, le titre de Héros d'Ukraine. Mais le 28 février 2022, la marine ukrainienne affirme sur sa page Facebook que tous les gardes-frontières de l'île sont toujours vivants et détenus par la marine russe.

L'affaire est rendue publique par Anton Gerashchenko, un conseiller du ministre de l'Intérieur ukrainien, sur sa page Facebook, et est largement partagée.

Réception

Les enregistrements de l'échange sont largement diffusés sur Internet et deviennent rapidement populaires sur diverses plateformes de médias sociaux ; l'expression est depuis devenu un cri de ralliement à la fois des militaires ukrainiens et des civils qui protestent contre l'invasion.

La phrase est comparée aux Cosaques zaporogues écrivant une lettre au sultan de Turquie, lorsque le sultan de l'Empire ottoman Mehmed IV a demandé la reddition des Cosaques zaporogues (qui vivaient dans l'Ukraine centrale moderne), et qui ont refusé, lui répondant par une lettre chargée de blasphèmes. En France, Le HuffPost la compare à la fameuse réponse du général Pierre Cambronne au général britannique Charles Colville à Waterloo : . The Week compare l'expression au siège de Fort Alamo de la révolution texane du .

Sur internet, la prise de l'île par les Russes a provoqué une réinterprétation du  de la Révolution américaine, en référence au nom de l'île et au serpent à sonnette du drapeau. Le champ jaune du drapeau de Gadsden devient le drapeau de l'Ukraine (jaune et bleu), et le slogan anglais  devient en ukrainien  ().
Le , les forces armées ukrainiennes font sauter un nœud ferroviaire reliant les chemins de fer ukrainiens et russes pour empêcher l'armée russe de transporter du matériel et du personnel militaires en Ukraine par chemin de fer. Lorsque l'armée russe demande à l'Ukraine de rétablir la jonction pour des raisons humanitaires, le répartiteur ukrainien a répondu : .

Le , un navire russe s'approche d'un pétrolier géorgien demandant du carburant. Ce dernier a répondu  (). Lorsque les Russes se sont plaints d'être presque à court de carburant, on leur a dit d'utiliser leurs rames.

En référence à l'expression ukrainienne, après l'un des bombardements d'Odessa le , la porte-parole du ministère russe des Affaires étrangères, Maria Zakharova, a déclaré sur Telegram le  : .

Culture populaire
Le , le groupe franco-russe Staliar réalise une chanson intitulée "Rousski Karable" liée à l'épisode Maadiar. Le chanteur du groupe déclare : .

Timbre commémoratif

Le , Ukrposhta, le service postal ukrainien, lance un concours de conception de timbres sur le thème de la phrase. Le , la première vice-ministre des Affaires étrangères Éminié Djaparova annonce que l'œuvre de l'artiste Boris Grokh remporte le vote populaire d'Ukrposhta.

Voir aussi
 « La garde meurt mais ne se rend pas », expression non attestée par les sources primaires, attribuée au général français Pierre Cambronne à la fin de la bataille de Waterloo.
 « Merde », phrase également attribuée à Cambronne au même moment.
 « No pasarán », slogan exprimant le défi militaire, utilisé dans de nombreux affrontements par le belligérant en situation d'infériorité.
 « Molon labe », expression historique spartiate de défi à la bataille des Thermopyles (480 avant JC).
 « Je vous répondrai par la bouche de mes canons ! », version écourtée de la réplique de Frontenac à la délégation anglaise lui demandant de se rendre.
 «  », réponse du général américain Anthony McAuliffe à l'ultimatum du général allemand Heinrich von Lüttwitz dans le siège de Bastogne à la fin de la Seconde Guerre mondiale.

Références

Liens externes
 Soldat ukrainien après un avertissement : « Navire de guerre russe, va te faire foutre » CNN News (25 février 2022)

Citation
Insulte
Phrase ou expression
Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
Guerre russo-ukrainienne


بابلو مارتن ليديسما  الشهير باسم بابلو ليديسما (مواليد 4 فبراير 1984 في لا فالدا - الأرجنتين) لاعب كرة قدم أرجنتيني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى كاتانيا الإيطالي منذ 2008 في مركز الوسط المدافع كما يجيد اللعب في مركز الوسط المحوري والأيمن .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
أرجنتينيون من أصل إيطالي
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من قرطبة (محافظة)
أشخاص من محافظة قرطبة (الأرجنتين)
إيطاليون من أصل أرجنتيني
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون من محافظة قرطبة (الأرجنتين)
لاعبو الدوري الأرجنتيني برايم بي
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو أتلتيكو باتروناتو
لاعبو بوكا جونيورز
لاعبو تاليريس كوردوبا
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم من محافظة كوردوبا، الأرجنتين
لاعبو منتخب الأرجنتين لكرة القدم
لاعبو نادي أتليتيكو كولون
لاعبو نادي كاتانيا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مواليد 1984

بابلو ليديسما


Esta é uma lista das Convenções assinadas pelos Estados membros da Conferência da Haia de Direito Internacional Privado (HCCH). Desde a sua criação, mais de 40 convenções e instrumentos foram adotados sob os auspícios da Conferência.

Convenções adotadas antes de 1945

 Convenção de 12 de junho de 1902 relativa à solução de conflitos de leis relativas ao casamento
 Convenção de 12 de junho de 1902 relativa à solução de conflitos de leis e jurisdições em matéria de divórcio e separação
 Convenção de 12 de junho de 1902 relativa ao estabelecimento da tutela de menores
 Convenção de 17 de julho de 1905 relativa ao processo civil
 Convenção de 17 de julho de 1905 relativa aos conflitos de leis no que respeita aos efeitos do casamento sobre os direitos e deveres dos cônjuges nas suas relações pessoais e no que diz respeito aos seus bens
 Convenção de 17 de julho de 1905 relativa à privação de direitos civis e medidas similares de proteção

Convenções

 Estatuto da Conferência da Haia de Direito Internacional Privado
 Convenção de 1 de março de 1954 sobre processo civil
 Convenção de 15 de junho de 1955 sobre a lei aplicável às vendas internacionais de mercadorias
 Convenção de 15 de abril de 1958 sobre a lei que rege a transferência de propriedade na venda internacional de mercadorias
 Convenção de 15 de abril de 1958 sobre a jurisdição do foro escolhido em caso de vendas internacionais de mercadorias
 Convenção de 15 de junho de 1955 relativa à solução de conflitos entre a lei da nacionalidade e a lei do domicílio
 Convenção de 1º de junho de 1956 relativa ao reconhecimento da personalidade jurídica das empresas, associações e instituições estrangeiras
 Convenção de 24 de outubro de 1956 sobre a lei aplicável às obrigações alimentares para com os filhos
 Convenção de 15 de abril de 1958 relativa ao reconhecimento e execução de decisões relativas a obrigações de alimentos para crianças
 Convenção de 5 de outubro de 1961 relativa aos poderes das autoridades e à lei aplicável em matéria de proteção de menores
 Convenção de 5 de outubro de 1961 sobre os conflitos de leis relativas à forma das disposições testamentárias
 Convenção de 5 de outubro de 1961 sobre a abolição da exigência de legalização de documentos públicos estrangeiros (Convenção da Apostila da Haia)
 Convenção de 15 de novembro de 1965 sobre jurisdição, lei aplicável e reconhecimento de decretos relativos a adoções
 Convenção de 15 de novembro de 1965 sobre a Citação no Exterior de Documentos Judiciais e Extrajudiciais em Matéria Civil ou Comercial (Convenção de Citação da Haia)
 Convenção de 25 de novembro de 1965 sobre a eleiçã de foro
 Convenção de 1º de fevereiro de 1971 sobre o reconhecimento e a execução de sentenças estrangeiras em matéria civil e comercial
 Protocolo Suplementar de 1º de fevereiro de 1971 à Convenção sobre o Reconhecimento e Execução de Sentenças Estrangeiras em Matéria Civil e Comercial
 Convenção de 1º de junho de 1970 sobre o reconhecimento de divórcios e separações judiciais
 Convenção de 4 de maio de 1971 sobre a Lei Aplicável aos Acidentes de Trânsito
 Convenção de 18 de março de 1970 sobre a obtenção de provas no exterior em matéria civil ou comercial
 Convenção de 2 de outubro de 1973 relativa à administração internacional dos bens de pessoas falecidas
 Convenção de 2 de outubro de 1973 sobre a lei aplicável à responsabilidade por produtos
 Convenção de 2 de outubro de 1973 sobre o reconhecimento e a execução de decisões relativas a obrigações alimentares
 Convenção de 2 de outubro de 1973 sobre a lei aplicável às obrigações alimentares
 Convenção de 14 de março de 1978 sobre a lei aplicável aos regimes matrimoniais
 Convenção de 14 de março de 1978 sobre a  celebração e o reconhecimento da validade do casamento
 Convenção de 14 de março de 1978 sobre a lei aplicável à representação processual
 Convenção de 25 de outubro de 1980 sobre os Aspectos Civis do Rapto Internacional de Crianças
 Convenção de 25 de outubro de 1980 sobre o Acesso Internacional à Justiça
 Convenção de 1º de julho de 1985 sobre a lei aplicável aos trusts e seu reconhecimento
 Convenção de 22 de dezembro de 1986 sobre a lei aplicável aos contratos de venda internacional de mercadorias
 Convenção de 1 de agosto de 1989 sobre a lei aplicável à sucessão aos bens dos falecidos
 Convenção de 29 de maio de 1993 sobre proteção de crianças e cooperação em relação à adoção internacional
 Convenção de 19 de Outubro de 1996 sobre Jurisdição, Lei Aplicável, Reconhecimento, Execução e Cooperação em matéria de Responsabilidade Parental e Medidas de Protecção das Crianças
 Convenção de 13 de janeiro de 2000 sobre a proteção internacional de adultos
 Convenção de 5 de julho de 2006 sobre a lei aplicável a certos direitos relativos a valores mobiliários detidos por um intermediário
 Convenção de 30 de junho de 2005 sobre Acordos de Eleição do Foro
 Convenção de 23 de novembro de 2007 sobre Cobrança Internacional de Pensão Alimentícia e Outras Formas de Pensão Familiar
 Protocolo de 23 de Novembro de 2007 sobre a Lei Aplicável às Obrigações Alimentares
 Princípios sobre Escolha de Lei em Contratos Comerciais Internacionais
 Convenção de 2 de julho de 2019 sobre o reconhecimento e a execução de sentenças estrangeiras em matéria civil ou comercial (Convenção de Sentenças da Haia)

Lista das Convenções da Haia de Direito Internacional Privado


Lazine, arheološko nalazište u Biorinama.

Opis
Arheološko nalazište Lazine u Biorinama nalazi se sjeverno od poljskog puta koji prolazi kroz krško polje od zaseoka Zelićâ do zaseoka Budimirâ. Riječ je o srednjovjekovnom groblju sa stećcima koje se razvija tijekom 14. i 15. stoljeća na blago povišenom terenu razdijeljenom suhozidom. Zapadno od suhozida nalazi se osam stećaka-sanduka i jedan sljemenjak a istočno od suhozida su četiri stećka-sanduka. Stećci su grublje obrade i neukrašeni. Istočno od suhozida na prostoru gdje se nalaze stećci te u neposrednoj blizini vide se tragovi koji ukazuju na moguće postojanje prapovijesne gomile u prošlosti.

Zaštita
Pod oznakom Z-6589 zavedeno je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Cista Provo
Stećci u Hrvatskoj

Lazine (arheološko nalazište)


Petrovice Donje su naselje u općini Tuzla, Federacija BiH, BiH.

Stanovništvo

Izvori

Naseljena mjesta u Tuzli

Petrovice Donje


(d. 5 Ocak 1941, Tokyo), Japon manga ve anime sanatçısıdır. Elli yılı aşkın bir süredir animasyon dünyasının içindedir ve en yakın çalışma arkadaşı Isao Takahata ile birlikte Studio Ghibli adlı animasyon stüdyosunun kurucusudur.

Animasyonun en büyük ustalarından biri olarak kabul edilen Hayao Miyazaki'nin animasyon filmlerinin başarısı dünya çapında ilgi görmüş ve ismi Amerikalı Walt Disney, Steven Spielberg ve Orson Welles ile karşılaştırılır hale gelmiştir. Miyazaki Time dergisinin yaptığı dünyanın en etkileyici insanları listesinde yer almaktadır.

Yaşamı
Hayao Miyazaki, 5 Ocak 1941 yılında Tokyo'da doğdu. Aile işi olarak savaş uçakları için parça üreten Miyazaki Airplanes şirketinde çalışan Babası Bay Katsuji Miyazaki'nin dört oğlundan biriydi. Annesi ise omurilik veremi hastalığı nedeniyle 1947-1955 yılları arasındaki 8 yıllık süreçte hasta yattı.

Toyotama Lisesi'ndeki üçüncü senesinde, dünyanın ilk renkli uzun metrajlı animasyon filmi olan Hakujadeni izlediğinde filmden çok etkilendi ve animasyona ilgi duymakla kalmayıp; o anda çizgi roman çizeri olmaya karar verdi. 1962 yılında gittiği Gakushuin Üniversitesi'nde uluslararası ilişkiler ve ekonomi okumaya başladığında; üniversitenin Japon imparatorluk ailesiyle yakın olması sebebiyle Marksist düşünceden etkilendi. Mezun olduktan sonra Toei Animasyon Şirketi'nde animatör olarak çalışmaya başlayan Hayao Miyazaki; bu yıllarda yönetmen olan Isao Takahata ile tanıştı ve beraber şirket sendikasında çalışmaya başladılar.

1965'te anime yönetmeni Otsuka Yasuo ve Isao Takahata'nın çalışmaya başladıkları Güneşin Prensi Horus (Taiyō no Ōji Horusu no Daibōken); Hayao Miyazaki'nin uzun metrajlı bir animasyon filminde çalışmak adına yakaladığı büyük bir fırsattı. Kariyeri boyunca hem pek çok uzun metrajlı animeye, hem de Japonya'da manga olarak adlandırılan çok sayıda çizgi romana imza attı. Eserleri Japonya'da olağanüstü ilgi ve saygı gören Miyazaki, Oscar Ödülü'nü kazandığı 2002 yılına kadar çizgi film çevreleri dışında batıda pek tanınmıyordu. Kendisine sadece bu ödülü getirmekle kalmayıp bir ilke de imza atmasını sağlayan Ruhların Kaçışı filmi Berlin Film Festivali'nde ödül alan ilk animasyon filmidir. Ayrıca bu filmle Japonya'da gişe rekorları kırarak; 1997'de yönetmenliğini yaptığı Prenses Mononoke filmi ile kendisine ait olan gişe rekorunu yine kendisi kırmıştı. Miyazaki'nin Isao Takahata ile beraber yaptığı Heidi dizisi Türkiye'de tanınır.

Miyazaki özellikle son zamanlardaki eserlerinin büyük bir kısmının yönetmenliğinin yanı sıra metin yazarlığını da yapmıştır. Bu türden ilk eserlerinden biri kendi yarattığı bir mangadan uyarlama olan Rüzgarlı Vadidir. Bu eserinden sonra Stüdyo Ghibli'yi kuran Miyazaki eserlerini burada hazırlamaya başlamış ve bu stüdyo aracılığıyla hayranlarına ulaştırmıştır.

İlk çalışmalar (animasyon)
 Güneşin Prensi Horus (1968) – Usta animatörlük/çizimcilik, sahne çizimleri, sahne tasarımı
 Nagagutsu o Haita Neko (1969) – Usta animatörlük/çizimcilik, sahne çizimleri, tasarım
 Soratobu Yūreisen (1969) – Usta animatörlük/çizimcilik, sahne çizimleri, tasarım
 Mūmin (1970) – Mushi Production versiyonunda usta animatörlük/çizimcilik
 Dōbutsu Takarajima (1971) – Hikâye danışmanı, usta animatörlük/çizimcilik, sahne çizimleri, sahne tasarımı
 Ari Baba to Yonjuppiki no Tōzoku (1971) – Organizatör, usta animatörlük/çizimcilik, sahne çizimleri
 Lupin III Part I  (1971, dizi) – Yönetmenlik, Isao Takahata ile birlikte
 Yuki no Taiyou (1972, yayınlanmayan TV pilotu) – Yönetmenlik
 Panda Kopanda (1972) – Konsept, senaryo, sahne çizimleri, sahne tasarımı, usta animatörlük/çizimcilik; Isao Takahata tarafından yönetildi.
 Panda Kopanda: Amefuri Circus no Maki (1973) – Senaryo, sahne çizimleri, sahne tasarımı, yapım tasarımı, usta animatörlük/çizimcilik; Isao Takahata tarafından yönetildi.
 Heidi, Alpler'deki Kız (1974, dizi) – Sahne tasarımı, düzenleme; Isao Takahata tarafından yönetildi.
 Haha o Tazunete Sanzenri (1976, dizi) – Sahne tasarımı, düzenleme
 Mirai Shōnen Konan (1978, dizi) – Yönetmenlik
 Akage no An (1979, dizi) – 1-15 bölümlerinde sahne tasarımı ve düzenleme; Isao Takahata tarafından yönetildi.
 Lupin III Part II  (1980, dizi) – "Tsutomu Teruki" takma adıyla 2 bölümün yönetmenliğini yaptı.
 Taiyō no Shisha Tetsujin Nijūhachi-gō (1980, dizi) - Usta animatörlük/çizimcilik (8. bölüm)
 Meitantei Hōmuzu (1984, dizi) – Yönetmenlik
 Mavi Suyun Esrarı (1990, dizi) – Senaryo

Filmografi

Önemli ödülleri ve adaylıkları

Akademi Ödülleri

Altın Küre Ödülleri

Annie Ödülleri

BAFTA Ödülleri

Berlin Uluslararası Film Festivali

César Ödülleri

Hugo Ödülleri

Japon Akademisi Ödülleri

National Board of Review Ödülleri

Nebula Ödülleri

Satellite Ödülleri

Saturn Ödülleri

Tokyo Anime Ödülleri

Venedik Film Festivali

Notlar ve kaynakça

Notlar:

Dış bağlantılar
 Stüdyo Ghibli

 Anime News Network Ansiklopedisi'nde Hayao Miyazaki

 Bilimkurgu ve Fantezi Ünlüler Geçidi'nde Hayao Miyazaki

1941 doğumlular
Tokyo doğumlu sanatçılar
Japon sanatçılar
Japon senaristler
Japon animatörler
Japon sosyalistler
Japon feministler
Karikatüristler
Desinatörler
Manga sanatçıları
Çevreciler
Animasyon film yönetmenleri
Anime yönetmenleri
Sosyalist feministler
Studio Ghibli
Yaşayan insanlar
Akademi Onur Ödülü sahipleri
En İyi Animasyon Filmi Akademi Ödülü sahipleri
Annie Ödülü sahipleri
Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan Ödülü sahipleri

Hayao Miyazaki


سنجابيات الشكل  هي تحت رتبة من الحيوانات تتبع رتبة القوارض من الزغبيات

التصنيف
 فصيلة السنجابيات
 أسرة السنجاباوات
 القبيلة المرموطاوية
 تحت قبيلة المرموطينة
 جنس المرموط
 †أشباه الفأريات الوحشية -منقرضة-
 †الفئران الوحشية
 †الفأراوات الوحشية
 †الفأر الوحشي

مراجع

أصنوفات سماها يوهان فريدريك فون براندت
الظهور الأول في عصر الإيوسين
تصنيف القوارض

سنجابيات الشكل


Olaylar

Doğumlar
 7 Ağustos - II. Constantius, Konstantin hanedanına mensup Roma imparatoru (ö. 361)

Ölümler
 1 Mart - Valerius Valens, Licinius'la birlikte müşterek Roma İmparatoru

317


Svetlana Slapšak (Beograd, 18. siječnja 1948.), slovenska sociologinja srpskog podrijetla.

Životopis
Svetlana Slapšak je diplomirala, magistirala i doktorirala na Odjelu za antičke studije na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Beogradu. Bila je jedna od troje urednika satiričnog časopisa studenata Filozofskoga fakulteta u Beogradu Frontisterion, koji je zabranjen i uništen već s prvim brojem, 1970. godine. Svetlani Slapšak je putovnica bila oduzeta od 1968. do 1973, pa ponovo od 1975. do 1976. i od 1988. do 1989. godine. Saslušavana, praćena i pretučena od strane policije i tajnih službi. Od 1972. do 1988. godine bila je zaposlena u Institutu za književnost i umjetnost u Beogradu, a potom je optužena u sudskom procesu poslije denuncijacije iz Instituta, gdje je izgubila službu poslije internog samoupravnog suđenja organizovanog u Institutu, da bi na sudu bila oslobođena svake krivice. Bila je predsjednica Odbora za slobodu izražavanja Udruge književnika Srbije od 1986. do 1989. godine. Bila je članica Udruge jugoslavenske demokratske inicijative (UJDI). Preselila se u Ljubljanu 1991., državljanstvo Slovenije dobila 1993. godine, poslije mnogih napada i kleveta u slovenskim medijima.

Vodila je mirovne akcije od 1986. i za vrijeme Domovinskog rata, u Ljubljani, pružila gostoprimstvo bosanskohercegovačkim i hrvatskim izbjeglicama. S njima je 1993. godine organizirala ljetnju školu za bosanskohercegovačke izbjeglice-tinejdžere. Nekoliko polaznika te škole se kasnije upisalo na sveučilišta u Sloveniji. Godine 1996. izbačena je iz Udruge književnika Srbije, zbog negativnih kritika djela Dobrice Ćosića.

Karijera
Kada je riječ o akademskom radu Svetlane Slapšak, treba istaći da je predavala na mnogim jugoslavenskim, europskim i američkim sveučilištima. Od 2003. godine bila je redovna profesorica za antropologiju antičkih svjetova, studije roda i balkanologiju. Od 1997. godine bila je koordinatorica studijskih programa na ISH-u (Institutum Studiorum Humanitatis), postdiplomskog fakulteta za humanistiku u Ljubljani, a potom je bila dekanesa ISH-a od 2003. do 2013. godine. Umirovljena je 2014. na Filozofskom fakultetu u Ljubljani gdje je predavala srpsku i hrvatsku književnost (1985–1992) na slavistici i Balkanske žene (1995–2012) na sociologiji kulture. Glavna urednica časopisa ProFemina u Beogradu od 1994. godine, direktorica Srpskog kulturnog centra "Danilo Kiš" u Ljubljani (2009–2013), umjetnička direktorica SKC "Danilo Kiš" od 2013, direktorica Instituta za balkanske i sredozemne studije i kulturu u Ljubljani (2009), te predstavnica Slovenije u Regionalnom savjetu Koalicije za REKOM (REKOM mreže pomirenja) (2014).

Djela
 Svi Grci nazad! : eseji o helenizmu u novijoj srpskoj književnost, 1985
 Vukov Rječnik i prevedenice sa grčkog, 1987
 Trivijalna književnost : zbornik tekstova, 1987
 Ogledi o bezbrižnosti : srpski intelektualci, nacionalizam i jugoslovenski rat, 1994
 Otrokove pravice, 1995
 Leon in Leonina ali Zgodba o vztrajnosti, 1997
 Ratni Kandid, 1997
 Za antropologijo antičnih svetov, 2000
 Ženske ikone 20. stoletja : 60 antropoloških esejev, 2005
 Ženske ikone antičkog sveta, 2006
 Mala crna haljina : eseji o antropologiji i feminizmu, 2007
 Mikra theatrika : antropološki pogled na antično in sodobno gledališče, 2011
 Hronospore II : eseji i komentari, 2010
 Zelje in spolnost : iz zgodovinske antropologije hrane : študija o kultni, ritualni in kulturni vlogi zelja, 2013
 Antička miturgija : žene, 2013
 Kuhinja z razgledom: eseji iz antropologije hrane, 2016

Priznanja
 Nagrada "Miloš Crnjanski"  (1990)
 American PEN Freedom of Expression Award (1993)
 Helsinki Watch Award (2000)
 Helen Award, Montreal, (2009)
 Nagrada "Mirko Kovač" (2014)

Predložena, u skupini Tisuću žena za mir, za Nobelovu nagradu za mir 2005.

Izvori

Vanjske poveznice
 Svetlana Slapšak

Životopisi, Beograd
Životopisi, Ljubljana
Inicijativa za REKOM
Sociolozi
Srbijanski antropolozi

Svetlana Slapšak


An Cynorkis anacamptoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Cynorkis anacamptoides in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. a. anacamptoides
 C. a. ecalcarata

Mga kasarigan

Cynorkis

Cynorkis anacamptoides


Zaleuco de Locri, Zaleuko, Zaleucus o Zaleuchus (Zaleukos Ζάλευκος) fue un legislador griego del , que dio leyes a la ciudad de Locros Epicefirios, en Magna Grecia; el llamado Código Locrio, que se supone el primer código de leyes escrito de la civilización griega.

Las leyes de Locros se extendieron a Crotona y Sibaris, en la misma época. Se caracterizaban por el simbolismo de las penas, que se relacionaban con la causa del delito.

Su legislación era claramente favorable a los aristoi (aristócratas), aunque neutral y conciliadora entre las facciones que los dividían.

Su figura está rodeada de un halo mítico, con lo que no puede determinarse su historicidad. Se supone que antes de ser legislador había sido un pastor esclavo, que habría sido instruido por Atenea en sueños. También se dice que fue discípulo de Pitágoras (a pesar de que no pudieron ser contemporáneos -éste es del -). Una de las historias que de él se cuentan es la aplicación de su propia ley a su hijo, acusado de adulterio. La ley preveía como castigo cegar ambos ojos; y Zaleuko, que podría haber aprovechado su posición para exonerarle, prefirió distribuir el castigo de forma parcial, mandando cegar un ojo a su hijo y otro a sí mismo. Otra de las leyes que había establecido prohibía la entrada con armas en el recinto del Senado de Locri. Con motivo de una urgencia que lo requería, hubo de incumplir él mismo esa ley; y cuando le hicieron ver la infracción, inmediatamente depuso su espada como sacrificio al orden social. La misma anécdota se cuenta de Carondas de Catania, que se considera su discípulo.

Una de las normas más peculiares de las leyes de Zaleuco era la relativa a su reforma: cualquiera que propusiera una enmienda o adición debía someterla al Consejo de los ciudadanos, presentándose ante él con una soga atada al cuello. Si el Consejo votaba en contra de tal propuesta, el proponente debía ser estrangulado en el acto. Tal procedimiento parece que también debía seguirse en el caso de una interpretación debatida.

Las fuentes antiguas que tratan sobre Zaleuko son la Política, de Aristóteles, la obra de Diodoro Sículo y Cicerón, que recoge que los locrios de su época () le veneraban como autor de sus leyes. Eusebio de Cesarea lo localiza en el segundo año de la 29 Olimpiada (663 - 662 a. C.), y Estobeo reproduce literalmente fragmentos de sus leyes.

Polibio de Megalópolis, en Historia universal bajo la República romana (Tomo II, Libro XII, cap. IX) cuenta lo siguiente:

Se conservan 14 fragmentos de su código de leyes:
 A ninguno se le permita alienar su patrimonio, si no le acaece alguna desventura, reconocida públicamente.
 A los locrianos no se les permita poseer ni esclavos ni esclavas (?).
 Sáquense los ojos a los adúlteros.
 Prohíbase a las mujeres llevar vestidos dorados y sedas refinadas si no es para casarse.
 Deben las mujeres casadas vestir ropas blancas al caminar por el ágora con sus criados, e ir seguidas por una esclava. Las núbiles pueden llevar ropa de varios colores.
 No se debe acudir con espada a la asamblea.
 Condénese a multa a quien, volviendo de lejanas regiones, introdujesen novedades (?).
 Condénesa a muerte al enfermo que hubiese bebido vino contra la prohibición del médico.
 Prohíbase llorar a los muertos... tras haber sepultado el cadáver.
 Prohíbase emprender juicio entre dos partes si antes no se ha intentado la reconciliación.
 Impídase la venta de comestibles por otros que no sean sus productores.
 Condénese a muerte al ladrón.
 Sáquese un ojo a quien se lo sacó a otro.
 El que proponga a la asamblea una reforma o sustitución de una ley vigente, debe llevar una soga al cuello, preparada para ahorcarle si la propuesta no se aprueba.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Juristas de la Antigua Grecia
Antiguos griegos del siglo VII a. C.

Zaleuco


En mand der hedder Ove er en svensk dramafilm, filmen instrueret af Hannes Holm og bygger på Fredrik Backmans roman med samme navn fra 2012.

Filmen nomineret til seks priser ved Guldbagge i 2016, herunder i kategorien Bedste Film.

Medvirkende
 Rolf Lassgård som Ove
 Bahar Pars som Parvaneh
 Zozan Akgün som Nasanin
 Nelly Jamarani som Sepideh
 Tobias Almborg som Patrik
 Viktor Baagøe som Ove 7 år
 Filip Berg som Ove som ung
 Anna-Lena Bergelin som Journalisten Lena
 Lasse Carlsson som Oves kollega
 Simon Edenroth som Adrian
 Ida Engvoll som Sonja
 Karin de Frumerie som Oves læge

Kilder

Eksterne henvisninger

Svenske film fra 2015
Film baseret på bøger
Svensksprogede film

En mand der hedder Ove


Terra Nova er en amerikansk TV-serie fra 2011.

Præmis
Serien følger familien Shannon, som rejser 85 millioner år tilbage i tiden. De får et nyt liv i kolonien Terra Nova. Familien består af James og Elisabeth med deres tre børn: Josh, Maddy og Zoe.

Medvirkende

Episoder

Referencer

Amerikanske tv-serier fra 2010'erne
Tv-programmer fra Fox Broadcasting Company

Terra Nova (tv-serie)


Akçaağaç - bir ağaç türü.

Yerleşim yerleri
 Maple, Ontario,
 Maple GO Station,
 Maple, Teksas, 2 Teksas'taki kasaba
 Maple, Wisconsin, Douglas County, Wisconsin

Bilgisayar
 Maple (yazılım) - bir matematik yazılımı.

Maple


Francesco Panfilo SDB (Vilminore di Scalve, província de Bergamo, 23 de novembro de 1942) é um clérigo religioso italiano e arcebispo católico romano emérito de Rabaul.

Francesco Panfilo entrou na Ordem Salesiana de Dom Bosco e recebeu o Sacramento da Ordem em 27 de abril de 1974.

Em 25 de junho de 2001, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo de Alotau-Sideia. O Bispo Emérito de Alotau-Sideia, Desmond Charles Moore MSC, o consagrou em 8 de setembro do mesmo ano; Co-consagrantes foram o Bispo de Maasin, Precioso Cantillas SDB, e o Bispo de Dili, D. Carlos Filipe Ximenes Belo SDB.

Em 18 de março de 2010, o Papa Bento XVI o nomeou ao arcebispo coadjutor de Rabaul. Francesco Panfilo tornou-se Arcebispo de Rabaul em 11 de agosto de 2011, sucedendo Karl Hesse MSC, que renunciou por motivos de idade.

Em 19 de junho de 2020, o Papa Francisco aceitou a renúncia de Francesco Panfilo por motivos de idade. Além da aposentadoria, ele permaneceu Administrador Apostólico da vaga Diocese de Bougainville, que administrou desde 13 de agosto de 2019 até 15 de novembro de 2020.

Ver também

Religiosos da Itália
Arcebispos católicos de Papua-Nova Guiné

Francesco Panfilo


Amadeus al IX-lea (1 februarie 1435 – 30 martie 1472), numit cel Vesel, a fost Duce de Savoia din 1465 până în 1472. Biserica Catolică l-a venerat printr-o sărbătoare liturgică la 30 martie.

Biografie
S-a născut la Thonon-les-Bains și a fost fiul lui Louis, Duce de Savoia și al Anne de Lusignan, fiica regelui Janus al Ciprului. În 1452, mama lui a aranjat o căsătorie politică cu Iolanda de Valois (1434–1478), sora regelui Ludovic al XI-lea al Franței și fiica regelui Carol al VII-lea al Franței. Din cauza epilepsiei și a retragerii lui, ea a fost lăsată la controlul statului.  Franța și Sfântul Imperiu Roman au concurat pentru a obține controlul de importanță strategică al trecătorilor din Alpi și a rutelor comerciale. Influența franceză a crescut în Savoia și a implicat țara în războaiele dintre Franța și împărații Sfântului Imperiu Roman. Inițial Castelul Moncalleri din Piemont, Italia a fost construit în jurul anului 1100 ca o fortăreață pe un deal, pentru a controla accesul principal sudic la Torino. La mijlocul secolului al XV-lea Iolanda l-a transformat într-un palat regal renascentist.

Amadeus a fost un potector al călugărilor franciscani și a înzestrat alte case religioase drept case pentru îngrijirea celor săraci și suferinzi. El a făcut un pelerinaj la Saint-Claude în 1471. Amadeus a murit în 1472.

Descendenți
Împreună cu soția sa Iolanda a avut zece copii:
 Louis de Savoia (1453)
 Ana de Savoia (1455–1480), căsătorită cu Frederic de Aragon (1452–1504), prinț de Altamura
 Carol de Savoia (1456–1471), Prinț de Piedmont
 Louise de Savoia (1462–1503), căsătorită în 1479 cu Hugh de Chalon
 Filibert I de Savoia (1465–1482)
 Bernard de Savoia (1467)
 Carol I de Savoia (1468–1490)
 James Louis de Savoia (1470–1485), Conte de Genevois
 John Claude Galeazzo de Savoia (1472)
 Maria de Savoia (?–1511)

Note

Nașteri în 1435
Decese în 1472
Casa de Savoia
Duci de Savoia

Amadeus al IX-lea, Duce de Savoia


A Reserva Natural Nacional de Iroise (RNN108) é uma reserva natural nacional localizada ao norte do mar de Iroise, no arquipélago de Molène, ao oeste da Bretanha. Classificado como reserva natural em 1992, ela abrange uma área de 39,4 ha, incluindo três ilhas, Balanec, Bannec e Trielen, além das áreas anexadas a elas. Em 2021, seu perímetro foi estendido em 1129 ha, dos quais 120,58 ha são de área terrestre e 1008,41 ha são de área marítima.

Localização
A reserva está localizada dentro do departamento de Finistère, na comuna de Le Conquet. Ela abrange uma área de 39,5 ha,  incluindo três ilhas, Balanec, Bannec e Trielen, além das áreas anexadas a elas. As ilhas estão sob o gerenciamento da comuna de Conquet, mas a comuna de Île-Molène também se preocupa com sua gestão.

História
As ilhas da reserva foram habitadas e moldadas pelo homem no passado. Ainda é possível encontrar vestígios humanos, como fazendas, abrigos para algas, agora em ruínas, poços de pedra secos, fornos para algas, etc. Das três ilhas, Balanec foi a última a ser ocupada, apenas nos anos 70.

Em 1972, o Conselho Departamental de Finistère adquiriu as três ilhas e seus anexos. Em 1976, a SEPNB, precurssora da Bretagne Vivante, foi encarregada da gestão das ilhas. Com o estabelecimento do local como uma reserva natural em 1992, elas passaram a ser moradia de pássaros. O primeiro plano de gestão foi validado em 1998. No mesmo ano, foi aberto o Centro Ambiental Insular em Molène, e um segundo guarda-técnico foi contratado. Desde 2017, a reserva está sendo gerenciada pelo Parque Natural Marinho de Iroise.

Ecologia

Protegida de visitas frequentes e livre de predadores terrestres, as ilhas de Iroise são consideradas um refúgio para aves marinhas e costeiras, pois o local é ideal para a nidificação. Entre as espécies que lá habitam, estão de 600 a 700 casais de painhos-de-cauda-quadrada, quase três quartos da população francesa da espécie capaz de se reproduzir.

A vegetação das ilhas, adaptadas ao vento de a água, possui características únicas e notórias, assim como as formações típicas do arquipélago de Molène, como amontoados de seixos e pedregulhos.

Flora

As ilhas estão apenas a alguns metros acima do nível do mar, mas se configuram como os pontos mais íngremes de um vasto planalto submerso, delimitado por vales subaquáticos, incluindo o canal de Four e o estreito de Fromveur. Elas foram esculpidas pelo vento e pela água, e por isso possuem características únicas, como dunas, amontoados de seixos, tômbolos, lagoas costeiras, e micro-falésias.

Esta diversidade de ambientes fez com que se desenvolvesse um mosaico de paisagens florísticas, com cada associação vegetal se adaptando especificamente para sua área. As formações mais únicas são as que mesclam as características marinhas do ambiente, que dão a sensação do estado de conservação para as ilhas.

É possível distinguir a flora das falésias costais, como o cravo-do-mar e a cochlearia officinalis, das áreas de beta maritima, matricaria maritima, solanum dulcamara ou a rara Rumex rupestris. O gramado é dominado pelas lotus corniculatus e vandenboschia speciosa. Em Balanec e Trielen, também surgiram traços de atividade agrícola, campos de amoras-silvestres e samambaias, urtica e cardo.

Fauna

Em termos de diversidade e número de indivíduos, as aves marinhas são a de maior interesse. O centro das ilhas são habitadas por colônias de diversas espécies de gaivotas (gaivota prateada, gaivota-de-asa-escura e alcatraz-comum) e aves costeiras (ostraceiro-europeu e borrelho-grande-de-coleira). As praias e costas são habitadas pela andorinha-do-mar e a andorinha-do-mar-anã. Já as falésias e picos rochosos são habitados pelo corvo-marinho-de-crista e pelo cormorão.

No ponto de vista da ornitologia, a ilha de Bannec é a mais rica e única das três, pois é lar de diversos casais de painhos-de-cauda-quadrada, os primeiros em uma colônia francesa, e algumas dúzias de casais de bobos-pequenos. O arquipélago de Molène também é um importante ponto migratório por ser um local de alimentação.

Entre os mamíferos, estão o musaranho-de-dentes-brancos-pequeno, o coelho e a lontra-europeia, apesar de seu avistamento ser menos frequente. As ilhas também podem ser escolhidas excepcionalmente como local para parto das focas-cinzentas ou de outros animais que frequentam as águas do arquipélago, como o golfinho-roaz. Não há répteis ou anfíbios na reserva.

Turismo e interesse educacional
A Casa do Meio-Ambiente Insular, localizada na ilha de Molène, permite que o local seja explorado sem a necessidade de desembarcar, já que o acesso é difícil (não há rampa e a ancoragem é precária).

Administração
Entre 1992 e 2016, as ilhas eram propriedade do Conselho Departamental de Finistère, que eram geridas juntamente com a Bretagne Vivante por uma lei de associação criada em 1901.

Desde 1 de outubro de 2016, o local passou a ser gerido, com objetivos de gestão específicos de reservas naturais francesas, diretamente pela equipe do  Parque Natural Marinho de Iroise. A parceria com a Bretagne Vivante continua vigente.

Desde janeiro de 2019, a expansão das ilhas não-habitadas e as ilhas do arquipélago de Molène está em vigência. Com esta extensão, é possível proteger as espécies e habitats presentes em terra e nas costas, como áreas de nidificação, locais de descanso de focas, entre outros. O processo foi posto em prática após a fase inicial de consulta.

Caráter legal
A reserva natural foi criada em 12 de outubro de 1992.

O decreto de 4 de setembro de 2021 estende seu perímetro em 1.129 ha, adicionando 1.008,41 ha de área marítima e 120,58 ha de área terrestre.

O domínio marítimo da reserva foi classificado como uma zona de proteção especial (ZPS) FR5310040 em junho de 1988, por ser uma área de nidificação de diversas espécies de aves.

As três ilhas são parte da reserva da biosfera do mar de Iroise, que envolve o trabalho conjunto ( Bretagne Vivante, Conservatoire du Littoral, Office National de la Chasse et de la Faune Sauvage, atores públicos e privados, entre outros) de diversas áreas de proteção, como o Parque Naturai Marinho de Iroise e o Parque Natural Regional de Armonique.

Referências

Reservas naturais da França
Fundações na França em 1992

Reserva Natural Nacional de Iroise


En physique, et plus précisément en mécanique céleste, la conjecture de Painlevé, émise par Paul Painlevé en 1895, est une conjecture concernant le  problème à N corps, affirmant que, dans le cadre de la mécanique newtonienne, il existe des singularités (autres que des collisions) pour certaines configurations dès que  N ≥ 4, c'est-à-dire que, pour ces configurations, certains corps s'éloignent à l'infini en un temps fini. Elle est devenue un théorème lorsque de telles configurations furent construites en 1988 par  dans le cas N ≥ 5, et en 2014 par Jinxin Xue dans le cas N ≥ 4.

Énoncé de la conjecture
Soit  une solution du problème à n corps défini par  (où  est le vecteur des positions des corps,   est le vecteur de leurs quantités de mouvement, M est la matrice des couples de masses  et U désigne le potentiel gravitationnel) ; elle est dite singulière s'il existe une séquence de temps  convergeant vers un temps fini  où  . Autrement dit, les forces et les accélérations de certains corps deviennent infinies à un moment donné dans le temps.

Une singularité de collision se produit si  tend vers une limite définie lorsque  . Si la limite n'existe pas, la singularité est appelée pseudo - collision ou singularité de non-collision. Paul Painlevé a montré que pour n = 3 toute solution avec une singularité en temps fini subit une singularité de collision. Cependant, il n'a pas réussi à étendre ce résultat au-delà de 3 corps. Ses conférences de Stockholm de 1895 se terminent par la conjecture que :

Pour n ≥ 4 le problème à n corps admet des singularités sans collision.

Progrès vers la résolution de la conjecture
Edvard Hugo von Zeipel a prouvé en 1908 que s'il existe une singularité de collision, alors  tend vers une limite définie lorsque , où  est le moment d'inertie. Cela implique qu'une condition nécessaire pour une singularité de non-collision est que la vitesse d'au moins une particule devient illimitée (puisque les positions  restent finies jusqu'à ce point).

Mather et McGehee ont réussi à prouver en 1975 qu'une singularité de non-collision peut se produire dans le problème colinéaire à 4 corps (c'est-à-dire avec tous les corps sur une ligne), mais seulement après un nombre infini de collisions binaires (régularisées).

Donald Gene Saari a prouvé en 1977 que pour presque toutes (au sens de la mesure de Lebesgue) les conditions initiales dans le plan ou l'espace pour les problèmes à 2, 3 et 4 corps, il existe des solutions sans singularité.

En 1984, Joe Gerver a donné un argument pour une singularité sans collision dans le problème plan à 5 corps sans collisions (il a par la suite, partant de cet argument, obtenu une preuve rigoureuse pour le cas de 6 corps).

Enfin, dans sa thèse de doctorat de 1988, Jeff Xia a exhibé une configuration à 5 corps qui connaît une singularité sans collision.En 2003, Joe Gerver a donné un modèle heuristique pour l'existence de singularités à 4 corps.

Dans sa thèse de doctorat de 2013 à l'Université du Maryland, Jinxin Xue a envisagé un modèle simplifié pour le cas du problème planaire à quatre corps. Sur la base du modèle de Gerver de 2003, il a prouvé qu'il existe un ensemble de conditions initiales (formant un ensemble de Cantor) qui conduisent à des solutions du système hamiltonien dont les vitesses sont accélérées à l'infini en un temps fini en évitant toutes les collisions antérieures. En 2014, Xue a étendu ses travaux précédents et a prouvé la conjecture pour n = 4.

Références

Conjecture démontrée
Mécanique céleste
Systèmes dynamiques

Conjecture de Painlevé


ou La guerra de Miguel (La Guerre de Mighel en anglais et en espagnol) est un film documentaire germano-libano-espagnol réalisé par Eliane Raheb, sorti en 2020 au cinéma.

Synopsis
Ce documentaire est le portrait de Michel Jleilaty, un homosexuel venu du Liban et qui vit en Espagne depuis les années 1980 sous le nom de Miguel Alonso. Il raconte les traumatismes de son enfance qui l'ont poussé à fuir son pays natal.

Fiche technique
 Scénario : Eliane Raheb
 Réalisation : Eliane Raheb
 Photographie : Bassem Fayad
 Montage : Eliane Raheb
 Musique : Mazen Kerbaje
 Production : Itar Productions
 Durée : 128 minutes
 Date de sortie :

Distinctions

Sélections
 Escales documentaires - La Rochelle (France) 2021 : Compétition Internationale
 Festival international du film de Berlin - Berlinale - Berlin (Allemagne) 2021 : Section Panorama
 Festival du cinéma méditerranéen de Montpellier - Montpellier (France)  2021 : Compétition documentaires

Récompenses
 Teddy Award 2021

Notes et références

Liens externes

 Miguel's War sur le site de la Berlinale
 Miguel's War sur le site German Documentaries

Film allemand sorti en 2021
Film libanais sorti en 2021
Film espagnol sorti en 2021
Film documentaire allemand
Film documentaire libanais
Film documentaire espagnol
Film documentaire sur les LGBT
Film allemand sur l'homosexualité masculine
Film libanais sur les LGBT
Film espagnol sur l'homosexualité masculine
Teddy Award

Miguel's War


Örnekleme istatistikte belirli bir yığından alınan kümeyi ifade eder. Örneğin; Türkiye'deki tüm üniversite sayıları bir yığın iken Ankara'daki üniversite sayısı bu yığından alınmış bir örnektir.

Örnek hesaplamalarında , , , ,  gibi semboller kullanılırken yığın hesaplamalarında ise bu simgelerin yerine sırası ile , , , ,  simgeleri kullanılır. İstatistik sadece örnekler üzerinde hesaplanabilir. Yığında ise parametre değerleri hesaplanır.

İstatistik bilim dalında örnekleme, N hacimli bir anakütleden, anakütleyi temsil edebilen n hacimli bir altküme elde edilmesidir. Tipik olarak anakütle çok büyüktür veya tüm anakütle elemanları hakkında bilgiler elde etmek imkânsızdır veya elde etmek için anakütleyi değiştirmek veya elemanlarına zarar vermek gerekecektir veya çok büyük masraf ve emek gerektirecektir. Bu nedenle tam sayım ile tüm sayısal değerlerin öğrenilmesi istenmez. Örnekleme ile kullanılabilir bir büyüklükte altküme elde edilir. Örnek verileri toplanır; örnek verileri hakkında istatistikler hesaplanır ve örnek istatistikleri üzerinde çıkarımsal istatistik veya ekstrapolasyonlar kullanarak anakütle hakkında bilgiler elde edilir.

Örneğin, Türkiye'de üniversite öğrencilerinin fen bilimleri hakkındaki tavırları ölçülmek istensin ve bu tavırları açıklayan 10 soruluk bir anket hazırlanabileceği bilinsin. "Türkiye'de 2006-2007 öğretim yılında üniversite öğrencisi" olanların tümünün bu 10 soruya sayısal şekilde yanıt verdiği varsayılsın. Her bir soruya verilen yanıtın sayısal değerlerinin tümü birer anakütle olur. Burada dikkat edilecek nokta, istatistik bilimi için anakütlenin sayısal değerler olması ve üniversite öğrencisi olmamasıdır. Üniversite öğrencilerinin hepsi anakütle çerçevesi olarak anılır. Bu türlü sonuç bulmak ya imkânsızdır; ya da büyük emek, para ve zaman istemektedir. Bu nedenle örnekleme metodunun uygulanması tercih edilir.

Bu anakütlenin örneklemini elde etmek için anakütle çerçevesi olan 2006-2007 öğretim yılında Türkiye'deki üniversitelerde okuyanlardan küçük bir grup seçilir. Bu, daha küçük grup elemanlarına örnekleme çerçevesi adı verilir. Eğer her üniversiteden uygun bir sayıda öğrenci çeşitli örnekleme tekniklerini kullanarak seçilirse, bunların tümü örnekleme çerçevesini oluşturur. Yine örneği açıklamaya devam edersek, bu daha nispeten küçük gruba (dikkat edilirse örneğinde verilen örnekleme çerçevesi yine de sayıca küçük olmaz) bu hazırlanmış on soruluk anket uygulanır. Her 10 soruya bu küçük grup elemanlarının verdiği sayısal yanıtlar birer örnekleme olur. Örnek, örnekleme çerçevesi üzerinde belirlenmiş bir değişken üzerinde yapılan sayım veya ölçüm ile elde edilen sayısal verilerdir. Tekrar dikkat çekilmelidir ki istatistik bilimi için örnek kavramı özel bir şekildedir ve genelde kullanılan örnek sözcüğü anlamından değişiktir. İstatistik için örnekleme çerçevesi elamanları (bu örnekte seçilen üniversite öğrencileri) örneği oluşturmazlar; her örnek çerçevesi elemanından bir değişken hakkında elde edilen sayısal veriler (bu örnekte her bir 10 soruya verilen sayısal yanıtlar) örnek oluştururlar.

Örnekleme teknikleri

Genel örnekleme tekniği tanımı
Yukarıda anakütle çerçevesinden uygun bir şekilde bir daha ufak örnekleme çerçevesi elde edilir denilmişti; işte bu uygun şekillerin incelenmesi örnekleme tekniklerinin incelenmesi demektir. Genel olarak örnekleme çerçevesinin anakütle çerçevesinden elde edilmesi için prensip örnekleme çerçevesinin anakütleyi temsil edici olmasıdır. Örnek verileri bir art fikirle bazı kişisel veya grupsal fikir ve prensiplere güya bilimsel bir destek sağlamak için kullanılmaması gerekmektedir; ama ne yazıktır ki pratikte birçok ticari, sınai, sosyal ve politik örnek bu niyetle elde edilip kullanılmakta ve genel gerçekte temsilci olma prensibinden uzaklaşılmaktadır. Bu istatistikle yalan söyleme şeklinde adlandırılabilen birçok araştırmalarda ele alınan bir konu olmuştur.

Eğer temsilci olma prensibine uygunluk arzu edilmekte ise örnekleme tekniği seçimi için iki genel teknik grubu bulunmaktadır:
 İstatistiksel olasılık prensiplerine dayanmayan teknikler ve
 İstatistik olasılık prensiplerine dayanan rastgele örnekleme teknikleri.
Bu kavramsal ayrımı sağlayan prensip, olasılık prensipleridir ve bu prensiplere uyan örnekler rastgele örnek adı ile anılmaktadır. Rastgele örnek için kullanılan prensip genel olarak
anakütle çerçevesi içinde bulunan her elemanın örnek çerçevesi içine alınma olasılığının önceden belirlenmiş bir olasılık dağılımına göre olmasıdır.
Fakat genel olarak seçilen olasılık dağılımı Bernoulli dağılımı olduğu için birçok referansta bu prensip
anakütle çerçevesi içinde bulunan her elemanın örnek çerçevesi içine alınma olasılığının eşit ve aynı olmasıdır.
şeklinde ifade edilmektedir. Dikkat edilirse rastgele örnek için temsilcilik prensibi özel olarak matematik-istatistik içeriğine göre değiştirilmiştir; belirlenmiş bir dağılıma göre olasılık , eşit olasılık prensibi ön plana alınmıştır. Eğer anakütle elemanları için bu prensip uygulanırsa, bunun mantıksal olarak temsilcilik prensibine uyacağı da ima edilmektedir. Burada bu iki grup örnekleme tekniğine ait olan teknikler genel olarak detaya inmeden açıklanacaktır.

Olasılık prensiplerine uymayan örnekleme teknikleri

Elverişlilik örneği

Elverişlilik örneği metodunda örnek çerçevesine girecek anakütle elemanları araştırmayı yapanın keyfine göre plansız tasarımsız seçilir. Örnek seçiminde önemi olan prensip elde edilen örneğin istatistik araştırmayı yapan kişi için elverişli olmasıdır. Eğer araştırmacı bilinçli, inanılır ve güvenilir bir kişi ise örnekin anakütlenin temsilcisi olma imkânı vardır ama bunun gerçekte geçerli olup olmadığını kontrol edecek hiçbir alet veya kural ortada bulunmamaktadır. Bu çeşit örnekleme daha sonra bir rastgele örnek almak için bir pilot çalışma için kullanılması çok kere tavsiye edilmektedir.

Mekanik örnekleme
Laboratuvarlarda, fabrikalarda ve diğer üretim kurumlarında test ve kontrol maksadı ile katı maddeler, sıvılar veya gazlar mekanik araç ve gereçler kullanılarak örneklem alınır. Özellikle kalite kontrolü sürecinde ve diğer testler ve kontrollar için bu mekanik örneklerin anakütlelerinin temsilcisi olması gerekmektedir.

Yargısal örnekleme
Yargısal örnekleme bir uzman kişi veya bilirkişinin kendi özel bilgisini ve yargısını kullanarak temsilci olma niceliğini taşıyan elemanlar ile bir örnekleme çerçevesi kurmasıdır.

Bu çeşit örneklerde çok kere bilinmeyen ve daha önceden hiç tahmin edilme imkânı olmayan yanlılıklar ortaya çıkar. Örnek seçme usulu ve protokollerinin kuruluşu ve kullanışı sırasında şeffaflık olmadığı için bilinmezliklerin nerede ve nasıl ortaya çıkabilecekleri ve nasıl yanlılıkların aksi tesirlerinin, nasıl çarelerle giderilebileceği bilinmez.

Bazı hallerde yargısal örnekleme kullanışlı ve hatta tercih edilir örnek alma tekniği olabilir.
Rastgele örneklemenin imkânsız veya çok büyük zaman, emek ve para sarfı gerektirdiği için kullanışsız olduğu hallerde yargısal örnekleme gayeye uygun veriler ortaya çıkartabilir.  Diğer bir uygun olma hali eğer kullanılacak örnek çok küçük ise ('10' veya daha aşağı sayıda veri öngörülüyorsa), bir rastgele örneke nazaran, bir yargısal örnek bulmak daha güvenilir ve daha iyi temsilci olma özelliği taşıyan bir örneklem ortaya çıkartabilir. Bazen kasten hiç temsilci olmayan ve gayet yanlı bir örnek kasten seçilmek istenebilir ve bu halde yargısal örnek tercih edilir. Bu kasten yanlı olarak yargısal örnek seçimi, araştırma konusunun en fena alternatif halini incelemek için çok uygundur.

Kota örneği
Bu çeşit örneklemede anakütlede tabakalar bulunduğu ve bu tabakalara ait olan elemanların birbirlerine çok benzer özellikler gösterdiği, fakat değişik tabakaya mensup elemanların özelliklerinden açıkça farklı oldukları bilinmektedir. Araştırmacı önce bu tabakaların özelliklerini tam olarak saptar ve değişik tabakaları birbirinden ayırt eden özellikleri tespit eder. Çok kere bu tabakaları ayırt edici özellikler kişilerin sosyo-demografik özellikleri olur. Buraya kadar yapılan işlemler aynen olasılık prensibine uyan tabakalı örneklemede de uygulanır.

İkinci adım olarak kota örneklemede her veri toplayıcısına, tespit edilmiş her tabaka için aldıkları örnekte (çok kere anket sorularını cevaplandırıcı sayısı olan) kaç gözlem ile bulunacağını tespit eden bir kota sayısı verilir.

Bundan sonra veri toplayıcılar kendilerine verilen her tabaka için kota sayısına göre kendi şahsi yargılarını kullanarak veri toplarlar. Bu adım tıpkı bir yargısal örnekleme gibidir; ama yargıyı uygulayanlar çok defa, uzman kişi veya bilirkişiler değil, gerçek veri toplayıcılardır.

Kartopu örneklemesi

Bu örneklemede önce bir çekirdek örneklem, elverişlilik örneği gibi araştırmayı yapan tarafından kendi keyfine göre bulunur. Ondan sonraki örneklem elemanları ise daha önce bulunmuş olan (çekirdek elemanlar ve onların seçtiği diğer) elemanlar tarafından bulunurlar. Örnek böylece, sanki karda itilerek büyüyen, bir kartopu gibi büyüme gösterir.

Rastgele örnekleme

Rastgele örnekleme olasılık örneklemesi olarak da adlandırılır.
Rastgele örnek bulma ve kullanma için istenilen özellik:
 "Her bir anakütle elemanının belirli olasılıkla örnekte bulunmasıdır."
Bundan açıktır ki istenilen özellik doğrudan doğruya örneğin anakütle için temsilci olması değildir. Temsilci olma prensibine  rastgele örnekleme biraz dolaylı olarak varmaktadır. Rastgele örnekleme kavramı ve prensibi temsilci olmama riskini bir seri istatistik teori kavramı ile niceliksel olarak açığa çıkarmaya yöneliktir. Bu niceliksel sonuçlar önce hangi çeşit rastgele örneklemenin seçilmesi  ve sonra ne kadar büyük bir örnek hacmi elde edilmesi gerektiğine karar vermekte kullanılır. Bu örnek alınmasından önce karar verme yanında, örnek alındıktan sonra ölçülmüş sonuçlara bağlı örnekleme hatasını hesaplamaya yardım sağlar.

Belirli olasılık teriminin tanımlanmasına göre değişik türlü rastgele örnek ortaya çıkabilir. Bunlardan en iyi bilineni basit rastgele örneklemedir. Bu türlü örneklemenin ana prensibi her bir anakütle elemanının aynı olasılıkla örnekleme girebilmesidir. Yani her bir anakütle elemanı için örnekte bulunma olasılığı bir Bernoulli dağılımı gösterir. Diğer türlü belirli olasılık her bir anakütle elemanının Poisson dağılımına göre (birbirine eşit olmayarak) örnek içinde bulunmasıdır.

Ancak rastgele örneklemeler için sınıflandırma (gösterilen olasılık dağılımına göre yapılmamakta)  daha pratik olarak nasıl rastgele olmanın sağlanma yöntemine dayanılmaktadır. Bu sınıflandırmaya göre rastgele örnekleme sınıfı içinde şu değişik örnekleme tipi mevcuttur:
 Basit rastgele örnekleme
 Örüntülü örnekleme
 Tabakalı örnekleme
 Küme örneklemesi
 Çok aşamalı örnekleme
 Eşli rastgele örnekleme

Basit rastgele örnekleme

Basit rastgele örneklem almanın ana prensibi her bir anakütle elemanının aynı olasılıkla örneğe girebilmesidir. Bu bir olasılık örneği tanımına uyar, çünkü her bir anakütle elemanı için örneklemde bulunma olasılığı bir Bernoulli dağılımı gösterir. Eğer anakütle büyüklüğü N ile ifade edilirse, her bir anakütle elemanı 1/N olasılıkla örnekte bulunur.

Bu prensibi uygulamak için şu aşamalar uygulanır:
 Anakütlenin her bir elemanı tespit edilir ve tespit edilen elamanların her birine bir sayısal kod verilir. Genellikle kodlar birbirini takip eden sayılar halinde sıralama düzeni halindedir ve sanki sayısal bir isimdir.
 İkinci aşamada en uygun örneklem hacmi, yani  n, tayin edilir.
 Bir rastgele numara üretici alet kullanılarak istenilen n sayıda (birbirinden değişik olması tercih edilir) rastgele sayı çıkartılır. Rassal sayılar gayet çok olduğu için bir çeşit geri koymadan örnek alma deneyim sonucu olan n tane rastgele sayı aynı olasılığa haizdir.
 Bu rastgele n numara anakütle elemanlarının kodları ile karşılaştırılır. Kod numarası, çekilmiş olan rastgele sayıya eşit olan elemanlar örnek elemanı olarak seçilirler.

Örüntülü örnekleme

Bu olasılık örnekleme yöntemin ana prensibi bir anakütle çerçevesi içinde bulunan her bir elemana sıra bir kod numarası verilebilirse, rastgele seçilmiş veya hesaplama ile bulunmuş bir kod aralığı olan k aralığı ile her kinci elemanın gözlem yapılacak örnekleme seçimidir. Örneğin, belli bir üniversitede kayıtlı öğrenci numaraları belli bir numaradan başlayıp giden bir sıraya tabi iseler ilk olarak bir rastgele kayıt numarası seçilir ve sonra bir rastgele aralık numarası seçilir; diyelim 54  başlangıç kayıt numarası ve 12 de kod aralığı rastgele seçilmiş olsun. Örüntülü örneklemede örneğe dahil edilecek öğrenci elamanlarin şu kayıt numaraları olmalıdır:
 54  66  78   90 ...... önceden seçilmiş n tane örneklem hacmi elde edilinceye kadar..

Tabakalı örnekleme

Bu çeşit olasılık örnekleme yönteminde anakütlenin tabakalardan oluştuğu gerçeği kabul edilmektedir. Her tabaka elemanı bir veya bir grup teşhis edici değişken değeri dolayısıyla birbirlerine çok benzedikleri kabul edilirler. Bu çeşit teşhis edici değişken(ler) için değerler tabakalar arasında çok farklıdır. Birçok sosyal bilim araştırması için bu teşhis edici değişken bir veya birkaç şahsi veya ekonomik veya sosyal özelliklerden oluşur.

Örneğin temsilcilik prensibine uyması için anakütlenin her bir tabakasından değişik sayıda örnek seçilir ve örnek de (ayni anakütle gibi) tabakalı olur. Genel olarak her anakütle tabakası ve örnek tabakası elemanları arasında ilişki kurulabilir. Orantılı tabakalar denilebilen bir tipe göre anakütle içinde her bir tabakanın toplama oranı, örnek tabakasının örnek büyüklük hacmine oranı ile aynıdır. Bu oran en popüler olarak tabaka içindeki teşhis edici değişiklik karakteri taşıyan elemanların sayısı ile toplam orantılıdır. Diğer bir alternatif standart sapmaların oranı olabilir. Diğer alternatifte orantısız tabakalar adı verilir ve daha başka yargısal seçimlerle örnek tabaka elemanları anakütle tabakalarına temsilci olması sağlanır.

Küme örneklemesi

Bu şekilde örnekleme genellikle örnekleme zaman ve para maliyetlerini düşük tutmak için kullanılmaktadır. Anakütle çerçevesi elamanlarının birbirine yakın kümeler oluşturduğu hallerde ve her bir küme genel olarak diğer kümelere çok benzerlerse, bu tipi örnekleme kullanılması uygun olabilir. Örneğin, anakütle çerçevesi belli bir üniversite olursa, o üniversite içindeki değişik bölümlerde bulunan öğrencilerin benzer özellikler gösterdikleri kabul edilebilir ve bölümler incelenen sorun için birbirinden çok değişik değillerse, bölümler birer küme olarak incelemeye taban olabilirler. Bu kümeler mekan içinde (örneğin şehrin değişik mahalleleri veya Amerika'daki gibi değişik şehir blokları) veya zaman içinde (belirli zaman dönemleri) olabilir.

Küme örneklemesi iki aşamada yapılır:
 Birinci aşamada çok iyi belirlenmiş kümeler tespit edilir. Her iyi belirlenmiş kümeye bir kod numarası verilir. Bütün kod numaraları içinden basit rastgele örnekleme ile küçük sayıda 'kümeler örneği' seçilir. Örneğin, bir üniversite 35 tane bölümden oluşmuşsa ve her bölüme ait öğrenci üyeler iyice tespit edilmişlerse; her bir bölüm kodlanır ve diyelim 8 tane bölüm bu 35 bölümden basit rastgele örnek olarak (yani 35 bölüm de örneğe dahil olmak için aynı olasılığı taşıyarak) seçilirler.
 İkinci aşamada her bir örneğe giren küme içinde bulunan bütün anakütle elemanları üzerinde gözlem yapılır. Yani her örnek küme için tam sayım yapılır. Örneğin, ilk aşamada seçilmiş olan 8 bölümdeki her öğrenci elemanlarının tümüne gözlem uygulanır.

Doğal olarak, tüm anakütle çerçevesi seçilmediği için zaman ve para maliyetleri tam sayımdan düşük olur. Dikkat edilirse bu çeşit örneklemede rastgele seçilme kümelerle ilgilidir. Bu seçim yapıldıktan sonra seçilen kümeler içinde bulunan birbirine yakın elemanlar gözümlendiği için de maliyetler (özellikle basit rastgele örneklemeye kıyasla) daha düşük olması çok mümkündür. Basit rastgele örneklemeye kıyasla küme örneklemesinin bir diğer avantajı, tüm anakütle elemanlarının her birinin kodlanmasının gerekmediğidir; bu tüm kodlama büyük maliyet gerektirir ve bazen de imkânsızdır. Buna karşılık küme örneklemesinde sadece birinci aşamada seçilmiş olan kümeler elemanları tespit edilip kodlanır.

Ancak küme örneklemesi, her bir kümenin diğer kümelere benzediğine ve sadece kendine has karakteri olan bir veya birkaç kümenin bulunmadığı varsayımına dayanır. Gerçekte bu varsayım her zaman ancak yaklaşık olarak doğru olacak ve bazı belirlenen kümeler kendine has karakter arz edecektir. Bu nedenle küme örneklemesinin yayılımı ayni anakütle için alınabilecek basit rastgele örneklemeden daha fazla olacaktır ve örneklemeden sonra elde edilecek kestirimler veya yapılan sınamalar daha az tutarlı olacak ve daha fazla yanlı olma olasılığı taşıyacaklardır.

Çok aşamalı örnekleme

Çok aşamalı örnekleme küme örneklemesinin biraz daha karmaşık bir şeklidir. Küme örneklemesi için basit rastgele örnek olarak seçilmiş kümeler gerekmekte ve seçilen kümeler  içinde tam sayım yapılması önerilmektedir. Bu tam sayım (ya parasal veya diğer kaynak kullanımına göre) çok maliyetli ve hatta imkânsız bile olabilir. İki aşamalı örneklem için birinci aşamada (aynı küme örneklemesi gibi) basit rastgele örnekleme ile belirli sayıda küme seçilir. Bundan sonra ikinci aşamada kullanılan çerçeveler ilk aşamada seçilmiş kümeler olur. Her seçilmiş küme için basit rastgele örnekleme uygulanıp tüm küme hacminden daha ufak sayıda örnekleme girecek elemanlar seçilir. Nadir hallerde ikiden fazla aşama da uygulanabilir. Bunda ilk aşama küme seçmektir; ondan sonraki aşama veya aşamalarda gittikçe birbiri içine girmiş alt-küme, alt-alt-küme vb. seçmek amaçtır ve en son aşamada ise seçilmiş alt-alt..-küme içinden basit rastgele örnek seçilir. Bu son aşamada elde edilecek örnek büyüklüğünün kaç eleman kapsayacağı kararı önemlidir. Eğer örnek büyüklüğü ile anakütledeki küme (veya alt-alt-..-küme oranında eşitlik istenirse herhangi bir seçilen küme içinde bulunan tüm anakütleye orantılı eleman sayısı son aşama örnek büyüklüğü seçiminde de aynen uygulanır.

Eşli rastgele örnekleme

Eşli rastgele örnekleme birbirine bağlantısı olan iki değişik örneğe elaman seçimini kapsar. Anakütle elamanları önce diğer bir karakteristiğe veya değişkene göre eşlenerek o değişkeni inceleyecek örneklere seçilmiş olurlar. İnceleme yapılacak  diğer bir karakteristik veya değişken için kullanılacak bu önceden eşlenmiş elamanları nasıl rastgele bu yeni değişken için örneklere tahsis edileceği eşli rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak yapılır.

Bu çeşit olasılık örneklemi bulmak özellikle şu iki halde çok uygundur:
 Araştırıcı birbirine doğal veya diğer özel karaktere göre eşli olan elemanları bulmuştur. Bu eşli elamanlar yeni bir araştırma sorunu incelemek için örneklenmeleri eşli rastgele örnekleme yöntemi ile yapılır. Örneğin önceden bulunan iki örneklemeden birine bir özdeş ikiz ve diğerine öbür ikiz tahsis edilmiştir. Yeni incelenecek sorun zeka testi sonuçlarıdır. Eşli rastgele örnekleme' yöntemi ile daha önceden iki örnekleme ayrılan özdeş ikizler için yeni bir örnek bulması yöntemidir.
 Bir vasıf veya değişkene göre örnek elemanları üzerine iki defa ölçüm uygulanır; ikinci uygulama  birinci örneğe özel bir sağaltım uyguladıktan sonra yapılır. Bu çeşit ölçüme tekrarlanan ölçümler adı verilir. İkinci ölçüm için örnek seçimi eşli rastgele örnekleme yöntemine göre yapılır. Örneğin, bir grup 1500m koşucusuna özel bir antrenman usulu tatbik etmeden önce ve ettikten sonra elde edilen koşu zamanı ölçümleri.

 Formel matematiksel rastgele örneklem seçme tanımı

Matematik olarak rastgele örnekleme' daha formel bir şekilde tanımlanır. X olasılık dağılımı F olan verilmiş bir rassal değişken olsun. n=1, 2 ,3,...  büyüklüğü olan bir rastgele örnek F dağılımı olan n tane bağımsız ve her biri ayni şekilde dağılım gösteren n elemanı bulunan bir settir.

Bir örnek somut şekilde, her bir denemede aynı miktar ölçülürse n tane denemeyi temsil eder. Örneğin, biz üniversite öğrencilerini boyu ile ilgili isek X bir öğrencinin boyu olur ve  tane öğrenci boyu ölçümlenir ve  i-inci öğrencinin boyunu ifade eder. Fakat (bir sıra ölçülebilir fonksiyondan oluşan) bir rassal değişkenler örneği ile bu rassal değişkenlerin gerçekleşmelerini (yani rassal değişkenin almış olduğu değerleri) kavramsal olarak ayrı tutmak gerekmektedir. Diğer bir deyişle,   i-inci denemedeki ölçmeyi temsil eden bir fonksiyon olmakta ve   gerçekte yapılan ölçmelerden elde edilen sayılar olmaktadır.

Böylece matematik açıklamaya göre örnek kavramı verilerin (yani rassal değişkenlerin) nasıl elde edilmeleri sürecini'' açıklamaktadır. Bu gereklidir çünkü örnek ve bundan elde edilen örnekleme istatistikleri hakkında matematik ifadelerin verilmesi gerekmektedir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız

Dış bağlantılar
 İstatistik terimlerinin basit olarak açıklanması

Örnekleme


Đuro (Juraj, Đuka) Cvijić (Zagreb, 23. listopada 1896. – SSSR, srpanj 1937.) hrvatski političar i publicist

Životopis
Još kao gimnazijalac Cvijić je bio pripadnik intelektualnog jezgra mlade hrvatske socijaldemokratske ljevice. Sudjelovao je u pripremi atentata na bana Cuvaja. Jedan je od pokretača Borbe (1922.). U emigraciji objavljuje revolucionarni Hrvatski put (1933. – 34.) zbog čega je poslan u Moskvu, gdje je unatoč važnim partijskim funkcijama likvidiran.

Izvori

Hrvatski političari

Đuro Cvijić


Georg Hefelle von Nagykárolyfalva (n. 1859 – d. 24 aprilie 1942) a fost unul dintre generalii Armatei Austro-Ungare din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant al Diviziei 72 Infanterie austro-ungară în campania acesteia împotriva României, având gradul de general-maior.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Nașteri în 1859
Decese în 1942
Comandanți austro-ungari pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Georg Hefelle von Nagykárolyfalva


Robert "Rocky" Eugene Bernard Jr. (* 19. April 1979 in Baytown, Texas) ist ein ehemaliger US-amerikanischer American-Football-Spieler  auf der Position des Defensive Tackles. Er spielte für die New York Giants und Seattle Seahawks in der National Football League (NFL). Mit den Giants gewann er den Super Bowl XLVI.

Profilaufbahn

Seattle Seahawks
Bernard wurde von den Seattle Seahawks bei der NFL Draft 2002 in der fünften Runde ausgewählt. Vorher spielte er College Football für die Texas A&M University. Bernard wurde in den ersten drei Saisons meistens als Ersatzspieler verwendet. In der Regular Season 2005 wurde er von Anfang an als Defensive Tackle eingesetzt, wo er 8,5 Sacks schaffte. Im NFC Championship Game gegen die Carolina Panthers schaffte er zwei weitere Sacks. Bernard gelangen in der Saison 2005 42 Tackles.

Am 30. August 2008 suspendierte die NFL Bernard für das erste Spiel der Seahawks, weil er die Regeln der NFL gebrochen hatte. Er wurde im April 2008 wegen häuslicher Gewalt verhaftet, da er seine Ex-Freundin mit der Faust ins Gesicht geschlagen hatte. Aufgrund der Suspendierung verlor er 235.000 US-Dollar von seinem Gehalt.

New York Giants
Am 28. Februar 2009 unterschrieb Bernard einen 4-Jahres-Vertrag über 16 Millionen Dollar bei den New York Giants. In diesem Vertrag wurden ihm 6,9 Millionen Dollar garantiert sowie ein Fünf-Millionen-Dollar-Bonus für die Unterschrift und ein Basisgehalt für die erste Saison.

Bernard wurde am 28. Juli 2011 entlassen. Am 4. August 2011 unterschrieb er wiederum bei den Giants und gewann mit ihnen in dieser Saison den Super Bowl XLVI.

Einzelnachweise

American-Football-Spieler (Texas A&M Aggies)
American-Football-Spieler (Seattle Seahawks)
American-Football-Spieler (New York Giants)
US-Amerikaner
Geboren 1979
Mann

Rocky Bernard


මණමාලෛ (; "මංගල මාලය") යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 1958 ඉන්දියානු දෙමළ-භාෂා ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. චිත්‍රපු නාරායණ රාඕ විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද මෙය රචනා කොට ඇත්තේ වින්දන් විසිනි. මෙම චිත්‍රපටයට පාදක වී ඇත්තේ ශරත්චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ 1914 නවකථාවක් වූ පරිණීතා නම් කෘතියයි. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ ජෙමිනි ගනේසන් සහ සාවිත්‍රී ය. 1958 පෙබරවාරි 14 දින මුදාහැරුණු මෙය ආර්ථිකමය වශයෙන් අසාර්ථක විය.

කථාපුවත
ශේඛර් සහ ලලිතා පෙම්වතුන් ය. ඔවුන්ගේ ප්‍රේම කථාවට බාධා පැමිණෙන්නෙර් ධනවත් තරුණයකු වන කුමාර්ගේ පැමිණීමත් සමඟයි.

චරිත නිරූපණය
 ජෙමිනි ගනේසන්
 සාවිත්‍රී
 ශ්‍රීරාම්
 චන්ද්‍රබාබු
 වී. නාගයියා
 සී. බාලසුබ්‍රමණියම්
 ගිරිජා
 එම්. මෛනාවතී

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ඉන්දියානු නවකථා පාදක කරගත් චිත්‍රපට
ශරත්චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ කෘති පාදක කරගත් චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
1958 චිත්‍රපට

මණමාලෛ


An Aechmea castelnavii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Gilbert Baker. An Aechmea castelnavii in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aechmea

Aechmea castelnavii


Sankt Jørgen, Jørgensby (dansk) eller Sankt Jürgen (tysk) er en bydel i Slesvig beliggende mellem Møllebækken i vest, Galbjerg i syd og Brudesøen i øst. Bydelen har sit navn af et forhenværende Skt. Jørgens kapel, der senere benyttedes som hospital for fattige. Stedet, hvor kapellet og hospitalet stod, kaldes endnu kirkengården. I 1543 gav Christian III. til at lade indsamle almisse til de fattige på Jørgensby. I de slesvigske bagerlaugs artikler fra 1418 skrives, at brød, som ikke var overensstemmende med anordningerne skulde skæres i stykker og sendes til Jørgensby.

I 1820 oprettedes den slesvigske dåreanstalt på Sankt Jørgen. Anstaltens hovedbygning blev bygget af C.F. Hansen, som også stod for Domkirken i København, efter den franske psykiater Esquirols moderne humanistiske principper. Det psykiatriske hospital findes op til i dag i Sankt Jørgen.

I den danske periode hørte landsbyen under Michaelis Sogn (Strukstrup Herred) i Gottorp Amt, Hertugdømmet Slesvig (Sønderjylland). I 1871 blev Jørgensby til en selvstændig kommune. I 1936 blev byen indlemmet i købstaden Slesvig. Kommunen have et areal på 118 ha og havde 114 indbyggere.

Referencer

Bydele i Slesvig by

Sankt Jørgen (Slesvig)


Nogometni kup Federacije BiH za sezonu 2018./19. je igran u dva kruga u kolovozu i rujnu 2018. godine. Dvanaest pobjednika susreta drugog kruga se kvalificiralo u šesnaestinu završnice Kupa BiH.

Sudionici
U kupu FBiH sudjeluje 32 kluba i to:
 16 klubova – članova Prve lige BiH, ulaze u ntjecanje u drugom krugu
 10 pobjednika županijskih (kantonalnih) kupova županija Federacije BiH (za ovu sezonu nije sudjelovala momčad iz Zapadnohercegovačke županije)
 6 finalista županijskih kupova (iz šest županija koje imaju veći broj registriranih klubova)

Rezultati

Prvo kolo
Igrano 29. kolovoza 2018.

Drugo kolo
Igrano 12. rujna 2018.

Unutrašnje poveznice
 Nogometni kup Federacije BiH
 Kup BiH 2018./19.

Vanjske poveznice
 Nogometni savez Federacije BiH

Izvori

2018-19
F kup

Nogometni kup FBiH 2018./19.