Belcalis Marlenis Almánzar (, 11. listopada 1992.), poznatija po umjetničkom imenu Cardi B, američka je reperica i glumica. Rođena je i odrasla u New Yorku, a internetsku je slavu stekla uradcima na mjestima kao što su Vine i Instagram. Od 2015. do 2017. redovito se pojavljivala u emisiji Love & Hip Hop: New York televizijskog programa VH1, u kojoj se prikazuje njezino bavljenje glazbom. Objavila je dva mixtapea – Gangsta Bitch Music, Vol. 1 (iz 2016.) i Vol. 2 (iz 2017.) – prije nego što je u veljači 2017. potpisala ugovor s Atlantic Recordsom.

Njezin se debitantski studijski album Invasion of Privacy (iz 2018.) pojavio na prvom mjestu glazbene ljestvice  Billboard 200; taj je album također oborio nekoliko rekorda vezanih uz broj slušatelja na internetu i dostigao je trostruku platinastu nakladu, a časopis Billboard prozvao ga je najboljim ženskim reperskim albumom 2010-ih. Dobio je pohvale kritičara i prisvojio joj nagradu Grammy za najbolji rap-album, čime je Cardi B postala jedina žena koja je osvojila tu nagradu kao samostalna glazbenica; također je jedina reperica koja je nakon petnaest godina nominirana za Grammy za album godine. S tog su uratka objavljena dva singla koja su se pojavila na prvom mjestu ljestvice Billboard Hot 100: "Bodak Yellow", koji je dostigao dijamantnu nakladu (čime je Cardi B postala jedina reperica čija je pjesma dobila to priznanje i druga reperica koja se pojavila na vrhu ljestvice kao samostalna glazbenica nakon Lauryn Hill 1998.), i "I Like It", zbog kojeg je postala prva reperica čijih se nekoliko pjesama pojavilo na prvom mjestu ljestvice. Njezina ju je suradnja s pop rock-sastavom Maroon 5, "Girls Like You", učinila jedinom repericom koja se triput pojavila na vrhu ljestvice Billboard Hot 100. Singlom "WAP" (na kojem gostuje Megan Thee Stallion) postala je jedina reperica čiji su se singlovi našli na vrhu ljestvice Billboard Hot 100 u dvama desetljećima. Singlom "Up" postala je jedina reperica čijih se nekoliko samostalnih singlova pojavilo na vrhu ljestvice Hot 100.

Časopis Forbes proglasio ju je jednom od najutjecajnijih reperica svih vremena. Poznata je po agresivnom ritmu i izravnim tekstovima, za koje je dobila pohvalu kritičara i veliku pozornost medija. Najuspješnija je reperica svih vremena na RIAA-inu popisu glazbenika po prodaji digitalnih singlova i nalazi se među deset najuspješnijih glazbenica. Također je reperica s najvećim brojem preslušanih pjesama na Spotifyu i prva je glazbenica koja se pojavila na prvom mjestu ljestvice Billboard Global 200. Dosad je osvojila jedan Grammy, osam Billboardovih glazbenih nagrada, pet Američkih glazbenih nagrada, jedanaest BET-ovih hip-hop-nagrada i dvije ASCAP-ove nagrade za kantautora godine te je oborila pet Guinnessovih svjetskih rekorda. Godine 2018. časopis Time uvrstio ju je na godišnji popis 100 najutjecajnijih ljudi na svijetu, a Billboard ju je 2020. proglasio ženom godine.

Rani život
Belcalis Marlenis Almánzar rođena je 11. listopada 1992. u Washington Heightsu na Manhattanu. Kći je Dominikanca i majke s Trinidada i Tobaga, a odrasla je u četvrti Highbridge u South Bronxu. U to je doba mnogo vremena provela kod bake u Washington Heightsu; tvrdi da joj je ona prenijela "tako jak naglasak". Osmislila je umjetničko ime "Cardi B" na temelju imena Bacardi, marke ruma po kojoj je dobila nadimak. Izjavila je da se kao šesnaestogodišnjakinja pridružila bandi Bloods i da nikome ne bi preporučila učlanjivanje u bandu. Pohađala je strukovnu srednju školu Renaissance High School for Musical Theater & Technology koja je dio Herbert H. Lehman High Schoola.

U tinejdžerskoj je dobi radila u zalogajnici u Tribeci. Ondje je potom dobila otkaz i njezin joj je menadžer preporučio da se počne baviti striptizom u noćnom klubu preko puta. Izjavila je da je bavljenje striptizom pozitivno utjecalo na njezin život: "To me doista spasilo od raznih stvari. Kad sam postala striptizeta, vratila sam se u školu." Tvrdi da je postala striptizeta da bi prestala biti siromašna i žrtva nasilja – u to ju je vrijeme majka izbacila iz kuće, a partner ju je zlostavljao; komentirala je da je samo striptizom mogla zaraditi dovoljno novca kako bi izašla iz te situacije i nastavila se školovati. Studirala je na Borough of Manhattan Community Collegeu, a naknadno je odustala od studija. Dok se bavila striptizom, svojoj je majci govorila da zarađuje kao čuvateljica djece.

Godine 2013. počela je stjecati pozornost zbog svojih videozapisa koji su postali popularni na mrežnim mjestima kao što su Vine i Instagram.

Karijera

Početak karijere (2015. – 2016.)
Godine 2015. Cardi je dobila ulogu u televizijskoj emisiji Love & Hip Hop: New York programa VH1; prvi se put pojavila u šestoj sezoni. Internetsko mjesto Jezebel proglasilo ju je najuspješnijom zvijezdom šeste sezone te emisije. U šestoj i sedmoj sezoni prikazuje se njezin put do slave i buran odnos s njezinim zaručnikom u zatvoru. Nakon uloge u dvjema sezonama Cardi je 30. prosinca 2016. izjavila da napušta emisiju kako bi se posvetila glazbenoj karijeri.

U studenom 2015. prvi se put pojavila na glazbenoj snimci – remiksanoj inačici pjesme "Boom Boom" jamajačkog reggae fusion-pjevača Shaggyja; na toj se remiksanoj inačici pojavio i jamajački dancehall-pjevač Popcaan. Njezin prvi glazbeni spot snimljen je za pjesmu "Cheap Ass Wave", njezinu inačicu pjesme "Queen's Speech 4" britanske reperice Lady Leshurr, a objavljen je 15. prosinca 2015. Dana 7. ožujka 2016. objavila je svoj prvi mixtape, Gangsta Bitch Music, Vol. 1. U studenom 2016. pojavila se na digitalnoj naslovnici izdanja "Viva" časopisa Vibe. Dana 12. rujna 2016. diskografska kuća KSR Group objavila je kompilaciju Underestimated: The Album – suradnički glazbeni projekt na kojem su sudjelovali glazbenici koji su imali ugovor s tom kućom: Cardi B, HoodCelebrityy, SwiftOnDemand, Cashflow Harlem i Josh X.

Dana 9. prosinca 2015. pojavila se u razgovornoj emisiji Uncommon Sense with Charlamagne, a 6. travnja 2016. pojavila se u dvanaestoj epizodi serije Kocktails with Khloé Khloé Kardashian; u toj je emisiji otkrila kako je majci rekla da se bavila striptizom. U studenom 2016. najavljeno je da će se pridružiti glumačkoj postavi BET-ove serije Being Mary Jane. TVLine je njezin lik Mercedes opisao "lokalnom ljepoticom s velikim ekstenzijama za kosu, velikim sisama i velikom guzom – sve je to usklađeno s njezinom pretjeranom i prostačkom osobnošću."

Godine 2016. Cardi je sklopila sponzorski ugovor s Romantic Depotom, velikim njujorškim lancem trgovina donjeg rublja koji prodaje razne proizvode za wellness i seksualno zdravlje. Reklamna kampanja pojavljivala se na radiopostajama i kabelskoj televiziji.

Proboj u glavnu struju s albumom Invasion of Privacy (2017. – 2018.)
Dana 20. siječnja 2017. objavila je drugi mixtape, Gangsta Bitch Music, Vol. 2. U veljači te godine udružila se s MAC Cosmeticsom i Gypsy Sportom Rija Uribea za modni događaj tijekom New York Fashion Weeka. Krajem tog mjeseca objavljeno je da je potpisala ugovor s Atlantic Recordsom, prvi ugovor s većim izdavačem. Dana 25. veljače 2017. njezin je nastup prethodio koncertu hip-hop-skupine The Lox, koja je krenula na turneju Filthy America... It's Beautiful s njujorškim repericama Lil' Kim i Remy Ma. U travnju te godine pojavila se u i-D-ovu videozapisu "A-Z of Music" koji je sponzorirao Marc Jacobs. U ožujku i travnju gostovala je u epizodama kviza za poznate Hip Hop Squares.

U svibnju 2017. najavljene su nominirane osobe za nagradu BET; Cardi B nominirana je za nagradu u kategorijama "Najbolji novi izvođač" i "Najbolja reperica". Iako su nagrade u tim kategorijama naposljetku poimence osvojili Chance the Rapper i Remy Ma, Cardi B nastupila je na afterpartyju BET Awardsa. Dana 11. lipnja 2017., tijekom godišnjeg glazbenog festivala Summer Jam, Remy Ma na pozornicu je pozvala Cardi B, The Lady of Rage, MC Lyte, Young M.A, Monie Love, Lil' Kim i Queen Latifah da bi s njima u počast repericama izvela pjesmu "U.N.I.T.Y" Queen Latifah o osnaživanju žena. U lipnju 2017. objavljeno je da će se Cardi B pojaviti na naslovnici ljetnog izdanja časopisa The Fader za srpanj i kolovoz 2017. Dana 19. kolovoza održala je koncert u zgradi MoMA PS1 za 4000 slušatelja.

Atlantic Records na digitalnim je platformama 16. lipnja 2017. objavio njezin debitantski singl, "Bodak Yellow". Tu je pjesmu potom izvela u emisijama The Wendy Williams Show i Jimmy Kimmel Live! "Bodak Yellow" nekoliko se mjeseci nalazila na glazbenim ljestvicama, a 25. rujna 2017. došla je i do prvog mjesta ljestvice Billboard Hot 100, pa je tako Cardi B postala prva reperica kojoj je to pošlo za rukom samostalnim singlom nakon Lauryn Hill, čiji se singl "Doo Wop (That Thing)" pojavio na vrhu te ljestvice 1998. Pjesma je na vrhu ostala tri tjedna zaredom, zbog čega je Cardi B (uz američku pop-pjevačicu Taylor Swift i njezin singl "Look What You Made Me Do") te godine postala žena čiji je singl najdulje ostao na prvom mjestu. Postala je i prva osoba dominikanskog podrijetla koja se pojavila na prvom mjestu te ljestvice od 1958., kad je nastala. Urednica The New York Timesa tu je pjesmu nazvala "rap-himnom ljeta". Glazbeni kritičari The Washington Posta i Pitchforka imenovali su je najboljom pjesmom 2017., a naposljetku je dostigla deveterostruku platinastu nakladu. Također je bila nominirana za nagradu Grammy u kategorijama "Najbolja rap-izvedba" i "Najbolja rap-pjesma" na 60. dodjeli tih nagrada. Iste je godine osvojila BET-ovu nagradu za singl godine.

Zbog svojih je suradnji na pjesmama "No Limit" i "MotorSport" postala prva reperica čija su se prva tri singla pojavila u prvih deset mjesta na ljestvici Hot 100 i prva glazbenica kojoj je to pošlo za rukom na ljestvici Hot R&B/Hip-Hop Songs. U listopadu 2017. bila je glavna izvođačica na Powerhouseu, godišnjem koncertu radiopostaje Power 105.1 u Barclays Centeru u Brooklynu; uz nju su ondje nastupili the Weeknd, Migos i Lil Uzi Vert. U prosincu te godine objavljene su dvije pjesme: "La Modelo" portorikanskog pjevača Ozune, na kojem je Cardi B gostovala, i "Bartier Cardi", drugi singl s njezina debitantskog albuma.

Dana 3. siječnja 2018. pojavila se na remiksanoj inačici pjesme "Finesse" Bruna Marsa i popratnom glazbenom spotu. Ta je pjesma zauzela treće mjesto na ljestvici Hot 100 te na ljestvicama u Kanadi i na Novom Zelandu. Dana 18. siječnja 2018. postala je prva žena čijih se pet singlova istovremeno nalazilo u prvih deset mjesta na Billboardovoj ljestvici Hot R&B/Hip-Hop Songs. Singl "Be Careful" objavila je 30. ožujka 2018., tjedan dana prije objave njezina prvog albuma

Njezin debitantski studijski album, Invasion of Privacy, objavljen je 6. travnja 2018. i dobio je pohvale kritičara. Recenzenti Varietyja i The New York Timesa poimence su ga prozvali "jednim od najupečatljivijih debitantskih uradaka ovog tisućljeća" i "albumom hip-hopa koji nimalo ne zvuči poput svojih suvremenika". Pojavio se na prvom mjestu ljestvice u SAD-u, zbog čega je Cardi B postala prva glazbenica čijih se 13 uradaka istovremeno nalazilo na ljestvici Billboard Hot 100. Također je postao najuspješniji album bilo koje glazbenice na Apple Musicu po broju slušanja u tjedan dana, a i taj je tjedan općenito brojem zatraženih slušanja na digitalnim platformama postao najuspješniji za bilo koju glazbenicu. Potonji je rekord Cardi držala do 2019., kad ga je oborio album Thank U, Next Ariane Grande. Cardi je izjavila kako naziv albuma odražava njezin osjećaj da se na različite načine narušava njezina privatnost otkad je postala popularna. Tijekom izvedbe u emisiji Saturday Night Live Cardi B službeno je izjavila da je trudna. Također je privremeno bila jedna od voditeljica emisije The Tonight Show Starring Jimmy Fallon.

Nekoliko se mjeseci poslije, u srpnju 2018., četvrti singl s albuma "I Like It", na kojem gostuju Bad Bunny i J Balvin, pojavio na prvom mjestu ljestvice Hot 100; to je njezina druga pjesma koja je zauzela to mjesto na ljestvici i time je postala prva reperica čijih se nekoliko pjesama pojavilo na vrhu te ljestvice. Dobila je pohvale kritičara; Rolling Stone nazvao ju je "najboljom ljetnom pjesmom svih vremena" 2020. Pjesma "Girls Like You", na kojoj je surađivala sa skupinom Maroon 5, također se pojavila na prvom mjestu ljestvice Hot 100, čime je postavila novi rekord za reperice i postala šesta glazbenica čija su se tri singla pojavila na prvom mjestu tijekom 2010-ih. Glazbeni spot za pjesmu pregledan je više od 2,7 milijardi puta na YouTubeu, a sama je pjesma diljem svijeta postala peta tržišno najuspješnija pjesma godine. Budući da je "Girls Like You" preuzela prvo mjesto od pjesme "I Like It" na Billboardovoj ljestvici Radio Songs, Cardi B postala je prva reperica čija je pjesma preuzela prvo mjesto od njezine prijašnje pjesme na toj ljestvici. Taj je singl proveo sedam tjedana na vrhu ljestvice Hot 100, zbog čega je Cardi postala reperica s najviše tjedana provedenih na vrhu te ljestvice općenito – jedanaest tjedana. Taj je singl također proveo ukupno trideset i tri tjedna u prvih deset mjesta te je s pjesmama "Shape of You" Eda Sheerana i "Sunflower" Posta Malonea i Swaeja Leeja označio tada najduži ostanak u prvih deset mjesta u povijesti te ljestvice. U listopadu 2018. Invasion of Privacy dostigao je dvostruku platinastu nakladu, a iduće je godine dostigao trostruku. Cardi B postala je prva glazbenica čije su sve pjesme s albuma dostigle zlatnu ili višu nakladu u SAD-u.

Cardi B dobila je najviše nominacija na dodjeli nagrada MTV Video Music Awards 2018. – njih dvanaest; među njima bila je nominacija za nagradu u kategoriji "Video godine". Na toj je dodjeli osvojila tri nagrade. S Drakeom je dobila najviše nominacija na dodjeli Američkih glazbenih nagrada 2018. Osvojila je njih tri i nastupila na dodjeli. Singlom "Money" osvojila je četvrtu MTV-jevu nagradu. Njezin singl "Taki Taki" s DJ-em Snakeom pojavio se na vrhu ljestvica u nekoliko latinoameričkih država, a Cardi B postala je prva reperica koja se pojavila na vrhu Spotifyeve ljestvice Global 50. Spot za "Taki Taki" pregledan je više od 2,1 milijardu puta na YouTubeu. I "Money" i "Taki Taki" dostigli su višestruku platinastu nakladu u SAD-u. People en Español nazvao ju je Zvijezdom godine, a Entertainment Weekly "fenomenom pop-kulture" nakon što ju je naveo u popisu "zabavljača godine 2018.".

Dana 30. studenoga 2018. Cardi B javno je odana počast na Ebonyjevoj godišnjoj svečanosti Power 100 Gala. Pojavila se na petom mjestu Billboardove ljestvice Year-End za najbolje glazbenike 2018., a Invasion of Privacy pojavio se na šestom mjestu. Postavila je rekord za najslušaniji album godine bilo koje glazbenice diljem svijeta na Apple Musicu, a u SAD-u je postala najslušanija glazbenica godine na Spotifyu. Urednici Apple Musica i Billboarda proglasili su "I Like It" najboljom pjesmom 2018., a Time i Rolling Stone proglasili su Invasion of Privacy najboljim albumom godine. Iste je godine Time uvrstio Cardi B na svoj godišnji popis 100 najutjecajnih ljudi na svijetu. U članku za kraj desetljeća NME je izjavio da je "postala nova kraljica rapa."

Hustlers, Rhythm + Flow i nadolazeći drugi studijski album (2019. – danas)

Cardi B nominirana je za pet nagrada na 61. dodjeli nagrada Grammy, među kojima su nagrade za album godine, najbolji rap-album i snimku godine ("I Like It"). Postala je treća reperica nominirana u kategoriji za album godine nakon Lauryn Hill (1999.) i Missy Elliott (2004.). Dana 10. veljače 2019. nastupila je na dodjeli nagrada i postala prva reperica koja je osvojila nagradu za najbolji rap-album kao samostalna glazbenica. Također je glazbenica s najviše nominacija na dodjeli Billboardovih glazbenih nagrada 2019. – njih 21, što je najveći broj nominacija u jednoj godini za bilo koju glazbenicu i treći najveći broj nominacija u godini općenito (Drake i The Chainsmokers u jednoj su godini nominirani u 22 kategorije). Ondje je osvojila šest nagrada, među kojima je i nagrada za prvu pjesmu na Hot 100, zbog čega je u karijeri dotad osvojila sedam nagrada – najveći broj nagrada za bilo koju repericu u povijesti. U članku Omaha World-Heralda prozvana je "najvećom repericom na svijetu."

Dana 15. veljače 2019. objavila je "Please Me", pjesmu na kojoj je surađivala s Brunom Marsom; postala je njezina sedma pjesma koja se pojavila u prvih deset mjesta ljestvice Hot 100 – zauzela je treće mjesto. To je njezina druga suradnja s Marsom nakon pjesme "Finesse" iz 2018. Službeni glazbeni spot za pjesmu objavljen je dva tjedna poslije. Koncert Cardi B 1. ožujka postavio je novi rekord za broj slušatelja u publici na Houston Livestock Show and Rodeou – njih 75 580. Uz pomoć pjesama "Backin' It Up", "Twerk" i "Money" Cardi je postala prva glazbenica čije su se pjesme pojavile u prvih tri mjesta na Billboardovoj ljestvici Mainstream R&B/Hip-Hop. Njezin je popratni singl "Press" objavljen 31. svibnja 2019. Glazbeni spot za tu pjesmu prvi je spot na kojem je radila kao jedna od redateljica, a objavljen je 26. lipnja 2019. Ta je pjesma prvi put uživo izvedena na dodjeli BET-ovih nagrada 2019., na kojima je osvojila nagradu za album godine. U ljeto 2019. otišla je na turneju po arenama.

U prvoj je filmskoj ulozi glumila u Prevaranticama s Wall Streeta; film je režirala Lorene Scafaria, a u njemu glume i Jennifer Lopez, Constance Wu i Lili Reinhart. Film je premijerno prikazan 13. rujna 2019. i dobio je pohvale kritičara. Potvrđeno je da su Cardi B, Chance the Rapper i T.I. suci u Netflixovoj seriji Rhythm + Flow, desetodijelnoj emisiji o potrazi za talentiranim glazbenicima hip-hopa čija je prva epizoda premijerno prikazana 9. listopada 2019.; jedna je od izvršnih producentica te emisije. U rujnu 2019. Cardi B postala je najuspješnija reperica svih vremena na RIAA-inu popisu najuspješnijih izvođača po prodaji digitalnih singlova – njezini su glazbeni uradci prodani u ukupno 31,5 milijuna primjeraka, zbog čega je postala i deveta najuspješnija glazbenica općenito. Forbes ju je prozvao jednom od najutjecajnijih reperica svih vremena. U prosincu 2019. otišla je na prvu afričku turneju – nastupila je u Nigeriji i Gani. Pjesma "Clout" na kojoj je surađivala s Offsetom nominirana je za nagradu Grammy u kategoriji najbolje rap-izvedbe. Najslušanija je reperica 2019. na digitalnim platformama u SAD-u. Consequence of Sound nazvao ju je "jednom od najimpresivnijih izvođača hip-hopa desetljeća." U ožujku 2020. snimila je videozapis u kojem je govorila o pandemiji koronavirusa. DJ iMarkkeyz, DJ iz Brooklyna poznat po pretvaranju memova i medijskih datoteka s interneta u pjesme, snimio je pjesmu o njezinoj reakciji pod imenom "Coronavirus"; ta je pjesma postala internetski mem i objavljena je na glazbenim platformama. Netflix je izjavio da će se serija Rhythm + Flow ponovno vratiti 2021.

Dana 7. kolovoza 2020. Cardi B objavila je pjesmu "WAP" na kojem gostuje američka reperica Megan Thee Stallion kao glavni singl s njezina drugog studijskog albuma. Pjesma je dobila pozitivne kritike i pohvale za pozitivan odnos prema seksualnim odnosima. Glazbeni spot, koji je režirao Colin Tilley, srušio je rekord za videozapis s najviše pregleda u kojem nastupaju samo žene u prva 24 sata na YouTubeu. Poslije objave tog singla postala je jedina reperica koja se više puta pojavila na vrhu ljestvice Global Spotify. "WAP" se pojavio na prvom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 i postao četvrti singl Cardi B koji se pojavio na tom mjestu u SAD-u; Cardi B tako je postala prva reperica čije su se pjesme pojavile na prvom mjestu ljestvice Hot 100 u dvjema desetljećima (tijekom 2010-ih i 2020-ih). Na internetskim je platformama preslušan 93 milijuna puta, zbog čega je postala najslušanija pjesma u prvom tjednu objave i srušila dotadašnji rekord koji je držala Ariana Grande pjesmom "7 Rings". Proveo je četiri tjedna na vrhu Hot 100. Također je nekoliko tjedana proveo na prvom mjestu u sedam drugih država, među kojima su Ujedinjeno Kraljevstvo i Australija. Neil Shah iz The Wall Street Journala pjesmu je nazvao "velikim događajem za reperice" i "povijesni znak da glazbenice ostavljaju svoj trag u hip-hopu kao nikad prije". "WAP" je postao prvi singl koji se pojavio na prvom mjestu nove ljestvice Billboard Global 200. Prema kompilaciji ocjena koju je objavio BBC, razni su recenzenti tu pjesmu proglasili najboljom pjesmom godine a časopisi poput Pitchforka i Rolling Stonea postavili su je na prvo mjesto popisa najboljih pjesama te godine. Cardi B treći je put osvojila Billboardovu glazbenu nagradu za najboljeg rap-izvođača na dodjeli nagrada 2020. U prosincu 2020. Cardi B postala je prva reperica koja je prozvana ženom godine na dodjeli Billboardovih nagrada "Women in Music". Budući da je osvojila nagradu za "WAP" na dodjeli Američkih glazbenih nagrada, postala je prva glazbenica koja je više puta osvojila nagradu za omiljenu rap/hip-hop-pjesmu (prethodno je osvojila tu nagradu 2018. za pjesmu "Bodak Yellow").

Dana 5. veljače 2021. objavila je "Up", drugi singl s drugog studijskog albuma. Uz singl je objavljen i popratni glazbeni spot. Časopis NME pohvalio je tekst pjesme i novi stil kao nasljednice "WAP"-a. "Up" se pojavio na drugom mjestu ljestvice Billboard Hot 100; to je najviše mjesto koje je u prvom tjednu zauzela samostalna pjesma bilo koje reperice od pjesme "Doo Wop (That Thing)" Lauryn Hill 1998. Ta je pjesma debitirala i na prvom mjestu Rolling Stoneove ljestvice Top 100, te je tako postao drugi singl Cardi B koji se pojavio na prvom mjestu i drugi singl koji se u prvom tjednu pojavio na prvom mjestu; također je prva pjesma bilo koje reperice čija se samostalna pjesma pojavila na prvom mjestu. Cardi B postala je prva glazbenica i prvi glavni izvođač s nekoliko singlova koji su se pojavili na prvom mjestu ljestvice Hot R&B/Hip-Hop Songs u prvom tjednu objave i drugi izvođač koji je to postigao nakon Drakea 2016. "Up" se pojavio na prvom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 nakon njezina nastupa na dodjeli nagrada Grammy, zbog čega je Cardi B jedina reperica koja je više puta dosegla prvo mjesto te ljestvice samostalnim pjesmama.

U posljednji je trenutak gostovala na pjesmi "Big Paper" s albuma Khaled Khaled DJ-a Khaleda objavljenog 30. travnja 2021. Cardi je dobila dvije nominacije za BET-ovu nagradu u kategoriji "Video godine" – za spotove pjesama "Up" i "WAP"; osvojila je nagradu za potonju pjesmu i postala prva reperica koja je kao glavni izvođač osvojila tu nagradu. Tijekom izvedbe pjesme "Type Shit" na dodjeli BET-ovih nagrada 2021. izjavila je da je ponovno trudna. Također se pojavila u filmu Brzi i žestoki 9, koji je premijerno prikazan 25. lipnja 2021. Dana 16. srpnja 2021. gostovala je na singlu "Wild Side" glazbenice Normani.

Umjetnički stil

Utjecaji
U Billboardovu serijalu "You Should Know" Cardi B izjavila je da je u životu prvo kupila albume Missy Elliott i Tweet. Kao osobne utjecaje navela je portorikansku repericu Ivy Queen, jamajačku dancehall-glazbenicu Spice, Lady Gagu, Lil' Kim, Madonnu, i Selenu Quintanillu. Izjavila je i da je žanr čikaškog drilla iznimno utjecao na nju. Upitana o prvom glazbenom stilu kojim se htjela baviti, Cardi B izjavila je:  Također je izjavila da su život u South Bronxu i stvarna iskustva utjecali na njezine pjesme; "Ne bih mogla repati o svim pjesmama o kojima sad repam [da ondje nisam odrasla]."

Glazbeni stil
Njezin je prvi studijski album Invasion of Privacy uglavnom album hip-hopa, a sadrži i elemente trapa, latino-glazbe i R&B-ja. Consequence of Sound izjavio je da je njezin ritmički stil "akrobatski i spretan". AllMusicov urednik Neil Z. Yeung nazvao ju je "grubom i agresivnom repericom". Stereogum je izjavio da njezin glas utjelovljuje "pravo njujorško blejanje, nešto što biste čuli kad bi vam netko rekao da ste glupi jer predugo provlačite svoj MetroCard." Dodali su i da je njezin glas "besramno glasno i seksualno njujorško gakanje koje poručuje 'jebi se' – to se odlično odražava u rapu". U Complexovu članku o njoj iz 2017. urednik je napisao: "[riječ] 'bezobzirna' ne može ni dijelom opisati potpunu grubost i kardipstvo kojim odiše osobnost Cardi B. Ona je cura iz kvarta koja se ne boji ponašati u skladu s tim bez obzira na to gdje se nalazi. Cardi B je Cardi B 24 sata dnevno, sedam dana u tjednu, 365 dana u godini – zato se sviđa ljudima, zato se ta ista energija odražava u njezinoj glazbi." Njezin je ritmički stil nazvan agresivnim. Njezin je naglasak njujorško-dominikanski.

Cardi B branila je svoje pjesme koje sadrže tekstove seksualne tematike, što je slučaj i s većinom suvremenih reperica; izjavila je da joj se čini "da to ljudi žele čuti" jer je više negativnih komentara dobila nakon objave osjećajnije pjesme "Be Careful". Komentirala je: "[Drill] je vrsta glazbe kojom sam se oduvijek željela baviti: volim repati o ulicama i volim repati o svojoj pički. Boli me kurac." Izjavila je da se tijekom pisanja i izvođenja pjesama koje govore o njezinu privatnom životu i vezama u početku osjećala "čudno i neugodno" te sramežljivo.

Ostali poduhvati
U veljači 2017. udružila se s M.A.C-om i Gypsy Sportom Rija Uribea za modni događaj tijekom New York Fashion Weeka. U intervjuu s HotNewHipHopom u travnju 2017. govorila je o tome da su je modni dizajneri nekoliko puta odbili. U travnju te godine pojavila se u videozapisu "A-Z of Music" časopisa i-D, a potom se pojavila na naslovnici posebnog ljetnog izdanja časopisa The Fader za srpanj i kolovoz 2017. Tom Ford dizajnirao je ruž za usne nadahnut Cardi B koji je nazvao po njoj; objavljen je u rujnu 2018., a rasprodan je u 24 sata. U studenome se udružila s Reebokom i reklamirala njegove tenisice Aztrek. Istog je mjeseca s Fashion Novom objavila kolekciju odjeće.

Godine 2019. pojavila se u dvjema televizijskim reklamama za Pepsi prikazanim tijekom Super Bowla i dodjele nagrada Grammy. U to se vrijeme pridružila i drugim izvođačima hip-hopa (među kojima je bio i njezin suprug Offset, član skupine Migos) te s njima objavila nove inačice grickalica Rap Snacks: dvije vrste čipseva i dvije vrste kokica. Vrećice tih grickalica dizajnirao je Jai Manselle i nadahnute su naslovnicom albuma Invasion of Privacy. U suradnji s Reebokom objavila je kolekciju obuće i odjeće nadahnutu vlastitim stilom odijevanja kojim je odala počast "klasičnom dizajnu iz osamdesetih".

U prosincu 2020. na Facebook Messengeru premijerno je prikazala seriju Cardi Tries; jedna je od njezinih izvršnih producenata.

Slika u javnosti
Cardi B je feministica. The New York Times napisao je: "U [emisiji] Love & Hip Hop: New York neki su je gledatelji vidjeli kao heroinu ženskog osnaživanja zbog njezinih izjava poput 'Čim sam se počela služiti muškarcima, postala sam prilično zadovoljna sobom. Osjećam se tako snažno.'"

Političke izjave
U časopisu GQ opisana je kao "besramno, izravno politična" i često se služi društvenim mrežama da bi zastupala ciljeve poput kontrole oružja. Tijekom američkih predsjedničkih izbora 2016. svoje je obožavatelje upozorila na politiku useljavanja Donalda Trumpa i zatražila ih je da glasaju za senatora Bernieja Sandersa. Na dodjeli nagrada Grammy 2018. pojavila se u videozapisu s Hillary Clinton u kojem je naglas čitala dijelove knjige Fire and Fury Michaela Wolffa o Trumpovoj administraciji i potom je komentirala: "Zašto uopće čitam ovo sranje? Ne mogu vjerovati. Ne mogu vjerovati – zar on zbilja ovako živi?" Početkom te godine na društvenim je mrežama zagovarala transparentnost porezne politike, tražila detaljne informacije o tome kako se troši njezin novac u saveznoj državi New York i kritizirala je način na koji ta savezna država održava ulice, zatvore i javni prijevoz. Još je jednom podržala Sandersa tijekom njegove druge kandidature za predsjednika 2020., a pritom je pohvalila i američkog predstavnika Tima Ryana. Izjavila je da između ostalog podržava Sandersa zbog njegove dugogodišnje podrške neprivilegiranim manjinama i zalaganja da bi "ljudi trebali dobiti Medicare jer zna da si to ne mogu priuštiti"; političke novine Politico izjavile su da bi Cardi "mogla biti jedna od najsnažnijih Berniejevih saveznika 2020.". Na društvenim je mrežama također informirala javnost o žrtvama policijskog nasilja i zatražila svoje obožavatelje da na lokalnim izborima glasaju za gradonačelnike, suce i javne tužitelje. S kandidatom Demokratske stranke, Joeom Bidenom, u časopisu Elle raspravljali su o Medicareu, besplatnom školovanju na fakultetu i rasnoj jednakosti.

Pohvalila je predsjednika Franklina D. Roosevelta zbog njegove podrške planu socijalnog osiguranja i projekta New Deal. O njemu je izjavila: "[P]omogao nam je prebroditi Veliku depresiju dok je bio u kolicima. Taj je čovjek patio od dječje paralize dok je bio predsjednik, a ipak se zanimao samo za to kako učiniti Ameriku sjajnom zemljom – kako zbilja ponovno učiniti Ameriku sjajnom. On je pravi nositelj slogana 'Make America Great Again' – bez njega starije osobe ne bi dobile socijalno osiguranje." Sam ju je Sanders pohvalio zbog njezine "glavne uloge" u osvještavanju glasača o socijalnom osiguranju.

Moda
Cardi je poznata po ljubavi prema štiklama Christiana Louboutina, što je glavna tematika u njezinoj pjesmi "Bodak Yellow". Također je izjavila da joj se sviđaju jeftine marke brze mode: "Nije me briga košta li 20 ili 15 dolara. Ako mi dobro stoji, dobro mi stoji." U studenome 2018. objavila je kolekciju odjeće s Fashion Novom. Na dodjeli nagrada Grammy 2018. nosila je staromodnu odjeću Thierryja Muglera. U članku časopisa Vogue piše da je "poznata po ključnoj odjeći – bez obzira na to nosi li starinski Muglerov dizajn na crvenom tepihu ili do zuba odjevena u Chanel dok gleda košarkašku utakmicu." Postala je poznata i po velikim manikiranim noktima optočenim Swarovskijevim kristalima koje joj uređuje Jenny Bui.

Godine 2018. postala je prva reperica u SAD-u koja se pojavila na naslovnici časopisa Vogue. Za naslovnicu ju je fotografirala Annie Leibovitz. Na toj naslovnici, jednog od njih četiri pripremljenih za siječanjsko izdanje 2019., Cardi nosi crveno-bijelu haljinu Michaela Korsa i crvene cipele Jimmyja Chooa dok u rukama drži kćer Kulture.

Godine 2019. Council of Fashion Designers of America uvrstio ju je na popis "28 crnih sila u modi".

Cardi B pojavila se u Balenciaginoj reklamnoj kampanji za zimu 2020. U sklopu te kampanje izrađeni su reklamni plakati koji su se nalazili na nekoliko lokacija diljem svijeta, među kojima je i muzej Louvre. Brooke Bobb iz časopisa Vogue komentirala je: "Ovo je prva kampanja Cardi [B] za luksuznu modnu kuću premda joj pariška stilska scena nije strana"; spomenula je i odjeću s cvjetnim uzorkom Richarda Quinna "u kojoj je doslovno bila prekrivena od glave do pete" i izjavila da je "stalno u prvom redu" na revijama visoke mode. Dodala je: "Ona i njezin stilist Kollin Carter veoma su uspješno otvorili mjesto za Cardi u modnoj industriji te su osmislili vlastiti stil koji je posve njezin, a nadahnjuje sve oko nje."

Godine 2020. postala je prva reperica koja je osvojila nagradu Footwear Newsa kad je osvojila priznanje za osobu utjecajnu na stil godine, koje joj je predao Christian Louboutin. U priopćenju za tisak za dodjelu nagrada prozvana je "utjecajnom osobom na svakoj razini pop-kulture – od glazbe, mode i stila do društvenih mreža, politike pa čak i javne službe".

Utjecaj
Više ju je publikacija, među kojima su Billboard, The Hollywood Reporter i Entertainment Weekly, od objave albuma Invasion of Privacy proglasilo "vladajućom kraljicom hip-hopa". Uredništvo časopisa Spin odalo joj je priznanje za "otvaranje prostora novoj generaciji pop-izvođača koji američku glazbu oblikuju u skladu sa svojim izgledom i naglascima" i dodalo je da je "shvatila da glazbenici koji nisu bijelci više nikome ne moraju povlađivati ili glumiti pretjeranu nježnost kako bi postali priznati izvođači." Billboardovo uredništvo izjavilo je da je uz tržišni uspjeh pjesme "Bodak Yellow" "ostavila neizbrisiv trag na ljeto 2017., ne samo zato što je ponovno ispisala povijest nego i zato što je siromašnijim ljudima dala nadu...". U nekoliko se časopisa "I Like It", prva Latin trap-pjesma koja se pojavila na prvom mjestu ljestvice Hot 100, navodi kao pjesma koja je široj publici predstavila taj žanr. Carl Lamarre iz Billboarda izjavio je da su uspjesi pjesme "WAP" "pametan trojanski konj koji predstavlja brojne načine na koje Cardi utječe na kulturu svakim svojim pokretom".

Godine 2020. Neil Shah iz The Wall Street Journala izjavio je da je njezin proboj u glavnu struju i uspjeh utjecao na "današnju renesansu ženskog rapa", a uredništvo internetske stranice Genius pripisalo joj je "pomoć u pokretanju novog vala promidžbe reperica i njihovim naknadnim potpisivanjem ugovora za diskografske kuće". NPR Music komentirao je da je "renesansa" dinamičnosti žena u rapu porasla "i veličinom i entuzijazmom" od Cardijinih "prvih povijesnih koraka" 2017. U knjizi Clover Hope The Motherlode (iz 2021.) piše da je Invasion of Privacy "započeo novo doba za reperice kojima je uspjeh sad bio više nadohvat ruci" jer je Cardi B "povećala broj darovitih žena i uskrisila ideju da bi žene vlasnice vlastitih priča mogle odmah vladati rapom." The New Yorker izjavio je da je "promijenila žanr u kojem je nekoć rijetko moglo pronaći više od jedne ženske superzvijezde." Uproxx je komentirao da Cardi B podržava nove reperice na sceni; "odlučila se poslužiti svojom popularnošću kako bi omogućila drugim ženama da procvjetaju u hip-hopu i to čini više od bilo koga od zlatnog doba i 'Ladies First'", smatrajući taj čin "odmakom od tradicije; činilo se da se jedno cijelo desetljeće prije Cardijina vrtoglava uspona hip-hop ravnao po nepisanom pravilu o ženama koje podsjeća na film Highlander." Variety ju je proglasio "ikonom hip-hopa".

NPR je definirao "efekt Cardi B" kao "moć upravljanja robnim markama ukorijenjena u posebnoj autentičnosti koju je stvorila i proširila reperica Cardi B" i istaknuo da su njezinim probojem u glavnu struju "marke konačno počele biti popularne zbog njezina utjecaja, a počele su primjećivati i pokazatelje kulture izvan svijeta rapa koji su dokazali da nije ograničen samo na klubove, koncerte i radio." Poslovni časopis Inc. izjavio je da njezin uspjeh "pokazuje da su društvene mreže korjenito promijenile tradicionalni marketing i medije" te da se ne oslanja na "dobro osmišljen marketinški plan odnosno milijune dolara potrošenih na reklamu." U člancima časopisa kao što su Vogue i The Daily Telegraph navodi se kao "modna ikona našeg doba". Godine 2019. u Brooklyn Museumu izložen je njezin kip u prirodnoj veličini u sklopu Spotifyeva "panteona" RapCaviara. Bloomberg je izvijestio da je njezin račun za potrošnju podataka 2019. utjecao na porast BDP-a u Gani nakon što se ondje održala koncertna turneja. Nadahnula je humorističnu seriju Partners in Rhyme o mladoj ženi u srednjoj školi koja "želi biti iduća Cardi B". MC Lyte izvršna je producentica te serije. Katori Hall, autorica i izvršna producentica televizijske serije P-Valley, izjavila je da je Cardi B nadahnula njezinu seriju i "pomogla pripremiti gledatelje" za njezin scenarij. Kantautorice Rosalía, Olivia Rodrigo, Jazmine Sullivan i Nathy Peluso izjavile su da je Cardi B jedan od njihovih uzora. Također joj je pripisana podrška repericama u glazbenoj industriji i njihovo ujedinjavanje, a jedan od Uproxxovih urednika izjavio je da je potporom žena u hip-hopu dovela do "novog Drakeova efekta".

Postignuća

Cardi B osvojila je brojna priznanja i srušila je nekoliko rekorda; među njima su nagrada Grammy, osam Billboardovih glazbenih nagrada, pet rekorda koji su ušli u Guinnessovu knjigu rekorda, pet Američkih glazbenih nagrada, četiri nagrade MTV Video Music Awards, šest BET-ovih nagrada i jedanaest BET-ovih nagrada hip-hopa. Time ju je 2018. uvrstio na godišnji popis 100 najutjecajnijih ljudi na svijetu. Osvojila je ASCAP-ovu nagradu za kantautoricu godine 2019. i time postala prva reperica kojoj je uručena takva nagrada. Istu je nagradu drugi put dobila 2020., čime je postala prva žena koja je dvaput osvojila tu nagradu. Godine 2020. postala je prva reperica proglašena za ženu godine na dodjeli Billboardovih nagrada "Women in Music".

Američka je reperica s najviše singlova na prvom mjestu ljestvice Billboard Hot 100 (5) i koja je najviše tjedana provela na prvom mjestu (16). Pjesmom "Bodak Yellow" postala je jedina reperica čija je reperica dostigla dijamantnu nakladu. "I Like It" prva je pjesma bilo koje reperice koja je na Spotifyu preslušana više od milijardu puta, nakon čega je Cardi B postala prva reperica čijih je nekoliko pjesama preslušano više milijardi puta (dosad tri). Zbog pjesama "Taki Taki" i "WAP" postala je jedina reperica koja se više puta pojavila na vrhu Spotifyeve globalne ljestvice. Od kolovoza 2020. "WAP" drži rekord za najveći broj slušatelja u prvom tjednu objave u SAD-u. Prema ljestvici Billboard 200 za kraj desetljeća Invasion of Privacy komercijalno je najuspješniji album bilo koje reperice objavljen 2010-ih. Na toj se ljestvici zadržao dulje od albuma bilo koje druge reperice i najslušaniji je album bilo koje reperice na Spotifyu. Taj je uradak, zbog kojeg je postala prva reperica koja je kao samostalna glazbenica osvojila nagradu Grammy za najbolji rap-album, postao prvi album bilo koje reperice nakon petnaest godina nominiran za nagradu Grammy za album godine. Uredništvo Billboarda i Rolling Stonea poimence su njezin debitantski album stavili na 13. i 34. mjesto popisa najboljih albuma 2010-ih, što su ujedno i najviša mjesta koja je zauzeo album bilo koje reperice objavljen tog desetljeća. U SAD-u je triput osvojila priznanje za najuspješniju žensku pjesmu i postala jedina izvođačica kojoj je to uspjelo u 21. stoljeću; priznanje je dobila 2017., 2018. i 2020.

Privatni život
Katolkinja je.

Njezina mlađa sestra, Hennessy Carolina, također ima poveći broj pratitelja na društvenim mrežama i s njom je nekoliko puta otišla na dodjelu nagrada.

U intervjuu održanom 2018. govorila je o svojem crnačkom latinoameričkom i karipskom podrijetlu:

Živi u Edgewateru u New Jerseyu, gdje je unajmila stan koji plaća 3000 dolara mjesečno; tvrdi da bi plaćala dvostruko više za stan jednake veličine na Manhattanu.

U sklopu pokreta Me Too govorila je o tome da je bila seksualno zlostavljana.

Veze
Početkom 2017. ušla je u vezu s reperom Offsetom. Zaručili su se 27. listopada 2017. Dana 7. travnja 2018., tijekom svoje druge izvedbe u emisiji Saturday Night Live, nosila je bijelu večernju haljinu Christiana Siriana kojom je otkrila da je trudna; u to je vrijeme bila trudna oko 6 mjeseca (24 tjedana). Dana 25. lipnja 2018. TMZ je otkrio vjenčani list uz pomoć je utvrđeno da su se Cardi B i Offset zapravo potajno vjenčali u rujnu 2017., mjesec dana prije javnih zaruka. To je naknadno potvrdila u objavi na društvenim mrežama. Cardi B rodila je kćer u srpnju 2018. U prosincu 2018. na Instagramu je otkrila da je prestala živjeti s Offsetom, ali su se naknadno pomirili. U veljači 2019. par se pojavio zajedno na dodjeli nagrada Grammy. Kad je išla održati pobjednički govor nakon što je osvojila Grammy za najbolji rap-album, Offset se popeo s njom na pozornicu. Godine 2020. objavljeno je da je Cardi B zatražila rastavu, no idućeg je mjeseca objavljeno da su se pomirili. U lipnju 2021. otkrila je da je ponovno trudna.

Polemike
Cardi B izazvala je polemike nakon što je na afterpartyju New York Fashion Weeka u rujnu 2018. jednu svoju štiklu bacila na Nicki Minaj i pokušala je fizički napasti. Naknadno je izjavila da je Minaj prethodno kliknula "sviđa mi se" na komentare na društvenim mrežama u kojima se tvrdilo da Cardi nije sposobna brinuti se o svojoj novorođenoj kćeri. Minaj je negirala te tvrdnje i optužila Cardi da ju je 2014., tijekom žestoke rasprave na Instagramu, zlostavljala preko interneta. U proljeće 2019. Cardi B pojavila se na naslovnici modnog časopisa Harper's Bazaar; ta naslovnica tematikom podsjeća na Pepeljugu jer Cardi na njoj nosi crvenu haljinu i ostavlja cipelu iza sebe. Smatra se da je riječ o aluziji na incident.

Nakon objave "Girls" u svibnju 2018., pjesme na kojoj je gostovala, odgovorila je na kritike prema kojima je pjesma trivijalizirala i seksualizirala veze LGBT osoba izjavivši: "Pjesmom nismo namjeravali nikoga povrijediti i nismo imali loše namjere." Također je dodala: "Osobno imam iskustva s drugim ženama."

U ožujku 2019. na internet je procurio snimljeni prijenos uživo s Instagrama iz 2016. u kojem Cardi B tvrdi da je u prošlosti "drogirala i opljačkala muškarce" koji su s njom dobrovoljno odlazili u hotelsku sobu radi seksa. Izjavila je da su ti muškarci bili svjesni svega i voljni te da su se "opijali u klubu" prije nego što su joj prišli. Izjavila je da im nikad ništa nije stavila u piće te da im je uzela nešto novca jer su joj nepotrebno potratili vrijeme tako što su zaspali i potom "joj se vraćali". Naposljetku je komentirala da je u to vrijeme pokušala spojiti kraj s krajem i da nije imala mnogo izbora. Dodala je da smatra da ne smije slaviti svoje postupke.

U srpnju 2020. poslužila se riječju "chinky", rasističkim izrazom prema azijatima, u danas izbrisanom komentaru na Instagramu u kojem je govorila o očima svoje kćeri. Zbog toga su je kritizirali korisnici društvenih medija i novinari. Izjavila je da nije znala da je riječ o rasističkom izrazu i u danas izbrisanom tweetu napisala je: "Ne mogu znati j*beno sve. Čak se ne služimo tom riječju kao uvredom i osobno se ne služim tom riječju kao uvredom. Dosta mi je interneta." U intervjuu s časopisom Elle ponovno je izjavila da nije znala da je riječ o rasističkom izrazu.

Problemi sa zakonom
Dana 1. listopada 2018. Cardi B pristala je pomoći policiji u Queensu u vezi s navodnim napadom na dvije konobarice. Žrtve su izjavile da su Cardi B i njezina svita "na njih bacale boce i alkohol". Okružni tužitelj za Queens, John Ryan, izjavio je da su Cardi B i njezina pomoćnica Jackson-Morel isplanirale napade preko društvenih mreža 15. i 29. kolovoza 2018. i da su navodno raspravile o novčanoj naknadi za izvršenje tih napada. Izjavila je da nije bila umiješana u te planove. Optužena je za dva prijestupa: napad i bezobzirno ugrožavanje. Dana 7. prosinca 2018. Cardi B pojavila se na sudu radi čitanja optužnice; njezin je odvjetnik izjavio da se nije pojavila na prvom dogovorenom terminu zbog pretrpana rasporeda. Sudac joj je odredio da više ne smije dolaziti u kontakt s tim dvjema konobaricama i naposljetku je pustio iako su tužitelji zahtijevali da treba platiti jamčevinu od 2500 dolara. Dana 21. lipnja 2019. porota ju je, između ostalog, optužila za dva slučaja krivičnog napada radi ozbiljnog ozljeđivanja druge osobe. Službeno je optužena 25. lipnja 2019. i izjasnila se da nije kriva.

Diskografija
Studijski albumi
Invasion of Privacy (2018.)

Izvori

Vanjske poveznice

Sestrinski projekti

Mrežna mjesta
Službene stranice
Cardi B na AllMusicu
Diskografija Cardi B na Discogsu
Diskografija Cardi B na MusicBrainzu
Cardi B na IMDb-u

Američki pjevači
Američki hip hop glazbenici

Cardi B


Florin-Claudiu Roman () este un deputat român, ales în 2016, respectiv 2020. Între 25 noiembrie-15 decembrie 2021 a fost Ministrul Cercetării, Inovării și Digitalizării în Guvernul Nicolae Ciucă. Florin Roman și-a dat demisia în urma unor acuzații de plagiat.

Note

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Nașteri în 1974
Deputați români 2016-2020
Deputați români 2020-2024
Economiști români
Guvernul Ciucă
Membri ai Partidului Național Liberal
Oameni din Alba Iulia
Politicieni români în viață
Președinți ai Camerei Deputaților din România
Miniștri români

Florin-Claudiu Roman


Kazuki Ito (født 8. august 1987) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder YSCC Yokohama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazuki Ito


Janė Narvilienė (20 de setembro de 1945 - 3 de fevereiro de 2022) foi uma política lituana. Membro do Partido Social Democrata da Lituânia, serviu no Seimas de 2000 a 2004. Ela faleceu em Kretinga no dia 3 de fevereiro de 2022, aos 76 anos.

Mulheres da Lituânia na política
Mortos em 2022
Nascidos em 1945

Janė Narvilienė


An Cyperus urbanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler. An Cyperus urbanii in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Puerto Rico. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus urbanii


Hunsdon House est une maison historique à Hunsdon, Hertfordshire, Angleterre, au nord-ouest de Harlow. Construite à l'origine au , c'est notamment le domaine d'Henri VIII d'Angleterre. Elle est reconstruite plusieurs fois depuis lors et n'est plus aussi grande qu'elle l'était à l'époque Tudor. C'est un bâtiment classé Grade I.

Histoire ancienne
Elle est construite à l'origine en brique en 1447 par William Oldhall sous la forme d'une tour, mais comme Oldhall soutient la maison d'York pendant la Guerre des Deux-Roses, il est dépouillé de la propriété par le Lancastre Henri VI. Lors de l'accession au trône du Yorkiste Édouard IV en 1471, la terre est restituée à la famille Oldhall. John Oldhall meurt alors à la bataille de Bosworth et avec le retour au pouvoir des Lancastriens, le domaine est repris par Henri VII . Henry l'échange à sa mère Margaret Beaufort pour Old Soar Manor dans le Kent en 1503 . Après la mort de Margaret en 1509, son petit-fils Henri VIII le donne à Thomas Howard (2e duc de Norfolk) en 1514 . Thomas Howard (3e duc de Norfolk) réduit la hauteur de la tour pour des raisons de sécurité en 1524 .

L'ère Tudor

Lorsque Henry VIII en reprend possession en 1525 après la mort de Thomas Howard, il entreprend d'agrandir la maison en un domaine somptueux de style Tudor, avec des appartements royaux et même un fossé . Bien qu'il vienne fréquemment et qu'il aime chasser dans le parc aux cerfs  la maison est principalement utilisée pour ses enfants, en particulier Mary, qui y vit jusqu'à son accession au trône . Elle hérite de la maison après la mort de son père et la garde jusqu'à sa mort . Le prince Edward a notamment passé beaucoup de temps à Hunsdon, et en 1546, son portrait est peint avec la maison en arrière-plan .  fait de son cousin Henry Carey le premier baron Hunsdon, après lui avoir accordé la maison en 1559 .

Les siècles récents

Le manoir reste dans la famille Carey pendant plus de 100 ans, après quoi il passe à la famille Bluck puis à la famille Calvert . Une grande partie des agrandissements d'Henri VIII sont démolis au début du  et les douves sont comblées au  . La maison est reconstruite au début du , mais les rénovations de 1860 par Nicolson Calvert changent une grande partie de l'architecture en un style élisabéthain . Une dernière rénovation en 1983 révèle une partie de la maçonnerie du . La maison actuelle fait moins du quart de sa taille sous Henri VIII .

Aujourd'hui, le bâtiment est classé Grade I, propriété privée et non ouvert au public. Il est possible de voir l'extérieur depuis les sentiers publics en se promenant dans la région .

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Hertfordshire

Hunsdon House


Le Prix de la vengeance (titre original : ) est un recueil de six romans courts policiers de Don Winslow publié en 2020 aux États-Unis puis traduit en français et paru la même année.

Contenu

Résumés

Le Prix de la vengeance
À La Nouvelle-Orléans dans les années 2010. Les McNabb sont une famille de policiers d'origine irlandaise : le père, John, désormais à la retraite, alcoolique colérique et violent, battant sa femme Eva, qui travaille comme standardiste aux appels d'urgences, et leurs deux fils, le gigantesque et impulsif Jimmy, chef charismatique d'une équipe des Stups, une division de l'unité spéciale d'investigation, et Danny, plus introverti et sensible, qui travaille comme patrouilleur de rue.

Jimmy McNabb décide de s'attaque à Oscar Diaz, un ambitieux trafiquant de drogue hondurien qui tente de briller auprès des patrons du cartel de Sinaloa. Il s'empare de trois tonnes de méthamphétamine, soit environ deux millions de dollars, puis il renvoie un des hommes d'Oscar Diaz pour lui envoyer le message que la police ne le lachera pas. En représailles, Oscar Diaz capture DannyMcNabb , le torture à mort et diffuse ensuite la vidéo du meurtre. Jimmy McNabb se lance alors dans une vengeance aux conséquences dramatiques dans laquelle il entraîne tous les membres de son équipe.

Crime 101
Davis est un voleur solitaire, rationnel et très efficace, dont l'idole est Steve McQueen. Pendant les dix précédentes années, il s'est attaqué à des coursiers de bijoux et d'objets de valeur, dont la marchandise récupérée lui a rapporté des centaines de milliers de dollars. Il a toujours œuvré sur la California State Route 1 en Californie sans jamais verser de sang ni blesser quiconque de quelque manière que ce soit. Le département de police de San Diego, dans la juridiction duquel a eu lieu le dernier vol de Davis, est convaincu que le vol était l'œuvre d'un gang et n'a aucun lien avec les braquages des années précédentes. Au contraire, le lieutenant Ronald « Lou » Lubesnick, à la tête de la division des cambriolages, un intellectuel plutôt taciturne, se rend compte qu'il a affaire à un brillant « loup solitaire » et entame avec lui un subtil duel stratégique.

Le Zoo de San Diego
Chris Shea est un jeune et vertueux officier de police de San Diego. Patrouilleur de rue, il aimerait rejoindre la division des cambriolages du légendaire lieutenant Lou Lubesnick. Un chimpanzé s'est échappé du zoo avec un revolver à la main et a escaladé les murs d'un musée dans le très fréquenté parc Balboa. Chis Shea est appelé pour intervenir. Il parvient à désarmer le primate sans le tuer mais l'arme lâchée par le singe heurte son nez et, inconscient, il tombe sur le filet de sécurité placé initaalement pour le chimpanzé. La vidéo de la chute devient virale sur les réseaux sociaux et Chris Shea devient la risée de la ville. il est également détesté des membres de l'équipe du SWAT qui avait été déployée car il les a empêchés d'abattre le singe. Néanmoins, il a gagné l'attention de Carolyn Voight, la belle et brillante zoologiste responsable du chimpanzé. Contre toute attente, le lieutenant Lubesnick a apprécié sa façon de procéder et il décide de le mettre à l'épreuve en le faisant enquêter officieusement sur la manière dont l'arme a pu se retrouver entre les mains du chimpanzé.

Sunset
Duke Kasmajian, âgé de soixante-cinq ans, dirige une entreprise de prêt pour les libérations sous caution à San Diego. Mais une nouvelle loi fédérale qui interdit le paiement d'une caution en espèces l'oblige à bientôt fermer boutique. Pour clore les comptes et laisser une généreuse indemnité de départ à ses douze employés, Duke Kasmajian doit récupérer les trois cent mille dollars versés pour la caution de Terry Maddux, quinquagénaire et ancienne gloire du surf devenu héroïnomane, violent et désespéré, qui est entré dans la clandestinité après sa libération. Duke Kasmajian fait appel Boone Daniels pour suivre la piste de Terry Maddux. Boone Daniels a été au fil des ans l'admirateur, l'élève, l'ami et le soutien de Terry Maddux pour tenter, en vain, de le sortir de la toxicomanie. Pour le retrouver, Boone Daniels convie ses amis de la « patrouille de l'aube », une bande d'amis surfeurs dont il fait partie (qui apparaissent dans les romans La Patrouille de l'aube et L'Heure des gentlemen), et Duke Kasmajian lui adjoint deux de ses vieux amis : le professeur de littérature anglaise Neal Carey (héros de la série de cinq romans Missions de Neal Carey) et le lieutenant Lou Lubesnick.

Paradise
Le roman court est sous-titré Les aventures intermédiaires de Ben, Chon et O (protagonistes du roman Savages et de sa préquelle Cool).

L'histoire se déroule en 2008 à Hanalei, un village situé sur l'île Kauai de l'archipel d'Hawaï, où Ben aimerait établir une plantation de marijuana et une base logistique pour le commerce qu'il en fait avec ses amis John, surnommé Chon, et Ophelia, surnommée O. Le partenaire local du projet est Tim Karsen, qui s'avère être Tim Kearney (protagoniste du roman Mort et Vie de Bobby Z), qui a depuis déménagé et habité sur l'île pendant douze ans avec Elizabeth et le petit Kit, qui est entre-temps devenu un vigoureux surfeur de dix-sept ans. Leurs plans se heurtent cependant à ceux de la Compagnie, un groupe de criminels locaux ayant des liens avec le monde des surfeurs et qui est dirigé par Eddie le Rouge, un trafiquant de drogue d'origine hawaïenne et japonaise (déjà rencontré dans les romans La Patrouille de l'aube et L'Heure des gentlemen). O rencontre durant son séjour ce qui ressemble le plus à une figure paternelle dans sa vie en la personne de Pete, un pêcheur et vendeur d'appâts assez âgé qui, dans une vie antérieure, s'appelait Frankie Machine (héros du roman L'Hiver de Frankie Machine). Intervient également Jack Wade, un expert en incendie de la société d'assurance Hawaii Fire and Life (héros du roman Du feu sous la cendre).

La Dernière Chevauchée
Cal Strickland, âgé de trente-sept ans, est un agent de la police des frontières, en poste à El Paso, au Texas. Il a grandi dans un ranch à Fort Hancock, aujourd'hui presque plus actif en raison de l'assèchement du sol, avec son père Dale, décédé il y a quelques années, et sa sœur Roberta, dite Bobbi, qui est maintenant divorcée avec un fils de dix-huit ans ayant des problèmes d'héroïne, et qui essaie de conserver le ranch tout en travaillant comme serveuse dans un restaurant. Cal, contrairement à sa sœur, est un fervent républicain ayant voté pour Donald Trump. Mais quand ses yeux croisent ceux de Luz, une fillette salvadorienne de sept ans internée dans le , tenu par le service des douanes et de la protection des frontières des États-Unis, séparée de sa mère lors de son arrestation du fait de la loi sur l'immigration clandestine voulue par le président des États-Unis, l'ancien cow-boy décide que, pour la première fois de sa vie, il n'obéira pas aux ordres et fera ce qu'il jugera bon, coûte que coûte.

Éditions
 , , ,
 Le Prix de la vengeance, HarperCollins, , , ,
 Le Prix de la vengeance, HarperCollins,  , , ,

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Recueil de nouvelles paru en 2020
Recueil de nouvelles américaines des années 2020
Recueil de nouvelles policières
Recueil de nouvelles se déroulant aux États-Unis
Roman policier américain
2020 en littérature policière

Le Prix de la vengeance


The Ealing comedies is an informal name for a series of comedy films produced by the London-based Ealing Studios during a ten-year period from 1947 to 1957. Often considered to reflect Britain's post-war spirit, the most celebrated films in the sequence include Kind Hearts and Coronets (1949), Whisky Galore! (1949), The Lavender Hill Mob (1951), The Man in the White Suit (1951) and The Ladykillers (1955). Hue and Cry (1947) is generally considered to be the earliest of the cycle, and Barnacle Bill (1957) the last, although some sources list Davy (1958) as the final Ealing comedy. Many of the Ealing comedies are ranked among the greatest British films, and they also received international acclaim.

History

Relatively few comedy films were made at Ealing Studios until several years after World War II. The 1939 film Cheer Boys Cheer, featuring the rivalry between two brewing companies, one big and modernist, the other small and traditional, has been characterised as a prototype of later films. One of the few other films that can be seen as a direct precursor to the Ealing comedies is Saloon Bar (1940), in which the regulars of a public house join forces to clear the name of the barmaid's boyfriend who has been accused of murder. Other wartime comedies featuring actors such as Tommy Trinder, Will Hay and George Formby were generally in a broader music hall tradition and had little in common with the later Ealing comedy films. Ealing made no comedy films at all in 1945 and 1946.

Comedies
T. E. B. Clarke wrote the screenplay for Hue and Cry (1947), about a group of schoolboys who confront a criminal gang, which proved to be a critical and commercial success. It was followed by three films with Celtic themes: Another Shore (1948), about the fantasies of a bored Dublin customs official, A Run for Your Money (1949), depicting the adventures of two inexperienced Welshman in London for an important rugby international, and Whisky Galore!, (1949) about Scottish islanders during the Second World War who discover that a freighter with a large cargo of whisky has run aground.

Kind Hearts and Coronets (1949) is a dark comedy in which the son of an impoverished branch of the aristocratic D'Ascoyne family murders eight other members, all of whom are played by Alec Guinness, in order to inherit the family dukedom and gain revenge on his snobbish relations. In Passport to Pimlico (1949) the inhabitants of the London neighbourhood of Pimlico attempt to create their own independent nation state and end rationing, leading to a variety of unexpected problems and diplomatic incidents with the British government.

The Magnet (1950), set in Liverpool, is about a boy whose acquisition of a magnet leads to a series of adventures in the city. In The Lavender Hill Mob (1951) a timid bank clerk gets together an unlikely gang of accomplices to snatch a delivery of gold bullion. The armed robbery proves surprisingly successful, but things start to go wrong when they attempt to melt down their haul into model Eiffel Towers. The Man in the White Suit (1951) features the efforts of a zealous young scientist to create a new kind of clothing material that will never get dirty and never wear out – an invention that threatens the livelihoods of both big business and the trade unions who join forces to try to prevent the publication of this new discovery.

The Titfield Thunderbolt (1953) echoes the theme of Passport to Pimlico, switched to a rural setting, with a small community standing up for their local interests when their branch line is threatened with closure by British Railways in a forerunner of the Beeching cuts a decade later. The villagers join forces to keep their railway running, but face competition and sabotage from a rival bus company.

Meet Mr. Lucifer (1953) follows a television set as it is passed on from one owner to another, causing dissatisfaction wherever it goes. The film serves as a warning about the effects of rapidly expanding television use.

The Love Lottery (1954) sees a matinee idol Hollywood star, played by David Niven, agree to take part in a "love lottery". The Maggie (1954) features a clash of culture and wills between a wily Scottish boat captain and a vigorous American business tycoon who has mistakenly contracted the boat to carry a cargo for him. In The Ladykillers (1955) a gang of criminals rent a room from the elderly Mrs Wilberforce while they're pretending to be a string quintet looking for a space to practice. They plan to use the house to stage a robbery at nearby King's Cross railway station. On the brink of escape, they are thwarted by Mrs Wilberforce who discovers their true purpose. The gang agree that she has to be murdered before she can go to the police, but prove incapable of doing this, and begin turning on each other instead.

Later comedies
Who Done It? (1956) was the final comedy made at Ealing Studios, before it was sold to the BBC. It parodies detective fiction with a young man setting himself up in business as a private detective after receiving a windfall of £100. His confused efforts to solve a crime lead to his becoming entangled in cold war espionage. The film was closer in style to traditional 1930s comedy, rather than the type of films Ealing had become known for over the previous decade.

Two final comedies were released under the Ealing banner, but made at Elstree Studios. Barnacle Bill (1957) follows Captain Ambrose who, after leaving the navy, buys a run-down pier on the English seaside. Ambrose tries to revive the pier crossing swords with the local council who have a scheme to redevelop the entire seafront, personally enriching themselves while ruining him. Ambrose battles them by severing his connection with the shore, registering his pier as a ship under a foreign flag, and marketing it as a tourist destination for those too seasick to go on cruises. In Davy (1958) a promising entertainer tries to decide whether to strike out on his own, or stay with his family's struggling music hall act. No further comedies were made by Ealing, and after the thriller Siege of Pinchgut (1959), the brand was absorbed into the wider Rank Organisation.
The previous year Rank had released Rockets Galore!, a sequel to Whisky Galore!, but its production was unconnected with Ealing.

Personnel

Many of the films were built around a repertory group of actors, screenwriters, directors and technicians. Directors were Alexander Mackendrick, Charles Crichton, Robert Hamer, Charles Frend, Anthony Pelissier and Henry Cornelius. Notable actors who became prolific in these films included Stanley Holloway, Alec Guinness, Raymond Huntley and Alastair Sim. A number of actors also appeared frequently in smaller roles such as Philip Stainton and Edie Martin.
In what was his first major film role, Peter Sellers starred opposite Alec Guinness in The Ladykillers. Guinness often played multiple comedic roles in the same film (which Sellers would later emulate), with Sellers stating during filming he "used to watch Alec Guinness do everything, his rehearsals, his scenes, everything. He is my ideal... and my idol."

Legacy

Though Ealing Studios has come to be remembered for its comedies, they were only a tenth of its productions.  Conversely, Gainsborough Pictures is associated with the Gainsborough melodramas though it also produced many comedies.

Many of the Ealing comedies are ranked among the greatest British films, with Kind Hearts and Coronets ranked number 6, The Ladykillers ranked number 13 and The Lavender Hill Mob ranked number 17 (all three featuring Alec Guinness) in the BFI Top 100 British films. These films were also an international success and received acclaim in the US. In 2005, Kind Hearts and Coronets was included in Times list of the top 100 films since 1923. The Ladykillers won the BAFTA Award for Best British Screenplay and was nominated for an Academy Award for Best Original Screenplay. The Lavender Hill Mob won the Academy Award for Best Writing, Story and Screenplay, the BAFTA Award for Best British Film, and Guinness was nominated for the Academy Award for Best Actor in a Leading Role (his first Oscar nomination). Former North Korea leader Kim Jong Il was also said to have been a fan of Ealing comedies, inspired by their emphasis on team spirit and a mobilised proletariat.

The Ealing Comedies, a documentary examining the films and featuring interviews with many key players, was screened as part of BBC1's Tuesday Documentary strand in April 1971.

Ealing comedies were adapted for radio and broadcast over BBC Radio 4, including Kind Hearts and Coronets in 1990 starring Robert Powell and Timothy Bateson and in 2007 starring Michael Kitchen and Harry Enfield.

List of Ealing comedy films

References

Bibliography
 Burton, Alan & O'Sullivan, Tim. The Cinema of Basil Dearden and Michael Relph. Edinburgh University Press, 2009.
 Murphy, Robert. Realism and Tinsel: Cinema and Society in Britain 1939-48. Routledge, 1992.
 Sweet, Matthew. Shepperton Babylon: The Lost Worlds of British Cinema. Faber and Faber, 2005.

Film series introduced in 1947
Ealing Studios films
Comedy film series
Lists of British films
1940s in British cinema
1950s in British cinema

Ealing comedies


A Arquidiocese das Paróquias da Europa Ocidental de Tradição Russa (russo: Архиепископия западноевропейских приходов русской традиции) ou Arquidiocese das Igrejas Ortodoxas de Tradição Russa na Europa Ocidental (russo: Архиепископия православных церквей русской традиции в Западной Европе, ), é uma diocese com um status especial dentro do Patriarcado de Moscou, composta por paróquias de tradição ortodoxa russa, localizadas na Europa Ocidental, sua sede em Paris. A diocese vem da Administração Provisória das Paróquias Russas na Europa Ocidental, criada em 1921.

História
Na época da criação do Exarcado do Patriarcado de Moscou na Europa Ocidental, a diocese compreendia paróquias ortodoxas russas que estavam sob administração do bispo emigrante russo Eulógio Georgiyevski. Este último decidiu passar para a jurisdição do Patriarcado Ecumênico, pois não estava disposto a continuar sua subordinação administrativa ao Patriarcado de Moscou, então sob controle total do Estado Soviético, nem estava disposto a reconhecer a autoridade dos Ortodoxos Russos baseados na Iugoslávia, a Igreja Russa fora da Rússia, então chefiada por Antônio (Khrapovitski).

Em 1931, o Metropolita Eulógio, junto com o clero e leigos que o apoiavam, foi admitido no Patriarcado Ecumênico de Constantinopla. Essas paróquias receberam o status de Exarcado temporário na Europa Ocidental, que foi abolido em 1965. O Metropolita Eulógio permaneceu sob a jurisdição de Constantinopla até 1944, quando decidiu levar sua comunidade de volta ao Patriarcado de Moscou. A reunião foi formalizada em 1945, mas muitas questões importantes permaneceram sem solução. No entanto, após sua morte em 1946, uma nova ruptura ocorreu em 1947, com um grande número de paróquias novamente entrando no Patriarcado de Constantinopla.

Em 22 de novembro de 1965, o Patriarca Atenágoras de Constantinopla aboliu o exarcado devido ao fato de que a Igreja Russa, "livrando-se das divisões e organizando-se internamente, adquiriu liberdade externa" e a necessidade de uma organização temporária desapareceu. A proposta do Patriarca Atenágoras de retornar ao Patriarcado de Moscou não foi implementada. Depois disso, até 1971, esta organização existiu como "Arquidiocese Ortodoxa da França e Europa Ocidental e Igrejas Russas da Europa Ocidental da Diáspora", como uma "Arquidiocese independente".

Em 1971, a arquidiocese foi novamente aceita no Patriarcado Ecumênico de Constantinopla. O Patriarca Atenágoras I regulamentou a posição da arquidiocese, sob o omofório do Patriarca de Constantinopla, reconhecendo sua autonomia interna. Nova reorganização foi implementada em 19 de junho de 1999, quando o Patriarca Bartolomeu de Constantinopla criou o Exarcado de Paróquias de Tradição Russa na Europa Ocidental, concedendo-lhe um tomos. Em 27 de novembro de 2018, o Santo Sínodo do Patriarcado de Constantinopla aboliu os tomos de 1999. As paróquias do ex-exarcado foram instruídas a se juntarem às dioceses relevantes do Patriarcado de Constantinopla.

No dia 23 de fevereiro de 2019, a arquidiocese realizou sua Assembléia Geral Extraordinária. 191 dos 206 eleitores votaram contra a dissolução, 15 votaram a favor da dissolução. Após a votação, o Arcebispo João  (Reneto) leu uma carta que o Arcebispo Antônio de Viena e Budapeste, chefe do Departamento Sinodal do Patriarcado de Moscou para a Administração de Instituições no Exterior, havia escrito. Em sua carta, Antonio escreveu que a Igreja Ortodoxa Russa estava pronta para receber a arquidiocese sob sua jurisdição.

Em 14 de setembro, o Arcebispo João (Reneto), se juntou pessoalmente ao Patriarcado de Moscou, que lhe concedeu o título de Arcebispo de Dubna. Em 7 de outubro de 2019, o Santo Sínodo do Patriarcado de Moscou confirmou a aceitação de clérigos e paróquias "que manifestaram tal desejo". Nem todas as paróquias e clérigos do antigo Exarcado seguiram o Arcebispo João, juntando-se a várias jurisdições como a Metrópole Ortodoxa Grega da França (sob o Patriarcado Ecumênico), Igreja Ortodoxa Romena, Igreja Ortodoxa Búlgara e Igreja Ortodoxa Sérvia.

Estrutura e Organização
Em dezembro de 2019, a arquidiocese era composta por 67 mosteiros, paróquias e comunidades. A arquidiocese é financeiramente independente.

Bispos

 Eulógio (Georgievski) (1921-1946)
 Vladimir (Tikhonitski) (1946-1959)
 George (Tarasov) de Siracusa (1960-1981)
 George (Wagner) de Evdokia (1981-1993)
 Sérgio (Konovalov) de Evkarpia (1993-2003)
 Gabriel (de Vylder) de Komana (2003-2013)
 Jó (Getcha) de Telmessos (2013-2015)
 João (Renneteau) de Dubna (2016-)

Ver também

 Igreja Ortodoxa Russa
 Exarcado Ortodoxo Russo na Europa Ocidental

Referências

Ligações externas

Arquidiocese das Igrejas Ortodoxas de Tradição Russa na Europa Ocidental
Cristianismo na Europa
Igreja Ortodoxa Russa
Dioceses da Igreja Ortodoxa Russa


O Pica-pau-sírio (Dendrocopos syriacus) é uma espécie de pica-pau (Picidae).

Taxonomia
O pica-pau-sírio foi inicialmente descrito como Picus syriacus por Wilhelm Hemprich e Christian Gottfried Ehrenberg em 1833, com base num espécime colhido no Monte Líbano.

Dendrocopos
Aves descritas em 1833

Pica-pau-sírio


() is a Japanese telecommunications operator. It was established in 2000 through the merger of , , and . In 2001, it merged with a subsidiary named Au, which was formed through the merger of seven automotive and mobile phone companies from the DDI-Cellular Group. As of 2020, it is the second-largest mobile telecommunications provider in Japan in terms of the number of contracts, following NTT Docomo.

KDDI provides mobile cellular services using the Au brand.  ISP network services are provided under the au one net brand, while "au Hikari" is the name under which long-distance and international voice and data communications services and Fiber to the Home (FTTH) services are marketed.  ADSL broadband services carry the brand name "ADSL One", and IP telephony over copper is branded as "Metal Plus".

History
On April 1, 2002, au by KDDI launched 3G networks using CDMA2000 1x technology.

On November 28, 2003, au by KDDI launched EV-DO Rev 0 service in the "CDMA 1X WIN" brand, and revolutionized Japan's mobile telecommunication industry by introducing fixed rate data subscription plans at a data rate of 2.4 Mbit/s.

In December 2006, au by KDDI became the first carrier to provide an EV-DO Rev A service at a data rate of 3.1Mbit/s (downlink), 1.8Mbit/s (uplink).

au by KDDI has been very successful with its EZ wireless data services, EZweb, EZweb@mail, EZappli, EZchakuuta, ezmovie, and EZnaviwalk (GPS), using the advanced WAP technology. It supports both Java ME and BREW application environments.

In November 2004 au by KDDI introduced the music include ringtone download service Chaku Uta Full (music ringtone full), for download of full length songs to mobile phones. Within six months from introduction, on June 15, 2005, customers had downloaded 10 million full length Chaku Uta Full songs.

As of end of June 2005, au by KDDI has 20,122,700 customers, among which 18,723,200 (93%) are 3G CDMA2000 subscribers. It is Japan's second-largest cellular operator with an increasing 20.0% market share.

On January 26, 2006, the first pointing local search application, Mapion Local Search - Powered by GeoVector, was launched on the KDDI network on their GPS and compass equipped handsets. In January 2007, KDDI announced its ten new 3G models for spring 2007, and a concept of its new designer phone Media Skin by Tokujin Yoshioka which would later be displayed at the Museum of Modern Art in New York with the Infobar, Talby and Neon models. Toshiba, Casio, Sanyo, Kyocera, Hitachi, Sony Ericsson, Sharp, and Panasonic have manufactured the other models. In March 2007, Media Skin started selling.

KDDI announced that it would collaborate with the Taiwanese manufacturer HTC Corp. to sell the mobile phone HTC J in Japan starting May 2012. The HTC J mobile phone featured the Android 4.0 operating system.

On October 21, 2011, KDDI buys Content Delivery Network CDNetworks For $167 Million.

KDDI together with Sumitomo Group signed an agreement with Myanmar State owned Myanmar Post and Telecommunication (MPT) in July 2014 to jointly operate a mobile phone service in Myanmar for next 10 years.

Consumer showroom is set in Harajuku called, "KDDI Designing Studio".

TU-KA (TU-KA by KDDI), a subsidiary company of KDDI, was a 2G PDC cellular operator in three metropolitan areas (Tokyo, Nagoya, and Osaka), which did not apply a 3G license. TU-KA was best known for having singer Ayumi Hamasaki to appear in their commercials. TU-KA was closed on March 31, 2008.

DDI Pocket, a PHS operator, was previously owned by KDDI but has now been spun off as Willcom.

In August 2014, KDDI announced it was joining forces with five other global companies, including Google to build a 60Tbit/s undersea data transmission cable linking the United States West Coast and Japan. The cable started operation in June 2016.

KDDI and Ericsson began working together in December 2015 in order to research and develop 5G technology.

Lawsuits
In 2003, several class action complaints were filed against DDI for misrepresenting and/or failing to disclose material facts about the company's financial results. The parties agreed on a $4.4 million settlement in 2006.

See also

au
KDDI Mobile
G-Book, a telematics service provided by Toyota in Japan only
KDDI India Private Limited
List of telephone operating companies

References and footnotes

Companies listed on the Tokyo Stock Exchange
Japanese brands
Japanese companies established in 1953
Mobile phone companies of Japan
Telecommunications companies based in Tokyo
Telecommunications companies established in 1953

KDDI


Good Morning America (GMA abreviado en inglés) es un programa matutino de noticias y entrevistas emitido todas las mañanas en la cadena ABC desde 1975. Tiene una duración aproximada de dos horas por día y, en el año 2004, se estrenó por primera vez una versión de fin de semana con una duración de una hora.

El programa cuenta con sección de noticias, entrevistas, el tiempo e historias de interés especial. El espacio se produce por la división ABC News y se emite desde los Times Square Studios en Times Square, en la Ciudad de Nueva York.

Desde 2009, el programa es presentado por Robin Roberts y George Stephanopoulous. Charles Gibson, copresentador veterano del programa, lo dejó el 28 de junio de 2006 para convertirse en el presentador de ABC World News. Diane Sawyer dejó el programa el 11 de diciembre de 2009 para copresentar el programa después del retiro de Gibson.

Ha obtenido el segundo puesto en términos de audiencia de los programas matutinos, solo debajo de Today de NBC, desde 1995, pero superó por un período de tiempo a finales de los años 1980 y a principios de los años 1990, cuando Gibson y Joan Lunden sirvieron como los copresentadores. GMA ganó los tres primeros Premios Daytime Emmy en la categoría de Mejor Programa Matutino, compartiendo el premio inaugural con "Today" en 2007 y ganando los premios de 2008 y 2009.

Historia

Primera era (1975-1989)
En un esfuerzo para competir con "Today" en la cadena NBC, ABC estrenó su primer programa matutino, AM América, el 6 de enero de 1975. Cuando el programa, presentado por Bill Beutel y Stephanie Edwards, falló en su intento para competir contra Today (que en ese momento era presentado por Jim Hartz y Barbara Walters), ABC reconoció el éxito de un programa matutino local, llamado The Morning Exchange y emitido por uno de sus propios afiliados, WEWS en Cleveland, Ohio. La cadena utilizó un episodio de ese programa como el episodio piloto para un formato destinado a reemplazar AM America, y el 3 de noviembre de 1975, el formato fue lanzado con el título Good Morning America. El espacio era originalmente copresentada por David Hartman y Nancy Dessault, con John Coleman (posteriormente el cofundador de The Weather Channel) como el presentador del tiempo.

Las calificaciones del programa subieron de forma lenta pero, constante a lo largo de las décadas de 1970 y 1980, mientras Today experimentó un cambio leve en su audiencia, especialmente porque Walters decidió dejar la NBC para trabajar en el ABC. En 1980, Sandy Hill, la segunda copresentadora del programa (quien sucedió Dessault en 1977) salió de GMA y fue reemplazada por Joan Lunden, quien entonces era una reportera para WABC-TV, la estación principal de ABC en Nueva York. En febrero de 1987, Hartman se retiró del programa después de presentar 3,189 programas, y fue reemplazado por Charles Gibson, entonces el presentador de World News This Morning. Cuando Gibson y Lunden estaban copresentando, las calificaciones de GMA dispararon, y por primera vez, el programa superó regularmente a Today en las audiencias. Durante este período, las previsiones del tiempo eran presentadas por Spencer Christian, quien anteriormente sustituyó en varias ocasiones a John Coleman y su sucesor Dave Murray.

Segunda era (1990-1998)
Good Morning America entró en la década de 1990 con un éxito abrumador, y la pareja de Gibson y Lunden era difícil de superar. Sin embargo, a finales de 1995, GMA perdió el liderazgo. El 5 de septiembre de 1997, Lunden decidió ceder su puesto para convertirse en la presentadora del programa de horario central Behind Closed Doors, y después de diecisiete años, fue reemplazada en GMA por Lisa McRee. En 1998, Gibson también dejó del programa, y fue reemplazado por Kevin Newman. Con  Gibson y Lunden retirados del programa, los espectadores veteranos cambiaron a Today, cuyas audiencias se habían disparado durante ese período (el programa había mantenido el primer lugar desde la semana del 11 de diciembre de 1995).

Tercera era (1999-2006)
Para revivir GMA, que en enero de 1999 brevemente cayó al tercer lugar entre los programas matutinos, los administradores de ABC News eligieron Shelley Ross del campo de candidatos para productor ejecutivo. Como parte de los cambios propuestos, Ross se introdujo en el equipo de Diane Sawyer y Charles Gibson el 18 de enero de 1999. Durante su primera temporada completa, ese equipo obtuvo un aumento dramático en audiencias, mientras que todas las otras franquicias de noticias vieron pérdidas. Bajo la tutela de Ross, GMA se convirtió en una fábrica de noticias competitiva con importantes exclusivas,  y estrenó nuevos nuevos gráficos en pantalla que incluía un teletipo de noticias. GMA empezó originar episodios enteros desde lugares únicos que, según la investigación de Nielsen, resultó en un aumento considerable de audiencias. GMA se convirtió en el primer programa en vivo que originó desde un portaaviones durante la guerra (el U.S.S. Enterprise), desde la Casa Blanca (después de la masacre de la Escuela Secundaria de Columbine), desde el Pentágono (para la reapertura del ala dañada en el 11 de septiembre de 2001), desde la Ciudad del Vaticano (para el aniversario 25o de la coronación del Papa Juan Pablo II) y desde la Torre de Londres (para el aniversario 50o de la adhesión de la Reina Isabel II al trono del Reino Unido.) La audiencia durante este tiempo aumentó a casi un millón de hogares. Los ingresos también aumentaron. Aunque Today continuó siendo el rey de la televisión matutina, el equipo de Sawyer, Gibson y Ross avanzó cerca. Antonio Mora fue un presentador hasta el 18 de marzo de 2002, cuando decidió trabajar para WBBM-TV en Chicago, y fue reemplazado por Robin Roberts, una presentadora anterior para ESPN.

El 2 de diciembre de 2005, Tony Perkins renunció al cargo de presentación del tiempo, después de ser la personalidad del tiempo desde 1999; su reemplazo era Mike Barz, un presentador anterior de deportes para WGN-TV en Chicago. El 28 de junio de 2006, Gibson también dejó GMA después de diecinueve años, para convertirse en el presentador de ABC World News.

Cuarta era (2006-2009)
Existió especulaciones que Sawyer dejaría GMA cuando su contrato expiró en 2007, porque estaba codiciando el trabajo en ABC World News que ha sido otorgado a Gibson. En agosto de 2006, Chris Cuomo fue nombrado como presentador de noticias. Desde entonces, ha continuado sus tareas de presentación en Primetime de ABC News, mientras permanece como un corresponsal legal de ABC News. Sam Champion fue nombrado como el presentador del tiempo para GMA y un editor del tiempo para ABC News en general. Tanto Cuomo y Champion comenzaron sus respectivas funciones en el programa en septiembre de 2006, cuando GMA instituyó un nuevo paquete de gráficos y una área nueva diseñada especialmente para Cuomo, introdujo un nuevo logotipo con una semejanza al primer logotipo de la serie, y se convirtió en el primer programa matutino que emitió en televisión de alta definición.

El 29 de junio de 2007, Joel Siegel, el crítico de cine de la serie, murió a los 63 años, por complicaciones de cáncer colorrectal. El episodio emitido el 9 de julio del mismo año fue dedicado a Siegel, con miembros anteriores del elenco (tales como Hartman, Hill, Lunden, Newman, Christian, Perkins y Gibson) apareciendo para compartir sus recuerdos.

El 31 de julio de 2007, Roberts anunció que la habían diagnosticado con cáncer de mama, y que había descubierto el bulto en un autoexamen mientras preparó el episodio que rindió homenaje a Siegel. Permaneció como presentadora mientras pasar por la quimioterapia, y completó la radioterapia el 28 de marzo de 2008.

Quinta era (2009-presente)
El 2 de septiembre de 2009, ABC anunció que Gibson dejaría de ser presentador de ABC World News a finales de 2009, con Sawyer como su sucesora nombrada. Especulaciones estaban circulando sobre quien sería el sucesor de Sawyer. ABC News indicó que quería regresar al formato original de la serie, con presentación de un hombre y una mujer. Muchas fuentes cercanas al programa han declarado que la cadena quería Stephanopoulos para el puesto, pero que Stephanopoulos todavía quería continuar sus deberes en This Week. El 10 de diciembre de 2009, Stephanopoulous fue anunciado como el reemplazo de Sawyer, y Juju Chang como la reemplaza de Cuomo, ambos a partir del 14 de diciembre de 2009.

El 17 de marzo de 2011, Ben Sherwood, el presidente de ABC News, anunció que Lara Spencer, una corresponsal anterior de nivel nacional para GMA, había renunciado al  programa como la presentadora de estilo de vida. El 29 de marzo del mismo año, se anunció que Josh Elliott sería promovido al presentador de noticias tras la salida de Juju Chang.

Edición para fines de semana
Good Morning America lanzó su primera edición para fines de semana el 3 de enero de 1993. Esta edición se emitió solamente en los domingos hasta el 28 de febrero de 1999, y contó con la presentación de Willow Bay, Aaron Brown, John Hockenberry, Dana King, Lisa McRee, Antonio Mora, Kevin Newman, y Bill Ritter.

ABC sintió la necesidad de tener una edición del programa para fines de semana después de varios incidentes entre 2001 y 2003, incluyendo la tragedia del STS-107 Columbia. Debido a su compromiso a emitir el bloque ABC Kids en las mañanas de sábados, así como los requisitos de E/I encargados por la Comisión Federal de Comunicaciones, ABC News no aprovisionó una cobertura completa; por lo tanto, los filiales locales tuvieron que depender en alimentaciones de CNN y Associated Press Television News.

La versión actual debutó el 4 de septiembre de 2004 con Bill Weir y Kate Snow como sus co-presentadores, Ron Claiborne como el presentador de noticias, y Marysol Castro como la presentadora del tiempo. Castro también reporto en una gran variedad de sujetos, incluyendo evoluciones en estilo de vida, noticias de última hora, y entretenimiento. En marzo de 2010, Kate Snow dejó del programa, y varias personalidades femeninas de ABC News la sustituyeron por dos meses, hasta que Bianna Golodryga oficialmente sucedió Snow como la co-presentadora. En agosto de 2010, Bill Weir dejó del programa para convertirse en el co-presentador de Nightline, y fue sucedido por Dan Harris en octubre del mismo año. Un mes después, Marysol Castro dejó del programa, y su puesto es actualmente asumido por meteorólogos de varios afiliados estadounidenses de la cadena ABC.

Personal

Actualmente
Edición para días laborables:

Edición para fines de semana:
Bianna Golodryga, presentadora (2010–presente)
Dan Harris, presentador (2010–presente)
Ron Claiborne, presentador de noticias (2004–presente)
Ginger Zee, presentadora del tiempo (2011–presente)

Personalidades anteriores

Presentadores
Edición entre semana:
David Hartman (1975–1987)
Nancy Dussault (1975–1977)
Sandy Hill (1977–1980)
Joan Lunden (1980–1997)
Charles Gibson (1987–1998, 1999–2006)
Lisa McRee (1997–1999)
Kevin Newman (1998–1999)
Elizabeth Vargas (1999)
Cynthia McFadden (1999)
Connie Chung (1999)
Diane Sawyer (1999–2009)

NOTA: Vargas, McFadden, y Chung eran presentadoras interinas en las semanas entre McRee y Sawyer.

Edición para fines de semana:
Willow Bay (1994-1998)
Bill Ritter (1993-1994, 1997-1998)
Lisa McRee (1993-1994)
Dana King (1993)
Antonio Mora (1994-1995)
John Hockenberry (1995-1996)
Kevin Newman (1996-1997)
Aaron Brown (1998-1999)
Bill Weir (2004-2010)
Kate Snow (2004-2010)

Presentadores de noticias
Steve Bell (1975–1985)
Kathleen Sullivan (1985–1987)
Jed Duvall (1987–1988)
Paula Zahn (sustituto, 1987–1990)
Forrest Sawyer (1988–1989)
Mike Schneider (1989–1993)
Aaron Brown (sustituto, 1992–1993)
Morton Dean (1993–1996)
Elizabeth Vargas (1996–1997)
Kevin Newman (1997–1998)
Antonio Mora (1998–2002)
Robin Roberts (2002–2005)
Chris Cuomo (2006–2009)
Juju Chang (2009–2011)

Presentadores del tiempo
Edición para días laborales:
John Coleman (1975–1982)
Dave Murray (1983–1985)
Spencer Christian (1986–1998)
Tony Perkins (1999–2005)
Mike Barz (2005–2006)

Edición para fines de semana:
Marysol Castro (2004-2010)

Contribuidores y colaboradores notables
En la actualidad
Erin Andrews (desde 2010)
Ashleigh Banfield (desde 2009)
Glenn Beck (desde 2007)
Richard E. Besser (desde 2009)
Abbie Boudreau (desde 2010)
Mellody Hobson (desde 2006)
Tory Johnson (desde 2007)
Emeril Lagasse (desde 2006)
Cameron Mathison (desde 2009)
Sara Moulton (desde 2006)
David Muir (desde 2006)
Wolfgang Puck (desde 2006)
Melissa Rycroft (desde 2009)
Claire Shipman (desde 2006)
Becky Worley (desde 2005)

Emisiones internacionales
En Australia, la Nine Network y los afiliados regionales WIN y NBN emiten GMA de martes a viernes, de las 03:30 a las 05:00. La edición en viernes se emite cada sábado desde las 04:30 hasta las 06:00. La edición en domingos se transmite en las mañanas de lunes desde las 04:00 hasta las 05:00, y la edición en sábados no se transmite. Un mapa meteorológico nacional de Australia se utiliza durante cortes transversales a las filiales locales para información meteorológica. GMA se transmite a la misma vez que Today de NBC se emite por la Seven Network, y The Early Show de CBS se emite por Network Ten. Es líder indiscutible, con respecto a las calificaciones, en unas zonas regionales en donde otros afiliados adelantan los programas matutinos de sus cadenas respectivas en los Estados Unidos con programación pagada y religiosa.

Orbit Showtime emite GMA en su canal "America Plus" de lunes a viernes en vivo a las 11:00, tiempo medio de Greenwich, en el Oriente Medio y Europa.

Premios
Para la temporada de 1992-1993, Good Morning America ganó el Premio Daytime Emmy por Mejor Programa de Entrevistas/Servicio. En 2010, el programa fue nominado para un GLAAD Media Award por "Mejor Segmento de Periodismo Televisivo" para el segmento "Total Transformation: Why Chaz Bono Decided to Change" ("Transformación total: ¿Por qué Chaz Bono decidió cambiar?") durante la ceremonia 21o de los GLAAD Media Awards.

Véase también
 ABC News

Referencias

Enlaces externos
Sitio web oficial (en inglés).
Blog y foro para los espectadores de GMA (en inglés).

.

Programas de televisión iniciados en 1975
Series de televisión de Estados Unidos de los años 1970
Series de televisión de Estados Unidos de los años 1980
Series de televisión de Estados Unidos de los años 1990
Series de televisión de Estados Unidos de los años 2000
Series de televisión de Estados Unidos de los años 2010
ABC News
Series de televisión de ABC
Programas informativos de televisión de Estados Unidos

Good Morning America


Peter Waldo, Valdo, Valdes ili Waldes (oko 1140. – oko 1205.), također i Pierre Vaudès ili de Vaux, bio je vođa srednjovjekovnog kršćanskog duhovnog pokreta valdenga.

Odnos s Valdenzima
Smatra se da je Peter Waldo osnovao pokret valdenga negdje između 1170. i 1177. godine, iako je bilo tvrdnji da su valdenzi prethodili Waldu.

U svojoj Povijesti crkve Vaudois (1859.) Antoine Monastier citira Bernarda, Abbotta od Foncalda, koji je krajem 12. stoljeća zabilježio da su valdenzi nastali u vrijeme Lucijeva papinstva. Monastier pretpostavlja da se odnosi tekst na papu Lucija II. (1144. – 1145.), i zaključuje da su valdenzi bili aktivni prije 1145. godine. Bernard također kaže da ih je isti papa Lucije osudio kao heretike, ali je zabilježeno da ih je osudio papa Lucije III 1184.

Monastier također tvrdi da je Eberard de Béthune, pišući 1210. godine (iako Monastier iznosi godinu 1160.), tvrdio da se ime "Vaudois" odnosi stanovnike dolina ili one koji "prebivaju u dolini tuge i suza" i da je bio u upotrebi prije Petera Walda.

Život i rad
Većina pojedinosti Waldovog života nepoznata je. Dosadašnji izvori prenose da je bio bogati trgovac tkaninom iz Lyona i čovjek koji se malo obrazovao. Nešto prije 1160. godine doživio je nadahnuće nizom događaja: propovijedi o životu svetog Aleksija, odbijanja transupstancijacije kad se to smatralo zločinom i iznenadna i neočekivana smrt dragog prijatelja tijekom večernjeg obroka. Od tada je počeo živjeti radikalnim kršćanskim životom, poklonio je većinu svoje imovine svojoj supruzi i dio je podijelio kao milostinju siromašnima.

Otprilike u to vrijeme Waldo je započeo s javnim propovijedima i poučavanjima šireći svoje ideje jednostavnosti i siromaštva, posebno da "nitko ne može služiti dvojici gospodara, Bogu i Mamonu." Waldo je osudio ono što je smatrao papinskim ekscesima i neke katoličke dogme, uključujući čistilište i transupstancijaciju. Rekao je da su ove dogme "bludnica" iz knjige Otkrivenja. Do 1170. Waldo je okupio velik broj sljedbenika, koji se nazivaju siromašnima iz Lyona, siromašnima iz Lombardije ili siromašnima od Boga. Evangelizirali su svoje učenje dok su putovali kao trgovci. Često ih se naziva valdensijima (ili valdenzima) kako bi razlikovali od albigenza ili katara.

Valdežanski pokret od početka je karakteriziralo propovijedanje od strane laika, dobrovoljno siromaštvo i strogo i doslovno interpretiranje Biblije. Između 1170. i 1180. Waldo je dao nalog jednom kleriku iz Lyona da prevede Novi zavjet na "narodni jezik romansa" (francusko-provansalski). Waldo je stoga zaslužan za objavljivanje prvog prijevoda Biblije u Europi na 'moderni jezik' izvan latinskog.

U siječnju 1179. Waldo i jedan od njegovih učenika odlazi u Rim, gdje su ih dočekali papa Aleksandar III i Rimska kurija. Pozvani su da daje objašnjenje svojih vjerskih stavova pred komisijom od tri klerika, uključujući pitanja o kojima se tada raspravljalo u Crkvi, poput univerzalnog svećeništva, propovijedanja evanđelja na narodnom jeziku i pitanja dobrovoljnog siromaštva. Rezultati sastanka nisu bili konačni. Papa je potvrdio Waldov zavjet siromaštva, ali zabranjeno mu je nastaviti propovijedati zato što je bio laik.

Waldove ideje, ali ne i sam pokret, osuđeni su na Trećem lateranskom saboru u ožujku iste godine. Vođe valdenškog pokreta još nisu bili izopćeni iz Crkve.

nakon što su otjerani iz Lyona, Waldo i njegovi sljedbenici nastanili su se u visokim dolinama Pijemonta i u Francuskoj na Luberonu i nastavili su propovijedati svoju inačicu kršćanstva utemeljenom na izravnom tumačenju Novog zavjeta. Walda je ekskomunicirao papa Lucije III tijekom sinode održane u Veroni 1184., a doktrinu siromaha iz Lyona ponovno je osudilo vijeće na Četvrtom lateranskom saboru 1215. godine, kada su prvi put poimence spomenuli skupinu i proglasili njezina načela herezom. U strahu od crkvenog progona Waldovi sljedbenici pobjegli su u planinska područja sjeverne Italije i osnovali valdensku evangeličku crkvu koja još uvijek postoji.

Izvori

Primarni izvori

Sekundarni izvori

Francuski kršćanski teolozi

Peter Waldo


القائم مقاميتين هو نظام سياسي عثماني لحكم لبنان كان قائما بين سنة 1843م و1861م بحيث قُسم لبنان إلى مقاطعتين: قائمقامية جنوبية يحكمها درزي وقائمقامية شمالية يحكمها ماروني. وانتهت بقيام نظام المتصرفية عام 1861م اثر المجازر بين الدروز والموارنة.

تاريخ

على اثر الاضطرابات التي حصلت في لبنان بين المسيحيين والدروز بتشجيع من الأوروبيين والمصريين، اقترح مستشار النمسا الأمير كليمنس فون مترنيش على العثمانيين تقسيم لبنان إلي قائم مقاميتين بحيث يحكم الامراء الدروز المناطق الجنوبية المختلطة ويعين العثمانيون حاكما مسيحيا للمناطق الشمالية ذات أغلبية مسيحيّة.

مراجع

محطات مهمة في تاريخ الشعب المسيحي اللبناني

دول وأقاليم انحلت في 1861
دول وأقاليم أسست في 1843
لبنان العثماني

قائم مقاميتي جبل لبنان


An Homalomena striatieopetiolata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Peter Charles Boyce ngan S.Y.Wong. An Homalomena striatieopetiolata in nahilalakip ha genus nga Homalomena, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Homalomena

Homalomena striatieopetiolata


طلقة الزاوية  هو مفصل متحرك يركب في القسم الامامي للسلاح وتركب كاميرا فيديو ملونة قابلة للفصل. الجهاز من أمريكي-إسرائيلي ويسمح الجهاز بتحريك القسم الامامي من السلاح إلى اليمين واليسار أو إلى الامام، تمكن المستعمل من التفتيش من خلف الزويا بأمان عن الاهداف من خلال كاميرا الفيديو التي ترسل المشاهد إلى شاشة. تستخدم لتفتيش الممرات الضيقة في الشوارع، الغرف، بدرجة عالية من الدقة دون تعريض حياة الجندي للخطر.

السلاح فعال ضد الأهداف القاتلة التي تترصد الجندي خلف الزوايا في الحالات التكتيكية المتغيرة التي تصادف الوحدات الخاصة وقوات الشرطة التي تعمل في المناطق المبنية، وخصوصاً لدى اقتحام وتطير الابنية. تم تصميم البندقية من قبل اختصاصيين في مكافحة الإرهاب، حصلت على إعجاب قوات الشرطة والوحدات الخاصة في كثير من الدول.

مميزات السلاح
 النظام يلائم كافة المسدسات قيد الاستعمال حالياً.
 يمكن تركيب بدل المسدس عيار 9 ملم أو غيره.
 كما يوجد نموذج أخرمع قاذف مقنبلات من نوع M203 عيار40 ملم ذو طلقة واحدة، لكن مع شاشة تحتوي على شبكة خاصة للتسديد.
 كاميرا بشاشة عرض قابلة للفصل التي تحتوي على خطين متقاطعين للتهديف.
 أخمس قابل للطي.
 يمكن أستعمال كاتم للصوت.
 تحتوي على بطارية قابلة للشحن والتبديل السريع.

المستخدمون

مصادر

أسلحة الشرطة
أسلحة إسرائيل
اختراعات إسرائيلية
بنادق اقتحام

طلقة الزاوية


Atlantic Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Atlantic Township (Carteret County, North Carolina)
 Atlantic Township (Dare County, North Carolina)

Atlantic Township


"Halo" (em português: Olá) é a canção que representou a Áustria no Festival Eurovisão da Canção 2022 que teve lugar em Turim. A canção foi selecionada através de uma seleção interna. Na semifinal do dia 10 de maio, a canção não constou de entre os dez qualificados, pois terminou a semifinal em 15º lugar com 42 pontos.

Canções do Festival Eurovisão da Canção
Áustria no Festival Eurovisão da Canção
Canções em inglês
Canções de 2022
Singles de 2022

Halo (canção de Lumix feat. Pia Maria)


Ígor Valentínovich Kurashov, en ruso Игорь Валентинович Курашов (nacido el 2 de abril de 1972 en Brjansk, Rusia), es un exjugador de baloncesto profesional ruso que jugaba en la posición de pívot. Consiguió dos medallas en competiciones internacionales con Rusia.

Equipos
1992-1998 CSKA Moscú
1998-1999 SAV Vacallo
1999-2000 Ural Great Perm
2000-2001 Petkim Aliağa
2001-2002 BC Keila
2001-2002 Near East
2002-2003 TTU Tallinn
2003-2004 Arsenal Tula
2004-2005 SK Tallinn
2005-2006 Szolnoki Olaj

Enlaces externos
 Ficha de Kurashov

Baloncestistas de la selección de Rusia
Baloncestistas de Rusia
Baloncestistas del CSKA Moscú
Baloncestistas del Ural Great Perm
Baloncestistas del Near East
Baloncestistas del Vacallo Basket
Baloncestistas del Szolnoki Olaj KK
Baloncestistas del TTÜ K.K.
Nacidos en Briansk

Ígor Kurashov


Endian Firewall es una distribución GNU/Linux libre especializada en cortafuegos (Firewall), ruteo  y gestión unificada de amenazas. Está siendo desarrollado por el italiano Srl Endian y la comunidad.
Endian está basado originalmente en IPCop, que además es un fork de SmoothWall.

La versión 2.2 contiene los siguientes paquetes:

 Firewall bidireccional
 Puerta de enlace VPN con OpenVPN o IPsec
 Antivirus Web
 Antispam Web
 Antivirus de correo
 Antispam de correo
 Proxy HTTP transparente
 Filtrado de contenidos
 Seguridad inalámbrica
 Soporte para SIP VoIP
 Soporte para  NAT
 Soporte para múltiples direcciones IP (alias)
 Configuración a través de interfaz Web HTTPS
 Estadísticas de conexión
 Registros de tráfico de Red
 Registros de reenvío de servidores externos
 Servidor DHCP
 Servidor NTP
 Sistema de detección y reporte de intrusiones
 Soporte para ADSL-Módem

Véase también
 IPCop
 SmoothWall
 Firewall
 IPFire

Enlaces externos
 Sitio Web oficial
 Company's website of the project
 Website of the project on SourceForge.net

Distribuciones Linux especializadas en servicios de red

Endian Firewall


XO-3 es la próxima tableta, es un equipo del proyecto OLPC, (del inglés One Laptop Per Child, en español Un portátil por niño). Es el sucesor del XO-2, un concepto de diseño, abandonado en favor del XO-3.

La formación de la Tablet PC, reemplaza el concepto de diseño cancelado dos XO-2. Utilizará un procesador ARM. Está previsto para ser lanzado en 2012 con un precio objetivo por debajo de U$s 100.

Hardware
En cuanto a características técnicas, la tableta OLPC XO-3 será

 Procesador Marvell Armada (1 GHz).
 Memoria RAM de 256 MB.
 Pantalla flexible de 11 pulgadas de alta definición, de 1024 x 600 pixeles.
 Ranura para tarjetas SD, de hasta 4 GB de almacenamiento.
 Cámara web.
 Panel solar para su autonomía energética.
 Capacidad de conectarse vía satélite.
 Dos altavoces.
 Micrófono.
 Acelerómetro
 Un puerto USB.

Referencias

OLPC
Computadoras tabletas

OLPC XO-3


جبل بُودَبّوس جبل يقع بوسط الجمهورية التونسية، شمال غربي مدينة القيروان. يبلغ ارتفاعه 916 م.

بودبوس

جبل بودبوس