Now and Then  (Amigas para siempre en España) es una película de 1995 dirigida por Lesli Linka Glatter e interpretada por  Christina Ricci, Rosie O'Donnell, Thora Birch, Melanie Griffith, Gaby Hoffmann, Demi Moore, Ashleigh Aston Moore y Rita Wilson.

Fue filmada en Savannah, Georgia. Ha sido referida como una versión femenina de Stand by Me.

Argumento
En 1991, cuatro amigas de la infancia se reúnen en su ciudad natal de Shelby, Indiana. Samantha Albertson (Demi Moore), una escritora de ciencia ficción, narra la historia, como adolescente (interpretada por Gaby Hoffmann), Samantha era considerada la chica "rara" a la que le gustaba realizar sesiones de espiritismos y estaba interesada en la ciencia ficción y lo sobrenatural. Roberta Martin (Rosie O'Donnell), doctora, era una persona dura (interpretada por Christina Ricci) cuya madre murió cuando tenía cuatro años. Chrissy Dewitt (Rita Wilson), que vive en el hogar de su infancia, está casada y está a punto de dar a luz a su primer hijo, como una joven ingenua (interpretada por Ashleigh Aston Moore), su madre protegía demasiado de ella. Tina "Teeny" Tercell (Melanie Griffith) es una exitosa actriz de Hollywood; de niña (interpretada por Thora Birch), siempre había soñado con la fama.

Teeny y Samantha no han visitado su ciudad natal en años.

La historia se remonta en 1970, cuando las chicas tenían dos objetivos: ahorrar suficiente dinero para comprar una casa del árbol y evitar a los hermanos Wormer.

Recepción
La película fue estrenada el 20 de octubre de 1995, y fue un éxito comercial.

Banda sonora
Columbia Records lanzó un álbum de banda sonora el 17 de octubre de 1995. Excepto por la canción de los créditos finales de Thompson Twins, el álbum se compuso de canciones de los años 60 y 70.

 "Sugar, Sugar" - The Archies
 "Knock Three Times" - Tony Orlando and Dawn
 "I Want You Back" - The Jackson 5
 "Signed, Sealed, Delivered I'm Yours" - Stevie Wonder
 "Band of Gold" - Freda Payne
 "Daydrem Believer" - The Monkees
 "No Matter What" - Badfinger
 "Hitchin' a Ride" - Vanity Fare
 "All Right Now" - Free
 "I'm Gonna Make You Love Me" - Supremes/Temptations
 "I'll Be There" - The Jackson 5
 "Now and Then" - Susanna Hoffs
 "Hold Me Now" - Thompson Twins

Elenco
 Rosie O'Donnell como Roberta Martin.
 Christina Ricci como joven Roberta Martin.
 Melanie Griffith como Tina "Teeny" Tercell.
 Thora Birch como joven Tina "Teeny" Tercell.
 Demi Moore como Samantha Albertson.
 Gaby Hoffmann como joven Samantha Albertson.
 Rita Wilson como Chrissy DeWitt.
 Ashleigh Aston Moore como joven Chrissy DeWitt.
 Devon Sawa como Scott Wormer.
 Lolita Davidovich como Mrs. Albertson
 Rumer Willis como Angela Albertson.
 Cloris Leachman como Grandma Albertson.
 Hank Azaria como Bud Kent.
 Bonnie Hunt como Mrs. DeWitt
 Janeane Garofalo como Wiladene.
 Walter Sparrow como "Crazy Pete".
 Bradley Coryell como Wormer Brother.
 Travis Robertson como Wormer Brother.
 Justin Humphrey como Wormer Brother.
 Brendan Fraser como Veterano de Vietnam.

Referencias
 IMDb

Películas sobre embarazos
Películas sobre acoso escolar

Now and Then (película)


Çipura ya da çupra (Sparus aurata), Sparidae familyasına ait, Akdeniz'de yayılım gösteren balık türü.

Klimatik yapıdan çipura balığına tüm Akdeniz'de rastlanmakla birlikte doğu ve güneydoğu Akdeniz ülkelerinde, Kanarya Adaları'nda, İngiltere kıyılarında, Verde Burnu'nda ve nadir olarak Karadeniz kıyılarında rastlanır. Genellikle tropikal, subtropikal ve ılıman kuşaklarda yayılım gösteren çipura deniz fenogramlarının bulunduğu kumlu–çamurlu ve çamurlu ortamlarda yaşamını sürdürür. Bunun yanı sıra nehir ağızlarına ve lagüner bölgelere de girer. Türkiye'de daha çok güney sahilleri ve Ege kıyılarında yayılım gösterir. 30-50 gram olanları ince lidaki, 100 gram olanları lidaki, 100-180 gram olanları kaba lidaki, 200 gram ve üzeri ağırlıkta olanları da çipura olarak adlandırılır. 0-3 yaş arası çipuraların mide içerikleri incelendiğinde bu türün karnivor bir form olduğu ve özellikle ergin bireylerin Crustacea ve Mollusca familyasına ait türlerle beslendiği ortaya çıkmıştır. Sırt yüksekliği fazla olup lateralden yassılaşmış simetrik bir yapıya sahiptir. Baş iri, burun küt ve ağız terminal konumlu olup düzdür. Alt çenede dişler önde 4 adet kanin, arkada 4 sıra molar, üst çenede ön tarafta 4 adet kanin, arkada ise 3 sıra molar şeklindedir. Üst dudak, alt dudağa oranla daha kalın olup gözün başladığı noktanın paralelinde biter. Gözler orta derecede gelişmiştir. Göz çukuru önündeki mesafe, göz çapından en az iki kat daha uzundur. Gözler arasında V şeklinde yıldızsı bir bant vardır. Kuvvetli çenesiyle küçük kabukluları, balıkları ve diğer hayvanları kolayca yiyen etçil bir balıktır. Yaz aylarında sığlarda, kış aylarında da 30–40 m. derinliklerde yaşar. İki yaşın üzerindekiler daha da derinlere iner. Cinsel olgunluğa erişme yaşı 2 'dir. Bu dönemde balıkların genel olarak erkek oldukları gözlenir. 3 ve 4. yaştan itibaren balıklarda dişiliğe dönüşüm olduğu görülür (Protandrik hermafroditizm). Ortam koşullarına bağlı olarak balıkların cinsiyet değiştirmesi her zaman az da olsa mümkün olduğu bildirilmektedir. Çipura balıkları son 20-25 yılda ilgi çeken ve yetiştirmeye alınan bir tür olduğundan türün her an cinsiyet değiştirebildiği zaman zaman gözlenebilmekte ise de doğadan yakalanan yaşlı balıkların önemli bölümünün dişi olması ve iki yaşlı balıklarda erkek bireylerin çok yüksek oranda olması, bu türde balıkların 2. yaştan sonra çoğunlukla dişi olduklarını göstermektedir. Yumurtlama dönemleri Ekim – Aralık aylarında olur ve 100–150.000 yumurta dökerler. Eti az kılçıklı, sert ve beyazdır. Izgarada pişirilmesi tercih edilir. Ayrıca üretim kültürüne uygunluğu nedeniyle ekonomik değeri çok yüksektir. Çipura balığı günümüzde Türkiye'de, Yunanistan'da, İsrail'de ve İspanya'da başarılı olarak üretilir. Yıllar boyunca yapılan kontrolsüz avlanmalar sonucu denizlerde sayısı çok azalmış ancak balık çiftliklerinde yetiştirilmektedir, balık çiftliklerinde yetiştirilen balıkların boyutu daha büyüktür.

Biyoloji

Genellikle  derinliklerde bulunur ancak 'a kadar oluşabilir, tek başına veya tek tek deniz otu yakınında veya kumlu diplerin üzerinde, ancak bazen ilkbaharda haliçlerde küçük gruplar görülebilir.

Esas olarak kabuklu deniz ürün leri, aynı zamanda bazı bitkilerle de beslenir.

Balıkçılık ve su ürünleri yetiştiriciliği

Çipura, saygın bir yem balığıdır ancak 2000–2009 yılları arasında özellikle Akdeniz'den olmak üzere yabani balıkların avlanması nispeten mütevazı olmuştur; 2000–2009 yılları arasında 6,100 ila 9,600 ton arasında olmuştur. Ek olarak, çipura, geleneksel olarak kıyı lagünlerinde ve tuzlu su havuzlarında yaygın olarak yetiştirilmiştir. Ancak, 1980'lerde yoğun yetiştirme sistemleri geliştirildi ve çipura, özellikle Akdeniz bölgesinde ve Portekiz'de önemli bir su kültürü türü haline geldi. Bildirilen üretim, 1980'lerin sonlarına kadar ihmal edilebilir düzeydeydi ancak 2010'da 140,000 tona ulaştı ve bu nedenle balık avcılığı üretimini gölgede bıraktı. Yunanistan, Avrupa'nın en büyük çipura üreticisidir ve onu Türkiye izlemektedir.

Su ürünleri yetiştiriciliğindeki çipura, Enterospora nucleophila dahil olmak üzere parazit enfeksiyonlarına karşı hassastır.

Mutfak

Balık, Akdeniz mutfağında çeşitli isimler altında yaygın olarak kullanılmaktadır. Tunus'ta yerel olarak "Dorate" olarak bilinir.

Kaynakça

1.ÇİPURA (Sparus aurata Lin., 1758) BALIĞININ BİYOLOJİSİ VE YETİŞTİRME TEKNİKLERİ Şahin SAKA-Kürşat FIRAT
2.İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sağlık ve Sosyal Hizmetler Dairesi web alanı

Galeri

Ege Denizi faunası
Sparidae
Yunancadan Türkçeye geçen sözcükler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Çipura


Schloss Weitersroda ist ein 1478 erbautes Ritterschloss im gleichnamigen Ortsteil von Hildburghausen in Südthüringen.

Geschichte

Baugeschichte und bauliche Details
Die ältesten Teile des Schlosses stammen aus dem 15. Jahrhundert. Diesem ersten Bauabschnitt ist der westliche dreigeschossige Teil des langgestreckten Baukörpers zuzuordnen. Die dem Dorf zugewandte Nordwestfassade ist durch einen Treppenturm und eine Tordurchfahrt geprägt und wird im Südwesten durch einen Stufengiebel und einen Standerker abgeschlossen. Der Erker umfasst im ersten Obergeschoss ein Kreuzrippengewölbe und im zweiten Obergeschoss ein Sterngewölbe. Die Wendeltreppe im Treppenturm ist in historischer Spindelbauweise erbaut und besteht aus massiven Sandsteinstufen. Im Turm sind vorwiegend drei Fensterformen zu finden: kleine, einfache unverglaste Rundfenster, die durch zur Hälfte durchgetrennte steinerne Kanonenkugeln verschließbar sind, viereckige Fenster, die um der Treppensteigung zu folgen, rautenformig abgeschrägt sind, und ganz oben im Turm, direkt unterhalb des Dachstuhls, befinden sich drei verglaste Rundfenster. Die Fensteröffnungen bilden, bedingt durch die Wandstärke des Turms, jeweils tiefe Fensternischen. Die Laibungen der Türen, die vom Turm in die jeweiligen Stockwerke führen und auch andere Tür- und Fensterlaibungen im Renaissancebau sind gestuft und gekehlt und durch Voluten sowie zum Teil im unteren Teil mit gewunden gerieften Säulchen verziert.  Ein zweiter Rundturm im Westen stürzte Mitte des 20. Jahrhunderts ein und wurde nicht wieder aufgebaut. Dieser Teil ist zum größten Teil aus Natursteinmauerwerk errichtet, was der Anlage einen burgähnlichen Charakter verleiht. Im Inneren verläuft im ersten Stockwerk des Renaissanceteils hofseitig ein Wandelgang entlang der Fensterfront, die in Nischen mit je einem Fensterpaar unterteilt ist. Dieser ist zu den einzelnen Zimmern hin durch eine Fachwerkwand abgetrennt. Das Fachwerk dieser Wand ist durch eine ungewöhnliche Schnitzerei gekennzeichnet. Vom Schlosshof her ist dieser Gebäudeteil durch ein Diamantquaderportal aus dem 17. Jahrhundert zugänglich, das in eine Halle mit Kreuzgewölbe und einer zentralen Diamantquadersäule führt.

Im Nordosten wird der Renaissanceteil durch einen neueren zweigeschossigen Gebäudeteil mit massiv gemauertem Erdgeschoss und Fachwerkobergeschoss fortgesetzt. Ein Sandsteinportal weist die Jahreszahl 1890 auf. Östlich schließen sich hier auf der Hofseite einige Grundmauern und ein Kellerzugang der ehemaligen Schlossbrauerei an. Weitere spätere Anbauten sind mittlerweile ebenfalls wieder entfernt worden. Den westlichen Abschluss des Schlosshofes bildet ein neuzeitliches Stallgebäude.

Bauakten des Herzogtums Sachsen-Hildburghausen im Staatsarchiv Meiningen belegen, dass Schloss Weitersroda Ende des 17. Jahrhunderts in ein großangelegtes Bauprojekt anlässlich der Erhebung des Hauses Sachsen-Hildburghausen in den Herzogsstand integriert wurde. Zu diesem, unter dem Namen "Henriettenthal" überlieferten Projekt gehörten neben dem heutigen Schloss die heute als Dorfkirche genutzte "Bethalle" und ein Jagdschloss, welches sich direkt gegenüber, auf der anderen Straßenseite der heutigen Schloss-Straße befand. Von diesem blieb beim Abriss 1890 nur der östliche Barockpavillon erhalten, der von Holzbildhauer Andre "Max" Müller restauriert wurde und heute von ihm bewohnt wird. Weiter nördlich schließt sich der damalige "Lustgarten" an, dessen Ausdehnung sich noch an einigen Mauerresten ablesen lässt. Dieses Areal wird seit 2010 als Bauland für Eigenheime genutzt.

Nutzungsgeschichte
Der gegenwärtige Eigentümer des Schlosses beschreibt die Nutzungsgeschichte auf seiner Webseite wie folgt:

Wohnprojekt und kulturelle Belebung des Schlossbezirks

Seit 2008 ist Florian Kirner Besitzer des Schlosses. Es wird u. a. für ein künstlerisches Wohnprojekt genutzt.
Die Bewohner haben neben dem Erhalt und der Instandsetzung der Bausubstanz des Schlosses das Ziel, mit Kulturschaffenden der Region und weiter entfernt lebenden Künstlern im Schloss und dessen unmittelbarer Umgebung Voraussetzungen für kulturelle Vielfalt zu schaffen.

Für die Sicherung des Schlossgiebels erhielt Florian Kirner kommunale Zuschüsse und Geld von der Denkmalpflege. 2009 gab Konstantin Wecker ein Benefizkonzert zugunsten des Schlossprojektes.

Im Oktober 2008 erwarb Kirner mit Thomas Stöckerl, einem der Schlossbewohner, der thai-amerikanischen Künstlerin Ruth Pongstaphone und dem Videokünstler Patrick Palucki ein aus dem Jahr 1690 stammendes Brauerei- und Gaststättengebäude, das dem Schloss gegenüber liegt. Es wird für Kunstausstellungen genutzt und bietet einen Veranstaltungssaal für etwa 300 Gäste. Durch frühere Veranstaltungen wurde für dieses Gebäude der Name "Kunstbrauerei" werblich etabliert.

Der Schlosseigentümer, selbst Kabarettist und Liedermacher, führte verschiedene regelmäßige Veranstaltungen ein, beispielsweise das "Paradiesvogelfest" auf Schloss Weitersroda, ein Liedermacher-Festival, welches neben Liedermacherei auch Kunsthandwerk, zirzensische und literarische Angebote bereithält. Das Festival beginnt jeweils am letzten Donnerstag im Mai.

Ein weiteres Festival, das "Fest der Kulturen", welches Ende August 2012 erstmals stattgefunden hat, soll ebenfalls zu einer jährlichen Veranstaltung des Schlosses werden. Das erstmals 2012 ausgerichtete Fest der Kulturen mit Bühnenprogramm, einem großen Angebot für Kinder, Kochworkshop und einem internationalen Basar wurde ermöglicht durch eine großzügige Zuwendung aus dem Landesprogramm für Demokratie, Vielfalt und Toleranz. Es fand speziell bei Familien mit Kindern Anklang und half, Berührungsängste im Dorf wirksam abzubauen. Initiator dieses Festivals ist Mohamed Zine Liyame, ein Schlossbewohner, der in Eisfeld einen Laden für orientalisches Kunsthandwerk betreibt.

Kulturkneipe "Simplicissimus" und Gedenkstein

Schloss Weitersroda beherbergt die Kulturkneipe "Simplicissimus". Die Kulturkneipe besteht aus dem Schankraum und einem Veranstaltungssaal. Sie wird für Lesungen, Vorträge, Filmabende und kleinere musikalische Darbietungen genutzt und ist auch innerhalb der größeren Veranstaltungen ein wichtiger Treffpunkt.

Die Räume der Kneipe sind geprägt durch schlichtes, helles Kreuzgewölbe, das durch Stichkappengewölbe ergänzt ist, und sich über einer durchgängigen dunklen hölzernen Wandvertäfelung erhebt. Die beiden nördlichen Bogenfenster des Schankraumes werden durch ein Wappen derer von Hessberg und das Weitersrodaer Ortswappen geprägt. Als Wandschmuck fallen besonders historische Künstlerfotos auf, und im Zwischengang sind historische Bilder des Schlosses und seiner früheren Besitzer sowie Informationen zur Schloss-Geschichte zu finden. Für ein besonderes Ambiente sorgen u. a. marokkanische Lampen und Kissen.

Auf dem Schlossgelände steht ein historischer Grabstein. Der Grabstein stand vorher im Münchner Nordfriedhof, wo Theo Prosel, dessen Mutter Therese, seine Schwester Anna und sein Enkel Jean-Marie begraben waren.
Schwiegersohn Walther Diehl jedoch ist auf einem anderen Münchner Friedhof begraben. Sein Name und der "Simpl-Hund" wurden erst vor dem Transport des Steines nach Weitersroda hinzugefügt. Alle auf dem Grabstein verzeichneten Personen sind Vorfahren oder Verwandte von Prinz Chaos II.

Dieser Gedenkstein steht in engem Zusammenhang zum Namen der Kulturkneipe des Schlosses, der sich auf die Künstlerkneipe "Simplicissimus", den Simpl (München), bezieht. Der "Simpl-Hund" auf dem Gedenkstein ist das Logo des Münchner Simpl gewesen. Die Darstellung geht auf den Simplicissimus-Gründer und Zeichner Thomas Theodor Heine zurück. Die vor dem Gedenkstein montierte Schreibmaschine soll auf die literarischen Verdienste der Familie verweisen.

Weblinks

 André Heß: Schlossherr von Weitersroda möbelt ein Denkmal auf Thüringer Allgemeine vom 16. April 2010 (Archivlink)

Einzelnachweise

Weitersroda
Kulturdenkmal im Landkreis Hildburghausen
Erbaut in den 1470er Jahren
Bauwerk in Hildburghausen

Schloss Weitersroda


Micaela Slăvescu (n. 17 martie 1929, București – d. 2009) a fost o lexicografă și traducătoare română de limba franceză.

Biografie
S-a născut în 1929 în familia inginerului Oliviu Slăvescu și a soției sale, Gabriela (născută Cavaliotti). A urmat școala primară la București, Școala Centrală de Fete din București (1939-1947) și Facultatea de Litere, secția italiană-franceză, a Universității din București (1947-1951). A lucrat la Direcția Presei, la I.P.I.A. și apoi ca profesoară la Catedra de franceză a Universității din București (din 1963).

A colaborat cu articole la Secolul 20, Revue roumaine ș.a. Debutul său editorial a avut loc în 1963 cu o antologie de umor în limba franceză, intitulată Humour en français... de tous les coins... de tous les âges. A participat apoi la elaborarea lucrărilor științifice Dicționar al literaturii franceze (1972) și Histoire de la litterature française (1981).

Micaela Slăvescu s-a remarcat mai ales ca traducătoare în și din limba franceză, publicând numeroase traduceri din literatura franceză (Ch. Nodier, Gerard de Nerval, Victor Hugo, Cl. Bremond ș.a.), prefațând operele unor scriitori francezi clasici și moderni – La Fontaine, Corneille, Molière, H. Nonnier, Edmond Rostand, Maurice Druon, Michel Tournier ș.a. și traducând în limba franceză scrierile lui Lucian Blaga, Marin Preda și Geo Dumitrescu, precum și o antologie de basme românești (Contes populaires roumaines, 1979) și lucrări cu profil istoric sau de istoria artei și a civilizației. Contribuția sa în domeniul popularizării limbii franceze a fost remarcată; Micaela Slăvescu a fost decorată cu ordinul francez Les Palmes Academiques în grad de Cavaler (1977) și a primit Premiul Uniunii Scriitorilor pe 1979, pentru traducerea unor opere românești.

Scrieri
 Humour en français... de tous les coins... de tous les âges. Recueil des plaisanteiries et des anecdotes, texte culese și adnotate de Micaela Slăvescu, București, 1963;
 Dicționar al literaturii franceze (coordonator și coautor), București, 1972;
 Histoire de la litterature française (coautoare), București, 1981.

Traduceri (selecție)
 J. F. Muller, Pictura modernă, București, 1967;
 L. Venturi, Pictori moderni, București, 1968;
 L. Venturi, De la Manet la Lautrec (în colab. cu Constanța Tănăsescu), București, 1968;
 Ch. Nodier, Trilby. Povestiri fantastice (în colab. cu Barbu Brezianu), București, 1973;
 Marin Tarangul, Bosch, Paris, 1974;
 Al. Tănase, Culture, civilisation, humanisme, București, 1974;
 Costin Murgescu, L'Economie socialiste de la Roumanie, București, 1974;
 Eugen Schileru, L'Impressionisme, București, 1975;
 Victor Hugo, Hanul din Islanda, București, 1976;
 Virgil Cândea, Breve histoire de la Roumanie, București, 1977;
 Gerard de Nerval, Călătorie în Orient, București, 1977;
 ***, Contes populaires roumaines, București, 1979;
 Maurice Druon, Fericirea unora, București, 1979;
 Claude Bremond, Logica povestirii, București, 1981;
 Geo Dumitrescu, Billiard, București, 1981;
 Marin Preda, L'Horizon bleu de la mort, București, 1982;
 Radu Florescu, L'Art de l'antiquité daco-roumaine, București, 1986;
 Lucian Blaga, Theatre, București, 1986;
 Michel Folco, Doar Dumnezeu și noi…, București, 1992;
 Ambroise Vollàrd, Ascultându-i pe Cezanne, Degas, Renoir, București, 1992.

Note

Nașteri în 1929
Decese în 2009
Traducători români

Micaela Slăvescu


Ivo Mlikota (1904. – 1994.), hrvatski prosvjetar, kulturni djelatnik i umjetnik iz Zagvozda.

Životopis
Rođen 1904. godine. Zaslužan za podizanje na višu razinu školovanja u Zagvozdu u kojem je skupa sa suprugom Frankom službovao desetak godina (1926. – 1936.). U tom je razdoblju zagvoškoj školi gravitiralo 38 sela i pohađalo ju je više od 350 učenika. U mjestu su ga zapamtili kao učena čovjeka dobra savjeta. Poslije je živio u Splitu. Predavao je na Pedagoškoj akademiji. Osim nastavničkog rada, ostavio traga u umjetnosti. Napisao je pjesme, crtice, igrokaze. Također je djelovao na kulturnom polju. Uređivao je časopise. Prikupljao je tekstove za budući Zagvoški zbornik. Građa koju je prikupio korisna je za upoznavanje sa zagvoškim događajima i nekim zagvoškim ljudima. Do kraja je bio aktivan. Izdavanje tog zbornika nije dočekao, ali većina priloga ipak mu je objavljena godinu poslije njegove smrti u župnom listu Zagvozd pokrenutom 1995. godine.

Izvori

Zagvozd
Životopisi, Split
Odgoj i obrazovanje u Hrvatskoj
Hrvatski pjesnici

Ivo Mlikota


Vizije kćeri Albionovih (eng. Visions of the Daughters of Albion) pjesma je Williama Blakea iz 1793. godine, koja je bila objavljena kao knjiga s njegovim ilustracijama. Kratak je i ran primjer njegovih proročkih knjiga i djelomičan nastavak Knjige o Theli.

Priča
Veći dio pjesme govori o ženskom liku pod imenom Oothoon, koju se naziva "nježnom dušom Amerike", i njezinom seksualnom iskustvu. S. Foster Damon (A Blake Dictionary) pretpostavio je da je Blakea nadahnulo djelo Obrana ženskih prava Mary Wollstonecraft iz 1792. godine.

Oothoon je zaljubljena u Theotormona, koji prikazuje čednog muškarca lažno uvjerenog u svoju pravednost. Oothoon poželi Theotormona, ali ju iznenada siluje Bromion. Nakon tog čina ni Bromion ni Theotormon ne žele imati nikakve veze s njom.

Simbolika
Imena likova prikazuju njihove simboličke uloge, što je tipično za Blakea. Theotormonovo ime vuče podrijetlo iz grčke riječi "theos", koja znači bog, i latinske riječi "tormentum", koja znači "mučiti". Ime njegova suparnika Bromiona grčkog je podrijetla i znači "onaj koji riče".

Bromion prikazuje strastvena muškarca kojeg prožima vatra požude. Oothoon prikazuje ženu iz Blakeova društva koja nije imala prava nad svojom seksualnošću. Blakeove kćeri Albionove gledaju na zapad, prema Americi, jer je vjerovao da je ondje odlučeno da će se jednog dana ukinuti svi oblici diskriminacije. U Americi bi rase živjele u skladu i žene bi mogle imati pravo nad svojom seksualnošću. U isto vrijeme Blake primjećuje da se Amerika oslobodila britanske vlasti, ali da i dalje zagovara ropstvo.

Blake se poslužio Platonovom alegorijom pećine u Vizijama kćeri Albionovih kako bi prikazao da tri lika nikako ne razumiju istinsku prirodu stvarnosti jer ih stalno sputavaju konvencije. Smatra se da je Theotormon misticirani oblik Johna Stedmana, čiju je knjigu, koja govori o njegovom iskustvu s ropstvom i brutalnošću u Surinamu na obali Južne Amerike, Blake u to vrijeme ilustrirao.

Zanimljivosti
Bromion je naziv koji se koristi za Dioniza; u prijevodu znači "onaj koji riče".

Izvori

Vanjske poveznice
 Informacije o postojećim primjercima pjesme ilustriranih rukom i usporedbe među njima na William Blake Archiveu
 Tekst Vizija kćeri Albionovih
Digitalni faksimil Vizija kćeri Albionovih uz Knjigu o Theli, Lowell *EC75.B5815.793va.  Houghton Library  na sveučilištu Harvard.

Britanska književnost

Vizije kćeri Albionovih


Nahuatlea, rod glavočika smješten u tribus Gochnatieae, dio potporodice Gochnatioideae. Postoji sedam vrsta  jednodomnih grmova i drveća rasprostranjenih po Meksiku i Teksasu.

Listovi sjedeći ili s kratkom peteljkom duljine ne više od 5 mm, naizmjenični. Cvjetovi s vjenčićima homomorfni, bijeli ili žuti, aktinomorfni.

Vrste
 Nahuatlea arborescens (Brandegee) V.A.Funk
 Nahuatlea hiriartiana (Villaseñor, Medrano & Medina) V.A.Funk
 Nahuatlea hypoleuca (DC.) V.A.Funk
 Nahuatlea magna (M.C.Johnst. ex Cabrera) V.A.Funk
 Nahuatlea obtusata (S.F.Blake) V.A.Funk
 Nahuatlea purpusii (Brandegee) V.A.Funk
 Nahuatlea smithii (B.L.Rob. & Greenm.) V.A.Funk

Izvori

Gochnatioideae

Nahuatlea


Pentland ist ein Einschlagkrater im äußersten Süden der Mondvorderseite, südöstlich des Kraters Zach und nordöstlich von Curtius.
Der Kraterrand ist erodiert, das Innere weitgehend eben mit einem kleinen Zentralberg.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem irischen Geographen Joseph Barclay Pentland offiziell benannt.

Weblinks

 Pentland auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Pentland (Mondkrater)


Familial Mediterranean fever (FMF) is a hereditary inflammatory disorder.  FMF is an autoinflammatory disease caused by mutations in Mediterranean fever gene, which encodes a 781–amino acid protein called pyrin. While all ethnic groups are susceptible to FMF, it usually occurs in people of Mediterranean origin—including Sephardic Jews, Mizrahi Jews, Ashkenazi Jews, Assyrians, Armenians, Azerbaijanis, Druze, Levantines, Kurds, Greeks, Turks and Italians.

The disorder has been given various names, including familial paroxysmal polyserositis, periodic peritonitis, recurrent polyserositis, benign paroxysmal peritonitis, periodic disease or periodic fever, Reimann periodic disease or Reimann syndrome, Siegal-Cattan-Mamou disease, and Wolff periodic disease. Note that "periodic fever" can also refer to any of the periodic fever syndromes.

Signs and symptoms

Attacks
There are seven types of attacks. Ninety percent of all patients have their first attack before they are 18 years old. All develop over 2–4 hours and last anywhere from 6 hours to 5 days. Most attacks involve fever.

 Abdominal attacks, featuring abdominal pain, affect the whole abdomen with all signs of peritonitis (inflammation of abdominal lining), and acute abdominal pain like appendicitis. They occur in 95% of all patients and may lead to unnecessary laparotomy. Incomplete attacks, with local tenderness and normal blood tests, have been reported.
 Joint attacks mainly occur in large joints, especially in the legs. Usually, only one joint is affected. 75% of all FMF patients experience joint attacks.
 Chest attacks include pleuritis (inflammation of the pleura) and pericarditis (inflammation of the pericardium). Pleuritis occurs in 40% of patients and makes it difficult to breathe or lie flat, but pericarditis is rare.
 Scrotal attacks due to inflammation of the tunica vaginalis are somewhat rare but may be mistaken for testicular torsion.
 Myalgia (rare in isolation)
 Erysipeloid rashes (a skin reaction on the legs that can mimic cellulitis, rare in isolation)

Diagnostic criteria
Various diagnostic criteria have been set, but the Tel-Hashomer clinical criteria is widely recognized for the diagnosis of FMF. It has more than 95% and 97% sensitivity and specificity, respectively.

For the criteria, typical attacks consist of all the following: recurrent (three or more episodes), febrile (rectal ≥ 38 °C), painful inflammation, and a short duration of 12 to 72 hours.

Incomplete attacks (must be recurrent) are differing from typical attacks in at least one feature as follows: temperature <38 °C, attack duration longer or shorter than specified (but no less than 6 hours and no more than 7 days), localized abdominal attacks, no signs of peritonitis during the attacks, and arthritis in a location other than the hip, knee or ankle.

Complications
AA-amyloidosis with kidney failure is a complication and may develop without overt crises. AA amyloid protein is produced in very large quantities during attacks, and at a low rate between them, and accumulates mainly in the kidney, as well as the heart, spleen, gastrointestinal tract, and thyroid.

There appears to be an increase in the risk for developing particular vasculitis-related diseases (e.g. Henoch–Schönlein purpura, Polyarteritis nodosa, and Behçet's disease), spondylarthropathy, prolonged arthritis of certain joints and protracted myalgia.

Genetics

The MEFV gene is located on the short arm of chromosome 16 (16p13). Many different mutations of the MEFV gene can cause the disorder. Having one mutation is unlikely to cause the condition. Having two mutations (either a copy from both parents, or two different mutations with one from each parent) is the threshold for a genetic diagnosis of FMF. However, most individuals who comply with the genetic diagnosis of FMF remain asymptomatic or undiagnosed.  Whether this is due to modifier genes or environmental factors remains to be established.

Pathophysiology
Virtually all cases are due to a mutation in the Mediterranean Fever (MEFV) gene on the chromosome 16, which codes for a protein called pyrin or marenostrin. Various mutations of this gene lead to FMF, although some mutations cause a more severe picture than others. Mutations occur mainly in exons 2, 3, 5 and 10.

The function of pyrin has not been completely elucidated, but in short, it is a protein that binds to the adaptor ASC and the pro form of the enzyme caspase-1 to generate multiprotein complexes called inflammasomes in response to certain infections. In healthy individuals, pyrin-mediated inflammasome assembly (which leads to the caspase 1) dependent processing and secretion of the pro-inflammatory cytokines (such as interleukin-18 (IL-18) and IL-1β) is a response to enterotoxins from certain bacteria. The gain-of-function mutations in the MEFV gene render Pyrin hyperactive, and subsequently, the formation of the inflammasomes becomes more frequent.

The pathophysiology of familial Mediterranean fever has recently undergone significant advances: at basal state, pyrin is kept inactive by a chaperone protein (belonging to the family of 14.3.3 proteins) linked to pyrin through phosphorylated serine residues. The dephosphoration of pyrin is an essential prerequisite for the activation of the pyrin inflammasome. Inactivation of RhoA GTPases (by bacterial toxins, for example) leads to the inactivation of PKN1 / PKN2 kinases and dephosphoration of pyrin. In healthy subjects, the dephosphorylation step alone does not cause activation of the pyrin inflammasome. In contrast, in FMF patients, the dephosphorylation of serines is sufficient to trigger the activation of the pyrin inflammasome. This suggests that there is a two-level regulation and that the second regulatory mechanism (independent of (de)phosphorylation) is deficient in FMF patients. This deficient mechanism is probably located at the level of the B30.2 domain (exon 10) where most of the pathogenic mutations associated with FMF are located. It is probably the interaction of this domain with the cytoskeleton (microtubules) that is failing, as suggested by the efficacy of colchicine.

It is not conclusively known what exactly sets off the attacks, and why overproduction of IL-1 would lead to particular symptoms in particular organs (e.g. joints or the peritoneal cavity). However, steroid hormone catabolites (pregnanolone and etiocholanolone) have been shown to activate the pyrin inflammasome, in vitro, by interacting with the B30.2 domain (coded by exon 10).

Diagnosis
The diagnosis is clinically made on the basis of the history of typical attacks, especially in patients from the ethnic groups in which FMF is more highly prevalent. An acute phase response is present during attacks, with high C-reactive protein levels, an elevated white blood cell count and other markers of inflammation. In patients with a long history of attacks, monitoring the kidney function is of importance in predicting chronic kidney failure.

A genetic test is also available to detect mutations in the MEFV gene.  Sequencing of exons 2, 3, 5, and 10 of this gene detects an estimated 97% of all known mutations.

A specific and highly sensitive test for FMF is the "metaraminol provocative test (MPT)", whereby a single 10 mg infusion of metaraminol is administered to the patient. A positive diagnosis is made if the patient presents with a typical, albeit milder, FMF attack within 48 hours. As MPT is more specific than sensitive, it does not identify all cases of FMF, although a positive MPT can be very useful.

Treatment
Attacks are self-limiting, and require analgesia and NSAIDs (such as diclofenac). Colchicine, a drug otherwise mainly used in gout, decreases attack frequency in FMF patients. The exact way in which colchicine suppresses attacks is unclear. While this agent is not without side effects (such as abdominal pain and muscle pains), it may markedly improve quality of life in patients. The dosage is typically 1–2 mg a day. Development of amyloidosis is delayed with colchicine treatment. Interferon is being studied as a therapeutic modality. Some advise discontinuation of colchicine before and during pregnancy, but the data are inconsistent, and others feel it is safe to take colchicine during pregnancy.

Approximately 5–10% of FMF cases are resistant to colchicine therapy alone. In these cases, adding anakinra to the daily colchicine regimen has been successful. Canakinumab, an anti-interleukin-1-beta monoclonal antibody, has likewise been shown to be effective in controlling and preventing flare-ups in patients with colchicine-resistant FMF and in two additional autoinflammatory recurrent fever syndromes: mevolonate kinase deficiency (hyper-immunoglobulin D syndrome, or HIDS) and tumor necrosis factor receptor-associated periodic syndrome (TRAPS).

Epidemiology
FMF affects groups of people originating from around the Mediterranean Sea (hence its name). It is most prominently present in the Armenians, Sephardic Jews, Ashkenazi Jews, Mizrahi Jews, Cypriots, Kurds, Turks and Levantines.

History
A New York City allergist, Sheppard Siegal, first described the attacks of peritonitis in 1945; he termed this "benign paroxysmal peritonitis", as the disease course was essentially benign. Dr Hobart Reimann, working in the American University in Beirut, described a more complete picture which he termed "periodic disease". French physicians Henry Mamou and Roger Cattan described the complete disease with renal complications in 1952.

See also
 List of cutaneous conditions
 Urticarial syndromes

References

External links
  information about the MEFV gene.
 GeneReview/NIH/UW entry on Familial Mediterranean Fever
 Familial Mediterranean Fever (FMF) - US National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases

Amyloidosis
Arthritis
Rheumatology
Immune system disorders
Autosomal recessive disorders
Autoinflammatory syndromes
Mediterranean

Familial Mediterranean fever


Güneş paneli, fotovoltaik (PV) hücreler üzerinden güneş ışığını elektriğe dönüştüren bir cihazdır. PV hücreleri, ışığa maruz kaldıklarında devre boyunca akarak çeşitli cihazları çalıştırmak veya pillerde saklanmak üzere doğru akım (DC) elektrik üretir. Güneş panelleri aynı zamanda güneş pili panelleri, güneş elektrik panelleri veya PV modülleri olarak da bilinir.

Güneş panelleri sistem veya sıralı dizi oluşturan gruplar halinde düzenlenir. Fotovoltaik sistem bir veya daha fazla güneş paneli, DC elektriği alternatif akıma dönüştüren bir inverter ve bazen de denetleyiciler, sayaçlar ve takip sistemleri gibi diğer bileşenlerden oluşur. Fotovoltaik sistem, uzaktaki evler veya kulübeler gibi şebeke dışı uygulamalar için elektrik sağlamak veya elektriği şebekeye geri vererek kamu hizmeti şirketinden avans veya ödeme almak için kullanılabilir. Buna şebeke bağlantılı fotovoltaik sistem denir.

Yenilenebilir ve temiz enerji kaynağı kullanmaları, sera gazı emisyonlarını azaltmaları ve elektrik faturalarını düşürmeleri güneş panellerinin avantajıdır. Dezavantajları, güneş ışığının mevcudiyeti ve yoğunluğuna bağlı olmaları, bakım ve temizlik gerektirmeleri ve yüksek başlangıç maliyetlerine sahip olmalarıdır. Güneş panelleri konut, ticari ve endüstriyel amaçlar ile uzay ve ulaşım uygulamaları için de yaygın olarak kullanılmaktadır.

Tarihçe
Bazı malzemelerin ışığa maruz kaldıklarında elektrik yükü oluşturma yeteneği ilk kez Fransız fizikçi Edmond Becquerel tarafından 1839'da gözlemlendi. İlk güneş panelleri, basit elektrikli cihazlar için bile çok verimsizdi.

Becquerel'in gözlemi, İngiliz elektrik mühendisi Willoughby Smith'in yükün ışığın selenyuma çarpmasından kaynaklanabileceğini keşfettiği 1873 yılına kadar tekrarlanmadı. William Grylls Adams ve Richard Evans Day, 1876'da Smith'in sonuçlarını tekrarlamak için kullandıkları deneyi anlatan "Işığın selenyum üzerindeki etkisi"ni yayınladılar.

1881'de Amerikalı mucit Charles Fritts "sadece güneş ışığına maruz kalmakla kalmayıp aynı zamanda loş, dağınık gün ışığına da maruz kaldığında sürekli, sabit ve önemli bir kuvvete sahip" olarak bildirilen ilk ticari güneş panelini yarattı, fakat bu güneş panelleri, özellikle kömürle çalışan santrallere kıyasla çok verimsizdi.

1939'da Russell Ohl, birçok modern güneş panelinde kullanılan güneş pili tasarımını yarattı. 1941'de tasarımının patentini aldı. Bu tasarım ilk olarak Bell Laboratuvarları tarafından 1954 yılında ticari olarak uygulanabilir ilk silikon güneş pilini oluşturmak için kullanıldı.

2008 ve 2013 yılları arasında güneş paneli kurulumcuları önemli bir büyüme oranı kaydetti. Birçok montajcının çalışmak için "ideal" olmayan güneş çatıları projeleri vardı ve gölgeli çatılar ve yönlendirme zorluklarına çözüm bulmak zorunda kaldılar. Mikro invertörlerin yeniden yaygınlaşması ve güç optimize edicilerin icadı sürece katıldı.

Üreticiler AC modülleri oluşturmak için mikro invertör şirketleriyle ve akıllı modüller oluşturmak için modül üreticileriyle güç optimize edici şirketlerle ortaklık kurdu. 2013 yılında birçok güneş paneli üreticisi akıllı modül çözümlerini duyurdu ve piyasaya sürmeye başladı.

Teori ve yapım

Fotovoltaik modüller çok sayıda güneş hücresinden oluşur ve fotovoltaik etki üzerinden elektrik üretmek için Güneş'ten gelen fotonları kullanır. Çoğu modül, gofret yapılı kristal silikon veya ince film hücreler kullanır.

Modülün ayrıca yük taşıyan katman ihtiyacı olabilir. Hücreler mekanik hasar ve nemden korunmalıdır. Modüllerin çoğu katıdır, ancak ince film hücrelerine dayalı yarı esnek olanlar da mevcuttur.

Hücreler istenen voltaj için seri, akım değeri için paralel olarak bağlanır.

Modülün gücü (watt) cinsinden ifade edilir; voltaj (volt) ve akımın (amper cinsinden) matematiksel sonucudur ve ışık miktarıyla da ilişkilidir

Güneş panelleri üzerindeki üretim spesifikasyonları, (genellikle güneş panellerinin kurulu olduğu gerçek çalışma koşullarını yansıtmaz) standart koşullar altında elde edilir.

Güneş panelinin arkasına çıkış arabirimi olarak işlev gören bir PV bağlantı kutusu takılır. Çoğu fotovoltaik modül hava koşullarına dayanıklı MC4 konektörlerini kullanır. Güneş panelleri ayrıca panel yapısını daha iyi desteklemek için raf bileşenleri, braketler, reflektör şekilleri ve oluklardan oluşan metal çerçeveler kullanır.

Güneş pili bağlantı teknikleri
Güneş modüllerinde, ön elektrotların önden bağlanması ön optik yüzey alanını az da olsa bloke edecektir. Güneş ışığı için mevcut ön yüzey alanını en üst düzeye çıkarmak ve verimliliği artırmak için üreticiler çeşitli arka bağlantı teknikleri kullanır:

 Pasifleştirilmiş yayıcı arka kontağı (PERC), ışığı yakalamak için bir polimer film ekler
 Tünel oksitle pasifleştirilmiş temas (TOPCon), daha fazla ışık yakalamak için PERC filme bir oksidasyon katmanı ekler.
 Interdigitated back contact (IBC).

PV modül dizileri
Tek bir güneş modülü sınırlı miktarda güç üretebilir; çoğu kurulum birden fazla modül içerir. Bir fotovoltaik sistem tipik olarak bir dizi fotovoltaik modül, invertör, pil paketi, şarj kontrolörü, ara bağlantı kabloları, devre kesiciler, sigortalar, bağlantı kesme anahtarları, voltaj ölçerler ve isteğe bağlı olarak bir güneş takip mekanizması içerir. Çıkış ve depolamayı optimize etmek, güç aktarımı sırasında güç kaybını azaltmak için ekipman dikkatle seçilir.

Akıllı güneş modülleri
Akıllı modüller, geleneksel güneş panellerinden farklıdır; modüle gömülü güç elektroniği, panel düzeyinde maksimum güç noktası izleme ve gelişmiş güvenlik gibi işlevsellikler sunar. Bir güneş modülünün çerçevesine veya bir konektör aracılığıyla fotovoltaik devreye bağlanan güç elektroniği, akıllı modüller olarak kabul edilmez.

Birkaç şirket, PV modülüne aşağıdakiler gibi çeşitli gömülü güç elektroniği dahil etmeye başladı:

 Maksimum güç noktası izleme (MPPT) güç optimize ediciler, bir modülün bir bölümüne düşen bir gölgenin neden olduğu, gölgeleme etkilerini telafi ederek güneş fotovoltaik sistemlerinden elde edilen gücü en üst düzeye çıkarmak veya modüldeki daha fazla hücre dizisinin sıfıra yakın düşmesi, ancak tüm modülün çıktısının sıfıra düşmemesi için geliştirilmiş bir DC-DC dönüştürücü teknolojisidir.
 Veri ve arıza tespiti için solar performans monitörleri

Teknoloji

Çoğu güneş modülü şu anda çok veya tek kristalli silikondan yapılan (c-Si) güneş hücrelerinden üretilmektedir. 2013 yılında kristal silikon, dünya çapındaki PV üretiminin %90'ından fazlasını oluştururken, genel pazarın geri kalanı kadmiyum tellür (CdTe), bakır indiyum galyum selenid (CIGS) ve amorf silikon  kullanan ince film teknolojilerinden oluşuyor.

Ortaya çıkan üçüncü nesil güneş enerjisi teknolojileri gelişmiş ince film hücreleri kullanır. Diğer güneş enerjisi teknolojilerine kıyasla daha düşük bir maliyetle nispeten yüksek verimli bir dönüşüm üretirler. Ayrıca, uzaya kaldırılan kilogram başına üretilen gücün en yüksek oranını sundukları için, yüksek maliyetli, yüksek verimli ve sıkışık dikdörtgen çoklu bağlantı (MJ) hücreleri genellikle uzay gemilerindeki güneş panellerinde kullanılır. MJ hücreleri, bileşik yarı iletkenlerdir ve galyum arsenit (GaAs) ve diğer yarı iletken malzemelerden yapılmıştır. MJ hücrelerini kullanan bir başka gelişmekte olan PV teknolojisi, yoğunlaştırıcı fotovoltaiktir (CPV).

İnce film
Sert ince film modüllerinde hücre ve modül aynı üretim hattında üretilir. Hücre, bir cam substrat veya üst tabaka üzerinde oluşturulur ve elektrik bağlantıları, "monolitik entegrasyon" adlandırılan yerinde oluşturulur. Alt tabaka veya üst tabaka, bir ön veya arka tabakaya, genellikle başka bir cam tabakasına bir kapsülleyici ile lamine edilir. Bu kategorideki ana hücre teknolojileri CdTe, , a-Si+uc-Si tandem ve CIGS'dir. Amorf silikonun güneş ışığı dönüştürme oranı %6-12'dir.

Esnek ince film hücreleri ve modülleri, aynı üretim hattında, fotoaktif katman ve diğer gerekli katmanların esnek bir alt tabaka üzerine yerleştirilmesiyle oluşturulur. Alt tabaka bir yalıtkan ise (örneğin polyester veya poliimid film), monolitik entegrasyon kullanılabilir. İletken ise, elektrik bağlantısı için başka bir teknik kullanılmalıdır. Hücreler, ön tarafta şeffaf, renksiz bir floropolimere, tipik olarak etilen tetrafloroetilen (ETFE) veya florlu etilen propilene (FEP) ve diğer tarafta nihai substrata bağlanmaya uygun bir polimere lamine edilerek modüller halinde birleştirilir.

Montaj ve takip sistemi

Zemin
Büyük şebeke ölçekli güneş enerjisi santralleri genellikle yere monte fotovoltaik sistemler kullanır. Modüller yer tabanlı montaj desteklerine bağlı raflar veya çerçeveler tarafından yerinde tutulur. Zemine dayalı montaj destekleri şunları içerir:

 Doğrudan zemine sürülen veya betona gömülen direk montajları
 Beton levhalar veya dökülmüş temeller gibi temel montajları
 Güneş enerjisi modülü sistemini yerinde sabitlemek için ağırlık kullanan ve zemine nüfuz etmeyi gerektirmeyen beton veya çelik tabanlar gibi balastlı ayak ayakları. Bu tür bir montaj sistemi, üstü kapalı düzenli depolama alanları gibi kazı yapmanın mümkün olmadığı yerler için çok uygundur ve güneş enerjisi modülü sistemlerinin hizmetten çıkarılmasını veya yeniden konumlandırılmasını basitleştirir.

Çatı
Çatıya monte güneş enerjisi sistemleri, çatıya dayalı montaj desteklerine bağlı raflar veya çerçeveler tarafından yerinde tutulan güneş modüllerinden oluşur. Çatı tabanlı montaj destekleri şunları içerir:

 Doğrudan çatı yapısına takılan ve modül rafını veya çerçevelerini bağlamak için ek raylar kullanabilen ray bağlantıları.
 Panel sistemini yerinde sabitlemek için ağırlık kullanan ve içinden penetrasyon gerektirmeyen beton veya çelik tabanlar gibi balastlı ayak ayakları. Bu montaj yöntemi, çatı yapısı üzerinde herhangi bir olumsuz etki olmaksızın güneş paneli sistemlerinin hizmetten çıkarılmasına veya yeniden konumlandırılmasına olanak tanır.
 Bitişik güneş modüllerini enerji toplama ekipmanına bağlayan tüm kablolar, yerel elektrik yasalarına göre kurulmalı ve iklim koşullarına uygun bir kanaldan geçirilmelidir.

Takip
Güneş takip sistemi, mekanik karmaşıklık ve artan bakım maliyetlerine karşın modül başına üretilen enerjiyi artırır. Güneşin yönünü algılarlar ve ışığa maksimum maruz kalma için modülleri gerektiği gibi eğerler veya döndürürler.

Alternatif olarak, sabit raflar modülleri gün boyunca belirli bir eğimde (zenit açısı) ve belirli bir yöne (azimut açısı) dönük olarak sabit tutabilir. Bir kurulumun enlemine eşdeğer eğim açıları yaygındır. Bazı sistemler yılın zamanına göre eğim açısını da ayarlayabilir.

Sabit kurulumlar, bireysel güneş panellerinden mümkün olan maksimum ortalama gücü üretmeyecek olsa da, panellerin maliyeti genellikle izleme mekanizmasından daha ucuzdur ve kuzeye veya güneye bakanlara göre sabah ve akşam yoğun taleplerde ekonomik olarak daha değerli güç sağlayabilirler.

Yoğunlaştırıcı
Bazı modüller, ışığın mercek veya aynalar tarafından daha küçük hücrelere odaklandığı yoğunlaştırıcılar (konsantratör) içerir. Bu, yüksek verimli, ancak pahalı hücrelerin (galyum arsenit gibi) kullanım maliyetini düşürür. Güneş ışığını yoğunlaştırmak da verimliliği yaklaşık %45'e çıkarabilir.

Işık yakalama
Bir güneş pili tarafından emilen ışık miktarı gelen güneş ışığının geliş açısına doğrudan  bağlıdır. Bunun nedeni yüksek geliş açısında daha fazla ışığın yansıtılmasıdır. Toplam enerji çıkışını maksimize etmek için, modüller genellikle güneye (Kuzey Yarımküre'de) veya kuzeye (Güney Yarımküre'de) bakacak şekilde yönlendirilir ve enleme izin verecek şekilde eğilir. Güneş takibi, geliş açısını küçük tutmak için kullanılabilir.

Güneş panelleri kırılma indisleri silikon ve havanın arasında olan ince bir yansıma önleyici bir kaplama ile kaplanır. Bu, yansıyan ışıkta yıkıcı girişime neden olarak miktarı azaltır. Üreticiler geliştirilmiş yansıma önleyici kaplamalar veya dokulu cam ile yansımayı azaltmak için çalışıyorlar.

Güç eğrisi

Güneş panellerinde, PV'lerden yeterli akım alınmazsa güç maksimize edilmez. Çok fazla akım alınırsa, gerilim çöker. Optimum akım çekişi, panele çarpan güneş ışığı miktarına bağlıdır. Güneş paneli kapasitesi, güneş panellerinin tam güneş ışığında MPP (maksimum güç noktası) değeri ile belirtilir.

Modül bağlantısı

Modül elektrik bağlantıları, modüllerden akımı alan iletken tellerle yapılır ve akım derecelendirmesi ile arıza koşullarına göre boyutlandırılır.

Paneller tipik olarak, istenen bir çıkış voltajı elde etmek için serileri halinde, istenen akım kapasitesini (amper) sağlamak için paralel olarak bağlanabilir.

Çıkışı maksimize etmek için bloklama ve baypas diyotları modüle dahil edilebilir veya kısmi gölgeleme ile başa çıkmak için harici olarak kullanılabilir. Seri bağlantılar için, bypass diyotları, aksi takdirde akımı ciddi şekilde sınırlayacak olan gölgeli modülleri atlamak için akıma izin vermek üzere modüllere paralel olarak yerleştirilir. Paralel bağlantılar için, akımın gölgeli dizilerden geriye doğru akmasını ve böylece diğer dizileri kısa devre yapmasını önlemek için her bir modülün dizisine seri olarak bir bloke edici diyot yerleştirilebilir.

İnvertörler
Solar invertörler, paneller tarafından sağlanan DC gücü AC güce dönüştürür.

Güneş panelinin MPP'si (Maksimum güç noktası), MPP voltajı (V ) ve MPP akımından (I ) oluşur. Maksimum güç noktası takibi (MPPT) gerçekleştiren bir solar invertör, güneş pilinden çıkışı (I-V eğrisi) örnekler ve maksimum güç elde etmek için uygun elektrik yükünü uygular.

Güneş panelleri invertörlere paralel veya seri olarak bağlanır. Seri bağlantılarda modüllerin voltajları toplanır, ancak akım şiddeti en düşük performanslı panel tarafından belirlenir. Bu, "Noel ışık efekti" olarak bilinir. Paralel bağlantılarda gerilimler sabit kalır, ancak akımlar toplanır.

Mikro invertörler, her bir panelin belirli bir güneş ışığı miktarı için mümkün olan maksimum çıktısına katkıda bulunmasını sağlamak için bağımsız olarak çalışır.

Bağlantı elemanları
Dış mekan güneş panelleri genellikle MC4 bağlantı elemanları içerir. Otomotiv güneş panelleri, ek bir elektrik prizi ve/veya USB adaptörü de içerebilir. İç mekan panelleri (güneş pv camları, ince filmler ve pencereler dahil) bir mikro invertörü (AC güneş panelleri) entegre edebilir.

Verimlilik

Her modül, standart test koşullarında DC çıkış gücüne göre derecelendirilir ve bu nedenle sahadaki çıkış gücü değişebilir. Güç tipik olarak 100 ila 365 Watt arasında değişir. Modülün verimliliği sabit çıktı üzerinden değerlendirildiğinde modülün alanını belirler; örneğin %8 verimli 230 W modül, %16 verimli 230 W modülün iki katı alana sahip olacaktır. Piyasada bulunan bazı güneş enerjisi modülleri %24 verimliliği aşıyor. Şu anda, yeni ticari ürünlerde elde edilen en iyi güneş ışığı dönüşüm oranı (güneş modülü verimliliği) yaklaşık %21,5'tir. En verimli seri üretim güneş modülleri  175 W/m2' ye kadar güç yoğunluğu değerlerine sahiptir.

Bir modülün akıma karşı voltaj eğrisi, elektriksel performansı hakkında yararlı bilgiler sağlar. Üretim süreçleri, aynı tipteki hücrelerde bile, farklı fotovoltaik modüllerin elektriksel parametrelerinde sıklıkla farklılıklara neden olur. Bu nedenle, yalnızca I–V eğrisinin deneysel ölçümü, bir fotovoltaik cihazın elektriksel parametrelerini doğru bir şekilde belirlememize izin verir. Bu ölçüm, fotovoltaik sistemlerin tasarımı, kurulumu ve bakımı içinönemli bilgiler sağlar. Genel olarak, fotovoltaik modüllerin elektriksel parametreleri bina içi testlerle ölçülür. Bununla birlikte, dış mekan testi, pahalı yapay ışık kaynağı gerektirmemesi, numune boyutu sınırlaması olmaması ve daha homojen numune aydınlatması gibi önemli avantajlara sahiptir.

Boeing'in bir yan kuruluşu olan Spectrolab'dan bilim adamları, güneş fotovoltaik hücreleri için yeni bir dünya rekoru olan %40'tan fazla verimliliğe sahip çok bağlantılı güneş hücrelerinin geliştirildiğini bildirdiler. Spectrolab bilim adamları ayrıca, yoğunlaştırıcı güneş pillerinin gelecekte %45'ten, hatta %50'den fazla verimlilik elde edebileceğini tahmin ediyor.

Panellerin kapasite faktörü, öncelikle coğrafi enlem ile sınırlıdır ve bulut örtüsü, toz, gün uzunluğu ve diğer faktörlere bağlı olarak önemli ölçüde değişir. Birleşik Krallık'ta mevsimsel kapasite faktörü %2 (Aralık) ile %20 (Temmuz) arasında değişmekte ve yıllık ortalama da %10-11, İspanya'da ise bu değer %18'e ulaşmaktadır.

Aşırı ısınma, güneş panelinin verimliliği için en önemli faktördür.

Radyasyon dalga boyuna bağlı verimlilik
Fotovoltaik modüller bir dizi ışık frekansından elektrik üretebilir, ancak bu tüm radyasyon aralığını (özellikle ultraviyole, kızılötesi ve düşük veya dağınık ışık) kapsayamaz. Bu nedenle, gelen güneş ışığı enerjisinin çoğu boşa harcanır.

Başka bir tasarım konsepti, ışığı farklı bir ışık rengi üretecek altı ila sekiz farklı dalga boyu aralığına bölmek ve ışınları bu aralıklara ayarlanmış farklı hücrelere yönlendirmektir. Bunun verimliliği %50 oranında artırabileceği öngörülmüştür.

Alüminyum nanosilindirler
Imperial College London tarafından yapılan araştırma, panel verimliliğinin, ışığı alan yarı iletken yüzeyin alüminyum nanosilindirlerle kaplanmasıyla iyileştirildiğini gösterdi. Saçılan ışık daha sonra yarı iletkende daha uzun bir yol boyunca ilerleyerek akıma dönüştürülmek üzere daha fazla foton emer. Altın ve gümüş, nanosilindirler daha önce kullanılmıştı. Alüminyumun spektrumun ultraviyole kısmını soğurduğu, spektrumun görünür ve yakın kızılötesi kısımlarının ise alüminyum yüzey tarafından dağıldığı bulundu. Araştırma, bunun maliyeti önemli ölçüde azaltabileceğini ve alüminyumun altın ve gümüşten daha bol ve az maliyetli olması nedeniyle verimliliği artırabileceğini ileri sürdü. Araştırma ayrıca, akımdaki artışın, "güç dönüştürme verimliliğinden ödün vermeden, malzeme tüketimini azaltarak" daha ince film güneş panellerini teknik olarak mümkün kıldığını kaydetti.

Performans ve bozulma

Modül performansı genellikle standart test koşullarında (STC) derecelendirilir: Bu 1.000 W/m2 ışınım, güneş spektrumu 1,5 Airmass  ve 25°C' modül sıcaklığıdır. Modülün gerçek voltajı ve akım çıkışı aydınlatma, sıcaklık ve yük koşulları değiştikçe değişir. Performans coğrafi konum, günün saati, yılın günü, güneş ışınımı miktarı, modüllerin yönü ve eğimi, bulut örtüsü, gölgeleme, kirlenme, şarj durumu ve sıcaklığa bağlı olarak değişir. Bir modül veya panelin performansı, bir DC pens ampermetre veya şönt ile farklı zaman aralıklarında ölçülebilir ve bir veri kaydedici ile günlüğe kaydedilebilir, grafiklenebilir veya çizelgelenebilir.

Optimum performans için, güneş ışığına dik olarak aynı yöne yönlendirilmiş benzer modüllerden bir güneş paneli yapılması gerekir. Baypas diyotları, kırık veya gölgeli panelleri atlatmak ve çıktıyı optimize etmek için panel boyunca yerleştirilir.

Elektriksel özellikler arasında nominal güç (PMAX, W cinsinden ölçülür), açık devre voltajı (VOC), kısa devre akımı (ISC, amper), maksimum güç voltajı (VMPP), maksimum güç akımı (IMPP), tepe gücü, (Watt zirvesi, Wp) ve modül verimliliği (%) bulunur.

Açık devre voltajı veya VOC, modülün bir elektrik devresi veya sisteme bağlı değilken üretebileceği maksimum voltajdır. VOC, bir voltmetre ile doğrudan aydınlatılmış bir modülün terminallerinde veya bağlantısı kesilmiş kablosunda ölçülebilir.

Zirve güç derecesi, Wp, standart test koşulları altındaki maksimum çıkıştır. tipik olarak 75 W'tan 600 W'a kadar derecelendirilir. Test sırasında, test modülleri test sonuçlarına göre gruplara ayrılır ve tipik bir üretici modüllerini 5 W'lık artışlarla  +/- %3, +/- %5 olarak derecelendirebilir.

Sıcaklığın etkisi
Bir fotovoltaik (PV) modülün performansı p–n bağlantısının T sıcaklığı ana elektriksel parametreleri de etkiler: Genel olarak, VOC'nin T ile önemli bir ters korelasyon gösterdiği, ISC için bu korelasyonun doğrudan olduğu, ancak daha zayıf olduğu, dolayısıyla bu artışın VOC'deki düşüşü telafi etmediği bilinmektedir. Sonuç olarak, T arttığında Pmax azalır. Bir güneş pilinin güç çıkışı ile bağlantısının çalışma sıcaklığı arasındaki bu korelasyon, yarı iletken malzemeye bağlıdır ve T'nin içsel taşıyıcıların, yani elektronlar ve boşlukların konsantrasyonu, ömrü ve hareketliliği üzerindeki etkisinden kaynaklanır.

Sıcaklık duyarlılığı ilgili parametrenin bağlantı sıcaklığına göre türevini ifade eden sıcaklık katsayıları ile tanımlanır.

- β: ∂VOC/∂T, T'ye göre VOC değişim katsayısıdır.

- α: ∂ISC/∂T, T'ye göre ISC'nin değişim katsayısıdır.

- δ: ∂Pmax/∂T,  T'ye göre Pmax'ın değişim katsayısıdır.

Bu katsayıları deneysel verilerden tahmin etme teknikleri literatürde bulunabilir.

Bozulma
Güneş modüllerinin yağmur, dolu, yoğun kar yükü ve sıcak ve soğuk döngülerinden kaynaklanan hasarlara dayanma kabiliyeti üreticiye göre değişir, ABD pazarındaki çoğu güneş paneli doluya dayanma testlerinden geçmişlerdir.

Potansiyel kaynaklı bozulma kristalli fotovoltaik modüllerde sözde başıboş akımların neden olduğu potansiyel kaynaklı bir performans düşüşüdür. Bu etki %30'a kadar güç kaybına neden olabilir.

Fotovoltaik teknolojilerdeki gelişmeler, aktivasyon enerjisini düşürmek için silikon substratı "katkılama" sürecini beraberinde getirdi ve böylece paneli daha verimli hale getirdi.

Boron (p-tipi) gibi kimyasallar, değerlik ve iletken bantlara büyük ölçüde daha yakın donör ve alıcı enerji seviyeleri oluşturmak için yarı iletken kristale uygulanır. Bunu yaparken, bor safsızlığının eklenmesi, aktivasyon enerjisinin 1,12'eV den 0,05eV ye kadar yirmi kat azalmasına izin verir. Potansiyel fark (EB) çok düşük olduğundan, bor oda sıcaklığında termal olarak iyonlaşabilir. Bu, iletim ve değerlik bantlarında serbest enerji taşıyıcılarına ve böylece fotonların elektronlara daha fazla dönüşümüne izin verir.

Bir fotovoltaik cihazın güç çıkışı zamanla azalır. Bu azalma, diğer dış koşulların yanı sıra güneş radyasyonuna maruz kalmasından da kaynaklanmaktadır. Yıllık çıkış gücü kaybı yüzdesi olarak tanımlanan bozunma endeksi, bir fotovoltaik santralin uzun vadeli verimliliğini belirlemede önemli bir faktördür. Ayrıca, aynı kurulumdaki tüm modüller performanslarını tam olarak aynı oranda düşürmez. Uzun süreli dış ortam koşullarına maruz kalan bir dizi modül göz önüne alındığında, ana elektriksel parametrelerin ayrı ayrı bozulması ve dağılımlarındaki artış dikkate alınmalıdır. Her bir modül farklı bir şekilde bozulma eğilimi gösterdiğinden, modüllerin davranışları zamanla giderek farklılaşacak ve bu da tesisin genel performansını etkileyecektir.

Literatürde mevcut olan farklı fotovoltaik teknolojilere dayalı modüllerin güç düşüşü analiziyle ilgili birkaç çalışma vardır. Yakın tarihli bir araştırmaya göre, kristal silikon modüllerin bozunması çok düzenlidir ve yılda %0,8 ile %1,0 arasında salınır.

Öte yandan, ince film fotovoltaik modüllerinde başlangıçta güçlü bir bozulma dönemi gözlemlenir (birkaç ay ve hatta 2 yıla kadar sürebilir), ardından bozulmanın dengelendiği daha sonraki bir aşama gelir. (daha sonra kristal silikonunkiyle karşılaştırılabilir) Güneş spektrumunun etkisi çok daha fazla olduğundan, bu tür ince film teknolojilerinde güçlü mevsimsel değişimler de gözlenir. Örneğin, amorf silikon, mikromorfik silikon veya kadmiyum tellür modülleri için, ilk yıllar için %3 ila %4 arasındaki yıllık bozunma oranlarından bahsediyoruz. Bununla birlikte, CIGS gibi diğer teknolojiler, ilk yıllarda bile çok daha düşük bozulma oranları göstermektedir.

Bakım
Tipik olarak %20 aralığında olan verimlilik paneller üzerinde toz, kir, polen ve diğer partiküllerin birikmesiyle azalır. Houston Üniversitesi'nde fizik doçenti ve NanoEnergy Enstitüsü'nün direktörü Seamus Curran, "Kirli bir güneş paneli, yüksek toz/polen veya çöl alanlarında güç kapasitesini %30'a kadar azaltabilir" diyor. 2018 yılında dünyadaki ortalama kirlenme kaybının en az %3 – %4 olacağı tahmin edilmektedir.

2019 itibariyle güneş panellerini temizlettirmek için ödeme yapmak birçok bölgede iyi bir yatırımdı. Ancak bazı bölgelerde temizlik daha maliyetlidir. 2013 itibariyle Kaliforniya'da kirlenmenin neden olduğu mali kayıplar, panellerin yıkanma maliyetini garanti altına almak için nadiren yeterliydi. Ortalama olarak, Kaliforniya'daki paneller günlük toplam verimliliklerinin %0,05'inden biraz daha azını kaybetti.

Güneş paneli kurulumu ve bakımı ile ilgili mesleki tehlikeler de vardır. Birleşik Krallık'ta 2015–2018'de yapılan bir araştırma, 37 konut binası ve 6 güneş enerjisi çiftliği dahil olmak üzere doğrudan PV kurulumunun neden olduğu 20'den fazla "ciddi yangın" ile PV ile ilgili 80 yangın olayını araştırdı. Vakaların  ünün temel nedeni belirlenemedi ve diğerlerinin çoğuna kötü kurulum, hatalı ürün veya tasarım sorunları neden oldu. Yangınlara en sık neden olan tek unsur DC izolatörleriydi.

kWh Analytics tarafından 2021'de yapılan bir araştırma, PV sistemlerinin ortalama yıllık bozulmasını konutlarda %1,09 ve konut dışı sistemlerde %0,8 olarak belirledi; bu, daha önce varsayılanın neredeyse iki katıydı. 2021'de yapılan bir modül güvenilirlik çalışması, güneş modülü arıza oranlarında artan bir eğilim buldu; üreticilerin %30'u bağlantı kutularıyla ilgili güvenlik arızaları ve %26 malzeme listesi arızaları yaşıyor.

Güneş panelleri için temizleme manuel, mekanize, kurulu hidrolik sistemler (fıskiyeler gibi), kurulu robotik sistemler ve konuşlandırılabilir robotlarla yapılabilir. Manuel temizleme araçları, büyük olasılıkla düşük satın alma maliyetinden dolayı açık ara en yaygın temizleme yöntemidir. Bununla birlikte, 2014 yılında Suudi Arabistan'da yapılan bir çalışmada, "kurulu robotik sistemler, mekanize sistemler ve kurulu hidrolik sistemlerin, güneş panellerini temizlemede kullanım için muhtemelen en umut verici üç teknoloji olduğu" bulundu.

Atık ve geri dönüşüm
2021'de 30 bin ton PV atığı vardı ve Bloomberg NEF tarafından yıllık miktarın 2035'te 1 milyon tonun üzerine ve 2050'de 10 milyonun üzerine çıkacağı tahmin ediliyor (Karşılaştırma için, 2022'de kömür gücüyle 750 milyon ton uçucu kül atığı üretildi) Amerika Birleşik Devletleri'nde, hizmet dışı kalan panellerin yaklaşık %90'ı 2023 itibarıyla çöplüklerde son buluyor. Bir güneş modülünün çoğu parçası, %95'e varan oranda belirli yarı iletken malzemeler veya cam ve demir dahil geri dönüştürülebilir malzemelerden oluşur. Bazı özel şirketler ve kar amacı gütmeyen kuruluşlar, şu anda kullanım ömrü sona eren modüller için geri alma ve geri dönüşüm operasyonlarıyla uğraşmaktadır. AB yasası, üreticilerin güneş panellerinin uygun şekilde geri dönüştürülmesini sağlamasını gerektirir. Japonya, Hindistan ve Avustralya'da da benzer yasalar çıkarılıyor. 2023 tarihli bir Avustralya raporu, kaliteli kullanılmış paneller için bir pazar olduğunu söyledi ve yeniden kullanımı artırmak için önerilerde bulundu.

Harvard Business Review tarafından 2021 yılında yapılan bir araştırma, 2035 yılına kadar atılan panellerin yeni birimlerden -yeniden kullanılmadığı takdirde- 2,56 kat daha ağır basacağını gösteriyordu. O zamana kadar tek bir panelin geri dönüşüm maliyetinin 20-30 $'a ulaşacağını ve bunun da PV'nin LCOE'sini 4 kat artıracağını tahmin ettiler.

AB benzeri bir mevzuatın bulunmadığı ABD paneli çöp sahasına gönderme maliyetinin yalnızca 1-2 ABD doları olduğu düşünüldüğünde panellerin dönüştürülmesi önemli bir teşvik gerektiriyordu. Çalışma, tüketicilerin kar elde etmek için 30 yıllık bir ömrün yarısında panelleri değiştireceğini varsayıyordu. Ancak çalışmadan sonraki yıl yeni panellerin fiyatları arttı. 2022'de yapılan bir araştırma, modüllerin daha önce tahmin edilenden daha uzun süre dayandığını ve bunun sanıldığından daha az PV atığıyla sonuçlanabileceğini söyledi.

Geri dönüşüm olanakları, modüllerde kullanılan teknolojinin türüne bağlıdır:

 Silikon bazlı modüller: Alüminyum çerçeveler ve bağlantı kutuları, sürecin başında manuel olarak sökülür. Modül daha sonra bir değirmende ezilir ve cam, plastik ve metaller gibi farklı fraksiyonlara ayrılır. Gelen ağırlığın %80'den fazlasını geri kazanmak mümkündür. Bir PV modülünün morfolojisi ve bileşimi inşaat ve otomotiv endüstrisinde kullanılan düz camlara benzer olduğundan, bu işlem düz cam geri dönüştürücüler tarafından gerçekleştirilebilir.
 Silikon bazlı olmayan modüller: Farklı yarı iletken malzemeleri ayırmak için kimyasal banyoların kullanımı gibi özel geri dönüşüm teknolojileri gerektirirler. Kadmiyum tellür modülleri için geri dönüşüm süreci, modülün ezilmesi ve ardından farklı fraksiyonların ayrılmasıyla başlar. Bu geri dönüşüm işlemi, camın %90', içerdiği yarı iletken malzemelerin %95'ini geri kazanmak için tasarlanmıştır. Ticari ölçekli bazı geri dönüşüm tesisleri son yıllarda özel şirketler tarafından oluşturulmuştur.

2010'dan bu yana, PV modül geri dönüşümünün geleceği için üreticiler, geri dönüştürücüleri ve araştırmacıları bir araya getiren yıllık bir Avrupa konferansı düzenleniyor.

Üretim

PV sistemlerinin üretimi, verimlilik ve üretim çıktısında büyük artışların yanı sıra meydana gelen önemli maliyet düşüşü ile klasik bir deneyimi takip etti.

Yıllık %100'ün üzerinde büyüme gösteren PV modülü üreticileri, 2019'da sevkiyatlarını önemli ölçüde artırdı, kapasitelerini genişletti ve kendilerini gigawatt GW oyunculara dönüştürdüler. Pulse Solar'a göre, 2019'daki ilk on PV modülü şirketinden beşi, 2019'a kıyasla güneş paneli üretiminde en az %25 artış yaşadı.

Güneş panelleri üretmenin temeli, silikon hücrelerin kullanımına dayanmaktadır. iken yeni modellerin verimi %22'yi aşmaktadır.

2018 takvim yılında dünyanın en büyük beş güneş modülü üreticisi Jinko Solar, JA Solar, Trina Solar, Longi solar ve Canadian Solar idi.

Fiyat

Güneş elektrik enerjisinin fiyatı birçok ülkede 2012'den beri elektrik şebekesinden elde edilen fosil yakıt elektriğinden daha ucuz hale geldi. (şebeke paritesi).

Ortalama fiyatlandırma üç kategoriye ayrılır: küçük, orta (yılda 10 MWp'ye kadar) ve büyük alıcılar. Uzun vadede, hücreler ve modüllerin fiyatlarında açıkça sistematik bir düşüş var. Örneğin, 2012'de watt başına miktar maliyetinin yaklaşık 0,60 ABD Doları olduğu tahmin ediliyordu; bu, 1970'teki 150 ABD Doları olan maliyetten 250 kat daha düşüktü. 2015 yılında yapılan bir araştırma, fiyat/kWh'nin 1980'den bu yana yılda %10 düştüğünü gösteriyor. Güneş enerjisinin 2030'a kadar toplam elektrik tüketiminin %20'sini oluşturması beklenirken Uluslararası Enerji Ajansı 2050'ye kadar bunun %16'ya ulaşacağını tahmin ediyor.

Birleşik Krallık gibi bulutlu bir ülkede, üretilen kWh başına maliyet, İspanya gibi daha güneşli ülkelere göre daha yüksektir.

RMI, Sistem Dengesi (BoS) öğelerini takiben, mikro invertör olmayan güneş modüllerinin kablolama, dönüştürücüler, raf sistemleri ve çeşitli bileşenler gibi modül dışı maliyeti, toplam maliyetlerinin yaklaşık yarısını oluşturur.

Elektriğin elektrik iletim şebekesine satıldığı ticari santraller için, güneş enerjisi maliyetinin toptan elektrik fiyatıyla eşleşmesi gerekecektir. Bu nokta bazen "toptan şebeke paritesi" olarak adlandırılır.

Çatı üstü kurulumlarda çıktı maliyeti kullanıcının elektrik tüketimi için ödediği fiyatla eşleştiğinde kurulum rekabetçi olabilir. Bu durum "perakende şebeke paritesi", "soket paritesi" veya "dinamik şebeke paritesi" olarak adlandırılabilir. UN-Energy tarafından 2012 yılında gerçekleştirilen araştırma, İtalya, İspanya ve Avustralya gibi elektrik fiyatlarının yüksek olduğu güneşli ülkelerin ve dizel jeneratör kullanan bölgelerin perakende şebeke paritesine ulaştığını gösteriyor.

Standartlar
Genel olarak fotovoltaik modüllerde kullanılan standartlar:

 IEC 61215 (kristal silikon performansı), 61646 ( ince film performansı) ve 61730 (tüm modüller, güvenlik), 61853 (Fotovoltaik modül performans testi ve enerji derecesi)
 ISO 9488 Güneş enerjisi—Kelime.
 Underwriters Laboratories'den UL 1703
 Underwriters Laboratories'den UL 1741
 Underwriters Laboratories'den UL 2703
 CE işareti
 Elektriksel Güvenlik Test Cihazı (EST) Serisi (EST-460, EST-22V, EST-22H, EST-110).

Uygulamalar
Güneş panelleri veya fotovoltaiklerin kullanımı için pek çok uygulama vardır. İlk olarak tarımda sulama için güç kaynağı olarak kullanılabilir. Sağlık hizmetlerinde, tıbbi malzemeleri soğutmak için güneş panelleri kullanılabilir. Altyapı için de kullanılabilir. PV modülleri, fotovoltaik sistemlerde kullanılır ve çok çeşitli elektrikli cihazları içerir:

 Güneş kanalları
 Fotovoltaik enerji santralleri
 Çatı üstü güneş PV sistemleri
 Bağımsız PV sistemleri
 Solar hibrit güç sistemleri
 Konsantre fotovoltaikler
 yüzer güneş ; su bazlı güneş panelleri
 Güneş uçakları
 Güneş enerjili su arıtma
 Güneş pompalı lazerler
 güneş araçları
 güneş enerjili su ısıtma
 Uzay aracı ve uzay istasyonlarındaki güneş panelleri

Sınırlamalar

Elektrik şebekesi üzerindeki etki
Çatı tipi fotovoltaik sistemlerin artmasıyla ile enerji akışı 2 yönlü hale gelir. Üretimin tüketimden fazla olduğu durumlarda elektrik şebekeye ihraç edilir. Bununla birlikte, elektrik şebekesi geleneksel olarak 2 yönlü enerji aktarımıyla başa çıkmak için tasarlanmamıştır. Bu nedenle, bazı teknik sorunlar ortaya çıkabilir. Örneğin, Queensland Avustralya'da, 2017'nin sonuna kadar hanelerin %30'dan fazlası çatı katında PV kullandı. Elektrik PV hanelerinden şebekeye geri aktığı için aşırı voltaj sorunu ortaya çıkabilir. PV invertör güç faktörünün düzenlenmesi, elektrik dağıtıcı seviyesinde yeni voltaj ve enerji kontrol ekipmanı, elektrik kablolarının yeniden iletilmesi, talep tarafı yönetimi vb. gibi aşırı voltaj sorununu yönetmeye yönelik çözümler vardır.

Ekim 2019'da Kaliforniya'da elektrik kesintisi sırasında elektrik şebekeleri kesildiğinde, güneş panelleri genellikle kaldı, çünkü bunlar doğrudan evlere değil şebekeye güç sağlamak için tasarlanmıştı.

Elektrik faturası yönetimi ve enerji yatırımına etkisi
Elektrik veya enerji talebi ve fatura yönetiminde sihirli değnek yoktur çünkü müşteriler özel durumlara sahiptir, örneğin konfor/rahatlık ihtiyaçları, elektrik tarifeleri veya farklı kullanım şekilleri. Elektrik tarifesinin, günlük erişim ve ölçüm ücreti, enerji ücreti (kWh, MWh bazında) veya puant talep ücreti (örneğin, bir aydaki en yüksek 30 dakikalık enerji tüketimi için bir fiyat) gibi birkaç unsur olabilir. PV, Avustralya ve Almanya gibi elektrik fiyatının oldukça yüksek olduğu ve sürekli arttığı durumlarda enerji yükünü azaltmak için umut verici bir seçenektir. Bununla birlikte, en yüksek talep ücretinin yürürlükte olduğu yerler için, örneğin konut toplulukları gibi, en yüksek talepler çoğunlukla öğleden sonra ile akşamın erken saatlerinde meydana geliyorsa, PV daha az çekici olabilir. Genel olarak, enerji yatırımı büyük ölçüde ekonomik bir karardır ve operasyonel iyileştirme, enerji verimliliği, yerinde üretim ve enerji depolama seçeneklerinin sistematik olarak değerlendirilmesine dayalı yatırım kararları daha iyidir.

Güneş modülü kalite güvencesi
Güneş modülü kalite güvencesi, kalite gereksinimlerinin karşılandığından emin olmak için güneş hücre ve Panellerinin test edilmesini ve değerlendirilmesini içerir. Güneş modüllerinin 20 ile 40 yıl arasında uzun bir hizmet ömrüne sahip olması beklenmektedir. Güneş modülleri, fiziksel testler, laboratuvar çalışmaları ve sayısal analizlerin bir kombinasyonuyla test edilebilir. Ayrıca, güneş modüllerinin yaşam döngülerinin farklı aşamalarında değerlendirilmesi gerekir. Southern Research Energy & Environment, SGS Consumer Testing Services, TÜV Rheinland, Sinovoltaics, Clean Energy Associates (CEA), CSA Solar International ve Enertis gibi çeşitli şirketler güneş modülü kalite güvencesi konusunda hizmet veriyor." Tutarlı izlenebilir ve istikrarlı üretim süreçlerinin uygulanması, PV Modüllerinin kalitesini korumak ve sağlamak için zorunlu hale geliyor".

Test aşamaları
Test aşamaları şunları içerebilir: Kavramsal aşama, üretim aşaması, nakliye ve kurulum, devreye alma aşaması ve hizmet içi aşama. Test aşamasına bağlı olarak, farklı test ilkeleri geçerli olabilir.

Kavramsal aşama
İlk aşama, modülün beklenen çıktısının bilgisayar simülasyonu yoluyla test edildiği tasarım doğrulamasıdır. Ayrıca modüllerin sıcaklık, yağmur, dolu, kar, korozyon, toz, şimşek, ufuk ve gölgeye yakın etkiler gibi doğal ortam koşullarına dayanma kabiliyeti test edilir. Modülün tasarım ve yapım düzeni ile bileşenlerin ve kurulumun kalitesi de bu aşamada test edilebilir.

Üretim aşaması
Bileşen üreticilerinin denetlenmesi, ziyaret yoluyla gerçekleştirilir. Muayene, montaj kontrolleri, malzeme testi gözetimi ve Tahribatsız Muayeneyi (NDT) içerebilir. Sertifikasyon ANSI/UL1703, IEC 17025, IEC 61215, IEC 61646, IEC 61701 ve IEC 61730-1/-2'ye göre yapılmaktadır.

AC modülü
AC modülü, (arka tarafına monte edilmiş ve harici DC konektörü olmadan) AC gücü üreten küçük bir AC invertöre sahip bir fotovoltaik modüldür.

AC modülleri, Underwriters Laboratories tarafından güneş enerjisi hasadı için en küçük ve en eksiksiz sistem olarak tanımlanır.

Ayrıca bakınız

 Papatya zinciri (elektrik mühendisliği)
 Dijital modelleme ve imalat
 Yurtiçi enerji tüketimi
 Şebekeye bağlı elektrik sistemi
 Fotovoltaiklerin büyümesi
 Bağlantı kutusu
 MC4 konektörü
 Solar şarj cihazı
 Güneş ocağı
 Güneş enerjisi
 Güneş termal kollektörü
 güneş enerjili su ısıtma

Kaynakça

Fotovoltaik
Güneş gücü
Akıllı cihazlar
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar

Güneş paneli


Telman  es un jútor del raión de Gulkévichi del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado a orillas del Samoilova Balka, afluente por la izquierda del Kubán, 6 km al sur de Gulkévichi y 150 km al este de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 277 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Komsomólskoye.

Transporte

Al oeste de la localidad pasa la carretera federal M29 Cáucaso.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Тельман (Краснодарский край).
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Gulkévichi del krai de Krasnodar

Telman (Rusia)


Vatnsmerki er mynd eða mynstur í pappír sem verður sýnilegt þegar lýst er í gegnum pappírinn. Vatnsmerki er mótað í pappírsmaukið áður en pappír er þurrkaður þannig að pappírinn verður mismunandi þykkur. Ljós svæði í vatnsmerki eru þannig þynnri en dökk svæði. Vatnsmerki hafa þekkst í pappírsgerð síðan á 13. öld á Ítalíu. Vatnsmerki eru gjarnan notuð sem öryggisatriði í skjölum á borð við peningaseðla, vegabréf eða frímerki sem vörn gegn fölsunum.

Vatnsmerki


De sociale kasser og fonde udgør en del af den offentlige sektor (mere præcist: af den offentlige forvaltning og service), som udfører særlige forvaltningsopgaver inden for det sociale område.

I Danmark udgøres de sociale kasser og fonde af de danske a-kasser og Lønmodtagernes Garantifond. De udgør den fjerde og mindste delsektor heraf ved siden af staten, kommunerne og regionerne. Tidligere indgik også ATP og Den Særlige Pensionsopsparing (SP) i de sociale kasser og fonde, men ved en revision af Nationalregnskabet i 2005 blev de overført til den private sektor.

I Danmark spiller de sociale kasser og fonde en meget beskeden rolle for de samlede offentlige finanser i forhold til mange andre lande. I 2012 stod de således kun for knap 2 % af de samlede offentlige indtægter (mod statens 71 % og kommuner/regioners 27 %). Det er i skarp modsætning til mange andre lande. I Norge og USA drejer det sig således om godt 20 %, i Holland, Tyskland og Japan om ca. 40 % og i Frankrig om mere end 50 %. Det hænger bl.a. sammen med, at de såkaldte sociale bidrag kun spiller en meget lille rolle i den danske skattestruktur i modsætning til mange steder i udlandet.

Kilder

Offentlig økonomi
Offentlige institutioner

Sociale kasser og fonde


Daniel Toft Jakobsen (født 12. maj 1978) er en dansk politiker der er medlem af Folketinget for Socialdemokraterne efter valg ved Folketingsvalget 2015, hvor 4.344 personlige stemmer gav ham et tillægsmandat i Østjyllands Storkreds.

Tidligere folketingsmedlemmer fra Socialdemokraterne
Folketingsmedlemmer i 2010'erne

Daniel Toft Jakobsen


Trambulina Valea Cărbunării este un complex sportiv (sărituri cu schiurile) aflat la marginea de sud a orașului Râșnov.

Râșnov
Sport în România

Trambulina Valea Cărbunării


Med døden til følge er en dokumentarfilm instrueret af Eva Mulvad efter manuskript af Line Fabricius, Eva Kanstrup.

Handling
For første gang i Danmarkshistorien har det danske retsvæsen givet lov til at en hel retssag bliver filmet. »Med døden til følge« tager os om bag de sensationelle overskrifter og inddrager os i de komplekse overvejelser om beviser og straf, som dommere dagligt håndterer på danskernes vegne. Den konkrete sag handler om en mand, der slog sin bedste ven ihjel med et samurai sværd - var det et uheld eller var det en bevidst handling, da manden førte sværdet? Sagen er drabelig og følelsesladet. Der står meget på spil for den tiltalte, som både skal genopleve den tragiske nat hvor hans ven døde og samtidig forsøge at klare sig gennem en retssag, hvor han står til flere års fængsel.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011

Dokumentarfilm fra Danmark

Med døden til følge


L'expédition normande sur Djerba et Mahdia en 1135 oppose la marine normande aux Hammadides de Béjaïa, eux-mêmes en conflit avec la dynastie apparentée des Zirides badicides retranchés dans leur capitale Mahdia, dans un contexte d'émiettement de leur domaine.

Contexte
Les Hammadides et les Zirides badicides d'Ifriqiya ont le même ancêtre, originaire du Maghreb central, mais vont connaître une scission puis une rivalité. Le déclin des Zirides en Ifriqiya et leur recul face aux Hilaliens et aux Normands incite les Hammadides à entreprendre la réunification du domaine ziride à leur bénéfice. Certaines villes comme Tozeur se rattachent aux souverains du Maghreb central dès 1062. Le sultan hammadide Yahya Ibn Al Aziz lance, depuis sa capitale Béjaïa, une série d'expéditions pour prendre l'Ifriqiya : ils s'empare de Tunis en 1128, puis se dirigent vers Mahdia en 1135.

Roger II de Sicile est sollicité pour venir en appuis aux Zirides. Il entretient de bonnes relations avec ces derniers, déclinant même la participation à une précédente coalitions de navire pisans et génois contre Mahdia. Une escadre sicilo-normande de vingt navires dégage le siège de Mahdia et pille Gabès au main d'un dissident opposé à l'émir ziride Al Hassan. L'escadre sicilo-normande rentre chargée de butin en Sicile. Elle s'empare au passage de Djerba, nid de pirates sous tutelle hammadide.

Conséquence
Cette situation met les Zirides en péril : ils sont obligé de concéder quasiment tout le littoral aux Normands et la paix de 1140 entre Zirides et Normands prend des airs de capitulation. Le succès des Zirides, qui reprennent Gabès en 1147 à un partisan des Normands, ne peut inverser la tendance. En 1148, Georges d'Antioche s'empare de Mahdia, et c'est le coup de grâce pour les Zirides dont le dernier émir Al Hassan doit s'exiler à Alger, où les Hammadides le font mettre en résidence surveillée.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Zirides
 Émirat de Sicile
 Hammadides

Bataille impliquant les Zirides
Bataille impliquant les Hammadides
Histoire de l'Italie médiévale
Histoire de l'Algérie
Histoire de la Tunisie
Italo-Normand

Expédition normande sur Djerba et Mahdia


La economía cultural es el estudio del comportamiento económico de diversos agentes en la producción, intercambio, distribución y consumo de bienes y servicios directamente relacionados con la producción cultural.
Es generalmente una política de los estados tanto desarrollados como en vías de desarrollo y se da al ser una actividad potencialmente lucrativa tanto para el sector público como privado,

Objetos de estudio de la Economía Cultural
Si el objeto de la ciencia económica es estudiar la correcta distribución de los recursos escasos para satisfacer las necesidades del ser humano, la economía cultural hace lo propio con el desarrollo cultural, buscando equidad en el acceso a la actividad cultural para una sociedad. En otras palabras, analiza la relación entre los recursos de los que se dispone, que sean de carácter limitado, y las necesidades, que son de carácter ilimitado, aunque jerarquizadas. Desde otro punto de vista, el análisis de los impactos económicos de las políticas culturales puede constituirse en una herramienta muy útil para evaluar los resultados de una inversión en una determinada actividad, o en un territorio concreto y sirve tanto para evaluar programas y políticas culturales determinadas, como para poner en marcha nuevas estrategias de cara al futuro, tanto desde el ámbito público, como desde el privado o de la misma empresa.

Bibliografía recomendada

Economía

Economía cultural


Alemannia Judaica é o "grupo de trabalho para pesquisa sobre a história dos judeus no sul da Alemanha e áreas adjacentes".

Foi fundada em 24 de maio de 1992 em Hohenems, Vorarlberg, Áustria. O nome do grupo de trabalho refere-se ao foco de sua área de trabalho, a área alemã no sudoeste da Alemanha (áreas de Baden-Württemberg, Alsácia, Suíça alemã, Vorarlberg e Suábia). O grupo de trabalho inclui inúmeras instituições da região que se concentraram no processamento da história judaica regional e local, bem como particulares interessados em trabalhos comemorativos no local.

Os membros do grupo de trabalho reúnem-se todos os anos na forma de uma conferência anual. Cada uma delas é realizada em um local significativo para a história judaica da região, de modo que tanto as atividades podem ser percebidas no local quanto uma troca sobre questões atuais pode ocorrer.

O grupo de trabalho mantém uma página na Internet que fornece informações sobre a história judaica local no sul da Alemanha e arredores. A página está listada no UNESCO Archives Portal desde 2004. Desde o verão de 2021 está sendo revista com o objetivo de modernização.

Ligações externas
Página oficial da Alemannia Judaica

História do judaismo (Alemanha)
História do judaismo (Áustria)
Fundações em 1992

Alemannia Judaica


David Bek (în ) este un film din 1944 sovietic biografic de aventură și dramatic. Este regizat de Hamo Beknazarian. În rolurile principale au interpretat Hrachia Nersisyan, Avet Avetisyan și Hasmik. Filmul este despre Davit Bek, un nobil armean și revoluționar și se bazează pe romanul David Bek scris de Raffi (Hakob Melik Hakobian) în 1882.

Distribuție

 Hrachia Nersisyan ca Davit Bek
 Avet Avetisyan
 Hasmik
 Evgheni Samoilov
 Arus Asryan
 Grigor Avetyan
 L. Zohrabyan
 Murad Kostanyan
 David Malyan
 T. Ayvazyan
 Vaghinak Marguni
 Frunze Dovlatian
 Tatyana Makhmuryan
 L. Shahparonyan
 Vladimir Yershov
 Evgeniy Samoilov
 Lev Sverdlin
 Ivane Perestiani
 Arman Koticyan
 H. Stepanyan
 D. Pogosyan

Referințe

Legături externe

Filme sovietice
Filme regizate de Hamo Beknazarian
Filme istorice sovietice
Filme din 1944
Filme alb-negru

David Bek (film)


Ren og Stimpy er en amerikansk-canadisk tegnefilmserie, skabt af John Kricfalusi. Seriens to hovedpersoner er Ren, en hidsig og let psykotisk chihuahuahund, og Stimpy, en dum, men godhjertet, kat. Serien fik premiere 11. august 1991 og kørte i fem sæsoner på Nickelodeon. I 2003 optrådte figurerne i den voksene tegnefilmserie, Ren and Strimpy: Adult Party Cartoon.

Medvirkende

Ren

En lang øre, pink øje psykopatisk chihuahuahund, som har en pink lignede rottehale fra sæson 1 til sæson 2. Ren er kendt for sin catchphrase såsom "You eediot", "You stupide idiot". Han er baseret på Peter Lorre fra Ridderfalken. Ren slår Stimpy, nåh han laver nogle dumme ting.

Stemmelagt af John Kricfalusi (1990-1992), Billy West (1993-1996)

Stimpy

En rød blånæset kat som  ingen hale har. Han er venlig og dum. Stimpy var kendt for at sige "happy happy joy joy" ("glad glad glæde glæde"). Stimpy har en  Larry Fine-lignede  stemme og lyde.

Stemmelagt af Billy West

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Animerede tv-serier fra USA
Animerede tv-serier fra Canada
Amerikanske tv-serier fra 1990'erne
Tv-programmer fra Nickelodeon

Ren og Stimpy


2. Division 2018-19 er den tredjebedste fodboldliga i Danmarksturneringen i fodbold.

Nye hold denne sæson er Brabrand og Skive, der rykkede ned fra 1. division, samt Slagelse, Tarup-Paarup, Vanløse og Vejgaard, der rykkede op fra Danmarksserien.

Struktur
De 24 hold bliver fordelt i to puljer med 12 hold i hver pulje. I puljene møder holdene hinanden to gange - hjemme og ude.

De seks bedste i hver pulje går videre til oprykningsspil, hvor de spiller om to oprykningspladser, mens de seks dårligste i hver pulje spille nedrykningsspil i foråret, hvor de nederste fire rykker ned i Danmarksserien. I op- og nedrykningsspillet tager holdene alle point med fra grundspillet og møder hinanden en gang. De seks bedste hold i hhv. op- og nedrykningsspil, inden slutspillets start, vil have seks hjemmekampe, mens de øvrige hold vil have fem hjemmekampe.

Øst

Deltagere

Stilling

Resultater
Hvert hold møder hinanden 2 gange, hhv. hjemme og ude.

Sæsonstatistik

Topscorere
Opdateret indtil kampe spillet den 24. marts 2019

Kilde: DBU

Hattricks
Opdateret indtil kampe spillet den 24. marts 2019

Vest

Deltagere

Stilling

Resultater
Hvert hold møder hinanden 2 gange, hhv. hjemme og ude.

Sæsonstatistik

Topscorere
Opdateret indtil kampe spillet den 24. marts 2019

Kilde: DBU

Hattricks
Opdateret indtil kampe spillet den 24. marts 2018

Oprykningsspil

Nedrykningsspil

Referencer

Fodboldsæson 2018-19
Sæsoner i 2. division (fodbold)

2. division 2018-19 (fodbold)


Die N176 ist eine französische Nationalstraße, die 1824 zwischen Noyal und Villedieu-les-Poêles festgelegt wurde. Diese Führung geht auf die Route impériale 196 zurück. Ihre Länge betrug 124,5 Kilometer. 1978 übernahm die N175 den Abschnitt zwischen Pontorson und Villedieu-les-Poêles und die N176 wurde ab Pontaubault nach Pré-en-Pail geführt. Dazu übernahm sie von der N807 und N808 einzelne Abschnitte:

  Lamballe – Pontorson
 via  (ex N176)
  Pontaubault – Saint-Hilaire-du-Harcouët
  Saint-Hilaire-du-Harcouët – Domfront
  Domfront – Pré-en-Pail

2006 wurde der Abschnitt zwischen Pontaubaun und Pré-en-Pail abgestuft.
Zwischen der N12 und Pontorson wurde eine Schnellstraße erbaut, auf die die N176 gelegt wurde. Die alte Führung parallel durch die Orte wurde abgestuft.

Streckenverlauf

Weblinks

 Route nationale française 176 auf WikiSara (französisch)

176
Straße in der Normandie
Straße in der Bretagne
Route nationale 0176

Route nationale 176


Patricia Bassereau est une biophysicienne française, directrice de recherche CNRS à l'Institut Curie à Paris. Après avoir travaillé à Montpellier dans le domaine de la matière molle, elle est arrivée au Laboratoire Physico-Chimie Curie de l'Institut Curie en 1993. P. Bassereau contribue, avec son équipe, à de nouveaux développements de la physique des biomembranes, avec l'objectif de comprendre le rôle des membranes lipidiques et des protéines associées dans le trafic intracellulaire. Ses travaux de recherche suivent une approche pluridisciplinaire, et s'effectuent  en collaboration étroite avec des biologistes, des microbiologistes et des physiciens théoriciens.

Formation
Elle obtient un doctorat en matériaux et matière condensée à l'université Montpellier-II en 1990.

Travaux et distinctions
En 2015, P. Bassereau reçoit le Suffrage Science award qui note que « formée en tant que physicienne de la matière condensée molle, ses principales contributions à la biologie ont consisté à reconnaître la pertinence fonctionnelle des propriétés physiques des membranes biologiques. Son approche consistant à utiliser des vésicules géantes pour imiter les membranes cellulaires autonomes et à étudier quantitativement leurs transformations mécaniques par divers mécanismes protéiques a inspiré les biophysiciens du monde entier et a fait de nombreux adeptes, même parmi les biologistes cellulaires. »

En 2016, elle reçoit la Emmy Noether Distinction for Women in Physics de l'European Physical Society « pour ses travaux importants et novateurs sur l'étude de la matière molle et des systèmes biologiques in vitro, à la pointe de la science de la physique-biologie. »

En 2022, elle reçoit l'Avanti Award for Lipids, qui récompense « ses travaux remarquables sur l'organisation et la mécanique des lipides membranaires. » Le prix honore une « carrière de recherche concentrée sur les membranes biologiques et leur rôle dans de nombreux processus cellulaires, notamment le trafic de protéines entre les organites et au niveau de la membrane plasmique (endo/exocytose), et le transport d'ions et de protéines à travers les membranes », et souligne que « les essais in vitro développés" par P. Bassereau et son équipe "ont fourni les premiers modèles dynamiques sur la façon dont les protéines façonnent la membrane et le rôle de la tension membranaire dans plusieurs fonctions biologiques. »

En 2021, elle est nommée chevalier de l'Ordre national du Mérite.

Publications (sélection)

 Simunovic, Mijo, Voth, Gregory A., Callan-Jones, Andrew, & Bassereau, Patricia 2015, 'When Physics Takes Over: BAR Proteins and Membrane Curvature', Trends in Cell Biology, vol. 25, no. 12, pp. 780-792, ISSN 0962-8924, Elsevier BV, https://doi.org/10.1016/j.tcb.2015.09.005
 Agmon, Eran, Solon, Jérôme, Bassereau, Patricia, & Stockwell, Brent R. 2018, 'Modeling the effects of lipid peroxidation during ferroptosis on membrane properties', Scientific Reports, vol. 8, no. 1, ISSN 2045-2322, Springer Science and Business Media LLC, https://doi.org/10.1038/s41598-018-23408-0
 Roux, Aurélien, Cuvelier, Damien, Nassoy, Pierre, Prost, Jacques, Bassereau, Patricia, & Goud, Bruno 2005, 'Role of curvature and phase transition in lipid sorting and fission of membrane tubules', The EMBO Journal, vol. 24, no. 8, pp. 1537-1545, ISSN 0261-4189, Wiley, https://doi.org/10.1038/sj.emboj.7600631
 Sorre, Benoit, Callan-Jones, Andrew, Manneville, Jean-Baptiste, Nassoy, Pierre, Joanny, Jean-François, Prost, Jacques, Goud, Bruno, & Bassereau, Patricia 2009, 'Curvature-driven lipid sorting needs proximity to a demixing point and is aided by proteins', Proceedings of the National Academy of Sciences, vol. 106, no. 14, pp. 5622-5626, ISSN 0027-8424, Proceedings of the National Academy of Sciences, https://doi.org/10.1073/pnas.0811243106
 Sorre, Benoît, Callan-Jones, Andrew, Manzi, John, Goud, Bruno, Prost, Jacques, Bassereau, Patricia, & Roux, Aurélien 2011, 'Nature of curvature coupling of amphiphysin with membranes depends on its bound density', Proceedings of the National Academy of Sciences, vol. 109, no. 1, pp. 173-178, ISSN 0027-8424, Proceedings of the National Academy of Sciences, https://doi.org/10.1073/pnas.1103594108
 Johannes, Ludger, Parton, Robert G., Bassereau, Patricia, & Mayor, Satyajit 2015, 'Building endocytic pits without clathrin', Nature Reviews Molecular Cell Biology, vol. 16, no. 5, pp. 311-321, ISSN 1471-0072, Springer Science and Business Media LLC, https://doi.org/10.1038/nrm3968
 Prévost, Coline, Zhao, Hongxia, Manzi, John, Lemichez, Emmanuel, Lappalainen, Pekka, Callan-Jones, Andrew, & Bassereau, Patricia 2015, 'IRSp53 senses negative membrane curvature and phase separates along membrane tubules', Nature Communications, vol. 6, no. 1, ISSN 2041-1723, Springer Science and Business Media LLC, https://doi.org/10.1038/ncomms9529
 Aimon, Sophie, Callan-Jones, Andrew, Berthaud, Alice, Pinot, Mathieu, Toombes, Gilman E.S., & Bassereau, Patricia 2014, 'Membrane Shape Modulates Transmembrane Protein Distribution', Developmental Cell, vol. 28, no. 2, pp. 212-218, ISSN 1534-5807, Elsevier BV, https://doi.org/10.1016/j.devcel.2013.12.012
 Simunovic, Mijo, Evergren, Emma, Callan-Jones, Andrew, & Bassereau, Patricia 2019, 'Curving Cells Inside and Out: Roles of BAR Domain Proteins in Membrane Shaping and Its Cellular Implications', Annual Review of Cell and Developmental Biology, vol. 35, no. 1, pp. 111-129, ISSN 1081-0706, Annual Reviews, https://doi.org/10.1146/annurev-cellbio-100617-060558
 Roux, Aurélien, Koster, Gerbrand, Lenz, Martin, Sorre, Benoît, Manneville, Jean-Baptiste, Nassoy, Pierre, & Bassereau, Patricia 2010, 'Membrane curvature controls dynamin polymerization', Proceedings of the National Academy of Sciences, vol. 107, no. 9, pp. 4141-4146, ISSN 0027-8424, Proceedings of the National Academy of Sciences, https://doi.org/10.1073/pnas.0913734107
 Bertin, Aurélie, Franceschi, Nicola de, Mora, Eugenio de la, Maity, Sourav, Alqabandi, Maryam, Miguet, Nolwen, Cicco, Aurélie di, Roos, Wouter H., Mangenot, Stéphanie, Weissenhorn, Winfried, & Bassereau, Patricia 2020, 'Human ESCRT-III polymers assemble on positively curved membranes and induce helical membrane tube formation', Nature Communications, vol. 11, no. 1, ISSN 2041-1723, Springer Science and Business Media LLC, https://doi.org/10.1038/s41467-020-16368-5
 Beltrán-Heredia, Elena, Tsai, Feng-Ching, Salinas-Almaguer, Samuel, Cao, Francisco J., Bassereau, Patricia, & Monroy, Francisco 2019, 'Membrane curvature induces cardiolipin sorting', Communications Biology, vol. 2, no. 1, ISSN 2399-3642, Springer Science and Business Media LLC, https://doi.org/10.1038/s42003-019-0471-x
 Römer, Winfried, Pontani, Léa-Laetitia, Sorre, Benoît, Rentero, Carles, Berland, Ludwig, Chambon, Valérie, Lamaze, Christophe, Bassereau, Patricia, Sykes, Cécile, Gaus, Katharina, & Johannes, Ludger 2010, 'Actin Dynamics Drive Membrane Reorganization and Scission in Clathrin-Independent Endocytosis', Cell, vol. 140, no. 4, pp. 540-553, ISSN 0092-8674, Elsevier BV, https://doi.org/10.1016/j.cell.2010.01.010
 Simunovic, Mijo, Evergren, Emma, Golushko, Ivan, Prévost, Coline, Renard, Henri-François, Johannes, Ludger, McMahon, Harvey T., Lorman, Vladimir, Voth, Gregory A., & Bassereau, Patricia 2016, 'How curvature-generating proteins build scaffolds on membrane nanotubes', Proceedings of the National Academy of Sciences, vol. 113, no. 40, pp. 11226-11231, ISSN 0027-8424, Proceedings of the National Academy of Sciences, https://doi.org/10.1073/pnas.1606943113

Prix scientifiques
2015 : Suffrage Science Award
2016 : EPS Emmy Noether Distinction for Women in Physics
2022 : Avanti Award for Lipids

Références

Liens externes

 Interview données à la revue Reflets de la physique (mars 2021)

Naissance en 1959
Biophysicien
Directrice de recherche au CNRS

Patricia Bassereau


Tour of Guangxi er et etapeløb i landevejscykling for mænd i den autonome region Guangxi, Kina. Løbet er en del af UCI World Tour.

Vindere

Referencer

Etableret i 2017

Tour of Guangxi


California Institute of Technology (Caltech) er et privat forskningsbaseret universitet i Pasadena i staten Californien i USA. Det rangeres regelmæssigt som en af verdens ti førende teknologiske universiteter, og har en række nobelprismodtagere blandt deres tidligere studerende og professorer.

Caltech var i 2022, globalt set, på andenpladsen på Times Higher Educations liste over verdens bedste universiteter.

Caltech blev grundlagt i 1891 af den lokale forretningsmand Amos G. Throop. Astronomen George Ellery Hale spillede en vigtig rolle i opbygningen og var fra 1907 leder af Mount Wilson observatoriet. Caltech fik sit nuværende navn i 1921.

I skoleåret 2019-2020 havde Caltech 938 bachelorstuderende og 1.299 kandidatstuderende. De årlige skolepenge i skoleåret 2014-2014 blev anslået til at være 58.755 dollar. Der undervises op til niveau med ph.d.-graden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Etableret i 1891

California Institute of Technology


Denis Mukengere Mukwege (født 1. marts 1955) er en gynækolog fra Bukavu, Belgisk Congo. Han oprettede og arbejder i Panzi Sygehus i Bukavu, hvor han specialiserer sig i behandling af kvinder, der blev massevoldtaget af rebel-soldater. Han har behandlet tusindvis af kvinder, som blev ofre for krigsvoldtægt siden Den Anden Congo-krig, nogle af dem voldtaget flere gange, hvor han foretog op til 10 kirurgiske operationer om dagen i hans 18-timers lange arbejdsdage. Ifølge avisen The Globe and Mail, Mukwege er "sandsynligvis verdens førende ekspert i behandling og reparation af kropsskader hos voldtægtsofre." I 2018 modtog han sammen med Nadia Murad Nobels fredspris for "deres indsats i at bekæmpe og ende brug af seksuel vold og voldtægt som våben i krig og væbnede konflikter."

Kildehenvisning

Personer fra Demokratiske Republik Congo
Kvinderetsforkæmpere
Modtagere af Nobels fredspris

Denis Mukwege


An Maxillaria setigera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Maxillaria setigera in nahilalakip ha genus nga Maxillaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Maxillaria

Maxillaria setigera


Toponymes
Tarazona peut désigner les lieux suivants en Espagne :
 Tarazona ou Tarazona de Aragón commune d'Espagne, dans la province de Saragosse, communauté autonome d'Aragon.
 Tarazona de la Mancha, commune de la province d'Albacete dans la communauté autonome de Castille-La Manche en Espagne.
 Tarazona de Guareña, commune de la province de Salamanque dans la communauté autonome de Castille-et-León en Espagne.
 Tarazona y el Moncayo, région aragonaise dans la province de Saragosse en Espagne.

Tarazona (homonymie)


Mario  é um filme de drama romântico suíço de 2018 dirigido por Marcel Gisler.

Elenco

Filmes com temática LGBT da Suíça
Filmes em língua suíço-alemã
Filmes gravados na Suíça
Filmes gravados em Hamburgo
Filmes sobre futebol
Filmes da Suíça de 2018

Mario (filme de 2018)


Automat (grč. αὐτόματος: samopokretan) može značiti:
 automat je uređaj koji potpuno samostalno obavlja koristan rad prema čovjekovoj zamisli;
 konačni automat je matematički model;
 strojnica ili automat je automatsko oružje.

Izvori

Automat (razdvojba)


Crkva sv. Benedikta na Marjanu, ostaci nekadašnje crkvice na Marjanskom poluotoku, na predjelu uvale Bene koja je dobila svoje ime po srednjovjekovnoj crkvi.

Spominje se prvi put 1362. godine u vizitaciji Nikole iz Augubija, a iz vizitacije splitskog nadbiskupa Foconija († 1602.) doznaje se da je bila devastirana još u 16. stoljeću. U povijesnim izvorima crkva se spominje na lokaciji in Monte Seranda, de Monte,
suplus monlem Mergnani i de Mergnano prope ripam maris.

Arheološkim istraživanjima 2002. i 2004. otkriveni su i konzervirani ostaci crkve izgrađene krajem 11. ili početkom 12. stoljeća. Oltarni stup s rupama za moćnik vraćen je na originalno mjesto unutar ostataka crkve.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Crkve na Marjanu - marjan-parksuma.hr
 Marjanske crkvice - visitsplit.com
 Marasović, T. i Marasović-Alujević, M. - Srednjovjekovni predio Bene u Splitu

Splitsko-makarska nadbiskupija
Marjan
Benedikt
Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Arheološki lokaliteti u Hrvatskoj

Crkva sv. Benedikta na Marjanu


İğdir, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin yaklaşık 600 yıllık tarihi bir geçmişi vardır.

Tarihçe
Mahallenin adı türk boyları olan igdir'lerden gelmektedir diye bilinmektedir.
Üçoklardan ayrılan 12 koldan biri olan iğdirlerin devamından adını almıştır.
Bilgileri alıntı olarak aşağıdadır.
3. Deniz Alp/Deniz Han: Sembolü çakır (atmaca -şahin). Oğulları:
a) Iğdır/Yiğdir/İğdir: "Yiğitlik, büyüklük" mânâsındadır.
   İçel'in Bozdoğanlı Oymağı, Anadolu'da yüzlerce yer adı bırakan İğdirler,
   İran'da büyük Kaşkay-Eli içindeki İğdirler ve Iğdır adı, bu boyun hâtırasıdır.

Coğrafya
Ankara iline 53 km, Kızılcahamam ilçesine 25 km uzaklıktadır.

Ankara-Bolu Yolu üzerindedir.

Rakım: 1156 m

Nüfus

Köy nüfusu değişkenlik gösterir.Mevsimsel nüfus artışı fazladır, şehir merkezine yakın olması sebebiyle yazları ve hafta sonları nüfus artar değişken nüfus daha ziyade genç nüfusu teşkil eder.

Dış bağlantılar
Yerelnet
Facebook Sayfa

Kızılcahamam'ın mahalleleri

İğdir, Kızılcahamam


Songs of Darkness, Words of Light osmi je studijski album britanskog doom metal sastava My Dying Bride. Album je 23. veljače 2004. godine objavila diskografska kuća Peaceville Records.

O albumu
Prvi je album grupe na kojem je klavijature svirala Sarah Stanton. Prvotni primjerci albuma prodavani su u pakiranju čvrste kutije koja je, kao bonus, sadržavala dvostrani poster i magnet za hladnjak. Takva se tradicija nastavila i na sljedećem albumu, A Line of Deathless Kingsu.

Popis pjesama

Recenzije
Thom Jurek, glazbeni kritičar sa stranice AllMusic, dodijelio je albumu četiri od pet zvjezdica te je izjavio: "Vraćajući se ponovo na dno, osmi studijski album My Dying Bridea ne samo da je vrijedni nasljednik The Dreadful Hoursa iz 2001., već se čini i da se dotiče istog emocionalnog i glazbenog ponora kao i Like Gods of the Sun iz 1996. godine. Pjevač Aaron Stainthorpe u sjajnoj je formi, birajući svoje napade između očajavajućeg, tugaljivog pjevušenja i urličućih patosa. Međuigra gitarista Hamisha Hamiltona Glencrossa i Andrewa Craighana intimnija je i jače lomi kosti od bilo kojeg drugog albuma u zlokobnom katalogu [sastava]. Ovaj zvuk pustoši, režanje beznađa i zavijanje od boli nosi udarajuća tmina bubnjara Shauna Taylor-Steelsa i basista Adea Jacksona. Ali da nije bilo tog prelijepog zvuka uzaludnog žalovanja koji proizvode orgulje Sarah Stanton, nikad ne bi mogli ući u ove teksturalne dubine. Među pjesmama poput "Blue Lotus", "A Doomed Lover" i "The Prize of Beauty", od kojih se svaka gega i udara uz predivno gotičko bogatstvo koje je nemoguće kritizirati, u skladbi "My Wine in Silence" prisutan je gotovo komerijalni singl koji uključuje slušatelja na potpuno drugačijoj razini. My Dying Bride je zvuku ekscesa doista podario gušeću intimnost; u svojem prijetećem [zvuku] nosi gotovo nepodnošljivu žestinu i nježnost koja se lomi čim započne nasilje. Prekrasno, jednostavno prekrasno."

Osoblje

My Dying Bride
Aaron Stainthorpe – vokali
Andrew Craighan – gitara
Hamish Hamilton Glencross – gitara
Adrian "Ade" Jackson – bas-gitara
Sarah Stanton – klavijature
Shaun Taylor-Steels – bubnjevi

Ostalo osoblje
Andy Green – dizajn, ilustracija, naslovnica
Mags – inženjer zvuka, miksanje

Izvori

Albumi iz 2004.
Albumi sastava My Dying Bride

Songs of Darkness, Words of Light