—en español: «Mi amor ~para vosotros queridos~»— Es el segundo sencillo de la banda japonesa Malice Mizer lanzado el 10 de octubre de 1996. la fecha de lanzamiento coincide con el primer aniversario de Gackt como vocalista de Malice Mizer, la caja que contiene al CD está diseñado como un pequeño libro y un booklet. La canción ma chérie es conocida por ser una de las canción compuestas por Malice Mizer que ha sido interpretada por sus tres vocalistas (Tetsu, Gackt, Klaha), además de ser la canción del Fan club oficial también llamado ma chérie. Posee letras originales de Tetsu pero al ser interpretada por Gackt, en los créditos de la letra figura el nombre de la banda y no el de Tetsu.

Lista de canciones

Véase también

 Malice Mizer
 Visual kei

Referencias

Sencillos de 1996
Sencillos de Malice Mizer

Ma chérie ~Itoshii kimi e~


An Goodyera myanmarica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Paul Ormerod ngan Sath.Kumar. An Goodyera myanmarica in nahilalakip ha genus nga Goodyera, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Myanmar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Goodyera

Goodyera myanmarica


Lachesilla andra est une espèce de psocoptères de la famille des Lachesillidae.

On la rencontre aux États-Unis et au Mexique.

Systématique
Le nom valide complet (avec auteur) de ce taxon est Lachesilla andra Sommerman, 1946.

Publication originale

Liens externes

 Lachesilla andra sur psocodea.speciesfile.org (consulté le 8 février 2022)

Notes et références

Lachesillidae
Espèce de Psocoptères (nom scientifique)

Lachesilla andra


كانت بطولة آسيا للشباب تحت 19 عاما 2010 النسخة السادسة والثلاثون من المسابقة التي ينظمها الاتحاد الآسيوي لكرة القدم.

بدأت التصفيات المسابقة في أكتوبر 2009 على أن تجري البطولة النهائية في أكتوبر 2010.

أوصى الاتحاد الآسيوي لكرة القدم بتسمية الصين كمستضيف لنهائيات بطولة آسيا تحت 19 سنة لكرة القدم 2010، وتم الموافقة على ذلك في 9 فبراير 2010  بتأكيد حق الاستضافة ومكان النهائيات في مدينة زيبو يوم 18 فبراير 2010. تأهل أفضل أربعة فرق إلى كأس العالم تحت 20 سنة لكرة القدم 2011.

المدن والملاعب المضيفة

المنافسة التأهيلية

المتأهلون

القرعة
أجريت قرعة بطولة آسيا تحت 19 سنة لكرة القدم 2010 يوم 9 مايو 2010 في زيبو، الصين.

التشكيلات

مرحلة المجموعات
جميع الأوقات حسب توقيت الصين القياسي (ت ص ق) – ت ع م+8.

المجموعة أ

|}

المجموعة ب

|}

المجموعة ج

|}

المجموعة د

|}

مراحل خروج المغلوب
جميع الأوقات حسب توقيت الصين القياسي (ت ص ق) – ت ع م+8.

المخطط

ربع النهائي

نصف النهائي

النهائي

الفائز

الجوائز

مسجلي الأهداف
7 أهداف
  كرم بولوت
6 أهداف
  أحمد خليل
5 أهداف
  جونغ إيل-غوان
4 أهداف
  هيروشي إيبوسوكي
3 أهداف

  تاكاشي أوسامي

  باك سونغ-تشول

هدفين

  ماثيو فليتشر
  مصطفى أميني
  جين جينغداو

  وو لي
  كاوه رضائي
  ريو ناغاي

  جي دونغ-وون
  جونغ سيونغ-يونغ

هدف

  ماثيو ليكي
  كوفي دانينغ
  ديلان ماكغوان
  تيري أنتونيس
  سعد صلاح عامر
  تان تيانتشنغ
  جو جيانرونغ
  علي صباح عباس
  ميتسوناري موساكا
  محمود زعترة
  جانغ كوك-تشول

  جانغ سونغ-هيوك
  ري هيونغ-جين
  ري هيوك-تشول
  محمد مجرشي
  يحيى دغريري
  ياسر الفهمي
  عبد الله عطيف
  فهد الجهني
  هوانغ دو-ييئون
  كيم كيونغ-جونغ

  رضوان قلعجي
  سوكجونو باتانا
  تيمورخوجا عبد الخالقوف
  عمر عبد الرحمن
  عبد المطلب عبد اللهئيف
  أكرم بحر الدينوف
  سردار ميرزائيف
  بافل سمولياتشينكو
  لي كوك فونغ
  أحمد البيضاني

هدف ذاتي

  علي بهجت (لعب ضد البحرين)

  عبد العزيز سريوة (لعب ضد فيتنام)

  عدنان راشد (لعب ضد اليابان)

البلدان التي ستشارك في كأس العالم تحت 20 سنة لكرة القدم 2011
تأهلت أفضل 4 فرق لكأس العالم تحت 20 سنة لكرة القدم 2011.

مراجع

روابط خارجية
 "AFC U-19 Championship schedule". The-AFC.com. 15 يوليو 2010.

بطولة آسيا تحت 19 سنة لكرة القدم 2010
بطولة آسيا تحت 19 سنة لكرة القدم
بطولة تحت 19
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها الصين
كرة القدم الصينية في 2010
كرة قدم الشباب في 2010

بطولة آسيا للشباب تحت 19 عاما 2010


An Dendrobium lueckelianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hans Fessel ngan Manfred Wolff. An Dendrobium lueckelianum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Thailand. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium lueckelianum


Ripa Teatina (im lokalen Dialekt: la Ripa) ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Chieti in den Abruzzen. Die Gemeinde liegt rund 24 Kilometer südlich von Pescara und etwa 5,5 Kilometer ostnordöstlich von Chieti am Alento. Ripa Teatina ist Teil der Unione dei Comuni della Valle del Foro.

Weinbau
In der Gemeinde werden Reben der Sorte Montepulciano für den DOC-Wein Montepulciano d'Abruzzo angebaut.

Gemeindepartnerschaften
Ripa Teatina unterhält Partnerschaften mit der US-amerikanischen Stadt Brockton in Massachusetts und mit der brasilianischen Stadt Ribeirão Preto im Bundesstaat São Paulo sowie zwei inneritalienische Partnerschaften mit den Gemeinden San Bartolomeo in Galdo in der Provinz Benevento und Sequals in der Region Friaul-Julisch Venetien.

Persönlichkeiten
 Rocky Marciano (1923–1969), US-amerikanischer Boxer (geboren in Brockton (Massachusetts)); Sohn von Einwanderern aus Ripa Teatina
 Rocky Mattioli (* 1953), australischer Boxer, Weltmeister der WBC 1977–79

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in den Abruzzen
Weinbauort in Italien

Ripa Teatina


Doktor Civanım, Kemal Sunal'ın başrolünde oynadığı, Kartal Tibet'in yönettiği 1982 yapımı Türk komedi filmidir. 1 Şubat 1983'te vizyona girmiştir. Memduh Ün tarafından yapımcılığı üstlenen  filmin senaryosunu Safa Önal ve Memduh Ün yazmıştır. Müziğini ise ünlü müzisyen Cahit Berkay hazırlamıştır. İstanbul'un köylerinden olan Boğazköy'de çekilmiştir.  Köyde yaşayan birçok kişi de filmde figüran olarak rol almıştır.

Konu
Yıllardır bir hastanede hademelik yapmış ve doktorlardan birkaç ilaç öğrenmiş olan Kemal, hem annesini üzmemek hem de köyün cahil halkının sağlığını korumak için annesine doktor olduğunu anlatan bir mektup yazar. Çok sevinen annesi bunu köye yayınca; köyün kızları, doktor sandıkları Kemal'i kendilerine âşık etmek için ellerinden geleni yapar; fakat Kemal, Ruşen Ağa'nın kızı Sümbül'e âşık olur. Kemal'in doktor olmadığının anlaşılması ise bu aşkı zora sokacaktır.

Oyuncular
 Kemal Sunal - Kemal
 Bahar Öztan - Sümbül (ses. Ayşin Atav)
 Ayşen Gruda - Şadiye
 Yadigar Ejder - Gafur (ses. Dinçer Çekmez)
 İhsan Yüce - İhsan Ağa (ses. Erdal Özyağcılar)
 Ali Şen - Ruşen Ağa (ses. Gazanfer Özcan)
 Reha Yurdakul - Hakim (ses. Sait Ergenç)
 Muadelet Tibet - Huriye (ses. Göksel Kortay)
 Hamza Abimiz - Köylü
 Ahmet Açan - Yunus (ses. Rıza Pekkutsal)
 Celal Yonat - Kasaba Tellalı (ses. Osman Alyanak)
 Ali Demirel - Murat Ateş
 Nermin Denizci - Asiye
 Sırrı Elitaş - Kahya (ses. Yaman Okay)
 Hikmet Gül - Ayşe
 Fikret Gülyalçın - Köylü
 Sezai Kaya - Hasan Amca (ses. Levent Dönmez )
 Ahmet Turgutlu - Kasabalı
 Ali Demir - Kasabalı
 Nezih Tunar - Öğretmen
 Osman Çağlar - Davulcu

Firmalar
 Uğur Film (yapım)
 Yeni Lale Film (film hazırlık)
 Fanatik Video (DVD)
 Türk-Kan Film (VHS)
 Fanatik Video (restorasyon)

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Beyazperde'de Doktor Civanım

 Sinemalar.com'da Doktor Civanım

 TSA´de Doktor Civanım

1983 çıkışlı Türk filmleri
Kartal Tibet'in yönettiği filmler
1983 çıkışlı komedi filmleri
1982 yapımı komedi filmleri
1982 yapımı Türk filmleri
Cahit Berkay'ın müziğini yaptığı filmler
Türk komedi filmleri
Uğur Film filmleri
Memduh Ün'ün yapımcısı olduğu filmler
Memduh Ün'ün senaryosunu yazdığı filmler
Safa Önal'ın senaryosunu yazdığı filmler
Çetin Tunca'nın görüntülediği filmler
1980'lerde Türkçe filmler

Doktor Civanım


George Henry Hubert Lascelles, 7. jarl af Harewood KBE AM (født 7. januar 1923 i Chesterfield House, Westminster, London, England, død 11. juli 2011 i Harewood House, Leeds, West Yorkshire), kendt som vicegreve Lascelles i 1929–1947 og som den ærede George Lascelles i  1923–1929, var dattersøn af Georg 5. af Storbritannien. Han var fætter til dronning Elizabeth 2. af Storbritannien.

Forældre
George Lascelles er den ældste søn af Henry Lascelles, 6. jarl af Harewood (1882–1947) og den kongelige prinsesse Mary (1897–1965).

Familie
Fra 1949 til 1967 var George Lascelles gift med den østrigsk fødte koncertpianistinde Marion Stein (1926–2014). Fra 1973 var Marion Stein gift med den liberale partileder Jeremy Thorpe (1929–2014).

Marion Stein og George Lascelles fik tre sønner:
 David Lascelles, 8. jarl of Harewood (født 1950), har efterkommere.
 Den ærede James Lascelles (født 1953), har efterkommere.
 Den ærede Jeremy Lascelles (født 1955), har efterkommere.

Fra 1967 til 2011 var George Lascelles gift med australsk fødte violinist Patricia Bambi Elizabeth Tuckwell (født 1926)

Tidligt i deres forhold blev George Lascelles og Patricia Tuckwell forældre til:
 Den ærede Mark Hubert Lascelles (født 1964), har efterkommere.

Jarler fra Storbritannien
Slægten Lascelles
Kongelige fra Storbritannien

George Lascelles, 7. jarl af Harewood


Shuichi Mase (født 22. oktober 1973) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har tidligere trænet Blaublitz Akita og Ehime FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Shuichi Mase


La isla Hollams Bird, también Hollands bird es una pequeña isla rocosa libre de vegetación de la costa atlántica de Namibia y la isla más septentrional de las islas Pingüino. La isla alcanza una altura de 12 metros sobre el nivel del mar y tiene una superficie de alrededor de 1 hectárea. Posee un gran número de aves marinas. Ya desde 1840 se extraía el guano en la isla, que fue su actividad principal durantes muchos años.

Desde 1994, la isla pertenece a Namibia. Anteriormente, fue, al igual que las otras islas del pingüino parte de Sudáfrica. Se puede visitar sólo con un permiso especial.

Véase también
 Geografía de Namibia
 Geografía de África

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas del océano Atlántico de Namibia

Isla Hollams Bird


Hidrocera (lat. Hydrocera), monotipskki biljni rod iz tropske južne i jugoistočne Azije. Jedina vrsta je uspravna, razgranata, poluvodena, zeljasta višegodišnja biljka H. triflora, iz porodice Balsaminaceae, dio reda vrjesolike.

Donji dijelovi stabljike su potopljeni u vodi, pa voli mirnu ili stajaću vodu u bazenima, jezerima, rižinim poljima, močvarnim mjestima i jarcima.

Cvjetovi su joj roze boje, i koriste se za izradu crvene boje za nokte.

Na Crvenom popisu ugroženih vrsta IUCN-a (2013.), klasificirana je kao 'najmanje zabrinjavajuća'.

Sinonimi
 Balsamina angustifolia Blume
 Hydrocera angustifolia (Blume) Blume ex Wight & Arn.
 Impatiens angustifolia Blume
 Impatiens baccifera Roxb. ex Wight & Arn.
 Impatiens natans Willd.
 Impatiens triflora L.
 Tytonia natans (Willd.) G.Don
 Tytonia triflora (L.) C.E.Wood

Izvori

Balzaminovke

Hidrocera


1. ŽNL Koprivničko-križevačka je predstavljala prvi stupanj županijske lige u Koprivničko-križevačkoj županiji,  te ligu petog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva u sezoni 2015./16.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio "Tehničar 1974" iz Cvetkovca.

Sustav natjecanja
14 klubova je igralo dvokružnu ligu (26 kola).

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Najbolji strijelci

Povezani članci
 1. ŽNL Koprivničko-križevačka
 2. ŽNL Koprivničko-križevačka 2015./16.
 1. ŽNL Virovitičko-podravska 2015./16.

Vanjske poveznice
 ns-kckz.hr, ''Nogometni savez Koprivničko-križevačke županije

Izvori

 ns-kckz.hr, Dokumenti
 ns-kckz.hr, 1. ŽUPANIJSKA NOGOMETNA LIGA (2015./16.) - ljestvica i rezultati, wayback arhiva
  rsssf.com, Croatia 2015/16, Fifth Level (1st county leagues)
 library.foi.hr, "Glas Podravine : županijski tjednik"

2015-16
Koprivničko-križevačka-1

1. ŽNL Koprivničko-križevačka 2015./16.


Karen Berger (n. 26 de febrero de 1958) es una editora de historietas estadounidense. Fue la directora ejecutiva de la colección Vertigo de DC Comics.

Carrera
Berger estudió literatura inglesa e historia del arte en el College de Brooklyn de la Universidad de la Ciudad de Nueva York, y en 1979, después de graduarse, entró en la industria de los cómics como asistente del editor Paul Levitz en DC. Más adelante, fue la editora de Levitz mientras este estaba escribiendo Legion of Super-Heroes. Se fue interesando cada vez más en las historietas de terror y finalmente asumió el cargo de editora de House of Mystery; también participó en el libro Swamp Thing, de Alan Moore, en reemplazo como editora del cocreador Len Wein. También colaboró en Amethyst, Princess of Gemworld y años más tarde ayudó a expandir la audiencia de las obras de Neil Gaiman cuando lo alentó para que escribiera The Sandman.

El éxito de estos títulos y su ayuda editorial a los guionistas que trabajaban con ella llevaron a la creación de Vertigo, una colección de DC Comics orientada al público adulto, en 1993.

En 2007, Berger fue nombrada editora supervisora (junto con la editora senior Shelly Bond) de Minx, una nueva línea de comic books de DC. Minx publicó cómics y novelas gráficas orientadas al público femenino adolescente hasta que 2008, cuando fue cancelada.

Vida personal
Berger está casada con Richard Bruning, empleado de DC Comics.

Premios
Berger ganó el Premio Inkpot en 1990, tres Premios Eisner (1992, 1994 y 1995), y el Premio de la Guía para Compradores de Cómics en la categoría "Editora favorita" todos los años entre 1997 y 2005.

Referencias

Enlaces externos
Entrevista en Sequential Tart (febrero de 2001)
Karen Berger en Grand Comics Database
Karen Berger  en Comic Book DB

Editores de Estados Unidos

Karen Berger


Yerleşim yerleri
 Küçükköy, Ayvalık - Balıkesir ili Ayvalık ilçesine bağlı mahalle
 Küçükköy, Arhavi - Artvin ili Arhavi ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Yağlıdere - Giresun ili Yağlıdere ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Çumra - Konya ili Çumra ilçesine bağlı mahalle
 Küçükköy, Domaniç - Kütahya ili Domaniç ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Artuklu - Mardin ili Artuklu ilçesine bağlı mahalle
 Küçükköy, Niğde - Niğde ili merkez ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Ardeşen - Rize ili Ardeşen ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Rize - Rize ili merkez ilçesine bağlı köy
 Küçükköy, Çarşıbaşı - Trabzon ili Çarşıbaşı ilçesine bağlı mahalle
 Küçükköy, Gaziosmanpaşa - İstanbul ili Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı semt

Küçükköy


Probele sportive de tir sportiv la Jocurile Olimpice de vară din 1992 s-au desfășurat în perioada 26 iulie–2 august 2016 pe poligonul de tir din Mollet del Vallès în jurul orașului Barcelona.

Clasament pe medalii

Medaliați

Masculin

Feminin

Mixt

Țări participante
407 de trăgători (190 de bărbăti și 117 de femei) din 83 de țări au participat:

References

Sporturi la Jocurile Olimpice de vară din 1992
1992

Tir la Jocurile Olimpice de vară din 1992


El siglo pitagórico es una novela de Antonio Enríquez Gómez publicada en Ruan en 1644, mezcla de picaresca y fantasía.

Adoptando la idea de la metempsicosis pitagórica el autor se propuso presentar, en vez de un pícaro que sirve a muchos amos, un alma encarnada en varios cuerpos. A la concepción de un pícaro invariable siempre se añadió la de este nuevo personaje que realizando un ciclo análogo de mudanzas se va desenvolviendo gradualmente hasta llegar a la virtud. La obra se basa en una visión que tiene el narrador, que dormido recibe la visita de Pitágoras, quien le manda abandonar su cuerpo presente y marchar en busca de otro. Cada encarnación por una décima o soneto que explica la transición a la siguiente.

Esta obra tiene relación con las obras picarescas, pues no solo nos muestra una base fantástica del artificio de la literatura española, basada en el servicio a diversos amos, sino que presenta en la quinta transmigración un cuento picaresco fragmentario en prosa, que ocupa más de la tercera parte de libro, titulado La vida de don Gregorio Guadaña, falto de plan y de invención y de estilo chabacano.

Notas

Enlaces externos

 El siglo pitagórico y la vida de Don Gregorio Guadaña: ficha y obra completa en la Biblioteca Digital de Castilla y León.
 El siglo pitagórico y la Vida de Don Gregorio Guadaña: vista previa en Google Books.

 DEVOTO, Daniel: presentación de la obra en Bulletin Hispanique, 1982, vol. 84, n.º 84-1-2, pp. 203 - 206.
 Texto en el sitio de la editorial Persée.

Novelas picarescas
Novelas de 1644
Obras literarias del Siglo de Oro
Literatura de España del siglo XVII
Novelas de España

El siglo pitagórico


Furigana, Japoncaya Çinceden geçen kanjilerin kenarında hiragana veya katakana ile açıklama yapılmasıdır.

Dış bağlantılar
 Japonca Türkçe Sözlük

Japon yazı sistemi
Kana

Furigana


4 drame zbirka je drama četvero mladih hrvatskih dramatičara. Tea Matanović, Espi Tomičić, Luka Vlašić i Rona Žulj autorski potpisuju ovo izdanje Akademije dramske umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu i Studentskoga centra u Zagrebu, a koje je izdano u sklopu Male dramske biblioteke Teatra &TD.

O knjizi
Prema riječima Tomislava Zajeca, nagrađivanog hrvatskog dramatičara, dramski su to tekstovi različitih tematskih preokupacija, kao i načina njihova oblikovanja. Tekstovi ulaze u zanimljiv međusobni dijalog, kroz koji pratimo neprekidno pulsiranje između duboko intimnih uvida i njihove javne prezentacije, odabira motiva koji su uvijek provokativni po svojoj angažiranoj opni i načina na koji uvezuju narativ. Kroz knjigu je dostupan presjek tematskih tendencija u dramskome stvaralaštvu, kao i duboko zarezivanje u najbitnija čvorišta naše stvarnosti. Autori su izabrali teme koje svjesno pogađaju aktualnost trenutka.

Izvori

Hrvatske drame

4 drame


Marcelino Hernández Rodríguez (San Luis Potosí, México, 28 de maio de 1946) é um clérigo mexicano e bispo católico romano emérito de Colima.

O Arcebispo de Guadalajara, José Cardeal Salazar López, o ordenou sacerdote em 22 de abril de 1973.

Em 5 de janeiro de 1998, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Ancusa e Bispo Auxiliar no México. O arcebispo do México, Norberto Rivera Carrera, concedeu-lhe a consagração episcopal em 5 de fevereiro do mesmo ano; Os co-consagradores foram Juan Cardeal Sandoval Íñiguez, Arcebispo de Guadalajara, e Javier Navarro Rodríguez, Bispo Auxiliar de Guadalajara.

Em 23 de fevereiro de 2008 foi pelo Papa Bento XVI nomeado Bispo de Orizaba e empossado em 22 de abril do mesmo ano.

O Papa Francisco o nomeou Bispo de Colima em 11 de novembro de 2013. A posse ocorreu em 10 de janeiro do ano seguinte. Em 23 de dezembro de 2021, o Papa Francisco aceitou sua aposentadoria por motivos de idade.

Ver também

Bispos católicos do México

Marcelino Hernández Rodríguez


Katja Ingergard Geiger (ugift Hallberg, oprindeligt Karin Ingegerd Hallberg; født 12. januar 1920 i Ekeby sogn i Skåne, død 25. januar 2017 i Tollarp i Skåne) var en svensk modedesigner, der blev kendt som Katja of Sweden.

Katja var først gift mellem 1941 og 1949 med Kjell Stenson og fra 1949 med Rod E. Geiger, der døde i 2000. Hun havde tre sønner, heraf en med Kjell Stenson.

Referencer

Litteratur
 Katja of Sweden. Dialogos Forlag 2000.
 Vem är vem, 1966, Skåne

Eksterne henvisninger
 Katja of Sweden  hentet:
 Thirty-something designers are redefining a Scandinavian aesthetic : Swedes come into own in London hentet:
 A Fresh Look at Mid-century Design  hentet:
 "Katja of Sweden" firar 90 år hentet:

Modeskabere

Katja Geiger


NGC 7744 je eliptična galaktika u zviježđu Feniksu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7744
  Auke Slotegraaf: NGC 7744 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7744 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7700 - 7749

7744

NGC 7744


A Guerra Anglo-Espanhola foi um conflito entre o Protetorado Inglês sob Oliver Cromwell, e a Espanha, entre 1654 e 1660. Foi causada por rivalidade comercial. Cada lado atacou os interesses comerciais e coloniais do outro de várias maneiras, como corsários e expedições navais. Em 1655, uma expedição anfíbia inglesa invadiu o território espanhol no Caribe. Em 1657, a Inglaterra formou uma aliança com a França, fundindo a guerra anglo-espanhola com a maior guerra franco-espanhola, resultando em grandes ações de terra que ocorreram na Holanda espanhola.

Embora a guerra tenha terminado após a Restauração do Rei Carlos II da Inglaterra em 1660, as tensões no Caribe mantiveram o conflito intermitente por mais de dez anos. A guerra terminou oficialmente com dois tratados de paz assinados em Madri em 1667 e 1670.

Ver também

 Guerra Anglo-Espanhola (1585–1604)
 Guerra Anglo-Espanhola (1727–1729)

História militar da Inglaterra
Guerras envolvendo a Espanha
Guerras envolvendo a França
Guerras envolvendo a Inglaterra
Conflitos na década de 1650
Século XVII na Espanha

Guerra Anglo-Espanhola (1654–1660)


Die Liste der Biografien führt alle Personen auf, die in der deutschsprachigen Wikipedia einen Artikel haben. Dieses ist eine Teilliste mit 191 Einträgen von Personen, deren Namen mit den Buchstaben "Muller, M" beginnt.

Muller, M

Muller, Ma
 Muller, Mae (* 1997), britische Sängerin und Songwriterin
 Müller, Magda († 2012), deutsche Fechterin
 Müller, Magdalena (1941–2004), deutsche Sport-Journalistin und Fernsehmoderatorin
 Müller, Magdalena (* 1993), deutsche Schauspielerin und Sprecherin
 Müller, Maler (1749–1825), deutscher Maler, Kupferstecher und Dichter des Sturm und Drang
 Müller, Malik (* 1994), deutscher Basketballspieler
 Müller, Malte, deutscher Opern-, Konzert- und Liedsänger (Tenor)
 Müller, Manfred (1926–2015), deutscher Geistlicher und Bischof von Regensburg
 Müller, Manfred (* 1938), deutscher Schauspieler, Regisseur und Drehbuchautor
 Müller, Manfred (* 1939), deutscher Fußballspieler und -trainer
 Müller, Manfred (1940–2004), deutscher Journalist und Rundfunkdirektor
 Müller, Manfred (* 1941), deutscher Fußballspieler
 Müller, Manfred (* 1943), deutscher Gewerkschafter und Politiker (parteilos), MdB
 Müller, Manfred (* 1947), deutscher Fußballtorhüter
 Müller, Manfred (* 1948), deutscher Eishockey-Trainer und ehemaliger -spieler
 Müller, Manfred (1950–2019), österreichischer Drehbuchautor und Puppenspieler
 Müller, Manfred (* 1961), deutscher Lokalpolitiker (CDU) im Kreis Paderborn
 Müller, Manfred J. (1941–2005), deutscher Geograph
 Müller, Manfred James (* 1952), deutscher Ernährungsmediziner, Internist und Gastroenterologe
 Müller, Manuel (* 1974), deutscher Diplomat
 Müller, Manuel (* 1989), deutscher Biathlet
 Müller, Manuela (* 1980), Schweizer Freestyle-Skisportlerin
 Müller, Marcel (* 1988), deutscher Eishockeyspieler
 Muller, Marcia (* 1944), US-amerikanische Krimischriftstellerin
 Müller, Marco (* 1960), Schweizer Eishockeyspieler
 Müller, Marco (* 1970), deutscher Koch
 Müller, Marco (* 1975), deutscher Politiker (CDU) und Bürgermeister
 Müller, Marco (* 1990), deutscher Eishockeyspieler
 Müller, Marco (* 1994), Schweizer Eishockeyspieler
 Müller, Marcus der Ältere († 1571), Bürgermeister und Unternehmer
 Müller, Marcus Joseph (1809–1874), deutscher Orientalist und Hochschullehrer
 Müller, Mareike (* 1995), deutsche Basketballspielerin und Model
 Müller, Margarete (1887–1958), deutsche Politikerin (CDU)
 Müller, Margarete (1921–2011), deutsche Politikerin (SED), MdV und FDGB-Funktionärin
 Müller, Margarete (* 1931), deutsche Politikerin (SED), MdV
 Müller, Margarete (* 1956), deutsche Managerin in der Finanzwirtschaft
 Müller, Margit (* 1952), deutsche Hockeynationalspielerin
 Müller, Maria (1894–1969), Schweizer Agrarwissenschaftlerin
 Müller, Maria (1898–1958), deutsche Opernsängerin (Sopran)
 Müller, Maria (* 1985), deutsche Ringerin
 Müller, Maria Elisabeth (* 1963), deutsche Bibliothekarin und Sozialwissenschaftlerin
 Müller, Marian (1724–1780), Schweizer Benediktiner und Fürstabt des Kloster Einsiedeln
 Müller, Marianne (1772–1851), deutsche Kinderdarstellerin, Theaterschauspielerin und Opernsängerin (Sopran)
 Müller, Marie (1847–1935), österreichische Malerin
 Muller, Marie (* 1985), luxemburgische Judoka
 Müller, Marie (* 2000), deutsche Fußballspielerin
 Müller, Marie Elisabeth (* 1966), deutsche Journalistin
 Müller, Mario, deutscher Hockeyspieler
 Müller, Mario (* 1992), deutscher Fußballspieler
 Müller, Marion (* 1973), deutsche Soziologin
 Müller, Marion Catherine (* 1979), deutsche Schauspielerin
 Müller, Marion G. (* 1965), deutsch-amerikanische Politikwissenschaftlerin und Professorin für Massenkommunikation an der Jacobs University Bremen
 Müller, Marius (* 1990), deutscher Fußballspieler
 Müller, Marius (* 1993), deutscher Fußballtorhüter
 Muller, Mark (* 1964), Schweizer Politiker (FDP)
 Müller, Markus (* 1950), Schweizer Diplomat
 Müller, Markus (* 1960), schweizerischer Jurist und Hochschullehrer
 Müller, Markus (* 1967), österreichischer Mediziner und Hochschullehrer
 Müller, Markus (* 1970), Schweizer Bildhauer, Zeichner und Objektkünstler
 Müller, Markus (* 1978), deutscher Politiker (Freie Wähler Bayern), Landrat des Landkreises Dillingen an der Donau
 Müller, Markus (* 1988), deutscher Fußballspieler
 Müller, Markus (* 2002), österreichischer Skispringer
 Müller, Markus A. (* 1973), deutscher Theaterwissenschaftler und Intendant des Staatstheaters Mainz
 Müller, Markus C. (* 1973), deutscher Unternehmer und Manager
 Müller, Marlene (* 2000), deutsche Fußballspielerin
 Müller, Marlies (* 1927), deutsche Speerwerferin
 Müller, Martin, deutscher Fußballspieler
 Müller, Martin (1875–1953), deutscher Lehrer, Schuldirektor, Mitglied der Bekennenden Kirche und Sammler
 Müller, Martin (1878–1960), deutscher Mediziner, Medizinhistoriker sowie Hochschullehrer
 Müller, Martin (1878–1957), Schweizer Industrieller
 Müller, Martin (* 1885), deutscher Bildhauer
 Müller, Martin (1903–1989), deutscher evangelischer Theologe, Pfarrer sowie Kirchenpräsident
 Müller, Martin (* 1904), deutscher Tontechniker
 Müller, Martin (1915–1989), österreichischer Politiker
 Müller, Martin (1937–1991), deutscher Politiker (CDU) und Politikwissenschaftler, MdHB
 Müller, Martin (* 1956), deutscher Gitarrist
 Müller, Martin (* 1964), deutscher Provinzialrömischer Archäologe
 Müller, Martin (* 1969), deutscher Film- und Theaterschauspieler
 Müller, Martin (* 1969), deutscher Wirtschaftswissenschaftler
 Müller, Martin (* 1974), deutscher Radrennfahrer
 Müller, Martin Paul (1872–1936), deutscher Maler und Grafiker
 Müller, Martin U., deutscher Journalist
 Müller, Martina (* 1980), deutsche Fußballspielerin
 Müller, Martina (* 1982), deutsche Tennisspielerin
 Müller, Mary Ann (1820–1901), neuseeländische Lehrerin, Suffragette und eine der ersten Feministinnen in Neuseeland
 Müller, Mascha (* 1984), deutsche Film- und Theaterschauspielerin
 Müller, Matheus (1773–1847), deutscher Sektfabrikant
 Müller, Mathias (1770–1844), deutsch-österreichischer Klavier- und Orgelbauer
 Müller, Mathias (* 1970), Schweizer Politiker (SVP)
 Müller, Mathias (* 1982), Schweizer Politiker (Die Mitte)
 Müller, Mathias (* 1992), deutscher Hockeyspieler
 Müller, Mathias (* 1992), deutsch-österreichischer Eishockeyspieler
 Müller, Mathias F. (* 1968), österreichischer Kunsthistoriker, Publizist und Kunstpädagoge
 Müller, Mathilde (* 1837), deutsche Schriftstellerin
 Müller, Matthäus (* 1679), schweizerischer Tischler
 Müller, Matthäus († 1711), deutscher Formschneider, hingerichteter Falschmünzer
 Müller, Matthias (* 1953), deutscher Manager
 Müller, Matthias (* 1954), deutscher Fußballspieler
 Müller, Matthias (* 1961), deutscher Filmemacher
 Müller, Matthias (1964–2016), Schweizer Konzertveranstalter
 Müller, Matthias (* 1966), deutscher Organist, Pianist und Harmonist
 Müller, Matthias (* 1971), deutscher Jazzposaunist
 Müller, Matthias (* 1978), deutscher Fußballspieler
 Müller, Matthias (* 1982), Schweizer Orientierungsläufer
 Müller, Matthias (* 1992), Schweizer Politiker (Jungfreisinnige Schweiz)
 Müller, Maurice (* 1983), deutscher Politiker (Bündnis 90/Die Grünen), MdBB
 Müller, Maurice (* 1992), deutscher Fußballspieler
 Müller, Maurice Edmond (1918–2009), Schweizer Orthopäde und Chirurg
 Müller, Mauritius (1677–1745), Schweizer Geistlicher und Bibliothekar
 Müller, Max (1829–1896), deutscher Mediziner
 Müller, Max (1849–1910), deutscher Verleger
 Müller, Max (1874–1933), deutscher Politiker
 Müller, Max (1894–1980), Schweizer Psychiater
 Müller, Max (1899–1977), deutscher Politiker (KPD, SED), MdV
 Müller, Max (1901–1968), deutscher Mathematiker
 Müller, Max (1904–1987), deutscher Ingenieur und Unternehmer
 Müller, Max (1906–1994), deutscher Philosoph
 Müller, Max (1907–1987), Schweizer Politiker (FDP)
 Müller, Max (1945–2021), deutscher Handball-Nationalspieler
 Müller, Max (* 1963), deutscher Musiker und Bandleader von Mutter
 Müller, Max (* 1965), österreichischer Schauspieler und Sänger (Bariton)
 Müller, Max (* 1994), deutscher Fußballspieler
 Müller, Max von (1841–1906), deutscher Jurist
 Müller, Max von (1887–1918), deutscher Jagdflieger im Ersten Weltkrieg
 Müller, Maximilian (* 1987), deutscher Hockeyspieler
 Müller, Maximilian A., deutscher Wirtschaftswissenschaftler und Hochschullehrer

Muller, Me
 Müller, Meddi (* 1970), deutscher Feuerwehrmann, Schriftsteller, Verleger und Radiomoderator
 Müller, Melanie, deutsche Politologin und Afrikaexpertin
 Müller, Melanie (* 1988), deutsche Reality-TV-Darstellerin und Schlagersängerin
 Müller, Melchior († 1672), Schweizer Glasmaler
 Müller, Melissa (* 1967), österreichische freie Journalistin und Schriftstellerin
 Müller, Mercedes (* 1996), deutsche Schauspielerin
 Müller, Merit (* 2000), deutsche Handballspielerin
 Muller, Mervin E. (1928–2018), US-amerikanischer Informatiker und Statistiker

Muller, Mi
 Müller, Michael, Schweizer Glasmaler
 Müller, Michael (1604–1674), Dresdner Ratsherr und Bürgermeister
 Müller, Michael (1639–1702), deutscher evangelischer Theologe sowie Präses, Hochschullehrer, Kanzler, Rektor und Prorektor an der Universität Tübingen
 Müller, Michael (1673–1704), deutscher Dichter
 Müller, Michael (* 1795), deutscher Politiker
 Müller, Michael (1849–1914), deutscher Arzt und Heimatforscher
 Müller, Michael (1889–1970), deutscher katholischer Theologe
 Müller, Michael (* 1946), deutscher Kunst- und Architekturhistoriker
 Müller, Michael (* 1947), deutscher Politiker (FDP), MdL
 Müller, Michael (* 1948), deutscher Politiker (SPD), MdB
 Müller, Michael (1958–2014), deutscher Autor und Verleger
 Müller, Michael (* 1958), deutscher Medienwissenschaftler, Berater und Autor
 Müller, Michael (* 1958), deutscher Komiker und Darsteller
 Muller, Michael (* 1961), US-amerikanischer Fotograf
 Müller, Michael (* 1962), deutscher Forstwissenschaftler
 Müller, Michael (* 1964), deutscher Fußballspieler und Fußballtrainer
 Müller, Michael (* 1964), deutscher Politiker (SPD), Regierender Bürgermeister von Berlin, MdA
 Müller, Michael (* 1970), deutsch-englischer Künstler
 Müller, Michael (1975–2009), deutscher rechtsextremer Liedermacher
 Müller, Michael (* 1976), österreichischer Bobfahrer
 Müller, Michael (* 1984), deutscher Handballspieler
 Müller, Michael (* 1987), deutscher Gewichtheber
 Müller, Michael (* 1989), deutscher Fußballspieler
 Müller, Michael (* 1993), deutscher Kanute
 Müller, Michael Franz Josef (1762–1848), deutscher Richter und Historiker
 Müller, Michael G. (* 1950), deutscher Historiker und Hochschullehrer
 Müller, Michael J. (* 1981), deutscher Theaterschauspieler
 Müller, Michaela (* 1972), Schweizer Animationsfilmerin und Künstlerin
 Müller, Michaela Maria (* 1974), deutsche Autorin und Journalistin
 Müller, Michał (* 1996), polnischer E-Sportler
 Müller, Michel (* 1964), Schweizer Geistlicher, Kirchenratspräsident der Reformierten Kirche Zürich
 Muller, Michel (* 1966), österreichisch-französischer Schauspieler
 Müller, Micheline (* 1997), Schweizer Unihockeyspielerin
 Müller, Michl (* 1972), deutscher Kabarettist und Musiker
 Muller, Mike (* 1949), südafrikanischer Ingenieur und Entwicklungsspezialist
 Müller, Mike (* 1963), Schweizer Komiker und Schauspieler
 Muller, Mike (* 1971), US-amerikanischer Eishockeyspieler
 Müller, Miles (* 1995), deutscher Fußballspieler
 Müller, Mirco (* 1972), deutscher Sachbuchautor und CRM-Experte
 Müller, Mirco (* 1995), Schweizer Eishockeyspieler
 Müller, Mirko (* 1974), deutscher Eiskunstläufer

Muller, Mo
 Müller, Mokka, deutsche Publizistin und Essayistin
 Müller, Mona Georgia (* 1995), deutsche Schauspielerin
 Müller, Monika (* 1947), deutsche Pädagogin und Therapeutin
 Müller, Monika (* 1969), Schweizer bildende Künstlerin
 Müller, Monika (* 1971), deutsche Synchronschwimmerin
 Müller, Monika (* 1974), deutsche Politikerin (SPD), Oberbürgermeisterin von Rastatt
 Müller, Monika E. (* 1965), deutsche Kunsthistorikerin
 Müller, Moritz (1806–1886), deutscher Theologe und Schriftsteller
 Müller, Moritz (1807–1865), deutscher Genremaler
 Müller, Moritz (1841–1899), deutscher Wild- und Jagdmaler
 Müller, Moritz (1868–1934), deutscher Wild- und Jagdmaler
 Müller, Moritz (* 1985), deutscher Schlagzeuger
 Müller, Moritz (* 1986), deutscher Eishockeyspieler
 Müller, Moritz (* 1988), deutscher Volleyballspieler
 Müller, Moritz Wilhelm (1784–1849), deutscher Mediziner und gilt als Pionier der Homöoepathie
 Müller, Morten (1828–1911), norwegischer Landschaftsmaler

Liste der Biografien/Muller, M


Fartura do Piauí es una ciudad y un municipio del estado del Piauí, Brasil. Se localiza en la microrregión de São Raimundo Nonato, mesorregión del sudoeste piauiense. El municipio tiene cerca de 4600 habitantes y 728 km².

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Piauí

Fartura do Piauí


Une aventure de Marie-Antoinette est un film muet français réalisé par Georges Denola, sorti en 1908.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Une aventure de Marie-Antoinette
 Réalisation : Georges Denola
 Scénario :
 Photographie :
 Montage :
 Société de production : Pathé frères
 Société de distribution : Pathé frères
 Pays d'origine :
 Langue : français
 Métrage :
 Format : Noir et blanc — 35 mm — 1,33:1 — Muet
 Genre : Film dramatique,  Film biographique,  Film historique
 Durée :
 Dates de sortie :
  :
  :

Distribution
 x

Voir aussi

Articles connexes
 Marie-Antoinette d'Autriche
 Une aventure secrète de Marie-Antoinette
 Marie-Antoinette (film, 1938)
 Marie-Antoinette (film, 2006)

Liens externes

Film français sorti en 1908
Film dramatique français
Film biographique français
Film historique français
Film réalisé par Georges Denola
Film se déroulant au XVIIIe siècle
Film sur la Révolution française
Film en français
Film muet français
Film français en noir et blanc
Film de Pathé

Une aventure de Marie-Antoinette


Vriesea seideliana é uma espécie de planta do gênero Vriesea e da família Bromeliaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1986 por Wilhelm Weber.

Forma de vida
É uma espécie epífita e herbácea.

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia e Espírito Santo.
Em termos ecológicos, é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Costa, A.F.; Moura, R.L.; Neves, B.; Machado, T.M.; Kessous, I.M.; Uribbe, F.P.; Couto, D.R.; Gomes-da-Silva, J. Vriesea  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Vriesea seideliana no projeto Flora e Funga do Brasil
 Vriesea seideliana no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Vriesea
Plantas descritas em 1986
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Vriesea seideliana


KiKA (Der KinderKAnal von ARD und ZDF  [Canalul Copiilor - ARD și ZDF]) este un post public de televiziune din Erfurt, Germania destinat copiilor.

Canale de televiziune internaționale
Televiziuni din Germania

KiKA


Baltimore Ravens este o echipă de fotbal american cu sediul în Baltimore, Maryland. Echipa face parte din Divizia de Nord a American Football Conference (AFC) din National Football League (NFL). Ravens joacă meciurile de acasă pe M&T Bank Stadium.

Ravens a fost înființată în 1996, când Art Modell, proprietarul Cleveland Browns, a anunțat planurile de relocare a francizei din Cleveland la Baltimore. În cadrul unei înțelegeri dintre ligă și orașul Cleveland, Modell trebuia să lase istoria și palmaresul echipei Browns în Cleveland pentru o echipă care urma să o înlocuiască care urma să preia controlul în 1999. În schimb, i s-a permis să ia propriul personal și echipa în Baltimore, unde va putea alcătui o echipă de expansiune.

Ravens s-a calificat în playoff-ul NFL de zece ori începând cu anul 2000, cu două victorii în Super Bowl (Super Bowl XXXV și Super Bowl XLVII), două titluri în finala Campionatului AFC (2000 și 2012), 15 victorii în playoff, patru apariții în finala campionatului AFC (2000, 2008, 2011 și 2012), patru titluri în AFC North (2003, 2006, 2011 și 2012) și este în prezent singura echipă din NFL care deține un record perfect în aparițiile mai multor finale Super Bowl și de Ziua Recunoștinței. Ravens este condusă de directorul general Ozzie Newsome din 1996 și a avut trei antrenori principali: Ted Marchibroda, Brian Billick și John Harbaugh. Echipa și-a construit o reputație de echipă care se bazează puternic pe jocul defensiv, condusă de jucători precum Rayback Lewis, care, până la retragere, a fost considerat "imaginea francizei". Echipa este deținută de Steve Bisciotti și este evaluată la 2,5 miliarde de dolari, ceea ce face ca Ravens să fie a 27-a cea mai valoroasă franciză sportivă din lume.

Istoria

Numele echipei
Numele Ravens" a fost inspirat de poemul Corbul al lui Edgar Allan Poe. Ales într-un concurs al fanilor, care a atras 33.288 de alegători, aluzia îl onorează pe Poe, care a petrecut prima parte a carierei sale în Baltimore unde este îngropat. După cum a anunțat Baltimore Sun la vremea respectivă, fanilor le-a plăcut legătura cu celelalte păsări din oraș, Orioles, și le-a fost ușor să vizualizeze o pasăre neagră dură și amenințătoare.

Context

După relocarea controversată a echipei Baltimore Colts la Indianapolis, au fost făcute mai multe încercări de a aduce o echipă NFL înapoi în Baltimore. În 1993, înaintea extinderii din 1995, orașul era considerat favorit, după Saint Louis, pentru a beneficia de una dintre cele două noi francize. Oficialii ligii și proprietarii de echipe s-au temut de litigii din cauza conflictelor dintre grupurile de licitații rivale dacă Saint Louis ar fi primit o franciză, astfel că în octombrie Charlotte, Carolina de Nord a fost primul oraș ales. Câteva săptămâni mai târziu, Baltimore a făcut o ofertă pentru o franciză - denumită Baltimore Bombers, în onoarea bombardierului Martin B-26 Marauder produs local, existând trei grupuri proprietare și un pachet financiar de stat care includea o propunere de 200 milioane dolari, închirierea gratuită a stadionului și permisiunea de a percepe până la 80 milioane USD în prețuri pentru locurile de pe stadion. Baltimore, totuși, a fost omis în mod neașteptat în favoarea Jacksonville, Florida, în ciuda unei piețe TV destul de mici în Jacksonville, și că orașul și-a retras oferta în vara, revenind doar la sfatul președintelui Paul Tagliabue. Deși oficialii ligii au negat favorizarea oricărui oraș, s-a spus că Taglibue și vechiul său prieten Jack Kent Cooke, proprietarul Washington Redskins s-au opus acordării unei francize orașului Baltimore datorită apropierii sale de Washington, DC. Taglibue a folosit sistemul inițial de votare în cadrul comitetului pentru a împiedica votarea de către toți proprietarii ligii a ofertei venite din Baltimore. Acest lucru a condus la indignare publică și Baltimore Sun l-a descris pe Taglibue ca având o politică "oricui dar nu lui Baltimore". [17] Guvernatorul din Maryland, William Donald Schaefer, a spus că Taglibue l-a înșelat, întrucât a lăudat orașul Baltimore și proprietarii propuși, în timp ce în culise se opunea ofertei.

Până în mai 1994, proprietarul Baltimore Orioles, Peter Angelos, a adunat un nou grup de investitori, inclusiv pe scriitorul Tom Clancy, pentru a licita să cumpere echipe ale căror proprietari și-au exprimat interesul de a se muta. Angelos a găsit un potențial partener în Georgia Frontiere, care era deschis pentru a muta Los Angeles Rams în Baltimore. Jack Kent Cooke s-a opus mutării, intenționând să construiască noul stadion al Redskins în Laurel, Maryland, destul de aproape de Baltimore pentru a micșora interesul din zona de a aduce o nouă franciză. Acest lucru a condus la certuri între Cooke si Angelos, care l-a acuzat pe Cooke de a fi un "oportunist". Liga l-a convins pe președintele John Shaw să se mute în Saint Louis, conducând la apariția unor zvonuri care spuneau că Tagliabue vrea să mute din nou interesul înspre Baltimore, zvon pe care Tagliabue l-a negat. Angelos a făcut o ofertă nereușită de 200 milioane de dolari pentru a aduce Tampa Bay Buccaneers în Baltimore.

Nereușind să obțină o franciză prin expansiune, orașul, în ciuda "îndoielilor", s-a îndreptat spre posibilitatea de a achizițona Cleveland Brown, al cărui proprietar Art Modell avea dificultăți financiare și se certase cu autoritățile orașului Cleveland, în legătură cu îmbunătățirile care trebuiau să fie făcut la stadion.

Referințe

Legături externe

 Official Website

Fondări în 1996
Echipe National Football League

Baltimore Ravens


Aceite Sierra del Moncayo es una denominación de origen protegida de aceite de oliva virgen extra creada en 2010. La sede del Consejo Regulador está situada en Magallón.

Zona de producción
La DO comprende en las comarcas de Tarazona y el Moncayo y Campo de Borja, al oeste de la provincia de Zaragoza (Aragón). Con más de 2.500 hectáreas de olivos y un total de 35 municipios la producción media anual asciende a más de 4,0 millones de kilos de aceituna. Controla la producción de unos 2.500 pequeños olivicultores de la zona.

Municipios

Variedades
Las dos variedades principales son la Empeltre y la Arbequina. También tienen una presencia minoritaria las variedades Negral, Royal y Verdial.

Véase también
 Gastronomía de la provincia de Zaragoza
 Gastronomía de Aragón

Enlaces
 Aceite del Moncayo
 Aragón Alimentos Nobles
 Revista Alcuza
 Aceitedeolivas.com

Referencias

Aceite de oliva de España con denominación de origen
Gastronomía de la provincia de Zaragoza
Gastronomía de Aragón
Denominaciones de origen protegidas de Aragón

Aceite Sierra del Moncayo


مصطفى العبسي.  خبير الطب السلوكي والعلوم النفسية والعصبية في جامعة منسوتا. برامجه العلمية تركز على بحوث الضغوط النفسية والإدمان والألم. حاصل على درجة الدكتوراه في العلوم العصبية وفي علم النفس الإكلينيكي والطب السلوكي. قاد واسس العديد من المراكز العلمية والمعاهد الأكاديمية بما فيها معهد دولوث للبحوث الطبية، ومعامل الطب السلوكي في جامعة منسوتا والبرنامج الدولي لابحاث القات. ويرأس الآن معهد البحوث الصحية الدولية في جامعة منسوتا. نشر أكثر من 200 مقالة علمية مقننه والعديد من الكتب والفصول العلمية في تخصصه. بما في ذلك في مجلات علمية مرموقة مثل نتشر ونيوانجلاند جورنال اوف مدسن وجاما. أحد مؤلفاته كتاب بعنوان 'الضغوط النفسية والإدمان: عوامل بيولوجيه وسيكولوجيه' والذي نشر في عام 2007 عن دار الزافير واكاديمك برس للنشر
والذي يعتبر أهم كتاب علمي حول الموضوع. كما نشر مؤخرا كتاب في العلوم العصبية والالم عن دار اكاديمك برس للنشر.

التعليم
 تلقي العبسي تعليمه الأولي في مدينة الحديده اليمن.
 شهادة البكالوريوس الممتازه في علم النفس مع مرتبة الشرف – جامعة القاهرة.
 أسس أثناء تواجده في القاهرة أول نواة للبحث العلمي في الطب السلوكي من خلال بحث التخرج في مجال القلق وامراض الجهاز الهضمي.
 كان له نشاط طلابي وثقافي وعلمي بارز بين اوساط زملائه العرب في الجامعات المصرية.
 درجة الماجستير – الولايات المتحدة. دراسة الماجستير ركزت على العلاقة بين الألم والقلق النفسي ونشرت في المجلة العلمية الألم - وهي المجلة الدولية الرئيسية للمنظمة الدولية لدرسات الألم.
 درجة الدكتوراه– جامعة أوكلاهوما- الولايات المتحدة. بحوث الدكتوراه ركزت على استجابات القلب والشرايين للضغوط النفسية عند المصابين بارتفاع ضغط الدم، وكذلك آثار الضغوط الانفعاليه على وظائف الغدد الصماء وانشطة القلب والشرايين.

الجوائز والتقديرات العلمية
 زمالة الجمعية العليمية لبحوث النيكوتين 2018
 جائزة التعاون العلمي الدولي لعام 2016 - العهد الوطني للصحة
 زمالة اكاديمية بحوث الطب السلوكي 2012
 زمالة جمعية العلوم النفسية 2010
 استاذ كرسي في جامعة منسوتا 2007
 جائزة هيربرت واينر لعام 2004 – منظمة الطب السيكوسوماتي
 جائزة نيل ميللر في الطب السلوكي لعام 2000 – أكاديمية الطب السلوكي للبحوث
 جائزة البحوث الدولية في أوكلاهوما (1995)
 جائزة التفوق التقديرية للدراسات العليا (1994)
 جائزة التفوق في التقديرات من جامعة أوكلاهوما (1991-1995)
 جائزة الأداء من عيادة العلاج العائلي في جامعة ولاية أوكلاهما (1994)
 جائزة البحوث الإكلينيكية والتطبيقية (1993)
 زمالة من شبكة «الجسم والعقل» منظمة مكارثر (من 1994 إلى 1996)
 زمالة برنامج توماس جيفرسون (من 1991 إلى 1994)
 زمالة برنامج فلبرايت الأمريكي (من 1989 إلى 1990)
 قائمة العمداء الشرفية (للمتفوقين)

المراكز القيادية والعلمية

 رئيس معهد دولوث للبحوث الطبية- جامعة منسوتا
 مدير معامل الطب السلوكي- كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ الطب السلوكي وعلم النفس–كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ علم العقاقير - كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ علم الوظائف الحيوية – قسم علم الوظائف الحيوية- كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ الطب العائلي– قسم الطب العائلي- كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ العلوم العصبية – قسم العلوم العصبية- كلية الطب - جامعة منسوتا
 أستاذ ومشرف رئيسي للدراسات العليا في التخصصات التالية: العلوم العصبية، علم الوظائف الحيوية، علم النفس، العلوم الطب-بيولوجيه، علم الوبائيات
 البورد الإمريكي مجال علم النفس الإكلينيكي والطب السلوكي في أمريكا وكندا
 ليسانس الممارسة كخبير إكلينيكي في علم نفس وطب سلوكي في ولاية منسوتا – الولايات المتحدة
 مستشار لمنظمات علميه ومهنيه في كل من كندا وأمريكا وبريطانيا وألمانيا وسنغافورا وجمهورية التشيك

بحوث علمية منشورة

نشر البروفيسور مصطفى العبسي أكثر من 200 مقالة علمية مقننه والعديد من الكتب والفصول العلمية في تخصصه. بما في ذلك في مجلات علمية مرموقة مثل مثل المجلة العلميه نتشر Nature ونيوانجلاند جورنال اوف مدسن New England Journal of Medicine و جاما JAMA.

كتب واسهامات علمية أخرى
نشر الدكتور العبسي العديد من الكتب والفصول العلمية في تخصصه. أحد مؤلفاته كتاب بعنوان 'الضغوط النفسية والإدمان: عوامل بيولوجيه وسيكولوجيه' نشر في عام 2007 عن دار الزافير واكاديمك برس للنشر ويعتبر أهم كتاب علمي حول الموضوع. وقدم للكتاب الدكتور جورج كوب - من معهد الاسكريب في كالفورنيا ومدير المعهد الوطني لدراسة الكحوليات. كما نشر البروفيسور العبسي مؤخرا كتاب في العلوم العصبية والالم عن دار اكاديمك برس للنشر.

وقد عمل الدكتور العبسي كرئيس تحرير لأعداد خاصة لمجلتين علميتين: الطب السيكوسومات وعلم النفسي البيولوجي بالإضافة إلى العشرات من الفصول والدوريات الأخرى.،

نماذج من الأبحاث العلمية المنشوره
 Blunted opiate modulation of hypothalamic-pituitary-adrenocortical activity in men and women who smoke
 Anger and psychobiological changes during smoking abstinence and in response to acute stress: prediction of smoking relapse
 Neuroendocrine mechanisms mediating the relationship between anger expression and cardiovascular risk
 Adrenocortical and nociceptive responses to opioid blockade in hypertension-prone men and women
 Blood pressure stress reactivity and left ventricular mass in a random community sample of African-American and caucasian men and women
 Hypothalamic-pituitary-adrenocortical responses to psychological stress and risk for smoking relapse
 Attenuated adrenocorticotropic responses to psychological stress are associated with early smoking relapse

وصلات خارجية
 مصطفى العبسي في جامعة منسوتا
 موقع معامل الطب السلوكي

المصادر
 كلية الطب - جامعة منسوتا
 منظمة مؤتمر افريقيا والشرق الأوسط للإدمان
 معهد دولوث الدولي للبحوث الصحية
 موقع اخبار الشبكة العربية للطب السلوكي
 قسم العلوم العصبية لجامعة منسوتا
 مركز منسوتا للأورام

المراجع

مواليد 1965
أشخاص من تعز (محافظة)
خريجو جامعة القاهرة
علماء نفس
مواليد القرن 20
مواليد في تعز (محافظة)
يمنيون مغتربون في الولايات المتحدة

مصطفى العبسي


Klovpleje er en dansk undervisningsfilm fra 1954, der er instrueret af Nicolai Lichtenberg efter manuskript af E.A. Fritzbøger.

Handling
Sygelige tilstande, der kan opstå i kvægets klove, når disse ikke passes omhyggeligt. Den forkerte belastning af ledflader, som forvoksede klove forårsager. Læsioner ved skarpe fremmedlegemers indtrængen gennem sålen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1954

Undervisningsfilm fra Danmark

Klovpleje


Vinciane Despret (Anderlecht, 12 de novembro de 1959) é uma filósofa da ciência e psicóloga belga, professora associada da Universidade de Liège. Seus trabalhos são referência sobre relações multiespécies.

Vida
Vinciane Despret nasceu em Bruxelas em 12 de novembro de 1959, em uma família de cinco filhos, incluindo quatro meninas. Ela é casada com Jean-Marie Lemaire, um psiquiatra que trabalha parcialmente na Itália, principalmente em Torino. Eles têm um filho, Jules-Vincent.

Graduou-se em filosofia e posteriormente, estudou psicologia, formando-se em 1991. Em 1997, defendeu a tese cujo título pode ser livremente traduzido por "Conhecimento das paixões e paixões do conhecimento".

Realizações
Seu trabalho se realiza na interface entre as áreas da Psicologia, Etologia e Filosofia da ciência, numa perspectiva que a leva a interessar-se pelas consequências políticas das nossas escolhas teóricas. No cerne de seu trabalho está a questão da relação entre observadores e observados durante a condução da pesquisa científica.

Despret afilia-se a pensadores críticos em filosofia e antropologia da ciência como Isabelle Stengers, Donna Haraway e Bruno Latour. Ela empreende uma compreensão crítica de como a ciência é fabricada, acompanhando os cientistas fazendo trabalho de campo e a maneira como eles criam ativamente links e relacionamentos específicos com seus objetos de estudo. Tornou-se conhecida por ter fornecido um relato reflexivo sobre etólogos, observando os tagarelas no deserto de Negev e a maneira como eles interpretariam os complexos movimentos de dança desses pássaros.

Prêmios
Recebeu prêmios de prestígio, como o Grand Prix Moron, o prêmio de humanidades científicas e o prêmio do Fundo Internacional Wernaers para pesquisa e divulgação do conhecimento. Ela também foi curadora científica da exposição Bêtes et Hommes realizada no Grande Halle de la Villette em Paris em 2007-2008.  Foi agraciada com o título de intelectual do ano do Centro Georges Pompidou, em 2021.

Escritos
Seleção de obras traduzidas para o português

livros

 Autobiografia de um polvo: e outras narrativas de antecipação. Bazar do Tempo, 2022. ISBN 978-6584515154
 O que diriam os animais? Ubu, 2021. ISBN 978-65-86497-61-8
 Um Brinde aos mortos: Histórias daqueles que ficam. n -1 edições, 2023. ISBN 978-6581097431

artigos

 Pesquisar junto aos mortos. Campos - Revista de Antropologia, v. 22, n. 1, p. 289-307, jun. 2021.
 Ser animal, o mais polidamente possível. Pesquisas e Práticas Psicossociais, v. 6, n. 2, 246-256, 2011.
 Leitura etnopsicológica do segredo. Fractal: Revista de Psicologia, v. 23, n. 1, p. 05–28, abr. 2011.
 As ciências da emoção estão impregnadas de política? Catherine Lutz e a questão do gênero das emoções. Fractal: Revista de Psicologia. v. 23, n. 1, p. 29–42, abr. 2011.
 Os dispositivos experimentais. Fractal: Revista de Psicologia, v. 23, n. 1, p. 43–58, abr. 2011.
 O que as ciências da etologia e da primatologia nos ensinam sobre as práticas científicas?. Fractal: Revista de Psicologia, v. 23, n. 1, p. 59–72, abr. 2011.
 Acabando com o luto, pensando com os mortos. Fractal: Revista de Psicologia, v. 23, n. 1, p. 73–82, abr. 2011.

Notas
Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em francês, cujo título é «Vinciane Despret».

Nascidos em 1959
Filósofos da Bélgica
Psicólogos da Bélgica
Filosofia da ciência
Naturais de Anderlecht
Mulheres cientistas da Bélgica

Vinciane Despret


Mount Nebo (; ) is an elevated ridge located in Jordan, approximately  above sea level. Part of the Abarim mountain range, Mount Nebo is mentioned in the Bible as the place where Moses was granted a view of the Promised Land before his death. The view from the summit provides a panorama of the West Bank across the Jordan River valley. The city of Jericho is usually visible from the summit, as is Jerusalem on a very clear day. The biblical town of Nebo, now known as Khirbet al-Mukhayyat, is located 3.5 km away.

The mountain was named after the scribal god Nabu.

Religious significance

According to the Bible (Deuteronomy), Moses ascended Mount Nebo, in the land of Moab (today in Jordan), and from there he saw the Land of Canaan (the Promised Land), which God had said he would not enter; Moses then died there. The Bible () says Moses' burial place was unknown. A monument atop Mount Nebo commemorates Moses' death after seeing Canaan, across the Jordan valley. A purported grave of Moses is located at Maqam El-Nabi Musa, in the West Bank,  south of Jericho and  east of Jerusalem.

Mount Nebo is then mentioned again in 2 Maccabees (), when the prophet Jeremiah hid the tabernacle and the Ark of the Covenant in a cave there.

A Christian church from Byzantine times stands on the top of Mount Nebo.

On March 20, 2000, Pope John Paul II visited the summit of Mount Nebo during his pilgrimage to the Holy Land. During his visit, he planted an olive tree next to the Byzantine chapel, as a symbol of peace. Pope Benedict XVI visited the site in 2009, gave a speech, and looked out from the top of the mountain in the direction of Jerusalem.

A serpentine cross sculpture atop Mount Nebo was created by Italian artist Gian Paolo Fantoni. It is symbolic of the miracle of the bronze serpent invoked by Moses in the wilderness () and the cross upon which Jesus was crucified ().

Archaeology

Systematic exploration begun by Sylvester J. Saller O.F.M. were continued in 1933 by Jerome Mihaic of the Studium Biblicum Franciscanum. On the highest point of the mountain, Syagha, the remains of a Byzantine church and monastery were discovered in 1933. The church was first constructed in the second half of the 4th century to commemorate the place of Moses' death. The church design follows a typical basilica pattern. It was enlarged in the late fifth century AD and rebuilt in AD 597. The church is first mentioned in an account of a pilgrimage made by a lady Aetheria in AD 394. Six tombs have been found hollowed from the natural rock beneath the mosaic-covered floor of the church.

Bellarmino Bagatti worked on the site in 1935. Virgilio Canio Corbo later excavated the interior of the basilica.

History of the modern Memorial of Moses
The ancient church, a pilgrimage destination since the 4th century, was excavated between 1933 and 1938 by Sylvester Saller, bringing to light the basilica with its chapels and the annexes of the monastery. The exquisite mosaics were then covered back with soil for protection. In 1963, the Custody of the Holy Land decided to restore the mosaic floors and Virgilio Corbo was put in charge of the project. A metal shelter designed in Oxford was erected over the ruins, but work was interrupted by the 1967 Arab-Israeli war. Renewed work ensued between 1976-1984, when a new mosaic was discovered in the diaconicon-baptistery. By 1984 the consolidation work was completed, and as a result, the basilica could be used both for liturgical purposes, as well as for displaying the restored mosaics, either in situ or mounted on the walls. After renewed plans drawn in 1989 and geological surveys and assessments of the ancient and modern structures made a decade later, a new shelter, basically a complete basilica was built over the ancient church between December 2007 and the reopening day on 15 October 2016. Not even the sudden death of Michelle Piccirillo, a key figure in the project, in October 2008, lead to a break in the work.

Exhibited mosaics
In the modern chapel presbytery, built to protect the site and provide worship space, remnants of mosaic floors from different periods can be seen. The earliest of these is a panel with a braided cross presently placed on the east end of the south wall.

Gallery

See also

Mount Nebo, Utah
Mount Pisgah (Bible)
Nabau
Nabi Musa
Michele Piccirillo (archaeologist) (1944–2008), active at Mount Nebo and buried there

References

Further reading
 Mount Nebo: New Archaeological Excavations: 1967–1997, Michele Piccirillo and Eugenio Alliata

External links

Franciscans at Mount Nebo
Archaeology and Art – photographs of excavations in Jordan
Pictures from Mount Nebo 1

Photos of Mount Nebo at the American Center of Research
Photos of Mount Nebo at the Manar al-Athar photo archive

Archaeological sites in Jordan
Hebrew Bible mountains
Jewish Jordanian history
Jewish mythology
Mountains of Jordan
Ridges of Asia
Tourism in Jordan
Nebo

Mount Nebo


Biyojeokimya, biyolojik sistemlerdeki inorganik elementlerin davranış özelliklerini jeoloji açısından inceleyen bilim dalıdır.

Petrolün oluşumu, yaşamın başlangıcı, ilkel atmosferlerin bileşimi, mineral yataklarının biyojeokimyasal yöntemlerle araştırılması, maden cevheri çökelmelerinin kökeni, toprak oluşumu doğal su kaynaklarının ve kömürün kimyasal yapısı başlıca konularıdır.

Biyojeokimya


Saruhan Sancağı, Osmanlı Devleti'nde bir sancak
 Saruhanoğulları Beyliği
 Saruhanlı
 Saruhan (film)

Saruhan


Šejh mesnevihân Fevzi Mostarac (rođen između 1670. i 1677. – 1747.), bosanskohercegovački je književnik bošnjačkog podrijetla. Pisao je na orijentalnim jezicima.

Pisao je poeziju i prozu na perzijskom i turskom jeziku, i jedini je bosanskohercegovački književnik koji je napisao samostalno mistično-didaktično književno djelo na perzijskom – Bulbulistan (Bašča slavuja). Obrazovan je na Galati u Istanbulu, u tekiji mevlevijskog tarikata, i po završetku obrazovanja se vratio u Mostar, gdje je radio kao predavač perzijskog jezika i mesnevihân u Katedri za Mesnesviju, koju je stotinjak godina ranije utemeljio još jedan poznati Mostarac, Derviš-paša Bajezidagić, tada vrlo uspješni i utjecajni političar sa zavidnom karijerom u Porti u Istanbulu. Baš na tom položaju je odlučio upustiti se u pisanje paralele na šejh Sadijev Golestan, a rezultat te njegove odluke je knjiga Bulbulistan.

Među sačuvanim djelima Fevzije Mostarca nalaze se Bulbulistan na perzijskom i dvadeset pjesama na turskom jeziku od kojih su tri qet'e o boju pred Banjalukom, četiri gazela, jedna rubaija, jedna elegija, jedan monadžat, devet religijskih pjesama, te jedna pjesma sharqiya. Dva primjerka Bulbulistana se danas nalaze u Sveučilišnoj knjižnici u Bratislavi. O Bulbulistanu su pisali: Safvet-beg Bašagić, Mehmed ef. Handžić, Milivoje Malić (Abdurahman Mirza). Iranista Džemal Ćehajić (1930. – 1989.) je 1973. objavio prijevod Bulbulistana, sa značajnom uvodnom studijom.

Djela
 Bulbulistan (1739.)

Izvori

Vanjske poveznice
 Fevzi Mostarac
Bošnjački mesnevihani
Bošnjački derviški šejhovi
Bošnjački književnici
Životopisi, Mostar

Fevzi Mostarac


Goodwell may refer to:

Goodwell, Oklahoma
Goodwell Township, Michigan
Goodwell Clothing Company, "looking good, living well"

Goodwell


George William de Carteret (St Pièrre, Jersey,  1869-4 de septiembre de 1940) escritor y periodista francés.

Trabajó como redactor en Les Chroniques de Jersey y usó los apodos de El búho y G.W. de C.

Escribió en el idioma normando de St Pierre alternándolo con francés e inglés. Escribió poesías, artículos y algunas obras dramáticas para Eisteddfod.

Bibliografía
 La Grève de Lecq, Roger Jean Lebarbenchon, 1988

Escritores normandos
Escritores en normando
Escritores en inglés
Escritores del Reino Unido del siglo XIX
Escritores del Reino Unido del siglo XX
Escritores en francés del siglo XIX
Escritores en francés del siglo XX
Personas de Jersey

George William de Carteret


L'Einsatzgruppe Ägypten était une unité SS des Einsatzgruppen dirigée par le SS-Obersturmbannführer Walther Rauff formée en Grèce occupée pendant la Seconde Guerre mondiale.

Les historiens Klaus-Michael Mallmann et Martin Cüppers, sur la base de recherches d'archives, déclarent que le but de l'unité était de procéder à un massacre de masse des populations juives sous le mandat britannique de Palestine et d'Égypte. Bien que le mot « Palestine » n'ait jamais été mentionné dans les documents d'archives, les chercheurs précisent que l'objectif de l'unité était de s'y rendre afin de décréter un massacre systématique de Juifs. Compte tenu de son petit effectif de seulement 24 hommes, Mallmann et Cüppers pensent que l'unité aurait eu besoin de l'aide des résidents locaux et de lAfrika Korps pour mener à bien sa mission. Le 20 juillet 1942, Rauff est envoyé à Tobrouk pour faire un rapport à Rommel, commandant de lAfrikakorps. Mais celui-ci opérant à plus de 500 km plus loin lors de la première bataille d'El Alamein, il est peu probable que les deux aient pu se rencontrer. L'ancien Premier ministre irakien Rashid Ali al-Gaylani et le Grand mufti de Jérusalem Haj Amin al-Husseini ont joué des rôles dans cette mise en œuvre du plan, se livrant à une propagande radio antisémite, se préparant à recruter des volontaires et à lever un bataillon arabo-allemand opérant de concert avec l'Einsatzgruppe Ägypten au Moyen-Orient.

Selon l'historien Haim Saadon, le directeur du Centre de recherche sur les Juifs d'Afrique du Nord pendant la Seconde Guerre mondiale, les documents de Rauff montrent que sa principale préoccupation était d'aider la Wehrmacht, et son plan pour cela était de placer les Juifs dans des camps de travaux forcés. En termes relatifs, les Juifs d'Afrique du Nord ont échappé à la solution finale.

Les plans de l'Einsatzgruppe Ägypten ont été mis de côté après la victoire des Alliés lors de la deuxième bataille d'El Alamein.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Shoah en Grèce
 Histoire des Juifs en Afrique
 Collaboration dans l'Europe occupée par les nazis
 Einsatzkommando
 Histoire de l'Égypte pendant la Seconde Guerre mondiale

Bibliographie

Lectures complémentaires

 Mallmann, Klaus-Michael; Cüppers, Martin (2007). ""Elimination of the Jewish National Home in Palestine": The Einsatzkommando of the Panzer Army Africa, 1942". Yad Vashem Studies 35 (1): 1–31.

Schutzstaffel
Shoah
Unité militaire allemande de la Seconde Guerre mondiale
Campagne d'Afrique du Nord (Seconde Guerre mondiale)

Einsatzgruppe Ägypten


منتخب إنجلترا لكرة القدم الرديف، هو المنتخب الداعم لمنتخب إنجلترا لكرة القدم. وقد يلعب مباريات مع منتخبات أساسية أو رديفة أخرى. منذ استخدام الفريق الأول في عام 1947، لعب 54 مباراة رسمية  و 3 غير رسمية. وهو غير نشط منذ مايو 2007.

مراجع

منتخبات كرة قدم رديفة أوروبية
تأسيسات سنة 1947 في إنجلترا
منتخب إنجلترا لكرة القدم

منتخب إنجلترا لكرة القدم الرديف


Maschinengewehr 42, skraćeno MG 42, njemačka strojnica korištena u Drugom svjetskom ratu. Ime je dobilo po tome što je napravljen 1942. godine.

Najviše ga je koristilo osoblje Wehrmachta, SS-a i Waffen SS-a. Do današnjeg dana mnogi ovaj mitraljez smatraju najboljim ikada. Napravljeno ih je oko 423.000.

Izvori

Njemačke strojnice u Drugom svjetskom ratu

Maschinengewehr 42


උඩු රැවුල යනු ඉහළ තොල් වලට මදක් ඉහළින් වැඩෙන මුහුණේ හිසකෙස් වේ.

කිරුක්තිය
උඩු රැවුල යන වචනය ප්‍රංශ වන අතර එය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ ඉතාලි මූස්ටැසියෝ (දහහතරවන සියවස), අපෝහක මොස්ටැසියෝ (16 වන සියවස), මධ්‍යකාලීන ලතින් මවුස්ටැසියම් (අටවන සියවස), මධ්‍යතන ග්‍රීක (මූස්ටකියන්), නවවන සියවසේදී සහතික කරන ලද, අවසානයේදී ආරම්භ වන්නේ හෙලෙනිස්ටික් ග්‍රීක(උඩු රැවුල, මුස්තක්), එහි අර්ථය "ඉහළ තොල්" හෝ "මුහුණේ හිසකෙස්",බොහෝ විට හෙලෙනිස්ටික් ග්‍රීක(මුල්ලන්), "තොල්" යන වචන වලින් විය හැකිය.

ඉතිහාසය
මෙම විෂය පිළිබඳව කරන ලද පර්යේෂණයකින් හෙළි වී ඇත්තේ උඩු රැවුල සහ මුහුණේ හිසකෙස් බහුලව දක්නට ලැබෙන්නේ විවාහ වෙළඳපොලේ සන්තෘප්තිය අනුව බවයි.

උඩු රැවුල


Agnès Le Brun (* 28. Dezember 1961 in Chaumont-en-Vexin) ist eine französische Politikerin der Union pour un mouvement populaire.

Leben
Als Nachfolgerin von Michel Le Goff ist Le Brun seit 2008 Bürgermeisterin von Morlaix. Le Brun ist seit 1. Januar 2011 Abgeordnete im Europäischen Parlament.

Weblinks
 Offizielle Website von Agnès Le Brun

Mitglied des Europäischen Parlaments für Frankreich
UMP-Mitglied
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (20. Jahrhundert)
Franzose
Geboren 1961
Frau

Agnès Le Brun


Shoshanna Lonstein-Gruss ou Shoshanna Gruss, née le  à Manhattan (États-Unis), est une autrice et créatrice de mode américaine.

Elle est la fondatrice de la marque du même nom en 1998, dont elle est la directrice de la création.

Biographie
Shoshanna Mara Lonstein naît et grandit à Manhattan. Son père, Zach Lonstein, est directeur exécutif chez Infocrossing. Elle étudie à l'école pour filles Nightingale-Bamford dans l'Upper East Side de New York, dont elle est diplômée en 1993. Elle commence le collège à l'université George-Washington à Washington, D.C., mais en 1994 elle intègre l'université de Californie à Los Angeles. En 1997, elle obtient une licence en histoire et en histoire de l'art.

Carrière
En 1998, l'appui de son père lui permet de débuter dans une compagnie de vêtements. Sa mission est de concevoir un vêtement qui s'adapte à différentes morphologies.

En 2013, Elizabeth Arden, Inc. lui permet de développer sa toute première collection comme Directrice département Style. Gruss est depuis porte-parole pour la marque et responsable qualité en confection.

Médias
Gruss apparaît dans de nombreux programmes télévisés, web-émissions et interviews, dont un épisode en 2008 de la série America's Next Top Model.

Vie privée
Lycéenne de 16 ou 17 ans, elle rencontre Jerry Seinfeld âgé de 38 ans, dans un parc public. Il obtient son numéro de téléphone à ce moment-là avant de commencer une relation<ref>{{Lien web |auteur=Schneider |prénom=Karen |titre=The Game of Love |url=https://people.com/archive/cover-story-the-game-of-love-vol-41-no-11/ |date=28 mars 1994 |extrait= {{Langue|en|texte=Seinfeld, comedian, TV star and life observer, was strolling through Central Park one day in May 1993 when he spotted a stranger he now calls the most wonderful girl in the world. Seinfeld, then 38, sallied over, made small talk and went away with the telephone number of Shoshanna Lonstein—then 17|trans=Seinfeld, comédien, vedette de la télévision et observateur de la vie, se promenait dans Central Park un jour de mai 1993 lorsqu'il a repéré une inconnue qu'il appelle maintenant « la fille la plus merveilleuse du monde ». Seinfeld, alors âgé de 38 ans, est sorti, a fait une petite conversation et est reparti avec le numéro de téléphone de Shoshanna Lonstein âgée alors de 17 ans}}}}.</ref> qui attire l'attention du public car Steinfeld jouait à cette époque dans sa sitcom. Au début de leur relation, le magazine Spy'' qualifie Gruss de «  » en référence à sa récente majorité. Leur relation dure environ 4 ans de 1993 à 1997. C'est à cette époque que Shoshanna Lonstein intègre l'université George Washington  pour se rapprocher de Jerry Seinfeld. Mais New York lui manque, puis vient s'ajouter leur sensibilité à la pression médiatique ce qui fragilise leur relation jusqu'à son terme.

Le 10 mai 2003, Lonstein a épousé Joshua Gruss, fils du financier Martin D. Gruss et petit-fils du financier et philanthrope Joseph S. Gruss. Joshua Gruss est associé chez Gruss & Co. une société d'investissements privés située à  New York City et PDG de Round Hill Music. Le couple a trois enfants : une fille Sienna née en 2005 et des jumeaux Angelica et Joseph Colby nés en 2012. Sienna est aujourd'hui mannequin pour sa mère. Joshua Gruss et Soschanna Lonstein divorcent en 2014.

Shoshanna Lonstein-Gruss vit sur le Upper East Side de Manhattan avec ses enfants.

Philanthrope
Gruss  Gruss a été vice-présidente du comité associé du Memorial Sloan-Kettering Cancer Center et de son comité des enfants de 2012 à 2014.

Notes et références

Liens externes

Étudiant de l'université de Californie à Los Angeles
Étudiant de l'université George-Washington
Styliste américain
Naissance en mai 1975
Philanthrope américain
Femme d'affaires américaine

Shoshanna Lonstein Gruss


පාර්ලිමේන්තු කාර්ය පටිපාටිය යනු රැස්වීම් සහ සංගම්, සංවිධාන, ව්‍යවස්ථාපිත දේහයන් සහ අනෙකුත් සාකච්ඡාමය රැස්වීම් පාලනය කරන්නාවූ රීති, ආචාර ධර්ම සහ සම්ප‍්‍රදායන් සමූහයයි. එය එක්සත් රාජධානියේ පාර්ලිමේන්තුවේ මහජන මන්ත‍්‍රණ මණ්ඩලයේ පරිචයන් තුලින් ගොඩනැගුනු පොදු නීතියේ කොටසකි.

ඒක්සත් ජනපදයේ පාර්ලිමේන්තු කාර්ය පටිපාටිය පාර්ලිමේන්තු නීතිය, පාර්ලිමේන්තු පරිචය, ව්‍යවස්ථාදායක කාර්ය පටිපාටිය හෝ පිලිවෙලෙහි නීතිය ලෙසින් හැඳින්වේ. බි‍්‍රතාන්‍ය,  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය, දකුණු අපි‍්‍රකාව සහ අනෙකුත් ඉංගී‍්‍රසි කථාකරන රටවල එය මූලාසනධාරීත්වය, මූලාසනයදැරීම, රැස්වීම් පැවැත්වීමේ නීතිය, රැස්වීම්වල කාර්ය පටිපාටිය හෝ රැස්වීම්වල උපචාරයන් යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබයි.

එහි හදවත වන්නේ සුළුතරයට ගරු කරමින් බහුතරය විසින් පාලනය කරනු ලැබීමයි. එහි අරමුණ වන්නේ සංවිධානයේ අභිරුචීන් පිලිබඳ ප‍්‍රශ්ණ කෙරෙහි පරීක්‍ෂාකාරී වෙමින් එකී ප‍්‍රශ්ණ සම්බන්ධයෙන් සභාවේ අභිලාෂය ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීමයි.

නීතිය-පාර්ලිමේන්තු කාර්ය පටිපාටිය


North Frisian is a minority language of Germany, spoken by about 10,000 people in North Frisia. The language is part of the larger group of the West Germanic Frisian languages. The language comprises 10 dialects which are themselves divided into an insular and a mainland group.

North Frisian is closely related to the Saterland Frisian language of Northwest Germany and West Frisian which is spoken in the Netherlands. All of these are also closely related to the English language forming the Anglo-Frisian group.

The phonological system of the North Frisian dialects is strongly being influenced by Standard German and is slowly adapting to that of the German language. With a number of native speakers probably even less than 10,000 and decreasing use in mainland North Frisia, the North Frisian language is endangered. It is protected as a minority language and has become an official language in the Nordfriesland district and on Heligoland island.

Classification
The closest relatives of North Frisian are the two other Frisian languages, the Saterland Frisian of north-western Lower Saxony, Germany, and the West Frisian language spoken in the northern Netherlands. Together, the three sub-groups form the group of Frisian languages.

English is also closely related to Frisian. The two languages are classified in a common Anglo-Frisian group, which is grouped among the Ingvaeonic languages, together with Low German. The related Low German has developed differently since Old Saxon times and has lost many Ingvaeonic characteristics.

Dialects

Overview
The North Frisian dialects can be grouped into two main dialectal divisions: mainland and insular dialects. Altogether, both groups have 10 dialects. Since the beginning of Frisian linguistic studies in the 19th century, the following ten dialects have typically been noted as distinct:
 Insular North Frisian
 Sylt Frisian (Söl'ring)
 Föhr-Amrum Frisian (Fering, Öömrang)
 Heligolandic Frisian (Halunder)

 Mainland North Frisian
 Wiedingharde Frisian (Wiringhiirder)
 Bökingharde Frisian (Mooringer)
 Karrharde Frisian (Karrharder)
 Goesharde Frisian (Gooshirder)
 Northern Goesharde Frisian (incl. Hoorninger Fräisch & Hoolmer Freesch)
 Central Goesharde Frisian
 Southern Goesharde Frisian (extinct since early 1980s)
 Halligen Frisian (Halifreesk)

The mainland and insular dialects clearly differ from each other because they were shaped by Frisian immigrants in different centuries. The islands of Sylt, Föhr and Amrum were colonised in around AD 800, and the mainland was settled by Frisians in AD 1100.

There are also various influences of neighbouring languages on the dialects. On Sylt, Föhr and Amrum and in parts of the northern mainland such as Wiedingharde, there is a strong Danish (South Jutlandic) influence, but on Heligoland and the rest of mainland North Frisia, the Low German influence is predominant. Moreover, there has historically been little exchange between the dialects and so hardly any lingua franca could develop and there was no cultural centre in North Frisia for which the dialect could have had a leading role.

Samples
The sentence displayed below in many variants reads, "'Shine, old moon, shine!', cried Häwelmann, but the moon was nowhere to be seen and the stars neither; they had all already gone to bed" (based on Theodor Storm's Der kleine Häwelmann).

 Insular
Söl'ring (dialect of Sylt)

 "Ljucht, ual Muun, ljucht!" skriilt Häwelmann, man di Muun wiar narigen tö sen en uk di Stiaren ek; ja wiar al altermaal tö Bēr gingen.

Fering-Öömrang (dialect of Föhr and Amrum)

 "Locht, ual muun, locht!" rep Heewelmaan, man a muun wiar nochhuaren tu sen an a stäären uk ei; jo wiar al altermaal tu baad gingen.

Heligolandic (dialect of Helgoland)

 "Lochte, ool Muun, lochte!" rüp Heäwelman, oawers de Muun wear naarni tu sin'n en uk de Steern ni; dja wear al allemoal tu Baad gingen.

 Mainland
Northern Goesharde Frisian, Hoorninger Fräisch variety of Langenhorn

 "Jocht, uule moune, jocht!" biilked Hääwelmoon, ors e moune waas närngs to schüns än da steere ok ai; ja weern al aal to beede gingen.

Wiedingharde Frisian

 "Ljocht, uuile moone, ljocht!" biilked Hääwelmuon, män e moone was näärgen to schüns än uk e steere ai; jä würn al altomoale to beerd gingen.

Halligen Frisian (although it is spoken on the Halligen islands, it is linguistically grouped with the mainland dialects)

 "Jaacht, uale mööne, jaacht!" bölked Hääwelmoon, man de mööne woas näärngs to siinen än de steere uk ee; jä weern al altomaole to beed giangen.

Mooring (dialect of Bökingharde)

Despite the differences between the dialects, the Fering and Öömrang are highly similar; in this example nearly identical.

Another source that highlights the differences between all of the main dialects of North Frisian (even extinct ones) are translations of the Lord's Prayer.

The following table further demonstrates the similarities and differences between the various dialects.

Extinct dialects
The Eiderstedt Frisian on the Eiderstedt peninsula were abandoned in favour of Low German during the 17th and 18th centuries. In contrast to the northern hundreds, Eiderstedt was economically strong and wealthy and was oriented towards the southern, Low German parts of Schleswig-Holstein. Moreover, there was a strong Dutch immigration during the 16th century.

A similar situation was to be found on the island of Strand, which was destroyed during the Burchardi flood. The population of the eastern, remaining part of Strand, the modern Nordstrand, did not succeed in rebuilding the dikes on their own. Therefore, many Frisian speaking people left their homeland on Strand or were otherwise not able to maintain their native language against mostly Dutch-speaking immigrants. On Pellworm, the western remainder of Strand, the repair of the dikes was quickly accomplished and so the Frisian language was still spoken in the 18th century, until it also vanished due to changes in population structure. The old Strand Frisian was presumably closest to Halligen Frisian.

Likewise close to Halligen Frisian was the Wyk Frisian that used to be spoken in Wyk auf Föhr until the town completely shifted to Low German. The Wyk dialect is thought to have developed from the dialects of immigrants from the Halligen and Strand island.

The dialect that most recently died out is Southern Goesharde Frisian which became extinct with the death of its last speaker in the early 1980s. Other mainland dialects are also facing extinction.

North of the German-Danish border North Frisian was spoken only in some marsh-farms, located directly at the border.

Self-designation
Due to the large number of dialects there is no original native name for the North Frisian language as such. E.g. the Wiedingharde and Halligen Frisians call their language , in the Bökingharde it is called , and in the Goesharde likewise  or . While these names all translate to "Frisian" the native names of the insular dialects refer to the particular islands as in Fering, Öömrang, Söl'ring or Halunder. E.g. "Frisian" would mean "fresk" in the Föhr dialect.

The North Frisians eventually agreed upon the inter-dialectal name "friisk" which corresponds to the West Frisian native name "frysk". This designation is today mostly used when the North Frisian collectivity is addressed or in the names of official institutions such as Nordfriisk Instituut, Friisk Foriining or Friisk Gesäts. The northern section of the Interfrisian Council has however kept its name "Frasche Rädj" in the Mooring dialect.

Phonology

Consonants

The Föhr (Weesdring) dialect contrasts dental /, , , , , / with alveolar /, , , , , /.
// is replaced with a non-sibilant sound // in the Sylt dialect.
The alveolar trill // is replaced with the uvular // in the Bökingharde (Mooring) dialect.

Vowels

 One triphthong sound // only occurs in the Föhr dialect.
 // and // do not occur in the Bökingharde (mainland) dialect.
 // and // only occur in the Föhr dialect.
 //, //, //, and // only occur in the Bökingharde dialect.

Despite the strong differences among the North Frisian dialects, there are still some traits of phonology that are more or less common to all dialects. Among them is the lowering from  to , which is mostly complete in the central dialects but is only at the stage  or  in the periphery. For example, the word "fish" translates to Mooring  and Fering-Öömrang  but Söl'ring  (cf. Low German: , , , ).

The distribution of the lenition of the unvoiced plosives p, t and k is similar as they have become voiced plosives and partially even developed to fricatives in the central dialects. That can be demonstrated from the verb "to know": Mooring , Fering-Öömrang , Sölring , Halunder  (cf. West Frisian , Low German , German ).

The North Frisian dialects differ from modern Standard German by a more diverse system of diphthongs and consonants. All of the dialects have an additional line of palatalizations, which is uncommon for a Germanic language. Until recently, an additional number of dental consonants contrasted phonemically with their alveolar counterparts in the dialect of Föhr. In general, the insular dialects feature a relatively complicated consonantal system, but the mainland dialects have more diverse vowels.

Recently, the phonological system of the North Frisian dialects has been strongly influenced by Standard German and is slowly adapting to its system.

Current situation
Officially, the number of North Frisian speakers ranges from 8,000 to 10,000 but linguists propose significantly lower numbers. In 2007, Århammar estimated a total of 5,000 speakers inside and 1,500 to 2,000 speakers outside North Frisia proper. Exact surveys do not exist.

North Frisian is an endangered language, as in most places, children no longer learn it. In UNESCO's Atlas of the World's Languages in Danger, North Frisian is classified as "severely endangered". Exceptions are a few villages on the islands of Föhr and Amrum and the Risum-Lindholm area. Especially in the western parts of Föhr, the language community is still relatively common. The number of speakers on Föhr and Amrum alone is estimated to around 3,500. The other dialects are, in fact, seriously endangered, like Karrharde Frisian, Central Goesharde and Halligen Frisian.

The elementary and grammar school on Amrum is called Öömrang Skuul and, among other subjects, focuses on teaching the local dialect. Fering is also taught in schools on Föhr and the Risum Skole/Risem Schölj in Risum-Lindholm on the mainland is a combined Danish-North Frisian elementary school.

All speakers of North Frisian are at least bilingual (North Frisian and German). Many are trilingual (North Frisian, Standard German and Low German) and, especially along the Danish border, quadrilingualism used to be widespread (North Frisian, Standard German, Low German and South Jutlandic).

In Schleswig-Holstein, North Frisian is protected by the European Charter for Regional or Minority Languages as a minority language. On 24 December 2004 a state law became effective in Schleswig-Holstein that recognises the North Frisian language for official use in the Nordfriesland district and on Heligoland.

See also
 Frisian languages
 North Frisia
 Frisians
 Frisian Islands

References
 General references

 Citations

External links

 Nordfriisk Instituut (North Frisian Institute) homepage (mainly )
 Friisk.org An online dictionary containing most dialects of North Frisian (mainly )
 Friisk Foriining (Frisian Society) homepage
 Friisk Foriining

Endangered Germanic languages
Languages of Germany
North Frisia

North Frisian language


එයිට් ඩේයිස්, ඇසැසිනේෂන් අටෙම්ට්ස් අගේන්ස්ට් කිං ජොංජෝ () යනු දකුණු කොරියානු කෙටි ඓතිහාසික කතාමාලාවකි. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ කිම් සං-ජූං, පාක් ජුං-චුල්, ජුං ඒ-රි, ලී සොන්-හෝ සහ හී වොන් යන නළුනිළි පිරිස විසිනි. කථාංග 10කින් යුත් මෙම කතාමාලාව, 2007 නොවැම්බර් 17 සිට දෙසැම්බර් 16 දක්වා CGV නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය කෙරිණි. මේ සඳහා පාදක වී ඇත්තේ 1795දී ජොසොන්හි ජොංජෝ රජු විසින් හ්වාසොං බලකොටුවේ සිය පියාගේ සොහොන වෙත දින අටක් පුරා පැවැත්වූ පෙරහැර පිළිබඳ වන ඓතිහාසික සිදුවීමයි. දැවැන්ත ඓතිහාසික සිදුවීමක් වූ මෙම පෙරහැර සඳහා මිනිසුන් 5,661ක් සහ අශ්වයින් 1,417ක් සහභාගී වී ඇත.

කථා සාරාංශය
මෙහි තිර රචනය සිදුකොට ඇත්තේ 2006දී ඕ සේ-යොං විසින් ලියන ලද ජර්නි (; අරුත. "වට චාරිකාව") නැමැති නවකථාව පාදක කරගනිමිනි. මෙයට පසුබිම් වන්නේ 1795දී ජො‍සොන්හි ජොංජෝ රජු විසින් සිය මෑණියන් වූ හ්යේග්යොං ආර්යාවගේ 60වන උපන්දිනයට සමගාමීව පැවැත්වූ පෙරහැර මංගල්‍යයයි. මෙමගින් සිය මියගිය පියාණන් වූ කිරුළහිමි සදෝ කුමරුගේ 60 වන උපන්දිනය ද අනුස්මරණය කෙරිණි. දින අටක කාලය තුළ රාජ මාලිගයේ ජනතාව මාලිගය අත්හැර පෙරහැර වෙත පැමිණෙන අතර, මෙම කතාමාලාව මගින් රජුට එරෙහිව පැවති ඝාතන තැත් කිහිපයක්ම අනාවරනණය කරයි. පළමු තැත සිදුවන්නේ මූන් ඉන්-බංගේ කණ්ඩායම අතිනි. නමුත් මෙය සිය වාසියට හරවාගන්නා නොරොන් පක්ෂය, සිපා පාක්ෂිකයන්ට සහ රජුට එරෙහිව යුධමය ක්‍රියාමාර්ගයක් අනුගමනය කිරීමට සැරසෙයි.

ගොඩනැගීම
ප්‍රබන්ධ සිදුවීම්වලට අමතරව මෙම කතාමාලාව සඳහා ප්‍රධාන ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර ද්විත්වයක් උපයෝගී කොටගෙන ඇත. මෙහි කිරුළහිමි ස‍දෝ කුමරුගේ මරණයට (1762) පෙර සිදු වූ සිදුවීම් අතීතාවර්ජනය සඳහා හ්යේග්යොං ආර්යාවගේ මතක සටහන් නැමැති ඓතිහාසික මූලාශ්‍රය උපයෝගී කොටගෙන ඇත. එසේම ජොසොන් රාජකීය පුස්තකාලයේ වූ නිල ලේඛන ද මේ සඳහා ආශ්‍රේය කොටගෙන තිබේ. එහිදී "වොන්හෙං යුල්ම්යෝ ජොංනි උයිග්වේ" (යුල්ම්යෝ=1795) යන්න පෙරහැර සඳහාත්, "හ්‍වාසොං සොංග්යොක්උයිග්වේ" යන්න හ්‍වාසොං බලකොටුව සඳහාත් තොරතුරු ලබාගැනීමට භාවිතා කෙරිණි.

මෙම කතාමාලාව ඇතැම්විට හඳුන්වන එයිට් ඩේයිස්, මිස්ට්‍රි ඔෆ් ජොං ජෝ ඇසැසිනේෂන් යන නාමය වැරදි පරිවර්තනයකි. එයට හේතුව ජොංජෝ රජු 1795 අභියෝගය ජයගෙන, මියගියේ 1800දී වීම නිසායි.

චරිත නිරූපණය
අවසන් කථාංගයේ සඳහන් විස්තරය අනුව මෙම නාට්‍යය පහත චරිතවලින් සමන්විත වේ:

 මෙහි උපන් සහ මියගිය වර්ෂ දක්වා ඇත්තේ චරිත අතුරින් සැබැවින්ම ජීවත් වූ පුද්ගලයන්ට අදාලවයි.
 මෙම කතාමාලාව තුළ හොං බොං-හන් යනු, යොංජෝ සහ ජොංජෝ රජ සමයයන්හි විසූ නොරොන් නායකයකු ලෙස දක්වා ඇත. නමුත් හ්යේග්යොං ආර්යාවගේ මතක සටහන් අනුව, ඔහු සිපා ප්‍රධානියකු ලෙස දැක් වේ.

1795 පෙරහැර පිළිබඳ සැබෑ වාර්තා
1795 පෙරහැර පිළිබඳ ප්‍රධාන ලේඛනය පලු අටකින් යුත් තිරයකි. මෙය හ්වාසොංහෙංහෙංදෝ බ්යොංපුන් ලෙස හඳුන්වයි. අදවන විට මෙම තිරයේ පිටපත් තුනක් පවතියි: සීපියා පැහැ එකක්, නිල් පැහැ එකක් සහ වර්ණවත් රජුගේ පිටපතයි. මෙහි අවසානයට සඳහන් කළ පිටපත සැම්සුං කලා කෞතුකාගාරයේ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇති අතර, 2005 අප්‍රේල් 15 දින එය කොරියානු ජාතික වස්තුව 1430 ලෙස ප්‍රකාශයට පත්කෙරිණි.

1800 උයිග්වේහි ඇති හ්වාසොං බලකොටුවේ සිතියම.

කලාත්මක අවසරය
 සැබැවින්ම හ්යේග්යොං ආර්යාවගේ මතක සටහන් යනු වෙනස් අවස්ථා හතරක දී, වෙනස් ශ්‍රාවකයන් සඳහා ලියන ලද වෙනස් ලේඛන හතරක එකතුවකි. කිරුළහිමි ස‍දෝ කුමරු‍ගේ මතභේදාත්මක හැසිරීම පිළිබඳ 1805 මතක සටහනේ ඇති අතර, එය ඇත්තේ 1795 මතක සටහනේ නොව ඉන් වසර 10කට පසු මතක සටහන තුළ ය.
 සැබෑ රාජමාලිගය තුළ රතු පැහැති ලෝගු පළඳන ලද්දේ ඉහළ ශ්‍රේණිවල නිලධාරීන් විසිනුයි. අතරමැදි ශ්‍රේණිවල නිලධාරීන් නිල් පැහැයෙන් ද, පහළ ශ්‍රේණිවල නිලධාරීන් කොළ පැහැ ලෝගු ද පැළඳියහ. නමුත් මෙම කතාමාලාව තුළ දුෂ්ට චරිතවල ඇඳුම නිල් පැහැයෙනුත්, "යහපත් චරිත" රතු පැහැයෙනුත් දක්වා ඇත. මෙමගින් ප්‍රේක්ෂකයාට ඔවුන්ව පහසුවෙන් හඳුනාගත හැක.

මූලාශ්‍ර

ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

හ්වාසොං බලකොටුව පිළිබඳ නිල වෙබ්අඩවිය
යුනෙස්කෝ හ්වාසොං බලකොටුවේ අඩවිය

බාහිර සබැඳි
එයිට් ඩේයිස්, ඇසැසිනේෂන් අටෙම්ට්ස් කිං ජොංජෝ හට ඩෝම් හි ඇති ගිණුම

ජොසොන් රාජවංශය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ රූපවාහිනී කතාමාලා
2007 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
2007 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්
කොරියානු-භාෂා රූපවාහිනී වැඩස‍ටහන්කරණය
රූපවාහිනී කතාමාලා

එයිට් ඩේයිස්, ඇසැසි‍නේෂන් අටෙම්ට්ස් අගේන්ස්ට් කිං ජොංජෝ


Gil-García es un municipio de la provincia de Ávila, perteneciente a la comarca de El Barco de Ávila, formada por los valles del Tormes y del Aravalle, en Castilla y León (España). Pertenece al partido judicial de Piedrahíta. En  contaba con una población de  habitantes.

Geografía

Integrado en la comarca de El Barco de Ávila-Piedrahíta, subcomarca de Alto Tormes, se sitúa a 96 kilómetros de la capital provincial. El término municipal está atravesado por la carretera N-110 entre los pK 345 y 346.

El relieve del municipio es llano por el norte, por la presencia del valle del río Aravalle, y montañoso por el sur, donde se encuentra la Cuerda del Risco del Águila, perteneciente a la Sierra de Gredos. Forma parte del Parque Regional de Sierra de Gredos. La montaña más destacada es el pico Cardiel (1622 metros). Entre las montañas del sur se encuentra la garganta de la Vega. La altitud oscila entre los 2230 metros al sur en plena Sierra de Gredos y los 1090 metros a orillas del río Aravalle. El pueblo se alza a 1145 metros sobre el nivel del mar.

Clima

Demografía
Cuenta con una población de .

Economía
Fundamentalmente la ganadería vacuna extensiva y en menor grado la agricultura.

Monumentos y lugares de interés
 Iglesia de estilo románico.

Cultura

Gastronomía
Típica del Alto Tormes: carne de ternera, patatas revolconas, judías de El Barco de Ávila.

Fiestas
 San Sebastián, el 20 de agosto, misa, baile, verbena.

Referencias

Enlaces externos

 Ayuntamiento de Gil-García

Municipios de la provincia de Ávila
Localidades de la provincia de Ávila
Comarca de El Barco de Ávila-Piedrahíta

Gil-García


est une mini-série américaine écrite par Michael Tolkin et diffusée en avril 2022 aux États-Unis. Composée de dix épisodes, elle a pour sujet la production par la Paramount du film Le Parrain, l'un des chefs-d'œuvre du Nouvel Hollywood et dont l'auteur, Francis Ford Coppola, fut l'un des chefs de file. Elle est disponible sur la plateforme Paramount+ depuis le  aux États-Unis. En France, elle est disponible depuis le .

Synopsis
Au milieu des années 1960, Albert S. Ruddy est employé de RAND Corporation comme simple programmeur. Il rêve cependant de cinéma. Un ami scénariste le fait entrer au célèbre Château Marmont où il croise notamment Robert Evans, producteur pour Paramount Pictures. Il fait aussi la rencontre de Bernard Fein avec lequel il développera plus tard la série à succès Papa Schultz. À New York, l'écrivain Mario Puzo vit mal l'échec de son dernier roman The Fortunate Pilgrim (1965). On lui conseille alors d'écrire sur un sujet qui passionne les gens : la mafia. D'abord réticent, il se lance finalement dans l'écriture d'un roman qui deviendra Le Parrain. Publié en 1969, le roman devient rapidement un best-seller. Ce succès n'est cependant pas du goût de Joe Colombo, un mafieux membre de l'une des Cinq familles.

Alors que Paramount détient les droits du roman de Mario Puzo, le studio est réticent à produire un tel film, sur un sujet sensible et ne faisant pas de succès en salles. Robert Evans va cependant propulser Al Ruddy à la tête de la production du film. Al tente d'engager Mario Puzo comme scénariste de sa propre adaptation. Face aux difficultés rencontrées par l'auteur, Francis Ford Coppola est engagé comme scénariste et réalisateur. Al doit alors faire face à des menaces plus appuyées de la mafia. La production du film va être très compliquée et tendue pour toute l'équipe (problèmes de budget, autorisation de tournage, conflits avec les techniciens, ...) d'autant plus que certains veulent court-circuiter le film.

Distribution

Personnages principaux
 Miles Teller  : Albert S. Ruddy
 Matthew Goode  : Robert Evans
 Giovanni Ribisi  : Joseph Colombo
 Colin Hanks  : Barry Lapidus
 Dan Fogler  : Francis Ford Coppola
 Juno Temple  : Bettye McCartt
 Burn Gorman  : Charles Bluhdorn

Personnages récurrents
 Nora Arnezeder  : Francoise Glazer
 Patrick Gallo  : Mario Puzo
 Frank John Hughes  : Frank Sinatra
 Michael Rispoli : Tommy Lucchese
 Jake Cannavale  : Caesar
 Lou Ferrigno : Lenny Montana
 Meredith Garretson  : Ali MacGraw
 Anthony Skordi  : Carlo Gambino
 Josh Zuckerman  :
 Anthony Ippolito  : Al Pacino
 James Madio  : Gino
 Paul McCrane  : Jack Ballard
 Stephanie Koenig  : Andrea Eastman
 Danny Nucci  : Mario Biaggi
 Derrick Baskin : Leroy Barnes
 Joey Russo  : Joe Gallo
 Branden Williams  : Gianni Russo
 Justin Chambers  : Marlon Brando
 Carmine Giovinazzo : Sonny Grosso
 Geoffrey Arend : Aram Avakian
 Eric Balfour  : Dean Tavoularis
 Maya Butler : Diane Keaton
 Damian Conrad-Davis : James Caan
 Derek Magyar : Robert Duvall
 Nick Pupo : John Cazale
 Zack Schor  : Fred Gallo
 Cynthia Aileen Strahan : Talia Shire
 Thomas Joseph Thyne : Gordon Willis

Invités
 Kirk Acevedo : l'agent Hale
 Ross McCall : Moran
 Michael Gandolfini : Andy Calhoun
 Lola Glaudini  : Candida Donadio
 Billy Magnussen  : Robert Redford
 Louis Mandylor  : Mickey Cohen
 Aimee Carrero : Rosie Molina
 Michael Landes  : Vic Damone
 Brandon Sklenar : Burt Reynolds

  et cartons du doublage français.

Production
Le projet est annoncé en  pour une diffusion sur Paramount+. La série revient sur la production du célèbre film Le Parrain (1972) de Francis Ford Coppola, racontée d'après le point de vue du producteur Albert S. Ruddy. En décembre 2020, Armie Hammer est choisi pour interpréter le rôle titre, mais en janvier 2021 il est obligé de renoncer en raison de graves accusations pesant sur lui. En mai 2021, la production engage Miles Teller pour le remplacer. En , Dexter Fletcher est chargé de réaliser plusieurs épisodes. Matthew Goode, Giovanni Ribisi, Colin Hanks, Dan Fogler et Juno Temple sont engagés en . En juillet de la même année, Burn Gorman est annoncé pour incarner Charles Bluhdorn, alors que Justin Chambers sera Marlon Brando. En , Michael Gandolfini et Zack Schor rejoignent la distribution à leur tour, ainsi qu'Eric Balfour dans le rôle du chef décorateur Dean Tavoularis.

Le tournage débute le 12  et est arrêté peu après en raison de personnes testées positives à la Covid-19. Il s'achève finalement le 12 janvier 2022 . En , il est révélé que la production abandonne ses prises de vues prévues dans le célèbre hôtel Château Marmont, à West Hollywood, pour soutenir un mouvement de boycott de l'établissement. Le tournage a lieu notamment à Los Angeles, en particulier dans les studios de la Paramount et ceux d'Universal  pour les scènes d'extérieurs à New York ainsi que la Fête de San Gennaro, qui se tient chaque année en septembre dans le quartier de Little Italy .

Diffusion
The Offer est disponible aux États-Unis sur la plateforme Paramount+ depuis le , directement avec trois épisodes puis un épisode par semaine tous les jeudis. La série est disponible en France à partir du  décembre 2022 sur Paramount+ France.

Accueil critique

Distinctions

Nominations
 Festival de télévision de Monte-Carlo 2022
 Nymphe d'or de la meilleure série dramatique
 Hollywood Critics Association Television Awards 2022 Hollywood Critics Association
 Meilleure actrice dans un second rôle dans une série en streaming ou une série ou un film d'anthologie: Juno Temple
 Meilleur acteur dans un second rôle dans une série en streaming ou une série ou un film d'anthologie: Matthew Goode

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Le Parrain, le film
 Production audiovisuelle
 Nouvel Hollywood
 Cinéma américain des années 1970

Liens externes

Le Parrain
Mini-série américaine
Série télévisée dramatique
Série télévisée biographique
Série télévisée américaine des années 2020
Série télévisée sur le cinéma
Série télévisée de Paramount Television
Série télévisée de Paramount+
Série télévisée tournée à Los Angeles
Série télévisée tournée en Californie
Série télévisée se déroulant dans les années 1960
Série télévisée se déroulant dans les années 1970
Série télévisée se déroulant à Los Angeles
Série télévisée se déroulant à New York
Série télévisée se déroulant en Sicile
Production télévisée suspendue en raison de la pandémie de Covid-19

The Offer